آمریکا

خامنه‌ای و راه دشوار مذاکره با آمریکا

politics — Sun, 24 Mar 2013 00:14:28 +0000

اکبر گنجی

اکبر گنجی - آیت‌الله خامنه‌ای همه ساله در روز اول سال، مهم‌ترین سخنرانی خود را در مشهد ایراد می‌کند. رابطه‌ با آمریکا، مهمترین رکن سخنرانی سال جاری او بود. نکاتی که او در این سخنرانی درباره‌ آمریکا بیان کرد، به شرح زیر بود:

الف- دولت آمریکا به طور مستقیم و غیرمستقیم به ما پیغام می‌دهد که هدفش تغییر جمهوری اسلامی نیست، اما ما به هیچ وجه نگران چنین برنامه‌ای نبوده و نیستیم. برای این که وقتی جرج بوش به صراحت از تغییر رژیم سخن می‌گفت، هیچ کاری نتوانست انجام دهد، شما هم قادر به انجام این کار نیستید. در عین حال، آمریکا "لانه‌ اصلی توطئه علیه ملت ایران است". هیلاری کلینتون به صراحت گفت تحریم‌هایی وضع می‌کنیم تا ایران را فلج سازیم. اوباما پیروزمندانه از مشکلات اقتصادی ایران- افت پول ملی- سخن می‌گوید. اوباما از طریق نامه و پیغام نسبت به من و ملت ایران اظهار دوستی می‌کند، اما از ابتدای سال ۹۱ تحریم‌های شدیدی- تحریم نفت، تحریم بانک و مبادلات بانکی و پولی بین جمهوری اسلامی و کشورهای دیگر ــ علیه ایران وضع کرد.

ب- رهبران آمریکا ما را نفهم فرض کرده‌اند: "این هم یکی از آن لطائف عالم است که آمریکائی‌ها دشمنی می‌کنند، می‌گویند شما نفهمید که ما با شما دشمنیم؛ مخالفت و عناد می‌ورزند، متوقعند که ملت ایران نفهمد که آنها معاندند و دشمنی می‌کنند! این سیاست از اواخر دوران بوش در مقابل ایران شروع شده است، امروز هم متأسفانه همان سیاست را دولتمردان آمریکا ادامه می‌دهند؛ همان پنجه‌ چدنی زیر دستکش مخملی". آمریکا از هیچ کوششی جهت منزوی کردن سیاسی ایران دریغ نکرده است، از جمله ممانعت از شرکت رهبران جهان در اجلاس غیر متعهدها در تهران، که در این زمینه شکست خورد.

پ- اوباما و دیگر رهبران آمریکا اظهار خوشحالی کرده‌اند که من به تأثیر تحریم‌های اقتصادی اذعان کرده‌ام: "بله، تحریم‌ها بی‌اثر نبود؛ می‌خواهند خوشحالی کنند، بکنند. تحریم‌ها بالاخره اثر گذاشت... بله، تحریم‌ها اثر گذاشت، منتها نه آن اثری را که دشمن می‌خواست". هدف آمریکا سرنگونی جمهوری اسلامی بود و نتوانست به این هدف دست یابد.

ت- اما تحریم‌های اقتصادی پیامدهای مثبتی هم داشته است. رشد همه جانبه- از جمله: به فضا فرستادن ماهواره‌ ناهید، فرستادن کاوشگر پیشکام با موجود زنده، ساختن جنگنده‌های فوق پیشرفته، دستیابی به مقام اول زیست فناوری در منطقه، کسب رتبه اول نانوفناوری در منطقه، مقام اول تولید علم در منطقه، ۲۵ برابر شدن دانشجویان نسبت به سال ۵۷، غنی سازی ۲۰ درصدی اورانیوم برای نیروگاه تحقیقاتی تهران، و غیره، برخی از این موارد هستند. ما باید همیشه نقشه‌های دشمن را از قبل پیش بینی کرده و هوشمندانه نسبت به آنها واکنش نشان دهیم. نیروگاه تحقیقاتی تهران- که رادیو داروهای مهم مورد نیاز کشور را تولید می‌کند- نیازمند سوخت ۲۰ درصدی است. آمریکا به دنبال آن بود که از این طریق هم به ما فشار آورده و ما را وادار به قبول زورگویی‌های خود نماید. پیش‌بینی هوشمندانه موجب غنی سازی ۲۰ درصدی و تبدیل آن به صفحه‌های مورد نیاز نیروگاه شد. آنها در انتظار التماس ما بودند، اما ما پیروزمندانه اعلام کردیم که محتاج شما نبوده و خود آن را تولید کرده‌ایم.

جمهوری اسلامی به رهبری خامنه‌ای و از طرف دیگر آمریکا و اسرائیل تنها بازیگران سرنوشت ساز منطقه و ایران نیستند. عربستان سعودی، قطر، ترکیه و...نیز در صحنه حضور داشته و به شدت در حال تغییر و تحول رویدادها به سود خود هستند. آیا نتیجه‌ بازی‌ای که همه‌ این فاعلان ترتیب داده‌اند، به سود دموکراسی و حقوق بشر است؟ شواهد و قرائن دقیقاً جهت معکوسی را نشان می‌دهند.

ث- دولت آمریکا "مرتب و پی در پی پیغام" می‌دهد که به دنبال مذاکره‌ صادقانه است. من بارها صادقانه و منطقی گفته‌ام که "در پی سلاح هسته‌ای نیستیم". وقتی شما مدعای صادقانه‌ ما را باور نمی‌کنید، "ما چرا باید حرف شما را باور کنیم؟! ". پیشنهاد مذاکره‌ مستقیم برای فریب مردم جهان و ایران است، نه تفاهم و توافق.

خامنه‌ای در سخنرانی ۲۹/۱۱/۹۱ نیز گفته بود: "اگر ما می‌خواستیم سلاح هسته‌اى درست کنیم، شما چطور می‌توانستید نگذارید؟ اگر ایران اراده می‌کرد که سلاح هسته‌اى داشته باشد، آمریکا به هیچ وجه نمی‌توانست جلوى او را بگیرد. ما نمی‌خواهیم سلاح هسته‌اى درست کنیم؛ نه به خاطر این که آمریکا از این ناراحت می‌شود؛ عقیده‌ خود ما این است. ما اعتقاد داریم که سلاح هسته‌اى جنایت بر بشریت است و نباید تولید شود؛ آنچه هم که در دنیا هست، باید محو شود و از بین برود؛ این عقیده‌ ماست، به شما ربطى ندارد. اگر ما این عقیده را نداشتیم و تصمیم می‌گرفتیم سلاح هسته‌اى درست کنیم، هیچ قدرتى نمی‌توانست جلوى ما را بگیرد؛ همچنان که در جاهاى دیگر هم نتوانستند بگیرند: در هند نتوانستند، در پاکستان نتوانستند، در کره‌ شمالى نتوانستند. آمریکائى‌ها مخالف هم بودند، اما آنها هم سلاح هسته‌اى درست کردند".

ج- یکی از تاکتیک‌های آمریکایی‌ها این است که شایع کرده‌اند که افرادی از سوی رهبری با آنها مذاکره کرده‌اند."این هم یک تاکتیک تبلیغاتیِ دیگر و دروغ محض است. تا کنون از سوی رهبری، هیچ‌ کس با آنها مذاکره نکرده است". دولت‌های قبلی در چند مورد خاص- با مجوز رهبری و ضمن رعایت خطوط قرمز رهبری- مذاکره کرده‌اند.

چ- من به دعوت آمریکایی‌ها خوشبین نیستم، چون هدف آنها مذاکره نیست، تحمیل نظر خود به ایران است. آنها خواستار پذیرش کلیه‌ مطالبات ناحق خود بوده و نام آن را مذاکره می‌نهند.

ح- آمریکا هیچ تمایلی به اتمام مذاکرات هسته‌ای و حل مسئله ندارد. برای این که راه حل مناقشه "بسیار نزدیک و بسیار آسان" است. تنها خواست ما، به رسمیت شناختن حق غنی سازی اورانیوم برای اهداف صلح آمیز است. رفع نگرانی آنها نیز "بسیار آسان" است:"می توانستند مقررات قانونی آژانس هسته‌ای را هم اعمال کنند؛ ما هم از اول هیچ مخالفتی با اعمال این نظارتها و مقررات نداشتیم".

خ- در عین عدم خوشبینی به دعوت رهبران آمریکا به مذاکره‌ مستقیم با ایران، "اما مخالفت هم ندارم".

د- تحریم‌های اقتصادی به منظور تحریک مردم به شورش علیه جمهوری اسلامی و سرنگونی نظام وضع شده و می‌شوند. همه گونه فعالیت عملی علیه امنیت داخلی ایران- از جمله حفظ تمامیت ارضی ایران- انجام داده‌اند.اگر دولت آمریکا دست از دشمنی و اقدامات خصمانه با جمهوری اسلامی بردارد، همه‌ مشکلات فی مابین حل خواهد شد. "راه عاقلانه" دست کشیدن از دشمنی با ملت ایران است.

درباره‌ سخنان جدید خامنه‌ای چند نکته قابل توجه است:

یکم- برخلاف موارد قبلی که به صراحت و با قاطعیت مذاکره‌ مستقیم با دولت آمریکا را نفی می‌کرد، این بار، علی‌رغم ایراد تمامی نقدها، اعلام کرد که مخالفتی با مذاکره‌ مستقیم میان ایران و آمریکا ندارد. این حتی با یکی از آخرین سخنرانی هایش نیز تفاوت داشت که گفته بود: "من دیپلمات نیستم، من انقلابى‌ام، حرف را صریح و صادقانه می‌گویم. دیپلمات یک کلمه‌اى را می‌گوید، معناى دیگرى را اراده می‌کند. ما صریح و صادقانه حرف خودمان را می‌زنیم؛ ما قاطع و جازم حرف خودمان را می‌زنیم. مذاکره آن وقتى معنا پیدا می‌کند که طرف، حُسن نیت خود را نشان بدهد؛ وقتى طرف، حُسن نیت نشان نمی‌دهد، خودتان می‌گویید فشار و مذاکره؛ این دوتا با هم سازگار نیست. شما می‌خواهید اسلحه را مقابل ملت ایران بگیرید، بگویید: یا مذاکره کن یا شلیک می‌کنم".

دوم- در مسئله‌ هسته‌ای نیز راه حل خود را با شفافیت تمام اعلام کرد. به رسمیت شناختن حق غنی‌سازی اورانیوم توسط ایران- برای مقاصد صلح‌آمیز- از سوی دولت‌های غربی. نگرانی دولت‌های غربی در خصوص صلح‌آمیز بودن نیز در چارچوب قوانین آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای قابل حل است. اگر حق ایران به رسمیت شناخته شود، ایران نیز با تصویب پروتکل الحاقی به رفع نگرانی‌های دولت‌های غربی خواهد پرداخت.

تنها دولت‌ها فاعلان تعیین کننده‌ سرنوشت ایران و منطقه نیستند. مخالفان رژیم‌های خودکامه نیز فاعلانی هستند که در تحلیل مسائل منطقه و ایران نباید نادیده گرفته شوند. این عاملان نیز به راه‌های مختلف رفته و می‌روند. برخی از راه ها- اگرچه لزوماً سریع نیستند- ولی قطعاً به نظام‌های دموکراتیک منتهی می‌شوند. برخی دیگر از راه ها، شاید بتوانند در کوتاه مدت رژیم‌های استبدادی موجود را سرنگون سازند، اما دموکراسی ساز نیستند

اما مسئله این است که دولت‌های غربی غنی سازی ۲۰ درصدی توسط ایران را- که حق مشروع اعضای آژانس است- نمی‌پذیرند و خواهان تعطیل کردن آن هستند. به تعبیر دیگر، دولت آمریکا خواهان تعطیلی غنی سازی ۲۰ درصدی و تصویب پروتکل الحاقی است، اما در برابر، فقط بخش اندکی از تحریم‌ها ملغی خواهد شد.

سوم- با این که مواضع اش علیه اسرائیل را مجدداً تکرار کرد، اما باز هم فارغ از تهدیدهای تهاجمی و تجاوزگرایانه بود. او هیچ گاه تاکنون نگفته است که ایران به دنبال نابود کردن اسرائیل است، بلکه از مدل افریقای جنوبی دفاع کرده و می‌کند. از جمله در سخنرانی ۹/۶/۹۱ اجلاس غیرمتعهدها در تهران گفته است: "ما راه‌حلى عادلانه و کاملاً دموکراتیک را پیشنهاد کرده‌ایم: همه‌ى فلسطینى‌ها، چه ساکنان کنونى آن، و چه کسانى که به کشورهاى دیگر رانده شده و هویت فلسطینى خود را حفظ کرده‌اند، اعم از مسلمان و مسیحى و یهودى، در یک همه‌پرسىِ عمومى، با نظارتى دقیق و اطمینان‌بخش شرکت کنند و ساختار نظام سیاسى این کشور را انتخاب نمایند و همه‌ فلسطینیانى که سالها رنج آوارگى را تحمل کرده‌اند، به کشور خود باز گردند و در این همه‌پرسى و سپس تدوین قانون اساسى و انتخابات، شرکت نمایند. آنگاه صلح برقرار خواهد شد".

خامنه‌ای اما در خصوص تهدیدهای دائمی جنگ طلبانه‌ی نتانیاهو مبنی بر بمباران تأسیسات هسته‌ای ایران گفت: "گاهی سردمداران رژیم صهیونیستی، ما را تهدید هم می‌کنند؛ تهدید به حمله‌ نظامی می‌کنند؛ اما به نظرم خودشان هم می‌دانند، و اگر نمی‌دانند، بدانند که اگر غلطی از آنها سر بزند، جمهوری اسلامی "تل‌آویو" و "حیفا" را با خاک یکسان خواهد کرد".

این مدعا درست باشد یا نادرست- یعنی جمهوری اسلامی توان مقابله به مثل و نابودی تل آویو و حیفا را داشته باشد یا نداشته باشد- تهدید به واکنش به تجاوز است. هیچ گاه از حمله‌ به اسرائیل سخن نمی‌گوید، فقط و فقط می‌گوید، اگر اسرائیل به ایران تجاوز کند، جمهوری اسلامی نیز عکس العمل نشان خواهد داد.

وضعیت تأسف بار برای نیروهای دموکراسی خواه ایران این است که جنگ‌طلبان حاکم بر کشوری دارای ۳۰۰-۲۰۰ بمب اتمی با تهدید دائمی بمباران ایران به دلیل غنی سازی اورانیوم، موجب کلنگی کردن بیشتر منطقه شده و همه را از امنیت و دموکراسی دورتر می‌سازند.

چهارم- جمهوری اسلامی به رهبری خامنه‌ای و از طرف دیگر آمریکا و اسرائیل تنها بازیگران سرنوشت ساز منطقه و ایران نیستند. عربستان سعودی، قطر، ترکیه و...نیز در صحنه حضور داشته و به شدت در حال تغییر و تحول رویدادها به سود خود هستند. آیا نتیجه‌ بازی‌ای که همه‌ این فاعلان ترتیب داده‌اند، به سود دموکراسی و حقوق بشر است؟ شواهد و قرائن دقیقاً جهت معکوسی را نشان می‌دهند. همه این بازیگران در حال گسترش جنگ و ناامنی در منطقه‌اند و حتی اوباما برای اولین بار اعتراف کرد که در اردن در حال آموزش نظامی نیروهای مخالف رژیم بشار اسد است.

وظیفه تحلیل‌گر ارائه تبیینی جامعه شناختی از رویدادهاست و نمی‌توان جامعه شناسی را به روان‌شناسی فروکاست. اما در عین حال، نمی‌توان ویژگی‌های روان شناختی فاعلان را نادیده گرفت. به عنوان نمونه، زمامدار خودکامه‌ای چون علی خامنه‌ای را در نظر بگیرید. بسیار کینه‌ای و انتقام‌گیر است.

فضای جنگی/امنیتی، دموکراسی و حقوق بشر و نیروهای دموکراسی خواه را به حاشیه می‌راند. در فضای جنگی/امنیتی، جنگ سالاران و نظامیان حاکم خواهند شد. سوریه امروز یک مصداق خوب این مدعا است. در چنین شرایطی، نیروهایی رشد می‌کنند که اگر هم پیروز شوند، به زور اسلحه حکومت خواهند کرد. وقتی فرد یا گروهی برای رسیدن به قدرت حاضر به انجام هر عملی باشد، وقتی به قدرت دست یابد، برای از دست ندادن آن نیز از انجام هیچ عملی دریغ نخواهد کرد.

اوباما از یک سو بیش از ۵۰۰ میلیون دلار به مخالفان داده و به آنها از آموزش نظامی می‌دهد، و از سوی دیگر، هشدار می‌دهد که اسلام گرایان القاعده‌ای در سوریه در حال رشد هستند. این غیر از میلیاردها دلار کمک مالی و تسلیحاتی کشورهای غربی و منطقه به مخالفان است. چین، روسیه و جمهوری اسلامی نیز از رژیم اسد حمایت مالی و تسلیحاتی می‌کنند.

پنجم- مسئله‌ منطقه و ایران، مسئله‌ گذار از رژیم‌های فاسد استبدادی به نظام دموکراتیک ملتزم به آزادی و حقوق بشر است. اما تنها دولت‌ها فاعلان تعیین کننده‌ سرنوشت ایران و منطقه نیستند. مخالفان رژیم‌های خودکامه نیز فاعلانی هستند که در تحلیل مسائل منطقه و ایران نباید نادیده گرفته شوند. این عاملان نیز به راه‌های مختلف رفته و می‌روند. برخی از راه ها- اگرچه لزوماً سریع نیستند- ولی قطعاً به نظام‌های دموکراتیک منتهی می‌شوند. برخی دیگر از راه ها، شاید بتوانند در کوتاه مدت رژیم‌های استبدادی موجود را سرنگون سازند، اما دموکراسی ساز نیستند (رجوع شود به مقاله‌ "سازش با حکومت استبدادی").

در طرح‌های کلنگی کردن افغانستان، عراق، لیبی و سوریه، برخی از گروه‌های مخالف این کشورها نیز با دولت‌های قدرتمند هم‌سو شده و نقش بازی کردند. دولت آمریکا قانوناً- قانونی که به تصویب کنگره رسیده است- مکلف است که در هرگونه تغییر و تحولی در منطقه، برتری استراتژیک اسرائیل را تأمین سازد. مرتجع‌ترین دولت‌های استبدادی منطقه (عربستان سعودی، قطر، امارات، کویت، و...) به مهم‌ترین متحدان آن کشور تبدیل می‌شوند، اگر همسوی با آمریکا بوده و مخالفتی با اسرائیل نداشته باشند. اما اگر نظام‌های استبدادی در این جهت نباشند، به سرنوشت افغانستان و عراق و لیبی و سوریه گرفتار خواهند شد. به همین دلیل، سخنان نتانیاهو، اوباما و خامنه‌ای مهم است. اگر راه مذاکره و سازش ایران با آمریکا گشوده شود، ایران به آن سرنوشت نابودکننده دچار نخواهد شد.

مخالفان به عنوان فاعلان- اگر تأثیری داشته باشند- در این دو راهی ایفای نقش می‌کنند. بخشی از اپوزیسیون از مذاکره‌ ایران و آمریکا- و طبعاً موافقت خامنه‌ای با این امر- استقبال می‌کند تا ایران سوریه‌ای نشود. اما بخش دیگری از اپوزیسیون، مخالف مذاکره و سازش جمهوری اسلامی و آمریکا است، برای این که خیال می‌کند که بدین ترتیب سرنگونی جمهوری اسلامی منتفی خواهد شد. به همین دلیل بر آتش نزاع ایران و آمریکا بنزین می‌پاشد.

ششم- آدمیان موجوداتی صرفاً عاقل و تابع عقلانیت نظری (تناسب دلیل و مدعا) و عقلانیت عملی (تناسب روش‌ها و وسایل با اهداف) نیستند. آنها احساس (عشق و نفرت و...) هم داشته و بسیار در چنبره‌ آن اسیر شده و مطابق آن عمل می‌کنند. این حکم زمامداران سیاسی (دموکرات و مستبد) و مخالفانشان را در بر می‌گیرد.

فضای جنگی/امنیتی، دموکراسی و حقوق بشر و نیروهای دموکراسی خواه را به حاشیه می‌راند. درچنین فضایی جنگ سالاران و نظامیان حاکم خواهند شد. سوریه امروز یک مصداق خوب این مدعا است. در چنین شرایطی، نیروهایی رشد می‌کنند که اگر هم پیروز شوند، به زور اسلحه حکومت خواهند کرد.

وظیفه تحلیل‌گر ارائه تبیینی جامعه شناختی از رویدادهاست و نمی‌توان جامعه شناسی را به روان‌شناسی فروکاست. اما در عین حال، نمی‌توان ویژگی‌های روان شناختی فاعلان را نادیده گرفت. به عنوان نمونه، زمامدار خودکامه‌ای چون علی خامنه‌ای را در نظر بگیرید. بسیار کینه‌ای و انتقام‌گیر است. آیت‌الله منتظری استاد او بود، اما چند انتقاد درست، به پنج سال حصر آن منتقد مدافع حقوق مخالفان منتهی شد. هاشمی رفسنجانی دوست ۶۰- ۵۰ ساله‌ اوست که وی را به رهبری رساند. با او چه کرده است؟ به رفتارش با افراد سالخورده‌ای چون مهندس موسوی، مهدی کروبی، زهرا رهنورد، بهزاد نبوی و... بنگرید.

رژیم‌های فاسد خودکامه‌ جنایتکار، خشم و کینه و نفرت و انتقام را در مخالفان پرورش می‌دهند. تجربه‌ شاه را به یاد بیاورید. نفرت از شاه چشم عقلانیت مخالفان را کور کرده بود. همه به دنبال سرنگونی شاه و انتقام از او بودند. به اطلاعیه‌های گروه‌های سیاسی اول انقلاب رجوع کنید که می‌گفتند ارتش را منحل و همه‌ فرمانده هان ارتش را بدون محاکمه اعدام کنید. سازمان مجاهدین خلق استدلال می‌کرد که محاکمه‌عادلانه برای حنیف نژادهاست، نه فرماندهان ارتش و ساواکی‌ها.

صدام حسین هم موجب نفرت مخالفانش شد که فقط و فقط به سرنگونی او فکر می‌کردند. می‌گفتند هیچ راهی برای سرنگونی صدام جز حمله‌ نظامی آمریکا وجود ندارد. اگر چه شواهد و قرائن بسیار زیاد منتشر شده نشان می‌دهند که تیم بوش/چینی/رامسفلد از پیش تصمیم قطعی به حمله‌ نظامی به عراق را گرفته بودند (به عنوان مثال رجوع شود به مصاحبه‌ اخیر جان پرسکات- معاون تونی بلر- که جزئیات ملاقات ماه‌ها قبل از جنگ با دیک چینی و رهبران آمریکا را توضیح داده است)، اما مخالفان صدام نیز آگاهانه به رهبران آمریکا دروغ می‌گفتند که صدام دارای سلاح‌های کشتار جمعی است (رجوع شود به مقاله‌ "جنگ عراق؛ نقش دو جاسوس دروغگو". خصوصاً به فیلم "جاسوسانی که دنیا را فریب دادند" بنگرید). نکته‌ مهم این است که دروغگوی آن زمان می‌گوید اگر تاریخ تکرار شود، باز هم مرتکب همان عمل خواهد شد، چون هیچ راه دیگری برای سرنگونی صدام حسین وجود نداشت.

جنایتکارانی چون حافظ اسد و بشار اسد نیز موجب خشم و کینه و نفرت مخالفان خود شدند که نتیجه‌اش سوریه‌ امروز است. آنان نیز برای سرنگونی رژیم، با دولت‌های کلنگی گر منطقه همراه شده و سوریه را به کلی کلنگی کردند. تحلیل گران ورزیده‌ آمریکایی می‌گویند که داستان سوریه- حتی اگر رژیم اسد سرنگون شود- حداقل یک دهه طول خواهد کشید و به کشورهای همسایه هم سرایت خواهد کرد.

تونی بلر بازیگر مهمی است. می‌گوید که این منطقه دارای ذات و طبیعتی است که این مشکلات را می‌آفریند. اینک باید به سوریه حمله کرد و سپس نوبت ایران است. این داستان هم یک نسل طول خواهد کشید و دوران سخت و پر هزینه‌ای در پیش است.

جنایتکارانی چون حافظ اسد و بشار اسد نیز موجب خشم و کینه و نفرت مخالفان خود شدند که نتیجه‌اش سوریه‌ امروز است. آنان نیز برای سرنگونی رژیم، با دولت‌های کلنگی گر منطقه همراه شده و سوریه را به کلی کلنگی کردند. تحلیل گران ورزیده‌ آمریکایی می‌گویند که داستان سوریه- حتی اگر رژیم اسد سرنگون شود- حداقل یک دهه طول خواهد کشید و به کشورهای همسایه هم سرایت خواهد کرد.

ما نیز به شدت از جمهوری اسلامی به رهبری خامنه‌ای خشمگین هستیم. نفرت و کینه‌ از او سراپای وجود ما را فرا گرفته و فقط و فقط به فکر انتقام هستیم (این حکمی کلی نیست، آماری به آن بنگرید). اینجا، جایی است که مسیرهای مخالفان جمهوری اسلامی از یکدیگر جدا می‌شود.

یک گروه می‌گویند، اگر چه این رژیم باید تغییر کند، اما تمامیت ارضی ایران باید حفظ شود و ایران به سوریه یا عراقی دیگر تبدیل نشود. باید در داخل قدرت ساخت و گذار به دموکراسی و حقوق بشر را ممکن کرد. لذا مذاکره و سازش جمهوری اسلامی (خامنه ای) با آمریکا (اوباما) به سود فرایند گذار به دموکراسی است.

اما برخی دیگر، می‌گویند، به هیچ روشی نمی‌توان این رژیم را سرنگون کرد. هر بلایی که بر سر ایران بیاید، وضع از این که هست بدتر نخواهد شد. ضمن آن که حق شان است، چون حکومت ستمگر است و مردم ستم پذیر. ایران حتی اگر مانند افغانستان و عراق و لیبی و سوریه شود، یا حتی تجزیه شود؛ بهتر از شرایط فعلی است که جمهوری اسلامی بر آن سیطره دارد. اساساً بهتر است که ایران تجزیه شود تا از شر جمهوری اسلامی خلاص شویم. به همین دلیل، مذاکره و سازش جمهوری اسلامی و آمریکا به معنای محال شدن سرنگونی جمهوری اسلامی است.

بدون آمریکا نمی‌توان از شر جمهوری اسلامی خلاص شد. پس همان نقش مخالفان صدام حسین باز تکرار می‌شود. بیانیه‌های سیاسی صادر می‌شود: ایران در حال استفاده‌ نظامی از انرژی هسته‌ای است و استفاده‌ نظامی‌اش از انرژی هسته‌ای به مرحله‌ تعیین کننده‌ای رسیده است. ایران خطری برای صلح و امنیت جهانی است. عملیات لیبی باید در ایران تکرار شود. کردستان باید به عنوان "منطقه‌ پرواز ممنوع" اعلان شود.

گروه اول می‌گویند که برای گذار از جمهوری اسلامی باید مطابق مدل‌های افریقای جنوبی و شیلی و اسپانیا عمل کرد و بدون عمل نمی‌توان از جمهوری اسلامی عبور کرد و به دموکراسی رسید.

اما گروه دوم، هیچ راه حل عملی برای سرنگونی جمهوری اسلامی جز دخالت خارجی پیشنهاد نمی‌کند. مانند شیعیان محافظه‌کار، به انتظار امام زمان آمریکا نشسته‌اند که به جای آنها جمهوری اسلامی را سرنگون سازد (رجوع شود به مقاله‌ "آمریکا شیفتگی امام زمانی ایرانی").

جمهوری اسلامی به رهبری خامنه‌ای همچنان اقتدارگرایانه سخن می‌گوید و بر خشم و نفرت و کینه و انتقام می‌افزاید. رژیم‌های استبدادی با اعمال خود، اپوزیسیون خود را هم می‌سازند. یعنی به آن شکل و محتوا می‌بخشند. به گونه‌ای عمل می‌کنند، که نفرت جایگزین عقلانیت شود. مانع گفت و گوی عقلانی می‌شوند.

بدین ترتیب، خشم و کینه و نفرت و انتقام جایگزین تأمل عقلانی پیرامون این پرسش‌ها می‌شود:

چگونه می‌توان از جمهوری اسلامی به نظام دموکراتیک ملتزم به آزادی و حقوق بشر گذار کرد؟ روابط دوستانه‌ ایران و دولت‌های غربی به رهبری دولت آمریکا به سود فرایند گذار به دموکراسی است، یا افزایش تنش میان آمریکا با ایران و کلنگی کردن کل منطقه توسط نیروهای بین المللی و منطقه‌ای؟

آمریکا خواهان آزادی یک زندانی عقیدتی در ایران شد

Maryam — Sat, 23 Mar 2013 09:33:27 +0000

جان کری، وزیر خارجه آمریکا با ابراز نگرانی درباره وضعیت سعید عابدینی از نوکیشان مسیحی ایرانی – آمریکایی که در ایران در زندان است، خواهان آزادی وی شد.

به گزارش رویترز، جان کری روز جمعه دوم فروردین ۱۳۹۲ در بیانیه‌ای گفت عدم دسترسی سعید عابدینی به دیپلمات‌های سوئیسی که حافظ منافع آمریکا در ایران هستند، "او را نگران کرده است." همسر سعید عابدینی از این اظهارات جان کری استقبال کرده است.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، سعید عابدینی اوایل مهر ۱۳۹۱ در منزل پدری‌اش بازداشت شده است. وی قبل از سال ۱۳۸۵ کلیسای خانگی داشته و در این راستا فعالیت می‌کرده است و پس از آن به خارج رفته که پس از بازگشت بازداشت شده است.

سعید عابدینی اوایل مهر ۱۳۹۱ در منزل پدری‌اش بازداشت شده است. وی قبل از سال ۱۳۸۵ کلیسای خانگی داشته و در این راستا فعالیت می‌کرده است و پس از آن به خارج رفته که پس از بازگشت بازداشت شده است

به گفته ناصر سربازی وکیل عابدینی "تشکیل کلیساهای خانگی به قصد برهم زدن امنیت کشور و تبانی جهت ارتکاب جرم" را از جمله اتهاماتی برشمرد کرد که از سوی دادگاه علیه موکلش اعلام شده است. وی گفته است: "در جلسه‌ دادگاه اتهامات توسط موکل و اینجانب پذیرفته نشد."

دادگاه در بهمن ماه ۱۳۹۱ عابدینی را به هشت سال حبس محکوم کرد. در سال‌های اخیر ده‌ها نفر از اعضای کليساهای خانگی در شهرهای مختلف ايران بازداشت شده‌اند.

مسيحيت يکی از اديانی است که جمهوری اسلامی ايران آن را به‌رسميت می شناسد، اما اين شامل حال نوکيشان مسيحی فارسی‌زبان که از دينی دیگر به مسيحيت روی آورده‌اند، نمی‌شود. بر اساس منابع فقهی و اسلامی اين‌گونه افراد از دين برگشته يا "مرتد" به‌شمار می‌روند و مجازات آن‌ها مرگ تعيين شده است.

آمار دقیقی از نوکیشان مسیحی در ایران در دست نیست ولی سازمان بین‌المللی "اوپن دورز" که در مورد مسیحیان تحت فشار در جهان اطلاع‌رسانی می‌کند، می‌گوید حدود نیمی از مسیحيان ایرانی، نوکیش هستند.

محافظه‌کاری سیاسی و نگرانی از طرح براندازی غرب

politics — Wed, 20 Mar 2013 08:59:42 +0000

علی افشاری

علی افشاری − سخنان اسحاق جهانگیری در برنامه "شناسنامه" صدا وسیما منبع مناسبی برای شناسایی چرایی گرایش بخشی از نیرو‌های سیاسی معترض و اصلاح‌طلبان به سمت محافظه‌کاری سیاسی است.

جهانگیری عضو حزب کارگزاران سازندگی و از فعالان بنیاد باران محمد خاتمی است. دیدگاه‌ سیاسی وی متعلق به بخش محافظه‌کار و تکنوکرات اصلاح‌طلبان است و نمی‌توان آن را نماینده تفکر کلیت اصلاح‌طلبان و حتی گروه کارگزاران سازندگی به شمار آورد.

او متعلق به بخشی از اصلاح‌طلبان است که بر مرزبندی و تمایز با جنبش سبز تاکید زیادی دارد و رهبری و ولایت فقیه را مرکز ثقل نظام می‌داند. بنا بر اعلام جهانگیری، خامنه‌ای در این دیدار «تاکید ویژه» کرده است «کسانی که جمهوری اسلامی را قبول ندارند از خودتان دور کنید».

جهانگیری با تاکید بر ضرورت مرزبندی با نیروهای "ضد انقلاب" و برانداز بیان داشت یکی از اشکالات اصلی اصلاح‌طلبان غفلت از این امر بوده است. او در بخش دیگری از مصاحبه خود از جمله گفت:

- «اصلاح‌طلب‌ها قطعا در کم شدن اعتماد نظام به این جریان سیاسی نقش داشته‌اند».

- « فشار بیرونی زیاد است، باید استحکام داخلی را افزایش داد. مردم از اختلافات داخل حکومت خسته می‌شوند».

-«انتخابات ریاست جمهوری خرداد ۹۲ باید تجلی واقعی از وحدت و انسجام ملت ایران باشد».

- «دشمن وقتی ببیند مردم ایران منسجم هستند، مجبور می‌شود کوتاه بیاید».

عامل نگرانی از تهاجم خارجی

بررسی دقیق حرف‌های اسحاق جهانگیری روشن می‌سازد که گرانی از تهاجم خارجی و یا افزایش فشار‌های غرب یکی از دلایل وی برای ملاقات با خامنه‌ای و پنداشت ضرورت عقب‌نشینی اصلاح‌طلبان برای کسب اعتماد نظام است.

این دیدگاه فقط مختص جهانگیری نیست. بلکه چه بسا کثیری از اصلاح‌طلبان نیز به دلیل هراس از نقشه احتمالی آمریکا برای براندازی حکومت یا رشد گرایش‌های معتقد به ایجاد آلترناتیو در بیرون از مرز‌های کشور و یا تکرار تحولات سوریه و لیبی در ایران، مطالبات خود را کاهش دهند و تضاد اصلی خود را مواجهه با فشار‌های بیرونی تعریف کنند.

چه بسا کثیری از اصلاح‌طلبان نیز به دلیل هراس از نقشه احتمالی آمریکا برای براندازی حکومت، یا رشد گرایش‌های معتقد به ایجاد آلترناتیو در بیرون از مرز‌های کشور و یا تکرار تحولات سوریه و لیبی در ایران، مطالبات خود را کاهش دهند و تضاد اصلی خود را مواجهه با فشار‌های بیرونی تعریف کنند.

حتی ممکن است تغییر گرایش برخی از کنشگران سیاسی که روزگاری مداقع تغییر نظام سیاسی به جمهوری عرفی بودند و امروز با چرخش موضع فاحش به حمایت از کاندیداتوری خاتمی روی اورده‌اند و دیگر مانند گذشته وی را به خاطر سیطره دغدغه حفظ نظام در رفتار سیاسی‌اش سرزنش نمی‌کنند، ریشه در همین نگرانی داشته باشد.

البته دیگران مانند جهانگیری این نگرانی را به صورت علنی بیان نکرده‌اند اما از لابلای مواضع آنان می‌توان دیدگاه مشابهی را شاهد بود.

در عین حال تردید وجود دارد که آیا نگرانی این جمع واقعا تغییر حکومت با محوریت نیرو‌های خارجی است یا اینکه اساسا تغییر نظام سیاسی را به مصلحت خود نمی‌بینند و از این رو با بزرگنمایی خطر خارجی و مخاطرات دوران گذار می‌خواهند اصل دگرگونی بنیادی حکومت را تخطئه کنند.

عامل منفعت در کنار آمدن با قدرت

سوابق افرادی چون جهانگیری نشان می‌دهد که وی متعلق به تکنوکرات‌هایی است که برایشان فعالیت وحضور در صحنه تصمیم‌گیری کشور اصل است و در هر شرایطی ترجیح می‌دهند با قدرت مسلط کنار بیایند.

برای اتها دموکراسی و خواست ملت موضوعیت ندارد. طبیعی است سرنوشت سیاسی این گروه با نظام جمهوری اسلامی پیوند خورده باشد. آنها در فضای پس از تغییر حکومت جایگاهی برای خود متصور نیستند و در نتیجه بین بقای سیاسی آنها و بقای حکومت پیوند استراتژیکی برقرار شده است.

البته این جریان در محدوده خود و تا زمانی که با نظام سیاسی اصطکاک پیدا نکند، در چارچوب رعایت خطوط قرمز حاضر است به خواست‌های مردم نیز توجه نشان دهد.

جریان غالب اصلاح‌طلبان و بخصوص محمد خاتمی نیز تاکنون نشان داده‌اند که متغیر‌های اصلی مورد نظر آنها در تنظیم مواضع سیاسی، حفظ هژمونی در بین نیرو‌های منتقد وضع موجود و تعقیب مطالبات اصلاحی در عین به خطر نیفتادن پایه‌های نظام است.

بنابراین زمانی که تصور کنند فضا به سمت تغییر اساسی ساختار قدرت میل می‌کند، کندروی پیشه کرده و چسبندگی خود به نظام سیاسی را افزایش می‌دهند.

نقد محافظه‌کاری‌ متوسل به ترس از تهاجم خارجی

حال با این مقدمه کوشش می‌شود تا منطق محافظه‌کاری سیاسی به دلیل نگرانی از تهاجم خارجی و یا به بیان قدیمی‌تر، ترجیح استبداد بر استعمار مورد چالش قرار گیرد.

البته پیشاپیش متذکر می‌شود که بر مبنای مستندات و مدارک معتبر، دولت‌های غربی و در راس آنها آمریکا، برنامه و سیاست مشخص تغییر حکومت در ایران را ندارند و کماکان جمهوی اسلامی را یک دولت مشروع محسوب می‌کنند که به زعم آنها باید رفتارش را تصحیح کند.

ادعا‌هایی مانند سوریه‌ای شدن و یا لیبیایی شدن ایران نیز یا یک پلمیک سیاسی است که جریانی با اهداف خاص آن را طرح می‌کند تا دیدگاه جهانی خود در ستیز با غرب را توسعه دهد؛ یا بر اساس غفلت از این واقعیت صورت می‌گیرد که این تحولات ارادی نبوده بلکه محصول شرایط خاص دو کشور لیبی و سوریه هستند.

همچنین ادعا‌هایی مانند سوریه‌ای شدن و یا لیبیایی شدن ایران نیز یا یک پلمیک سیاسی است که جریانی با اهداف خاص آن را طرح می‌کند تا دیدگاه جهانی خود در ستیز با غرب را حفظ کند و توسعه دهد؛ یا بر اساس غفلت از این واقعیت صورت می‌گیرد که این تحولات ارادی نبوده بلکه محصول شرایط خاص دو کشور لیبی و سوریه هستند.

به لحاظ منطقی هیچ دلیلی وجود ندارد که وضعیت لیبی یا سوریه به مثابه یک الگو در ایران تکرار شود.

مسئول اصلی فجایع انسانی رخ داده در این دو کشور، حکومت‌های دیکتاتوری آنهاست. بنابراین جدی بودن طرح تغییر حکومت با محوریت نیرو‌های خارجی در مقطع فعلی امری موهوم و غیر واقعی است.

دیگر ایراد این برخورد، تلقی دشمن از غرب است. این دیدگاه که همسویی آشکاری با پارادایم حکومت دارد، فکر می‌کند که نیرو‌های غربی به رهبری آمریکا مقاصد بدی برای ایران دارند و پشت هر سمت‌گیری آنان توطئه‌ای علیه ایران و ایرانی نهفته است.

این تصور با حقیقت بیگانه است. غرب نه دوست ایران است و نه دشمن ایران. بلکه روابط خود با ایران را بر اساس منافع و ملاحظات امنیتی تنظیم می‌کند. راه‌کار مناسب در عرصه سیاست خارجی ایران نیز تعقیب رویکردی مشابه با محوریت منافع ملی و امنیت کشور است.

این رویکرد امر جدیدی در تاریخ معاصر ایران نیست. به نظر می‌رسد برخورد‌های جدید به نوعی تکرار رویکرد برخی از نیرو‌های انقلابی در سال‌های نخستین پس از فروپاشی نظام شاهنشاهی پهلوی باشد که با هدف قرار دادن امپریالیسم، حاضر به همکاری و همسویی با استبداد دینی شدند.

نتیجه این همکاری تثبیت و گسترش اقتدار گرایی، نقض فاحش حقوق بشر و تضعیف ساختار‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور بود که در مقاطع بعدی به قربانی شدن خونین خود این جریانات منتهی شد.

برخی از صحنه گردانان آن روز ضرورت وحدت خلق علیه وابستگان امپریالیسم حتی تا جایی پیش رفتند که رفقای سابق خود را به مهلکه محافل اطلاعاتی و دادگاه‌های انقلاب بردند و خواستار تقویت و تجهیز نظامی ماشین سرکوب حکومت شدند. اکنون نیز همان منطق غلط را در شکلی دیگر پیش می‌برند و از رویکرد‌های محافظه‌کار در سپهر جنبش اعتراضی حمایت می‌کنند.

اینک گذشت ایام روشن ساخته است که توطئه و طرح امپریالیسم توهمی بیش نبود. استقلال کشور نیز در معرض خطر جدی قرار نداشت، اما به بهانه این خطر‌های فرضی، احزاب و گروه‌های دگراندیش و جنبش‌های اجتماعی از عرصه عمومی حذف شدند.

حتی اگر واقعا خطر جدی تهاجم خارجی وجود داشته باشد و تصور کنیم که دولت آمریکا می‌خواهد مهندسی تحولات سیاسی در ایران را در دست بگیرد و دولتی وابسته بر سر کار بیاورد، آیا باید برای مواجهه با این طرح جانب حکومت مستبد و ناقض حقوق شهروندان را گرفت؟

اگر واقعا خطر جدی تهاجم خارجی وجود داشته باشد و تصور کنیم که دولت آمریکا می‌خواهد مهندسی تحولات سیاسی در ایران را در دست بگیرد و دولتی وابسته بر سر کار بیاورد، آیا باید برای مواجهه با این طرح جانب حکومت مستبد و ناقض حقوق شهروندان را گرفت؟

آیا باید مانند اسحاق جهانگیری، مجید انصاری و سید عبدالواحد موسوی لاری بدون توجه به خون‌های ریخته شده، زندگی‌های تباه گشته و ظلم گسترده‌ای که بر سر بخش‌های مختلف مردم ایران رفته و می‌رود، زندانی بودن صدها نفر به ناحق و حصر خانگی موسوی وکروبی، به ملاقات راس ولایت استبداد رفت و سعی در جلب نظر مثبت وی داشت؟

طبیعی است برونداد نهایی این برخورد، تثبیت و استمرار نظام استبدادی و ساخت مطلقه قدرت خواهد بود که با تداوم سرکوب سازمان یافته، تبعیض و نقض مستمر حقوق بشر، کشور را به سمت انفجار می‌برد.

قطعا در چنین وضعیتی دولت‌های خارجی نیز به مراتب امکان بیشتری برای طرح احتمالی ایجاد نظام سیاسی وابسته به خود پیدا خواهند کرد.

ضرورت پیگیری مطالبات ملت

در هیچ شرایطی نمی‌شود نرمش و مصالحه با نظام استبدادی با هدف بازگشت به قدرت و بدون توجه به برآورده ساختن مطالبات ملت را توجیه کرد. این عقب‌نشینی و کند روی سیاسی نتیجه ماندگاری برای جامعه و نیرو‌های تحول‌خواه ندارد و امتیازات آن عمدتا نصیب اقتدار گرایان می‌شود.

استدلالی که اولویت را با تاکید بر شرایط ویژه کشور و تهدید‌های خارجی، به ثبات و آرامش می‌دهد و استیفای مطالبات ملت را به آینده‌ای نا معلوم موکول می‌‌کند و یا خواهان کاهش مطالبات ملت است، چشم انداز روشنی را برای بهبود وضعیت اجتماع و مردم ارائه نمی‌دهد.

بیشتر به نظر می‌رسد در این نگرش کشور و ملت گروگان خطر‌های خارجی احتمالی شده‌اند که قطعیت آن مشخص نیست و وضعیت نابسامان و نا عادلانه موجود استمرار می‌یابد. رویکرد مناسب، به جریان انداختن راه سوم است که با نفی توامان استبداد و وابستگی، افکار عمومی را بسیج می‌کند تا جنبش اجتماعی نیرومندی با محوریت مردم داخل کشور تشکیل شود.

البته از آنجایی که طرح و برنامه‌ای مبنی بر اشغال نظامی و یا تمایل به براندازی حکومت از سوی غرب مشاهده نمی‌شود، اساسا این نگرانی وجهی از واقعیت ندارد. بنابراین محافظه‌کاری سیاسی ناشی از نگرانی از مخاطرات خارجی یا یک پروژه سیاسی است که اهداف مشخصی را دنبال می‌کند و یا مبتنی بر دغدغه‌ای است که بر مبنای محاسبات و برآورد غلط صورت گرفته است.

تجربه تلخ و خونین سال‌های نخست بعد از انقلاب و بر قراری فضا‌های دو قطبی استقلال – دموکراسی و یا آزادی – امنیت که باید تنها یکی را انتخاب کرد، مدرسه خوبی برای کسب تجربه است تا در فضای کنونی تصمیم درست اتخاذ شده و اشتباهات گذشته تکرار نشود.

استبداد و اقتدار گرایی بزرگ‌ترین مشکل کشور و جامعه هستند. وابستگی نیز بیراهه دیگری است. اما آنچه اینک خطرش به صورت عینی دیده می‌شود و مشکلاتش گریبان کشور و ملت را گرفته است، استبداد دینی است. بنابراین هیچ موضوع دیگری در مقطع کنونی نباید شکاف بین آمریت و مردم سالاری را تحت‌الشعاع قرار دهد.

تعقیب ‌و گریز جنگنده‌های ایران و آمریکا بر فراز آب‌های خلیج‌ فارس

news-zamaneh — Fri, 15 Mar 2013 11:38:34 +0000

وزارت دفاع آمريکا از اقدام دو جنگنده اف۲۲ آمريکا عليه يک جنگنده اف۱۴ ايرانی که قصد نزديک شدن به هواپيمای بدون سرنشين آمريکايی بر فراز آب‌های خليج فارس را داشته، خبر داده است.

خبرگزاری آسوشيتدپرس، به نقل از جورج ليتل، سخنگوی وزارت دفاع آمريکا (پنتاگون) نوشته است که يک جنگنده اف۱۴ جمهوری اسلامی ايران در روز چهارشنبه گذشته بر فراز آب‌های خليج فارس، در حال نزديک شدن به يک هواپيمای بدون سرنشين آمريکايی (پهباد) بوده که با اقدام دو جنگنده اف۲۲ ايالات متحده و پرتاب منور هشداردهنده مجبور به ترک منطقه شده است.

سخنگوی پنتاگون گفته است اين پهباد آمريکايی در حال انجام مأموريت شناسايی بر فراز آب‌های بين‌المللی بوده و از سوی جنگنده ايرانی که تنها ۲۵ کيلومتر با آن فاصله داشته مورد تهديد قرار گرفته است.

آبان‌ماه سال جاری نيز پنتاگون اعلام کرده بود که جنگنده‌های ايرانی به يک پهپاد آمريکايی که در حريم هوايی بين‌المللی مشغول انجام مأموريت بوده است، شليک‌ کرده‌اند.

پيش‌تر در دسامبر سال ۲۰۱۱ و نوامبر سال گذشته مقام‌های جمهوری اسلامی از شکار دو فروند هواپيمای بدون سرنشين رادارگريز آمريکايی (پهباد) خبر داده بودند که اين موضوع با واکنش شديد ايالات متحده آمريکا همراه شد.

سخنگوی پنتاگون گفته است اين پهباد آمريکايی در حال انجام مأموريت شناسايی بر فراز آب‌های بين‌المللی بوده و از سوی جنگنده ايرانی که تنها ۲۵ کيلومتر با آن فاصله داشته مورد تهديد قرار گرفته است

مقام‌های نظامی ايران مدعی شده بودند که اين هواپيماها "در کمين‌گاه الکترونيکی نيروهای مسلح قرار گرفته" و با "غلبه فن‌آورانه" در کنترل نيروهای ايرانی درآمده‌اند اما مقام‌های آمريکايی می‌گويند ارزيابی‌های اطلاعاتی نشان می‌دهد که اين هواپيماهای بی‌سرنشين دچار مشکل فنی شده و ايران از فن‌آوری‌های الکترونيکی و رايانه‌ای برای در اختيار گرفتن آن استفاده نکرده‌ است.

پس از شکار دومين پهباد آمريکايی در نوامبر سال گذشته، سرتيپ اميرعلی حاجی‌زاده، فرمانده نيروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در سخنانی بر زمين نشاندن پهبادها از سوی نيروهای هوايی ايران را "مطالبه جدی" آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی اعلام کرد.

اين مقام ارشد نظامی در سپاه پاسداران گفته بود: "در گزارش‌هايی که خدمت مقام معظم رهبری می‌برديم مطالبه جدی ايشان موضوع پهبادها بود و ايشان تأکيد داشتند که پهبادها ديده نمی‌شود ولی اطلاعات را جمع‌آوری می‌کنند که در همين راستا زدن آن‌ها و نشاندن آن‌ها جزو مطالبات جدی مقام معظم رهبری از فرماندهان بود."

مقام‌های نظامی ايران در طی دو سال اخير به مناسبت‌های مختلف از جمله در سالگرد پيروزی انقلاب سال ۵۷ اين پهبادها را از شبکه‌های تلويزيونی صدا و سيمای جمهوری اسلامی به نمايش درآورده و مدعی شده‌اند که ايران به فن‌آوری ساخت اين هواپيماهای بدون سرنشين رادارگريز دست يافته است.

پنتاگون و سازمان اطلاعات مرکزی آمريکا از هواپيماهای بدون سرنشين رادارگريز برای ره‌گيری و نظارت بر فعاليت‌های نظامی در منطقه استفاده می‌کنند.

دیپلماسی پینگ‌پنگ، دیپلماسی کشتی

politics — Sat, 23 Feb 2013 21:12:34 +0000

اکبر فلاح‌زاده

اکبر فلاح‌زاده – رقابت‌های جام جهانی کشتی در تهران به پایان رسید. به گزارش خبرگزاری‌های دولتی "دلاور مردان" جمهوری اسلامی آمریکایی‌ها را سر دست بلند کردند و به زمین کوبیدند. روس‌ها را هم در کشتی آزاد شکست دادند و "قهرمان جهان" شدند.

این قهرمانی در مقابل کشورهایی که پشت میز مذاکره ۱+۵ باید با آنها کشتی گرفت، فرصت مغتنمی بود تا سیاستمداران چند لحظه‌ هم که شده از انزوا در آیند و به قیمت همت و غیرت ورزشکاران، بر روی سکو و در معرض دید قرار گیرند و جلوه بفروشند.

اولین کسی که این فرصت را قاپید و به میدان پرید، احمدی‌نژاد بود. اصولا ورزشکاران احمدی‌نژاد را شوم می‌دانند. نشان به آن نشان که چند سال پیش ورودش به استادیوم منجر به باخت تیم ملی فوتبال شد. مردم مدت‌ها او را به خاطر باخت تیم ملی فوتبال لعن و نفرین می‌کردند. به ویژه تماشاگران مسابقات ورزشی به انحاء مختلف از احمدی‌نژاد خواهش می‌کردند که هر جا می‌رود برود، فقط هنگام مسابقه طرف ورزشگاه آفتابی نشود. اما احمدی‌نژاد که خود را منتخب ملت می‌داند، بیدی نیست که از این بادها بلرزد.

عکس یادگاری با کشتی‌گیران و مربیان آمریکایی

او همین چند روز پیش هنگام مسابقات جهانی کشتی فرنگی در تهران هم منتظر بود که ببیند نتیجه مسابقات چگونه است، تا در صورت پیروزی وارد ورزشگاه شود. ولی وقتی به او خبر دادند که سنبه روس‌ها در کشتی فرنگی پر زور است، راهش را کج کرد و نیامد.

در فینال مسابقات کشتی آزاد هم منتظر و گوش به زنگ ماند و به محض این‌که خبردار شد پیروزی تیم ایران مسجل و برگشت‌ناپذیر، فورا شال و کلاه کرد و با چند نفر از وزیران از راهرو جایگاه مخصوص وارد ورزشگاه شد تا سهمی از پیروزی را نصیب خود کند.

احمدی‌نژاد در عین حال کوشید با گرفتن"عکس یادگاری" با کشتی‌گیران و مربیان آمریکایی یک بار دیگر به آمریکایی‌ها چشمک و چراغ بزند. او همین چندی پیش در آخرین سفر به نیویورک پنج بار خواهان مذاکره با آمریکا شده بود.

احمدی‌نژاد در فینال مسابقات کشتی آزاد منتظر و گوش به زنگ ماند و به محض این‌که خبردار شد پیروزی تیم ایران مسجل شده، شال و کلاه کرد و با چند نفر از وزرا از جایگاه مخصوص وارد ورزشگاه شد تا سهمی از این پیروزی را نصیب خود کند. او در عین حال کوشید با گرفتن عکس یادگاری با کشتی‌گیران و مربیان آمریکایی یک بار دیگر به آمریکایی‌ها چشمک و چراغ بزند.

با چنین زمینه‌ای و با توجه به فشار شدید تحریم‌ها، روشن است که از فرصت حضور آمریکایی‌ها در تهران بیشترین بهره‌برداری می‌شود. به ویژه که حذف ورزش کشتی از بازی‌های المپیک به "درد مشترک " کشتی‌گیران تبدیل شده و سیاستمداران با وجود اختلافات فراوان در همه زمینه‌ها، این نقطه کوچک "اشتراک" را غنیمت می‌شمرند و از هر گونه پیشنهاد همکاری در این زمینه حمایت می‌کنند.

دیپلماسی پینگ‌پنگ

آمریکا و چین در دهه هفتاد میلادی به بهانه مسابقات پینگ‌پنگ با هم مذاکره کردند. لابی مذاکره ایران و آمریکا نیز انتظار دارد در کنار امکانات و دستاویزهای گوناگون پنهان و نهان، از کشتی هم مثل پینگ‌پنگ اسباب مذاکره و رابطه فراهم کند.

استفاده از ورزش و ورزشکاران برای رابطه سیاسی کار امروز و دیروز نیست و سابقه‌ای طولانی دارد. چنانچه گفته شد، یک مورد آن در دهه هفتاد میلادی به رابطه چین و آمریکا مربوط می‌شود که به خاطر استفاده از مسابقات پینگ‌پنگ به "دیپلماسی پینگ‌پنگ" معروف شده است.

بانی این دیپلماسی چوئن لای نخست وزیر وقت چین و هنری کیسینجر وزیر خارجه وقت آمریکا بودند. بعد از انقلاب چین در سال ١٩٤٩، چینی‌ها در جنگ کره و در پی آن جنگ ویتنام مقابل آمریکا قرار گرفتند. آمریکا از به رسمیت شناختن دولت کمونیست چین خودداری می‌کرد و تایوان را نماینده آن می‌دانست. چینی‌ها هم از زبان مائو آمریکا را "ببر کاغذی" خوانده و به نابودی "امپریالیسم آمریکا" فراخوان می‌دادند.

روابط خصمانه چین و آمریکا ادامه یافت تا آن که برخی رویدادها از جمله "انقلاب فرهنگی" چین در سال‌های پایانی دهه هفتاد شکاف در رهبری و اغتشاش در سیاست‌های آن کشور را آشکار کرد. هم‌زمان اختلافات چین با شوروی به اوج خود رسید و کار به قشون‌کشی به مرزها و پاره‌ای درگیری‌های نظامی (از جمله برخورد نظامی سال ۱۹۶۹ در سین‌کیانگ) کشید.

چینی‌ها در این زمان به دلایل مختلف، از جمله نیاز به پیدا کردن متحدی در مبارزه با شوروی و برای ایجاد موازنه با دو ابر قدرت، کوشیدند به آمریکا نزدیک شوند. آمریکا نیز در زمان نیکسون به علت گرفتاری در ویتنام از برقراری رابطه با چین استقبال کرد.

به ویژه آن که گفتگوهای معروف به "گفتگوهای ورشو" دردهه قبل از آن شکست خورده بود. این بود که برگزاری مسابقات تنیس روی میز (پینگ‌پنگ) در شهر ناگویای ژاپن در سال ١٩٧١ را غنیمت شمردند.

در این مسابقات، یک بازیکن آمریکایی به نام گلن کوان و یک پینگ‌پنگ باز چینی به نام ژوانگ تسدونگ با هم دوست شدند. در پی آن رئیس فدراسیون پینگ‌پنگ چین تیم آمریکا را به پکن دعوت کرد. چوئن لای اظهار امیدواری نمود که این سفر فصل تازه‌ای در روابط دو کشور بگشاید. متعاقب آن کیسینجر وزیر خارجه آمریکا به چین سفر کرد و به این ترتیب مقدمه دیدار رسمی نیکسون از چین در فوریه ١٩٧٢ فراهم شد.

دیپلماسی کشتی

حال چیزی شبیه این دیپلماسی را در مورد کشتی و رابطه جمهوری اسلامی و آمریکا مشاهده می‌کنیم. کشتی‌گیران در مراسم افتتاحیه چهل و یکمین دوره پیکارهای جام جهانی کشتی آزاد، پس از رژه،دست به دست هم دادند و نمایندگان تیم‌های برتر جهان از جمله ایران، روسیه و آمریکا پوستر بزرگی را به دست گرفتند که روی آن به فارسی و انگلیسی شعار "المپیک بدون کشتی؟ هرگز، هرگز" نوشته شده بود.

دیپلماسی پینگ‌پنگ با چین و دیپلماسی کشتی با جمهوری اسلامی هر چند در مواردی به هم شبیه هستند، اما چند فرق اساسی هم با یکدیگر دارند. فرق بزرگ آنها، فرق فیل و فنجان است. در دیپلماسی پینگ‌پنگ پای دو ابر قدرت در میان بود، اما در دیپلماسی کشتی، یک ابر قدرت با یک قدرت منطقه‌ای طرف است. یک فرق دیگر تعدد مراکز قدرت و نق و نوق‌های جمهوری اسلامی علی‌رغم میل و نیاز شدیدش به مذاکره است.

"میچ هال" مدیر تیم‌های ملی کشتی آمریکا نیز گفت: «ما با همکاری نزدیک ایران و روسیه و بسیاری از کشورهای دیگر در مقابل حذف کشتی از بازی‌های المپیک خواهیم ایستاد.»

وی افزود: این حرکت واقعا می‌تواند تأثیرگذار باشد چون ما هر چند از نظر سیاسی در یک سو نیستیم، اما در ورزش کشتی بدون تردید همه با هم خواهیم بود و ایران را یکی از متحدان قدرتمند خود در ورزش کشتی می‌دانیم.

میچ هال گفت: «اطمینان داریم که می‌توانیم با فدراسیون کشتی ایران همکاری کنیم. کشتی‌گیران ایرانی و مردم ایران به جهان نشان خواهند داد که بدون توجه به مسایل سیاسی، همه ما یک هدف، باور و علاقه مشترک به ورزش کشتی داریم.»

او با بیان اینکه ایجاد رابطه بین تیم‌های کشتی ایران و آمریکا دشوار است، تصدیق کرد که مسابقاتی مثل جام جهانی، معمولا رفاقت و دوستی را که برای این رشته لازم است، بیشتر می‌کند.

این اظهار لطف‌ها و مراتب دوستی و همدلی فقط روی کاغذ نماند و به دعوت متقابل از تیم ایران برای سفر به آمریکا هم کشید. به گزارش خبرگزاری‌ها در حاشیه جام جهانی کشتی آزاد در تهران، مسئولان فدراسیون کشتی آمریکا شفاها از فدراسیون کشتی ایران دعوت کردند تا تیم ملی ایران در تورنمنت تایمز اسکوئر (میدان تایمز) نیویورک در سه ماه آینده شرکت کند.

آخرین حضور تیم ملی کشتی ایران در آمریکا به مسابقات جهانی ۲۰۰۳ بر می‌گردد. هر ساله یک تورنمنت کشتی در میدان تایمز نیویورک و در فضای باز برگزار می‌شود که مردم عادی برای تماشای مسابقات در این میدان جمع می‌شوند. در دو سال گذشته تیم ملی روسیه به این مسابقات دعوت شده است.

هم‌چنین ویکتوریا نولند سخنگوی وزارت خارجه آمریکا نیز از "رفتارهای جوانمردانه ورزشکاران ایرانی و آمریکایی" و صحنه‌های "دست دادن آنها با یکدیگر" اظهار خرسندی نمود و خواهان مذاکرات دوجانبه دو کشور در مذاکرات قزاقستان شد.

دیپلماسی پینگ‌پنگ با چین و دیپلماسی کشتی با جمهوری اسلامی هر چند در مواردی به هم شبیه هستند، اما چند فرق اساسی هم با یکدیگر دارند. فرق بزرگ آنها، فرق فیل و فنجان است. در دیپلماسی پینگ‌پنگ پای دو ابر قدرت در میان بود، اما در دیپلماسی کشتی، یک ابر قدرت با یک قدرت منطقه‌ای طرف است. یک فرق دیگر تعدد مراکز قدرت و نق و نوق‌های جمهوری اسلامی علی‌رغم میل و نیاز شدیدش به مذاکره است.

در حالی که جان کری وزیر خارجه آمریکا صریحا خواهان مذاکره دو کشور شده، رهبر جمهوری اسلامی بر خلاف رئیس جمهور و وزیر خارجه جمهوری اسلامی، دبه در آورده که "ما رابطه با آمریکا را برای چه می‌خواهیم".

تمام شواهد حاکی از آن است که جمهوری اسلامی نیز به رغم مخالفت‌های رهبر آن، موافق مذاکره است. اشکال فقط بر سر دکان "مرگ بر آمریکا" است که جهت مصرف داخلی، مصلحت نمی‌بینند آن را تخته و نان خیلی‌ها را آجر کنند.

جمهوری اسلامی رابطه با آمریکا را با دست پس می‌زند و با پا پیش می‌کشد.

آمريکا خواهان مذاکره دو جانبه با ايران در قزاقستان شد

Maryam — Sat, 23 Feb 2013 09:16:27 +0000

ايالات متحده آمريکا از ايران خواسته است تا در حاشيه مذاکرات هسته‌ای در قزاقستان، با این کشور مذاکره و نشستی دو جانبه برگزار کند.

مذاکرات هسته‌ای ايران و قدرت‌های جهانی، هشتم اسفند در قزاقستان برگزار می شود.

به گزارش خبرگزاری شينهوا، ويکتوريا نولاند، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا گفت: "ما از سال ۲۰۰۹ اعلام کرديم اگر ايران مايل باشد، می‌توانيم با اين کشور مذاکرات دو جانبه داشته باشيم."

وی افزود: "ما پيشتر اين پيشنهاد را مطرح کرده بوديم و اکنون نيز با جديت معتقديم که اين يک راه‌حل ديپلماتيک است که پيش‌ رو قرار دارد."

سخنگوی وزارت خارجه آمریکا: "ما از سال ۲۰۰۹ اعلام کرديم اگر ايران مايل باشد، می‌توانيم با اين کشور مذاکرات دو جانبه داشته باشيم "

جو بايدن، معاون رئيس جمهور آمريکا نيز اواسط بهمن امسال گفته بود ايالات متحده آماده مذاکره مستقيم با ايران است. به گفته بايدن، اين مذاکرات زمانی انجام خواهد شد که آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران خواهان مذاکره باشد.

ایران هنوز به پیشنهاد تازه آمریکا برای گفت‌وگوهای دو جانبه درقزاقستان پاسخی نداده اما آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران، هفته پیش طرح مذاکره مستقيم با آمريکا را رد کرد و گفت عده‌ای از روی "ساده‌لوحی يا غرض" از پيشنهاد مذاکره آمريکا خوشحال می‌شوند.

پيشنهاد مذاکره با آمريکا با استقبال دولت ايران مواجه شده بود. محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهور ايران گفته بود: "حرف‌هايی که از مقامات آمريکايی شنيده می‌شود، جديد و مثبت است و اميدواريم در رفتارشان هم تغييرات مثبت اتفاق بيفتد و اگر در رفتارشان هم شاهد تغييرات مثبت باشيم، در آن صورت ما هم با نگاه مثبت، آن را مورد بررسی قرار خواهيم داد."

به گفته رهبر ايران "مذاکره و فشار دو راه جداگانه هستند و ملت ايران قبول نمی‌کند که زير فشار و تهديد با تهديدکننده مذاکره کند."

روابط ديپلماتيک ايران و ايالات متحده از سال ۱۹۷۹ ميلادی (۱۳۵۸ خورشيدی) که حکومت پهلوی سقوط کرد، و حکومت جمهوری اسلامی برقرار شد، قطع شده است.

آمریکا: نصب سانتریفیوژهای جديد در نطنز نقض تعهدات ايران است

news-zamaneh — Fri, 22 Feb 2013 10:20:16 +0000

در آستانه دور جديد گفت‌وگوهای هسته‌ای ميان ايران و کشورهای ۱+۵، آژانس بين‌‌المللی انرژی اتمی گزارش محرمانه‌ای از وضعيت برنامه هسته‌ای ايران منتشر کرد که در آن از نصب سانتريفوژهای پيش‌رفته و پرسرعت در تأسيسات هسته‌ای نطنز اصفهان خبر داده است.

به گزارش منابع خبری بين‌المللی، در اين گزارش محرمانه آمده است که جمهوری اسلامی برای سرعت بخشيدن به غنی سازی اورانيوم تعداد ۱۸۰ سانتريفيوژ پيشرفته مدل "آی‌آر ـ دو" و محفظه‌های خالی سانتريفيوژ در تأسيسات نطنز نصب کرده است.

انتشار اين گزارش با واکنش مقام‌های ايالات متحده آمريکا رو‌به‌رو شد و وزارت خارجه اين کشور، اقدام ايران را "تحريک‌آميز" خواند.

ويکتوريا نولند٬ سخنگوی وزارت خارجه آمريکا٬ روز گذشته، پنج‌شنبه سوم اسفندماه (۲۱ فوريه) در واکنش به گزارش اخير آژانس درباره برنامه هسته‌ای ايران، نصب اين سانتريفيوژهای پيشرفته در نطنز را "مورد ديگری از نقض تعهدات بين‌المللی از سوی ايران" خواند.

آغاز تهديدهای دوباره آمريکا عليه ايران در حالی صورت می‌گيرد که کشورهای غربی طی هفته گذشته اعلام کرده بودند که حاضرند در برابر مصالحه هسته‌‌ای پيشنهادهای "جدی و اساسی" به ايران ارائه کنند

جی کارنی٬ سخنگوی کاخ سفيد هم در اين‌باره هشدار داد که اين اقدامات می‌تواند منجر به "افزايش فشارها" بر ايران شود و "انزوای بيشتری" برای اين کشور رقم زند.

آغاز تهديدهای دوباره آمريکا عليه ايران در حالی صورت می‌گيرد که کشورهای غربی طی هفته گذشته اعلام کرده بودند که حاضرند در برابر مصالحه هسته‌‌ای پيشنهادهای "جدی و اساسی" به ايران ارائه کنند.

دو روز پيش يک ديپلمات غربی که خبرگزاری فرانسه نام وی را فاش نکرده بود با بيان آن که "ما با خود پيشنهادی خواهيم داشت، که به عقيده ما پيشنهادی جديد و اساسی است تأکيد کرده بود که "ما با حس ضرورت به اين مذاکرات می‌‌رويم".

هر چند وی در ادامه به اين نکته اشاره کرده که "اين بدان معنی نيست که اين يک دوی سرعت است. سانتريفيوژها همچنان می‌‌گردند و تحريم‌ها هم همچنان ضربه می‌‌زنند."

هفته گذشته مقام‌های لندن نيز از "پيشنهاد معتبر جديد" کشورهای ۱+۵ به ايران خبر داده بودند.

تهران و گروه ۱+۵، شامل آمريکا، چين، روسيه، بريتانيا، فرانسه و آلمان پس از شکست مذاکرات مسکو در خردادماه سال جاری (ژوئن ۲۰۱۲) روز سه‌شنبه هشتم اسفندماه (۲۶ فوريه) در آلماآتی، پايتخت قزاقستان بار ديگر بر سر برنامه هسته‌ای ايران مذاکره خواهند کرد.

اصرار ايران به ادامه برنامه هسته‌ای باعث شده تا شورای امنيت سازمان ملل متحد تاکنون با صدور چهار قطعنامه، به تحريم‌‌ها عليه برنامه هسته‌ای ايران و افراد و سازمان‌‌های مرتبط رأی دهد.

همچنين آمريکا، اتحاديه اروپا و برخی ديگر از کشورها نيز تحريم‌‌های يک‌جانبه ‌ای عليه ايران برقرار کرده‌‌اند.

هدف از اين تحريم‌‌ها، اعمال فشار بر تهران برای متوقف کردن تلاش‌ها برای غنی‌سازی اورانيوم در سطحی است که می‌تواند در توليد سلاح هسته‌ای مورد استفاده قرار گيرد؛ اما مقام‌های جمهوری اسلامی می‌‌گويند برنامه هسته ‌ای‌ ايران صرفا برای مقاصد غيرنظامی است.

جان کری: جامعه جهانی به جديت ايران در مذاکرات پاسخ خواهد داد

Maryam — Sat, 09 Feb 2013 08:56:33 +0000

جان کری، وزير خارجه آمريکا گفت اگر ايران در مذاکرات هسته‌ای جدی باشد، جامعه جهانی آماده واکنش و پاسخ مناسب است.

به گزارش رويترز، جان کری روز جمعه ۲۰ بهمن ماه ۱۳۹۱ در نخستين کنفرانس خبری مشترک خود با جان بيرد، وزير امور خارجه کانادا، گفت که اگر ايرانی‌ها در اين مذاکرات جدی باشند، ديپلماسی می‌تواند پيروز اين مذاکرات باشد.

وی افزود: "رئيس‌جمهور آمريکا نيز به طور روشن گفته است که اولويت او راه‌حل ديپلملتيک است و او آماده گفت‌وگو در باره برنامه‌های صلح‌آميز هسته‌ای است."

جان کری: "رئيس‌جمهور آمريکا نيز به طور روشن گفته است که اولويت او راه‌حل ديپلملتيک است و او آماده گفت‌وگو در باره برنامه‌های صلح‌آميز هسته‌ای است"

دور تازه مذاکرات هسته‌ای ايران و گروه ۱+۵، هشتم اسفند سال جاری خورشيدی برگزار می‌شود. آخرين گفت‌وگوهای ايران و گروه ۱+۵ شامل آمريکا، چين، بريتانيا، روسيه، فرانسه و آلمان، شش ماه پيش در مسکو برگزار شد.

کشورهای غربی معتقدند ايران تحت پوشش برنامه هسته‌ای خود که آن را "صلح‌آميز" می‌خواند در راه دستيابی به سلاح هسته‌ای است اما ايران اين اتهام را همواره رد کرده است.

آمريکا در آستانه اين مذاکرات پيشنهاد مذاکره مستقيم واشنگتن و تهران را نيز مطرح کرد. جو بايدن چند روز پيش در کنفرانس امنيتی مونيخ گفته بود ايالات متحده آماده مذاکره مستقيم با ايران است. بايدن گفته بود اين مذاکرات زمانی انجام خواهد شد که رهبر جمهوری اسلامی خواهان مذاکره باشد.

محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهور ايران و علی‌اکبر صالحی، وزير خارجه اين کشور از اين پيشنهاد آمريکايی‌ها استقبال کرده بودند اما آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران، طرح مذاکره مستقيم با آمريکا را رد کرد و گفت عده‌ای از روی "ساده‌لوحی يا غرض" از پيشنهاد مذاکره آمريکا خوشحال می‌شوند.

وی دولت آمريکا را به "عدم حسن نيت در قبال ايران" متهم کرد و گفت: "من ديپلمات نيستم، انقلابی‌ام به همين علت صريح، صادقانه و قاطعانه حرف می‌زنم، پيشنهاد مذاکره وقتی معنا دارد که طرف حسن نيت خود را نشان دهد."

در همین زمینه:

احمدی‌نژاد: مواضع جديد آمريکايی‌ها جديد و مثبت است

رهبر جمهوری اسلامی مذاکره با آمريکا را رد کرد

هاشمی رفسنجانی به روایت مداحان

politics — Sat, 02 Feb 2013 12:27:18 +0000

اکبر گنجی

اکبر گنجی - مداحان شخصیتی مطابق میل خود از هاشمی رفسنجانی می‌سازند و می‌کوشند تا آن برساخته‌ ایدئولوژیک را به عنوان واقعیت تاریخی جا بیندازند. می‌گویند هاشمی همیشه معتدل، واقع‌گرا، عمل‌گرا، آزادیخواه، پیرو آدام اسمیت، مخالف اشغال سفارت آمریکا، معتقد به رابطه با آمریکا، مخالف نابودی اسرائیل، امیر کبیر و "حافظ ایران" و غیره و غیره، بوده است.

مداحان همه‌ مخالفان و منتقدان هاشمی را هم یک دست کرده و تصویری واحد از آنان بر می‌سازند. می‌گویند همه‌ مخالفان هاشمی، نیروهای افراطی، تندرو، رادیکال، سبک‌سرهای رادیکال اصلاح‌طلب، آرمان‌گرایان ایده‌آلیست (حلقه‌ کیان و جریان روشنفکری دینی)، و...هستند که خود را «حقیقت مطلق و مطلق حقیقت می‌پندارند و غيرخود را باطل، منحرف، گمراه، وابسته، ترسو، فريب‌خورده».

هاشمی بی‌شمار دشمن - از چپ مارکسیستی تا اصلاح‌طلبان سبک‌سر و اصول‌گرایان افراطی- داشته و هیچ‌گاه به دروغ ها، تهمت ها، دشنام‌ها و تخریب‌های هیچ یک از آنان پاسخ نگفته است.

از کاذب بودن مدعای پایانی آغاز کنیم. آخرین مورد آن پاسخ هاشمی رفسنجانی به سخنان رسایی در مجلس بود که متن دفاعیه کاملاً شخصی و خانوادگی او در مجلس قرائت شد. فرصت مهمی که سیاستمدار جا افتاده از دست داد و به جای دفاع از حقوق همه‌ افرادی که از تریبون‌های عمومی جمهوری اسلامی به آنان ستم شده بود و محکومیت این رویه ها، صرف دفاع از خود و اعضای خانواده‌ خود شد. هاشمی در دومین مورد، از سال ۱۳۸۴ تاکنون احمدی‌نژاد و همفکرانش را به طور مداوم با اسم و بدون اسم کوبیده و می‌کوبد و برای سرنگونی او از هیچ اقدامی دریغ نکرده است. یک نمونه‌ آن نامه‌ هاشمی به آیت‌الله خامنه‌ای درباره‌ سخنان احمدی‌نژاد در مناظره‌ با میرحسین موسوی بود.

مداحان می‌گویند شاید- فقط شاید- هاشمی در اوائل دهه‌ ۶۰ تحت تأثیر فضای چپ مارکسیستی سخنان تندی بیان کرده باشد. اما به سرعت تغییر جهت داده و از آن به بعد همیشه در خط اعتدال و عقلانیت و مصلحت‌گرایی بوده است. دیگر سخنی درباره‌ نابودی اسرائیل یا رهبر مبارزه‌ با اسرائیل ایراد نکرده است. نه "با غرب و آمریکا دشمنی دارد"، نه "هیچ کدام" از مدعیات زیر را قبول دارد:

«ايران اسلامی پرچمدار مبارزه‌ با نظام سلطه، با صهيونيزم، با فرهنگ و تمدن غرب، با شرك و ظلم حاكم بر دنيای غرب و با استكبار جهانی می‌باشد. ايران اسلامی يك رسالت تاريخی دارد تا با آمريكای جهانخوار، صهيونيزم پليد و غرب استعمارگر مبارزه كند».

به جای همه‌ اینها: «هاشمی نیز دريافته بود كه مهم‌تر از مبارزه‌ با استكبار و صهیونیزم، مهم‌تر از مرگ بر آمریکا گفتن و خواهان نابودی اسراییل شدن، تلاش برای آزادی بیان، آزادی مطبوعات، انتخابات آزاد و حاکمیت قانون است...ايران امروزی مملو از چهره‌ها و شخصیت‌هایی است که همچون هاشمی‌ رفسنجانی نه دیگر به ستیز و دشمنی با آمریکا باور دارند، نه معتقدند که ایران اسلامی یک مسئولیت جهانی دارد مبنی بر رهبری یک پیکار یا جهاد تاریخی علیه نظام سلطه و استکبار حهانی به رهبری آمریکا، و نه کسی به ما وظیفه نابودی اسراییل را محول کرده است».

مداحان اذعان می‌کنند که آیت‌الله خمینی و آیت‌الله هاشمی رفسنجانی قدرتمندترین شخصیت‌های جمهوری اسلامی در دهه‌ اول انقلاب بوده‌اند. هاشمی که نماد واقع‌بینی، میانه‌روی، اعتدال و یوتوپیاستیزی بوده است. برای توجیه مدعای خود، در گام بعد، آیت‌الله خمینی را هم به فردی واقع‌گرا و غیرآرمان‌گرا تبدیل می‌کنند و می‌نویسند:

«آیا خود مرحوم امام خمینی واقع‌بین و واقع‌گرا بودند یا آرمان‌گرا و ایده‌آلیست؟ آیا پذیرش قطعنامه ۵۹۸ و پایان دادن به ۸ سال جنگ با عراق دلالت بر آرمان‌گرایی امام می‌کند یا برعکس دلالت بر واقع‌گرایی ایشان؟ آیا موافقت با عادی‌سازی روابط با عربستان بعد از کشتار حجاج ایرانی در مکه نشان از آرمان گرایی ایشان می‌نماید یا واقع‌گرایی؟ آیا انتصاب دولت موقت به زعامت مرحوم مهندس بازرگان حکایت از آرمان‌گرایی ایشان می‌نماید یا واقع‌گرایی شان؟ آیا اکراه و عدم تمایل ایشان در سال‌های اوایل انقلاب با تصدی روحانیون بر حکومت و امور اجرایی حکایت ازآرمان‌گرایی ایشان می‌نماید یا واقع‌گرایی‌شان؟ آیا مخالفت ایشان با دخالت قوای مسلحه از جمله سپاه در امور سیاسی کشور حکایت از آرمان‌گرایی ایشان می‌نماید یا واقع‌گرایی‌شان؟ آیا موافقت با ریاست جمهوری ابوالحسن بنی صدر و تفویض فرماندهی کل قوا به ایشان مبین آرمان‌گرایی امام بود یا واقع‌گرایی‌شان؟ آیا موافقت با جریان مک فارلین حکایت از آرمان‌ گرایی ایشان می‌نماید یا واقع‌گرایی‌شان؟ آیا نفس این که نزدیک‌ترین، معمتدترین و مورد وثوق‌ترین شخصیت روحانی و غیر روحانی به ایشان آقای رفسنجانی بودند مبین آرمان‌گرایی ایشان بود یا واقع‌گرایی‌شان؟»

جنجالی‌ترین رهنمودها و تهدیدهای هاشمی رفسنجانی در خطبه‌های نماز جمعه‌ ۲۳/۹/۱۳۸۰ بیان شد که تاکنون گریبانگیر ایران است. او گفت: اگر روزی دنيای اسلام متقابلا به سلاح هايی که اسرائيل دارد، مجهز شود، آن روز اين راهبرد استکبار به بن‌بست خواهد رسيد؛ چون استعمال يک بمب اتم در اسرائيل، هيچ چيز را باقی نمی‌گذارد؛ ولی در دنيای اسلام، فقط آسیب می‌رساند... بترسيد از روزی که موازنه و هزينه‌های فشار روی مردم فلسطين برای استکبار خيلی سنگين شود... رودررويی نيروهای مخلص و شهادت‌طلب با قله‌های استکبار خيلی خطرناک است و ممکن است جنگ جهانی سوم را شعله ور کند.

اگر چنین است، مشکل دهه‌ اول انقلاب چیست؟ چرا به همان "عصر طلایی" واقع‌گرایی باز نگردیم که هاشمی رفسنجانی در نماز جمعه‌ تهران آیت‌الله شریعتمداری را به پول گرفتن از آمریکایی‌ها و قصد تجزیه‌ ایران متهم کرد؟ حزب توده را به جاسوسی برای شوروی؟ علیه مهدی بازرگان مدعیات کاذبی در نمازجمعه‌ تهران بیان کرد؟ آن واقع‌گرایی‌ها را هنوز فراموش نکرده‌ایم که در لبنان آمریکایی‌ها و غربی‌ها ربوده شده، کشته و یا در برابر امتیازاتی آزاد می‌شدند.

از میان همه‌ مدعیات کاذب مداحان، فقط مورد اسرائیل را انتخاب کرده و چند نمونه از سخنان هاشمی در دهه‌ ۸۰ را به عنوان شاهد ارائه می‌کنیم تا "تحریف تاریخ" و "چهره سازی مداحانه" نمایان شود. درباره‌ تک تک موارد پیش از این به طور مبسوط و با شواهد و قرائن کافی نوشته شده (از جمله انفجار مرکز نظامیان آمریکایی در الخبر عربستان سعودی که به کشته شدن ۱۹ تن از آنان منتهی شد و تا مرحله‌ صدور دستور بمباران ایران توسط بیل کلینتون پیش رفت) و نیازی به تکرار وجود ندارد.

یکم- جنجالی‌ترین رهنمودها و تهدیدهای هاشمی رفسنجانی در خطبه‌های نماز جمعه‌ ۲۳/۹/۱۳۸۰ بیان شد که تاکنون گریبانگیر ایران است. او گفت: «اگر روزی دنيای اسلام متقابلا به سلاح هايی که اسرائيل دارد، مجهز شود، آن روز اين راهبرد استکبار به بن‌بست خواهد رسيد؛ چون استعمال يک بمب اتم در اسرائيل، هيچ چيز را باقی نمی‌گذارد؛ ولی در دنيای اسلام، فقط آسيب می‌رساند...بترسيد از روزی که موازنه و هزينه‌های فشار روی مردم فلسطين برای استکبار خيلی سنگين شود. نصيحت می‌کنم به شما که نگذاريد کار به اينجا بکشد، دلتان را به خشونت اسرائيل خوش نکنيد که بسيار خطرناک است ما مايل نيستيم امنيت دنيا به هم بريزد. رودررويی نيروهای مخلص و شهادت‌طلب با قله‌های استکبار خيلی خطرناک است و ممکن است جنگ جهانی سوم را شعله ور کند».

هاشمی طی چند سال گذشته بارها و بارها اعلان کرده است که پروژه هسته‌ای ایران در دوران ریاست جمهوری من آغاز شد، منتها من بدون سر و صدا و غیرعلنی آن را دنبال می‌کردم، ولی خاتمی و

اصلاح‌طلبان پیرامون آن تبلیغات به راه انداختند.

دوم- هاشمی رفسنجانی در ۱۱/۹/۱۳۸۲ طی مصاحبه‌ای درباره‌ فاجعه هولوکاست می‌گوید: «آن شش میلیون یهودی که گفتید در زمان جنگ جهانی دوم توسط آلمان‌ها از بین رفتند درست نیست. عدد واقعی خیلی از این کمتر است. محققان تعداد یهودیان موجود در اروپا را قبل و بعد از جنگ درآوردند و من هم در کتاب سرگذشت فلسطین یا کارنامه سیاه استعمار آورده‌ام. ولی تبلیغات صهیونیست این عدد دروغ را جا انداخته است و تکرار می‌شود... یهودی‌ها به خاطر استعدادی که دارند و شرایطی که در تاریخ به خصوص در اروپا داشتند، طلا و منابع ثروت، ابزار تبلیغاتی را در اختیار گرفته بودند. یعنی هم پولدار بودند و هم ابزار تبلیغاتی داشتند و به همین دلیل موی دماغ قدرت‌های اروپایی بودند. آلمان بی‌جهت آنها را سرکوب نکرد. چون مزاحم سیاست‌های هیتلر در آن شرایط بودند، سرکوب شدند. منتها این تحلیل برای من خیلی روشن و قابل قبول است که اروپا برای این که از شر اینها خلاص شود و آنها را وابسته به خودش بکند، نقشه‌ شومی کشید و اینها را در جایی جمع کرد. خودشان فلسطین را انتخاب کردند. اروپایی‌ها در اوگاندا و جاهای دیگر به دنبال جا برای یهودی‌ها بودند. حتی زمانی مطرح شد که ایالتی را در آمریکا به اینها بدهند. اروپایی‌ها یهودی‌ها را به فلسطین آوردند و همان موقع اسمش را پایگاه چند منظوره گذاشتند. اولا یک مقدار شر اینها را از خودشان کم کردند و اینها را بیرون فرستادند؛ ثانیا اینها را به قدرت‌های اروپایی محتاج کردند، چون یهودی‌ها به جایی آمدند که از سوی همسایگان و مسلمانان تهدید می‌شوند و در نتیجه به اروپا احتیاج دارند و وابسته هستند، ثالثا ابزاری برای اجرای سیاست قدرت‌های غربی در منطقه شدند» (هاشمی بدون روتوش، صص ۱۹۱- ۱۹۰).

مداحان حتماً به یاد می‌آورند که هاشمی در همین مصاحبه به آنها گفته که اسرائیل غده‌ چرکین غیر قابل حل است: «طبعاً جنگ‌هایی که به دنبال ایجاد اسرائیل در خاورمیانه به راه افتاد، به نفع استکبار بود... یک جریان ناحقی در منطقه‌ ما خلق شده که هم بعد استکباری و هم بعد ضد اسلامی دارد و هم خطر سیاسی و نظامی برای منطقه هست. یک غده‌ چرکین که قابل حل نیست و اگر کوتاه بیاییم بدتر می‌شود... فکر می‌کنم از لحاظ منطق اسلامی، انسانی و انقلابی حداقل کاری که می‌توانستیم بکنیم، همین است که می‌کنیم. یعنی جریان را محکوم کنیم و اسرائیل را غاصب و فلسطینی‌ها را مظلوم بدانیم. جریان صهیونیسم را یک جریان استکباری بدانیم... اولاً این گونه نیست که آینده‌ اسرائیل تضمین شده باشد. اگر همین گونه که پیش می‌رود باشد، روزی منفجر خواهد شد. دوم این که بدون برگشت آوارگان مسئله‌ فلسطین حل نمی‌شود و هر کس بخواهد آن را حل کند، نمی‌تواند...شما خواهید دید که چگونه در عراق قدرت عظیم آمریکا به زانو در می‌آید...این ما هستیم که نخواستیم به آمریکا نزدیک شویم...آمریکا همیشه برای ما دردسر درست کرده است» (هاشمی بدون روتوش، صص ۲۰۲- ۱۹۲).

دیوید هریس در هافینگتون پست طی مقاله‌ای درباره‌ هسته‌ای شدن ایران نوشت :«هرچه باشد، رئیس جمهور سابق ایران، اکبر هاشمی رفسنجانی، اعلام کرده بود که استفاده حتی یک بمب در داخل اسرائیل منجر به از بین رفتن همه چیز می‌شود». سپس نوبت به نتانیاهو رسید که در زمان ارائه نقاشی بمب اتمی در مجمع عمومی سازمان ملل، به سخنان هاشمی رفسنجانی استناد کرده و گفت : به آیت‌الله رفسنجانی گوش بدهید و من دارم نقل قول می‌کنم: استفاده از تنها یک بمب اتمی در داخل اسرائیل همه چیز را نابود خواهد کرد، اما این تنها به دنیای اسلامی آسیب خواهد رساند. رفسنجانی می‌گوید اندیشیدن به چنین سرانجامی غیر عقلانی نیست، و تازه این نظر یکی از میانه روهای ایران است.

سوم- هاشمی رفسنجانی در نماز جمعه‌ ۵/۷/۱۳۸۷ اسرائیل را عامل آمریکا به شمار آورد و هدف جهان اسلام را از بین بردن رژیم اسرائیل قلمداد کرد و گفت: «آمریکا از همه‌ی ابزار خود برای تقویت رژیم صهیونیستی استفاده کرد و یکی از اقدامات بسیار بد این کشور که اکنون آثارش به تدریج هویدا می‌شود مسئله‌ قدرت هسته‌ای رژیم صهیونیستی است. این رژیم نامشروع از سال ۴۸ برنامه هسته‌ای خود را آغاز کرد...رژیم صهیونیستی با کمک‌های آمریکا و فرانسه فعالیت‌های هسته‌ای خود را آغاز کرد...فرانسه با طراحی این نیروگاه جنایت بزرگی کرد و به رژیم صهیونیستی نیروگاه آب سنگین داد به نحوی که خیلی سریع به تولید رسید و سالانه مقدار زیادی پلوتونیوم در این مرکز تولید می‌شود. بر اساس اطلاعات مستند، اکنون هفته‌ای یک کیلو و ۲۰۰ گرم پلوتونیوم یعنی سالانه بیش از ۶۰ کیلوگرم از این ماده در دیمونا تولید می‌شود و با استفاده از آن سالانه ۷، ۸ بمب اتمی‌ساخته‌اند. آمریکا و فرانسه این رژیم غاصب و جعلی را با چنین قدرتی در مقابل یک چهارم جمعیت دنیا یعنی مسلمانان و یک چهارم دیگر دنیا یعنی غیرمتعهد‌ها مسلح کرده‌اند و هدف از این اقدام آن است که اسرائیل در توازن قوا میان اسرائیل و جهان اسلام و عرب دست بالا را داشته باشد که تا کنون آن را حفظ کرده‌اند و هر سال نیز آن را مجهزتر می‌کنند...دنیای اسلام باید با حضور در صحنه، حمایت از ملت فلسطین و هویت اسلامی‌خود در منطقه برای از بین بردن رژیم صهیونیستی به عنوان پایگاه چند منظوره استکبار در منطقه تلاش کند».

چهارم- هاشمی رفسنجانی در ۱۲/۱۱/۱۳۸۷ به مناسبت جنگ ۳۳ روزه و نبرد غزه، از پیروزی سوم- آزادی بیت المقدس و قدس شریف- سخن گفت و آرزو کرد که در دوران حیاتش شاهد آزادی کامل فلسطین باشد. او گفت: «هرچند که بوق‌های استکباری نمی‌خواهند شکست خود در نبرد غزه را بپذیرند اما واقعیت این است که ارتش تا دندان مسلح رژیم صهیونیستی به رغم برخورداری از تمام ابزار پیشرفته جنگی، نهایتا در نبرد اخیر با مقاومت اسلامی فلسطین شکست خورد و در حالی که می‌پنداشت طی چند روز می‌تواند حماس را از پای درآورد، با شکستی مفتضحانه مواجه گشت. حقیقت این است که هر چند تجاوز نظامی اسرائیل به غزه اقدامی خودسرانه نبوده و بسیاری از کشورهای اروپایی و حتی آمریکا نیز در این جریان از آنها حمایت می‌کردند، اما تل‌آویو در این نبرد شکست سنگینی را متحمل شد و در واقع تاوان اشتباه فاحش خود را پرداخت. به لطف و خواست خدا پس از این دو پیروزی، پیروزی سوم بر اسرائیل با آزادی بیت‌المقدس و قدس شریف در راه خواهد بود... ما به اصل کمک به مظلوم افتخار می‌کنیم... نمی‌توان مردم فلسطین و لبنان را به جرم دفاع از ناموس و جان خود تروریست نامید بلکه تروریست واقعی کسی است که درخانه دیگران به کشتار آنها می‌پردازد... امیدواریم که در دوران حیاتمان آزادی فلسطین را مشاهده نماییم.»

پنجم- هاشمی رفسنجانی در ۱۱/۱۲/۱۳۸۷ به مناسبت روز قدس نوشت: «سی سال است که آزاد اندیشان و عدالت‌خواهان درست کردار در سراسر جهان به ابتکار اعجاز آمیز امام راحل جمعه آخر ماه مبارک رمضان در محکومیت اشغالگری قدس شریف که نمادی از مظلومیت و اسارت در دست یک دولت سراسر نامشرع، جعلی و غاصب می‌باشد به خیابان‌ها می‌آیند وبرائت خویش را از جنایات و تمامیت خواهی بین‌المللی یک اقلیت محدود، فریاد می‌زنند».

ششم- هاشمی رفسنجانی در ۱۹/۱۲/۱۳۸۷ در دیدار با احمد جبرئیل - دبیر کل جبهه آزادی فلسطین - گفت: «تاریخ مردان بزرگی را که در راه مقاومت اسلامی در فلسطین و لبنان نقش اساسی ایفا کرده‌اند را از یاد نمی‌برد. رژیم صهیونیستی در شرایط جدید بسیار آسیب پذیر شده است و این را می‌توان در اختلافات داخلی این رژیم مشاهده کرد. تحولات اخیر نشان داد راهی جز مقاومت با اتکاء بر اسلام برای پیروزی بر دشمنان لبنان و فلسطین وجود ندارد و در راه رسیدن به این هدف اتحاد نقش مهمی دارد».

هفتم- هاشمی رفسنجانی در ۹/۶/۱۳۸۹ مقاله‌ بلندی به مناسبت روز قدس نوشت که در آن تا آنجا پیش رفت که تأسیس دولت اسرائیل را برنامه‌ دولت‌های غربی برای دوری جهان اسلام از علم و توسعه به شمار آورد. او در بخش‌هایی از این مقاله نوشت:«نام‌گذاری آخرین جمعه ماه مبارک رمضان به "روز جهانی قدس" یکی از ابتکارات سیاسی امام راحل برای مقابله با سیاست شوم استکباریون برای به فراموش سپردن مهم‌ترین مسئله دنیای اسلام بود که با این ابتکار، هر ساله شاهد جوش و خروش میلیونی مردم برای دفاع از قدس شریف و حمایت از مبارزات مردم سرزمین‌های اشغالی در اقصی نقاط جهان می‌باشیم... آنچه درباره تاریخ فلسطین و تاریخ جعلی اسرائیل می‌دانم، بسیار عمیق و سخنانم در این باره ورای احساساتی است که ممکن است در هر مسلمانی با شنیدن اخبار فلسطین ایجاد شود. پس به عنوان یک کارشناس با سابقه طولانی ۵۰ ساله عرض می‌کنم که خلق، تداوم و آینده‌ این رژیم مرهون خواسته‌های استکباری چند کشور قدرتمند غربی است که از همان اول یهودیان را مزاحم برنامه‌های حکومتی خویش می‌دانستند... درمطالعه‌ی مکان برای تشکیل یک رژیم جعلی، جایی را بهتر از سرزمین‌های فلسطین نیافتند که بهترین مصداق برای پایگاه چند منظوره آنان باشد...

انکار نمی‌توان کرد که هاشمی رفسنجانی تغییر کرده است. او اینک که به حاشیه رانده شده است، به خوبی می‌بیند که "نظام سلطانی فقیه سالار" کشور را به کجا رانده است. بحران‌ها و خطرها را می‌بیند. آن قدر هوشیار است که سراشیبی سقوط ایران و ایرانیان را دریابد و به دنبال راه برون‌رفت از این وضعیت باشد. اما در آستانه‌ ۷۹ سالگی، فاقد امکانات و تشکیلات و نیرو و قدرت برای اثربخشی است. خواستن یک چیز است و توانستن چیزی دیگر. اما سیاست به اصطلاح واقع‌گرایانه، عمل‌گرایانه، میانه‌روانه و مدبرانه‌ او راه به مقصد نمی‌برد. برای این که دائماً تبعیت عملی خود از آیت‌الله خامنه‌ای را اعلام می‌کند.

با تشکیل این غده سرطانی در منطقه استراتژیک خاورمیانه مهمترین نقطه جهانی از لحاظ تاریخ و تمدن و حتی معادلات سیاسی امروزی را که از آن تعبیر به گلوگاه می‌کنند، در دست می‌گیرند، بر غنی‌ترین سرزمین‌های دارای مواد معدنی انرژی زا، آن هم با تراشیدن دشمنی از نوع رژیم صهیونیستی مسلط می‌شوند، یهودیان همیشه معترض را از جغرافیای غرب دور می‌کنند، آسیا و آفریقا را درآینده‌های بسیار دور برای امنیت، محتاج و نیازمند خویش کنند ومهم‌تر از همه با مشغول کردن دولت‌های اسلامی به مبارزات نیم بند با اسرائیلی‌های اشغالگر، راه‌های توسعه و پیشرفت را در همه زمینه‌های علمی، اقتصادی، فنی، صنعتی و... بدون یک رقیب قدرتمند حل می‌کنند...آنچه تا به حال استکباریون را در عمل به این اهداف شوم تا حدودی موفق کرده که شاهد تشکیل یک رژیم غاصب در سرزمین قبله‌گاه اول مسلمانان جهان هستیم، برنامه بسیار شیطانی آنان درسیاست "فرّق تسد" است که با ایجاد اختلافات موذی بین کشور‌های اسلامی و القای آن اختلافات به حاکمان اسلامی نمی‌گذارند جهان اسلام به صورت واحد به این مسئله توجه نماید که در آن صورت به قول امام راحل اگر هر مسلمان فقط یک سطل آب بریزد، اسرائیل را سیل می‌برد... الحمدلله با تلاش‌های جمهوری اسلامی، اسلام محور مبارزه علیه رژیم غاصب صهیونیستی در سرزمین‌های اشغالی شد و در سایه‌ این سیاست طی چند سال گذشته شاهد موفقیت‌های بسیار خوب مسلمانان علیه اسرائیل غاصب بوده‌ایم که پیروزی حزب‌الله در لبنان و پیروزی مردم بی‌پناه غزه بهترین شاهد مدعاست... و آخرین نکته‌ای که لازم است در این مجال و مقال کوتاه به آن اشاره و تأکید کنم، تداوم مبارزه است... راه مقابله با چنین رژیمی، تداوم مبارزات مردمی است. مبارزاتی که در داخل، وحدت همه گروه‌های فلسطینی را بدون تکیه بر حس ناسیونالیستی عربی و با محوریت اسلام می‌طلبد و در خارج از سرزمین‌های اشغالی هم به کمک‌های مادی و معنوی حکومت‌های اسلامی و حمایت‌های مسلمانان نیازمند است...حمایت مسلمانان نیز راههای مختلفی دارد که یکی از مؤثرترین راهها، حضور آنان در راهپیمایی روز قدس است. روزی که با نزدیک شدن به آن، تمام پایه‌های رژیم نامشروع اسرائیل می‌لرزد...و انشاءالله تا سقوط رژیم غاصب و احقاق حقوق مردم فلسطین، مخصوصاً بازگشت ۵ میلیون آواره فلسطینی ادامه خواهد داشت».

هشتم- متن پیام هاشمی رفسنجانی در ۲۸/۸/۹۱- به دنبال حمله‌ اسرائیل به غزه- نیز همان خط سیر را دنبال می‌کند: «قساوتی که این روزها غاصبان صهیونیسم در سرزمین‌های اشغالی علیه مردم مظلوم و کودکان و زنان بی‌دفاع غزه انجام می‌دهند، برنامه‌های از پیش طراحی شده مدعیان دفاع از حقوق بشری است که به اتکای قدرت‌های جهانی به ویژه آمریکا خود را ارباب زمین و زمان می‌دانند. سردمدارانی که با بیش از ۶۰ سال تجاوز به ابتدایی‌ترین حقوق بشریت، خون مردم از سرزمین خود رانده شده فلسطین از چنگالشان فرو می‌ریزد و با وقاحت تمام، دم از صلح و آرامش در خاورمیانه می‌زنند.اگرچه این بار رزمندگان و مردم مظلوم مسلمان غزه در خطوط اول مقاومت، علیه زیاده‌خواهی‌های رژیم اشغالگر قدس مانند دوره‌های قبل تماشاگر نخواهند بود و با رشادت‌های خویش امنیت را برای ترسوهای صهیونیسم در تمام سرزمین‌های اشغالی مخدوش می‌کنند... دیگر گذشت آن زمانی که مسلمانان جهان و مردم آزادیخواه دنیا بنشینند و نظاره کنند که چگونه اقلیتی ظالم، اکثریت مظلوم را یا به اردوگاه‌های آوارگی بفرستند و یا درخانه خویش به خاک و خون بکشند. اینجانب...می‌خواهم...به اسرائیل غاصب بفهمانند که سنگ‌های سجیل پرندگان ابابیل به سراغ لشکریان تا بن دندان مسلح ابرهه خواهند آمد، حتی اگر در "بروج المشیده" باشند؛ ان‌شاءالله».

نتیجه: نه تنها مدعای مداحان کاذب است، بلکه سخنان هاشمی همچنان برای ایران هزینه‌آفرین است. مورد یکم را به دقت دوباره بخوانید. ایهود باراک در ۱۵/۲/۹۱ طی یک مصاحبه به طور مبسوط به سخنان هاشمی رفسنجانی پرداخت و توضیح داد که با یک بمب اتمی اسرائیل به کلی نابود و محو خواهد شد. او بر همین مبنا مدعی شد که ایران به دنبال بمب اتمی است تا اسرائیل را نابود سازد. در ۱۱/۴/۹۱ دیوید هریس در هافینگتون پست طی مقاله‌ای درباره‌ هسته‌ای شدن ایران نوشت:«هرچه باشد، رئیس جمهور سابق ایران، اکبر هاشمی رفسنجانی، اعلام کرده بود که استفاده حتی یک بمب در داخل اسرائیل منجر به از بین رفتن همه چیز می‌شود». سپس نوبت به نتانیاهو رسید که در ۶/۷/۹۱ در زمان ارائه نقاشی بمب اتمی در مجمع عمومی سازمان ملل، به سخنان هاشمی رفسنجانی استناد کرده و گفت : «به آیت‌الله رفسنجانی گوش بدهید و من دارم نقل قول می‌کنم:«استفاده از تنها یک بمب اتمی در داخل اسرائیل همه چیز را نابود خواهد کرد، اما این تنها به دنیای اسلامی آسیب خواهد رساند». رفسنجانی می‌گوید: اندیشیدن به چنین سرانجامی غیر عقلانی نیست، و تازه این نظر یکی از میانه روهای ایران است».

به مواضع هاشمی چگونه باید نگریست؟ به تعبیر دیگر، ملاک‌های داوری درباره‌ مواضع، سیاست‌ها و عملکرد او چیست؟ به باور نگارنده، معیارها به قرار زیرند:

الف- صدق و کذب مدعیات او درباره‌ اسرائیل. آیا شواهد و قرائنی که برای صدق مدعا ارائه می‌کند، قوی هستند یا ضعیف؟

ب- توجیه اخلاقی. آیا مواضع او در این خصوص عادلانه و از منظر حقوق بشر قابل دفاع است؟

پ- منافع ملی. آیا مواضع و سیاست‌های او درباره‌ی اسرائیل به سود منافع ملی ایران بوده یا به زیان آن تمام شده است؟

اما مداحان از منظر دیگری به این مواضع می‌نگرند. آنها می‌پرسند: این مواضع تندروانه، افراطی یا معتدل است؟ مفاهیمی سرشار از ایهام و ابهام که معلوم نیست چه معنایی دارند و متاخذ از نظریه‌ "حد وسط" ارسطو در علم اخلاق‌اند.

نه تنها از تحولات فکری و عملی هاشمی باید استقبال کرد، بلکه برای پیش روی او در این زمینه‌ها باید راهگشایی کرد. هر گام مثبت او در دفاع از حقوق مردم باید ستوده شود و هاشمی نباید احساس کند که دموکراسی خواهی‌اش موجب نکوهش او از سوی دموکرات‌ها خواهد شد. اما جعل تاریخ کار روشنفکر نیست. روشنفکر قلمرو عمومی "پادوی سیاسی" زمام‌داران سیاسی نیست، بلکه ناقد قدرت‌های اقتصادی- سیاسی- دینی- نظامی است. "نقد قدرت"، تقرب به حقیقت و کاهش درد و رنج آدمیان، مهم‌ترین وظایف روشنفکری است. با مفاهیمی چون تندروی، افراطی، رادیکالیسم، آرمان‌گرایی ایده‌آلیستی و... نمی توان به جنگ "نقادی" رفت و به دنبال آن بود که روشنفکران را به "پادوی سیاسی" زمام‌داران- آن هم در رژیمی استبدادی تبدیل کرد.

انکار نمی‌توان کرد که هاشمی رفسنجانی تغییر کرده است. او اینک که به حاشیه رانده شده است، به خوبی می‌بیند که "نظام سلطانی فقیه سالار" کشور را به کجا رانده است. بحران‌ها و خطرها را می‌بیند. آن قدر هوشیار است که سراشیبی سقوط ایران و ایرانیان را دریابد و به دنبال راه برون رفت از این وضعیت باشد. اما در آستانه‌ ۷۹ سالگی، فاقد امکانات و نیرو و تشکیلات و قدرت برای اثربخشی است. "خواستن" یک چیز است و "توانستن" چیزی دیگر. اما سیاست به اصطلاح واقع‌گرایانه، عمل‌گرایانه، میانه‌روانه و مدبرانه‌ او راه به مقصد نمی‌برد. برای این که دائماً تبعیت عملی خود از آیت‌الله خامنه‌ای را اعلام می‌کند. به دو نمونه‌ آخر بنگرید:

هاشمی رفسنجانی در دیدار ۸/۱۱/۹۱ با اصحاب رسانه و خبرگزاری‌ها گفت: «اهميت وحدت مسلمين و فرق اسلامی تا بدان‌جايی است كه در متن آن الهام‌بخش شدن انقلاب اسلامی كه در سياست‌های كلان جمهوری اسلامی تصويب و توسط رهبری معظم انقلاب ابلاغ شده است...مقام معظم رهبری بر لزوم وحدت در كشور تأکید دارند...هستند كسانی كه می‌خواهند به هر طريق ممكن ميانه بزرگان نظام و دوستداران انقلاب به‌خصوص بنده و رهبری معظم انقلاب را بر هم بزنند، اما با هوشياری مردم و مسئولان نظام به اهداف خود نخواهند رسيد. چرا كه همواره تعامل خوبی ميان اينجانب و مقام معظم رهبری برقرار بوده و راه‌‌حل مشكلات نيز در يد پرتوان مقام معظم رهبری است».

به گزارش خبرآنلاین هاشمی در بخش دیگری از سخنانش در همین دیدار گفته است:«هنوز بنا ندارم وارد صحنه شوم و کار من صحبت با مقام معظم رهبری است و با ایشان برادرانه و دوستانه همچون دوران گذشته گفت‌وگو دارم و فکر می‌کنم این بهترین راه است...مصلحت نمی‌دانم که راه دیگری جز همکاری با رهبری را بروم... تصمیم‌گیری در زمینه‌ مذاکره‌ با آمریکا با مقام معظم رهبری است و اگر اوباما صادقانه برخورد کرده و از رفتار او علامت منفی دیده نشود، شاید مقام معظم رهبری پیشنهاد مذاکره را بپذیرد».

هاشمی رفسنجانی در ۱۱/۱۱/۹۱ گفت: «همان وضعی كه بعد از مشروطه و نيز در دوران پهلوی برای تخريب و گوشه‌نشين كردن حوزه و روحانيت دنبال شد، اكنون نيز تحت عناوين ديگری در حال پيگيری است و همين امر هوشياری، دورانديشی و تلاش بيش از پيش علما و روحانيون را برای خنثی كردن اين توطئه‌ها طلب می‌كند. دشمنان دين و مردم با هدف قرار دادن كانون اصلی همبستگی مردم كه روحانيت، ولايت و امام و رهبری است، قصد دارند مردم را از اين امهات جامعه اسلامی دور و با بی‌تفاوت كردن آنان نسبت به اعتقادات و معارف دينی و اهل بيت، مطامع شيطانی خود را پياده كنند...تأكيد هميشگی دلسوزان و وفاداران به انقلاب و نظام و نيز رهبری معظم انقلاب بر پرهيز از تفرقه‌افكنی و ايجاد همدلی در كشور است كه همه بايد اين مهم را مورد توجه ويژه قرار دهند. متأسفانه گروه يا جناحی افراطی در كشور حيات سياسی خود را در ايجاد و دامن زدن به اختلافات و تفرقه در جامعه می‌دانند و تأكيدات مكرر رهبری انقلاب را درباره پرهيز از تفرقه نادیده می‌گیرند".

هاشمی اگر راست بگوید که تنها راه نجات را پیروی عملی از آیت‌الله خامنه‌ای به شمار می‌آورد، این همان مسیر نابودی ایران و ایرانیان است. برای این که همه‌ سیاست‌ها و رفتارهایی که مداحان تندروانه و افراطی به شمار می‌آورند، سیاست‌ها و رفتارهای تعیین و تصویب شده به وسیله‌ آیت‌الله خامنه‌ای است. اگر هم این مدعیات را قبول نداشته باشد و سیاستمدارانه آنها را بیان می‌کند تا سیاست اصلی خود را پیش برد، آیت‌الله خامنه‌ای و مریدانش آن قدر خواب‌زده نیستند که «تعارض نظر و عمل» هاشمی را نفهمند.

نه تنها از تحولات فکری و عملی هاشمی باید استقبال کرد، بلکه برای پیش روی او در این زمینه‌ها باید راهگشایی کرد. هر گام مثبت او در دفاع از حقوق مردم باید ستوده شود و هاشمی نباید احساس کند که دموکراسی خواهی‌اش موجب نکوهش او از سوی دموکرات‌ها خواهد شد. اما جعل تاریخ کار روشنفکر نیست. روشنفکر قلمرو عمومی "پادوی سیاسی" زمام‌داران سیاسی نیست، بلکه ناقد قدرت‌های اقتصادی- سیاسی- دینی- نظامی است. "نقد قدرت"، تقرب به حقیقت و کاهش درد و رنج آدمیان، مهم‌ترین وظایف روشنفکری است. با مفاهیمی چون تندروی، افراطی، رادیکالیسم، آرمان‌گرایی ایده‌آلیستی و... نمی توان به جنگ "نقادی" رفت و به دنبال آن بود که روشنفکران را به "پادوی سیاسی" زمام‌داران- آن هم در رژیمی استبدادی- تبدیل کرد. اگر فردی بخواهد به نماد مداحی یک سیاستمدار تبدیل شود، حق اوست، اما این حق او نیست که ناقدان زمام‌دارانی را که ایران و ایرانیان را در چنبره‌ی این وضعیت اسیر کرده اند، "سبک سر" قلمداد کند.

چگونه است که روشنفکران در دموکراسی‌های تثبیت شده به شدت زمام‌داران را نقد کرده و تمام اجزای زندگی خصوصی‌شان را هم برملا می‌سازند (از جمله بنگرید به افشاگری‌هایی که طی پنج سال اخیر درباره‌ اوباما شده است)، اما مداحان فرمان صادر می‌کنند که زمام‌داران خودکامه را نباید نقد کرد؟ بلکه کار روشنفکری، "پادویی سیاسی" زمامداران خودکامه است.

صالحی: اميدواريم جان‌کری سياست‌های ضدايرانی دولت آمريکا را اصلاح کند

Maryam — Sat, 02 Feb 2013 09:36:52 +0000

علی‌اکبر صالحی، وزير خارجه ايران ابراز اميدواری کرد که جان کری وزير خارجه جديد ايالات متحده موجب اصلاح "بخشی از رويکردها و سياست‌های ضد ايرانی" دولت آمريکا شود.

صالحی روز جمعه ۱۳ بهمن به خبرگزاری فارس گفت: "جان کری چهره شناخته شده‌ای در سياست خارجی آمريکاست...‌ اميدوارم ايشان با ويژگی‌های فردی خود بتواند حداقل موجب اصلاح بخشی از رويکردها و سياست‌های ضد ايرانی دولت آمريکا شود و با اصلاح رويکردهای ظالمانه، نادرست و پرهزينه دولت آمريکا به کاهش هزينه‌های انسانی و مالی سياست خارجی آمريکا برای ملت‌های منطقه و ملت آمريکا کمک کند."

جان کری با پيشنهاد باراک اوباما، رئيس‌جمهور آمريکا و رأی اعتماد مجلس سنا از روز جمعه اول فوریه (۱۳بهمن) به‌عنوان وزير خارجه ايالات متحده کار خود را آغاز کرد.

وزیر جدید امور خارجه ایالات متحده از جمله سناتورهايی بود که در سال ۱۳۸۷ خواهان بازگشايی دفتر حافظ منافع آمريکا در تهران شده بود

صالحی افزود: "البته بايد منتظر بود تا پس از مشخص شدن ساير انتصابات در دولت جديد در عمل ارزيابی کرد که آيا رئيس‌جمهور آمريکا در دوران مسئوليت خود تمايل يا توان تحقق وعده انتخاباتی تغيير در رويکردهای نادرست سياست خارجی آمريکا و از جمله رويکردهای خصمانه نسبت به ملت ايران را دارد يا خير."

جان کری ۶۹ ساله، چند دهه عضو مجلس سنا بوده و پيش از انتخاب برای وزارت نيز رئيس کميته روابط خارجی سنا بود.

او همچنین کانديدای حزب دموکرات در انتخابات رياست‌جمهوری آمريکا در سال ۲۰۰۴ بود. جرج بوش با اختلاف رأی اندکی نسبت به کری برنده اين انتخابات شد.جان کری در مبارزات انتخاباتی سال ۲۰۰۴ گفته بود در صورت پيروزی با ايران وارد گفت‌وگو خواهد شد.

وزیر جدید امور خارجه ایالات متحده از جمله سناتورهايی بود که در سال ۱۳۸۷ خواهان بازگشايی دفتر حافظ منافع آمريکا در تهران شده بود.ديک دربين، جان کری، کارل لوين، پتريک ليهی، راس فاين گلد، دايان فاين استاين و پتی موری از سناتورهای امضاکننده اين نامه بودند.

به گفته اين سناتورها "حضور ديپلماتيک محدود در ايران، به درک آمريکا از واقعيات رقابت سياسی در اين کشور که بر تصميم‌گيری‌های تهران تأثير می‌گذارد، کمک می‌کند." سناتورهای دموکرات آمريکايی گفته بودند: "تصميم بازگشايی دفتر حافظ منافع آمريکا در تهران و پيوستن به جمع مذاکره‌کنندگان مستقيم با ايران اقدامی درست اما ديرهنگام است."

در همین زمینه:

بايدن: ايران منتظر تحريم‌ها و فشارهای جديد باشد

کلينتون: گفت‌وگو با ايران نامحدود نيست

پیام گروهی از آمریکایی‌ها برای ایرانیان

arezoo — Sat, 05 Jan 2013 06:04:40 +0000

گروهی از آمریکایی‌های مخالف جنگ، مقابل دوربین آمده‌اند تا برای مردم ایران پیام صلح و دوستی بفرستند.

منبع: حساب کاربری شبگرد مست در تارنمای یوتیوب

کلینتون: آماده گفت‌وگوی دو جانبه با ایران هستیم

Maryam — Sat, 01 Dec 2012 15:12:40 +0000

هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه ایالات متحده می‌گوید که در صورت آمادگی ایران، آمریکا از گفت‌وگوی دو جانبه درباره برنامه هسته‌ای استقبال می‌کند.

به گزارش خبرگزاری رویترز، کلینتون که در جمع شماری از مقامات، ‌ کار‌شناسان و دیپلمات‌های آمریکا و خاورمیانه سخن می‌گفت تصریح کرد: "دولت باراک اوباما، آماده گفت‌وگوی دوجانبه با ایران است."

وی گفت که ایران به دلیل رفتار "خطرآفرین کنونی‌اش" دشوار‌ترین مساله‌ای است که به عنوان وزیر امور خارجه آمریکا با آن برخورد داشته و این خطر با دست‌یافتن این کشور به سلاح هسته‌ای بیشتر خواهد شد.

سخنان اخیر هیلاری کلینتون در حالی است که سنای آمريکا، تحريم‌های تازه‌ای را عليه ايران با هدف کاهش تجارت جهانی با اين کشور در بخش‌های انرژی، کشتیرانی و فلزات بررسی می‌کند. رابرت منندز، سناتور دموکرات و مارک کرک، سناتور جمهوری‌خواه از طراحان تحريم‌های تازه هستند و برای بانک‌هايی که با بخش‌های انرژی، حمل و نقل، بنادر و کشتيرانی ايران مناسبات مالی داشته باشند، مجازات‌هايی پيش‌بينی کرده‌اند.

هیلاری کلینتون می‌گوید که ایران به دلیل رفتار "خطرآفرین کنونی‌اش" دشوار‌ترین مساله‌ای است که به عنوان وزیر امور خارجه آمریکا با آن برخورد داشته و این خطر با دست‌یافتن این کشور به سلاح هسته‌ای بیشتر خواهد شد

شورای امنيت سازمان ملل و برخی کشورهای غربی در چند سال اخير با صدور چند قطعنامه عليه برنامه اتمی ايران، اين کشور را مورد تحريم قرار داده است. کشورهای غربی معتقدند جمهوری اسلامی ايران تحت پوشش برنامه هسته‌ای خود که آن را صلح‌آميز می‌خواند، در راه دستيابی به سلاح هسته‌ای تلاش می‌کند. ایران همواره این ادعاها را رد کرده و برنامه‌های هسته‌ای خود را صلح‌آمیز اعلام می‌کند.

وزیر امور خارجه آمریکا در ادامه با اشاره به آمریکا به همراه سایر اعضای گروه ۱+۵ برنامه هسته‌ای ایران را دنبال می‌کند، گفت: "واشنگتن در چارچوب گروه ۱+۵ در حال بررسی برنامه هسته‌ای ایران است تا گفت‌وگو‌ها درباره برنامه هسته‌ای این کشور از سر گرفته شود. "

به گفته وی گروه ۱+۵ در حال تلاش ‌برای تهیه طرحی پیشنهادی به ایران است و این مذاکرات به عمل متقابل طرفین نیاز دارد. هیلاری کلینتون همچنین اعلام کرد که این طرح پیشنهادی باید برای ایران مشخص کند که "زمان رو به اتمام است."

آژانس بين‌المللی انرژی اتمی مذاکرات هسته‌ای خود با ايران را روز ۱۳ دسامبر (۲۳ آذرماه) در تهران از سر خواهد گرفت. آخرين دور مذاکرات ميان جمهوری اسلامی ايران و آژانس به ۲۴ اوت در وين بازمی‌گردد.

در همین زمینه:

مذاکرات آينده آژانس و ايران در تهران برگزار می‌شود

آمريکا تحريم‌های تازه عليه ايران را بررسی می‌کند

آمريکا خواهان آزادی فوری نسرين ستوده شد

Maryam — Sat, 01 Dec 2012 11:19:29 +0000

ايالات متحده آمريکا خواهان آزادی فوری نسرين ستوده، فعال حقوق بشر زندانی در ايران شد که بيش از شش هفته است در اعتصاب غذا به سر می‌برد.

به گزارش رويترز، ويکتوريا نولند، سخنگوی وزارت امور خارجه آمريکا روز جمعه ۱۰ آذر ۱۳۹۱ گفت: "گزارش‌ها درباره نسرين ستوده عميقا نگران‌کننده است. او از مراقبت‌های پزشکی محروم است و در سلول انفرادی به سر می‌برد."

نولاند در اين بيانيه از دولت ايران خواسته است تا به "بدرفتاری غيرقابل تحمل" را عليه ستوده پايان دهد و فورا اين فعال حقوق بشر و بيش از ۳۰ تن از زندانيان سياسی زن را که در زندان اوين هستند، آزاد کند.

رضا خندان٬ همسر نسرین ستوده گفته است در حال حاضر همسرش شکستن اعتصاب غذای خود را به رفع ممنوعيت خروج دختر‌شان مهراوه از کشور منوط کرده است

نسرين ستوده در اعتراض به اجرا نشدن آئين‌نامه اداره امور زندان‌ها و محروميت از حقوق يک زندانی از جمله دسترسی نداشتن به تلفن و ايجاد انواع محدوديت‌ها برای ملاقات با فرزندان خردسال خود و همچنين به‌ دليل تشکيل پرونده کيفری و صدور قرار ممنوعيت خروج از کشور برای همسر و دختر ۱۲ ساله‌اش از روز ۲۶ مهرماه (۱۷ اکتبر) دست به اعتصاب غذا زده است.

رضا خندان٬ همسر نسرین ستوده گفته است در حال حاضر همسرش شکستن اعتصاب غذای خود را به رفع ممنوعيت خروج دختر‌شان مهراوه از کشور منوط کرده است.

اين وکيل دادگستری ۱۳ شهريورماه ۱۳۸۹ بازداشت شد و به ۱۱ حبس تعزيری، ۲۰ سال محروميت از وکالت و ۲۰ سال ممنوعيت از خروج از کشور، محکوم شد. زندان او در دادگاه تجديدنظر به شش سال کاهش يافت.

در همين حال ۳۰۰ فعال مدنی ايران در بيانيه‌ای از نسرين ستوده‌ درخواست کرده‌اند که به اعتصاب غذايش پايان دهد.

اين فعالان در بيانيه خود نوشته‌اند: "ما به عنوان کسانی که هر کدام قربانی بی‌عدالتی و نابرابری و يا معترض بە حق‌کشی‌های موجوداند، يا روزی به نوعی اسير چنگال بيداد بوده و يا خود سابقه اعتصاب غذا در پشت ميله‌های زندان را دارند، سخت از انتهای راهی که شما در پيش گرفته‌ايد، می‌ترسيم. نه مرگ، که فردای ايران بی نسرين ستوده سخت هراسانمان کرده است."

در اين بيانيه همچنين مسئولان زندان اوين و قوه قضائيه ايران، مسئول هرگونه اتفاق برای نسرين ستوده قلمداد شده‌اند.

رضا خندان همسر ستوده هفته گذشته از "کوچک شدن بيش از حد صورت و تورفتگی چشمانش" گفت و افزود: "از ديروز (سه‌شنبه هفتم آذر) که او را ملاقات کرديم متوجه شدم به وضعيت خطرناکی رسيده است."

محمدجواد لاريجانی، دبير ستاد حقوق بشر قوه قضائيه ايران نيز هفته گذشته در نشست خبری خود به خبرنگاران گفت: "[نسرين ستوده] با خانواده‌اش اخيرا ملاقات خوبی داشته و وضع مزاجی‌اش هم کاملا خوب است."

لاريجانی افزود نسرين ستوده عليه نظام فعاليت نموده و از حرفه وکالت "سوء استفاده" کرده است.

مقام‌های آمریکایی از تلاش برای اتخاذ رویکرد جدید در قبال ایران خبر دادند

Maryam — Sun, 11 Nov 2012 11:13:14 +0000

خبرگزاری آسوشیتدپرس از تلاش دولت ایالات متحده آمریکا برای اتخاذ رویکردی جدید در قبال برنامه هسته‌ای ایران در مذاکرات آتی ۱+۵ با این کشور خبر داده است.

به گزارش این خبرگزاری، دولت باراک اوباما در حال بررسی اتخاذ رویکردی جدید در مذاکرات آتی با ایران که به موجب آن، اگر ایران توجه بیشتری به تعهدات خود در قبال جامعه جهانی نشان دهد، تحریم‌های موجود علیه این کشور بسیار سریع‌تر از آنچه پیش‌تر تصور می‌شد، لغو خواهند شد.

آسوشیتدپرس به نقل از مقام‌های آمریکایی اعلام کرده است که "تدوین یک رویکرد تازه درباره مذاکرات آینده هسته ‌ای کشورهای گروه ١+٥ با ایران، در چهارچوب تلاش‌های آمریکا برای پیشگیری از شکست دور بعدی مذاکرات با ایران است"

آسوشیتدپرس در ادامه گزارش خود به نقل از مقام‌های آمریکایی اعلام کرده است که "تدوین یک رویکرد تازه درباره مذاکرات آینده هسته ‌ای کشورهای گروه ١+٥ با ایران، در چهارچوب تلاش‌های آمریکا برای پیشگیری از شکست دور بعدی مذاکرات با ایران است."

آمریکایی‌ها می‌گویند که این رویکرد تازه آمریکا یکی از چند گزینه‌‌ای است که پیش از آغاز دور بعدی مذاکرات ارائه خواهد شد.

به گفته این مقام‌های آمریکایی، در این گزینه از جمهوری اسلامی ایران خواسته می ‌شود تا غنی ‌سازی اورانیوم با خلوص بالا را متوقف کند، ذخیره فعلی اورانیوم خود را به خارج از کشور بفرستد و فعالیت‌ در تاسیسات فردو را به حال تعلیق درآورد.

در صورت همکاری ایران در این زمینه و قبول پیشنهاد غرب، آمریکا و اروپا نیز تعهد خواهند کرد تا به سرعت از شدت تحریم‌های خود علیه صادرات نفت ایران و دیگر حوزه‌ها بکاهند.

کشورهای عضو ۱+۵ (آمریکا، انگلیس، فرانسه، روسیه، چین و آلمان ) توافق کرده‌اند که در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۱۲ در شهر بروکسل با یکدیگر دیدار و در این رابطه گفتگو کنند. احتمال آن می‌رود که اعضای ۱+۵ در این نشست تصمیم بگیرند تا در اوایل سال آتی میلادی نشست مشترکی را ایران برگزار کنند.

خبر اتخاذ رویکرد جدید آمریکا درباره برنامه هسته‌ای ایران در حالی از سوی خبرگزاری آسوشتیدپرس گزارش می‌شود که این خبرگزاری در روز گذشته گزارش داده بود که سناتور مارک کرک از حزب جمهوری‌خواه و رابرت منندز، سناتور دمکرات سرگرم تهیه تحریم‌های جدیدتری علیه ایران هستند.

روز پنج‌شنبه هفته گذشته نیز وزارت خزانه‌داری آمریکا تحریم‌های تازه‌ای را علیه ۱۷ مقام حقیقی و حقوقی جمهوری اسلامی و برخی نهادهای این کشور اعمال کرد.

باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا نیز در روز جمعه ۱۹ آبان ۱۳۹۱(۹نوامبر ۲۰۱۲) فرمان وضعیت اضطراری در قبال ایران را برای یک سال دیگر تمدید کرد. این فرمان در سال ۱۹۷۹ توسط جیمی کارتر، رئیس جمهور وقت آمریکا پس از اشغال سفارت آمریکا در تهران صادر شده بود.

انتخابات امریکا و برخی سؤالات و نظرات رایج در میان مردم ایران

arezoo — Mon, 05 Nov 2012 19:56:22 +0000

ناصر کرامتی

ناصر کرامتی − «از هر کس پرسیدیم انتخابات آمریکا چطوری است جواب درستی به ما نداد. هر کس چیزی می‌گوید و یک‌جوری توضیح می‌دهد. آخر کار چیزی دستگیر آدم نمی‌شود. شبکه‌های ماهواره‌ای این چند وقت خیلی درباره انتخابات آمریکا حرف می‌زنند. چندتا برنامه نگاه کردم اما‌‌ همان حرف‌هایی را می‌زنند که همه می‌زنند. چیزی جدیدی توی حرف‌هاشان نیست.»

علی راننده آژانس مسافربری است. لیسانس خود را از دانشگاه آزاد گرفته و به قول خودش از سیاست بدش نمی‌آید. درباره انتخابات ریاست جمهوری ایران و آمریکا، وضعیت اقتصادی و موضوعات این‌چنینی از خودش علاقه نشان می‌دهد. درباره خیلی‌چیزها نظر می‌دهد و آن‌چه که شنیده یا خوانده را بازگو می‌کند، اما درباره انتخابات آمریکا کاملاً گیج و سردر گم است. تلاش کرده است درباره آن اطلاعاتی به دست بیاورد اما موفق نبوده است.

کسان بسیاری همچون علی هستند. در گزارش زیر توجه خاصی به این گروه شده است که به نظر می‌رسد در میان مردم اکثریت را داشته باشند. این گزارش بیان مستقیم بخشی از سوالات و ابهامات مردم ایران درباره انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا است. شاید این گزارش محرکی شود برای ارائه مقالاتی از سوی فعالان و تحلیلگران سیاسی که اطلاعات مفیدی برای پاسخ به این پرسش‌ها در اختیار دارند.

بسیاری از مردم ایران درباره مکانیسم برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا اطلاعات کافی و مناسب ندارند. نکته مهم در این میان، "علاقه" و "کشش" آنها به چنین اطلاعاتی است زیرا فکر می‌کنند که این انتخابات در آینده آنها و اوضاع ایران موثر باشد.

«بگذار جمهوری‌خواهان رای بیاورند. هر چه ناو اتمی دارند می‌فرستند خلیج فارس. آن وقت ببینم این احمدی‌نژاد و خامنه‌ای جرات دارند جیک بزنند یا نه. آقا هر سال با فامیل و خانواده جمع می‌کند و می‌رود نیویورک سخنرانی می‌کند. اگر آمریکا بد است چرا خودت آنجا می‌روی؟ این اپوزیسیون بی‌عرضه هم که فقط خوردن و خوابیدن بلد است. این همه سال احمدی‌نژاد رفت نیویورک یک گوجه سمت این پرتاب نکردند که دل ما خوش باشد»

امیر – دانشجوی سال دوم

کمی اطلاعات دارم اما حقیقت‌اش را بخواهید خودم هم درست و حسابی نمی‌دانم به چه شکل است. انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا بر مبنای رای‌های الکترال است. مثل اینکه این رای‌های الکترال را نمایندگان سنا و مجلس آمریکا تعیین می‌کنند به چه کسی داده شود. ظاهراً این رای‌ها قابل تغییر است یعنی سهمیه ثابت نیست. این را که چه مرجعی به چه طریقی تعداد این رای‌های الکترال را تعیین می‌کند، نمی‌دانم.

بهناز – دانشجوی رشته بانکداری

انتخابات عجیبی دارند. یعنی ممکن است یک کاندیدا رای بیشتری از مردم داشته باشد اما رای‌های الکترال کمتری داشته باشد. انتخابات‌شان مردمی است، چون رای گیری می‌کنند و رای‌ها را می‌شمارند، اما مثل اینکه رای الکترال مهم‌تر است. فرق این دو تا را نمی‌دانم.

احمد – بازنشسته اداره دارایی

هر کشوری با قانون خودش انتخابات برگزار می‌کند. مهم این است که انتخابات آنها چه تاثیری روی کشور ما دارد. رئیس‌جمهور آمریکا به هر روشی انتخاب شود مهم این است که درباره ایران چه تصمیمی می‌گیرد و چه برنامه‌ای دارد. کدامشان به نفع ما است و کدامشان به ضرر ما است. اوباما ما را تحریم کرده. آن یکی (رامنی) گفته بود می‌خواهد به ایران حمله کند. اما در اخبار گفتند حرف‌اش را عوض کرده و گفته حمله نمی‌کند و تحریم‌ها اثز گذاشته است. پس هر دو نفر موافق تحریم هستند. حالا ممکن است آن یکی(رامنی) حمله کند. شاید هم نکند. نمی‌دانم.

رضا _ صاحب سوپر مارکت

حالا چه فرقی داره! شما بگو ما یاد بگیریم. کدام این‌ها اگر رئیس جمهور شوند به ایران حمله می‌کنند؟

ملیحه – خانه‌دار

انتخابات که با انتخابات فرق ندارد. صندوق می‌گذارند و مردم رای می‌دهند. رای‌ها را می‌شمارند و یکی رئیس جمهور می‌شود.

عزیزالله - کارگر ساختمانی

والا چی بگم؟ مثل این‌که دو تا انتخابات دارند. یکبار بین کسانی که با هم یار هستند انتخابات برگزار می‌شه و یکی هم بین کسانی که با هم یار نیستن!

حبیب – صاحب یک شرکت ساختمانی

دوره اوباما سر آمده. در همه نظر سنجی‌ها عقب افتاده. این نظر سنجی‌ها معتبر است. رامنی رای می‌آورد و بساط این دموکرات‌ها را جمع می‌کند.

محمد امین - صاحب مغازه لباس‌فروشی

چیزی که برای من عجیبه اینه که در انتخابات آمریکا مردم معاون اول رئیس جمهور را هم انتخاب می‌کنند. من به این کاری ندارم. طرف رئیس جمهور می‌شود و حق دارد معاون‌اش را خودش انتخاب کند اما اگر مردم آمریکا قبول نکنند چه؟ مثلا به اوباما رای بدهند ولی با معاون او حال نکنند! اگر زوری است و رئیس جمهور معاون اول را انتخاب می‌کند چرا دیگر ماجرای معاون اول را قاطی انتخابات کرده‌‌اند؟ اگر زوری نیست و انتخابی است چرا نامزد رئیس جمهوری و معاون‌اش از قبل تیم می‌بندند؟

«حالا اینکه من بدونم یا ندونم چه فرقی می‌کنه؟ انتخابات آمریکا لنگ دونستن منه؟ نه آقا آمریکائی‌ها نشستن دارند حال می‌کنند. مسافرت، کنار دریا، مشروب، بزن و برقص، کنسرت، دخترای خوشگل، هالیوود... فقط مائیم که بدبختیم. دریا داریم اما توریست نداریم. انگور و کشمش داریم اما مشروب نداریم. دختر خوشگل داریم اما زیر چادر و مانتو و روسری. نفت داریم اما پول نداریم. بارون و برفشون هم از ما با کلاس‌تره. اینجا وقتی بارون میاد یه مشت میاد توی آمریکا گردباد و توفان میاد.»

منیره – کارمند

_ من فقط می‌دانم که اهالی پایتخت آمریکا تا سال ۱۹۶۰ اجازه شرکت در انتخابات ریاست جمهوری را نداشتند و بعد از تصویب یک اصلاحیه قانون اساسی اجازه پیدا کردند مثل بقیه آمریکایی‌ها در انتخابات شرکت کنند.

_ خوب؟

_ خوب چی؟

_ بقیه‌اش؟ دیگر چه اطلاعاتی دارید؟

_ فقط همین.

_ همین؟! خود این مطلب را از کجا می‌دانید؟

_ در قسمت «آیا می‌دانید» کتابچه جدول خواندم و حفظ کردم. گفتم شاید توی جدول بیاید.

سیامک _ فوق دیپلم، تراشکار

به خدا شما هم دل خوشی دارید. راه می‌افتید دنبال مردم و سوال می‌پرسید. حالا اینکه من بدونم یا ندونم چه فرقی می‌کنه؟ انتخابات آمریکا لنگ دونستن منه؟ نه آقا آمریکائی‌ها نشستن دارند حال می‌کنند. مسافرت، کنار دریا، مشروب، بزن و برقص، کنسرت، دخترای خوشگل، هالیوود... فقط مائیم که بدبختیم. دریا داریم اما توریست نداریم. انگور و کشمش داریم اما مشروب نداریم. دختر خوشگل داریم اما زیر چادر و مانتو و روسری. نفت داریم اما پول نداریم. بارون و برفشون هم از ما با کلاس‌تره. اینجا وقتی بارون میاد یه مشت میاد توی آمریکا گردباد و توفان میاد.

هر کس رئیس جمهور آمریکا بشه به ما کاری نداره. ما تروریستیم. کسی توی دنیا به ایرانی به چشم آدم نگاه نمی‌کنه. اینقدر تحریم می‌کنند تا همه بمیریم. این آخوندها هم با زن صیغه‌ای‌های لبنانی و سوریه‌ای فرار می‌کنند و به جای عمامه کراوات می‌زنند و به ریش ما و آمریکائی‌ها می‌خندند.

«ح» _ فعال سیاسی

طبق اطلاعاتی که من دارم، سیستم رای گیری الکترال برای این ایجاد شده که مردم ایالت‌های کوچک و کم جمعیت هم در انتخابات اثر داشته باشند. یعنی فرض کنید جمعیت ۵ ایالت آمریکا روی هم می‌شود ۵. درصد جمعیت آمریکا. کاندیداها به جای مسافرت به همه کشور و دادن تعهد برای ایجاد پروژه‌های عمرانی و خدماتی، فقط می‌روند در این ۵ ایالت بزرگ و فقط در آنجا سخنرانی می‌کنند و به ایالت‌های دیگر اعتنا و توجه نمی‌کنند. با رای الکترال می‌خواهند جلوی این کار را بگیرند.

سوال من اینجاست که چه تفاوتی کرده است؟ رای‌های الکترال بر مبنای تعداد نمایندگان آن ایالت در مجلس تعیین می‌شود. هر چقدر جمعیت ایالت بالاتر باشد رای‌های الکترال آن ایالت بیشتر است. به طور مثال کالیفرنیا با ۵۵ رای الکترال و تگزاس با ۳۸ رای الکترال بیشترین حق رای را دارند و رئیس جمهور آمریکا باید ۲۶۰ رای الکترال به دست بیاورد. عقل می‌گوید که در این وضعیت هم توجه به ایالت‌هایی مثل کالیفرنیا یا تگزاس بیشتر است. من ادعا نمی‌کنم که به ایالت‌های کوچک توجه نمی‌شود اما این توجه مانند وضعیت تهران و شهرستان‌ها است. وقتی ۱۲ میلیون نفر از جمعیت ۶۰ میلیونی ایران در تهران ساکن هستند میزان توجه به این شهر به دلیل جمعیت و تاثیری که دارد بیشتر از سایر نقاط ایران است. مردم در استان‌هایی مانند کهکیلویه و بویراحمد و ایلام و غیره صاحب رای هستند ولی تا کنون دیده‌اید کاندیدایی در ایران توجه ویژه‌ای به استان‌های کوچک و محروم بکند؟

«م» - فعال کارگری

« من دوست داشتم آن زن سیاه پوسته (رایس) که در زمان جرج بوش بود، رئیس جمهور آمریکا شود. بوش بدون اجازه‌اش جرات نمی‌کرد بره دستشوئی. جدی می‌گویم. عکس گرفته بودند که در یک جلسه‌ای روی کاغذ برای این زن نوشته بود(بوش برای رایس) که اجازه می‌دهد برود دستشوئی یا نه. این جمهوری اسلامی مثل این بچه‌های خیابانی است. داد که سرشان بکشند فرار می‌کنند اما رو بهشان بدهی از سر و کولت بالا می‌روند. دوتا موشک بزنند به پادگان‌ها، اینها دست و پایشان را جمع می‌کنند.»

_ توجه اینجانب روی نحوه انتخابات آمریکا نیست. شیوه انتخابات در آمریکا با یک سخنرانی یا یک مقاله کامل قابل توضیح است. فعالان کارگری و سیاسی ضمن بذل توجه خود به اوضاع کارگران و مردم می‌توانند در پیگیری سیاست‌های بین‌المللی به برنامه‌های دو کاندیدای دموکرات و جمهوری‌خواه درباره ایران توجه کنند. ما با توجه به اینکه نامزد جمهوری‌خواه، آقای رامنی از حمله نظامی به ایران صحبت کرده و نامزد دموکرات‌ها، آقای اوباما مخالفت خود را با حمله نظامی اعلام کرده، بر حسب منافع مردم و طبقه کارگر تمایل بیشتری به انتخاب آقای اوباما داریم. متاسفانه ما از راهکارهای ارتباط‌گیری با جامعه آمریکا بی‌بهره هستیم و نظرات‌مان تاثیری بر انتخابات آمریکا ندارد. حکومت تاثیر دارد چرا که با مواضع هسته‌ای خود می‌تواند در معادلات بین‌المللی و امنیت داخلی آمریکا اثرگذار باشد. این ضعف بزرگ مردم و طبقه کارگر در ایران است که تریبونی برای بیان نظرات خود در اختیار ندارد.

_ حالا شما چرا اینقدر رسمی حرف می‌زنید؟

_ ما در حال انجام یک گفتگوی سیاسی برای یک مصاحبه هستیم. در میهمانی یا محیط غیر رسمی که صحبت نمی‌کنیم.

_ متوجه هستم اما فکر نمی‌کنید اولین قدم در ارتباط‌گیری با مردم و طبقه کارگر، انتقال مفاهیم پیچیده به زبانی ساده و همه‌فهم است؟

_ با شما هم‌نظر هستم. فعالان کارگری وقتی در جمع‌های کارگری حضور دارند این مورد را در نظر می‌گیرند اما با نشان دادن چهره‌ای عوامانه و سطح پائین از فعالان کارگری مخالف هستم. چرا یک فعال کارگری در رسانه نباید «پرستیژ» و «پرنسیب» خود را داشته باشد؟

مجید _ دانش آموز دبیرستان

چرا فقط در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا دو حزب وجود دارد؟ اگر کسی عضو این دو حزب نباشد باید برای شرکت در انتخابات چه کار بکند؟ چرا در آمریکا یک حزب دیگر درست نشده؟ آیا در آمریکا به جز این دو حزب اجازه تاسیس یک حزب دیگر وجود دارد؟ چرا قدرت همیشه دست دموکرات‌ها و جمهوری‌خواه‌‌هاست؟ به نوبت رئیس جمهور را از بین خودشان انتخاب می‌کنند. دو دوره از این حزب و دو دوره از آن حزب. پس بقیه چه؟ کسانی که مخالف این دو حزب هستند باید چه کار بکنند؟

سعید _ بنگاه معاملات ملکی

از انتخابات و قوانین آمریکا سر در نمی‌آورم اما به نظر من آن کاندیدایی که سفید پوست است(رامنی) از این اوباما بهتر است. اوباما از ایران می‌ترسد و اهل جنگ نیست. آمریکا قوی‌ترین کشور دنیاست. بزرگ‌ترین ارتش دنیا را دارد. باید یک رئیس جمهور نترس و اهل جنگ داشته باشد.

من دوست داشتم آن زن سیاه پوسته (رایس) که در زمان جرج بوش بود، رئیس جمهور آمریکا شود. بوش بدون اجازه‌اش جرات نمی‌کرد بره دستشوئی. جدی می‌گویم. عکس گرفته بودند که در یک جلسه‌ای روی کاغذ برای این زن نوشته بود(بوش برای رایس) که اجازه می‌دهد برود دستشوئی یا نه. این جمهوری اسلامی مثل این بچه‌های خیابانی است. داد که سرشان بکشند فرار می‌کنند اما رو بهشان بدهی از سر و کولت بالا می‌روند. دوتا موشک بزنند به پادگان‌ها، اینها دست و پایشان را جمع می‌کنند.

«خدا کند اوباما رای بیاورد. حوصله جنگ، بمباران، آتش‌سوزی، آژیر، مرگ و میر و این چیزها را ندارم. حساب کن یک پالایشگاه با آن مخزن‌های با عظمت را بزنند. می‌دانی چند نفر در آتش کباب می‌شوند؟ حساب کن یکی از پل‌های این شهر را با چند صد ماشینی که رویش است بزنند. یکی از این برج‌های مسکونی را بزنند. دیگر بهشت زهرا باید به جای قبر، چاه بکنند تا این همه جنازه را خاک کنند. جنگ مردم را دوباره عصبی و روانی می‌کند. الان خیلی خوب شده. مردم با تمدن شدن. وقتی آژیر می‌کشیم همه ماشین‌ها می‌روند کنار. بچه‌ها با شعور تر شده‌اند. چند سال قبل وقتی آژیر می‌کشیدیم بعضی‌ها لج می‌کردند و مخصوصاً جلوی ماشین دست، دست می‌کردند. آدم سالم که این کارها را نمی‌کند. می‌کند؟ اینها برای چی بود؟ اثر هشت سال جنگ بود. اثر بمباران بود. اثر موشک بود. اثر مجلس ختم و تشییع جنازه بود.»

شیدا – آرایشگر

یک‌بار به صورت اتفاقی یک مجله روی میز بود. ظهر خسته بودم و داشتم چای می‌خوردم. مجله را ورق زدم. راجع به انتخابات آمریکا مطلب کوچکی نوشته بود. در آمار از کاندیداهای مستقل اسم برده بود. اینقدر یادم هست که کاندیداهای مستقل باید مقدار زیادی امضا جمع کنند تا بتوانند در انتخابات شرکت کنند. مثل اینکه تا به حال هیچ کس به صورت مستقل نتوانسته است این تعداد امضا را جمع کند. چرا امضا جمع می‌کنند و چقدر باید جمع کنند را درست و حسابی توضیح نداده بود. تعداد امضاها را نوشته بود اما یادم نیست. توضیح هم نداده بود فقط کاندیداهای مستقل باید امضا جمع کنند یا همه کاندیداها. یعنی هربار برای انتخابات یک عده می‌روند از مردم امضا جمع می‌کنند؟ خیلی کار احمقانه‌ای به نظر می‌رسه اگر این شکلی باشه.

رحیم – آتش‌نشان

خدا کند اوباما رای بیاورد. حوصله جنگ، بمباران، آتش‌سوزی، آژیر، مرگ و میر و این چیزها را ندارم. حساب کن یک پالایشگاه با آن مخزن‌های با عظمت را بزنند. می‌دانی چند نفر در آتش کباب می‌شوند؟ حساب کن یکی از پل‌های این شهر را با چند صد ماشینی که رویش است را بزنند. یکی از این برج‌های مسکونی را بزنند. دیگر بهشت زهرا باید به جای قبر، چاه بکنند تا این همه جنازه را خاک کنند.

جنگ مردم را دوباره عصبی و روانی می‌کند. الان خیلی خوب شده. مردم با تمدن شدن. وقتی آژیر می‌کشیم همه ماشین‌ها می‌روند کنار. بچه‌ها با شعور تر شده‌اند. چند سال قبل وقتی آژیر می‌کشیدیم بعضی‌ها لج می‌کردند و مخصوصاً جلوی ماشین دست، دست می‌کردند. آدم سالم که این کارها را نمی‌کند. می‌کند؟ اینها برای چی بود؟ اثر هشت سال جنگ بود. اثر بمباران بود. اثر موشک بود. اثر مجلس ختم و تشییع جنازه بود.

«س» _ فعال دانشجوئی

_ در آمریکا همه چیز پولی است. اگر پول داشته باشی، می‌توانی بهترین ماشین را سوار بشوی، در فرودگاه در صف باجه‌ها معطل نشوی، پول اضافه بدهی و بدون صف از گیت‌ها عبور کنی، می‌توانی مهمانی‌های بزرگ برگزار کنی و با دعوت سناتورها و نمایندگان برای خودت یک لابی سیاسی ایجاد کنی. با پول زیاد و هزینه وکالت بالا می‌توانی پرونده‌های حقوقی علیه خودت یا شرکت تجاری خودت را تا سال‌ها کش بدهی و با توافق از خطر محکومیت خلاصی پیدا کنی.

برای انتخابات هم باید پول داشته باشی. نه برای تبلیغ یا ایجاد کاروان تبیلغاتی یا ستاد یا مسائل مشابه. برای ورود به انتخابات باید پول بدهی. باید حق ثبت‌نام را پرداخت کنی. سابقه داشته است که افرادی مستقل از دو حزب بزرگ آمریکا در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرده‌اند ولی فقط توانسته‌اند مجور ورود به انتخابات را در ۴۴ ایالت به دست بیاورند. یعنی در چند ایالت دیگر حتی اسم‌شان در برگه رای گیری نبوده است. چون پول پرداخت نکرده‌اند. نامزد دیگری وجود داشته است که فقط پول شرکت در انتخابات ۱۳ ایالت را داشته است.

خیلی‌ها را دیده ام که فکر می‌کنند در آمریکا آزادی لازم برای ورود حزب سوم یا کاندیدای مستقل وجود ندارد در صورتی که تعداد دیگری حزب در آمریکا وجود دارد. حتی دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان در هر ایالت مستقل از ایالت دیگر هستند. آزادی وجود دارد اما پول آن خیلی زیاد است و افراد مستقل و احزاب کوچک نمی‌توانند آن را پرداخت کنند.

_ شما این اطلاعات را از چه طریقی به دست آورده اید؟

_ اینترنت

_ به چه زبانی جستجو کرده‌اید؟

_ به زبان فارسی

_ به نظر شما بقیه کاربران اینترنت در ایران هم چنین اطلاعاتی را دارند؟

_ اطلاعاتی نیست که مخفی یا پولی باشد. سرچ می‌کنی و بیرون کشیده می‌شود. من نمی‌دانم منظور دقیق شما چیست اما نحوه استفاده از اینترنت متفاوت است. عده‌ای بازی می‌کنند، عده‌ای فیلم و آهنگ دانلود می‌کنند، بعضی‌ها چت می‌کنند، وقت عده‌ای در فیس‌بوک می‌گذرد، عده‌ای کارهای درسی و آموزشی خود را انجام می‌دهند، عده‌ای بیزینس می‌کنند، بعضی هم درباره مسائل مورد علاقه تحقیق می‌کنند.

سپهر _ نصاب پرده‌های تزئینی

_ مشخص است انتخاب آقای اوباما برای ایران خطرناک است. امیدوارم آقای رامنی رای بیاورد. دلم نمی‌خواهد در میان این همه مشکلات زندگی در ایران مصیبت جنگ هم بر این کشور سایه بیاندازد.

_ آقای رامنی جمهوری خواه هستند.
_ بله می‌دانم. آقای اوباما دموکرات و آقای رامنی جمهوری خواه است.

_ در افکار عمومی این حزب جمهوری خواه است که به جنگ طلبی شهرت دارد.
_ بله اطلاع دارم که در رسانه‌ها اینطور مطرح است که به دلیل حمایت شرکت‌های اسلحه‌سازی از جمهوری‌خواهان، آنها علاقه بیشتری به جنگ دارند ولی این اشتباه است.

_ چه دلیلی برای این نظر خود دارد؟

_ حمله به کشور یوگوسلاوی در زمان آقای کلینتون صورت گرفت. بعد از جنگ جهانی دوم این قوی‌ترین کشوری بوده است که آمریکا غلبه آن وارد جنگ شده است. حمله موشکی به سه کشور افغانستان، یمن و سودان نیز در پایان دوره ریاست جمهوری دموکرات‌ها صورت گرفت.

_ ولی اشغال نظامی افغانستان و عراق در زمان جرج بوش صورت گرفت.

_ حمله به لیبی هم در زمان آقای اوباما انجام شد.

_ خوب مثال‌های من ادعای شما را رد می‌کرد.

_ اشتباه نکنید. من هنوز ادعایم مطرح نکردم که رد بشود. من این ادعا را که جنگ فقط مختص جمهوری‌خواهان است رد کردم. هم دموکرات‌ها و هم جمهوری‌خواهان در کارنامه خود جنگ‌های متعددی را دارند.

_ گفتید ادعایی برای مطرح کردن دارید. بفرمائید.

_ در دوره‌های اخیر جمهوری‌خواهان فقط به کشورهای ضعیف حمله کرده‌اند. جنگ با کشورهای قوی‌تر را دموکرات‌ها انجام داده‌اند. دموکرات‌ها از پرداخت هزینه انسانی هراس دارند یعنی نمی‌خواهند سربازان آمریکایی در جنگ کشته شوند. آنها با تکیه بر تکنولوژی و جنگ هوایی و موشکی به کشورهای قوی حمله می‌کنند. من فکر می‌کنم احتمال حمله دموکرات‌ها به ایران خیلی بیشتر از احتمال حمله جمهوری‌خواهان است. آقای رامنی در مواضع انتخاباتی اولیه خود فقط برای فشار بر اوباما و برخورداری از لابی یهود در موقعیتی که بین دولت اوباما و نتانیاهو مشکلاتی به وجود آمده بود مسئله جنگ را مطرح کرد.

_ یعنی شما معتقد هستید اگر دموکرات‌ها رای بیاورند به ایران حمله می کنند؟

_ خیر. من می گویم که اگر بخواهند به ایران حمله کنند احتمال آن در دوره دموکرات‌ها بیشتر است.

_ پس ممکن است دموکرات‌ها به ایران حمله کنند.

_ ممکن هم هست نکنند. یکی از نمایندگان مجلس مصاحبه کرده است و اعلام کرده که ایران غنی سازی ۲۰ درصد را تعطیل کرده است.

_ اما خبرگزاری‌ه‌ای دولتی این خبر را تکذیب کردند.

_ بله تکذیب کردند اما از قول منابع ناشناس. کسی که مصاحبه کرده است در کمیسیون امنیت ملی است.

_ یعنی شما معتقد هستید که ایران و آمریکا پنهانی توافق کرده‌اند؟

_ من یک آدم معمولی هستم. از اخبار پشت پرده خبر ندارم. نمی‌دانم توافق کرده‌اند یا نه. فقط می‌دانم این خبر حتی اگر دروغ باشد به نفع آقای اوباما است. گرچه اگر توافق کرده باشند هم تضمینی برای اینکه جنگی اتفاق نیافتد وجود ندارد.

_ چرا وقتی مذاکرات ایران و آمریکا نتیجه داده باشد باز هم خبر جنگ وجود دارد؟

_ سرهنگ قذافی هم با آمریکا توافق هسته‌ای انجام داد اما آمریکا باز هم به لیبی حمله کرد.

_ تحصیلات شما تا چه مقطعی و در چه رشته‌ای است؟
_ دانشجوی کارشناسی رشته جغرافیا بودم اما به دلیل هزینه بالای دانشگاه تصمیم گرفتم درس را رها کنم و وارد بازار کار بشوم.

تصویر اول: اثر کارلوس لتوف، کاریکاتوریست برزیلی که برای سیاست آمریکا در مقابل فلسطین آن را کشیده است.