شبکه‌های ماهواره‌ای

امواج مزاحم روی شبکه‌های ماهواره‌ای

society — Sun, 14 Oct 2012 13:01:56 +0000

گفت‌وگو با سید علی‌اکبر موسوی خوئینی‌، پژوهشگر فناوری اطلاعات در مریلند

سراج‌الدین میردامادی

سراج‌الدین میردامادی - جمهوری اسلامی همواره با ارسال امواج مزاحم روی شبکه‌های ماهواره‌ای، مانعی در دسترسی شهروندان ایرانی به اطلاع‌رسانی آزاد ایجاد کرده است. این اقدام اما برخلاف توافقنامه‌های بین‌المللی و حق دسترسی آزاد مردم به اطلاعات است.

ایران یکی از امضاکنندگان توافقنامه‌های اتحادیه بین‌المللی ارتباطات و مخابرات (ITU)، سازمان وابسته به سازمان ملل متحد است. به همین دلیل چندی پیش در اوایل ماه اکتبر، شورای اطلاع‌رسانی آمریکا BBG، نهاد ناظر بر شبکه‌های رادیو و تلویزیون این کشور به همراه چند شرکت اروپایی ارائه خدمات به شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای، ایجاد اختلال در پخش برنامه‌های ماهواره‌ای در ایران را محکوم و از دولت ایران به خاطر ارسال پارازیت و اختلال در روند کار این ماهوارها شکایت کردند.

در بیانیه این شورا آمده بود که به نظر می‌رسد ارسال پارازیت و ایجاد اختلال در برنامه‌های ماهواره‌ای توسط حکومت ایران پس از انتشار و پخش اخبار مربوط به ناآرامی های بازار تشدید شده است.

در گفت‌وگو با سیدعلی‌اکبر موسوی خوئینی،‌ نایب رئیس کمیسیون مخابرات مجلس ششم و پژوهشگر فنآوری اطلاعات در مریلند پرسیده‌ایم این شکایت چگونه صورت گرفته ا‌ست؟ آیا پیش از این هم شکایتی شده بود و در این صورت آن شکایت‌ها به کجا رسید؟

سیدعلی‌اکبر موسوی خوئینی‌: این شکایت از طرف شرکت فرانسوی «یوتل‌ست» صورت گرفته است که سرویس‌ و خدمات ماهواره‌ای به رادیوها و تلویزیون‌های ایران می‌دهد و همینطور از طرف «بی بی جی» سازمان نظارت بر رسانه‌های رادیو و تلویزیون‌ آمریکا به سازمان بین‌المللی مخابرات یا همان «آی تی یو» صورت گرفته است.

سیدعلی‌اکبر موسوی خوئینی‌: اخیراً در کنگره‌ آمریکا در آخرین قانونی که راجع به تحریم‌ها وضع کرده‌اند، در دل آن بندی اضافه شده است مبنی بر اینکه چون دولت ایران از دسترسی به کانال‌های دیگر جلوگیری می‌کند، شرکت‌های ماهواره‌ای نیز که سرویس مشابه به «صدا و سیما» می‌دهند، باید فروش این سرویس‌ها را به ایران متوقف کنند.

نهایت اتفاقی که آنجا افتاده، یک اجلاس چهارسال یکبار است به نام «دبلیو ار سی» که مرجع ایجاد قوانین و مقررات جدید است. این اجلاس در زمستان سال گذشته منجر به این شد که کشورهای عضو سازمان ملل که در این اتحادیه هم عضو هستند، کشورهایی را که از این دست کارهای خلاف انجام می‌دهند، موظف کنند که به سرعت این کارها را متوقف کنند و اقدامات لازم نیز در این زمینه به‌عمل آید، اما بالاتر از آن اقدامات اجرایی در این زمینه انجام نداده‌اند.

در برابر ارسال پارازیتی که جمهوری اسلامی روی آن دسته از ماهواره‌های فرانسوی و آمریکایی می‌اندازد که رسانه‌های فارسی زبان را به ایران ارسال می‌کنند، آیا امکان ممنوعیت یا تحریم ارائه سرویس و خدمات به برنامه‌های ماهواره‌های جمهوری اسلامی هم وجود دارد؟

بله و این یکی از گزینه‌هایی بود که در ارتباط با بعضی کشورهای دیگر اتفاق افتاد. مثلاً در ارتباط با لیبی. البته نه به خاطر انداختن پارازیت، بلکه به خاطر نقض حقوق بشر و استفاده از این سرویس‌های تلویزیونی برای سرکوب مردم. اخیراً هم تلویزیون دولتی سوریه تحریم شد و این شرکت‌ها موظف شدند از فروش این سرویس‌ها به این کشورها خودداری کنند. همین گزینه در ارتباط با ایران هم بارها مطرح شده است.

اخیراً در کنگره‌ آمریکا در آخرین قانونی که راجع به تحریم‌ها وضع کرده‌اند، در دل آن بندی اضافه شده است مبنی بر اینکه چون دولت ایران از دسترسی به کانال‌های دیگر جلوگیری می‌کند، شرکت‌های ماهواره‌ای نیز که سرویس مشابه به «صدا و سیما» می‌دهند، باید فروش این سرویس‌ها را به ایران متوقف کنند. البته همانطور که گفتم این فعلاً در حد یک توصیه است، ولی اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، ممکن است در آینده جنبه‌ اجبار هم بگیرد.

جمهوری اسلامی ایران فناوری ارسال پارازیت روی ماهواره‌ها را از چه کشوری می‌خرد و چگونه در پی تحریم‌هایی که صورت گرفته، از این تحریم‌ها عبور کرده و به این فناوری دست پیدا کرده است؟

اینکه ایران از کدام کشور خرید می‌کند را رسماً کسی اعلام و تأیید نکرده است، اما دسترسی به این‌ها و دور زدن تحریم‌ها موضوعی بوده که همواره اتفاق افتاده است. به‌خصوص از طریق کشورهایی مثل چین و روسیه گفته شده است که تکنولوژی‌ها به دست ایران رسیده و دارد از آن‌ها استفاده می‌کند. قبلاً طی یکی دو سال گذشته صرفاً این‌ها را در درون کشور استفاده می‌کردند، اما از طریق یکسری شرکت‌های واسطه، به‌خصوص آنهایی که مرتبط هستند با کشورهایی مثل روسیه و چین، قاعدتاً توانسته‌اند این‌ها را به دست بیاورند. اما همانطور که گفتم خیلی قطعی و یقینی نیست و مشخص و اعلام نشده است. به‌هرحال دسترسی به این تکنولوژی‌ها مقدور است.

آیا امکان مصون‌سازی در برابر پارازیت‌هایی که ارسال می‌شود هم وجود دارد؟ آیا ممکن است فناوری به جایی برسد که روی کشورهایی که حکومت‌هاشان مخالف آزادی بیان هستند و پارازیت ارسال می‌کنند نوعی امواج ماهواره‌ای ارسال شود تا آن امواج مصون بمانند و بتوانند از پارازیت‌ها عبور کنند و مردم آن‌ها را دریافت کنند؟

عمدتاً دو راه برای مقابله با این فعالیت‌های به اصطلاح خلاف وجود داشته و تجربه شده است. راه اولش دیپلماتیک بوده که در نهایت منجر به آن مقررات شد و حداکثر این که سازمان آی تی یو می‌تواند این موضوع را گزارش کند به دبیرکل سازمان ملل و بگوید ما دیگر نمی‌توانیم بیشتر از این کاری انجام دهیم و آن‌ها هم از مجاری دیگر سازمان ملل اقدام کنند که هنوز به آن مرحله نرسیده است.

در ارتباط با بخش فنی‌اش این تکنولوژی خیلی گرانی‌ است و قبلاً هم تجربه شده بود و زمانی که قطب شوروی هنوز وجود داشت و با آمریکا درگیری‌های داشت، از این تکنولوژی استفاده می‌کردند، ولی چون معمولاً این سرویس یک سرویس تجاری‌ است و قاعده‌اش نیز بر این است که کسی این کار را انجام نمی‌دهد، مورد استفاده قرار نگرفته است. چون بسیار بسیار هزینه‌بر است. این تکنولوژی «فرکونسی هاپینگ» یا «فرکونسی جامپینگ» نام دارد که در آن فرکانس‌ها در آن واحد از جایی به جای دیگر پرش می‌کنند و اگر کسی زوم کند و بخواهد محتوای آن‌ها را کشف کند یا آن‌ها را از کار بیندازد، قادر به این کار نمی‌شود. به خاطر اینکه به تعداد بسیاری چرخش وجود دارد. البته این نیازمند به این است که در خود گیرنده‌ها هم آن‌ها به اصطلاح «آپگرید» شوند و این سرویس در آن‌ها تعبیه شود. فعلاً اما این نوع سرویس در شکل تجاری و مصرف عمومی‌اش برای تلفن‌های «کورلس» است یا همان تلفن‌های بی‌سیم که با فرکانس‌های خانواده‌های مجاور تداخل می‌کردند (و این برای مردم هزینه‌بر بود، چون از تلفن‌ آن‌ها استفاده می‌شد) که این مشکل را عملاً از بین برده‌اند، ولی برای ماهواره‌ها به‌خاطر گران بودنش چنین سرمایه‌گذاریی صورت نگرفته، مگر در موارد نظامی.

آیا این مسئله‌ پارازیت‌ها به شکلی‌ هست که در جایی ثبت شود؟ علاوه بر اینکه مردم به‌عنوان گیرندگان امواج احساس می‌کنند که پارازیت روی امواج دریافتی از سوی گیرنده افتاده، آیا ارسال این امواج از نظر فنی جایی ثبت می شود تا مدرک و مستندی وجود داشته باشد که نشان دهد ارسال کننده پارازیت کیست و از چه مکانی این پارازیت ارسال می‌شود؟

بله این کاملاً مشخص است. یعنی در عمل می‌توان جایی را که این کار در آن صورت می‌گیرد و آن نقطه‌ای که این تششعات از آن صادر می‌شود، شناسایی و ردیابی کرد. بارها هم این کار اتفاق افتاده. سازمان بین‌المللی مخابرات هم با همکاری همین شرکت‌های ماهواره‌ای چنین کاری را کردند.‌ جاهایی را مشخص و اعلام هم کردند. زمانی هم که ما در مجلس ششم بودیم و چنین کارهای خلافی صورت می‌گرفت، گزارش‌هایی می‌رسید و در نهایت وزارت ارتباطات موظف ‌شد موضوع را ردیابی کند و دقیقاً مکان ساختمان‌هایی را که این آنتن‌ها روی‌شان نصب شده بود، شناسایی کند. حتی شناسایی بعضی از کامیون‌های سیار که بی‌آنکه مردم متوجه شوند، این آنتن‌ها را به شکلی روی آنها نصب کرده بودند ممکن شده بود. این کامیون‌ها در شهر تهران گشت و گذار می‌کردند تا نقاط کور را پر کنند، اما وقتی این نهادها پاسخگویی نداشتند، این موضوع از طرف مجلس رسماً به اطلاع مردم رسانده و بعد هم متوقف شد.

البته بعد از آن ایران به شکل غیر قانونی از طریق کشورهای دیگر این کار را می‌کرد. یعنی به جای زدن به سمت خود ماهواره، این اقدام را به سمت دیش‌ها انجام داد. در نهایت آن شرکت‌ها توانستند ردیابی کنند و محل آنها نیز مشخص شد. در حاشیه شهر هاوانا در کشور کوبا این کار صورت گرفته بود و با اعتراضاتی که اتفاق افتاد، در نهایت این کار متوقف شد و خود کشور کوبا آنها را اخراج کرد.

گفته می‌شود که ارسال پارازیت، آسیب‌های پزشکی هم برای مردم در بر دارد. آیا صحت دارد یا خیر؟

چندی پیش در اوایل ماه اکتبر، شورای اطلاع‌رسانی آمریکا BBG، نهاد ناظر بر شبکه‌های رادیو و تلویزیون این کشور به همراه چند شرکت اروپایی ارائه خدمات به شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای، ایجاد اختلال در پخش برنامه‌های ماهواره‌ای در ایران را محکوم و از دولت ایران به خاطر ارسال پارازیت و اختلال در روند کار این ماهوارها شکایت کردند.

این کار البته یک کار تخصصی‌ پزشکی ا‌ست. سازمان بهداشت جهانی طبق تحقیقات خودش به این نتیجه رسیده‌ که به صورت یقین مضر بودن این‌ها نسبت به دو پارامتر ثابت شده است که برهمین اساس مقررات ویژه‌ای گذاشته شد و به تمام کشورهایی که عضو هستند نیز ابلاغ شد و آنها موظف‌ هستند موارد اعلام شده را رعایت کنند. مثلاً در ایران وزارت بهداشت موظف است این دو پارامتر را حتماً کنترل کند و اگر از آن مقررات تجاوز شود، با آن برخورد کند. اولین پارامتر فاصله‌ جایی ا‌ست که این تششعات از آن ساطع می‌شود و برایش اصولی گذاشته‌اند که از آن نباید تخطی کرد. این که میزانش خیلی نباید به افرادی که دارند در آن محیط زندگی می‌کنند نزدیک باشد.

دوم میزان توان تششعات است که از یک حد مجازی که برایش تعیین کرده‌اند، نباید بالاتر برود و اگر این اتفاق بیافتد، قطعاً به این کسانی که در آن محیط‌ها دارند زندگی می‌کنند، آسیب‌های مختلفی وارد می‌کند. البته متخصصان در این رشته‌، حتی همین اخیراً هشدارهای لازم را در ایران بارها و بارها داده‌اند که متأسفانه این استانداردها را چون در آنجا رعایت نمی‌کنند، این خطرات همچنان دارد در ایران مردم را تهدید می‌کند. همانطور که گفتم چون نهادهای نظامی پشت این ماجرا هستند و قاعدتاً مقامات ارشد کشور، یکجورایی آن‌ها را حمایت می‌کنند. حتی اگر شده با سکوت، بنابراین هنوز به نتیجه نرسیده‌اند که این اقدام را در داخل ایران به صورت کامل متوقف کنند. حداقل هنوز در شرایط خاص، زمانی که مثلاً جلسه‌ یا برنامه‌ و مناسبتی وجود دارد، به‌خصوص این کار را انجام می‌دهند؛ هرچند محدود شده است.

برخورد پليس ايران با ارسال‌کنندگان فيلم عروسی به شبکه‌های ماهواره‌ای

zamaanehnews — Tue, 05 Jun 2012 05:03:57 +0000

پليس ايران اعلام کرد با کسانی که فيلم مراسم عروسی خود را به شبکه‌ای ماهواره‌ای ارسال کنند، برخورد می‌کند.

سرتيپ احمد روزبهانی، رئيس پليس امنيت اخلاق نيروی انتظامی ايران به خبرگزاری داشنجويان ايران (ايسنا) گفت: "هر گونه همکاری و فعاليت هر ايرانی با شبکه‌های ماهواره‌ای اعم از ارسال فيلم مستند يا علمی و غيره، بايد دارای مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باشد."

سرتيپ روزبهانی افزود: "ارسال عکس و فيلم عروسی به شبکه‌های ماهواره‌ای غيرقانونی است و ما برابر قانون با آنان برخورد خواهيم کرد."

مقام‌های امنيتی و قضايی جمهوری اسلامی ايران، ارسال فيلم به شبکه‌های ماهواره‌ای را همکاری با دشمن می‌نامند و با آن برخورد می‌کنند

نهادهای امنيتی ايران چند ماه پيش نيز شماری از مستندسازان را به دليل ارسال فيلم‌هيشان به تلويزيون بی‌بی‌سی فارسی بازداشت کردند.

مقام‌های امنيتی و قضايی جمهوری اسلامی ايران، ارسال فيلم به شبکه‌های ماهواره‌ای را "همکاری با دشمن" می‌نامند و با آن برخورد می‌کنند.

رييس پليس امنيت اخلاقی نيروی انتظامی در مورد فراخوان شبکه‌های ماهواره‌ای برای ارسال فيلم و عکس‌های عروسی ايرانيان برای پخش و شرکت در مسابقه گفت:‌ "من اين مطلب را شنيده‌ام و در حال حاضر مأموران در حال رصد و بررسی اين مسأله هستند."

به گفته روزبهانی "هر گونه همکاری و ارتباط با شبکه‌های ماهواره‌ای منوط به دريافت مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، در غير اين صورت اين عمل غيرقانونی خواهد بود و برخورد پليس را در پی دارد."

"شرکت‌های ماهواره‌ای به همکاری‌شان با سانسورچيان ايران پايان دهند"

Fri, 09 Dec 2011 08:29:07 +0000

شيرين عبادی و هادی قائمی، دو فعال ايرانی عرصه حقوق بشر از اتحاديه اروپا و آمريکا خواستند تا برای پايان دادن به همکاری شرکت‌های ماهواره‌ای با ايران اقدامات قاطع و فوری صورت دهند.

شيرين عبادی، برنده جايزه صلح نوبل در سال ۲۰۰۳ و هادی قائمی، مدير کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران، در مقاله مشترکی که امروز، جمعه ۱۸ آذرماه در روزنامه وال استريت ژورنال اروپا منتشر شده است به شدت از خدمات شرکت‌های ماهواره‌ای غربی به صداوسيمای جمهوری اسلامی ايران انتقاد کرده‌اند.

آن‌ها نوشته‌اند که جمهوری اسلامی برای "کنترل و فريب مردم" بر روی سانسور اينترنت، پارازيت‌اندازی و کنترل ارتباطات موبايل سرمايه‌گذاری بسياری می‌کند.

اين دو فعال حقوق بشر نوشته‌اند: "حکومت ايران در پارازيت‌انداختن روی شبکه‌های ماهواره‌ای در دنيا بی‌رقيب است ولی با اين وجود برای پخش برنامه‌های خود به‌صورت روزافزونی از ماهواره‌های بين‌المللی استفاده می‌کند."

آن‌ها در اين زمينه از شرکت‌های ماهواره‌ای اروپايی مانند يوتل‌ست (Eutelsat)، آرکيوا (Arqive) و اينتل‌ست (Intelsat) نام برده‌اند که خدمات گسترده‌ای برای صداوسيمای جمهوری اسلامی که رسانه دولتی ايران است فراهم می‌کنند.

شيرين عبادی و هادی قائمی در مقاله خود نوشته‌اند شورای اروپا بايستی "حکمی الزام‌آور" را صادر کند و ارائه تمامی خدمات به صداوسيما را از سوی شرکت‌های اروپايی ممنوع سازد

به گفته شيرين عبادی و هادی قائمی اين شرکت‌ها برنامه‌های راديوتلويزيونی داخلی جمهوری اسلامی و کانال‌های غيرفارسی‌زبان آن مانند پرس تی‌تی (‌به انگليسی) و العالم (به عربی) را پخش می‌کنند و هم‌زمان ماهواره‌های شرکت يوتل‌ست ميزبان بسياری از شبکه‌هايی است که روی برنامه‌های آن توسط دولت ايران پارازيت انداخته می‌شود.

آن‌ها نوشته‌اند: "با وجود اين‌که حکومت ايران به نابودی محصولات مشتريان ديگرش می‌پردازد، اين شرکت همچنان پخش برنامه‌های صداوسيما که از طريق تسهيلات شرکت آرکيوا انجام می‌شود را بدون وقفه ادامه می‌دهد."

اين دو فعال حقوق بشر گفته‌اند در حالی که حکومت ايران پارازيت‌افکنی بر روی شبکه‌های فارسی‌زبان غيرحکومتی را افزايش داده‌، شرکت يوتل‌ست اقدام چندانی برای پاسخگو نگهداشتن حکومت ايران انجام نداده است.

آن‌ها صداوسيمای جمهوری اسلامی را يک "رسانه عادی" ندانسته و گفته‌اند که اين رسانه "بخش جدايی‌ناپذير اطلاعاتی و امنيتی" حکومت ايران است و نقش بازجويان زندان‌ها در "اخذ اعترافات اجباری و دادگاه‌های نمايشی" را ايفا می‌کند.

همچنين به گفته آن‌ها صداوسيمای جمهوری اسلامی مرکز و محور پخش "برنامه‌های افتراآميز و نفرت‌پراکنی برعليه طيف گسترده‌ای از ايرانيان از آن جمله فعالان جامعه مدنی، اقليت‌های مذهبی مانند بهائيان و صوفی‌های شيعه، روحانيان منتقد دولت و هر کسی که قرائت رسمی حکومت را به چالش می‌کشد" است.

شيرين عبادی و هادی قائمی خواهان آن شده‌اند که شرکت‌های ماهواره‌ای خدمات خود را مشروط بر رعايت قوانين اساسی ارتباطات بين‌المللی و استانداردهای حقوق بشر کنند.

آن‌ها ضمن آن‌که از اتحاديه اروپا و آمريکا خواسته‌اند که شرکت‌های ماهواره‌ای را ملزم به پايان دادن به همکاری‌شان با "سانسورچيان ايران" کنند اعلام کرده‌اند که "با توجه به نقش کليدی صداوسيما در زيرپا گذاشتن وسيع حقوق بشر در ايران، شرکت‌های اروپايی و آمريکايی نمی‌بايستی هيچ‌گونه خدماتی به آن‌ها ارائه دهند."

ماه گذشته پارلمان اروپا در قطعنامه‌ای، از شرکت يوتل‌ست خواست که خدمات خود را به ايران تا زمانی که پارازيت‌اندازی غيرقانونی انجام می‌شود متوقف کند.

دو فعال حقوق بشر در مقاله خود نوشته‌اند شورای اروپا بايستی در پی اين اقدام "حکمی الزام‌آور" را صادر کند و ارائه تمامی خدمات به صداوسيما را از سوی شرکت‌های اروپايی ممنوع سازد.

جمهوری اسلامی ايران شبکه‌های ماهواره‌ای غيردولتی را "سرويس‌های امنيتی دشمن" می‌داند و افزون بر ارسال پارازيت‌ بر روی آن‌ها، هم‌زمان در ايران کسانی را که با اين شبکه‌ها همکاری کنند زندانی می‌کند.

در ماه‌های اخير چندين نفر از مستندسازان ايرانی به اتهام همکاری با شبکه تلويزيونی بی‌بی‌سی فارسی زندانی شدند که از ميان آنان مجتبی ميرطهماسب همچنان در زندان به‌سر می‌برد.

همچنين مأموران نيروی انتظامی جمهوری اسلامی به‌شکل مداوم و روزمره با حمله به خانه‌های مسکونی مردم ديش‌های ماهواره‌ای آن‌ها را جمع‌آوری می‌کنند. مأموران افزون بر اين اقدام در برخی موارد به خانه افراد نیز رفته و آن‌ها را با "حکم قضایی" به مراجع قضایی فرامی‌خوانند.

اين‌همه در حالی است که روز ۲۲ دی‌ماه سال گذشته عزت‌الله ضرغامی، رئيس سازمان صداوسيمای جمهوری اسلامی، در نامه‌ای به بان کی مون، دبيرکل سازمان ملل، "از تبعيض‌های موجود و شرايط غيرعادلانه پخش شبکه‌های ماهواره‌ای در جهان اطلاع‌رسانی" انتقاد کرد.

وی در اين نامه از دبيرکل سازمان ملل خواست تا اقدامات مؤثری را برای رفع تبعيض در دسترسی همگان به فن‌آوری ارتباطات به‌عمل آورد و همچنين به "نقض ارزش‌های اخلاقی در برخی شبکه‌های ماهواره‌ای" رسيدگی کند.

احمدی‌مقدم: شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی‌زبان، اتاق ‌فرمان اغتشاشات هستند

zamaanehnews — Sat, 26 Nov 2011 07:19:22 +0000

سرتیپ اسماعیل احمدی‌مقدم، فرمانده نیروی انتظامی ایران گفته است شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی‌زبان، "اتاق فرمان اغتشاشات" هستند.

روزنامه شرق در شماره شنبه پنجم آذر ۱۳۹۰ به نقل از احمدی‌مقدم نوشت: "شبکه‌های ماهواره‌ای به‌خصوص شبکه‌های فارسی‌زبان عمدتاً از منابع مالی سرویس‌های اطلاعاتی دشمن تغذیه می‌شوند و برای ایجاد تغییرات فرهنگی، اثرگذاری سیاسی در داخل استفاده می‌شوند."

این مقام پلیس ایران اشاره‌ای به نام این شبکه‌ها نکرده است اما وی یک ماه پیش گفته بود همکاری با بی‌بی‌سی و صدای آمریکا، همکاری با "سرویس‌های امنیتی دشمن" است.

احمدی‌مقدم با این حال گفته است تنها یک راه برای همکاری با شبکه‌های ماهواره‌ای غیرفارسی وجود دارد.

به گفته وی مستندسازان، گروه‌های موسیقی و خوانندگان موسیقی "فقط با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌توانند با شبکه‌های ماهواره‌ای خارجی رسمی و غیرفارسی همکاری کنند."

به گفته حیدر مصلحی، وزیر اطلاعات ایران بی‌بی‌سی یک رسانه نیست بلکه تشکیلاتی است که فقط پوشش آن رسانه‌ای است، اما هویت آن بهایی - صهیونیستی و مأموریت‌های آن سیاسی - اطلاعاتی است

مقامات امنیتی و قضایی ایران در چند ماه اخیر شماری از روزنامه‌نگاران و مستندسازان را به اتهام "همکاری با بی‌بی‌سی فارسی" بازداشت کرده‌اند.

به گفته حیدر مصلحی، وزیر اطلاعات ایران "بی‌بی‌سی یک رسانه نیست بلکه تشکیلاتی است که فقط پوشش آن رسانه‌ای است، اما هویت آن بهایی - صهیونیستی و مأموریت‌های آن سیاسی - اطلاعاتی است."

در آخرین مورد از این بازداشت‌ها، حسن فتحی، روزنامه‌نگار در تهران، ۲۲ آبان امسال به دلیل مصاحبه با بی‌بی‌سی درباره انفجار در پادگان قدس سپاه پاسداران ایران بازداشت شد.

خبرگزاری فارس به نقل از یک منبع که نامش فاش نشده، وی را "خبرنگار بی‌بی‌سی فارسی در ایران" معرفی کرد اما بی‌بی‌سی اعلام کرد: "بی‌بی‌سی فارسی خبرنگار یا کارمندی در ایران ندارد و با آقای فتحی و بسیاری دیگر از روزنامه‌نگاران، دانشگاهیان و سایر شخصیت‌های ایرانی به عنوان تحلیلگران مستقل مصاحبه می‌کند."

مهدی افشارنیک، علی اکرمی، محمد حیدری و امیرعلی علامه‌زاده چهار روزنامه‌نگار در تهران نیز ۱۳ مهرماه امسال بازداشت شده بودند. وزارت اطلاعات ایران در اطلاعیه‌ای علت بازداشت این افراد را "همکاری" با تلویزیون بی‌بی‌سی فارسی اعلام کرد. اما بی‌بی‌سی اعلام کرد در ایران همکار ندارد.

افشارنیک، اکرمی و حیدری هفتم آبان ۱۳۹۰ آزاد شدند اما علامه‌زاده هنوز در بازداشت به سر می‌برد.

در همین حال مجتبی میرطهماسب، هادی آفریده، ناصر صفاریان، محسن شهرنازدار، کتایون شهابی و مهران زینت‌بخش شش مستندساز و سینماگر نیز ۲۶ شهریور ۱۳۹۰ به اتهام "همکاری با بی‌بی‌سی فارسی" در تهران بازداشت شدند.

به جز مجتبی میرطهماسب، بقیه این مستندسازان و سینماگران به مرور از زندان آزاد شدند. خبرگزاری خانه حقوق بشر ایران (رهانا) خبر داده است قرار بازداشت میرطهماسب تا دو ماه دیگر تمدید شده است.