شلاق

٩٩ ضربه شلاق در ملاءعام به خاطر "رابطه نامشروع"

news-zamaneh — Wed, 24 Oct 2012 16:55:15 +0000

حکم ٩٩ ضربه شلاق برای يک جوان ٢۶ ساله به‌خاطر برقراری رابطه نامشروع در ميدان طالقانی قائم‌شهر اجرا شد در حالی که دادگاه اتهام تجاوز به عنف را ثابت نکرده بود.

خبرگزاری فارس به نقل از قاسم‌علی اسفندياری، معاون دادستان قائم‌شهر نوشت، "ظهر امروز چهارشنبه سوم آبان ماه حکم ٩٩ضربه شلاق برای فردی ٢۶ ساله به نام «ع. و» متهم شخص اول پرونده تجاوز به عنف در مورد يک دختر ١٨ ساله در ميدان طالقانی قائم‌شهر و در ملاءعام اجرا شد.

وی با اشاره به شکايت اوليه شاکی مبنی بر تجاوز به عنف گفت: "با توجه به اينکه اتهام يادشده برای دادگاه ثابت نشد، حکم ٩٩ ضربه شلاق به‌خاطر رابطه نامشروع اعلام و اجرا شد."

معاون دادستان قائم‌شهر تأکيد کرد: "با توجه به اينکه شخص اول اين پرونده نسبت به حکم صادرشده اعتراضی نداشت حکم قطعی و اجرا شد."

اين مقام مسئول توضيح داد: "اين شخص همچنين به استناد ماده ١٩ قانون اساسی به منع اشتغال از مشاغل دولتی و غيردولتی، شهرداری، آژانس‌های مسافرتی و تاکسی‌رانی به مدت ١٠ سال محکوم شده است."

از سال‌های گذشته تاکنون بارها درباره تأثيرات منفی اجرای احکام در ملاءعام انتقاد شده است. با اين وجود هنوز مسئولان قضائی در ايران بر اين عقيده هستند که اگر مردم ناظر مجازات محکومان باشند، کمتر دچار لغزش و خطا می‌شوند

اسفندياری افزود: "متهم يادشده به همراه چهار نفر ديگر با تهديد و اعمال زور دختر ١٨ ساله را سوار اتومبيل کرده و دست به عمل شنيع غيراخلاقی زدند که با مراجعه شاکی و مراجعه مشاراليه به همراه چند نفر ديگر به مجازات محکوم شدند."

وی در مورد متهمان ديگر اين پرونده گفت: "با توجه به اينکه حکم صادر شده به قطعيت نرسيد اجرا نشد، به همين دليل از آوردن نام و ميزان مجازات اين اشخاص معذوريم که با قطعيت حکم اعلام می‌شود."

در روزهای پايانی ارديبهشت‌ماه سال جاری نيز مسئولان قضائی شهرستان ميانه با همکاری اداره اماکن عمومی ميانه حکم اجرای شلاق جوانی ٢۵ساله که گفته شده بود به علت نوشيدن مشروب دستگير شده بود در "يوخاری چهارراه" ميانه اجرا شد.

همچنين در خردادماه سال جاری حکم ٧۴ ضربه شلاق فردی به نام "م. ج" به اتهام مشارکت در آدم‌ربايی و خريد اموال مسروقه از سوی دادگاه عمومی شهرستان دشت آزادگان صادر و در ميدان لاله سوسنگرد در ملاءعام اجرا شد.

خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) نيز مهرماه سال جاری از اجرای حکم شلاق دو سارق به نقل از محمد معينی، دادستان عمومی و انقلاب شهرستان مسجدسليمان در اين شهرستان خبر داد.

اين دو متهم هر يک محکوم به ۵۰ و ٧٠ ضربه شلاق در ملاءعام و پنج سال حبس و رد مال به مال‌باخته محکوم شده بودند.

از سال‌های گذشته تاکنون بارها درباره تأثيرات منفی اجرای احکام در ملاءعام انتقاد شده است. با اين وجود هنوز مسئولان قضائی در ايران بر اين عقيده هستند که اگر مردم ناظر مجازات محکومان باشند، کمتر دچار لغزش و خطا می‌شوند.

تنها برای يک بار در سال‌های پايانی رياست آيت‌الله محمود هاشمی شاهرودی بر قوه قضائيه ايران، اعدام در ملاءعام لغو شد.

آيت‌الله شاهرودی در آن زمان (۱۰ بهمن ۱۳۸۶) ابتدا انتشار تصاوير مربوط به به‌دار آويختن مجرمان در ملاءعام را ممنوع و سپس اعدام محکومان در سطح شهرها و خيابان ها را متوقف کرد.

قوه قضائيه ايران در آن زمان اعلام کرد طبق فرمانی که از سوی هاشمی شاهرودی صادر شده، "اعدام‌ها در ملاء‌عام، تنها با تأييد ايشان و براساس ملزومات اجتماعی اجرا خواهد شد."

بر اساس اين حکم، انتشار هرگونه تصوير مربوط به به‌دار آويختن مجرمان در ملاءعام نيز ممنوع اعلام شد.

اما با پايان يافتن دوره هاشمی شاهرودی و انتصاب آيت‌الله صادق لاريجانی به‌عنوان رئيس جديد قوه قضائيه، دور تازه اعدام در ملاءعام از سال ۱۳۸۸ آغاز شد.

احتمال صدور حکم شلاق برای دو فوتباليست ايرانی

zamaanehnews — Wed, 02 Nov 2011 05:47:19 +0000

يک مقام قضايی در ايران می‌گويد مجازات محمد نصرتی و شيث رضايی که در هنگام شادی پس از گل، عملی "بر خلاف عفت عمومی" انجام داده‌اند، حبس و ۷۴ ضربه شلاق است.

ولی‌الله حسينی، قاضی دادگاه کيفری استان تهران روز سه‌شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۰ به خبرگزاری فارس گفت بايد عليه اين دو بازيکن فوتبال کيفرخواست صادر شود.

حسينی با بيان اينکه "انجام رفتارهای ناشايست و خلاف عفت عمومی" مقابل چشم هزاران تماشاگر و دوربين‌های تلويزيونی بسيار بد است، گفت: "بايد با اين افراد برخورد قضايی شود."

شادی محمد نصرتی و شيث رضايی، دو بازيکن تيم فوتبال پرسپوليس تهران در جريان بازی با تيم داماش گيلان از سوی فدراسيون فوتبال ايران "زشت و شرم‌آور" توصيف شده است.

بخش فارسی سايت گل نيز شوخی اين دو بازيکن را "شوخی بالای ۱۶" ناميد.

همچنين کارلوس کی‌روش سرمربی تيم ملی فوتبال ايران گفت حرکت شيث و نصرتی "اتفاق بدی" برای فوتبال بود.

روزنامه اعتماد، "شيث رضايی و محمد نصرتی" را نتيجه وضع حاکم بر فوتبال ايران معرفی کرده و نوشته است علت اين ماجراها را بايد در جای ديگری جست‌وجو کرد

کميته انضباطی فدراسيون فوتبال ايران اين دو بازيکن را تا "اطلاع بعدی" از همراهی با تيم پرسپوليس و حضور در تمامی مسابقات رسمی و کليه اماکن ورزشی محروم کرده است.

در همين حال کميته انضباطی باشگاه پرسپوليس نيز محمد نصرتی را به محروميت از بازی تا اطلاع بعدی و کسر ۱۵ درصد از مبلغ قرارداد و شيث رضايی را به محروميت از دو بازی و کسر ۱۵ درصد مبلغ قرارداد محکوم کرده است.

باشگاه پرسپوليس اعلام کرده است حتی در صورت عذرخواهی محمد نصرتی و شيث رضايی، محروميت آن‌ها کمتر نخواهد شد.

در همين حال مجلس ايران، محمد عباسی، وزير ورزش و جوانان را فراخوانده تا درباره حرکات اين دو بازيکن به کميسيون فرهنگی توضيح دهد.

"نصرتی و رضایی، نتیجه وضعیت حاکم بر فوتبال ایران"

روزنامه اعتماد چاپ تهران در شماره چهارشنبه ۱۱ آبان ۱۳۹۰ نوشت: "فوتبال ايران چند روزی است درگير «انگشت‌نما»ها شده و از قاضی‌ها تا نماينده‌ها، از کارشناسان تا مردم عادی برای آن حرف می‌زنند و حکم صادر می‌کنند، غافل از اينکه اتفاقات امروز فوتبال محصول فرهنگی است که سال‌هاست در ميان ايرانيان رخنه کرده است و چنين روزهايی را به وجود آورده است."

اعتماد در ادامه نوشته است: "بهتر است سری به مدارس فوتبالی بزنيد که قرار است آينده فوتبال را بسازد. فوتبالی که موی بازيکن را در رختکن با ماشين اصلاح، کوتاه می‌کنند. فوتبالی که هيات رييسه‌ای دارد اما نمی‌توانند عليه هم لابی نکنند. فوتبالی که عدالت گمشده آن است و همه‌چيز با لابی‌های پشت پرده افشا می‌شود. فوتبالی که ميزان اختلاس در آن بالا گرفته و مديران يکی يکی از باشگاه‌های کنار گذاشته می‌شوند."

اين گزارش روزنامه اعتماد، "شيث رضايی و محمد نصرتی" را نتيجه اين وضع حاکم بر فوتبال ايران معرفی کرده و نوشته است علت اين ماجراها را بايد در جای ديگری جست‌وجو کرد.

سومين دانشجو در ایران شلاق خورد

zamaanehnews — Tue, 18 Oct 2011 06:18:17 +0000

امين نيايی‌فر، دانشجوی دانشگاه تهران، به اتهام "توهين" به محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهوری ايران ۳۰ ضربه شلاق خورد.

به گزارش تارنمای کلمه، نيايی‌فر که هم‌اکنون در بند ۳۵۰ زندان اوين به‌سر می‌برد، "بر اثر ضربه‌های محکم شلاق از درد به خود می پيچيده و بدون دريافت هيچ‌گونه کمک پزشکی و دارويی به بند بازگردانده شده است."

مدت حبس اين دانشجو هفته آينده به پايان می‌رسد. وی در تظاهرات عاشورای ۱۳۸۹ بازداشت و به شش ماه حبس و ۳۰ ضربه شلاق محکوم شد.

نيايی‌فر مدتی در سلول‌های انفرادی بند ۲۰۹ زندانی اوين در بازداشت شبود و سپس با قيد وثيقه آزاد شد. وی تابستان امسال و پس از تأييد حکمش در دادگاه تجديدنظر، به زندان اوين بازگردانده شد.

نيايی‌فر که هم‌اکنون در بند ۳۵۰ زندان اوين به‌سر می‌برد، بر اثر ضربه‌های محکم شلاق از درد به خود می پيچيده و بدون دريافت هيچ‌گونه کمک پزشکی و دارويی به بند بازگردانده شده است

پيش از اين نيز پيمان عارف و سميه توحيدلو دو فعال دانشجويی ديگری بودند که در ايران شلاق خورد بودند.

پیمان عارف، روزنامه‎نگار، از فعالان سابق دانشجويی و عضو سازمان دانش آموختگان جبهه ملی ايران است.

دادگاه انقلاب تهران اين فعال سياسی را به اتهام "توهين" به احمدی‌نژاد به ۷۴ ضربه شلاق محکوم کرده بود. وی همچنين به "يک سال حبس تعزيری و محروميت مادام‌العمر از حرفه روزنامه‌نگاری و عضويت و فعاليت در احزاب سياسی" محکوم شده بود.

حکم ۷۴ ضربه شلاق پيمان عارف روز ۱۷ مهر ۱۳۹۰ و پيش از آزادی‌اش در زندان اوين اجرا شد.

عکس‌هايی که از وی منتشر شده، نشان می‌دهد که کمر اين فعال دانشجويی بر اثر ضربات شلاق به شدت آسيب ديده است.

محمود احمدی‌نژاد از مجازات شلاق علیه پیمان عارف انتقاد کرد و گفت راضی نیست کسی به اتهام "توهین به رئیس‌جمهور" مجازات شود اما صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه در مقابل گفت: "بر حسب قانون با توهين‌کنندگان به مسئولان نظام به عنوان يک جرم دارای جنبه عمومی برخورد خواهد کرد و به نظر می‌‌رسد نيازی به شکايت مسئولان نظام از اشخاص توهين‌کننده نيست."

سميه توحيدلو، از فعالان دانشجویی که در سال ۱۳۸۸ به مدت ۷۰ روز در بازداشت بود نيز روز ۲۳ شهريور ماه جاری مجبور به تحمل ۵۰ ضربه شلاق شد. بر اساس گزارش‌ها، ضربات توسط يک مأمور مرد و "آرام‌تر از حد معمولی"بوده و از روی لباس به بدن وی زده شده است.

دادگاه انقلاب وی را به به يک سال حبس و ۵۰ ضربه شلاق محکوم کرده بود که حکم يک سال حبس وی در دادگاه تجديد نظر نقض شد.

اجرای حکم ۷۴ ضربه شلاق برای پیمان عارف

Maryam — Sun, 09 Oct 2011 10:42:38 +0000

حکم ۷۴ ضربه شلاق برای پیمان عارف، عضو زندانی جبهه ملی ایران امروز، یکشنبه ۱۷ مهر ماه ۱۳۹۰ در زندان اوین تهران اجرا شد.

سمیرا جمشیدی، همسر پیمان عارف درگفت‌وگو با وب‌سایت «خانه حقوق بشر ایران» با تایید این خبر گفت که این حکم هم‌زمان با پایان دوره‌ محکومیت وی و قبل از آزادی او اجرا شده است.

دادگاه انقلاب تهران این فعال سیاسی را به اتهام توهین به ریاست جمهوری به ۷۴ ضربه شلاق محکوم کرده بود. وی همچنین به «یک سال حبس تعزیری و محرومیت مادام‌العمر از حرفه روزنامه‌نگاری و عضویت و فعالیت در احزاب سیاسی» محکوم شده بود.

پیمان عارف پس از تحمل ضربات شلاق

در حالی که سمیرا جمشیدی، می‌گوید که وضعیت روحی همسرش «خوب» است، گزارش‌های رسیده حاکی از این است که وضعیت جسمی وی خوب نیست و کمرش به دلیل ضربات وارده شلاق «به شدت» آسیب دیده است.

پیمان عارف، روزنامه‎نگار، از فعالان سابق دانشجویی و عضو سازمان دانش آموختگان جبهه ملی ایران است.

وی که در روزهای نخست پس از دهمین انتخابات ریاست جمهوری در خرداد ماه سال ۱۳۸۸ بازداشت شده بود، ۱اردیبهشت ۱۳۸۹ به صورت مشروط تا زمان قطعی شدن رأی حبس تعزیری از زندان اوین آزاد شد. وی وی ۲۱ بهمن ماه سال ۱۳۸۹ جهت تحمل حکم حبس تعزیری بازداشت و به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل شده بود.

سمیه توحیدلو، از فعالان سیاسی که در سال ۱۳۸۸ به مدت ۷۰ روز در بازداشت بود نیز روز ۲۳ شهریور ماه جاری مجبور به تحمل ۵۰ ضربه شلاق شد. بر اساس گزارش‌های رسیده از ضربات توسط یک مامور مرد و «آرام‌تر از حد معمولی» بوده و از روی لباس به بدن وی زده شده است.

دادگاه انقلاب این فعال سیاسی را به به یک سال حبس و ۵۰ ضربه شلاق محکوم کرده بود که حکم یک سال حبس وی در دادگاه تجدید نظر نقض شده بود.

پیام حکم شلاق برای یک وبلاگ‌نویس

arezoo — Thu, 15 Sep 2011 20:45:28 +0000

بهروز صمدبیگی

شاید بدبین‌ترین فعال سیاسی و رسانه‌ای هم گمان نبرد که در ایران، حکم شلاق برای یک وبلاگ‌نویس زن اجرا شود، اما وقتی روز 23شهریور، سمیه توحیدلو به اشاره خبر از اجرای این حکم داد، بهت و خشم به گمان اجرای حکم بر فضای شبکه‌های مجازی و وبلاگ‌ها که پیش از رسانه‌های رسمی باخبر شده بودند، حاکم شد. او در وبلاگش نوشته بود: "امروز تحقیر شدم. حتی غرورم شکست. اما بزرگی و کوچکی دست خداست و اوست که هست. اگر نبود که دق می‌کردیم در این روزها."

در حالی که برخی رسانه‌ها از نواختن 50 ضربه شلاق بر پیکر خانم توحیدلو خبر داده بودند، این وبلاگ‌نویس اصلاح‌طلب توضیحی منتشر کرد و نوشت: "برای دوستانم که نگرانم شدند تنها بنویسم که اجرای حکم نمادین بود و به شیوه و شمایلی که در خاطر داشته‌اند و دارند نبوده است و لذا نگرانی بابت هیچگونه درد و رد فیزیکی نداشته باشند. هرچند ناگفته‌های دیگری هست که باور دارم باید در زمانی گفته شود که اتفاقات بر احساسم و اخلاقم سایه نیافکنده باشد. اگر سعی دارم صبوری کنم بخاطر اخلاقیست که دوست ندارم هیچوقت زیر پا گذاشته شود. حتی ظلم و بی‌عدالتی هیچوقت به ما مجوز رفتار غیر اخلاقی را نمی‌دهد. از طرفی من هم یکی از فرزندان کوچک ایران بزرگم. یکی مثل دیگران و نه بیشتر، شرمسار آنانی هستم که هزینه های بالاتر و بزرگتری را داده‌اند. سپاسگزارتان خواهم بود اگر کمتر به نام اینجانب بپردازید و مرا شرمنده محبت‌هایتان نفرمایید. آرزوی همه ما آینده‌ای‌ست روشن و ایرانی سبز و آزاد و آباد."

آن‌گونه که از توضیح این وبلاگ‌نویس برمی‌آید هدف از اجرای این حکم به نوعی برای شکنجه‌ روحی و تحقیر عمیق این وبلاگ‌نویس بوده است. اتهام سمیه توحیدلو چه بود و این نمایش چه منافعی برای دستگاه‌های قضایی و امنیتی داشته است؟

تاوان وبلاگ‌نویسی

از سمیه توحیدلو به عنوان یکی از برنامه‌ریزان اصلی برپایی زنجیره انسانی سبز از راه آهن تا تجریش در ایام تبلیغات انتخابات ریاست‌جمهوری 1388 به حمایت از میرحسین موسوی نام می‌برند. او که دانشجوی مقطع دکتری جامعه‌شناسی دانشگاه تهران و نویسنده وبلاگ "بر ساحل سلامت" است، دو روز بعد از دهمین انتخابات ریاست جمهوری با حمله نیروهای امنیتی به منزلش بازداشت و پس از هفتاد روز به قید وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. وی به اتهام توهین به رئیس‌جمهور ایران به یك سال زندان، ۱۰۰ هزار تومان جریمه نقدی و ۵۰ ضربه شلاق محکوم شده بود که كه یكسال زندان بخشیده و مابقی اجرا شد.

حکم شلاق برای فعالیت رسانه‌ای و وبلاگ‌نویسی هرچند سنگین‌ترین در نوع خود نیست، اما بی‌نظیر و دور از ذهن بود. پیش از این یعقوب میرنهاد، روزنامه‌نگار و وبلاگ‌نویس بلوچ به اتهام "محاربه و فساد فی الارض" اعدام شد و امیدرضا میرصیافی، وبلاگ‌نویس جوانی که به اتهام توهین به آیت‌الله خمینی و آیت‌الله خامنه‌ای در حال طی دوران دو ساله حبس خود در زندان اوین بود، درگذشت. گزارشگران بدون مرز اعتقاد دارد برخی گزارش‌ها بر قتل این وبلاگ‌نویس دلالت می‌کند و در رساندن خدمات پزشکی به او اهمال جدی صورت گرفته است.

سعید ملک‌پور، برنامه‌نویس سایت‌های اینترنتی ساکن کانادا هم حین سفر به ایران دستگیر و پس از آن به اعدام محکوم شد. این حکم اگرچه لغو شد، اما اتهام او استفاده از برنامه ابداعی‌اش برای انتشار عکس در اینترنت از سوی سایت‌های پورنو بوده است.

همچنین "سخی ریگی"، وبلاگ‌نویس بلوچ نیز به اتهام "اقدام علیه امنیت ملی" حکم۲۰ سال حبس خود را در زندان می‌گذراند.

خرداد ماه امسال بود که سازمان گزارشگران بدون مرز در بیانیه‌ای ضمن انتقاد از صدور "احکام ناعادلانه" برای وبلاگ‌نویسان ایرانی بدون طی شدن روند معمول قانونی، خواستار آزادی فوری تمامی وبلاگ‌نویسان زندانی در ایران شده بود. به گزارش سازمان گزارشگران بدون مرز در تاریخ یادشده، نام ایران در فهرست ۱۰ کشوری است که دشمن اینترنت به شمار می‌روند و ۱۱ تن از فعالان فضای مجازی نیز در زندان‌ به سر می‌برند.

پیام حاکمیت و واکنش وبلاگ‌نویسان

احمدجلالی فراهانی، روزنامه‌نگار وبلاگ‌نویس که در خارج از ایران زندگی می‌کند در گفت‌وگو با رادیو زمانه، در تشریح دلایل احضار سمیه توحیدلو برای اجرای حکم شلاق می‌گوید: "این فقط یک برخورد موردی نیست، بلکه حاوی پیامی برای همه وبلاگ‌نویس‌هاست. حکومت می‌خواهد بگوید که در آستانه انتخابات مجلس، اگر وبلاگ‌نویس‌ها بخواهند مانند فضای انتخابات ریاست‌جمهوری فعالیت کنند مجازات‌هایی مانند این در انتظارشان خواهد بود."

او اضافه می‌کند: "وقتی پس از انتخابات ریاست‌جمهوری اعتراض‌های فروخورده در سطح اجتماع امکان بروز پیدا نکرد، این انرژی فروخورده به فضای وب تزریق شد و شاهد افراط و تفریط‌هایی بودیم که در عین حال تاثیرگذار هم بود. بنابراین حاکمیت بیشتر متوجه این پتانسیل شد و تصمیم گرفت تا این گلوگاه را در کنار سانسور رسانه‌های رسمی بیش از پیش کنترل کند. به این ترتیب وقتی محکومیت‌های دوسال اخیر را بررسی کنید یا در جریان بازجویی‌ها، می‌بینید داشتن وبلاگ و عضویت در شبکه‌های اجتماعی نقش پررنگی دارند."

آرش حسینی‌پژوه، وبلاگ‌نویس و روزنامه‌نگار نیز به رادیو زمانه می‌گوید: "وبلاگ‌ها با تکیه بر هایی که به دنبال اسم‌شان می‌آید متکثرند و یک زبان و نگاه واحد ندارند. از طرفی به دلیل نوع گفتمان و نوشتار حاکم بر آن‌ها اثرگذاری‌شان بیشتر است و در مقابله با سانسور و فیلتر، متحمل هزینه‌ای نمی‌شوند. پس برای حاکمیت بسیار خطرناک و غیر قابل کنترلند و اگر لازم باشد برخوردهایی شدیدتر از شلاق را هم درنظر خواهد گرفت تا هزینه وبلاگ‌نویسی را بالا ببرد و وبلاگ‌نویسان را از حضور در این عرصه منصرف کند."

به اعتقاد آقای حسینی‌پژوه، برخورد با وبلاگ‌نویس معتدل و اصلاح‌طلبی مانند سمیه توحیدلو که فعالیتی علنی و شفاف در زمینه مشارکت بیشتر در انتخابات ریاست‌جمهوری داشت، تنها باعث رونق فعالیت وبلاگ‌های با اسم مستعار و یا احیاناً تندروتر شده است اما نمی‌تواند روند وبلاگ‌نویسی را متوقف کند.

همچنین آقای جلالی‌فراهانی از امضای نامه‌ای از سوی وبلاگ‌نویسان خبر می‌دهد که حکم شلاق را برای یک وبلاگ نویس محکوم کرده‌اند: "مهم نیست که شلاق به پیکر توحیدلو خورده باشد یا نمادین اجرا شده باشد. این یک تحقیر بزرگ و یک دهن‌کجی آشکار به جامعه وبلاگ‌نویسان ایرانی است. درد این تحقیر خیلی بیشتر از درد شلاق است؛ مثل ناراحتی تحقیری که مردم معترض به نتایج دهمین انتخابات ریاست جمهوری را می‌آزرد. ما با امضای این نامه می‌خواهیم این حرکت جمهوری اسلامی را محکوم کنیم و بگوییم پیامت را درک کردیم اما زنندگی حرکتت را هرچه بیشتر منتشر کرده و به گوش همگان می‌رسانیم."

آزادی انتقاد!

دیگر نکته قابل توجه در این حکم، استناد به "توهین به رئیس‌جمهور" است. این در حالی است که محمود احمدی‌نژاد بارها ایران را آزادترین کشور دنیا خوانده و هرگونه انتقاد به خود را آزاد دانسته است. او سال گذشته در جریان سفرش به آمریکا در گفت‌و‌گو با هفته‌نامه "نیوزویک" تاکید کرده بود: "هیچ روزنامه‌ای به‌خاطر انتقاد از دولت بسته نشده است و هیچکس نیز به‌خاطر انتقاد از دولت، مجازات نمی‌شود." خرداد امسال هم آقای احمدی‌نژاد برای چندمین‌بار عنوان کرد که افتخار دولتش به این است که همه آزادند و حق انتقاد دارند. او مدعی است که ایران کشوری آزاد است و همه شهروندان آن حق دارند نظرات خود را عنوان کنند.

کاریکاتور: مانا نیستانی