انتخابات

پرویز مشرف پس از چهار سال به پاکستان بازگشت

Maryam — Sun, 24 Mar 2013 12:17:44 +0000

پرویز مشرف، رئیس‌جمهور پیشین پاکستان پس از گذشت چهار سال تبعید خودخواسته، با وجود تهدیدهای طالبان و خطر بازداشت در راه بازگشت به فرودگاه کراچی است.

به گزارش منابع خبری، پرویز مشرف، درحالی به پاکستان بازمی گردد که قصد دارد در انتخابات آینده این کشور حزب خود، مسلم لیگ شاخه قائد اعظم، را رهبری کند.

خبرگزاری آسوشیتدپرس نوشته است، پرواز مشرف از دوبی به مقصد فرودگاه کراچی است و قرار است در ساعات نخست بامداد روز یکشنبه وارد فرودگاه کراچی شود.

افزون بر این طالبان پاکستان به تازگی تهدید کرده است که در صورت بازگشت مشرف به پاکستان، او را با کمک تک تیر‌انداز‌های زبده و عملیات انتحاری خواهد کشت. مشرف پیش از پرواز به کراچی در فرودگاه دوبی گفته بود که نگران وضعیت خود نیست ولی نگران اوضاع کشور است.

بنا بود تظاهراتی بزرگ در استقبال از وی برگزار شود که به دلیل مخالفت مقام‌های پاکستانی این تظاهرات لغو شد.در همین حال، اعضای حزب مشرف و طرفدارانش در فرودگاه کراچی منتظر استقبال از وی در فرودگاه هستند.

طالبان پاکستان به تازگی تهدید کرده است که در صورت بازگشت مشرف به پاکستان، او را با کمک تک تیر‌انداز‌های زبده و عملیات انتحاری خواهد کشت

مشرف پس از کودتای نظامی سال ۱۹۹۹ قدرت را در پاکستان به دست گرفت و درسال ۲۰۰۸ هنگامی از این پست استعفا کرد که حزب‌اش حمایت رای‌دهندگان را ازدست داده بود و حکم جلب‌اش ازسوی دادگاه عالی پاکستان وی را آسیب پذیر کرده بود. او پیش از ورود به کشورش در دبی و لندن ساکن بود.

مشرف در مصاحبه‌های خبری اخیر خود اعلام کرده بود به هر ترتیب که شده در انتخابات آینده پاکستان شرکت می‌کند و از تهدید‌های طالبان برای جلوگیری از ورود به وطنش نمی‌هراسد.

از سوی دیگر او از سوی دستگاه قضایی پاکستان به مشارکت احتمالی در ارتباط با قتل بی‌نظیر بوتو، نخست وزیر اسبق پاکستان متهم شده است.

بی‌نظیر بوتو در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۷ (ششم دی ۸۶) زمانی که قصد داشت در یک رقابت انتخاباتی در شهر راولپندی سخنرانی کند، در یک حمله انتحاری کشته شد. مشرف متهم است که برای تامین امنیت او تلاش کافی نکرده است.

دادگاه ضدتروریسم پاکستان، ۱۹ فوریه ۲۰۱۱ (۳۰ بهمن ۱۳۸۹) حکم بازداشت پرویز مشرف، رئیس‌جمهور پیشین این کشور را در رابطه با ترور بی‌نظیر بوتو، نخست‌وزیر پیشین پاکستان صادر کرد.

ژنرال مشرف که از آوریل ٢٠٠٩ در لندن به سر می‌برد، این اتهام‌ها را رد کرده است. وی در آن زمان گفته بود قصد دارد به کشورش بازگردد و در انتخابات سال ۲۰۱۳ شرکت کند. دادگستری پاکستان آزادی وی به‌قید وثیقه را تضمین کرده است.

مشایی: دولت یک روز مانده به انتخابات هم عزل و نصب می‌کند

Maryam — Sun, 24 Mar 2013 10:51:35 +0000

اسفندیار رحیم مشایی، مشاور رییس جمهوری می‌گوید که عزل و نصب افراد در بالاترین سطوح برای این دولت کار آسانی است و محمود احمدی‌نژاد حتی یک روز مانده به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری نیز ممکن است تغییراتی را انجام دهد.

او در گفت‌وگو با خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران (ایرنا)، اضافه کرد که دولت تاکید جدی بر "سلامت برگزاری انتخابات" دارد و رییس جمهوری اعلام کرده است که "اگر احساس کنم به طور پنهان و آشکار شائبه‌ای به تامین سلامت انتخابات وجود داشته باشد با جدیت با آن برخورد خواهم کرد."

محافظه‌کاران منتقد دولت با اعتراض به برخی عزل و نصب‌های محمود احمدی‌نژاد نگران تغییرات ناگهانی در آستانه انتخابات آینده ریاست جمهوری هستند.

مشایی: "چون ممکن است فردا دولت را متهم کنند که به سمتی گرایش دارد و به همین دلیل دولت در فعالیت‌های انتخاباتی حضور نیافته، گرچه خیلی تحت فشار است و از سویی این که علاقه‌مندی در کشور به دولت زیاد است"

سرتيپ محمدعلی آسودی، معاون فرهنگی نماينده آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران در سپاه اواخر اسفند ماه سال گذشته گفته بود: "فتنه قبل از انتخابات ۹۲ به شکلی که برخی می‌گويند اگر اين چنين نشود، انتخابات را برگزار نمی‌کنند."

به نظر می‌آید اشاره این مقام نظامی به نزدیکان دولت محمود احمدی‌نژاد است.

منتقدان دولت ايران می‌گويند احمدی‌نژاد قصد دارد با حمايت از مشايی به وی در پيروزی در انتخابات رياست‌جمهوری کمک کند تا خود معاون اول دولت آينده شود و عملاً همچنان رئيس‌جمهور در سايه باقی بماند.

رحیم مشایی در رابطه با دخالت دولت در انتخابات گفت: "چون ممکن است فردا دولت را متهم کنند که به سمتی گرایش دارد و به همین دلیل دولت در فعالیت‌های انتخاباتی حضور نیافته، گرچه خیلی تحت فشار است و از سویی این که علاقه‌مندی در کشور به دولت زیاد است."

او همچنین مخالفت برخی "افراد و رسانه‌ها" با اجرای فاز دوم قانون هدفمند سازی یارانه ها را "سوال‌برانگیز" دانست و افزود: "این افراد نگران افزایش محبوبیت دولت هستند."

يازدهمين دوره انتخابات رياست‌جمهوری ايران، ۲۴ خرداد ۱۳۹۲ برگزار می‌شود.

صفار هرندی: "برائت از فتنه شرط حضور اصلاح‌طلبان در انتخابات است"

Maryam — Sat, 23 Mar 2013 13:20:57 +0000

محمدحسین صفار هرندی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در ایران می‌گوید که ابراز علنی برائت از فتنه می‌تواند شرط ابتدایی برای تمام اصلاح‌طلبان به منظور شرکت در انتخابات باشد.

محمدحسین صفار هرندی روز شنبه سوم فروردین‌ماه به تارنمای مثلث گفت: “آن‌ها (اصلاح‌طلبان) به جای ابراز دلبستگی به عناصر فتنه، باید نسبت به نظام ابراز دلبستگی نمایند و نظام و مردم را متقاعد کنند که اتفاقی مشابه اتفاقات سال ۸۸ تکرار نخواهد شد.”

مقامات حکومتی ایران از رویدادهای پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ که در آن به‌مدت نزدیک به یک سال نسبت به نتایج انتخابات اعتراضات خیابانی صورت گرفت و ده‌ها نفر کشته و صد‌ها نفر دستگیر شدند، به‌عنوان "فتنه" یاد می‌کنند و شرکت‌کنندگان در این اعتراضات و رهبران آن را "فتنه‌گر" می‌نامند.

صفارهرندی:“آن‌ها (اصلاح‌طلبان) به جای ابراز دلبستگی به عناصر فتنه، باید نسبت به نظام ابراز دلبستگی نمایند و نظام و مردم را متقاعد کنند که اتفاقی مشابه اتفاقات سال ۸۸ تکرار نخواهد شد ”

صفارهرندی در ادامه با اعلام این‌که “کسانی که مستقیماً در فتنه دخیل بوده‌اند حتی اگر توبه هم بکنند نباید به آن‌ها میدان داد” تاکید کرد: “آن‌ها تجربه پرهزینه‌ای را روی دست نظام گذاشتند و فعلاً مطرح نیستند.”

این عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام توضیح داد: “در مورد دیگر اصلاح‌طلبان که دستی هم در فتنه نداشتند، این شبهه مطرح است که گاهی براساس علاقه‌مندی، رودربایستی یا رفاقت‌های تشکیلاتی به عاملان فتنه اظهار دلبستگی کرده‌اند.”

وی با اشاره به این‌که”علاقه‌مندی، مانع حضور در رقابت‌های سیاسی نیست” ادامه داد:” نظام حق دارد بگوید از آن‌جایی که من اطمینان ندارم رفتاری مشابه ساختارشکنان از سوی این جریان سر نزند، باید تضمین‌ها و التزاماتی را بگیرم. این تضمین‌ها هر چه در منظر مردم باشد ضمانت‌های قوی‌تری خواهد بود.”

بخشی از اصولگرایان حاکم در جمهوری اسلامی با هر نوع حضور اصلاح‌طلبان در انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری مخالفت می‌کنند. انتخابات ریاست‌جمهوری ایران سال آینده در روز جمعه ۲۴ خرداد ۱۳۹۲ برگزار می‌شود.

خامنه‌ای؛ تهاجم در سیاست خارجی، کنترل سیاسی داخلی

politics — Fri, 22 Mar 2013 21:10:00 +0000

علی افشاری

علی افشاری - سخنان خامنه‌ای در نخستین روز سال ۱۳۹۲ در شهر مشهد دریچه‌ای به روی تحولات حاکمیت گشود. معمولا سخنرانی آغاز سال او در بردارنده رئوس کلی سیاست‌ها و طرح‌های مورد نظرش است. از خلال حرف‌هایش می‌توان فهمید که ارزیابی راس هرم قدرت از مسائل مختلف چیست و آهنگ حرکت نظام سیاسی به کدام سو است.

البته در سال‌های گذشته موردی را نمی‌توان یافت که سیاست‌ها و توصیه‌های خامنه‌ای در مقام عمل کاملا محقق شده باشند، اما این سخنان کم و بیش در سیاست‌گذاری کلان حکومت موثر بوده‌اند.

روند تحولات در درون بلوک قدرت در سال گذشته موقعیت خامنه‌ای و تاثیرگذاریش در عملکرد حکومت را تضعیف کرده است. بنابراین تردید وجود دارد که دستور العمل‌های خامنه‌ای راهنمای نظام سیاسی واقع شود.اما در عین حال او کماکان مولفه‌ای مهم در داخل حاکمیت است و منابع اصلی قدرت حول شخصیت حقیقی وحقوقی وی تمرکز یافته‌اند.

اظهارات نوروزی خامنه‌ای بیشتر معطوف به سیاست خارجی و مسائل اقتصادی بود. او ترجیح داد تا بیان حرف‌های اصلی خود در خصوص سیاست داخلی وبخصوص انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ را به آینده موکول نماید.

در خصوص سیاست خارجی، وی بار دیگر در ادامه مباحث قبلی بر دشمنی آمریکا با ملت ایران تاکید کرد و دولت آمریکا را متهم نمود که زیر پوشش مذاکره به دنبال تحمیل خواست خود است و تفاهم دو طرفه را دنبال نمی‌کند.

در این راستا پایگاه اطلاع رسانی رهبری شروع به انجام سلسله مصاحبه‌هایی با مقامات مذاکره کننده ایرانی با مقامات آمریکائی در عراق کرده است.

موضوع اصلی این مصاحبه‌ها بی‌فایدگی مذاکره با آمریکائی‌ها و خوی استکباری آنها در نگاه تحقیرآمیز و رویکرد تحمیلی است. افرادی چون حسین امیر عبداللهیان و رضا امیری مقدم نکته مشترکی را برجسته می‌سازند که آمریکا نه به دنبال مذاکره است و نه به دنبال حل مسئله. (منبع)

می‌توان تصور کرد خامنه‌ای برای مدیریت افکار عمومی و خنثی سازی آنچه عملیات روانی غرب برای گمراه کردن افکار عمومی می‌داند، از مخالفت با اصل مذاکره دست برداشته باشد. یعنی به شکل تاکتیکی مذاکره را رد نمی‌کند اما نگاه مثبتی به مذاکره ندارد.

نکاتی که در حرف‌های خامنه‌ای تازه بود، تاکید بیش از حد وی بر بی‌نتیجگی مذاکرات است. وی در عین حال بیان داشت مخالفتی با مذاکره مستقیم با آمریکا ندارد. این نخستین بار است که وی به صراحت اعلام می‌کند که مذاکره مستقیم با آمریکا از دید وی اشکالی ندارد. تا پیش از این از نظر او و نیرو‌های حامی‌اش طرح مذاکره مستقیم با آمریکا یک خط قرمز بود.

رهبری چند سال پیش اعلام کرد که وی تشخیص می‌دهد چه زمانی مذاکره با آمریکا به مصلحت است. تا پیش از این او به شکل مبنایی مذاکره با آمریکا را رد می‌کرد. اما به نظر می‌رسد وی تغییر موضع داده و مخالفتش با مذاکره با آمریکا را نه از نقطه نظر اصولی و مبنایی بلکه به لحاظ کارکردی و نتیجه‌گرایی دنبال می‌کند.

با توجه به سخنان وی در بی‌فایدگی مذاکره و تعامل با آمریکا و برجسته‌سازی دشمنی و خصومت آشتی‌ناپذیر آمریکا با ملت و کشور ایران دشوار بتوان فرض کرد وی در صدد هموار‌سازی مسیر مذاکره مستقیم با ایران است.

در تبیین تغییر موضع خامنه‌ای می‌توان نتیجه گرفت که شاید در داخل حاکمیت تمایل برای گفتگو با آمریکا و مواجهه مستقیم بالا گرفته است و او در واکنش به این جریان، مخالفت مطلق و ذاتی با مذاکره آمریکا را کنار گذاشته است. او سعی می‌کند منتقدان را قانع کند که مذاکره بی‌حاصل است.

همچنین می‌توان تصور کرد خامنه‌ای برای مدیریت افکار عمومی و خنثی سازی آنچه عملیات روانی غرب برای گمراه کردن افکار عمومی می‌داند، از مخالفت با اصل مذاکره دست برداشته باشد. یعنی به شکل تاکتیکی مذاکره را رد نمی‌کند اما نگاه مثبتی به مذاکره ندارد. پسامد سخنان خامنه‌ای و نگاه وی به آمریکا تقویت خط تقابل در بحران هسته‌ای است. لذا می‌توان انتظار داشت نشست آلماتی 2 دستاورد معینی داشته باشد.

خامنه‌ای در سخنانش جنبه دیگری را نیز روشن کرد که قبلا به آن نپرداخته بود. وی فاش ساخت که مقامات آمریکایی پیغام داده‌اند که قصد براندازی حکومت را ندارند. اما به زعم وی حتی زمانی هم که می‌خواستند، نتوانستند کاری کنند. البته بررسی مستندات نشان می‌دهد تغییر حکومت در هیچیک از دولت‌های آمریکا بعد از انقلاب به عنوان سیاست یا خواست مطرح نبوده است.

معلوم شد خامنه‌ای نه تنها فکر می‌کند آمریکا توان تغییر نظام سیاسی را ندارد، بلکه دادن تضمین از سوی دولت آمریکا را نیز شرط تفاهم هسته‌ای نمی‌داند. این موضع تغییر دیگری را نیز آشکار می‌سازد.

تا پیش از این دریافت تضمین امنیتی یکی از شروط و مطالبات اصلی حکومت از غرب در مناقشه هسته‌ای بود. بدین ترتیب دیگر بقای حکومت و دفع تهدیدات خارجی انگیزه حکومت برای رویارویی هسته‌ای نیست بلکه کنار آمدن غرب با افزایش قدرت منطقه‌ای نظام است.

سخن خامنه‌ای نیز مبنی بر نابود کردن دو شهر اسراییل که متضمن کشتن افراد غیر نظامی است، تخلف صریح از معاهده ژنو است و ذهنیتی را به نمایش می‌گذارد که تفکیکی بین نظامیان و شهروندان عادی قائل نیست. عملی کردن این تهدید نیز جنایت جنگی محسوب می‌شود.

از این رو برخورد خامنه‌ای این تصور را قوت می‌بخشد که عقب‌نشینی غرب باعث پیشروی حکومت می‌شود. لذا برخورد فوق از دیدگاهی اعتبار زدایی می‌کند که معتقد است اعطاء امتیاز بیشتر از سوی غرب و اعلام صریح مخالفت با سیاست تغییر رژیم حکومت را تشویق به مصالحه می‌کند.

تغییر مواضع خامنه‌ای محدود به موارد پیش گفته نبود. وی دولت اسرائیل را تهدید کرد در صورت حمله نظامی به تاسیسات هسته‌ای ایران تل‌آویو و حیفا را با خاک یکسان می‌کند. خامنه‌ای بدین ترتیب سخن پیشین خود در خصوص متناسب بودن اقدام تلافی جویانه ایران را نقض کرد.

طبق ساختار نظم بین‌الملل، تهاجم نظامی اسرائیل در شرایط کنونی به ایران اقدامی غیر قانونی است. اما سخن خامنه‌ای نیز مبنی بر نابود کردن دو شهر که متضمن کشتن افراد غیر نظامی است، تخلف صریح از معاهده ژنو است و ذهنیتی را به نمایش می‌گذارد که تفکیکی بین نظامیان و شهروندان عادی قائل نیست.

همچنین عملی کردن این تهدید جنایت جنگی محسوب می‌شود. این موضع تند‌ترین حمله‌ای است که تاکنون در دوران رهبری وی انجام شده است و تعبیری عینی از تهدید‌های شعاری احمدی نژاد مبنی بر نابودی اسرائیل را بدست می‌دهد.

وی در عین حال به عنوان قدرتمند‌ترین فرد در حکومت ایران اعلام کرد که ایران به صورت غیر مستقیم در جنگ اسرائیل و حماس درغزه حضور داشته است. این ادعا تایید کننده موضع دولت اسرائیل است که حکومت ایران را به تهدیدی علیه امنیت خود محسوب می‌کند.

در حوزه اقتصادی خامنه‌ای تاکید زیادی بر اقتصاد مقاومتی داشت و نشان داد که ارزیابی مثبتی از وضعیت اقتصادی کشور دارد. وی تحریم‌ها را فرصت محسوب می‌کند که موجب نوآوری و افزایش تولیدات ملی می‌شوند. خامنه‌ای به صورت کلی منکر تاثیرگذاری منفی تحریم‌ها نیست اما می‌گوید تحریم‌ها آن حدی که غرب انتظار داشته، اثر نداشته‌اند.

از دید وی تحریم‌ها وقتی زیانبار هستند که شکاف بین مردم و حکومت را فعال سازند و یا حاکمیت دچار درگیری‌های فلج کننده شود. او بار دیگر روشن ساخت که در دیدگاه وی اقتصاد بستری برای رفاه و آسایش مردم و رشد تولید ناخالص داخلی نیست، بلکه ابزاری برای هماورد طلبی و ماجراجوئی در سیاست خارجی است. در عرصه سیاست داخلی که بخش کمی از سخنان وی را تشکیل می‌داد نکات زیر قابل شناسایی است:

● تمایل به مشارکت بالا در انتخابات

خامنه‌ای به نوعی سخن گفت تا همه جریان‌های سیاسی داخل نظام را به برخورد مثبت با انتخابات تشویق کرده و آنها را دلگرم سازد. سخنان او را به نوعی می‌توان چراغ سبز به اصلاح‌طلبانی دانست که به فعالیت در چارچوب نظام معتقد هستند. البته سابقه وی روشن می‌سازد منظور وی از اعتقاد به نظام تبعیت از رهبری بلا منازع وی است.

خامنه‌ای خواست مردم به کسی رای بدهند که محاسن رئیس جمهور قبلی را داشته باشد ولی معایبش را نه. منظور او از قبلی، محمود احمدی‌نژاد است وگرنه از دید وی، خاتمی انحراف از مسیر انقلاب و اصول نظام بود. او به این ترتیب، ناخرسندی خود از چهره متاخر احمدی‌نژاد را بازگو می‌کند، ضمن اینکه بر مثبت بودن اشتراکات وی تاکید می‌ورزد.

او در عین حال تاکید کرد که انتخابات هم حق است و هم تکلیف. طبیعی است کسی که از تکلیف سرپیچی نماید با تنبیه مواجه شده وباید هزینه بپردازد. بنابراین وی با تشویق و تهدید در صدد است میزان مشارکت در انتخابات را بالا ببرد.

این سخن خامنه‌ای را نمی‌توان به پذیرش متعارف اصلاح‌طلبان در انتخابات تعبیر کرد. مجموعه حرف‌ها و و بخصوص تاکید وی بر اینکه رئیس جمهور بعدی باید امتیازات رئیس جمهور قبلی منهای معایبش را داشته باشد، جایی برای خوشبینی نمی‌گذارد که نظام امکان رقابت موثر به اصلاح‌طلبان در انتخابات ۹۲ را بدهد.

بیشتر به نظر می‌رسد خامنه‌ای مانند ادوار قبلی در این مقطع می‌خواهد با امیدوار کردن همه جریان‌ها، شور و نشاط انتخاباتی را بالا ببرد. اما با نزدیک شدن به زمان تعیین صلاحیت‌ها، فضا مهندسی شده وبا تنگ شدن مجاری رقابت، تنها بخشی از اصلاح‌طلبان اجازه حضور پیدا خواهند کرد که مواضع محافظه‌کار داشته و همچنین میزان رای‌آوری آنها پایین باشد.

خامنه‌ای در لابلای سخنان خود با ذکر خاطره‌ای از گذشته، کنایه‌ای به دولت سازندگی و هاشمی رفسنجانی زد که در پاسخ به تقاضای وی مبنی بر قطع شریان اقتصاد کشور از چاه‌های نفت لبخند زده و گفتند چنین چیزی ممکن نیست.

اگرچه در حرف‌های رهبری نکته‌ای دال بر مخالفت با کاندیداتوری خاتمی شنیده نشد، اما نکته مثبتی هم مبنی بر استقبال نبود. خامنه‌ای در اصل می‌خواهد از طریق امیدوار کردن مقطعی و تاکتیکی اصلاح‌طلبان به مدیریت فضای انتخابات در اپوزیسیون بپردازد و نیرو‌های حاشیه‌ای شده در حکومت و همچنین اپوزیسیون نزدیک به حکومت به سمت اقدامات رادیکال نروند.

وی انتخاباتی مشارکتی، رقابتی محدود، امن و کنترل شده می‌خواهد. از جهتی هم گذار فضای سیاسی داخل کشور از موسوی و رویکرد اعتراضات خیابانی به خاتمی و اصلاحات دولت محور پس از ۴ سال برای خامنه‌ای موفقیتی محسوب می‌شود.

● هشدار آرام به جریان احمدی نژاد

خامنه‌ای با تاکید بر قانون‌گرایی و متهم کردن رهبران نمادین جنبش سبز به قانون‌شکنی و شروع شدن انحراف از این منظر، تلویحا به احمدی‌نژاد هشدار داد که در برابر ساز و کار قانونی نظام و در اصل تعقیب اراده وی در نهاد‌های ناظر و اجرائی انتخابات تمکین کند وگرنه سرنوشتی مشابه موسوی و کروبی خواهد داشت.

● حمایت از تداوم وضعیت موجود سیاسی

خامنه‌ای در فراز پایانی سخنانش اعلام داشت مردم به کسی رای بدهند که محاسن رئیس جمهور قبلی را داشته باشد ولی معایبش را نداشته باشد. منظور او از قبلی، محمود احمدی‌نژاد است وگرنه از دید وی خاتمی انحراف از مسیر انقلاب و اصول نظام بود.

خامنه‌ای به این ترتیب، ناخرسندی خود از چهره متاخر احمدی‌نژاد را بازگو می‌کند ضمن اینکه بر مثبت بودن اشتراکات وی تاکید می‌ورزد. از دید وی رئیس جمهور بعدی باید امتیازات چهره اولیه و همراه احمدی‌نژا د را داشته باشد و همان مسیر را با قوت و اعتقاد بیشتری ادامه دهد. وی یکی از مزایای احمدی‌نژاد را نیز جوانی وی می‌دانست.

بنابراین اگر سخنان خامنه‌ای را با فضای داخلی حاکمیت و آرایش اصول‌گرایان تطبیق دهیم، اعضاء جبهه پایداری بیشتر به این سخن نزدیک هستند. البته باید در نظر داشت که هنوز خامنه‌ای در خصوص رئیس جمهور آینده به نتیجه قطعی نرسیده است و این اتفاق در روز‌های نزدیک به تبلیغات انتخاباتی رخ خواهد داد. او در ادوار گذشته هر بار بازی جدیدی انجام داده است.

ماه‌های آینده روز‌های پر حادثه‌ای هستند و تحولات در عرصه سیاسی بعد از تعطیلی نوروز شتاب پیدا خواهند کرد. گذر زمان نشان خواهد داد توصیه‌ها و انتظارات خامنه‌ای تا چه میزان در عرصه واقعیت تحقق پیدا می‌کنند و او این بار قصد اجرای چه بازی‌ای را دارد.

سال انتخاب

politics — Mon, 18 Mar 2013 14:05:47 +0000

احسان مهرابی

احسان مهرابی - بسیار کسان پیش بینی می‌کنند درسال ۹۲ اتفاقات خارق ‌العاده ‌ا‌ی رخ می‌دهد. گروه بزرگی ویژگی اصلی سال تازه را در این می‌بینند که سال انتخابات است و سال انتخاب؛ انتخاب رفتار ایران با جهان و یا قدرت‌های بزرگ.

رهبر جمهوری اسلامی تاکنون از خود شجاعتی برای تصمیم‌گیری درباره رابطه با آمریکا نشان نداده اما شاید درباره پرونده هسته‌ای مجبور به انتخابی سخت شود.

روزی که ایرانیان به انتظار تحویل سال نو نشسته‌اند، باراک اوباما به اسرائیل می‌رود. او پیش از سفر خود گفته که «ایران برای ساخت سلاح هسته‌ای بیش از یک سال زمان نیاز دارد و ما دراین مدت و در سطح جهانی با ایران درتماس خواهیم بود.»

بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، اما ۶ ماه پیش و در مجمع عمومی سازمان ملل گفته بود که «ایران تا بهار و تابستان به اورانیوم کافی برای ساخت بمب اتمی دست خواهد یافت.» یک سال رئیس جمهور آمریکا درست باشد یا سه ماه نخست وزیر اسرائیل؛ چندان فرقی نمی کند چرا که با ملاک قرار دادن هر یک از این زمان‌ها سال ۹۲ سال تصمیم برای پرونده هسته‌ای ایران خواهد بود.

رهبری در آخرین روزهای سال گفت که غربی‌ها درمذاکرات آلماتی قزاقستان «کار مهمی انجام ندادند که از آن تعبیر به دادن امتیاز شود.» او شاید منتظر امتیازی هر چند کوچک است تا با مهم خواندن آن عقب نشینی کند. این تصمیم اما بستگی زیادی به معادلات سیاسی کشور و انتخابات ریاست جمهوری دارد.

اوباما پیش از سفر به اسرائیل از تاثیر تحریم‌ها بر اقتصاد ایران گفته است. مسئولان جمهوری اسلامی هم درباره تاثیر تحریم‌ها به رهبری گزارش داده‌اند.

براساس گزارش رئیس بانک مرکزی به رهبری، رشد اقتصادی در سالی که او به نام « تولید ملی،حمایت از کار و سرمایه ایرانی» نامگذاری کرده، منفی بوده است.

با این وجود رهبری در آخرین روزهای سال گفت که غربی‌ها درمذاکرات آلماتی قزاقستان «کار مهمی انجام ندادند که از آن تعبیر به دادن امتیاز شود.» او شاید منتظر امتیازی هر چند کوچک است تا با مهم خواندن آن عقب نشینی کند. این تصمیم اما بستگی زیادی به معادلات سیاسی کشور و انتخابات ریاست جمهوری دارد.

رهبری در سال ۹۲ باید دست به انتخاب‌های دیگری هم بزند. او در نزدیکی انتخابات ریاست جمهوری، هنوز تکلیف خود را با زندانیان انتخابات گذشته و رهبران در حصر جنبش سبزروشن نکرده است.

پیش از هر انتخاباتی رسم بر باز شدن فضای سیاسی کشور بوده اما نه تنها خبری از آزادی زندانیان نیست، بلکه بازداشت گسترده روزنامه نگاران و فعالان سیاسی در ماه‌های پایانی سال ۹۱ حکایت از بسته‌تر شدن فضا دارد.

سال ۹۲ برای کسانی هم سال انتخاب است که رهبرجمهوری اسلامی آنان را پس از انتخابات سال ۸۸ «خواص مردود » نامید. هاشمی رفسنجانی شاید شاخص‌ترین این خواص باشد. او امیدوار است انتخابات ریاست جمهوری بار دیگر موازنه قدرت را به نفعش تغییر دهد، اما پرونده فرزندش مهدی همچنان مانند شمشیر داموکلس بالای سر او است.

درمیانه دعوای اصولگرایان و احمدی‌نژاد، برخی از نزدیکان محمد خاتمی دل به حضور دوباره او بسته‌اند. شاید خود او هم امیدوار بود که رهبری قدردان رای دادنش دردماوند باشد و اندک اعتنایی به پیش شرط‌های او برای انتخابات آزاد کند، اما رهبری به شدت بر مطرح‌کنندگان انتخابات آزاد نهیت زد و حامیانش نیز همچنان بر خاتمی می‌تازند.

هاشمی رفسنجانی پس از دولت احمدی‌نژاد خواسته و ناخواسته با اصلاح‌طلبان هم پیمان است و البته همچنان مقبول بخشی از اصولگرایان سنتی. اصولگرایانی که انتخابات سال ۹۲ ، ممکن است آنان را مجبور به انتخاب کند. انتخاب بین سکوت و اطاعت از نظر رهبری و یا دست زدن به ابتکاری جدید برای خروج از انزوا.

آنان به خوبی وضعیت کشور را می‌دانند. احمد توکلی، رئیس سابق مرکز پژوهش‌های مجلس، در آخرین یادداشت خود وضعیت اقتصادی را بی‌ثبات و وضعیت سیاسی را نامناسب توصیف کرده است. شاید کاندیداتوری چهره‌هایی چون محمدرضا باهنر، دبیر کل جامعه اسلامی مهندسین، نشان از خط جدید اصولگرایان برای انتخابات ریاست جمهوری داشته باشد.

باهنر به گفته خودش هنگام انتخاب رئیس مجلس هفتم با وجود حمایت ۱۸۰ نماینده به نفع حداد عادل کنار رفت و به رهبری پیام فرستاد که « سر ریاست با هم دعوا نخواهیم کرد و از این بابت شما خیالتان راحت باشد». اما اینک او با وجود اعلام کاندیداتوری حداد عادل به میدان آمده است.

اصولگرایان این بار تصمیم گرفته‌اند تمام تخم‌مرغ‌های خود را در یک سبد نگذارند و کاندیداهای زیادی از این جریان روانه انتخابات کرده‌اند. شاید به این امید که تعدد کاندیداها از فضای دو قطبی انتخابات و درگیری‌ای شبیه به انتخابات سال ۸۸ پیشگیری کند.

تقسیم رای هم گویا جای نگرانی ندارد؛ هر چه رای رئیس جمهور کمتر، درصد اطمینان برای درگیر نشدن با دیگر نهادها بیشتر.

مهم‌ترین مشکل اصولگرایان اما شاید جدا کردن سفره رای‌شان باشد، آنان مدت مدیدی با نهادهای زیر نظر رهبری هم سفره شده‌اند و به سختی می‌توانند سفره خود را جدا کنند، مگر اینکه به پایگاه‌های سنتی خود و یا روحانیون سنتی در مقابل بسیج دل بسته باشند.

در مقابل اصولگرایان، احمدی‌نژاد هم باید دست به انتخاب بزند. انتخاب بین دست شستن از قدرت و یا امتداد ریاست جمهوریش با مدل پوتین، مدودف. نزدیکان او این روزها شعار «زنده باد بهار» سر می‌دهند اما نگرانند که پرونده‌های تخلف‌های اقتصادی‌شان بعد از انتخابات به جریان بیفتد. پرونده‌هایی که به گفته علی لاریجانی، رئیس مجلس، پیگیری آنها با فشار احمدی‌نژاد متوقف شده‌اند.

احمدی‌نژاد هم باید دست به انتخاب بزند. انتخاب بین دست شستن از قدرت و یا امتداد ریاست جمهوریش با مدل پوتین، مدودف. نزدیکان او این روزها شعار«زنده باد بهار» سر می‌دهند اما نگرانند که پرونده‌های تخلف‌های اقتصادی‌شان بعد از انتخابات به جریان بیفتد.

شاید آنان برای رای آوردن دل به اقدامات خاص نظیر «بگم، بگم»های احمدی‌نژاد بسته‌اند. اما این بار اصلاح‌طلبان رقیب میدان نیستند و رفتارهایی از این دست ممکن است با واکنش شدید رهبری و نهادهای زیر نظرش مواجه شود.

درمیانه دعوای اصولگرایان و احمدی‌نژاد، برخی از نزدیکان محمد خاتمی دل به حضور دوباره او بسته‌اند.

شاید خود او هم امیدوار بود که رهبری قدردان رای دادنش در دماوند باشد و اندک اعتنایی به پیش شرط‌های او برای انتخابات آزاد کند، اما رهبری به شدت بر مطرح‌کنندگان انتخابات آزاد نهیب زد و حامیانش نیز همچنان بر خاتمی می‌تازند.

درمیان مدیران خاتمی هم عده‌ای درحال رصد کردن شرایط هستند تا پا به عرصه انتخابات بگذارند. از محمدرضا عارف، معاون اول خاتمی، که در دیدارهای رهبری حاضر است تا عبدالله نوری که بیش از سه سال را در زندان گذرانده است.

درماه های پایانی سال برخی از اصلاح‌طلبان به نزد رهبری رفته‌اند تا شاید امکانی برای حضور درانتخابات ریاست جمهوری بیابند.

اگر اصلاح‌طلبان به انتخابات راه پیدا نکنند، سال ۹۲ باز هم برای آنان سال انتخاب است. انتخاب بین رفتار کژدار و مریز گذشته و یا تعیین تکلیف صریح با انتخاباتی که در آن حضور ندارند.

رهبری که معمولا چند ماه قبل از هر انتخابات ریاست جمهوری، شاخص‌های خود را برای هوادارانش روشن می‌کرد، اینک سکوت کرده و ممکن است درباره رای خود هم به راحتی گذشته تصمیم نگیرد.

محمود احمدی‌نژاد که رهبری پس از انتخابات سال ۸۸ نظرش را به نظر خود نزدیک خواند، این روزها بدون بدرقه دفتر رهبری به سفر خارجی می‌رود و با اکثر منصوبان رهبری درگیر می‌شود.

رهبر جمهوری اسلامی شاید امیدوار است مجبور به رفتارجدیدی با احمدی‌نژاد نباشد، چرا که هنوز تمایل به ناتمام ماندن ریاست جمهوری او ندارد.

صدا و سیما اما در ماه پایانی سال مستند«فرجام نامبارک» را پخش کرد تا هشداری به احمدی‌نژاد باشد. هشداری که بعید است توسط او جدی گرفته شود، اما حداقل می‌تواند به رئیس جمهور بعدی منتقل شود تا از ابتدا خود را مصون از عزل نداند و تجربه احمدی‌نژاد را تکرار نکند.

آیا هواداران احمدی‌نژاد، رحیم مشایی را می‌شناسند؟

politics — Wed, 13 Mar 2013 22:17:07 +0000

گفت‌وگو با چند تن از طرفداران احمد‌ی‌نژاد

پارسا محمدی

پارسا محمدی - این روزها اسفندیار رحیم مشایی، سوژه مشترک مواضع انتخاباتی در ایران است. راست سنتی و اصلاح‌طلبان به صورت هم‌زمان در حال کوبیدن دولت احمدی‌نژاد هستند و از مشایی به عنوان چشم اسفندیار و پاشنه آشیل دولت یاد می‌کنند. این روند در روزهای اخیر سرعت بیشتری گرفته است.

محمود احمدی‌نژاد در "مراسم ملی استقبال از بهار" که در سالن اجلاس سران کشورهای اسلامی برگزار شد، پس از اعطای نشان درجه یک فرهنگ به مشایی، دست وی را بالا برد و اسفندیار رحیم مشایی را مردی "بهاری، بهاری و بهاری" خواند. مشایی نیز در توصیف "بهار" گفت: زیباترین توصیفی که من از امام زمان (عج) دیده‌ام تعبیر بهار انسان‌ها بوده است، دنیا بداند که اگر ما امام خود را به دنیا معرفی می‌کنیم امام ما بهار است و این تعبیر تمام انسان‌ها و تمام طبقات را در بر می‌گیرد.

در این مراسم که سیدحسن موسوی رئیس دفتر رئیس‌جمهور، حمید بقایی رئیس نهاد ریاست جمهوری و معاون اجرایی رئیس‌جمهور نيز حضور داشتند احمدی‌نژاد گفت: «بر خود وظیفه دیدم به نمایندگی از ملت ایران از مشایی بعنوان یکی از فرزندان شایسته ملت تقدیر کنم؛ البته من برای نصب مدال فرهنگ و هنر از ایشان اجازه گرفته‌ام و این را جزو افتخارات زندگی خود می‌دانم که علی‌رغم تمام هیاهویی بی بنیان خداوند متعال این توفیق را به من داد به نمایندگی از ملت ایران از یک فرزند برومند کشور تقدیر کنم.» (منبع)

حملات شروع می‌شود

حسین شریعتمداری به صراحت در روزنامه کیهان به احمدی‌نژاد تاخته است: «اگر احمدی‌نژاد در تبليغات انتخاباتي خود، صادقانه به مردم می‌گفت كه رئيس جمهور «اسمی» خواهد بود و رياست جمهوری «رسمي» را به آقاي اسفنديار رحيم مشايي واگذار مي‌كند، آيا مردم به ايشان رأی می‌دادند؟! ... نكته درخور توجه و تأسف آور آن كه آقای مشايی با ديدگاه‌ها و نظرات انحرافی در هر دو عرصه سياسی و عقيدتی شناخته می‌شود كه بارها به صراحت از جانب وی اعلام شده است، بنابراين حمايت تمام قد رئيس جمهور از وی- چه بخواهد و بداند و چه نخواهد و نداند- دهن‌كجی به بسياری از مبانی اسلام و انقلاب و همخوانی با آرزوهای تاكنون برباد رفته دشمنان بيرونی و دنباله‌های داخلی آنهاست.»

شریعتمداری در ادامه نوشته است: «يكي از شگردهای شناخته شده و بارها به كار گرفته دشمنان براي تحريف مفاهيم و آموزه‌های اسلامی، انتقال واژه‌های شناخته شده از ميدان‌های «قابل تعريف» به ميدان‌ها و بسترهای «غيرقابل تعريف» بوده است. به عنوان مثال؛ «مكتب اسلام» تعريف شناخته شده‌ای دارد ولی اگر به جای آن از «مكتب ايرانی» استفاده شود ديگر نمی‌توان تعريف مشخص و به قول اهل منطق، «تعريف جامع و مانعي» برای آن ارائه كرد.»

زارع فومنی، دبيركل جبهه مردمی اصلاحات نیز در خصوص انتخابات رياست جمهوری سال آينده گفته است: «شخصی رئيس دفتر فردی شد و اين مسئوليت وی باعث شد تا ادعا كند كه می‌خواهد كانديدای انتخابات رياست جمهوری شود. به اينكه نمی‌گويند رجل سياسی.»

روزنامه مردم سالاری هم به قلم مهدی مال‌مير نوشته است: «اهدای نشان درجه يك! فرهنگ به فردی كه بيشتر در ميدان سياسی آن هم به لطف اظهارنظرهای خاص و ارتباط غريبش با شخص رئيس دولت، مطرح بوده است و در عرصه فرهنگ و هنر اين مرز و بوم در مقام مقايسه با بسياری از فرهيختگان و زحمتکشان عرصه فرهنگ از كارنامه‌ای سخت تهی و بی‌اهميت برخوردار است.

سایت بازتاب: «تکیه‌گاه احمدی‌نژاد، دو بخش افشاگری و قدرت مالی است که هر دو از طرف نظام غیر قابل مدیریت هستند. هیچ کس در نظام نمی‌داند احمدی‌نژاد چه میزان سند و فیلم و صدا از چه کسانی جمع‌آوری کرده و از چه طرقی می‌خواهد آنها را افشا کند... پشتوانه دوم احمدی‌نژاد نیز مالی است، حجم بزرگی از پول در شرایط تحریم و کاهش درآمد نفتی، برگ برنده مهمی در دست احمدی‌نژاد است که رقبایش از آن بی‌بهره‌اند.»

شايد بتوان جملگی فعاليت‌های فرهنگی مهندس مشايی را در شركت در برخی همايش‌های فرهنگی، سخنرانی‌های شعارگونه و دم زدن از ايران باستان و ابراز علاقه به برخی از هنرمندان خلاصه و فشرده كرد. اين‌ها همه در حالی است كه دولت در روزها و هفته‌های اخير از هيچ فرصتی برای مبرا داشتن خود از شائبه فعاليت‌های انتخاباتی فروگذار نکرده است و هماره به غير تبليغاتی بودن اقدامات خود پای فشرده است.»

نماینده بوکان در محلس نیز هنگام بررسی جزئیات لایحه اجازه دریافت و پرداخت‌های دولت در سه ماه اول سال ۹۲ (لایحه بودجه سه دوازدهم) پیشنهاد کرد: در سه ماهه اول سال آینده پرداخت یارانه نقدی و سود سهام عدالت مازاد بر سه دوازدهم سال ۹۱ ممنوع و تخطی از این حکم تصرف در اموال عمومی دولت محسوب شود. نمایندگان مجلس شورای اسلامی با ۱۳۳ رای موافق؛ ۲۷ رای مخالف و ۲۰ رای ممتنع از مجموع ۲۳۰ نماینده با الحاق این بند به لایحه بودجه موافقت کردند.

محمد قسیم عثمانی نماینده مردم بوکان در مجلس گفت: «الحاق این بند برای آن است که شائبه‌های انتخاباتی برطرف شود چون دولت در سه ماهه اول سال ۹۱ سود سهام عدالت پرداخت نکرد بنابراین پرداخت هرگونه سود سهام عدالت مازاد در سه ماهه اول سال ۹۲ ممنوع است.»

صفار هرندی عضو فعلی مجمع تشخیص مصلحت نظام، نویسنده روزنامه کیهان و وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت محمود احمدی‌نژاد به ماجرای دیدار خاتمی و کروبی با رهبر جمهوری اسلامی برای تعویق انتخابات اشاره می‌کند و می‌گوید: «این که آقای احمدی‌نژاد تصور می‌کند می‌تواند محبوبیت خود را به دیگری انتقال دهد، تصور غلط و شکست خورده‌ای است. در نظرسنجی‌ها آقای مشایی بیش از یک یا ۸ .۱ درصد رأی نداشته است. او مقبولیتی در جامعه ندارد و جزء منفورترین نامزد‌های ریاست جمهوری درصدر قرار دارد.»

سایت بازتاب اما نظراتی متفاوت با اصول‌گرایان را منتشر کرده است و در مطلبی با عنوان «اشتباه نکنید؛ احمدی‌نژاد مقابل نظام بازنده نیست!» می‌نویسد: «در چند ماه اخیر، چند روز یکبار، تحلیلی در سایت بازتاب منتشر می‌گردد که خلاصه آن، بنی صدریزاسیون احمدی‌نژاد است، و گفته می‌شود این روند احمدی‌نژاد در مقابل نظام، در نهایت به صدور عدم کفایت سیاسی وی و برکناریش منجر خواهدشد و او نمی‌تواند در انتخابات آینده شانسی برای موفقیت داشته باشد. اگرچه این تحلیل‌ها امروز به صداوسیما هم رسیده و برخی هواداران سابق احمدی‌نژاد هم آن را قبول دارند، اما ... تکیه‌گاه بنی‌صدر، شبکه میلیشیا و قدرت اجتماعی و نظامی سازمان مجاهدین خلق بود که در راهپیمایی تهران به تصویر کشیده شد و محسوس و قابل مهار بود، اما تکیه‌گاه احمدی‌نژاد، دو بخش افشاگری و قدرت مالی است که هر دو از طرف نظام غیر قابل مدیریتند.

اکنون هیچ کس در نظام نمی‌داند احمدی‌نژاد چه میزان سند و فیلم و صدا از چه کسانی جمع‌آوری کرده و از چه طرقی می‌خواهد آنها را افشا کند، آیا این اسناد از کشور خارج شده؟ آیا برای افشاگری از رسانه‌های داخلی مانند ایرنا یا سایت ریاست جمهوری استفاده می‌شود یا از شبکه‌های ماهواره‌ای مانند بی بی سی فارسی استفاده خواهد شد؟ بنابراین اهرم افشاگری احمدی‌نژاد، غیرقابل کنترل است.

پشتوانه دوم احمدی‌نژاد نیز مالی است، پول‌های هنگفتی که معلوم نیست کجا رفته و دست چه کسانی است، این حجم مالی بزرگ، آن هم در شرایط تحریم و کاهش درآمد نفتی، برگ برنده مهمی در دست احمدی‌نژاد است که رقبایش از آن بی‌بهره‌اند.»

گزارش زیر حاصل گفت‌وگوهایی است با تنی چند از "طرفداران محمود احمدی‌نژاد" که همگی از اعضای فرودست جامعه هستند. سؤال مشترک از همه آنها این بوده که آیا شما اسفندیار رحیم مشایی را می‌شناسید؟

هدف از این گزارش، صرفا انتقال اطلاعات موردی است و این ادعا را ندارد که آنچه از زبان تعدادی از طرفداران احمدی‌نژاد در اینجا نقل می‌شود، قابل تعمیم به همه طرفداران اوست. مهم، توجه به انگیزه‌های واقعی برای موضع‌گیری‌های سیاسی است. در سرتاسر جامعه این انگیزه‌های واقعی، عمل می‌کنند.

ماهواره گفت!

عباس مردی 54 ساله و بازنشسته ارتش است. می‌گوید:

− من همه چیز را می‌دانم.

«مشایی را روی شبکه‌ها دیده‌ام. قد بلندتر از احمدی‌نژاد است و آخوندها با او مخالف هستند. قرار است احمدی‌نژاد او را بعد از خودش رئیس جمهور کند اما بقیه حکومت از او خوش‌شان نمی‌آید. قرار شده اگر برای انتخابات تایید صلاحیت نشود احمدی‌نژاد دوباره قهر کند، برود خانه و انتخابات برگزار نشود. دوباره مثل دفعه قبل مردم می‌ریزند توی خیابان.»

− شما چه چیزهایی می‌دانید؟
− اینکه در مملکت دعواست. احمدی‌نژاد و خامنه‌ای به اختلاف خورده‌اند. سر انتخابات همه به جان هم افتاده‌اند.

− نگفتید که آیا رحیم مشائی را می‌شناسید یا نه؟
− بله. روی شبکه‌ها دیده‌ام. قد بلندتر از احمدی‌نژاد است و آخوندها با او مخالف هستند. قرار است احمدی‌نژاد او را بعد از خودش رئیس جمهور کند اما بقیه حکومت از او خوش‌شان نمی‌آید. قرار شده اگر برای انتخابات تایید صلاحیت نشود احمدی‌نژاد دوباره قهر کند، برود خانه و انتخابات برگزار نشود. دوباره مثل دفعه قبل مردم می‌ریزند توی خیابان.

− همه اینها را شبکه‌های ماهواره‌ای گفته‌اند؟
− نه آنها اینجوری نمی‌گویند. شبکه‌ها مخالف احمدی‌نژاد هستند ولی خبر زیاد پخش می‌کنند. از وسط خبرها ما این چیزها را می‌فهمیم.

− به او رای می‌دهید؟
− اینطوری باشد که می‌گویند، چرا رای ندهم.

نزدیک انتخابات معلوم می‌شود!

ملوک سادات سرپرست خانواده است. با دار قالی‌ای که از کمیته امداد گرفته است قالی می‌بافد و زندگی خود را می‌گذراند. از او می‌پرسم:

− مشایی را می‌شناسید؟

− کی؟

− اسنفدیار رحیم مشایی

− نه. کی هست

− از نزدیکان احمدی‌نژاد است.

− نه نمی‌شناسم

− در انتخابات ریاست جمهوری سال دیگر به چه کسی رای می‌دهید؟
− یکی مثل احمدی نژاد. یکی که دزد نباشد و به فکر نان شب مردم باشد.

− از کجا می‌فهمید یکی مثل احمدی‌نژاد هست یا نه؟

− خودشان می‌آیند و می‌گویند.

− چه کسانی می‌آیند و می‌گویند؟ از کمیته امداد؟
− نه کمیته‌ای‌ها قبلا احمدی‌نژادی بودند آلان ضد هستند! مسخره می‌کنند و می‌گویند همین شماها بودید که این رای آورد.
− نگفتید چه کسی به شما می‌گوید رای بدهید.

− همین‌هایی که می‌آیند نامه‌های ما را برای احمدی‌نژاد می‌برند و بعضی وقت‌ها برنج و روغن در خانه می‌آورند.

− همیشه می‌آیند؟ شما شماره تلفنی، چیزی از این افراد دارید؟

− نه. خودشان می‌آیند. می‌گویند سر احمدی‌نژاد شلوغ است. راست می‌گویند. این همه مردم نامه می‌نویسند سخت است جواب همه را بدهد. خودم هفت بار نامه نوشتم. گرفتند، بردند و جوابش را آوردند. لنگ ۳۰۰ هزار تومن پول بودم. هر چه به آقای "..." گفتم نامه را امضا نکرد. کمیته‌ای‌ها همیشه تبلیغ می‌کنند که به ما کمک می‌کنند اما اذیت می‌کنند. انگار پولی که می‌دهند ارث پدرشان است. پارتی بازی می‌کنند. چشم ناپاکی می‌کنند.

− وام را به شما دادند؟
− بله

«کاری به اطرافیان دولت ندارم اما خود احمدی‌نژاد آدم پاک و مومنی است. حتی یک خط سند هم علیه او ندارند وگرنه تا الان رو کرده بودند. اگر دو دوره دیگر خط فکری احمدی‌نژاد باقی بماند ریشه همه کسانی که به اسم دلسوزان نظام مشغول غارت بیت‌المال هستند خشکیده می‌شود.»

− از کدام بانک؟

− بانک نبود. خودشان در خانه دادند. پس دادنی نیست. احمدی‌نژاد از پول خودش داده است.

− چه وقت برای انتخابات می‌آیند؟

− نزدیک انتخابات معلوم می‌شود. انتخابات مجلس هم آمدند. گفتند طرفداران ما اینها هستند. اسم دادند. خودشان اینجا نیستند اما خدای‌شان اینجاست. گفتند زوری نیست، فقط اگر دوست دارید احمدی‌نژاد کارهایش قطع نشود به اینها رای بدهید. زوری نبود. جوان‌های خوبی هستند. وقتی می‌آیند هر کاری داشته باشیم، می‌کنند. موتور یخچال سوخته بود. سه ماه رفتم کمیته و آمدم ولی پول ندادند برای تعمیرش. این جوان‌ها آمدند، خودشان وانت گرفتند، بخچال را درست کردند و برگرداندند.

انصافاً چیزی برای چسباندن به او ندارند!

علیرضا ۲۳ ساله است. موی صورت‌اش هنوز کامل نروئیده است. شبیه عکس شهدای جوان جنگ ایران و عراق است. به خودش این مطلب را می‌گویم. با خنده جواب می‌دهد: «ان‌شاءالله لایق باشیم و خدا قسمت ما هم بکند.»

− مشایی را می‌شناسید؟
− بله

− افکار و عقایدش را قبول دارید؟
− بعضی‌ها را آره. بعضی‌ها را نه!

− در کل قبولش دارید یا نه؟

− در کل مشکلی ندارد!

− پس اینکه مراجع تقلید می‌گویند اندیشه‌های او اسلامی نیست، چه؟

− همه در کشور ما وقتی دعواهای سیاسی شروع می‌شود پای اسلام را وسط می‌کشند.

− حتی مراجع تقلید؟
− کشور ما پر از مرجع تقلید است ولی اسمی از آنها نیست. کسی که اینقدر بیکار است که هر روز در تلویزیون اظهار نظر می‌کند وقت شناختن و عبادت خدا را ندارد. مرجعی که فرزندانش از مفاسد اقتصادی هستند مرجع نیست.

− می‌شود اسم چند نفر از این افراد را بگوئید؟

− استغفرالله. من خدا نیستم. خدا اگر بخواهد خودش رسوا می‌کند. شاید خدا فرصت توبه داده باشد.

− احمدی‌نژاد را قبول دارید؟

− از همه بیشتر در ایران قبول دارم.

− حتی از رهبر؟

− نه. رهبر که نه. بین آدم‌های معمولی.

− مگر رهبر آدم معمولی نیست؟

− ولی فقیه با بقیه فرق دارد.

− اگر احمدی‌نژاد بگوید به رحیم مشایی رای بدهید، به او رای می‌دهید؟
− بله. رای می‌دهم.

− ولی رهبری مخالف آقای مشایی است. یادتان هست برای آقای احمدی‌نژاد نامه نوشتند و گفتند نباید معاون اول شود؟

− خوانده‌ام. اما آقا گفتند فقط درباره معاون اولی. گفتند درباره استفاده از رحیم مشایی در پست‌های دیگر نظری ندارند.

«احمدی‌نژاد بی خود از کسی تعریف نمی‌کند. مخالف‌های احمدی‌نژاد به او چسبانده‌اند که بهایی است و مکتب است! می‌گویند اگر از گزینش رد بشود دوباره احمدی‌نژاد قهر می‌کند. کسی که این همه از او می‌ترسند و دارند پشت سرش حرف می‌زنند حتماً کاره‌ای است.»

− ریاست جمهوری از معاون اولی رئیس جمهور بالاتر است.

− انسان وقتی از گناه کبیره توبه کند اگر خدا قبول کند پاک می‌شود. آقای مشایی این همه سال به دولت خدمت کرد. شاید نظر آقا عوض شده باشد.

− فکر می‌کنید چرا رهبری با معاون اولی آقای مشایی مخالف بودند و نامه نوشتند؟
− کسانی که مفاسد اقتصادی داشتند از روی کار آمدن احمدی‌نژاد ترسیدند. کسانی که در لباس دوست و با ریاکاری در نظام نفوذ کرده‌اند. امثال آقای لاریجانی چرا با آقای احمدی‌نژاد مخالفت می‌کنند. برای اینکه می‌دانند احمدی‌نژاد دست آنها را رو می‌کند. احمدی‌نژاد با کسی شوخی ندارد. مفسد اقتصادی حتی اگر برادر رئیس مجلس باشد هم برای احمدی‌نژاد فرقی ندارد.

انصافاً چیزی برای چسباندن به او ندارند. اگر داشتند تا الان رو کرده بودند. کاری به اطرافیان دولت ندارم اما خود احمدی‌نژاد آدم پاک و مومنی است. حتی یک خط سند هم علیه او ندارند وگرنه تا الان رو کرده بودند. متاسفانه افرادی دور آقا را گرفته‌اند و نمی‌گذارند خبرهای درست به آقا برسد. کسانی که از مفاسد اقتصادی هستند! شاید هم آقا می‌خواستند احمدی‌نژاد را امتحان کنند و ببینند با رای میلیونی که دارد هوای دنیا او را نگرفته باشد. اگر دو دوره دیگر خط فکری احمدی‌نژاد باقی بماند ریشه همه کسانی که به اسم دلسوزان نظام مشغول غارت بیت‌المال هستند خشکیده می‌شود.

یارانه‌ها قطع بشود بیچاره می‌شویم!

صدیقه ۳۷ ساله است. با شوهر خود از کرمانشاه به رامسر مهاجرت کرده است تا شاید شغل مناسبی بیابد و تغییری در وضعیت خود و خانواده‌اش ایجاد کند اما تا اینجای کار بخت با او یار نبوده است. شوهرش به کارهای موقت مشغول است و او نیز به عنوان نظافتچی خانه‌های اجاره‌ای به صورت پاره وقت در خدمت یکی از خانواده‌های بومی منطقه است.

− رحیم مشایی را می‌شناسید؟

− بله

− چکاره است؟
− برای احمدی‌نژاد کار می‌کند. می‌خواهد رئیس جمهور شود. اگر صلاحیتش را باطل نکنند!

− او را از کجا می‌شناسید؟
− عاطفه خانم دختر آخری خانم "..." که من برای او کار می‌کنم. ما که کار می‌کنیم می‌آید و همه خبرهای مملکت را برای ما تعریف می‌کند. کامپیوتر بلد است. می‌رود روی سایت. برای ما خوب است. حوصله‌مان سر نمی‌رود. وقتی کار می‌کنیم کنارش می‌فهمیم دنیا دست چه کسی است.

− فکر می‌کنید تایید صلاحیت می‌شود؟
− می‌گویند احمدی‌نژاد دارد زور می‌زند که از گزینش رد نشود. مخالف‌های احمدی‌نژاد به او چسبانده‌اند که بهایی است و مکتب است! می‌گویند اگر از گزینش رد بشود دوباره احمدی‌نژاد قهر می‌کند.

− به او رای می‌دهید؟
− احمدی‌نژاد بی خود از کسی تعریف نمی‌کند. کسی که این همه از او می‌ترسند و دارند پشت سرش حرف می‌زنند حتماً کاره‌ای است و چیزی هست که از او می‌ترسند. برای مردم مهم است که یارانه‌ها را دست نزنند. اگر احمدی‌نژاد یارانه‌ها را نفری ۲۵۰ هزار تومان کرده بود وضع امثال ما خیلی بهتر می‌شد. اما مجلس مخالف است. می‌ترسد اگر یارانه‌های ۲۵۰ هزار تومان بشود همه به احمدی‌نژاد رای بدهند.

می‌گویند بنزین می‌شود لیتری ۲۵۰۰ تومن. خوب بشود. ما که ماشین نداریم. هر کس ماشین دارد مشکل خودش است. ما که نباید چوب ماشین سواری آنها را بخوریم. یارانه‌ها قطع بشود بیچاره می‌شویم. گرانی‌ها سر جای خودش می‌ماند. باید یارانه‌ها را بیشتر کنند تا مردمی که زیر فشار هستند بتوانند دوام بیاورند.

«این‌که دل‌شان نمی‌خواهد مشایی رای بیاورد به خاطر چیزهای دیگری است. از فقیر و فقرا می‌ترسند. این‌که احمدی‌نژاد از دهان بالا شهری‌ها می‌گیرد و در دهان پائین شهری‌ها می‌گذارد به آنها زور آورده است.»

کجا بودند وقتی برای برنده شدن احمدی‌نژاد جشن گرفتیم؟

حسین ۳۴ ساله است. از آن تیپ‌هایی که معمولاً از انصار حزب‌الله و اعضای سپاه پاسداران در ذهن‌ها وجود دارد. قد بلند، با شکم بیرون زده. انبوهی ریش و صدایی دو رگه و خشن دارد. در صافکاری کار می‌کند و عضو بسیج است. صحبت کردن با او قلق‌های خاص خودش را دارد. نه ضبط صوت و نه کاغذ و قلم. همه چیز باید مشابه یک گفت‌وگوی معمولی باشد.

− رحیم مشائی را می‌شناسید؟

− ای آقا. شما هم رفته‌ای سر کار حرف‌هایی که می‌زنند؟

− کدام حرف‌ها

− جریان انحرافی و این حرف‌ها

− به هر حال حرف‌هایی پشت سر او می‌زنند.

− قرار نیست همه مثل هم فکر کنند. خیلی از مسائل فقط حرف است. حرف زدن آدم‌ها با هم فرق دارد. یک حرف را می‌شود صد جور زد. می‌گویند مکتب ایرانی ضد اسلام است. شیعه را چه کسانی زنده نگه داشتند؟ ایرانی‌ها راه علی را زنده نگه داشتند. ما مسلمان هستیم، ایرانی هم هستیم. مخالف هم نیستند این دو تا.

− فکر می‌کنید مردمی که به احمدی‌نژاد رای دادند به مشایی هم رای می‌دهند؟

− جمع کردن همه آنها سخت است ولی رای احمدی‌نژاد بالاست. اینهایی که آلان مخالف شده‌اند کجا بودند وقتی در محله‌های ما برای برنده شدن احمدی‌نژاد مردم جشن گرفته بودند؟ مردم شیرینی و شربت پخش می‌کردند. محله‌ها بسته بود، ماشین رد نمی‌شد. اگر بگذارند احمدی‌نژاد حرف بزند مردم به حرف او گوش می‌دهند و به کسی که می‌گوید رای می‌دهند.

− اگر اجازه ندهند حرف بزند چطور؟

− اگر اجازه ندهند کار سخت می‌شود. امکان دارد شکست بخوریم. مملکتی که رهبر دارد و همه مسلمان هستند مگر می‌شود کسی مخالف اسلام باشد. اینکه دل‌شان نمی‌خواهد مشایی رای بیاورد به خاطر چیزهای دیگری است. از فقیر و فقرا می‌ترسند. اینکه احمدی‌نژاد از دهان بالا شهری‌ها می‌گیرد و در دهان پائین شهری‌ها می‌گذارد به آنها زور آورده است.

− اگر احمدی‌نژاد به جای مشایی کس دیگری را مطرح می‌کرد که فشار روی آن نباشد بهتر نبود؟

− معلوم است که بهتر بود. خط مستضعفین که جلو رفت خیلی‌ها از قطار احمدی‌نژاد پیاده شدند. پشت احمدی‌نژاد را خالی گذاشتند. کاش احمدی‌نژاد دستش باز بود و یک نفر دیگر را می‌آورد انتخابات. آنوقت می‌دیدیم اینها که مدام از اسلام حرف می‌زنند حرف حساب‌شان چه بود. اسلام، اسلام کردن آنها بهانه است.

بروید نگاه کنید صف هیئت‌ها را چه کسانی پر می‌کنند؟ بچه های جنوب شهر، بدبخت و بیچاره ها. داراها با اسلام کاری ندارند. زن و بچه خودشان هر روز عکس و فیلم‌شان در می‌آید در حال خلاف و بی اعتقادی. مشکل آنها جیب خودشان است. فقط خدا کند که آقا اسیر جو سازی امثال لاریجانی و عسگر اولادی نشود. امام حسین نظر کند و ایمان داشته باشیم، پرچم امام حسین پائین نمی‌آید. خدا خودش می‌داند که پاک‌تر از احمدی‌نژاد بین این جماعت نیست.

انتخابات ریاست جمهوری؛ فرصت تحرک سیاسی

politics — Sat, 09 Mar 2013 08:47:45 +0000

اکبر گنجی

اکبر گنجی - انتخابات جمهوری اسلامی هیچ‌گاه آزاد و رقابتی و منصفانه نبوده است. شورای نگهبان صلاحیت مخالفان و متفاوت‌ها را رد کرده و کل دستگاه‌های تحت امر رهبری هم - از جمله فقهای شورای نگهبان- به سود فرد مورد نظر رهبر وارد بازی شده و می‌شوند.

در انتخابات همیشه تقلب- موثر یا ناموثر- صورت گرفته است. اگر یک اصلاح‌طلب از درون این فرآیند برون آید، دست و پایش در چنبره نظامی بسته می‌شود که می‌توان با قیاس‌های تاریخی آن را سلطانی خواند. در این ساختار، پیشاپیش از سیاستمدار اصلاح‌طلب امکان ایجاد تحولات بنیادین گرفته شده است.

اما ۸ سال گذشته چنان وضعیت را دگرگون کرده که معلوم نیست رئیس جمهور بعدی حتی قادر به حل و رفع مسائل و مشکلات اقتصادی باشد. (رجوع شود به مقاله در صورت پیروزی در انتخابات، چه کاری از دست اصلاح‌طلبان بر می‌آید)

در عین حال، آیت‌الله خامنه‌ای و بخش‌های اطلاعاتی و امنیتی نمی‌خواهند که چهره‌های شاخص اصلاح‌طلب نامزد انتخابات ریاست جمهوری شوند. از آن مهم‌تر، نمی‌خواهند و نمی‌گذارند که یکی از چهره‌های شاخص اصلاح‌طلب رئیس جمهور شود.

نیروهای نظامی و امنیتی دائماً از "فتنه ۹۲ " سخن گفته و می‌گویند. به زعم آنها، اصلاح‌طلبان، احمدی‌نژاد و یارانش و دولت‌های غربی به رهبری آمریکا، سه ضلع فتنه ۹۲ را تشکیل می‌دهند. (رجوع شود به مقاله فتنه ۹۲ یا فتنه سازی برای ۹۲)

به عنوان نمونه، سردار جوانی- مشاور سیاسی نماینده ولی فقیه در سپاه- در پانزدهم اسفند ۹۱ به فتنه اصلاح‌طلبان در انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ اشاره کرده و درباره آنان گفته است: "همان کسانی هستند که فتنه ۸۸ را به وجود آوردند مثل عناصر سازمان مجاهدین، عناصر جبهه مشارکت و کسانی که مدیریت دوره دوم خرداد را در دست داشتند. هم در دوره اصلاحات و هم در فتنه ۸۸ اینها با عوام‌فریبی به دنبال ربایش انقلاب و سرقت انقلاب بودند و به دنبال براندازی در کشور بودند... حالا اگر کسانی که در یک زمانی با انقلاب و امام بودند پیدا بشوند و با شعار دفاع از ملت با شعار دفاع از امام با نوعی عوام‌فریبی از طریق نفاق به دنبال براندازی نظام دینی باشند این آیا خیانت به مردم به انقلاب به کشور نیست؟...

... در دوره اصلاحات با این مساله مواجه شدیم کاری که دشمنان بیرونی با جنگ هشت ساله با کودتا با ترور با بمب‌گذاری و غائله‌های تجزیه‌طلبی نتوانستند انجام بدهند، اینها از طریق دیگری براندازی را شروع کردند... دقیقا اینها به دنبال سکولاریزه کردن و حذف دین از عرضه اجتماعی بودند... حجاریان به صراحت گفت که ما دنبال جمهوری و دمکراسی بودیم. جمهوری و دمکراسی با ولایت فقیه به دست نمی‌آید دیگر صریح‌تر از این که دنبال حذف ولایت فقیه بودند."

آیت‌الله خامنه‌ای و نیروهای نظامی و امنیتی تحت امرش با فضاسازی دائمی می‌کوشند تا اصلاح‌طلبان، خودشان در انتخابات نامزد نشوند. اگر هیچ کس زندانی نبود، اگر احزاب و رسانه‌ها و انتخابات آزاد بودند؛ سخن گفتن از هزینه‌مند کردن انتخابات فاقد معنا می‌شد. اما اینک که نظام آزادیخواهان را به اسارت گرفته است، هزینه‌مند کردن انتخابات بیش از هر وقت دیگری به کنشی اجتناب‌ناپذیر تبدیل شده است.

آنان برای عدم شرکت اصلاح‌طلبان دست به هر کاری زده و می‌زنند. از جمله مطرح ساختن فیلم‌های ارتباط دهنده موسوی و کروبی به آمریکا. (رجوع شود به مقاله فیلم مستند مثلث و انتخابات ریاست جمهوری) در اسارت نگاهداشتن موسوی و کروبی و رهنورد و دیگر زندانیان، تهدید دائمی فعالان غیرزندانی و ...

پرسش: با این ساختار و در این شرایط چه می توان کرد؟

پاسخ: بهتر است که اصلاح‌طلبان انتخابات ریاست‌جمهوری را رها کرده و به کار خود بپردازند.

پرسش: کاری که آنان باید بدان بپردازند چیست؟

پاسخ: مطرح کردن آزادی موسوی و کروبی و بقیه زندانیان سیاسی.

پرسش: مگر طی چند سال گذشته محمد خاتمی، عبدالله نوری، موسوی خوئینی‌ها، احمد منتظری، آیت‌الله دستغیب، آیت‌الله صانعی، آیت‌الله بیات و... چنین نکرده‌اند؟ مگر خاتمی و نوری و احمد منتظری به دیدار خانواده موسوی و کروبی و دیگر زندانیان نرفته و نمی‌روند و خواهان آزادی آنان نمی‌شوند؟

سخن گفتن از آزادی زندانیان سیاسی توسط من مقیم خارج که هیچ هزینه‌ای ندارد، اما حمایت داخلی و دیدار با خانواده "سران فتنه" هزینه‌مند است و انصافا باید گفت که آنان در این زمینه کوتاهی نکرده‌اند.

آخرین مورد دیدار عبدالله نوری با فرزندان موسوی است. به قول معروف، این خواست تحصیل حاصل است. چه کسی در خارج از ایران می‌تواند مدعی شود که از نظر فکری و عملی و دوستی بیش از خاتمی و نوری و خوئینی‌ها و... به موسوی و کروبی و رهنورد نزدیک‌تر است؟

پاسخ: همه نیروها و گروه‌های سیاسی اصلاح‌طلب و ساختارشکن باید حول آزادی کلیه زندانیان سیاسی جبهه واحدی تشکیل دهند.

پرسش: تأکید همه- از جمله نامزدهای انتخابات- بر آزادی کلیه زندانیان سیاسی (از جمله موسوی و کروبی) یک مطالبه به حق است که بیش از همه توسط نیروهای داخل کشور دنبال می‌شود. اما آیا تا زمانی که کلیه زندانیان سیاسی آزاد نشده باشند، نباید انتخابات را برای آیت‌الله خامنه‌ای و نظام "هزینه‌مند" کرد؟

اگر هیچ کس زندانی نبود، اگر احزاب و رسانه‌ها آزاد بودند، اگر انتخابات آزاد بود؛ سخن گفتن از هزینه‌مند کردن انتخابات فاقد معنا می‌شد. اما اینک که نظام آزادیخواهان را به اسارت گرفته است، هزینه‌مند کردن انتخابات بیش از هر وقت دیگری به کنشی اجتناب‌ناپذیر تبدیل شده است.

انتخابات ریاست جمهوری- با تمامی مسائل و مشکلاتی که دارد و به کوتاهی بیان شد- دارای کارکردهای فراوانی است که نباید رهایش کرد. نامزد نشدن چهره‌های شاخص اصلاح‌طلب ، خشنودی آیت‌الله خامنه‌ای و نیروهای سرکوبگر تحت امرش را فراهم می آورد.

بدین ترتیب آنان از شر نیرویی که دارای قدرت بسیج اجتماعی است خلاص می‌شوند و فقط با نیروی مخرب فاقد توان بسیج اجتماعی- یعنی احمدی‌نژاد- دست به گریبان خواهند بود. این یعنی انفعال تمام عیار و ادامه سکوت خیل بی‌شمار فعالان سیاسی.

اگر شکستن فضای مرگ و ایجاد تحرک اجتماعی ضروری است، انتخابات ریاست جمهوری یکی از این فرصت‌هاست. نفس اعلام کاندیداتوری چهره‌های شاخص تحرک‌زا بوده، امیدها را زنده خواهد کرد و شاید مخالفان را از انفعال در آورد.

انتخابات ریاست جمهوری، دارای کارکردهای فراوانی است که نباید رهایش کرد. نامزد نشدن چهره‌های شاخص اصلاح‌طلب، خشنودی آیت‌الله خامنه‌ای و نیروهای سرکوبگر تحت امرش را فراهم می آورد. بدین ترتیب آنان از شر نیرویی که دارای قدرت بسیج اجتماعی است خلاص می‌شوند و فقط با نیروی مخرب فاقد توان بسیج اجتماعی- یعنی احمدی‌نژاد- دست به گریبان خواهند بود.

اگر مخالفان نمی‌خواهند که آیت‌الله خامنه‌ای انتخاباتی آرام و بدون دردسر داشته باشد، قطعاً باید محمد خاتمی، عبدالله نوری، موسوی خوئینی‌ها، احمد منتظری، محمد رضا خاتمی،محمد نجفی، هاشمی رفسنجانی، ناطق نوری و... کاندیدا شوند.

رد صلاحیت همه اینها هزینه بسیاری برای جمهوری اسلامی به دنبال خواهد داشت. بدون تردید خاتمی، نوری، خوئینی‌ها، منتظری و هر فرد دیگری که اصلاح‌طلبان روی او اجماع کنند، رد صلاحیت خواهد شد.

مصطفی تاج‌زاده یکی از شجاع‌ترین زندانیان سیاسی کنونی است که دائماً از درون زندان اوین آیت‌الله خامنه‌ای را نقد می‌کند. جسم بیمار او را شکنجه کردند، اما همچنان ایستاده و زمامداری خودکامانه خامنه‌ای را سلطنتی و شاهانه می‌خواند. او همچنان از شعار "انتخابات آزاد" دفاع کرده و "انتخابات فرمایشی و شاهنشاهی" مهندسی شده توسط سپاه را نفی می‌کند.

چرا او به همسرش می‌گوید: '' از قول من به آقای خاتمی بگو حتما برای کاندیداتوری ثبت نام کند بی واهمه از رد صلاحیت''؟ پاسخ روشن است؛ تاج‌زاده که هزینه می‌دهد و زندان خود را هم برای نظام هزینه‌مند کرده و می‌کند، به دنبال هزینه‌مند کردن انتخابات برای آیت‌الله خامنه‌ای است. او می‌گوید:

''من دو سال پیش هم گفتم و هنوز هم معتقدم بزرگ شورای نگهبان که جنتی باشه در مقابل خاتمی خیلی کوچکتر از آن هست که فکر رد صلاحیت ایشون رو بکنه... اینا می‌خوان اصلاح‌طلب‌ها خودشون پا عقب بکشن ولی کور خووندن و باید یاد بگیرن که هزینه کاراشون رو خودشون بدن".

آیت‌الله خامنه‌ای و نیروهای نظامی و امنیتی تحت امرش به هیچ وجه حاضر نیستند با تکرار انتخابات ریاست جمهوری ۷۶ یا ۸۸ رویارو شوند. به همین دلیل با فضاسازی دائمی می‌کوشند تا اصلاح‌طلبان، خودشان در انتخابات نامزد نشوند. برای این که پیامدهای رد صلاحیت چهره‌های شاخص اصلاح‌طلب ناروشن است.

آنان نه تنها اینها را رد صلاحیت خواهند کرد، بلکه از هم اکنون لیست صدها چهره سیاسی تحرک‌آفرین را آماده کرده‌اند تا در موقعیت ضروری همگی را بازداشت کنند. پرسش مهم این است: در صورت رد صلاحیت اینها، اصلاح‌طلبان و جامعه چه واکنشی نشان خواهد داد یا چه واکنشی باید نشان دهد؟ با این که در این مورد می‌توان بسیار سخن گفت، اما سکوت مقتضای عقلانیت است.

اگر به چهره‌های شاخص اصلاح‌طلب اعتماد وجود دارد، باید از این "سرمایه اجتماعی" علیه استبداد و برای گذار مسالمت‌آمیز به نظام دموکراتیک ملتزم به آزادی و حقوق بشر استفاده کرد. آیا عبدالله نوری که سه سال در اوین زندانی بود، نگران هزینه دادن شخصی است؟ او به دنبال دموکراتیزه کردن ساختار سیاسی است، نه "سوریه‌ای کردن" یا "تجزیه ایران".

آیت‌الله خامنه‌ای و نیروهای امنیتی با سرکوب نیروهای مخالف معتقد به روش‌های غیرخشونت آمیز، نیروهای تجزیه طلب و موجه ساز سوریه‌ای کردن ایران را به عنوان اپوزیسیون اصلی جمهوری اسلامی بر می‌گزینند. (رجوع شود به مقاله دلیل موجه حصر موسوی و کروبی)

اما دموکراسی خواهان وارد هیچ طرحی نمی‌شوند که ایران را به افغانستان و عراق و سوریه تبدیل کند (خشونت‌های سوریه را هم اخلاقاً موجه قلمداد نمی‌کنند). هدف آنان دموکراتیزه کردن جامعه و کل ساختار سیاسی است، نه تبدیل ایران به ویرانه‌ای با میلیون‌ها کشته و زخمی و آواره.

گذار از "استبداد دینی" به "نظام دموکراتیک"- که نظامی سکولار است- یک چیز است، و گذار از ایران و تجزیه آن چیزی دیگر.

وزير اطلاعات: به شبکه ۶۰۰ نفره روزنامه‌نگاران ضربه زديم

news-zamaneh — Mon, 04 Mar 2013 10:07:29 +0000

حيدر مصلحی، وزير اطلاعات ايران روزنامه‌نگارانی که دستگير شدند را "دست‌نشانده استکبار" خواند و گفت با بازداشت اين روزنامه‌نگاران دشمنان نظام "آشفته" شدند.

به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی ايران (ايرنا)، حيدر مصلحی امروز، دوشنبه ۱۴ اسفندماه در اصفهان ضمن اعلام اين مطالب افزود: "برخی عوامل رسانه‌های داخلی مرتبط با شبکه‌های ضدانقلاب بودند که شناسايی آن‌ها باعث شد برنامه‌های دشمن بار ديگر با شکست مواجه شود."

وزارت اطلاعات ايران شامگاه شنبه هفتم بهمن، سليمان محمدی، ميلاد فدايی اصل، جواد دليری، ساسان آقايی، نسرين تخيری، پوريا عالمی، پژمان موسوی، اميلی امرايی، مطهره شفيعی، نرگس جودکی، اکبر منتجبی، صبا آذرپيک، کيوان مهرگان و حسين ياغچی، شماری از روزنامه‌نگاران را بازداشت کرد.

در پی آن دو روزنامه‌نگار ديگر به نام‌های علی دهقان و ريحانه طباطبايی در روزهای ۱۱ و ۱۲ بهمن‌ماه بازداشت شدند.

حيدر مصلحی: مجموعه‌ای متشکل از ۶۰۰ خبرنگار که ۱۵۰ نفر آنان در داخل کشور و مابقی در خارج کشور فعاليت رسانه‌ای خود را هماهنگ می‌کردند"، مورد ضربه نيروهای وزارت اطلاعات قرار گرفته‌اند

محمدجواد روح از دبیران ماهنامه مهرنامه نيز بعدازظهر روز گذشته ۱۳ اسفندماه از سوی مأموران امنیتی در منزل خود بازداشت شد.

در حال حاضر بيشتر اين روزنامه‌نگاران آزاد شده‌اند و تنها نسرین تخیری، ساسان آقایی، صبا آذرپیک، احسان مازندرانی و محمدجواد روح در زندان به‌سر می‌برند.

حيدر مصلحی در ادامه سخنان خود گفت: "مجموعه‌ای متشکل از ۶۰۰ خبرنگار که ۱۵۰ نفر آنان در داخل کشور و مابقی در خارج کشور فعاليت رسانه‌ای خود را هماهنگ می‌کردند"، مورد ضربه نيروهای وزارت اطلاعات قرار گرفته‌اند.

وزير اطلاعات ايران راه‌اندازی شبکه‌های ماهواره‌ای تلويزيونی را کار "ضدانقلاب" خواند و گفت: "اين برنامه‌ها به‌دنبال آن است تا خشم و عصبانيت مسلمانان را از استکبار بی‌اثر کند."

مصلحی همچنين در مورد حساس بودن انتخابات رياست جمهوری يازدهم در ايران سخن گفت و با اشاره به رويدادهای دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری در ايران در سال ۱۳۸۸ خورشيدی افزود: "هدف فتنه‌گران در انتخابات آتی، انتقام‌گيری و ضربه زدن به اصل نظام و انقلاب است."

وی تأکيد کرد: "هدف ما جلوگيری از به‌وجود آمدن فتنه، قبل از انتخابات است."

انتخابات يازدهم رياست جمهوری ايران قرار است روز ۲۴ خردادماه سال آينده برگزار شود.

دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری ايران که ۲۲ خردادماه ۱۳۸۸ (۱۲ ژوئن ۲۰۰۹)، برگزار شد به بزرگ‌ترين و طولانی‌ترين اعتراض‌های مردمی عليه حکومت ايران تبديل گرديد.

نتايج دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری در سال ۸۸ برای گروهی از نامزدها و مردم "تقلب" در انتخابات تلقی شد و با اعتراضات گسترده‌ای در جامعه روبه‌رو گرديد که نزديک به يک سال خيابان‌های تهران و برخی از شهرهای بزرگ عرصه گردهمايی‌ها و راهپيمايی‌های اعتراضی مخالفان بود.

در اين اعتراضات ده‌ها نفر کشته و گروه کثيری از مردم و فعالان سياسی و مدنی بازداشت شدند.

تماماً انتخاباتی و کاملاً از روی ترس

politics — Sat, 02 Mar 2013 19:23:51 +0000

گزارش از میان مردم

پارسا محمدی

پارسا محمدی - با یک دست وسایل بنایی را زیر بغل نگه داشته و با دست دیگر سیگارش می‌کشد. پک‌های محکمی به سیگار می‌زند که با دل پر او در تناسب کامل است. می‌گوید: چرا راضی نباشیم؟ کی گفته نباید راضی باشیم؟

«حرف حساب اینهایی که نمی‌خواهند دو قران پول توی جیب بدبخت، بیچاره‌ها باشد چیست؟ چرا آتش به حساب آخرت خودتان می‌زنید؟ چرا برای جد و آبادتان فحش درست می‌کنید؟ شما چه‌کاره مملکت هستید که مخالفید؟ اصلاً شما مخالف چی هستید؟

زن و بچه‌های من فقط وقتی گوشت می‌خورند که کسی نذری بیاورد. پول گوشت خریدن ندارم. به خدا ندارم، به پیغمبر ندارم، به امام حسین ندارم. قبلاً آشغال گوشت می‌خریدم آبگوشتی جلوی این بچه‌ها می‌گذاشتم اما الان یک گرم گوشت هم قیمتی شده. به خدا زنم استخوانش پوک شده، قلم خالی را وزن می‌کنند و می‌فروشند.

چرا فقط خودتان را می‌بینید؟ چرا فکر می‌کنید مملکت فقط برای شماست؟ ما آدم نیستیم؟ زن و بچه ما آدم نیستند؟ برای خودتان خانه دارید، ماشین دارید، حقوق دارید، بیمه دارید، کیف دنیا را می‌کنید، چه خبر دارید که ما چطوری زندگی می‌کنیم. عکس مرا بنداز، بزن توی روزنامه ببینند شاید از موی سفیدم خجالت بکشند. این دست من است. شده مثل مجسمه. به خدا وقت گچ درست کردن، این آب مثل تیزآب می‌خواهد پوست دستم را بلند کند.

کی گفته خامنه‌ای می‌خواهد بدهد؟ ای لعنت به گور پدر و مادرش. لعنت به جد و آباد این آخوندها با این مملکتی که درست کردند. کجا خامنه‌ای داده؟ پول احمدی‌نژاد است. یک نفر در این مملکت پیدا شد چند سال دست این ملت را گرفت. نترسید. چند ماه دیگر می‌رود و دوباره مملکت می‌افتد دست شما. دوباره مثل قبل دزدی کنید تا از چشم‌تان بزند بیرون. اللهی به حق دست بریده قمر بنی هاشم هر کس سنگ می‌اندازد جلوی این کارهای احمدی‌نژاد، زن و بچه‌اش از گرسنگی جلوی چشمش دست و پا بزند و برایش راه نجاتی نباشد.»

***

یحیی آل‌اسحاق، رئیس اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران در گفتگو با خبرگذاری مهر اعلام کرده است، از طرف "دولت و مجلس" از هفته اول اسفند، کمک جبرانی به ۷ دهک جامعه پرداخت خواهد شد. براساس اطلاعات موجود، به ازای هر نفر ۷۰ تا ۹۰ هزار تومان اختصاص می‌یابد که رقم ۷۰ هزار تومان برا‌ی ۶۰ میلیون نفر و رقم ۹۰ هزار تومان برای اعضای کمیته امداد و بهزیستی است که بر این اساس، به نظر می‌رسد باید حدود ۶ هزار میلیارد تومان تخصیص یابد.

وی تاکید کرده است با توجه به اثر این تصمیم در پایه پولی و تورم، باید تصمیم به پرداخت صورت گیرد چراکه هم اکنون پایه پولی ۹۲ هزار میلیارد تومان است که اضافه شدن این ۶ هزار میلیارد تومان تورم ۶ تا ۷ درصدی ایجاد می‌کند که باید در محاسبات این موضوع دیده شود. (منبع)

در مقابل محمدحسن آصفری، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس اعلام کرده ۷۰ هزار تومانی که قرار است از سوی رئیس دولت به مردم پرداخت شود "هدیه رهبری" است. او گفته است: این مبلغی که قرار است از سوی رئیس دولت به مردم پرداخت شود هدیه رهبری است و در جلسه‌ای که تعدادی از نمایندگان و دولت باهم داشتند مقام معظم رهبری فرمودند كه برای معیشت مردم باید فکری شود و در این شب‌ها به اقشار آسیب‌پذیر و آحاد متوسط و دیگر اقشار کمک‌هایی شود.

«احمدی‌نژاد رئیس جمهور ایران نیست. رئیس جمهور ما آقای موسوی است که در حصر هستند. کسی که با رای مردم به قدرت نرسیده باشد باید برای راضی نگه داشتن طرفدارهایش که در انتخابات ضرب در پنج شده‌اند مدام به آنها پول بدهد.»

آصفری گفته است «با توجه به تورم بالای ۳۵ درصد این یارانه عیدی حلال مشکلات مردم نخواهد بود ولی كمكی برای حل بخشی از مشکلات خانواده‌ها محسوب می‌شود.»

روزنامه دنیای اقتصاد نیز اعلام کرده است «براساس اطلاعات رسیده، احتمال واریز همزمان عیدانه و یارانه نقدی اسفندماه امسال در دهه اول آخرین ماه زمستان وجود دارد». در این صورت بسته به تعداد خانوار، مبلغی بین ۲۳۱ هزار تا یک میلیون و ۱۵۵ هزار تومان به خانواده‌های دو تا ۱۰ نفره پرداخت خواهد شد.

***

اگر پدرم می‌داد، راضی بودم!

محمدرضا ۲۲ ساله است. هیکل ورزشکاری دارد و بسیار آدم خنده‌روئی است. معتقد است اگر بخواهد به مشکلات فکر کند و غصه بخورد یک شبه موهایش سفید می‌شود و باید مثل پیرمردها با عصا راه برود. می‌گوید: «والله کی از پول خوش‌اش نمی‌آید که من نخواهم. دست‌اش درد نکند. هرچقدر بیشتر، بهتر. فقط مسئله ما این است که پول یارانه ما دست پدر و مادرها است. به پدرم می‌گویم حداقل نصف‌اش را به خودم بده، می‌گوید: رویت را زیاد نکن. همینکه هر ماه یک چیزی از خودت نمی‌گیرم، بگذارم روی این پول برای صاف کردن پول آب و برق و بقیه چیزها برو خدا را شکر کن!

تازگی‌ پدر و مادرها اینجوری شده‌اند. معذرت می‌خواهم به دستشوئی رفتن آدم هم گیر می‌دهند. این فکر رفته توی مغز این پدر و مادرها که هزینه فقط آب، برق، گاز و تلفن است. فکر این نیستند که بابا دلار شده ۴۰۰۰ تومان، حالا یک لیتر آب بیشتر، یک ساعت برق بیشتر، اینها چه فرقی دارد. کار مملکت از بیخ خراب است. ربطی به آب دستشوئی ندارد.

خوب است شب عید این پول را می‌دهند از دست نالیدن این پدر و مادرها خلاص می‌شویم. خودمانیم حق دارند. پسته شده کیلوئی ۵۰ هزار یعنی اگر ۷۰ هزار تومان به من بدهند، −به خودم که نه، به پدرم بدهند− می‌شود پول یک کیلو پسته با دو کیلو تخمه. بد نیست. عید می‌نشینیم پسته و تخمه می‌شکنیم. از بیکاری بهتر است.»

جرات ندارم به آینده فکر کنم!

سر و وضعش نماد کامل یک "خانم معلم" است. مقنعه چانه‌دار، آستین‌هائی که به جای تخته پاک‌کن استفاده شده‌ و گچی هستند. کفش‌های ساده و چادر سیاه تقریبا کهنه. بیست سال سابقه کار دارد. دو دختر و یک پسر دارد. به گفته خودش "متاسفانه" همسرش هم دبیر است.

درباره واریز عیدی شب عید می‌گوید:«حرف یک چیز است و واقعیت یک چیز دیگر. بعضی از گفته‌ها بر اساس علم و دانش است و بعضی از حرف‌ها از جنس مقالاتی که فقط صفحه روزنامه را پر می‌کنند. نظر اساتید دانشگاه و کارشناسان اقتصاد این است که این پول‌ها خودش نقدینگی است و تورم را زیاد می‌کند. این حرف درستی است. حاصل زحمات، علم و تحقیق متخصصان است. این مشکل وجود دارد ولی راه‌حل آن ندادن پول به مردم نیست.

«وقتی دلار گران نشده بود و وضعیت عادی بود، مردم زیر بار هزینه شب عید کم می‌آوردند. امسال با این وضعیت که مشخص است همه مردم محتاج پول و کمک هستند. باور کنید جرات ندارم به آینده فکر کنم. ترس همه وجودم را می‌گیرد و قلبم تند می‌زند. این وضعیت تا کی می‌خواهد ادامه داشته باشد؟ »

من یک مادر هستم. سر کلاس، بچه‌ها از زندگی‌شان برایم تعریف می‌کنند. زندگی مردم سخت شده، مردم با مشکل زندگی می‌کنند.

ما سنت و فرهنگی داریم. درست یا غلط، دید و بازدید عید را داریم. هر سال با همسرم حرف می‌زنیم و می‌گوئیم دیگر به کسی اسکناس درشت هدیه نمی‌دهیم اما هر سال باید عیدی بدهیم، آجیل شب عید بگیریم، رفت و آمد کنیم و...! نمی‌شود. حرف زدن یک چیز است و واقعیت یک چیز دیگر.

از همه مردم سوال کنید. وقتی دلار گران نشده بود و وضعیت عادی بود، مردم زیر بار هزینه شب عید کم می‌آوردند. امسال با این وضعیت که مشخص است همه مردم محتاج پول و کمک هستند. باور کنید جرات ندارم به آینده فکر کنم. ترس همه وجودم را می‌گیرد و قلبم تند می‌زند. این وضعیت تا کی می‌خواهد ادامه داشته باشد؟ »

این خیانت به کشور است!

احمد ۲۶ ساله است و در یک مؤسسه آموزشی کار می‌کند. درباره عیدی دولت می‌گوید: «احمدی‌نژاد رئیس جمهور ایران نیست. رئیس جمهور ما آقای موسوی است که در حصر هستند. کسی که با رای مردم به قدرت نرسیده باشد باید برای راضی نگه داشتن طرفدارهایش که در انتخابات ضرب در پنج شده‌اند مدام به آنها پول بدهد.

با این پول تورم در کشور افزایش پیدا می‌کند و ارزش پول ملی کاهش پیدا می‌کند. تمام صنایع ایران با اجرای سیاست‌های اقتصادی احمدی نژاد در حال نابودی است. پرداخت یارانه با منطق اقتصاد آزاد جور در نمی‌آید. این خیانت به کشور است.»

− به نظر شما هر کس این پول را بگیرد به کشور خیانت کرده است؟
− طرفداران آقای احمدی نژاد به دلیل بی سوادی و فقر درحال خیانت به کشور هستند. این مردم با حمایت از احمدی‌نژاد در انتخابات و بعد از انتخابات به کشور ضربه می‌زنند. این‌ها را در هیئت‌های مذهبی سازماندهی می‌کنند. همین‌ها هستند که عضو انصار حزب‌الله و گروه فشار هستند.

− صحبت از پرداخت این پول به ۷۰ میلیون ایرانی است. نه فقط به طرفداران آقای احمدی‌نژاد و طبقه پائین جامعه.
− با این پول‌ها ننگ تقلب در انتخابات ۸۸ پاک نمی‌شود. مرم نباید فریب بخورند.

− پس شما مخالف این طرح هستید. به نظر شما چه راه‌کارهائی برای مخالفت با این طرح وجود دارد؟
− باید از مجلس حمایت کرد تا طرح عدم کفایت احمدی‌نژاد تصویب شود. نباید اجازه داد دوره او تمام بشود. باید با رسوائی از قدرت کنار برود. خوشبختانه مجلس اجازه اجرای فاز دوم هدفمندی یارانه‌ها را به احمدی‌نژاد نداد. این طرح با چراغ سبز رهبری بوده است وگرنه مجلس به دولت اجازه این کار را نمی‌داد.

«خوب است شب عید این پول را می‌دهند از دست نالیدن این پدر و مادرها خلاص می‌شویم. خودمانیم حق دارند. پسته شده کیلوئی ۵۰ هزار یعنی اگر ۷۰ هزار تومان به من بدهند، می‌شود پول یک کیلو پسته با دو کیلو تخمه. بد نیست. عید می‌نشینیم پسته و تخمه می‌شکنیم. از بیکاری بهتر است.»

− شما حاضر هستید به عنوان مخالف این طرح از دریافت آن خودداری کنید؟
− اگر همه حاضر باشند این کار را بکنند چرا که نه.

− اگر همه حاضر نشوند چه؟ شما از گرفتن این مبلغ خودداری می‌کنید؟
− فکر می‌کنید برگشت این پول به کجاست؟ در اختیار دولت و در بودجه دولت می‌رود. این پول را می‌گیرم تا فشار بیشتری به دولت احمدی‌نژاد بیاید.

− با گرفتن این پول چه فشاری به دولت احمدی‌نژاد خواهد آمد؟
− افزایش نقدینگی، بالا رفتن تورم، افزایش اختلافات بین نیروهای سرکوبگر در جمهوری اسلامی،..

− شما در اول حرف‌های خودتان این طرح را به دلیل بالابردن تورم در کشور، خیانت ارزیابی کردید؟
−بله

− طرح شما هم برای مخالفت، گرفتن پول و بالا بردن تورم است. چه تفاوتی دارد؟
− تفاوت در این است که احمدی‌نژاد با تقلب در انتخابات جای رئیس جمهور منتخب مردم را گرفته است و باید هرکاری از دستمان بر می‌آید انجام بدهیم تا دولت او با بی‌آبروئی و مشکلات بیشتری دچار شود.

خودشان فهمیده‌اند مردم دیگر نفس ندارند!

خانمی ۵۴ ساله است. خانه‌دار و صاحب شش فرزند است. دو فرزند او ازدواج کرده‌اند و بقیه با او زندگی می‌کنند. خبر ندارد که قرار است این عیدی را دریافت کند. از خوشحالی در پوست خودش نمی‌گنجد.

«خدا از دهانت بشنود. اینجوری که شما می‌گوئی اعلام شده، حتماً می‌دهند. همیشه خوش خبر باشی. به خدا عزا گرفته بودم برای این بچه‌ها از کجا لباس نو بخرم. خیلی اوضاع بدی شده. امروز چیزی را نخری فردا باید گران‌تر بخری. قبلاً پنجاه هزار تومان می‌دادم به پسرم، می‌رفت برای خودش یک شلوار و پیراهن می‌خرید اما آلان می‌رود یک شلوار لی می‌خرد ۱۰۰ هزار تومن. کفش خوبی که پاره نشود کمتر از ۷۰ هزار تومن نیست. جوان‌‌اند، می‌خواهند سری در سرها داشته باشند. تازه بچه‌های قانع و اهلی هستند. حال و روز ما را می‌فهمند.

از همین مغازه بالائی داشتم آجیل قیمت می‌کردم. قیمت‌ها سرسام است. همه گرفتارند. منتظریم پول یارانه‌ها را بریزند تا برویم چهارتا تخمه و پسته بخریم شب عید مهمان می‌آید، بگذاریم جلویشان. من تورم و اینها را نمی‌فهمم اما گرانی است. خیلی گرانی است. مردم این پول را می‌زنند به یک زخمی از زندگی. به قول معروف گفتنی، دولت راضی است، مردم راضی‌اند، گور پدر آدم ناراضی. آنها که مخالف هستند حتماً وضع‌شان خوب است وگرنه کی از پول بدش می‌آید؟

اینقدر وضع خراب است که مردم نفس‌شان بالا نمی‌آید. خودشان فهمیده‌اند مردم دیگر نفس ندارند و دلشان سوخته است. وقتی دولت خودش می‌داند مردم دست‌شان خالی است، مخالفت کردن کاسه داغ‌تر از آش شدن است.»

من به عنوان اقتصاد دان صحبت می‌کنم

«ر» اقتصاددان مقیم ایران است. در ابتدای گفته‌هایش به این موضوع اشاره می‌کند که به عنوان یک اقتصاد دان از تاثیر تصمیمات دولت روی اقتصاد کشور صحبت می‌کند.

قیمت‌ها سرسام است. همه گرفتارند. منتظریم پول یارانه‌ها را بریزند تا برویم چهارتا تخمه و پسته بخریم شب عید مهمان می‌آید، بگذاریم جلویشان. من تورم و اینها را نمی‌فهمم اما گرانی است. مردم این پول را می‌زنند به یک زخمی از زندگی. آنها که مخالف هستند حتماً وضع‌شان خوب است وگرنه کی از پول بدش می‌آید؟

«به صورت مطلق می‌توان ادعا کرد کسانی که این پول را دریافت می‌کنند موافق این طرح هستند. یک اعتبار مالی برای ۷۰ میلیون نفر در نظر گرفته شده است که تقریباً به صورت مساوی توزیع خواهد شد. در شرایطی که به دلیل اجرای سیاست‌ سوبسیدزدائی و هم زمانی این سیاست‌ها با تحریم‌های شدید بین‌المللی مشکلات شدیدی در زندگی مردم به وجود آمده است طبیعی است دریافت‌کنندگان از این تصمیم استقبال خواهند کرد. اما پذیرش مردم یک مسئله است و تاثیر این تصمیم دولت یک مسئله دیگر.

همه مردم بارها اسم "نقدینگی" را شنیده‌اند. نقدینگی مجموع پولی است در دست مردم یک جامعه که بیرون از محدوده مخارج روزانه و ماهیانه آنها، قدرت وارد شدن به عرصه اقتصاد در قالب داد و ستد را دارد. مجموع این نقدینگی در کشور ما یک رقم درشت است. طبق پاره‌‌ای از آمارها در دوران آقای احمدی‌نژاد در هر روز کاری و غیر تعطیل رقمی در حدود ۲۴۱ میلیارد تومان به حجم نقدینگی کشور افزوده ‌شده است. در یک اقتصاد رو به رشد این امر مثبت است. عامل گردش مالی در کشور و تامین اعتبار واحدهای تولیدی است. به تولید داخلی یک کشور و به بازار کشش و رونق می‌دهد اما اقتصاد ایران یک اقتصاد تولیدی نیست. اقتصادی مبتنی بر واردات است. بخش تولید در ایران به شدت وابسته به تکنولوژی و ماده خام از خارج کشور است.

اتفاقی که افتاده این است که در اثر حذف سوبسیدها و افزایش هزینه‌های تولید، واحد‌های صنعتی ایران منطق اقتصادی خود را از دست داده‌اند. این منطق اقتصادی ساده است. کسب سود از فرآیند تولید و سرمایه‌گذاری. در وضعیت موجود این منطق زیر سوال رفته است. یعنی افزایش هزینه تولید سبب شده است که قیمت تمام شده کالا در حوزه قدرت خرید مردم نباشد.

به فرض شما صاحب یک کارخانه هستید که زمین و ماشین آلات آن ۱۰ میلیارد تومان ارزش دارد. ترجیح می‌دهید کارخانه را بفروشید و پول آنرا در بانک بخوابانید و بدون زحمت ۲۰ درصد سود آنرا بگیرید یا سرمایه خود را صرف تولید کالائی کنید که یا ماده اولیه آن مشمول تحریم است و یا با توجه به افزایش قیمت انرژی و سایر هزینه‌ها، تولید آن به صرفه نیست؟ البته راه‌های جذاب‌تری برای شما وجود دارد. استفاده از سرمایه ۱۰ میلیارد تومانی خود برای دلالی و کسب سود بالا. مثلاً خرید و فروش ارز، مسکن، طلا، واردات و غیره.

در هر نوبت پرداخت یارانه‌ها و در هر بار پرداخت نقدی به مردم مانند طرح پرداخت عیدی همراه با یارانه‌ها، یک حجم جدید از نقدینگی به ساختار اقتصاد ایران تحمیل می‌شود. این نقدینگی یک مجموعه نقدینگی از مبالغ کوچک است. یعنی ۶ میلیارد تومان عیدی به همراه تقریباً ۲.۵ میلیارد تومان یارانه واریزی، تقسیم بر ۷۰ میلیون نفر شده است. اگر متوسط خانوار ایرانی را چهار نفر در نظر بگیرید تقسیم بر هفده و نیم میلیون خانوار شده است.

این نقدینگی نمی‌تواند صرف ایجاد واحد تولیدی بشود یا مشکل نقدینگی واحدهای تولیدی را رفع کند. فقط می‌تواند وارد بازار خرید و فروش شود. یعنی تقاضا را افزایش دهد. وقتی پول در دست مردم وجود داشته باشد و مقدار کافی کالا برای جذب این پول وجود نداشته باشد ما با تورم رو‌به‌رو هستیم. این نقدینگی صرف خرید‌های خرد در هر حوزه‌ای مانند موبایل، دلار، سکه، خودرو و غیره شود و با افزایش ناگهانی تقاضا، جهشی در قیمت‌ها ایجاد خواهد کرد. برای تامین این اعتبار نیز ۲ راه وجود دارد. بیرون کشیدن بودجه عمرانی و تولیدی کشور، یا فعالیت دلالی دولت تحت عنوان فروش ارز در بازار آزاد یا چاپ پول توسط دولت.

«توزیع این پول تماماً انتخاباتی و کاملاً از روی ترس است. می‌خواهند در چند ماه باقی‌مانده تا انتخابات دل مردم را به دست بیاورند و از ایجاد جرقه‌های نارضایتی در طبقات فرودست جامعه جلوگیری کنند. هرچه به انتخابات نزدیک‌تر شویم جناح آقای احمدی‌نژاد کیسه را شل‌تر خواهد کرد.»

در مورد سوم به دلیل اینکه این پول‌ها بدون پشتوانه هستند کالا‌ها واقعی و ملموس که حاصل نیروی کار انسان است با برگه‌هایی به نام پول تعویض می‌شود که فاقد پشتوانه طلای یا فلزات گران‌بها است و حاصل هیچ فرآیندی در تولید و ارائه خدمات نیست. نتیجه کاهش ارزش پول در دست مردم است. بنابراین بخشی از ارزش پولی که حاصل کار و تلاش مردم است طی فرآیندی که به چشم‌بندی و شعبده‌بازی شباهت دارد به جیب دولت و حکومت می‌رود.»

تماماً انتخاباتی و کاملاً از روی ترس

یکی از فعالان سیاسی ایران می‌گوید: «بالاخره دولت بخشی از منابع مالی را که برای انتخابات کنار گذاشته بود، بیرون کشید. مدت‌هاست مسئولان نظارتی کشور، فعالان سیاسی، اصحاب رسانه و نمایندگان مجلس از مفقود شدن منابع دولتی و واریز نشدن درآمدهای نفتی به خزانه صحبت می‌کنند. آقای احمدی‌نژاد هربار با تهدید رهبری به افشای ردیف بودجه‌های مخفی −که احتمالاً شامل هزینه‌های نظامی ایران در عراق، لبنان، سوریه و فلسطین است− تقصیر را متوجه رهبر و سپاه پاسداران می‌کند.

سوال مناسب این است که این پول چه کسانی را بیشتر تحت تاثیر قرار خواهد داد؟ جواب من این است که در درجه اول فقرا و مفلسین، در درجه دوم کارگران و زحمتکشان، در درجه سوم کارمندان رده پائین دولتی شامل معلمان و پرستاران و غیره. برای لایه‌های بالائی طبقه متوسط و لایه‌های بالائی هرم اقتصادی کشور این پول فقط می‌تواند به عنوان پول خرد و پول توجیبی بچه‌های خانواده باشد.

از طرفی در اخبار مشاهده می‌کنید به بهانه یک زورگیری شروع به بازداشت افرادی به عنوان "اراذل و اوباش" کرده‌اند. نمایش عمومی این افراد در تلویزیون و گرداندن آنها در خیابان و افزایش اعدام‌ها برای ایجاد رعب و وحشت گسترده در بین مردم طبقات پائین −یعنی پتانسیل شورش− است.

توزیع این پول، زدن دو نشان با یک تیر است. این تصمیم تماماً انتخاباتی و کاملاً از روی ترس است. می‌خواهند در چند ماه باقی‌مانده تا انتخابات دل مردم را به دست بیاورند، اندکی از فشارهای اقتصادی بکاهند و از طرف دیگر در یک بزنگاه سخت معیشتی و روانی به نام شب عید و هزینه‌های مرسوم آن در ایران، از ایجاد جرقه‌های نارضایتی در بین طبقات فرودست جامعه جلوگیری کنند.

من فکر می‌کنم هرچه به انتخابات نزدیک‌تر شویم جناح آقای احمدی‌نژاد کیسه را شل‌تر خواهد کرد و از این بذل و بخشش‌ها بیشتر انجام خواهد داد. به خصوص که تحرکات اخیر احمدی‌نژاد در مجلس و سخنرانی ۲۲ بهمن نشان دهنده تصمیم جدی دولت برای ورود به عرصه انتخابات با هدف پیروزی است.»

درگیری‌ بالایی‌‌ها و شکاف بالا و پایین؛ اساس کدام است؟

politics — Sun, 24 Feb 2013 20:46:44 +0000

ناصر کرامتی

ناصر کرامتی − «رحیم مشایی رد صلاحیت شود، احمدی‌نژاد انتخابات را برگزار نمی‌کند و کشور شلوغ می‌شود. رحیم مشایی را تایید صلاحیت کنند، سپاه و بسیج کشور را به هم می‌ریزند. احمدی‌نژاد از کار برکنار شود، بصیرت "آقا" زیر سوال می‌رود. احمدی‌نژاد به کارهایش ادامه دهد، احمدی نژاد پشت پرده آقا را روی میز می‌ریزد. پیدا کنید پرتقال فروش را»!

این متن یک پیام کوتاه است که از شماره‌ای ناشناس برای علی فرستاده شده است. می‌گوید: «هر چند وقت یکبار از این اس‌ام‌اس‌ها می‌زنند. با خط ایرانسل می‌فرستند. شماره‌هایی که پیامک می‌فرستند، همیشه خاموش است.»

«همه غلط می‌کنند»

بعد از حواشی جنجالی جلسه استیضاح وزیر کار ایران، رهبر جمهوری اسلامی محتاطانه و با تاخیر به این ماجرا وارد شد و در سخنانی نرم اما هشدار آمیز از دولت و مجلس خواست به اختلافات‌ موجود پایان دهند. خامنه‌ای در سخنرانی خود گفت: «‌از مسئولان توقع داریم با صبر، میدان ندادن به احساسات سرکش و ملاحظه مسائل کشور، همه توان و نیروها را برای حل مشکلات مردم متمرکز کنند و حالا که دشمنی‌های دشمن شدت یافته، آنها هم رفاقت‌هایشان را شدت دهند.»

اشاره او به رئیس جمهور و رئیس مجلس بود که جلوی چشم خبرنگاران و در جلسه‌ای که به صورت مستقیم از رادیو پخش می‌شد، یکدیگر را به فساد اقتصادی گسترده متهم کردند. محورهای اصلی سخنرانی رهبر جمهوری اسلامی عبارت بودند از:

یک: در این ماجرا متأسفانه رئیس یک قوه به استناد یک اتهام ثابت نشده و حتی مطرح نشده در دادگاه، دو قوه دیگر یعنی مجلس و قوه قضاییه را متهم ساخت که کاری بد، ‌غلط، نامناسب،‌ خلاف شرع، خلاف قانون و خلاف اخلاق بود.

دو: استیضاح اخیر نیز کاری غلط بود. ‌استیضاح باید فایده‌ای داشته باشد اما چند ماه مانده به پایان کار دولت،‌استیضاح یک وزیر آن هم به خاطر مساله‌ای که مربوط به وزیر نیست،‌ چه علت و فایده‌ای دارد؟

سه: در داخل مجلس هم کسانی حرف‌های نامناسب بر زبان آوردند که آن هم غلط بود.

چهار: اینکه عده‌ای برخی را ضد ولایت و ضد بصیرت بنامند و شعار بدهند نظیر آنچه اخیراً در قم روی داد، اقدامی غلط است و بنده کاملاً مخالف این کارها هستم که قبلاً هم نظیر آن در مرقد مطهر حضرت امام اتفاق افتاد و به مسئولان تذکر دادم جلوی این کارها را بگیرند.

پنج: اینکه که فشارها و تحریم ها، ملت را به زانو در می‌آورد و آنها را از نظام جدا می‌کند،‌کاملاً غلط و ناشی از بدفهمی است.

شش: البته گله امروز من از برخی سران و مسئولان موجب نشود عده ای راه بیفتند و علیه این و آن شعار دهند که با این کار هم مخالف هستیم. این کار هم کار غلطی است.

خامنه‌ای پیش از این نیز اعلام کرده بود از نظر او «تا روز انتخابات ۹۲هرکسی که بخواهد اختلاف‌ها را به میان مردم بکشاند و از احساسات آنها در جهت اختلافات استفاده کند،‌ قطعاً به کشور خیانت کرده است.»

«خامنه‌ای در حال پرداخت هزینه حمایت از احمدی‌نژاد است. جنس احمدی‌نژاد با جنس سایر عوامل و زیر دستان آقای خامنه‌ای تفاوت دارد. هر تصمیمی از سوی خامنه‌ای برای جدا کردن خود از احمدی‌نژاد یک بازی دو سر باخت است. خامنه‌ای باید بین هزینه و خطر بیشتر از یک سو و اقرار به اشتباه از سوی دیگر یکی را برگزیند. انتخابی که برای او حکم سرکشیدن جام زهر دارد.»

اما از آنجا که روسای قوا حرف‌های او را جدی نگرفتند این بار هشدار خود را به طریق دیگر مطرح کرد و بعد از سرزنش‌ همه طرف‌های درگیر گفت: «بنده فعلاً نصیحت می‌کنم.» حرفی که البته با توجه به نادیده گرفتن حرف‌های قبلی او، بیشتر نشانه ضعف و خالی بودن چنته رهبر جمهوری اسلامی از مهره‌های مطیع و یک دست است.

ادامه درگیری‌های سیاسی درون نظام

با وجود موضع‌گیری رسمی خامنه‌ای و "گریه حضار" از شنیدن ناراحتی و دلخوری رهبر از اختلافات، تبلیغات گسترده صدا و سیما و تریبون‌های مذهبی مبنی بر هم‌نظر بودن مردم ایران با رهبر جمهوری اسلامی، انتشار نامه های عذرخواهی برادران لاریجانی و نمایندگان مجلس خطاب به رهبر و انتشار نامه متفاوت و البته مسبوق به سابقه_ احمدی‌نژاد در وصف دلبستگی و ارادت او و دولتش به آقای خامنه‌ای، به نظر می‌رسد این اختلافات بسیار جدی‌تر از آن است که به شیوه‌های مسالمت‌آمیز و غیرحذفی قابل حل باشند.

بعد از صحبت‌های رهبری، طبق معمول نخستین حمله از سوی احمدی‌نژاد صورت گرفت. او در نشست استانداران سراسر کشور سختانی گفت که خبرگزاری‌ها تیترهای مختلفی از آن منتشر کردند. مهر نوشت: «اولین اظهارات احمدی نژاد پس از سخنرانی رهبر انقلاب»، ایسنا نوشت: «تا آخرین لحظه پای کار ایستاده‌ایم» و فارس نوشت: «توان دولت در تحمل فشارها زیاد است اما تا ۱۲ مرداد ۹۲ ایستاده‌ایم».

احمدی‌نژاد در اظهاراتی که آشکارا رهبری، سپاه پاسداران و مجلس را هدف گرفته بود، گفت: «دولت موضع خود را در برابر انتخابات شفاف و صریح اعلام کرده و معتقدیم هیچ کس نباید یا نمی‌تواند در انتخاب مردم دخالت کند و این حق منحصراً در اختیار مردم است. (منبع)

از سوی دیگر میدان، دادستان كل كشور در تازه‌ترین نشست خبری خود از تشکیل دادگاه رسیدگی به تخلفات قضات در پرونده کهریزک صحبت کرده است و اینکه در ماجرای پخش فیلم برادر لاریجانی در مجلس، مرتضوی بازداشت و « وسايلی كه براي ارتكاب خلاف از آن استفاده شده بود شناسايی و كشف شد.»

سخنگوي دستگاه قضائي از احضار فاضل لاريجاني و بابك زنجاني به دادگاه هم خبر داد. او گفت: «هر دو نفري كه نام برديم به دادگاه احضار شدند و براي آنها قرار صادر شده و رسيدگی به پرونده ادامه دارد.» (منبع)

پس از اظهارات سخنگوی قوه قضاییه، دفتر رئیس جمهور مواضع او را درباره مسئله فساد اقتصادی هدف قرار گرفت و مرکز روابط عمومی دفتر رئیس جمهور با انتشار اطلاعیه‌ای «ایجاد تردید سخنگوی دستگاه قضا درباره ارسال فهرست اسامی بدهکاران بانکی به رئیس قوه قضائیه را تقویت کننده شائبه فقدان انگیزه پیگیری جدی این مسئله دانست.» در این اطلاعیه تاکید شد «انتظار می‌رود قوه قضائیه با ورود قاطع به این موضوع، عدالت را در عمل درباره همگان بدون تبعیض اجرا کند». اشاره‌ای مستقیم به ماجرای فساد اقتصادی برادر رئیس قوه قضائیه که احمدی‌نژاد پیش‌تر فیلمی از او در مجلس پخش کرده بود.

رئیس دستگاه قضائی جمهوری اسلامی با حمله تلویحی به احمدی‌نژاد اعلام کرده است: «خيلی‌ها دلشان می‌خواهد دستگاه قضا تابع باشد و همه چيز را بپذيرد. برخی بخاطر استقلال دستگاه قضا آن را مورد بي‌مهری قرار می‌دهند و اين هزينه‌ای است كه ]دستگاه قضا[ براي حفظ استقلال پرداخت كرد.» (منبع)

«به عمد هزینه بار رهبری می‌کند»

یکی از فعالان سیاسی مقیم شهر تبریز عقیده دارد: «اکنون جای شک و تردید برای کسی باقی نمانده است که خامنه‌ای در حال پرداخت هزینه حمایت از احمدی‌نژاد است. جنس احمدی‌نژاد با جنس سایر عوامل و زیر دستان آقای خامنه‌ای تفاوت دارد.

«احمدی‌نژاد به عمد هزینه بار رهبری می‌کند. دلیل این کار آماده کردن جامعه برای یک بحران بزرگ احتمالی است. یکی از نزدیکان او باید تایید صلاحیت شود و اگر نشود او باید مستقیم جلوی رهبری بیایستد. اگر جامعه حالت خنثی داشته باشد، مردم هر جرقه‌ای را در زمان تایید صلاحیت‌ها اقدامی انتخاباتی و زودگذر تلقی می‌کنند اما اگر جامعه همینطور به مسیر خود ادامه دهد، این رویارویی تبدیل به یک مشکل جدی سیاسی برای رهبر می‌شود.»

موقعیت احمدی‌نژاد نیز قابل قیاس با هیچ یک از روسای جمهور پیشین یا روسای قوای سه گانه در ایران نیست. هر تصمیمی از سوی خامنه‌ای برای جدا کردن خود از احمدی‌نژاد یک بازی دو سر باخت است. خامنه‌ای باید بین هزینه و خطر بیشتر از یک سو و اقرار به اشتباه از سوی دیگر یکی را برگزیند. انتخابی که برای او حکم سرکشیدن جام زهر دارد.

احمدی‌نژاد به عمد هزینه بار رهبری می‌کند. دلیل این کار آماده کردن جامعه برای یک بحران بزرگ احتمالی است. یکی از نزدیکان او باید تایید صلاحیت شود و اگر نشود او باید مستقیم جلوی رهبری بیایستد.

اگر جامعه حالت خنثی داشته باشد، مردم هر جرقه‌ای را در زمان تایید صلاحیت‌ها اقدامی انتخاباتی و زودگذر تلقی می‌کنند اما اگر جامعه همینطور به مسیر خود ادامه دهد، این رویارویی تبدیل به یک مشکل جدی سیاسی برای رهبر می‌شود. این جرقه می تواند یک انبار باروت را منفجر کند.

طبقه متوسط بدش نمی‌آید دوباره به خیابان بریزد و طبقه پائین جامعه در حال پخته شدن برای قرارگیری پشت سر احمدی‌نژاد است. دانشجوها و فعالان سیاسی جوان که در این ۴ سال سرخورده و کلافه شده‌اند، منتظر یک فرصت برای تخلیه انرژی خود هستند. نارضایی فراگیر از وضعیت اقتصادی و مخارج و معیشت در بین مردم وجود دارد. همه رقبای احمدی‌نژاد با افشاگری‌های او در حال حذف شدن هستند. اصولگرایان بدنه‌ای ندارند، فقط سپاه، بسیج و نیروی انتظامی برای رهبر باقی مانده است.»

«جدا کردن بلیط‌ها»

«...» از کسانی است که در یکی از راهپیمائی‌های سال ۸۸ بازداشت شده و بیش از دو سال به جرم اقدام علیه امنیت ملی در زندان به سر برده است. در زندان آدرس چند کتاب فروشی را از دیگر زندانیان گرفته و بعد از آزادی از زندان مطالعات خود را شروع کرده است.

او می‌گوید: «احمدی‌نژاد قبلاً گفته بود حمایت خامنه‌ای باعث شده رای او چند میلیون کم بشود. اگر درست یادم باشد محسن رضائی این خبر را داده بود. من و بقیه کسانی که به نتیجه انتخابات اعتراض داشتیم این خبر را جدی نگرفتیم ولی من آلان نظرم عوض شده است. احمدی‌نژاد می‌خواهد با جدا کردن بلیط خود از بلیط خامنه‌ای، این بار با رای مردم قدرت را در دست داشته باشد.»

"..." را قبل از تمام شدن آخرین مرخصی از زندان دیدیم. می‌گفت تا به حال نظام سعی می‌کرد همه مشکلات را به گردن احمدی‌نژاد بیاندازد، حالا احمدی‌نژاد می‌خواهد در فرصتی کمی که دارد همه تقصیرها را گردن خامنه‌ای بیاندازد. به نظر من این حرف درست است. امیدوارم مردم ایران فراموش نکنند خامنه‌ای و احمدی‌نژاد ۸ سال با هم شریک بودند. همدیگر را بغل می‌کردند و می‌بوسیدند. سیصد نفر از مردم در خیابان کشته شدند و بی سر و صدا دفن شدند. تنها حامی احمدی‌نژاد رهبر بود.

قدیمی‌تر‌ها می‌گویند مردم ایران همیشه قبل از انتخابات رادیکال هستند اما وقتی صندوق رای را می‌بینند، دست و پای‌شان می‌لرزد و رای می‌دهند. امیدوارم این بار هم مردم به خیابان بریزند و کار را یکسره کنیم. راهپیمائی سکوت و اعتراض خاموش فایده ندارد. دفعه قبل ما با این حرف‌ها فرصت را از دست دادیم.»

«خفه‌اش می‌کنند»

«...» قبلاً از فعالان دانشجویی بوده است. به دلیل فعالیت‌های خود دو ترم از تحصیل محروم شده و اکنون با اخذ تعهد، اجازه ادامه تحصیل در مقطع لیسانس را پیدا کرده است. فعالیت‌های خود را کنار گذاشته است و تصمیم دارد بعد از پایان تحصیل و تقویت زبان انگلیسی خود از کشور خارج شود.

«تا به حال نظام سعی کرده همه مشکلات را به گردن احمدی‌نژاد بیاندازد، حالا احمدی‌نژاد می‌خواهد در فرصتی کمی که دارد همه تقصیرها را گردن خامنه‌ای بیاندازد. خامنه‌ای و احمدی‌نژاد ۸ سال با هم شریک بودند. همدیگر را بغل می‌کردند و می‌بوسیدند. سیصد نفر از مردم در خیابان کشته شدند و بی سر و صدا دفن شدند. تنها حامی احمدی‌نژاد رهبر بود.»

او می‌گوید: «در این کشور هیچ کاری نمی‌شود انجام داد. احمدی‌نژاد موفق نمی‌شود. خفه‌اش می‌کنند. مهندس موسوی و کروبی با آن همه طرفدار واقعی و حمایت بین‌المللی اکنون در حصر هستند، احمدی‌نژاد که همه مردم از او نفرت دارند و همه دنیا از او بیزار هستند با چه نیروئی می‌خواهد جلوی رهبری مقاومت کند؟

راستش را بخواهید من شک دارم اصلاً این خبر درست باشد. شاید فقط می‌خواهند تنور انتخابات را گرم کنند و مردم را وسوسه کنند که رای بدهند. سال ۸۸ ما به آقای موسوی رای دادیم ولی رهبر سخنرانی کرد و گفت مردم به نظام رای داده‌‌‌اند. فقط برایشان مهم است تعداد رای‌ها بالا باشد. اگر مردم رای ندهند هم مهم نیست. نتایج دروغ اعلام می‌کنند.»

«شورش پابرهنگان»

«...» روزنامه‌نگار است و از موج بازداشت خبرنگاران بسیار ترسیده است. می‌گوید: «خبر همکاری خبرنگاران با بی‌بی‌سی درست نیست. من چون خودم دنبال کار بودم برای بعضی جاها رزومه فرستادم برای کار. برای خارج از کشور هم درخواست همکاری فرستادم اما گفتند تصمیم گرفته‌ایم با هیچ خبرنگاری در ایران همکاری نکنیم. من فکر می‌کنم بازداشت روزنامه‌نگاران مربوط به انتخابات است.

بچه‌های سرویس سیاسی روزنامه‌های سابق اکثراً بیکار هستند. معمولاً قبل از انتخابات برای تهیه بروشورها، مقالات سفارشی و ویژه نامه‌های انتخاباتی دعوت به کار می‌شوند. چند نفر را بازداشت کرده‌اند تا حساب کار دست بقیه خبرنگارها بیاید.

از این انتخابات خیلی می‌ترسند. یک بخش به خاطر اینکه از تجربه انتخابات قبلی هراس دارند و یک بخش به دلیل همین کارهای‌های احمدی‌نژاد. صبح‌ها که سر بچه‌ها در روزنامه کمی خلوت‌تر است با هم بحث می‌کنیم. اینکه تفاوت طرفداران اصلاحات و جنبش سبز با طرفداران احمدی‌نژاد و یارانه بگیر‌ها در چیست، سوژه جالبی است.

اگر احمدی‌نژاد به هر دلیلی نخواهد انتخابات ریاست جمهوری را برگزار کند یا شرایطی ایجاد شود که مردم به خیابان بریزند، امکان شورش گرسنگان هست. یک بخش از این پابرهنه‌ها طرفدار احمدی‌نژاد هستند و یک عده زیادی از مردمی که از وضعیت اقتصادی ناراضی هستند به آنها اضافه می‌شوند. پابرهنه‌ها خیلی خشن‌تر از جنبش سبزی‌ها عمل می‌کنند. شورش، آشوب، آتش زدن، غارت و این مسائل.

یکی از خانم‌های همکار که مطالعات روانشناسی دارد می‌گفت از نظر مولفه‌های روحی و روانی مهار پابرهنه‌ها با خشونت اشتباه است چون آدم‌های مغرور و کینه توزی هستند و با اعمال خشونت مستقیم دچار عقده‌های روانی می‌شوند که تا مقابله به مثل نکنند عقده‌های آنها خالی نمی‌شوند. برای همین حکومت‌ها فقرا را با فقر کنترل می‌کنند. حالتی که اکثریت فقرای جامعه در مرز سیری و گرسنگی باشند و فرصت نداشته باشند به اعتراض فکر کنند یا ریسک کنند.»

«مسئله ما اختلاف بین مردم و حکومت است»

بیش از چهل سال سابقه فعالیت سیاسی دارد و با اختلاف چند ماه، به تعداد سال‌‌های مساوی
در رژیم شاه و نظام جمهوری اسلامی در زندان محبوس بوده است. می‌گوید: «شایعات همیشه بوده و عده‌ای را به خود مشغول می‌کند. تعجب می‌کنم این سال‌ها بازار شایعات داغ‌تر و تعداد کسانی که به دنبال شایعات به راه می‌افتند بیشتر شده است.

من معتقد به تئوری توطئه نیستم. اعتقاد دارم که اختلافاتی وجود دارد. اختلاف دولت و مجلس بالا گرفته است. رهبر تا جائی که می‌ تواند دخالت نمی‌کند اما وقتی دخالت کرد تا یک حد و میزان خاص می‌تواند دو طرف را برای خودش نگه دارد. احمدی‌نژاد و لاریجانی هر دو خودشان را از نفر دیگر لایق‌تر، عاقل‌تر و صالح‌تر می‌دانند و فکر می‌کنند باید جایگاه نزدیک‌تری نزد رهبر داشته باشند.

هر آنچه که بین خامنه‌ای و احمدی‌نژاد هست مربوط به خود آنهاست و به ما ربطی ندارد. اهداف ما و اهداف آنها با یکدیگر تفاوت دارد. یک فعال سیاسی نباید منتظر این باشد که چه اتفاقی در حاکمیت می‌افتد تا واکنش نشان بدهد. بدا به حال ما اگر در انتخاب بین و بدتر تا دل بستن به امثال احمدی نژاد‌ها سقوط کرده باشیم.

خامنه‌ای چند بار نصیحت کرد و هشدار داد. از کسی اسم نبرد تا هیچ کدام آزرده خاطر نشوند اما حالا اسم آورده است. باز هم همه را با هم محکوم کرده است اما یک طرف را بیشتر مقصر دانسته است. اختلافات از همینجا شروع می‌شود.

این صورت کلی مسئله است و بیش از این صورت کلی نباید به آن پرداخت. مشکل فعالان سیاسی ایران این است که به مسائل بیش از وزن واقعی آنها بها می‌دهند. بعد از اعلام نتایج انتخابات هم اخباری پخش شد مبنی بر اینکه آقای هاشمی می‌خواهد از طریق مجلس خبرگان رهبری را عزل کند. جوان‌ها می‌آمدند به ملاقات من و با هیجان از این مسئله صحبت می‌کردند. من تاسف می‌خوردم که چرا این جوان‌ها در جای خودشان نیستند و کار خودشان را نمی‌کنند!

هر آنچه که بین خامنه‌ای و احمدی‌نژاد هست مربوط به خود آنهاست و به ما ربطی ندارد. اهداف ما و اهداف آنها با یکدیگر تفاوت دارد. یک فعال سیاسی نباید منتظر این باشد که چه اتفاقی در حاکمیت می‌افتد تا واکنش نشان بدهد. تاریخ مشروطه را مطالعه بفرمائید؛ می‌بینید که مردم خودشان برای حکومت تبدیل به "مسئله" شده بودند.

قبل از انقلاب، جبهه ملی، چریک‌ها و مجاهدین برای حکومت شاه تبدیل به مسئله شده بودند. دانشجویان در ۱۸ تیر و معترضان سال ۸۸ برای حکومت جمهوری اسلامی تبدیل به مسئله شدند. هیچ کدام اینها منتظر نماندند که اختلافی درون حکومت به وجود آید تا کاری از پیش ببرند. فعالیت خود را می‌کردند و از اتفاقات و حوادث استفاده می‌کردند. این نیروها خودشان با پشتوانه‌های اجتماعی و نیروهای آموزش دیده یا آموزش ندیده در یک سطحی از آگاهی به پا خواستند. بدا به حال ما اگر در انتخاب بین و بدتر تا دل بستن به امثال احمدی نژاد‌ها سقوط کرده باشیم.

اهمیت رسانه در قدرت ایجاد هژمونی در جامعه یا بخش‌هایی از آن است. این را منعکس کنید لطفاً که رسانه‌ها راه را اشتباه می‌روند. انرژی و تمرکز جامعه را به سوئی برده‌‌‌اند که حاصل و ثمری ندارد. اختلاف درون حکومت مسئله ما نیست، مسئله ما اختلاف بین مردم و حکومت است.»

***

نظرات بسیار متفاوتی درباره مسائل جاری ایران، بین مردم و میان فعالان سیاسی و اجتماعی وجود دارد. آنچه با قاطعیت می‌توان از آن سخن گفت، وجود همین اختلافات فکری و تفاوت در برداشت‌ها و تفسیر ها حتی بین نیروهای سیاسی همسو در ایران است.

عده‌ای معتقد به فقدان یک خط سیر مشخص سیاسی بین نیروهای اپوزیسیون و رسانه‌های فارسی زبان هستند و اعلام می‌کنند موج خبرهای روزانه و اتفاقات و حوادث سیاسی بر شیوه کار فعالان سیاسی و افکار مردم اثر گذاشته و آن را مشوش و منحرف کرده است. عده‌ای دیگر بر این باورند که دریای سیاست و رسانه همیشه مواج و گه گاه توفانی است و وظیفه نیروهای اپوزیسیون و فعالان رسانه، دریانوردی در این دریای ناآرام است.

اختلافات بر سر چگونگی موضع‌گیری درباره اختلافات درون حاکمیت هنوز میان نیروهای اپوزیسیون ایران به اوج نرسیده است. تحلیل‌گران و فعالان سیاسی ایران هنوز محتاطانه در حال رصد اخبار هستند. می‌توان پیش‌بینی کرد که نزدیک‌ شدن زمان انتخابات ریاست جمهوری، ورود کاندیداهای احتمالی به صحنه، واضح شدن جزئیات بازی سیاسی جناح‌های داخل قدرت، روشن شدن نتیجه فرآیند نظارت استصوابی شورای نگهبان و مسائل بین‌المللی نظیر تحولات پرونده هسته‌ای ایران، این اختلافان را تشدید خواهد کرد.

اگر نیروئی در اپوزیسیون امیدی به فراگیر شدن تفسیر خاص سیاسی و رواج یافتن آن به قصد پی‌ریزی یک برنامه عمل مشخص داشته باشد، باید هرچه سریعتر تلاش برای همسو سازی افکار عمومی با خود را از پاسخ به این سوال مشخص آغاز کند: « ما در کجای روابط جناح‌های قدرت در سیستم جمهوری اسلامی قرار داریم و برای رسیدن به چه اهدافی، باید چه مواضعی در برابر این جناح‌ها و کلیت سیستم حاکمه ایران اتخاذ کنیم؟»

بالا رفتن سطح هشدارها به محمود احمدی‌نژاد

politics — Sat, 16 Feb 2013 11:00:13 +0000

پارسا محمدی

پارسا محمدی- «نمی‌‌شود از شما پذيرفت كه ما قانون را قبول نداريم. غلط می‌‌كنی‌ قانون را قبول نداری! قانون تو را قبول ندارد نبايد از مردم پذيرفت، از كسی‌ پذيرفت، ما شورای نگهبان را قبول نداريم. نمی‌‌توانی‌ قبول نداشته باشی‌. مردم رای‌ دادن به اينها، مردم ۱۶ ميليون تقريبا يا يك قدری‌ بيشتر رای‌ دادن به قانون اساسی.

مردم كه به قانون اساسی رای دادند، منتظرند كه قانون اساسی اجرا بشود؛ هر کس از هرجا صبح بلند می‌‌شود بگويد من شورای نگهبان را قبول ندارم، من قانون اساسی را قبول ندارم، ‌من مجلس را قبول ندارم، من رئيس‌جمهور را قبول ندارم، من دولت را قبول ندارم. نه! همه بايد مقيد به اين باشيد كه قانون را بپذيريد، ولو برخلاف رای شما باشد. بايد بپذيريد، براي اين‌كه ميزان اكثريت است؛ و تشخيص شورای نگهبان كه اين مخالف قانون نيست و مخالف اسلام هم نيست، ميزان است كه همه بايد بپذيريم.» (خمینی – صحيفه، جلد ۱۴، صفحه ۳۷۷)

***

بعد از حواشی جلسه استیضاح وزیر کار در مجلس و افشاگری محمود احمدی‌نژاد درباره فساد مالی برادران لاریجانی و چند نفر از مقام‌های قوه قضائیه، رسانه‌هایی که وظیفه بازتاب نظرات حاکمیت ایران را بر عهده دارند واکنشی محتاطانه و نرم از خود نشان داده و به نصایحی درباره "پرهیز از بروز اختلافات و منتقل نکردن اختلافات به میان مردم" اکتفا کردند. اما با پافشاری محمود احمدی‌نژاد بر مواضع خود در سخنرانی روز ۲۲ بهمن ۱۳۹۱ و حمله طرفدارن او به علی لاریجانی در حین سخنرانی در حرم حضرت معصومه در قم، واکنش‌های روحانیان، نظامیان، مدیران قوه قضائیه و چهره‌های نزدیک به حکومت، رنگ و بوی دیگری به خود گرفته است.

حسین شریعتمداری در روزنامه کیهان از طرفداران احمدی‌نژاد که سخنرانی رئیس مجلس را برهم زدند به عنوان کسانی یاد کرده است که «قطعا به كشور خيانت كرده اند». اشاره "برادر حسین" به قسمتی از سخنرانی خامنه‌ای است که گفته: «از امروز تا روز انتخابات، هرکسی که بخواهد اختلاف‌ها را به میان مردم بکشاند و از احساسات آنها در جهت اختلافات استفاده کند، قطعاً به کشور خیانت کرده است.» (منبع)

شریعتمداری در یادداشت روز خود در تاریخ ۲۵ بهمن ۹۱ با عنوان « نوشته‌ای كه خوانده نشد! » پا را فراتر گذاشته و نوشته است: «اشاره به اين نكته نيز ضروری است كه بعد از ماجرای يكشنبه استيضاح، علاوه بر مقصر اصلی، برخی از اطرافيان نزديك وی نيز، آن جلسه را چيزی شبيه يك «دوئل» ارزيابي كرده بودند كه برخلاف آنچه پيشاپيش طراحي كرده و انتظار داشتند، به شكست سخت آغازكننده ماجرا و مقصر اصلی منجر شده بود.»

واکنش فرمانده ناجا، تولیت حرم حضرت معصومه، تعدادی از مراجع تقلید و مجموعه واکنش‌های زنجیره‌ای افراد و گروه‌های نزدیک به رهبری ایران منجر به برگزاری نشستی با حضور هيئت رئيسه کميسيون امنيت ملي، وزير کشور، معاونان وزارت اطلاعات، سپاه پاسداران، ناجا و مدير کل اطلاعات قم شد و در نتیجه تعدادی از اخلال‌‌گران در سخنرانی رئیس مجلس در قم بازداشت شدند.

بسیاری از نیروهای اپوزیسیون ایران اکنون به این باور رسیده‌‌اند که نزاع میان جناح‌های قدرت در جمهوری اسلامی جدی است و مانند گذشته به عنوان جنگ زرگری به آن نگاه نمی‌کنند. نکته دیگری که بسیاری بر آن اشتراک نظر دارند تاثیر روحیات احمدی‌نژاد بر شیوه سیاست‌ورزی اوست که "جسارت"، "خودباوری"، "تحمل تحقیر در زمین حریف"، "قدرت دروغ گفتن" و "تهاجم غیر منتظره در زمین خودی" از ویژگی‌های بارز آن است.

در تازه‌ترین و جدی‌ترین واکنش به احمدی‌نژاد، صدا و سیمای جمهوری اسلامی که مستقیماً در حوزه قدرت رهبری است و نظارت چندانی از سایر نهادهای حکومتی و دولتی بر روی آن وجود ندارد، وارد عرصه شده است.

آتش اخطار!

معمولاً وقتی یک وضعیت بحرانی در جمهوری اسلامی به وجود می‌آید که همه اقدامات برای حل آن بی‌نتیجه باقی مانده باشد. در این مواقع، بلافاصله با یک شبیه‌سازی تاریخی پای خمینی و سخنان او به میان کشیده می‌شود. وظیفه اجرای این شبیه‌سازی بر عهده صدا و سیمای جمهوری اسلامی است که معمولاً در قالب تهیه "مستند‌"هایی مربوط به حوادث سال‌های اول روی کار آمدن نظام و پخش آنها از بخش‌های خبری به خصوص اخبار بیست و سی دقیقه شبکه دوم صدا و سیما صورت می‌پذیرد.

از جمله این مستند‌های سیاسی می‌توان به مستند "شاخص" و مستند "صراط" اشاره کرد. بخش خبری بیست و سی از نظر عموم فعالان سیاسی ایران، توسط نهادهای امنیتی کاملاً وفادار به خامنه‌ای اداره می‌شود و نظرات و مواضع آن به نوعی بیان نظرات و مواضع رهبری ایران است.

روز ۲۶ بهمن ۱۳۹۱ مستندی از این بخش خبری پخش شد که ترکیبی از سخنان رهبر پیشین جمهوری اسلامی درباره اختلافات دولت و مجلس قبل از برکناری بنی صدر و سخنرانی‌های متعدد رهبر فعلی جمهوری اسلامی درباره کشمکش بین دولت و مجلس بود. البته نحوه انتخاب سخنرانی‌ها و تصاویر، لبه تیز حمله را متوجه محمود احمدی‌نژاد می‌کرد.

در قسمت پایانی این مستند خامنه‌ای در حال ایراد یک سخنرانی در حضور اعضای دولت نشان داده شد که می‌گفت: «این‌که مدام گفته شود می‌خواهیم کار کنیم اما اجازه نمی‌دهند» حرف صحیحی نیست و آنرا قبول ندارد. اشاره خامنه‌ای به گفتگوی تلویزیونی احمدی‌نژاد بود که در آن ادعا کرده بود دست‌هایی اجازه نمی‌دهند او طرح‌ها و برنامه‌هایش را اجرا کند.

البته در این مستند تمامی اشارات مستقیم به ماجرای بنی صدر حذف شده و صرفاً به پخش قسمت‌های تعدیل شده‌ای از سخنان خمینی اکتفا شده بود. یکی از محورهای گزینش شده در سخنان خمینی اشاره چند باره به این موضوع بود که مردم نباید فکر کنند این دعواهای سیاسی به خاطر "خدا" است چرا که این "دعواها" به خاطر "قدرت" و "منافع شخصی" است.

به نظر می‌رسد صدا و سیمای جمهوری اسلامی که در انحصار کامل رهبر ایران قرار دارد و نزدیک‌ترین تریبون به او محسوب می‌شود، دست به شلیک تیر هوایی به عنوان آخرین اخطار به شخص محمود احمدی‌نژاد زده ‌باشد. در گذشته نیز با شروع اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ برنامه‌های مشابهی علیه مهندس موسوی تهیه شد و با تشابه طرفداران آقای موسوی و معترضان به جمهوری اسلامی با طرفداران بنی‌صدر و گروه‌های مسلح مخالف جمهوری اسلامی، زمینه را برای برخورد‌های امنیتی و قضایی گسترده و پلیسی کردن فضای کشور آماده کردند.

احمدی‌نژاد کوتاه نخواهد آمد

در خطبه‌های نماز جمعه ۲۷/۱۱/۹۱ ، خاتمی امام جمعه موقت تهران با اعلام اینکه مردم می‌خواهند مسئولان به مشکل معیشت آنها رسیدگی کند یادآور شد: «برخی می‌گویند در آینده هم این رفتارها را ادامه می‌دهند؛ آیا می‌خواهید باز هم اعصاب مردم را خرد کنید؟...بنده از طرف مردم می‌گویم که اگر این رفتارها را ادامه دهید در حق مردم جفا کرده‌اید و آنها شما را نخواهند بخشید.»

آتش‌بازی احمدی‌نژاد در مجلس نشان دهنده وجود اراده قوی در دولت برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری است. با توجه به محدودیت قانونی حضور احمدی‌نژاد در انتخابات و نیز نظر منفی رهبری نسبت به رحیم مشائی، پیش‌بینی بازی جناح احمدی‌نژاد بسیار دشوار است اما تردیدی نسبت به فعالیت جدی دولت برای حفظ قدرت در قوه مجریه وجود ندارد.

وی در ادامه سخنرانی خود به حادثه قم در ۲۲ بهمن اشاره کرد و آن را حادثه‌ای بسیار تلخ و ناروا دانست و گفت «در روز وحدت پیام تفرقه صادر کردند...چنین بداخلاقی‌هایی خلاف رهنمودهای مقام معظم رهبری است.»

اشاره خاتمی به محمود احمدی‌نژاد و سخنان او در مراسم ۲۲ بهمن است. احمدی‌نژاد در آن مراسم گفت: «البته در مورد مسائل اخیر و برخی موضوعات داخلی صحبت‌های مهمی است که باید با ملت در میان بگذارم، اما امروز به خاطر این‌که طعم شیرین پیروزی انقلاب در کام مردم تلخ نشود و به خاطر رهبری عزیزمان آن را به وقت مناسب دیگری در آینده موکول می‌کنم.»

بسیاری از نیروهای اپوزیسیون ایران اکنون به این باور رسیده‌‌اند که نزاع میان جناح‌های قدرت در جمهوری اسلامی جدی است و دیگر مانند گذشته به عنوان جنگ زرگری به آن نگاه نمی‌کنند. نکته دیگری که بسیاری بر آن اشتراک نظر دارند تاثیر روحیات احمدی‌نژاد بر شیوه سیاست‌ورزی اوست. "جسارت"، "خودباوری"، "تحمل تحقیر در زمین حریف"، "قدرت دروغ گفتن" و "تهاجم غیر منتظره در زمین خودی" از ویژگی‌های بارز سیاست‌ورزی احمدی‌نژاد است.

به طور قطع حامیان گذشته احمدی‌نژاد که اکنون ردای رقبای سیاسی او را به تن کرده‌‌اند بیشتر از نیروهای اپوزیسیون از روحیات شخصی و ویژگی‌های سیاسی او مطلع هستند. به نظر می‌رسد تلاش برای محدود سازی و در تنگنا قرار دادن احمدی‌نژاد، تلاش همه جانبه‌ای برای کنترل این نیروی سرکش است. صدا و سیمای جمهوری اسلامی و ائمه جماعات ایران به عنوان دو بازوی تبلیغاتی رهبری، فتیله انتقادات را تا آخرین حد قبل از برخورد _ یعنی مرز بین نیروهای خودی و غیر خودی بالا کشیده‌اند _ و علناً سرنوشت

بنی‌صدر را به او یادآوری می‌کنند.

عزم جناح احمدی‌نژاد برای حفظ قدرت

نیروهای سیاسی درون نظام جمهوری اسلامی در زمان فعلی به دو شکل و با دو پشتوانه متفاوت سیاست‌ورزی می‌کنند. محمود احمدی‌نژاد با برنامه‌های مردم‌فریبانه خود بخشی از آرای مردم ایران را با خود همراه ساخته است. رقبای دولت نیز همچنان به استراتژی "حفظ نزدیکی با رهبری" ادامه می‌دهند و با تاکتیک "حمله به احمدی‌نژاد" با شعار دفاع از کشور و البته رهبری، در سودای همراه‌سازی بخشی از آرای طبقه متوسط با میانجی‌گری اصلاح‌طلبان هستند.

در رقابت بر سر کسب عنوان ریاست مجلس بین علی لاریجانی و حداد عادل به خوبی مشخص شد که ترکیب سیاسی نمایندگان مجلس از چه قرار است. منطقی به نظر نمی‌رسد که احمدی‌نژاد با خود فکر کرده باشد که با افشاگری علیه برادران لاریجانی می‌تواند ترکیب سیاسی مجلس را به نفع خود تغییر دهد. بنابراین می‌توان این برداشت را کرد که او با افشای فساد اقتصادی برادران لاریجانی و مدیران قوه قضائیه صرفاً از فرصت "پخش مستقیم رادیویی جلسات مجلس" و "توجه رسانه‌ای داخلی و خارجی به ماجرای استیضاح وزیر کار و قاضی مرتضوی" جهت تاثیر روی افکار عمومی سود جسته است.

واضح است که اکنون بخت علی لاریجانی برای نشستن بر پست ریاست جمهوری بسیار کاهش یافته است. همچنین شوک روانی بزرگی به کل جامعه و نیز به بدنه آن دسته از اصلاح‌طلبان وارد شده که به دنبال ائتلاف با اصولگرایان معتدل هستند. در حال حاضر بسیج آرا به نفع جناحی که احمدی‌نژاد به آشکارترین شکل ممکن آنها را به بحث فساد اقتصادی گره زده است، بسیار دشوار خواهد بود.

رقبای احمدی‌نژاد می‌کوشند تا با سوار شدن بر موج انتقادات سیاسی و اقتصادی اپوزیسیون، این انتقادات را به جای حکومت متوجه دولت سازند و با شعار بهبود وضعیت کشور و حفظ نظام یک جنگ سیاسی و تبلیغاتی را علیه احمدی‌نژاد و دولت او مدیریت کنند. آنها روی ویژگی‌های شخصیتی احمدی‌نژاد حساب ویژه‌ای باز کرده‌اند تا او را وادار به واکنش‌های انفجاری کنند. این تاکتیک تا حدودی توانسته میان رهبر و احمدی‌نژاد شکاف ایجاد کرده و آنها را در مواردی روبروی یکدیگر قرار دهد.

آتش‌بازی احمدی‌نژاد در مجلس نشان دهنده وجود اراده قوی در دولت برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری است. از آنجا که انتخابات ریاست جمهوری در ایران با بررسی "کاندیداهای احتمالی" سنجیده می‌شود، در تحلیل‌های سیاسی با توجه به محدودیت قانونی حضور احمدی‌نژاد در انتخابات و نیز نظر منفی رهبری نسبت به رحیم مشائی، پیش‌بینی بازی جناح احمدی‌نژاد بسیار دشوار است اما تردیدی نسبت به فعالیت جدی دولت برای حفظ قدرت در قوه مجریه وجود ندارد.

تحریک احمدی‌نژاد برای جدا کردن او از رهبری

اعتراضات خیابانی مردم ایران در سال‌های ۸۸ و ۸۹ به هیچ یک از اصول‌گرایان فرصت نداد تا علیه یکدیگر دست به اقدامی بزنند. عده‌ای بر این عقیده هستند که اختلافات فعلی میان اصول‌گرایان به دنبال رفتار احمدی‌نژاد و دولت او با منتقدان و مخالفان سیاسی جمهوری اسلامی و سواستفاده از شرایط بحرانی سال‌های ۸۸ و ۸۹ برای توجیه ضعف‌های دولت است.

اما با توجه به سخنان صریح رهبری درباره احمدی‌نژاد و حمایت بی دریغ از شخص او و دیدگاه‌هایش جای شکی باقی نیست که از زاویه دید اصولگرایی نقدی به رفتار احمدی‌نژاد علیه "فتنه" وارد نیست و وضعیت داخلی و خارجی به وجود آمده در کشور ناشی از تصمیمات "رهبری" است.

رقبای احمدی‌نژاد می‌کوشند تا با سوار شدن بر موج انتقادات سیاسی و اقتصادی اپوزیسیون جمهوری اسلامی، این انتقادات را به جای حکومت متوجه دولت سازند و با شعار بهبود وضعیت کشور و حفظ نظام یک جنگ سیاسی و تبلیغاتی را به صورت پیگیرانه علیه احمدی‌نژاد و دولت او مدیریت کنند. آنها روی ویژگی‌های شخصیتی احمدی‌نژاد حساب ویژه‌ای باز کرده‌اند تا او را وادار به واکنش‌های انفجاری کرده و سیستم ایمنی جمهوری اسلامی را علیه او فعال کنند.

این تاکتیک تا حدودی توانسته است میان رهبر و احمدی‌نژاد شکاف ایجاد کرده و آنها را در مواردی روبروی یکدیگر قرار دهد. همچنین صفوف روحانیان صاحب قدرت در برابر احمدی‌نژاد و جریان سیاسی او در حال فشرده شدن است.

در جستجوی زمان از دست رفته

مشکل بزرگ محمود احمدی‌نژاد در رقابت با اصول‌گرایان مخالف خود مسئله زمان است. تنها ۴ ماه تا انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده است و احمدی‌نژاد که آینده تیم سیاسی خود را بعد از این انتخابات در خطر می‌بیند تصمیم گرفته است قدرت را در دست تیم سیاسی خود نگه دارد. او از این بیم دارد که همچون سایر روسای جمهوری ایران (به جز خامنه‌ای) قربانی شود. احمدی‌نژاد در تمامی مسافرت‌های خارجی، کلیه مهره‌های کلیدی تیم سیاسی خود را از بیم بازداشت شدن با خود به مسافرت می‌‌برد.

اگر احمدی‌نژاد بتواند در ۴ ماه باقیمانده تا انتخابات به صورت کژدار و مریز نزدیکی خود را به رهبری حفظ کند، با حمایت بخشی از روحانیون فشار روحانیون مخالف خود را خنثی کند و همزمان با افشاگری‌های خود رقبای اصولگرا را یک به یک از میدان به در کند، احتمال آن‌وجود دارد که بتواند یکی از مهره‌های سیاسی نزدیک به خود را از فیلتر شورای نگهبان عبور دهد.

بازداشت علی اکبر جوانفکر به عنوان تنها جامانده از سفر به نیویورک، بازداشت یک روزه مرتضوی در هنگام سفر احمدی‌نژاد به مصر، پرونده‌های باز فساد اقتصادی رحیمی (معاون اول رئیس جمهور) و فشار هر روزه نسبت به حلقه انحرافی در دولت که گاهی اوقات خود محمود احمدی‌نژاد را نیز در بر می‌گیرد، احتمال برخورد شدید با تیم سیاسی دولت پس از انتخابات را تقویت می‌کند.

به همین دلیل احمدی‌نژاد تلاش می‌کند از هر فرصت و تریبونی برای صحبت با مرد ایران و حمله به رقبای اصول‌گرای خود استفاده کند. این تصمیمی دیرهنگام است که سبب فشردگی زمانی حملات احمدی‌نژاد و ایجاد ترس در اردوگاه رهبری و حساسیت نهادهای امنیتی و نظامی شده است.

اگر احمدی‌نژاد بتواند در ۴ ماه باقیمانده تا انتخابات به صورت کژدار و مریز نزدیکی خود را به رهبری حفظ کند، با حمایت بخشی از روحانیون فشار روحانیون مخالف خود را خنثی سازد و هم‌زمان با افشاگری‌های خود رقبای اصولگرا را یک به یک از میدان به در کند، احتمال آن‌ وجود دارد که بتواند یکی از مهره‌های سیاسی نزدیک به خود را از فیلتر شورای نگهبان عبور دهد.

او در روزهای اخیر دو امتیاز مثبت و یک امتیاز منفی بزرگ در کارنامه خود درج کرده است. به دنبال سپردن وزارت نفت به یکی از فرماندهان سپاه، وزارت ارتباطات را نیز به یکی از فرماندهان ارتش داد و تلاش کرد نیروهای نظامی ایران را همسو و راضی نگاه دارد.

همچنین با دفاع همه جانبه از یکی از بدنام‌ترین عوامل جمهوری اسلامی ایران - یعنی قاضی مرتضوی - این پیام را برای همه مهره‌های امنیتی و نظامی و قضایی ارسال کرده است که در صورتی که با او همراه باشند تا آخرین لحظه و تحت هر شرایطی از آنان دفاع خواهد کرد. به این طریق دو امتیاز مثبت در راه اجرای طرح خود به دست آورده است.

اما با اعلام آمادگی برای مذاکره با آمریکا خشم طرفداران خامنه‌ای را بر انگیخته است. خامنه‌ای اعلام کرده است به عنوان یک انقلابی و نه یک دیپلمات، مخالف مذاکره با آمریکا است. جمله‌ای دو پهلو که می‌تواند به این معنا باشد که هر کس به دنبال مذاکره با آمریکا برای بهبود اوضاع کشور و تعدیل تحریم‌های بین‌المللی است خود باید بهای سیاسی آنرا در بین نیروهای خودی نظام بپردازد و نمی‌تواند از مشروعیت رهبری در این زمینه استفاده کند.

در این صورت نظام جمهوری اسلامی زمان به دست خواهد آورد، اندکی از فشارهای اقتصادی و شتاب غرب در حرکت به سمت برخورد نظامی خواهد کاست و در این وضعیت رهبری را در این موقعیت قرار خواهد داد که اثرات منفی این مذاکره در بین نیروهای وفادار به جمهوری اسلامی را به حساب "دیپلمات‌ها" نوشته بگذارد.

باید دید در مرتبه دیگری که خامنه‌ای به کشمکش بین دولت و مجلس وارد شود، طرف کدام سوی دعوا را خواهد گرفت. حمایت قاطع و یا کم سرزنش رهبری از دولت و شخص محمود احمدی‌نژاد می‌تواند فرضیه دوپهلو بودن نظر رهبری درباره مذاکره با آمریکا و احتمال در قدرت ماندن تیم محمود احمدی‌نژاد را تقویت کند.

در غیر این صورت سناریو معرفی یک بنی‌صدر و یک فتنه دیگر از هم اکنون کلید خورده است. سناریویی که شاید به تصویب طرح عدم کفایت سیاسی احمدی نژاد در مجلس منتهی نشود اما زمینه‌ساز یک برخورد امنیتی-قضایی گسترده در جریان حامیان او منجر خواهد شد.

عسگراولادی: حرف‌هايم در مورد موسوی و کروبی برای باز شدن قفل انتخابات بود

news-zamaneh — Fri, 15 Feb 2013 15:53:08 +0000

حبيب‌الله عسگراولادی، از چهره‌های اصولگرای حکومت ايران گفت چون انتخابات رياست جمهوری يازدهم را دارای قفل می‌ديده از "فتنه‌گر" نبودن ميرحسين موسوی و مهدی کروبی سخن گفته است.

عسگراولادی امروز جمعه ۲۷ بهمن‌ماه به خبرگزاری کار ايران (ايلنا) گفت: "اين‌که گفتم آمريکا و انگليس فتنه‌گر اصلی هستند و موسوی کروبی دچار فتنه شدند حدود دوماه پيش به ذهنم هدايت شد، به اين خاطر بود که انتخابات سال ۹۲ را دارای قفل می‌ديديم؛ در اين شرايط خود موسوی و کروبی چکار کنند؟ اصلاح طلبان چکار کنند؟ آن‌هايی که اطرافشان هستند، چه کنند؟"

وی افزود: "بايد سعی کنيم و بنده نيز سعی کردم، فضا را باز کرده و قفل‌ها را باز کنم، و به همين جهت گفتم موسوی و کروبی فتنه ساز نيستند؛ البته اگر کاری کردند و اقدامی انجام دادند، بايد قوه قضائيه رسيدگی کند."

ميرحسين موسوی و مهدی کروبی، دو تن از رهبران مخالفان در ايران از ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ در بازداشت خانگی به‌سر می‌‌برند.

حبيب‌الله عسگراولادی، عضو رهبری حزب مؤتلفه اسلامی در دی‌ماه جاری چندین بار اعلام کرد که موسوی و کروبی را "فتنه‌گر" نمی‌داند.

مقامات حکومتی ايران از رويدادهای پس از انتخابات دهمين دوره رياست جمهوری در سال ۱۳۸۸ که در آن به‌مدت نزديک به يک سال نسبت به نتايج انتخابات اعتراضات خيابانی صورت گرفت و ده‌ها نفر کشته و صدها نفر دستگير شدند، به‌عنوان "فتنه" ياد می‌کنند و شرکت‌کنندگان در اين اعتراضات و رهبران آن را "فتنه‌گر" می‌نامند.

عسگراولادی: آزادی در کشور هست و تعداد روزنامه‌هايی که صدای انتقادی دارند زياد‌تر از تعداد روزنامه‌هايی است که صدای تأييدی دارند

سخنان عسگراولادی در رابطه با موسوی و کروبی با انتقادات بسیاری از سوی نیروهای اصولگرا مواجه شده است.

عسگراولادی در همين حال در ادامه سخنان امروز خود گفت: "آزادی در کشور هست و تعداد روزنامه‌هايی که صدای انتقادی دارند زياد‌تر از تعداد روزنامه‌هايی است که صدای تأييدی دارند و از اين جهت معلوم و پيداست که تک صدايی در جامعه ما نيست."

وی افزود: "اما در رابطه با انتخابات بايد فضايی ايجاد کنيم که چند صدايی در انتخابات باشد."

به‌گفته اين عضو ارشد حزب مؤتلفه، دست‌کم سه قطب، و شايد با منفردين چهار قطب، بايد در انتخابات رياست جمهوری يازدهم شرکت داشته باشند.

عسگراولادی در حالی اين سخنان را بيان می‌کند که کميته‌ کارگروه تعيين مصاديق محتوای مجرمانه در ايران فهرستی به‌عنوان جرم‌های مربوط با انتخابات رياست جمهوری را تصويب کرد که بر اساس آن عملا هرگونه اظهار نظری عليه انتخابات، نحوه اجرای آن و همچنين انتقاد از مسئولان امر جرم تلقی شده است.

اسدالله بادامچيان، قائم مقام حزب مؤتلفه اسلامی جمعه ۲۰ بهمن‌ماه گفت: "برخی از ضد انقلاب آن سوی مرز مهملاتی گفتند که به خاطر اين‌که نظام در زمان انتخابات در موضع ضعف قرار گرفته عسگراولادی را ميانجی کرده تا موسوی و کروبی را بازگرداند."

وی با بيان اين‌که "عسگر‌اولادی می‌خواهد موسوی و کروبی به آغوش نظام بازگردند"، افزود کروبی "تمایل" به بازگشت دارد "اما موسوی برنمی‌گردد، چرا که او یک خائن به تمام معنا است که استکبار از ابتدای انقلاب وی را برای چنین روزهایی در آب نمک خوابانده بود."

انتخابات يازدهم رياست جمهوری ايران قرار است روز ۲۴ خردادماه سال آينده برگزار شود.

دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری ايران که ۲۲ خردادماه ۱۳۸۸ (۱۲ ژوئن ۲۰۰۹) برگزار شد به بزرگ‌ترين و طولانی‌ترين اعتراض‌های مردمی عليه حکومت ايران تبديل گرديد که در آن ده‌ها نفر کشته و صدها نفر از مردم و فعالان سياسی و مدنی بازداشت شدند.

انتخابات ۹۲؛ رویارویی نظام و "منحرفان"

politics — Wed, 13 Feb 2013 21:24:48 +0000

مجید محمدی

مجید محمدی - از آرایش نیروهای سیاسی چنین بر می‌آید که در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ چهار بازیگر عمده‌ وجود دارند: بیت، تیم احمدی‌نژاد، اصلاح‌طلبان و اقتدارگرایان منتقد دولت.

هر یک از این چهار بازیگر چه نقاط قوت و چه نقاط ضعفی دارند؟ نگرانی‌ها و نقاط امید هر یک چیست؟ کدام یک بخت بیشتری دارد؟ رویارویی نهایی میان کدام بازیگران است؟

"نظام": بیت و ۲+۱

ائتلاف ۲+۱، ائتلاف بیت در برابر سه بازیگر عمده‌ دیگر است. از سه نفر این ائتلاف دو نفر از مشاوران رهبر هستند (حداد عادل و علی اکبر ولایتی) و نفر سوم یعنی محمدباقر قالیباف نیز بدون مشورت با بیت کاری نمی‌کند. این ائتلاف به پشتیبانی اعضای بیت و شخص خامنه‌ای پشتگرم است.

خامنه‌ای پس از عزل مصلحی می‌دانست که دیگر نمی‌شود با تیم احمدی‌نژاد کار کرد و باید از نزدیکان خود کسی را برای این مقام درنظر بگیرد. در عین حال برای این که به وفاداران نشان دهد روی یک نفر خاص تاکید ندارد، این ائتلاف را به عنوان جایگزینی برای بازیگران موجود در نظر گرفته است.

اتتلاف ۲+۱ با پشتیبانی رسانه‌ها و سازمان سرکوب تحت نظر خامنه‌ای آن‌قدر به خود اطمینان دارد که از هم اکنون رئیس ستاد انتخاباتی (حسین مظفر)، شعار انتخاباتی و شورای هماهنگی‌‌اش را نیز برگزیده است (ائتلاف برای پیشرفت).

مشکل اصلی ائتلاف ۲+۱ آن است که فروش حداد و ولایتی به کسانی که هنوز رای می‌دهند دشوار است و قالیباف که نسبت به دو نفر دیگر کمتر "از بروبچه‌های" بیت حساب می‌شود، بخت بیشتری دارد.

مشکل اصلی ائتلاف ۲+۱ آن است که فروش حداد و ولایتی به کسانی که هنوز رای می‌دهند دشوار است و قالیباف که نسبت به دو نفر دیگر کمتر "از بروبچه‌های" بیت حساب می‌شود، بخت بیشتری دارد.

هم‌چنین اگر فردی مثل هاشمی رفسنجانی به میدان بیاید، بسیج نیروهای جبهه‌ پایداری و اقتدارگرایان مخالف دولت پشت سر این سه، سخت خواهد بود.

"اسلام آمریکایی" سابق: ۷ منهای ۳

اقتدارگرایان منتقد دولت هفت نفر را به عنوان نامزد احتمالی خود مطرح کرده‌اند: محمد باقر قالیباف، غلامعلی حداد عادل، علی‌اکبر ولایتی، یحیی آل‌اسحاق، منوچهر متکی، محمدرضا باهنر و مصطفی پورمحمدی. (رئیس ستاد انتخابات جامعه اسلامی مهندسین، الف، ۲۳ بهمن ۱۳۹۱).

این فهرست هفت نفره که سه نفر آن همان ائتلاف ۲+۱ هستند و هیچ یک ازآنها نیز ارتباط اندام‌واری با موتلفه و گروه‌های اقماری‌اش ندارند؛ نشان می دهد که اقتدارگرایان منتقد دولت یکی از آن چهار نفر (۷ منهای ۳) را می‌خواهند (محمد رضا باهنر). اما این را همه‌ آنها با صراحت نمی گویند و نام او را میان چهار نفر دیگر پنهان می‌کنند.

البته برخی از گروه‌های این جناح، مثل نمایندگان ادوار نزدیک به آن، با صراحت از محمد رضا باهنر به عنوان نامزد خود یاد کرده‌اند (خبر آنلاین، ۲۴ بهمن ۱۳۹۱). کسی در سیاست امروز در ایران نیست که نداند متکی، پورمحمدی و آل اسحاق شانسی ندارند.

باهنر مثل حداد و ولایتی شانس زیادی در میان بخش عمده‌ای از طیف‌های طرفدار حکومت ندارد. همچنین معلوم نیست بیت و سپاه بخواهند که وی در مقام رئیس دولت قرار گیرد. این ائتلاف به اندازه‌ تیم احمدی نژاد از منابع مالی و سازمانی برخوردار نیست اما از حیث رسانه‌ای می تواند با تیم دولت رقابت کند.

"فتنه‌گران": بعدا اعلام می‌شود

مجید انصاری می‌گوید که برنامه‌ ائتلاف اصلاح‌طلبانی که می‌خواهند در انتخابات شرکت کنند، بعدا اعلام می‌شود. (فارس ۲۴ بهمن ۱۳۹۱). آنها هنوز مشغول رایزنی هستند و در اصل موضوع تصمیم نگرفته‌اند. به همین جهت همه‌ چهره‌های شاخص آنها روزه‌ مصاحبه گرفته‌اند.

بیت، تیم احمدی‌نژاد و اقتدارگرایان مخالف دولت می‌دانند که خاتمی نمی‌آید. تنها نگرانی شان رفسنجانی است که می‌دانند اگر بیاید می‌تواند اپوزیسیون درون نظام را با بخشی از اصلاح‌طلبان و قتدارگرایان منتقد دولت همراه کند.

اردوگاه اصلاح‌طلبان با حدود ده نامزد احتمالی (کسانی مثل محمد خاتمی، اکبر هاشمی رفسنجانی، محمد رضا عارف، محمد علی نجفی، اسحاق جهانگیری، حسن روحانی) و با در نظر گرفتن تردیدهای خاتمی و هاشمی رفسنجانی در باب اصل رقابت خود یا نزدیکان در انتخابات و تهدیدهای شورای نگهبان برای رد صلاحیت "فتنه گران" یا "ساکتین فتنه" کاملا آشفته به نظر می‌رسد.

بیت، تیم احمدی‌نژاد و اقتدارگرایان مخالف دولت نباید نگرانی چندانی از آنها داشته باشند چون دستگاه‌های امنیتی و نظامی، کشتی رسانه‌ای و سازمانی آنها را در سال ۸۸ شکستند. آنها می‌دانند که خاتمی نمی‌آید. چهره‌های دیگر آنها را نیز به حساب نمی‌‌آورند.

تنها نگرانی آنها رفسنجانی است که می‌دانند اگر بیاید می‌تواند اپوزیسیون درون نظام را با بخشی از اقتدارگرایان منتقد دولت (بخشی از اعضای جامعه روحانیت مبارز و بخشی از اعضای موتلفه) و اصلاح‌طلبان همراه کرده و برای خامنه‌ای و تیم احمدی‌نژاد چالش ایجاد کند؛ چالشی که فرماندهان سپاه و نیروهای امنیتی را اندکی به دردسر می اندازد.

"منحرفان": زنده باد بهار

تیم احمدی‌نژاد با دو اقدام جنجالی فعالیت‌های انتخاباتی خود را آغاز کرد. البته آنها نیز همانند اصلاح‌طلبان نامزد خود را اعلام نمی‌کنند تا با حملات رقبا به او مواجه نشوند و امکان چانه‌زنی با شورای نگهبان را نیز داشته باشند. این دو اقدام عبارت بودند از افشاگری احمدی‌نژاد علیه لاریجانی‌ها در جلسه‌ استیضاح وزیر کار و بعد حمله به علی لاریجانی در قم و شعار "زنده بار بهار" احمدی نژاد در تظاهرات روز ۲۲ بهمن.

اولی برای آن بود که فرصت کاندیداتوری را از علی لاریجانی بگیرند که در این امر تا حدی موفقیت حاصل شده است. بعد از بدنامی روز استیضاح، دیگر نام علی لاریجانی چندان جایی در میان نامزدهای احتمالی ندارد و اسمی از وی در میان نامزدهای جامعه اسلامی مهندسین به چشم نمی‌خورد.

خامنه‌ای و بیت نیز یک لاریجانی را در مقام ریاست دولت نمی‌خواهند. اگر آنها از رخداد روز استیضاح ناراضی بودند، سخنرانی اصلی ۲۲ بهمن را دو دستی تقدیم احمدی‌نژاد نمی‌کردند.

شاید خامنه‌ای دل خوشی از احمدی‌نژاد نداشته باشد، اما به لاریجانی‌ها نیز آن قدر اطمینان ندارد تا قوه‌ مجریه را در یک انتخابات هر چند مهندسی شده، به آنها بسپارد.

خامنه‌ای و بیت اگر از رخداد روز استیضاح ناراضی بودند، سخنرانی اصلی ۲۲ بهمن را دو دستی تقدیم احمدی‌نژاد نمی‌کردند. شاید خامنه‌ای دل خوشی از احمدی‌نژاد نداشته باشد، اما به لاریجانی‌ها نیز آن قدر اطمینان ندارد تا قوه‌ مجریه را در یک انتخابات هر چند مهندسی شده، به آنها بسپارد.

دولت احمدی‌نژاد پس از استیضاح در وضعیت روحی سر زنده‌ای به سر می‌برد. دولت پس از چند روز حذف نام سعید مرتضوی از سایت سازمان تامین اجتماعی او را دوباره با عنوان قبلی به فهرست مدیران وزارت رفاه بازگرداند. گویی استیضاحی برای برکنار کردن وی و رئیس‌اش انجام نشده است.

حملات شدید و همه جانبه‌ اقتدارگرایان به شعار "زنده باد بهار" احمدی‌نژاد تحت عنوان مهندسی انتخابات (که همان تقلب است و ظرفیت آن نیز در دولت وجود دارد و قانون اخیر انتخابات صرفا برای پیش‌گیری از آن تصویب شد)، نشانه‌ خوبی برای ترس اقتدارگرایان از برنامه‌های انتخاباتی تیم احمدی‌نژاد است.

تیم احمدی‌نژاد در انتخابات مجلس نهم ورود چندانی پیدا نکرد، چون اصولا باوری به قدرت مجلس ندارد و در هشت سال گذشته با موفقیت مجلس را نادیده گرفته است.

برگ‌های برنده‌ تیم احمدی‌نژاد، مرحله‌ دوم هدفمندی یارانه‌ها و وعده‌ دادن پول نقد بیشتر (گفته شده دو تا پنج برابر میزان موجود)، مذاکره با امریکا (که احمدی‌نژاد چندین بار از آن سخن گفته و البته وعده‌ توخالی است)، برخی وعده های مربوط به کاهش فشارهای اجتماعی به مردم، و مهم‌تر از همه افشاگری فساد بالایی‌ها (البته از طرف مقابل) در جامعه‌ای بسته و محروم است.

علی‌رغم همه‌ گرانی‌ها، تجربه‌ سه دهه‌ گذشته به مردم نشان داده که تورم و بیکاری وجود دارد و در اقتصاد رانتی- نفتی ادامه خواهد داشت اما همه‌ دولت‌ها پول نقد در جیب مردم نریخته‌اند یا به آنها سیب زمینی مجانی نداده‌اند یا در سفرهای استانی پول پخش نکرده‌اند.

بنابراین در میان نامزدهایی که بخواهند با شعارهای عوام‌گرایانه به میدان بیایند، تیم احمدی‌نژاد از هم اکنون برنده‌ میدان است.

در میان کسانی که بخواهند با شعارهای عوام‌گرایانه به میدان بیایند، تیم احمدی‌نژاد از هم اکنون برنده‌ میدان است.

نامزدهایی که شانسی ندارند

دو جبهه‌ ایستادگی و پایداری که در انتخابات مجلس نهم شرکت داشتند نه کاندیدایی قابل توجه برای عرضه دارند، نه می‌توانند با قدرت اقتصادی و رسانه‌ای بیت و تیم احمدی‌نژاد رقابت کنند.

سایت‌های نزدیک به آنها را یک روزه می توانند فیلتر کنند کاری که با سایت تابناک انجام شد تا اخطار لازم به آنها داده شود. آن‌ها هم‌چنین ظرفیت سازمانی لازم برای عمل را نیز ندارند.

تیم احمدی نژاد می‌تواند در شهر قم که علی لاریجانی از آنجا به عضویت مجلس درآمده و از خانواده‌ای روحانی است، گروهی را برای پرتاب مهر و کفش به وی بسیج کند و سخنرانی او را نیمه تمام بگذارد.

نامزدهای جبهه‌ ایستادگی (محسن رضایی، که ماه‌هاست سفرهای استانی‌اش را آغاز کرده) و جبهه‌ پایداری (صفار هرندی، کامران باقری لنکرانی یا سعید جلیلی) شانسی در برابر دیگر رقبا ندارند.

***

چنان‌چه از نقاط ضعف و قوت هر چهار بازیگر و نوع برخوردهای آنها بر می‌آید، رقبای اصلی در انتخابات ۹۲ تیم احمدی‌نژاد و تیم خامنه‌ای هستند.

تیم احمدی‌نژاد هر چقدر بتواند در این رقابت دو جانبه پیش‌روی کند، در واقع از سهم قدرت خامنه‌ای و بیت به خود اختصاص داده است.

گویی کابوس احمدی‌نژاد و تیمش به این زودی‌ها برای خامنه ای به پایان نمی‌رسد. به همین دلیل اگر تیم مورد نظر بیت، قوه‌ مجریه را به خود اختصاص دهد باید منتظر برخوردهای قضایی شدید با تیم احمدی‌نژاد پس از پایان دوران ریاست جمهوری وی بود.

ايران: اظهار نظر عليه انتخابات جرم است

news-zamaneh — Tue, 12 Feb 2013 13:09:44 +0000

کميته‌ کارگروه تعيين مصاديق محتوای مجرمانه در ايران فهرستی به‌عنوان جرم‌های مربوط با انتخابات رياست جمهوری را تصويب کرد. بر اساس اين مصوبه عملا هرگونه اظهار نظری عليه انتخابات، نحوه اجرای آن و همچنين انتقاد از مسئولان امر جرم تلقی شده است.

خبرگزاری فارس، به نقل از عبدالصمد خرم‌آبادی، دبير کارگروه تعيين مصاديق محتوای مجرمانه و مشاور قضايی دادستان کل در ايران نوشت، در جلسه کارگروه تعيين مصاديق محتوای مجرمانه که ۱۸ بهمن‌ماه سال جاری با حضور غلامحسين محسنی اژه‌ای، دادستان کل، معاونين وزارتخانه‌های عضو کارگروه، دو تن از نمايندگان مجلس ايران و چند تن ديگر برگزار شد فهرستی با عنوان "مصاديق محتوای مجرمانه مرتبط با انتخابات رياست جمهوری" اعلام شد.

انتخابات يازدهم رياست جمهوری ايران قرار است روز ۲۴ خردادماه سال آينده برگزار شود.

برپايه اين فهرست که تمامی سايت‌های اينترنتی موظف به رعايت مفاد آن شده‌اند، انتشار هرگونه محتوا مشتمل بر "توهين، افترا و نشر اکاذيب" عليه نظام، قوای سه گانه، سازمان‌های حکومتی و نهادهای اجرايی و نظارتی انتخابات رياست جمهوری جرم به‌شمار می‌رود.

مقامات قضايی ايران همچنين هر گونه انتشار محتوا که قانونگذار آن را به منظور "تبليغ علائم تحريم انتخابات" و نيز ترغيب و تشويق مردم به "تحريم و يا کاهش مشارکت در انتخابات، تجمع اعتراض‌آميز بدون مجوز، اعتصاب، تحصن، ادعای غيرواقع مبنی بر توقف انتخابات و يا هر اقدامی که به نحوی موجب اخلال در امر انتخابات رياست جمهوری شود"را جرم دانسته‌اند.

مقامات قضايی ايران هر گونه انتشار محتوا که قانونگذار آن را به منظور "تبليغ علائم تحريم انتخابات" و نيز ترغيب و تشويق مردم به "تحريم و يا کاهش مشارکت در انتخابات، تجمع اعتراض‌آميز بدون مجوز، اعتصاب، تحصن، ادعای غيرواقع مبنی بر توقف انتخابات و يا هر اقدامی که به نحوی موجب اخلال در امر انتخابات رياست جمهوری شود" را جرم دانسته‌اند

در اين فهرست، "تشويش اذهان عمومی، سياه‌نمايی و بيان مطالب خلاف واقع عليه کشور، ايجاد اختلافات مابين اقشار جامعه به‌ويژه از طريق طرح مسائل قومی و نژادی، انتشار هرگونه نتايج نظرسازی و نظرسنجی کاذب در مورد انتخابات و نامزدهای انتخابات" رياست جمهوری ايران نيز از مصاديق مجرمانه اعلام شده است.

همچنين "انتشار محتوای خلاف واقع در ارتباط با نتايج بررسی صلاحيت‌ها، شمارش آرا، نتايج انتخابات، انتشار هجويه و يا هرگونه محتوای توهين‌آميز يا تخريب در فضای مجازی عليه انتخابات و نامزدهای انتخابات رياست جمهوری و نيز استفاده ابزاری از تصاوير اشخاص برای تبليغات انتخابات رياست جمهوری" نيز از اعمال مجرمانه دانسته شده است.

افزون براين، بر اساس مصوبه جديد کارگروه تعيين مصاديق محتوای مجرمانه، درج پيوند (لينک) يا تبليغ تارنماهای فيلترشده از جمله شبکه‌های اجتماعی فيس‌بوک و گوگل پلاس در پايگاه‌های اينترنتی جرم محسوب می‌شود.

آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ۱۹ دی‌ماه ضمن هشدار به کسانی که از انتخابات آزاد سخن می‌گويند، گفت در طول ۳۴ حکومت اسلامی در ايران انتخاباتی نبوده که آزاد نباشد.

وی گفت: "ذهن دشمن بر انتخابات مهمی که پنج ماه ديگر يعنی در خرداد ۹۲، برگزار می‌شود،‌ متمرکز شده است."

رهبر جمهوری اسلامی افزود: "آن کسانی که راجع به انتخابات توصيه‌هايی می‌کنند، حواس‌شان باشد به دشمن کمک نکنند، دائما نگويند انتخابات بايد آزاد باشد، از اول انقلاب ۳۴ انتخابات داشتيم، کدامش آزاد نبوده است؟"

اين در حالی است که دو روز پيش در مراسم سالگرد انقلاب ايران که به‌طور مستقيم از صداوسيمای جمهوری اسلامی پخش می‌شد، محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهور ايران با بيان اين‌که "شنيده شده است کسانی می‌خواهند انتخابات را مديريت و مهندسی کنند"، به مسئولان هشدار داد طوری سخن نگويند که "بهانه به دست دشمنان ملت ايران بدهند."

در اين اعتراضات ده‌ها نفر کشته و گروه کثيری از مردم و فعالان سياسی و مدنی بازداشت شدند.

"پایش گیر باشد خود خامنه‌ای را هم می‌زند!"

politics — Mon, 11 Feb 2013 09:21:39 +0000

گزارش از میان مردم

ناصر کرامتی

ناصر کرامتی - «احمدی‌نژاد رفت مجلس، لاریجانی را با خاک یکسان کرد و برگشت. پوز لاریجانی‌ها را به خاک مالید. با هیچ کس شوخی ندارد. توی مناظره‌های انتخابات، رفسنجانی را زد. کروبی را زد. موسوی را زد. رئیس مجلس و رئیس قوه قضائیه را هم زد. باور کنید پایش گیر باشد خود خامنه‌ای را هم می‌زند.

خیلی شجاعت می‌خواهد که بروی مجلس و جلوی روی رئیس مجلس و نماینده‌ها فیلم نشان بدهی و بگوئی رئیس مجلس و برادرهایش دزد هستند. رسماً گفت فاضل لاریجانی کار چاق‌کن علی لاریجانی است. لاریجانی مثلاً داشت ادای آدم‌های آرام را در می‌آورد ولی از حرف‌هایش معلوم بود عصبی است.

دل و جرات این آدم را هیچ کدام ندارند! این همه طرفدارهای لاریجانی در مجلس داد و بیداد کردند اصلاً به حرف هیچ کدام از این‌ها گوش نکرد. نماینده‌ها از آن ته فحش می دادند. رئیس مجلس هیچی برای گفتن نداشت و فقط گفت کار شما غیراخلاقی است. نگفت احمدی‌نژاد دروغ می گوید. فقط گفت چرا ضبط کردی. متلک انداخت به احمدی‌نژاد که برادر تو هم پیش من آمده خوب بود از او فیلم می‌گرفتم؟»

این خلاصه‌ای از اتفاقات جلسه استیضاح شیخ‌الاسلامی، وزیر کار دولت احمدی‌نژاد در مجلس شورای اسلامی است که از زبان کیارش برای دوستانش بازگو می‌شود. اتوبوس شرکت واحد به سختی راه خود را در ترافیک شبانگاهی باز می‌کند و کیارش با هیجان آنچه را از رادیو شنیده است، برای همکلاسی‌های خود تعریف می‌کند. معمولا از افراد هم سن و سال او در جامعه این تصویر وجود دارد که باید با صدای بلند در حال شوخی و خنده باشند یا درباره موسیقی و کنکور صحبت کنند. مشخص نیست کیارش یک دانش‌آموز علاقه‌مند به مسائل سیاسی است یا شوک افشاگری احمدی‌نژاد در مجلس همه را به خود مشغول کرده است.

چرا سیاسی‌های ما سیاسی نیستند؟

حسن آقا میوه فروش است. با هر مشتری‌ای که راه داشته باشد سر صحبت را باز می‌کند. در موضع مطلع اظهارنظر می‌کند اما در میان صحبت‌هایش سر درگمی‌هائی وجود دارد که برای خلاصی از آنها به دنبال مخاطب خاص می‌گردد.

می‌گوید: «وقتی خبر دادند که در مجلس دعوا شده، شب به پسرم گفتم بزند کانال‌های اخبار تا گوش کنیم، ببینیم در مملکت چه خبر است. اخبار خودمان چیزی نگفت، باز روی ماهواره یک قسمت‌هایی را گفتند. کارشناس دعوت کرده بودند که حرف بزنند برای مردم. اعصابم خیلی خرد شد. یکی می‌گفت مجلس باید طرح عدم کفایت رئیس جمهور را صادر کند. این سیاسی‌های ما چرا سیاسی نیستند؟ زیر عکس‌شان می‌نویسد دکتر و استاد دانشگاه. اما چرا سواد ندارند؟ یکی آمده فیلم نشان داده، مدرک رو کرده که برادر رئیس مجلس پول می‌گیرد و کار خلاف قانون می‌کند. به جای اینکه از او حمایت کنند تا دست همه را رو کند و دزدی‌ها آشکار بشود و مردم بفهمند در مملکت چه خبر است، می‌گویند باید رئیس جمهور عدم کفایت شود.

«دل و جرات این آدم را هیچ کدام ندارند! این همه طرفدارهای لاریجانی در مجلس داد و بیداد کردند اصلاً به حرف هیچ کدام از این‌ها گوش نکرد. نماینده‌ها از آن ته فحش می دادند. رئیس مجلس هیچی برای گفتن نداشت و فقط گفت کار شما غیراخلاقی است. نگفت احمدی‌نژاد دروغ می گوید.»

مهمان دیگری در یکی از این شبکه‌ها، فردایش گفت که چون معلوم شده احمدی‌نژاد مدرک قوی از بقیه ندارد، دیگر از او نمی‌ترسند و اصولی‌ها (اصولگراها) از این به بعد بیشتر به او حمله می‌کنند. اینجا است که می‌گویم اینها سواد درست و حسابی ندارند. حالا به شما بر نخورد. اگر اشتباه می‌گویم، بگو اشتباه می‌کنم. من که زیاد اهل سیاست نیستم و از پشت پرده‌ها خبر ندارم این را می‌فهمم که اتفاقاً از این به بعد بیشتر از احمدی‌نژاد می‌ترسند.

کسی که اهل زد و بند نیست و مدرک نشان می‌دهد، شوخی‌بردار نیست. لاریجانی‌ها از رفسنجانی که بزرگ‌تر نیستند. توی تلویزیون گفت بچه‌های رفسنجانی دزد هستند. به خدا من گفتم سر این را زیر آب می‌کنند ولی یکی یکی دارد سر همه را زیر آب می‌کند. از هیچ کس هم نمی‌ترسد.»

ارضاء شدم!

«باور کنید اگر راه داشت احمدی‌نژاد برای بار سوم کاندیدا شود حتماً به او رای می‌دادم. این بار رای می‌دادم! تمام جاهائی را که هیچ کس جرات نداشت انگشت کند؛ انگشت کرده. با همه در افتاده است. هیچ تعجبی ندارد اگر به زودی با رهبر جمهوری اسلامی هم درگیر شود. از بیعرضه‌گی و بزدلی اصلاح‌طلبان خسته شده‌ام. کار ما شده‌ است نشستن پشت اینترنت و خبر و مقاله خواندن. که چه؟ تا کی؟ این چه فعالیت سیاسی است؟ بعد از عاشورا هر کسی بی سر و صدا رفته است دنبال زندگی خودش یا نهایت با چند نفر می‌رود کافه و بحث می‌کند و فکر می‌کند کار سیاسی می‌کند. فعالیت سیاسی یعنی درگیر شدن با محیط، پنجه در پنجه شدن با قدرت، خلق نقاط عطف، بهره‌گیری از رخدادها و ...

کجای کاری که ما می‌کنیم فعالیت سیاسی است؟ باور کنید تاثیر احمدی‌نژاد بیشتر و مثبت‌تر از ما بوده است. وقتی از رادیو گوش می‌کردم که چه حرف‌هایی می‌زند از نظر سیاسی ارضاء شدم. ایمان آوردم که این آدم را بد فهمیده‌ایم. با کسانی درگیر شده است که معماران و محارم جمهوری اسلامی و رهبری بوده‌اند. همین الان هم هستند.»

نظر غیرمنتظره‌ای است وقتی گوینده از کسانی باشد که در سال ۱۳۸۸ در اعتراضات خیابانی به نتیجه انتخابات بازداشت شده و شغل خود را از دست داده است. با تمام توان کار می‌کند تا هرچه سریع‌تر پول لازم را تدارک ببیند و برای ادامه تحصیل از کشور خارج شود.

می‌گوید: «فراموش نکنید مرتضوی ضعیف‌ترین مهره احمدی‌نژاد است. مهره سوخته. معمولاً مهره سوخته را بایکوت می‌کنند و اجازه می‌دهند هزینه شود. احمدی نژاد حاضر به کوتاه آمدن سر ضعیف‌ترین مهره خود نیست. هر کس دیگری بود از خیر مرتضوی می گذشت.

«احمدی‌نژاد توقع مردم را از رئیس جمهور بالا برد. دیگر یک مهره بی‌آزار، ساکت و خوش تیپ، جذابیتی برای مردم در انتخابات ندارد. حتی صدا و سیمای جمهوری اسلامی نمی‌تواند با شیوه‌های خواب‌آور گذشته تنور انتخابات را گرم کند. همه انتظار افشاگری و جسارت دارند.»

از اطلاعات خودش در جایگاه رئیس جمهور استفاده می‌کند و در موقع مناسب با این اطلاعات به حریفان سیاسی خود حمله می‌کند. به نظر من احمدی‌نژاد توقع مردم را از رئیس جمهور بالا برد. دیگر یک مهره بی‌آزار، ساکت، خوش تیپ و ... جذابیتی برای مردم در انتخابات ندارد.

حتی صدا و سیمای جمهوری اسلامی نمی‌تواند با شیوه‌های خواب‌آور گذشته تنور انتخابات را گرم کند. همه انتظار افشاگری و جسارت دارند. خاتمی همیشه از این گله می‌کرد که بالا بردن انتظارات مردم خطرناک است. احمدی‌نژاد با بالا بردن انتظارات مردم، خودش را برای درگیری سیاسی با رقبا شارژ می‌کند.»

«فضای جداگانه فعالان سیاسی و مردم»

«...» از فعالان سیاسی ایران است که به دلیل فعالیت‌های خود بیش از شش ماه را در بازداشت موقت به سر برده و منتظر صدور حکم دادگاه است. او می‌گوید: «مدتی است متوجه این تناقض شده‌ام! به خصوص با بالا رفتن کشمکش میان مجلس و دولت در هر مقطع روی این تناقض حساس شده‌ام. فضائی که بین فعالان سیاسی ایران نسبت به اختلافات مجلس و دولت حاکم است به نوعی برعکس فضائی است که در جامعه وجود دارد. اظهار نظرها، واکنش‌ها، تحلیل‌ها، سنجش‌ها و ارزش‌ها همگی به نوعی متضاد است.

به عنوان مثال درباره اتفاقاتی که در جلسه استیضاح به وجود آمد متوجه شدم هر گروه جانب کسی را گرفته است. فعالان سیاسی از شکست احمدی‌نژاد صحبت می‌کنند و تا حدودی درباره رئیس مجلس خوب صحبت می کنند. یکی ار بچه‌ها در فیس‌بوک نوشته بود "مجلس یعنی این!"، یکی دیگر نوشته بود "مجلس کم کم دارد مجلس می‌شود"! ولی در جامعه نظرها طرف حرف‌های احمدی‌نژاد و افشاگری اوست!

ادعا نمی‌کنم که این تقسیم‌بندی قطعی و کار شده است. برداشت من از اظهارات و واکنش‌ها اینگونه است. ذهن من به این سمت و سو رفته است که خواست مردم عادی با خواست فعالان سیاسی تفاوت دارد. ملاک‌ها، ارزش‌ها و قضاوت‌ها متفاوت است. در فیس‌بوک و در سایت‌های خبری مطالبی را می‌خوانم و در جمع‌های فامیلی و از زبان مردم عادی چیزهای دیگری را می‌شنوم.

اینکه چرا نفرت از احمدی‌نژاد بر روی قضاوت فعالان سیاسی سایه انداخته است عجیب نیست، این تنفر در من هم هست اما موضوع دفاع ضمنی از رقبای احمدی‌نژاد در ساختار حکومت، کمی عجیب و سوال برانگیز است. سیاست اصول ثابت و تغییر ناپذیر ندارد ولی به هر حال حق سوال از چرائی و نتیجه هر حمایت‌ها و تایید‌ها در سیاست محفوظ است. نباید یک خوب پوشالی برای خودمان درست کنیم.»

نزاع بر سر میراثی است که باقی خواهد ماند!

«...» محکم و مطمئن اما بدون تغییر لحن و فراز و فرود صحبت می‌کند. به قول خودش به اندازه عمر جمهوری اسلامی سابقه فعالیت سیاسی دارد و یاد گرفته است حوادث سیاسی را به دور از هیجانات لحظه‌ای و در بستر شکل‌گیری خود تحلیل کند. معتقد است تحولات سیاسی را باید آنگونه که واقعاً هستند دید، نه آنطور که دلمان می‌خواهد باشند.

«اگر راه داشت احمدی‌نژاد برای بار سوم کاندیدا شود حتماً به او رای می‌دادم. تمام جاهائی را که هیچ کس جرات نداشت انگشت کند؛ انگشت کرده. با همه در افتاده است. هیچ تعجبی ندارد اگر به زودی با رهبر جمهوری اسلامی هم درگیر شود. از بیعرضه‌گی و بزدلی اصلاح‌طلبان خسته شده‌ام.»

او می‌گوید: «نزاع بر سر میراثی است که باقی خواهد ماند. عمر دولت احمدی‌نژاد رو به پایان است و مجلس و قوه قضائیه به عنوان کسانی که می توانند، باید کاری کنند تا میراث این دولت برای دولت بعدی کمترین هزینه را داشته باشد. صرف‌نظر از اینکه چه کسانی بعد از احمدی‌نژاد قوه مجریه را به دست خواهند گرفت یا در تغییر و تحولات دولت صاحب منافع هستند.

احمدی‌نژاد به تمامی روسای دولت بعدی یاد داد که در موضع "عمل انجام شده" می‌تواند مانورهایی فراتر از انتظاراتی که تا کنون وجود داشته است انجام داد. احمدی‌نژاد محدوده اختیارات و زمین بازی رئیس دولت را بازتر کرده است.

اگر در گذشته صاحبان قدرت در قوه مجربه با این ادعا که کشش جایگاه ریاست دولت در سیستم جمهوری اسلامی ایران بسیار محدود است، از زیر بار بسیاری مسائل شانه خالی می‌کردند اکنون در بین مردم و در بین فعالان سیاسی این تصور مسلط است که اتفاقاً ریاست قوه مجریه حتی در سیستم جمهوری اسلامی دارای پتانسیل‌های استفاده نشده فراوانی است.

نحوه فعالیت سیاسی امروزه با سال‌های گذشته و بخصوص دهه‌های چهل، پنجاه، شصت و هفتاد تغییر کرده است. امروزه اینترنت و ماهواره جای همه چیز را گرفته است. من همیشه به جوان‌هایی که برای ملاقات و مشورت پیش من می‌آیند این نکته را یادآوری می‌کنم که خدمتکار بی‌جیره و مواجب حکومت نباشند. گاهی اوقات فرد به دلیل سطح پائین آگاهی ناخواسته در جهت منافع استبداد گام بر می‌دارد. بارها به دلیل شلوغ‌کاری‌های اینترنت و ماهواره اختلافات جدی درون سیستم، به بهانه سو استفاده دشمن، رفع و رجوع شده است.

مثالی برای شما بزنم. اگر در ماجرای سوال از احمدی‌نژاد در مجلس، هیاهوی مخالفان جمهوری اسلامی در اینترنت و ماهواره نبود شاید خامنه‌ای وارد عمل نمی‌شد و جلوی طرح سوال توسط مجلس را نمی‌گرفت. اپوزیسیون صاحب رسانه در ایران بارها با مواضع خود باعث شده است خامنه‌ای بیشتر و بیشتر به طرف احمدی‌نژاد هل داده شود!

اتفاق خوشایندی که در کشمکش مجلس و دولت اتفاق افتاده است این است که کوبیدن احمدی‌نژاد موجب شده است جایگاه او محکم‌تر شود. یعنی به پشتوانه حملاتی که به احمدی‌نژاد از سوی اپوزیسیون می‌شود او این اعتبار را پیدا می‌کند که بیشتر و بیشتر بتازد. پیشاپیش می‌دانم عده‌ای با خواندن نظرات من دچار تعجب خواهند شد و صحت این گفته‌ها را زیر سوال می‌برند. به همین خاطر مثالی برای تایید سخنان خود می‌زنم.

وقتی که افراد و گروه‌هایی در خارج ایران از آقای خاتمی دفاع کردند و امیدهایی را از جانب او محتمل دانستند، این امر موجب حمله به آقای خاتمی از جانب روزنامه‌ها و تریبون‌های جمهوری اسلامی می‌شد اما وقتی صحبت از بن بست و عبور از خاتمی مطرح شد و زمزمه هایی در گرفت که به اصلاح‌طلبی امیدی نیست و باید سیستم را سرنگون کرد، سیستم شروع به دفاع نامحسوس و محسوس از خاتمی کرد. رای آقای خاتمی در دوره دوم ریاست جمهوری از دوره اول بیشتر بود. با اینکه همه اذعان داشتند که بدنه رای آقای خاتمی در طول چهار سال ریزش‌هائی داشته است.

«احمدی‌نژاد به تمامی روسای دولت بعدی یاد داد که در موضع "عمل انجام شده" می‌تواند مانورهایی فراتر از انتظاراتی که تا کنون وجود داشته است انجام داد. احمدی‌نژاد محدوده اختیارات و زمین بازی رئیس دولت را بازتر کرده است.»

استثنائاً در این فقره، رسانه‌های اپوزیسیون با حملات سنگینی که به احمدی‌نژاد می‌کنند موضع و جایگاه او را تقویت می‌کنند. این به نظر من تا زمانی که احمدی‌نژاد تیغ تیز حملات خود را متوجه نیروهای مکتبی و سنتی در ایران کرده است امر میمونی است.

لایه‌های پنهان فساد در جمهوری اسلامی

«...» کارمند یکی از ادارت دولتی است. به دلیل مشکلاتی که بعد از انتخابات سال ۱۳۸۸برای او به وجود آمده، فقط پیگیر اخبار سیاسی کشور است. می‌گوید چون «مادر است» و بروز یک حادثه او و همسرش را تا مرز اخراج از کار برده، دیگر به هیج وجه فعالیت سیاسی نخواهد کرد.

نگرانی‌های زیادی نسبت به آینده فرزندان خود دارد و به قول خودش وضع حاکم برکشور، استرس زندگی او را افزایش داده است. می‌گوید هر گاه به چهره فرزندان خود نگاه می‌کند «هیچ آینده مطمئنی» برای آنان تصور نمی‌کند. می‌گوید مانند همه مردم ایران از فشارهای اقتصادی در رنج است و می‌تواند درک کند اقشار ضعیف جامعه دچار چه مشکلاتی هستند.

او درباره آخرین درگیری مجلس و دولت در ماجرای استیضاح وزیر کار معتقد است: « فساد در حاکمیت دو لایه دارد. فسادی که همه از آن حرف می‌زنند و در جلوی چشم مردم است و فسادی که دیده نمی‌شود. باید کاری کرد که فساد پنهان در حکومت علنی شود و مردم از مسائلی که در کشور وجود دارد باخبر شوند.»

می‌گوید: «از هر صد نفر سوال کنید فاضل لاریجانی را می‌شناسند یا نه، شاید یک نفر اسم او را شنیده باشد. کانال‌های ماهواره‌ای فقط از محمود احمدی‌نژاد، رحیمی و بانک‌ها صحبت می‌کنند ولی بدنه فساد در ایران خیلی گسترده است. بعضی‌ها فکر می‌کنند رئیس یک شعبه بانک یا مدیران بانک‌ها می‌توانند این حجم فساد را درست کنند اما وقتی دستگاه‌های نظارتی تا زمانی که اخبار به بیرون درز می‌کند ساکت هستند، این یعنی خود این دستگاه‌ها در فساد شریک هستند. مگر می‌شود بدون حمایت افرادی در قوه قضائیه، نیروهای اطلاعات، سپاه و مدیران ارشد کشور سواستفاده‌های بزرگ مالی انجام داد؟

احمدی‌نژاد در مجلس از فساد در قوه قضائیه و مجلس صحبت کرد. در سطح مدیران اصلی قوه قضائیه و مدیریت مجلس. باید افرادی که صدای‌شان به جائی می‌رسد از این فرصت استفاده کنند. افرادی مانند فاضل لاریجانی باید به مردم شناسانده شوند. باید فشار وارد شود و این واسطه‌ها بازداشت شوند. باید از این واسطه‌ها حرف بیرون کشید که برای چه کسانی کار می‌کنند.

«همه جا با خوشحالی از این صحبت می‌کنند که لاریجانی به احمدی‌نژاد گفته "به سلامت" و به اصطلاح او را از مجلس بیرون انداخته است. باید از فرصت به وجود آمده استفاده کرد. باید فشار آورد تا برادر لاریجانی بازداشت شود تا در مقابل آنها هم دست به بازداشت افرادی مانند رحیمی بزنند.»

افرادی مانند احمدی‌نژاد جلوی چشم همه هستند اما افرادی مانند برادران لاریجانی بی سر و صدا هر کاری که می‌خواهند انجام می‌دهند. اسم قاضی مرتضوی همه جا به عنوان عامل جنایت کهریزک شناخته می‌شود.

باید کاری کرد مردم بفهمند این افراد منافع اقتصادی دارند که به این جنایت‌ها دست می‌زنند. باید روی فساد مالی این افراد هم دست گذاشته شود.

من می‌بینم که همه جا با خوشحالی از این صحبت می‌کنند که لاریجانی به احمدی‌نژاد گفته است "به سلامت" و به اصطلاح او را از مجلس بیرون انداخته است. من هم از اینکه ظالمان به جان هم افتاده‌اند خوشحال هستم. باید از فرصت به وجود آمده استفاده کرد. باید فشار آورد تا برادر لاریجانی بازداشت شود تا در مقابل آنها هم دست به بازداشت افرادی مانند رحیمی بزنند.

فکر می‌کردم لاریجانی رئیس جمهور می‌شود!

مجتبی کارگر ساختمانی است. می‌گوید: «فکر می‌کردم لاریجانی برای این به احمدی‌نژاد گیر می‌دهد که خودش بعد از او رئیس جمهور شود ولی فهمیدم دست احمدی‌نژاد پر است. هیچ کس دیگر به لاریجانی رای نمی‌دهد. فایل حرف‌های احمدی‌نژاد را دارم. یکی از بچه‌های هیئت برای همه بلوتوث کرد. اگر کامل‌اش را نداری، من دارم. خواستی برایت بفرستم. حجم‌اش زیاد نیست.

برادر لاریجانی گفته یک نفر را که بدهکار بانک بوده، برده پیش رئیس مجلس و گفته که هوای او را داشته باشد. یعنی دست همه این برادرها توی یک کاسه است. زد و بند می‌کنند. بدهکارهای بانکی که احمدی‌نژاد می‌گوید را همین‌ها (برادران لاریجانی) فراری می‌دهند. همین‌ها حمایت می‌کنند. اعمال نفوذ می‌کنند.

هر کس در این دولت دزدی می‌کند بیشتر ادعای طرفداری مردم رادارد. مجلس می‌گوید هدفمندی اجرا شود، گرانی می‌شود و مردم اذیت می‌شوند. حالا معلوم شده است خودشان از همه دزدتر هستند. همین مجلس نگذاشت احمدی‌نژاد نفری ۲۵۰ هزار تومان پول بدهد. به خدا شرمنده زن و بچه‌هامان هستیم. گرانی بیداد می‌کند. هر روز قیمت‌ها بالا می‌رود. به هیچ کجای زندگی نمی‌رسیم. این دست من. نگاه کن زانوی شتر اینجوری هست که دست من هست؟

مثل سگ داریم جان می‌کنیم برای یک لقمه نان، بعد برادر رئیس مجلس دلالی می‌کند و می‌گوید یک ویلای ۷۰۰ میلیونی به من بدهید تا برادرم کار شما راه بیاندازد. پولدارها را می‌برد پیش برادرش و ۷۰۰ میلیون درجا می‌گیرد، آن وقت ما باید در این سرما چشم‌مان به یک ماشن باشد تا ترمز کند و ما را برای کار ببرد تا زن و بچه‌هامان از گشنگی نمیرند. خدا هم که قربانش بروم فقط زورش به ما بدبخت، بیچاره‌ها می‌رسد. نه غذابی، نه گشایشی، هیچی!