https://archive.radiozamaneh.com/taxonomy/term/8942/all fa https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/01/21/10261 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/01/21/10261" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> سعید بیانی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="299" height="193" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/united.jpg?1327520475" /> </div> </div> </div> <p>از زمانی که گاندی، رهبری مبارزات مردم هند را علیه استعمار انگلستان برعهده گرفت، از او به عنوان مهاتما یا روح بزرگ یاد کردند، روحی که جان تازه به کالبد نحیف و نزار هند بخشید و سرآغازی شد بر پایان دهه&zwnj;ها استعمار دولت فخیمه انگلستان بر هند. مبارزات گاندی در آن سوی آب&zwnj;ها در سرزمین&zwnj;های دوردست رقم نخورد، بلکه در هند در میان مردم فقیر و درد کشیده شکل گرفت و به قدرت مردم تجهیز شد. مهاتما شرایط خوب، امکانات و ادامه تحصیل در بهترین دانشگاه انگلستان را به خود نهاد و راهی سرزمین درد&zwnj;ها و رنج&zwnj;ها شد تا فصل نویی از مبارزات بی&zwnj;خشونت را رقم بزند و الگویی برای نسل&zwnj;ها، کشورها و مردمان دنیا شود. بسیج اجتماعی هندوها با به دست گرفتن رهبری &quot;کنگره ملی هند&quot; ازجمله اقداماتی بود که مرکز ثقل مبارزات مردم هند برآن نهاده شده است. این حزب با ۱۵ میلیون نفر عضو و بیش از هفتاد میلیون هوادار، رهبری جنبش استقلال&zwnj;خواهی هند را علیه بریتانیایی&zwnj;های حاکم بر هند برعهده داشت.</p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">گاندی همواره می&zwnj;گفت: &laquo;من چیز جدیدی ندارم که به دنیا یاد بدهم. حقیقت و ضد خشونت بودن هم&zwnj;سن کوه&zwnj;ها هستند.&raquo; او ازهیچ اقدامی که موجب اتحاد مردم هند شود فروگذاری نکرد. گاندی برای وحدت میان مسلمانان و هندوهای کشورش یک ماه روزه گرفت و در راهپیمایی نمک از ۱۲ مارس تا ششم آوریل ۱۹۳۰ پابه&zwnj;پای چند صد هزارنفر هندی، ۴۰۰ کیلومتر از احمدآباد تا ساحل داندی راه پیمود تا از آب دریا نمک بگیرد وبا این عمل سمبلیک &quot;قانون مالیات نمک&quot; قانون استعماری را به سخره بگیرد و از اعتبار بیاندازد. وی می&zwnj;گفت: &quot;وظایف شخص نسبت به خود، به خانواده، به وطن و به جهان از یکدیگر جدا ومستقل نیستند. نمی&zwnj;توان با زیان رساندن به خود یا خانواده خود به وطن خویشخدمت کرد. به همین قرار نمی&zwnj;توان با زیان رساندن به جهان نیز به وطن خودخدمت کرد<span dir="LTR">.</span>&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">از راه مبارزه تحریم کالاهای انگلیسی و ایجاد اعتصاب، غولاستعماررا به لرزه درآورد و در همین زمان بود (مارس ۱۹۲۲) که حکومت حکم به جلب او داد. مهاتما گاندی هیچ مقاومتی نکرد و به انتخاب وکیل تمایلی نشان نداد و هیچ درمقام دفاع برنیامد<span dir="LTR">.</span> تنها به هواداران خود گفت: &quot;بروید و زندان&zwnj;ها را پرکنید.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">دهه&zwnj;ها بعد، آزادی&zwnj;خواهانی همچون دکتر مارتین لوترکینگ، تنزین گیاتسو، لخ والسا، استفان بیکو، آنگ&zwnj;سان سوچیو نلسون ماندلا به پیروی از روش&zwnj;های مبارزاتی او وارد کارزارهای مبارزه با استبداد، دیکتاتوری و تبعیض نژادی شدند و کشورهای خود را به آزادی و دموکراسی سوق دادند و برگ زرینی را به تاریخ مبارزاتی دوران خود افزودند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">چگونه اما مردم ضعیف هند توانستند، بر بدنه غول استعمار لرزه بیفکنند؟ چگونه مارتین لوترکینگ توانست مبارزات جنبش حقوق مدنی سیاهانآمریکا را به سرانجامی خوش برساند؟ چگونه ماندلا که ۲۷ سال از زندگی خود را در زندان گذراند (و بیشتر آن را در یک سلول انفرادی در&quot;جزیره روبن&quot;بود)، به مشهورترین چهره مبارزه علیه آپارتاید در آفریقای جنوبی تبدیل شد و در واقع آپارتاید را به زانو درآورد؟ چرا آنگ سان&zwnj;سوچی با گذراندن ۱۵ سال از عمر خود در حصر خانگی، در حالی که دولت نظامی برمه بین ماندن در حصر و خروج از کشور یک گزینه را پیش پای او گذاشت، حصر خانگی در وطن خود برمه را برگزید؟ آیا مگر زندگی در بین همین مردم و نشستن پای درد خانواده&zwnj;های زندانیان سیاسی زمینه&zwnj;ساز مبارزه مشروع نیست؟ چرا گروهی از طبقه الیت جامعه ایران تا عرصه را بر خود تنگ می&zwnj;بینند خاک کشور را به لقایش می&zwnj;بخشند و در مصاحبه&zwnj;های مطبوعاتی مدعی می&zwnj;شوند که هنوز با دوری از کشور مبارزات خود را پی&zwnj;گیری می&zwnj;کنند؟ آیا مبارزه جز در داخل خاک کشور عملی، ممکن و تاثیرگذار خواهد بود؟</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>اتحاد برای ایران</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">روزگار امروز ایران، روزگار غریبی است. برخی روشنفکران جامعه ایران در خارج از کشور در فضایی باز و آزاد، خود را در مقام سخنگویان مردم می&zwnj;بینند و تمامی مبارزانی که سال&zwnj;ها طعم تلخ و زخم زندان و شکنجه چه در دوران شاه و جمهوری اسلامی را چشیده&zwnj;اند، آماج حملات ناجوانمردانه خود قرار می&zwnj;دهند و هیچ&zwnj;گاه از خود نمی&zwnj;پرسند چگونه می&zwnj;توان به اتحادی برای ایجاد دموکراسی برای ایران دست یافت. گاهی گروهی پرچم شیر و خورشید را که سال&zwnj;ها برای بخشی از ایرانیان نماد مبارزه با رژیم جمهوری اسلامی بوده است، بر نمی&zwnj;تابند و با خط&zwnj;کشی در دست، خود را از دیگران جدا می&zwnj;کنند و گاهی اندیشه&zwnj;ها و نگرش شریعتی را &minus; که هنوز گروهی بر سر آرمان&zwnj;های آنها حکومت جمهوری اسلامی را دشمن خود می&zwnj;دانند &minus; شخم می&zwnj;زنند و او را همکار ساواک معرفی می&zwnj;کنند. از همه&zwnj;چیزمی گویند جز اتحاد برای ایران و خلاصی از شر حکومتی که سال&zwnj;ها پای خود را بر گرده همین مردم مظلوم می&zwnj;فشارد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">نگارنده همواره جنگ و حمله نظامی را بدترین گزینه پیش روی مردم ایران می&zwnj;داند. چراکه موجب عقب افتادن استقرار دموکراسی در ایران خواهد شد، اما زمانی خواب جنگ در کشوری تعبیر خواهد شد که مردم آن کشور با حکومتی یاغی و سرکوبگر به روزمرگی عادت کنند و بدتر از همه، هرکس راه معاش را با کندن از بغل دیگری تجربه کند. زمانی جنگ دول خارجی بر ایران تحمیل می&zwnj;شود که مردم از عملکرد اپوزیسیون ناامید شوند و هر روز آرزوی ناجی&zwnj;ای برای رهایی از شر حکومت را حتی به قیمت اشغال خاک کشور و ویرانی زیرساخت&zwnj;ها در ذهن ترسیم کنند.&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">زمانی خواب جنگ در کشوری تعبیر خواهد شد که مردم آن کشور با حکومتی یاغی و سرکوبگر به روزمرگی عادت کنند و بدتر از همه، هرکس راه معاش را با کندن از بغل دیگری تجربه کند.</div> </blockquote> <p>&nbsp;</p> <div dir="RTL">&nbsp;به یاد خاطره&zwnj;ای از اندیشمندی افتادم که درباره دوران زندان خود می&zwnj;گفت: زمانی در زندان انفرادی به&zwnj;خاطر فضای بسته و گاهی خشونت بازجویان به گوشه&zwnj;ای پناه می&zwnj;بری. بی&zwnj;خبری از فضای بیرون زندان و دوری ازخانواده به همراه دلتنگی، دمی آرامت نمی&zwnj;گذارد. در چنین شرایطی گروهی از زندانیان با زندانبان خود خوی دوستی را می&zwnj;آزمایند و به او عادت می&zwnj;کنند و اگر زندانبان به مرخصی برود هر لحظه منتظر برگشت او هستند تا دیدارها تازه شود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">نباید اجازه داد مردم به زندانبانان خود (حاکمان جمهوری اسلامی) خو بگیرند و عادت کنند. آگاهی&zwnj;رسانی در مورد چگونگی رهایی از زندان، به موازات اقدام&zwnj;های عملی برای پیشبرد مبارزات در داخل مرزها، کوچک&zwnj;ترین کاری خواهد بود که نخبگان مخالف حکومت می&zwnj;توانند انجام دهند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>مخالفان گرفتار در عصر تکنولوژیک</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">گویا عصر دیجیتال و واژه&zwnj;هایی همانند دهکده جهانی، اینترنت و ماهواره برای ایران خوش یمن نبوده و به ترمزی در سر راه حرکت&zwnj;های آزادی&zwnj;خوانه مردم ایران بدل شده است . برخی می&zwnj;اندیشند مبارزه تنها ظاهر شدن جلوی دوربین تلویزیون است و منتشر کردن مطلبی در فلان سایت. آنها به همین کفایت می&zwnj;کنند و محدود می&zwnj;شوند، در حالیکه تمامی مردم نیک می&zwnj;دانند در طول این ۳۳ سال حکومت اسلامی چه بر سر آنها آمده است. مردم همان گونه که نظاره&zwnj;گر عملکرد جمهوری اسلامی هستند، عملکرد مخالفان حکومت را نیز رصد می&zwnj;کنند و هر روز از خود می&zwnj;پرسند چگونه مردم منطقه از تونس، مصر و یمن تا سوریه می&zwnj;توانند و توانستند و اما ما هنوز اندر خم یک کوچه&zwnj;ایم؟ باید فعل توانستن را بار دیگر برای ایرانیان صرف کرد<b>. </b>باید مردم را با قدرت جادویی خود آشتی داد. باید راهکار عملی، عقلانی و جمعی در اختیار مردم گذاشت و آنگاه انتخاب را به خود مردم وانهاد: ادامه استبداد و ویرانی یا آزادی و آبادانی؟</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به راستی کنشگران سیاسی و روشنفکران حوزه عمومی چه کار عملی&zwnj;ای برای اتحاد مخالفان حکومت اسلامی انجام داده&zwnj;اند؟</div> <div dir="RTL">آیا تا به حال به فکر ایجاد شورا یا کنگره&zwnj;ای ملی برای اجماع نیروهای اپوزیسیون سرنگونی طلب و استقرار دموکراسی در کشور بوده&zwnj;اند؟</div> <div dir="RTL">آیا تا به حال کمپین و کارزاری جهانی برای شکستن حصر رهبران جنبش سبز، آقایان موسوی و کروبی برپا کرده&zwnj;اند؟ (بجز تعدادی از وکلاء، حقوقدانان و فعالان حقوق بشر خوشنام همانند عبدالکریم لاهیجی که البته مورد حمایت قرار نگرفتند.)</div> <div dir="RTL">آیا نهادی برای کمک (مادی و معنوی) به خانواده&zwnj;های زندانیان سیاسی که به راستی اسطوره&zwnj;های مقاومت و شجاعت در زندان&zwnj;های هستند تشکیل شده است؟</div> <div dir="RTL">هیچ&zwnj;گاه از خود پرسیده&zwnj;ایم خانواده حشمت&zwnj;الله طبرزدی، مجید توکلی، دکتر زیدآبادی، مجید دری، ضیاء نبوی و ... ده&zwnj;ها و صدها نفر زندانی سیاسی و عقیدتی بانام و بی&zwnj;نام در چه وضعی و با چه مشکلاتی دسته و پنجه نرم می&zwnj;کنند؟</div> <div dir="RTL">چرا وکلای دادگستری از زیر پذیرش وکالت زندانیان سیاسی و عقیدتی شانه خالی می&zwnj;کنند و راه خارج از کشور را برمی&zwnj;گزینند؟</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">آیا با در خانه نشستن و قلم&zwnj;فرسایی برای کوبیدن مخالفان حکومت می&zwnj;توان نور امید به مبارزه را در دل مردم خسته ایران از جور و جفای حکومت روشن نگهداشت؟ خیر نمی&zwnj;شود. حکومت در راه بستن و حصر مردم ایران در زندانی بزرگ به نام ایران است. حتماً خبرهای مبنی بر اینترنت ملی و محدودیت&zwnj;های بیشتر را شنیده&zwnj;اید. باید راهی عملی برای شکستن سد سانسور اندیشید تا امید همچنان در دل جوانان مبارز در داخل روشن نگهداشته شود. باید دشمن مشترک، نظام ولایی جهل و جور و فساد و شخص علی خامنه&zwnj;ای به عنوان مصوب تمامی بدبختی مردم ایران را هدف قرار داد. باید به فکر اجماع و اتحاد بود. زمانی جنگ&zwnj;طلبان و نئوکان&zwnj;های ایرانی به آرزوی خود مبنی بر حمله نظامی آمریکا و ناتو به ایران و زد و بند از بالا برای رسیدن و تکیه زدن به صندلی قدرت خواهند رسید که روشنفکران و مبارزان واقعی کشور به حاشیه رانده شده باشند و درگیر اختلافات پیش پا افتاده و به اتحادی عملی برای بسیج مردم در داخل کشور نیندیشند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>انتخابات مجلس و سبزها</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">انتخابات مجلس در اسفندماه سال جاری برگزار خواهد شد. از هم اکنون ولی فقیه فرمان و نوید برگزاری انتخاباتی شکوهمندی با شرکت حداکثری را به طرفداران خود داده است. تحصن، تظاهرات، اجتماعات و روشنگری خارج از فضای اینترنت تمهیداتی&zwnj; است که سبزها از اکنون در فکر عملی کردن آنها هستند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در مدت مبارزات انتخاباتی حکومت مجبور به باز کردن فضا خواهد شد اگر چنین نکند انتخاباتی بی&zwnj;رمق خواهد داشت (هرچند بخشی ازحکومت به این هم راضی است). فضایی برای ارتباط بین شبکه&zwnj;های اجتماعی از هر گرایش و طبقه&zwnj;ای، چه دانشجو، چه کارگر، معلم و دانش&zwnj;آموز می&zwnj;تواند راه را برای دیکتاتورها برای برگزاری انتخاباتی فرمایشی، سخت&zwnj;تر و مشکل&zwnj;تر کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">تا زمانی که مقاومتی مشروع، بی&zwnj;خشونت، مداوم و مردمی در مقابل دیکتاتورها شکل نگیرد، آنها با آزادی عمل بیشتر اهداف ضد بشری و ویرانی کشور را محقق خواهند ساخت. تشکیل نشست&zwnj;هایی با درهای باز به روی رسانه&zwnj;ها و حضور تمامی طیف&zwnj;ها از هر گروه و دسته&zwnj;ای با اهدافی مشترک (که همانا استقرار دموکراسی در ایران و ارائه راه حل است)، ازجمله اقدامات عملی خارج&zwnj;نشینان خواهد بود که موجب ایجاد امید در دل جوانان و دلگرمی در داخل کشور خواهد شد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">تا زمانی که مقاومتی مشروع، بی&zwnj;خشونت، مداوم و مردمی در مقابل دیکتاتورها شکل نگیرد، آنها با آزادی عمل بیشتر اهداف ضد بشری و ویرانی کشور را محقق خواهند ساخت.</div> </blockquote> <p>&nbsp;با نگاهی به شرایط جوانان در ایران، می&zwnj;بینیم آنها علی&zwnj;رغم مشکلات بسیار همانند بی&zwnj;کاری، بی&zwnj;پولی، نداشتن امید به آینده روشن در کشور و... آماده دادن هرگونه هزینه&zwnj;ای هستند. هم&zwnj;اکنون فراخوان&zwnj;هایی در شبکه&zwnj;های اجتماعی مجازی (صفحه فیس بوک ۲۵ بهمن) مبنی بر راه&zwnj;اندازی حرکت&zwnj;های اعتراضی از سوی سبزها منتشر شده است. نزدیکی به سالروز تظاهرات تاریخی ۲۵ بهمن سال ۱۳۸۹و حصر رهبران جنبش سبز در کنار انتخابات فرمایشی مجلس، فعالان را به فکر برگزاری تظاهراتی اعتراضی در این روز و تداوم آن تا روز انتخابات مجلس انداخته است. البته این فرآخوان&zwnj;ها اگرچه ازطرف منابع نزدیک به شورای هماهنگی راه سبز امید به صورت ضمنی تایید شده است، اما هنوز شورای هماهنگی اطلاعیه&zwnj;ای در مورد این روز منتشر نساخته است. گویا در حال سبک و سنگین کردن این اکسیون&zwnj;ها هستند.<span dir="LTR">]</span>۱<span dir="LTR">[</span></p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>نوشدارو</b><b>ی بعد از مرگ سهراب</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">انتشار خبر آغاز فعالیت غنی&zwnj;سازی اورانیوم تا غلظت ۲۰ درصدی توسط مقامات جمهوری اسلامی در سایت &quot;فردو&quot; قم،<span dir="LTR">&nbsp;</span>واکنش تند کشورهای غربی را در پیش داشته است. ویلیام هیگ، وزیر امور خارجه بریتانیا، این اقدام جمهوری اسلامی را تحریک&zwnj;آمیز خواند و در همین حال، آمریکا و آلمان از این اقدام ایرانانتقاد کرده&zwnj;اند و گفته&zwnj;اند چنین رویکردی نقض تعهدات بین&zwnj;المللی تهران است<span dir="LTR">.</span> جیل تودور، سخنگوی آژانس در بیانیه&zwnj;ای روز دوشنبه تولید غنی&zwnj;سازی اورانیوم تا ۲۰ درصددر تاسیسات غنی سازی فردو را تایید کرد. از سوی دیگر، کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، بخصوص عربستان سعودی نگران جاه&zwnj;طلبی هسته&zwnj;ای جمهوری اسلامی است که البته عملکرد و گفتار غیر مسئولانه افرادی همانند محمدرضا رحیمی، معاون اول محمود احمدی&zwnj;نژاد مبنی بر بستن تنگه هرمز بر نگرانی&zwnj;های کشورهای منطقه افزوده است. خرید مداوم تجهیزات و مهمات برای جنگی تمام عیار توسط کشورهای عربی منطقه و حضور دائم و گسترده ناوهای جنگی ومجهز آمریکا، بریتانیا، فرانسه در آب&zwnj;های خلیج فارس احتمال خطر حمله نظامی به ایران را قوی&zwnj;تر کرده است.<span dir="LTR">]</span>۲<span dir="LTR">[</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;نگارنده به&zwnj;عنوان کسی که سال&zwnj;ها در داخل ایران زندگی کرده است، تا این حد شرایط فکری و ذهنی مردم در داخل ایران را آماده برای حمله نظامی ندیده&zwnj;ام. گرانی، تورم، فقر، بی&zwnj;کاری، فشارهای اقتصادی و اجتماعی بر جوانان و خانواده&zwnj;ها به همراه ناکارآمدی دولت کارد را به استخوان مردم رسانده است، اما وجود فضای نا امید و عدم سازماندهی اقشار مردم مانع از هرگونه خیزش اعتراضی در داخل ایران شده است. ایران در این بزنگاه تاریخی، بیش از هر زمان دیگر به اتحاد و سازماندهی منابع برای تغییر نظام ولایی نیاز دارد؛ پیش از آنکه نوشدارویی باشد بعد از مرگ سهراب.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>پانویس&zwnj;ها</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>۱. </b><a href="http://www.rahesabz.net/story/47208/">امکان سنجی سبزها برای بازگشت دوباره به خیابان</a></div> <div dir="RTL">۲. <a href="http://www.radiozamaneh.com/news/iran/2012/01/04/9682">پنتاگون: حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس ادامه خواهد داشت</a></div> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/01/21/10261#comments اتحاد اپوزیسیون جنبش سبز زندانیان سیاسی سعید بیانی گوی سیاست Sat, 21 Jan 2012 11:28:04 +0000 10261 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/01/19/10192 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/01/19/10192" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> علی افشاری </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="600" height="388" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/unite.jpg?1327178748" /> </div> </div> </div> <p>اخیرا در فضای خارج از کشور بحث اتحاد و همبستگی اپوزیسیون و تشکیل آلترناتیو رونق یافته است. موفقیت در گذار مسالمت&zwnj;آمیز نیازمند اپوزیسیون قدرتمند است. همبستگی و اتحاد شرط لازم توانمندی نیروهای دموکراسی&zwnj;&zwnj;خواه است.&nbsp; اما اتحاد اپوزیسیون در شکل درست و مؤثر خود نیازمند رعایت ملاحظاتی است.<br /> &nbsp;</p> <!--break--><!--break--><p> این اتحاد باید در عین حفظ استقلال گروه&zwnj;ها و تنوع و تکثر موجود در جامعه صورت بگیرد. در اصل مراد از اتحاد، همگرایی بین اپوزیسیون در مسیر پذیرش و رعایت قواعد بازی در استقرار دموکراسی است. این اتحاد و همبستگی، بر این فرض بنیادین استوار است که ایران فراتر از هر گروه سیاسی، دین، مسلک، ایدئولوژی، قومیت و هویت فرهنگی به تمام ساکنان ایران زمین تعلق دارد. بنابراین هیچ گرایش سیاسی نباید کشور را ملک انحصاری خود بداند و نقش&zwnj;آفرینی در میدان سیاسی را در خود و جریان&zwnj;های همسو محدود کند. محور دیگر وحدت، پذیرش مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر و رعایت حقوق شهروندی همه آحاد ملت بدون هرگونه تبعیض است. هریک از گروه&zwnj;ها باید خود را موظف به دفاع از حقوق دیگر گرایش&zwnj;ها و از جمله گرایش&zwnj;های رقیب و مخالف بداند و در این عرصه معادله خودی و غیر خودی را دخالت ندهد. فرهنگ و مناسبات آیینی ایران و ستون&zwnj;های اصلی شاکله میهن، دیگر عناصر پیونددهنده ماجرا هستند.<br /> &nbsp;</p> <blockquote><p>یک محور همبستگی، پذیرش مفاد اعلامیه جهانی حقوق بشر و رعایت حقوق شهروندی همه آحاد ملت بدون هرگونه تبعیض است.</p> </blockquote> <p> حال در این چهارچوب گروه&zwnj;ها با پذیرش موازین دموکراسی و به رسمیت شناختن موجودیت دیگری به همکاری و رقابت با یکدیگر می&zwnj;پردازند. تبدیل تمرکز کوشش&zwnj;ها علیه حاکمان اقتدارگرا و تسریع گذار مسالمت&zwnj;آمیز به دموکراسی به مسئله و دغدغه اصلی نیروهای اپوزیسیون باعث می&zwnj;شود تا با تجمیع نیرو&zwnj;ها و کاهش تنش&zwnj;ها ایده شکل&zwnj;گیری اپوزیسیون مقتدر به واقعیت نزدیک شود.</p> <p>در این شرایط شایسته است هراس حکومت و آسیب&zwnj;پذیری آن از افزایش همکاری مخالفان مشوقی برای تشدید فعالیت&zwnj;ها در زمینه انسجام&zwnj;بخشی به اپوزیسیون شود. بدون وجود اپوزیسیون قدرتمند و هماهنگ گذار به دموکراسی در ایران ممکن نیست. ضمن این&zwnj;که لازمه وجود مردم&zwnj;سالاری حضور و تعامل گروه&zwnj;های مختلف سیاسی است. افزایش همکاری، تماس&zwnj;ها و اقدامات مشترک بین نیروهای منتقد و مخالف وضع موجود، می&zwnj;تواند اپوزیسیون پرتوان را شکل دهد.<br /> &nbsp;</p> <blockquote><p>افراد و گروه&zwnj;هایی وجود دارند که گویی اپوزیسیونِ اپوزیسیون هستند و بدون اینکه اقدامی انجام دهند فقط مترصدند تا فعالیت&zwnj;های صورت گرفته توسط دیگران را زیر سئوال ببرند.</p> </blockquote> <p> در این راستا باید از موضع&zwnj;گیری&zwnj;های تفرقه&zwnj;آمیز پرهیز کرد. افراد و گروه&zwnj;هایی وجود دارند که گویی اپوزیسیونِ اپوزیسیون هستند و بدون اینکه اقدامی انجام دهند فقط مترصدند تا فعالیت&zwnj;های صورت گرفته توسط دیگران را زیر سئوال ببرند.</p> <p>البته موانع شکل&zwnj;گیری اپوزیسیون مقتدر فقط این جماعت نیستند. برخی اقدامات که توسط سیاست&zwnj;بازان حرفه&zwnj;ای نیز صورت می&zwnj;گیرد نیز مشکلی جدی است. چون بدون توجه به واقعیت&zwnj;ها و اصول کار سیاسی صحیح، با شتابزدگی به دنبال وحدت اپوزیسیون و تشکیل کنگره و شورای ملی و یا دولت در تبعید هستند. این گروه&zwnj;ها با پل زدن بر فراز تمایزات هویتی و سیاسی و ساده&zwnj;سازی مسائل فکر می&zwnj;کنند با جمع کردن مکانیکی برخی از کنشگران سیاسی زیر یک چتر می&zwnj;توانند آلترنانیو بسازند. فرمول مورد نظر آنان تشکیل یک ائتلاف سیاسی و سپس گفت&zwnj;وگو و مذاکره با سیاستمداران غربی است تا از این طریق خود را در حد یک نیروی سیاسی جایگزین مطرح کنند. </p> <p>تجربه اخیر لیبی و سوریه و نقش مهم و مؤثر ائتلاف نیرو&zwnj;های مخالف در قالب شورا یا کنگره ملی باعث شده است تا عده&zwnj;ای به دنبال تکرار کاریکاتوری آن در فضای خارج ایران باشند. شورای ملی انتقال در لیبی و شورای ملی مخالفان در سوریه در بطن مبارزات شکل گرفتند و منتخب توده&zwnj;های مبارز و فعال در صحنه بودند.<br /> &nbsp;</p> <blockquote><p>تجربه اخیر لیبی و سوریه و نقش مهم و موثر ائتلاف نیرو&zwnj;های مخالف در قالب شورا یا کنگره ملی باعث شده است تا عده&zwnj;ای به دنبال تکرار کاریکاتوری آن در فضای خارج ایران باشند.</p> </blockquote> <p> &nbsp;آنها در پیوند و ارتباط مستقیم با جنبش&zwnj;های اعتراضی در کشور&zwnj;های&zwnj;شان به وجود آمدند. اینکه جمعی محدود در نبود جنبش اعتراضی در داخل کشور در خارج بنشینند و بخواهند خود خوانده، خویشتن را شورا یا کنگره ملی مخالفان نام نهند و سپس خواستار به رسمیت شناخته شدن از سوی دنیا به عنوان نماینده مردم ایران شوند، قرائت نامناسب و کژتابانه از تحولات لیبی و سوریه است .</p> <p>&nbsp;اخیراً حتی برخی از این جماعت مدعی شده&zwnj;اند که می&zwnj;خواهند تا قبل از فرارسیدن نوروز با جمع&zwnj;کردن نمایندگان برخی از گروه&zwnj;های سیاسی و قومیتی، دولتی جایگزین جمهوری اسلامی تشکیل بدهند و به جهانیان معرفی کنند. اینگونه موضع&zwnj;گیری&zwnj;های غیر اصولی نشانگر شدت یافتن وخامت این مناسبات بیمارگونه سیاسی است.</p> <p>&nbsp;ائتلاف و گردهمایی&zwnj;ای ارزشمند است و مشروعیت لازم را برای اطلاق اتحاد اپوزیسیون دارد که نماینده مناسبی از جغرافیای سیاسی اپوزیسیون باشد و ثانیاً ارتباط مشخص و تعریف شده&zwnj;ای با مردم داخل کشور برقرار سازد. حرکت&zwnj;هایی که گسیخته از پایگاه اجتماعی ایرانیان در داخل و خارج انجام می&zwnj;شود و وزن اجتماعی آنها مشخص نیست، در اطلاق اپوزیسیون مشکل دارند، چه برسد به اینکه بخواهند خود را در قامت نمایندگان ایران بنشانند! در این خصوص ماجرای محمد&zwnj;رضا مدحی روشنگر است.<br /> &nbsp;</p> <blockquote><p>ائتلافی ارزشمند است و مشروعیت لازم را برای اطلاق اتحاد اپوزیسیون دارد که نماینده مناسبی از جغرافیای سیاسی اپوزیسیون باشد و ارتباط مشخص و تعریف شده&zwnj;ای با مردم داخل کشور برقرار سازد.</p> </blockquote> <p> چنین اپوزیسیونی هراس در حکومت ایجاد نمی&zwnj;کند یا برخورد نامناسب در عمل تبدیل به مانع در مسیر همبستگی نیروهای دموکراسی&zwnj;خواه نیز می&zwnj;گردد و بعضاً با از بین بردن فرصت&zwnj;ها زمینه بی&zwnj;اعتمادی در مردم را فراهم می&zwnj;سازد.</p> <p>تناسب ادعا&zwnj;ها با وزن و توانایی و پرهیز از زیاده&zwnj;خواهی و گنده&zwnj;گویی شرطی اساسی در مسیر اتحاد اپوزیسیون است. آلترناتیوسازی اصول و قواعدی دارد. هیچ گروهی اراده&zwnj;گرایانه نمی&zwnj;تواند خود را آلترناتیو بداند. باید شرایط و شایستگی&zwnj;هایی را ابتدا کسب کند و از سوی بخشی از جامعه ایران برای این جایگاه، به رسمیت شناخته شود. حرکت&zwnj;های گروهی حول پروژه خاصی مثل کمپین انتخابات آزاد یا شکست حصر رهبران سمبلیک جنبش سبز و تلاش برای شکل&zwnj;دهی اپوزیسیون ساختارشکن و انقلابی مدل&zwnj;های مناسب و بدیل این رفتار&zwnj;های غلط هستند. در هرکدام از این حرکت&zwnj;ها عده&zwnj;ای در چهارچوبی مشخص بدون آنکه ادعای رهبری جنبش دموکراسی&zwnj;خواهی و نمایندگی مردم ایران را داشته باشند دارند حول پروژه سیاسی خاصی کار می&zwnj;کنند. </p> <p>شرایط کنونی ایران و تنگ&zwnj;شدن مجاری فعالیت اعتراضی در داخل باعث شده است، موقعیت کنشگری در خارج از ایران نسبت به گذشته مساعدتر شود و برخی انتظارات نسبت به فعالیت&zwnj;های جدی&zwnj;تر اپوزیسیون برون&zwnj;مرزی به وجود بیاید، ولی باید از این پتانسیل به صورت کارآمد و واقع&zwnj;بینانه استفاده کرد. اینگونه اقدامات خام که مرز آنها با جاه&zwnj;طلبی&zwnj;های فردی و گروهی و تلاش&zwnj;های شخصی معطوف به قدرت مشخص نیست، این پتانسیل را تباه می&zwnj;سازد. به باور نگارنده مزیت خارج در تولید محتوا، زمینه&zwnj;سازی برای شکل&zwnj;گیری برنامه مبارزاتی مؤثر و رویکرد حمایتی است، اما نمی&zwnj;تواند در موضع رهبری قرار بگیرد. </p> <p>توجه به این موانع و اتخاذ موضع هوشمندانه برای پرهیز از افتادن در دام بی&zwnj;راهه&zwnj;ها برای شکل&zwnj;گیری اتحاد اپوزیسیون در شکل مناسبش ضرورت دارد. در این راستا باید از هرگونه شتابزدگی پرهیز کرد. اتحاد اپوزیسیون به یکباره و از طریق صرف جمع&zwnj;کردن افرادی در یک مکان یا یک پروژه به دست نمی&zwnj;آید. بلکه گسترش فعالیت&zwnj;های جداگانه گروه&zwnj;ها و اقدامات مشترک به&zwnj;تدریج این نیرو را خلق می&zwnj;کند. اگر هر گروه به جای ادعا&zwnj;های بزرگ سعی کند بر اساس ظرفیتش فعالیت&zwnj;های مستمری داشته باشد و در آن چهارچوب با دیگران به تعامل پرداخته و با جریانات همسو اقدام مشترک انجام دهد آنگاه به تدریج شبکه متشکل از این گروه&zwnj;ها که به صورت مسئولانه و با رعایت اتیک در پراتیک سیاسی فعال هستند اپوزیسیون مقتدر و همبسته را شکل می&zwnj;دهد. <br /> &nbsp;</p> <blockquote><p>اتحاد اپوزیسیون به یکباره و از طریق صرف جمع&zwnj;کردن افرادی در یک مکان یا یک پروژه به دست نمی&zwnj;آید. بلکه گسترش فعالیت&zwnj;های جداگانه گروه&zwnj;ها و اقدامات مشترک به&zwnj;تدریج این نیرو را خلق می&zwnj;کند.</p> </blockquote> <p> &nbsp;این اپوزیسیون سیمای یکدست و بدون اختلاف ندارد، بلکه موزائیک هویتی و رنگین&zwnj;کمانی جامعه سیاسی ایران را بازتاب می&zwnj;دهد. همچنین با ارائه قالب مناسب اختلاف&zwnj;ها را مدیریت می&zwnj;کند. در عین حال ضمن تثبیت حق مشارکت و نقش&zwnj;آفرینی سیاسی برای همگان، مرز&zwnj;های هویتی را مخدوش نمی&zwnj;سازد. به اصل رقابت به اندازه تعامل و همکاری بها می&zwnj;دهد. از حاشیه و بحث&zwnj;هایی که نقد اپوزیسیون را به تضاد اصلی بدل سازد خودداری می&zwnj;کند، اما در هیچ شرایطی حاضر نمی&zwnj;شود تمایز&zwnj;ها و رقابت بین کلان&zwnj;باور&zwnj;هایی چون جمهوری و سلطنت، دیدگاه چپ و راست اقتصادی، تعامل و تضاد با دنیا در سیاست خارجی و حفظ ایران یکپارچه و تجزیه&zwnj;خواهی را به تعلیق در بیاورد و یا تعطیل کند .</p> <p>اگر اصول کار ائتلاف سیاسی رعایت شود و از موانع مربوطه پرهیز شود، آنگاه ترس کنونی حکومت از اپوزیسیون مقتدر و متحد که حول گذار به دموکراسی سامانی مناسب یافته است از حالت بالقوه به بالفعل تبدیل می&zwnj;شود و در نتیجه صحنه سیاسی ایران به نفع مردم دگرگون خواهد شد.</p> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/01/19/10192#comments آلترناتیوسازی اتحاد اپوزیسیون علی افشاری گوی سیاست Thu, 19 Jan 2012 12:09:37 +0000 10192 at https://archive.radiozamaneh.com