کارگران

۱۳۹۱، برگی ار تقویم نقض حقوق انسانی

society — Thu, 21 Mar 2013 00:08:58 +0000

نعیمه دوستدار - یک سال دیگر بر ایران گذشت؛ سالی که انتشار اخبار بازداشت و شکنجه و اعدام، همواره در صدر اخبار حوزه حقوق انسانی قرار داشت.

شهروندان در گروه‌های سنی گوناگون و متعلق به اقوام و اصناف مختلف، شاهد از بین رفتن ساده‌ترین حقوق خود بودند و در معرض بیشترین تهدیدها و ناامنی‌ها قرار گرفتند. این گزارش، تنها به برخی از موارد نقض حقوق بشر در ایران می‌پردازد.

در سال گذشته، روزی نبوده که خبر دستگیری یا اجرای حکم شهروندان ایرانی با اتهامات عقیدتی و سیاسی منتشر نشود. دستگیرشدگان از همه اقشار بوده‌اند: زندانیان سیاسی قدیمی، فعالان سیاسی اصلاح‌طلب یا متعلق به گروه‌های دیگر سیاسی، هنرمندان، روزنامه‌نگاران، دانشجویان، فعالان زنان و اقوام مختلف.

در حالی که تعداد زیادی از فعالان سیاسی از سال‌های گذشته در زندان هستند و رهبران جنبش سبز، میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی در حصر خانگی به سر می‌برند، در ماه‌های مختلف سال با دستگیری افراد تازه، بر شمار این زندانیان افزوده شده است. علاوه بر پرشماری دستگیری‌ها، وضعیت زندانیان سیاسی- عقیدتی در ایران، از نظر شیوه برخورد ماموران و نحوه بازجویی‌ها در سال گذشته وخیم بود. مرگ یک وبلاگ نویس جوان به نام «ستار بهشتی» چند روز بعد از بازداشت در اثر شکنجه، از مهم‌ترین اخبار منتشر شده در این حوزه بود؛ پرونده نامختومی که هرچند به دلیل انعکاس گسترده اخبار آن، واکنش‌های بسیاری را در میان نهادهای حکومتی برانگیخت، اما همچنان امید چندانی به رسیدگی عادلانه به آن جود ندارد.

اعتصاب غذای نسرین ستوده، وکیل دادگستری که به شش سال حبس محکوم شده، در اعتراض به عدم امکان ملاقات حضوری با فرزندان خردسالش و همچنین تشکیل پرونده کیفری و صدور حکم ممنوعیت خروج از کشور برای دختر ۱۳ ساله‌اش، از نمونه‌های خبرساز دیگر در حوزه حقوق بشر در ایران بود؛ اگرچه نمونه‌های بسیاری از اعتصاب غذاهای طولانی در میان زندانیان سیاسی کمتر شناخته شده، اقلیت‌های قومی و... همچنان در جریان است و کمتر به آن‌ها اشاره می‌شود.

شادی صدر: من جای گروه بزرگی را در این گزارش خاص خالی می‌بینم و آن پناهندگان و مهاجران افغان در ایران هستند. در این گزارش اشاره‌ای به این گروه جمعیتی بزرگ نشده است. این گزارش که ناظر به سال ۹۱ است و می‌دانیم این سال با مجموعه سیاست‌هایی در نقض حقوق مهاجران و پناهندگان افغان در ایران آعاز شد و در روز سیزده به در، افغان‌ها از ورود به پارک‌ها محروم شدند.

عدم دسترسی زندانیان سیاسی بیمار به امکانات پزشکی، از دیگر موارد نقض حقوق زندانیان است که هرچند در سال‌های گذشته حتی جان برخی از آنان را گرفته است، اما همچنان از سوی مسئولان زندان ها نادیده گرفته می‌شود. وضعیت سلامتی میرحسین موسوی، مهدی کروبی، عیسی سحرخیز، ابوالفضل قدیانی و ... در طول سال گذشته بار‌ها خبرساز شد و در حالی که زندانیان عادی با گواهی پزشکی قانونی حق استفاده از مرخصی استعلاجی را دارند و می‌توانند بیرون از زندان به درمان خود بپردازند، این حق از بسیاری از زندانیان سیاسی گرفته شده است.

تحقیر و توهین زندانیان، استفاده از پابند و دستبند برای شرکت در دادگاه، ورود همراه با خشونت نیروهای یگان حفاظتی به بند زنان زندان اوین و بازرسی غیر متعارف زندانیان سیاسی از نمونه‌های دیگر نقض حقوق زندانیان در سال گذشته بود.

روزنامه‌نگاران از دیگر گروه‌هایی بودند که در سال گذشته، شدیدترین موارد نقض حقوق بشر در مورد آنها اعمال شد. تنها در ماه دی، ۱۷روزنامه‌نگار بازداشت شدند: فاطمه ساغرچی، ریحانه طباطبایی، مطهره شفیعی، امیلی امرایی، نسرین تخیری، صبا آذرپیک، نرگس جودکی، علی دهقان، ساسان آقایی، اکبر منتجبی، جواد دلیری، میلاد فدایی اصل، کیوان مهرگان، حسین یاغچی، سلیمان محمدی، پژمان موسوی و پوریا عالمی.

بازداشت این افراد به بهانه ارتباط با رسانه‌های بیگانه صورت گرفت و بعد‌ تعدادی دیگر نیز به این فهرست افزوده شد. هرچند تعدادی از این روزنامه‌نگاران مدتی بعد آزاد شدند، اما همچنان تعدادی از آن‌ها در زندان به سر می‌برند. تعداد دیگری نیز از سال‌های قبل در زندان مانده‌ اند یا برای اجرای حکم فراخوانده شده‌اند. همچنین، خانواده خبرنگاران همکار رسانه‌های فارسی زبان خارج از ایران مانند بی‌بی‌سی و رادیو فردا و... در معرض تهدید و آزار قرار گرفتند.

بازداشت، اخلال در تجمع، ضرب و شتم، لغو مجوز نشریه دانشجویی، احضار به مراجع قضایی-امنیتی، احضار به کمیته‌های انضباطی، تفکیک جنسیتی، پلمپ اماکن و دفا‌تر تشکیلات، تعلیق از تحصیل، اخراج و یا محرومیت از تحصیل از شیوه‌های نقض حقوق دانشجویان در طول سال ۹۱ بود. از چهر‌ه‌های شناخته شده فعالان دانشجویی نیز، هنوز تعدادی در زندان هستند.

علاوه بر اینها، خانواده‌های زندانیان سیاسی نیز در موارد بسیاری با نقض حقوق خود مواجه شدند. تهدید و مجازات بستگان زندانیان سیاسی، شیوه‌ای است که حکومت ایران برای اعمال فشار بیشتر به زندانیان سیاسی از آن استفاده می‌کند و به خصوص در برابر کسانی که اقدام به اطلاع رسانی درباره عضو زندانی خانواده خود کنند، با شدت بیشتری به کار گرفته می‌شود. سال گذشته، موارد زیادی از به کارگیری این شیوه، در اخبار منعکس شد. حمله ماموران امنیتی به خانه‌های دختران میرحسین موسوی و یکی از پسران مهدی کروبی و بازرسی منزل، کامپیوتر‌ها و وسایل شخصی آنان و بازجویی و تهدید تنها نمونه‌ای از این برخورد‌ها بوده است.

چوبه بلند اعدام‌

پرشماری اعدام در ایران، یکی از مهم‌ترین موارد نقض حقوق بشر است که همواره از سوی نهادهای بین‌المللی و فعالان حقوق بشر مورد اعتراض قرار می‌گیرد.

بازداشت، اخلال در تجمع، ضرب و شتم، لغو مجوز نشریه دانشجویی، احضار به مراجع قضایی-امنیتی، احضار به کمیته‌های انضباطی، تفکیک جنسیتی، پلمپ اماکن و دفا‌تر تشکلات، تعلیق از تحصیل، اخراج و یا محرومیت از تحصیل از شیوه‌های نقض حقوق دانشجویان در طول سال ۹۱ بود. از چهر‌ه‌های شناخته شده فعالان دانشجویی نیز، هنوز تعدادی در زندان هستند.

در سال گذشته، در هر ماه تعداد زیادی از افراد در ارتباط با جرایم مختلف اعدام شدند. برخی از این اعدام‌ها در ملاءعام و در فضاهای عمومی صورت گرفت. به گزارش نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در ۹ ماه اول سال ۹۱، محکومیت ۴۲۸ نفر به اعدام و اجرای حکم اعدام ۵۸۶ نفر اعلام شد که از این تعداد ۵۹ نفر در ملاءعام اعدام شدند که ۴۱۵ نفر از ایشان مرد، ۱۲ تن زن و ۵۹ تن با جنسیت نامعلومی بوده‌اند. مشهور‌ترین نمونه آنها اعدام دو جوان به اتهام زورگیری در پارک هنرمندان تهران بود که شیوه اجرای حکم آن‌ها واکنش‌های زیادی برانگیخت. علاوه بر‌ این آمار، در ماه دی نیز ۱۹ نفر اعدام شدند و در ماه بهمن نیز ۱۹ نفر به آمار قبلی افزوده شد.

نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران چنین نتیجه گیری کرده که در نه ماه نخست سال۹۱، اجرای حکم اعدام شهروندان ۹ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته، اما صدور احکام اعدام با کاهش ۱۴ درصدی همراه بوده است. اعلام رسمی اعدام‌ها از سوی رسانه‌های نزدیک به حکومت ۱۳ درصد کاهش و اعدام‌های غیر رسمی ۴۲ درصد افزایش یافته است. همچنین تعداد اعدام‌ها در ملاء‌عام سه درصد نسبت به سال ۲۰۱۱ کاهش داشته و اعدام زنان ۵۰ درصد افزایش نشان داده است.

اقلیت‌های قومی و مذهبی، محرومیت بیشتر

اقلیت‌های قومی در ایران سال‌هاست که از سوی حکومت ایران با انواع تهدید‌ها و بی‌مهری‌ها مواجه‌اند.

فعالان مدنی و سیاسی قومی، هموار جزو گروه‌هایی بوده‌اند که به کوچک‌ترین بهانه دستگیر شده‌اند و ‌گاه در سکوت خبری و رسانه‌ای، شدید‌ترین مجازات‌ها برایشان تعیین شده است. به عنوان نمونه، تنها در ماه بهمن سال ۱۳۹۱، ۱۹ نفر در ایران اعدام شدند که شش نفر آن‌ها از اقلیت‌های قومی بوده‌اند. همچنین، در این ماه، حکم اعدام پنج نفر به نام‌های هاشم شعبانی‌نژاد، هادی راشدی، محمد علی عموری‌نژاد، سید یابر البوشوکه و سید مختار البوشوکه از عرب‌های ایرانی صادر شد. قطعی شدن حکم اعدام زانیار مرادی و لقمان مرادی، از کردهای ایران، نمونه دیگری از این تهدید‌ها و فشارها بود.

هرچند اصل ۱۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، تدریس زبان و ادبیات را برای اقلیت‌های قومی مجاز می‌داند، اما این گروه امکان تدریس زیان خود را ندارند و تبعیض اقتصادی و اداری نیز در مناطقی که این اقلیت‌ها زندگی می‌کنند، بیش از دیگر مناطق دیده می‌شود. نتیجه سیاست‌های تبغیض‌آمیز حکومت در برابر اقلیت‌ها، ایجاد بحران و تشدید اختلاف‌های قومی و مذهبی شده و در شرایط نامطمئن خاورمیانه، تمایلات جدایی‌طلبانه را بیشتر کرده است.

در ۹ ماه اول سال ۹۱، محکومیت ۴۲۸ نفر به اعدام و اجرای حکم اعدام ۵۸۶ نفر اعلام شد که از این تعداد ۵۹ نفر در ملاءعام اعدام شدند که ۴۱۵ نفر از ایشان مرد، ۱۲ تن زن و ۵۹ تن با جنسیت نامعلومی بوده‌اند. مشهور‌ترین نمونه آنها اعدام دو جوان به اتهام زورگیری در پارک هنرمندان تهران بود که شیوه اجرای حکم آن‌ها واکنش‌های زیادی برانگیخت.

بهاییان ایران هم گروه دیگری هستند که در سال‌های گذشته همواره در معرض شدید‌ترین فشار‌ها قرار داشته‌اند و سال گذشته تعداد زیادی از آن‌ها دستگیر و روانه زندان شدند. همچنین به این گروه باید دروایش گنابادی را هم افزود که خود و وکلایشان در سال گذشته زندانی شده‌اند.

در مجموع در نه ماه نخست سال ۹۱، ۳۶۶ نفر از اقلیت‌های قومی بازداشت شدند. ۱۱ مورد ضرب و شتم، ۱۳ احضار به نهادهای امنیتی-قضایی و دو مورد قتل شهروندان نیز گزارش شد. همچنین ۵۷ شهروند از سوی دادگاه‌های انقلاب محاکمه شدند و برای ۷۸ نفر نیز هزار و ۶۸۰ ماه حبس تعزیری و ۲۲۲ ماه حبس تعلیقی و همچنین ۱۲میلیون ریال جریمه نقدی صادر شد.

از میان اقلیت‌های مذهبی نیز ۳۹۱ شهروند بازداشت شدند، ۱۷ مورد ضرب و شتم، ۷۱ مورد تفتیش منزل، سه مورد پلمپ اماکن مذهبی، ۲۷ مورد ممانعت از فعالیت اقتصادی اقلیت‌های مذهبی و ۱۲۷ مورد احضار به نهادهای امنیتی-قضایی در نه ماه نخست سال ۹۱ گزارش شده است.

کارگران ایران و نقض حق تامین معیشت

وضعیت کارگران ایران در شرایط کنونی اقتصاد ایران، از هر سال بغرنج‌تر شده است.

در حالی که گرانی‌های فزاینده زندگی روزمره مردم را دچار مشکل کرده، شورای عالی کار که خود را نماینده کارگران می‌داند، با وجود درخواست‌های گسترده کارگران برای تعیین دستمزدی عادلانه برای تامین هزینه‌های زندگی یک خانوار کارگری، حداقل دستمزد کارگران را در سال ۱۳۹۲، ماهانه نزدیک به پانصد هزارتومان تعیین کرده است، اتفاقی که فعالان کارگری و حقوق بشر آن را فاجعه‌ای انسانی توصیف می‌کنند.

به علاوه، تحریم‌های بین‌المللی، در عمل بسیاری از فعالیت‌های اقتصادی را غیرممکن کرده‌ و بسیاری از کارخانه‌ها و صنایع از کار افتاده‌اند. حقوق کارگران ماه‌ها به تعویق افتاده است و کارگران کارخانجات زیادی اخراج شده‌اند. کارگران تعدیل شده مقرری بیمه بیکاری نمی‌گیرند. همزمان، بسیاری از فعالان کارگری با احکام بازداشت و زندان مواجه‌اند. کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری جرم محسوب می‌شود و فعالان بازجویی می‌شوند و افرادی مانند رضا شهابی، عضو هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد که سال گذشته در اعتراض به برخورد توهین آمیز مامور زندان در بیمارستان و همچنین عدم پیگیری مسئولان زندان نسبت به وخامت وضعیت جسمی‌اش، دست به اعتصاب‌ تر و دارو زد، همچنان زندانی است.

دستگیری، ممانعت از اعتصاب کارگری، اخراج هزاران کارگر از کار و کشته شدن تعدادی از کارگران در سوانح کاری، از شیوه‌های نقض حقوق بشر در این حوزه بوده است. ده‌ها مورد بازداشت فعال حقوق صنفی، پلمپ اماکن، ممانعت از فعالیت تشکلات، جلوگیری از برگزاری مراسم، تجمع یا اعتصاب از شیوه‌های دیگری بوده که نهادهای امنیتی در مقابل کارگران و نهادهای صنفی در سال گذشته دنبال کردند.

فشار فعالان و نهادهای جهانی بر حکومت ایران

بسیاری از فعالان مدنی و سیاسی معتقدند که اطلاع‌رسانی و واکنش نهادهای بین‌المللی و فشار آنها در کنترل موارد نفض حقوق بشر در ایران موثر بوده و تاکنون جان تعدادی از افراد بر اثر این واکنش‌ها نجات داده شده است. بر همین اساس، فعالان ایرانی و غیر ایرانی، در سال گذشته نیز با انتشار بیانیه‌ها و گزارش‌های متعدد نسبت به نقض گسترده حقوق بشر در ایران هشدار داده و آن را محکوم کرده‌اند. آنها از حکومت ایران درخواست کرده‌اند که نقض حقوق انسانی را متوقف کند.

دستگیری، ممانعت از اعتصاب کارگری، اخراج هزاران کارگر از کار و کشته شدن تعدادی از کارگران در سوانح کاری، از شیوه‌های نقض حقوق بشر در این حوزه بوده است. ده‌ها مورد بازداشت فعال حقوق صنفی، پلمپ اماکن، ممانعت از فعالیت تشکلات، جلوگیری از برگزاری مراسم، تجمع یا اعتصاب از شیوه‌های دیگری بوده که نهادهای امنیتی در مقابل کارگران و نهادهای صنفی در سال گذشته دنبال کردند.

به عنوان یکی از آخرین نمونه‌ها، احمدشهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران، در آخرین گزارش رسمی‌اش به سازمان ملل، وضعیت حقوق بشر در ایران را «بدتر و بدتر» توصیف کرد. او در کنفرانس مطبوعاتی‌اش در سازمان ملل اعلام کرد: «طبق بررسی من وضعیت در ایران نقض گسترده حقوق بشر است که به صورت سیستماتیک اعمال می‌شود.»

بر اساس گزارش احمد شهید، نقض حقوق بشر به شکل«شکنجه جدی»، اکثر فعالان کشور را شامل می‌شود و روزنامه نگاران، فعالان حقوق بشر و وکلای شناخته شده، به‌ حبس‌های طولانی محکوم شده‌اند یا از ادامه کار حرفه‌ای محروم شده‌اند. آزار، بازداشت، بازجویی و شکنجه و اتهام به اقدام علیه امنیت ملی در انتظار فعالان حقوق بشر در ایران است.

ابراز نگرانی نسبت به نرخ بالای اعدام، اعتراف‌های اجباری، فقدان وکیل مدافع و نقض گسترده حقوق زندانی، از مواردی است که این گزارشگر ویژه سامان ملل در آخرین گزارش خود به آنها اشاره کرده است. در مقابل، محمد لاریجانی، نماینده ایران در شورا، این گزارش را «مجموعه‌ای از اتهامات واهی» نامیده و آن را محصول تلاش‌های بی‌اساس و ناسالم آمریکا و متحدان اروپایی‌اش دانسته است.

احمد شهید، به دلیل عدم صدور اجازه از سوی ایران، نتوانسته از نزدیک وضعیت را مشاهده کند اما اعلام کرده که بر اساس ۱۶۹ مصاحبه که دو سوم آنها در داخل ایران با منابع مستقل انجام شده، گزارش خود را نوشته است.

البته شادی صدر، حقوقدان و فعال حقوق بشر این گزارش را از نظر ساختاری مشابه گزارش‌های قبلی احمد شهید می‌داند و معتقد است تفاوت زیادی با آن گزارش‌ها ندارد اما با اینکه تلاش شده به همه موارد پرداخته شود، خلاها و خطاهایی در آن ‌دیده می‌شود.‌ او به رادیو زمانه می‌گوید:«به طور کلی، گزارشگر سازمان ادعایش این است که دسترسی همگانی و برابر به نهادهای حقوق بشری سازمان ملل و ازجمله گزارشگر ویژه آن وجود دارد، اما اینکه کدام افراد یا گروه‌های اجتماعی تحث فشار می‌توانند صدایشان را به این گزارشگر ویژه سازمان برسانند، مسئله وجود دارد. آیا گزارشگر ویژه در مورد گروه‌هایی که نمی‌توانند صدای خود را به نهادهای حقوق بشری برسانند دست به تحقیق ویژه می‌زند. به طور مشخص، من جای گروه بزرگی را در این گزارش خاص خالی می‌بینم و آن پناهندگان و مهاجران افغان در ایران هستند.

در این گزارش اشاره‌ای به این گروه جمعیتی بزرگ نشده است. این گزارش که ناظر به سال ۹۱ است و می‌دانیم این سال با مجموعه سیاست‌هایی در نقض حقوق مهاجران و پناهندگان افغان در ایران آعاز شد و در روز سیزده به در، افغان‌ها از ورود به پارک‌ها محروم شدند. مهاجران افغان از منطقه مازندران رانده شدند و در کل با نقض حقوق کودکان افغان و حقوق پایه زندگی این گروه روبه‌رو هستیم که انعکاسی در گزارش احمد شهید نداشته است. همچنین، هرچند این گزارش سعی کرده به اقلیت‌ها بپردازد، اما باز هم درباره روزنامه‌نگاران، عمدتاً روزنامه‌نگارهای مرکز یا وکلای مرکز در این گزارش آمده‌اند. مثلاً نامی از عدنان حسن‌پور که ده سال حکم زندان داشته و هفت سال آن را گذرانده، برده نشده. تنها از کسانی که امکانش را داشتند که با او دیدار کنند یا صدایشان را به گوشش برسانند نام برده شده...» وی در گفت و گو با رادیو زمانه همچنین تاکید کرده است که محرومیت ایرانیان از حق هوای سالم و سایر حقوق انسانی و حقوق اقتصادی در گزارش احمد شهید انعکاس زیادی نداشته است.»

شادی صدر معتقد است گویا اطلاعات کافی در همه زمینه‌ها به احمد شهید نمی‌رسد، در حالی که انتظار می‌رود حتی اگر اطلاعات کافی به وی نمی‌رسد، خود دست به تحقیق بزند: «به نظر من اما ضعیف‌ترین بخش گزارش، بخش حقوق زنان است. آمارهای ارائه شده ایشان در این زمینه غلط است. مثلا آمار اشتغال زنان را 32 درصد اعلام کرده، در حالی که خوشبینانه‌ترین آمارهای دولتی، تنها ۱۸ درصد است و ما می‌دانیم که نرخ واقعی اشتغال پایین‌تر از این است. یا همچنین اشتباه در اعلام نرخ سواد ابتدایی زنان وجود دارد. ۹۹ درصد اعلام شده است. در صورتی که بالاترین آمار نرخ باسوادی تحصیلات ابتدایی زنان، همواره در حدود ۷۸ درصد بوده است. بررسی وضعیت جمهوری اسلامی در حوزه دسترسی زنان به سلامت و درمان نیز مثبت ارزیابی شده است در حالی که بزرگ‌ترین اتفاق سال گذشته در این زمینه، کلیه کمک‌هایی که ایران از سازمان بهداشت جهانی می‌گرفت و در کل همه برنامه‌ها و بودجه‌های مربوط کنترل جمعیت و پیشگیری از بارداری و محدود شدن دسترسی زنان به این وسایل حذف و قطع شد... بحث خشونت علیه زنان هم درست در این گزارش مطرح نشده است و اشاره‌ای هم به قوانینی نشده است که لازم است برای جلوگیری از خشونت علیه زنان وضع شود. همچنین به فقدان خانه‌های امن نشده است و حتی به آمارهای موجود دولتی در این زمینه هم استناد کرده است.»

پیش‌تر نیز در۲۰ مهر ۱۳۹۱، گزارش سوم گزارشگر ویژه سازمان ملل، با تاکید بر موارد گسترده نقض حقوق بشر در حوزه‌های مختلف و همکاری نکردن جمهوری اسلامی ایران برای پاسخ به موارد مطرح شده در گزارش‌های قبلی، منتشر شده بود.

مرگ یک وبلاگ نویس جوان به نام «ستار بهشتی» چند روز بعد از بازداشت در اثر شکنجه، از مهم‌ترین اخبار منتشر شده در این حوزه بود؛ پرونده نامختومی که هرچند به دلیل انعکاس گسترده اخبار آن، واکنش‌های بسیاری را در میان نهادهای حکومتی برانگیخت، اما همچنان امید چندانی به رسیدگی عادلانه به آن جود ندارد.

نمونه‌های دیگری نیز از واکنش بین‌المللی به نقض حقوق بشر در ایران در سال گذشته اتفاق افتاد. سه‌شنبه ۲۸ آذرماه ۱۳۹۱، در قانونی که کنگره و سنای آمریکا تصویب و نهایی کردند، سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی به عنوان نهاد ناقض نهاد حقوق بشر و رئیس آن عزت‌الله ضرغامی، در میان تحریم‌شدگان دولت آمریکا قرار گرفتند. در اجلاس ۲۰دسامبر ۲۰۱۲ (۳۰ آذر ۱۳۹۱) نیز، مجمع عمومی سازمان ملل با اکثریت قاطع، نقض فاحش حقوق بشر در ایران و سرکوب مدافعان حقوق بشر را محکوم کرد.

در نمونه‌ای دیگر، ۲۵بهمن ۱۳۹۱، شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل و شش سازمان حقوق بشری اعلام کردند: «مسئولان جمهوری اسلامی ایران باید فوری دو نامزد پیشین انتخابات ریاست جمهوری مهدی کروبی و میرحسین موسوی، همسر او زهرا رهنورد، نویسنده و فعال سیاسی را از حبس خودسرانه خانگی آزاد کنند و به آزار یا بازداشت بی‌دلیل دو دختر موسوی و رهنورد و پسر مهدی کروبی پایان دهند.»

سازمان عفو بین‌الملل، دیدبان حقوق بشر، کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران، فدراسیون بین‌المللی جوامع حقوق بشر، جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران و گزارشگران بدون مرز، این بیانیه مشترک را امضا کردند. سازمان گزارشگران بدون مرز سازمانی است که در طول سال گذشته، بارها موارد نقض حقوق بشر را در حوزه‌های گوناگون محکوم کرده است.

علاوه بر این موارد، شیرین عبادی، مدافع حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۰۳، در طول سال گذشته هر ماه گزارشی از موارد نقض حقوق بشر منتشر کرده و توجه مقام‌های مسئول جمهوری اسلامی ایران را به بحران‌های موجود در این زمینه جلب کرده است.

با وجود تمام این واکنش‌ها و اقدام‌ها، جایگاه ایران در محروم کردن شهروندان خود از حقوق انسانی، همچنان در بالای جدول ناقضان حقوق بشر است و ایران با آمار بالای زندانیان سیاسی و عقدیتی، محکومان به اعدام و موارد سانسور و نقض آزادی بیان، به استقبال سال جدید می‌رود.

افزايش ۲۵ درصدی حداقل دستمزد در برابر افزايش ۶۲ درصدی قيمت‌ها

news-zamaneh — Mon, 11 Mar 2013 22:41:22 +0000

با تصويب شورای عالی کار حداقل دستمزد سال آينده کارگران و مشمولان قانون کار ايران با ۲۵ درصد افزايش نسبت به سال ۹۱ معادل ۴۸۷ هزار و ۱۲۵ تومان اعلام شد.

خبرگزاری مهر نوشت در نشست روز دوشنبه ۲۱ اسفدماه شورای عالی کار در محل وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی حداقل دستمزد سال آينده ۱۱.۵ ميليون کارگر و مشمول قانون کار ايران، ۴۸۷ هزار و ۱۲۵ تومان تعيين شد که نسبت به دستمزد سال ۹۱ معادل ۹۷ هزار و ۴۲۵ تومان افزايش يافته که افزايشی ۲۵ درصدی است.

حداقل دستمزد ۴۸۷ هزار و ۱۲۵ تومان از ابتدای سال ۹۲ بايد از سوی بنگاه‌ها و واحدهای توليدی مشمول قانون کار به اجرا گذاشته شود.

حداقل دستمزد در حالی ۲۵ درصد افزايش يافته است که محمود بهمنی، رئيس کل بانک مرکزی ايران نرخ تورم را در پايان امسال حدود ۳۱ و نيم درصد پيش‌بينی کرده بود و مرکز پژوهش‌های مجلس ايران نيز چندی پيش در گزارشی اعلام کرد که ایران بالاترین نرخ تورم در منطقه و رتبه ششم را در جهان دارد.

نمايندگان کارگران گفته‌اند محاسبه بر روی ۱۶ قلم کالای پرمصرف خانوار نشان‌دهنده افزايش حدود ۶۲ درصدی قيمت‌ها در يک سال اخير است

اتحادیه آزاد کارگران ایران پس از اعلام ميزان حداقل دستمزد سال ۹۲ در اطلاعيه‌ای نوشت: "با افزایش بسیار ناچیز فقط ۲۵ درصدی حداقل مزد و ۱۹٨۵ تومان به‌علاوه ۱۰ درصد افزایش سایر سطوح مزدی، تحمیل فقر و گرسنگی فاجعه‌باری بر میلیون‌ها خانواده کارگری در شورای عالی کار دولت جمهوری اسلامی رقم خورد."

اين اتحاديه افزوده است: "سال پیش رو متفاوت با هر سال دیگری خواهد بود و میلیون‌ها کارگر در سراسر کشور با تصمیمی که در شورای عالی کار در مورد میزان حداقل مزدشان اتخاذ شده است در اعتراضاتی گسترده به میدان خواهند آمد و لحظه‌ای در دفاع از حق حیات خود درنگ نخواهند کرد."

بسیاری از تشکل‌های کارگری در ماه‌های اخير خواستار تعیین حداقل دستمزد ماهانه کارگران بر اساس نرخ تورم واقعی در ایران شده بودند.

خبرگزاری تسنيم دو روز پيش نوشت دولت معتقد است بر اساس قانون نرخ تورم اعلامی ملاک تعيين دستمزد کارگران است اين در حالی است که نمايندگان کارگران گفته‌اند محاسبه بر روی ۱۶ قلم کالای پرمصرف خانوار نشان‌دهنده افزايش حدود ۶۲ درصدی قيمت‌ها در يک سال اخير است، در صورتی که نرخ اعلامی از سوی مراجع رسمی حدود ۳۰ درصد در ماه پايانی سال پيش‌بينی شده است که با نرخ واقعی تورم فاصله چشمگيری دارد.

آمارهای رسمی بیانگر این مسئله است که طی چندین سال گذشته حداقل دستمزد اسمی مطابق با تعریف حداقل دستمزد واقعی نبوده و قدرت خرید کارگران متناسب با حداقل دستمزد واقعی کاهش یافته است.

تجمع اعتراضی کارگران صنایع فلزی در مقابل استانداری تهران

Maryam — Sun, 10 Mar 2013 10:25:42 +0000

صدها تن از کارگران و بازنشستگان صنايع فلزی ايران در اعتراض به پرداخت نشدن حقوق و بيمه معوقه خود در مقابل ساختمان استانداری تهران تجمع کرده‌اند.

به گزارش راديو زمانه، بامداد امروز، يکشنبه ۲۰ اسفندماه، شماری از کارگران و بازنشستگاه صنايع فلزی ايران، برای چندمين بار طی يک سال گذشته نسبت به عدم پرداخت حقوق و بيمه معوقه خود و بی‌توجهی مسئولان دولتی دست به تجمع اعتراضی زده‌اند.

اين تجمع در خيابان طالقانی و روبه‌روی ساختمان شماره دو استانداری تهران برگزار می‌شود و معترضان با در دست داشتن پلاکارد و سر دادن شعارهای اعتراضی خواستار رسيدگی مسئولان دولتی به مطالبات خود هستند.

کارگران و بازنشستگان صنايع فلزی ايران پيش از اين نيز بارها در مقابل ساختمان وزارت‌خانه‌های دولتی تجمع‌های اعتراضی را برگزار کرده و هر بار با وعده مسئولان به تجمع خود پايان داده بودند

کارگران و بازنشستگان صنايع فلزی ايران پيش از اين نيز بارها در مقابل ساختمان وزارت‌خانه‌های دولتی تجمع‌های اعتراضی را برگزار کرده و هر بار با وعده مسئولان به تجمع خود پايان داده بودند.

در آخرين تجمع که مهرماه گذشته انجام شد، بيش از ۶۰۰ کارگر صنايع فلزی ايران در اعتراض به بی‌توجهی مسئولان دولتی و مديران کارخانه در خصوص پرداخت مطالبات و معوقات حقوقی‌شان، در مقابل وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی تجمع کرده بودند.

این کارگران به پرداخت نشدن حقوق و بيمه معوقه از سوی مالکان کارخانه های صنايع فلزی يک و دو با گذشته چندين ماه از وعده مسئولان معترض بودند.

گفته می‌شود که در آخرين تجمع کارگران، يکی از مالکان کارخانه در وزارت صنايع در محل حضور يافته و با دادن چک برای پرداخت بدهی‌های کارخانه به کارگران، اين تجمع خاتمه يافته بود اما کارگران معترض می‌گويند که "متاسفانه چک دريافتی نقد نشد و کارگران به بخش اعظمی از مطالبات حقوقی خود نرسيدند."

یک‌صد کارگر کارخانه پویا بیکار شدند

Maryam — Sat, 09 Mar 2013 17:09:14 +0000

در پی تعطیلی کارخانه یخچال‌سازی ایران پویا، یک‌صد کارگر این کارخانه بیکار شدند.

به گزارش خبرگزاری کار ایران (ایلنا)، سهراب قنبری،دبیر خانه کارگر غرب تهران امروز، شنبه نوزدهم اسفند ماه اعلام کرد که کارخانه یخچال‌سازی ایران پویا وابسته به بنیاد مستضعفان، سازنده انواع یخچال و پروفیل آلومینیومی به دلایلی که "اعلام نشده" است، امروز به طور رسمی تعطیل اعلام شد.

او می‌گوید که به تمام کارگران رسمی و قراردادی این کارخانه اعلام شده است که سرکار نیایند و از سوی مراجع قانونی پیگیر مطالبات خود باشند.

جبار کوچکی‌نژاد، نماینده رشت در مجلس از اخراج کارگران در کارخانه‌های رشت اظهار نگرانی کرده است.این نماینده مجلس می‌گوید کارخانه‌های خاور و ایران پوپلین رشت در معرض تعطیلی کامل قرار دارند و کارگران کارخانه‌های چوکا و فولاد نیز در حال اخراج هستند

به گفته این فعال کارگری پیش از این در ۳۰ دی ماه سال جاری نیز مسئولان این کارخانه از ورود ۹۰ کارگر قراردادی به کارخانه ممانعت کرده و طی چند روز آنها را اخراج کردند.

از سوی دیگر جبار کوچکی‌نژاد، نماینده رشت در مجلس از اخراج کارگران در کارخانه‌های رشت اظهارنگرانی کرده است.

این نماینده مجلس می‌گوید کارخانه‌های خاور و ایران پوپلین رشت در معرض تعطیلی کامل قرار دارند و کارگران کارخانه‌های چوکا و فولاد نیز در حال اخراج هستند.

افزایش تعداد بیکاران و عدم توانایی حفظ ظرفیت قبلی اشتغال از جمله نگرانی‌هایی است که از سوی این نماینده مجلس مطرح شده است.

این در حالی است که دولت محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور ایران در دو سال گذشته مدعی ایجاد میلیون‌ها فرصت شغلی شده است. دولت دهم گفته بود در سال ۸۹ یک میلیون و ۶۰۰ هزار فرصت جدید شغلی و در سال ۹۰ نیز به همین میزان شغل در کشور ایجاد شده است.

جبار کوچکی‌نژاد ارائه ندادن آمار واقعی را موجب ایجاد نگرانی در مردم دانست و ادامه داد: "همه استان‌ها از جمله گیلان در بخش صنعت با توجه به وجود مشکلات اقتصادی دارای معضلاتی هستند و اعتقاد دارم استانداران و فرمانداران یک مقدار آمارهای واقعی را به مردم بدهند،در غیر این صورت مردم بیشتر نگران می شوند".

در یک سال اخیر پس از اجرای طرح هدفمندسازی یارانه‌ها و اعمال تحریم‌های گسترده علیه ایران به‌خاطر برنامه هسته‌ای این کشور خبرهای بسیاری از تعطیلی واحدهای تولیدی و اخراج و عدم پرداخت حقوق کارگران منتشر شده است.

"گم شدن يک هزار و ۳۰۰ ميليارد تومان از عيدی بازنشستگان"

news-zamaneh — Fri, 08 Mar 2013 11:51:51 +0000

از مبلغ دو هزار ميليارد تومانی که سازمان تأمين اجتماعی مدعی شده به‌عنوان عيدی بازنشستگان در اختيار بانک‌ها قرار داده، تنها ۷۰۰ ميليارد تومان آن به بازنشستگان پرداخت شده و از سرنوشت يک هزار و ۳۰۰ ميليارد تومان باقی مانده خبری در دست نيست.

خبرگزاری کار ايران (ايلنا) بامداد امروز جمعه، ۱۸ اسفندماه، با انتشار گزارشی درباره "عيدی بازنشستگان و مستمری‌بگيران تأمين‌اجتماعی" که پس از يک ماه تأخير، روز سه‌شنبه از سوی سازمان تأمين اجتماعی پرداخت شد، مدعی شده است که تنها رقمی نزديک به ۷۰۰ ميليارد تومان برای پرداخت عيدی تمامی بازنشستگان مورد نياز است و محل هزينه‌کرد يک هزار و ۳۰۰ ميليارد تومان اضافه پرداخت شده، نامشخص است.

ايلنا، تعداد بازنشسته‌ها و مستمری‌بگيران سازمان تأمين اجتماعی را در حدود "يک ميليون و ۷۰۰ هزار نفر" اعلام کرده و از آن‌جا که به هر نفر به‌طور ثابت در نهايت "مبلغ ۴۰۲ هزار و ۵۰۰ تومان" به‌عنوان عيدی پرداخت می‌شود، بنابراين رقم مورد نياز برای پرداخت عيدی بازنشستگان اندکی کمتر از ۷۰۰ ميليارد تومان خواهد بود.

هرسال طبق روال جاری، عيدی مستمری‌بگيران سازمان تأمين اجتماعی در ماه بهمن پرداخت می‌شد اما امسال به دليل آن‌چه که مسئولان سازمان تأمين اجتماعی "کمبود نقدينگی" عنوان کردند، عيدی مستمری‌بگيران در تاريخ سه‌شنبه ۱۵ اسفندماه پرداخت شد

علی‌اکبر خبازها، رئيس کانون عالی بازنشستگان و مستمری‌بگيران تأمين اجتماعی در اين‌باره گفته است که "شايد يک هزار و ۳۰۰ ميليارد تومانی که مضاف بر ميزان لازم برای پرداخت عيدی بازنشستگان و مستمری‌بگيران تأمين‌اجتماعی به بانک‌ها پرداخت شده برای افزايش حقوق سال آينده در نظر گرفته شده است."

اما دبير کانون بازنشستگان مشهد اين موضوع را "شک‌برانگيز" دانسته و خواستار "توضيح مسئولان" در اين‌باره شده است.

هرسال طبق روال جاری، عيدی مستمری‌بگيران سازمان تأمين اجتماعی در ماه بهمن پرداخت می‌شد اما امسال به دليل آن‌چه که مسئولان سازمان تأمين اجتماعی "کمبود نقدينگی" عنوان کردند، عيدی مستمری‌بگيران در تاريخ سه‌شنبه ۱۵ اسفندماه پرداخت شد.

اوضاع آشفته اقتصادی ايران، که در پی تحريم‌های غرب عليه سياست‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی و کاهش چشمگير درآمدهای نفتی دولت پديد آمده، مشکلات بسياری را برای کارگران مراکز توليدی به‌همراه داشته است.

مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارشی که پاييز سال جاری منتشر کرد، از افزايش ۶۰ درصدی متوسط هزينه خانوار خبر داد در حالی که افزايش تحريم‌ها دولت ايران را ناچار به تدوين بودجه انقباضی کرده و دولت برای تأمين منابع مالی خود در سال آينده با محدوديت روبه‌رو خواهد شد و توان اجرای تعهدات حمايتی خود را نخواهد داشت.

هفته گذشته حسن صادقی، معاون دبيرکل خانه کارگر با اشاره به وضعيت نامناسب معيشت کارگران و بازنشستگان گفته بود: "از سال ۱۳۸۴ تاکنون بيش از ۱۲۰ درصد قدرت خريد کارگران آن هم تنها در سبد حداقلی با ۱۷ قلم کالای اصلی کاهش پيدا کرده و ما از دولت و شورای عالی کار افزايش حقوق نمی‌خواهيم بلکه تنها می‌خواهيم قدرت خريد هفت سال قبل را به ما برگرداند."

ما هیچ، ما نگاه

society — Thu, 28 Feb 2013 13:01:44 +0000

گزارش از میان مردم درباره مشکلات اقتصادی و خرید شب عید- بخش نخست

پارسا محمدی

پارسا محمدی - «خیلی از مردم الکی می‌نالند. هی می‌گویند نداریم، بدبختیم، بیچاره‌ایم و ... ولی دروغ می‌گویند. حسابی خرید می‌کنند و خوش هستند. بعضی می‌گویند چشم ]زخم[ می‌خوریم اگر بگوییم ]پول[ داریم، اما خیلی از مردم به نالیدن و ادای بدبخت‌ها را درآوردن عادت کرده‌اند.

یکسری آدم مثل ما واقعاً نداریم. نه که خرید نمی‌کنیم. منتظریم تا دولت پول بدهد. یارانه‌ها را بریزند و این عیدی احمدی‌نژاد را هم بدهند، می‌رویم خرید می‌کنیم. لباس برای بچه‌ها، میوه و شیرینی عید، هر چقدر وسع‌مان برسد. ما فعلاً آمده‌ایم تماشا کنیم. مردم خوش هستند ما هم با خوشی مردم خوشیم. انشاء‌الله همه مردم داشته باشند و رو سفید باشند. خدا یک گشایشی هم به کار ما بکند. الحمد‌الله تا حالا هر جوری بوده ساختیم. با کم و زیادش ساختیم. گرانی است، همه گرفتارند، بلکه رژیم بی‌خیال هسته‌ای بشوند و اوضاع مملکت بهتر شود.»

نسرین خانم با دو دختر کوچک‌اش در خیابان مشغول نگاه کردن مغازه‌هاست. دست یکی از آنها پفک و دست دختر دیگر، یک بیسکوییت ویفر است. با اینکه از سر و وضع او اینطور برداشت می‌شود که شاید وضع و روزگار خوبی ندارند، اما خوش‌بین است و نسبت به مردم دیگر کمتر آه و ناله می‌کند.

وضعیت: شب عید

محمد با همسر و فرزند ۱۲ ساله‌اش به خیابان آمده است. می‌گوید: «وضعیت خیابان‌ها وضعیت شب عید است. ترافیک، شلوغی و رفت و آمد مردم. هر چقدر به عید نزدیک بشویم شلوغ‌تر می‌شود. مجرد هم که بودم از راه رفتن توی شلوغی شب عید خوشم می‌آمد. اهل مزاحمت مردم و نامربوط بازی نبودم، فقط از خوشحالی مردم، رفت و آمد و اینها خوشم می‌آمد. هر سال با خانم‌‌‌ می‌آییم برای خرید. غذا بیرون می‌خوریم، بالاخره باید فرقی با روزهای معمولی داشته باشد.

قیمت پسته در ایران سر به فلک گذاشته است. به دلیل کاهش سیصد درصدی ارزش ریال در برابر طلا و ارزهای خارجی، اکنون تولیدکنندگان محصولات کشاورزی و صنعتی ترجیح می‌دهند هر محصولی که تولید می‌کنند را صادر کنند و معادل دلاری آن را دریافت کنند.

با این وضعیت که هر روز اوضاع خراب‌تر می‌شود باید استفاده کنیم. امروز نخریم، فردا اصلاً نمی‌توانیم بخریم. امروز نخوریم، فردا اصلاً نمی‌توانیم بخوریم. درست است که شب عید است و قیمت‌ها بالاست، اما قبل عید با بعد عید فرقی نمی‌کند. قیمت‌ها بالا می‌ماند. من هرچقدر درآمد داشته باشم اجناس می‌خرم و ذخیره می‌کنم برای مصرف خانه. عمده به صرفه است. یک مدت آدم خیالش راحت است که همه‌چیز در خانه دارد. خرید دانه‌ای و جزئی به صرفه نیست. چهار روز یکبار قیمت‌ها بالا می‌رود.»

سود در آشغال‌فروشی است

رحیم آقا در بازار قدیمی شهر مغازه لباس‌فروشی دارد. حسابی از دست وضعیت کاسبی گله و شکایت دارد.

می‌گوید: «این هم از کاسبی شب عید ما! امسال وضعیت کاسبی خیلی خراب بود. امید داشتیم با فروش شب عید جبران کنیم، اما بازار حال و روز خوبی ندارد. مردم فقط نگاه می‌کنند و قیمت می‌پرسند. نسبت به شب عید پارسال اصلاً فروشی به حساب نمی‌آید.

وضع مردم خوب نیست، این وسط آشغال فروش‌ها سود می‌کنند. من اشتباه کردم جنس خوب آوردم. گران است و مردم قدرت خرید ندارند. تازه جنس اعلا نیاوردم. یک چیز متوسط. جنس‌های آشغال و بنجل خریدار بیشتری دارد چون ارزان است. پدر و مادرها می‌خواهند چیزی بخرند و صدای بچه‌های‌شان را بیاندازند. هرچقدر با قیمت کمتر بهتر. دیگر فکر نمی‌کنند جنس بنجل کم عمر می‌کند و دوباره مجبور هستند خرید کنند. مردم چاره ندارند. پیش خودشان می‌گویند از این ستون به آن ستون فرج است. شب عید را هم رد می‌کنیم حالا لازم شد چند ماه دیگر دوباره خرید می‌کنیم. جیب مردم خالی‌تر از این است که بتوانند مبلغ بالا خرید کنند. خدا خواسته است برای دولت چین. این دوخت شلوار چینی است، این دوخت شلوار ایرانی است. جلوی آدم کور هم بگذاری با دست کشیدن می‌فهمد این شلوار مفت به درد نمی‌خورد، اما مردم این جنس را می‌خرند چون ارزان است.»

بازار داغ چشمک‌ها و عشوه‌ها

در هر پاساژ و بازار کوچک و بزرگی در کنار جمعیت زیادی که برای خرید و گشت و گذار آمده‌اند، تعدادی زیادی دختر و پسر که اغلب در اکیپ‌های سه تا پنج نفره هستند وجود دارد. بیشتر آنها قصد خرید ندارند و ظاهراً به امر دیگری مشغول هستند.

مهدیه خانم که از یک آجیل فروشی‌ در جنوب شهر خارج شده است درباره خرید خود می‌گوید: «هنوز یارانه و عیدی نداده‌اند. کمی پول مانده بود، گفتم کمی تخمه و شیرینی و آب‌نبات بخرم . حالا دولت که ریخت به حساب، چیزهای دیگر هم می‌خرم... عیدی بدهند یا ندهند پسته نمی‌خرم. دولت چادر زده کیلویی ۳۰ هزار تومن می‌فروشد، اما همین هم برای ما خیلی گران است. به جایش می‌دهم برای بچه‌هایم گوشت می‌خرم. پسته نخوریم، نمی‌میریم. گوشت را چند وعده می‌کنم خودم و بچه‌هایم می‌خوریم؛ چرا بدهم پسته که برود توی شکم مهمان؟»

پسرها معمولاً خیلی آرام به دنبال گروهی از دختران می‌افتند و سعی می‌کنند به طریقی سر صحبت را با آنان باز کنند. کاغذهایی حاوی شماره تلفن به آنها می‌دهند و سعی می‌کنند پسر‌هایی خوشمزه و شاد جلوه کنند. گاهی اوقات با خنده‌ای از طرف مقابل روبه‌رو می‌شوند و گاهی با بی‌اعتنایی‌هایی که منجر به تغییر مسیر پسرها و تعقیب سوژه‌های جدید می‌شود. بازار چشمک‌ها، عشوه‌ها، طنازی‌ها و شوخی‌ها و خنده‌ها داغ است. میزان مزاحمت‌ها با توجه به شلوغی جمعیت و حال و روزی که از خیابان‌های ایران دیده و شنیده می‌شود و مورد شکایت زنان و دختران است، پایین است گرچه امکان ندارد در طی یک خیابانگردی یک ساعته حداقل با موردی از آزارهای بدنی و جنسی روبه‌رو نشد.

ماشین‌ها و ماموران پلیس در نزدیکی مراکر خرید، اماکن و خیابان‌های پر تردد و بازارها حضور پر رنگی دارند و طی هشت مورد مشاهده مستقیم اینطور برداشت کردم که پلیس در مواردی که مربوط به ادعای اذیت و آزار است بیشتر طرف دختران و زن‌ها را می‌گیرد و با مرد‌ها و جوانان برخورد می‌کند. در شش مورد پلیس اقدام به تذکر، توقف چند دقیقه‌ای برای دور شدن شاکی و اجبار افراد مورد شکایت قرار گرفته به تغییر مسیر، قناعت کرد، اما در دو مورد به دلیل وجود شاهد و میزان عصبانیت مادرانی که همراه دختران خود به خرید آمده بودند ماجرا به بازداشت ختم شد.

جدای از موارد اذیت و آزار، اکثریت تلاش‌ها برای این نوع ارتباط‌گیری همراه با شوخی، خنده و رضایت طرفین است. طی چند مورد تعقیب شاهد آن بودم که گاهی همراهیِ با فاصله دختران توسط پسران بیش از ۳۰ دقیقه یا یک ساعت ادامه می‌یابد، اما چهره‌های خندان دو طرف ماجرا نشان می‌دهد مسئله برای آنان رنگ و بوی "تفریح" و "تفاوت" دارد.

چهل هزار... پنجاه هزار، ای لعنت به شما و این مملکت‌تان

عزیز آقا به همراه پسر خود محسن به خرید آمده است. به قدری عصبانی است که جرئت نمی‌کنم از او بپرسم چرا با همسر خود به خرید نیامده است؟

به دنبال خرید یک شلوار معمولی برای محسن هستند، اما مشکلی پیش آمده است: «از ساعت سه عصر تا حالا داریم مغازه‌ها را می‌گردیم که برای این پسر یک شلوار بخرم. شب عید است و توقع دارد نو نوارش کنیم. اوضاع کارخانه به هم ریخته و سه ماه است حقوق نداده‌اند. مرتیکه عوضی با زن و بچه‌اش عید می‌خواهند بروند دوبی بعد حقوق ما را نمی‌دهد. پسر همسایه باجناق‌اش توی قسمت ما کار می‌کند. مادرش از زن باجناق‌اش شنیده. اخبار می‌گفت بلیت طیاره خیلی گران شده. بلیت طیاره واجب‌تر است یا حقوق ما؟

رفتم از یک از رفیق‌هایم ۵۰ هزار تومان قرض کردم. گفتم چند بسته ماکارانی بخرم و یک شلوار برای این پسر. هر کجا که می‌رویم می‌گویند چهل هزار، چهل و پنج هزار، پنجاه هزار. ای لعنت به شما و این مملکت‌تان. خیلی چیزها را جلوی این بچه نمی‌شود گفت به خدا دلم پر از درد است. چهار روز در هفته اضافه‌کار اجباری است تا ساعت هشت شب. این همه بار کجا می‌رود؟ اگر وضع کارخانه خوب نیست چرا تولید می‌کنند؟ نسیه که نمی‌دهند، می‌فروشند و پولش را می‌گیرند.

یک ذره آبرو داشتیم توی در و همسایه و آشنا، دارد به باد می‌رود. از همه قرض کرده‌ام. هی می‌گویم امروز حقوق می‌دهند، فردا حقوق می‌دهند. خجالت می‌کشم توی محل راه برم. سرم جلوی طلبکارها پایین است. حالا مردم یک ماه حرف نزنند، دوماه حرف نزنند، سه ماه حرف نزنند، بالاخره که صدای‌شان در می‌آید. مردم شب عید پول‌شان را می‌خواهند. این درست نیست. این وضع مملکت‌داری نیست. این مسلمانی نیست. من که کار می‌کنم و جان می‌کنم ندارم برای بچه‌ام شلوار بخرم بعد بچه‌های علاف و معتاد و مزلف این بی‌همه چیز با پولی که مال ماست می‌روند با طیاره دوبی دنبال بی‌ناموسی. این آخوند‌ها همه را مثل خودشان مفتخور و عوضی بار آورده‌اند.»

دعوای همیشگی زن و شوهر‌ها

انگار جر و بحث همسران با یکدیگر درباره خرید کردن، جزو ثابت خرید شب عید مردم ایران است. شما می‌توانید همینطور که از در پیاده‌رو‌ها و راهروی پاساژ‌ها از کنار مردم عبور می‌کنید از هر طرف جملات و گفت‌وگوهایی در این زمینه بشنوید:

رحیم آقا فروشنده یک لباس‌فروشی: «وضع مردم خوب نیست، این وسط آشغال فروش‌ها سود می‌کنند. من اشتباه کردم جنس خوب آوردم. گران است و مردم قدرت خرید ندارند. تازه جنس اعلا نیاوردم. یک چیز متوسط. جنس‌های آشغال و بنجل خریدار بیشتری دارد چون ارزان است. پدر و مادرها می‌خواهند چیزی بخرند و صدای بچه‌های‌شان را بیاندازند. هرچقدر با قیمت کمتر بهتر. دیگر فکر نمی‌کنند جنس بنجل کم عمر می‌کند و دوباره مجبور هستند خرید کنند. مردم چاره ندارند.»

زن خطاب به مرد: آبی درباریه بهتر بود یا اون زیتونیه؟
مرد: نمی‌دونم

یعنی چی نمی‌دونم؟
− تو می‌خوای بپوشی، خودت باید انتخاب کنی.

پس تو اینجا چکاره‌ای؟
− خوب من پولش را می‌دم.

داری منت می‌ذاری؟
− چه منتی؟ چرا گیر بی‌خود می‌دی؟ لباس خودته. خودت رنگش را انتخاب کن.

حالا چی می‌شه تو هم نظر بدی؟
− اون آبیه.

الآن داری منو از سر خودت وا می‌کنی؟
− ای بابا. چرا اینقدر اذیت می‌کنی؟ موشک که نمی‌خوای هوا کنی. یه لباس می‌خوای بخری.

***

«تا شما زن‌ها در دنیا هستید جیب کاسب جماعت بی پول نمی‌ماند. هرچی جنس آشغال و به درد نخور می‌گذارند جلوی‌تان به خاطر رنگ و برق‌اش می‌خرید. جنس ندارند اینها. چرا عقل شما به چشمتان است؟»

***

«یعنی هر سال که با تو می‌آیم خیابان به غلط کردن می‌افتم. لیاقت نداری. هی می‌گم لباس خوشگل برات انتخاب کنم، شیک و پیک باشی، اما مثل بینواها دست می‌گذاری روی لباس اُملی‌ها. من زنم، من می‌فهمم چه لباسی خوشگله، چه لباسی خوشگل نیست. چی جنس داره، چی جنس نداره. بی سلیقه تو ۴۰ سال‌ات بیشتر نیست چرا باید مثل پیرمرد‌ها لباس بپوشی؟»

***

«احمد اگر می‌خواهی از اولش همینجوری غز بزنی، من تنها برم خرید. تخم مرغ که نمی‌خواهیم بخریم اولین مغازه دست می‌کنی توی جیب‌ات. ناسلامتی خرید شب عیده. آدم چهارجا میره یه جنس خوب و شیک پیدا می‌کنه. عادت کردی هر گونی‌ای می‌بینی می‌خوای به جای پیراهن بکنی تن‌ات. ما هیچ با هم تفاهم نداریم. من خوش خیال را ببین زور می‌زنم تو را جلوی بقیه بالا ببرم.»

***

«من نمی‌دونم مریم، خودت هر کاری دوست داری بکن. من ]پول‌ها را[ دادم دست خودت که بعداً نگی کم آمد و اِل شد و بل شد. خودت حساب و کتاب کن و هر چیزی دوست داری بخر. فکر کن من خرم و اومدم فقط بارکشی. هیچی از من نپرس، مغزم را هم سیاه نکن. هر کجا دوست داری برو، هرچی دوست داری بخر، فقط آخرش نگی پول کم آمد. به جان مریم یک قران هم اضافه‌تر از پولی که دادم بهت، نداریم. »

۱۳ عدد فیش بالای یک میلیون تومان

قیمت پسته در ایران سر به فلک گذاشته است. به دلیل کاهش سیصد درصدی ارزش ریال در برابر طلا و ارزهای خارجی، اکنون تولیدکنندگان محصولات کشاورزی و صنعتی ترجیح می‌دهند هر محصولی که تولید می‌کنند را صادر کنند و معادل دلاری آن را دریافت کنند.

حاج‌آقاشمس، آجیل‌فروش: «حاج سعید "..." سال قبل به خاطر انجیر خشک ورشکست شد. ۵۰ تن بار خریده بود، اما روی دست‌اش بلند شدند. کسی که بار ۲۸۰ تنی داشت قیمت را شکست و حاجی را به خاک سیاه نشاند. بنده خدا بعد عمری کاسبی الآن خانه‌نشین شده. ماجرای پسته از انجیر خطرناک‌تر است. کسی که سهم داخل را توی مشت‌اش دارد، دست‌اش در خارج و صادرات هم هست. نمی‌شود رقابت کرد.»

جنون صادرات محصولات از ایران سبب کاهش عرضه بعضی کالا‌ها و جهش قیمت آنان در کشور شده است. بعد از افزایش قیمت مواد غذایی به دلیل افزایش قیمت محصولات و مصنوعات پلاستیکی −به دلیل صادرات بی‌رویه پتروشیمی‌ها− اکنون قیمت پسته که به گفته مسئولان سالیانه به اندازه ۱۲ برابر تولید داخلی در کشور تولید می‌شود مردم را شوکه کرده است.

قیمت پسته نوع اکبریِ تازه و سالم به ۴۵ تا ۵۷ هزار تومان و قیمت پسته خندان صادراتی تا ۷۵ هزار تومان رسیده است. تلویزیون جمهوری اسلامی و مقامات مربوطه دولتی قیمت مرغوب‌ترین پسته ایران در بازارهای جهانی را ۳۰ تا ۳۵ هزار تومان اعلام کرده‌اند و می‌گویند دلیل قیمت دو برابری پسته را در داخل کشور نسبت به بازار خارج کشور درک نمی‌کنند.

آجیل‌فروشی‌ها همچنان فروش دارند. تعداد ۱۰۲ برگ کاغذ پرداخت صندوق که جلوی در ورودی و پیاده رو اطراف سه آجیل فروشی لوکس دور انداخته ‌شده‌اند را جمع کرده و در فرصت مناسب به گرفتن میانگین آن‌ها پرداختم. به طور متوسط این ۱۰۲ مشتری هر یک بالای ۴۰۰ هزار تومان آجیل خریده‌اند. در بین فیش‌ها ۱۳ عدد فیش بالای یک میلیون تومان دیده می‌شوند.

اوضاع در پایین شهر متفاوت است. مغازه‌ها مثل هر سال پر از آجیل هستند، اما مثل سال‌های گذشته مملو از مشتری نیستند. حتی در پایین شهر نیز پسته خریدار دارد، اما در نایلون‌های بیش از نیمی از مشتریانی که از آجیل‌فروشی‌های جنوب شهر خارج می‌شوند اقلامی مانند "بادام"، "پسته"، "بادام هندی" و غیره وجود ندارد و بیشتر حجم نایلون‌ها را انواع تخمه، شیرینی‌های نوع خشک و شکلات‌های ارزان قیمت تشکیل می‌دهد.

مهدیه خانم که از یک آجیل فروشی‌ در جنوب شهر خارج شده است درباره خرید خود می‌گوید: «هنوز یارانه و عیدی نداده‌اند. کمی پول مانده بود، گفتم کمی تخمه و شیرینی و آب‌نبات بخرم . حالا دولت که ریخت به حساب، چیزهای دیگر هم می‌خرم... عیدی بدهند یا ندهند پسته نمی‌خرم. دولت چادر زده کیلویی ۳۰ هزار تومن می‌فروشد، اما همین هم برای ما خیلی گران است. به جایش می‌دهم برای بچه‌هایم گوشت می‌خرم. پسته نخوریم، نمی‌میریم. گوشت را چند وعده می‌کنم خودم و بچه‌هایم می‌خوریم؛ چرا بدهم پسته که برود توی شکم مهمان؟

منصور فروشگاه لبنیات دارد. می‌گوید: «به خدا اگر دست خودم بود محال بود حتی یک دانه پسته بخرم. زورم به زنم نمی‌رسد. حوصله دعوا ندارم. آمد پول بی‌زبان دخل را برداشت رفت آجیل خرید.

عزیز آقا، کارگر: «یک ذره آبرو داشتیم توی در و همسایه و آشنا، دارد به باد می‌رود. از همه قرض کرده‌ام. هی می‌گویم امروز حقوق می‌دهند، فردا حقوق می‌دهند. خجالت می‌کشم توی محل راه برم. سرم جلوی طلبکارها پایین است. حالا مردم یک ماه حرف نزنند، دوماه حرف نزنند، سه ماه حرف نزنند، بالاخره که صدای‌شان در می‌آید. مردم شب عید پول‌شان را می‌خواهند. این درست نیست. این وضع مملکت‌داری نیست. این مسلمانی نیست.»

پسته را صادر می‌کنند. گاو را قاچاق می‌کنند. زعفران مثقالی خداد تومان. بنزین آزاد ۷۰۰ تومان... آخر این چه وضعی است؟ هر چیزی خودمان در کشور داریم و باید ارزان باشد از بقیه دنیا گران‌تر است. تلویزیون نشان داد یک انبار را با پنج هزار تن پسته گرفته‌اند. پنج هزار تن تن یعنی پنج میلیون کیلو. یک خاور پسته الآن ۴۰۰ میلیون تومان قیمت دارد. می‌دانی پول پنج هزار تن پسته یعنی چقدر؟

دروغ به مردم می‌گویند که می‌خواهیم پسته‌ها را حراج کنیم، اما تبلیغات است. قربان شکل‌ات بشوم مگر در این مملکت من و شما از این پول‌ها داریم. کسی که پول خریدن پنج هزار تن پسته دارد، تعزیرات و قانون را با جایش می‌خرد. مرد می‌خواهد دست به این پسته‌ها بزند. مطمئن باشید مال یک گردن کلفتی است که پشت قضیه ایستاده. ما بالاخره موی‌مان را در این بازار سفید کرده‌ایم. می‌دانیم گردن کلفت‌های بازار چطوری معامله می‌کنند و دمشان به کجا گره خورده است.»

شرمنده آشنا و همسایه هستم

حاج آقا شمس از آجیل‌فروشان قدیم بازار است. سرش را پایین انداخته است و می‌گوید: «شرمنده آشنایان و همسایه‌ها هستم. مشتری 30 ساله می‌آید در مغازه دست و دلش می‌لرزد وقتی می‌خواهد سفارش بدهد. مردم دست خالی می‌روند از مغازه بیرون. می‌ترسم برکت و روزی مغازه از بین برود.

کار، دست عمده‌فروشان قدیم نیست. بازار دست کسانی افتاده که راه و رسم تجارت را بلد نیستند. هر جنسی دست یک نفر است و قیمت‌‌ همان است که او می‌گوید. رقابت نیست. حجم زیاد خرید می‌کنند برای همین کسی که سرمایه متوسط دارد جرئت نمی‌کند بیاید توی گود.

حاج سعید «...» سال قبل به خاطر انجیر خشک ورشکست شد. ۵۰ تن بار خریده بود، اما روی دست‌اش بلند شدند. کسی که بار ۲۸۰ تنی داشت قیمت را شکست و حاجی را به خاک سیاه نشاند. بنده خدا بعد عمری کاسبی الآن خانه‌نشین شده. ماجرای پسته از انجیر خطرناک‌تر است. کسی که سهم داخل را توی مشت‌اش دارد، دست‌اش در خارج و صادرات هم هست. نمی‌شود رقابت کرد. به فرض که کسی ۶۰۰ میلیون پول یک‌بار پسته بدهد، یک روزه ورشکست‌اش می‌کنند. با قیمت بازی می‌کنند. قیمت که بشکند، کسی که تمام دار و ندارش‌‌ همان ۶۰۰ میلیون است از ترس ضرر بیشتر بار را می‌دهد به کسی که بار عمده دارد و قیمت را شکسته و از بازار بیرون می‌رود.

معلوم نیست عمده فروش‌های امسال از کجا پیدایشان شده؟ جلوی ماجرا‌‌ همان خرده‌پاهای قدیم بازار هستند که همه می‌دانند نفر اصلی نیستند. پشت این‌ها چه کسی قایم شده؟ الله اعلم. وقتی عمده فروش و کاسب چند سال با یکدیگر کار کرده باشند با کم و زیاد هم می‌سازند، ولی آدم غریبه معذوریت آشنایی ندارد که کاسب را به خاطر دیر و زود چک و موعد پرداخت، زمین نزند.

پسته تازه دانه درشت را خریدم کیلویی ۴۲ هزار تومان و می‌فروختم کیلویی ۵۶ هزار تومان. تعزیرات اعلام کرد پسته را بالای ۳۰ هزار تومان نفروشید. پسته‌ها را جمع کردم و این پسته‌ها را ریختم داخل مغازه. تازه نیستند. به مشتری هم می‌گویم که آخرت خودم را نسوزانده باشم. پسته خریدار خودش را از دست داده، کسی هم که می‌خرد یا اعیان است که از‌‌ همان بار تازه به قیمت بالا می‌برد یا اگر از بار کهنه می‌برد برای این است که فقط می‌خواهد داخل آجیل شب عید بریزد و جلوی مهمان با سیلی صورتش را سرخ نگهدارد.»

یک سال حقوق ۱۵۰۰ کارگر شرکت صدرا پرداخت نشده است

news-zamaneh — Tue, 26 Feb 2013 17:15:52 +0000

چهار ماه حقوق ۱۵۰۰ کارگر شرکت صنعتی دریایی ایران (صدرا) و نیز یک سال حقوق ۲۷ کارگر شرکت رانه‌دژ وابسته به بخش خصوصی، یکی از پیمانکاران وزارت راه و شهرسازی پرداخت نشده است.

به گزارش خبرگزاری کار ایران (ایلنا) موسی میرجهانمردی، دبیر خانه کارگر بوشهر از پرداخت نشدن معوقات حقوقی نزدیک به یک‌هزار و ۵۰۰ کارگر شرکت صنعتی دریایی ایران (صدرا) در چهار ماهه گذشته خبر داد.

وی اغلب نیروهای فعال در مجموعه‌ شرکت صنعتی دریایی ایران (صدرا) را کارگران باتجربه و مهندسان متخصص در زمینه کشتی‌سازی و تعمیرات آن، سکوهای نفتی، گاز و سایر صنایع دریایی دانست و افزود: "افزون بر دستمزد، سایر مطالبات پایان سال این کارگران همانند عیدی و پاداش از سوی کارفرما پرداخت نشده و باید این مطالبات به حساب کارگران واریز شود."

۲۷ کارگر شرکت پیمانکاری رانه‌دژ، وابسته به بخش خصوصی، یکی از پیمانکاران وزارت راه و شهرسازی نیز در یک سال گذشته با وجود پایان نیافتن مدت‌زمان قرارداد کاریشان، دستمزدی دریافت نکرده‌اند.

غلام‌رضا محمدی، دبیر اجرایی خانه کارگر طبس، نیز با اعلام این‌که "شرکت راه‌سازی رانه‌دژ به خاطر پرداخت نشدن صورت وضعیت‌های مالی این شرکت توسط وزارت راه تعطیل شده"، گفته است: "حدود ۱۰۰ میلیون تومان از حقوق ۲۷ کارگری که هم‌اکنون بیکار و بلاتکلیف هستند پرداخت نشده است."

شرکت ترابرگسترنکو پیمانکار تأمین نیروی انسانی سازمان مدیریت پسماند تهران نيز در روز چهارم اسفندماه ۴۰ تن از کارگران خود را اخراج کرد

روز گذشته نیز اسماعیل حق‌پرستی، دبیر خانه کارگر تهران از افزایش اخراج رانندگان مؤسسات کرایه اتومبیل به دلیل کاهش قدرت خرید طبقه متوسط خبر داد و گفت: "این دسته از مالکان مؤسسات خدماتی پس از اخراج رانندگان قدیمی، رانندگان تازه‌ای استخدام می‌کنند و به این ترتیب از پرداخت مطالبات پایان سال رانندگان شانه خالی می‌کنند."

پنجم اسفندماه جاری نیز نزدیک به ۲۰ تن از کارگران شرکت ترابرگسترنکو پیمانکار تأمین نیروی انسانی سازمان مدیریت پسماند تهران در اعتراض به عدم دریافت مطالبات معوقه خود در مقابل ساختمان مرکزی این سازمان تجمع کردند.

شرکت یادشده یک روز پیش از آن، ۴۰ تن از کارگران خود را اخراج کرده بود.

کارگران نی‌بر کشت و صنعت کارون شوشتر و هفت‌تپه خوزستان نیز بهمن‌ماه سال جاری چند روز پیاپی در برابر ساختمان نهاد ریاست جمهوری تجمع کردند و خواستار رسیدگی به مطالبات صنفی همچون "قرارگرفتن تحت شمول قانون مشاغل سخت و زیان‌آور، اجرای بازنشستگی پیش از موعد، اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل و پرداخت منظم دستمزد و حقوق و تغییر سازوکار رفع فاصله بیمه‌ای" شده بودند.

۳۰۰ کارگر کارخانه پتروشیمی فجر ماهشهر نیز دی‌ماه در اعتراض به نامشخص بودن وضعیت جذب نیرو‌ها و عدم پرداخت مزایایی که پیش‌تر قول آن‌ها داده شد بود، دست از کار کشیدند.

اعتراضات کارگری و فشار اقتصادی بر کارگران ایران در ماه‌های اخیر افزایش یافته است و تقریبأ هر هفته خبرهای تازه‌ای از تعطیلی کارخانه‌ها و کارگاه‌ها منتشر می‌شود.

این در حالی است که دولت محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور ایران در دو سال گذشته مدعی ایجاد میلیون‌ها فرصت شغلی شده است.

دولت دهم گفته بود در سال ۸۹ یک میلیون و ۶۰۰ هزار فرصت جدید شغلی و در سال ۹۰ نیز به همین میزان شغل در کشور ایجاد شده است.

محمود احمدی‌نژاد، وضعیت اقتصادی کشور را به تحریم‌های جهانی علیه جمهوری اسلامی نسبت می‌دهد اما مخالفان او، سیاست‌های اقتصادی دولت دهم را عامل نابسامانی اقتصادی کشور می‌دانند.

تجمع ۸۰۰ کارگر خوزستانی در برابر نهاد ریاست‌جمهوری

society — Sun, 27 Jan 2013 15:46:40 +0000

کارگران نی‌بر کشت و صنعت کارون شوشتر و هفت‌تپه خوزستان امروز٬ یکشنبه هشتم بهمن ماه ۱۳۹۱ برای ششمین روز پیاپی در برابر ساختمان نهاد ریاست جمهوری تجمع کردند.

به گزارش خبرگزاری کار ایران (ایلنا)، این کارگران معترض خواستار رسیدگی به مطالبات صنفی همچون "قرارگرفتن تحت شمول قانون مشاغل سخت و زیان‌آور، اجرای بازنشستگی پیش از موعد، اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل و پرداخت منظم دستمزد و حقوق و تغییر ساز و کار رفع فاصله بیمه‌ای" هستند.

۵۰۰ نفر از مجموع دوهزار کارگر فصلی که به کار بریدن نی‌شکر در مجتمع کشت و صنعت کارون شوشتر مشغولند از روز سوم بهمن ماه جاری در مقابل نهاد ریاست جمهوری تجمع کرده‌اند. از روز شنبه٬ هفتم بهمن ماه ۳۰۰ نفر از مجموع ۷۰۰ کارگر مجتمع کشت و صنعت هفت تپه نیز به این تجمع پیوسته‌اند و در حال حاضر ۸۰۰ نفر از کارگران خوزستانی در این تجمع شرکت دارند.

بنا بر این گزارش مشکل فاصله دوران بیمه و ساز و کار درنظر گرفته شده برای آن از سوی دولت یکی از موارد اصلی اعتراض کارگران تجمع کننده است. از آنجا که محصول نیشکر فقط در نیمی از ماه برداشت می‌شود، کارگران نی‌بر نیز به صورت فصلی مشغول به کار هستند و به همین دلیل حق بیمه آنان نیز تنها نیمی از سال پرداخت می‌شود. سازمان تامین اجتماعی هشتم مهرماه سال جاری، طی نامه‌ای مقرر کرده بود که برای رفع این فاصله بیمه‌ای هر کارگر سالانه نزدیک به ۹ میلیون تومان پرداخت کند که با توجه به درآمد این کارگران پرداخت آن از توان‌شان خارج است.

یکی از کارگران نی‌بر مجتمع كشت و صنعت كارون شوشتر: "در طول این چند روزی که در تهران هستیم با وجود اینکه همه مسئولان و رسانه‌های دولتی و صدا وسیما از وجود اعتراض ما با خبر هستند حتی کوچک‌ترین سختی به خود راه ندادند تا بیایند و از نزدیك مشکلات ما را جویا شوند.حتی كسی نپرسید که در این مدت چه می‌خورید و شب‌ها به کجا می‌روید؟"

کارگران معترض صنعت کشت نیشکر می‌گویند که تا زمان رسیدگی به خواسته‌هایشان به تجمع خود ادامه خواهند داد.

یکی از کارگران نی‌بر مجتمع كشت و صنعت كارون شوشتر با انتقاد از برخورد مسئولان با تجمع آنها گفت: "در طول این چند روزی که در تهران هستیم با وجود اینکه همه مسئولان و رسانه‌های دولتی و صدا وسیما از وجود اعتراض ما با خبر هستند حتی کوچک‌ترین سختی به خود راه ندادند تا بیایند و از نزدیك مشکلات ما را جویا شوند. حتی كسی نپرسید در این مدت چه می‌خورید و شب‌ها به کجا می‌روید."

وی اضافه کرد: "ما كه با تحمل سختی شش روز را در تهران گذرانده‌ایم تا زمانی كه جواب قانع كننده‌ای برای همسر و فرزندان‌مان به شهرمان نبریم به تجمع خود ادامه می‌دهیم."

یکی دیگر از کارگران شرکت‌کننده در این تجمع به ایلنا گفته است: "چون از سال ۸۲ تا به امروز هیچ مسئولی در استان پاسخگوی خواسته‌های صنفی ما نبوده، ما دست از کار و زندگی خود کشیده و عازم تهران شده‌ایم تا به همراه همکارانمان در مجتمع کارون شوشتر بتوانیم مشکلات خود را به گوش شخص رئیس جمهوری برسانیم."

كارگران فصلی نی‌بر مجتمع كارون شوشتر در شش سال گذشته بارها با تجمع در مقابل ارگان‌های وابسته به دولت در استان خوزستان خواستار رسیدگی به مطالبات‌شان شده‌اند و این دومین تجمع آنها در مقابل نهاد ریاست جمهوری در تهران است.

تجمع ۵۰۰ کارگر در ساوه برای دریافت شش ماه دستمزد

Maryam — Tue, 01 Jan 2013 13:08:23 +0000

بیش از ۵۰۰ تن از کارگران کارخانه نورد لوله صفا در اعتراض به پرداخت نشدن شش ماه دستمزد و سایر مطالبات‌شان برای چهارمین بار تجمع کردند.

به گزارش خبرگزاری کار ایران(ایلنا) امروز سه‌شنبه ۱۲ دی ماه بیش از ۵۰۰ کارگر از كارگران کارخانه نورد لوله صفا واقع در شهرستان ساوه به دلیل تعویق شش ماهه دستمزد و سایر مطالباتی كه از یك ماه پیش وعده پرداخت به آنها داده می‌شود برای چهارمین بار دست به تجمع زدند.

به گفته یکی از کارگران حاضر در این تجمع، “از صبح روز شنبه ٩ دی ماه بیش از ۵۰۰ کارگر کارخانه نورد لوله صفا به نمایندگی از یک هزار و ۳۰۰ کارگر در اعتراض به شش ماه حقوق معوقه دست به تجمع زده‌اند.”

وی افزود: “با توجه به تجمعات متعدد کارگران این کارخانه در ماه‌های گذشته و بی‌توجهی مسئولان کارخانه و دولت، کارگران ناچار شدند برای احقاق حقوق صنفی خود از روز شنبه تا به امروز به تجمعات خود ادامه دهند.”

یکی از کارگران کارخانه نورد لوله صفا با بیان اینکه “گرانی‌های روز افزون کالاهای مصرفی، افزایش اجاره بها، عقب‌افتادگی اقساط بانکی" کارگران را تحت فشار قرار داده گفت: "از شش ماه گذشته که حقوقی دریافت نکرده‌ایم علاوه بر مشکلات اقتصادی، دچار بحران‌های روحی و روانی نیز شده‌ایم"

در ادامه یکی دیگر از کارگران نیز گفت: “برای حل مشکلات‌مان در مقابل مسئولان زانو زده‌ایم اما دریغ از یک توجه، دائما از جانب آنان قول‌هایی می‌شنویم اما متوجه می‌شویم کسی به این موضوع اهمیتی نمی‌دهد.”

این کارگر کارخانه نورد لوله صفا با بیان اینکه “گرانی‌های روز افزون کالاهای مصرفی، افزایش اجاره بها، عقب‌افتادگی اقساط بانکی" کارگران را تحت فشار قرار داده گفت: "از شش ماه گذشته که حقوقی دریافت نکرده‌ایم علاوه بر مشکلات اقتصادی، دچار بحران‌های روحی و روانی نیز شده‌ایم"

وی کارفرمای کارخانه نورد لوله صفا را یکی از بزرگ‌ترین سرمایه داران استان مرکزی دانست و افزود:”با وجودی که شنیده می‌شود کارفرمای ما کارخانه‌های دیگری هم دارد اما در پرداخت مطالبات شش ماه گذشته کارگران زحمت کشی که ساعت‌ها برایش کار می‌کنند کوتاهی می‌کند.”

به گفته این کارگر، “از دو سال گذشته زمانی که تحریم‌ها هنوز شروع نشده بود کارفرمای این کارخانه به طور مرتب حقوق کارگران را با تعویق پرداخت می‌کرد.”

کارخانه‌های نورد پروفیل ساوه و نورد لوله صفا به این کارفرما تعلق دارد و مجموعا حدود ۲۵۰۰ کارگر در آن‌ها مشغول بکار هستند.

در روزهای نخست ماه جاری نیز ۳۰۰ کارگر کارخانه پتروشيمی فجر ماهشهر در اعتراض به نامشخص بودن وضعيت جذب نيرو‌ها و عدم پرداخت مزايايی که پيش‌تر قول آن‌ها داده شد بود، دست از کار کشيدند.

غلامرضا زنگی اهرمی، عضو انجمن صنفی کارگری دریانوردان مرکز خلیج فارس نیز آذرماه جاری از عدم پرداخت حقوق بیش از یک هزار و ۵۰۰ کارگر دریایی شرکت‌های کشتیرانی جمهوری اسلامی، شرکت ملی نفتکش و شرکت کیش راه آبی که طبق قرارداد باید حقوق خود را به دلار دریافت کنند خبر داده بود.

مهرماه سال جاری نیز بيش از ۶۰۰ کارگر کارخانه‌های صنايع فلزی در مقابل وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی تجمع کردند اما مذاکره نمايندگان کارگران با مسئولان وزارت کار بی‌نتيجه ماند.

اعتراضات کارگری و فشار اقتصادی بر کارگران ايران در ماه‌های اخير افزايش يافته است و تقريبأ هر هفته خبرهای تازه‌ای از تعطيلی کارخانه‌ها و کارگاه‌ها منتشر می‌شود.

در يک سال اخير پس از اجرای طرح هدفمندسازی يارانه‌ها و اعمال تحريم‌های گسترده عليه ايران به‌خاطر برنامه هسته‌ای اين کشور خبرهای بسياری از تعطيلی واحدهای توليدی و اخراج و عدم پرداخت حقوق کارگران منتشر شده است.

اين در حالی است که دولت محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهور ايران در دو سال گذشته مدعی ايجاد ميليون‌ها فرصت شغلی شده است. دولت دهم گفته بود در سال ۸۹ يک ميليون و ۶۰۰ هزار فرصت جديد شغلی و در سال ۹۰ نيز به همين ميزان شغل در کشور ايجاد شده است.

محمود احمدی‌نژاد، وضعيت اقتصادی کشور را به تحريم‌های جهانی عليه جمهوری اسلامی نسبت می‌دهد اما مخالفان او، سياست‌های اقتصادی دولت دهم را عامل نابسامانی اقتصادی کشور می‌دانند.

شيرين عبادی خطاب به احمد شهيد: خواسته‌های کارگران را منعکس کنيد

news-zamaneh — Thu, 20 Dec 2012 06:50:52 +0000

شيرين عبادی، برنده جايزه صلح نوبل در سال ۲۰۰۳ در نامه ای به احمد شهيد، گزارشگر ويژه حقوق بشر سازمان ملل در مورد ايران توضيحاتی را در مورد وضعيت کارگران در ايران به او ارائه کرد.

به گزارش سايت کانون مدافعان حقوق بشر، شيرين عبادی در نامه خود در تاريخ ۲۹ آذرماه به احمد شهيد از اين مقام سازمان ملل خواسته است تا کارگران ايران را در وصول به درخواست‌های قانونی و بر‌ حق خود، ياری کند.

وی با اشاره به اين‌که بنا به گزارش‌های رسمی روزانه پنج کارگر در ايران بر اثر حوادث کاری جان خود را از دست می‌دهند، نوشته است: " نکته حائز اهميت آن است که با تعطيلی اکثر کارگاه‌ها و کارخانجات بخش خصوصی، در حال حاضر بيش از ۷۰ درصد از کارگران در استخدام کارخانجات و کارگاه‌های متعلق به دولت هستند که به اين ترتيب جلوگيری از حوادث فوق به آسانی برای مسئولان حکومتی امکان‌پذير است."

در يکی از آخرين حوادث کاری، ساعت چهار بامداد سه‌شنبه ۲۸ آذرماه در پی انفجاری در يک معدن زغال‌سنگ متعلق به شرکت آرمين‌نوين يا يال شمالی ايران در منطقه پروده طبس، هشت معدنچی کشته شدند.

شيرين عبادی: مسئولان نه تنها اقدامی در اين رابطه [حوادث کاری] صورت نمی‌دهند بلکه فعالان کارگری را زندانی و برای فعاليت تشکل‌های مستقل کارگری محدوديت ايجاد می‌کنند

اين فعال حقوق بشر گفته است مسئولان نه تنها اقدامی در اين رابطه صورت نمی‌دهند بلکه فعالان کارگری را زندانی و برای فعاليت تشکل‌های مستقل کارگری محدوديت ايجاد می‌کنند.

وی همچنين به طومارهای اعتراضی کارگران در روزهای اخير اشاره کرده می‌نويسد: "درصد بيکاری در ايران نزديک به ۳۰ درصد است و طبق نظر نماينده کارگران، حداقل دستمزد فقط کفاف مخارج ۱۸ روز را می‌دهد، به عبارت ديگر يک کارگر بايد ۱۲ روز از ماه را گرسنه بماند."

به‌گفته عبادی "بيش از ۷۰ درصد از کارگران ايران زير خط فقر هستند و اين در شرايطی است که ايران کشور ثروتمندی است اما فساد اداری، سوء مديريت و هزينه‌های نظامی مرگ خاموش کارگران را تدارک می‌بيند."

وی مهم‌ترين گام برای خروج از چنين شرايطی را "آزادی فوری و بدون قيد و شرط کارگران زندانی، ايجاد فضای باز برای فعاليت کنش گران مستقل کارگری و به‌رسميت شناختن تشکل‌های مستقل کارگری " دانسته است.

شيرين عبادی از احمد شهيد خواسته است با شنيدن صدای اعتراضات کارگران به هر شيوه ممکن، خواست‌های آنان را منعکس نمايد.

رونوشت نامه شيرين عبادی به احمد شهيد به دفتر سازمان بين‌المللی کار، دفتر ناوی پيلای، کميساريای عالی‌ حقوق بشر، دفتر بان کی‌ مون، دبيرکل سازمان ملل متحد و گزارشگر‌ ويژه آزادی تشکل‌ها و اجتماع‌ها نيز ارسال شده است.

در ماه‌های اخير به‌دليل وضعيت اقتصادی ايران پس از اجرای طرح يارانه‌ها و تحريم‌های اقتصادی، کارگاه‌ها و کارخانه‌های بسياری ورشکست شده و بيکاری کارگران هر روز افزايش می‌يابد.

از سوی ديگر کارگران نسبت به طرح پيش‌نويس قانون کار جديد اعتراض دارند و آن را بر ضد منافع خود می‌دانند.

اين دشواری‌ها عوامل عمده اعتراضات کارگری اخير است که در ايران هر روز گسترش می‌يابد.

ادامه اعتراضات کارگری به اصلاحيه قانون کار

news-zamaneh — Wed, 19 Dec 2012 15:30:03 +0000

در ادامه اعتراضات کارگری در ايران، دو هزار کارگر و راننده شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه با امضای نامه‌ای به طرح پيشنهادی قانون کار جديد اعتراض کردند.

به گزارش تارنمای اتحاد متعلق به اتحاديه آزاد کارگران ايران، کارگران و رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در نامه خود به عبدالرضا شيخ‌الاسلامی، وزير تعاون، کار و رفاه اجتماعی نوشته‌اند: " سال‌هاست قرار بود که فصل ششم قانون کار تغيير کند و حق آزادی تشکيل تشکل‌های مستقل کارگری به‌رسميت شناخته شود اما متأسفانه در طرح پيشنهادی موادی از قانون کار که قرار است جايگزين مواد فعلی کار شود تمامی حمايت‌های قانونی قانون کار از کارگر را نشانه گرفته و عملا امنيت شغلی کارگران را به خطر می‌اندازد."

فصل ششم قانون کار مربوط به تشکل‌های کارگری و کارفرمايی است که در آن بر انجمن‌های اسلامی کارگری تأکيد شده است و از تشکل‌های مستقل کارگری سخنی به ميان نيامده است.

، کارگران و رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی ضمن اعلام مخالفت خود با طرح قانون کار جديد گفته‌اند طومار اعتراضی خود را به همراه اين نامه برای علی لاريجانی رئيس مجلس شورای اسلامی نيز فرستاده‌اند.

کارگران و رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از علی لاريجانی خواسته‌اند تا "مخالفت صد در صدی جامعه کارگری را نسبت به اين لايحه اصلاحی" در نظر بگيرد

در طومار تهيه شده آمده است: "اين اصلاحيه‌ها [قانون کار جديد] نه تنها منافع ما رانندگان و کارگران شرکت واحد را که سيستم حمل و نقل پايتخت را در شرايط آلوده و دشوار تهران به دوش می‌کشيم در نظر نگرفته بلکه تمام دستاوردهای چندين ساله کارگران کشور را هم از بين می‌برد."

آن‌ها همچنين گفته‌اند: "کارگران در شرايط خيلی سختی زندگی می‌کنند که با اين اصلاحيه شرايطشان بد‌تر خواهد شد."

کارگران و رانندگان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از علی لاريجانی خواسته‌اند تا "مخالفت صد در صدی جامعه کارگری را نسبت به اين لايحه اصلاحی" در نظر بگيرد.

روز گذشته نيز سومين طومار اعتراضی با امضای ۳۰ هزار کارگر در سراسر کشور منتشر شد. کارگران در اين طومار خواستار تعيين دستمزدها بر اساس نرخ واقعی تورم و رعايت کردن ماده ۴۱ قانون کار در اين زمينه شدند.

اين طومار اعتراضی با امضا ۱۰ هزار کارگر به وزير کار و رئيس مجلس تحويل داده شد و هم‌زمان هماهنگ‌کنندگان اين طومار اعتراضی روبه‌روی مجلس دست به تحصن اعتراضی زدند.

طومارهای اول و دوم که هر کدام با ۱۰ هزار امضا بودند روزهای ۲۷ خرداد و دوم مهرماه سال جاری به مسئولان تحويل داده شد.

کارگران در طومارهای خود خواستار تعيين دستمزدها بر اساس نرخ واقعی تورم و رعايت کردن ماده ۴۱ قانون کار در اين زمينه شدند.

در ماده ۴۱ قانون کار آمده است شورای عالی کار موظف است هر سال، ميزان حداقل مزد کارگران را با توجه به درصد تورمی که از طرف بانک مرکزی جمهوری اسلامی ايران اعلام کند و حداقل مزد بايد به اندازه‌ای باشد تا زندگی يک خانواده، که تعداد متوسط آن توسط مراجع رسمی اعلام می‌شود را تأمين نمايد.

همچنين در تبصره اين ماده آمده است کارفرمايان موظف‌اند به هيچ کارگری کمتر از حداقل مزد تعيين‌شده‌ جديد پرداخت ننمايند.

دولت و مجلس نه تنها هيچ توجهی به اين طومارهای اعتراضی و درخواست ها نکرده است بلکه اين روزها با فرستادن لايحه اصلاح قانون کار به مجلس در تلاش است تا حداقل های حمايتی قانونی از جامعه کارگری را از بين ببرد.

انفجار معدن در ايران جان هشت معدنچی را گرفت

news-zamaneh — Tue, 18 Dec 2012 15:25:56 +0000

در جريان انفجار در معدن زغال‌سنگ يال شمالی طبس و ريزش تونل هشت کارگر ‌کشته شدند.

به گزارش منابع خبری ايران، در ساعت چهار بامداد امروز، سه‌شنبه ۲۸ آذرماه در پی انفجاری در يک معدن زغال‌سنگ متعلق به شرکت آرمين‌نوين يا يال شمالی ايران در منطقه پروده طبس، هشت معدنچی کشته شدند.

بنا به اين گزارش‌ها اين انفجار در نوبت چهارم کاری این معدن رخ داد که تاکنون چهار جنازه کشف شده و چهار نفر ديگر مفقود شده‌اند.

پزشکی قانونی يزد با استناد به ابعاد حادثه، مرگ کارگران مفقودشده را نيز تأييد کرد و به اين ترتيب تعداد کشته‌شدگان اين حادثه به هشت نفر رسيد.

اين در حالی است که احمد طالبيان مقدم، فرماندار طبس تعداد کشته‌شدگان اين حادثه را چهار نفر اعلام کرده بود.

حسين درخشان، مدير روابط عمومی سازمان امداد و نجات جمعيت هلال‌احمر از اعزام دو تيم امدادی برای امدادرسانی به حادثه ريزش معدن در طبس خبر داد.

"به دلیل نوع حفاری و تونل‌بندی معادن، در ایران اگر یک معدن دچار حادثه شود احتمال زنده بیرون آمدن معدنچیان گرفتار این معدن بسیار پایین است"

وی در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) گفت اين حادثه در ساعت ۹ صبح امروز به مرکز فوريت‌های امدادی اعلام شد.

خبرگزاری کار ايران (ايلنا) نوشته است: "به دلیل نوع حفاری و تونل‌بندی معادن، در ایران اگر یک معدن دچار حادثه شود احتمال زنده بیرون آمدن معدنچیان گرفتار این معدن بسیار پایین است."

معادن زغال‌سنگ ایران همواره برای کارگران یکی از حادثه‌خیز‌ترین محیط‌های کاری به‌شمار می‌رود.

در چند سال گذشته با انفجارها و ريزش در معدن باب نیزو و هجدک در کرمان چندين معدنچی کشته شده‌اند.

ايلنا افزوده است در معدنی همچون یال شمالی که به دلیل نشت گاز متان هرآن امکان انفجار و ریزش وجود دارد سوختن، خفه شدن و له شدن در زیر آوار تنها راه مردن است.

حادثه امروز در معدن يال شمالی در حالی رخ داد که روز گذشته سازمان پزشکی قانونی ايران اعلام کرد ميزان حوادث ناشی از کار در اين کشور در هفت ماه نخست سال ۹۱ نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۲۴ درصد افزايش يافته است.

به‌گفته سازمان پزشکی قانونی، آمار حوادث ناشی از کار در ايران در سال گذشته ۸۸۸ مورد بوده که امسال به ۱۱۰۱ مورد افزايش يافته است.

براساس اعلام اين سازمان "سقوط از بلندی با ۴۵۶ فوتی (۴۵۳ مرد و سه زن)، اصابت اجسام سخت با ۲۳۶ فوتی (۲۳۵ مرد و يک زن)، برق‌گرفتگی با ۱۷۳ فوتی (۱۷۲ مرد و يک زن)، سوختگی با ۶۴ فوتی (۵۸ مرد و شش زن) و کمبود اکسيژن با ۳۴ فوتی مرد به ترتيب رتبه‌های اول تا پنجم مرگ‌آور‌ترين حوادث حين کار را به خود اختصاص داده‌اند."

طی اين مدت استان‌های تهران با ۱۴۰ فوتی (همگی مرد)، اصفهان با ۹۴ فوتی (همگی مرد) و خراسان رضوی با ۷۲ فوتی (۷۱ مرد و يک زن) بيشترين و استان‌های چهارمحال و بختياری با دو فوتی، خراسان جنوبی با سه و زنجان با چهار فوتی کمترين موارد مرگ بر اثر حوادث کار را داشته‌اند.

محجوب: نرخ بیکاری زنان پنج درصد بیشتر شده است

Maryam — Sat, 01 Dec 2012 17:42:23 +0000

علیرضا محجوب٬ دبیرکل خانه کارگر می‌گوید که نرخ بیکاری زنان در سال ۱۳۹۰ نسبت به سال ۱۳۸۵ پنج درصد افزایش داشته است.

به گزارش خبرگزاری کار ایران (ایلنا) وی نرخ مرکز آمار را غیرمنطقی اعلام کرد و گفت: "مركز آمار حتی میزان واقعی اشتغال زنان را نیز طی یك سال گذشته به صورت واقعی اعلام نمی كند."

محجوب با بیان اینکه مشکل بیکاری درطی پنج سال گذشته کاهش پیدا نکرده، افزود: "مجموع بیکاران بیش از مقدار پیش‌بینی اعلام شده از کارشناسان افزایش یافته است."

علیرضا محجوب: "وقتی آمار بیکاران ۱۵ تا ۲۵ سال بالای ۲۵درصد است، دولت تنها به ۱۱ درصد بیکاری عامه اشاره می كند"

دولت محمود احمدی‌نژاد در دو سال گذشته مدعی ايجاد ميليون‌ها فرصت شغلی شده و اعلام کرده بود که در سال ۱۳۸۹ يک ميليون و ۶۰۰ هزار فرصت جديد شغلی و در سال ۱۳۹۰ نيز به همين ميزان شغل در کشور ايجاد شده است.

این در حالی است که به گفته دبیرکل خانه کارگر بسیاری از پروژه‌های دولت در طی پنج سال گذشته با مشکل و چالش جدی در زمینه بودجه مواجه شده‌اند و دولت داده‌های صحیح را ارائه نمی‌کند.

علیرضا محجوب ادامه داد: "وقتی آمار بیکاران ۱۵ تا ۲۵ سال بالای ۲۵درصد است، دولت تنها به ۱۱ درصد بیکاری عامه اشاره می كند."

محجوب می‌گوید: "كارنامه دولت در زمینه ایجاد فرصت‌های شغلی و ارتقاء جایگاه اقتصادی ایران ناموفق بوده است و دولت درطی هفت سال گذشته نه تنها در طرح های اشتغال‌زایی همچون بنگاه‌های زودبازده موفق نبوده بلكه در طرح ماندگار نیز تا كنون ناموفق بوده است."

در يک سال اخير خبرهای بسياری از تعطيلی واحدهای توليدی و اخراج و عدم پرداخت حقوق کارگران منتشر شده است. محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهور ايران وضعيت اقتصادی کشور را به تحريم‌های جهانی عليه جمهوری اسلامی نسبت می‌دهد اما مخالفان او، سياست‌های اقتصادی دولت دهم را عامل نابسامانی اقتصادی کشور می‌دانند.

ادامه تعطيلی کارخانه‌ها و بيکاری کارگران در ايران

news-zamaneh — Wed, 28 Nov 2012 15:45:19 +0000

در ايران همچنان کارخانه‌ها تعطيل و کارگران به‌شکل گروهی بيکار می‌شوند و اعتراض‌های کارگری نيز ادامه دارد.

به گزارش منابع خبری رسمی و غيررسمی بحران در واحدهای توليدی ايران همچنان ادامه دارد. اتحاديه آزاد کارگران ايران گزارش داده است دو هزار و ۴۰۰ کارگر کارخانه پروفيل ساوه و نورد لوله صفا که کارفرمای مشترکی دارند، در اعتراض به شش ماه عدم دريافت حقوق خود از روز يکشنبه تاکنون در اعتصاب به‌سر می‌برند.

بنا به اين گزارش يک هزار و ۲۰۰ کارگر کارخانه نورد لوله صفا از صبح روز يکشنبه پنجم آذرماه در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای‌شان دست از کار کشيدند و از شب يکشنبه نيز کارگران نوبت شب کارخانه پروفيل ساوه دست به اعتصاب زدند.

اتحاديه آزاد کارگران ايران گفته است ظهر روز گذشته مسئولان فرمانداری، نيروی انتظامی و اداره کار ساوه به کارگران اعلام کردند که يک ماه حقوق آنان پرداخت شده و اعتصاب بايد پايان يابد اما کارگران گفته‌اند تا همه دستمزد خود را دريافت نکنند به اعتصاب ادامه خواهند داد.

همچنين روز گذشته کارگران اعتصابی نورد لوله صفا با روشن کردن لاستيک درب انبارهای کارخانه را برای جلوگيری از خروج کالا مسدود کرده و در مقابل کارخانه دست به تجمع زدند.

مأموران امنيتی کارگران معترض در پيرانشهر را که در مقابل اداره بيمه اين شهر تجمع کرده بودند مورد ضرب و شتم قرار دادند

بنا به اين گزارش کارگران نوبت روز کارخانه پروفيل ساوه، نيز به اعتصاب همکاران شب خود پيوسته‌اند.

از سوی ديگر تارنمای اقتصاد ايرانی گزارش داد از هفت هزار کارگری که سال گذشته در شهرک صنعتی پرند کار می‌کردند، تنها سه هزار و ۸۸۰ نفر باقی مانده‌اند.

مديران صنعتی شهرک صنعتی پرند گفته‌اند اين شهرک تنها با ۲۰ درصد توان واقعی خود فعاليت می‌کند.

يکی از کارخانه‌داران اين شهرک صنعتی گفته است واحدهای صنعتی بين ۵۰ تا ۷۰ درصد کارگران خود را تعديل کرده‌اند.

خبرگزاری کار ايران (ايلنا) نيز امروز گزارش داد کارخانه هلی‌فلکس تعطيل شده است.

به‌نوشته ايلنا کريم صالح‌پور، مديرعامل اين کارخانه "انباشت بدهی‌ها" و " و زيان‌ده بودن توليد" را دلايل انحلال هلی‌فلکس عنوان کرد.

وی افزود: "اين کارخانه با ۴۰ سال تلاش در بازار کسب وکار و توليد، تمام تلاش خود را صرف کرد تا اشتغال حداقلی خود را حفظ کند اما متأسفانه با بی‌توجهی مسئولان به خواسته‌های توليدکنندگان، ناچار شديم توليد را متوقف و کارخانه را منحل کنيم."

اين کارفرما ميزان بدهی کارخانه هلی‌فلکس را يک ميليارد تومان عنوان کرد.

همچنين به گزارش هرانا، ارگان مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران بامداد امروز ۳۰۰ کارگر در پيرانشهر تجمع کردند.

اين کارگران تحت پوشش بيمه بيکاری به‌علت عدم دريافت مطالبات خود از شرکت بيمه، در مقابل اداره بيمه پيرانشهر تجمع کرده بودند و پس از يک ساعت با تهديد و دخالت نيروهای امنيتی متفرق شدند.

گزارش می‌افزايد، مأموران امنيتی محل را محاصره کرده و اين کارگران را که ۸۰ روز است حقوق بيکاری خود را دريافت نکرده‌اند مورد ضرب و شتم قرار دادند.

اين در حالی است که دولت محمود احمدی‌نژاد در دو سال گذشته مدعی ايجاد ميليون‌ها فرصت شغلی شده است.

دولت دهم گفته بود در سال ۸۹ يک ميليون و ۶۰۰ هزار فرصت جديد شغلی و در سال ۹۰ نيز به همين ميزان شغل در کشور ايجاد شده است.

تجمع کارگزاران مخابرات مقابل مجلس ايران

Maryam — Sun, 18 Nov 2012 09:14:12 +0000

حدود ۵۰ نفر از کارگزاران مخابرات استان‌ها امروز يکشنبه٬ ۲۸ آبان ماه ۱۳۹۱ مقابل مجلس ايران تجمع اعتراضی برپا کردند.

به گزارش خبرگزاری کار ايران (ايلنا)، کارگزاران معترض دليل تجمع خود را "پرداخت نشدن حقوق" از سوی مخابرات اعلام کرده‌اند.

به گفته اين کارگزاران، آن‌ها حدود هفت ماه است که با وجود داشتن قرارداد "هيچ گونه حقوق و مزايايی دريافت نکرده‌اند."

يکی از کارگزاران که نامش فاش نشده به ايلنا گفت: "ما حتی بيمه بوده‌ايم اما متاسفانه بيمه ما تا سال ۸۸ پرداخت شده است و از سال ۸۸ به بعد نيز بيمه ما برداشته شد با اين وجود ما چون قرار داد داشتيم با مخابرات کار کرديم."

هفته گذشته نيز ۱۰۰ کارگر کارخانه نساجی مازندران در اعتراض به اينکه ۲۷ ماه است حقوق دريافت نکرده‌اند، در مقابل مجلس ايران تجمع اعتراضی برگزار کردند

وی افزود: "تمام کسانی که امروز اينجا هستند هر کدام بيش از هفت الی ۱۰ سال سابقه دارند ولی اکنون هفت ماه است که در تامين معاش زندگی‌شان مشکل دارند."

کارگزاران مخابرات استان‌ها همچنين خواهان اجرايی شدن مصوبات مجلس و حذف شرکت‌های پيمانکاری شدند.

اعتراضات کارگری و فشار اقتصادی بر کارگران ايران در ماه‌های اخير افزايش يافته است.

هفته گذشته نيز ۱۰۰ کارگر کارخانه نساجی مازندران در اعتراض به اينکه ۲۷ ماه است حقوق دريافت نکرده‌اند، در مقابل مجلس ايران تجمع اعتراضی برگزار کردند.

سعيد ابراهيمی، نماينده منتخب کارگران نساجی مازندران به ايلنا گفته بود: "با گذشت نزديک به سه سال از واگذاری اين کارخانه به سرمايه‌گذار خارجی نه مطالبات معوقه کارگران پرداخت شده و نه گام مؤثری در خصوص راه‌اندازی کارخانه برداشته شده است."

به گفته نصرالله دريابيگی، دبير اجرايی تشکيلات خانه کارگر مازندران "اين کارگران حتی توان برآورده کردن حداقل نيازهای خانواده و فرزندان خود را هم ندارند و بسياری از اين خانواده‌ها به علت اين مشکلات در آستانه فروپاشی قرار گرفته‌اند."

محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهور ايران وضعيت اقتصادی کشور را به تحريم‌های جهانی عليه جمهوری اسلامی نسبت می‌دهد اما مخالفان او، سياست‌های اقتصادی دولت دهم را عامل نابسامانی اقتصادی کشور می‌دانند.