علیا ماجده المهدی

جنجال تازه انتشار عکس نيمه‌برهنه يک زن تونسی

zamaanehnews — Sat, 10 Dec 2011 07:02:50 +0000

انتشار عکس نيمه‌برهنه ناديا بوسته، بازيگر تونسی موج تازه‌ای را در دنيای عرب به راه انداخته است.

پيش از او انتشار عکس‌های برهنه يک دختر مصری به نام عليا ماجده المهدی، موافقان و مخالفان سرسختی را به دنبال داشت.

انتشار عکس نيمه‌برهنه ناديا بوسته بر روی جلد يک مجله واکنش‌هايی را در شبکه‌های اجتماعی به دنبال داشته است.

به گزارش العربیه، ناديا بوسته گفته است: "بدن انسان می‌‌تواند وسيله‌ای برای بيان او باشد، بنابر اين هيچ دليلی نمی‌بينم تا جسم خود را از ديگران پنهان کنم."

در ماه نوامبر ۲۰۱۱ نيز انتشار عکس‌های برهنه عليا ماجده المهدی در وبلاگ شخصی‌اش جنجال‌آفرين شده بود

العربيه می‌گويد بيشتر کاربران شبکه‌های اجتماعی اين اقدام ناديا بوسته را "تحريک‌آميز" و "برخلاف عرف تونس" توصيف کرده‌اند.

با اين حال اين هنرپيشه تونسی گفته است نبايد با اقدام وی تنگ‌نظرانه برخورد کرد.

حدود يک ماه پيش نيز انتشار عکس‌های برهنه عليا ماجده المهدی در وبلاگ شخصی‌اش جنجال‌آفرين شده بود.

اين دختر ۲۰ ساله مصری به سی‌ان‌ان گفته بود: "اين عکس برای من نوعی بيان بودن است. من بدن انسان را بهترين فضای بازنمايی هنری اين موضوع می‌بينم. من عکس را شخصاً با استفاده از تايمر دوربينم گرفتم. رنگ‌های قوی قرمز و مشکی روی من تأثيرگذار بودند."

به گفته عليا ماجده "اغلب مصری‌ها درباره سکس پرده‌پوشی می‌کنند، چرا که با اين تفکر بزرگ می‌شوند که سکس چيز بدی است و کثيف است و در مدارس هيچ حرفی از سکس زده نمی‌شود. سکس برای اکثريت فقط مردی است که از زنی استفاده می‌کند و هيچ ارتباطی بين آن‌ها نيست و بچه‌ها تنها بخشی از اين معادله‌اند."

وی افزوده بود: "برای من اما سکس بيان احترام است؛ دغدغه‌ای برای بيان عشق که در سکس جمع می‌شود تا هر دو طرف را راضی کند. من سکس ايمن را تجربه کرده‌ام، اما قرص نمی‌خورم چرا که مخالف سقط جنين هستم. از دست دادن بکارتم در سن ۱۸ سالگی برای من همراه با لذت بود، چرا که با مردی بودم که عاشقش بودم و ۴۰ سال از من بزرگ‌تر بود. کريم عامر مرد دوم زندگی من است و دومين عشقم."

عليا ماجده المهدی از اقدام خود در انتشار عکس‌های برهنه‌اش به عنوان "جنبش آزادی‌خواهی آنلاين" نام می‌برد.

حجاب دوم علیا

behnam — Fri, 25 Nov 2011 12:43:37 +0000

در گفت‌وگو با ساقی قهرمان، فعال حقوق جنسی در کانادا

بهنام دارایی‌زاده

بهنام دارایی‌زاده - در هفته‌های گذشته، انتشار تصاویر برهنه "علیا ماجده المهدی" وبلاگ‌نویس جوان مصری، به تنهایی جنجالی را در جهان عرب برانگیخت. جنجالی که از چشم رسانه‌های غربی و سایر مردم خاورمیانه نیز پنهان نماند، اما اینک که چندروزی از ماجرا گذشته، شاید بتوانیم در ورای هیجان‌های نخستین، به این حرکت اعتراضی نگاهی متفاوت و عمیق‌تر بیاندازیم.

پرسش محوری این است: آیا در ورای این اقدام به ظاهر رادیکال و کم‌نظیر که واکنش مثبت و منفی بسیاری از فعالان و فمینیست‌ها را در پی داشت، پیام دیگری نیز نهفته است؟ در همین زمینه با ساقی قهرمان، پژوهشگر جنسیت و فعال در زمینه حقوق جنسی در کانادا گفت‌وگویی کرده‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

همان‌طور که حتماً در جریان هستید به تازگی علیا ماجده المهدی، وبلاگ‌نویس جوان مصری عکس‌هایی برهنه از خود و دوست پسرش را در وبلاگ شخصی و نیز در صفحه فیس‌بوکش منتشر کرد‌ه است و در همان جا نیز اشاره کرده که انگیزه‌اش از این اقدام، اعتراض به وضع موجود، نبود آزادی بیان، ارزش‌های حاکم و قدرت‌یابی اسلام‌گرایان و... است. در ابتدا مایلم نظر شما رو به عنوان یکی از فعالان حوزه جنسیت و حقوق جنسی در این زمینه بدانم.

ساقی قهرمان: من نیز چند تا از عکس‌های علیا را دیدم. نظر من این است که این عکس‌ها انتقال از یک "حجاب" به یک "حجاب" دیگر را نشان می‌دهد. به این معنا که با حجاب تعیین شده از سوی "فرهنگ مسلط" که برای بدن زن و جنسیت زن وضع شده هیچ تضادی ندارد.

در جامعه امروز مصر که در حال گذار از یک وضعیت فرهنگی- سیاسی به یک وضعیت فرهنگی-سیاسی دیگر است، علیا فقط دارد می‌گوید که من آن حجاب تعیین شده در ملاءعام را قبول ندارم، اما حجابی که برای زن در "حوزه خصوصی و خلوت" مقرر شده است را قبول دارم.

عکس‌هایی که علیا از خودش گرفته، دقیقاً همین را نشان می‌دهد. شکل آرایش علیا، لباسی که انتخاب کرده، یعنی گل‌سر قرمز، کفش قرمز و جوراب توری سیاه، اینها همه در واقع همان "حجابی" است که برای زن در خلوتی که تحت سلطه‌ یک چهره‌ مردانه قرار دارد، تعیین شده است. من فکر می‌کنم چیزی که علیا می‌خواهد بگوید در راستای آزادی‌های جنسی یا جنسیتی نیست، فقط یک اعتراض است. در این مفهوم که "خب بگذارید من خودم انتخاب کنم که کدام یکی از این دو تا حجاب را الان می‌خواهم بردارم."

با توجه به آن بسترهای اجتماعی- فرهنگی که شما نیز به آن اشاره کردید، به نظرتان همین حد از اعتراض نیز قابل تمجید نیست؟

هر حرکتی که به "خواست و انتخاب شخصی" افراد اشاره کند، به نظر من قابل تحسین است. به هنگامی که اکثر مردم مصر، قاعدتاً به مسائلی مانند اقتصاد یا مسائلی مثل حکومت آینده یا اینکه چه شخصی را به عنوان رئیس دولت انتخاب کنند، فکر می‌کنند، این که یک دختر جوان بلند شود و بگوید اساس و بنیاد آن تصمیم‌گیری‌ها و آزادی‌ها، به این بخش مشخص از فرهنگ برمی‌گردد در جای خودش خیلی حرکت قابل تحسینی است و خیلی نیز شجاعانه است و نشان از هوش علیا دارد، اما فقط در همین حد.

انتقاد دیگری هم که مطرح می‌شود این است که این نوع اعتراض‌ها که پیشتر نیز در دهه‌های۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در اروپا و برخی از کشورهای غربی جریان داشته به نوعی در بردارنده‌ نوعی نگاه "جنسیتی یا ابزارگونه" به تن و بدن زن است. آیا رویکرد انتقادی شما این نوع دیدگاه را نیز در بر ‌می‌گیرد؟

من فکر نمی‌کنم علیا عمداً قصد دارد به زن نگاه "ابزاری" داشته باشد. به نظر من، حرکت علیا از نداشتن آگاهی نسبت به محدودیت‌هایی ناشی می‌شود که جامعه و فرهنگ روی جنسیت می‌گذارد؛ یعنی تقسیم دوگانه جنسیت به "جنسیت مرد و "جنسیت زن و در پی آن "رفتار مردانه" و "رفتار زنانه".

با توجه به عکس‌هایی که علیا از خودش منتشر کرده، فکر نمی‌کنم شناخت علیا آن‌ قدر عمیق باشد که بخواهد در واقع استفاده ابزاری از خود داشته باشد. بلکه از روی عادت خیال می‌کند که با "برهنه‌شدن" می‌تواند "تابوشکنی" کند، اما نمی‌داند شکلی که برهنه شده، در واقع خودش همان تابو است.

یکی از حجاب‌هایی که زن ناچار است رعایت کند "زیبایی" است. یکی دیگر از حجاب‌هایی که زن ناچار است به آن ملزم باشد "ظرافت" است. یکی دیگر "معصومیت" است. علیا تمام این‌ها را رعایت می‌کند. استفاده ابزاری از خود نمی‌کند، اما نمی‌داند این کاری که می‌کند، در خود فرهنگ استفاده ابزاری از زن است.

یکی از حجاب‌هایی که زن ناچار است رعایت کند "زیبایی" است. یکی دیگر از حجاب‌هایی که زن ناچار است به آن ملزم باشد "ظرافت" است. یکی دیگر "معصومیت" است. علیا تمام این‌ها را رعایت می‌کند.

من فکر می‌کنم انتخاب یک زن برای پوشش، مثلاً اینکه تصمیم بگیرد چادر سرش کند یا نکند تا زمانی که این تصمیم و اراده خودش باشد و هر دقیقه‌ای که دلش بخواهد بتواند چادرش را بردارد و بگذارد روی زمین و دومرتبه بردارد و بگذارد سرش، اتفاق عجیب و غریبی نمی‌افتد. آزادی انتخاب چادر به معنی "آزادی انتخاب زن" است. به همان اندازه‌ که پوشیدن یک لباس برهنه و تن‌نما نیز می‌تواند انتخاب زن باشد. ما نباید "برهنگی" و "پوشیدگی" را در تقابل هم قراردهیم؛ تنها باید به حق انتخاب زن و حق تصمیم‌گیری زن برای انتخاب و حق او برای تغییر این انتخاب‌‌ها، تاکید داشته باشیم.

به باور شما، موضع‌گیری فعالان حقوق زنان و فمینیست‌های ایرانی نسبت به این دست از رفتارها و واکنش‌ها، چگونه باید باشد؟

به نظر من بهتر است به جای اینکه هیجان‌زده شوند و بر اساس داده‌های ناقص یا موضع‌گیری‌های صرفاً مقطعی و تاریخ‌دار تحلیل کنند، به مسئله "جنسیت و محدودیت‌های جنسیتی" نظر داشته باشند. ما زمانی می‌توانیم از این چهارچوب‌های محدود‌کننده و این حجاب‌ها تحمیلی، آزاد شویم که بدانیم هیچ دلیلی ندارد که مردها یک شکل خاص از لباس پوشیدن را رعایت کنند و زن‌ها نیز یک شکل دیگری را.

به نظر من فعالان اجتماعی و فعالان حقوق بشر باید تلاش کنند تا "انسان" را از این قالب تنگ دوگانه که در حال حاضر دچار آن است آزاد کنند. نه اینکه وقت بگذاریم که بگوییم: حجاب خوب است یا برهنگی خوب است! ما باید به این فکر کنیم که آیا مردها و زن‌ها با دامن و شلوار به دنیا می‌آیند؟ آیا شلواری که مردها می‌پوشند یک نوع "حجاب اجباری" است یا نه؟ آیا این حجاب اجباری به دلیل تعیین جنسیت و تعیین رفتار جنسیتی است؟

متاسفانه به طور معمول فعالان اجتماعی، با این مسائل به شکل مقطعی و کوتاه‌مدت برخورد می‌کنند. یعنی اگر لازم باشد که الان گفته شود علیا زن خیلی جسوری است، می‌گویند: بله علیا زن خیلی جسوری است، اما به ریشه‌ حرکت علیا و اینکه به کدام مسیر باید برود تا به یک آزادی انتخاب واقعی برسد معمولاً دقت نمی‌شود.

در همین زمینه:

گفت‌و‌گو با علیا ماجده المهدی:برهنه می‌شوم تا باشم

انقلاب زن برهنه مصری

Babak M — Sun, 20 Nov 2011 15:18:54 +0000

بهداد بردبار- سارا شاد

بهداد بردبار- سارا شاد - یک زن جوان مصری در اقدامی اعتراضی، عکس‌های برهنه خود و دوست پسرش را در وبلاگش منتشر کرد. این وبلاگ در روزهای گذشته هزاران بازدید‌کننده داشت به گونه‌ای که تعداد بازدیدکنندگان آن در هر ثانیه به سه نفر رسید و باعث شد این اقدام به یک جنجال رسانه‌ای بیانجامد.

علیا ماجده المهدی، دختر انقلابی مصری نخستین زنی نیست که از "برهنگی اندام" برای مبارزه با خشونت بهره گرفته است. پیش از این زنان یمنی پس از ماه‌ها سرکوب دولتی علی‌عبدالله صالح، چادرهای خود را سوزاندند تا نسبت به خشونت حاکم اعتراض کنند. حرکت نمادین آنها بر اساس یک سنت قدیمی صورت گرفت که در آن زنان عرب، چادرهای خود را آتش می‌زدند تا به این وسیله از مردان بخواهند به جنگ افروزی پایان دهند.

اما بسیار پیش از این یعنی در قرن یازدهم میلادی، بانو گودیوا، همسر دوک کاونتری در اعتراض به مالیات‌های سنگینی که همسرش بر مردم فقیر شهر وضع کرده بود برهنه شد و روی اسب نشست. و این چیزی نبود جز خواسته دوک. او برای کاهش مالیات‌ها، شرطی تعیین کرده بود که بانو گودیوا نتواند انجام دهد. با اینهمه گودیوا بر خلاف تصور همسرش این کار را کرد هرچند با حرکتی آمیخته به شرم و در حالی که سینه‌های خود را با گیسوانش پوشانده بود.‌‌ همان وقت مردم شهر به احترام او در خانه‌ها ماندند و در و پنجره‌ها را بستند تا با گودیوای فداکار و شرمگین همراهی کنند.

اما این واکنش‌ها در برابر علیا، دختر بیست ساله مصری نه به بستن در خانه‌ها و پنجره‌ها نزدیک است و نه به همراهی و همدلی عمومی. شاید از این جهت که این بار یک زن نه از موضع وابسته به "قدرت" بلکه از موضع یک مبارز و منتقد در اعتراض به جامعه‌ای خشن، مردسالار، تبعیض گرا، ‌نژاد‌پرست و مملو از آزار جنسی برهنه شده و به انتشار عکس‌های خود در اینترنت اقدام کرده است. آن هم در جامعه‌ای که هنوز بوسه‌های زن و مرد در فضا‌های عمومی، یک "تابوی فرهنگی" است. جامعه‌ای که حتی پس از انقلاب اخیر هم نتوانسته برای زنان بستری مناسب فراهم آورد برای گام برداشتن به سوی برابری‌های جنسیتی.

تن ابزار اعتراض

اگر زنان یمنی فقط چادرهای خود را از سر کندند تا از مردان(صاحبان قدرت) برای پایان دادن به خشونت درخواست کنند؛ علیا تن خود را که البته به طور کامل برهنه هم نیست – پوشیده با جوراب و کفش – نه برای تهدید و ارائه درخواست که برای نشان دادن حقانیت آزادی بیان در یک شبکه اطلاع رسانی منتشر کرده و مخاطبان او نه فقط مردهای مصری بلکه مردمی هستند که این دختر بیست ساله خطاب به آنها در وبلاگش می‌نویسد: "این اعتراضی است برای فقدان آزادی بیان در مصر زیرا برهنگی می‌تواند «واقعیت عریان» را به نمایش بگذارد."

اگرچه او نخستین زنی نیست که در مصر به وضعیت خشونت علیه زنان در جامعه‌اش اعتراض کرده؛ پیش از این نیز گروهی از وبلاگ نویسان مصری در اعتراض به آزارهای خیابانی علیه زنان مصری به انتشار انبوهی از مطالب دست زدند. با این همه موج آن اعتراض‌ها تا حدی شدید نبود که بتواند از رفتار تحقیر‌آمیز نیروهای امنیتی مصر با زنان بکاهد. در جریان انقلاب مصر، نیروهای پلیس دختران بازداشت شده را به زور معاینه می‌کردند تا بدانند آیا باکره هستند یا نه؛ اقدامی که از جانب سازمان عفو بین الملل نوعی شکنجه محسوب شد.

حالا این علیا ماجده المهدی است که جریان تازه‌ای از اعتراض‌ها را علیه خشونت زنان در مصر به راه انداخته تا جایی که هزاران دختر از کشورهای گوناگون گفته‌اند که از الگوی او پیروی خواهند کرد. بسیاری از آن‌ها با شعار "ما همه علیا" هستیم، عکس‌های خود را برهنه در تویتر و فیس بوک منتشر کرده‌اند.

اما به نظر می‌رسد شدید‌ترین موضع‌گیری در برابر این حرکت علیا از جانب اسلام‌گرایان مصری صورت گرفته باشد. هم آنهایی که خواستار اجرای شریعت اسلام هستند این بار در مقابل یک زن بیست ساله که سابقه مبارزه و عضویت در جنبش شش آوریل را نیز دارد. آنها موضع شدید گرفته‌اند و او را مستحق اجرای حد شرعی می‌دانند.

تا جایی که اعضای جنبش "شش آوریل" عضویت علیا را در این گروه منکر شده و بر این مساله اصرار دارند که جنبش آنها هیچ عضوی ندارد که به چنین رفتارهای شنیعی دست بزند. آنها همچنین مدعی‌اند که منتسب کردن علیا به جنبش شش آوریل، یک توطئه است بر همین اساس از عضویت او در جنبش خودشان اعلام برائت می‌کنند.

ظاهرآ واکنش اسلامگرایان به این حرکت اعتراضی، خشمگینامه بوده به گونه‌ای که آنها نسبت به الگوی رفتاری احتمالی زنان در آینده مصر از حالا ابزار نگرانی می‌کنند و می‌کوشند به افکار عمومی جامعه درباره روی کار آمدن سکولار‌ها و ترویج رفتارهای مشابه با حرکت اعتراضی علیا هشدار بدهند.

از سوی دیگر احزاب سکولار نیز نگران واکنش احتمالی رای دهندگان در انتخابات بعدی مصر هستند که شاید به دلیل افکار سنتی اکثریت مردم به نفع اسلامگرایان نتیجه دهد.

در چنین شرایطی است که علیا برهنه ایستاده است و به دوربین زل می‌زند. انگار که به مخاطب خود می‌خواهد بگوید: همین بود! این همه قوانین سخت‌گیرانه و فشار برای مخفی کردن همین اندامی که الان می‌بینی؟ او نه تنها همچون گودیوا از برهنه کردن اندام خود شرمگین نیست، بلکه می‌خواهد برچسب "شرمگاه" را نیز که در برخی فرهنگ‌ها به "اندام جنسی زن" نسبت می‌دهند بی‌اعتبار سازد.

علیا شاید یک فمینیست، یک فیلسوف و یک تئوریسین سیاسی نباشد، اما بدون شک یک "مبارز" است که در معمولی‌ترین و عادی‌ترین حالت وجودی خود به اعتراض با خشونتی دست می‌زند که نه فقط از سوی اسلامگرایان، بلکه به شیوه‌های مختلف از سوی واپسگرایان فرهنگی علیه زنان جامعه اعمال می‌شود.

پانویس:

در مورد افسانه گویدیوا به اینجا مراجعه کنید.

گفت‌و‌گو با علیا ماجده المهدی:برهنه می‌شوم تا باشم

Maryam — Sun, 20 Nov 2011 11:37:45 +0000

برگردان:

برگردان: نون- الف

وبلاگ‌نویس مصری، علیا ماجده المهدی، این روز‌ها بدل به فردی شده که در خاورمیانه و در هر خانه‌ای نامش به گوش می‌خورد و جنجالی جهانی را برانگیخته است. دلیل این کار اما عکس‌های برهنه‌ای است که او از خود در فضای مجازی منتشر کرده است. کار او مورد پوشش رسانه‌ای گسترده قرار گرفت و خشم بسیاری را در مصر برانگیخت.

این کار او همچنین لیبرال‌ها را نگران کرده تا مبادا پس از انتخاب احتمالی آن‌ها در انتخابات هفته آینده، بر چشم‌انداز سیاسی آن‌ها تاثیر بگذارد. علیا ماجده المهدی خودش را آتئیست می‌خواند. او پنج‌ماه گذشته را با دوست پسرش زندگی کرده که یک وبلاگ‌نویس به نام کریم عامر است. کریم سال ۲۰۰۶ به دلیل انتقاد از اسلام و توهین به رئیس‌جمهور سابق، حسنی مبارک، به چهارسال زندان محکوم شد. گفت‌وگویی که می‌خوانید، گفت‌و‌گوی اختصاصی علیا ماجده المهدی با سی‌ان‌ان است.

به چه دلیل عکسی برهنه از خودت روی توییتر منتشر کردی و چرا در آن عکس جوراب ساق بلند زنانه مشکی و کفش‌های پاشنه بلند قرمز به پا داشتی؟
علیا ماجده المهدی: پس از اینکه عکسم از روی فیس‌بوک حذف شد، یکی از دوستان مذکرم از من پرسید: آیا می‌توانم عکست را روی توییتر منتشر کنم یا نه؟ من پذیرفتم چرا که از زن بودن خود شرمنده نیستم، آن هم در جامعه‌ای که زنان در آن چیزی نیستند جز ابژه‌های جنسی که هر روز مورد آزار و اذیت مردانی قرار می‌گیرند که هیچ چیز راجع به سکس و اهمیت زن نمی‌دانند. این عکس برای من نوعی "بیان بودن" است. من بدن انسان را بهترین فضای بازنمایی هنری این موضوع می‌بینم. من عکس را شخصاً با استفاده از تایمر دوربینم گرفتم. رنگ‌های قوی قرمز و مشکی روی من تاثیرگذار بودند.

درون بدنی که در آن‌‌ عکس برهنه می‌بینیم واقعاً چه کسی هست؟
من می‌خواهم متفاوت باشم. عاشق زندگی‌ام و بیش از هر چیزی عاشق هنر، عکاسی و بیان اندیشه‌های خود از طریق نوشتن هستم. به همین خاطر بود که در رشته مطالعات رسانه‌ها درس خواندم و امیدوارم بتوانم به جهان تلویزیون راه پیدا کنم تا از آن طریق بتوانم حقیقت را به نمایش بگذارم در برابر دروغ‌های بی‌شماری که هر روز در این جهان بار آن را بر دوش می‌کشیم. من تصور نمی‌کنم که تنها راه بچه‌دار شدن ازدواج است، از نگاه من فقط عشق مطرح است.

واکنش والدین مسلمان شما چه بود؟ احساس آن‌ها نسبت به زندگی با دوست پسرت بدون آیین ازدواج چیست؟
آخرین بار ۲۴ ساعت پیش با آن‌ها حرف زدم. مایلند که از من حمایت کنند و به من نزدیک‌تر شوند؛ خصوصا پس از انتشار عکس‌ها، اما هنوز هم کریم را متهم می‌دانند که من را شست‌وشوی مغزی داده است. اما او تمام مدت از من حمایت کرده است. من چندماه پیش به خاطر این‌که والدینم سعی کردند زندگی‌ام را از طریق عدم پرداخت شهریه دانشگاهم کنترل کنند، از ای‌یوسی (دانشگاه آمریکایی قاهره) اخراج شدم.

رسانه‌ها به تو می‌گویند انقلابی اما تو در ماه فوریه در طول مدت ۱۸ روزِ انقلاب در میدان تحریر نبودی. آیا جدا از عکس برهنه‌ای که در فضای مجازی گذاشتی، روحیه سیاسی در تو وجود دارد؟
من هرگز سیاسی نبودم. بار اول در روز ۲۷ ماه مه ‌به تظاهرات پیوستم چرا که احساس می‌کردم به حضور و تصمیم‌گیری من نیاز هست. باید آینده مصر را عوض می‌کردم و از این رو دیگر ساکت نماندم. اینجا لازم است که روشن کنم من جزئی از جنبش ششم آوریل (گروهی سیاسی در مصر که از پیشروان انقلاب در مصر بودند) نیستم چرا که اخیراً شایعاتی در این زمینه توسط حزب دموکراتیک ملی مبارک شنیده می‌شود. آنها می‌خواهند روی بازخوردهای عکس سرمایه‌گذاری کنند.

من از زن بودن خود شرمنده نیستم، آن هم در جامعه‌ای که زنان در آن چیزی نیستند جز ابژه‌های جنسی که هر روز مورد آزار و اذیت مردانی قرار می‌گیرند که هیچ چیز راجع به سکس و اهمیت زن نمی‌دانند. این عکس برای من نوعی "بیان بودن" است

چیزی که مرا شگفت‌زده کرد بیانیه جنبش ششم آوریل بود که در آن مشخص کرده بودند که علیا ماجده المهدی جزئی از سازمان ما نیست و اینکه آن‌ها آتئیسم را اصلاً قبول ندارند. کجاست آن لیبرالیسم و دموکراسی‌ای که مدعی‌اش بودند؟ آن‌ها برای جاه‌طلبی‌های سیاسی خود تنها آنچه را می‌گویند که جامعه می‌خواهد.

نظرت راجع به آزمایش اجباری باکرگی چیست که ارتش مصر از ده‌ها دختری می‌گیرد که در میدان تحریر بازداشت شده‌اند؟
به اعتقاد من این موضوع دقیقاً نوعی تجاوز است. در درجه اول آن ارتشی‌هایی که این تست را انجام می‌دهند باید مجازات شوند چرا که بدون رضایت دختر‌ها چنین کاری را انجام داده‌اند، اما به جای آن دختر‌ها باید شرمنده باشند و بسیاری از آن‌ها به اجبار سکوت کنند.

آیا در این انقلاب جنسی، تو سکس ایمن را هم تجربه کردی؟
اغلب مصری‌ها درباره سکس پرده‌پوشی می‌کنند، چرا که با این تفکر بزرگ می‌شوند که سکس چیز بدی است و کثیف است و در مدارس هیچ حرفی از سکس زده نمی‌شود. سکس برای اکثریت فقط مردی است که از زنی استفاده می‌کند و هیچ ارتباطی بین آن‌ها نیست و بچه‌ها تنها بخشی از این معادله‌اند.

برای من اما سکس بیان احترام است؛ دغدغه‌ای برای بیان عشق که در سکس جمع می‌شود تا هر دو طرف را راضی کند. من سکس ایمن را تجربه کرده‌ام، اما قرص نمی‌خورم چرا که مخالف سقط جنین هستم. از دست دادن بکارتم در سن ۱۸ سالگی برای من همراه با لذت بود، چرا که با مردی بودم که عاشقش بودم و ۴۰ سال از من بزرگ‌تر بود. کریم عامر مرد دوم زندگی من است و دومین عشقم.

وضعیت زنان را در "مصر جدید" چطور می‌بینی و آیا اگر انقلاب به موفقیت نرسد کشورت را ترک می‌کنی؟
من ابداً نسبت به انقلاب مثبت فکر نمی‌کنم تا زمانی که شاهد فوران یک انقلاب اجتماعی نباشیم. زنان زیر سایه اسلام تنها ابژه‌هایی برای استفاده خانگی‌اند، اما من جایی نمی‌روم و تا آخر علیه تبعیض‌ها خواهم جنگید. زنان بسیاری حجاب به سر می‌کنند تنها به خاطر فرار از آزار و اذیت هنگام راه رفتن در خیابان‌ها. من از این متنفرم که جامعه به روی همجنس‌گرایان برچسب غیرعادی می‌گذارد. تفاوت که غیر عادی نیست!

برنامه آینده‌ات با کریم چیست و فکر می‌کنی ادامه کلنجار رفتن با این گرفتاری جدید بدنامی برایت سخت باشد؟
در این ماجرا پی بردم که دوستانم واقعاً چه کسانی هستند و کریم را دارم که مرا عاشقانه دوست دارد. او به عنوان ناظر رسانه‌ای مشغول به کار است و من نیز به دنبال کار می‌گردم. از چیزهای ساده در زندگی استقبال کرده‌ام و به هر کلمه‌ای که می‌گویم اعتقاد دارم. دوست دارم در خطر زندگی کنم و تحت فشار همه تهدید‌هایی باشم که به گوشم می‌رسند تا آنجا که آزادی واقعی‌ای را به دست بیاورم که همه مصری‌ها برای آن می‌جنگند و روزانه برای آن می‌میرند.

منبع:
سی‌ان‌ان

در همین زمینه:

دختر فعال مصری عکس برهنه خود را منتشر کرد

یک برهنگی و یک نگاه

arezoo — Sat, 19 Nov 2011 18:32:57 +0000

بامداد راد

بامداد راد – دیروز که داشتم پیوندی را به بالاترین می‌فرستادم، پس از ارسال و در صفحه پیوندهای تازه، یک پیوند از یک موضوع داغ توجهم را جلب کرد که با وجود این که زمان اندکی از ارسالش می‌گذشت، به دفعات زیاد مورد مشاهده قرار گرفته بود.

جریان از این قرار است که یک دختر مصری، در اعتراض به رشد اسلام‌گرایی در کشورش، عکس‌های تمام‌برهنه خود و دوست‌پسرش را در وبلاگ و صفحه فیس‌بوکش منتشر کرده است. کاری به این کار و چرایی‌اش ندارم، موضوع مهم‌تر برای من واکنش کاربران بالاترین نسبت به این موضوع است که درصد بالایی از کاربران وب فارسی را تشکیل می‌دهند.

احتمالاً گروهی صرف آگاهی از این‌که موضوع مربوط به یک دختر برهنه است، آن را با اشتیاق فراوان دیده‌اند. از وب‌سایت آلمانی‌ای که خبر یادشده را منتشر کرده، تا حالا بیش از سی‌وچهارهزار مرتبه بازدید شده است. پیوندهای دیگری که داغ شده‌اند ولی نشان ۱۸+ را در کنار خود ندارند تا نشان دهند حاوی عکس این دختر هستند یا در عنوان‌شان اشاره‌ای به این نشده که عکس دختر هم در وب‌سایت هست، بازدیدی معمولی و در حد دیگر پیوندهای داغ‌شده دارند.

مدتی پیش، وقتی در پیشخوان وردپرس وبلاگی را دیدم که با موضوع داستان سکسی در صدر فهرست وبلاگ‌های پربازدید قرار داشت، کنجکاو شدم تا این قضیه را بررسی کنم. شرح کامل ماجرا را این‌جا نوشته‌ام. موجزش این است که با همکاری یکی از دوستانم یک وبلاگ داستان سکسی درست کردیم و با در نظر قرار گرفتن قواعدی، داستان‌هایی را که در این زمینه در فضای مجازی پیدا می‌شد در آن قرار دادیم. پس از مدت کوتاهی آن را تعطیل کردیم، ولی در همان مدت کوتاه آن‌چنان بازدیدی داشتیم و چنان نظراتی دریافت می‌کردیم که سرمان درد گرفته بود. هنوز هم به ایمیلی که ویژه‌ آن وبلاگ بود نامه‌هایی می‌آید و با قید فوریت، تقاضای داستان و عکس و فیلم سکسی مطرح می‌شود.

دختری در اعتراض به موضوعی برهنه می‌شود و از سوی یکی از پایگاه‌های وب فارسی، نه‌تنها اصل موضوع که برهنگی او مورد توجه قرار می‌گیرد. شاید البته در ظاهر، کار او ستایش شود و مواضع روشنفکرانه‌ای نسبت به حرکت او صادر شود، ولی اصل موضوع همان است که آمار بازدید صفحاتی که عکسدار هستند چندین برابر صفحاتی است که عکس ندارند و فقط متن خبر را کار کرده‌اند. همان است که وبلاگ این دختر از تمام وب‌سایت‌های خبری پربیننده عربی نیز پربیننده‌تر می‌شود و پیوند وبلاگ و صفحه فیس‌بوک او هم در فهرست پیوندهای این موضوع داغ قرار می‌گیرد، لابد برای آگاهی از "اصل خبر"!

فکر می‌کنم بتوان بین این موضوع و این‌که در میان شهرهای ایران، مذهبی‌ترین‌شان که قم باشد، بیشترین بازدید را از وب‌سایت‌های سکسی دارد و در میان کشورهای دنیا، کشورهای اسلامی بیشترین بازدید را از این وب‌سایت‌ها دارند و در خاورمیانه پس از عربستان، ایران دومین مصرف‌کننده بزرگ لوازم آرایش است، رابطه‌ای پیدا کرد. بدبختانه حاکمان جمهوری اسلامی در خیال خام خود چنین می‌پرورند که با بگیر و ببند و فیلتر و گشت ارشاد و گشت نسبت و گشت امنیت اخلاقی و غیره، می‌توانند این بحران جنسی را که یکی از چندین بحران خطرناک جامعه‌ امروز ایران است، حل کنند.

ریشه این مشکل البته نه به دوره جمهوری اسلامی که به تاریخ ایران بازمی‌گردد؛ آن‌جا که پادشاهان قاجار که خود را با عناوین دهان‌پرکنی به خدا و دین و قرآن پیوند می‌زدند، در پستو به انواع گوناگون عیاشی می‌کردند و حکایاتی که از حرمسرای ناصری وجود دارد، هنوز هم دهان به دهان می‌گردد. ما عادت به اخلاق‌فروشی کرده‌ایم، نه رفتار اخلاقی. تاریخ‌مان در وجودمان رسوب کرده که حرف‌های قلمبه را برای مردم بگذاریم و در پستوها چنین رفتار کنیم و چنان.

اکنون جمهوری اسلامی با تمام انتقاداتی که به آن وارد است، با زور شکاف‌های اجتماعی ما را پر کرده؛ از شکاف طبقاتی، تا شکاف جنسی و جنسیتی و نسل‌ها. این فهرست را می‌توان طویل‌تر کرد، اما مهم‌تر از برشمردن گسل‌هایی که جامعه امروز ایران روی آن‌ها بنا شده، این است که اگر روزی نه‌چندان دور زور دولتی فروبریزد چه خواهد شد؟

تصاویر: تارنمای علیا ماجده المهدی

دختر فعال مصری عکس برهنه خود را منتشر کرد

zamaanehnews — Thu, 17 Nov 2011 06:23:49 +0000

عليا ماجده المهدی، دختر ۲۰ ساله مصری عکس لخت خود را بر روی فيسبوک، توئيتر و وبلاگ شخصی‌اش منتشر کرد.

به گزارش العربيه، اين دختر مصری از اقدام خود به عنوان "جنبش آزادی‌خواهی آنلاين" نام برده است.

العربيه گزارش داده است: "هنگامی که وی روز يکشنبه گذشته به عنوان نخستين دختر عرب دست به چنين اقدامی زد و ديوارهای حيا در جوامع عرب را شکست، هزاران نفر از کاربران خشمگين و همچنين هواداران عليا نسبت به اين جنجال واکنش نشان دادند."

العربيه: تعداد زنانی که با عليا اعلام همبستگی کرده‌اند بيشتر است. برخی از اين زنان نيز اعلام کرده‌اند در شرايط مناسبی عکس‌های لخت خود را منتشر خواهند کرد

عليا در وبلاگ شخصی خود که آن را "مذکرات ثائرة" (يادداشت‌های يک زن انقلابی) ناميده است، در زير عکس خود نوشته است: "نخست درباره زنانی که در آغاز دهه ۷۰ ميلادی در دانشکده هنرهای زيبا به عنوان مدل در برابر نقاشان مرد لخت می‌شدند قضاوت کنيد و کتاب‌های هنری را پنهان کرده، مجسمه‌های برهنه را بشکنيد، سپس در برابر آينه لخت شويد و بدن‌های خود را که با ديد تحقيرآميز به آن‌ها نگاه می‌کنيد به آتش بکشيد تا پيش از فرستادن اهانت‌هايی با مضمون تبعيض جنسی به من و نفی حق آزادی بيان من، برای هميشه از عقده‌های جنسی خود رها شويد."

در هر ثانيه سه نفر به بينندگان اين وبلاگ افزوده می‌شود که بيشتر آن‌ها از کشورهای عربی هستند.

العربيه گزارش داده تعداد زنانی که با عليا اعلام همبستگی کرده‌اند بيشتر است. برخی از اين زنان نيز اعلام کرده‌اند "در شرايط مناسبی عکس‌های لخت خود را منتشر خواهند کرد."

اين دختر مصری پيشتر خود را عضو جنبش شش اوريل معرفی کرده بود. جنبش شش آوريل يکی از گروه‌هايی است که تظاهرات عليه حسنی مبارک، رئيس‌جمهور پيشين مصر را رهبری کرد.

اما اين جنبش با انتشار بيانيه‌ای عضويت عليا را در جنبش شش آوريل رد کرد. پس از انتشار اين بيانيه، عليا ماجده المهدی نيز اعلام کرده است عضو جنبش شش آوريل نيست.