ایدز

دومین درمان موفق ایدز

arezoo — Mon, 04 Mar 2013 12:45:51 +0000

برگردان:

احساس سنایی

به‌گفته پژوهش‌گران آمریکایی، یک نوزاد مبتلا به ویروس HIV که بلافاصله پس از تولد تحت معالجات معمول دارویی قرار گرفته بود، هم‌اکنون با گذشت حدود دو سال، درمان شده است؛ که در صورت تداوم سلامتی‌اش، این دومین مورد گزارش‌شده از درمان ایدز در جهان خواهد بود.

این کودک دوساله‌ اهل می‌سی‌سی‌پی، حدود یک سال است که داروها را قطع کرده و دیگر هیچ نشانی از این بیماریِ مهلک هم در او دیده نمی‌شود. حال با آزمایشات بیشتر باید دید آیا چنین معالجه‌ای بر سایر نمونه‌های مشابه نیز اثربخش است یا نه. ولی به هر شکل، این روش احتمالاً تنها برای معالجه «کودکان» مبتلا به HIV جوابگو باشد.

جزئیات این پروسه توسط دکتر دبورا پرساود (Deborah Persaud)، ویروس‌شناس دانشگاه جانز هاپکینز، در حاشیه کنفرانس اخیری با موضوعیت مقابله با ویروس‌ها و عفونت‌های موسمی ارائه شد. او در این‌باره گفت: "این مدرکی در پشتیبانی از این مدعاست که ایدز احتمالاً در کودکان، بیماری درمان‌پذیری باشد".

در سال ۲۰۰۷ میلادی بود که تیموتی ری براون (Timothy Ray Brown) اولین بیماری شد که ایدز را از پیش رو برداشت. پروسه درمان او در واقع روشی برای مقابله با سرطان خون بود که مشتمل بر از کار انداختن موقت دستگاه ایمنی بدن، و همچنین پیوند شماری از سلول‌های بنیادی فردی به او بود که به یمن یک جهش نادر ژنتیکی، در برابر ابتلا به ایدز مقاوم شده بود.

اما کودکی که اخیراً از سد ایدز گذشت، با معجونی از همان داروهای متداول این بیماری معالجه شد. این یعنی که پزشکان در طول پروسه درمان موفق شدند که ویروس HIV را پیش از آنکه در نقاط خاصی از بدن کودک رخنه کند، از میان ببرند. این کمین‌گاه‌ها که به مخزن سلول‌های خواب هم معروف‌اند، معمولاً قربانی‌شان را بلافاصله پس از اتمام پروسه درمان مجدداً آلوده می‌کنند.

این کودک در همان بیمارستانی به دنیا آمد که تست HIV مادرش مثبت از آب درآمده بود. از آنجاکه مادر، هیچ درمانی را از سر نگذرانده بود، پزشکان احتمال ابتلای کودک را هم قوی می‌شمردند. این شد که کودک بلافاصله پس از تولد، به مرکز پزشکی دانشگاه می‌سی‌سی‌پی منتقل شد و از آن پس، دکتر هانا گی (Hannah Gay)، متخصص HIV اطفال، پروسه درمان این کودک را فقط ۳۰ ساعت پس از تولد (و حتی پیش از آنکه نتیجه آزمایشات، ابتلای کودک به ایدز را تأیید کنند)، با مخلوطی از سه داروی استاندارد ضد HIV آغاز کرد. او می‌گوید: "فقط فکرش را کردم که خطر علی‌حده‌ای این بچه را تهدید می‌کند و ارزش‌اش را دارد که روی او سنگ تمام بگذاریم".

منبع: BBC

توضیح تصویر:

۱ - طرحی از ویروس HIV / منبع: SPL

افزایش جمعیت و گسترش ایدز

society — Sat, 22 Dec 2012 16:06:08 +0000

اکبر ترشیزاد - پس از پایان جنگ هشت‌ساله‌ میان دو کشور ایران و عراق، به وسیله‌ بسیاری از مسئولان عملگراتر در ساختار قدرت جمهوری اسلامی، همچون اکبر هاشمی رفسنجانی، سیاست‌های رشد جمعیت در ایران مدیریت شد و به‌ سمت کنترل افزایش جمعیت پیش رفت؛ درحالی‌که تا آن زمان عدم جلوگیری از رشد جمعیت از سوی اکثریت افراد دخیل در حکومت و نهادهای سنتی و مذهبی، همچون حوزه‌های علمیه همواره مورد حمایت و پشتیبانی قرار می‌گرفت.

با این وجود حامیان طرح کنترل جمعیت، با توجه به ناهمخوانی میزان جمعیت کشور با توسعه‌یافتگی، سطح درآمد سرانه‌ ملی و میزان بیکاری، طرح‌ریزی برنامه‌هایی برای کنترل رشد جمعیت را در دستور کار قرار دادند.

از سویی دیگر سال های نخست دهه‌ هفتاد و شروع برنامه‌های جدی دولت سازندگی برای کنترل جمعیت، با یک اتفاق مهم دیگر یعنی پدیدار شدن نخستین نشانه‌های گسترش بیماری ایدز در ایران همزمان شد؛ به‌طوری که دیگر نمی‌شد بر این معضل اجتماعی سرپوش گذاشت و آن را مورد بی‌توجهی قرار داد، چراکه شیوع این بیماری، از حوزه‌های خاص خود به‌سوی اکثریت جامعه در حرکت بود و غفلت نسبت به آن می‌رفت تا فاجعه‌ دیگری را رقم زند.

انکار بیماری

نخستین برخوردها با شیوع بیماری ایدز در ایران، بر پایه‌ همان نگرش همیشگی سنتی و انکارآمیز حکومت درباره‌ موضوعاتی بود که به‌نوعی به اخلاقیات ‌عرفی و مذهبی مربوط می‌شد؛ به این معنا که در آغاز سعی شد با انکار وجود و گسترش این بیماری در ایران، آن را فقط بیماری ویژه‌ معتادان به مواد مخدر و منحرفان جنسی و همجنسگرایان عنوان کنند.

در ماه‌های اخیر و با اعلام سیاست‌های تازه‌ حاکمیت در توقف طرح کنترل جمعیت و تلاش برای تشویق ازدیاد نفوس، نگرانی‌های جدی‌ای در میان بسیاری از کارشناسان و فعالان مبارزه با گسترش بیماری ایدز برانگیخته شده است. بنا به گفته‌ی مسئولان وزارت بهداشت، در حدود نیمی از مبتلایان به ایدز را افراد بین ۲۵ تا ۳۴ ساله تشکیل می‌دهند. با این همه در کشور ما هیچگاه برنامه‌های آموزشی فراگیر و جامع برای آشنایی جوانان با این بیماری و راه‌های پیشگیری از ابتلا به آن وجود نداشته و آموزش‌های کنترل جمعیت تنها روزنه‌ امید در این راه بوده است.

این موضعگیری غلط حکومت سبب شد تا دستگاه‌های تبلیغاتی حکومتی مجبور به پیمودن ادامه‌ راه در همان مسیر مفروض خود بشوند و چون این بیماری را مختص منحرفان اخلاقی و در حقیقت کسانی خوانده بودند که ارتباط‌های جنسی خارج از ساختار سنتی دارند، در این زمان نیز مجبور بودند تا برای اثبات این ادعا که در جامعه‌ اسلامی چنین روابطی وجود ندارد، با پاک کردن صورت مسئله تمامی بیماران مبتلا به ایدز را معتادان مواد مخدر قلمداد کنند.

از سوی دیگر اما سیاست کنترل جمعیت به‌طور غیر مستقیم به کمک حل این معضل آمد و از آنجایی که بیشترین افرادی که در معرض خطر بیماری ایدز قرار داشتند، زنان و جوانان بودند، توزیع رایگان وسایل جلوگیری از حاملگی نظیر کاندوم راه حل مناسبی بود که ‌بتواند تا اندازه‌ زیادی به جلوگیری از گسترش بیماری ایدز کمک کند؛ چراکه روش بستن لوله‌های مردان یا همان وازکتومی راه حلی مناسب برای جامعه‌ سنتی ایران نبود. کنترل جمعیت نمی‌توانست از مسیرهایی این چنین به موفقیت برسد چون بسیاری از مردان طبقات پایین به‌دلیل باورهای غلط‌شان این کار را مساوی با ضعف جنسی یا عقیم شدن و در پی آن، کاهش قدرت مردانگی و ایفای تسلط می‌دانستند و در نتیجه از این روش استقبال چندانی نشده بود.

از دیگر سو برنامه‌ریزی و برگزاری دوره‌های آموزشی جلوگیری از بارداری برای جوانان، توانسته بود تا اندازه‌ زیادی اطلاعات درست جنسی را از مجراهایی سالم به دست آن‌ها برساند، چرا که جوانان به‌سبب روابط سنتی و مذهبی حاکم بر خانواده‌ها، اغلب این اطلاعات را از والدین خود دریافت نمی‌کردند و در خانه آموزش ویژه‌ای در این زمینه نمی‌دیدند. متاسفانه بسیاری از دانسته‌های جوان‌های آن دوران درباره‌ روابط جنسی و جنس مقابل، از طریق مشاهده‌ فیلم‌های پورنوگرافی دریافت می‌شد که البته در این مسیر هم زنان امکان کمتری برای بهره‌مندی داشتند و شاید بتوان گفت که عدم استفاده از کاندوم و دیگر روش‌های خطرناک ارتباط جنسی، ریشه در همین آموزش‌های نادرست داشت که به نوع خود تاثیر فراوانی در گسترش ایدز بازی می‌کرد. به همین سبب بود که توزیع رایگان وسایل پیشگیری از حاملگی همچون کاندوم و آموزش گسترده در بین قشر فرودست جامعه، کمک فراوانی به پیشگیری و کاهش این بیماری ‌کرد.

آموزش‌های کنترل جمعیت

در ماه‌های اخیر و با اعلام سیاست‌های تازه‌ حاکمیت در توقف طرح کنترل جمعیت و تلاش برای تشویق ازدیاد نفوس، نگرانی‌های جدی‌ای در میان بسیاری از کارشناسان و فعالان مبارزه با گسترش بیماری ایدز برانگیخته شده است.

بنا به گفته‌ مسئولان وزارت بهداشت، در حدود نیمی از مبتلایان به ایدز را افراد بین ۲۵ تا ۳۴ ساله تشکیل می‌دهند. با این همه در کشور ما هیچگاه برنامه‌های آموزشی فراگیر و جامع برای آشنایی جوانان با این بیماری و راه‌های پیشگیری از ابتلای به آن وجود نداشته و آموزش‌های کنترل جمعیت تنها روزنه‌ امید در این راه بوده است.

چندماهی است که وسایل جلوگیری از بارداری، دیگر به‌طور رایگان در اختیار مردم قرار نمی‌گیرد و همچنین بر اساس سیاست‌های تازه‌ دولت، قرار است کلاس‌های کنترل جمعیت و آموزش لازم در این زمینه نیز از دبیرستان‌ها، دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی حذف شوند. حذف گسترده و سریع برنامه‌هایی که از سویی به رشد سلامت و بهداشت جنسی کمک می‌کنند و از سوی دیگر آگاهی‌های جنسی را افزایش می‌دهند و در واقع به‌صورت مستقیم یا غیر مستقیم به کنترل و کاهش بیماری‌های مقاربتی به ویژه ایدز یاری می‌رسانند، به این معناست که تنها روزنه‌ امید نیز به‌زودی بسته خواهد شد

به تازگی «حسینعلی شهریاری»، ریاست کمیسیون بهداشت و درمان مجلس نیز با تایید کاهش سن ایدز در کشور تاکید کرده است که بنا به گزارش‌ها اکنون مبتلایان به ایدز در میان سنین زیر ۱۵ سال نیز دیده می‌شود. او هشدار داده است که اگر امر آموزش در این زمینه، جدی گرفته نشود، خطر کاهش سن مبتلایان ادامه خواهد یافت.

این سخنان در حالی بیان می‌شود که سیاست‌های جاری کشور در راستای افزایش جمعیت با این راهکارها در تضاد است. اکنون چندماهی است که وسایل جلوگیری از بارداری، دیگر به‌طور رایگان در اختیار مردم قرار نمی‌گیرد و همچنین بر اساس سیاست‌های تازه‌ دولت، قرار است کلاس‌های کنترل جمعیت و آموزش لازم در این زمینه نیز از دبیرستان‌ها، دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی حذف شوند. حذف گسترده و سریع برنامه‌هایی که از سویی به رشد سلامت و بهداشت جنسی کمک می‌کنند و از سوی دیگر آگاهی‌های جنسی را افزایش می‌دهند و در واقع به‌صورت مستقیم یا غیر مستقیم به کنترل و کاهش بیماری‌های مقاربتی به ویژه ایدز یاری می‌رسانند، به این معناست که تنها روزنه‌ امید نیز به‌زودی بسته خواهد شد و شکی نیست این موضوع در آینده‌ای نه‌چندان دور بر گسترش دوباره‌ این بیماری در کشور تاثیر خود را خواهد گذاشت.

از دیگر موانعی که برای فعالیت‌های اجتماعی در جهت پیشگیری از ایدز ایجاد شده است، نگاه امنیتی به ان‌جی‌او هاست. آن‌چه به‌صورت نمونه، برای «برادران علایی» اتفاق افتاد، بهترین مثال در این زمینه است. باید متذکر شد که این موضوع همواره و به‌ویژه پس از انقلاب اسلامی وجود داشته است، اما در ده سال اخیر برخوردها شدت بیشتری به خود گرفته‌اند و فضای امنیتی خود را به حوزه‌های دیگر تحمیل کرده است، به‌طوری که سایه‌ آن را بر زیست فردی و اجتماعی نمی‌توان نادیده گرفت. کنترل شیوع این بیماری در هیچ کجای دنیا بدون حضور سازمان‌های خصوصی‌ امکان‌پذیر نبوده است و نیست و حذف و خروج چنین ساختارهایی در ایران نگرانی‌های فعالان را برانگیخته است.

حذف مدیریت و کنترل، پیرامون میزان زاد و ولد در کشور و از سوی دیگر، جدی نگرفتن آموزش‌های جنسی و هشدارهای بهداشتی در حوزه‌ آمیزش و مسائل جنسی، زنگ خطری است که نه صرفاً برای اکنون نواخته می‌شود، بلکه نسل‌های بعدی را نیز درگیر می‌کند و از دیگر سو، بر تمام ارکان ساز و کار یک جامعه تاثیر می‌گذارد. در این شرایط اقتصادی، سیاسی، آموزشی و امنیتی و به‌طور کلی در شرایط بغرنجی که جمهوری اسلامی و همین‌طور ملت و کشور ایران در آن به سر می‌برند، دعوت مردم به افزایش جمعیت بدون هیچ برنامه‌ مدون کوتاه‌مدت و بلندمدت، پرورش یک نسل را به خطر می‌اندازد. این موضوع زمانی حاد می‌شود که دریابیم، آن قشری که همواره از آموزش، منابع مالی، امکان‌های بهداشتی و رفاه کمتری برخوردار است، آسیب‌پذیری بیشتری نیز در بحران های اجتماعی دارد.

در پایان این نوشته بد نیست به نقش تحریم‌ها بر موضوع مورد بحث نیز اشاره‌ کوتاهی شود. دامنه تاثیر این تحریم‌ها تا ضروریات زیست مردم ایران هم رسیده است. هزینه‌ بهداشت، تغذیه، سکونت، جابه‌جایی و درمان نه چند برابر، بلکه چندین برابر شده است. اگر یک خانواده بخواهد هم نمی‌تواند به نیازهای آموزشی، تفریحی، فرهنگی و مواردی از این قبیل فکر کند چه برسد که بخواهد برای آن‌ها برنامه‌ای داشته باشد. در چنین شرایطی تشویق مردم به افزایش جمعیت آن هم بدون در اختیار داشتن ابزار پرورش یک نسل، چه می‌تواند باشد جز نابودی نسلی که در راه است؟

تابویی به نام ایدز

society — Wed, 28 Nov 2012 14:12:27 +0000

آیدا قجر – بار دیگر روز سه شنبه، هفتم آذرماه سال جاری، یک نماينده مجلس در مورد کاهش سن ابتلا به ايدز در ايران هشدار داده و گفته است اين موضوع، "زنگ خطری برای نوجوانان و جوانان"‌ به‌شمار می‌آيد.

حسين‌علی شهرياری، رئيس کميسيون بهداشت و درمان مجلس ايران به خبرگزاری دانش‌آموزی ايران (پانا) گفته است که "ابتلا به بيماری ايدز در سنين ۱۱ تا ۱۳ سال نيز ديده شده و تا زمانی که آموزش‌ها جدی گرفته نشود، خطر کاهش سن ابتلا به اين بيماری همچنان وجود دارد."

بیست و شش سال پیش در سال ۱۳۶۵، خبر ابتلای یک کودک به بیماری ایدز منتشر شد و از همان سال تاکنون میزان ابتلا به این بیماری از طریق تزریق با وسایل مشترک در مصرف‌کنندگان ۶. ۶۹ درصد، رابطه جنسی ۵. ۱۰ درصد، دریافت خون و فرآورده‌های خونی یک درصد و انتقال از مادر به کودک نیز یک درصد ارزیابی شد و دلیل ابتلای ۹. ۱۷ درصد از این گروه به بیماری ایدز نامشخص ماند.

نه سال پس از ثبت اولین مورد مبتلا به ایدز (۱۳۷۴)، اولین سریال ایرانی با شکستن تابوی این بیماری در شبکه‌ سراسری تلویزیون ملی پخش شد؛ سریالی تلویزیونی با بازی هما روستا به عنوان مادر کسی که از اروپا بیماری ایدز را همراه خود آورده است. بیمار اما با آگاهی نسبت به عواقب بیماری، مجبور شد از ازدواج با دختر مورد علاقه خود چشمپوشی کند و در قسمت پایانی مرگ را در آغوش بکشد.

تابوی ایدز بالاخره اندکی شکست، اما نه آنقدر که تاثیری در نظر منفی اجتماع درباره مبتلایان به این بیماری داشته باشد. به طوری که همچنان بسیاری از افراد در صورت آگاهی از به بیماری شخص مبتلا شده به ایدز، از وی دوری می‌کنند و این بیمار را مسری می‌دانند که نشان از کمبود آگاهی آنان دارد.

هشداری که به واقعیت انجامید

با توجه به بالا رفتن آمار مبتلایان به ایدز می‌توان گفت یکی از بزرگترین عوامل کمبود آگاهی جامعه نسبت به این بیماری سیاست جمهوری اسلامی در پوشش رسانه‌ای و آموزش‌های علمی است. به طوری که با حذف صورت مسئله سعی در کوچک نشان دادن این مشکل کرده‌اند.

با توجه به بالا رفتن آمار مبتلایان به ایدز می‌توان گفت یکی از بزرگترین عوامل کمبود آگاهی جامعه نسبت به این بیماری سیاست جمهوری اسلامی در پوشش رسانه‌ای و آموزش‌های علمی است. به طوری که با حذف صورت مسئله سعی در کوچک نشان دادن این مشکل کرده‌اند.

چندی پیش مینو محرز، رئیس مرکز تحقیقات ایدز در همین زمینه در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر اعلام کرده بود: "۸۰ درصد مردم جامعه برای اولین بار کلمه ایدز را از تلویزیون شنیده بودند به همین دلیل رسانه ملی باید بیش از سایر رسانه‌ها به این موضوع ورود کند."

وی در ادامه با "فردی" خواندن برنامه پرداختن به این بیماری در آموزش و پرورش گفت: "اگر یک وزیر خوشش نیامد، این موضوع را کنار می‌گذارد. فردی که بر مسند کار قرار می‌گیرد باید یک مقدار راجع به چنین مسائلی با بقیه دستگاه‌ها مشورت کند. فقط نه گفتن نباید باشد."

عدم توجه و اطلاع‌رسانی رسانه‌های ملی یکی از عواملی است که باعث شده سن مبتلایان به ۱۱ و ۱۳ سال برسد، اما با توجه به سخنان حسین‌علی شهریاری، رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، دیگر در دلیل ابتلا به ایدز تنها وسایل تزریق نیست، بلکه "رفتارهای جنسی" بالاترین درصد دلیل ابتلا به بیماری ایدز را به خود اختصاص داده است.

سه سال پیش (۱۳۸۸) مسعود مردانی، عضو کمیته کشوری ایدز هشدار داده بود: "روند اپیدمیولوژیک ایدز در ایران از اعتیاد تزریقی به سمت ابتلا به دلیل ارتباط جنسی ره به تغییر است." وی در ادامه از "کاهش سن ایدز در میان زنان" خبر داده و گفته بود: "سن بروز ایدز در زنان جوان کاهش پیدا کرده و همچنین مشمول روند رو به تزاید موارد جدید ایدز شده‌اند."

هشدارها تاثیری در تغییر روش دولت و مسئولان پیرامون این معضل نداشت و ادامه کتمان و سکوت آنان خطرات احتمالی را گسترش داد. امروز هم سن مبتلایان کاهش یافت و هم ارتباط جنسی به عنوان راه انتقال بیماری، بالاترین رتبه را به دست آورد؛ به طوری که طبق آخرین آماری که توسط عباس صداقت، رئیس اداره ایدز وزارت بهداشت منتشر شد،‌ در سال جاری تعداد مبتلایان ۲۰ درصد افزایش داشته است.

رابطه جنسی مهم‌ترین عامل انتقال ایدز

رئیس اداره ایدز وزارت بهداشت به تازگی اعلام کرد، ابتلا به ایدز از طریق روابط جنسی بیست درصد بالا رفته است در حالیکه بنا به گفته وی، "پیش‌بینی می‌شود ۷۰ هزار مبتلا به اچ آی وی در کشور هنوز ناشناخته‌اند. از میان آمار مستند، ۲. ۹ مبتلایان را زنان تشکیل می‌دهند."

اگرچه زنان به علت توان باروری امکان انتقال این بیماری را از طریق مادر به فرزند نیز دارا هستند، اما نمی‌توان تنها آن‌ها را "مقصر"ی برای ابتلای مردان به بیماری ایدز قلمداد کرد. جلوگیری از افزایش میزان مبتلایان خصوصاً از راه رابطه جنسی برعهده مراکز آموزشی و سیاست‌های تبلیغاتی نظام جمهوری اسلامی است. این مراکز اما از آموزش لازم سر باز می‌زنند.

انگشت اتهام جامعه و مسئولان همچنان بیش از مردان به سوی زنان نشانه رفته است. وزیر بهداشت سال گذشته پیرامون تغییر راه‌های انتقال ایدز مدعی شده بود: "هر زن خیابانی آلوده به این ویروس، می‌تواند سالانه ۱۰۰ نفر از مردان را بیمار کند."

اگرچه زنان به علت توان باروری امکان انتقال این بیماری را از طریق مادر به فرزند نیز دارا هستند، اما نمی‌توان تنها آن‌ها را "مقصر"ی برای ابتلای مردان به بیماری ایدز قلمداد کرد. جلوگیری از افزایش میزان مبتلایان خصوصاً از راه رابطه جنسی برعهده مراکز آموزشی و سیاست‌های تبلیغاتی نظام جمهوری اسلامی است. این مراکز اما از آموزش لازم سر باز می‌زنند.

کم‌توجهی مسئولان آموزش و پرورش و نهادهای اطلاع‌رسانی در خصوص روش‌های جلوگیری،‌ بهداشت در رابطه جنسی و عوامل موثر در ابتلا به ایدز از مهمترین عواملی است که نه فقط مسئولان، بلکه جامعه نیز از آن غافل مانده است. از طرف دیگر رابطه جنسی و صحبت از آن در جامعه ایران طی سه دهه گذشته به تابویی تبدیل شده است که انگار حتی خانواده‌ها نیز وظیفه آموزش به نوجوانان و جوانان خود را در این زمینه فراموش کرده‌اند.

آماری نادرست از افزایش ایدز میان زنان

عدم رسیدگی به مسئله بی‌خانمانی زنان و ابتلای آنان به بیماری‌هایی چون اعتیاد یا ایدز باعث گسترش این بیماری‌ها خواهد شد به طوری که فرد بی‌خانمانی که به اعتیاد رو آورده یا معتادی که بی‌خانمان شده است در صورت فقر و استفاده از سرنگ‌های دست چندم به آسانی مبتلا به ایدز خواهد شد و در صورت بارداری مادر، فرزند نیز مبتلا خواهد شد.

براساس داده‌های بانک اطلاعات وزارت بهداشت، پنج درصد زنان در سال ۱۳۸۵ مبتلا به ایدز بودند که این میزان در سال گذشته به ۹ درصد افزایش یافته است. این آمار اما تنها متوجه زنانی است که متوجه بیماری شده‌اند یا به پزشک مراجعه کرده‌اند. در صورتی که به دلیل در دست نداشتن آمار درست از زنان خیابانی و ابتلای آنان به این بیماری نمی‌توان اعتمادی به این ارقام داشت.

رئیس مرکز تحقیقات ایدز ایران در این زمینه گفته است: "با توجه به این که سیستم شناسایی فعال این بیماری به خصوص میان روسپیان در دست نیست، آمار اعلام شده از سوی وزارت بهداشت بیانگر وضعیت واقعی این بیماری در کشور نیست."

عدم رسیدگی به مسئله بی‌خانمانی زنان و ابتلای آنان به بیماری‌هایی چون اعتیاد یا ایدز باعث گسترش این بیماری‌ها خواهد شد به طوری که فرد بی‌خانمانی که به اعتیاد رو آورده یا معتادی که بی‌خانمان شده است در صورت فقر و استفاده از سرنگ‌های دست چندم به آسانی مبتلا به ایدز خواهد شد و در صورت بارداری مادر، فرزند نیز مبتلا خواهد شد.

کودکانی که از طریق مادران مبتلا یا دیگر راه‌های انتقال، به ویروس اچ آی وی آلوده شده‌اند نه تنها تمام عمر ناچار به تحمل بیماری خود هستند بلکه جامعه نیز آنان را طرد می‌کند و به تنهایی و درد آنان می‌افزاید. مسئولان نیز با عدم مسئولیت‌پذیری، رسیدگی به آنان را وظیفه دیگری می‌دانند.

آنها نه تنها برنامه‌ای برای حمایت از کودکان مبتلا و آموزش آن‌ها ندارند، بلکه رئیس اداره ایدز این مسئولیت را برعهده دیگری می‌داند: "برنامه حمایتی ویژه‌ای در ماموریت‌های وزارت بهداشت وجود ندارد. شاید سازمان بهزیستی و کمیته امداد برنامه‌های حمایتی در این زمینه داشته باشند. من به عنوان مدیر برنامه کشوری برای ایدز معتقدم یک درصد کودک مبتلا به ایدز در کشور، نگران‌کننده نیست".

افزایش ایدز بین کودکان و عدم مسئولیت‌پذیری مسئولان

فرشید یزدانی، عضو هیئت مدیره انجمن حمایت از حقوق کودکان در خرداد ماه امسال از افزایش تعداد کودکان کار به بیماری ایدز خبر داد و گفت: "۵. ۴ درصد کودکان کار و خیابان به ویروس ایدز آلوده هستند که این رقم ۴۵ برابر متوسط کشوری است. در حالیکه ۲۰ درصد از کوکان کار تجربه استفاده از مواد مخدر را دارند و ۴۰ درصد نیز مشروبات الکلی را تجربه کرده‌اند."

قائم مقام سازمان دانش‌آموزی نیز دلیلی برای پرداختن به موضوع ایدز در مدارس نمی‌داند و معتقد است: "دانش‌آموزان در بیرون از مدرسه تحت نظارت والدین خود هستند. از همین رو آموزش و پرورش مسئولیت مستقیمی در قبال آن‌ها ندارد و هر اتفاقی که خارج از مدرسه بیافتند ما مسئول نیستیم."

دیگر کودکان نیز از خطر ابتلا به بیماری ایدز مصون نیستند. ارائه اطلاعات پیرامون بیماری‌های خاص به کودکان و نوجوانان در مدارس یکی از عواملی است که می‌تواند به کاهش رشد آمار مبتلایان به این بیماری‌ها کمک کند، اما نه تنها آموزش ویژه‌ای در میان دروس آنها نیست، بلکه پرداختن به موضوع ایدز در مدارس حتی از سوی معلم ها نیز حذف شده است.

داود روستایی، قائم مقام سازمان دانش‌آموزی نیز دلیلی برای پرداختن به این موضوع در مدارس نمی‌بیند و معتقد است: "دانش‌آموزان در بیرون از مدرسه تحت نظارت والدین خود هستند. از همین رو آموزش و پرورش مسئولیت مستقیمی در قبال آن‌ها ندارد و هر اتفاقی که خارج از مدرسه بیافتند ما مسئول آن نیستیم."

از نظر وی آموزش و پرورش مسئولیت مستقیم در قبال دانش‌آموزان مبتلا ندارد زیرا کلمه دانش‌آموز تنها زمانی در مورد افراد جامعه به کار می‌رود که آنها در مدارس هستند: "وقتی می‌گویند که ایدز در جمعیت دانش‌آموزی در حال شیوع است این شائبه پیش می‌آید که نکند در مدرسه اتفاقی غیراخلاقی رخ می‌دهد. در محیط مدرسه که دخترها و پسرها جدا از هم هستند. آیا شیوع ایدز اتفاق می‌افتد که از واژه دانش‌آموز استفاده می‌شود؟"

به عقیده قائم مقام سازمان دانش‌آموزی، به دلیل تفکیک جنسیتی، دانش‌آموزان در مدارس به ایدز مبتلا نمی‌شوند. پس لزومی برای آموزش روش‌های جلوگیری از ابتلا به این بیمار وجود ندارد.

چندی پیش عباس صداقت، رئیس اداره ایدز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز ناخواسته نگرانی فرشید یزدانی، عضو هیئت مدیره انجمن حمایت از حقوق کودکان را در گفت‌وگو با دنیای اقتصاد تایید کرد. از نظر او، کودکان مبتلا به ایدز در اولویت وزارت بهداشت نیستند: "ما اولویت‌هایی بالاتر از کودکان مبتلا به ایدز داریم. مانند زنان آسیب‌پذیر. ما افزایش آگاهی جمعیت عمومی جامعه در پیشگیری از ابتلا و درمان است پس مسائل مهم‌تری از داشتن برنامه خاص برای کودکان مبتلا به ایدز در دست است".

شیوع ایدز در زندان

اولین مورد ایدز در زندان‌های ایران به بیست سال پیش و زندان "آب حیات" در کرمان باز می‌گردد و بعدتر با اختلاط انواع زندانیان با یکدیگر، این بیماری در زندان‌ها شیوع پیدا کرد و به ۷. ۱ رسید.

مسئولان زندان معتقدند: "بین ۵۰ تا ۷۵ درصد آن‌ها پیش از ورود به زندان، معتاد هستند و در زندان از سرنگ‌های مشترک استفاده می‌کنند که همین مسئله عامل اصلی شیوع ایدز در زندان‌هاست."

مسئولان زندان معتقدند: "بین ۵۰ تا ۷۵ درصد آن‌ها پیش از ورود به زندان، معتاد هستند و در زندان از سرنگ‌های مشترک استفاده می‌کنند که همین مسئله عامل اصلی شیوع ایدز در زندان‌هاست."

البته نمی‌توان تنها سرنگ‌های مشترک را عامل انتقال بیماری ایدز دانست زیرا خالکوبی‌ها و روابط جنسی نیز از عوامل موثری است که مسئولان از ذکر آن‌ها خودداری می‌کنند.

ابتلا به بیماری ایدز در زندان‌ها به خودی خود معضل به حساب می‌آید، اما کمبود پزشک نیز مسئله‌ای است که نمی‌توان نادیده انگاشت؛ به طوری که بنا به گفته مدیر کل بهداشت و درمان سازمان زندان‌ها پزشکان حاضر به خدمت در زندان‌ها نیستند. وی در این خصوص می‌گوید: "پزشکان به دلیل حق‌الزحمه پایین و به دلیل شرایط زندان، حاضر به خدمت در زندان‌ها نیستند. در برخی زندان‌ها در استان‌های محروم فضا و تجهیزات مناسبی برای درمان فراهم شده، اما به دلیل کمبود نیروی متخصص این تجهیزات در حال نابودی است."

از براندازی نرم تا جایزه الیزابت تایلور

آرش و کامیار علایی، دو پزشک برادر در تیرماه ۱۳۸۷ توسط ماموران امنیتی بازداشت شده بودند. علایی‌ها در سال ۱۳۸۳ موسسه غیردولتی پارس را برای پژوهش در مورد ایدز و اعتیاد بنیانگذاری کردند. اداره این موسسه به صورت خیریه و با کمک‌های مردمی صورت می‌گرفت.

موسسه پارس وظیفه اصلی خود را "حمایت از خانواده‌های زندانیان معتاد و کمک به ترک اعتیاد آنان پس از خروج از زندان" تعریف کرده بود، اما این وظیفه از سوی جمهوری اسلامی که خود نسبت به ارائه اطلاعات در زمینه ایدز بی توجه است، "جنگ نرم" خوانده شد و هر دو برادر بازداشت شدند. کامیار پس از دو سال و نیم و آرش در شهریور ماه سال گذشته آزاد شدند. در سال جاری، اولین جایزه بنیاد amFAR در زمینه تحقیقات ایدز به نام "الیزابت تایلور" به خاطر تلاش برادران علایی در راه مبارزه با ایدز به آنان تعلق گرفت.

سال‌ها از کشف بیماری ایدز می‌گذرد. اگر در ابتدای کشف این بیماری، در اکثر جوامع در سطح دنیا، آن را به نوعی تابو می‌پنداشتند، اما پس از طی مدتی جامعه جهانی برای درمان روحی و جسمی مبتلایان به این بیماری کوشید و آموزش و آگاهی‌رسانی در این زمینه را با هدف کاهش این بیماری گسترش داد. در ایران اما هرچه پیش‌تر می‌رویم مسئولان در دادن آگاهی به جامعه منفعل‌تر می‌شوند و می‌کوشند با سکوت در برابر آن صورت مسئله را در ذهن جامعه پاک کنند.

ابتلای ۹۰ هزار ایرانی به ایدز

society — Tue, 16 Oct 2012 21:38:11 +0000

به گفته یک مقام مسئول در وزارت بهداشت ایران براساس برآوردهای انجام شده نزدیک به ۹۰ هزار نفر در این کشور به بیماری ایدز دچار شده‌اند.

عباس صداقت، رئیس اداره ایدز وزارت بهداشت امروز سه‌شنبه ۲۵ مهر در گفت‌و‌گو با خبرگزاری کار ایران (ایلنا) گفت: "براساس یک مدل ریاضی تخمین می‌زنیم که نزدیک به ۹۰ هزار نفر در کشور به ایدز مبتلا شده باشند که تنها حدود ۲۵ هزار نفر از آن‌ها شناسایی شده‌اند."

وی ۴۶ درصد از مبتلایان به ایدز در ایران را مربوط به گروه سنی ۲۵ تا ۳۵ سال دانست و افزود: "اگر فرض بگیریم کسانی که بیماری آن‌ها در این گروه شناسایی شده است در خوشبینانه‌ترین حالت سه تا چهار سال پیش از کشف بیماری، مبادرت به رفتارهای پرخطر داشتند، در نتیجه گروه سنی ۲۰ تا ۳۰ سال به عنوان پرخطر‌ترین گروه سنی مورد توجه قرار گرفته است."

پیش از این، مرضيه وحيد دستجردی، وزير بهداشت ايران، شهريورماه سال جاری در این زمینه گفته بود: "رشد تزريقی ايدز را در کشور تقريبأ کنترل کرده‌ايم و مشکلی نداريم و در همان حدی که قبلأ بوده باقی مانده است، ولی رشد انتقال ايدز از طريق جنسی خيلی بيشتر و خطرناک شده است."

به گفته عباس صداقت، رئیس اداره ایدز وزارت بهداشت، ۴۶ درصد از مبتلایان به ایدز در ایران مربوط به گروه سنی ۲۵ تا ۳۵ سال هستند: "اگر فرض بگیریم کسانی که بیماری آن‌ها در این گروه شناسایی شده است در خوشبینانه‌ترین حالت سه تا چهار سال پیش از کشف بیماری، مبادرت به رفتارهای پرخطر داشتند، در نتیجه گروه سنی ۲۰ تا ۳۰ سال به عنوان پرخطر‌ترین گروه سنی مورد توجه قرار گرفته است."

به گزارش خبرگزاری فارس، وی با بيان اينکه زنان خيابانی می‌توانند به‌طور متوسط پنج نفر را مبتلا کنند افزوده بود: "اگر همين روند رشد ايدز از طريق روابط جنسی ناسالم سپری شود يک دفعه ١٠سال آينده می‌بينيم ۵۰ درصد از مبتلايان به ويروس ايدز در کشور از طريق جنسی مبتلا شده‌اند."

وی با بیان اینکه مواد محرک و روانگردان از جمله شيشه و کراک و غيره، تمايلات جنسی را هشت تا ۱۰ برابر می‌کنند افزوده بود: "گاهی اين افراد مرتکب قتل و جنايت و اعمال خلاف حتی با محارم‌شان می‌شوند. بنا بر اين اگر رشد انتقال ايدز از طريق روابط جنسی غيرمتعارف و مصرف مواد روانگردان به همين روال ادامه پيدا کند، در آينده آتشفشان بيماری ايدز را در کشور شعله‌ور می‌کند."

آخرين پژوهش‌های منتشرشده در زمينه ايدز بيانگر بالا رفتن آمار ابتلای زنان ايرانی به اين بيماری است. عباس صداقت، رئيس اداره ايدز وزارت بهداشت مردادماه سال جاری به خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) گفته بود: "در سال‌های اخير تعداد موارد انتقال بيماری از طريق ارتباطات جنسی محافظت نشده بيشتر شده و از طرف ديگر تعداد موارد ابتلای زنان نيز بيشتر شده است که در اين زمينه روی رويکرد مراکز زنان آسيب‌پذير کار می‌شود."

مينو محرز، رئيس مرکز تحقيقات ايدز ايران نيز، خردادماه سال جاری از افزايش شيوع جنسی بيماری ايدز خبر داده و گفته بود: "به جز٢٣هزار بيمار شناخته‌شده، نزديک به ١٠٠هزار فرد مبتلای ناشناخته به اين ويروس داريم، ٩٩ درصد از بيماران من نيز از طريق رابطه جنسی به اين بيماری مبتلا شده‌اند."

وی آمار اعلام‌شده از سوی وزارت بهداشت را بيانگر وضعيت واقعی اين بيماری در ايران ندانسته و افزوده بود: "در اين آمار ۱۰ و سه دهم درصد ذکر شده که البته واقعيت موجود در مراکز درمانی بسيار بيش از اين است."

از سوی ديگر، بيماری ايدز در بين کودکان کار ايران نيز افزايش يافته است. فرشيد يزدانی، عضو هيئت مديره انجمن حمايت از حقوق کودکان در ايران ششم خردادماه سال جاری به خبرگزاری کار ايران (ايلنا) گفته بود: "حدود چهارونيم درصد کودکان کار و خيابان به ويروس ايدز آلوده هستند که اين رقم ۴۵ برابر متوسط کشوری است و می‌تواند با شيوع اين بيماری در ميان زنان ويژه (روسپی) برابری کند."

چرا ساخت واکسن ایدز، این‌قدر دشوار است؟

arezoo — Wed, 12 Sep 2012 03:00:15 +0000

ساینس دیلی Science Daily

برگردان:

احسان سنایی

ساینس دیلی - ده‌ها سال است که تولید موفق واکسن ایدز، آرزویی دست‌نیافتنی برای پژوهشگران دنیا شده، اما با وجود سال‌ها پژوهش پیگیر و سرمایه‌گذاری‌های میلیون‌دلاری در این حوزه، همچنان این هدف از دسترس دانشمندان به دور مانده است.

بررسی‌های اخیر تیمی از محققین وابسته به دانشگاه ایالتی بهداشت و علوم پزشکی اورگون آمریکا (OHSU)، نشان داده که چرا گونه‌های تضعیف‌شده ویروس ایدز در بیماری ایدز میمون‌ها قابلیت پیش‌گیری از سرایت بیماری را حتی در شرایط بدخیم آن هم دارند. اما به‌کارگیری‌ این گونه‌های تضعیف شده ویروس اچ‌آی‌وی برای پیشگیری از موارد انسانی فوق‌العاده خطرناک است و حتی نمونه‌های به‌شدت تضعیف‌یافته یا کاملاً غیرفعال این ویروس هم برای انسان بی‌فایده‌اند.

مشروح این پژوهش، که در انیستیتو واکسن‌سازی و ژن‌درمان‌گری دانشگاه OHSU صورت پذیرفته، چندی پیش در نسخه آنلاین نشریه Nature Medicine انتشار یافت. از گذشته رسم بر این بوده که واکسن بیماری‌های عفونی را به دو شیوه تولید کنند. یکی استفاده از عامل زنده ولی تضعیف‌شده بیماری مزبور بود. این عامل، آنقدرها قوی نیست که باعث بروز بیماری شود، اما توان تحریک سیستم ایمنی بدن، و لذا واداشتن آن به تشخیص و مقابله با نسخه‌های قوی‌تر بیماری در آینده را دارد. روش دوم، استفاده از عامل مُرده‌ بیماری‌ست. این روش هم مثل روش پیشین، با مقدمه‌چینی مطمئنی برای ورود بیماری مزبور، بدن را برای مواجهه با یورش احتمالی‌ آن آماده می‌کند.

در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی مشخص شد که نسخه اندک‌ ضعیف‌شده‌ای از ویروس SIV، یعنی همتای میمونی ویروس HIV، پس از تزریق قابلیت حفاظت از میمون‌ها را در برابر ابتلایشان به نسخه‌های قوی‌تر بیماری ایدز دارد. با این حال، نسخه‌های تضعیف‌یافته ویروس SIV هم بعضی از میمون‌ها را به ایدز آلودند. حال‌آنکه اگر این ویروس‌ها اندکی ضعیف‌تر می‌شدند، دیگر به عنوان واکسن اثر نمی‌کردند.

نسخه اندک‌ ضعیف‌شده‌ای از ویروس SIV، یعنی همتای میمونی ویروس HIV، پس از تزریق قابلیت حفاظت از میمون‌ها را در برابر ابتلایشان به نسخه‌های قوی‌تر بیماری ایدز دارد. با این حال، نسخه‌های تضعیف‌یافته ویروس SIV هم بعضی از میمون‌ها را به ایدز آلودند. حال‌آنکه اگر این ویروس‌ها اندکی ضعیف‌تر می‌شدند، دیگر به عنوان واکسن اثر نمی‌کردند.

لوئیس پیکر (Louis Picker)، معاون انیستیتو واکسن‌سازی و ژن‌درمان‌گری OHSU، می‌گوید: "تلاش‌هایی که به‌منظور فرآوری نسخه‌ای زنده ولی تضعیف‌شده از ویروس انجام پذیرفته، چیزی شبیه قصه «دختر زیبا و سه خرس» شده است. دانشمندان در پی واکسنی «نه خیلی گرم» و «نه خیلی سرد»، بلکه «ولرم» بودند. مشکل اینجا بود که تضعیف یک ویروس به حدی که «ولرم» باشد، امکان ندارد. اما خب فکر می‌کردیم که اقلاً درک ساز و کار مقابله بدن با ویروس‌های تضعیف‌شده‌ای که برای کاربرد بالینی همچنان خطرناک‌اند، امکان طراحی واکسنی کارآمد و ایمن را به ما خواهد داد".

طبق پژوهشی که به‌تازگی منتشرشده، این واکنش‌های تدافعی بدن که توسط سلول‌های T، واقع در بافت‌های لنفاوی انگیخته می‌شوند، تنها تا زمانی ادامه می‌یابند که ویروس‌های تضعیف‌شده‌ مهاجم را در تیررس خود داشته باشند. این در حالی‌ست که تضعیف هرچه‌بیشتر ویروس‌های ایدز با هدف تولید واکسن، مانع از این حضور مداوم می‌شود و لذا عکس‌العمل دفاعی بدن را پس از چندی ناکام می‌گذارد. به‌ همین واسطه هم اثربخشی یک واکسن کارآمد HIV، تابعی از میزان ماندگاری‌اش در بدن است.

از این‌رو تیم پیکر، ویروس پایدار دیگری تحت عنوان سیتو مگالو ویروس (cytomegalovirus یا CMV) را ساخته‌اند که به تقلید از خصوصیات پروتئینی ویروس‌های SIV و HIV طراحی شده است و نقش نوعی سیستم راهبری (یا بُرداری) را، با هدف ارتقای واکنش‌های تدافعی بدن در مواجهه با ویروس‌های مسبب ایدز ایفا می‌کند. در ماه می ۲۰۱۱، آزمایشگاه لوئیس پیکر دست به انتشار یافته‌هایی زد که نشان می‌داد چگونه واکنش‌های تدافعی ناشی از تحریک این ویروس نوساخته، می‌توانسته عملکرد ویروس‌ SIV را در بخش اعظمی از حیواناتِ مبتلا، تحت کنترل خود درآورد.

CMV، ویروس پایداری‌ست که در بدن اکثر مردم وجود دارد و در عین حالی که نشانه‌‌های اندکی را از خودش بروز می‌دهد و یا اصلاً نمی‌دهد؛ اما ویروس CMV محرک واکنش‌های سلولی فوق‌العاده شدیدی‌ست که تا حد زیادی به بقای جاندار کمک می‌کنند. این واکنش‌های تدافعی، مختص سلول‌هایی از نوع T، تحت عنوان «سلول‌های T محرک حافظه‌اند»، که عملکرد ضدویروسی شدیدی را از خودشان نشان می‌دهند. این ویروس‌ها، در همان بافت‌هایی متمرکز شده‌اند که هدف حملات ویروس‌های مسبب ایدز هستند. لوئیس پیکر و تیمش بر این نظرند که واکنش‌های ضد HIV بدن، که ناشی از تحریک ویروس‌های CMV هستند، همیشه گوش‌به‌زنگ ورود ویروس‌های HIV اند و نمی‌گذارند که فرد، فوراً به ایدز مبتلا بشود.

منبع: Science Daily

توضیح تصویر:

عکس میکروسکوپی از رهاسازی عامل ایدز از یک ویروس HIV در بافت لنفاوی بدن / منبع: Dennis Kunkel Microscopy, Inc./Visuals Unlimited/Corbis

"افزايش ايدز بين کودکان کار در ايران"

zamaanehnews — Sun, 27 May 2012 04:41:16 +0000

يک عضو هيأت مديره انجمن حمايت از حقوق کودکان در ايران گفت بيماری ايدز در بين کودکان کار در اين کشور افزايش يافته است.

فرشيد يزدانی، روز شنبه ششم خرداد ۱۳۹۱ به خبرگزاری کار ايران (ايلنا) گفت: "حدود ۴.۵ درصد کودکان کار و خيابان به ويروس ايدز آلوده هستند که اين رقم ۴۵ برابر متوسط کشوری است و می‌تواند با شيوع اين بيماری در ميان زنان ويژه (روسپی) برابری کند."

به گفته وی بيماری ايدز در بين کودکان بيشتر بين کودکان "زباله‌گرد و دستفروش" است.

وی همچنين گفته است بر اساس پژوهش‌ها در ايران "۲۰ درصد از کودکان کار تجربه استفاده از مواد مخدر را دارند و ۴۰ درصد نيز مشروبات الکلی را تجربه کرده‌اند."

فرشید یزدانی: متأسفانه نگاه انسانی در برخورد با اين کودکان وجود ندارد و درباره ساماندهی اين کودکان همان‌گونه تصميم‌گيری می‌شود که در خصوص جمع‌آوری يا نصب مبلمان شهری برنامه‌ريزی می‌شود

يزدانی کودکان کار را حاصل "سياست‌های کلان اقتصادی-اجتماعی" دانسته و توضيح داده است:‌"رشد تورم و بحران‌های اقتصادی باعث فقير‌تر شدن خانواده‌های ضعيف می‌شود و اين روند از مهم‌ترين عوامل ورود کودکان به بازار کار به شمار می‌روند."

وی با بيان اينکه برای کاهش آسيب‌های اجتماعی کودکان کار "ابتدا بايد عوامل ورود اين کودکان به بازار کار را نابود کرد"، افزود: "با وجود آنکه افزايش فقر حاصل حاصل سياست‌های دولت است اما به نظر می‌رسد دولت دغدغه‌ خاصی برای پوشش و ساماندهی اصولی و بلند مدت اين کودکان نداشته باشد."

عضو هيأت مديره انجمن حمايت از حقوق کودکان با اشاره به "طرح ساماندهی کودکان کار و خيابان" که در حال اجراست، گفت: "متأسفانه نگاه انسانی در برخورد با اين کودکان وجود ندارد و درباره ساماندهی اين کودکان همان‌گونه تصميم‌گيری می‌شود که در خصوص جمع‌آوری يا نصب مبلمان شهری برنامه‌ريزی می‌شود."

بر پايه آمار‌های رسمی ۲.۵ ميليون کودک کار در ايران وجود دارد.

"شمار واقعی مبتلايان به ايدز در ايران چندين برابر آمارهای رسمی است"

zamaanehnews — Thu, 01 Dec 2011 14:58:22 +0000

يک مقام دانشگاهی شمار واقعی مبتلايان به ايدز در ايران را چندين برابر آمارهای رسمی اعلام‌شده دانست.

به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، احمد کوشا، معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی تبريز امروز ۱۰ آذرماه (يکم دسامبر) هم‌زمان با روز جهانی ايدز اعلام کرد: "تاکنون حدود ۲۳ هزار و ۱۲۵ نفر مبتلا به ايدز در کشور شناسايی شده‌اند که چهار هزار و ۳۱ نفر از اين عده فوت کرده‌اند."

وی افزود: "آمار واقعی افراد آلوده به ويروس HIV شايد پنج برابر آمار ارائه شده فعلی باشد."

دکتر مرضيه وحيد دستجردی، وزير بهداشت ايران، مهرماه ۱۳۸۹ آمار مبتلايان به ايدز را در اين کشور بيش از ۸۰ هزار نفر اعلام کرده بود.

احمد کوشا همچنين گفت: "آگاهی‌های عمومی در خصوص اين بيماری نسبتاً افزايش يافته و تقريباً همه افراد راه‌های انتشار ويروس را می‌شناسند."

دکتر مرضيه وحيد دستجردی، وزير بهداشت ايران، مهرماه ۱۳۸۹ آمار مبتلايان به ايدز را در اين کشور بيش از ۸۰ هزار نفر اعلام کرد

معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی تبريز گفت در آذربايجان شرقی از ابتدای شناخت HIV تاکنون۳۶۲ بيمار مبتلا به ايدز شناخته شد که از اين تعداد ۱۱۸ نفر جان خود را از دست داده‌اند.

با اين‌حال وی تأکيد کرد که استان آذربايجان شرقی از جمله استان‌های با شيوع اندک بيماری ايدز است.

سازمان بهداشت جهانی نيز شمار واقعی مبتلايان به ايدز در ايران را بسيار بيشتر از آمار رسمی دولت می‌داند.

براساس آمار جمع‌آوری شده از دانشگاه‌های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تا تاريخ اول فروردين ۱۳۹۰ در مجموع ۲۲ هزار و ۷۲۷ نفر افراد مبتلا به ويروس ايدز‌ شناسايی شده‌اند.

اين آمار نشان می‌دهد که در سال گذشته ۹۱ و نيم درصد از مبتلايان را مردان و هشت و نيم درصد را زنان تشکيل می‌دادند.

سال ۱۳۶۶ اولين مورد ايدز در کودکی شش ساله که مبتلا به هموفيلی بود، در ايران گزارش شد.

در سال‌های اوليه شيوع بيماری ايدز از سوی مقام‌های ايرانی انکار می‌شد و شمار مبتلايان به آن، بنا به داده‌های رسمی بين ۲۰۰ تا حداکثر ۵۰۰ نفر در نوسان بود اما در دهه ۸۰ ميلادی، دولت ايران در راستای مبارزه با ايدز فعاليت‌هايی را آغاز کرد.

بر اساس آخرين آمار وزارت بهداشت ايران، روزانه بيش از چهار مورد جديد از ابتلا به ايدز در اين کشور ثبت می‌شود.

وزارت بهداشت ايران می‌گويد که "معتادان تزريقی ۷۰.۵ درصد، روابط جنسی ۱۷.۹ درصد و انتقال از مادر مبتلا به کودک ۱.۷ درصد" مبتلايان به ايدز را تشکيل می‌دهند.

به گزارش منابع رسمی سازمان ملل، بيش از ۳۳ ميليون نفر در جهان حامل ويروس غيرفعال بيماری ايدز هستند.

گزارش های سازمان ملل می‌گويد که ۶۷ درصد حاملين ويروس در قاره آفريقا سکونت دارند.

بر اساس مصوبه سازمان ملل متحد، روز "اول دسامبر" از سال ۱۹۸۸ به عنوان روز جهانی ايدز نعيين شده است.

در روز جهانی ايدز مردم لباس‌های‌شان را با روبان قرمز تزئين می‌کنند تا توجه و مراقبت در برابر HIV و ايدز را يادآوری کنند و به ديگران بگويند که تعهد و پايبندی و حمايت آن‌ها مورد نياز است.

۹۵ درصد تمام آلوده شدگان به ايدز در کشورهای در حال توسعه هستند. ولی همچنان HIV به عنوان تهديدی برای تمامی سنين و ملل باقی است.

افزایش ۳۹۸ نفری مبتلایان به ایدز در ایران

Maryam — Sat, 24 Sep 2011 15:25:54 +0000

آمار اعلام شده از سوی از دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران حاکی از افزایش ۳۹۸ نفری مبتلایان به بیماری ایدز در ایران است.

عباس صداقت، رئیس اداره ایدز وزارت بهداشت، امروز شنبه، دوم مهر ماه به پایگاه اطلاع رسانی وزات بهداشت، درمان و آموزش (وبدا) گفت که بر اساس این آمار تا تاریخ اول تیرماه سال ۱۳۹۰ مجموعاً ۲۳ هزار و ۱۲۵ نفر فرد مبتلا به HIV/AIDS در ایران شناسایی شده‌ است.

آخرین آمار رسمی علام شده، تعداد مبتلایان به HIV/AIDS را ۲۲هزار و ۷۲۷ نفر اعلام کرده بود.

به گفته رئیس اداره ایدز وزارت بهداشت در یک سال اخیر ۵. ۹۱درصد از مبتلایان را مردان و ۵. ۸ درصد را زنان تشکیل داده‌اند.
در آماری که سال گذشته اعلام شد، زنان ۳. ۸ درصد از حمعیت مبتلایان را به خود اختصاص داده بودند که این آمار با رشد ۲. ۰درصدی مواجه شده است.

در سال گذشته همچنین هیچ مورد جدید ابتلا از راه خون و فرآورده‌های خونی در ایران گزارش نشده است. این در حالی است که از سال ۱۳۶۵ تا کنون ۱. ۱ درصد از مبتلایان به ایدز از طریق فرآورده‌های خونی به این بیماری مبتلا می‌شدند

بنا بر این گزارش در سال ۱۳۸۹ اعتیاد تزریقی ۴. ۶۶ درصد، برقراری روابط جنسی ۱. ۲۱ درصد و انتقال از مادر مبتلا به کودک ۵. ۲ دلائل ابتلا به ایدز بوده است.

در سال گذشته همچنین هیچ مورد جدید ابتلا از راه خون و فرآورده‌های خونی در ایران گزارش نشده است. این در حالی است که از سال ۱۳۶۵ تا کنون ۱. ۱ درصد از مبتلایان به ایدز از طریق فرآورده‌های خونی به این بیماری مبتلا می‌شدند.

تزریق با وسایل مشترک در مصرف‌کنندگان مواد ۸. ۶۹ درصد، رابطه جنسی ۱۰ درصد و انتقال از مادر به کودک ۸. ۰ درصد نیز از دیگر راه‌های انتقال این بیماری از سال ۱۳۶۵ تا کنون بوده است. در این آمار چگونگی ابتلای ۳. ۱۸ درصد از مبتلایان نامشخص بود که در آمار یک سال گذشته به ۱۰ درصد کاهش یافته است.

عباس صداقت با بیان اینکه ۵. ۴۶ درصد از مبتلایان به HIV در زمان ابتلا در گروه سنی ۳۴ - ۲۵ سال قرار داشته‌اند، گفت که تاکنون ۳۰۵۴ نفر مبتلا به ایدز (درمرحله بیماری) شناسایی شده و ۴۳۱۱ نفر از افراد مبتلا فوت کرده‌اند.