دی ولت

شیوخ پولدار عرب جزایر یونان را می‌خرند

Wed, 02 May 2012 06:56:26 +0000

اکبر فلاح‌زاده

اکبر فلاح‌زاده - نشریه ‌آلمانی «دی ولت» خبر از معاملات کلان در یونان می‌دهد، معاملاتی که در هیر و ویر اخبار و گزارش‌های مختلف کمتر کسی به‌ آن توجه کرده.

موضوع، حراج املاک و دارایی‌ها و حتی جزایر کوچک یونان است. یونانی‌ها که بدجوری در تنگنای مالی گیر کرده‌اند، به هر دری می‌زنند تا گلیم خودشان را از آب بیرون بکشند.

بحران مالی پدر یونانی‌ها را در آورده: اخیرا روزنامه آلمانی «Berliner Zeitung» در یک گزارش خبری مفصل در مورد بحران مالی و اثرات فلاکت‌بار آن بر زندگی یونانیان، زندگی یک باغ‌دار چهل و هفت ساله به نام مارکوس را زیر ذره‌بین گرفت که تا همین چند ماه پیش باغ انگور و زیتون داشت و دستش به دهنش می‌رسید. اما حالا تهی‌دست شده و در کنج دیواری در محله قدیم شهر آتن کارتن خواب شده. چند تکه کارتن و یک تکه پتو زیرش انداخته و دوتا هم کشیده رویش تا در سرمای زمستان یخ نزند.

به نوشته ‌این روزنامه، مارکوس تنها نیست و چهارتای دیگر هم مانند او همان دور و برها کز کرده‌اند. از این کارتن خواب‌ها هر شب یکی‌شان کشیک می‌دهد تا دزدها خرت و پرت‌هایشان را ندزدند. مارکوس مانند عده بی‌شماری دیگر به هوای پیدا کردن کار به شهر آتن آمد، اما چیزی جز کار نظافت ساختمان‌ها گیرش نیامد. تازه برای همین کار هم سر و دست می‌شکسته‌اند. مارکوس با این در و آن در زدن بالاخره موفق شد یک قرارداد موقت ببندد با چندرغاز حقوق، که بعد از چندی به سر آمد و تمدید نشد و مارکوس بی‌کار و آواره شد.

زندگی مارکوس نمونه‌ای از نمونه‌های بی‌شمار کسانی است که به خاک سیاه نشسته‌اند.

به نوشته «دی ولت»، اکثر یونانی‌ها به علت سیاست ریاضت و صرفه‌جویی دولت در عرض سه سال گذشته تقریبا بیست و پنج در صد از درآمدشان را از دست داده‌اند. گذشته ‌از طبقه کارگر و طبقه متوسط، فقر دامن ثروتمندان را هم گرفته‌است. این ثروتمندان دارند به ‌آب و آتش می‌زنند تا مایملکشان را که روزی به آن فخر می‌فروختند، در بازار آب کنند و با پولش مهاجرت کنند. اما مشکل اینجاست که ‌این روزها که بحران مالی عالم گیر شده، خریدار کم پیدا می‌شود. همه دارند آس و پاس می‌شوند و پول عمدتا دست کسانی است که ثروت‌های باد آورده یا اقتصادهای نفتی دارند: از این جمله‌اند صادرکنندگان نفت و در راسشان شیخ‌نشین‌های عرب خلیج فارس.

این شیوخ به یمن دلارهای باد آورده نفتی هر چه دلشان بخواهد - از شیر مرغ تا جان آدمیزاد - می‌خرند. یخچال و تلویزیون و کامپیوتر و موبایل و ماشین و هواپیما و باشگاه‌های بزرگ فوتبال و ایستگاه‌های تلویزیونی که جای خود دارد، تازگی‌ها به خرید جزیره هم علاقه نشان می‌دهند. اینکه به جزیره ‌ابوموسی چشم طمع دارند بیهوده نیست.

شیوخ عرب با جیب‌های پر از دلارهای نفتی برای خرید جزایر یونان دندان تیز کرده‌اند. نمایندگان آنها یکی یکی جزایر کوچک یونانی را که صاحبانشان ورشکست شده‌اند، می‌خرند

به گزارش «دی ولت»، شیوخ عرب با جیب‌های پر از دلارهای نفتی برای خرید این جزایر دندان تیز کرده‌اند. نمایندگان و کارچاق‌کن‌های این شیوخ تازگی‌ها راه‌افتاده‌اند و دارند یکی یکی جزایر کوچک یونانی را که صاحبانشان ورشکست شده‌اند، می‌خرند. به علت اهمیت این خبر چندین نشریه آلمانی زبان دیگر در سوئیس و اتریش هم به‌ آن پرداخته‌اند.

به نوشته «دی ولت» نکته قابل توجه ‌این است که خانواده حمد بن خلیفه آال ثانی، امیر قطر هم در میان خریداران دیده می‌شود.

این امیر بنا به گزارش رسانه‌ها اوایل ماه ‌آوریل همین امسال یک جزیره کوچک چهار کیلومتر مربعی را خریده. سخنگوی شورای شهر جزیره‌ ایتاکا (Ithaka) در پاسخ به پرسش خبرنگار دی ولت گفته:"جزیره‌ اوکسیا (Oxia) فروخته شده".

خریدار ظاهرا یک شرکت سرمایه‌گذاری از قطر است که کاشف به عمل آمده مال خانواده حاکم قطر است.

جزیره فروخته شده که مسکونی نیست، متعلق به یک خانواده یونانی بوده که زیبایی خیره‌کننده‌اش چشم امیر قطر را چنان گرفته، که فورا سر کیسه را شل کرده. خانوده یونانی بعد از فروش بار و بندیلش را جمع کرده و به ‌استرالیا مهاجرت کرده.

به گفته یک دلال امور ملکی به نام دیمیتری وویاتسیس (Dimitris Voyatzis)، لیست جزایر کوچک یونانی که حراج شده‌اند، خیلی دراز است. در میان این جزایر کوچک، جزایر بکر و بسیار زیبایی هم پیدا می‌شوند، از جمله جزیره صخره‌ای پاتروکلوس (Patroklos) که در نزدیکی معبد معروف الهه دریاها پوزئیدون (Poseidon) قرار دارد. این جزیره هم که چهار کیلومتر مربع مساحت دارد جای خیلی خوبی واقع شده و فقط هشتصد و پنجاه متر با سواحل آتن فاصله دارد و با صد میلیون یورو می‌شود آن را خرید.

به نوشته رسانه‌های یونان، دو جزیره پرودی و مودی در دریای ایونی یا دریای یونان هم به معرض فروش گذاشته شده‌اند. قیمت بین یک تا سه میلیون یورو تعیین شده. از این گذشته کلی جزیره ریز و درشت دیگر نیز در مجموعه جزایر کیکلادن (Kykladen) در دریای اژه حراج شده.

یونانی‌ها چوب حراج به کشورشان زده‌اند و چنان که پیداست، این پایان ماجرا نیست، چون بحران مالی دارد کم‌کم یقه بقیه کشورهای دیگر اروپا را هم می‌گیرد؛ مؤسسات اعتبارسنجی، اعتبار اسپانیا را دو درجه کاهش داده‌اند. وضع ایتالیا و هلند هم تعریفی ندارد.

منبع: دی ولت

چرخش استراتژیک آمریکا

Thu, 01 Dec 2011 11:23:20 +0000

حضور گسترده آمریکا در شرق آسیا و اقیانوسیه

جانی ارلینگ

برگردان:

اکبر فلاح‌زاده

آمریکا تا خرخره بدهکار است، اما به جای اینکه بدهی هایش را به طلبکاران بدهد، اندام و ماهیچه هایش را نشانشان می دهد تا از آنها زهره چشم بگیرد.

چندی پیش یک فروند موشک مدرن را آزمایش کردند که با سرعتی بیش از پنج برابر سرعت صوت می‌تواند در کمتر از نیم ساعت هدف خود را در فاصله سه هزار و هفتصد کیلومتری محل پرتاب، درب‌و‌داغان کند.

از این گذشته به گفته اوباما قرار است به زودی هواپیماهای آمریکایی همراه ۲۵۰۰ نظامی، از جمله تفنگداران دریایی در شمال قاره استرالیا مستقر شوند. این همه اقدامات پرخرج نظامی در حالی صورت می‌گیرد که به علت ضعف بنیه اقتصادی قرار شده دولت ظرف ده سال آینده ۱۲۰۰ میلیارد از بودجه بکاهد، که نصف این مبلغ بایستی از بودجه نظامی کاسته شود.

اما کسی به این حرفها اعتنا ندارد. دولت مردان آمریکا می‌دانند که با انفعال به جایی نمی‌رسند و باید فعالانه در صحنه حضور داشته باشند. یکی از این صحنه ها آسیای شرقی و منطقه استرالیاست که آمریکایی ها به علت در گیر بودن در عراق و افغانستان تا حدی از آن غافل مانده بودند و چین آنجا به تنهایی میدانداری می‌کرد.

قرار شده ناوگانهایش را راهی استرالیا و دریای چین کند تا به چین چنگ و دندان نشان بدهد. چین این منطقه را مال خود می‌داند و اصلاً دوست ندارد کسی موی دماغش شود.

همزمان با سفر نه روزه اوباما به چندین کشور آسیایی، عجالتا ۲۳۰ فروند جت بوئینگ ۷۳۷ به اندونزی فروخته اند و قرار است جهت ایجاد یک منطقه آزاد تجاری، کلی قراردادهای اقتصادی و پیمانهای نظامی - امنیتی هم با کشورهای شرق آسیا امضاء کنند. اوباما در اجلاس آپک (Apec) از یک تغییر استراتژیک در سیاستهای آمریکا حرف زده و بلافاصله هم به آن عمل کرده. یعنی قرار شده ناوگانهایش را راهی استرالیا و دریای چین کند تا به چین چنگ و دندان نشان بدهد. چین این منطقه را مال خود می‌داند و اصلاً دوست ندارد کسی موی دماغش شود.

چین مدعی مالکیت بخش گسترده ای از دریای چین جنوبی است، که هم از لحاظ کشتی رانی مهم است و هم از نظر دارا بودن منابع نفت و گاز. از این رو همه به آن چشم دارند. گذشته از قدرت های بزرگ، کشورهای منطقه مانند ویتنام، فیلیپین، تایوان، مالزی و برونئی نیز بر بخش هایی از این دریا ادعای مالکیت دارند.

آمریکا هم در دریای جنوب چین بوی نفت به دماغش خورده و اصرار دارد که آنجا حضور داشته باشد. این حضور هم اقتصادی و هم نظامی است. آمریکایی ها با یک هیئت بلند پایه مهمان اتحادیه کشورهای آسیای شرقی هستند که ده کشور از جمله اندونزی، مالزی ، میانمار، فیلیپین، سنگاپور و تایلند عضو آنند.

تغییر استراتژی امریکا قطعا به همه دنیا مربوط می‌شود، اما چینی ها بیشتر از همه از کوره در رفته اند، چون باورشان نمی‌شد که آمریکا درست در دریای جنوب چین بیخ گوششان ظاهر شود و پا روی دمشان بگذارد.

موضوع تغییر استراتژی در سیاست های آمریکا البته مال امروز نیست و اوباما و هیلاری کلینتون از دو سال پیش مرتب از تصمیم خودشان برای حضور در اقیانوسیه حرف می‌زنند. آنها حالا به این حرف جامه عمل پوشانده اند. این تغییر استراتژی قطعا به همه دنیا مربوط می‌شود، اما چینی ها بیشتر از همه از کوره در رفته اند، چون باورشان نمی‌شد که آمریکا درست در دریای جنوب چین بیخ گوششان ظاهر شود و پا روی دمشان بگذارد.

روزنامه آلمانی "دی ولت" در مقاله ای واکنش های عصبی چین به حضور آمریکا در منطقه از جمله نظرات مفسران در نشریات دولتی را زیر ذره بین گرفته، که بخش هایی از آن را با هم می‌خوانیم:

دینگ گنگ (Ding Gang) از مفسران روزنامه حزبی "خلق" شوکه از حضور ناگهانی آمریکا در منطقه، نوشت: "آتش آمریکایی ها خیلی تند است، داشتند به آرامی والس می‌رقصیدند اما یکباره ریتم رقصشان تند شد".

آمریکا پیمان نظامی امنیتی اش را با فیلیپین و استرالیا تجدید کرده و قرار است نیروهای نظامی اش را به شهر "داروین" در استرالیا بفرستد که فقط ۸۲۰ کیلومتر با اندونزی و دریای جنوب چین فاصله دارد. تا کنون که نیروهای آمریکا در عراق و افقانستان درگیر بودند، خیال چین دست کم از این ناحیه راحت بود، اما فارغ شدن آمریکا از جنگ عراق و خلوت شدن سرشان بعد از کشتن اوساما بن لادن، به آنها فرصت داده به جاهای دیگر دنیا بیشتر سرک بکشند.

خلاصه برای اینکه چینی ها خوشی زیر دلشان نزند، آمریکایی ها بدشان نمی‌آید از اینکه اقیانوس آرام را هم کمی نا آرام کنند. هر چند که تأمین امنیت و آرامش و تضمین کشتی رانی و اکتشافات نفتی بهانه حضور آنها و موضوع عقد پیمانهای نظامی در منطقه است.

خبرگزاری دولتی "خین خوا" (Xinhua) به نحوی هشدار گونه گوشزد کرد: "آخرین بار که بندر "داروین" در طرح های جنگی آمریکا نقش مهمی پیدا کرد، همان اوایل جنگ جهانی دوم بود، از این رو این که آمریکا حالا بخواهد از این بندرگاه به عنوان مرکز عملیات نظامی در آسیا و در مقابله با چین استفاده کند، خیلی معنی دار است".

چندی پیش نشریه آمریکایی "فارین پالیسی" گزارشی منتشر کرده بود که طبق آن جنگ جهانی سوم چه بسا در همین منطقه روی بدهد.

آمریکا در کنار فشار نظامی می‌خواهد فشار اقتصادی هم به چین وارد کند. اوباما در کنفرانس سران آسیا و اقیانوسیه ایجاد یک منطقه آزاد تجاری را اعلام کرد که تقریباً نصف کشورهای آسیایی در آن شرکت دارند، اما چین به آن بزرگی که درست وسط همین منطقه واقع شده، داخل آن نیست. آمریکایی ها شرکت چینی ها را منوط به رعایت پیش شرط های اقتصاد بازار آزاد کرده اند. آنها بارها به چین حالی کرده اند که شتر سواری دولادولا نمی‌شود.

امریکاییها بارها به چین حالی کرده اند که شتر سواری دولادولا نمی‌شود. برای ورود به بازار آزاد سرمایه باید درست وحسابی وارد آن شد و مقررات آن را رعایت کرد. چینی ها عمداً ارزش پولشان را پایین نگه می‌دارند تا صادراتشان ارزان تمام شود

برای ورود به بازار آزاد سرمایه باید درست وحسابی وارد آن شد و مقررات آن را رعایت کرد. چینی ها عمداً ارزش پولشان را پایین نگه می‌دارند تا صادراتشان ارزان تمام شود. این مسئله به اقتصاد چین رونق می‌بخشد، اما به رقبای اقتصادی در بازار آزاد لطمه زیادی می‌زند و از موضوعات مهم مورد مناقشه آمریکا و چین است.

کنگره آمریکا برای وادار کردن چین به آزاد کردن نرخ ارز مجازات هایی برای پکن در نظر گرفته است. اما چون این مجازات ها در عمل افاقه نکرده، آمریکایی ها شال و کلاه کرده و راهی شرق آسیا شده اند. حضور آمریکایی ها در منطقه بد جوری چین را چزانده. به گفته هیلاری کلینتون آمریکایی ها می‌خواهند امنیت کشتی رانی در دریای جنوب چین را تأمین کنند. معنی سر راست این حرف این است که چین عامل ناامنی منطقه است.

چین می‌خواهد خودش تنها قلدر محله باشد و بابت اختلافات مرزی و بهره برداری از منابع منطقه مستقیم با طرفهای منطقه ای گفتگوهای دوجانبه کند. اما کشورهای منطقه هم در چانه زدن برای منافع خودشان دنبال توازن قوا بین چین و آمریکا هستند. در حالی که اندونزی، سنگاپور و مالزی از ترس چین موضع به نسبت بیطرفانه ای گرفته اند، فیلیپین که خرده حسابهای زیادی با چین دارد، از حضور آمریکا استقبال کرده. چینی ها آتش گرفتند از اینکه فیلیپینی ها درست در آستانه سفر هیلاری کلینتون به منطقه از "آبهای فیلیپین" حرف زده اند.

چین دنبال این است که کشورهای منطقه را پابند خودش کند و نگذارد آمریکا وارد بازی شود. چین به اندونزی فشار آورده که در کنفرانس سران فقط مسائل اقتصادی مورد علاقه کشورهای منطقه در دستور باشد و پای آمریکا به میان کشیده نشود

ون جیابائو((Wen Jiabao نخست وزیر چین به آمریکا هشدار داده در امور این منطقه دخالت نکند.

چین دنبال این است که کشورهای منطقه را پابند خودش کند و نگذارد آمریکا وارد بازی شود. چین به اندونزی فشار آورده که در کنفرانس سران فقط مسائل اقتصادی مورد علاقه کشورهای منطقه در دستور باشد و پای آمریکا به میان کشیده نشود . روزنامه "گلوبال تایمز" به شدت به امریکا حمله کرده و گفته نمی گذاریم پایتان به اینجا باز شود. این روزنامه همچنین به کشورهای منطقه هشدار داده که پیمان های نظامی-امنیتی با آمریکا نبندند: "هر کشوری که بخواهد مهره پیاده بازی شطرنج آمریکا شود، دیگر این شانس را نخواهد داشت که از پیمان اقتصادی با چین بهره مند شود."

روزنامه هایی مانند "اخبار جهان" (World News Journal) که سر هر گذر در همه کیوسکها آویزان است، با تیتر درشت هشدار داده اند: "آمریکا با خدعه و فریب می خواهد کنفرانس سران آسیای شرقی را به هم بزند."

اما در مقابل چنین روزنامه های دولتی، نشریات اقتصادی مانند "اخبار تجاری چین"(China Business News) میانه روی می‌کنند. این نشریه از قول لیو جیایونگ (Liu Jiangyong) معاون مؤسسه مناسبات بین المللی در دانشگاه کینگوا (Qinghua) می‌گوید که نباید در مورد حضور آمریکا در منطقه اغراق کرد.

سخنگوی وزارت خارجه چین نیز که می‌داند دیگر نمی‌شود جلوی آمریکا را گرفت، به زبان دیپلماسی متوسل شده و ضمن اذعان به منافع آمریکا در منطقه از آنها خواسته که رعایت حال چین را هم بکنند.

منبع: دی ولت