عفو بین‌الملل

پرونده سکینه محمدی، همچنان نامختوم

Fri, 27 Jul 2012 01:10:24 +0000

ماهک‌نیک‌نهاد

ماهک نیک‌نهاد - پرونده سکینه محمدی آشتیانی، زنی که در سال ۱۳۸۵ در دادگاهی در ایران به اتهام روابط غیر مشروع و مشارکت در قتل همسرش به سنگسار محکوم شده بود، همچنان به عنوان یکی از موارد نقض حقوق بشر در ایران شناخته می‌شود و سمبلی برای مبارزه با مجازات سنگسار به شمار می‌رود.

او که سال‌هاست در زندان به سر می‌برد، با تلاش مدافعان حقوق بشر در ایران و سراسر جهان، تبدیل به یک چهره مشهور شده و پرونده او در سطح بین‌المللی نیز جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده است. حکومت ایران، چندی پیش دو خبرنگار آلمانی را به همراه پسر خانم آشتیانی بازداشت کرد که البته چندی بعد به دلیل فشارهای بین‌المللی مجبور به آزادی آن‌ها شد.

واکنش‌ها نسبت به مجازات سنگسار سکینه محمدی به آنجا رسید که رئیس جمهور برزیل برای دادن پناهندگی به او اعلام آمادگی کرد و بیش از هشتاد نفر از هنرمندان و شخصیت‌های سیاسی، فرهنگی، هنری و علمی جهان در نامه‌ای سرگشاده‌ که در روزنامه تایمز لندن چاپ شد، از رهبر جمهوری اسلامی و محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور ایران خواستند که خانم آشتیانی را از زندان آزاد کنند.

اکنون، سازمان عفو بین‌الملل در بیانیه‌ای که روز ۲۴ جولای صادر کرده است، بار دیگر به وضعیت سکینه محمدی آشتیانی و وکیل او جاوید هوتن کیان اشاره کرده که همچنان بلاتکلیف در زندان به سر می‌برند.

بلاتکلیفی چندساله

دو سال بعد از بالا گرفتن اعتراض‌های جهانی نسبت به مجازات سنگسار سکینه محمدی آشتیانی، امروز او همچنان در آذربایجان زندانی است. وکیل او جاوید هوتن کیان نیز به اتهام دفاع از او همچنان در زندانی به سر می‌برد.

در بیانیه عفو بین‌الملل آمده است: "اگر سکینه محمدی دیگر زیر حکم سنگسار نیست، مقامات قضائی ایران باید این موضوع را به شکل رسمی اعلام کنند و وضعیت فعلی او را نیز از نظر میزان باقی مانده مجازات زندان مشخص کنند."

گفته می‌شود آقای جاوید هوتن کیان در زندان تحت شکنجه است. گزارش‌های تائید نشده از ایران، حاکی از این است که مقامات قضایی ایران قصد ندارند حکم سنگسار را برای سکینه محمدی اجرا کنند. این گزارش‌ها تاکید می‌کنند که وضعیت او باید هرچه سریع‌تر مشخص شود.

بر اساس گزارشی که روز ۲۵ ژوئن در روزنامه تایمز، چاپ لندن منتشر شده است، محمد مصطفایی، یکی از وکلای سابق سکینه محمدی گفته است که شنیده مجازات سنگسار خانم محمدی برداشته شده است و بنابراین او باید آزاد شود.

هرچند سازمان عفو بین‌الملل این اخبار را مثبت می‌داند، اما در بیانیه خود تاکید می‌‌کند که نسبت به رسمی بودن این خبرها اطمینانی ندارد. در بیانیه عفو بین‌الملل آمده است: "اگر سکینه محمدی دیگر زیر حکم سنگسار نیست، مقامات قضائی ایران باید این موضوع را به شکل رسمی اعلام کنند و وضعیت فعلی او را نیز از نظر میزان باقی مانده مجازات زندان مشخص کنند."

بر اساس روند فعلی قضائی در ایران، فردی که به سنگسار محکوم شده است باید تا زمان اجرای حکم در بازداشت بماند، اما در مورد سکینه محمدی وضعیت مشخص نیست. اگر مجازات اعدام او برداشته نشده باشد، به این معناست که مجازات او هر زمانی می‌تواند انجام شود، چون حکم سنگسار او قبلاً به اجرای احکام فرستاده شده است. در این صورت، عفو بین‌الملل بار دیگر از مقامات قضائی ایران خواسته که این حکم را لغو کنند و سکینه محمدی را به هیچ روش دیگری نیز اعدام نکنند. بر اساس این بیانیه، عفو بین‌الملل سکینه محمدی را زندانی وجدان تلقی کرده و خواهان آزادی فوری او شده است.

وضعیت مبهم وکیل زندانی پرونده

پرونده سکینه محمدی آشتیانی، علاوه بر ماجراهایی که برای متهم آن ایجاد کرد، برای وکلایی که با آن درگیر بودند نیز مشکل‌ساز شد. محمد مصطفایی، نخست وکیل سابق خانم محمدی، به دنبال فشارهای امنیتی مجبور به خروج از کشور شد و سپس وکیل دیگر او، جاوید هوتن کیان به زندان افتاد.

در نامه‌ای که چندی پیش از آقای جاوید هوتن کیان منتشر شد، او از سوزانده شدن با سیگار، ضرب و شتم مکرر که منجر به شکسته شدن دندان‌هایش شده، خیس شدن با آب و سپس رها شدن در سرما خبر داده است.

سازمان عفو بین‌الملل در بیانیه جدید خود، خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط وکیل خانم محمدی، جاوید هوتن کیان نیز شده است که از اکتبر ۲۰۱۰ که به همراه پسر خانم محمدی و دو روزنامه‌نگار آلمانی دستگیر شده است، همچنان در زندان به سر می‌برد.

گفته می‌شود که جاوید هوتن کیان به چهارسال زندان محکوم شده و همچنین برای مدت پنج سال از وکالت محروم شده است. اتهام او تبلیغات علیه نظام و تجمع و اقدام علیه امنیت ملی اعلام شده و علاوه بر این، ممکن است او به جاسوسی نیز متهم شود که در این صورت، این اتهام مجازات احتمالی اعدام را در پی خواهد داشت.

در نامه‌ای که چندی پیش از آقای جاوید هوتن کیان منتشر شد، او از سوزانده شدن با سیگار، ضرب و شتم مکرر که منجر به شکسته شدن دندان‌هایش شده، خیس شدن با آب و سپس رها شدن در سرما خبر داده است. نقی محمودی، وکیل مدافع سابق جاوید هوتن کیان که در آگوست ۲۰۱۱ به خاطر مسائل امنیتی ایران را ترک کرده، گفته است که "هوتن کیان به شدت شکنجه شده، دندان و بینی‌اش شکسته شده بود".

آقای جاوید در نامه خود نوشته بود: "از روز دستگیری‌ام تا به امروز، هر روز آرزوی مرگ کرده‌ام ولی تا به حال به سراغم نیامده، ولی اداره اطلاعات و مسئولین زندان، در صدد کشتن تدریجی من هستند. هفت ماه است که به دستور اداره اطلاعات، مرا از بند مالی به بند متادون، انتقال داده‌اند. صرف نظر از اینکه، این بند به معتادین مواد مخدر اختصاص دارد، همه زندانیان بند را از هرگونه حشر و نشر، مکالمه و حتی هم خرجی شدن با من، بر حذر داشته‌اند و آن‌ها را تهدید کرده‌اند که در غیر این صورت با مجازات‌های شدید انتظامی، تنبیه خواهند شد. فقط زندانیان سیاسی بند و افراد معدودی، جسته و گریخته و به صورت پنهانی با من در ارتباط هستند."

سازمان عفو بین‌الملل در بیانیه خود یک بار دیگر از مقامات ایران خواسته است تا تحقیقات سریع و مستقلی درباره ادعاهای مطرح شده درباره شکنجه آقای جاوید انجام دهند تا هرکس که مسبب این خشونت‌هاست، بر اساس استانداردهای جهانی به دست عدالت سپرده شود. همچنین، سازمان عفو بین‌الملل درخواست کرده که جاوید هوتن کیان بتواند فوراً با خانواده‌اش تماس بگیرد و وکیلی به انتخاب خود برگزیند و به پزشک و خدمات پرشکی مناسب دسترسی داشته باشد.

نقشه جغرافیایی وحشت

Babak M — Sat, 07 Apr 2012 21:58:34 +0000

گزارش سالانه عفو بین‌الملل در مورد اعدام

اکبر فلاح‌زاده

اکبر فلاح‌زاده ـ سایت اینترنتی مجله آلمانی "اشترن" بر اساس آخرین گزارش سازمان عفو بین‌الملل در مورد اعدام، یک نقشه جغرافیایی منتشر کرده است.

در این نقشه کشورهایی که هنوز در آنها مجازات اعدام اجرا می‌شود (با رنگ زرد)، از کشورهایی که اعدام در آنها منسوخ شده است (با رنگ آبی) متمایز شده‌اند. از ۱۹۳ کشوری که عضو سازمان ملل هستند فقط در۲۰ کشور مجازات اعدام اجرا می‌شود.

به نوشته "اشترن"، کشور کوچک "سن مارینو" از نخستین کشورهایی بود که در سال ۱۸۶۵ مجازات اعدام را ممنوع کرد. "لتونی" نیز آخرین کشوری است که همین امسال به این اقدام انسانی مبادرت کرده است. آخرین مورد اعدام در لتونی به ۱۶ سال پیش بر می‌گردد، اما حالا لتونی نودوهفتمین کشور دنیاست که مجازات اعدام را لغو می‌کند. با این حال مجازات اعدام روی هم رفته هنوز در ۹۵ کشور صورت می‌گیرد.

در اروپا کشور بلاروس (Weißrussland) هنوز از اعدام دست نکشیده است. بر اساس آمار سازمان عفو بین‌الملل از زمان فرو ریختن اتحاد شوروی تاکنون بالغ بر چهارصد نفر در این کشور که زیر سلطه "الکساندر لوکاشنکو" قرار دارد، اعدام شده‌اند. سال گذشته از شمار کشورهایی که اعدام در آنها اجرا می‌شود کاسته شد، در عوض بر شمار کل اعدام‌ها و همچنین سرعت اجرای آنها افزوده شد.

چین تا به امروز بیشترین شمار اعدام‌ها را داشته است. در چین چندهزار نفر اعدام شده‌اند و به گفته فعالان حقوق بشر شمار اعدام‌ها در این کشور بسیار بیش از رقم رسمی است. براساس گزارش سازمان عفو بین‌الملل، چینی‌ها آمار اعدام را جزو "اسرار دولتی" طبقه‌بندی و آن را فاش نمی‌کنند.

بنا بر آمار رسمی سال گذشته میلادی در جمع ۱۴۹ نفر بیش از سال قبل اعدام شدند. در سال ۲۰۱۱ دست کم ۱۸، ۷۵۰ نفر در زندان‌ها منتظر اجرای حکم اعدام بودند.

بدون در نظر گرفتن چین، در سال ۲۰۱۱ دست کم ۶۷۶ نفر (سال ۲۰۱۰: ۵۲۷ نفر) در بیست کشور (سال ۲۰۱۰: ۲۳ کشور) اعدام شدند. روی هم رفته تقریبا دوهزار نفر در ۶۳ کشور (سال ۲۰۱۰: ۶۷ کشور) محکوم به اعدام شدند.

به گفته الیور هندریش (Oliver Hendrich) کارشناس مسئله اعدام در سازمان عفو بین‌الملل، ده درصد کشورهای جهان مجازات اعدام را اجرا می‌کنند. هرچند از تعداد کشورهای مجری اعدام کاسته شده، اما شمار اعدام‌ها به‌خصوص در خاورمیانه پنحاه درصد افزایش پیدا کرده است. در این مورد ایران، عراق و عربستان سعودی نقش عمده داشته‌اند.

در ایران دست کم ۳۶۰ نفر (سال ۲۰۱۰، ۲۵۲ نفر)، در عربستان ۸۲، در عراق ۶۸ و در یمن ۴۱ نفر اعدام شده‌اند.

این ارقام همه ارقام حداقل است، چون کشورهای مزبور از ارائه آمار دقیق خودداری می‌کنند.

قاره آسیا همه نقاطش مرگ‌آور نیست. در ژاپن و سنگاپور سال گذشته میلادی هیچکس اعدام نشد. این خبر مایه مسرت فعالان حقوق بشر شده، چون این نخستین‌بار در بیست سال گذشته بوده که کسی در ژاپن اعدام نشده است.

بنا بر آمار رسمی سال گذشته میلادی در جمع ۱۴۹ نفر بیش از سال قبل اعدام شدند. در سال ۲۰۱۱ دست کم ۱۸، ۷۵۰ نفر در زندان‌ها منتظر اجرای حکم اعدام بودند.

بر اساس گزارش سازمان عفو بین‌الملل این سازمان نسبت به مراحل قبل از اعدام، از جمله روش‌های شکنجه و اعتراف‌گیری در پاره‌ای از کشورها نیز اظهار نگرانی کرده است.

گزارش عفو بین‌الملل با تصریح اینکه پرونده دو سوم اعدام‌شدگان در ايران در سال ۲۰۱۱ در پیوند با قاچاق مواد مخدر بوده، از اعدام در ملاء عام اظهار نگرانی کرده است. ايران از نظر شمار اعدام‌ها بعد از چین در رده دوم جهانی قرار دارد. سازمان عفو بين‌الملل همچنین تاکید می‌کند که اخبار موثقی در اختيار دارد که نشان می‌دهد علاوه بر رقم اعلام شده رسمی، ۲۴۷ نفر هم به‌طور پنهانی در ايران اعدام شده‌اند.

در همین زمینه اداره گمرک آلمان به تازگی از صادرات دو و نیم کیلو "تیوپنتال" (Thiopental) به ایران جلوگیری کرد. این محموله که قرار بود تحت عنوان دارو راهی ایران شود، از جمله می‌تواند در بازجویی و اعتراف‌گیری مورد استفاده قرار گیرد. این دارو مشمول بخشنامه "مقابله با شکنجه" در آلمان می‌شود و فروش آن به کشورهای خارجی به مجوز ویژه‌ نیاز دارد.

به گفته گرد پرینتس (Gerd Plinz) سخنگوی اداره گمرک شهر کلن در گفت‌وگو با روزنامه فرانکفورتر روند شاو، داروها قرار بود روز ۱۹ مارس راهی ایران شود، اما چون این ماده دارویی در فهرست سیاه اتحادیه اروپا قرار دارد، برای صدور آن باید حتماً مجوزنامه گرفت و چنین مجوزی برای کشورهایی که نقض کننده شدید حقوق بشر هستند صادر نمی‌شود.

آمریکا نیز به این ماده دارویی علاقه دارد. چون از آن برای آماده کردن محکومان به اعدام برای تزریق ماده مرگ‌آور استفاده می‌کند.

با این حال به گفته هندریش در آمریکا نیز مخالفت با اجرای اعدام بی‌نتیجه نبوده و ایالت ایلینوی (Illinois) شانزدهمین ایالت آمریکاست که مجازات اعدام را از سال گذشته ممنوع کرده است. بر اساس گزارش‌ها در آفریقا، نیجریه نیز به طور رسمی اجرای مجازات اعدام متوقف شده است.

گزارش عفو بین‌الملل با تصریح اینکه پرونده دو سوم اعدام‌شدگان در ايران در سال ۲۰۱۱ در پیوند با قاچاق مواد مخدر بوده، از اعدام در ملاء عام اظهار نگرانی کرده است. ايران از نظر شمار اعدام‌ها بعد از چین در رده دوم جهانی قرار دارد. سازمان عفو بين‌الملل همچنین تاکید می‌کند که اخبار موثقی در اختيار دارد که نشان می‌دهد علاوه بر رقم اعلام شده رسمی، ۲۴۷ نفر هم به‌طور پنهانی در ايران اعدام شده‌اند.

در سال گذشته میلادی دست کم سه متهم که در زمان ارتکاب جرم در سنین زير ۱۸ سال بوده‌اند، در تهران اعدام شده‌اند و چهار نوجوان نيز در نقاط ديگر ايران اعدام شده‌اند.

منابع:

گزارش عفو بین الملل در مورد اعدام‌ها و محکومیت به اعدام

نقشه جغرافیایی کشورهای مجری اعدام از مجله اشترن

گزارش ویدویی اعدام در سال ۲۰۱۱

جشنواره فیلم‌های حقوق بشری در لاهه

behnam — Sat, 24 Mar 2012 15:49:37 +0000

گفت‌وگو با تاکو رایخافر، مدیر جشنواره Movies That Matter

سارا روشن

سارا روشن - از رئیس‌جمهور روسیه ولادیمیر پوتین گرفته تا آی‌وی‌وی هنرمند چینی و هری بلافونته خواننده آمریکایی، همه در فیلم‌های جشنواره فیلم "Movies That Matter" که ترجمه فارسی آن می‌شود "فیلم‌هایی که مهم هستند" دیده می‌شوند.

در این جشنواره یک هفته‌ای که از ۲۲ مارس در شهر لاهه هلند شروع شده است، بیش از۷۰ فیلم با موضوع حقوق بشر به نمایش در می‌آیند.

در جشنواره امسال، "بهار عرب" و "تغییرات و تحولات خاورمیانه" از مهم‌ترین موضوعات مطرح شده در فیلم‌های ارائه شده در جشنواره یاد شده هستند. البته تمام جشنواره به خاورمیانه نمی‌پردازد، بلکه فیلم‌هایی از کشورهایی دیگر هم به نمایش در می‌آیند. مانند فیلمی درباره یک مرد فیلیپینی که ده سال است بی‌گناه در زندان به سر می‌برد.
همه فیلم‌ها هم درباره اتفاق‌های کشورهای خارج از اتحادیه اروپا نیستند. به عنوان نمونه فیلم "پرواز ویژه" درباره وضعیت پناهندگانی است که در کشورهای عضو اتحادیه اروپا، جواب منفی گرفته‌اند.

هر ساله جشنواره "Movies That Matter" که با حمایت سازمان عفو بین‌الملل برگزار می‌شود، با جمع‌آوری فیلم های مستند و داستانی‌ای که درباره حقوق بشر هستند، تلاش می‌کند توجه مردم و رسانه‌ها را نسبت به نقض حقوق بشر در کشورهای مختلف و حتی در کوچه و خیابان محل زندگی خودشان جلب کند.

جشنواره "Movies That Matter" که با حمایت سازمان عفو بین‌الملل برگزار می‌شود، با جمع‌آوری فیلم های مستند و داستانی‌ای که درباره حقوق بشر هستند، تلاش می‌کند توجه مردم و رسانه‌ها را نسبت به نقض حقوق بشر در کشورهای مختلف و حتی در کوچه و خیابان محل زندگی خودشان جلب کند.

تاکو رایخافر، مدیر و برنامه‌ریز جشنواره در این زمینه به "رادیو زمانه" می‌گوید: "ما در واقع از طریق فیلم با مردم وارد بحث و گفت‌وگو می‌شویم و تلاش می‌کنیم مردم را با موضوعات حقوق بشری در کشورهای مختلف آگاه کنیم. همچنین تلاش داریم در بحث‌ با مردم، متخصصان، فیلمسازان و فعالان اجتماعی و سیاستمداران به این بپردازیم که برای حل مشکلات موجود چه باید بکنیم."

یکی از بخش‌های ویژه این جشنواره، بخش "A Matter of Act" است که در قالب ده فیلم مستند، ده کنشگر حقوق بشر را معرفی می‌کند.
تاکو رایخافر در این زمینه می‌گوید: "سازمان عفو بین‌الملل، مهم‌ترین همراه این جشنواره است که فیلم‌های بخش A Matter of Act را که به فعالیت‌های شجاعانه کنشگران حقوق بشر می‌پردازد، انتخاب می‌کند. این ده فیلم درباره زندگی و فعالیت‌های این کنشگران در سراسر جهان است. کنشگران یادشده در جشنواره نیز حضور دارند. آنها در در بحث‌ها و گفت‌وگوها شرکت می‌کنند و با نمایندگان مجلس و سازمان‌های مختلف دیدار خواهند داشت با این هدف که شاید بتوانند آنها را در راه رسیدن به هدف‌شان کمک کنند."

حقوق بشر یک واژه بسیار وسیع و دربرگیرنده است. به همین دلیل کنشگران حقوق بشر در زمینه‌های مختلف فعالیت می‌کنند. تاکو رایخافر در پاسخ به اینکه واژه حقوق بشر برای جشنواره "Movies That Matter" چه معنایی دارد، می‌گوید: "حقوق انسانی تصویب شده در منشور حقوق بشر سازمان ملل متحد، حقوقی است که ما آن را به عنوان حقوق بشر می‌شناسیم. این منشور اما در سال ۱۹۴۸ تنظیم شده است و ما در حال حاضر با مسائل دیگری هم مانند محیط زیست و حق داشتن هوای تمیز مواجه هستیم. به همین دلیل ما به همه این موارد می‌پردازیم."

او درباره چگونگی جذب آن دسته از مخاطبانی که نسبت به نقض حقوق بشر آگاهی چندانی ندارند، می‌گوید: "انتخاب فیلم به عنوان وسیله‌ای برای انتقال پیام ضرورت رعایت حقوق بشر و توجه افکار عمومی نسبت به نقض آن در جوامع مختلف، فضا را برای حضور شمار بیشتری از مردم باز می‌کند. چرا که خواندن گزارش‌های طولانی سازمان های حقوق بشری برای بسیاری از مردم سخت و خسته کننده است.

جشنواره Movies That Matter بیشتر از یک جشنواره فیلم است، ما در طول سال، با برنامه‌های آموزشی و نمایش فیلم در مدارس و خانه فرهنگ محله‌ها، جشنواره را بین مردم می‌بریم و در طول مدت زمان برگزاری جشنواره نیز بسیاری از دانش‌آموزان از طرف مدارس به دیدن فیلم‌ها می‌آیند."

عفو بين‌الملل خواهان آزادی مريم بهرمن شد

zamaanehnews — Sun, 17 Jul 2011 03:04:18 +0000

عفو بين‌الملل با انشار بيانيه‌ای، خواهان آزادی «فوری و بی‌قيد و شرط» مريم بهرمن، فعال حقوق زنان در شيراز شد.

اين انجمن بين‌المللی مدافع حقوق بشر می‌گويد در تاريخ پنج ژوئيه ۲۰۱۱ (۱۴ تير ۱۳۹۰) اتهامات «تبليغ عليه نظام، توهين به رهبری، اقدام عليه امنيت ملی، شرکت در تظاهرات و نشر اکاذيب» به مریم بهرمن تفهيم شده است.

مريم بهرمن ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۰ توسط مأموران امنيتی در شيراز بازداشت شد.

عفو بين‌الملل می‌گويد مريم بهرمن از ۲۱ ارديبهشت تا ۱۴ تير ۱۳۹۰ در بازداشت‌گاه پلاک ۱۰۰ شيراز که زير نظر وزارت اطلاعات است، نگهداری می‌شده اما وی پس از ۱۴ تير به بند زنان يکی از زندان‌های شيراز منتقل شده است.

اتهامات «تبليغ عليه نظام، توهين به رهبری، اقدام عليه امنيت ملی، شرکت در تظاهرات و نشر اکاذيب» به مریم بهرمن تفهيم شده است

اين فعال حقوق زنان پس از انتقال به زندان توانسته با خانواده‌اش به‌صورت تلفنی صحبت کند.

عفو بين‌الملل همچنين از همگان خواسته تا در اعتراض به بازداشت مريم بهرمن، نامه‌هايی به آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، محمدجواد لاريجانی، دبير ستاد حقوق بشر قوه قضائيه ايران و ذبيح‌الله خداياری، رئيس‌کل دادگستری استان فارس ارسال کنند.

مریم بهرمن چند روز پيش از بازداشت در وبلاگ شخصی‌اش با عنوان «يک ورق پاره ديگر»، نامه‌ای به ميرحسين موسوی يکی از رهبران مخالفان و همسرش زهرا رهنورد نوشته بود.

مخالفان حکومت ايران چندی پیش، «کمپين نامه‌نويسی به موسوی و رهنورد» را راه‌اندازی کرده‌اند. موسوی و رهنورد از بهمن ۱۳۸۹ در حبس خانگی به‌سر می‌برند.

مريم بهرمن خطاب به ميرحسين موسوی و زهرا رهنورد نوشته است:‌ «بی‌شک اين روزهای تلخ هم می‌گذرد.»

وی هدف از نوشتن اين نامه را «حضور در حرکتی نمادين جهت سپاس از ايستادگی موسوی و رهنورد پس از کودتای شوم و اعتراض به حبس خانگی آن‌ها» اعلام کرده است.

مخالفان از انتخابات جنجالی رياست‌جمهوری ايران در ۲۲ خرداد سال ۱۳۸۸ به عنوان «کودتا» نام می‌برند و می‌گويند محمود احمدی‌نژاد با دخالت «نهادهای نظامی و امنيتی» و با «آرای مهندسی‌شده» به عنوان فرد پيروز انتخابات معرفی شده است.

عفو بین‌الملل همچنین در اين بيانيه خواهان آزادی «محبوبه کرمی، عاليه اقدام دوست، فاطمه مسجدی، زينب بايزیدی، روناک صفارزاده، پگاه آهنگرانی، مهناز محمدی، مريم مجد و هنگامه شهيدی» که در بازداشت هستند، شده است.