پناهجويان ايرانی

ديده‌بان حقوق بشر: عرصه جامعه مدنی در ايران تنگ‌تر شده است

news-zamaneh — Sat, 15 Dec 2012 09:58:58 +0000

سازمان ديده‌بان حقوق بشر اعلام کرد، پس از انتخابات بحث برانگيز سال ۱۳۸۸ عرصه جامعه مدنی در ايران تنگ‌تر و تنگ‌تر شده است.

اين سازمان با انتشار گزارشی به فشار نيروهای دولتی به فعالان جامعه مدنی پس از انتخابات رياست جمهوری سه سال و نيم پيش ايران اشاره کرده است.

در اين گزارش آمده است، "تظاهرات ضد دولتی و اکثرا آرام مردم را به طرز وحشيانه‌ای سرکوب نمودند، صدها تن از فعالان از ترس آزار و اذيت و بازداشت در وطن، در جست‌وجوی پناهگاهی موقت و آينده‌ای نامعلوم در کشور همسايه، ترکيه و کردستان عراق برآمده‌اند."

سازمان ديده‌بان حقوق بشر در گزارش ۶۰ صفحه‌ای خود تحت عنوان "چرا آن‌ها رفتند...: روايت فعالان ايرانی در تبعيد" به سرگذشت شماری از مدافعان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران و وکلا که مورد فشار نيروهای دولتی قرار گرفته‌اند، اشاره کرده است.

جو استورک، معاون رئيس خاورميانه در سازمان ديده‌بان حقوق بشر گفته است: "سرکوب‌های پس از وقايع ۲۰۰۹ عميقاً جامعه مدنی ايران را تحت تأثير قرار داده است. تصاويری از نيروی پليس که بی‌رحمانه در حال ضرب‌وشتم تظاهرکنندگان می‌باشد، ممکن است از صفحات تلويزيون‌ها و کامپيوترها محو شده باشد، اما بسياری از فعالان ايرانی کماکان به تصميم دردناک خود برای ترک خانه و خانواده‌شان ادامه می‌دهند."

طبق آمار کميساريای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، در سال ۲۰۰۹، ايرانی‌ها ۱۱ هزار و ۵۳۷ درخواست پناهجويی به ۴۴ کشور تحويل داده‌اند که اين تعداد در سال ۲۰۱۰ به ۱۵ هزار و ۱۸۵ و در سال ۲۰۱۱ به ۱۸ هزار و ۱۲۸ مورد افزايش يافته است

به‌دنبال انتخابات رياست جمهوری ايران در سال ۱۳۸۸ شمار چشمگيری از روزنامه‌نگاران و فعالان مدنی و سياسی به دليل سرکوب نيروهای امنيتی ناچار به ترک کشور شدند و به کشورهای همسايه از جمله ترکيه و کردستان عراق رفتند.

ديده‌بان حقوق بشر در اين گزارش نوشته است: "بالاترين ميزان درخواست پناهجويی به کشور همسايه، ترکيه تحويل داده شده است که نشان می‌دهد بين سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ تعداد پناهجويان ايرانی ۷۲ درصد افزايش داشته است."

طبق آمار کميساريای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، در سال ۲۰۰۹، ايرانی‌ها ۱۱ هزار و ۵۳۷ درخواست پناهجويی به ۴۴ کشور تحويل داده‌اند که اين تعداد در سال ۲۰۱۰ به ۱۵ هزار و ۱۸۵ و در سال ۲۰۱۱ به ۱۸ هزار و ۱۲۸ مورد افزايش يافته است.

اين دسته از پناهجويان در گفت‌وگو با ديده‌بان حقوق بشر به شرايط سخت و زمان طولانی رسيدگی به درخواست پناهجويی خود در طی اقامتشان در ترکيه و کردستان عراق اشاره کرده‌اند.

در گزارش ديده‌بان حقوق بشر، محدوديت آزادی سفر، هزينه‌های سنگين زندگی، عدم دريافت اجازه کار، و عدم دسترسی به خدمات بهداشتی از جمله مشکلات پناهجويان در ترکيه و کردستان عراق عنوان شده است.

استورک گفته است: "کشورهای منطقه بايد پناهندگان ايرانی را محافظت نمايند و با آنان با محبت و احترام رفتار نمايند. کشورهای خارج از اين منطقه نيز بايد برای اسکان مجدد پناهندگان ايرانی که احتياج مبرم به ترک منطقه داشته و چاره ديگری جز پناهندگی درازمدت ندارند، سخاوتمندانه فرصت‌هايی را فراهم آورند و سريعاً به درخواست‌های آن‌ها رسيدگی نمايند."

در بخش ديگری از گزارش اين سازمان آمده است، دولت ترکيه تاکنون از قبول درخواست احمد شهيد، بازرس ويژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در ايران، به‌منظور بازديد از اين کشور به‌عنوان يک مقام رسمی و انجام مصاحبه با پناهجويان و پناهندگان خودداری کرده است.

سازمان ديده‌بان حقوق بشر از آنکارا خواسته است فوراً به احمد شهيد اجازه دهد به اين کشور سفر نمايد تا وی بتواند مأموريت خود برای سازمان ملل را انجام دهد.

اين سازمان همچنين از حکومت اقليم کردستان عراق خواسته است، "ايمنی و آسايش پناهندگان ايرانی را فراهم نمايد و از تهديد و ايجاد مزاحمت برای افرادی که در طی اقامتشان به‌عنوان پناهنده در کردستان عراق، به فعاليت‌های آرام حقوقی يا سياسی خويش ادامه می‌دهند، خودداری کند."

موج اعتراضات پناهجويان ايرانی در جنوب آلمان

Thu, 12 Jul 2012 18:20:38 +0000

پس از آن‌که چهار پناهجوی ايرانی در شهر وورتسبورگ لب‌های خود را دوختند و به‌دنبال حرکت‌های اعتراضی ديگر در چند شهر جنوب آلمان، اکنون شش پناهجوی ايرانی در شهر رگنزبورگر در اعتراض به وضعيت پناهندگی خود دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

وب‌سايت روزنامه "ايدووا" که اخبار شهر رگنزبورگر ايالت بايرن آلمان، واقع در جنوب اين کشور را منتشر می‌کند امروز ۱۲ ژوئيه (۲۲ تيرماه) خبر داد که شش پناهجوی ايرانی از چهارشنبه ۱۱ ژوئيه در اعتراض به طولانی شدن پذيرش پناهندگی و اقامتشان در خانه‌های مشترک جمعی، دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

اين ايرانيان به همين خاطر در نوی‌پفارپلاتس، يکی از ميدان‌های مرکزی شهر رگنزبورگر چادر زده‌اند. آن‌ها اعلام کرده‌اند که تا اطلاع ثانوی شب‌ها و روزها را در اين ميدان خواهند گذراند.

شش پناهجوی ايرانی در اطلاعيه‌ای دليل اين اقدام خود را وجود "قوانين غيرانسانی" و "شرايط غيرقابل تحمل روند پناهندگی" اعلام کرده‌اند.

آن‌ها خواهان لغو خانه‌های جمعی، لغو بسته‌های غذايی که به پناهجويان تعلق می‌گيرد، اجازه سفر، اجازه کار و همچنين تسريع در روند پذيرش پناهندگی و عدم بازگرداندن‌شان شده‌اند.

در ماه ژوئن چهار پناهجوی ايرانی در شهر وورتسبورگ در راه دستيابی به خواسته‌های مشابه پناهندگان اعتصاب‌کننده در رگنزبورگر با دوختن لب‌های خود اعتصاب غذا کردند

اين پناهجويان با اعتصاب خود می‌خواهند توجه مردم را به "شرايط غيرقابل تحمل" کسانی جلب کنند که "در راه تحقق آزادی و عدالت مبارزه کرده‌اند."

اين پناهجويان چند ماه پيش ايران را ترک کرده و به آلمان پناه آورده‌اند و اکنون در اردوگاه‌های پناهندگی زندگی می‌کنند.

هومر هدايت‌زاده، سخنگوی اعتصاب‌کنندگان می‌گويد: "به اين ترتيب ما هيچ رابطه‌ای با مردم نداريم و نمی‌توانيم از نظر شخصی پيشرفت کنيم."

آن‌ها به رگنزبورگر آمده‌اند تا توجه افکار عمومی را جلب کنند. هدايت‌زاده می‌افزايد: "با اقامت اجباری حق رفت‌ و آمد آزادانه ما نيز محدود شده است."

اين روزنامه محلی همچنين به حرکت اعتراضی ديگری که ماه ژوئن سال جاری از سوی پناهجويان ايرانی در شهر وورتسبورگ صورت گرفت به‌عنوان حرکتی "راديکال" نام برد که به‌نظر می‌رسد اين‌بار در رگنزبورگر تکرار نمی‌شود.

در روز هفتم ژوئن (۱۸ خردادماه) چهار پناهجوی ايرانی در شهر وورتسبورگ در راه دستيابی به خواسته‌های مشابه پناهندگان اعتصاب‌کننده در رگنزبورگر با دوختن لب‌های خود اعتصاب غذا کردند.

اين اقدام آن‌ها از سوی مدافعان پناهندگان مورد انتقاد قرار گرفت اما هومر هدايت‌زاده چنين اقدامی را مفيد می‌داند.

وی می‌گويد با اعتصاب جديد قصد ما ايجاد "موج اعتراضی" در ايالت بايرن است. در هفته‌های اخير در شهرهای آوب و بامبرگ نيز اعتراضاتی صورت گرفت و در آخر هفته نيز نورنبرگ شاهد چنين حرکتی خواهد بود.

هدايت‌زاده از جزئيات و چگونگی پيشبرد حرکت‌ اعتراضی خود چيزی نگفت و تنها به اين بسنده کرد که "منتظر می‌مانيم تا ببينيم چه می‌شود."

پس از رويدادهای دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری در ايران و دستگيری‌های گسترده از سوی جمهوری اسلامی شمار پناهجويان ايرانی در کشورهای مختلف، از جمله در آلمان افزايش يافت با اين ‌حال سال گذشته نزديک به ۵۰ درصد از پناهجويان ايرانی توانسته‌اند اجازه اقامت در آلمان را دريافت کنند.

بازداشت ۷۲ پناهجوی ايرانی و افغانی در اندونزی

Wed, 14 Mar 2012 09:43:17 +0000

پليس اندونزی ۷۲ پناهجو از کشورهای ايران و افغانستان را بازداشت کرد.

به گزارش زمانه، اين پناهجويان که دو روز پيش در ساحل لوژی در غرب جاوا بازداشت شده‌اند، در حال حاضر تحت بازرسی و تحقيق قرار دارند و از سرنوشت آنان اطلاعی در دست نيست.

اين پناهجويان پس از آن بازداشت شدند که روستائيان اندونزيايی شماری از ساکنان خاورميانه را در ساحل ديدند و به پليس اطلاع دادند.

سخنگوی پليس محلی سعود عثمان نسوتين به روزنامه جاکارتا پست گفته است: "اين مهاجران در راه جزيره کريسمس استراليا بودند."

پليس اندونزی گفته است تعداد اين افراد ممکن است افزايش يابد و مأموران در تلاش برای يافتن کسانی هستند که احتمالأ پنهان شده‌اند

پليس اندونزی گفته است تعداد اين افراد ممکن است افزايش يابد و مأموران در تلاش برای يافتن کسانی هستند که احتمالأ پنهان شده‌اند.

به گزارش شبکه ای‌بی‌سی استراليا، پناهجويان در اندونزی با وضعيت اسفباری روبه‌رو هستند و در اواخر ماه گذشته يک پناهجوی افغان که فرار کرده بود بازداشت و سپس بر اثر شکنجه کشته شد.

افزون بر اين پناهجويان در بازداشتگاه‌های اندونزی سرنوشت نامعلومی در پيش دارند و در اين بازداشتگاه‌ها مورد تهديدهای خشونت‌بار و بدرفتاری قرار می‌گيرند.

پناهجويان برای رسيدن به استراليا مسير پر خطری را برمی‌گزينند؛ آن‌ها با استفاده از قايق‌های ماهی‌گيری از مسير اندونزی به استراليا می‌روند.

(عکس‌های اين خبر تزئينی است)

پلیس اندونزی از بازداشت یک قاچاقچی ایرانی پناهجويان خبر داد

Sat, 26 Nov 2011 12:15:51 +0000

پليس اندونزی يک شهروند ۳۹ ساله ايرانی به نام رضا را به اتهام قاچاق پناهجويان بازداشت کرد.

اين شهروند ايرانی متهم است يک قايق پناهجويان را که در اوايل ماه جاری در سواحل اندونزی غرق گرديد سازماندهی کرده است. در آن رويداد دست‌کم ۱۰ پناهجو جان خود را از دست دادند.

به گفته پليس اندونزی، رضا با جمع‌آوری پول از تعداد زيادی از پناهجويان قايق غرق‌شده می‌خواست آنان را مانند بسياری از ايرانيان از اندونزی به استراليا انتقال دهد.

مارتينوس سيتومپل، کميسر ارشد پليس اندونزی در اين‌باره گفت: "ما معتقديم اين يک دستگيری مهم است."

سخنگوی پليس گفته است ايرانی بازداشت شده با جمع‌آوری سه تا پنج هزار دلار تلاش داشت پناهجويان را به استراليا برساند

يک سخنگوی پليس جاوای غربی افزوده است رضا با خانواده‌اش در شهر بوگور زندگی می‌کند و هفته گذشته پليس وی را در شهر بوندونگ بازداشت کرده است.

به گفته سخنگوی پليس وی با جمع‌آوری سه تا پنج هزار دلار تلاش داشت اين افراد را به استراليا برساند.

قايقی که گفته می‌شود رضا از آن برای انتقال پناهجويان استفاده کرده، فرسوده و کاملأ ناامن بود و افزون بر آن پناهجويان بيش از گنجايش قايق سوار بر آن بودند که در نتيجه پس از يک ساعت سفر در آب غرق شد.

در همين حال مقامات استراليايی از بازداشت قايق جديد پناهجويان که ۱۱۶ تن را حمل می‌کرده است، توسط مأموران حفاظت مرزی آن کشور در روز سه‌شنبه گذشته خبر دادند.

گفته می‌شود پناهجويان به‌خاطر بازرسی‌های امنيتی و معاينه پزشکی آن‌ها به جزيره کريسمس انتقال داده شده‌اند.

با رسيدن اين قايق که در سال جاری ميلادی دومين قايق بزرگ پناهجويان است که به استراليا رسيده؛ دولت استراليا از اپوزيسيون اين کشور خواسته است تا با همکاری در تأييد قانون مهاجرت پناهجويان از سوی پارلمان اين کشور، اجازه دهد برپايه تفاهم‌نامه مالزی پناهجويان را جهت بررسی پرونده‌های مهاجرت‌شان به مالزی بفرستد.

شرايط دشوار پناهجويان ايرانی پس از دو زلزله اخير در وان

Fri, 11 Nov 2011 08:38:00 +0000

پناهجويان ايرانی پس از زلزله سه‌شنبه در وان ترکيه هيچ وسيله‌ای برای ترک اين منطقه ندارند.

کمپين بين‌المللی حقوق بشر در ايران به نقل از علی نظری، فعال دانشجويی و يکی از پناهجويانی که اکنون در شهر وان ترکيه به‌سر می‌برد از شرايط دشوار زندگی پناهجويان ايرانی پس از زلزله شامگاه سه‌شنبه ۱۷ آبان‌ماه در شهر وان ترکيه نوشته است.

سه‌شنبه ساعت ۲۱ و ۳۳ دقيقه زلزله پنج و شش دهم ريشتری شهر وان را لرزاند و دست‌کم جان هفت نفر را گرفت.

در نتيجه اين زمين‌لرزه ۲۵ ساختمان از جمله دو هتل ويران و ۲۲ ساختمان خالی و بدون سکنه شدند.

کمتر از سه هفته پيش، در روز يکشنبه يکم آبان‌ماه جاری، زمين لرزه‌ ديگری به شدت هفت و دو دهم ريشتر در همين منطقه رخ داده بود که در نتيجه آن بيش از ۶۰۰ نفر جان خود را از دست دادند.

علی نظری، فعال دانشجويی و پناهجوی ايرانی در وان: هيچ نهادی، حتی سازمان ملل برای اسکان موقت به پناهنده‌ها کمک نمی‌کند

علی نظری پس از زلزله سه‌شنبه به کمپين بين‌المللی حقوق بشر در ايران گفت: "برای خروج از شهر وان هيچ وسيله نقيله‌ای وجود ندارد، مانده‌ايم که چه کنيم."

وی افزود: "هيچ اتوبوسی نيست حتی بليت هواپيما هم گير نمی‌آيد. ما پناهنده‌ها هيچ‌کدام ماشين هم نداريم، همين‌طور با وسايل‌مان مانده‌ايم که چه کنيم."

به گفته اين فعال دانشجويی هنوز اجازه خروج پناهجويان به‌دست پليس شهر وان نرسيده است و پناهجويان ايرانی مجبور هستند تا دريافت اجازه‌نامه خروج صبر کنند.

پيش از اين هژير شريفی که خود يکی از پناهجويان شهر وان است به زمانه گفته بود: "پليس به پناهنده‏‌ها اعلام کرده است که به مدت ۱۰ روز می‏‌توانند از شهر بيرون بروند و بعد از ۱۰ روز بايد به شهر وان برگردند. تنها امکانی که برای حل مشکل پناهندگان ايرانی، افغانی و ساير کشورها داده شده است، همين ترک ۱۰ روزه وان است."

علی نظری در ادامه سخنان خود به کمپين بين‌المللی حقوق بشر در ايران گفت پس از زلزله نخست "بعد از آن‌که دولت احتمال زلزله بعدی را داد و خواست تا مردم شهر را دو هفته ترک کنند ما هم به جای ديگری رفتيم. تازه برگشته بوديم که دوباره زلزله آمد و حالا وسايل‌مان را جمع کرديم که دوباره برويم."

اين فعال دانشجويی می‌گويد هيچ نهادی، حتی سازمان ملل برای اسکان موقت به پناهنده‌ها کمک نمی‌کند؛ برگه خروج برای ترک شهر و رفتن نزد دوست يا يک عضو خانواده داده می‌شود اما بسياری از پناهجويان آشنايی در ترکيه ندارند و نمی‌دانند کجا بروند.

اين پناهجوی ايرانی همچنين اعلام کرد تا جايی که خبر دارد کسی از پناهجويان ايرانی در زلزله‌های اخير آسيبی نديده است.

شهر وان، با ۳۸۰ هزار نفر جمعيت، در نزديکی مرز ايران و در جنوب شرقی ترکيه، يکی از مراکز مهم اين کشور برای نگهداری پناهندگان و پناهجويان به‌شمار می‌رود. پناهندگان و پناهجويان ايرانی و افغانی بيشترين شمار اين طيف را تشکيل می‌دهند.

آمار دقيقی از شمار اين پناهندگان موجود نيست، اما سازمان ملل در گزارشی از ۵۰۰ تا هزار پناهجوی ايرانی و حدود چهار هزار پناه‌جوی افغانی خبر داده است.

از هر سه ایرانی متقاضی پناهندگی در استراليا، یکی پذیرفته می‌شود

Mon, 31 Oct 2011 09:57:31 +0000

از هر سه پناه‌جوی ايرانی که خواهان پناهندگی در استراليا می‌باشند، پرونده دو تن از آنان از سوی اداره مهاجرت استراليا رد می‌شود.

به گزارش سيدنی تلگراف، بيش از ۴۰ درصد از پناه‌جويانی که طی دو سال گذشته به‌وسيله قايق به استراليا آمده‌اند، ايرانيانی هستند که درخواست پناهندگی اکثر آنان پذيرفته نشده است.

اما دولت استراليا نمی‌تواند اين پناه‌جويان را به ايران بازگرداند زيرا دولت ايران اجازه نداده است که پناه‌جويان به‌شکل اجباری برگردانده شوند.

اين پناه‌جويان که خود را در وضعيت ناراحت‌کننده و زير فشار و محدوديت می‌يابند، تا زمانی که داوطلبانه با دريافت بسته‌های کمکی به ايران بازنگردند، در استراليا باقی خواهند ماند.

کريس بوون، وزير مهاجرت استراليا، به سيدنی تلگراف گفته است: "دولت ايران بارها درخواست دولت استراليا مبنی بر در اختيار قرار دادن تسهيلات لازم برای بازگشت پناه‌جويان ايرانی را رد کرده است."

کريس بوون، وزير مهاجرت استراليا: دولت ايران بارها درخواست دولت استراليا مبنی بر در اختيار قرار دادن تسهيلات لازم برای بازگشت پناه‌جويان ايرانی را رد کرده است

هم‌اکنون ۱۵۰۰ پناه‌جوی ايرانی در بازداشتگاه‌های استراليا با تهديد روبه‌رو هستند زيرا دولت استراليا نمی‌تواند آن‌ها را دوباره به ايران بازگرداند.

در حال حاضر راه‌های پيش روی دولت استراليا در اين‌باره اين است که يا پناه‌جويان ايرانی پذيرفته‌نشده را برای مدتی نامعلوم در بازداشتگاه نگه دارد، يا آن‌ها را در جامعه رها سازد و يا تلاش کند با موافقت کشورهای ديگر آن‌ها را به اين کشورها بفرستد.

آقای بوون گفت: "بديهی است که در چنين موقعيتی من تمام گزينه‌ها را بررسی می‌کنم."

نماينده يکی از انجمن‌های ايرانيان در اين رابطه گفت: " ۹۹ در صد از پناه‌جويان ايرانی که توسط قايق به استراليا می‌آيند تحصيل‌کرده و ثروتمند هستند، آن‌ها زمانی که برگردند نيازی به پول دولت ندارند، بنابر اين من هيچ نظری ندارم که آن‌ها چرا برای مدتی طولانی در بازداشت نگه داشته می‌شوند."

بنا به تعريف کميساريای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، پناهنده کسی است که ترس مشروع از آزار و اذيت به دلايل نژادی، دينی، مليتی و يا عضويت در يکی از گروه‌های خاص اجتماعی و سياسی را داشته، در خارج از کشورش باشد و ترس بازگشت را داشته باشد.

پناه‌جویان در بازداشتگاه‌های استرالیا به داروهای مختلف معتاد شده‌اند

Tue, 18 Oct 2011 14:00:05 +0000

پناه‌جويان در بازداشتگاه‌های استراليا با استفاده از داروهای آرام‌بخش، قرص‌های خواب‌آور و مسکن‌های قوی معتاد به اين داروها شده‌اند.

رسانه‌های استراليا اخيرا سخنان پناه‌جويان ساکن اين کشور را که برای رسيدگی به پرونده‌های‌شان در انتظار به‌سر می‌برند؛ منتشر کرده‌اند.

اين پناه‌جويان ادعا کرده‌اند که استفاده از داروها در ميان پناه‌جويان مبتلا به بيماری‌های روحی و روانی و بی‌خوابی باعث گرديده است تا آن‌ها معتاد شوند.

يک پناهنده که نزديک به دو سال در اردوگاه مهاجران تحت بازداشت بوده است می‌گويد: "دادن داروهای آرام‌بخش، خواب‌آور و مسکن توسط مقامات در داخل بازداشتگاه‌ها پناه‌جويان را همچون آدمک‌ها کرده است."

حبيب‌الله، پناهنده افغانی که پس از ۱۵ ماه بازداشت در جزيره کريسمس و کورتين، دو ماه پيش اجازه اقامت در استراليا را به‌دست آورده، گفته است: "هنگامی که پناه‌جويان به پزشکان مراجعه می‌کنند آن‌ها به پناه‌جويان دارو تجويز می‌کنند که بيشترشان به اين داروها معتاد می‌شوند و سپس داروها را به دوستان‌ خود نيز می‌دهند."

يک پدر ۲۸ ساله که دارای دو فرزند است می‌گويد پناه‌جويان در حال تبديل شدن به معتادان به داروی های تجويزشده هستند و اين داروها را به بقيه پناه‌جويان نيز می‌دهند

به گفته وی پناه‌جويان برای چندين ماه دارو دريافت می‌کنند ولی پس از مدتی که تأثير اين داروها کاهش يافت از داروهای قوی‌تری استفاده می‌کنند.

حبيب‌الله می‌گويد مشکلات روانی و بلاتکليفی زندگی در بازداشتگاه‌ها سبب گرديده است تا بسياری از پناه‌جويان به استفاده از دارو رو بياورند.

وی گفت: "من کوشش کردم دارو استفاده نکنم مگر اين که مجبور شوم، بعضی وقت‌ها نمی‌توانستم بخوابم."

وی افزود: "فکر کردن به خانواده‌ام و اين‌که چه اتفاقی برايم رخ خواهد داد واقعأ تشويش‌آور بود. هيچ کس نمی‌داند چه اتفاقی خواهد افتاد، در مهاجرت زمان مشخصی وجود ندارد و روشن نيست چه وقت پاسخ دريافت خواهی کرد، ۱۰ ماه، ۱۳ ماه؛ واقعأ تحت فشارهای روحی قرار می‌گيريد."

يک پدر ۲۸ ساله که دارای دو فرزند است می‌گويد پناه‌جويان در حال تبديل شدن به معتادان به داروی های تجويزشده هستند و اين داروها را به بقيه پناه‌جويان نيز می‌دهند.

انتظار می‌رود آمار رسمی در مورد وسعت مشکلات استفاده از داروهای مخدر در ميان پناه‌جويان در دو هفته آينده از سوی بهداشت و خدمات پزشکی بين المللی منتشر شود.

چندی پيش انجمن پزشکان استراليا نيز به هیأت بازرسی پارلمانی آن کشور گفته بود ۹۷۵ تن از کودکان در بازداشتگاه‌های استراليا به بيماری روانی مبتلا شده‌اند.

انجمن پزشکان استراليا اعلام کرد که بازداشت کودکان در اردوگاه‌ها به روان آنان آسيب رسانده و ۳۰ درصد اين کودکان از افسردگی رنج می‌برند.

آمار جديد منتشر شده توسط وزارت مهاجرت استراليا نشان می‌دهد در سال جاری ۹۵۰ پناه‌جو از کشورهای مختلف توسط قايق به‌صورت غير قانونی به استراليا رسيده‌اند که بيشتر آنان از ايران هستند.

وعده نخست‌وزیر استرالیا برای بررسی پرونده‌های پناه‌جویان در خارج از کشور

Sun, 16 Oct 2011 13:37:21 +0000

برنامه دولت استراليا مبنی بر فرستادن پناه‌جويان به مالزی تاکنون روشن نشده است.

دولت استراليا به دليل نگرفتن رأی کافی در مجلس برای تصويب قانون بررسی پرونده‌های پناه‌جويان درخارج از مرزهای اين کشور اين موضوع را به جلسه‌های بعدی موکول کرده است.

پس از اين که دادگاه عالی استراليا قرارداد فرستادن پناه‌جويان به مالزی را غيرقانونی خواند، جوليا گيلارد، نخست‌وزير اين کشور در پايان ماه اوت تغييراتی را در قانون مهاجرت اين کشور پيشنهاد کرده است.

دولت استراليا قرار بود تغييرات در قانون مهاجرت اين کشور را به مجلس معرفی نمايد، اما پس از به‌دست نياوردن آراء طی جلسه اضطراری هیأت دولت آن را به بعد واگذار نمود.

تونی کروک، سياستمدار کليدی که دولت استراليا به خاطر تغييرات در قانون مهاجرت به رأی وی نياز داشت گفته است نظرش را تغيير داده و با دولت همکاری نخواهد کرد.

تونی کروک، سياستمدار کليدی که دولت استراليا به خاطر تغييرات در قانون مهاجرت به رأی وی نياز داشت گفته است نظرش را تغيير داده و با دولت همکاری نخواهد کرد

وی اعلام کرد تغييرات جديد در قانون مهاجرت اين کشور که از سوی دولت پشنهاد گرديده می‌تواند آمدن پناه‌جويان توسط قايق به استراليا را متوقف سازد ولی از فرستادن پناه‌جويان، به‌ويژه کودکان، به مالزی نگران است زيرا مالزی منشور حقوق مهاجرت سازمان ملل متحد را تاکنون امضا نکرده است.

آقای کروک گفت وی از پيشنهاد اپوزيسيون برای بررسی پرونده‌های پناه‌جويان در کشور ديگری چون نايرو که کنوانسيون حقوق مهاجرت سازمان ملل متحد را امضا کرده است، پشتيبانی خواهد کرد.

کشور نايرو در حال حاضرعضو کنوانسيون مهاجرت سازمان ملل است و اپوزيسيون دولت استراليا می‌خواهد پناه‌جويانی که به شکل غيرقانونی توسط قايق به استراليا می‌آيند به اين کشور فرستاده شود.

با وجود تأخير، خانم جوليا گيلارد گفته است دولت سياست بررسی پرونده پناه‌جويان در خارج از کشور را ادامه خواهد داد.

خانم گيلارد گفته است: "دولت متعهد به قرارداد با مالزی است، ما باور داريم اين يک سياست عالی با نتايج درست برای استراليا است و بيشترين توانايی را به ما می‌دهد تا از سوار شدن مردم به قايق‌های سوراخ و به‌خطر انداختن جان‌هايشان جلوگيری کنيم."

وی افزوده است: "اين به اين معنا است که ما فشار به اپوزيسيون را ادامه خواهيم داد تا پيش از تصويب مجلس با ما همکاری کند، رهبر اپوزيسيون علاقمند است تا من تماس‌های مختلف تلفنی با وی بگيرم، بگذار بگويم اگر رهبر اپوزيسيون می‌خواهد سياست ارسال پناه‌جويان به خارج را ادامه دهد تنها کافی است به نخست‌وزير زنگ بزند و بگويد که علاقمند به اصلاحات پيش از پارلمان است."

کرس بوون، وزير مهاجرت استراليا به خبرنگاران گفته است دولت استراليا به سياست ارسال پناه‌جويان به خارج که "بهترين سياست برای پناه‌جويان" است، باور دارد.

اوايل اين هفته، آقای ريچارد توول از دفتر منطقه‌ای کميساريای عالی مهاجرت سازمان ملل متحد و خانم ربيعه کادير، رئيس کنگره جهانی اويغور از سياست فرستادن پناه‌جويان به خارج از مرز استراليا مبنی بر ارسال آنان به مالزی پشتيبانی کرده و گفته‌اند بهتر است پناه‌جويان به مالزی فرستاده شوند تا اين که در بازداشتگاه‌های استراليا زندانی باشند.

آقای تاوول گفته است، مطابق شرايط توافق‌نامه بين دولت‌های استراليا و مالزی، پناه‌جويان می‌توانند از امکانات بهتری در مالزی نسبت به بازداشتگاه‌های استراليا برخوردار باشند.

مقامات استراليايی با توجه و مشاهده اجرای برنامه‌ها و تمرين گروهی پناه‌جويان در ورزشگاه‌های مراکز بازداشت مهاجرين به اين شک دارند که برخی از پناه‌جويان ايرانی که به استراليا رسيده‌اند دارای سابقه نظامی باشند.

گفته می‌شود در حال حاضر گروه‌های سازمان‌يافته قاچاق انسان وجود دارند که تعداد زيادی از ايرانيان را به استراليا می‌آورد.

انتقاد انجمن پزشکان استرالیا از بازداشت کودکان پناه‌جویان

Mon, 03 Oct 2011 11:52:21 +0000

انجمن پزشکان استراليا به هیأت بازرسی پارلمانی آن کشور گفته است ۹۷۵ تن از کودکان در بازداشتگاه‌های استراليا به بيماری روانی مبتلا شده‌اند.

انجمن پزشکان استراليا دريافته است که بازداشت کودکان در اردوگاه‌ها به روان آنان آسيب رسانده و ۳۰ درصد اين کودکان از افسردگی رنج می‌برند.

پيتر موريس، يکی اعضای اين انجمن گفته است مشکلات روانی شديد سبب گرديده تا اين کودکان دست به خودکشی و خودآزاری بزنند.

به گفته پيتر موريس، "بازداشت اجباری به‌صورت جدی مضر و ناقض حقوق بشر است. چنين بازداشتی هيچ فايده‌ای ندارد و تنها هدر دادن پول است."

آقای موريس افزوده است، نگهداری کودکان و خانواده‌هايشان در بازداشتگاه‌ها بدرفتاری با کودکان است.

در حال حاضر ۲۴۶ کودک از کشور ايران و ۱۸۷ کودک از افغانستان در اردوگاه‌های استراليا به سر می‌برند

آمار وزارت مهاجرت استراليا نشان می‌دهد که بيشتر کودکانی که در اردوگاه‌های استراليا در بازداشت به‌سر می‌برند از کشور‌های ايران و افغانستان به استراليا آمده‌اند.

بر اساس اين آمار در حال حاضر ۲۴۶ کودک از کشور ايران و ۱۸۷ کودک از افغانستان در اردوگاه‌های استراليا به سر می‌برند.

پارلمان استراليا تصويب قانون جديد مهاجرت اين کشور را تا يازدهم اکتبر به تعويق انداخته است.
گفته می‌شود هرگونه تغيير در قانون مهاجرت اين کشور، بيش از هر گروهی پناه‌جويان ايرانی را تحت تأثير قرار خواهد داد.

ورود پناه‌جویان تازه به استرالیا، بحث‌های سیاسی را داغ کرده است

Tue, 27 Sep 2011 13:07:02 +0000

ورود ۱۷۵ پناه‌جوی غير قانونی در روزهای اخير به استراليا بحث‌های داغ سياسی را ميان حکومت اين کشور و اپوزيسيون آن برانگيخته است.

جوليا گيلارد، نخست‌وزير استراليا از تونی ابووت رهبر اپوزيسيون آن کشور به‌خاطر عدم پشتيبانی از تصميم حکومت مبنی بر ارسال پناه‌جويان غير قانونی به مالزی انتقاد نمود و وی را بهترين دوست قاچاق‌بران پناه‌جويان خواند.

در روزهای اخير در جزيره کريسمس استراليا مأموران امنيتی قايقی را کشف کردند که تصور می‌شد حامل ۶۰ پناه‌جو باشد، اما پس از تحقيقات روشن گرديد که ۴۹ پناه‌جو و يک خدمه کشتی نيز در زير عرشه آن پنهان شده بودند.

۶۶ پناهجوی ديگر در قايق دوم با فرستادن يک پيام خطر توسط مقامات اندونزيايی و استراليايی نجات داده شدند که به‌منظور بررسی‌های امينتی و سلامتی آن‌ها به جزيره کريسمس فرستاده خواهند شد.

گفته می‌شود درست لحظه پيش از رسيدن اين پناه‌جويان، نخست‌وزير استراليا خانم گيلارد تغييرات در قانون مهاجرت را برای تصويب به پارلمان اين کشور ارسال کرده بود.

در سال جاری ۹۵۰ پناه‌جو از کشورهای مختلف توسط قايق به‌صورت غير قانونی به استراليا رسيده‌اند که بيشتر آنان از ايران هستند

خانم گيلارد برای تغيير قانون مهاجرت اين کشور جهت رفع موانع قانونی برای فرستادن ۸۰۰ پناه‌جوی غير قانونی به مالزی و بررسی پرونده پناهندگی‌شان، پيشنهادی را به پارلمان استراليا فرستاده است اما رهبر اپوزيسيون استراليا، تونی ابووت با انتقاد از طرح پيشنهادی دولت گفته است پناه‌جويان بهتر است به جزيره نايرو فرستاده شوند.

نايرو جزيره کوچک و مستقلی در اقيانوس آرام است که ۱۲ هزار نفر جمعيت دارد و دولت استراليا در سال‌های ۲۰۰۸ - ۲۰۰۱ پناه‌جويانی را که به کشورش وارد می‌شدند به اين جزيره می‌فرستاد و در ازای آن معادل ۱۰ ميليون دلار برق و سوخت در اختيار اين جزيره قرار می‌داد.

هر دو جناح سياسی استراليا بر اين باورند که فرستادن پناه‌جويان به يک کشور ديگر باعث بی‌علاقگی پناه‌جويان به پرداخت پول به قاچاق‌بران برای ورود به استراليا می‌شود، اما در مورد اين که پناه‌جويان به کدام کشور فرستاده شوند اختلاف نظر وجود دارد.

خانم گيلارد با فرستادن پناه‌جويان به جزيره نايرو مخالف است و می‌گويد هنگامی که اردوگاه‌ها در اين جزيره باز بود باعث صدمه روانی پناه‌جويان شده بود.

حزب کارگر که خانم گيلارد رهبری آن را به عهده دارد با رسيدن به قدرت در سال ۲۰۰۸، اردوگاه‌های پناه‌جويان در اين جزيره را بست.

خانم گيلارد با انتقاد از تونی ابووت می‌گويد: "برای متوقف ساختن قايق‌ها تفاهم‌نامه مالزی که آقای ابووت از آن هراس دارد طرح مؤثری است."

اما تونی ابووت گفته است: "نخست‌وزير بايد بپذيرد تنها راه حل مؤثر فرستادن پناه‌جويان به نايرو است."

جزيره نايرو بخشی از برنامه "راه حل آرام" (Pacific solution) در مورد پناه‌جويان و يکی از سخت‌ترين شرايط مهاجرت استراليا به‌شمار می‌رود. در طول هفت سال که بازداشتگاه‌ها در اين جزيره باز بود تنها ۲۸۸ پناه‌جو توانستند توسط قايق به استراليا بيايند.

پارلمان استراليا تصويب قانون جديد مهاجرت اين کشور را تا يازدهم اکتبر به تعويق انداخته است.

گفته می‌شود هرگونه تغيير در قانون مهاجرت اين کشور، بيش از هر گروهی پناه‌جويان ايرانی را تحت تأثير قرار خواهد داد.