https://archive.radiozamaneh.com/taxonomy/term/8424/all fa https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2011/12/29/9449 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2011/12/29/9449" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> بهداد بردبار </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="270" height="195" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/ipad-art-wide-opinion-asylum-seekers-420x0.jpg?1325537641" /> </div> </div> </div> <p><span dir="RTL">زمانه - پناهندگی،&quot;مسئله&quot; جهان امروز است. نه تنها برای کشورهایی که خود را به نوعی توسعه&zwnj;یافته و پیشرفته قلمداد می&zwnj;کنند، بلکه برای سایر جوامع نیز این امر &quot;پدیده&quot; و &quot;مسئله&quot; است. مطابق آخرین <a href="http://www.unhcr.org/4dfa11499.html">گزارش سالانه</a> کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل (۲۰۱۰)، ۴۳ میلیون نفر، تنها در کشوهای خودشان به سبب جنگ و عوامل دیگر، آواره و پناهجواند که بیش از نیمی از آن&zwnj;ها نیز کودکند. پاکستان با ۷/ ۱میلیون پناهنده و ایران و سوریه نیز هر یک با بیش از یک میلیون، بیشترین پناهندگان جهان را به خود اختصاص داده&zwnj;اند</span>.</p> <!--break--><!--break--><div align="right">&nbsp;</div> <div align="right"><span dir="RTL">مطابق <a href="http://www.unhcr.org/4e9beaa19.html">آخرین گزارش</a> سازمان ملل در نیمه نخست سال ۲۰۱۱، نزدیک به دویست هزار نفر از کشور&zwnj;های صنعتی درخواست پناهندگی کرده&zwnj;اند و به رغم وجود شرایط بسیار دشوار و خطرناک عبور از مرزهای اروپا، ۷۳ درصد آنان در این قاره پناهنده شده&zwnj;اند. (۱۴۴ هزار نفر تنها در نیمه نخست سال&nbsp; ۲۰۱۱)</span></div> <div align="right">&nbsp;</div> <div align="right"><span dir="RTL">افغانستان با ۱۵ هزار و ۳۰۰، چین با ۱۱ هزار و ۷۰۰، صربستان با ده&zwnj;هزار و ۳۰۰، عراق با ده&zwnj;هزار و ۱۰۰و ایران با هفت&zwnj;هزار و ۶۰۰ پناهجو، پنج کشوری نخستی هستند که شهروندانشان در طول این مدت در این کشور&zwnj;ها اعلام پناهندگی&nbsp;کرده&zwnj;اند.</span></div> <div align="right">&nbsp;</div> <div dir="RTL">روشن است که بررسی جامع و فراگیر مسئله &quot;پناهندگی&quot; و نشان دادن تمامی ابعاد آن، از توان و طرح ما خارج است،&nbsp;با این وجود قصد داریم در چهارچوب سلسله گفتارهای &quot;پناهندگی&quot;، در هر هفته، در صفحه &quot;حقوق انسانی&quot; رادیو زمانه، راوی درد&zwnj;ها، حکایت&zwnj;ها و مسائل حقوقی- اجتماعی پناهندگان باشیم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در بخش نخست این سلسله گفتار&zwnj;ها، یادداشت بهداد بردبار را با عنوان &quot;بی&zwnj;توجهی به حل بحران پناهندگی&quot; می&zwnj;خوانیم.</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>بی</b><b><span dir="LTR">&zwnj;</span></b><b>توجهی به حل بحران پناهندگی</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><strong>بهداد بردبار</strong> - در ایستگاه مرکزی قطار شهر وین راه می&zwnj;روم که می&zwnj;شنوم یک نفر به کردی صدا می&zwnj;زند: ماموستا (بزرگوار، استاد). من بهت&zwnj;زده نگاه می&zwnj;کنم که چه کسی می&zwnj;خواهد با من کردی حرف بزند. مرد جوانی اهل سوریه سراسیمه می&zwnj;گوید: خدا تو را فرستاده. می&zwnj;خواهم بروم به سوئیس باید بلیت تهیه کنم ولی زبان نمی&zwnj;دانم. می&zwnj;گویم پول و پاسپورتت را بده تا من برایت بلیت تهیه کنم. تکه مقوایی به من می&zwnj;دهد که نام و اطلاعات او را به عربی نوشته. او گذرنامه یا هیچ مدرک شناسایی معتبری ندارد. مستاصل به او نگاه می&zwnj;کنم و می&zwnj;گویم تو با این مدارک نمی&zwnj;توانی از اتریش خارج شوی. پاسخ می&zwnj;دهد تقاضای پناهندگی من در آلمان رد شده است. می&zwnj;خواهم به یک کشور دیگر بروم. شاید شانسی باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ده&zwnj;ها هزار شهروند کرد سوریه همچون او فاقد تابعیت سوری و مدارک شناسایی معتبر هستند. هزاران شهروند سوری، فلسطینی و عراقی هر ساله راهی اروپا می&zwnj;شوند تا تقاضای پناهندگی خود را مطرح کنند. آن&zwnj;ها به دلیل جنگ و فرار از دست حکومت&zwnj;های سرکوبگر یا برای یافتن فرصت&zwnj;های بهتر شهر و دیار خود را&zwnj;&zwnj; رها می&zwnj;کنند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">از سوی دیگر کشورهای مهاجرپذیر با آگاهی از مشکلات پذیرفتن پناهنده&zwnj;ها، &zwnj;&zwnj;نهایت تلاش خود را می&zwnj;کنند تا مانع از ورود پناهجو&zwnj;ها شوند. در همین رابطه اتحادیه اروپا با انگشت&zwnj;نگاری قصد دارد تا امکان مهاجرت پناهجویان را در درون اتحادیه اروپا کم کند. طبق قوانین اتحادیه اروپا، اگر یک کشور پرونده تقاضای یک پناهجو را رد کند سایر کشور&zwnj;ها هم تقاضای او را رد خواهند کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><img align="left" alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/5573360253_f3890759df_z.jpg" />به نظر می&zwnj;رسد بسیاری از پناهجویان درصورتی&zwnj; که در کشورشان صلح برقرار باشد، یا بتوانند آینده خوبی را برای خود تصور کنند، هرگز کشور خود را&zwnj;&zwnj; رها نمی&zwnj;کنند تا سال&zwnj;ها در کمپ&zwnj;های پناهندگی به سر ببرند با این امید که شاید زندگی بهتری برای خود بسازند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">از سویی دیگر می&zwnj;دانیم که شهروندان کشورهای توسعه&zwnj;یافته نیز با بحران&zwnj;های بیکاری درگیر هستند و علاقه&zwnj;ای به پذیرش مهمان&zwnj;های ناخوانده ندارند؛ مهمانانی که از کشورهای جنگ&zwnj;زده، استبداد&zwnj;زده یا قحطی&zwnj;زده، راهی جوامع فراصنعتی می&zwnj;شوند و دانش و مهارت لازم را برای انطباق با جامعه میزبان ندارند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">پناهجویان بسیاری از کارهای خدماتی را با دستمزدهای کم انجام می&zwnj;دهند و ارزش مزد کارگر را کم می&zwnj;کنند. اگر با این دو فرض موافق باشید که پناهجویان نمی&zwnj;خواهند کشور خود را ترک کنند مگر در شرایط اجبار و شهروندان کشورهای توسعه یافته هم علاقه&zwnj;ای به مهاجران بدون تخصص ندارند، پس شهروندان کشورهای توسعه&zwnj;یافته یا بحران&zwnj;زده هر دو یک هدف مشترک دارند. برای مثال کردهای سوری بیش از آنکه علاقه&zwnj;مند به مهاجرت باشند، تمایل دارند در کشور خود حقوق شهروندی داشته باشند و دولت مرکزی به حقوق آن&zwnj;ها احترام بگذارد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در چنین شرایطی با این پرسش مواجه می&zwnj;شویم که دولت&zwnj;ها چه اقدامی برای رفع این مشکل انجام داده&zwnj;اند؟ به نظر می&zwnj;رسد مهم&zwnj;ترین تلاش آن&zwnj;ها در راستای جلوگیری از ورود پناهجویان به اتحادیه اروپا، آمریکای شمالی و استرالیا شکل گرفته است. دولت&zwnj;ها با افزایش کنترل فرودگاه&zwnj;ها، کشتی&zwnj;ها و تریلی&zwnj;ها می&zwnj;کوشند از ورود پناهجویان به کشور&zwnj;های&zwnj;شان جلوگیری کنند. همچنین آن&zwnj;ها شرایط صدور ویزا را برای شهروندان کشورهایی که تقاضای پناهندگی دارند مشکل می&zwnj;کنند، اما این ممانعت&zwnj;ها راه&zwnj;حل مناسبی برای کنترل سیل جمعیت پناهجو به کشورهای اروپایی نیست.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">پیش&zwnj;بینی می&zwnj;شود در سال&zwnj;های آینده، با افزایش گرمایش زمین، بروز خشکسالی و نیز جاری شدن سیل&zwnj;ها، میلیون&zwnj;ها نفر به سمت مناطق شمالی کره زمین حرکت کنند.&nbsp;تاکنون دولت&zwnj;ها نتوانسته&zwnj;اند راه حل مناسبی برای کاهش میزان گازهای آلاینده که به گرمایش زمین منجر می&zwnj;شود پیدا کنند. در همین حال شرکت&zwnj;های چند&zwnj;ملیتی به دولت&zwnj;های توسعه یافته فشار وارد می&zwnj;کنند تا روند استخراج نفت و مصرف سوخت&zwnj;های فسیلی کاهش نیابد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;از سوی دیگر بروز جنگ&zwnj;ها یکی از عوامل عمده مهاجرت اجباری به شمار می&zwnj;رود. دولت&zwnj;هایی که با مشکل افزایش تعداد پناهندگان به کشور&zwnj;های&zwnj;شان مواجه هستند خود از جمله تولیدکنندگان و صادرکنندگان تسلیحات نظامی هستند و خطر افزایش جنگ را بیش از سایر دولت&zwnj;ها تسریع می&zwnj;بخشند. تصور کنید دولت&zwnj;ها جلوی فروش و گردش سلاح&zwnj;های سبک را می&zwnj;توانستند بگیرند. آنگاه احتمال بروز جنگ&zwnj;های داخلی و قومی در قاره آفریقا کاهش می&zwnj;یافت.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">سومین عاملی که به افزایش پدیده پناهندگی دامن می&zwnj;زند وجود دولت&zwnj;های استبدادی و مماشات دولت&zwnj;های غربی با آن&zwnj;ها است. برای مثال دولت حکومت سرهنگ قذافی در لیبی بیش از چهار دهه دوام آورد و همین مسئله باعث شد در این سال&zwnj;ها هزاران شهروند لیبیایی به کشورهای دیگر جهان مهاجرت کنند و به پناهندگی دست بزنند. این مسئله درباره ایران نیز صدق می&zwnj;کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">پیش&zwnj;بینی می&zwnj;شود در سال&zwnj;های آینده، با افزایش گرمایش زمین، بروز خشکسالی و نیز جاری شدن سیل&zwnj;ها، میلیون&zwnj;ها نفر به سمت مناطق شمالی کره زمین حرکت کنند.</div> </blockquote> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در ۳۲&nbsp;سال گذشته، دست کم، با سه موج مهاجرت اجباری ایرانیان مواجه بوده&zwnj;ایم. دولت انقلابی ایران در سال&zwnj;های نخست حکومت اسلامی بسیاری از وابستگان رژیم شاهنشاهی، سران ارتش، سرمایه&zwnj;داران، بهاییان و هنرمندان را در شرایطی خاص به ترک کشور مجبور کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">دومین موج مهاجرت اجباری ایرانیان در طول دهه شصت خورشیدی و به دلیل جنگ ایران و عراق و نیز سرکوب مخالفان سیاسی و دگراندیشان اتفاق افتاد. سومین موج مهاجرت نیز به سال&zwnj;های اخیر برمی&zwnj;گردد که شرایط پس از انتخابات ریاست جمهوری اخیر بسیاری از فعالان روزنامه&zwnj;نگاران و حتی شهروندان عادی را به مهاجرت وادار کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">دولت&zwnj;های غربی در تمام این سال&zwnj;ها به مسئله نقض حقوق بشر در ایران لیبی و مصر کمتر توجه نشان داده&zwnj;اند و همین مسئله نوعی مماشات با دولت&zwnj;های استبدادی به شمار می&zwnj;رود که می&zwnj;تواند شرایط را برای افزایش مهاجرت اجباری شهروندان ایرانی فراهم کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">یافتن یک مکان امن برای افرادی که به واسطه جنگ، استبداد و تغییرات آب و هوایی به ناچار به مهاجرت و پناهندگی دست می&zwnj;زنند یک حق مسلم به حساب می&zwnj;آید. مهاجران در اروپا تاکنون نتوانسته&zwnj;اند در سطوح عالی مدیریت سیاسی نفوذ کنند و به دفاع از حق پناهندگی بپردازند. از این رو در دو دهه اخیر روند دریافت حق پناهندگی بسیار دشوار شده است. از سوی دیگر در یک دیدگاه واقع&zwnj;گرایانه مهاجرت شهروندان مناطق بحران&zwnj;زده به کشورهای توسعه یافته برای این کشور&zwnj;ها مشکلات اجتماعی و اقتصادی ایجاد می&zwnj;کند. برای مثال این مهاجران فقیر گاهی در مناطقی از شهر&zwnj;ها متمرکز می&zwnj;شوند و نوعی گتو تشکیل می&zwnj;دهند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در &zwnj;&zwnj;نهایت اینکه شهروندان کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه هر دو یک خواست مشترک دارند ولی رهبران سیاسی منافع آن&zwnj;ها را نادیده می&zwnj;گیرند و مانع از تولید و فروش تسلیحات، سازوکارهای مناسب برای توقف نقض حقوق بشر دولت&zwnj;های استبدادی نمی&zwnj;شوند و مسئله گرمایش زمین و غیر قابل سکونت شدن بخش&zwnj;هایی از زمین را جدی نمی&zwnj;گیرند.</div> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2011/12/29/9449#comments بهداد بردبار حقوق پناهندگی مهاجرت پناهندگان حقوق انسانی ما Thu, 29 Dec 2011 20:00:06 +0000 behnam 9449 at https://archive.radiozamaneh.com