جایزه صلح نوبل

آنگ سان سوچی پس از ۲۱ سال جايزه صلح نوبل را دريافت کرد

zamaanehnews — Sat, 16 Jun 2012 13:56:15 +0000

آنگ سان سوچی، رهبر مخالفان حکومت برمه (ميانمار) پس از ۲۱ سال جايزه صلح نوبل را که در سال ۱۹۹۱ برنده شده بود، دريافت کرد.

به گزارش خبرگزاری رويترز، سوچی امروز شنبه ۱۶ ژوئن (۲۷ خرداد ۱۳۹۱) در اسلو، پايتخت نروژ پس از دريافت جايزه صلح نوبل گفت کشورش تا رسيدن به آزادی‌های سياسی راه طولانی در پيش دارد.

سوچی پس از ۱۵ سال حبس خانگی، روز چهارشنبه ۲۴ خرداد پس از ۲۴ سال توانست از برمه خارج شود و به اروپا سفر کند.

سوچی همچنين در سخنرانی مراسم دريافت جايزه صلح نوبل گفت: "صلح در جهان ما به يک هدف دست نيافتنی تبديل شده است."

آنگ سان سوچی ۶۶ ساله، نخست در سال ۱۹۸۹ بازداشت شد و بيشتر اين دو دهه اخير را در حصر خانگی گذراند تا نوامبر ۲۰۱۰ که آزاد شد.

سوچی پس از آزادی از حبس خانگی در انتخابات پارلمانی برمه شرکت کرد و موفق شد به همراه ۳۳ عضو حزب تحت رهبری‌اش به پارلمان راه پيدا کند.

انتخابات اخير برمه که روز يکم آوريل برگزار شد، نخستين انتخابات از سال ۱۹۹۰ بود که حزب "اتحاد ملی برای دموکراسی" در آن شرکت کرد.

اين حزب به رهبری آنگ سان سوچی در انتخابات سال ۱۹۹۰ توانست ۸۱ درصد کرسی‌های مجلس را از آن خود کند، اما حکومت نظامی بلافاصله آرا را باطل کرد.

اکنون با احيای دوباره برخی آزادی‌های سياسی در برمه به‌نظر می‌رسد دوران جديدی در اين کشور آغاز شده ‌است.

سوچی پيش از چهارم ژوئيه برای حضور در آغاز فعاليت پارمان برمه به کشورش باز خواهد گشت.

جايزه صلح نوبل به سه زن اهدا شد

zamaanehnews — Sun, 11 Dec 2011 05:01:39 +0000

جايزه صلح نوبل ۲۰۱۱ که پيشتر برندگان آن معرفی شده بودند، روز شنبه ۱۰ دسامبر (۱۹ آذر ۱۳۹۰) به سه زن اهدا شد.

به گزارش آسوشیتدپرس اين جايزه روز شنبه در اسلو پایتخت نروژ به الن جانسون سرليف، رئيس جمهور ۷۳ ساله ليبريا، ليما گبمووی فعال حقوق بشر ۳۰ ساله از ليبريا و توکل کرمان روزنامه‌نگار ۳۲ ساله از يمن اهدا شده است.

توکل کرمان در مراسم اهدای جايزه صلح نوبل گفت: "زنان اکنون رهبران هستند، نه فقط رهبران کشورهای‌شان يا رهبران مبارزه‌های‌شان، بلکه آن‌ها رهبران جهان هستند."

وی افزود: "مطمئن هستم که انقلاب‌های صلح‌آميز و دولت‌های جديد در کشورهای عربی و بقيه مناطق جهان، تروريسم را از بين می‌برد."

توکل کرمان از برندگان جایزه صلح نوبل: زنان اکنون رهبران هستند، نه فقط رهبران کشورهای‌شان يا رهبران مبارزه‌های‌شان، بلکه آن‌ها رهبران جهان هستند

شوربورن ياگلاند، رييس کميته جايزه نوبل گفته است اهدای اين جايزه به سه زن "نشانه پشتيبانی ما از بهار عربی، زنان و احترام به مسلمانان است."

کميته صلح نوبل پيشتر اعلام کرده بود اين سه زن را به‌خاطر "شرکت آنان در تأمين و حفظ صلح" از طريق "مبارزه غيرخشونت‌آميز آن‌ها برای امنيت و حقوق زنان" برگزيده است.

الن جانسون سرليف که به "زن آهنين" مشهور است از زمان به‌دست گرفتن سکان حکومت ليبريا، در جهت بازسازی کشورش که ۱۴ سال از جنگ داخلی رنج می‌برد و در آن حدود ۲۵۰ هزار نفر جان خود را از دست دادند؛ تلاش کرد.

ليما گبمووی، فعال حقوق زنان در ليبريا از مبارزان راه صلح در آفريقا به‌شمار می‌رود. وی مسئول سازمانی از جنبش صلح‌طلب زنان در کشورش است که کمک کرد تا جنگ دوم داخلی در ليبريا در سال ۲۰۰۳ پايان يابد.

جنبش زنانی که خانم ليما گبمووی آن را هدايت می‌کند موفق شده است زنان مسيحی و مسلمان را گرد آورد. فيلم مستندی از اين جنبش در سال ۲۰۰۹ نيز به نمايش عمومی در آمد.

توکل کرمان، نخستين زن جهان عرب است که موفق شده است جايزه صلح نوبل را به‌دست آورد. خانم توکل فعال حقوق بشر است و گروه روزنامه‌نگاران زن بدون زنجير را در سال ۲۰۰۵ در کشور خود بنياد گذاشت. وی همچنين با شرکت در يک حزب اسلامی در زندگی سياسی کشورش حضور فعالی دارد.

توکل کرمان در جنبش اعتراضی عليه حکومت يمن نيز شرکت دارد و مجله تايم از او به‌عنوان "رهبر" جنبش ياد کرده است.

جايزه صلح نوبل يکی از شش جايزه نوبل است که هر سال در هفتم اکتبر نام برنده آن اعلام می‌شود.

در سال ۲۰۱۰ ليو شيائوبو، منتقد سرسخت دولت چين و فعال حقوق شهروندی، جايزه صلح نوبل را از آن خود کرد. ارزش جايزه صلح نوبل ۱۰ ميليون کرون نروژ (معادل يک و نيم ميليون دلار آمريکا) است. اين جايزه نخستين بار در سال ۱۹۰۱ اعطا شد.

توجه کمیته نوبل به حقوق زنان

Maryam — Sun, 16 Oct 2011 10:54:48 +0000

رب فریکن

برگردان:

فروغ.ن.تمیمی

رب فریکن - به هردلیل زمان زیادی طول کشیده است تا زنان وحقوق آنها مورد توجه کمیته جایزه نوبل قرارگیرند. شاید اکنون که چهارنفرازپنج عضو کمیته نروژی نوبل را زنان تشکیل می‌دهند(که درواقع این مسئله نباید تاثیرگذارباشد)، آنها مورد توجه بیشتری قرارگرفته‌اند وسرانجام توجه به این امربدیهی که زنان درکشاکش دوران جنگ وصلح به شدت آسیب‌‌پذیرند، اما با این همه درایجاد صلح، پایان دادن به جنگ وایجاد یک جامعه دموکراتیک رل مهمی بازی می‌کنند.

این مسائل آنقدرها هم که به‌نظرمی‌آید بدیهی وآشکارنبودند. مثل "جنگ" که قبلاً موضوعی مردانه به حساب می‌آمد و حتی مردان تنها قربانیان جنگ شناخته می‌شدند. ازتجاوزات جنسی گسترده درجنگ دوم جهانی تنها نامی از "‌دختران مغرور ژاپنی" درحافظه جمعی باقی مانده است (زنانی که برده‌های جنسی ارتش ژاپن بودند، اما تبلیغ می‌شد که آنها داوطلبانه خود را وقف سربازان کرده‌اند).

تازه در سال ۱۹۷۹ برای اولین‌بار حقوق زنان در یک سند بین‌المللی تحت عنوان منشورزنان به رسمیت شناخته شد وعجبا که دراین منشور به مهم‌ترین و وسیع‌ترین نوع بی‌رحمی یعنی خشونت درجنگ‌ها یا درمحدوده خانه‌ها هیچ اشاره‌ای نشده است. اولین‌بار درسال ۱۹۹۳ بود که درجلسه روسای سازمان ملل در وین مسئله خشونت علیه زنان در حقوق بین‌الملل مورد توجه قرار گرفت. دوسال بعد به عنوان یک اقدام بزرگ کنفرانس جهانی زنان درپکن برگزارشد و درهمان زمان برای اولین‌باردر دادگاه بین‌المللی موضوع تجاوز به زنان درجنگ یوگسلاوی و رواندا به عنوان جنایت علیه بشریت شناخته شد وسرانجام این مسئله درشورای امنیت هم مطرح شد. یعنی شورایی که اکثراعضای آن مردان سیاستمدارند.

اگرچه هنوزهم نمی‌توان پایان صلح‌آمیز جنبش‌های موسوم به بهارعربی را تضمین کرد، اما بسیاری آرزو داشتند که کمیته نوبل با دادن جایزه صلح از بهار عربی تجلیل کند و با انتخاب توکل کرمان ژورنالیست زن یمنی، این انتظاربه خوبی برآورده شد

کمیته نوبل دراطلاعیه خود به قطعنامه شماره ۱۳۲۵ درسال۲۰۰۰ اشاره می‌کند که درآن از زنان به‌عنوان قربانیان جنگ وهم گروهی که درمراحل تثبیت صلح نقش تعیین‌کننده بازی می‌کنند، نام برده می‌شود. البته با یادآوری این مثال‌ها نمی‌خواهم بگویم که همه اقدامات ازطرف سازمان ملل انجام شده، برعکس این تجربیات زنان عادی بود که از پایین به بالا منتقل شد. دردهه‌های گذشته زنان بیش ازپیش و درتمام دنیا سازماندهی را برعهده گرفته‌اند. گروه‌های زنان شبکه‌های خود را گسترش داده‌اند. حتی دردورترین دهات آسیا و آفریقا آنها به‌تدریج جای پای خود را مستحکم می‌کنند.

مانند داستان باورنکردنی و نفس‌گیرزنان لیبریا درسال ۲۰۰۳ تحت فرماندهی لیما گیووی برنده فعلی نوبل که با تظاهرات صلح‌آمیز،اعتصاب جنسی و پرهیزازداشتن رابطه با مردان، آنها را وادارکردند تا پیمان صلح را امضا کنند.

جایزه صلح نوبل برای بهار عربی

اگرچه هنوزهم نمی‌توان پایان صلح‌آمیزجنبش‌های موسوم به بهارعربی را تضمین کرد، اما بسیاری آرزو داشتند که کمیته نوبل با دادن جایزه صلح از بهارعربی تجلیل کند وبا انتخاب توکل کرمان ژورنالیست زن یمنی، این انتظاربه خوبی برآورده شد.

کنشگری زنانه در دیکتاتوری‌های عربی کمتراز مناطق دیگر رشد کرده بود. اکنون با سرنگونی دیکتاتورها زن‌ها موقعیتی یافته‌اند تا برای خود جایی در سیستم دموکراتیک بخواهند. البته این موضوع بستگی کامل به میزان کفایت آنها و هم میزان موفقیت محافظه‌کاران درجامعه دارد.

به همین علت عضویت توکل کرمان دریک گروه بنیادگرای اسلامی کمی گیج‌کننده است. من به هیلباغ عثمان زنی اهل سومالی که درقاهره یک گروه فمینیستی را اداره می‌کند زنگ زدم. او جلسه‌ای با سی‌نفر از زنان اهل لیبی داشت و ازشنیدن خبرجایزه نوبل برای همتای یمنی‌اش خیلی خوشحال بود و گفت: "یک مدرک دیگر برای این که ثابت شود داشتن حجاب زنان را از مبارزه برای حقوق‌شان باز نمی‌دارد."

پس ازجایزه نوبل برای یاسرعرفات (۱۹۹۶) اکنون یک زن عرب با حجاب و بدون اونیفورم نظامی جایزه صلح نوبل می‌گیرد. یعنی درواقع وقتش هم رسیده بود.

منبع:

فولکس کرانت،۸ اکتبر۲۰۱۱

در همین زمینه

جایزه صلح نوبل

آنگ سان سوچی پس از ۲۱ سال جايزه صلح نوبل را دريافت کرد

جايزه صلح نوبل به سه زن اهدا شد

توجه کمیته نوبل به حقوق زنان

سه زن برنده جايزه صلح نوبل شدند