سينماگران ايران

خاک‌سپاری دو هنرمند سینما و نقاشی ایران

news-zamaneh — Mon, 25 Mar 2013 12:30:37 +0000

پیکرهای هوشنگ کاووسی، منتقد و کارگردان قدیمی سینما و احمد اسفندیاری، نقاش و از پیشگامان هنر نوگرای ایران در قطعه هنرمندان قبرستان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شدند.

خبرگزاری مهر امروز دوشنبه پنجم فروردین‌ماه نوشت، صبح امروز دوشنبه پنجم فروردین‌ماه پیکر هوشنگ کاووسی، فیلمساز و منتقد تحلیلی سینمای ایران در میان تعداد اندکی از هنرمندان و چهره‌های هنری از در ورودی محوطه تالار وحدت به سمت قبرستان بهشت زهرای تهران تشییع و به خاک سپرده شد.

هوشنگ کاووسی پس از مدت‌ها بستری بودن در بخش آی‌سی‌يو بیمارستان سینا دوم فروردین‌ماه جاری هنگام ۹۰ سالگی درگذشت.

برخی از هنرمندان سینمای ایران از جمله عزت‌الله انتظامی، بهمن فرمان‌آرا، جمشید گرگین، رضا کیانیان، داریوش اسدزاده و نیز هنرمندانی چون عطاءالله امیدوار، معمار و عکاس، احمد طالبی‌نژاد، کارگردان و نویسنده، علی‌رضا زرین دست، مدیر فیلمبرداری، فرهاد توحیدی، فیلمنامه‌نویس و رئیس هیئت مدیره خانه سینما، هوشنگ گلمکانی، سردبیر ماهنامه فیلم و احمد میرعلایی، مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی و چند تن دیگر از دوستداران فرهنگ و هنر در مراسم تشییع پیکر هوشنگ کاووسی حاضر بودند.

رضا کیانیان در مراسم خاکسپاری هوشنگ کاووسی: استاد کاووسی نگاه منتقدانه‌ای به سینما داشت و از سینمای ایران با عنوان "فیلمفارسی" نام می‌برد و تا آخر هم پای حرفش ایستاد ولی من پای حرفم نماندم و معتقد شدم که "فیلمفارسی" هم خوب است

در ابتدای این مراسم، عزت‌الله انتظامی، بازیگر پیشکسوت سینمای ایران از حضور در جایگاه سخنرانی خودداری کرد.

رضا کیانیان، بازیگر مطرح سینمای ایران یکی از سخنرانان این مراسم، از خاطره دوره دانشجویی‌اش درباره زنده‌یاد کاووسی یاد کرد و گفت: "استاد کاووسی نگاه منتقدانه‌ای به سینما داشت و از سینمای ایران با عنوان «فیلمفارسی» نام می‌برد و تا آخر هم پای حرفش ایستاد ولی من پای حرفم نماندم و معتقد شدم که «فیلمفارسی» هم خوب است."

سپس علی‌رضا زرین‌دست، فیلمبردار مطرح سینمای ایران ضمن آن‌که کاووسی را نخستین آغازگر نقد سینمایی در ایران معرفی کرد، گفت: "کاووسی تنها کسی بود که دکترای فیلمسازی را از فرانسه به ایران آورد."

جمشید گرگین، بازیگر سینما و تلویزیون یکی دیگر از سخنرانان این مراسم، کاووسی را فردی سازش‌ناپذیر توصیف کرد و گفت: "وی تا آخرین لحظه حیاتش این صفت را در خود داشت."

به گفته این بازیگر، کاووسی، "سینمای غیرراستین" را قبول نداشت.

همچنین، پیکر احمد اسفندیاری، نقاش و از پیشگامان هنر نوگرای ایران نیز صبح امروز پنجم فروردین‌ماه با حضور حمید شاه‌آبادی، معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و برخی از هنرمندان عرصه هنرهای تجسمی از مقابل موزه هنرهای معاصر به سمت قطعه هنرمندان قبرستان بهشت زهرای تهران تشییع و به خاک سپرده شد.

احمد اسفندیاری که از وی به‌عنوان هنرمند پیشگام هنر نوگرای ایران یاد می‌شود به دلیل کهولت سن شامگاه ۲۹ اسفندماه در آستانه‌ فرارسیدن سال نو، هنگام ۹۰ سالگی از دنیا رفت.

به باور کار‌شناسان هنر، احمد اسفندیاری از پیشکسوتان مدرنیسم ایران و از نسل نقاشانی بود که در دهه ۲۰، بار سنگین تغییر قالب‌های بیانی فرسوده گذشته را بر دوش داشته و توانسته است آن را به مقصدی امن و مطمئن برساند.

"ايران کشوری که سينماگرانش آزاد و شادند"

Fri, 28 Oct 2011 09:02:42 +0000

جواد شمقدری، معاون امور سينمايی وزارت ارشاد در پاريس گفت در سينمای ايران آزادی بيان وجود دارد.

تارنمای روزنامه لوموند، چاپ فرانسه، به قلم ژاک ماندلبُم، روزنامه‌نگار پرسابقه و نويسنده کتاب‌های سينمايی، گزارشی از نشست رسانه‌ای جواد شمقدری، معاون امور سينمايی وزارت ارشاد اسلامی ايران در روز چهارشنبه ۲۶ اکتبر در پاريس منتشر کرده و سخنان وی را مورد انتقاد قرار داده است.

ژاک ماندلبُم از نشست رسانه‌ای جواد شمقدری در "مرکز فرهنگی ايران" وابسته به سفارت جمهوری اسلامی ايران در پاريس به‌عنوان "صحنه عجيب و غريب" ياد کرده است.

اين روزنامه‌نگار می‌نويسد جمعيت چندانی در اين نشست حضور نداشت و روزنامه‌نگاران اندک در برابر چشمان هوشيار يک فيلم‌بردار و دو عکاس، "که حضور هر فردی را زير نظر داشتند" شرکت داشتند.

ماندلبُم می‌افزايد: "حاضران حدود ۲۰ نفر می‌شوند که ظاهرأ از نزديکان و آشنايان به محل هستند."

شمقدری: آقای پناهی که بسيار ثروتمند است و در يک خانه بزرگ زندگی می‌کند در حال آماده ساختن فيلمی بود که ايران را به‌عنوان کشوری خطرناک نشان می‌داد. او با پشتيبانی لابی صهيونيستی پول زيادی بابت اين کار دريافت کرد

اين نويسنده از فشارهای موجود بر جامعه سينمايی ايران می‌نويسد و می‌گويد در حالی که در اطراف سينماگران ايرانی ديوار می‌کشند مقام‌های بلندپايه حکومت ايران ظاهرأ برای کاهش تأثيرات چنين سياست فرهنگی‌ای به فرانسه آمده‌اند.

ماندلبُم برای يادآوری وضعيت سينماگران ايرانی به محکوميت‌ سنگين جعفر پناهی و همچنين محمد رسول‌اف اشاره می‌کند.

جعفر پناهی و محمد رسول‌اف دو فيلم‌ساز ايرانی در مهرماه گذشته با حکم قطعی دادگاه تجديدنظر استان تهران به اتهام "اقدام عليه امنيت کشور" و "فعاليت تبليغی عليه نظام" به زندان و محروميت محکوم شدند.

دادگاه تجديدنظر جعفر پناهی را به شش سال و محمد رسول‌اف را به يک‌ سال حبس تعزيری محکوم کرد.

همچنين جعفر پناهی به ۲۰ سال محروميت از هر نوع فيلم‌سازی و نوشتن فيلم‌نامه و هر نوع مصاحبه با رسانه‌های نوشتاری و شنيداری و ديداری داخلی و خارجی و خروج از کشور شد.

نويسنده لوموند سپس به بازداشت اخير مستندسازان ايرانی اشاره می‌کند.

ناصر صفاريان، مجتبی ميرطهماسب، هادی آفريده، محسن شهرنازدار، شهنام بازدار و کتايون شهابی شش مستندسازی بودند که چندی پيش به اتهام "همکاری با بی‌بی‌سی فارسی" در ايران بازداشت شدند.

از اين مستندسازان مجتبی ميرطهماسب، کارگردان، و کتايون شهابی، تهيه‌کننده و پخش‌کننده فيلم، همچنان در بازداشت به‌سر‌می‌برند و بقيه آزاد شده‌اند.

ژاک ماندلبُم در گزارش خود همچنين به محکوميت مرضيه وفامهر، بازيگر و فيلم‌ساز، به يک سال زندان و ۹۰ ضربه شلاق به‌خاطر بازی در فيلمی که "حکومت را مورد نقد قرار داده است" می‌پردازد.

مرضيه وفامهر چند روز پيش پس از گذراندن بيش از سه ماه و نيم بازداشت، آزاد شد. اتهام او بازی در فيلم "تهران من، حراج" ساخته گراناز موسوی، شاعر و فيلم‌ساز ساکن استراليا بود.

ماندلبُم همچنين متذکر می‌شود که "بزرگ‌ترين فيلم‌ساز ايرانی"، عباس کيارستمی نيز در کشور خود در "تبعيد" به‌سر می‌برد.

وی می‌نويسد با سخنان جواد شمقدری در نشست رسانه‌ای پاريس آشکار شد که همه چيز "ساده‌تر از آن است که ما فکر می‌کنيم."

شمقدری در اين نشست گفت: "از آغاز انقلاب اسلامی که با خود آزادی بيان در ايران را آورد، سينماگران منتقد حکومت از سوی غرب پشتيبانی شدند؛ در حالی که سينماگران مستقل واقعی در کشور خود ماندند."

گزارش می‌افزايد، شمقدری دليل موانع گسترش سينمای واقعی ايران را نيز "تسلط هاليوود و لابی صهيونيست‌ها" دانست و خطاب به روشنفکران فرانسه گفت که "وظايف خود را در راه اين حقيقت به انجام رسانند."

ژاک ماندلبُم می‌نويسد در حالی که حاضران در سالن از اين سخنان کلی به‌طور ضمنی اظهار رضايت می‌کردند در مورد وضعيت ويژه جعفر پناهی سئوال شد.

نويسنده لوموند پاسخ شمقدری را نشانه‌ای از "ناسازگاری انکارناپذير با انديشه" می‌داند. شمقدری گفت: "نمی‌خواستم وارد اين موضوع شوم اما حالا که شما مرا مجبور می‌کنيد... آقای پناهی که بسيار ثروتمند است و در يک خانه بزرگ زندگی می‌کند در حال آماده ساختن فيلمی بود که ايران را به‌عنوان کشوری خطرناک نشان می‌داد. او با پشتيبانی لابی صهيونيستی پول زيادی بابت اين کار دريافت کرد. او به گناه خود اقرار نکرد و از خطوط قرمز عبور کرد."

ژاک ماندلبُم در انتها می‌نويسد: "دو ساعت پس از اين نشست، با بوسه بر خاک فرانسه به قهرمانی پناهی (چه کلمه ديگری می‌توان به‌کار برد؟) و يارانش می‌انديشم."