دادگاه حسنی مبارک

حبس ابد برای مبارک؛ نگاهی به سرنوشت پنج دیکتاتور عرب

Sun, 03 Jun 2012 13:49:20 +0000

عایشه طلوعی

عایشه طلوعی - حسنی مبارک رئیس جمهوری مخلوع مصر سرانجام روز گذشته (دوم ژوئن) در دادگاهی در نزدیکی شهر قاهره به حبس ابد محکوم شد. مبارک ۸۴ سال سن دارد و دادستان دادگاه به علت نقش او در کشتارهای روزهای انقلاب مصر خواستار حکم اعدام برای او شده بود. در جریان انقلاب مصری‌ها حدود ۸۵۰ تن کشته شدند.

حسنی مبارک از روز ۱۱ فوریه ۲۰۱۱ و به دنبال تظاهرات گسترده مصری‌ها، پس از ۳۰ سال از سمت ریاست جمهوری کناره گیری کرد.

جریان محاکمه مبارک از ده ماه پیش آغاز شده بود که سرانجام امروز با حکم حبس ابد برای حسنی مبارک و رفع اتهام فساد از علاء و جمال، پسران مبارک به پایان رسید. حسنی مبارک اولین رهبر جهان عرب در دوران بهار عربی است که در دادگاه محاکمه شده است.

در اینجا نگاهی داریم به سرنوشت چند رهبر عربی دیگر.

زین العابدین بن علی

روز چهاردم ژانویه ۲۰۱۱، زین العابدین بن علی، رهبر سابق تونس همراه با خانواده‌اش به عربستان سعودی گریخت. فرار دیکتاتور سابق تونس در پی یک ماه تظاهرات مردم این کشور بود، کشوری که اولین جرقه بهارعربی در آن زده شد. تظاهرات گسترده در تونس در ابتدا به خاطر اعتراض به بی‌کاری گسترده، فساد دولتی و افزایش قیمت مواد خوراکی برپا شد و در نهایت حکومت بن علی را هدف گرفت.

در تونس چندین دادگاه غیابی برای رسیدگی به اتهامات مختلف بن علی برگزار شده است. دادگاهی او را به اتهام نگهداری مواد مخدر و سلاح به ۱۵ سال حبس، و دادگاه دیگری او را به اتهام اختلاس به ۳۵ سال حکم محکوم کرد. همچنین دیگر دادگاهی در تونس، بن علی را به جرم فساد و دیگر جنایات صورت گرفته در طول ۲۳ سال حکومت دیکتاتوری‌اش به حبس ابد محکوم کرد. دولت تونس برای چند بار خواستار استرداد بن علی از عربستان شده است. اما مقامات ریاض حاضر نشدند تا بن علی ۷۴ ساله را به دست انقلابیون بسپارد.

معمر قذافی

گرچه قذافی نیز همچون بن علی قدرت را از طریق یک کودتای نظامی به دست گرفت، اما سرنوشت معمر قذافی دیکتاتور لیبی متفاوت از دیگر دیکتاتورهای بهار عرب بود.

سرنوشت شومی در انتظار قذافی بود. پس از ماه‌ها جنگ داخلی، درگیری‌های مسلحانه و دخالت نظامی ناتو، سرانجام دیکتاتور پیشین لیبی برای همیشه به دست تاریخ سپرده شد

او تنها دیکتاتور جهان عرب است که در جریان انقلاب‌های بهار عربی به قتل رسید. شورای انتقالی لیبی می‌گوید او پس از دستگیری در تبادل آتش کشته شده است در حالی که برخی این نظریه را مطرح می‌کنند که او توسط انقلابیون اعدام شده‌ است.

قذافی برای بیش از ۴۰ سال بر لیبی حکومت کرد. رفتار‌ها، سخنان، لباس‌ها و قوانین او‌گاه بسیار نامعمول بود، او گرچه خود را امیرالمومنین می‌خواند و رهبران دیگر کشورهای جهان را همواره نصیحت می‌کرد اما سرنوشت شومی در انتظار او بود. پس از ماه‌ها جنگ داخلی، درگیری‌های مسلحانه و دخالت نظامی ناتو، سرانجام دیکتاتور پیشین لیبی برای همیشه به دست تاریخ سپرده شد.

علی عبدالله صالح

علی عبدالله صالح برای ۳۰ سال رئیس جمهوری یمن بود که سرانجام پس از یک سال تظاهرات گسترده و خونین و طبق طرحی از سوی عربستان (شورای همکاری خلیج فارس) و ایالات متحده آمریکا حاضر شد تا از قدرت کناره‌گیری کند.

علی عبدالله صالح بار‌ها به مخالفان خود وعده کناره‌گیری داد و هر بار آن‌ها را به گونه‌ای فریفت. تا جایی که یک‌بار مخالفان او به سوی کاخ ریاست جمهوری دو راکت شلیک کردند که منجر به سوختگی صورت و دست دیکتاتور یمن شد. او پس از آن و برای انجام معالجات راهی عربستان شد و برای مدتی طولانی در آنجا ماند تا اینک ه با طرحی برای پایان خشونت‌ها موافقت کرد.

با این وجود او همچنان در راس حزب خود باقی مانده است و بستگان و وفاداران به او همچنان بخش عمده‌ای از قدرت را در دست دارند. به گونه‌ای که احمد پسر او کنترل ارتش را در اختیار دارد و دیگر بستگان او در راس نهادهای امنیتی یمن قرار دارند، موضوعی که موجب شده تا همچنان یمن روی آرامش به خود نبیند و بسیاری‌ بر این گمان باشند که او می‌خواهد دوباره به قدرت بازگردد.

بشار اسد

از زمان قیام سوری‌ها اکنون پانزده ماه می‌گذرد. بیش از ده هزار تن اکنون جان خود را از دست داده‌ند و کشور در آستانه یک جنگ داخلی تمام عیار است، موضوعی که بیم‌های زیادی را در منطقه و جهان ایجاد کرده است. بشار اسد همچنان به کرسی قدرت خود تکیه داده است و مدعی است در حالی که اصلاحات را – به عنوان خواست اولیه معترضین – به پیش می‌برد همزمان با تروریست‌ها – نظامیان مخالف اسد – در حال نبرد است.

ایران بزرگ‌ترین حامی منطقه‌ای سوریه، و چین و روسیه حامیان اصلی حکومت بشار اسد در صحنه بین‌الملل هستند. از چند روز پیش زمزمه‌هایی برای دخالت نظامی خارجی در سوریه در رسانه‌ها منتشر شده است اما روسیه قاطعانه اعلام کرده است که با هرگونه دخالت نظامی خارجی مخالف است. طرح آتش‌بس کوفی عنان، نماینده سازمان ملل و اتحادیه عرب در بحران سوریه نیز تاکنون موفقیت آمیز نبوده است.

سردرگمی‌های بین‌المللی باعث شده است تا بشار اسد دست خود را برای انجام جنایت‌های بیشتر باز ببیند

سردرگمی‌های بین‌المللی باعث شده است تا بشار اسد دست خود را برای انجام جنایت‌های بیشتر باز ببیند. گرچه خبر‌ها و گزارش‌های زیادی مبنی بر تسلیح کردن مخلفین نظامی اسد از سوری برخی کشورهای عربی نظیر عربستان و قطر از ماه‌ها پیش منتشر شده است، موضوعی که بحران سوریه را پیچیده‌تر و خونین‌تر کرده است.

هنوز چشم‌انداز روشنی در خصوص اسد دیده نمی‌شود. گفته می‌شود که اسد در ماه‌های اخیر حتی به سخنان دوستان خود در تهران، مسکو و پکن نیز برای انعطاف و اصلاحات جدی‌تر نیز توجهی نشان نمی‌دهد.

حمد بن عیسی آل خلیفه

تظاهرات مردم جزیره کوچک بحرین با الهام از قیام‌های عربی در دیگر کشور‌ها آغاز شد، با درخواست‌هایی مشابه برای انجام اصلاحات. اکثریت جمعیت کشور بحرین را شیعیان تشکیل می‌دهند در حالی که حکومت در این کشور در دست اقلیت سنی مذهب است (درست بر عکس وضعیت سوریه).

نخست وزیر این کشور خلیفه بن سلمان آل خلیفه است که بیش از ۴۰ سال است که در راس دولت قرار دارد. او عموی پادشاه است و از طرف عربستان سعودی حمایت می‌شود.

آل خلیفه با اعطای حق شهروندی به مهاجرین سنی از پاکستان و دیگر کشور‌ها، تلاش‌های بسیاری برای تغییر بافت جمعیتی این جزیره انجام داده است.

اوج گرفتن قیام بحرینی‌ها موجب شد تا عربستان سعودی به همراه چند کشور دیگر حاشیه جنوبی خلیج فارس برای سرکوب این قیام نیروی نظامی به این جزیره گسیل کنند، اما با این وجود نا‌آرامی‌ها همچنان ادامه دارد. بحرین و عربستان، ایران را متهم به دخالت در بحرین و حمایت از شیعیان ناراضی می‌کنند. اما کمیته مستقل بررسی حوادث بحرین که زیر نظر پادشاه تشکیل شد این اتهام را رد کرد. هنوز مشخص نیست که آینده آل خلیفه در بحرین چگونه رقم خواهد خورد.

محاکمه مبارک و ظهور اسلام‌گراها در مصر

arezoo — Fri, 05 Aug 2011 14:53:07 +0000

سراج میردامادی

دادگاه حسنی مبارک، رئیس‌جمهور پیشین مصر روز سوم ماه اوت سال جاری (2011) در قاهره برپا شد. او با برانکارد به دادگاه منتقل شد و در محل استقرار متهمان که به یک قفس شباهت داشت حضور یافت.

در کنار او دو پسرش جمال و علاء و چندتن از مقامات دولت سابق حضور داشتند که متهم به کشتار و سرکوب مردم معترض بودند.

در گفت‌وگو با ایلیا جزایری، روزنامه‌نگار و کارشناس دنیای عرب از او پرسیده‌ام: ارزیابی شما از این دادگاه و شکل حضور آقای حسنی مبارک روی برانکارد به دادگاه چه بود؟ این خبر چه واکنشی در دنیای عرب و رسانه‌های دنیای عرب داشت؟

ایلیا جزایری: آقای مبارک وقتی از قدرت برکنار شد و به‌ویژه وقتی اتهام‌هایی علیه ایشان زده شد، وضعیت جسمی‌اش وخیم و به بیمارستانی در شرم‌الشیخ منتقل شد. به‌هرحال گمانه‌زنی‌هایی هم وجود داشت و احتمال می‌دادند که نتواند به خاطر وخامت وضعیت جسمی در دادگاه حاضر شود، اما رئیس بیمارستان شرم‌الشیخ همه این‌ها را رد کرد و گفت که وی می‌تواند حاضر شود و آقای مبارک را با آمبولانس منتقل کردند و رئیس جمهور پیشین مصر را روی برانکارد وارد دادگاه کردند.

به‌هرحال این وضعیت، این که مبارک روی برانکار در دادگاه حاضر شده بود، در داخل مصر واکنش‌هایی را در پی داشت. در دادگاه هم از مخالفان و هم از موافقان آقای مبارک حضور داشتند. مخالفان آقای مبارک شروع کردند به شادی و هلهله کردن، اما موافقان آقای مبارک گریه می‌کردند و این دو گروه باهم درگیر شدند.

به‌هرحال در بعد رسانه‌ای به وضعیت آقای مبارک بسیار توجه شد. علاء و جمال کنارش ایستاده بودند و خیلی وقت‌ها مانع از این می‌شدند که دوربین‌ها بتوانند تصویر او را خوب بگیرند. البته هنوز معلوم نیست که این کارشان عمدی بوده یا نه. ولی در رسانه‌ها بسیار به این موضوع توجه شد. همچنین به صحنه‌ای که آقای مبارک گریه کرد و به جمال که قرآن در دستش بود خیلی توجه شد. به‌هرحال واکنش‌ها خیلی متفاوت است. افکارعمومی مصر بیشتر دنبال این است که مبارک محاکمه شود و حتی برخی دنبال قصاص وی هستند.

ایلیا جزایری: اتهام اولی که دادستان مطرح کرد، مشارکت در قتل عمد و برنامه‌ریزی برای قتل عمد تظاهرکنندگان بوده است. اگر این اتهام اثبات شود، مجازات این اتهام طبق قوانین مصر اعدام است، اما این که آقای مبارک اعدام شود یا نه، به خیلی چیزها بستگی دارد.

آیا به نظر شما روند دادگاه عادلانه بود و حق دفاع را براساس قوانین جزایی مصر به متهم‌ها به صورت آزادانه دادند؟

البته وکلای مدافع خیلی آزاد و راحت حرف‌شان را زدند و خواسته‌های‌شان را ارائه دادند. چیزی که قبلاً در میان افکارعمومی مصر مطرح بود این بود که دادگاه نمی‌خواهد آقای مبارک را محاکمه کند و شورای عالی نیروهای مسلح به خاطر این که مبارک سال‌های سال فرمانده‌شان بوده و در جنگ اکتبر معروف با اسراییل حضور داشته، نمی‌خواهند کار به جایی رسد که مبارک در دادگاه حاضر شود.

چیزی که مطرح هست، برعکس این است. یعنی مبدا به مبارک جفایی شود. چنین قضیه‌ای مطرح نبود. یعنی دادگاه مبارک اصلاً شبیه دادگاه صدام حسین در افکارعمومی نیست. چون او به‌هرحال جایگاهی دارد در نزد کسانی که قبلاً در مصر حاکم بودند. همین قضاتی که در این روزها آقای مبارک را محاکمه می‌کنند، کسانی بوده‌اند که حتی در زمان حکومت ایشان در رده‌های مختلف دستگاه قضایی حضور داشتند. بیشتر کسانی که در دادگاه حضور داشتند شاکیانی از مخالفان آقای مبارک از میان توده مردم بودند.

اگر اتهام‌های وارد شده به آقای حسنی مبارک، رئیس جمهور پیشین مصر به اثبات برسد، چه مجازاتی برای او پیش‌بینی می‌شود؟ آیا اشد مجازات اعدام ممکن است در مورد آقای حسنی مبارک به اجرا گذاشته شود؟

این اتهام‌هایی که مطرح شده، به‌ویژه اتهام اولی که دادستان مطرح کرد، مشارکت در قتل عمد و برنامه‌ریزی برای قتل عمد تظاهرکنندگان بوده است. اگر این اتهام اثبات شود، مجازات این اتهام طبق قوانین مصر اعدام است، اما این که آقای مبارک اعدام شود یا نه، به خیلی چیزها بستگی دارد. روند دادگاهی که شروع شده است یک روند سریع نیست. اسامی بسیاری در دادگاه مطرح شده و خواسته شده است بسیاری کسانی که با این قضیه مرتبط هستند، به‌عنوان شاهد حاضر شوند. به‌عنوان مثال وکیل مدافع آقای مبارک خواستار آن شد که تمام استاندارهای سینا از ۲۵ سال پیش تا کنون برای شهادت در دادگاه حاضر شوند.

این یک روند طولانی است. در این روند طولانی عوامل زیادی دخیل می‌شوند و می‌توانند بر حکم تأثیر بگذارند. البته هنوز مشخص نیست چه حکمی به آقای مبارک بدهند، اما فعلاً با توجه به فضای جهانی و فضای داخلی، اعدام برای آقای مبارک بعید به نظر می‌رسد.

واکنش عربستان سعودی، یکی از مهم‌ترین حامیان رئیس جمهور پیشین مصر در دنیای عرب، نسبت به این دادگاه چه بوده است؟

در مورد عربستان سعودی قبل از این یکسری خبرها و زمزمه‌هایی مطرح بود. این که سعودی مانع از محاکمه آقای مبارک می‌شود و می‌خواهد هرطور هست جلوی محاکمه را بگیرد، اما سفیر سعودی در قاهره در مصاحبه با رسانه‌ها این قضیه را به طور کامل انکار کرد و گفت ما همانگونه که از مبارک در جریان انقلاب حمایت نکردیم، اکنون نیز هیچ دخالتی در اراده مردم نخواهیم کرد.

وی از برخی دیدارهای خود به عنوان نمونه با یکسری از معترضان در مصر، ازجمله در میهمانی سفیر برای آقای البرادعی یا جلسه دیدار با آقای عاطف، رهبر اخوان‌المسلمین یاد کرد. به‌هرحال عربستان سعودی یکسری ارتباطات با معترضان دارد و این قضیه را انکار کرد. این که به دنبال این هستند آقای مبارک محاکمه نشود.

در روزهای اخیر شاهد تظاهرات اسلام‌گراها و اخوان‌المسلمین در میدان تحریر بودیم. ارزیابی شما حضور گسترده نیروهای اسلام‌گرا در عرصه اعتراض‌های خیابانی در مصر چیست؟ آیا فکر می‌کنید جای پایی در آینده قدرت سیاسی در مصر خواهند داشت؟

ایلیا جزایری: هیچ کدام از این‌ها فعلاً حاکم نیستند؛ نه سکولارها، نه اسلام‌گراها. همه چیز منوط به این قضیه است که آیا ابتدا انتخابات برگزار شود یا قانون اساسی اصلاح شود؟ اگر قانون اساسی اول اصلاح شود، به‌هرحال سکولارها نقش عمده‌ای در تدوین این قانون اساسی خواهند شد. چون اکثر حقوقدانان مصر سکولار هستند.

این قضیه تا حدودی به گذشته برمی‌گردد؛ این که خود اسلام‌گراها چقدر در جریان انقلاب مصر حضور داشتند. اسلام‌گراها در جریان انقلاب مصر دو دسته بودند. یک گروه اخوان‌المسلمین بودند و گروه دیگر سلفی‌ها. اخوان‌المسلمین از ابتدا حضور نداشتند و به‌هیچ وجه در «روز خشم» که از طرف فعالان فیس‌بوک و به‌ویژه جنبش «۶ آوریل» اعلام شده بود، حضور نداشتند. سران اخوان‌المسلمین مخالف این حضور بودند.

اما وقتی دیدند روند انقلاب دارد پیش می‌رود، اعلام کردند که ما نیز حاضر می‌شویم. سلفی‌ها تا همان اواخر، تا چند روز پیش از آن که آقای مبارک سرنگون شود، اصلاً هیچ حضوری نداشتند. پس از این که انقلاب مصر پیروز شد، این‌ها سعی کردند جای پایی برای خود پیدا کنند، برای این که خواسته‌های خودشان را پیاده کنند.

در مورد این که چه شد این‌ها در این روز آمدند و حاضر شدند، باید گفت سلفی‌ها و اخوا‌ن‌المسلمین متشکل‌ترین گروه در مصر هستند؛ گروهی که مخالف آقای مبارک است. این‌ها سال‌های سال کارهای تشکیلاتی کرده‌اند. درست برعکس احزابی که به تازگی تأسیس شده‌اند یا حتی «جوانان انقلاب مصر». این‌ها عقیده‌ دارند اگر انتخابات پارلمانی زود برگزار شود، با توجه به تشکیلاتی که دارند، می‌توانند اکثریت را در پارلمان به‌دست آورند و قانون اساسی را در این پارلمان همانطور که خودشان می‌خواهند وضع کنند.

این چیزی‌ست که بقیه انقلابیون و نزدیک به ۳۰حزب سیاسی با آن مخالف هستند و می‌گویند ابتدا باید قانون اساسی وضع شود و بر اساس قانون اساسی جدید که حقوق همه را به رسمیت می‌شناسد، انتخابات برگزار شود. این اختلاف نظر میان اسلام‌گراها و بقیه انقلابیون مصر هست. در روز جمعه قرار بود مخالفان و انقلابیون مصر حاضر شوند و اصلاحات خودشان را مطرح کنند. اما اسلام‌گراها از همه کشور جمع شدند تا روبه‌روی این حرکت بایستند و دقیقاً آن خواسته‌ای را که ذکر کرد دوباره مطرح کنند و دیگران را به عقب بکشانند. این تنش همچنان میان اسلام‌گراها و دیگر گروه‌های مصری تا برگزاری انتخابات اول یا تعدیل اصلاح قانون اساسی اول ادامه خواهد داشت.

قانون اساسی جدیدی که مراحل تصویب آن را دارید دنبال می‌کنید، در چه مرحله‌ای قرار دارد و حاوی چه دیدگاه‌هایی‌ است؟ دیدگاه‌های اسلام‌گراها را بیشتر نمایندگی می‌کند، یا دیدگاه‌های بخش سکولار جامعه مصر را؟

آن هیئتی که تشکیل شده است برای تدوین پیش‌نویس قانون اساسی یک هیئت مستقل است. در حقیقت این طور نیست که بخواهد دیدگاه‌های کسی را اعمال کند. مثلاً شورای نیروهای مسلح خودش حاکم است، اما این هیئتی که برای تدوین پیش‌نویس قانون اساسی وجود دارد، به طور کلی مخالف این است که در آینده نقش برجسته‌ای به ارتش در این کشور داده شود.

هیچ کدام از این‌ها فعلاً حاکم نیستند؛ نه سکولارها، نه اسلام‌گراها. همه چیز منوط به این قضیه است که آیا ابتدا انتخابات برگزار شود یا قانون اساسی اصلاح شود؟ اگر قانون اساسی اول اصلاح شود، به‌هرحال سکولارها نقش عمده‌ای در تدوین این قانون اساسی خواهند شد. چون اکثر حقوقدانان مصر سکولار هستند.

مبارک و پسرانش خود را بی‌گناه دانستند

Wed, 03 Aug 2011 12:25:32 +0000

در نخستين روز دادگاه قاهره، حسنی مبارک رئيس جمهور پيشين مصر و پسرانش اتهامات فساد مالی و صدور فرمان کشتار را رد کردند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، نخستين جلسه دادگاه سران حکومت پيشين مصر امروز، چهارشنبه ۱۲ مردادماه در قاهره برگزار شد.

بنا به اين گزارش تا آخرين لحظه حضور حسنی مبارک در دادگاه روشن نبود اما سرانجام وی در نخستين جلسه دادگاه بررسی اتهاماتش شرکت کرد.

او در حالی که بر روی برانکاردی دراز کشيده بود، در پشت ميله‌های قفس به دادگاه آمد و اتهامات عليه خود را رد کرد.

در کنار وی دو پسرش، علا و جمال نيز قرار داشتند. هر سه نفر لباس سفيدی بر تن داشتند؛ لباسی که به متهمانی که هنوز محکوم نشده‌اند پوشانده می‌شود.

نزديک به ۶۰۰ نفر، از جمله وکلای متهمان، خانواده قربانيان و روزنامه‌نگاران اجازه يافتند که در دادگاه شرکت کنند

همچنين حبيب العدلی، وزير کشور سابق مصر و شش مسئول بلندپايه پليس نيز به‌عنوان متهم در اين دادگاه حضور داشتند. حسين سالم، تاجر و يک نفر از نزديکان حسنی مبارک نيز به‌شکل غيابی محاکمه شدند.

متهمان بايد به اتهامات اختلاس از بودجه عمومی و کشتار تظاهرکنندگان مخالف حکومت در دوران اعتراضات خيابانی، پاسخ گويند.

در جريان اعتراضات مردم مصر در ماه‌های ژانويه و فوريه که به سرنگونی حکومت حسنی مبارک انجاميد، نزديک به ۸۵۰ نفر کشته شدند.

حسنی مبارک که در صورت اثبات اتهاماتش امکان دارد به مرگ محکوم شود، در دادگاه گفت: «تمامی اين اتهامات را به‌کلی رد می‌کنم.» هر دو پسر او نيز در برابر دادگاه همين سخن را تکرار کردند.

حسنی مبارک بامداد امروز با آمبولانسی بيمارستان خود در شرم‌الشيخ را ترک گفت و با بالگرد به قاهره آمد.

بامداد امروز در برابر ساختمان دادگاه ده‌ها تن از طرفداران حسنی مبارک با مخالفان درگير شدند. آن‌ها به يکديگر سنگ‌ پرتاب می‌کردند

دادگاه وی در دانشکده افسری قاهره و در يکی از آمفی‌تئاترهای آن برگزار می‌شود.

«رئيس» سابق، نزديک به شش ماه پس از سرنگونی حکومتش در ۱۱ فوريه (۲۲ بهمن) در مجامع عمومی ظاهر می‌شد.

دادگاه وی، که گفته می‌شود دادگاهی تاريخی برای مصر و جهان عرب است، به‌طور مستقيم از تلويزيون پخش می‌شد.

نزديک به ۶۰۰ نفر، از جمله وکلای متهمان، خانواده قربانيان و روزنامه‌نگاران اجازه يافتند که در دادگاه شرکت کنند.

بامداد امروز در برابر ساختمان دانشکده افسری ده‌ها تن از طرفداران حسنی مبارک با مخالفان درگير شدند. آن‌ها به يکديگر سنگ پرتاب می‌کردند.

نيروهای بسياری از ارتش و پليس برای تأمين امنيت دادگاه در آن‌جا مستقر بودند. در برابر ساختمان دادگاه سيم خاردار قرار داده شده بود و ده‌ها اتوبوس پليس ضدشورش در ورودی دادگاه قرار داشتند.

حسنی مبارک ۸۳ ساله در ۱۴ اکتبر ۱۹۸۱ پس از ترور محمد انور سادات به رياست‌جمهوری مصر رسيد. در اين مدت سه بار در انتخابات رياست‌جمهوری، که رقيبی در برابر او قرار نداشت به پيروزی رسيد و در سال ۲۰۰۵ ميلادی، برای چهارمين دوره به رياست‌جمهوری انتخاب گرديد.

برپايه قانون اساسی مصر وی می‌بايست تا سپتامبر ۲۰۱۱ به مسئوليت خود ادامه می‌داد، اما با گسترش اعتراضات مردمی، در تاريخ ۱۱ فوريه ۲۰۱۱ از مقام خود استعفا داد و قدرت را به «شورای عالی نيروهای مسلح مصر» واگذار نمود.