ولادیمیر پوتین

تخریب صلیب‌های قدیمی به نشانه اعتراض

society — Thu, 13 Sep 2012 14:53:33 +0000

شهزاده سمرقندی

شهزاده سمرقندی - جنجال رسانه‌ای ناشی از بازداشت سه عضو یک گروه فمینیستی تحت عنوان "پوسی رایت" در روسیه، نه تنها با محکوم شدن آنها به دو سال محرومیت از آزادی پایان نیافت، بلکه ماجرایی دیگر را در این کشور رقم زد.

شهزاده سمرقندی در یک برنامه رادیویی گزارش داده است که در روزهای اخیر، روزنامه‌های روسیه از ماجرای بریده شدن صلیب‌های قدیمی در شهرهای مختلف این کشور نوشته‌اند. این گزارش ها حاکی است که گروهی از فمینیست‌های نیمه برهنه روس، جریان تخریب صلیب‌ها را به راه انداخته‌اند تا اعتراض خود را به تصمیم دادگاه شهر مسکو و محکومیت اعضای گروه پوسی رایت نشان دهند.

نیمه برهنه بودن دخترانی که دست به تخریب صلیب‌های منطقه آلتای زده‌اند، باعث ربط دادن این جریان اعتراضی به فمینیست های اوکراینی "فمین" شده است.

وسیوالاد چپلین، سخنگوی کلیسای ارتدوکس در روسیه این حرکت را بسیار جدی و دارای برنامه‌ریزی گسترده عنوان کرده و گفته است که با این گونه حمله‌های پی درپی به کلیسا و مذهب ارتدوکس باید برخوردی در سطح بالا انجام شود.

آقای چپلین گفته که این نوع ابراز همبستگی با سه فمینیست مخالف دولت می‌تواند به یک حرکت گسترده تبدیل شود و باید هر چه زودتر از آن جلوگیری شود.

این شیوه جدید اعتراض از نیمه ماه اوت در شهر کیف صورت گرفت. سه نفر از طرفداران گروه نیمه برهنه فمینیست‌های اوکراینی صلیبی را در حضور خبرنگاران و جلوی دوربین تخریب کردند و در پاسخ به این پرسش که چرا این کار را می‌کنید گفتند: «تا زمانی که زنان حقوق ندارند چرا باید کلیسا از این همه حقوق برخوردار باشد؟»

در شبکه‌های اجتماعی اینترنتی، از این حرکت دختران فمینیست روسیه با این که نگرانی زیادی در جامعه ایجاد کرده است به عنوان یک حرکت انقلابی نام برده می‌شود.

گزارش شهزاده سمرقندی را در اینجا بشنوید:

دوسال زندان برای چهل ثانیه اعتراض

society — Thu, 13 Sep 2012 09:55:32 +0000

فروغ تمیمی

فروغ تمیمی - زنی جوان با موهای بلند و بور، نیمه برهنه با تاج گلی بر سر اول زانو می‌زند و صلیب می‌کشد. در پشت او صلیب بلندی بر تپه‌ای کوتاه مشرف بر یک شاهراه قرار دارد.

دو زن دیگر دو سر طنابی را که از دو طرف به صلیب وصل است گرفته‌اند. چند عکاس و فیلمبردار هم حضور دارند. همه ماجرا یک دقیقه هم طول نمی‌کشد. زن با تاجی بر سر در چشم‌برهم زدنی با اره برقی، صلیب چوبی قطور را قطع می‌کند و به زمین می‌اندازد و اره را به علامت پیروزی بالای سرش می‌گیرد. بعد صلیب‌وار می‌ایستد. روی سینه برهنه‌اش نوشته است: «رایت‌ها را آزاد کنید.»

او و دوستانش پس از آن به سرعت از محوطه درختکاری شده دور می‌شوند. این زنان عضو گروه فمین در اوکراین هستند که در اعتراض به زندانی شدن سه تن از گروه فمینیستی پوسی‌رایت در روسیه این صلیب مزین به مجسمه عیسی را قطع کردند. پس از محکومیت سه تن از پوسی‌رایت‌ها به زندان اعتراض‌های متعدد و مشابهی در بیشتر کشورهای اروپایی، در ایالات متحده و سایر نقاط در حمایت از آنان برگزار شد.

حرکت اعتراضی چهل ثانیه‌ای گروه پانک- فمینیستی پوسی رایت در مخالفت با انتخاب مجدد پوتین به ریاست جمهوری و حمایت بی‌قید و شرط رهبران کلیسا از او در فوریه گذشته، سه زن جوان معترض را تبدیل به چهره‌هایی جهانی و هم برای دوسال راهی زندان و اردوگاه کار اجباری در روسیه کرد. اعضای گروه پوسی رایت با اجرای کنسرت‌های اعتراضی، به راه انداختن اکسیون به سبک پانک‌ها به مخالفت با دیکتاتوری و نابرابری جنسیتی در روسیه از فوریه سال ۲۰۱۱ به طور رسمی فعالیت خود را شروع کرده بودند.

کارزارهای خیابانی اعضای پوسی‌رایت

کارزارهای خیابانی اعضای پوسی‌رایت شباهت زیادی به برنامه‌های فمینیست‌های اوکراینی دارد که اغلب با نمایش سینه‌های عریان و اعتراض‌های رادیکال به نابرابری جنسیتی به میدان می‌آیند. آن‌ها نه تنها به وضعیت اجتماعی زنان، بلکه به سیاست رسمی، فقدان دموکراسی و فرهنگ و سنت‌های کلیسایی نیز معترض هستند.

اگرچه در روسیه مراکز متعدد کمک به زنان آسیب‌دیده وجود دارد، اما تعداد خانه‌های امن در کل بسیار محدود است یا بسیاری از نهادهای مدافع زنان آگاهانه از به کار بردن کلماتی مانند رهایی زنان، فمینیسم و برابری، خودداری می‌کنند و به جای آن برای مثال از کمک به زنان و مبارزه با خشونت خانگی استفاده می‌کنند. الکلیسم، رواج روسپیگری، ناامنی و فقر از مشکلات رایج در میان زنان این کشور است.

در فوریه گذشته حرکت اعتراضی این گروه در کلیسای معروف «مسیح منجی» در انتقاد از انتخاب مجدد ولادیمیر پوتین به عنوان رئیس جمهور روسیه و حمایت رهبران کلیسای ارتدوکس از وی انجام شد. پخش یک فیلم کوتاه دودقیقه‌ای از آن صحنه روی اینترنت سبب دستگیری سه نفر از اعضای «پوسی رایت» در ماه مارس شد.

در آن حرکت اعتراضی، پنج نفر از اعضای این گروه با داشتن کلاه‌هایی که صورت‌شان را پوشانده بود و لباس‌های رنگی در کلیسا با اجرای دعا و حرکات اعتراضی از مریم مقدس می‌خواهند که پوتین را ساقط کند. اعضای این گروه در دادگاه گفته‌اند که این اعتراض تنها جنبه سیاسی داشته است و آن‌ها قصد اهانت به اعتقادات مذهبی مردم را نداشته‌اند و فقط به حمایت بی‌چون و چرای کلیسای ارتدوکس از پوتین اعتراض کرده‌اند.

سه عضو گروه ماریا آلیوخینا (۲۴ ساله)، نادژدا تولوکونیکووا (۲۲ ساله) و یکاترینا ساموتسه‌ویچ (۲۹ ساله) هستند که با رأی قاضی باید دوسال زندانی و در اردوگاه کار اجباری به‌سر ببرند. گروه فمینیستی پوسی رایت پدیده‌ای جدید در جنبش زنان روسی است.

با فروپاشی حکومت کمونیستی جنبش زنان روسی هم در دهه نود قرن گذشته در کنار جنبش دموکراسی‌خواهی به میدان آمد، اما تبلیغات علیه فمینیسم و جنبش برابری‌خواهی در این کشور بسیار قوی است. رسانه‌های روسیه با پیشداوری‌های رایج در مورد جنبش‌های فمینیستی اغلب به مخالفت با آن پرداخته‌اند. اگرچه در روسیه مراکز متعدد کمک به زنان آسیب‌دیده وجود دارد، اما تعداد خانه‌های امن در کل بسیار محدود است یا بسیاری از نهادهای مدافع زنان آگاهانه از به کار بردن کلماتی مانند رهایی زنان، فمینیسم و برابری، خودداری می‌کنند و به جای آن برای مثال از کمک به زنان و مبارزه با خشونت خانگی استفاده می‌کنند. الکلیسم، رواج روسپیگری، ناامنی و فقر از مشکلات رایج در میان زنان این کشور است.

یله براند کورستیس Jelle Brandt Corstius ژورنالیست هلندی در یک مجموعه مستند تلویزیونی به نام «از مسکو تا مورمانسک» کشور روسیه را زیر پا می‌گذارد. در بخشی از این سری دیدنی او پا به پای زنان روسی آن‌ها را در زندگی روزمره دنبال می‌کند و پای صحبت‌هایشان می‌نشیند. زنان روسی در این فیلم اغلب از همسران معتاد به الکل خود می‌گویند. مردانی که نوشیدن روزمره ودکا را از واجبات زندگی می‌دانند و متوسط عمرشان ۵۸ سال است. هم چنین آنان در این فیلم از سختی امرار معاش، از خشونت خانگی و تبعیض‌های قانونی می‌گویند؛ البته در قوانین رسمی همه حقوق آن‌ها به رسمیت شناخته شده است.

جشن روز زن، بی‌حرف برابری و رهایی

بیش از شصت درصد از زنان روسی تحصیل کرده و شاغل هستند. در اجتماع حضور فعال دارند، با این همه تنها هفت درصد از نمایندگان پارلمان روسیه از زنان تشکیل شده است.

بیش از شصت درصد از زنان روسی تحصیل کرده و شاغل هستند. در اجتماع حضور فعال دارند، با این همه تنها هفت درصد از نمایندگان پارلمان روسیه از زنان تشکیل شده است. در سال‌های اخیر چندین سیاستمدار زن در پست‌هایی مانند معاونت وزارت دفاع یا معاونت پارلمان و غیره خدمت کرده‌اند، با این همه آنان هنوز از برابری در همه حوزه‌ها برخوردار نیستند.

در سال‌های اخیر چندین سیاستمدار زن در پست‌هایی مانند معاونت وزارت دفاع یا معاونت پارلمان و غیره خدمت کرده‌اند، با این همه آنان هنوز از برابری در همه حوزه‌ها برخوردار نیستند. جشن روز زن در هشتم مارس، در سراسر روسیه تعطیل رسمی و جشن ملی است، اما این جشن به نوعی روز مادر یا والنتاین تبدیل شده و در تبلیغات رسمی در روز زن حرفی از برابری و رهایی زنان به میان نمی‌آید.

محکومیت سه تن از اعضای گروه فمینیستی «پوسی رایت» به دوسال زندان در روسیه در ماه گذشته (اوت ۲۰۱۲) به خبری داغ و پر سر و صدا تبدیل شد. این محاکمه جنجالی و بی‌سابقه در روسیه اعتراض مقام‌های اروپایی و افکار عمومی را برانگیخت و هم انتقاد شدید بعضی از شخصیت‌ها و مقامات روسی را به دنبال داشت.

ماریا، نادژدا و یکاترینا سه فرد محکوم شده اغلب در مترو یا میدان‌های مسکو در مخالفت با سیاست‌های دولتی و گسترش سلطه پدرسالارانه کلیسای ارتدوکس ترانه‌های اعتراضی می‌خواندند.

به نظر بسیاری از افراد معترض، محاکمه آنان چیزی کمتر از دادگاه‌های تفتیش عقاید قرون وسطایی و هم دادگاه‌های استالینی نداشت. سخت‌گیری بر این سه تن در دوران بازداشت و روزهای دادگاه بسیار چشمگیر بود. اول آنکه در چندماه بازداشت حق ملاقات با فرزندان خود را نداشتند. در جریان دادگاه آن‌ها را ساعت پنج صبح بیدار می‌کردند و بعد محبوس در اتاق ماشینی بدون پنجره به دادگاه منتقل‌شان می‌کردند. این سه زن در هوای گرم دادگاه تمام روز مجبور به نشستن در سلولی شیشه‌ای بودند.

حتی آلکسی کودرین هم که تا بهار گذشته وزیر دارایی بود، برخورد خشن با سه زن جوان محکوم شده و سروصدای به راه افتاده را بی‌اعتبار شدن قانون و هم بی‌اعتبار شدن دولت روسیه نامید. یکی از ستاره‌های معروف تلویزیونی هم به نام کانده لاکی که از مدافعان پوتین هم هست گفته بود که مقامات دادگستری، از هیچ، یک داستان مهیج ساختند. چهره روسیه را در دنیا مخدوش و شبیه حکومت‌های تفیش عقاید قرون وسطی عمل کرده‌اند.

برخورد پلیس، جریان دادگاه و برخورد قاضی با این سه زن جوان به گفته یکی از وکلای آنان یعنی خانم فولکوا همه به شدت حساب شده و به نحو عجیبی خشن و غیر عادی بود. او هیچ دادگاهی را در دوران خدمتش به خاطر نمی‌آورد که در آن تا این حد قوانین زیر پا گذاشته شده باشند.

جنبش‌های شیطانی!

قاضی دادگاه در جریان دادرسی این سه نفر را به خشونت، توهین به احساسات مذهبی، دامن زدن به نفرت و برهم زدن نظم اجتماعی متهم کرد. به این صورت او با عوض کردن اصل ماجرا، این سه زن جوان را نه به خاطر اعتراض به پوتین بلکه توهین به احساسات مذهبی مردمی که به کلیسا می‌روند متهم و محکوم کرد. در جریان دادگاه ماریا، نادژدا و یکاترینا از جریحه‌دار شدن احساسات مذهبی مردم عذرخواهی کردند و حتی شایع بود که گروهی از کشیش‌ها و مقامات کلیسا هم رسماً خواهان بخشش آن‌ها در چهارچوب قوانین بودند، اما خانم قاضی آنان را متهم به نفرت از مذهب کرده بود.

پس از اعلام محکومیت این سه زن جوان بعضی از رهبران اروپایی مانند آنگلا مرکل و اعضای پارلمان اروپا واکنش‌های تند و اعتراض‌آمیزی نشان دادند. مادونا خواننده معروف پاپ چندی پیش در کنسرت خود در مسکو به شدت به زندانی بودن اعضای پوسی رایت اعتراض کرد و خواهان احیای آزادی بیان در روسیه شد.

قاضی در حرف‌هایش رابطه‌ای میان بیزاری از مذهب و فمینیسم برقرارکرد و گفت که فعالیت‌های فمینیستی در روسیه ممنوع نیست و برابری زن و مرد هم در قوانین جاری تضمین شده است، اما ادعا کرد که داشتن ایده‌ای برای سلطه یک ایدئولوژی بر مکاتب فکری دیگر و هم مذاهب پایه اصلی برای ایجاد دشمنی اجتماعی است.

منتقدان معروف این دادگاه، ازجمله سرگئی اودالسوف از رهبران اپوزیسیون و سرگئی کاسپاروف هستند که در هنگام محاکمه در بیرون دادگاه به این دادرسی اعتراض داشتند و رأی نهایی را انتقام‌گیری شخصی پوتین خواندند. بوریس آکونین، نویسنده معروف روسی گفت نمی‌توانم باور کنم که یک قاضی در یک جامعه سکولار در قرن بیست و یکم از جنبش‌های شیطانی حرف بزند و حرف‌های رهبران کلیسا در قرون وسطی را تکرار کند. پس از اعلام محکومیت این سه زن جوان بعضی از رهبران اروپایی مانند آنگلا مرکل و اعضای پارلمان اروپا واکنش‌های تند و اعتراض‌آمیزی نشان دادند. مادونا خواننده معروف پاپ چندی پیش در کنسرت خود در مسکو به شدت به زندانی بودن اعضای پوسی رایت اعتراض کرد و خواهان احیای آزادی بیان در روسیه شد.

در یک همه‌پرسی از مردم که توسط مرکز آمار لفادا انجام شد، ۳۱ درصد از مردم نسبت به روش اعتراضی گروه پوسی رایت نگاه بی‌تفاوت یا مثبت و ۵۱ درصد نگاه منفی یا خیلی منفی داشتند و آن‌ها را متهم به اشاعه فرهنگ غربی در روسیه کرده‌اند.

سه عضو محکوم شده پوسی رایت که دونفر از آن‌ها مادر دوکودک خردسال هستند به زندان و اردوگاه کار اجباری فرستاده شده‌اند و در سالنی که بیش از صدنفر در آن زندانی‌اند، درکنار بزهکاران و قاتلان به‌سر می‌برند. هرسه نفر گفته‌اند که از رئیس جمهور تقاضای بخشش نخواهند کرد. ماریا یکی از این سه نفر در دفاع از خود در دادگاه گفت: «شما می‌توانید آزادی فیزیکی را از من بگیرید، اما نمی‌توانید آزادی اندیشه را از من دریغ کنید.»

سفر پوتین به اسرائیل: پنجه با شیر زدن و مشت با شمشیر

Tue, 26 Jun 2012 10:43:33 +0000

در حاشیه سفر پوتین به اسرائیل، فلسطین و اردن

میترا داودی

میترا داودی - در سال‌هایی که بوریس یلتسین بر کرملین حکم می‌راند، اسرائیل در دیداری محرمانه تلاش کرد یلتسین را قانع کند که بهتر است به جمهوری اسلامی در راه‌اندازی نیروگاه بوشهر یاری نرساند. می‌گویند یلتسین گفته بود ما به پول نیاز داریم و هر کس که با ما معامله کند، دست او را می‌فشاریم.

این سفرهای محرمانه البته ادامه پیدا کرد. در سال ۲۰۰۹ بنیامین نتانیاهو مخفیانه وارد مسکو شد. او در آن سال قصد داشت سران روسیه را قانع کند که به ایران اسلحه نفروشند. یک سال بعد باز اسرائیل موفق نشد مانع از صدور جنگنده و اسلحه به سوریه بشود.

احتمالاً در همه این سفرها اسرائیلی‌ها همان پاسخ یلتسین را به شکل‌های متفاوت شنیده‌اند: ما به پول نیاز داریم و هر کس که با ما معامله کند، دستش را می‌فشاریم.

دوشنبه، ۲۵ ژوئن (پنج تير) ولادیمیر پوتین برای یک دیدار رسمی به اسرائیل سفر کرد. او قرار است امروز، سه‌شنبه با محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین دیدار کند و از آنجا هم به اردن سفر خواهد کرد و با ملک عبدالله دوم دیدار می‌کند.

برای گرسنگی دادن مردم ایران چقدر حاضرید سرمایه‌گذاری کنید؟

بنا بر بیانیه‌ای که وزارت امور خارجه روسیه منتشر کرد پوتین و نتانیاهو درباره ایران و برنامه هسته‌ایش صحبت کردند. پوتین در این گفت‌‌وگو ظاهراً باز هم تأکید کرده که مذاکرات تنها راه حل خروج از بن‌بست هسته‌ای در ایران است. نتانیاهو هم همچنان تأکید کرده که برنامه هسته‌ای ایران یک خطر جدی برای جهان است.

این موضوعات هیچکدام تازگی ندارد. برای همین هم بعید به‌نظر می‌رسد که ولادیمیر پوتین فقط برای تکرار آنچه که همه می‌دانند، رنج سفر به اسرائیل را بر خود هموار کرده باشد. احتمالاً چالش اصلی همان است که همواره صدایش در کرملین طنین انداخته: ما به پول نیاز داریم. دست هرکس را که با ما معامله کند می‌فشاریم.

شکست مذاکرات ۵+۱ در مسکو، مسأله سوریه و انتخابات مصر و تحریم نفتی ایران، و همچنین دور تازه مذاکرات هسته‌ای که قرار است به‌زودی برگزار شود، فرصت خوبی برای مسکو فراهم می‌آورد که با اسرائیلی‌ها سر میز معامله بنشیند: اگر ما از ایران حمایت نکنیم و از صادرات اسلحه به سوریه هم خودداری کنیم و دست شما را باز بگذاریم در رویارویی با ایران، چه چیزی عاید ما می‌شود؟

پوتین در معامله با ایران بر سر دریای خزر نشان داد که یک تاجر تمام‌عیار است. پرسش اصلی در مذاکرات او با اسرائیلی‌ها احتمالاً فقط یک محور داشته است: سرمایه‌داران یهودی، حال که ایران در بن‌بست دیپلماتیک و در محاصره اقتصادی قرار دارد، بگویید که برای گرسنگی دادن مردم ایران چقدر حاضرید سرمایه‌گذاری کنید؟

روس‌ها هرگز یاران باوفایی برای ایران نبوده‌اند. از بی‌کفایتی دیپلماسی امام زمانی جمهوری اسلامی متکی بر موشک‌های روسی همین بس که سفره مردم ایران را وجه‌المناقصه روس‌ها قرار داده است.

سعدی می‌گوید: پنجه با شیر زدن و مشت با شمشیر کار خردمندان نیست.

پوتين و احمدی‌نژاد در آستانه مذاکرات هسته‌ای مسکو با هم ديدار می‌کنند

zamaanehnews — Mon, 04 Jun 2012 05:59:01 +0000

ولاديمير پوتين، رئيس‌جمهور روسيه با محمود احمدی‌نژاد، همتای ايرانی‌اش پيش از مذاکرات هسته‌ای مسکو ديدار می‌کند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، ديدار اين دو رئيس‌جمهور هفته جاری در چين برگزار می‌شود.

يوری يوشاکوف، معاون سياست خارجه کرملين به خبرنگاران گفت: "ديدار با احمدی‌نژاد به پوتين اجازه می‌دهد که تنش‌ها درباره موضوع ايران را درک کند و چگونگی درک اين تنش در ايران را نيز متوجه شود."

اين ديدار در حالی انجام خواهد شد که مسکو ۲۸ خرداد سال جاری خورشيدی ميزبان مذاکرات هسته‌ای ايران و گروه ۱+۵ (آمريکا، بريتانيا، فرانسه، چين، روسيه به علاوه آلمان) است.

يوری يوشاکوف، معاون سياست خارجه کرملين: ديدار با احمدی‌نژاد به پوتين اجازه می‌دهد که تنش‌ها درباره موضوع ايران را درک کند و چگونگی درک اين تنش در ايران را نيز متوجه شود

مذاکرات هسته‌ای مسکو ادامه مذاکرات ترکيه و بغداد است که در چند ماه گذشته برگزار شده است.

پوتين و احمدی‌نژاد به منظور شرکت در نشست سران کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای به پکن سفر می‌کنند. اين نشست روزهای ششم و هفتم ژوئن (۱۷ و ۱۸ خرداد ۱۳۹۱) در پکن برگزار می‌شود.

سازمان همکاری شانگهای (SCO)، يک گروه امنيتی منطقه‌ای و چند جانبه است که در سال ٢٠٠١ ميلادی از سوی رهبران روسيه، چين، قزاقستان، قرقيزستان، تاجيکستان و ازبکستان پايه‌گذاری شد.

ايران، هندوستان ، پاکستان و مغولستان چهار عضو ناظر سازمان همکاری شانگهای هستند.

روسيه و چين که دارای حق وتو در شورای امنيت سازمان ملل هستند، با تشديد تحريم‌ها عليه ايران مخالف بوده و خواهان حل مسالمت‌آميز موضوع هسته‌ای ايران هستند.

روسيه همچنين بارها اعلام کرده افزايش تحريم‌ها عليه ايران با هدف "سرنگونی" حکومت تهران است.

کشورهای غربی می‌گويند ايران ممکن است در برنامه اتمی‌اش مقاصد نظامی داشته باشد اما تهران با رد کردن اين اتهام اعلام می‌کند در برنامه اتمی اهداف صلح‌آميز و پزشکی را دنبال می‌کند.

هشدار روسيه درباره "بروز نشانه‌‌های جنگ داخلی در سوريه"

zamaanehnews — Sat, 02 Jun 2012 04:55:55 +0000

ولاديمير پوتين، رئيس‌جمهور روسيه از بروز نشانه‌های جنگ داخلی در سوريه ابراز نگرانی کرد و خواهان پايان يافتن خشونت‌ها در اين کشور شد.

به گزارش ريا نووستی، پوتين روز جمعه اول ژوئن (۱۲ خرداد ۱۳۹۱) در برلين و در نشستی خبری با آنگلا مرکيل، صدراعظم آلمان گفت: "ما در حال حاضر شاهد نشانه‌هايی از بروز جنگ داخلی در سوريه هستيم که روندی بسيار خطرناک است."

روسيه چند روز پيش نيز مواضع مخالفان دولت سوريه را "تحريک‌کننده" آغاز جنگ داخلی در اين کشور ارزيابی کرده بود.

ولاديمير پوتين: ما در حال حاضر شاهد نشانه‌هايی از بروز جنگ داخلی در سوريه هستيم که روندی بسيار خطرناک است

برهان غليون، رئيس شورای ملی سوريه هفته گذشته در نشستی خبری در ترکيه گفته بود در صورتی که جامعه جهانی نتواند عليه سوريه تصميمی درباره بند هفت منشور سازمان ملل بگيرد بگيرد، مردم وارد "جنگ آزادی‌بخش" می‌شوند.

رئيس‌جمهور روسيه افزود: "برخی می‌گويند ما به طور يک‌جانبه از رژيم‌های خاصی از جمله رژيم بشار اسد حمايت می‌کنيم ولی اين عقيده‌ای اشتباهی است. ما با سوريه مناسبات چندين ساله خوبی داريم ولی از هيچ کدام از طرف‌ها در صورت بروز جنگ داخلی در اين کشور جانبداری نمی‌کنيم."

پوتين گفته است: "تلاش‌ها برای قطع خشونت در سوريه بايد از حداکثر حمايت برخوردار باشد."

وی افزود: "ما بايد تمام کوشش خود را در جهت کمک به عنان در اجرای مأموريت وی به کار بريم."

کوفی عنان، نماينده ويژه سازمان ملل در امور سوريه است که حدود دو ماه پيش طرح صلحی را برای پايان يافتن خشونت‌ها در اين کشور ارائه کرد.

طرح صلح کوفی عنان، نماينده ويژه سازمان ملل و اتحاديه عرب در امور سوريه، شامل اجرای تعهداتی از سوی دولت و اپوزيسيون سوريه از جمله قطع خشونت، کمک‌رسانی بشر دوستانه به آسيب‌ديدگان و آغاز گفت‌وگوهای سياسی ميان دولت و مخالفان است.

به گفته سازمان ملل از ۱۴ ماه پيش تاکنون حدد ۱۳ هزار نفر در خشونت‌های سوريه کشته شده اند. دولت سوريه نيز می‌گويد در اين مدت ۲۵۰۰ مأمور امنيتی و نظامی در اين کشور کشته شده‌اند.

جشن ۶۷‌امین سالگرد پیروزی بر نازی‌ها در روسیه

Thu, 10 May 2012 16:32:27 +0000

شهزاده سمرقندی

شهزاده سمرقندی - چهارشنبه، نهم ماه می‌در روسیه ۶۷‌امین سالگرد پیروزی بر نیروهای نازی آلمان جشن گرفته شد.

هم‌زمان شدن این روز با پیروزی ولادیمیر پوتین در انتخابات اخیر روسیه برای بسیاری‌ شادی این جشن را دو برابر کرد و از این رو اعتراض‌های مخالفان بازگشت پوتین در حاشیه این مراسم قرار گرفت.

تجلیل از ۹ می‌ به عنوان روز پیروزی بر فاشیسم عادت سالانه روس‌هاست. این جشن امسال از ساعت ده صبح به وقت مسکو شروع شد و همراه با رژه نظامی و راهپیمایی چهارده هزار سرباز از نیروهای دریایی و نیروهای مدافع روسیه بود. در این رژه فناوری‌های مهم روسیه نیز به نمایش گذاشته شد.

این مراسم از طریق شبکه‌های تلویزیونی داخلی به طور زنده نمایش داده شد. همین‌طور شبکه تلویزیونی انگلیسی زبان «راشا تودی» (Russia Today) نیز این مراسم و سخنرانی ولادیمیر پوتین را به طور هم از طریق وبسایت خود و هم از طریق ماهواره نمایش داد.

ولادیمیر پوتین که در کنار دمیتری مدودوف در این مراسم حضور داشت از اهمیت این روز گفت و از این که نسل جوان روسیه باید از شجاعت و حس وطن‌دوستی تاریخی این نسل فدایی روس بیاموزد و برای دفاع از سرزمین خود مانند آن‌ها بی‌دریغ بجنگد.

ولادیمیر پوتین سخنرانی خودرا با فرستادن شادباش به شرکت‌کنندکان در جنگ جهانی دوم به پایان رساند.

اما این مراسم در حالی برگزار شد که یک روز قبل آن حدود ۵۵۰ نفر از معترضان بر نتایج انتخابات روسیه بازداشت شدند و همچنان نیز در بازداشت‌ به سر می‌برند.

پوتین که در کنار مدودوف در این مراسم حضور داشت از اهمیت روز نهم گفت و این‌که نسل جوان روسیه باید از شجاعت و حس وطن‌دوستی تاریخی این نسل فدایی روس بیاموزد

گزارش‌ها حاکی از آن است که دو تن از رهبران مخالفان دولت نیز در میان بازداشت‌شدگان هستند که یکی از آن‌ها وبلاگنویس معروف روس آلیکسی ناوالنی و دیگری سیرگیی اودالتسوف هستند.

این دو رهبر گروه مخالفان روسیه قرار است که روز ۱۱ می‌در دادگاه حاضر شوند و جرم آن‌ها برگزاری تجمع غیرقانونی ست.

ولادیمیر ناوالنی که از جوان‌ترین مخالفان دولت کنونی روسیه و هم جوان‌ترین سیاست‌مدار روس است اعتقاد دارد که تنها مخالفان می‌توانند روسیه را از دست دزدان نجات دهند.

از شروع دوره تبلیغاتی اتنخابات در روسیه، مخالفان مدودوف و پوتین روبان سفید را به عنوان نشان مخالفت خود انتخاب کردند، رنگی که امروز، نهم ماه می‌در خیابان‌های مسکو کمتر به چشم می‌خورد.

رنگ سفید در روسیه خاطره دوران تزاری را زنده می‌کند که سربازان شاه روسیه کبیر با پرچم سفید در مقابل بولشویک‌های سرخ جنگیدند ولی شکست خوردند.

از اینجاست که برخی از مخالفان دولت روسیه از این رنگ استقبال نمی‌کنند و آن را به عنوان نشان اعتراضی قبول ندارند. با این حال آنهایی که این رنگ را انتخاب کرده ‌اند معتقدند که سفید رنگ برف است، چیزی که در تبیعت روسیه زیاد است.

با وجود این همه مخالفت این سومین بار است که ولادیمیر پوتین به عنوان ریاست جمهوری روسیه انتخاب می‌شود و این بار به مدت شش سال تا سال ۲۰۱۸ در این مقام باقی خواهد ماند.

او در برنامه‌های تبلیغاتی به مردم قول آن را داده بود که این بار با عشق و به طور واقعی ریاست خواهد کرد.

مطالب مرتبط: وبسایت آر تی

پیامد‌های پیروزی پوتین برای ایران و منطقه

Mon, 05 Mar 2012 22:22:19 +0000

گفت‌و‌گو با رضا تقی زاده

ایرج ادیب‌زاده

هنوز نیمی از آرای انتخابات ریاست جمهوری روسیه شمارش نشده، ولادیمیر پوتین با بیش از ۶۴درصد آرا، خود را پیروز این انتخابات خواند. وی هم‏چنین به مخالفان این انتخابات هشدار داد.

مخالفان انتخابات، پیش‏تر خواهان آن بودند که پوتین پس از دوبار ریاست جمهوری و یک بار نخست‏وزیری، دیگر در انتخابات شرکت نکند. گنادی زیوگانف، رقیب اصلی پوتین، انتخابات را غیرعادلانه و تقلبی توصیف کرد. هم‏چنین ، دوشنبه – ۵ فوریه- ، روز اعلام پیروزی پوتین، مخالفان او در میدان پوشکین مسکو، گردهم‏آیی بزرگی تشکیل دادند و به نتایج این انتخابات اعتراض کردند.

به این ترتیب، پوتین برای سومین‏بار به عنوان رییس جمهوری روسیه انتخاب می‏شود و آن‏طور که خود پیش‏بینی کرده، تا سال ۲۰۱۸ در کرملین حکم‏رانی خواهد کرد.

***

در مورد انتخابات ریاست جمهوری در روسیه با آقای رضا تقی‏زاده، کارشناس مسائل سیاسی در گلاسکو گفت‌وگو کرده‌ایم.

چگونه است که شخصی چون پوتین می‏تواند برای سومین بار در مقام ریاست جمهوری روسیه انتخاب بشود، با نظر به اینکه در کشورهایی که با دمکراسی اداره می‏شوند، هرگز چنین مسئله‏ای اتفاق نمی‏افتد؟

در روسیه تحولات سیاست داخلی و حرکت به سمت دمکراسی، با سرعت و عمق کشورهای دیگر اروپای شرقی و اروپای مرکزی، مثل لهستان، جمهوری چک، اسلواکی و یا مجارستان نبوده است.

اگرچه سیستمی که الان در روسیه وجود دارد، سیستم انتخابی است، ولی زیرساخت‏های سیاسی در روسیه رشده نکرده، روزنامه‏های آزاد و مستقل نتوانسته‏اند جای پای مناسبی پیدا کنند، تلویزیون هم‏چنان به صورت عمده در اختیار دولت باقی مانده و به‏خصوص حزب‏های سیاسی مستقل در روسیه شکل نگرفته‏اند.

به این علت، آقای پوتین با ثبات دادن نسبی به اوضاع داخلی روسیه بعد از دوران هرج و مرج آقای یلتسین، موفق شد نوعی حاکمیت مبتنی بر حکومت فردی را در روسیه شکل بدهد، پایه بگذارد و با انتخاب جانشین خودش، یعنی آقای مدویدوف، زمینه‏ بازگشت به قدرت را برای خودش فراهم کند.

آقای پوتین با ثبات دادن نسبی به اوضاع داخلی روسیه بعد از دوران هرج و مرج آقای یلتسین، موفق شد نوعی حاکمیت مبتنی بر حکومت فردی را در روسیه شکل بدهد

این طرز فکر چهره‏های اقتدارگرا است که در شروع کار، خودشان را خیلی مناسب این مقام نمی‏بینند، ولی به‌تدریج عاشق شخصیت و کارکرد خودشان می‏شوند و بعد با تصور این‏که کارهای ناتمامی وجود دارد، خودشان را مسئول می‏بینند برای تمام کردن کارهایی که شروع کرده‏اند. به این علت، حاکمیت طولانی و یا دائمی را برای خودشان رسالت می‏بینند و نه حتی یک حق.

آقای پوتین هم از همین قبیل است، ولی به‏هرحال این نحوه‏ برخورد در داخل و خارج روسیه مقاومت‏هایی را به‏وجود آورده و به نظر می‏رسد که این مقاومت‏ها بیشتر در حال شدت گرفتن هستند تا در حال از بین رفتن؛ حتی بعد از پیروزی چشم‏گیر آقای پوتین در انتخابات روز یکشنبه.

آیا می‏توان بین این انتخابات که مخالفان بسیاری دارد، با انتخاباتی که همین یکی دو روز پیش در ایران انجام گرفت (انتخابات مجلس) و مخالفان گفته‏اند انتخاباتی نمایشی و تقلبی بوده، شباهت‏هایی پیدا کرد؟

هم شباهت‏هایی هست، هم تفاوت‏هایی. شباهت این است که به‏هرحال حاکم بالقوه‏ مملکت انتخابات را به سمتی می‏برد که خودش از پیش تعیین کرده است. ولی در روسیه شاید سلامت برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، به نوعی بیشتر از انتخابات پارلمانی ماه دسامبر سال گذشته بود و به مراتب سالم‏تر از انتخاباتی است که در ایران برگزار شد.

در روسیه، نداشتن رقیبی که بتواند مردم روسیه را قانع کند که می‏توانند کشور را به دست او بسپارند، باعث شد که آقای پوتین در انتخابات پیروز شود. ولی در انتخابات داخلی ایران، به نوعی مثل انتخابات گذشته، وضعیت مهندسی شده و از پیش سرنوشت آن تعیین شده بود. یا دستکم با یک بازی کامپیوتری، درصدهایی از آرا را بالا برده بودند.

چون مشارکت مردم در انتخابات، آن چیزی بود که دولت و نظام به دنبال‏اش بود و به عنوان رأی اعتماد می‏خواست از آن استفاده کند. پشت کردن مردم به انتخابات در ایران، به معنای بی‏اعتمادی مردم به دولت و نظام بود.

در روسیه چنین وضعیتی وجود نداشت. تعدادی که در انتخابات شرکت کرده بودند، تعدادی بودند که واقعیت داشت و نصب دوربین‏ها، وجود ناظران خارجی، کنترل ۹۰هزار حوزه‏ی اخذ رأی، تا حدود زیادی جلوی خلاف‏کاری‏های انتخاباتی را در روسیه گرفته بود. در حالی‏که این نظارت در ایران به هیچ‏وجه وجود نداشت و کنترل صندوق‏های انتخابات عموماً به دست دولت و نظام بود.

در روسیه برخلاف ایران، نصب دوربین‏ها، وجود ناظران خارجی، کنترل ۹۰هزار حوزه‏ی اخذ رأی، تا حدود زیادی جلوی خلاف‏کاری‏های انتخاباتی را در روسیه گرفته بود. به نظر من، انتخابات روسیه بسیار معقول‏تر و مقبول‏تر از انتخابات مجلس در روزهای گذشته در ایران بود

بنابراین ما بایستی ضمن پیدا کردن نقاط مشترک بین دو انتخاباتی که نتیجه‏اش از پیش تعیین شده است و نحوه‏ برگزاری آن و اختلافاتی که در این مورد وجود دارد، به نوعی توافق‏نظر جمعی برسیم. به نظر من، انتخابات روسیه بسیار معقول‏تر و مقبول‏تر از انتخابات مجلس در روزهای گذشته در ایران بود.

آقای تقی‏زاده، پیروزی پوتین چه پی‏آمدهایی برای ایران خواهد داشت؟

شاید در کوتاه‏مدت انتظار تحول جدی نباید داشته باشیم. پوتین در گذشته دوستی‏ها و نزدیکی‏هایی با ایران داشته.

پوتین مخالف دخالت خارجی برای تغییر حکومت در ایران است و حکومت پوتین و اطرافیان او تصور می‏کنند که تئوری توطئه وجود دارد برای تغییر حکومت ایران و البته افکار عمومی مردم روسیه هم همه‏ تحولاتی را که در تمام دنیا اتفاق می‏افتد، ناشی از نفوذ امریکا می‏بینند.

بنابراین بایستی به نوعی انتظار داشته باشیم که حکومت پوتین، بر خلاف دو سال گذشته که آقای مدویدوف از رژیم تهران فاصله‏ی نسبی گرفته بود، تا حدی به ایران نزدیک‏تر بشود.

ولی با توجه به این‏که پوتین باید برای ساختن آینده‏ روسیه به همکاری با غرب تکیه کند و توجه داشته باشد، به نوعی فشارهای جهانی را هم شخصاً تحمل می‏کند و در داخل هم با مقاومت‏های مخالفین رفتار حکومتی او و موافقین دموکراسی روبروست، به نظر می‏رسد، بایستی انتظار همکاری پوتین در صحنه‏ جهانی، با جریان عمده‏ جهانی، یعنی غرب بیشتر باشد.

ما نشانه‏های آن را در وضعیت فعلی هم شاهدیم که پوتین دستکم در مورد روسیه، به نوعی به غرب، در حال نزدیک‏تر شدن است و زمزمه‏هایی به گوش می‏رسد که مثلاً ترکیه که در صدد برگزاری کنفرانس دوستان سوریه در آخر ماه مسیحی جاری در استانبول است، از روسیه هم، در کنار چین، دعوت به عمل بیاورد که در این کنفرانس شرکت کنند.

این قبول دعوت و حضور در این کنفرانس، نشان می‏دهد که روسیه شاید دست کشیدن از رژیم اسد را در دستور کار خود قرار بدهد.

در مورد تهران، این اتفاق بسیار بسیار سخت‏تر خواهد افتاد. چراکه ایران یک سپر دفاعی برای روسیه به‏شمار می‏‏رود. ولی این به این معنا نیست که تا انتهای خط، روسیه در تمام موارد در کنار ایران خواهد بود.

به همان نسبت که روسیه موافق حفظ وضع موجود در ایران است، مخالفت‏های جدی‏ای هم با رفتارهای ایران، به‏ویژه در منطقه دارد و نسبت از نفوذ اسلام شیعی در مرزهای خودش نگران است و شاید قدرت گرفتن ایران و به‏ویژه مسلح شدن به بمب اتمی را در جهت مصالح ملی خودش نمی‏بیند.

آقای پوتین نخستین رییس جمهور روسیه است که پس از سفر استالین، رهبر وقت شوروی سابق، در سال ۱۹۴۳ برای شرکت در "کنفرانس تهران"، از ایران دیدن کرد. منافع مشترکی که ایران و روسیه را به هم بسیار نزدیک کرده، همین روی‏دادهای "بهار عربی" بود؟ آیا این منافع باعث می‏شود که ایران باز هم به روسیه، برای نزدیک شدن به او، امتیازاتی بدهد؛ از جمله در حوزه‏ی دریای خزر؟

رفنن آقای پوتین به ایران، در شرایطی صورت گرفت که هنوز مشروعیت نظام سیاسی ایران، تا حدی که امروز هست، در دنیا و در داخل، مورد هجوم و حمله قرار نگرفته بود.

پوتین و روسیه با دو مشکل اصلی روبرو هستند؛ یکی تغییر قوانین داخلی روسیه است که با دادن اجازه‏ مالکیت و احترام به حق مالکیت، سرمایه‏های خارجی جذب و اقتصاد روسیه، متنوع بشود. مشکل دوم فساد عمیقی است که در روسیه وجود دارد

سفر آقای پوتین به تهران، بعد از دوران آقای خاتمی بود که به‏هرحال سیاست نزدیکی به غرب و هم‏زیستی با کشورهای همسایه را پی‏گیری می‏کرد و هنوز انتخابات نزدیک به سه سال پیش ریاست جمهوری در ایران شکل نگرفته بود و جنبش سبز، در داخل و خارج ایران به‏وجود نیامده بود.

وضعیت داخلی ایران امروز فرق کرده، نگاه روسیه هم به ایران در طول دو سه سال گذشته، نسبت به سال‏های قبل و نسبت به زمان بازدید آقای پوتین از ایران، تفاوت عمده کرده است. ولی به‏هرحال هم پوتین به نوعی همکاری با ایران نیازمند است و هم متقابلاً ایران هنوز به حمایت روسیه دل‏بسته است.

مسائل مربوط به دریای خزر، یکی از وجوه مشترکی است که دو کشور را به هم نزدیک می‏کند. روسیه در شمال و ایران در جنوب، مایل هستند که کشورهای سه‏گانه‏ی دیگر همسایه‏ی خلیج فارس را در کنترل نگه دارند و روسیه ایران را به عنوان سپر دفاعی در مقابل افزایش نفوذ امریکا در منطقه، به‏ویژه در حوزه‏ خزر و آسیای مرکزی نگاه می‏کند.

به این علت، اگر رژیم ایران تغییر پیدا کند و حکومت متمایل به غرب در ایران به‏وجود بیاید، روسیه در مقابل نفوذ امریکا و غرب، بسیار ضعیف‏تر از پیش خواهد شد و کنترل منابع انرژی در این منطقه، بیشتر به دست غرب خواهد افتاد.

آقای تقی‏زاده، برمی‏گردیم به خود روسیه؛ روسیه برای فردای خود چه‏کار خواهد کرد؟ آیا پوتین می‏تواند هم‏چنان به راه خود و حاکمیت خود در روسیه ادامه بدهد؟

به نظر من، پوتین مجبور خواهد شد یا به علت فشارهای خارجی و یا اعتراض‏های داخلی، سیستم حکومتی‏اش را اصلاح کند و گام‏های بزرگ‏تری به سمت دموکراسی و حکوت مردم بردارد. اجازه بدهد مطبوعات مستقل، رادیو تلویزیون‏های مستقل به‏وجود بیایند و چهره‏های سیاسی مستقل شکل بگیرند.

پوتین و روسیه با دو مشکل اصلی روبرو هستند؛ یک مشکل ؛ تغییر قوانین داخلی روسیه است که اجازه‏ مالکیت و احترام به حق مالکیت در آن منظور شده باشد و با این تغییرات اجازه داده شود که سرمایه‏های خارجی به روسیه گرایش بیشتری نشان بدهند و اقتصاد روسیه، یک اقتصاد متنوع بشود.

مشکل دوم فساد عمیقی است که در روسیه وجود دارد و به‏هرحال پوتین با دست محکمی که دارد، شاید خودش را در این موقعیت ببیند که مبارزه با فساد را آغاز کند.

در صورتی‏که پوتین موفق نشود این دو مشکل را حل کند، یعنی قانون مالکیت را تغییر بدهد و امنیت اقتصادی، تجاری، سیاسی و مبارزه با فساد را به روسیه برگرداند، وضعیت حکومت داخلی او با مشکل جدی روبرو خواهد بود.

به‏هرحال روسیه به عنوان یک کشور صادرکننده و یک وارد کننده‏ی بزرگ، نیاز به همکاری غرب هم دارد. در نتیجه باید انتظار داشته باشیم که برای متنوع کردن اقتصادش، پوتین گرایش و همکاری‏های بیشتری نسبت به غرب و به‏خصوص در شروع کار، به اروپا نشان بدهد.

"پوتين خود را پيروز انتخابات روسيه خواند"

zamaanehnews — Mon, 05 Mar 2012 03:29:05 +0000

با شمارش نيمی از آرای رياست‌جمهوری روسيه، ولاديمير پوتين با ۶۴.۴ درصد آرا خود را به عنوان پيروز انتخابات معرفی کرد.

به گزارش يورونيوز، پوتين ساعتی پس از پايان رأی‌گيری در جمع هوادارانش حاضر شد و با چشمانی "اشک‌بار" گفت: "ما در رقابتی آزاد و عادلانه پيروز شديم."

وی همچنين به مخالفان درباره ابراز ترديد درباره سلامت انتخابات هشدار داد. مخالفان اين انتخابات را "غير شفاف و همراه با تقلب" توصيف کرده‌اند.

گنادی زيوگانوف نامزد انتخابات رياست‌جمهوری روسيه اين انتخابات را "غيرعادلانه" ناميده و گفته: "در اين انتخابات تقلب شده است."

همچنین سازمان غير دولتی "گولوس" که بر انتخابات روسيه نظارت می‌کند، اعلام کرد گزارش‌هايی از "تخلفات انتخاباتی" دريافت کرده است.

گنادی زيوگانوف نامزد انتخابات رياست‌جمهوری روسيه اين انتخابات را غيرعادلانه ناميده و گفته در اين انتخابات تقلب شده است

در همين حال مخالفان نيز گفته‌اند روز دوشنبه در ميدان "پوشکين" مسکو تجمع می‌کنند. در هفته‌های گذشته نيز هزاران نفر از مخالفان پوتين در مسکو تظاهرات کردند. آن‌ها خواهان اين بودند که پوتين ديگر در انتخابات رياست‌جمهوری شرکت نکند. معترضان شعارهای "روسيه بدون پوتين" و "ما انتخابات آزاد می‌خواهيم" سر می‌دادند.

کميسيون مرکزی انتخابات روسيه اعلام کرد: "گنادی زوگانوف از طرف حزب کمونيست ۱۷.۱۳ درصد، ميخاييل پروخوروف نامزد مستقل ۶.۹۷ درصد، ولاديمير ژيرينوفسکی رييس حزب ليبرال دموکرات ۶.۷۱ درصد و سرگی ميرونوف از طرف حزب روسيه عادل ۳.۷۲ درصد آرا را به دست آورده‌اند."

انتخابات روسيه چهارم مارس (۱۴ اسفند ۱۳۹۰) برگزار شد. تا پيش از اين دوران رياست‌جمهوری در اين کشور چهار سال بود اما از اين پس با تغيير قانون اساسی، دوره رياست‌جمهوری به شش سال افزايش يافته است.

با اين نتايج، پوتين سومين بار است که به‌عنوان رئيس‌جمهوری روسيه انتخاب می‌شود.

ولاديمير پوتين، نخست‌وزير کنونی روسيه تا سال ۲۰۰۸ به مدت هشت سال رئيس‌جمهور اين کشور بود.

کشف "توطئه ترور" ولاديمير پوتين

zamaanehnews — Tue, 28 Feb 2012 05:22:55 +0000

"توطئه ترور" ولاديمير پوتين، نخست‌وزير روسيه از سوی سرويس‌های امنيتی روسيه و اوکراين شناسايی و خنثی شد.

به گزارش ريا نووستی، شبکه اول تلويزيون روسيه روز دوشنبه ۲۷ فوريه (هشتم اسفند ۱۳۹۰) گزارش داد: "در شهر اودسای اوکراين دو نفر از شورشيان چچن که مأموريت داشتند پوتين را ترور کنند، بازداشت شده‌اند."

به گفته بازداشت‌شدگان اين طرح ترور بايد پس از انتخابات رياست‌جمهوری روسيه انجام می‌شده است. انتخابات روسيه چهارم مارس ۲۰۱۲ برگزار می‌شود.

يک گروه سه نفری که از امارات متحده عربی به اوکراين رفته بود، به دستور مستقيم دوکو عمروف، رهبر شورشيان چچن قصد داشته اين ترور را انجام دهد اما چهارم ژانويه (۱۴ دی ۱۳۹۰) بر اثر انفجار بمب يکی از اين افراد در آپارتمانی در اودسای اوکراين کشنته شد. اين انفجار باعث آغاز تحقيقات پليس و کشف "توطئه ترور" پوتين شد.

يک گروه سه نفری که از امارات متحده عربی به اوکراين رفته بود، به دستور مستقيم دوکو عمروف، رهبر شورشيان چچن قصد داشته ولادیمیر پوتین را ترور کند

پوتين يکی از نامزدهای انتخابات رياست‌جمهوری است.

ريا نووستی می‌گويد بر اساس نتايج نظرسنجی مرکز سراسری مطالعه افکار عمومی روسيه، ۶۵ درصد از شهروندان روسيه معتقدند ولاديمير پوتين در همان دور اول رأی گيری برنده می‌شود.

انتخابات رياست جمهوری روسيه با شرکت پنج نامزد برگزار می‌شود. پوتين از طرف حزب روسيه واحد، ولاديمير ژيرينوفسکی از طرف حزب ليبرال دموکرات، گنادی زيوگانوف از طرف حزب کمونيست، سرگی ميرونوف از طرف حزب روسيه عادل و ميخاييل پروخوروف، نامزد مستقل پنج کانديدای انتخابات روسيه هستند.

در هفته‌های گذشته هزاران نفر از مخالفان پوتين در مسکو تظاهرات کردند. آن‌ها خواهان اين بودند که پوتين ديگر در انتخابات رياست‌جمهوری شرکت نکند. معترضان شعارهای "روسيه بدون پوتين" و "ما انتخابات آزاد می‌خواهيم" سر می‌دادند.

ولاديمير پوتين، نخست‌وزير کنونی روسيه تا سال ۲۰۰۸ به مدت ۱۲ سال رئيس‌جمهور اين کشور بود.

در همين زمينه:
سوء قصد به پوتين ـ شهزاده سمرقندی

پوتين: غرب به دنبال تغيير رژيم ايران است

zamaanehnews — Sat, 25 Feb 2012 04:50:18 +0000

ولاديمير پوتين، نخست‌وزير روسيه گفت هدف غرب از تمرکز در برنامه اتمی ايران "تغيير رژيم" اين کشور است.

به گزارش اسکای‌نيوز، پوتين روز جمعه ۲۴ فوريه (پنجم اسفند ۱۳۹۰) گفت: "غرب تحت پوشش مقابله با برنامه هسته‌ای، سرنگونی حکومت ايران را دنبال می‌کند."

اين نخستين بار نيست که روسيه، قدرت‌های غربی را به تلاش برای تغيير رژيم ايران متهم می‌کند.

پيش از اين نيز سرگی لاوروف، وزير خارجه روسيه گفته بود هدف غرب از گسترش تحريم‌ها عليه ايران، "تغيير رژيم" اين کشور است.

پوتين گفته است راهکار مسکو برای حل مناقشه اتمی ايران با راه‌هايی که ديگران به دنبال آن هستند، يکسان نيست.

ولادیمیر پوتین: غرب تحت پوشش مقابله با برنامه هسته‌ای، سرنگونی حکومت ايران را دنبال می‌کند

با اين حال وی گفت روسيه در برخی موارد با ساير کشورها از جمله در خصوص دسترسی پيدا نکردن ايران به سلاح هسته‌ای، هم‌عقيده است.

مناقشه بر سر برنامه اتمی ايران پس از انتشار گزارش آژانس بين‌المللی انرژی اتمی در آبان سال جاری خورشيدی که اين کشور را متهم کرد در برنامه هسته‌ای‌ خود، ابعاد نظامی را دنبال می‌کند، بيش از پيش بالا گرفت.

کشورهای غربی در واکنش به اين گزارش، تحريم‌های يک‌جانبه خود را عليه ايران به شکل بی‌سابقه‌ای گشترش دادند. اين تحريم‌ها شامل افراد و شرکت‌های ايرانی شده که گمان برده می‌شود با برنامه اتمی ايران ارتباط دارند.

قدرت‌های غربی می‌گويند نگران هستند که ايران در برنامه اتمی خود "اهداف نظامی" داشته باشد اما ايران همواره اين اتهام را رد می‌کند و می‌گويد برنامه اتمی‌اش اهداف "صلح‌آميز" دارد.

روسيه با ابراز ترديد در اينکه برنامه اتمی ايران ابعاد نظامی داشته باشد، می‌گويد مناقشه اتمی ايران فقط بايد از راه مذاکره حل شود.

در يک ماه اخير، بازرسان آژانس بين‌المللی انرژی اتمی دو بار به ايران سفر کردند. پس از برگزاری دو دور گفت‌وگوهای هسته‌ای بين ايران و بازرسان، آژانس اعلام کرد برنامه خاصی برای گفت‌وگوهای بيشتر با ايران ندارد.

دور دوم گفت‌وگو‌ها ميان ايران و آژانس بين‌المللی انرژی اتمی در حالی بدون نتيجه پايان يافت که مذاکرات جمهوری اسلامی با کشورهای گروه ۱+۵ شامل آمريکا، بريتانيا، فرانسه، چين، روسيه و آلمان نيز قرار است آغاز شود.

علی‌اکبر صالحی، وزير امور خارجه ايران گفته است مذاکرات ايران و کشورهای ۱+۵ همچون دور پيشين در استانبول برگزار خواهد شد.

آخرين دور مذاکرات اتمی ايران و گروه ۱+۵ بهمن ۱۳۸۹ در استانبول ترکيه برگزار شده بود که بدون نتيجه خاصی پايان يافت.

تاکنون ايران و گروه ۱+۵ چند دور مذاکرات برگزار کرده‌اند اما اين گفت‌وگوها بدون نتيجه مشخصی پايان يافته است.

با شکست گفت‌وگوهای هسته‌ای غرب با ايران و تصميم جمهوری اسلامی برای غنی‌سازی اورانيوم، آژانس بين‌المللی انرژی اتمی پرونده ايران را در سال ۱۳۸۶ به شورای امنيت سازمان ملل فرستاد.

شورای امنيت سازمان ملل از سال ۲۰۰۶ تاکنون چهار بار ايران را تحريم کرده است. شورای امنيت در دسامبر ۲۰۰۶ قطعنامه ۱۷۳۷، مارس ۲۰۰۷ قطعنامه ۱۷۴۷، مارس ۲۰۰۸ قطعنامه ۱۸۰۳ و ژوئن ۲۰۱۰ قطعنامه ۱۹۲۹ را عليه ايران تصويب کرد.

در اين قطعنامه‌ها "جلوگيری از انتقال فن‌آوری موشکی به ايران، ممنوعيت فروش تکنولوژی اتمی به ايران، ممنوعيت خريد تسليحات از ايران، قطع همکاری با چند بانک ايرانی و تحريم سپاه پاسداران و کشتی‌رانی" از موارد عمده‌ای است که به تصويب رسيده است.

آمريکا، اتحاديه اروپا و شمار ديگری از کشورها نيز تحريم‌های يک جانبه‌ای عليه ايران برقرار کرده‌اند اما تهران می‌گويد با وجود اين تحريم‌ها از برنامه اتمی خود عقب‌نشينی نمی‌کند.

بحث صد کتاب بر‌تر ملی در روسیه

Wed, 08 Feb 2012 09:01:25 +0000

ولادیمیر پوتین، ناسیونالیسم افراطی و صد کتاب برتر روسیه

شهزاده سمرقندی - یکی از راه‌های تبلیغات انتخاباتی ولادیمیر پوتین، نخست وزیر روسیه مقاله‌نویسی است. در این میان یکی از مقاله‌های اخیر او باز دوباره سر و صدای زیادی در داخل روسیه و همینطور بیرون از این کشور ایجاد کرده و باعث نگرانی روس‌ها شده است.

پوتین در مقاله قبلی خود از نیاز به محکم‌تر کردن قوانین کار و بار خارجیان و همچنین مهاجران خارجی نوشته بود. در این مقاله هم که در روزنامه "نیزاوسامایه گزیتا" (به معنای "روزنامه آزاد" اما وابسته به دولت) نوشته است می‌گوید آنانی که می‌خواهند شهروندی روسیه را به دست آورند باید قوانین تازه مهاجرت را رعایت کنند.

قوانینی که پوتین از آن‌ها یاد می‌کند، به آشنایی مهاجران با ادبیات و نویسندگان نامی روس نیز اشاره می‌کند. پوتین در مقاله خود نوشته است مردم روس همیشه کتابخوان بوده و نویسندگانی دارد که در لیست بزرگ‌ترین نویسنده‌های جهان جای دارند. با این گفته، پوتین مقدمه‌ای را باز می‌کند برای معرفی لیست صد کتاب بر‌تر روسیه که البته با لیست دانشگاه‌های غربی مثل فهرست کتاب‌های بر‌تر هاروارد مطابق نیست.

پوتین می‌گوید مردم روس باید معیار‌های خاص خود را برای جهانی شدن داشته باشند. اما منتقدان می‌گویند که این یکی از راه‌های دیگر محدود کردن دایره آشنایی نسل آینده با ادبیات جهان است. چون آن‌ها معتقد‌ند که پوتین با سیاستی که تا به حال دنبال کرده است، اجاره نخواهد داد که کتاب‌های جورج ارول و یا دیگر نویسندگانی که از سیستم شوروی انتقاد کرده‌اند وارد این لیست شوند.

پوتین نوشته است که وزارت فرهنگ روسیه باید در این‌باره دست به یک اقدام سریع بزند و لیست "صد کتاب بر‌تر روسی" را وارد نظام آموزش دولتی کشور کند.

باید اشاره کنم که در روسیه در میان نسل جوانی که گفته می‌شود بیشتر آن‌ها از طرفداران حزب "روسیه یگانه" هستند نژادپرستی روز به روز افزایش دارد. نسلی که روسیه را به خودی‌ها و بیگانه‌ها تقسیم می‌کند و برخورد خشونت آمیز با مهاجران کاری دارند.

این نسل همیشه در تجمع‌های خود گفته‌ است که روسیه را برای روس‌های می‌خواهند و مهاجران باید به کشور‌های خود برگردند. در این شرایط بسیاری نگران‌اند که پوتین دوباره به قدرت برسد و عقیده ملی‌گرایی و ناسیونالیسم افراطی در روسی افزایش یابد. اما طرفداران حزب روسیه یگانه معتقد‌ند که لیست بر‌ترین کتاب‌های ملی روسیه باعث می‌شود که مهاجران نیز با سابقه و تاریخ روس‌ها آشنا شوند. با این همه پوتین از نویسندگان بر‌تر روسیه چیزی نمی‌گوید و همینطور از جایزه‌های ادبی خارجی که برای رشد ادبیات معصر روس تأثیر باارزشی داشته‌اند. برای مثال تا به حال یکی از معتبر‌تر‌ترین جایزه‌های ادبی بوکر در انتخاب کتاب‌های بر‌تر روسیه نقش مهمی داشته است. جایزه معروف بریتانیایی بوکر در سال ۱۹۹۰ بخش روسی خود را پایه‌گذاری می‌کند با این هدف که از نویسنگان غیردولتی روسیه پشتبانی کند.

جایزه روسی بوکر با اینکه از لحاظ مالی امتیاز زیادی برای نویسندگان روس دارد اما برای آشنایی آن‌ها با ادبیات جهان و بازتاب نوشته‌هایشان در کتابفروشی‌های جهانی نقش بزرگی ایفا می‌کند.
دولت روسیه از دوران شوروی تاکنون جوایز ادبی زیادی داشته که مبلغ برخی از آن‌ها حتی تا ۲۰۰ هزار دلار آمریکا هم ارزش دارد.

در هر حال مقاله اخیر پوتین بین روشنفکران روسی که در خارج از روسیه به‌سر می‌برند بحث تازه‌ای را باز کرده که تلویزیون ارتی که پایگاه آن در آمریکاست و برنامه‌های خود را به زبان انگلیسی پخش می‌کند، به این موضوع پرداخته است.

ایمیل گزارشگر
shahzoda@radiozamaneh.com

::برنامه‌های رادیویی شهزاده سمرقندی در رادیو زمانه::

زنگ‌های خطر برای پوتین

Sun, 08 Jan 2012 23:39:20 +0000

سعید بیانی

زنگ‌های خطر برای پوتین به صدا درآمده است. کاهش ۱۳ درصدی آرای حزب متبوع او در جریان انتخابات مجلس نمایندگان روسیه (دوما) هشداری جدی در مورد کاهش مشروعیت و محبوبیت پوتین در بین مردم روسیه است.

تنها غریو فریاد اعتراض ده‌ها هزارنفری مخالفان پوتین در هوای سرد ۱۰ درجه زیر صفر مسکو و در میدان جنوبی کاخ کرملین می‌توانست یخ‌های تنیده شده به سیاست‌های منجمد روسیه را فروریزد؛ سیاست‌های مستبدانه‌ای که یک دهه فرمانروایی پوتین و حزب او، حزب "روسیه متحد" را بر روسیه پس از یلتسین و فروپاشی شوروی سابق مستولی کرده است.

جرقه‌ای نیاز بود تا خشم مردم روسیه از سیاست‌های پوتین و شاگرد او دمیتری مدودف، به آتشی شعله‌ور تبدیل شود تا بی‌درنگ بسیاری از صاحب‌نظران را به یاد انقلاب‌های عربی، این‌بار از نوع روسی آن بیندازد.

در حالی که مردم روسیه در پای گیرنده‌های خود با هیجان، اعلام نتایج انتخابات پارلمانی را دنبال می‌کردند با کمال تعجب و شگفتی با نتیجه‌ای دور از ذهن مواجه شدند. بنا بر اعلامآمار دولتی، حزب روسیه متحد ولادیمیر پوتین توانست نزدیک به ۵۰ درصد از آرا را به خود اختصاص دهد؛ انتخاباتی که مخالفان می‌گویند در آن تقلب و نتایج آن دستکاری شده است.

حالی که مردم روسیه در پای گیرنده‌های خود با هیجان، اعلام نتایج انتخابات پارلمانی را دنبال می‌کردند با کمال تعجب و شگفتی با نتیجه‌ای دور از ذهن مواجه شدند. بنا بر اعلامآمار دولتی، حزب روسیه متحد ولادیمیر پوتین توانست نزدیک به ۵۰ درصد از آرا را به خود اختصاص دهد

با این پیروزی حزب روسیه متحد، می‌تواند بار دیگر رخت و جامه ریاست جمهوری را به تن مامور سابق ک.جی.بی بشوشاند که از هم اکنون برای تصدی این پست دورخیز برداشته است و قدرت او را بار دیگر برای شش سال دیگر بر تمامی مناسب سیاسی و شئونات کشور حاکم کند.

بعد از اعلام نتایج انتخابات هفته گذشته، پس از حزب پوتین، کمونیست‌ها، حزب سوسیال دموکراتروسیه عادلانه و حزب راستگرای "لیبرال دموکرات روسیه" به دوما، راهیافتند اما "حزب دموکراتیک متحد روسیه" از رفتن به پارلمان باز ماند. راهنیافتن حزب دموکراتیک متحد روسیه به دوما یکی از دلایل اعتراض‌های اخیر درروسیه است.

بعد از اعلام نتایج مردم روسیه برای اعتراض به آنچه توهین به شعور انسانی خود دانستند، صدها نفر به خیابان‌های مسکو آمدند و شعار "ما وجود داریم"، "پوتین دزد است" و "روسیه بدونپوتین" سر دادند.

واکنش مردم به انتخابات تقلبی روسیه در ابتدای کار به مذاق پوتین و همراه او مدودف خوش نیامد و در گام نخست مقامات امنیتی روسیه که سابقه و تجربه‌ای مدید در سرکوب دارند، وارد کارزار مقابله با تظاهرات‌کنندگان شدند.

بعد از اعلام نتایج مردم روسیه برای اعتراض به آنچه توهین به شعور انسانی خود دانستند، صدها نفر به خیابان‌های مسکو آمدند و شعار "ما وجود داریم"، "پوتین دزد است" و "روسیه بدونپوتین" سر دادند

هجوم پلیس ضد شورش به تظاهرات مسالمت‌آمیز مردم، سرکوب و دستگیری صدها نفر از تظاهرات‌کنندگان تاکتیک اولیه برخورد با این اعتراض‌ها در نظر گرفته شد. در اولین واکنش نیروهای امنیتی روسیه حدود ۱۲ نفر از رهبران مخالفان را دستگیر و برای ۱۵ روز در نقطه نامعلومی حبس کردند.

این تظاهرات در شب‌های بعد ادامه یافت که البته توسط تلویزیون دولتی نادیده گرفته شد، اما به جای آن کانال یک روسیه تصاویر نوجوانی نیمه برهنه را نمایش می‌داد که در وصف پوتین آهنگ می‌خواند و می‌رقصید!

میخائیل کاسیانف، نخست‌وزیر سابق روسیه و از مخالفان جدی دولت با حضور در میان معترضان گفت: "مردم این کشور از اینکه همانند حیوان با آن‌ها رفتار شود، ناخشنودند."

معترضان روز شنبه (۱۹ آذرماه) در یکی از بزرگ‌ترین تظاهرات ضد دولتی که از زمان فروپاشی شوروی بی‌سابقه بود، شرکت کردند. در این تظاهرات در حدود۸۰ هزارنفر شرکت کردند که به دعوت رهبران مخالف و از طریق صفحه‌های فیس‌بوک و تویی‌تر سازماندهی شده بود.

تظاهرات‌کنندگان که اکثراً از جوانان تحصیل‌کرده دانشگاهی و از طبقه متوسط بودند با بستن روبان‌های سفید به بازوهای خود از دیگر افراد و نیروهای امنیتی متمایز بودند. جوانان پلاکاردهایی در دست داشتند که روی آنها نوشته شده بود: "دزد‌ها و متقلب‌ها! انتخابات را به ما پس بدهید."

این تظاهرات از گزند سانسور تلویزیون دولتی دور نماند. رسانه‌ها از نمایش روبان‌های سفید تظاهرات‌کنندگان طفره رفتند و تنها تصاویر خبری خود را به پرچم‌های برافراشته گروه کوچکی از طرفدارن پوتین اختصاص دادند که در ضلع شمالی میدان جنوبی کاخ کرملین جمع شده بودند.

با وجود آنکه تظاهرات روز شنبه معترضان با مجوز دولت انجام می‌شد، نزدیک به ۲۵هزارنیروی نظامی، انتظامی و امنیتی نیز در خیابان‌های مسکو حضور داشتند. در راستای مهار و مدیریت اعتراض‌ها، مقامات امنیتی از تمامی حربه‌های لازم برای کمرنگ ساختن این تظاهرات استفاده کردند. به سرعت شایعاتی مبنی برآن‌که در صورت دستگیری جوانان در تظاهرات آنها را به خدمت اجباری سربازی خواهند برد در شهر پر شد.

با وجود آنکه تظاهرات روز شنبه معترضان با مجوز دولت انجام می‌شد، نزدیک به ۲۵هزارنیروی نظامی، انتظامی و امنیتی نیز در خیابان‌های مسکو حضور داشتند

در اقدامی دیگر، جندی اونیشنکو، رئیس وزارت بهداشت روسیه، در بیانیه‌ای از معترضان خواست برای دور ماندن از خطر ابتلا به آنفلانزا و سارس در خانه بمانند و رسانه‌های دولتی در گزارش‌های خود مردم را تشویق کرد که فرزندان خود را در خانه نگهدارند.

سایت توییتراز جانب دولت با اختلال مواجه شد و robo-calling (سرویس پخش و انتشار پیام‌های صوتی) تلفن‌های همراه شهروندان روسی به وسیله حجم بالای پیام‌های دولتی از کار افتاد.

گوشی برای شنیدن اعتراض

با تداوم تظاهرات و دعوت رهبران احزاب مخالف پوتین از مردم برای شرکت در این تظاهرات، حال به نظر می‌رسد رهبران حزب حاکم به این واقعیت پی برده‌اند که سرکوب نتیجه‌بخش نخواهد بود. مقامات کرملین تلاش می‌کنند بدون چرخش ۱۸۰ درجه از سیاست‌های خود تنها اعتراض‌ها را کنترل و مدیریت کنند.

شاید به همین دلیل بود که یک روز پس از تظاهرات پنجاه‌هزارنفری در روسیه در اعتراض به نتایج انتخابات پارلمانی، مقام‌های این کشور به‌طور تلویحی وجود نارضایتی عمومیرا تایید کردند.

با تداوم تظاهرات و دعوت رهبران احزاب مخالف پوتین از مردم برای شرکت در این تظاهرات، حال به نظر می‌رسد رهبران حزب حاکم به این واقعیت پی برده‌اند که سرکوب نتیجه‌بخش نخواهد بود

دیمیتری پِسکوف، مشاور رسانه‌ای ولادیمیر پوتین، در بیانیه‌ای که شب ۱۹ آذرماه منتشر شد، اعلام کرد پوتین به دیدگاه تظاهرکنندگان احترام می‌گذارد وشهروندان روسیه را دارای حق ابراز نظر می‌داند تا زمانی که "به شکل قانونی ومسالمت‌جویانه" باشد.

در بیانیه‌ سخنگوی پوتین همچنین آمده است: "ما آنچه را گفته شد شنیدیم، و به شنیدن ادامه می‌دهیم."

در عین حال وی تاکید کرده است تظاهرات و اعتراض‌ها بر نتایج انتخابات تاثیر نخواهد گذاشت.

جوانان روسی به وسیله صفحه جادویی فیس‌بوک و توییتر گردهمایی‌های ده‌ها هزارنفری را در شهرهای مختلف روسیه در اعتراض به نتایج انتخاباتپارلمانی، سازماندهی کردند و درهمین دنیای مجازی بود که روی شعار‌های ضد پوتین توافقی بین معترضان شکل گرفت.

ولادیمیر ریژکوف، یکی از رهبران مخالف دولت، گفته بود: "اگر کاخ کرملین نتایجانتخابات را باطل اعلام نکند، تظاهرات دیگری در شب کریسمس برگزار خواهد شد".

جنگ لفظی آمریکا و روسیه

ولادیمیر پوتین، نخست‌وزیر روسیه که حزب او برنده انتخابات مجلس اعلام شده است گفت: "مخالفان با حمایت‌های وزارت خارجه آمریکا اعتراضاتخود را آغاز کرده‌اند." وی آمریکا را به "تشویق اعتراض‌های انتخاباتی‌" متهمکرده است.

هیلاریکلینتون، وزیر خارجه آمریکا که پیش از این انتخابات روسیه را "نه عادلانه ونه آزاد" خوانده بود پس از اظهارات پوتین مجدداً اعلام کرد که کشورش ازحقوق مردم روسیه پشتیبانی می‌کند.

ولادیمیر پوتین: مخالفان با حمایت‌های وزارت خارجه آمریکا اعتراضاتخود را آغاز کرده‌اند

هیلاریکلینتون: آمریکا از حقوق و آمال مردم روسیه برای پیشرفت و برخورداری از آینده‌ای بهترحمایت می‌کند

وی در یک نشست خبری در بروکسل گفت: آمریکا از "حقوق و آمال مردم روسیه برای پیشرفت و برخورداری از آینده‌ای بهتر" حمایت می‌کند.

وزیر امور خارجه ایالات متحده گفت: "آمریکا تنها نظر خود را در مورد روند برگزاری انتخابات بیان کرده است."

ولادیمیر پوتین مدعی شدهکه از صندوق‌های خارج از کشور برای تأثیرگذاری بر انتخابات پارلمانی روسیهکه روز یکشنبه ۱۳ آذرماه (چهارم دسامبر) برگزار شد پول خرج شده است. پوتین، اپوزیسیون روسیه را به گفت‌وگو فراخوانده و هم‌زمان تهدید کرده است که نقض قوانیناین کشور همچنان با رویارویی نیروهای امنیتی مواجه خواهد شد.

جیکارنی‌، سخنگوی دولت آمریکا، نیز اظهار داشت: "اگر حقوق مردم در روسیه یاهر کشور دیگری پایمال شود، ما آن را اعلام خواهیم کرد." کارنی در عین حالاز سخنان مدودف برای بررسی اتهام‌های مربوط به تردیدهای انتخاباتی حمایتکرده است.

در صورتی که این تظاهرات با این ابعاد بر پا شود بزر‌گ‌ترین تظاهرات ضد کرملین از دهه‌ ۱۹۹۰ به این سو خواهد بود. ولادیمیرپوتین که بخشی از سازمان‌دهندگان راهپیمایی‌ها را به پیروی از "مصالحسیاسی خود" و در خدمت "خارج از کشور" نامیده آمادگی خود برای شرکت درانتخابات ریاست جمهوری را به طور رسمی اعلام کرده است.

انتظار می‌رود در روزهای آینده با تداوم اعتراض‌ها و نزدیکی به انتخابات ریاست جمهوری روسیه در چهارم مارس ۲۰۱۲، عرصه نزاع سیاسی مجلس دوما به خیابان‌های مسکو و دیگر شهرهای روسیه کشیده شود؛ خیابان‌هایی که امروزه در سراسر جهان، از نیویورک وال استریت گرفته تا حمص و حما در سوریه، به میدان آمال و آرزوهای دموکراسی‌خواهانه مردم کشورها بدل شده است.

معترضان چه کسانی هستند؟

با نگاهی به سوابق تاریخی به این واقعیت خواهیم رسید که روسیه نه در دوره روسیه تزاری و نه در دورهحاکمیت بلشویک‌ها و نه در روسیه جدید بعد از فروپاشی، هیچ‌گاه یک حکومتدموکراتیک نداشته است. روسیه همواره دارای یک حکومت مرکزگرا بوده که در آن همه سیاست‌ها در مسکو جمع‌بندی و تنها به یک فرد محوری محدود شده است.

روسیه نه در دوره روسیه تزاری و نه در دورهحاکمیت بلشویک‌ها و نه در روسیه جدید بعد از فروپاشی، هیچ‌گاه یک حکومتدموکراتیک نداشته است

در اعتراض‌های اخیر معترضان از سه طیف مختلف تشکیل شده‌اند:

طیف اول- جریان و افرادی هستند که سیاست‌های اقتصادی پوتین را مخرب به حال روسیه می‌دانند و استدلال می‌کنند که با وجود درآمد‌های نفتی و گازی روسیه در طی چندسال گذشته شاهد هیچگونه بهبودی در شرایط اقتصادی مردم روسیه نبوده‌اند. یعنی در افزایش آمار بی‌کاری، میزان تورم موجود و هم چنین بحث فرار سرمایه که در یک سال ونیم گذشته به نزدیک شصت میلیارد دلار رسیده و باعث خروج سرمایه هنگفتی از روسیه شده است.

این طیف از معترضان بر این باورند که با احیای پوتین در مقام ریاست جمهوری،شش سال دیگر هم باید با همین سیاست‌ها و مشکلات دسته پنجه نرم کنند.

طیف دوم- احزاب و گروه‌هایی هستند که خواهان بازگرداندن اقتدار روسیه به دوران شوروی سابق هستند؛ دورانی که روسیه؛ یکه‌تاز و بازیگری قدرتمند در سیاست‌های خارجی و داخلی در برابر غرب بود. اعتراض‌های این گروه، بیشتر از دید آنها متوجه سازشکاری است که طی چهارسال گذشته، دولت آقای مدودف در مقابل آمریکا ومتحدانش داشته است و از جهتی، هم‌سویی با غرب را نمی‌پسندند.

طیف سوم - احزاب و جمعیت‌های متمایل به غرب طیف سوم را تشکیل می‌دهند؛ به عنوان نمونه آقای گاسپاروف، قهرمان سابق شطرنج.

هدف این طیف نزدیک شدن هرچه بیشتر سیاست‌های روسیه به غرب است، این گروه معتقدند نوعی دیکتاتوری حزبی در روسیه امروز حاکم است و شخص آقای پوتین را فردی اقتدارگرایی می‌دانند. آقای نمتسوف، معاون نخست‌وزیر سابق روسیه وآقای کاسیانف که نخست‌وزیر قبلی روسیه در طی سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ است افراد مهم این طیف را تشکیل می‌دهند و مخالف سیاست‌های پوتین هستند.

در کنار این احزاب و گروه‌ها، به نظر می‌رسد آمریکا فشار تبلیغاتیبر روسیه را افزایش داده است تا روسیه را مجبور به تجدید نظر در مورد مسائلی مهم و حیاتی از دید آمریکا و غرب کند.

موضوع رژیم متزلزل بشار اسد که روسیه همچنان حامی آن است، مناقشه هسته‌ای ایران و غرب، بحث سپر دفاع موشکی، اوستیای جنوبی و آبخازیا ازدیگر مسائل مورد اختلاف آمریکا و غرب [با روسیه] هستند که آمریکا انتظار دارد روسیه چرخشی در آنها به سمت غرب داشته باشد.

روبان سفید، نماد اعتراض

این روزها با بالا گرفتن تب اعتراض‌ها در روسیه، حرکت‌های اعتراضی تنها به صفحه‌های رنگارنگ وبلاگ‌ها، فیس‌بوک و توییتر خلاصه نشده است. جوانان معترض روسی سمبلی جدید برای روسیه آزاد انتخاب کرده‌اند.

چندین نفر ازکارکنان فروشگاه " تلکوم" در مسکو روبان‌های سفیدی را را بر سینه سنجاق کرده‌اند. سرپرست کارکنان فروشگاه که خود روبانی بر لباس خود چسبانده است، می‌گوید: " این روبان برای من معانی بسیاری دارد: صداقت، روشنی و انتخابات آزاد

روبان سفید؛ نمادی که امروزه بر آنتن اتومبیل‌ها، بازوی جوانان و کیف‌های دستی به چشم می‌خورند. چندین نفر ازکارکنان فروشگاه " تلکوم" در مسکو روبان‌های سفیدی را را بر سینه سنجاق کرده‌اند.

واسیلیسا لوزولوفسکی، سرپرست کارکنان فروشگاه که خود روبانی بر لباس خود چسبانده است، می‌گوید: " این روبان برای من معانی بسیاری دارد: صداقت، روشنی و انتخابات آزاد. در هر تظاهرات و در خیابان ما می‌بینیم ک روز به روز افراد بیشتری این روبان‌ها را به همراه دارند و این نشانه خوبی است." او می‌گوید: "در تمام طول تاریخ ما هرگز انتخابات آزاد نداشته‌ایم. زمانی باید به این بی‌عدالتی پایان داد."

اینگونه به نظر می‌رسد که مردم روسیه روبان سفید را از نماد‌های انقلاب‌های رنگین در جمهوری‌های شوروی سابق به عاریت برده‌اند: نارنجی در اوکراین، گل سرخ در گرجستانو گل لاله در قرقیزستان.

ورونیکا یکی از شهروندان روسیه در صفحه فیس‌بوک خود درمطلبی با عنوان "روبان سفید و اعتراض" می‌نویسد: "از زمان شروع اعتراض‌ها، من روبانی سفید به کیف دستی خود بسته‌ام، در مسیر خانه تا دانشگاه بعضی از من در مورد این روبان سئوال می‌کنند و فرصتی برای من پیش می‌آید تا با مردم در مورد این روبان و انتخابات دروغین صحبت کنم."

او می‌نویسد: "ما به دنبال انقلاب نیستیم، ولی می‌خواهیم پوتین به حق شهروندان برای تعیین سرنوشت خودشان احترام بگذارد. ما خواهان برگزاری انتخاباتی مجدد هستیم، انتخاباتی که آرای مردم را در آن ندزدند."

ولاديمير پوتين نامزد انتخابات رياست‌جمهوری ۲۰۱۲ روسيه شد

zamaanehnews — Mon, 28 Nov 2011 07:18:14 +0000

حزب "روسيه واحد"، ولاديمير پوتين، نخست‌وزير کنونی روسيه را به عنوان نامزد انتخابات رياست‌جمهوری سال ۲۰۱۲ معرفی کرد.

به گزارش ريانووستی، يکشنبه ششم آذر ۱۳۹۰ برای رأی‌گيری در مورد کانديداتوری پوتين، ۶۱۴ برگ رأی در نشست اين حزب توزيع شد که "تمام اين برگه‌ها به نفع پوتين پر شد."

ولاديمير پوتين تا سال ۲۰۰۸ به مدت ۱۲ سال رئيس‌جمهور روسيه بود. بر اساس قوانين روسيه هر شخص بيش از دوره متوالی نمی‌تواند رئيس‌جمهور شود.

با پايان يافتن دوره رياست‌جمهوری پوتين، دميتری مدودف از حزب "روسيه واحد" به عنوان رئيس‌جمهور جديد اين کشور به مدت شش سال انتخاب شد و پوتين نيز به عنوان نخست‌وزير روسه معرفی گرديد.

يورونيوز: پوتين در سايه کيش شخصيتش و به کمک برخی ويژگی‌هايی که طی چند سال اخير برای خود بر هم زده، توانسته ظاهرا تصوير مردم‌پسندی از خود را نشان دهد

با اين حال تحليلگران می‌گويند در دوران رياست‌جمهوری مدودف، قدرت اصلی روسيه پوتين بوده است.

دوره شش ساله رياست‌جمهوری مدودف سال ۲۰۱۲ به پايان می‌رسد و پوتين بار ديگر نامزد انتخبات رياست‌جمهوری اين کشور می‌شود.

دميتری مدودف در اولين مرحله کنگره حزب"روسيه واحد" در روز ۲۴ سپتامبر امسال، ايده معرفی پوتين به عنوان نامزد رياست‌جمهوری روسيه کشور را مطرح کرد و پوتين اين پيشنهاد را پذيرفت. مدودف نيز پذيرفته است در صورت پيروزی پوتين، نخست‌وزير شود.

انتخابات رياست جمهوری روسيه روز ۴ مارس ۲۰۱۲ برگزار می شود.

يورونيوز در يک گزارش تحليلی نوشت: "پوتين در سايه کيش شخصيتش و به کمک برخی ويژگی‌هايی که طی چند سال اخير برای خود بر هم زده، توانسته ظاهرا تصوير مردم‌پسندی از خود را نشان دهد."

اين تحليل می‌افزايد: "در حالی‌که منتقدان نگران از مستحکم شدن پايه‌های حکومت استبدادی پوتين بوده و همچنان دست به اعتصاب و اعتراض می‌زنند، پوتين از رساندن کشتی طوفان‌زده روسيه به ساحل آرام سخن می‌گويد و خود را برای انتخابات آينده آماده می‌سازد."