ارتش آزاد سوریه

نامه گزارشگران بدون مرز به ارتش آزاد سوریه

Wed, 15 Aug 2012 11:09:33 +0000

سازمان گزارشگران بدون مرز در بیانیه‌ای خطاب به ارتش آزاد سوریه و همچنین شورای ملی این کشور خواهان آزادی خبرنگاران زندانی شد.

به گزارش تارنمای رسمی این انجمن بین‌المللی مدافع آزادی رسانه‌ها، کریستف دولوار، مدیرکل گزارشگران بدون مرز در این بیانیه نوشت: "در طی هفته‌های اخیر، گزارشگران بدون مرز در جبهه‌ مخالفان رژیم (بشار اسد) شاهد افزایش موارد نقض آزادی اطلاع‌رسانی است. کارکنان رسانه‌های طرفدار رژیم، بیش از بیش هدف ربایش و قتل قرار گرفته‌اند."

محمد ال‌سعید، مجری تلویزیونی که اواسط ماه ژوئیه ربوده شده بود، سوم آگوست اعدام شد. همچنین پنجم آگوست طلال جنبکلی فیلمبردار تلویزیون رسمی سوریه از سوی گروه هارون‌الرشید وابسته به ارتش آزاد سوریه ربوده شد. در تاریخ دهم اگوست نیز یک گروه تلویزیون الاخباریه از سوی ارتش آزاد سوریه دستگیر و زندانی شدند. یازدهم آگوست نیز علی عباس خبرنگار خبرگزاری رسمی سوریه (سانا) در منزلش به قتل رسید.

گزارشگران بدون مرز از ارتش آزاد سوریه و دیگر گروه‌های مخالف خواسته تا به شکل "فوری و بدون قید و شرط" روزنامه‌نگاران و همکاران رسانه‌هایی را که اسیر کرده‌اند، از جمله خبرنگاران الاخباریه را آزاد کنند و "به بدرفتاری و رفتار تحقیرکننده علیه بسیاری از روزنامه‌نگاران اسیر و مجبور کردن آن‌ها به اعترافات در برابر دوربین‌های فیلمبرداری که با تهدید انجام می‌شوند، پایان دهند."

به گفته گزارشگران بدون مرز، بسیاری از گزارشگران خارجی گفته‌اند از گروه‌های مخالف دولت سوریه "پیام‌های تهدید به مرگ" دریافت کرده‌اند.

مدیرکل گزارشگران بدون مرز این اقدامات مخالفان را "به شکل غم‌انگیزی یادآور روش‌های به کار گرفته شده از سوی رژیم بشار ‌اسد علیه روزنامه‌نگاران مخالف" توصیف کرده است.

در بخشی از این بیانیه خطاب به ارتش آزاد سوریه آمده است: "ما به خوبی می‌دانیم که مخالفان در سوریه از گروه‌های متفاوتی تشکیل شده است. با این حال، ما از شما به عنوان نمایندگان عالی و مهم‌ترین تجمع اپوزیسیون سوریه، می‌خواهیم به شکل علنی این اقدامات سرکوبگرانه را محکوم و درباره چگونگی انجام آنها تحقیق و بررسی انجام دهید."

گزارشگران بدون مرز از ارتش آزاد سوریه و دیگر گروه‌های مخالف خواسته تا به شکل "فوری و بدون قید و شرط" روزنامه‌نگاران و همکاران رسانه‌هایی را که اسیر کرده‌اند، از جمله خبرنگاران الاخباریه را آزاد کنند و "به بدرفتاری و رفتار تحقیرکننده علیه بسیاری از روزنامه‌نگاران اسیر و مجبور کردن آن‌ها به اعترافات در برابر دوربین‌های فیلمبرداری که با تهدید انجام می‌شوند، پایان دهند."

کریستف دولوار این اقدامات ارتش آزاد سوریه را مغایر با حقوق بشر و مسئولیت‌های بین‌المللی دانسته و افزوده است اینگونه روش‌ها "چهره‌ای نامطلوب از اپوزیسیون سوریه در میان مردم و نیروهای حمایت‌کننده در جهان به نمایش می‌گذارند."

سوریه حدود ۱۷ ماه است که شاهد اعتراض‌های گسترده شهروندانش علیه حکومت است. در این مدت هزاران نفر کشته‌ شده‌اند.

اسلام‌گرایان افراطی در اپوزیسیون سوریه

Sun, 12 Aug 2012 21:12:41 +0000

امین قضایی

امین قضایی − بافت قومی و مذهبی سوریه کلید درک ترکیب اپوزیسیون فعلی و حد نفوذ اسلام گرایان افراطی در میان گروه‌های مخالف است. سنی‌ها، که پرشمارترین بخش جمعیت هستند، ، و کردها در شمال شرقی کشور، که پرشمارترین گروه اقلیت را تشکیل می‌دهند، به همراه مسیحیان آسوری و اقلیت حاکم، که در میان آن سلطه با شیعان علوی است، بافت قومی و مذهبی سوریه را تشکیل می‌دهند.

ترس قابل درک مسیحیان، که به فرقه‌های مختلف تعلق دارند، از یک سوریه آتی با احکام شریعت اسلامی، آنان را در شورش‌های اخیر نسبتا منفعل نگاه داشته است. برای مثال ایگناسیوس ژوزف سوم، رهبر کلیسای کاتولیک سوریه، اعلام کرده که مسیحیان نمی‌بایست از سرنگونی اسد حمایت کنند چرا که ایشان، با اینکه ده درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند، در یک حکومت اسلامی بیشتر رنج خواهند برد.

البته مسیحیان بسیاری به طور منفرد در میان معترضان و نیروهای مردمی حضور دارند و حتی برخی از ایشان به خصوص کسانی که در تبعید به سر می‌برند گروهی با عنوان "مسیحیان سوری برای دموکراسی" تشکیل داده‌اند و در پی جلب حمایت مسیحیان برای مشارکت در انقلاب برآمده‌اند. این گروه در شرح هدف‌های خود می‌نویسد:

"مسیحیان سوری در انزوا و خاموشی فرو رفته و آزادی محدود خود در رژیم اسد را پذیرفته‌اند تا حق اَعمال مذهبی شان را در ازای وفاداری کور به رژیم بدست آورند. در نتیجه‌ی این معامله نابخردانه و رفتار غیرسیاسی، مسیحیان سوری به میراث سیاسی، فرهنگی و روشنفکری که ایشان در طی تاریخ مدرن و باستانی سوریه ساخته‌اند ، پشت پا می‌زنند."(منبع)

اما به جز آسوری‌های نگران و مردد و البته قشر ممتاز علوی، هر دو اکثریت سنی و اقلیت کرد از سرنگونی حکومت علوی بشار اسد حمایت می‌کنند. به مانند تجربه‌ی کردستان عراق ، خطر ظهور اسلام گرایی افراطی در میان کردهای سوری وجود ندارد. بنابراین با کنار گذاردن مسیحیان ، کرد‌ها و معترضان مستقل مردمی از بافت اپوزیسیون ، بررسی ما به تمرکز بر قدرت اخوان المسلمین در مجلس ملی سوریه و نفوذ مرموز القاعده در ارتش آزاد سوریه محدود می‌شود.

مجلس ملی سوریه

ائتلافی از گروه‌های مختلف در تبعید به خصوص مستقر در استانبول که برای ایجاد آلترناتیو مشروعی برای رژیم بشار اسد و جلب حمایت‌های بین المللی تشکیل شده است. این مجلس، که در آن ایدئولوژی اخوان المسلمین چیره است، متشکل از گروه‌های زیر است :

اخوان المسلمین اکثریت کرسی‌های "مجلس ملی سوریه" را در اختیار دارد، اسلحه و کمک‌های مالی را به خصوص از قطر و عربستان گرفته و در داخل کشور توزیع می‌کند و مطمئنا به مانند مصر نقش پر رنگی در حکومت آینده‌ی سوریه ایفا خواهد کرد. روشنفکران اخوان المسلمین ظاهرا به مانند همتایان مصری خود می‌اندیشند و دست کم در حال حاضر مدعی‌اند که قصد ایجاد یک حکومت اسلامی را ندارند.

۱. گروه موسوم به "اعلامیه‌ی دمشق برای تغییر دموکراتیک" ، جنبشی که در خلال سالهای ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ برای اصلاحات دموکراتیک اعلام موجودیت کرد، اما بلافاصله سرکوب شد.

۲. اخوان المسلمین که البته پیوند نزدیکی با همتایان مصری خود ندارند. در فوریه ۱۹۸۲ ، ارتش سوریه تحت حکومت حافظ اسد برای سرکوب قیام حماء بیش از ده هزار نفر از مردم این شهر را قتل عام کرد. برخی تعداد کشته شدگان را بسیار بیش از این برآورد کرده‌اند. اخوان المسلمین بعد از این سرکوب خونین ، موجودیت قدرتمندی در سوریه نداشت اما بعد از آغاز شورش‌ها در سال ۲۰۱۱ دوباره پا گرفته است.

۳ کمیته‌ی هماهنگی محلی شامل گروه‌های مردمی است که تظاهرات را سازماندهی می‌کنند.

۴. کمیسیون عمومی انقلاب سوریه که ائتلافی است متشکل از چهل گروه مردمی اپوزیسیون.

۵. فراکسیون‌هایی از کردها ، رهبران قبایل و شخصیت‌های مستقل.

رئیس کنونی این مجلس که هر سه ماه قابل انتخاب است، عبدالباسط سیدا، فعال سیاسی است که سالها در سوئد در تبعید زندگی کرده است.

اخوان المسلمین اکثریت کرسی‌های "مجلس ملی سوریه" را در اختیار دارد، اسلحه و کمک‌های مالی را به خصوص از قطر و عربستان گرفته و در داخل کشور توزیع می‌کند و مطمئنا به مانند مصر نقش پر رنگی در حکومت آینده‌ی سوریه ایفا خواهد کرد. روشنفکران اخوان المسلمین ظاهرا به مانند همتایان مصری خود می‌اندیشند و دست کم در حال حاضر مدعی‌اند که قصد ایجاد یک حکومت اسلامی را ندارند. یکی از ایشان به نام علی البیانونی در ششم اوت در "العربیه" می‌نویسد:

"اخوان المسلمین به دنبال سوریه‌ای است که شهروندی برپایه‌ی حقوق و مسئولیت‌ها باشد و سوری‌ها بتوانند جامعه‌ای متحد را بازسازی کنند به طوریکه تمایز اقلیت و اکثریت به تدریج محو شود. به زنان می‌بایست فرصت فراوانی داده شود تا خود را طوری نشان دهند که نسل‌های آینده بتوانند نقش حیاتی آنان را در این پروژه‌ی ملی ایفا کنند."

این عبارات دقیقا مشابه ادعاهای روشنفکران مصری اخوان المسلمین است. به نظر می‌رسد تا آنجا که به اخوان المسلمین مربوط می‌شود، قدرت اسلام گرایان در سوریه ، بیش از مصر کنونی نخواهد بود. اما نگرانی جهان از اسلامیون افراطی در سوریه در جای دیگری است .

حضور القاعده در سوریه مسلم است، اما پردامنه نیست، و یکسان دانستن ارتش آزاد سوریه با القاعده مبالغه آمیز است. ارتش آزاد سوریه خیلی پیش از ظهور نشانه‌های القاعده در سوریه تشکیل شده بود و از آنجایی که بسیاری از این افراد پیشتر به رژیم تعلق داشتند، وابستگی معنوی آنها به القاعده یا هر گونه اسلام گرایی افراطی چندان مستحکم به نظر نمی‌رسد.

جدا از مجلس ملی سوریه ، می‌بایست از کمیته‌ی هماهنگی ملی برای تغییر دموکراتیک نیز نام برد. این گروه متشکل از شخصیت‌های مخالفی است که سالها با رژیم اسد مدارا کرده و یا قبلا عضو این رژیم بوده‌اند. سه حزب کرد نیز در این کمیته حضور دارد. این گروه مخالف عملیات نظامی و دخالت خارجی و بیشتر طرفدار مذاکره با رژیم اسد است. اعضای این گروه مدافع جدایی دین و دولت هستند. حسین عبدالعظیم، رهبر این کمیته، از اینکه اسلام گرایان در مجلس ملی سوریه دست بالا را دارند، انتقاد می‌کند. برخی این کمیته را دست ساز رژیم اسد می‌دانند. خالد کمال یک فعال اپوزیسیون در قاهره می‌گوید که "رژیم سوریه بسیار مکار است و مردم را به سوی کمیته هماهنگی ملی می‌فرستد. این گروه متعلق به رژیم است. ما نمی‌خواهیم استراتژی هایمان را با عناصر رژیم هماهنگ کنیم." (منبع)

ارتش آزاد سوریه

این ارتش در اوت ۲۰۱۱ به فرماندهی ریاض الاسد، یک سرهنگ سابق نیروی هوایی، شکل گرفت که معمولا متشکل از سربازان فراری است که به سوی ترکیه گریخته‌اند و بر تعداد آنان به مرور افزوده می‌شود. سرهنگ اسد ادعا می‌کند که حدود چهل هزار نفر را تحت فرماندهی خود دارد اما تحلیل گران شمار نفرات این ارتش را بیش از ده هزار نفر برآورد نکرده‌اند.

اگر مجلس ملی سوریه به خاطر وجود اخوان المسلمین رنگ اسلامی به خود گرفته است ، ارتش آزاد سوریه متهم است که اعضای القاعده را به عنوان عضو خود پذیرفته است. اینکه به خصوص در ماههای اخیر ، القاعده در سوریه عملیات نظامی انجام می‌دهد امر مسلمی است، اما درباره‌ی اینکه آنها عضو ارتش آزاد سوریه هستند و تا چه حد در آن نفوذ دارند ، نظریات بسیار ضد و نقیضی وجود دارد.

یک عضو ارتش آزاد سوریه به یکی از گزارشگران العربیه (۷ اوت) می‌گوید:

"هیچ القاعده‌ای در میان مبارزین ما نیست. دمشق حدود صد نفر از اسرایش را به عنوان عضو القاعده به مطبوعات نشان داده است. این ادعا که در بین کسانی به ترکیه پناه برده‌اند افراد القاعده حضور دارند یک تبلیغ کثیف حکومت دمشق است. هدف از این کار بدنام کردن ارتش آزاد سوریه است. حال ما با القاعده‌ای می‌جنگیم که دمشق آنرا بوجود آورده و ما آنها را نابود خواهیم کرد. این ادعا نیز که جنگجویان چچن در میان ارتش آزاد سوریه وجود دارد یک ضداطلاعات است. اخوان المسلمین و سلفی‌ها در میان مخالفین هستند. اما ارتش آزاد سوریه از همه قوی تر است. سوریه کشوری با کشمکش‌های قومی ، سکتی و مذهبی مانند عراق نخواهد بود. نبردهای سکتی در عراق به ششصد سال قبل بازمی گردد، پس عراق زمین حاصلخیزی برای این درگیری‌ها بود، اما سوریه اینطور نیست."

اما تصاویر ویدئویی چیز دیگری را نشان می‌دهند. صرف نظر از ویدئوهایی که القاعده خود منتشر می‌کند، در بسیاری از ویدئوها پرچم القاعده در حین نبرد دیده می‌شود. القاعده خود اعلام کرده است که جبهه حمایت از مردم شام را براه انداخته است.

در ماه مه‌۲۰۱۲ وزیر دفاع آمریکا لئون پانتا به حضور القاعده در ارتش آزاد سوریه معترف شد و از این جریان خواست که با القاعده همکاری نکنند.

در این باره چند احتمال قابل تصور است :

یک نظریه این است که القاعده به عنوان یک گروه تروریستی، که در اصل دست ساز آمریکا بوده است، با ماموریت مشخص از سوی آنان، وارد سوریه شده است. دانیل بیمان، پروفسور و کارشناس ضدتروریست در دانشگاه جرج تاون، فعال شدن القاعده در سوریه را واضح می‌داند. به نظر او این سازمانی است که حکومت آمریکا در سومالی و مالی و پیشتر در چچن و یمن از آن استفاده کرده است. او می‌گوید : "جای سئوال نیست که القاعده می‌خواهد این کار را انجام بدهد و در انجام این جور کارها هم تبحر دارند. آنها در ایجاد نزاع محلی به نزاع جهانی مهارت دارند."(منبع)

دومین نگرش که کمتر مسائل را با تئوری توطئه توضیح می‌دهد، حضور القاعده را در ارتش آزاد سوریه می‌پذیرد اما تصور می‌کند به خاطر ضعف نظامی این ارتش، حضور القاعده تحمل می‌شود. گویا سیاست این است که ابتدا با بشار اسد تسویه حساب شود و بعد جنگ با القاعده فراخواهد رسید.

آخرین دیدگاه این است که القاعده مستقل از ارتش آزاد سوریه از عراق وارد خاک سوریه شده است و مستقلا عملیات انجام می‌دهد.

هرکدام از این فرضیات را که درست بدانید، با توجه به گزارشات متعدد از ارتش آزاد سوریه و تصاویر به دست آمده از عملیات ایشان، دو نتیجه قابل استنتاج است:

حضور القاعده در سوریه مسلم است، اما پردامنه نیست، و یکسان دانستن ارتش آزاد سوریه با القاعده مبالغه آمیز است. ارتش آزاد سوریه خیلی پیش از ظهور نشانه‌های القاعده در سوریه تشکیل شده بود و از آنجایی که بسیاری از این افراد پیشتر به رژیم تعلق داشتند، وابستگی معنوی آنها به القاعده یا هر گونه اسلام گرایی افراطی چندان مستحکم به نظر نمی‌رسد. همچنین این نکته را نیز نباید از نظر دور داشت که رژیم اسد به مانند قذافی تلاش دارد مخالفین خود را تروریست و اعضای القاعده نشان دهد. ماهیت اپوزیسیون از این منظر چندان تفاوتی با لیبی و مصر ندارد و تنها نکته‌ی نگران کننده نزدیکی سوریه به عراق و پایگاه‌های القاعده است.

"ما دل توی دلمان نیست"

Thu, 31 May 2012 22:57:35 +0000

اکبر فلاح‌زاده – تازه‌ترین جنایت رژیم بشار اسد موجی از واکنش‌ها را برانگیخته است. قتل‌عام دست‌کم ۹۲ تن از مردم از جمله ده‌ها کودک و زن در منطقه "حوله" همه را متأثر کرده است. سازمان ملل روز شنبه خواستار اقدام فوری شد. بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل و کوفی عنان گفتند: «عاملان این جنایت باید بازخواست شوند.»

رابرت مود، رئیس کمیته ناظران در سوریه این کشتار را "مصیبت وحشیانه" خواند. هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا نیز گفته است که بشار اسد باید حکمرانی با کشتار را پایان دهد.

کار محکومیت این کشتار خیلی بالا گرفته و ویلیام هیگ، وزیر امور خارجه بریتانیا، خواهان برگزاری نشست اضطراری شورای امنیت سازمان ملل متحد برای بررسی وضعیت در سوریه شده است.

دولت سوریه به شیوه معمول تبلیغاتی‌ خود گروه‌هایی را که "تروریست‌های مسلح" می‌خواند، مسئول این کشتارها معرفی کرده است. ارتش آزاد سوریه هم اعلام کرده که دیگر خود را به رعایت طرح صلح پیشنهادی کوفی عنان ملزم نمی‌داند و مداخله فوری سازمان ملل در اوضاع این کشور را می‌طلبد.

در همین زمینه سایت اینترنتی شبکه سراسری تلویزین آلمان (ARD) با یکی از مبارزان سوری در داخل شهر دمشق گفت‌وگو کرده تا به تصویر روشنی از شیوه زندگی مردم در شرایط ترور از زبان خود مردمی که هم‌اینک در این شرایط زندگی می‌کنند، به دست بدهد.

زندگی در دمشق چگونه می‌گذرد؟

هر چند وسط شهر عجالتا نسبتا امن است، ولی دل توی دلمان نیست. ما دیگر رنگ زندگی عادی را نمی‌بینیم، چون هر لحظه ممکن است باز اوضاع به هم بریزد.

این بحران چه اثراتی بر زندگی مردم گذاشته؟

توی هر سوراخ سنبه‌ای مامور امنیتی گذاشته‌اند. لباس شخصی تنشان است و مسلسل دستشان. مثل مور و ملخ همه جا ریخته‌اند، به‌ویژه دور و بر مساجد. در شهر مدام صدای تیراندازی می‌آید، بیشتر اما از دور و حول و حوش شهر. اخبار آدم‌ربایی و شکنجه نقل همه مجالس است. بازار شایعه هم داغ است و آدم از ترس مجبور است دست به عصا راه برود.

توی هر سوراخ سنبه‌ای مامور امنیتی گذاشته‌اند. لباس شخصی تنشان است و مسلسل دستشان. مثل مور و ملخ همه جا ریخته‌اند، به‌ویژه دور و بر مساجد

گله به گله موانع خیابانی و ایست بازرسی کار گذاشته‌اند. زندگی را به کاممان تلخ کرده‌اند. ترافیک سنگین قبلا پدرمان را در می‌آورد، اما حالا دو برابر سنگین شده، چون حالا خانه‌های ژنرال‌ها و اداره‌های دولتی را سفت و سخت محافظت می‌کنند و خیابان‌های آن حوالی را مسدود کرده‌اند.

گرانی هم که بی‌داد می‌کند. قیمت‌ها از سال گذشته دو برابر و برای بعضی کالاها سه برابر شده و بعضی چیزها به‌ویژه بعضی مواد غذایی هم اصلا گیر نمی‌آید. به‌خصوص گازوئیل برای ماشین و برای گرم کردن خانه‌ها هم کمیاب است. اما در بازار سیاه از شیر مرغ تا جان آدمیزاد با قیمتهای کلان همه چیز هست.

پس کسانی که کار سیاسی نمی‌کنند در این شرایط چه می‌کنند؟

هر کس که دستش به دهانش می‌رسد سعی می‌کند کشور را ترک کند. اما همه قادر به این کار نیستند. افراد بین هجده و چهل سالگی برای ترک کشور باید از وزارت دفاع مجوز بگیرند. قبلا خیلی از خانواده‌های ثروتمند به حومه‌های آرام شهر نقل مکان می‌کردند، اما حالا همان جاها هم محل درگیری شده و این خانواده‌ها باز ویلان شده و به مراکز شهر برگشته‌اند و چند تا چندتا توی یک خانه چپیده‌اند.

من خودم قبلا مدام با دوستانم از این پاتوق به آن پاتوق می‌رفتیم و جمعمان جمع بود، اما حالا دیگر کسی دل و دماغ ندارد. از هر خانواده یا کسی در زندان افتاده یا کشته شده و در قبرستان افتاده. همه گرفتار و مصیبت زده‌اند.

نیروهای حکومتی در مقابل تظاهرات مردم چه واکنشی نشان می‌دهند؟

نیروهای حکومتی شاید ترکیب درستی نباشد، چون اگر منظور از دولت و حکومت، وزیران و دم و دستگاه‌شان باشد، باید بگویم که آنها کاره‌ای نیستند. رشته همه امور دست بشار اسد و خانواده‌اش است. نیروهایی هم که به جان مردم می‌افتند جزو نیروهای عادی نظامی نیستند، اینها نیروهای زیر فرماندهی ماهر الاسد (Maher al Assad)، برادر بشار اسد هستند و اکثرا از علوی‌ها و نیروهای وفادار به حکومت عضوگیری شده‌اند.

آن وقت این نیروهای ویژه چطور با تظاهرات‌کنندگان تا می‌کنند؟

بسته به این است که تظاهرات کجا صورت بگیرد. آنجاهایی که بینند ناظری چیزی وجود ندارد، دمار از روزگار تظاهرات‌کنندگان یا به قول آنها "تروریست‌ها" درمی‌آورند. اما در داخل پایتخت کمی آرام‌تر رفتار می‌کنند تا مبادی آداب جلوه کنند. اینجا برخلاف سایر مناطق که مستقیم به مردم شلیک می‌کنند، "فقط" تیراندازی هوایی می کنند تا مردم را بپراکنند. اما با کمک جاسوسان و خبرچینانشان مخالفان را شناسایی می‌کنند تا بعد حسابشان را برسند.

چنان جو تروری حاکم کرده‌اند که آدم به هیچ کس اعتماد نمی‌کند. از ترس کنج دنجی پیدا می‌کنیم تا با کسانی که خوب آنها را می‌شناسیم، پچ پچ کنیم.

بعد از دستگیری چه جور رفتار می‌کنند؟

اگر معلوم بشود که در تظاهرات شرکت کرده‌ایم، یک هفته تا دو ماه زندانی می‌شویم. بعد باید تعهدنامه امضا کنیم که دیگر از این غلط‌ها نکنیم. چون اگر بکنیم مجازات به مراتب سنگین‌تر خواهد بود. این در مورد مردم عادی است. اما اگر یکی از سازمان‌دهندگان تظاهرات به جای آن که تیر غیب بخورد، گیر نیروهای غیبی بیفتد، چندین ماه حبسش می‌کنند، و چنان شکنجه‌اش می‌کنند که تا عمر دارد یادش نرود.

گرانی بی‌داد می‌کند. قیمت‌ها از سال گذشته دو تا سه برابر شده. بعضی مواد غذایی اصلا گیر نمی‌آید. گازوئیل برای ماشین و برای گرم کردن خانه‌ها کمیاب است

از جامعه بین‌المللی چه انتظاری دارید؟

این رژیم بدون حمایت مستقیم یا غیرمستقیم خارجی مگر می‌توانست این همه سال سر پا بماند؟ معلوم است که نمی‌توانست. با این حال از ماست که بر ماست. چه توقعی از دیگران می‌توان داشت، وقتی خیلی از سوری‌ها هنوز از حکومت اسد دفاع می‌کنند.

ما به دخالت نظامی از خارج فراخوان نمی‌دهیم، اما خواهان وارد آوردن فشار واقعی و تحریم‌های درست و حسابی به حکومت هستیم. ما به کمک‌های پزشکی و مواد غذایی نیازمندیم.

ارتش آزاد سوریه در این میان چه نقشی بازی می کنند؟

این ارتش را عده ای از سربازان فراری ایجاد کرده‌اند. قضیه مال وقتی است که فرماندهان به سربازان دستور تیراندازی به تظاهرات‌کنندگان داده بودند. تعداد سربازان فراری که به این ارتش (Freien Syrische Armee=FSA) می‌پیوندند، روزافزون است. از این گونه گروه‌ها یا ارتش‌ها که از جوانان تشکیل شده، در سوریه زیاد داریم. این گروه‌ها کارشان حفاظت مردمی از تظاهرات‌کنندگان است.

این گروه‌ها خودکفا هستند، خودشان سلاح دارند یا این که به طور قاچاق از مرز لبنان تهیه می‌کنند. عده‌ای از آنها فقط کارشان حفاظت از مردم تظاهرات‌کننده است، اما بقیه در گروه‌های چریکی به اتوبوس‌های حامل نظامیان و امنیتی‌ها حمله می‌کنند.

منبع: سایت اینترنتی شبکه سراسری تلویزین آلمان (ARD)

توسل به خشونت، یعنی شکست انقلاب سوریه

Mon, 21 May 2012 17:46:22 +0000

لارا لی

برگردان:

عایشه طلوعی

لارا لی - درگیری‌های کنونی سوریه تصویری زشت از قیام‌های بهار عربی در بیش از یک سال گذشته است. بهاری که سراسر خاورمیانه و شمال آفریقا را درنوردیده است.

مثل دیگر کشور‌ها، قیام سوری‌ها نیز با تظاهرات‌های مسالمت‌آمیز جهت انجام اصلاحاتی دموکراتیک آغاز شد، تظاهرات‌های مسالمت‌آمیزی که امروزه جای خود را به خشونت داده و کشور را در آستانه یک جنگ داخلی تمام عیار قرار داده است.

با در نظر داشتن این که دولت سوریه هنوز قابلیت اعمال کنترل چشمگیری بر مردم دارد، چشم‌انداز وقوع چنین جنگی بسیار «شوم» خواهد بود، جنگی که ماهیت آن درازمدت، پیچیده و خونین خواهد بود و به‌‌ همان میزان مشخص نیست که سرانجام چنین جنگی سقوط رژیم خواهد بود.

آن‌چه رژیم اسد نتوانسته است درک کند، یا آن که نخواسته است که بداند، این است که بحران آوارگان به آتش این جنگ دامن می‌زند. نوع افراط‌گرایی که من در بازدید از اردوگاه‌های پناهندگان سوری در جنوب ترکیه دیدم، از جنس‌‌ همان افراط‌گرایی‌هایی است که در هر اردوگاه پناهندگان دیگری در دنیا قابل دیدن است.

ده‌ها هزار نفر از خانه‌های خود با ترس، غم و نفرتی در قلب فرار کرده‌اند و شاهد فجایع بسیاری بودند. دیدند که دوستان و اعضای خانواده‌هایشان چگونه به قتل رسیده‌اند، مورد تجاوز قرار گرفته‌اند و یا ناپدید شده‌اند. در چهره‌های خشمگین و وحشت زده آن‌ها هیچ شوق و انگیزه‌ای برای مذاکره با رژیم دیده نمی‌شود. این است که آن‌ها خود را‌‌ رها از یک انقلاب صلح‌آمیز می‌دانند و از ارتش سوریه آزاد حمایت می‌کنند. اردوگاهی از سربازان پناهنده، شهروندان خشمگین و بعضی وقت‌ها مجرمان ساده.

ارتش آزاد سوریه متشکل از سربازانی است که از دستورهای مقام‌های بالا‌تر برای گشودن آتش بر تظاهرات مسالمت‌آمیز مردم سرپیچی کردند، آن‌ها سربازخانه‌ها را ترک کردند و شبه نظامیانی شدند برای حمایت از تظاهرات کنندگان.

این گروه‌های شبه نظامی - دفاعی، به سرعت تغییر ماهیت دادند و به گروه‌هایی برای مقابله، کمین و حمله علیه دولت تبدیل شدند، موضوعی که باعث شد تا دولت بر ادعای غیرمسالمت‌آمیز بودن تظاهرات‌ها دامن بزند و بگوید که نمی‌تواند با مخالفین، همچون گروهی صلح‌طلب تعامل و برخورد کند.

پیشی گرفتن سرعت خشونت بر سرعت انقلاب، فوران شور و هیجان و‌‌ رها شدن تفکر استراتژیک می‌تواند منجر به شکل‌گیری نسخه مینیاتوری خود رژیم حاکم باشد، رژیمی دژخیم که انسانیت خود را از دست داده است. چنین انقلاب خشونت‌آمیزی نمی‌تواند نشانه و خبر خوبی باشد برای جانشینی رژیم کنونی.

از همین اکنون هم می‌توان شواهد چنین موضوعی را دید. شایعات بسیار زیادی وجود دارد که اعضای ناامید مخالفین، دست به تقلید زشتی از رفتارهای حکومت می‌زنند. ساختن و انتشار فیلم‌های کاذب و پروپاگاندایی و تشویق افزایش خشونت‌ها در حالی که در ابتدا اهداف آن‌ها کاهش خشونت‌ها بود و نه شعله‌ور‌تر کردن خشونت‌ها.

بشار اسد در میان اندکی از مردم سوریه دارای محبوبیت است اما آن‌چه بسیاری از مردم سوریه را به سکوت واداشته خشونتی است که از هر دو سو در جریان است، چه از طرف دولت و چه از سوی مخالفین

در حالی که اکثر سوری‌ها تمایل دارند تا تظاهرات‌ها دوباره به‌‌ همان شکل مسالمت‌آمیزش برگردد، اما به نظر می‌رسد رژیم نیز تمایل دارد تا این تظاهرات‌ها همچنان نظامی باشد. این‌گونه است که اسد از این طریق توانسته است سلاح‌های پیچیده و پیشرفته‌ای به ارزش میلیارد‌ها دلار را از روسیه در اختیار خود داشته باشد، سلاح‌هایی که هرگز قابل قیاس با سلاح‌های مخالفین مسلح نیست. دارا بودن چنین سلاح‌های پیشرفته‌ای باعث می‌شود تا طرح تکرار سناریوی لیبی در سوریه، چیزی که به نظر خواست خیلی‌هاست، بسیار سخت‌تر و پیچیده‌تر شود و نتیجه آن نیز در حقیقت یک سوریه آزاد و امن نخواهد بود.

یک راه حل نظامی ، با تمام اهداف عملگرایانه‌اش، وجود ندارد که بتواند با تخریب و ویران کردن ملتی آن را به سوی آزادی هدایت کند.

در میان این خشونت‌ها اما هنوز می‌توان آوای امید را نیز شنید، زنانی که از دمشق پست‌های بازرسی را رد می‌کنند، تا به حمص بروند در حالی که زیر عبای خود داروهایی را قاچاقی برای زخمی‌ها می‌برند.

در هر کجا که امکانش هست دانش‌آموزان هنوز و به رغم خشونت‌های پیرامونشان تحصیلات خود را ادامه می‌دهند. کودکان شعرهایی می‌نویسند و نقاشی‌هایی در مورد دیکتاتور دیونه‌ای می‌کشند که بر خلاف اسطوره‌ها در برابر اسرائیل و آمریکا نایستاده است بلکه با تانک‌هایش، مردم کشورش را به قتل رسانده است.

مقاومت صلح‌آمیز به معنای این نیست که هیچ مقاومتی در کار نباشد یا بدین معنا نیست که تنها پوستر و بنرهایی بر دیوارهای خیابان‌ها چسبانده شود. بسیاری از پناهندگانی که من با آن‌ها صحبت می‌کردم علاقه‌ای به کسب قدرت سیاسی نداشتند و بیشتر به دنبال اقدامات مستقیم‌تر، موثر‌تر و صلح‌آمیز بودند، اقداماتی همچون اعتصابات عمومی و فراگیر، چیزی که می‌تواند کشور را فلج و رژیم را ویران کند.

باید انقلاب به ریشه‌های صلح‌آمیز خود بازگردد. بشار اسد در میان اندکی از مردم سوریه دارای محبوبیت است اما آن‌چه بسیاری از مردم سوریه را به سکوت (بی‌طرفی) واداشته، خشونتی است که از هر دو سو در جریان است، چه از طرف دولت و چه از سوی مخالفین.

اگر مقاومت به شکل صلح‌آمیز خود درآید، آن هنگام فشارهای دیپلماتیک بر روی روسیه و چین نیز برای اعمال تحریم‌های موثر علیه رژیم اسد بهتر جواب خواهد داد. نزدیکی و وابستگی رژیم اسد به ایران و روابطش با دو قدرت بر‌تر جهانی یعنی روسیه و چین، این کشور‌ها را به رقابت و رویارویی با آمریکا و جانشینش در منطقه، اسرائیل کشانیده است.

زمینه ژئوپولوتیک بحران سوریه موجب شکاف در میان فعالانی شده است که به طور طبیعی با امپریالیسم آمریکا و سیاست‌های اسرائیل نسبت به فلسطینیان مشکل دارند، تقسیم‌بندی‌هایی که امروز حول دو طرف بحران سوریه صورت گرفته است. اما این موضوع در ذهن من این‌گونه جا افتاده است که اگر شما به یک فلسطین آزاد اعتقاد دارید باید به سوریه آزاد نیز اعتقاد داشته باشید. با این همه به راستی اسد برای فلسطینی‌ها چه کرد؟ من با پناهندگان فلسطینی ساکن سوریه که صحبت می‌کردم به‌‌ همان اندازه نسبت به رژیم اسد دیدگاه نامطلوب و منفی داشتند که خود سوری‌ها داشتند. شاید به خاطر این که برای آن‌ها ظلم، ظلم است در هر لباس و رنگ و زبانی.

با پشتکاری که مردم سوریه از خود نشان می‌دهند سقوط اسد اجتناب‌ناپذیر است. اما مهم‌ترین نکته این است که آن‌ها هدف خود را بدون توسل یافتن به خشونت پیش ببرند. بهره‌گیری از خشونت مساوی با شکست انقلاب و یک پیروزی برای اسد و اسطوره دروغینی است که او ساخته است.

لارا لی فیلم‌سازی است که اخیرا مستند تازه خود به نام "رنج علفزار" را در مرزهای ترکیه و سوریه فیلمبرداری کرده است.

منبع: هافینگتن پست

حمله تند اسد به کشورهای حاشیه خلیج فارس

Fri, 18 May 2012 00:24:18 +0000

فرهمند علیپور

فرهمند علیپور - بشار اسد رئیس جمهور سوریه روز چهارشنبه در یک گفت‌وگوی تلویزیونی با شبکه خبری "راشا تودی" با متهم کردن کشورهای خارجی در ایجاد ناآرامی‌ها در سوریه گفت: «کشورهایی که آتش ناآرامی‌ها را در سوریه برمی‌افروزند، در خانه خود گرفتار آتش این ناآرامی‌ها خواهند شد.»

بیش از ۱۴ ماه از انقلاب سوری‌ها و خواسته آن‌ها مبنی بر کناره‌گیری بشار اسد از قدرت می‌گذرد، انقلابی که در ادامه مسیر خود به یک رویارویی نظامی میان بخش‌هایی از انقلابیون و ارتش سوریه رسید.

بنا به گفته سازمان ملل در درگیری‌های خونین ۱۴ ماه گذشته بیش از ۹ هزار نفر سوری جان خود را از دست داده‌اند.

سخنان روز گذشته بشار اسد هشداری آشکار به کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس تعبیر شد که ظرف ماه‌های گذشته به حمایت و تقویت نیروهای مسلح ضد حکومت بشار اسد می‌پردازند، نیروهایی که حکومت بشار اسد و رسانه‌های دولتی سوریه آن‌ها را "تروریست" می‌خوانند.

بشار اسد در گفت‌وگوی خود با این کانال روسی، ارتش آزاد سوریه را "مشتی جنایت‌کار" توصیف کرد و گفت: «در سوریه مزدوران خارجی در صفوف مخالفان و ارتش آزاد سوریه حضور دارند که خیلی از آنان اتباع کشورهای عربی هستند. آن‌ها پول و سلاح را از کشورهای خارجی دریافت می‌کنند. برخی از آن‌ها کشته شده‌اند و برخی‌ها زنده مانده‌اند، ما آن‌ها را دستگیر کرده و قصد داریم که به جهانیان نشان دهیم. قبلا از وجود آن‌ها صحبتی نکردیم، برای اینک آن‌ها مدرک هویتی نداشند و ما سندی نداشتیم که ثابت کند آن‌ها خارجی هستند.»

هم‌زمان بشار جعفری، نماینده دائم سوریه در سازمان ملل، لیستی از اسامی ۱۰ تن را که گفته شده است از "تروریست‌های" خارجی فعال در سوریه بوده‌اند به شورای امنیت سازمان ملل ارائه داد. شبکه دولتی سوریه نیز در برنامه‌ای به پخش اعترافات دو لیبیایی و یک تونسی پرداخت که به گفته این تلویزیون، تروریست‌هایی بودند که برای مبارزه با حکومت سوریه وارد این کشور شده بودند.

بشار اسد: مزدوران خارجی در صفوف مخالفان و ارتش آزاد سوریه حضور دارند که خیلی از آنان اتباع کشورهای عربی هستند. آن‌ها پول و سلاح را از کشورهای خارجی دریافت می‌کنند. ما آن‌ها را دستگیر کرده و قصد داریم که به جهانیان نشان دهیم

اسد در گفت‌وگو با تلویزیون بزرگ‌ترین کشور متحدش، روسیه، گفت که از زمان حضور ناظران بین‌المللی اقدمات تروریستی بیشتر شده است.

وی افزود: «تنها در طول چهار ماه اقدامات مهمی همچون اصلاح قانون اساسی کشور صورت گرفته است. اما مسئله مبارزه با تروریسم متفاوت از پروسه سیاسی است. ما هر دو را با هم به جلو خواهیم برد.»

روز گذشته ناظران سازمان ملل نسبت به متزلزل‌تر شدن وضعیت در سوریه هشدار دادند و از کشته شدن حداقل ۲۱ تن در درگیری‌ها میان نیروهای ارتش سوریه و معترضین خبر دادند.

رئیس جمهور سوریه در ادامه این مصاحبه گفت که کشورهای متخاصم به وی و حکومتش معتقد بودند که حکومت سوریه نیز همچون چهار حکومت دیگری که در قیام‌های مردمی سقوط کردند، ساقط خواهد شد.

وی تاکید کرد: «برای رهبران این کشور‌ها امروز روشن شده است که این یک "بهار" نبود بلکه یک "آشوب" بود. همان‌گونه که گفتم آنهایی که آتشی در سوریه برپا می‌کنند، این آتش دامن آن‌ها را نیز خواهد گرفت.»

اسد همچنین در این مصاحبه "دعوت به رعایت دمکراسی" از سوی عربستان سعودی را "مضحک" توصیف کرد.

دولت اسد بار‌ها و بار‌ها کشورهایی نظیر عربستان سعودی و قطر را به کمک‌های مالی و نظامی به "کمپین تروریست‌های" مخالف حکومتش متهم کرده‌است. در مقابل نیروهای مخالف اسد این سخنان را رد می‌کنند و معتقدند که دولت برای بی‌اعتبار کردن قیام مردم سوریه، چنین اتهاماتی را بیان می‌کند.

ایران یاری‌گر ارتش سوریه

روز گذشته الجزیره در گزارشی ایران را به نادیده گرفتن تحریم‌های اعمال شده سازمان ملل در صادرات تسلیحات به سوریه متهم کرد. در این گزارش که از سوی یکی از پنل‌های وابسته به شورای امنیت سازمان ملل تهیه شده بود از تنفگ، مسلسل و مواد منفجره به عنوان بخشی از محموله‌های تسلیحاتی نام برده شده که گفته می‌شود ایران برای حمایت از باقی ماندن بشار اسد، هم‌پیمان منطقه‌ای‌ خود در قدرت، به سوریه ارسال ارسال کرده‌است.

شبکه تلویزیونی الجزیره در گزارشی ایران را به نادیده گرفتن تحریم‌های اعمال شده سازمان ملل در صادرات تسلیحات به سوریه متهم کرد

پیش‌تر و از جمله در ماه فوریه گذشته نیز گزارش‌هایی در خصوص توقیف محموله‌های تسلیحات ایرانی از سوی دولت ترکیه منتشر شده بود.

ایران در کنار روسیه یکی از جدی‌ترین حامیان ادامه حکومت بشار اسد به شمار می‌رود.

واشنگتن پست : آمریکا مخالفین اسد را مسلح می‌کند

روزنامه واشنگتن پست نیز در گزارشی که روز چهارشنبه منتشر کرد دولت ایالات متحده را به مسلح کردن مخالفین نظامی بشار اسد متهم کرد و نوشت که آمریکا حتی مخالفین اسد را به سلاح‌های ضد تانک مجهز می‌کند.

این روزنامه می‌نویسد که دولت آمریکا همواره تاکید داشت تا کمک مستقیمی به مخالفین صورت نگیرد و کمک‌ها با بودجه کشورهای حوزه خلیج فارس ارائه شود. اما اکنون مشخص شده است که آمریکا نقشی مهم در حمایت و پشتیبانی از نیروهای نظامی مخالف رژیم اسد بازی می‌کند.

ویکتوریا نولاند، سخنگوی وزارت امورخارجه امریکا اما تاکید کرد که سیاست آمریکا در قبال سوریه تغییر نکرده است. وی گفت که این کشور تصمیم گرفت تا کمک‌هایی برای "غیرنظامیان" و شامل تجهیزات پزشکی ارائه دهد. سخنگوی دولت ایالات متحده البته در خصوص نوع کمک آمریکا به "نظامیان" مخالف اسد سکوت کرد.

برهان غلیون در آستانه کناره‌گیری

برهان غلیون رهبر شورای ملی سوریه، که اخیرا و دوباره به عنوان رهبر این شورا انتخاب شده بود اعلام کرد که قصد دارد به محض پیدا شدن جایگزین از سمت خود استعفا دهد. در هفته‌های اخیر انتقادات زیادی از سوی اعضای این شورا متوجه عملکرد برهان غلیون شده بود، اعتراضی که موجب شد تا چندی پیش عده‌ای از اعضای سر‌شناس این شورا استعفا دهند.

شورای ملی سوریه دارای ۲۷۰ عضو و متشکل از گروه‌های لیبرال، ملی‌گرا و اسلام‌گرایان است. این تنوع اعضا موجب شده است تا به قول هیثم مالح عضو مستعفی، شورا دچار یک هرج و مرج شود.

کمال لیوانی از چهره‌های ملی‌گرای سوری نیز که از این شورا استعفا داده بود به روزنامه وال استریت ژورنال گفته بود: «وجود یک شورا در واقع توهمی بیش نیست، یک گروه کوچک در شورا وجود دارد که مستبدانه همه تصمیم‌ها را می‌گیرد. حتی مستبدانه‌تر از اسد در حزب بعث.»

روزنامه گاردین انگلیس با انتشار خبر آمادگی برهان غلیون برای کناره‌گیری، این موضوع را نتیجه از دست رفتن مقبولیت غلیون دانسته و نوشت: «گرچه موضع غلیون نشان از قدرت یافتن مخالفین او هستند اما به نظر می‌رسد که هنوز جایگزینی برای او پیدا نشده است.»

شورای ملی سوریه، از آگوست ۲۰۱۱ برهان غلیون را به عنوان فردی سکولار به سمت ریاست این شورا برگزید، اما اصطکاک‌ها و رقابت‌های داخلی این شورا همواره یکی از عمده‌ترین موانع بر سر راه این شورا بوده است.

هفت شهروند ربوده شده ايرانی در سوريه آزاد شدند

zamaanehnews — Sat, 11 Feb 2012 04:04:01 +0000

ارتش آزاد سوريه، هفت شهروند ايرانی را که چند هفته پيش به گروگان گرفته بود، آزاد کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر، يک منبع "آگاه" در وزارت نيرو که نامش فاش نشده، ۲۱ بهمن ۱۳۹۰ گفت هفت نفر از "کارکنان و پرسنل ايرانی شاغل در نيروگاه سيکل ترکيبی جندر واقع در حمص" که ۲۹ آذر ۱۳۹۰ به گروگان گرفته شده بودند، آزاد شده‌اند.

ارتش آزاد سوريه که توسط نظاميان جدا شده از ارتش اين کشور شکل گرفته، اين گروگان‌ها را در اختيار داشت. به گفته ارتش آزاد سوريه اين افراد از اعضای نيروهای مسلح ايران بوده‌اند. اما ايران اين افراد را "مهندسان برق" معرفی می‌کند.

شماری از اعضای خانواده اين افراد نيز تأييد کرده‌اند اين هفت نفر از کارکنان شرکت‌های وابسته به وزارت نيرو بوده‌اند.

مخالفان و فعالان سوریه ایران را به دخالت در مسائل این کشور و پشتیبانی از خشونت‌ها متهم می‌کنند اما مقام‌های ایران این اتهامات را رد می‌کنند

ارتش آزاد سوريه دو هفته پيش فيلمی از اين افراد منتشر کرد که در آن يکی از گروگان‌ها با نشان دادن کارت سربازی اعلام کرد جزو نيروهای مسلح ايران است.

به گفته منبع خبرگزاری مهر، "اين کارشناسان از سوريه خارج شده‌اند و به زودی از مسير ترکيه يا عراق وارد خاک ايران می‌شوند."

خبرگزاری مهر می‌گويد: "اين مهندسان که در طرح توسعه نيروگاه برق جندر سوريه مشغول به کار بودند توسط گروه‌های تروريستی در اين کشور به دليل طرح ادعاهای بی‌اساس همچون همکاری با سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ربوده شده بودند."

علی ذبيحی، قائم مقام وزير نيروی ايران گفته است ايران ساخت نيروگاه سيکل ترکيبی جندر را متوقف نمی‌کند.

به گزارش مهر، آذر ۱۳۸۸ با امضای قراردادی ميان شرکت مپنا از ايران و سازمان توليد و انرژی برق سوريه، ساخت نيروگاه سيکل ترکيبی ۴۵۰ مگاواتی جندر به ايران واگذار شد.

بر اساس اين قرارداد، ساخت نيروگاه "جندر" از سال ۲۰۱۰ آغاز و در طول ۲۸ ماه به بهره‌برداری خواهد رسيد.

مخالفان مسلح سوری هفته گذشته نيز ۱۱ زائر ايرانی را که اخيراً در جريان سفر به سوريه ربوده شده بودند، آزاد کردند.

اين ۱۱ زائر ايرانی با ميانجی‌گری ترکيه آزاد شدند.

مخالفان و فعالان سوریه، ایران را به دخالت در مسائل این کشور و پشتیبانی از خشونت‌ها متهم می‌کنند اما مقام‌های ایران این اتهامات را رد می‌کنند.