https://archive.radiozamaneh.com/taxonomy/term/4267/all fa https://archive.radiozamaneh.com/politics/2013/03/07/24945 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2013/03/07/24945" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> مهدی خلجی </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-motarjem"> <div class="field-label">برگردان:&nbsp;</div> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> فرهمند علیپور </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="620" height="387" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/egypt1_2.jpg?1362694205" /> </div> </div> </div> <p>مهدی خلجی &minus; ساعت حدود ۴ بعد از ظهر بود که وارد هتل شدم، چمدان را در اتاق گذاشتم، نقشه را برداشتم و بیرون زدم. درهواپیما که بودم در خبر&zwnj;ها خوانده بودم که در میدان تحریر تظاهراتی از سوی سلفی&zwnj;ها برگزار می&zwnj;شود. سلفی&zwnj;ها به پیش&zwnj;نویس قانون اساسی اعتراض داشتند و خواهان آن بودند که شریعت تنها مبنای قانون اساسی قرار گیرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;حدود ۱۵ دقیقه قدم زدم تا به نزدیکی&zwnj;های میدان رسیدم. این اولین بار بود که در قاهره بودم، آسمان آلوده شهر رو به تیرگی می&zwnj;نهاد و میدان غرق در ازدحام زنان و مردان بود. در دو گوشه از میدان، دو جایگاه دیده می&zwnj;شد که در آن رهبران تظاهرات کنندگان سخنرانی می&zwnj;کردند و مردم با فریادهای &laquo;الله اکبر&raquo; موافقت خود را با پیام سخنران نشان می&zwnj;دادند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در دست برخی از تظاهرات کنندگان نوشته&zwnj;هایی در حمایت از جایگاه شریعت در پیش&zwnj;نویس قانون اساسی تازه مصر دیده می&zwnj;شد و در دستان برخی&zwnj;های دیگر شعارهایی در تقبیح رئیس جمهور مرسی و برنامه&zwnj;های او. یکی از این نوشته&zwnj;ها توجهم را جلب کرد؛ &laquo;شریعت عنصر اصلی هویت مصری&zwnj;هاست چه مصری&zwnj;های مسلمان چه مصری&zwnj;های مسیحی &raquo;. به قدم زدن در اطراف میدان، گوش دادن به سخنرانان و خواندن نوشته&zwnj;ها و پلاکاردهای تجمع&zwnj;کنندگان ادامه دادم. به نظر می&zwnj;رسید که خبری از حزب نور، حزب اصلی سلفی&zwnj;ها، و اخوان المسلمین در این تجمع&zwnj;ها نبود. میدان تحریر پر از سلفی&zwnj;های تندرویی بود که در انقلابی که در همین میدان شکل گرفته بود هیچ حضوری نداشتند. در مصر، سلفی&zwnj;ها این اواخر و پس از سرنگونی حکومت حسنی مبارک به فعالیت های سیاسی روی آورده اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">دقیقا همانند آنچه در مصر می گذرد که نیروهای سکولار و لیبرال درخواست زمان بیشتری برای تصویب قانون اساسی دارند در حالی که اخوان المسلمین برای این موضوع عجله دارد، در ایران نیز آیت الله خمینی بسیار اصرار داشت که هر چه سریعترپیش&zwnj;نویس&nbsp; قانون اساسی تصویب شود، پیش از آنکه مفهوم ولایت فقیه به خوبی برای مردم مشخص شود. با این اقدام خمینی راه بحث و مناقشه عمومی درباره قانون اساسی تازه را بست و روشنفکران را به حاشیه راند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">پیش از انقلاب ۱۹۷۹ ایران، پدر من انقلابی بود. او چند ماهی را در زندان سپری کرد تا زمانی که شاه ایران را ترک کرد و خمینی به قدرت رسید. با وجود این که من در آن زمان ۵ سال بیشتر نداشتم اما رویداد&zwnj;ها مرا به سمت سیاست و به ویژه تاریخ سیاسی معاصر ایران سوق داد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;شاید از همین روست که فضای میدان تحریر مرا به فضای دوران کودکی&zwnj;ام برد. سرخوردگی، عصیان، زنانی که در خیابان&zwnj;ها حضور داشتند و شعارهای مبنی بر برتری اسلام و لزوم پیروی از اسلام در مناسبات سیاسی و زندگی اجتماعی می&zwnj;دادند، همگی مرا به شهر قم می&zwnj;برد، جایی که فعالیت&zwnj;های سیاسی مهمی در انجا رقم خورد. گرچه این برای اولین بار بود که در مصر بودم اما حس می&zwnj;کردم در فضایی کاملا آشنا هستم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دو روز بعد زمانی که قرار بود تا یکی از دوستانم را در دانشگاه قاهره ببینم، آقای &laquo;حسن حنفی&raquo; استاد فلسفه و روشنفکر چپگرای مسلمان را دیدم. وقتی به او به عنوان یک ایرانی محقق ساکن در آمریکا معرفی شدم او به من نزدیک&zwnj;تر شد و در گوش&zwnj;ام زمزمه کرد: &laquo;زمانی که انقلاب اسلامی در ایران رخ داد همه ما در اینجا، در مصر، خوشحال و هیجان زده شده بودیم، اما این روز&zwnj;ها به علت حمایت ایران از بشار اسد، همه ناامید و سرخورده هستیم.&raquo; می&zwnj;خواستم که پاسخی دهم اما او ادامه داد: &laquo;برای ما موضوع جزایر سه گانه اهمیتی ندارد، همچنان که برای ما اهمیتی ندارد نام خلیج &quot;عرب&quot; باشد یا &quot;فارس&quot; ، اما موضوع سوریه برای ما مهم است. ایران نباید اعتبار انقلابی خود را فدای بشار اسد و سرکوب مسلمانان می&zwnj;کرد.&raquo; هیچ پاسخی برای او نداشتم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">زمانی که در ایران انقلاب شد، حکومت احساس کرد لازم است جامعه را به سمت اسلامی شدن سوق دهد. در مصر اما موضوع فرق می کند، در طول چهل سال گذشته و تحت حاکمیت نظامی ها، گروههای منسجمی چون اخوان المسلمین و سلفی ها توانستند جامعه مصر را تا حد زیادی اسلامی کنند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">او در خصوص قدرت نوظهور اخوان المسلمین در مصر خوشبین به نظر می رسید. شنیده بودم که محمد مرسی پس از آن&zwnj;که رییس جمهوری شد برخی روشن&zwnj;فکران مصری از جمله حسن حنفی را به نشستی دعوت کرده&zwnj; بود. در آن جلسه خطاب به حسن حنفی گفته بود که بیشتر آثار او را خوانده و از اندیشه&zwnj;های او تأثیر پذیرفته است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دانشگاه لبریز از دانشجویان جوان بود، من هرگز در هیچ کشوری دانشگاهی را بدین ازدحام ندیده بودم. آنچه تعجب مرا بیشتر کرد این بود که تقریبا همه دانشجویان دختر حجاب داشتند. همانطور که وارد دانشگاه می شدم با خود فکر می کردم که در مقایسه با مصر، ایران نمی تواند کشوری اسلامی به شمار آید. تا پیش از انقلاب در ایران حجاب یک موضوع اختیاری بود اما پس از انقلاب این موضوع صرف نظر از دین زنان، به یک موضوع اجباری تبدیل شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این روزها در ایران به خصوص در شهرهای بزرگ، شکل حجاب زنان نشان&zwnj;دهنده تن دادن آن&zwnj;ها به اجبار دولت است نه اعتقاد به حجاب. شکل پوشش زنان در ایران به ابزاری برای مبارزه بدل شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;زمانی که در ایران انقلاب شد، حکومت احساس کرد لازم است جامعه را به سمت اسلامی شدن سوق دهد. در مصر اما موضوع فرق می کند، در طول چهل سال گذشته و تحت حاکمیت نظامی ها، گروههای منسجمی چون اخوان المسلمین و سلفی ها توانستند جامعه مصر را تا حد زیادی اسلامی کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">یکی از دوستان من که استاد فلسفه در دانشگاه قاهره است از من دعوت کرد تا در کلاس او در خصوص انقلاب ایران سخن بگویم تا دانشجویان بتوانند دو انقلاب ایران و مصر را با هم مقایسه کنند. پذیرفتم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">وارد کلاس شدم. حدود ۱۵۰ دانشجو حضور داشتند. برای یک ساعت و نیم به زبان عربی نوشتاری (و نه عربی مصری) سخنرانی کردم. توضیح دادم که بلافاصله پس از پیروی انقلاب در ایران اختلاف نظرها بر سر نقش شریعت آغاز شد؛ چیزی همانند انچه در مصر رخ می&zwnj;داد. آیت الله خمینی می&zwnj;گفت قوانین شریعت باید اجرا شود، در حالی که پیش از انقلاب او بر آزادی بیان، دمکراسی و اراده مردم تاکید داشت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">از آنجا که خمینی بر این اعتقاد بود که اسلام بهترین دین است، دستور داد تا شریعت به همه اجزای قانون و زندگی جاری شوند تا بهترین حکومت را بر روی زمین برپا کند. بهترین فرد برای اجرای شریعت شیعه کیست؟ پاسخ خمینی روشن بود یک آیت الله یا مجتهد شیعه، کسی که به پیچیدگی&zwnj;ها و قوانین مذهبی احاطه داشته باشد. اینگونه بود که موضوع &laquo;ولایت فقیه&raquo; و &laquo;حکومت فقیه شیعه&raquo; در ایران پدیدار و در قانون گنجانده و موقعیتی به عنوان &laquo;رهبر&raquo; تثبیت شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دقیقا همانند آنچه در مصر می گذرد که نیروهای سکولار و لیبرال درخواست زمان بیشتری برای تصویب قانون اساسی دارند در حالی که اخوان المسلمین برای این موضوع عجله دارد، در ایران نیز آیت الله خمینی بسیار اصرار داشت که هر چه سریعترپیش&zwnj;نویس&nbsp; قانون اساسی تصویب شود، پیش از آنکه مفهوم ولایت فقیه به خوبی برای مردم مشخص شود. با این اقدام خمینی راه بحث و مناقشه عمومی در باره قانون اساسی تازه را بست و روشنفکران را به حاشیه راند. با این حال زمانی که خمینی تصمیم گرفت تا قوانین شریعت را به اجرا بگذارد متوجه شد که اداره جامعه ایران با چنین قوانینی ممکن&nbsp; نیست.</p> <p dir="RTL">در مصر روند اسلامگرایی جامعه از زمان دولتهای نظامی آغاز شده بود و روح لیبرال جامعه مصر قرن نوزدهم و بیستم آرام آرام از این جامعه دور شده بود. نوسازی ایران در دوران حکومت پهلوی صورت گرفته بود و برای ایرانی ها دشوار بود تا به دوران پیش از آن بازگردند. به عنوان مثال بر طبق شریعت زنان نمی بایست در تلویزیون ظاهر می شدند، بازیگری و نواختن موسیقی نیز برای انها ممنوع است. اما چگونه می توان رادیو و تلویزیونی را بدون زنان تصور کرد؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">خمینی تصمیم گرفت تا در برخی از مواضع خود در خصوص شریعت نرمش نشان دهد او همچنین اعلام کرد که حفظ نظام بالاتر از همه اصول شریعت است. به نظر آیت الله خمینی حفظ حکومت از نوشیدن شراب یا گفتن دروغ مهمتر است. اینگونه شد که حکم آیت الله متفاوت از دیگر مسلمانان، در تضاد میان احکام شریعت و مصلحت دولت، جایگاه اصلی به حفظ دولت و نادیده انگاشتن شریعت داده می شد. اینگونه بود که شریعت به جای آنکه پایه و اساس قوانین باشد به ابزاری برای اعمال اراده آیت الله&nbsp; قرار گرفت. در واقع &nbsp;به جای حکومت یک نهاد ، حکومت یک شخص به رسمیت شناخته شد و حکومت تمامیت خواه اسلامگرایی متولد شد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">خمینی تصمیم گرفت تا در برخی از مواضع خود در خصوص شریعت نرمش نشان دهد او همچنین اعلام کرد که حفظ نظام بالاتر از همه اصول شریعت است. به نظر آیت الله خمینی حفظ حکومت از نوشیدن شراب یا گفتن دروغ مهمتر است. اینگونه شد که حکم آیت الله متفاوت از دیگر مسلمانان، در تضاد میان احکام شریعت و مصلحت دولت، جایگاه اصلی به حفظ دولت و نادیده انگاشتن شریعت داده می شد. اینگونه بود که شریعت به جای آنکه پایه و اساس قوانین باشد به ابزاری برای اعمال اراده آیت الله&nbsp; قرار گرفت. در واقع &nbsp;به جای حکومت یک نهاد ، حکومت یک شخص به رسمیت شناخته شد و حکومت تمامیت خواه اسلامگرایی متولد شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">معلوم بود که دانشجویان تقریباً متعجب شده بودند از آنچه که من می گفتم. در واقع داستان جمهوری اسلامی به خوبی در میان مردم عرب گفته نشده است. ازکلاس و دانشگاه خارج شدم و وارد خیابانهای آلوده قاهره شدم، خیابانهایی که خاطره خیابانهای تهران را برای من زنده کرد. رانندگی در تهران همانقدر هراسناک است که در قاهره. برای یک رهگذر عبور از خیابانها پر استرس است. رانندگان می توانند هرگونه دوست دارند رانندگی یا پارک کنند و افراد ناتوان از کمترین حقوق برخوردارند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تاجری سعودی در سال ۲۰۱۰ هتلی را که در آن بودم خریده بود و از آن هنگام سرو مشروبات الکلی را در آن قطع کرده بود. هتل باشگاه شبانه معروفی هم داشت که آن&zwnj; هم بسته شده است. اگر کسی با جامعه مصر آشنا باشد از نفوذ اندیشه&zwnj;های اسلامگرا در این کشور متعجب نخواهد شد، بخش عمده&zwnj;ای از جامعه مصر قبل از سقوط حکومت مبارک، تحت سیطره اسلامگرایی قرار گرفته بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پدیده واقعاً جالب توجه در مصر سلفی&zwnj;ها هستند. در ایران نیز ما گروه&zwnj;های مذهبی تندرویی داشتیم که در انقلاب حضوری نداشتند اما پس از انقلاب خواهان سهم شدند. در ایران افرادی مثل آیت الله محمد تقی مصباح یزدی پیش از انقلاب فعالیت سیاسی نداشتند و حتی در دوران جنگ هشت ساله ایران و عراق مردم را از شرکت در جبهه&zwnj;های جنگ منع می&zwnj;کردند اما هنگامی که خمینی درگذشت او ناگهان در عرصه سیاسی فعال شد. او هرگونه تفسیر دمکراتیک از نهادهای سیاسی موجود در ایران را نفی می&zwnj;کند&nbsp; و نظریه&zwnj;پرداز خشونت در ایران شناخته می&zwnj;شود. آیت الله خامنه&zwnj;ای رهبر ایران با استفاده از افرادی همچون مصباح یزدی سیاست&zwnj;های خود را در تقابل با منتقدان به پیش می&zwnj;برد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">علی رغم تفاوت های مذهبی، به نظر می رسد که سلفی&zwnj;ها می توانند برای اخوان المسلمین مفید باشند. در قیاس با سلفی&zwnj;ها اخوان المسلمین مدرن&zwnj;تر، معتدل&zwnj;تر، عمل&zwnj;گراتر به نظر می&zwnj;رسند. در کتاب&zwnj;فروشی&zwnj;های قاهره، از دیدن حجم عظیم کتاب&zwnj;های سلفی&zwnj;ها بر ضد شیعیان متعجب شدم. این هشداری است درباره&zwnj;ی گسترش تنش میان شیعیان و سلفی&zwnj;ها ( و نه سنی&zwnj;ها) در جهان عرب و حتی جهان اسلام، به عنوان نمونه در پاکستان. این فراتر از درگیری تاریخی دو فرقه از اسلام است. اسلام سلفی بیشتر ریشه در تاریخ معاصر دارد تا سنت گذشته.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">ایران &nbsp;اولین کشوری بود که در آن حکومت اسلامی برقرار شد. ایران خیلی مدرن&zwnj;تر از آن بود که اسلام&zwnj;گرایان بتوانند مدینه فاضله اسلامی خود را در آن ایجاد کنند. وضع در افغانستان متفاوت بود. دولت افغانستان فقیر و در پیشبرد پروژه تجدد در &nbsp;فرهنگ و جامعه چندان موفق نبود و نتوانسته بود مقررات و نهادهای مدرن را بنیاد گذارد. اینگونه بود که طالبان توانستند به سرعت مدینه فاضله اسلامی خود را با نابودی همه چیز بنا نهند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">در ایران ما همیشه تعجب می&zwnj;کردیم که چرا در کشوری که اسلام تنها بخشی از هویت &nbsp;آن است، انقلاب به اصطلاح اسلامی در آن رخ داد. برای اینکه موضوع روشن تر شود، باید گفت انقلاب ایران در اصل اسلامی نبود؛ بلکه دو سه سال پس از وقوع آن، انقلاب به سمت اسلامی شدن پیش رفت. بسیاری از روشنفکران ایرانی بر این باور بودند که از آنجا که اسلام بخش مهمی از هویت عربی را تشکیل می دهد، یک انقلاب اسلامی به طور طبیعی باید ابتدا در یک کشور عربی رخ دهد. تاریخ اما ریاضیات نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ایران &nbsp;اولین کشوری بود که در آن حکومت اسلامی برقرار شد. ایران خیلی مدرن&zwnj;تر از آن بود که اسلام&zwnj;گرایان بتوانند مدینه فاضله اسلامی خود را در آن ایجاد کنند. وضع در افغانستان متفاوت بود. دولت افغانستان فقیر و در پیشبرد پروژه تجدد در &nbsp;فرهنگ و جامعه چندان موفق نبود و نتوانسته بود مقررات و نهادهای مدرن را بنیاد گذارد. اینگونه بود که طالبان توانستند به سرعت مدینه فاضله اسلامی خود را با نابودی همه چیز بنا نهند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">حکومت طالبان نه به دست مردم افغانستان که با حمله آمریکا سقوط کرد و اگر چنین رخ دادی نبود مشخص نبود که تا چه زمانی حکومت طالبان ادامه می یافت، شاید برای دهه&zwnj;ها!</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">وضع مصر متفاوت است ، زمانی که من در خیابانها راه می&zwnj;رفتم و ساختمان&zwnj;های قدیمی را می&zwnj;دیدم حس تاسف و حسرت مرا در برمی&zwnj;گرفت.این ساختمانهای فاخر روایت&zwnj;گر تاریخ و ناکامی&zwnj;های ایدئولوژیک و طبقاتی و فرهنگی دوران&zwnj;های گذشته را بازمی&zwnj;گویند. این ساختمان&zwnj;ها به اندازه&zwnj;ی تصویر شاه&zwnj;لیر شکسپیر رقت انگیز هستند؛ شکوهی رنگ&zwnj;پریده و از دست رفته.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">اسلامگرایان ایران بر منابع نفتی کنترل دارند. دارایی نفتی آن&zwnj;ها را توانا کرد جنگی هشت ساله را تاب بیاورند. آن&zwnj;ها اکنون در پی برنامه&zwnj;ای هسته&zwnj;ای هستند. مصر کشوری نفت خیز نیست و دولت به مراتب فقیرتر از ایران ۱۹۷۹است. اسلامگرایان، هم اخوان المسلمین و هم سلفی&zwnj;ها، به کمک&zwnj;های خارجی وابسته هستند. جمهوری اسلامی اما آن قدر ثروت داشت که &quot;صدور انقلاب&quot; را در دستور کار و اولویت خود قرار داد. مصر بخشی از جهان عرب است اما ایران به صورت فزاینده ای منزوی می شود.</p> </blockquote> <p dir="RTL">اسلامگرایان ایران بر منابع نفتی کنترل دارند. دارایی نفتی آن&zwnj;ها را توانا کرد جنگی هشت ساله را تاب بیاورند. آن&zwnj;ها اکنون در پی برنامه&zwnj;ای هسته&zwnj;ای هستند. مصر کشوری نفت خیز نیست و دولت به مراتب فقیرتر از ایران ۱۹۷۹ است. اسلامگرایان، هم اخوان المسلمین و هم سلفی&zwnj;ها، به کمک&zwnj;های خارجی وابسته هستند. جمهوری اسلامی اما آن قدر ثروت داشت که &quot;صدور انقلاب&quot; را در دستور کار و اولویت خود قرار داد. مصر بخشی از جهان عرب است اما ایران به صورت فزاینده ای منزوی می شود. مقدار قابل توجهی از قدرت اسلامگرایان در مصر محصول این دو سال قدرت گیری ان&zwnj;ها نیست. در ایران اگرچه حکومت به دست اسلام&zwnj;گرایان اداره می&zwnj;شود، مردم همچنان ویژگی&zwnj;های غیرمذهبی خود را حفظ کرده&zwnj;اند. وضعیت در هر دو کشور پیچیده است و پیش بینی اینکه تا کی حکومت اسلامگرایان در قاهره و تهران به حکومت دوام خواهد یافت بسیار دشوار است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">آن&zwnj;چه در این میان می تواند امید بخشد، نقش روشنفکران در هر دو کشور است. توانا کردن جامعه برای اندیشیدن درباره&zwnj;ی تجربه&zwnj;هایش تنها راه برون&zwnj;شد از بحران سیاسی و پرهیز از تکرار تجربه&zwnj;های خطاست. بدین&zwnj;سان، روشنفکران مصر و ایران می&zwnj;توانند در کمک به آزادسازی سیاسی و اجتماعی هر دو جامعه به یکدیگر کمک کنند. آن&zwnj;ها می&zwnj;توانند حافظه&zwnj;ی زنده هر دو کشور باشند؛ حافظه&zwnj;ای برای پیروزی&zwnj;ها و ناکامی&zwnj;ها.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>منبع</strong>:</p> <p dir="RTL"><a href="http://www.majalla.com/eng/2013/03/article55238786"><span dir="LTR">The Majalla</span></a></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>عکس</strong>:</p> <p dir="RTL">صحنه&zwnj;ای از یک تظاهرات سلفی&zwnj;ها در میدان التحریر قاهره (۲ نوامبر ۲۰۱۲).</p> <p dir="RTL">خواست آنها پیاده شدن تمام و کمال شریعت است.</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2013/03/07/24945#comments اخوان المسلمین خمینی سلفی فرهمند علیپور مرسی مصر مهدی خلجی ولایت فقیه گوی سیاست Thu, 07 Mar 2013 21:38:41 +0000 politics 24945 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2013/02/16/24559 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2013/02/16/24559" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> اکبر گنجی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="572" height="322" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/iran_mursi.jpg?1361015533" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">اکبر گنجی &minus; هفده &quot;اندیشمند و استاد ایرانی&quot; طی <a href="http://farsnews.com/newstext.php?nn=13911127000141">نامه&zwnj;ای مبسوط</a> به رئیس جمهور مصر، دو پیشنهاد پیرامون اسلامی سازی دولت و کمک ایران به توسعه علمی و اسلامی مصر مطرح کرده&zwnj;اند. حداد عادل یکی از چهره&zwnj;های شاخص این &quot;اندیشمندان&quot; است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پیشنهادات ارائه شده به این قرارند: <em><strong>الف- اسلامی سازی دولت/مدیریت: </strong></em>&quot;به&zwnj; جنابعالی...توصیه می&zwnj;کنیم، مبنا و الگوی قطعی و عملی مدیریت کشور را بر پایه اسلام عزیز قرار دهید و مقاصد فشارهای بین&zwnj;المللی و فضاهای به&zwnj;اصطلاح روشنفکری متاثر از رویکرد&zwnj;های منزوی کننده دین از عرصه سیاست، فرهنگ و اقتصاد را مطمح نظر قرار ندهید&quot;.<strong> <em>ب- کمک ایران به توسعه&zwnj;ی علمی و اسلامی مصر: </em></strong>&quot;به&zwnj;طور حتم اندیشمندان مسلمان ایرانی آمادگی دارند تجربه و توان علمی خود را در اختیار دولت و ملت شریف و مسلمان مصر قرار دهند&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">غلامعلی حداد عادل یکی از چهره&zwnj;های شاخص این اندیشمندان است. یعنی همان استادی که کتاب یوستوس هارتناک- <em>نظریه&zwnj; معرفت در فلسفه کانت</em> &ndash; را که علی حقی به عنوان پایان نامه&zwnj; فوق لیسانس خود به فارسی ترجمه کرده بود، به نام خود منتشر کرد (چاپ اول: فکر روز، چاپ دوم و سوم: هرمس). حالا حداد عادل می&zwnj;خواهد &quot;تجربه و توان علمی&quot; سرقت را به مرسی انتقال دهد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">&diams; مرتبط با این موضوع:<br /> نامه هشدارآمیز پنج نواندیش مسلمان ایرانی خطاب به رهبران مردم مصر<br /> گفت&zwnj;وگوی سراج میردامادی با حسن یوسفی اشکوری<br /> <a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20121226_Siasi_Seraj_EshkevariHassan.mp3"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/musicicon.jpg" style="width: 200px; height: 23px; float: right;" /></a></p> </blockquote> <p dir="RTL">علی اکبر ولایتی هم وقتی وزیر امور خارجه بود، اساتیدی را به کار می&zwnj;گرفت تا کتاب&zwnj;های تاریخی بنویسند و او به نام خود منتشر کند و کرد. یکی دیگر از اندیشمندان امضا کننده، در جلسه&zwnj; امتحان دکتری، به دلیل لباس روحانیت و داشتن مسئولیت حکومتی، در کتابخانه&zwnj; دانشکده تنها گذاشته می&zwnj;شود. استاد که برای احوال&zwnj;پرسی باز می&zwnj;گردد، حاج آقا در حال رونویسی از کتاب&zwnj;های کتابخانه بوده است. شخصیت شناسی نویسندگان را رها کرده و به سراغ متن می&zwnj;رویم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نامه دارای ۱۱ بند است که با تبریک &quot;براندازی حکومت استبدادی و ظالم&quot; آغاز می&zwnj;شود. اگر براندازی رژیم استبدادی و ظالم عملی نیکوست، چرا در ایران رقبا و منتقدان و مخالفان به اتهام براندازی (مثلاً شرکت در انتخابات ریاست جمهوری ۸۸) محاکمه و زندانی می&zwnj;شوند؟ چرا براندازی جمهوری اسلامی- با کارنامه&zwnj; ۳۳ سال سرکوب مخالفان و مراجع تقلید و دگراندیشان مذهبی- نامقبول است؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;البته نویسندگان در ادامه &quot;شکل&zwnj;گیری مصر جدید مبتنی بر ارزش&zwnj;های اسلامی، رأی مثبت به قانون اساسی جدید و پیروزی مرسی در اولین انتخابات مردم سالارانه&zwnj; ریاست جمهوری&quot; را هم تبریک گفته&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این مقدمات برای آن است تا نکاتی درباره&zwnj; &quot;تجربه ۳۴ سال مبارزه بی&zwnj;امان با صهیونیزم و استکبار جهانی برای استقرار جمهوری اسلامی ایران&quot; را به اطلاع مرسی رسانده و وی را به طی این مسیر دعوت کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/hadad_vel.jpg" style="width: 180px; height: 114px; float: right;" />غلامعلی حداد عادل یکی از چهره&zwnj;های شاخص این اندیشمندان است. همان استادی که کتاب یوستوس هارتناک<em> نظریه&zwnj; معرفت در فلسفه کانت</em> را که علی حقی به عنوان پایان نامه&zwnj; فوق لیسانس خود به فارسی ترجمه کرده بود، به نام خود منتشر کرد. او حالا می&zwnj;خواهد &quot;تجربه و توان علمی&quot; سرقت را به مرسی انتقال دهد. ولایتی هم وقتی وزیر امور خارجه بود، اساتیدی را به کار می&zwnj;گرفت تا کتاب&zwnj;های تاریخی بنویسند و او به نام خود منتشر کند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">پرداختن به تک تک مدعیات طرح شده در این نامه، آن هم در یک مقاله&zwnj; کوتاه امکان&zwnj;پذیر نیست. به همین دلیل به برخی از مدعیات پرداخته و اعتبار آنها را در ترازوی نقد خواهیم سنجید.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مدعای بند اول: جدایی از حقیقت اسلام دلیل بحران&zwnj;های فردی و اجتماعی جهان پیشرفته است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">الف- بحران&zwnj;های فردی و اجتماعی جهان پیشرفته چه اموری هستند؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ب- اسلام حقیقی چگونه می&zwnj;توانست یا می&zwnj;تواند این بحران&zwnj;ها را مرتفع سازد یا از آنها پیشگیری کند؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مدعای بند دوم: جهان غرب به اهمیت جایگاه دین در همه&zwnj; زمینه&zwnj;ها پی برده و جوامع غربی به طور جدی در مسیر دین مداری جامعه حرکت می&zwnj;کنند. تبیین مدعا: &quot;بازگشت به دین محصول بن&zwnj;بست&zwnj;های ناشی از رشد و توسعه منهای دین و بحران&zwnj;های اجتماعی فراگیری است&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">الف- شواهد و قرائن توجه جهان غرب به جایگاه دین در همه&zwnj; زمینه&zwnj;ها چیست؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ب- شواهد و قرائن بازگشت جدی جهان غرب به مسیر دین مداری کدام است؟ تمامی آمارهای نهادهای معتبر جهانی نشان می&zwnj;دهند که دینداری در جوامع غربی در ۶ دهه&zwnj; گذشته - به جز آمریکا- در حال کاهش بوده است (رجوع شود به: رونالد اینگلهارت و پیپا نوریس، <em>مقدس و نامقدس، دین و سیاست در جهان</em>، ترجمه مریم وتر، انتشارات کویر، فصل &quot;معمای غیردینی شدن در ایالات متحده و اروپای غربی&quot;، صص ۱۶۵- ۱۲۷. چارلز تیلور، <em>تنوع دین در روزگار ما، دیداری دوباره با ویلیام جیمز</em>، برگردان مصطفی ملکیان، نشر شور. جان دی. کپیوتو، <em>اینک دین، سرشت ایمان در عصر مدرن</em>، ترجمه&zwnj; مرضیه&zwnj; سلیمانی، نشر علم).</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پ- چرا بازگشت جهان غرب به دین محصول بن&zwnj;بست&zwnj;های ناشی از رشد و توسعه&zwnj; منهای دین و بحران&zwnj;های اجتماعی فراگیر است؟ این مدعا را چگونه می&zwnj;توان موجه ساخت؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مدعای بند سوم: &quot;دین و به&zwnj;طور خاص اسلام مرجع حل مسائل و مشکلات ملی و منازعات بین&zwnj;المللی است&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">الف- با کدام شواهد و قرائن می&zwnj;توان این مدعا را تأیید کرد؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ب- آیا تاریخ ادیان- &quot;به طور خاص اسلام&quot;- صدق این مدعا را نشان می&zwnj;دهد یا کذب آن را؟ جنگ&zwnj;های ایران و عثمانی، یهود کشی مسیحیان در کل اروپا، جنگ&zwnj;های صلیبی، جنگ&zwnj;های ۳۰ ساله میان پروتستان&zwnj;ها و کاتولیک&zwnj;ها از ۱۶۱۸ تا ۱۶۴۸، فقط چند شاهد مهم نقض این مدعایند. سکولاریسم- به معنای جدایی نهاد دین از نهاد دولت- محصول تأملات نظری صرف نبود، بلکه در درجه&zwnj; اول محصول جنگ&zwnj;های مذهبی ۳۰ ساله بود که به عهدنامه&zwnj; وستفالی منتهی شد. سکولاریسم راه حلی برای گریز از منازعات منطقه&zwnj;ای و بین المللی و زندگی صلح آمیز بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مدعای بند پنجم: اومانیسم پاسخ جامعی برای تأمین نیازهای معنوی و مادی انسان نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">الف- چه کسی از &quot;جامعیت اومانیسم&quot; سخن گفته است؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ب- فرض کنیم کسانی به جامعیت اومانیسم باور دارند، آیا مرسی اخوانی هم دارای چنین اعتقادی است که او را به &quot;توجه به کمال مطلق که مصداق احد و واحد آن خدای متعال است&quot;، فرا می&zwnj;خوانید؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/bruder.jpg" style="width: 180px; height: 92px; float: right;" />رهبران اخوان&zwnj;المسلمین چند دهه قبل از فقیهان ایرانی حکومت دینی را تئوریزه کردند. آیت&zwnj;الله خامنه&zwnj;ای و دیگر فقیهان به شدت تحت تأثیر رهبران اخوان بوده و آثار آنان را به فارسی ترجمه می&zwnj;کردند. درس اسلام&zwnj;شناسی به اخوانی&zwnj;ها دادن، نقض غرض بوده و از نظر آنان توهین به شمار خواهد رفت.</p> </blockquote> <p dir="RTL">مدعای بند ششم: حکومت و &quot;ولایت متعلق به&zwnj; خدا و رسول خدا و اولیاء خدا است و بهترین مسیر و سبک زندگی، مسیری است که برگرفته از ولایت الهی باشد&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">الف- در واقع به طور غیر مستقیم به مرسی گفته می&zwnj;شود که حکومت چیزی جز ولایت فقیه نیست. آیا جز گروه کوچکی از فقیهان شیعه- آن هم پس از تجربه&zwnj; جمهوری اسلامی- کسی به این نظریه باور دارد؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ب- چرا بهترین سبک زندگی، &quot;سبک زندگی دینی&quot; است؟ دینداران می&zwnj;توانند آزادانه به سبک زندگی دینی عمل کنند، اما نمی&zwnj;توانند سبک زندگی دینی را به غیر دینداران- آن هم از سوی حکومت و به روش&zwnj;های خشونت&zwnj;آمیز- تحمیل کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پ- به حکم کلی: مارکسیسم&zwnj;ها، لیبرالیسم&zwnj;ها، یهودیت&zwnj;ها، مسیحیت&zwnj;ها، اسلام&zwnj;ها و... وجود دارد. با توجه به این مقدمه: اسلام&zwnj;های مختلف، دارای سبک&zwnj;های زندگی دینی متفاوتی هستند. مرسی را به اجرای کدام سبک زندگی اسلامی دعوت می&zwnj;کنید؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ت- واگذاری امر &quot;سیاست گذاری، نهاد سازی و برنامه ریزی&quot; به ولایت الهی، که به ادعای نویسندگان &quot;قطعا به صلاح و سعادت دست پیدا خواهد کرد و مرجع رشد و ترقی خواهد بود&quot;، چه معنایی دارد؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مدعای بند هفتم: &quot;همه امور مرتبط با زندگی انسان اعم از امور فردی و اجتماعی و یا قلمروهای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بدون توجه و تمسک به&zwnj; اصول اسلامی منتهی به &zwnj;ضلالت و گمراهی و رشد ناقص و یا ظهور جامعه ناقص&zwnj;الخلقه می&zwnj;شود&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">الف- گزاره&zwnj; کلی &quot;عدم تمسک به اصول اسلامی در همه&zwnj; امور فردی و اجتماعی (قلمروهای فرهنگی و سیاسی و اقتصادی) به ضلالت و گمراهی منتهی می&zwnj;شود&quot;، قطعاً کاذب است. اگر این حکم صادق باشد، باید اکثریت مردم جهان در طول تاریخ- حتی اکثریت مسلمانان- را گمراه به شمار آورد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ب- چرا این اندیشمندان اسلام&zwnj;شناس نگاهی به <em>مقدمه ابن خلدون</em> نینداخته&zwnj;اند که در آن ضرورت نیاز به انبیا و وحی برای زندگی فردی و جمعی و تمدن سازی را برهان باطلی به شمار آورده و نوشته است:&quot;موجودیت و زندگانی بشر بی آمدن پیامبرانی هم ممکن است تحقق یابد و این امر به وسیله&zwnj; مقرراتی است که حاکم بین خویش یا به نیروی عصبیتی که به قدرت آن بشر را مقهور می&zwnj;سازد بر مردم فرض می&zwnj;کند و آنان را به پیروی از طریقه&zwnj; خود وا می&zwnj;دارد. و اهل کتاب و پیروان نسبت به مجوس که کتاب آسمانی ندارند اندک می&zwnj;باشند، چه اینان اکثریت مردم جهان&zwnj;اند و با همه&zwnj; اینها گذشته از حیات و بقا دارای دولت&zwnj;ها و آثار و یادگارها بوده&zwnj;اند و تا این روزگار نیز همچنان بر همان وضع به سر می&zwnj;برند و در اقلیم&zwnj;های غیر معتدل سکونت دارند و زندگانی آنان بی گمان برخلاف زندگی مردمانی است که به صورت هرج و مرج و بی حاکم به سر می&zwnj;برند، چه اگر چنین می&zwnj;بود امکان نداشت به حیات خود ادامه دهند&quot; (<em>مقدمه&zwnj; ابن خلدون</em>، ترجمه&zwnj;ی محمد پروین گنابادی، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ یازدهم، جلد اول، ص ۸۰).</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پس بدون دین هم می&zwnj;توان تمدن سازی کرد و چنان تمدنی لزوماً ضلالت و گمراهی نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مدعای هشتم و نهم: جمهوری اسلامی از ابتدأ بر مبنای سیطره&zwnj; اسلام در همه&zwnj; زمینه&zwnj;ها تأسیس شد و&nbsp;</p> <p dir="RTL">مهم&zwnj;ترین اصول قانون اساسی، &quot;ابتناء جمهوری اسلامی ایران به اصول اعتقادی و قوانین اسلامی است&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/mursi.jpg" style="width: 180px; height: 107px; float: right;" />مرسی و اخوان&zwnj; المسلمین اینک به شدت از سوی سکولارها، لیبرال&zwnj;ها، ملی&zwnj;گرایان و حامیان رژیم سابق مصر تحت فشار قرار گرفته&zwnj;اند تا به زیر کشیده شوند. این گونه نامه&zwnj;ها، موجب می&zwnj;شود که جبهه&zwnj; مقابل مرسی آنان را به پیروی از مسیر ایران متهم سازد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">الف- در ۱۰ و ۱۱ فروردین ۱۳۵۸، ۲۰۴۰۶۵۹۱ تن به جمهوری اسلامی آری گفتند. ۹ ماه بعد، در ۱۱ و ۱۲ آذر ۱۳۵۸، ۱۵۶۸۸۴۰۷ تن به قانون اساسی جمهوری اسلامی رأی دادند. کاهش ۵ میلیون نفری تا حدودی معلول افزودن اصل ولایت فقیه و اجرای شریعت به قانون اساسی بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ب- چرا اینک جمهوری اسلامی زیر بار رفراندمی دیگر برای همین نظام و قانون اساسی&zwnj;ا&zwnj;ش نمی&zwnj;رود تا روشن گردد که اکثریت مردم ایران خواهان اجرای شریعت و جمهوری اسلامی&zwnj;اند یا نه؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مدعای دهم: جمهوری اسلامی &quot;طی ۳۴ سال مجاهدت، تلاش و تدبیر و مبارزه بی&zwnj;امان با استکبار جهانی و دشمنان اسلام و مسلمین در سطح بین&zwnj;المللی&quot; در افتاده و &quot;بدین خاطر غرامت سنگینی را پرداخت کرده که از جمله آنها جنگ و تحریم فراگیر و فشار&zwnj;های سیاسی بین&zwnj;المللی است&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">الف- بدین ترتیب مرسی به ایستادن در برابر آمریکا و دولت&zwnj;های غربی دعوت می&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ب- آیا با توجه به پیامدهای این خط مشی- غرامت سنگین، از جمله جنگ و تحریم فراگیر و فشارهای سیاسی بین&zwnj;المللی- عاقلانه است که مصریان با این دعوت لبیک بگویند؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مدعای بند یازدهم: جمهوری اسلامی در همه&zwnj; زمینه&zwnj;ها پیشرفت&zwnj;های خیره&zwnj;کننده&zwnj;ای داشته است. &quot;برنامه اصلی آینده کشور ایران متمرکز بر &quot;تمدن&zwnj;سازی نوین اسلامی&quot; است. این برنامه بلندمدت مبتنی بر الگوی ویژه&zwnj;ای از پیشرفت است که هم از نظر مبانی نگرشی و معرفتی و هم از نظر روش اجرا مبتنی بر اصول مترقی اسلام و متمایز از هنجارهای دیکته شده و سلطه&zwnj;آمیز جهان غرب و صهیونیزم بین&zwnj;الملل تحت عنوان شاخص&zwnj;ها و معیارهای توسعه است&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">الف- در اسلام (کتاب و سنت معتبر) هیچ طرحی برای توسعه وجود ندارد. برای این که: ۱- برنامه ریزی کار علم است، نه دین. ۲- مدیریت دارای دو بعد معرفتی و مهارتی است که به دین هیچ ارتباطی ندارند. ۳- ارزش&zwnj;ها مستقل از دین&zwnj;اند (عدم اتکای وجودی و معرفت شناختی و روانشناختی ارزش&zwnj;ها به دین. یا به تعبیر متکلمان معتزلی: حسن و قبح ذاتی و عقلی). ۴- فقه و شریعت را نمی&zwnj;توان حقوق- آن هم حقوق مدرن- به شمار آورد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ب- نمی&zwnj;توان در تاریخ دین یک بام و دو هوایی بود. به تعبیر دیگر، نمی&zwnj;توان همه&zwnj; خوبی&zwnj;ها را معلول دین و دینداری به شمار آورد و همه&zwnj; بدی&zwnj;ها را <strong>&quot;</strong>علی رغم دین&quot;- یعنی بد مسلمانی- قلمداد کرد و گفت: &quot;هر عیب که هست از مسلمانی ماست&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>این نامه دارای چه پیامدهایی است؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">یکم- کلاس درس اسلام شناسی برای مرسی و اخوانی&zwnj;ها: در قرن بیستم، رهبران اخوان&zwnj; المسلمین چند دهه قبل از فقیهان ایرانی حکومت دینی را تئوریزه کردند. آیت&zwnj;الله خامنه&zwnj;ای و دیگر فقیهان به شدت تحت تأثیر رهبران اخوان بوده و آثار آنان را به فارسی ترجمه می&zwnj;کردند (رجوع شود به مقاله&zwnj; &quot;<a href="http://www.radiozamaneh.com/politics/2011/07/16/5474">آیت&zwnj;الله خامنه&zwnj;ای و عدالت به سبک سید قطب</a>&quot;). درس اسلام&zwnj;شناسی به اخوانی&zwnj;ها دادن، نقض غرض بوده و از نظر آنان توهین به شمار خواهد رفت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دوم- نزاع شیعه و سنی: نزاع تاریخی شیعه و سنی، در سال&zwnj;های اخیر به شدت رشد کرده است. عربستان سعودی و قطر، با دلارهای نفتی، برای ضربه زدن به شیعیان در بحرین، عراق، سوریه، لبنان، ایران، پاکستان و افغانستان دست به هر عملی زده و می&zwnj;زنند. آنان نیروهای سلفی چون القاعده و طالبان و جبهه النصرة سوریه را حمایت مالی و تسلیحاتی کرده و می&zwnj;کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/arabs.jpg" style="width: 180px; height: 110px; float: right;" />اینک مدت&zwnj;هاست که ایران از سوی کشورهای عربی منطقه به دخالت در امور داخلی آنان متهم می&zwnj;شود. این گونه نامه&zwnj;ها- که به امضای دو تن از نزدیکت&zwnj;رین افراد به آیت&zwnj;الله خامنه&zwnj;ای و کاندیدای ریاست جمهوری (حداد عادل و ولایتی) رسیده است- سندی بر دخالت ایران در امور داخلی مصر به شمار خواهد رفت و بر نزاع&zwnj;های ایران و اعراب خواهد افزود.</p> </blockquote> <p dir="RTL">&nbsp;اخوان&zwnj; المسلمین که خود را سردمدار جریان اسلام&zwnj;گرایی می&zwnj;داند، در چند سال اخیر رشد چشمگیری کرده و در سوریه در حال مبارزه&zwnj;ی خونین برای سرنگونی رژیم سکولار سرکوبگر بشار اسد است تا حکومتی دینی جایگزین آن سازد. اسلام&zwnj;گراها رقیب یکدیگرند و به جای وحدت و زندگی صلح&zwnj;آمیز، نزاع برپا می&zwnj;سازند و خون یکدیگر را می&zwnj;ریزند. &quot;بیداری اسلامی&quot; منطقه به زیان اسلام و مسلمانان بوده است (رجوع شود به مقاله&zwnj; &quot;<a href="http://www.radiofarda.com/content/f3_khamenei_islamic_revival/24802182.html">در باب مضرات بیداری اسلامی</a>&quot;).</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">سوم- تحت فشار قرار گرفتن مرسی: مرسی و اخوان&zwnj;المسلمین اینک به شدت از سوی سکولارها، لیبرال&zwnj;ها، ملی&zwnj;گرایان و حامیان رژیم سابق مصر تحت فشار قرار گرفته&zwnj;اند تا به زیر کشیده شوند. این گونه نامه&zwnj;ها، موجب می&zwnj;شود که جبهه&zwnj; مقابل مرسی آنان را به پیروی از مسیر ایران متهم سازد. مرسی و اخوان&zwnj;المسلمین، مجبور بوده&zwnj;اند که دائماً بر تفاوت&zwnj;های مسیر خود و ایران تأکید بنهند. نطق مرسی در تهران و مصاحبه&zwnj; مطبوعاتی مشترک احمدی&zwnj;نژاد و مشاور رئیس الازهر در قاهره دو شاهد این مدعا هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">چهارم- دخالت در امور داخلی اعراب: اینک مدت&zwnj;هاست که ایران از سوی کشورهای عربی منطقه به دخالت در امور داخلی آنان متهم می&zwnj;شود. این گونه نامه&zwnj;ها- که به امضای دو تن از نزدیکت&zwnj;رین افراد به آیت&zwnj;الله خامنه&zwnj;ای و کاندیدای ریاست جمهوری (حداد عادل و ولایتی) رسیده است- سندی بر دخالت ایران در امور داخلی مصر به شمار خواهد رفت و بر نزاع&zwnj;های ایران و اعراب خواهد افزود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پنجم- دوشیدن ایران: حماس اخوانی سال هاست که از سوی ایران مورد حمایت مالی و تسلیحاتی قرار گرفته است. با توجه به تغییرات منطقه، آنان به سوی مصر و ترکیه و قطر رفته و سیاست&zwnj;های ایران در سوریه را رسماً محکوم کرده و می&zwnj;کنند، در حالی که همچنان از ایران کمک دریافت می&zwnj;کنند (رجوع شود به مقاله&zwnj; &quot;<a href="http://www.radiozamaneh.com/politics/2012/11/30/22124">جمهوری اسلامی و حماس: کمک در راه خدا</a>&quot;).</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مرسی هم خواهد کوشید تا از فرصت ایران استفاده کرده و بدین ترتیب، انواع و اقسام کمک&zwnj;ها را از دولت&zwnj;های غربی و عربی- در قبال عدم نزدیکی به ایران- دریافت کند. برخوردهای آنان با ایران تاکنون کاملاً تحقیرآمیز بوده است. آنان تاکنون به هیچ یک از مقام&zwnj;های ایرانی اجازه&zwnj; سفر به غزه را نداده&zwnj;اند و پیشنهاد برقراری روابط رسمی را رد کرده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ششم- دین در محدود صلح و دین برای جنگ و خون&zwnj;ریزی: بسیاری از دینداران، دین را به ابزاری جنگی تبدیل کرده&zwnj;اند که فقط به کار خون&zwnj;ریزی می&zwnj;آید. نویسندگان حتی اگر چنین هدفی نداشته باشند، پیامد عملی دعوت آنان خشونت به نام دین خواهد بود. کانت زمانی از <em>دین در محدوده عقل</em> سخن گفت. مدعای او را با رویکرد &quot;دین در محدوده&zwnj; صلح&quot; باید تکمیل کرد. از موضع دلسوزی برای اسلام و حفظ آن، باید از جدایی نهاد دین از نهاد دولت دفاع کرد. به سود دینداری است که دین پشتیبان ارزش&zwnj;های اخلاقی و پارسایی و معنویت باشد، تا مدعی اجرای شریعت از طریق حکومت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">هفتم- نزاع دیکتاتوری و دموکراسی: نزاع&zwnj;های مذهبی و قومی به زیان مردم منطقه و به سود زمامداران فاسد خودکامه است. اگر نزاع اصلی- که شکاف دیکتاتوری و دموکراسی است- جایگزین این گونه نزاع&zwnj;ها شود، جبهه&zwnj;بندی&zwnj;های کل منطقه تغییر خواهد کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;همه&zwnj; سرکوبگران منطقه نزاع&zwnj;هایی بر می&zwnj;سازند تا دیکتاتوری فاسد خود را تداوم بخشند. قدرت&zwnj;های جهانی (آمریکا، اروپا، چین و روسیه) هم طبق منافع خود از متحدان سرکوبگر حمایت می&zwnj;کنند. دموکراسی&zwnj;خواهان اگر در جبهه&zwnj; دیکتاتورهای سکولار یا مذهبی قرار گیرند، دموکراسی و حقوق بشر را به حاشیه می&zwnj;رانند. جمهوری اسلامی تجربه&zwnj; پرهزینه و بدی بود، اما نباید کل منطقه همانند پاکستان و افغانستان و عراق و سوریه کلنگی شود. مسئله&zwnj; منطقه رهایی از شر کل رژیم&zwnj;های استبدادی سکولار و مذهبی است، نه تبدیل آن به مردابی که همه&zwnj; را در خود فرو برد.</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2013/02/16/24559#comments اخوان المسلمین اکبر گنجی حداد حماس خامنه‌ای سلفی‌ها مرسی مصر ولایتی گوی سیاست Sat, 16 Feb 2013 11:44:13 +0000 politics 24559 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/17/22720 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/17/22720" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> فرهمند علیپور </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="620" height="413" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/egyptc.jpg?1356120984" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">فرهمند علیپور &minus; هرچند که قرار است نتیجه رسمی همه پرسی قانون اساسی جنجال برانگیز مصری&zwnj;ها در روز ۲۲ دسامبر منتشر شود، اما از هم&zwnj;اکنون ظاهرا مشخص است که چه نیرویی برنده این بازی است. بر اساس آنچه تاکنون حزب عدالت و آزادی (شاخه سیاسی اخوان المسلمین مصر)، شبکه الجزیره و دیگر رسانه&zwnj;های مصری منتشر کرده&zwnj;اند، درصد بزرگی از شرکت کنندگان در مرحله اول رأی&zwnj;گیری به قانون اساسی تازه مصر &laquo;آری&raquo; گفته&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">بر اساس آمارهایی که تاکنون منتشر شده است ۶۰ درصد از شهروندان قاهره، پایتخت مصر به قانون اساسی نگاشته شده توسط اسلامگرایان حاکم رای منفی داده&zwnj;اند اما با وجود این در دیگر شهر&zwnj;ها و روستاهایی که روز شنبه گذشته شاهد انتخابات بود، در مجموع حدود ۵۷ درصد موافقت خود را با این قانون اساسی اعلام کرده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <table align="left" border="2" cellpadding="5" cellspacing="5" dir="rtl" style="width: 310px"> <thead> <tr> <td style="display: none;"> &nbsp;</td> <td> <p class="rtecenter" dir="RTL"><strong><span style="background-color:#d3d3d3;">رو<span style="display: none;">&nbsp;</span>زهای مهم در تاریخ تحولات اخیر مصر</span></strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۲۵ ژانویه ۲۰۱۱ &minus; </strong>هزاران مصری با الهام گیری از اعتراضات تونس به خیابانهای قاهره ریختند و علیه حکومت دیکتاتوری حسنی مبارک دست به تظاهرات زدند. این تظاهرات در روزهای پس از آن با خشونت نیروهای پلیس و حامیان لباس شخصی مبارک مواجه شد. درگیری&zwnj;هایی که طی آن ۹۰۰ مصری جان خود را از دست دادند.</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۱۱ فوریه ۲۰۱۱ &minus; </strong>&nbsp;۱۸ روز پس از آغاز اعتراضات گسترده مصری&zwnj;ها، حسنی مبارک رسما قدرت را به ارتش واگذار کرد و به عمر حکومت ۳۰ ساله خود پایان داد. دو روز پس از این استعفا &laquo;شورای عالی نظامی&raquo; پارلمان را ملغی و و قانون اساسی را به حالت تعلیق درآورد تا شرایط انتقال آرام قدرت طی شود.</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۱۹ مارس &nbsp;۲۰۱۱ &minus; </strong>&nbsp;شورای عالی نظامی حاکم بر مصر یک همه پرسی در مصر برگزار کرد. هدف از این همه پرسی تعدیل و اصلاحیه بخش&zwnj;هایی از قانون اساسی در خصوص انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری بود. بر طبق این همه پرسی طول مدت ریاست جمهوری از ۶ سال به ۴ سال کاهش یافت و اختیارات گسترده ریاست جمهوری تعدیل شد.</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۲۸ نوامبر ۲۰۱۱ &minus; </strong>انتخابات پارلمانی مصر آغاز شد. این انتخابات برای چندین هفته به طول انجامید و سرانجام اکثر کرسی&zwnj;های پارلمان به گروههای اسلامگرایی همچون اخوان المسلمین و سلفی&zwnj;ها رسید.</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۲۵ژوئن &nbsp;۲۰۱۲ &minus; </strong>دادگاه عالی قانون اساسی مصر طی حکمی آرای یک سوم از کرسی&zwnj;های پارلمان مصر را باطل اعلام کرد. دادگاه اعلام کرده بود که طبق قانون اساسی یک سوم از کرسی&zwnj;های پارلمان متعلق به نمایندگان مستقل است اما برخی از نمایندگان به عنوان مستقل شرکت کرده بودند ولی پس از پیروزی وارد احزاب شده بودند. دادگاه همچنین در حکم خود نامزدی نزدیکان مبارک (احمد شفیق) را برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری مجاز اعلام کرد. محمد مرسی کاندیدای جریان اسلامگرا این حکم دادگاه را خطرناک دانست که می&zwnj;تواند به یک &laquo;انقلاب&raquo; منجر شود. مرسی همچنین گفت که: &laquo;برخی&zwnj;ها خیالات بدی برای کشور دارند.&raquo;</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۲۰ آوریل ۲۰۱۲ &minus; </strong>آغاز رقابت&zwnj;ها و کمپین&zwnj;های انتخاباتی ریاست جمهوری مصر؛ مصری&zwnj;ها در دور دوم انتخابات که در ۱۵-۱۷ ژوئن برگزار شد محمد مرسی را با ۵۱ درصد آرا انتخاب کردند. ژنرال&zwnj;های مصری با صدور بیانیه&zwnj;&zwnj;ای اعلام کردند که قدرت در دست ان&zwnj;ها باقی می&zwnj;ماند و از اختیارات رئیس جمهوری کاسته می&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۳۰ ژوئن ۲۰۱۲ &minus; </strong>&nbsp;محمد مرسی در برابر شورای عالی قانون اساسی مراسم تحلیف را به جا آورد. یک روز پیش از آن او در اجتماع صد&zwnj;ها هزار تن از هوادارنش در میدان التحریر مراسم سمبلیک تحلیف را به جا اورده بود. او در ان نطق گفته بود که قدرتی را که ارتش از دولت گرفته است را بازپس خواهد گرفت.</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۸ ژوییه &nbsp;۲۰۱۲ &minus; </strong>محمد مرسی طی فرمانی حکم انحلال پارلمان از سوی ارتش را لغو کرد. یک روز پس از این حکم پارلمان مصر در جلسه&zwnj;ای کوتاه تشکیل شد و قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن کمیته&zwnj;ای مافوق تصمیم قضات برای تهیه پیش نویس قانون اساسی شکل می&zwnj;گیرد.</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۱۲ اوت ۲۰۱۲ &minus; &nbsp;</strong>محمد مرسی طی حکمی دستور بازنشستگی ژنرال طنطاوی وزیر دفاع و رئیس شورای نظامی را صادر کرد. رئیس جمهور مصر همچنین بیانیه ارتش مصر را که در آن برای خود قدرتی بالا&zwnj;تر از ریاست جمهوری را برای خود پیش بینی کرده بودند را لغو کرد.</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۱۹ نوامبر ۲۰۱۲ &minus; </strong>برخی از اعضای هیئت تدوین قانون اساسی که برای تهیه پیش نویس قانون اساسی جدید مصر گردهم امده بودند از این جلسه خارج و استعفا دادند. معترضین از چهره&zwnj;های لیبرال، ملی گرا، مستقل و مسیحیان تشکیل می&zwnj;شدند که اعتقاد داشتند نمایندگان اسلامگرا که اکثریت کرسی&zwnj;ها را تشکیل می&zwnj;دهند خواستار تهیه قانون اساسی بر مبنای شریعت اسلام هستند.</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۲۲ نوامبر ۲۰۱۲ &minus; </strong>رئیس جمهور مصر با صدور بیانیه&zwnj;ای به رئیس جمهور، هیات تدوین قانون اساسی و پارلمان مصونیت قضایی بخشید. این تصمیم از انجا ناشی شد که سیستم قضائی مصر به دنبال حذف این دونهاد تحت کنترل اسلامگرایان بود. فردای صدور این حکم مخالفین به خیابان&zwnj;ها ریختند و درگیری&zwnj;های گسترده&zwnj;ای میان موافقین و مخالفین حکم رئیس جمهور رخ داد. در روز ۲۴ نوامبر نیز قضات مصری دست به اعتصاب زدند.</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۲۷ نوامبر ۲۰۱۲ &minus; &nbsp;</strong>بزرگ&zwnj;ترین تظاهرات مخالفین با شرکت صد&zwnj;ها هزارتن برگزار شد. معترضین فریاد می&zwnj;زدند که مرسی باید از قدرت کناره گیری کند. ۳۰ نوامبر؛ هئیت تدوین قانون اساسی در طی یک شب متن نهایی قانون اساسی را آماده همه پرسی علام کرد. در قاهره و دیگر شهرهای بزرگ مصر اما تظاهرات گسترده&zwnj;تر شد. مرسی اما تاکید کرد که همه پرسی باید در ۱۵ دسامبر برگزار شود.</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۴ دسامبر ۲۰۱۲ &minus; &nbsp;</strong>ده&zwnj;ها هزار معترض در اطراف کاخ ریاست جمهوری مصر تجمع کردند، در گیری&zwnj;هایی که در شب ۵ دسامبر میان مخالفین و هواداران محمد مرسی، در اطراف کاخ ریاست جمهوری مصر رخ داد ۹ تن کشته شدند. مخالفین خواستار لغو احکام رئیس جمهور و تعویق همه پرسی هستند. مرسی چندی بعد از احکام خود عقب نشینی کرد اما بر برگزاری همه پرسی در موعد مقرر تاکید کرد.</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۱۲ دسامبر ۲۰۱۲ &minus; </strong>گروههای اپوزسیون مخالفین را دعوت کرد تا در این همه پرسی شرکت کنند و رای &laquo;منفی&raquo; خود را به صندوق&zwnj;های رای بریزند.</p> <p dir="RTL"><strong>◄</strong> <strong>۱۵ دسامبر ۲۰۱۲ &minus; </strong>برگزاری مرحله اول همه پرسی در ده استان کشور از جمله قاهره و اسکندریه؛ خبرهای اولیه و غیر رسمی حکایت از پیروزی اسلامگرایان دارد.</p> </td> </tr> </thead> <tbody> </tbody> </table> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">همه پرسی روز ۱۵ دسامبر شامل قاهره، اسکندریه و هشت استان دیگر مصر می&zwnj;شد و قرار است که شنبه هفته آینده &nbsp;این نظرخواهی در دیگر مناطق کشور برگزار شود. از حدود ۵۱ میلیون شهروند مصری ثبت نام کرده برای شرکت در این انتخابات حدود ۲۵ میلیون نفر از آن&zwnj;ها ساکن این ده استان بودند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در حالی که در مناطقی چون شهر اسوان و شمال شبه جزیره سینا اقبال مردم به اسلامگرایان و قانون اساسی تازه بالای ۷۸ درصد اعلام شده است در اسکندریه، دومین شهر پر جمعیت مصر حدود ۴۴ درصد از شرکت کنندگان نظر مخالف و ۵۵ درصد نظر موافق خود را داده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">از آنجایی که دیگر مناطقی که قرار است رای گیری از آن&zwnj;ها در شنبه هفته آینده برگزار شود، مناطقی فقیر&zwnj;تر هستند احتمال می&zwnj;رود در مرحله آتی نیز هواداران قانون اساسی تازه بیشترین درصد شرکت کنندگان را به خود اختصاص دهند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">با این حال ائتلاف جبهه نجات ملی که شامل گروههای مخالف قانون اساسی است در بیانیه&zwnj;ای اعلام کرده است که نتایج غیر رسمی انتخابات را نمی&zwnj;پذیرد و منتظر برگزاری این همه پرسی در هفته آینده و اعلام نتایج رسمی انتخابات خواهد ماند. این حزب از تقلبات بی&zwnj;سابقه در جریان رای گیری خبر داده است و گفته است که ۷۵۰ شکایت از تخلفات انتخاباتی را در ده فرمانداری مستند کرده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در پیش&zwnj;نویس قانون اساسی مصر از اسلام به عنوان اصلی ترین منبع قانونگذاری یاد شده است، آزادی&zwnj;های مذهبی تنها شامل پیروان ادیان ابراهیمی یعنی مسلمانان، مسیحیان و یهودیان می&zwnj;شود و &laquo;الازهر&raquo; -بزرگترین حوزه علمیه اهل سنت جهان که در قاهره واقع شده است - &nbsp;به عنوان مشاور در زمینه امور مذهبی یاد شده است. این &nbsp;از مواردی است که از سوی گروههای مخالفی چون چپ گرایان، لیبرال&zwnj;ها، مسیحیان و ملی گرایان مورد اعتراض قرار گرفته است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;محمد مرسی رئیس جمهور و حامیان او قانون اساسی به رفراندوم گذاشته شده را گامی به سوی دمکراسی و حرکتی رو به جلو معرفی کرده&zwnj;اند در حالی که مخالفان قانون تازه را بیش از حد مذهبی و نگران کننده می&zwnj;دانند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;محمد البرادعی یکی از سر&zwnj;شناسترین چهره&zwnj;های مخالفین چند ساعت پس از پایان مرحله اول رای گیری در شبکه اجتماعی تیو&zwnj;تر و با اشاره به برگزاری این همه پرسی آن را موجب تفرقه در کشور، خیزش اسلامگرایی و تداوم بی&zwnj;سوادی توصیف کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">برخلاف انتخابات پیشین انجام گرفته در مصر پس از حکومت حسنی مبارک، در انتخابات تازه نشانه&zwnj;هایی از شعف و رضایت رای دهندگان کمتر دیده می&zwnj;شد. در انتخابات ریاست جمهوری، پارلمانی و رفراندم بهار گذشته،&nbsp; مردم مصر از آن جهت که توانسته بودند پس از دهه&zwnj;ها آزادانه در انتخابات رای خود را در صندوق&zwnj;ها بریزند عمیقا مسرور و به آینده کشور خود امیدوار&zwnj;تر بودند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در انتخابات روزشنبه گذشته اما مخالفین از رقم زدن آینده&zwnj;شان توسط اسلامگرایان بیم داشتند و موافقین نیز از احتمال شکست در اجرای احکام &laquo;شریعت اسلام&raquo; در جامعه نگران بودند. هر دو گروه نیز از اینکه فردای اعلام نتیاج انتخابات آشوب&zwnj;ها و دو دستگی&zwnj;ها در جامعه مصر ادامه یابد نگران به نظر می&zwnj;رسیدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">گرچه گزارش ها از برگزاری نسبتا آرام انتخابات خبر می&zwnj;داد اما در آخرین ساعات پایان رای گیری از حمله اسلامگرایان تندرو به دفتر حزب وفد، از احزاب مخالف، خبرهایی منتشر شد. این حمله با حضور پلیس ضد شورش و شلیک گاز اشک آور به پایان رسید. مسئولان این حزب حامیان حازم شعلان، از تندرو&zwnj;ترین چهره&zwnj;ها و کاندیداهای ریاست جمهوری قبلی مصر را به عنوان حمله کنندگان معرفی کرده&zwnj;اند اما حازم شعلان این اتهام را رد کره است. دولت مصر برای برقرار آرامش در حین برگزاری انتخابات ۱۲۰ هزار نیروی نظامی را به کمک ۱۳۰ هزار پلیس مامور نظم و آرامش انتخابات کرده بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">وبسایت الاهرام آنلاین نیز در مصاحبه&zwnj;ای نظر برخی از افرادی را که در این همه پرسی رای آری به صندوق&zwnj;ها انداخته&zwnj;اند را جویا شده است از آن جمله زنی با حجاب کامل اسلامی به نام &laquo;ام راشا&raquo; که مادر سه فرزند است و در دهکده&zwnj;ای کوچک در نزدیکی سوئز زندگی می&zwnj;کند.&zwnj;</p> <p dir="RTL">ام راشا به خبرنگار الاهرام <a href="http://english.ahram.org.eg/NewsContentP/4/60631/Opinion/So,-what-did-the-Egyptians-really-vote-for-.aspx">گفته است</a> که در انتخابات سال ۲۰۱۱ به اخوان المسلمین و سلفی&zwnj;ها رای داده است چرا که آن&zwnj;ها به گفته او &laquo;مردان خدا هستند، خدا ترس هستند و به سود فقرا کار می&zwnj;کنند.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">الاهرام اما در گزارش خود خاطرنشان می&zwnj;کند که زندگی این زن و ۴۰ درصد زنانی چون وی که در مصر نان آور خانه هستند زیر خط فقر است و از زمان انقلاب تاکنون هیچ اقدام مثبتی برای رفاه زندگی آن&zwnj;ها صورت نگرفته است و نشانه&zwnj;های کمرنگی از تغییر وضعیت ان&zwnj;ها در آینده نزدیک دیده می&zwnj;شود.</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/17/22720#comments اخوان المسلمین اسلام‌گرایی فرهمند علیپور محمد مرسی مصر گوی سیاست Mon, 17 Dec 2012 11:07:18 +0000 politics 22720 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2012/12/02/22233 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2012/12/02/22233" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="250" height="160" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/eeeeeee.jpg?1354466340" /> </div> </div> </div> <p>رسانه های عرب زبان از تعلیق جلسات دادگاه عالی قانون اساسی مصر تا اطلاع ثانوی خبر دادند.<br /> به دنبال شدت یافتن ناآرامی&zwnj;ها در مصر که به دنبال صدور بیانیه قانون اساسی از سوی محمد مرسی، رئیس جمهوری این کشور آغاز شد، ساعتی پیش شبکه&zwnj;های العربیه و الجزیره اعلام کردند که &quot;دادگاه عالی قانون اساسی مصر تا اطلاع ثانوی جلسات خود را معلق کرده است.&quot;</p> <!--break--><!--break--><p> دادگاه عالی قانون اساسی مصر چهارشنبه هفته گذشته در بیانیه&zwnj;ای، رئیس جمهور مصر را متهم به حمله به خود کرد.</p> <p> در بیانیه&zwnj;ای که ماهر البحیری، رئیس دادگاه عالی قانون اساسی مصر در حضور خبرنگاران خواند آمده است: &quot;محمد مرسی ناگهان به حملات بی&zwnj;وقفه&zwnj;ای پیوست که علیه دادگاه عالی قانون اساسی صورت می&zwnj;گیرد. او کسی است که مشروعیت خود را آن هنگام به دست آورد که در مقابل این دادگاه، سوگند قانون اساسی یاد کرد.&quot;</p> <p>&nbsp;</p> <p>البحیری ادامه داد: &quot;تاکید می&zwnj;کنیم که تهدید&zwnj;ها، وعده و وعید&zwnj;ها، دادگاه&zwnj;ها را نمی&zwnj;ترساند و این دادگاه زیر بار فشارهایی که از هر سو وارد می&zwnj;شود، نمی&zwnj;رود.&quot;&nbsp;</p> <blockquote><p>ماهر البحیری، رئیس دادگاه عالی قانون اساسی مصر: &quot;محمد مرسی ناگهان به حملات بی&zwnj;وقفه&zwnj;ای پیوست که علیه دادگاه عالی قانون اساسی صورت می&zwnj;گیرد. او کسی است که مشروعیت خود را آن هنگام به دست آورد که در مقابل این دادگاه، سوگند قانون اساسی یاد کرد &quot;</p> </blockquote> <p>&nbsp;</p> <p>رئیس جمهور مصر شب گذشته اعلام کرده بود که ۱۵ دسامبر ۲۰۱۲ (۲۵ آذر)، زمان برگزاری همه پرسی درباره پیش نویس قانون اساسی این کشور است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>به گزارش خبرگزاری آسوشتيدپرس، محمد مرسی اين مطلب را در ديدار با ۸۵ عضو مجلس موسسان مصر مطرح کرد. مرسی از مردم مصر خواسته است تا در همه&zwnj;پرسی قانون اساسی جديد اين کشور حضور گسترده داشته باشند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>الجزیره نیز گزارش داده بود که مجلس موسسان مصر، شب گذشته پیش&zwnj;نویس قانون اساسی جدید این کشور را به محمد مرسی ارائه کرده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>پیش از این برخی گروه&zwnj;های سیاسی در مصر با تحصن در میدان التحریر قاهره مخالفت خود را با این پیش&zwnj;نویس اعلام کرده بودند. نحوه تدوین پیش&zwnj;نویس قانون اساسی و شورای تدوین آن، یکی از موارد اختلاف میان گروه اخوان&zwnj;المسلمین و احزاب سلفی از یک سو و گروه&zwnj;های غیر اسلام&zwnj;گرا از سوی دیگر است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>گفته می&zwnj;شود که در پیش&zwnj;نویس قانون اساسی مصر مرکز اسلامی الازهر مصر نیز به عنوان مرجع مشاوره درباره مسائل مرتبط با اسلام تعیین شده است و آزادی مذهب به ادیان اسلام، مسیحیت و یهودیت محدود شده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>&quot;یاسر علی&quot; سخنگوی ریاست جمهوری مصر&nbsp; روز گذشته اعلام کرد که رئیس جمهوری مصر در دیدار اخیر خود با گروه&zwnj;های سیاسی تاکید کرده است که &quot;درهای گفت&zwnj;وگو باز است.&quot;</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p>گفته می&zwnj;شود که در پیش&zwnj;نویس قانون اساسی مصر مرکز اسلامی الازهر مصر نیز به عنوان مرجع مشاوره درباره مسائل مرتبط با اسلام تعیین شده است و آزادی مذهب به ادیان اسلام، مسیحیت و یهودیت محدود شده است</p> </blockquote> <p>&nbsp;</p> <p>وی با بیان اینکه برگزاری همه پرسی با توجه به اینکه قضات فعالیت خود را به&nbsp; حالت تعلیق درآورده&zwnj;اند دشوار است، افزوده بود: &quot;سخن گفتن در این باره هنوز زود است، زیرا شرایط مشخص نیست.&quot;<br /> وی همچنین از دیدار اعضای کمیته تدوین قانون اساسی و برخی اعضای مجلس شورا با محمد مرسی خبر داد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>این در حالی است که هزاران نفر از هواداران محمد مرسی، از جمله اسلام&zwnj;گرایان حزب اخوان&zwnj;المسلمین و دیگر احزاب اسلام&zwnj;گرای مصر، روز شنبه ۱۱ آذر در حمایت از فرمان اخیر مرسی که اختیارات بیشتری برای خود قائل شده است، در پایتخت این کشور تجمع و راهپیمایی کردند. این راهپیمایی در واکنش به تظاهرات منتقدان محمد مرسی در روزهای گذشته بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>طی هفته&zwnj;&nbsp; گذشته اتخاذ تصمیمات جدید از سوی محمد مرسی رئیس جمهوری مصر، که مخالفان آن را &quot;کودتا علیه قانون اساسی&quot; می&zwnj;خوانند، با واکنش شدید از سوی شماری از احزاب و تشکل&zwnj;ها و شکل&zwnj;گیری تظاهرات اعتراضی علیه دولت وی همراه شده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>محمد مرسی، پنجشنبه ۲۲ نوامبر جاری، (۲ آذر)، طی حکمی، دستور ممانعت از انحلال مجلس موسسان تدوین قانون اساسی مصر را صادر کرد. به موجب این حکم، از این پس دستورات رئیس جمهور، نهایی و قابل اجرا است و هیچ گروه و حتی دستگاه قضایی نمی تواند آن را نقض کند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>بر اساس این حکم، &quot;عبدالمجید محمود&quot; دادستان کل مصر برکنار شد و &quot;طلعت ابراهیم عبدالله&quot; جایگزین وی شد. تصمیم جدید محمد مرسی با واکنش احراب و گروه&zwnj;های مختلف مصری مواجه شد و درگیری&zwnj;هایی را میان مخالفان و حامیان محمد مرسی در قاهره رقم زد.</p> https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2012/12/02/22233#comments اخبار بین‌الملل اخوان المسلمین قانون اساسی مصر قاهره محمد مرسی مصر میدان التحریر اخبار جهان Sun, 02 Dec 2012 16:39:01 +0000 Maryam 22233 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/10/11/20538 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/10/11/20538" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> مارک داو (Marc Daou) </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-motarjem"> <div class="field-label">برگردان:&nbsp;</div> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> فرهمند علیپور </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="345" height="194" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/salafistes-m_0.jpg?1350755781" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">مارک داو - از زمان خیزش&zwnj; جهان عرب در سال ۲۰۱۱، سلفی&zwnj;ها به&zwnj;عنوان شبکه&zwnj;ای زیرزمینی و بزرگ از متعصبان مذهبی، به نیرویی قوی و پر سر و صدا تبدیل شده&zwnj;اند. عامل این رشد چشمگیر، بزرگ&zwnj;ترین تولید کننده نفت جهان یعنی عربستان سعودی است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">وقتی مسلمانان خشمگین در روز ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۲ دراعتراض به یک ویدئو در مقابل سفارت آمریکا در قاهره تظاهرات کردند، پرچم&zwnj;های سیاهی در دست آن&zwnj;ها دیده می&zwnj;شد. این پرچم&zwnj;های سیاه و سفید سلفی&zwnj;ها به سرعت از صنعا در یمن تا بنغازی در لیبی، در سراسر جهان عرب دیده شدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;در واقع خیزش عرب&zwnj;ها در سال ۲۰۱۱ کمک بزرگی به سلفی&zwnj;ها بود. با رفتن دیکتاتورهای قدیمی جهان عرب، شبکه زیرزمینی تندرو&zwnj;ها پا به عرصه گذاشت؛ گروه&zwnj;هایی که با ثروت حکومت&zwnj;های سلطنتی خلیج فارس تقویت می&zwnj;شوند و به رقابت با بهار عربی برخاسته&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>صدور وهابی&zwnj;گری </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این مسلمانان خشکه مقدس در لیبی و مالی سرگرم ویرانی زیارتگاه&zwnj;ها و مراکز مذهبی مسلمانان میانه&zwnj;رو همچون صوفیان هستند. همفکران آن&zwnj;ها در تونس در تلاش برای خفه کردن سکولار&zwnj;ها و زدودن آثار هنری هستند که به نظرشان &quot;کفرآمیز&quot; می رسند. حضور فعالانه برخی هسته&zwnj;های سلفی در سوریه نیز محرز شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">بسیاری از محصلان مدارس مدینه خارجی هستند و از کمک&zwnj;های سخاوتمندانه عربستان برخوردار می&zwnj;شوند. بلیط هواپیما و اقامت رایگان از جمله این کمک&zwnj;هاست. این&zwnj;ها زمانی که تحصیلات خود را به پایان می&zwnj;رسانند به کشورهای خود باز می&zwnj;گردند تا مبلغان سلفی&zwnj;گری باشند و از همین رو جنبش سلفی&zwnj;های فرانسه نیز در حال شکل گیری است.</p> </blockquote> <p align="right" dir="RTL">اما چیزی که کمتر به آن پرداخته شده، آن است که چه کسانی پشت سر سلفی&zwnj;ها هستند. کار&zwnj;شناسان منطقه&zwnj;ای، دیپلمات&zwnj;ها وسرویس&zwnj;های اطلاعاتی، عربستان سعودی و دلارهای نفتی به ظاهر بی&zwnj;پایان را حامی سلفی&zwnj;ها عنوان می&zwnj;کنند. سمیر امغار نویسنده کتاب &quot;سلفی&zwnj;گری معاصر؛ جنبش&zwnj;های فرقه&zwnj;ای در غرب&quot; می&zwnj;گوید: &laquo;شواهد بسیار گواهی می&zwnj;دهند که عربستان سعودی تامین کننده مالی گروه&zwnj;های سلفی است.&raquo;</p> <p align="right" dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">آنتوان بسبو رئیس مرکز نظارت کشورهای عربی در پاریس نیز می&zwnj;گوید: &laquo;آنچه ما در مورد سلفی&zwnj;ها در مالی و شمال آفریقا می&zwnj;شنویم در واقع شکلی از وهابی&zwnj;گری است که مرکز آن در عربستان سعودی است و از دهه هفتاد و هم&zwnj;زمان با بالارفتن قیمت نفت، شاهد تلاش این کشور برای گسترش این تفکر بودیم. عربستان سعودی اکنون سالانه میلیون&zwnj;ها یورو برای حمایت از این سلفی&zwnj;ها در سراسر جهان هزینه می&zwnj;کند.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">کریم صدر از تحلیل&zwnj;گران مسائل کشورهای خلیج فارس هم می&zwnj;گوید: &laquo;به طور سنتی این پول&zwnj;ها را اعضای خانواده سلطنتی، بازرگانان و رهبران مذهبی به صندوق&zwnj;های موسسات خیریه&zwnj; مسلمانان پرداخت می&zwnj;کنند.&raquo; دلارهای عربستان سعودی تنها در کمک&zwnj;های مستقیم به گروه&zwnj;های سلفی، مبلغان مذهبی و کانال&zwnj;&zwnj;های ماهواره&zwnj;ای رو به افزایش خلاصه نمی&zwnj;شوند، سهم زیادی از این دلار&zwnj;ها صرف محصلان کشورهای عربی می&zwnj;شود که برای شرکت در دوره&zwnj;های مذهبی به شهرهای مکه، مدینه و ریاض می&zwnj;روند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;سمیر امغار می&zwnj;گوید: &laquo;بسیاری از محصلان مدارس مدینه خارجی هستند و از کمک&zwnj;های سخاوتمندانه عربستان برخوردار می&zwnj;شوند. بلیط هواپیما و اقامت رایگان از جمله این کمک&zwnj;هاست. این&zwnj;ها زمانی که تحصیلات خود را به پایان می&zwnj;رسانند به کشورهای خود باز می&zwnj;گردند تا مبلغان سلفی&zwnj;گری باشند و از همین رو جنبش سلفی&zwnj;های فرانسه نیز در حال شکل گیری است.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>اسلام هدف است یا پادشاهی عربستان؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">صدور اسلام تنها هدف دستگاه سیاست خارجی عربستان نیست. آن&zwnj;گونه که سمیر امغار می&zwnj;گوید یکی از اصلی ترین اهداف این دستگاه، تحکیم و تشکیل شبکه&zwnj;ای از حامیان قادر به دفاع از منافع اقتصادی، ایدئولوژیک و استراتژیک پادشاهی عربستان است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">در حالی که امارات متحده عربی ثروت خود را روی لایه متوسط وشهرنشین اخوان&zwnj;المسلمین سرمایه گذاری می&zwnj;کند، خاندان سلطنتی عربستان ترجیح می&zwnj;دهد پول&zwnj;های خود را در مناطق روستایی و فقیر سرمایه گذاری کند، جایی که ستون فقرات سلفی&zwnj;هاست.</p> </blockquote> <p dir="RTL">از زمان آغاز بهار عربی، حامیان و مروجان سلفی&zwnj;گری کمک&zwnj;ها و هم&zwnj;چنین اهداف سیاسی خود را مستقیم&zwnj;تر به گروه&zwnj;های مورد نظر خود رسانده&zwnj;اند. محمدعلی ادروبی، تحلیل&zwnj;گر سیاسی، با اشاره به پیروزی چشمگیر حزب سلفی &laquo;نور&raquo; در مصر که توانست در کمال شگفتی ۲۴ درصد از آراء پارلمان را از آن خود کند، به فرانس ۲۴ می&zwnj;گوید: &laquo;با خروج دیکتاتور&zwnj;ها راه برای تثبیت و حضور احزاب سلفی در این کشور&zwnj;ها فراهم شده و آن&zwnj;ها اکنون مستقیم و به&zwnj;طور رسمی از عربستان کمک&zwnj;های مالی دریافت می&zwnj;کنند. وقوع بهار عربی عربستان سعودی را حقیقتا دچار شگفتی کرد. پاسخ ریاض اما تشکیل گروه&zwnj;های سلفی در این کشور&zwnj;ها بود تا بتواند نفوذ بیشتری در آن&zwnj;ها داشته باشد.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>کشمکش&zwnj;ها در خلیج فارس </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">استراتژی عربستان سعودی رقابت با قطر &ndash; دیگر کشور سلطنتی و ثروتمند خلیج فارس&ndash; و اخوان&zwnj;المسلمین است. صدر می&zwnj;گوید:&laquo;میان عربستان سعودی و قطر رقابتی فشرده برای جذب بیشتر سلفی&zwnj;ها وجود دارد. در حالی که امارات متحده عربی ثروت خود را روی لایه متوسط وشهرنشین اخوان&zwnj;المسلمین سرمایه گذاری می&zwnj;کند، خاندان سلطنتی عربستان ترجیح می&zwnj;دهد پول&zwnj;های خود را در مناطق روستایی و فقیر سرمایه گذاری کند، جایی که ستون فقرات سلفی&zwnj;هاست.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">دلارهای عربستان سعودی تنها در کمک&zwnj;های مستقیم به گروه&zwnj;های سلفی، مبلغان مذهبی و کانال&zwnj;&zwnj;های ماهواره&zwnj;ای رو به افزایش خلاصه نمی&zwnj;شوند، سهم زیادی از این دلار&zwnj;ها صرف محصلان کشورهای عربی می&zwnj;شود که برای شرکت در دوره&zwnj;های مذهبی به شهرهای مکه، مدینه و ریاض می&zwnj;روند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">به نظر می&zwnj;رسد که رویکرد عربستان سعودی &ndash; متحد کلیدی آمریکا&ndash; در رابطه با گروه&zwnj;های سلفی بیشتر عمل&zwnj;گرایانه باشد. پس از حادثه ۱۱ سپتامبر این کشور کمک حساب&zwnj;&zwnj;شده و دقیق&zwnj;تری به گروه&zwnj;های جهادی کرد و حمایت خود را عمدتا متوجه گروه&zwnj;های زیر کنترل دولت عربستان ساخت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">عربستان سعودی هم&zwnj;چنین مطمئن است که مورد هیچ تهدیدی از سوی جهادی&zwnj;ها و سلفی&zwnj;های تندرویی که درون مرزهای این کشور رشد می&zwnj;کنند، قرار نخواهد گرفت.</p> <p dir="RTL">شاهد این مدعا آن است که در برابر سفارت آمریکا در عربستان سعودی، نه معترضی دیده می&zwnj;شود و نه پرچم سیاه و سفیدی به چشم می&zwnj;خورد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>منبع: </strong><a href="http://www.france24.com/en/20120929-how-saudi-arabia-petrodollars-finance-salafist-winter-islamism-wahhabism-egypt"><strong>فرانس ۲۴</strong></a></p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/10/11/20538#comments اخوان المسلمین بهار عربی سلفی‌ عربستان فرهمند علیپور مارک داو وهابی گوی سیاست Thu, 11 Oct 2012 08:41:57 +0000 politics 20538 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/09/26/19784 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/09/26/19784" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> گفت‌وگو با طارق رمضان </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-motarjem"> <div class="field-label">برگردان:&nbsp;</div> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> فرهمند علیپور </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="519" height="346" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/arab_spring_0.jpg?1348658021" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">فرهمند علیپور &minus; طارق رمضان استاد مطالعات اسلامی معاصر در دانشگاه آکسفورد است. او را در اروپا به عنوان یکی از برجسته&zwnj;ترین روشنفکران مسلمان می&zwnj;شناسند، کسی که از سوی مجله تایم نیز به عنوان یکی از چهره&zwnj;های قرن بیست و یکم شناخته شد. در سالهای حکومت جورج بوش در ایالات متحده، ورود رمضان به این کشور ممنوع بود. او گرچه در سال ۲۰۰۴ مقام استادی در دانشگاه نوتردام (ایالت ایندیانا) را پذیرفت، اما تنها ۹ روز پیش از عزیمت، دولت جورج بوش ویزای او را لغو کرد و برای شش سال از ورود به خاک ایالات متحده محروم شد.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">طارق رمضان نویسنده کتابهای بسیاری از جمله &laquo;اصلاحات رادیکال؛ اخلاق اسلامی و آزادی&raquo; و &laquo;اسلام و بیداری عربی&raquo; است. طارق رمضان، نوه حسن البنا، از بنیان&zwnj;گذاران اخوان المسلمین در مصر است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>●</strong><strong> گفت&zwnj;وگو با طارق رمضان</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">آنچه در پی می&zwnj;آید بخش&zwnj;های اصلی متن پیاده شده مصاحبه طارق رمضان با شبکه<a href="http://www.democracynow.org/2012/9/13/islamic_scholar_tariq_ramadan_on_the"> دمکراسی اکنون</a> است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آمی گودمن: برای ما از آخرین حوادثی که اکنون در حال رخ دادن است بگوئید از کشته شدن سفیر آمریکا در بنغازی، تظاهراتی که در سراسر جهان عرب جاری است؛ همین الان درباره اتفاقات یمن و آنچه در صنعا رخ می&zwnj;دهد خبر دار شدیم یا حوادث و تظاهراتهای قاهره</strong><strong>.</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>طارق رمضان: </strong>در مقطع بسیار حساس و دشواری به سر می&zwnj;بریم. در اینجا دو سناریو مطرح است: اول آنکه اعلام می&zwnj;کنند آنچه در لیبی رخ داد و قتل سفیر آمریکا مرتبط با فیلم &laquo;بیگناهی مسلمانان&raquo; نبود، بلکه به کشته شدن &laquo;ابو یحیی لیبی&raquo; ارتباط داشت، که از رهبران القاعده بود و در ماه ژوئن به قتل رسید. حالا برخی&zwnj;ها می&zwnj;گویند که انگیزه و هدف از حمله به سفارت آمریکا و انتخاب روزی نزدیک به ۱۱ سپتامبر، در واقع اقدامی تلافی جویانه در رابطه با قتل ابو یحیی بوده است. به غیر از این باید کسانی را دید که در پشت سر ساخت این فیلم هستند. این بسیار مهم است که چه کسانی پشت سر این فیلم هستند و اینکه آن&zwnj;ها دقیقا به دنبال چه هستند؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">آن&zwnj;ها نیز یازده سال پس از ۱۱ سپتامبر و در زمانی که ایالات متحده آمریکا آماده می&zwnj;شود تا انتخابات ریاست جمهوری خود را برگزار کند با انتشار چنین فیلمی تصمیم داشتند تا به امید دستیابی به هدفی خاص، اوباما و ایالات متحده را در یک شرایط روانی خاص قرار دهند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/ramadan.jpg" style="width: 192px; height: 136px; float: right;" />طارق رمضان:<br /> &laquo;آنچه در جهان عرب غیر قابل بازگشت است این انقلاب فکری است، این بیداری مردم که ما می&zwnj;توانیم دیکتاتور&zwnj;ها را خلع کنیم، اینکه این قدرت سیاسی و روحی را هنوز هم داریم. در عین حال آن چیزی که ما نمی&zwnj;دانیم این است که چه اتفاقی در حال رخ دادن است. برای همین هنوز هم اندکی زود است تا گفته شود &laquo;انقلاب و بهار عربی&raquo;. گرچه یک خوشبینی محافظه کارانه برای تحلیل و دنبل کردن حوادث جهان عرب دارم.&raquo;</p> </blockquote> <p dir="RTL">این یک اقدام تحریک آمیز است. معتقدم که آنچه اکنون مهم است تقبیح و محکومیت قتل سفیر ایالات متحده و محکومیت حوادثی است که در کشورهای مسلمان و در اطراف سفارت خانه&zwnj;ها در حال رخ دادن است. برای شروع همچنین باید دید چه کسانی پشت این فیلم هستند، به تحریک مسائل احساسی می&zwnj;پردازند و سیاستمداران را به برخورد می&zwnj;کشانند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;نکته دومی که باید آن را در نظر داشت اعتبار مذهبی در کشورهای مسلمان و عرب است. مثلا موقعیت محمد مرسی در مصر، وقتی واکنش به اهانت به پیامبر اسلام صورت می&zwnj;گیرد چه کسی می&zwnj;تواند در برابر این واکنش&zwnj;ها ایستادگی کند؟ همین حالا به وضعیت اخوان المسلمین نگاه کنید که چگونه تحت فشار شدید سلفی هاست. در لیبی، مصر و یمن وضعیت همین گونه است، سلفی&zwnj;ها می&zwnj;گویند ما حافظان و پاسدارانی هستیم که در برابر غرب و رابطه با غرب مقاومت می&zwnj;کنیم و اجازه نمی&zwnj;دهم اقدامات تحریک آمیز غربی&zwnj;ها به سمت ما بیاید. وضعیت در داخل این کشور&zwnj;ها حتی بد&zwnj;تر از این هم هست، اکنون در تونس، در لیبی، مصر، سوریه، شاهد جدالی میان نیروهای اسلامگرای تندرو با گروههای میانه رو&zwnj;تر و اصلاح طلب هستیم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>&nbsp;خوان گونزالس: جالب است بر اساس انچه تاکنون در خبر&zwnj;ها منتشر شده ظاهرا آنچه در بنغازی رخ داد دو حادثه جداگانه بوده است، یکی تظاهرات بزرگ بر علیه فیلم و دیگری اقدام هماهنگ شده و حمله نظامی به کنسولگری آمریکا بوده است. حمله کنندگان احتمالا از حضور سفیر در بنغازی نیز با خبر بوده&zwnj;اند در حلی که به طور معمول سفیر در بنغازی نبود. </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>طارق رمضان: </strong>بله. شما می&zwnj;دانید، حتی بعد از کل پروسه دمکراتیزه کردن، روشن است که ایالات متحده در مسیر درست دیده نمی&zwnj;شود در مصر، در لیبی و حتی در تونس، که در آن اسلامگرایانی بر روی کار هستند که تلاش می&zwnj;کنند چهره&zwnj;ای دمکراتیک از خود نشان دهند، اما احساسات مردمی در این کشور&zwnj;ها ذهنیتی بسیار بسیار منفی علیه ایالات متحده دارد. اتفاقی که در لیبی رخ داد به روشنی به نقش آمریکا در تعامل با تروریست&zwnj;ها و فرقه&zwnj;ها در لیبی، مرتبط است. این نکته منفی است که اکنون در لیبی وجود دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نکته مهم این است که چگونه می&zwnj;توانیم شاهد تحولی در این زمینه باشیم در حالی که مردم به سمت احساسات گرایش و یا هل داده می&zwnj;شوند؟ مراجع اسلامی در برابر این پرسش به دو دسته تقسیم می&zwnj;شوند. اول؛ گروهی که ما در درون اهل سنت داریم، یک رویارویی توسط همه فرقه&zwnj;ها با وهابی&zwnj;ها و سلفی&zwnj;ها و تندورهاست که بسیار فعال هستند و به احساسات ضد غربی دامن می&zwnj;زنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آمی گودمن: شاید مخاطبان برنامه منظور شما از این گروههای تندرو و سلفی را ندانند.</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;<strong>طارق رمضان: </strong>بله نکته بسیار مهمی است. سلفی مفهوم بسیار گسترده&zwnj;ای در اسلام دارد، حزبی مانند نور در مصر یا سلفی&zwnj;ها در تونس، در حقیقت این&zwnj;ها کسانی هستند که ما اغلب آن&zwnj;ها را وهابی می&zwnj;نامیم که مدارس، تفکر و فقه عربستان را دنبال می&zwnj;کنند. این&zwnj;ها بسیار تندرو هستند برای اینکه همه چیز را سیاه و سفید می&zwnj;بینند، یک تفسیر بسیار محدود از منابع کتاب مقدس دارند. برای دهه&zwnj;ها آن&zwnj;ها در جوامع اسلامی حضور داشتند اما خود را درگیر سیاست نمی&zwnj;کردند آنچه برای همه ما جالب است این است که سلفی&zwnj;ها در سه سال اخیر وارد سیاست شده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;یک سال پیش اعضای حزب نور (در مصر) پیش از آنکه حتی حزب خود را تشکیل دهند، می&zwnj;گفتند که دمکراسی نمی&zwnj;تواند با اسلام مطابقت داشته باشد. در هشت ماه همه چیز تغییر کرد و آن&zwnj;ها وارد بازی سیاسی شدند و ۲۴ درصد از کرسی&zwnj;های پارلمان را نیز از آن خود کردند. در کشورهای غربی به آن&zwnj;ها&zwnj;&zwnj; همان نگاهی وجود دارد که به اخوان المسلمین هست و هر دو را یکسان می&zwnj;پندارند، اما در واقع این درست نیست. آن&zwnj;ها حتی&zwnj;گاه اخون المسلمین در مصررا در تنگنا قرار می&zwnj;دهند. این گروه&zwnj;ها دارای پشتیبنان مالی از سعوی و قطر هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">هنگامی که من در تونس بودم و ملاقاتی با رئیس جمهور این کشور داشتم، او به من گفت: &laquo;ما درباره این&zwnj;ها (سلفی&zwnj;ها) چیزی نمی&zwnj;دانستیم، چگونه در عرض ۶ ماه آمده&zwnj;اند و اکنون در حال عرض اندام هستند.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بنابر این به عنوان مسلمان و به عنوان محقق مسلمان باید بسیار دقت کنیم که چه چیزهایی اسلامی هستند و چه چیزهایی وارد سلام شده&zwnj;اند به عنوان مثال اتفاقاتی که رخ داد (کشته شدن سفیر آمریکا در بنغازی) اقدامی کاملا غیر اسلامی و خلاف اصول ماست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;اکنون یک رابطه&zwnj;ای میان متحجران مذهبی و خشونت گرایان افراطی برقرار شده است که با این کشتار&zwnj;ها می&zwnj;خواهند به نوعی حمایت مردمی برای خود کسب کنند. این گونه جهت گیر&zwnj;ها و پوپولیسم را نیز هر جایی از جهان می&zwnj;توان دید.&zwnj;&zwnj; همان میزان پوپولیسم مذهبی را در کشورهای مسلمان شاهد هستیم که در ایالات متحده شاهد هستیم. &nbsp;وقتی میت رامنی به باراک اوباما اینگونه واکنش نشان می&zwnj;دهد که: &laquo;آه، تو نباید عذرخواهی کنی. باید به روشنی بدانی که این چیز&zwnj;ها ارزش&zwnj;های آمریکایی هستند&raquo; این بازی کردن با نمادهاست. این فقط برای تحت فشار قرار دادن بیشتر باراک اوباماست. که البته معتقدم یک خدعه است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;آنچه در جهان عرب غیر قابل بازگشت است این انقلاب فکری است، این بیداری مردم که ما می&zwnj;توانیم دیکتاتور&zwnj;ها را خلع کنیم، اینکه این قدرت سیاسی و روحی را هنوز هم داریم. در عین حال آن چیزی که ما نمی&zwnj;دانیم این است که چه اتفاقی در حال رخ دادن است. برای همین هنوز هم اندکی زود است تا گفته شود &laquo;انقلاب و بهار عربی&raquo;. گرچه یک خوشبینی محافظه کارانه برای تحلیل و دنبل کردن حوادث جهان عرب دارم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;تصویری که اکنون از جهان عرب هست یک نوع تقابل و رویارویی میان سکولار&zwnj;ها و اسلامگراهاست، اینکه سکولار&zwnj;ها مترقی هستند و اسلامگرا&zwnj;ها مرتجع و محافظه کار هستند. این تصویر و تلقی اما درست نیست. این تصور اتفاقا از جهان غرب هم نیامده در خود کشورهای اسلامی هم چنین تصوری وجود دارد. مثلا در تونس این موضوع دیده می&zwnj;شود و سطح بحث&zwnj;ها را بسیار پائین آورده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;اما ما باید این سئوال اساسی را در خصوص شکل و مدل سیاست اجتماعی و نوع و شکل دولت مطرح کنیم. این کافی نیست که به ما می&zwnj;گویند یک دولت مدنی با رفرنس&zwnj;های اسلامی. ما باید بدانیم که کدام رفرنس اسلامی. چون دقیقا بر همین مبنا هاست که سلفی&zwnj;ها هم ادعا دارند که آن&zwnj;ها نیز از رفرنس&zwnj;های اسلامی الهام می&zwnj;گیرند. پس ما فاقد یک ذهنیت روشن درباره این چالش&zwnj;ها هستیم. پس وقتی این اندیشه وارد موضوعاتی چون عدالت اجتماعی، ارتش، فساد می&zwnj;شود &ndash; چون الان هم داریم در مورد مصر و محمد مرسی حرف می&zwnj;زنیم - باید بسیار محتاط باشیم در مورد نقش ارتش در مصر و نقشی مهمی که در پشت پرده ایفا می&zwnj;کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آمی گودمن: حالا که صحبت از محمد مرسی شد، می&zwnj;خواهم از سخنان باراک اوباما نقل کنم که در مصاحبه&zwnj;ای گفته است که حکومت اخوان المسلمین در قاهره را به عنوان متحد آمریکا نمی&zwnj;شناسد. اوباما در واقع می&zwnj;گوید که مصر را نه عنوان متحد و نه به عنوان دشمن آمریکا تلقی نمی&zwnj;کند. در واقع به گفتی ان بی&zwnj;سی که این مصاحبه را با آقای اوباما انجام داده است این سخنان آقای اوباما یک تغییر چشمگیر در روابط آمریکا و مصر است چرا که از زمان مرحوم انور سادات همواره مصر یک متحد برای آمریکا به شمار می&zwnj;رفت. شما چه فکر می&zwnj;کنید آقای رمضان؟ </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>طارق رمضان: </strong>بله به نظر من این یک موضوع هوشمندانه بود به خاطر اینکه اگر اوباما می&zwnj;گفت حکومت مصر و اخوان المسلمین متحد ما هستند در اینجا در ایالات متحده مخالفین اوباما را تحت فشار قرار می&zwnj;دادند که چگونه می&zwnj;توانی اخوان المسلمین را متحد خود بنامی در حالی که آن&zwnj;ها&zwnj;&zwnj; همان حماس هستند، حماسی که با اسرائیل دشمن است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;پس از این روست که اوباما می&zwnj;گوید: باید صبر کنیم و ببینیم که چه می&zwnj;شود. همزمان نباید این نکته را نیز فراموش کرد که دولت امریکا با ارتش مصر در یک تعامل گسترده است و هنگامی که شما در مورد قدرت ارتش مصر صحبت می&zwnj;کنید تنها در مورد قدرت سیاسی نیست بلکه قدرت اقتصادی نیز هست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;وقتی ما در این خصوص صحبت می&zwnj;کنیم، چیزی که من در کتابم نیز به آن پرداخته&zwnj;ام، این است که ما از دلایل اقتصادی اتفاقاتی که در منطقه رخ می&zwnj;دهد غافل می&zwnj;شویم، چون ما امروز چین را داریم، روسیه را داریم کشورهای منطقه&zwnj;ای را داریم. این&zwnj;ها چیزهایی هستند که زوایای دیگری را نیز به ما نشان می&zwnj;دهند. از سوی دیگر اوباما از اخوان المسلمین حرف می&zwnj;زند، می&zwnj;دانیم که ان&zwnj;ها &ndash; دولت آمریکا &ndash; برای سال&zwnj;ها با اخوان المسلمین در تماس بودند تا بتوانند ان&zwnj;ها را بهتر درک کنند. موضع خود و چشم انداز خود را در خصوص این جریان روشن&zwnj;تر کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آمی گود من: و پدر شما یک اخوان المسلمینی بود. </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>طارق رمضان: </strong>بله، درست است. در سوی دیگر این ماجرا اخوان المسلمین است، اگر باراک اوباما می&zwnj;گفت که دولت کنونی مصر - اخوان المسلمین &ndash; متحد ماست، اخوانی&zwnj;ها اعتبار خود را در جامعه مصر از دست می&zwnj;دادند زیرا که آن&zwnj;ها نیز باید فاصله خود را غرب و به خصوص دولت فعلی اوباما حفظ کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;اما در پشت صحنه سئوالاتی هست که باید زمانی که اخوان المسلمین به سمت گزینه&zwnj;های اقتصادی رفت، مطرح کرد مثل رابطه بی&zwnj;پرده و قوی&zwnj;ای که اکنون با صندوق بین المللی پول و بانک جهانی دارد. بنابر این من فکر می&zwnj;کنم که در حل حاضر و زمینه&zwnj;های زیاد اقتصادی و سیاسی، به روشنی میان اخوان المسلمین و دولت آمریکا توافقی جهت تلاش برای یافتن راههای تعامل و همکاری صورت گرفته است. این چیزی است که من نسبت به آن نقد دارم نه تنها در زمینه سیاسی که حتی در زمینه اقتصادی.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>خوان گونزالس: می&zwnj;خواستم در مورد موضوع و تاثیر اقتصاد در جنگی دیگری بپرسم در جنگ لیبی که شما در کتاب خود نیز به آن پرداخته&zwnj;اید و به خوبی پشت پرده حمایت&zwnj;های امریکا و فرانسه را از قیام مردم لیبی و رابطه آن با نفت را نوشته&zwnj;اید. می&zwnj;توانید کمی در این مورد برای ما بگوئید؟ و حتی نقش فرانسه در بازار نفت لیبی پیش از مداخله غرب در این کشور؟ </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>&nbsp;طارق عزیز: </strong>بله، اگر حقایق لیبی پیش از حمله و آنچه که رخ داد بررسی شود بسیاری از موضوعات نیز روشن می&zwnj;شود. شما می&zwnj;دانید که روسیه و چین چه واکنشی نسبت به مداخله در لیبی داشتند نگرانی این دو کشور را باید در پرتو نگرانی آن&zwnj;ها از مسائل اقتصادی و منافع این دو کشور جستجو کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در آن زمان ایالات متحده به دلایل بسیاری و از جمله اینکه نمی&zwnj;خواست جبهه&zwnj;ای تازه بر جبهه&zwnj;های افغانستان و عراق اضافه کند، پس معامله&zwnj;ای با فرانسه صورت گرفت. از همین رو فرانسه در لیبی مداخله نظامی کرد و در تشکیل شورای انتقالی نقشی ویژه بازی کرد. اما همه می&zwnj;دانیم که این کار&zwnj;ها برای دمکراسی در لیبی نبود. روشن است که تلاش آن&zwnj;ها دسترسی بهتر به منابع اقتصادی بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">آمریکا، فرنسه، بریتانیا، قطر در این مداخله نقش داشتند. باید به طور ساده و روشن و کشور به کشور بررسی کرد که چگونه این کشور&zwnj;ها در مقابل چنین وضعیتی به چنین تصمیمی رسیدند. اما نکته&zwnj;ای هم که وجود دارد اتحادی است که اکنون میان این کشور&zwnj;ها در پشت صحنه به وجود امده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آمی گودمن: شما در کتاب خود درباره شبکه الجزیره هم صحبت کرده&zwnj;اید.</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>&nbsp;طارق عزیز: </strong>بله، باید نگاهی روشن داشت به راه و طریقی که الجزیره می&zwnj;رود. فشاری که در مصر و تونس ایجاد می&zwnj;کند و سکوتی که در خصوص بحرین اتخاذ کرده است. در واقع عملکردی گزینشی.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آمی گودمن: و همچنین فشاری که در لیبی وارد می&zwnj;کنند. </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>طارق عزیز: </strong>دقیقا؛ حتی در اعزام نیرو هم نقش دارند. می&zwnj;دانید که الجزیره در جهان عرب از نفوذ و اعتبار گسترده&zwnj;ای در میان مردم برخوردار است. اما اکنون سئوالهای زیادی از سوی مردم مطرح می&zwnj;شوند که آن&zwnj;ها دقیقا چه چیزی می&zwnj;خواهند؟ برای چه کسانی و اهدافی کار می&zwnj;کنند؟ می&zwnj;دانیم که ارتباطی میان این کانال و حکومت (قطر) وجود دارد. با این وجود نقش و کارکرد آن&zwnj;ها در مصر خوب بوده است گرچه این بازهم ناشی از سیاستی است در منطقه که بر مبنای آن از برخی قیام&zwnj;ها حمایت می&zwnj;شود وبعضی قیام&zwnj;های در مناطق دیگر فراموش و نادیده گرفته می&zwnj;شوند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آمی گود من: مثلا؟ </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>&nbsp;طارق عزیز:</strong> مثلا در بحرین که همانگونه که گفتم الجزیره سکوت اختیار کرده است. یا نحوه خبررسانی در خصوص لیبی و عراق. اینکه مثلا دائم در خبر&zwnj;ها القا می&zwnj;شود که &laquo;مواظب باشید اینجا القاعده هست&raquo;. شما این مقوله پرورش ذهن و نگاه را می&zwnj;شناسید.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>&nbsp;آمی گودمن: و در مورد نحوه تعامل آمریکا با بحرین و سوریه؟ </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">طارق رمضان: من فکر نمی&zwnj;کنم که آن&zwnj;ها معامله&zwnj;ای کنند. آن&zwnj;ها بی&zwnj;سر و صدا از کاری که عربستان در بحرین می&zwnj;کند حمایت می&zwnj;کنند، امروزه هیچ اتفاقی در کشورهای نفتی/ استبدادی نمی&zwnj;افتد، این برای آمریکا و منافع نفتی&zwnj;اش بسیار خطرناک است. در سوریه، همه مردمی که می&zwnj;گویند &laquo;اوه، تمام این کار&zwnj;ها توسط آمریکا و توطئه گریش انجام می&zwnj;شود&raquo;. من می&zwnj;گویم نه، در سوریه به مدت ۸ ماه، رییس جمهور باراک اوباما و وزرای اروپایی امید وار بودند بشار اسد دست به اصلاحاتی در درون رژیم بزند، و به نظر می&zwnj;رسید که مردم جسور&zwnj;تر می&zwnj;شدند. آن&zwnj;ها بقای او را نمی&zwnj;خواستند. در نتیجه آن&zwnj;ها تلاش کردند تا اپوزسیون و توده&zwnj;ای را که توانایی معامله داشته باشند بیابند، چرا که آن&zwnj;ها دو مشکل داشتند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;نیروی محرکه اپوزسیون در سوریه هم اخوان المسلمین و هم چپ&zwnj;هایی بودند که چندان توسط آمریکایی&zwnj;ها حمایت نمی&zwnj;شدند. در نتیجه تلاش کردند تا اپوزیسیون و توده حمایت کننده&zwnj;ای بیابند تا بتوانند با آن معامله کنند. و این پروسه ۸ ماه طول کشید. اکنون آن&zwnj;ها می&zwnj;خواهند حکومت را تغییر دهند، اما با روسیه و چین روبرو شده&zwnj;اند که هردو بر سر مخالفت با این پروسه توافق دارند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">و در واقع، شرایط ناآرام می&zwnj;تواند برای هر دو طرف جذاب باشد، و همچنین خاورمیانه ناآرام که در این دوره زمانی جایی است که مردم سعی می&zwnj;کنند راه&zwnj;شان را به سوی دموکراسی بیابند، می&zwnj;تواند به دلایل بسیاری جذاب باشد، برای تسلیحاتی که می&zwnj;تواند فروخته شود، برای حفاظت از منافع ژئو استراتژیک و مسایل دیگری که از آن حرف نمی&zwnj;زنیم، مسئله تخاصم اسراییل و فلسطین. مردمی که در تمام این مباحثات نادیده گرفته می&zwnj;شوند فلسطینی&zwnj;ها هستند. در کرانه&zwnj;ی غربی تظاهراتی شکل گرفت. هیچ کس آنرا پوشش نداد. طوری شده که انگار آن&zwnj;ها دیگر وجود ندارند و در واقع این نکته&zwnj;ای بنیادی است و اسراییل ساکت است<span dir="LTR">. </span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">علاوه بر این، چیزی که برای آمریکا و همچنین برای کشورهای اروپایی، بسیار مهم است، بازیگران جدید هستند. یعنی کشورهای بریکز (قدرتهای نوظهور اقتصادی) هستند، برزیل، هند، چین، ترکیه، آفریقای جنوبی، اندونزی و روسیه اکنون بازیگران جدید هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در طی ۸ سال گذشته، حضور اقتصادی و نفوذ چین در خاورمیانه ۷ برابر شده است. و اگر این اتفاق در مقیاس اقتصادی انجام گیرد و چرخشی به سمت شرق صورت گیرد، رابطه این کشور&zwnj;ها و اسراییل کاملا متفاوت خواهد بود. و این یعنی اینکه چالش&zwnj;ها متفاوت خواهند بود، چرا که چین از اسراییل، آنطور که آمریکا حمایت می&zwnj;کند، حمایت نمی&zwnj;کند. در نتیجه ما می&zwnj;بایست تمام این فاکتور&zwnj;ها را در نظر بگیریم. من سعی می&zwnj;کنم که این مسایل را در کتابم تحلیل کنم مضاف بر اینکه، با احتیاط، هنوز کمی خوشبینی وجود دارد، چراکه مردم اکنون با چالش روبرو شده&zwnj;اند. می&zwnj;خواهم تاکید کنم دانستن این نکته است که در کشورهای مسلمان، بدون در نظر گرفتن اسلام کاری نمی&zwnj;توان کرد، بدون در نظر گرفتن فرهنگشان، وبا این شیوه آن&zwnj;ها دوباره به این مرجع اسلامی بازخواهند گشت تا راهی برای سروکله زدن با مسایل واقعی بیایند و نه سوال&zwnj;های سیاسی سطحی.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>ویدئوی مصاحبه طارق رمضان:</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <div class="media_embed" height="315px" width="560px"> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315px" src="http://www.youtube.com/embed/LDv60RwKNhY" width="560px"></iframe></div> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/09/26/19784#comments اخوان المسلمین بهار عربی سلفی طارق رمضان فرهمند علیپور گوی سیاست Wed, 26 Sep 2012 11:13:43 +0000 politics 19784 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/08/22/18660 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/08/22/18660" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> علی افشاری </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="579" height="367" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/aegypten.jpg?1346002722" /> </div> </div> </div> <div dir="RTL">علی افشاری &minus; سرعت بالای تحولات سیاسی در مصر، گمانه زنی درباره آینده سیاسی این کشور مهم عربی را دشوار می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;سازد. اگرچه اکنون به نظر می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;آید که اقتدار محمد مرسی و اخوان المسلمین در مصر تثبیت شده است، اما تضمینی بر تداوم آن وجود ندارد. همان گونه که برکناری رهبران پیشین ارتش کاملا غیر منتظره بود، هر لحظه ممکن است واکنشی نیز از سوی ارتش صورت گرفته و توازن قوا تغییر یابد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">آنچه موجب بازنشسته کردن ژنرال طنطاوی و عنان شد، در هاله&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ای از ابهام قرار دارد. هنوز معلوم نیست که این اتفاق چگونه رخ داد و آینده آن چه خواهد شد؟ بر اساس برخی از تحلیل&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها، عواملی چند باعث شد تا رویارویی اجتناب&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ناپذیر مرسی و رهبران سابق شورای فرماندهی نظامی مصر با بهره&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گیری از ناآرامی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها در صحرای سینا زودتر کلید بخورد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>دسته&zwnj;بندی در ارتش مصر</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بر مبنای برخی گزارش&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها، بخشی از ارتش و به &zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;خصوص نیروهای میانی و پایینی، از دخالت رهبران ارشد در فرایندهای سیاسی مصر پس از مبارک و به خصوص رویارویی با نیروهای انقلابی بیمناک بودند و تاثیر این دخالت&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها را برای آینده ارتش مهلک ارزیابی می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کردند. بنابراین آنها معمار اصلی در این تغییرات بوده و در ائتلاف با مرسی منجر به شکل&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گیری رهبری جدید در ارتش مصر شدند. در اصل آنها جلوی کودتای ارتش بر علیه انقلاب مصر را گرفته&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;اند. اما برخی دیگر مدعی هستند که تغییر اساسی صورت نگرفته است و در اصل یک کودتا علیه کودتایی دیگر رخ داده تا انقلاب کماکان در حاشیه قرار بگیرد.(<a href="1-%09http:/blog.notesfromtheunderground.net/2012/08/no-reason-to-celebrate-its-just-another.html"><span>منبع</span></a>)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">تحلیل دیگری نیز وجود دارد که با سوءظن به تحولات اخیر نگریسته و می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;پندارد وزیر دفاع و رئیس جدید ارتش از عناصر وابسته به اخوان &zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;المسلمین بوده&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;اند. البته تاکنون هیچگونه سند و مدرکی دال بر صدق این ادعا ارائه نشده است.(<a href="2-%09http:/www.thedailybeast.com/newsweek/2012/08/19/egypt-s-new-defense-minister-abdel-fatah-al-sisi.html"><span>منبع</span></a>)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اما ژنرال عبدالفتاح السیسی، فرمانده جدید ارتش مصر، دانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد در کالج جنگ وزارت دفاع آمریکا است. او دوره&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های آموزشی زیادی را در آمریکا گذرانده و مانند مرسی سالیانی را در آن کشور زندگی کرده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">او بر خلاف طنطاوی که در شوروی سابق آموزش دیده بود، فنون نظامی را بر اساس بینش آمریکایی آموخته است. او جوان&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ترین عضو شورای فرماندهی نظامی مصر و سال&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها رئیس اطلاعات ارتش بود. از آنجایی که سمت پیشین وی، نقشی مهم در ارتقاء و چینش مامورین در سطوح مختلف ارتش داشته است، می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;توان حدس زد که اکثر نیروهای نظامی مصر به وی وفادار باشند. همچنین او از حمایت و نظر مثبت دولت آمریکا و به خصوص مقامات نظامی آن کشور برخوردار است. این فاکتور با توجه به همکاری&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های بالای تسلیحاتی، مالی و آموزشی بین ارتش&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های آمریکا و مصر، اهمیت زیادی دارد.</div> <div dir="RTL">وی در عین حال به بخش ناراضی ارتش مصر تعلق داشت که شاهد اتلاف مبالغ هنگفت پای پروژه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های بی حاصل بود که در عین حال جیب برخی از فرماندهان ارشد را پر می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کرد. او امید آن بخش از نیروهای متعهد ارتش مصر است تا از این پس ارتشاء و فساد در ارتش به حداقل رسیده و منابع آن صرف تقویت قدرت دفاعی و نظامی مصر گردد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img width="205" height="154" align="middle" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/gharzavi.jpg" alt="" />بررسی مواضع و عملکرد برخی از فقهای برجسته معاصر اهل سنت و به خصوص <em><strong>شیخ یوسف قرضاوی</strong></em>، آشکار می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;سازد که آنها اگرچه در سطح نظری به شدت از روایتی سخت&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کیشانه از احکام شریعت دفاع می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کنند ولی در زمینه اجرای آنها هم محافظه کار هستند و هم پراگماتیست تا تعارض&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها با موارد زیست زمانه به حداقل برسد. در اصل، بر خلاف جمهوری اسلامی، نگاه آنان به حاکم کردن شریعت، حداقلی است.</div> </blockquote> <div dir="RTL">البته با توجه به حضور السیسی در شورای فرماندهی نظامی مصر، مشکل بتوان باور کرد که انتخاب وی بدون مشورت با طنطاوی صورت گرفته باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اما با توجه به اطلاعات موجود، باورپذیرترین دلیل تغییرات در ارتش به کشته شدن تعداد زیادی از نیروهای ارتش در صحرای سینا توسط اسلام&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گرایان جهادی، ارتباط پیدا می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کند. این حادثه باعث شد تا مسئولین ارتش مصر از همه طرف مورد سرزنش قرار بگیرند و زمینه برای برکناری آنها فراهم گردد. مرسی از این فرصت استفاده کرد و برنامه اش را جلو انداخته و از شکاف داخل ارتش نیز بهره&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;برداری کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اینک به نظر می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;رسد که ارتش مصر این تغییر را پذیرفته است. اما در عین حال نمی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;توان گفت که ارتش در آینده قطعا هیچگونه مخالفتی با مرسی نشان نخواهد داد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>گام مثبت: تضعیف نقش ارتش</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">رصد&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کردن دقیق تحولات بیست ماهه مصر نشان می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;دهد که توازن قوا به نفع اخوان &zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;المسلمین و اسلام&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گرایان تغییر پیدا کرده است. ظاهراً ارتش به عنوان یک عامل بازدارنده و مخالف، از صحنه کنار رفته است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در وهله نخست پایان دوگانگی قدرت در نظم سیاسی، امر مثبتی به نظر می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;رسد که موجب ثبات سیاسی می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;شود. کنار رفتن نظامیان از سیاست و بخصوص واگذاری قدرت از سوی شورای نظامی ارتش مصر، از مطالبات و اهداف اصلی انقلاب بوده است. حضور نظامیان در ساخت سیاسی مصر از دوره ناصر تا کنون هم از پشتوانه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های اقتدارگرایی سیاسی بوده و هم نقش زیادی در کنترل اقتصاد کشور و فساد اقتصادی در این کشور داشته است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">تکوین دموکراسی پایدار در مصر نیازمند بی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;طرفی ارتش در مناسبات سیاسی است. از این رو تسلیم ارتش در برابر یک مقام انتخابی، به خودی خود رویدادی مثبت در روند دموکراسی است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اکنون می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;توان تحولات مصر را انقلاب نامید، چرا که ارتش پس از دوران عبدالناصر، همواره قدرت اصلی سیاسی و اقتصادی در مصر بود. بدون تغییر پایه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ای موقعیت ارتش نمی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;توان تغییر در مصر را انقلاب نام نهاد. به نظر می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;رسد چنین روندی در حال حاضر قابل مشاهده است و قانون اساسی جدید بر آن صحه خواهد گذاشت.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>موضوع اخوان المسلمین</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اما کنار رفتن ارتش مصر و تجمیع قدرت قانون&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گذاری و اجرایی در دستان محمد مرسی، نگرانی مصادره انقلاب توسط اخوان المسلمین را برجسته کرده است. اکنون اخوان قوی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ترین نیروی سیاسی مصر است و کنترل بخش&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های مهمی از قدرت را در دست دارد. دیگر ارتش مانع آنان نیست.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;آینده دموکراسی اکنون تا حدود زیادی به تصمیم&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گیری و رفتار اخوان المسلمین بستگی دارد. بررسی مواضع اخوان و شرایط مصر نشان می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;دهد که انتظار تبعیت اخوان از یکی از الگو&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های موجود در منطقه، منطقی نیست و به احتمال زیاد شکلی جدیدی از حکمرانی در مصر بروز پیدا می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کند. این مدل را باید بین ترکیه و جمهوری اسلامی ایران جستجو کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مسئولین اخوان و محمد مرسی به کرات تعهد خود را به دموکراسی اعلام کرده&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;اند و تاکنون نیز عملی مرتکب نشده&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;اند که به نحو آشکار بر خلاف قواعد دموکراتیک باشد. اما هنوز آغاز کار است و نمی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;شود بر اساس مشاهدات کنونی قضاوت مناسبی داشت.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">البته تهدید اصلی دموکراسی در مصر، سلفی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها هستند که رسما دموکراسی را رد می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کنند. آنها جریانی نوظهور اما رو به رشد در مصر هستند. آنها در عین حال از رویکرد جهادی و فعالیت نظامی خارج شده و به سمت فعالیت سیاسی و تشکیل حزب روی آورده&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;اند. این تحول در ذات خود مثبت است اما آنها حاکمیت یکپارچه و اقتدارگرایانه را در مصر تبلیغ می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کنند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ولی اخوان در مقایسه با آنها موضع متعادل و آشتی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;جویانه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;تری دارد. ضمن اینکه آنها دیدگاه جهانی نیز دارند و بر اساس تجربه هشت دهه فعالیت مستمر به خوبی با زیر و بم سیاست و اصول مملکت&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;داری آشنا هستند. بر این اساس &quot;خیرت شاطر&quot; نامزد رد صلاحیت شده و از رهبران اخوان مصر در توری که در واشنگتن داشت، سعی کرد خیال سیاست&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;مداران آمریکایی را آسوده سازد که اخوان بر قرائتی از اسلام دست می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گذارد و نوعی از حکومت اسلامی را می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;پسندد که در آن اصول دموکراسی، اقتصاد آزاد و رواداری با اقلیت&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های مذهبی، رعایت خواهد شد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">دموکراسی در مصر با چالش&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها و موانع مهمی روبرو است اما در عین حال احتمال موفقیت و غلبه بر موانع نیز کم نیست. ولی اگر دموکراسی را یک فرایند بدانیم که هیچگاه انتها ندارد و همواره در حال تکمیل خود است، لذا نباید انتظار داشت که در مصر دموکراسی مانند کشورهای غربی به سرعت شکل بگیرد. در چشم انداز مصر دست کم یک دموکراسی حداقلی قابل حصول است تا به تدریج با گسترش آموزش و ریشه دواندن فرهنگ حقوق شهروندی به دموکراسی متعارف ارتقاء یابد. در این میان بعید است نیروهای سکولار و لیبرال بتوانند در عرصه دولت جایگاه مهمی پیدا کنند، اما این مساله به خودی خود مانعی در مسیر دموکراتیزاسیون ایجاد نمی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کند. مساله کلیدی وجود آزادی و امنیت لازم در عرصه عمومی برای تقویت و توسعه جامعه مدنی است. نقطه قوت نیروهای مدرن و دموکراسی خواه در این حوزه است. به هر میزان که نیروهای دموکراسی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;خواه بتوانند در حوزه رسانه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها و جامعه مدنی و تشکل&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;سازی قوی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;تر ظاهر شوند، گذار به دموکراسی در مصر نیز شتاب می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گیرد.</div> </blockquote> <div dir="RTL">اخوان المسلمین مصر سیر پرتحولی را طی کرده است و از سال 1984 با نفی رویکرد نظامی در سیاست داخلی کشور، مبارزه سیاسی و رویکرد اصلاح&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;طلبانه را پیش گرفت. البته در اخوان به لحاظ نظری جهاد بر علیه آمریکا و اسرائیل نفی نشده است اما آنها عملا فعالیتی در این زمینه نداشته اند و عملیات القاعده را نیز رسما محکوم کرده&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;اند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این جریان سیاسی که ابتدا با فعالیت&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های خیریه آغاز کرد و سپس به میدان سیاست وارد شد، در آغاز محتاطانه با انقلاب مصر برخورد کرد اما پس از قطعی شدن علایم زوال قدرت حسنی مبارک، از نیمه راه به صفوف انقلابیون پیوست. سندی که اخیرا از سازمان اطلاعاتی مصر منتشر شده، فاش می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;سازد که مقامات اخوان و از جمله مرسی پس از انقلاب تونس به این نتیجه رسیدند که باید موج خارجی بهار عربی و فعالیت شاخه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های اخوان المسلمین در خارج را به داخل مصر هدایت کرد. اما آنها در آن مقطع به دنبال سرنگونی مبارک نبودند بلکه هدف راه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;اندازی تظاهرات و تجمع&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های اعتراضی برای اعمال فشار به حکومت بود تا مجوز رسمی فعالیت به اخوان داده شده و همچنین با اصلاحات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی موافقت شود. بعد از این برنامه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ریزی، رهبران اخوان المسلمین مصر و از جمله محمد مرسی بازداشت شدند و سیر پرشتاب حوادث و کناره&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گیری مبارک از قدرت باعث آزادی آنان شد. (<a href="http://jcpa.org/intelligence-document-reveals-muslim-brotherhood-role-in-egyptian-revolution/"><span>منبع</span></a>) روند حوادث و توازن قوا منجر شد تا اخوان استراتژی خود مبنی بر عدم معرفی نامزد برای ریاست جمهوری و بسنده کردن به تصاحب اکثریت کرسی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های پارلمان را تغییر دهد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>فضای سیاسی مصر</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">حال اخوان هر دو قوه را در اختیار دارد. محمد مرسی اگر کارها خوب پیش برود و به وعده&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;اش عمل کند، تا دو ماه دیگر باید انتخابات پارلمانی را برگزار نماید. اما با توجه به فضای فعلی مصر و نتیجه قبلی، بعید به نظر می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;رسد که پیروزی اسلام&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گرایان تکرار نشود. این پیروزی متناسب با مطالبات و ویژگی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های مردم مصر است. طبق سرشماری گالوپ نزدیک به 66 درصد مردم مصر خواهان قرار دادن شریعت به عنوان تنها مبنای قانون اساسی مصر هستند. برآیند طبیعی آراء در جامعه مصر به نفع اسلام&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گرایان است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">نوگرایان مذهبی، چپ&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها، ناصریست&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها، نیروهای هوادار نظام گذشته، عرفی مسلک&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها، لیبرال&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها و اقلیت&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های مذهبی که نگران قدرت گرفتن اخوان هستند، پایگاه قوی در داخل جامعه مصر ندارند. تنها ائتلاف آنها می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;تواند توازن قوایی ایجاد کند. این نیرو&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها در انتخابات&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های گذشته تفرق زیادی با هم داشتند. توجه به این عامل، خوش بینی برای حضور یکپارچه آنان را با تردید&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های جدی مواجه می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;سازد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اما تا پیش از تحولات در ارتش مصر، نیروهای انقلابی در فضای دو قطبی ایجاد شده، جانب اخوان را داشتند، اما از این پس، آنها دوباره از اخوان فاصله می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گیرند. به نظر می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;رسد در انتخابات پارلمانی آینده رقابت اصلی بین نیرو&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های سکولار و اسلام&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گراها باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اکثر نیروهای لیبرال و سکولار، از جمله سعد الدین ابراهیم، اخوان را متهم می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کنند که انقلاب مصر را دزدیده است. در تصاویر تجمع&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های اولیه در میدان التحریر اعضای اخوان با توجه به ویژگی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های ظاهری&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;شان، نمود کمی داشتند، اما در روزهای شلوغ میدان التحریر، حضور پر رنگی از خود نشان دادند. اگرچه اخوان المسلمین شروع کننده انقلاب مصر نبود اما دشوار بتوان برای انقلاب این کشور بدون حضور آنها بختی قائل شد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اینک مصر در آغاز پروسه دموکراتیزاسیون قرار دارد و گذار به دموکراسی نه تنها در این کشور به مقصد نهایی خود نرسیده بلکه حتی حتمی بودن آن نیز زیر سئوال است. اگر چه امیدهای زیادی در این خصوص وجود دارد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بیش از هشتاد درصد مردم مصر در پیمایش عمومی گالوپ، دموکراسی را مفید دانسته اند و 75 درصد آنان به این سئوال که آیا تضمین حقوق مدنی برای محافظت از مردم در برابر سرکوب، یکی از مشخصات ضروری دموکراسی است، پاسخ مثبت داده اند.(<a href="4-%09http:/news.gooya.com/politics/archives/2012/05/141047.php"><span>منبع</span></a>)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">البته معلوم نیست اکثریت مردم مصر درک درستی از دموکراسی و لوازم آن داشته باشند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">برخی از مواضع حزب عدالت و آزادی وابسته به اخوان المسلمین و تاکید پر رنگ آنها بر پایبندی بر موازین دموکراسی، جنبه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های مثبت را تشکیل می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;دهد. همچنین در برخی از تحلیل&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها، نگاه اخوان به اسلام ابزاری تلقی می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;شود که به عنوان وسیله&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ای برای کسب قدرت استفاده کرده و می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کند. در واقع آنها نگاهی پراگماتیستی و فرمالیستی به اسلام دارند. این عامل باعث می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;شود که مطالبه تطبیق قوانین با شریعت عمق پیدا نکرده و جنبه روبنایی و ظاهری داشته باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بررسی مواضع و عملکرد برخی از فقهای برجسته معاصر اهل سنت و به خصوص شیخ یوسف قرضاوی، عالم دینی و مؤسس اتحادیهٔ جهانی علمای مسلمان، آشکار می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;سازد که آنها اگرچه در سطح نظری به شدت از روایتی سخت&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کیشانه از احکام شریعت دفاع می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کنند ولی در زمینه اجرای آنها هم محافظه کار هستند و هم پراگماتیست تا تعارض&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها با موارد زیست زمانه به حداقل برسد. در اصل، بر خلاف جمهوری اسلامی، نگاه آنان به حاکم کردن شریعت، حداقلی است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">نیاز مصر به کسب درآمد توریسم و حفظ رابطه خوب با آمریکا دیگر عاملی است که گذار به دموکراسی در مصر را در توازن قوای کنونی تقویت می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">وجود تنوع و تکثر در داخل اخوان و به خصوص تمایل جوانان به تغییر ساختار مرکزگرای تصمیم&zwnj;گیری، دیگر وجه مثبت اخوان برای پیشبرد دموکراسی است. اخوان در سالیان جدید توجه خاصی به آراء راشد غنوشی در خصوص سازگاری اسلام و دموکراسی نشان داده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>دولت و شریعت</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اما در کنار این جنبه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های مثبت، جنبه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های منفی نیز وجود دارد که امکان حرکت مصر به سمت شکل جدیدی از اقتدارگرایی سیاسی را محتمل می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;سازد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اخوان المسلمین اگر چه دموکراسی را تایید کرده اما سکولاریزم به معنای جدایی دین و دولت را رد می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کند و خواهان آشتی بین دموکراسی و حکومت دینی است. امری که متناقض به نظر می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;رسد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">پیش نیاز حکومت دینی، وجود اتفاق نظر در جامعه پیرامون پذیرش احکام شریعت اسلامی است. در حالی که در جامعه کنونی مصر چنین هم&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;نظری وجود ندارد لذا تحمیل حکومت دینی ولو با رای اکثریت، نقض حقوق سلب ناشدنی اقلیت و محرومیت آنها از مشارکت سیاسی و حضور آزاد در عرصه عمومی است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اما نکاتی دیگر در سابقه اخوان و مرسی وجود دارد. در سال 2007، وقتی اخوان المسلمین اعلام کرد که تلاش می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کند در دوران حکومت مبارک به عنوان یک حزب سیاسی فعالیت کند، محمد مرسی مسئول تدوین پیش نویس مرامنامه بود. وی اشاعه و حفظ باورهای اسلامی را از اهداف با اولویت بالای حکومت بر&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;شمرد . او در مرامنامه از ترکیب دموکراسی مبتنی بر قانون اساسی و دولت اسلامی صراحتاً دفاع می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کند. همچنین ریاست جمهوری را فقط حق مردان مسلمان به&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;شمار آورد و از این مساله در حکومت مصر دفاع می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کرد، زیرا به زعم وی، غیر&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;مسلمانان و زنان نمی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;توانند در حکومت اسلامی که وظایف خاصی را برای رئیس&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;جمهور تعیین کرده است، در این جایگاه قرار بگیرند.(<a href="5-%09http:/topics.nytimes.com/top/reference/timestopics/organizations/m/muslim_brotherhood_egypt/index.html"><span>منبع</span></a>)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در این مرامنامه، یک شورای مشورتی نیز برای تطبیق مصوبات مجلس با احکام شریعت اسلام پیش&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;بینی شده بود. البته نظر این شورای مشورتی لازم&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;الاجرا نبود. در اصل بیشتر شبیه به جایگاه شورای نگهبان در قانون اساسی مشروطه ایران است. به باور رهبران اخوان در مجلس علاوه بر کارشناسان مختلف، متخصصان اسلام&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;شناس نیز باید حضور داشته باشند. اما آنان معتقدند که در شرایط کنونی، تطبیق&nbsp;نظریه شورا در اسلام به دموکراسی نمایندگی منجر می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;شود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">یکی دیگر از موارد چالش برانگیز، شاخه شبه نظامی اخوان المسلمین است. برخی از نیروهای سکولار مدعی هستند که میلیشای اخوان به ضرب و شتم و ِاعمال خشونت علیه مخالفان رئیس جمهور دست می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;زند. به عنوان مثال تجمع&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کنندگان در مقابل کاخ ریاست جمهوری را مورد حمله قرار داده و یا به استودیوی دو شبکه تلویزیونی منتقد مرسی حمله کرده&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;اند. مواردی که آنها مطرح می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کنند تا حدی شبیه برخورد&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های گروه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های فشار در ایران است البته دستکم تاکنون به آن شدت نبوده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">همچنین دولت مرسی متهم است که با شکایت از چند روزنامه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;نگار برای آزادی رسانه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها محدودیت ایجاد کرده و فضای نقد رئیس جمهور را هزینه دار کرده است. ممنوع الخروج کردن &quot;عفاف عزة&quot; از دانش آموختگان دانشگاه لندن از دیگر اعتراض&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های مهم است.(<a href="6-%09http:/english.alarabiya.net/views/2012/08/20/233261.html"><span>منبع</span></a>)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">همچنین هنوز تکلیف پرونده سازمان&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های مردم&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;نهادی <span dir="LTR">(NGOs)</span> که از خارج کمک مالی می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گرفتند و توسط ارتش منحل شدند، معلوم نیست.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>حرکت درازمدت به سوی دموکراسی</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">با توجه با این وضعیت می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;توان گفت که دموکراسی در مصر با چالش&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها و موانع مهمی روبرو است اما در عین حال احتمال موفقیت و غلبه بر موانع نیز کم نیست. ولی اگر دموکراسی را یک فرایند بدانیم که هیچگاه انتها ندارد و همواره در حال تکمیل خود است، لذا نباید انتظار داشت که در مصر دموکراسی مانند کشورهای غربی به سرعت شکل بگیرد. در چشم انداز مصر دست کم یک دموکراسی حداقلی قابل حصول است تا به تدریج با گسترش آموزش و ریشه دواندن فرهنگ حقوق شهروندی به دموکراسی متعارف ارتقاء یابد. در این میان بعید است نیروهای سکولار و لیبرال بتوانند در عرصه دولت جایگاه مهمی پیدا کنند، اما این مساله به خودی خود مانعی در مسیر دموکراتیزاسیون ایجاد نمی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;کند. مساله کلیدی وجود آزادی و امنیت لازم در عرصه عمومی برای تقویت و توسعه جامعه مدنی است. نقطه قوت نیروهای مدرن و دموکراسی خواه در این حوزه است. به هر میزان که نیروهای دموکراسی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;خواه بتوانند در حوزه رسانه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ها و جامعه مدنی و تشکل&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;سازی قوی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;تر ظاهر شوند، گذار به دموکراسی در مصر نیز شتاب می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;گیرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;نیروهای عرفی&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;مسلک در کوتاه مدت شانسی ندارند و فقط در سایه برنامه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;ریزی درازمدت و وحدت می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;توانند جلوی حاکمیت اسلام گرا در مصر را بگیرند. رفتار آنها و پرهیز از افراط و تفریط نیز نقشی مهم در گسترش دموکراسی در مصر دارد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <p><span dir="RTL">ماه&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های آینده نشان خواهد داد که سیمای مصر پس از مبارک چگونه خواهد شد و اخوان المسلمین نیز نشان می&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;دهد که بر اساس نگرش&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;&zwnj;های بدبینانه به سمت تحکیم حکومت دینی خواهد رفت و یا نوع جدیدی از دموکراسی در کشورهای اسلامی را عرضه خواهد کرد.</span></p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/08/22/18660#comments اخوان المسلمین بهار عربی علی افشاری محمد مرسی مصر گوی سیاست Wed, 22 Aug 2012 18:35:34 +0000 18660 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/08/16/18409 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/08/16/18409" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> امین قضایی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="600" height="388" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/mursi1.jpg?1345485763" /> </div> </div> </div> <p>امین قضایی &minus; روز یکشنبه (دوازده اوت) محمد مُرسی، رئیس جمهور مصر از جنبش اخوان المسلمین، در اقدامی غیرمنتظره دو عضو ارشد شورای نظامی، محمدحسین طنطاوی، وزیر دفاع و فرمانده&zwnj;ی کل ارتش و سامی عنان، رئیس ستاد ارتش، را مجبور به بازنشستگی کرد.</p> <!--break--><!--break--><p>در حالی که در گذشته انتظار می&zwnj;رفت سامی عنان جانشین طنطاوی شود، مرسی عبدالفتاح السیسی، رییس سرویس اطلاعاتی ارتش، به سمت وزیر دفاع منصوب شد. همچنین مرسی همزمان دو برادر به نام&zwnj;های احمد و محمد مکی را به ترتیب به سمت معاون رییس جمهور و وزیر دادگستری گماشت. این دو نفر پیشتر قاضی و از شخصیت&zwnj;های انقلابی مستقل از اخوان المسلمین بودند.</p> <p>&nbsp;</p> <div dir="RTL">اما تغییرات ناگهانی روز یکشنبه تنها به گرفتن قدرت از ارتش ختم نمی&zwnj;شود. وی همچنین اعلامیه قانون اساسی جدیدی را جایگزین اعلامیه قبلی شورای نظامی کرده که هر دو قدرت اجرایی و قانونگذاری را به رییس جمهور اعطا می&zwnj;کند. علاوه بر این، مرسی تعیین خط مشی سیاسی کلی کشور و امضای معاهدات بین المللی را در اختیار می&zwnj;گیرد. (اختیاری که شورای نظامی پیشتر از رییس جمهور سلب کرده بود.)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img width="202" height="131" align="middle" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/mursi.jpg" alt="" />مرسی موفقیت خود را دومین فتح سرزمین مصر توسط اسلام می&zwnj;خواند. وی گفته است که &quot;ما به احمد شفیق و هیچ کس دیگری اجازه نمی&zwnj;دهیم که مانع دومین فتح اسلامی مصر شوند.&quot;</div> </blockquote> <div dir="RTL">تحلیلگران از پیش تلاش مرسی برای این اقدامات را حدس می&zwnj;زدند، اما کمتر کسی تصور می&zwnj;کرد این اقدامات اینچنین سریع و ساده انجام شود. قدری سعید، کارشناس بازنشسته&zwnj;ی مسائل استراتژیک، به الاهرام می&zwnj;گوید: &quot;حدس می&zwnj;زدم که مرسی این تغییرات (برکناری طنطاوی و عنان) را برای بعد از انتخابات جاری مجلس در نظر گرفته باشد، اما بعد از حمله به سینا در اواخر هفته، دیگر نیازی به صبر کردن برای این تغییرات شخصی و مطلوب نبود.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اشاره&zwnj;ی این تحلیل گر به حمله&zwnj;ی مجاهدین اسلامی به سربازان مصری در پنجم اوت در مرز با اسرائیل در صحرای سینا است که طی آن ۱۶ سرباز مصری که در حال افطار بودند کشته می&zwnj;شود. این رخداد موجب خجالت و سرافکندگی ارتش مصر شد و به نظر سعید قدری بهانه&zwnj;ای شد تا مرسی از این فرصت نهایت استفاده را ببرد. اغلب تحلیلگران سیاست مصر معتقدند که مرسی باید اشاراتی از درون ارتش برای بازنشسته کردن طنطاوی گرفته باشد. شاید خود طنطاوی نیز از بازنشستگی در سن ۷۵ سالگی به شرط حفظ منابع مالی اش راضی باشد. (<a href="http://www.csmonitor.com/World/Backchannels/2012/0813/What-exactly-has-Egyptian-President-Morsi-done-video">منبع</a>)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">تحلیلگر دیگری به نام السید می&zwnj;گوید : &quot;مشاهده&zwnj;ی دقیق روند وقایع در هجده ماه گذشته نشان می&zwnj;دهد که توازن قوا بین نیروهای ارتش و اخوان المسلمین به سوی دومی سنگینی کرده است.&quot; (<a href="http://english.ahram.org.eg/NewsContent/1/64/50324/Egypt/Politics-/Egypts-Morsis-coup-against-SCAF-The-hows-and-the-w.aspx">منبع</a>)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">مواضع مرسی در قبال سرمایه داری به مانند جمهوری اسلامی است: &quot;بازار آزاد مشابه نظام اسلامی است. تحت لوای اسلام شما باید مطمئن باشید که مردم فقیر هم از ثروت جامعه سهم دارند. پس وقتی ما از سیستم بازار آزاد صحبت می&zwnj;کنیم، از نظر ما مثبت است، اما باید اصلاح شود. در کنار سیستم بازار آزاد شما باید ارزشهای اخلاقی برای جامعه داشته باشید. این چیزی است که ما به آن اهمیت می&zwnj;دهیم.&quot;</div> </blockquote> <div dir="RTL">محمد البرادعی هشدار داده که &quot; تمرکز قوای مجریه و قانونگذاری در دستان یک نفر در تناقض با اصول دموکراسی است و بنابراین فقط باید اقدامی موقتی باشد.&quot; البته در واقع نیز اختیار قانونگذاری در دست محمد مرسی موقتی است و بیش از سه ماه طول نخواهد کشید، زیرا قرار است که پیش نویس قانون اساسی تا اوایل سپتامبر به اتمام رسیده و بعد از همه پرسی در باره&zwnj;ی این پیش نویس، انتخابات جدید مجلس برگزار شود. بدین ترتیب حاکمیت مطلق مرسی بر مصر مطابق وعده سه ماه بیشتر به طول نخواهد انجامید.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">از اکنون تغییرات سیاسی مصر تحت نظارت مستقیم اخوان المسلمین است و آنها به احتمال زیاد، همچون مجلس منحل شده&zwnj;ی گذشته، اکثریت کرسی&zwnj;های مجلس را در اختیار خواهند گرفت.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">السید در دفاع از مرسی اضافه می&zwnj;کند که :&quot;تغییرات قانون اساسی مرسی شامل جدول زمانی برای انتخابات مجلس و قانون اساسی جدید است و این نشان می&zwnj;دهد که او قصد ندارد از قدرت موقتی اش سواستفاده کند.&quot; (<a href="http://english.ahram.org.eg/NewsContent/1/64/50324/Egypt/Politics-/Egypts-Morsis-coup-against-SCAF-The-hows-and-the-w.aspx">منبع</a>)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>دورنمای آینده مصر</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">جابجایی قدرت در روز یکشنبه که برخی آنرا مهمترین اتفاق بعد از انقلاب مصر می&zwnj;دانند، دو دیدگاه را موجب شده است:</div> <div dir="RTL">&minus; گروهی این اقدامات را برای گرفتن قدرت از نیروهای نظامی به دست سیاستمداران ضروری و مثبت قلمداد می&zwnj;کنند.</div> <div dir="RTL">&minus; ولی برخی دیگر در نوع و عملکرد محمد مرسی، اولین جهش بلند اسلامگرایی را می&zwnj;بینند که علی رغم تعهد ظاهری به دموکراسی، در صدد تاسیس یک حکومت اسلامی است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این نگرانی&zwnj;ها تا چه حد دلایل واقعی دارند؟ اخوان المسلمین در اصول خود آورده است که منبع تمامی قوانین کشور باید احکام شریعت باشد و همین اصل به خودی خود به معنای تعریف حکومت اسلامی است. اما حزب عدالت و آزادی، حزب سیاسی جنبش اخوان المسلمین، از همان آغاز انقلاب و به خصوص در دوره&zwnj;ی انتخاباتی به کرات تاکید کرده است که قصد تاسیس حکومت اسلامی مانند جمهوری اسلامی ایران را ندارد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">شاید نگاهی به عملکرد کوتاه مدت مجلس که اخوان المسلمین در آن اکثریت قاطع را داشت، دورنمایی از آینده&zwnj;ی مصر را ترسیم کند:</div> <div dir="RTL">در دوره&zwnj;ای که مجلس اسلامگرا شکل گرفته بود، گزارش شد که اسلامگرایان در مجلس قصد دارند قانون حق طلاق برای زنان که در سال ۲۰۰۰ تصویب شده بود را لغو کنند.</div> <div dir="RTL">مخالفین این قانون می&zwnj;گویند که زن به هیچ وجه نباید بتواند درخواست طلاق بکند و این مخالف شریعت اسلام است. محمد العمدا یکی از اسلامگرایان مخالف این قانون، آنرا خلاف شرع و تلاشی برای غربی کردن مصر می&zwnj;داند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">حقوق زنان یکی از معیارهای اصلی دموکراسی است و این سخن مارکس مورد پذیرش همگانی دموکراسی&zwnj;خواهان قرار گرفته که آزادی زنان معیار آزادی جامعه است. ارزیابی عملکرد مجلس اسلامگرای تحت رهبری اخوان المسلمین در ارتباط با حقوق زنان می&zwnj;تواند محکی برای صحت ادعای آنها مبنی بر وفاداری به اصول دموکراسی باشد.</div> </blockquote> <div dir="RTL">احزاب اسلام گرا همچنین پیش نویس قانونی را به مجلس بردند که ازدواج برای دختران را از هجده سال به چهارده سال کاهش می&zwnj;دهد. اعضای سلفی حتی می&zwnj;گویند که هیچ محدودیت سنی برای ازدواج نمی&zwnj;بایست وجود داشته باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">یک نماینده&zwnj;ی مجلس، زنی به نام عزة الجرف از حزب عدالت و آزادی، حزب سیاسی جنبش اخوان المسلمین، در یک اظهار جدل آمیز در مخالفت خود با قانون ممنوعیت ختنه&zwnj;ی دختران که در سال ۲۰۰۸ به تصویب رسید، اعلام کرد که این عمل همان قدر بربریت است که جراحی پلاستیک.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در همان زمان رسانه&zwnj;ها از پیش نویس قانونی در مجلس صحبت می&zwnj;کردند که به مرد اجازه می&zwnj;داد تا شش ساعت بعد از مرگ زنش با جنازه&zwnj;ی او نزدیکی جنسی داشته باشد. نمایندگان اسلامگرا مجلس می&zwnj;گویند چنین پیش نویسی وجود ندارد و این داستانی است که رسانه&zwnj;ها ساخته&zwnj;اند. اما العربیه گزارش داد که اجازه&zwnj;ی مقاربت بعد از مرگ امر جدیدی نیست و سال گذشته یک روحانی مراکشی به نام عبدالباری الزمزمی اعلام کرده بود که مردان می&zwnj;توانند با زنان مرده شان نزدیکی جنسی داشته باشند. او این گونه توجیه می&zwnj;کرد که ازدواج حتی بعد از مرگ زن همچنان مشروع است. (<a href="http://www.jewishpress.com/news/breaking-news/germany-raises-diplomatic-ties-with-paplo/2012/02/03/">منبع</a>)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">آمال المالکی یک نویسنده&zwnj;ی قطری به الجزیره گفت که بهار عربی زنان را در مبارزه برای برابری شکست داده است.&quot;ما هیچ صدایی نداریم، ما دیده نمی&zwnj;شویم... به شما می&zwnj;گویم چرا حقوق زنان باید قانونی شود. حقوق زنان نباید در دستان رهبران سیاسی باشد که هر ثانیه آنرا تغییر می&zwnj;دهند.حکام می&zwnj;بایست رفتاری برابر با زنان و مردان داشته باشند.&quot; (<a href="http://www.gatestoneinstitute.org/3048/women-rights-egypt">منبع</a>)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>نگرانی&zwnj;ها</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">حقوق زنان یکی از معیارهای اصلی دموکراسی است و این سخن مارکس مورد پذیرش همگانی دموکراسی&zwnj;خواهان قرار گرفته که آزادی زنان معیار آزادی جامعه است. ارزیابی عملکرد مجلس اسلامگرای تحت رهبری اخوان المسلمین در ارتباط با حقوق زنان می&zwnj;تواند محکی برای صحت ادعای آنها مبنی بر وفاداری به اصول دموکراسی باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;اما در ارتباط با آزادی بیان نیز نشانه&zwnj;هایی از نگرانی دیده می&zwnj;شود. دو ژورنالیست مصری به خاطر سخن برعلیه محمد مرسی به دادگاه کشیده شدند. توفیق عکاشه که میزبان یک برنامه&zwnj;ی تلویزیونی خصوصی بود به اتهام تحریک برعلیه محمد مرسی به دادگاه احضار شد. اسلام عفیفی، سردبیر روزنامه الدستور، نیز به جرم &quot;نشر اکاذیب &quot; و در واقع انتقاد از رئیس جمهور نیز به دادگاه فراخوانده شد. پلیس پیشتر دستور جمع آوری این روزنامه را صادر کرده بود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;این بازداشت&zwnj;ها در پی چند حمله به روزنامه نگاران سطح بالای کشور در ایام گذشته صورت گرفت که به انتقاد از جنبش اسلامی می&zwnj;پرداختند. آخرین قربانی خالد صلاح سردبیر روزنامه&zwnj;ی الیوم السابع بود که توسط یک گروه که به دفترش هجوم آورده بودند مورد ضرب و شتم قرار گرفت. او به پلیس گفت که به باور او مهاجمین حامیان اخوان المسلمین بودند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">جنبش اخوان المسلمین همچنین روزنامه نگاران حامی خود را به زور به سمت سردبیران بزرگترین روزنامه ی&zwnj;های کشور منصوب کرده و گفتنی است که پست وزارت اطلاعات برای کنترل رسانه&zwnj;ها در اختیار اخوان المسلمین است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مدافعین اسلامگرا ادعا می&zwnj;کنند که این مسائل در قبال مشکلات اقتصادی و سیاسی کشور اهمیت چندانی نداشته و تنها دستاویزی برای حمله به اخوان المسلمین است. اما عدم تطابق در سخنان محمد مرسی و دیگر سخنگویان اخوان المسلمین که از چشم رسانه&zwnj;ها پنهان نمانده است، در واقع معیاری است برای صحت دعویات دموکراتیک این جنبش. (<a href="http://news.sky.com/story/972417/egypt-journalists-charged-for-opposing-morsi">منبع</a>)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مرسی در دوره&zwnj;ی انتخابات ریاست جمهوری وعده داده بود که یک زن و یک مسیحی را به عنوان معاون خود برخواهد گزید، اما همانطور که پیشتر ذکر آن رفت، او فعلا تنها محمد مکی را به عنوان معاون خود انتخاب کرده است (هرچند به لحاظ قانونی او می&zwnj;تواند بیش از یک معاون را انتخاب کند)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">سخنان مرسی در ارتباط با مسیحیان قبطی مصر نیز مبهم است. شایعاتی وجود دارد که او خواهان آن شده که مسیحیان جزیه بپردازند. این درحالی است که وی سال گذشته در دریم تی وی (<span dir="LTR">dream TV</span>) گفته بود: &quot;من معتقدم که مسیحیان قبطی حق ذاتی در مصر دارند. آنها جزئی لاینفک از جامعه&zwnj;ی مصر هستند؛ بیش از ۱۴۰۰ سال اینجا بوده&zwnj;اند. آنها همانقدر مصری هستند که من هستم و به اندازه&zwnj;ی من بر این سرزمین پدری حق دارند.&quot; (<a href="http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/talking/85_Morsy.html">منبع</a>)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مواضع مرسی در قبال سرمایه داری به مانند جمهوری اسلامی است: &quot;بازار آزاد مشابه نظام اسلامی است. تحت لوای اسلام شما باید مطمئن باشید که مردم فقیر هم از ثروت جامعه سهم دارند. پس وقتی ما از سیستم بازار آزاد صحبت می&zwnj;کنیم، از نظر ما مثبت است، اما باید اصلاح شود. در کنار سیستم بازار آزاد شما باید ارزشهای اخلاقی برای جامعه داشته باشید. این چیزی است که ما به آن اهمیت می&zwnj;دهیم.&quot; (مجله&zwnj;ی &quot;المجله&quot; نوامبر ۲۰۱۱)</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مرسی موفقیت خود را دومین فتح سرزمین مصر توسط اسلام می&zwnj;خواند. وی گفته است که &quot;ما به احمد شفیق و هیچ کس دیگری اجازه نمی&zwnj;دهیم که مانع دومین فتح اسلامی مصر شوند.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">نزد بسیاری از تحلیلگران غربی، این شواهد دلایل کافی برای نگرانی از آینده&zwnj;ی مصر تحت حکومت اخوان المسلمین را فراهم می&zwnj;آورد. اخوان المسلمین توانسته است به لحاظ سیاسی دست ارتش را از قدرت کوتاه کند و بعد از این واقعه می&zwnj;توان آنان را مسئول قوانین و اعمال حکومت قلمداد کرد. از این پس اقدامات دولت مرسی نشان خواهد داد که کدام یک از دیدگاه خوش بینانه و بدبینانه&zwnj;ی فوق صحیح است.</div> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/08/16/18409#comments اخوان المسلمین امین قضایی محمد مرسی مصر گوی سیاست Thu, 16 Aug 2012 09:40:42 +0000 18409 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/07/06/16723 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/07/06/16723" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> فرهمندعلیپور </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="620" height="387" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/libya_elections1.jpg?1341938708" /> </div> </div> </div> <p>فرهمند علیپور &ndash; لیبیایی&zwnj;ها برای نخستین بار در نیم قرن اخیر شاهد برگزاری انتخابات پارلمانی در کشور خود هستند. این انتخابات گرچه قرار بود که پیش از این برگزار شود اما ناامنی گسترده و اختلافات موجود میان برخی مناطق لیبی موجب شد تا شورای انتقالی، تاریخ برگزاری این انتخابات را برای دو بار به تعویق بیندازد و سرانجام هفتم ژوئیه را برای برگزاری این انتخابات در نظر بگیرد.</p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">در این انتخابات حدود ۴ هزار نامزد برای کسب ۲۰۰ کرسی پارلمان (کنگره ملی) به رقابت می&zwnj;پردازند. سهم احزاب در این رقابت ۸۰ کرسی خواهد بود و ۱۲۰ کرسی باقیمانده سهم نامزدهای مستقل خواهد بود. معمر قذافی که برای نزدیک به ۴۲ سال بر این کشور حکمرانی کرد، و به امپراطور صحرا ملقب شده بود (بیش از ۹۰ درصد سرزمین پهناور لیبی را صحرا تشکیل می&zwnj;دهد) هرگز اجازه تاسیس احزاب و برگزاری انتخابات را نداد و طبق قوانین دوران حکومت وی، مجازات تاسیس و یا شرکت در احزاب سیاسی حتی می&zwnj;توانست که حکم مرگ را در پی داشته باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">پس از خیزش&zwnj;های مردمی در کشورهای عربی موسوم به بهارعربی، مردم لیبی نیز علیه حکومت معمر قذافی دست به کار شدند و پس از چندماه درگیری&zwnj;های خونین نظامی میان مخالفان و وفاداران به حکومت قذافی و سرانجام مخالفین با حمایت اتحادیه عرب و مداخله نظامی ناتو، توانستند که به عمر حکومت قذافی پایان داده و خود را در آستانه پایه ریزی نظامی تازه بر اساس الگوهای دمکراتیک&zwnj;تر دیدند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;<img width="300" vspace="5" hspace="5" height="169" align="left" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/libya_elections2.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">در طی یک سال اخیر ده&zwnj;ها حزب و تشکل سیاسی در لیبی شکل گرفته و اعلام حضور کرده&zwnj;اند که بسیاری از این احزاب در انتخابات امروز و برای اولین بار طعم رقابت و حضور در یک انتخابات را می&zwnj;چشند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">از مهم&zwnj;ترین این احزاب می&zwnj;توان به حزب &laquo;عدالت و سازندگی&raquo; شاخه اخوان المسلمین لیبی، حزب &laquo;وطن&raquo; نزدیک به گروهای سلفی، &laquo;ائتلاف نیروهای ملی&raquo;، &laquo;اصلاح و توسعه&raquo; حزبی که تشکیل شده از چهره&zwnj;های اخوان المسلمینی است و &laquo;جبهه ملی&raquo; یاد کرد، گروهی که دارای گرایشی لیبرال&zwnj;تر هستند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">انتخابات در حالی برگزار می&zwnj;شود که در روزهای اخیر برخی از رهبران قبائل شرق لیبی اعلام کرده بودند که این انتخابات را تحریم خواهند کرد. به چند مرکزی که برای برگزاری انتخابات اماده می&zwnj;شد حملاتی وارد شد. رهبران این قبائل معتقدند که سهم ین مناطق از کرسی&zwnj;ها پائین است اما شورای انتقالی لیبی اساس سهمیه بندی کرسی&zwnj;ها را میزان جمعیت مناطق عنوان کرده است.شورای انتقالی به مناطق شرقی کشور ۴۰ کرسی اختصاص داده است و به نواحی غربی ۱۰۰ کرسی را اختصاص دده است. بقیه ۴۰ کرسی نیز به مناطق پهناور جنوبی کشور شده شده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>ماموریت&zwnj;ها، وظائف و چشم انداز پارلمان</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">مهم&zwnj;ترین ماموریت پارلمانی که توسط لیبیایی&zwnj;ها انتخاب می&zwnj;شود تدوین قانون اساسی جدید و معرفی دولت موقت خواهد بود. با تشکیل این پارلمان قدرت از شورای انتقالی لیبی به این پارلمان محول خواهد شد و در ظرف یک ماه پارلمان موظف به انتخاب و معرفی نخست وزیر تازه لیبی خواهد بود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">کمیسیونی در این پارلمان کار تدوین قانون اساسی را انجام خواهد داد و پس از آن پیش نویس قانون اساسی جدید در صحن عمومی پارلمان به بحث گذاشته خواهد شد و سرانجام این پیش نویس در معرض رفراندوم قرار خواهد گرفت تا نظام آینده لیبی بر اساس آن شکل گیرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">انتظار می&zwnj;رود که در لیبی اخوان المسلمین بتواند در انتخابات پیش رو موفق&zwnj;تر از سایر احزاب ظاهر شود، اخوانی&zwnj;ها از سال ۲۰۰۵ که سیف السلام قذافی، فرزند معمر قذافی دست به یکسری اصلاحات سیاسی زد، فضای بهتری برای گسترش نفوذ خود در جامعه لیبی به دست آورد. بر همین اساس احتمال پیروزی اسلامگرا&zwnj;ها در این کشور پررنگ به چشم می&zwnj;آید. شورای انتقالی لیبی نیز چندماه پیش شریعت اسلام را منبع اصلی قانونگذاری در کشور اعلام کرده بود. موضوعی که خود به رونشی نشان از وزن و جایگاه گروههای اسلامگرا در این کشور دارد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;<img width="300" vspace="5" hspace="5" height="232" align="right" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/libya_elections3.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">با توجه به اینکه مردم لیبی در مقام مقایسه با مردم تونس همسایه غربی این کشور، گرایش بیشتری به گروههای سیاسی اسلامگرا دارند و با یادآوری این موضوع که در انتخابات پارلمانی در تونس و مصر و اخیرا انتخابات ریاست جمهوری مصر و پیروزی&zwnj;های اخوان المسلمین در این انتخابات، به نظر می&zwnj;رسد که این جنبش اسلامگرا در لیبی نیز از شانس موفقیت بالایی برخوردار است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در تونس، کشوری که شعله&zwnj;های بهارعربی از آنجا برافروخته شد، طرفداران راشد غنوشی که یک چهره شاخص اسلامگراست توانستند پارلمان و دولت را از آن خود کنند، در مراکش گرچه اعتراضات مردمی موجب برکناری حکومت نشد، اما شاه این کشور برای در امان ماندن حکومتش از بهار عربی، دست به اصلاحات گسترده&zwnj;ای زد و در انتخابات پارلمانی که صورت گرفت، اخوان المسلمین به پیروزی دست یافتند و بنکیران، از چهره&zwnj;های خاص اسلامگرا و از دوستان قدیمی و همفکران راشد غنوشی توانست پست نخست وزیری را در این کشور عهده دار شود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در مصر نیز گرچه اخوان المسلمین پیروز هر دو انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری بودند اما نهاد پر قدرت نظامی حاکم بر این کشور، با طرح ابهام&zwnj;هایی در خصوص نامزد&zwnj;های مستقل راه یافته به پارلمان، نهاد پارلمان مصر را تنها چند هفته پس از شکل گیری&zwnj;اش و در آستانه برگزاری مرحله دوم انتخابات ریاست جمهوری منحل کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <p><span dir="RTL">اکنون باید منتظرماند و دید که انتخابات در پنجمین کشور شمال آفریقا چه نتیجه&zwnj;ای در پی خواهد داشت</span><span dir="RTL">.</span></p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/07/06/16723#comments اخوان المسلمین اسلامگرایی بهار عربی فرهمند علیپور قدافی لیبی گوی سیاست Fri, 06 Jul 2012 21:09:04 +0000 16723 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/07/05/16648 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/07/05/16648" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> اسماعیل جلیلوند </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="600" height="388" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/iran-egypt.jpg?1341851359" /> </div> </div> </div> <p>اسماعیل جلیلوند &minus; پیروزی انقلاب در هیچ یک از کشورهایی که نسیم بهار عربی در سال گذشته در آنان وزیدن گرفت، به اندازه&zwnj;ی مصر حائز اهمیت نبوده است. انقلاب مصر از جهات فراوانی قابل قیاس با انقلاب سال ۱۳۵۷ در ایران است، اما تفاوت&zwnj;های اساسی در زمینه&zwnj;ها و نتایج دو انقلاب به حدی قابل توجه است که گمان نمی&zwnj;رود بر خلاف نگرانی&zwnj;های فراوان موجود، سرنوشتی مشابه با انقلاب ایران در انتظار انقلاب مصر باشد. بیشترین قسمت مرتبط با این نگرانی&zwnj;ها در مورد میزان قدرت و نفوذ بنیادگرایان مذهبی و احتمال شکل گیری دیکتاتوری مذهبی در مصر است.</p> <!--break--><!--break--><p>مقاله&zwnj;ی پیش رو کوششی در جهت تشریح این تفاوت&zwnj;ها و نتایج آن در بعد داخلی و منطقه&zwnj;ای در دو کشور خواهد بود.</p> <p>&nbsp;<br /> <b>نقش و قدرت رهبری انقلاب در دو کشور</b></p> <p> درست برعکس ایران، انقلاب مصر تحت نفوذ و سیطره&zwnj;ی رهبری کاریزماتیک به پیروز&zwnj;ی نرسید، بلکه شعله&zwnj;های آن در پی انباشت نارضایتی همه جانبه&zwnj;ی مردم از حکومت حسنی مبارک و تحت تاثیر انقلاب تونس، دامنگیر حاکمان آن کشور شد، اما میزان اثر گذاری روح الله خمینی بر انقلاب و افکار انقلابیون در ایران به حدی بود که تا همین روزها نتایج رفتارها و اشتباهات دوران وی بر سیستم سیاسی و حکومتی ایران مشهود است و حتی رهبران اصلاح طلب مخالف حکومت نیز به سخنان و افکار او استناد می&zwnj;کنند.</p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">علاوه بر این، اسلام سیاسی مصری &minus; بر خلاف اسلام سیاسی&zwnj;ای که در ایران در قالب مذهب تشیع نگاهش به نقش رهبری کننده علما در در نظریه رادیکال ولایت فقیه بروز یافت &ndash; یک جایگاه و نقش رهبری سیاسی برای علمای سنی مذهب قائل نیست و علمای مصری نیز بر جدایی دین از حکومت و اجرای شریعت در قوانین مدنی و کیفری تاکید بیشتری دارند تا حضور در راس قدرت سیاسی.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img width="222" height="143" align="middle" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/tahrir_square.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">می&zwnj;توان امید داشت انقلاب مصر بیشتر از آنکه دنبال روی بی و چرای رهبرانش باشد، به وسیله&zwnj;ای برای برون داد افکار عمومی در آن کشور بدل گردد.</div> </blockquote> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">نکته مهم دیگر این است که ارتش مصر، برخلاف ارتش ایران انقلابی، به شکل کامل با انقلاب همراه نشد و خود به عنوان یکی از ارکان اصلی قدرت سیاسی در بحران جاری آن کشور باقی ماند و با حضور خود مانع از نابودی کامل نهادهای اساسی قدرت در این کشور و ایجاد خلاء شدید قدرت و نیاز به ظهور رهبری قدرتمند جایگزین در جامعه گردید. از نشانه&zwnj;های این حضور قدرتمند می&zwnj;توان به حفظ دستگاه قضایی وابسته به ارتش، که چند رو پیش حکم انحلال پارلمان اسلام گرای آن کشور صادر را کرد، یا صدور احکام کیفری نه چندان سنگین برای سران برکنار شده&zwnj;ی رژیم سابق در دادگاه عالی این کشور اشاره کرد. همین نفوذ خود را در رد صلاحیت برخی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری نیز نشان داد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">با توجه به این مسائل می&zwnj;توان امید داشت انقلاب مصر بیشتر از آنکه دنبال روی بی و چرای رهبرانش باشد، به وسیله&zwnj;ای برای برون داد افکار عمومی در آن کشور بدل گردد.</div> <p>&nbsp;<br /> <b>فاصله&zwnj;ی زمانی مابین دو انقلاب</b></p> <p>&nbsp;<br /> فاصله&zwnj;ی زمانی سی و چند ساله&zwnj;ی ما بین دو انقلاب ایران و مصر تنها یک عدد فاقد مفهوم نیست، بلکه معنای آن این است که انقلاب مصر در جهان متفاوتی به پیروزی رسیده است، جهانی که به مانند سال ۱۹۷۹ تحت تاثیر شدید فضای جنگ سرد قرار ندارد و رشد امکانات نوین ارتباطی و رسانه&zwnj;ای از یک سو و توسعه&zwnj;ی شهر نشینی و آموزش عالی و پایه از سوی دیگر بر افکار عمومی آن اثر گذاشته است.</p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به طبع فضای متفاوت حاکم بر افکار عمومی دو کشور که ناشی از همین تفاوت زمانی است، مردم امروز مصر بسیار بیش از انقلابیون ایران در سال ۵۷، از نتایج استقرار یک دیکتاتوری مذهبی آگاه بوده و از عواقب آن می&zwnj;هراسند. شاید بروز همین هراس از قدرت گرفتن اسلام گرایان بنیادگرا است که موجب انتخاب رییس جمهور این کشور با رای شکننده&zwnj;ای در حدود ۵۱ درصد از آراء شرکت کنندگان در انتخابات شده است.</div> <p>&nbsp;<br /> <b>نوع برخورد کشورهای اسلامی منطقه با دو انقلاب و نتایج آن</b></p> <p> انقلاب ایران اثر فراوانی بر جنبش&zwnj;های اسلام گرای منطقه داشت، به طوری که پس از پیروز&zwnj;ی آن یاسر عرفات در پاسخ خبرنگاران در مورد نحوه&zwnj;ی سفر بدون تشریفات و هیاهوی خبری و دعوت به ایران اظهار داشت که آمدن به خانه نیاز به تشریفات ندارد. همین طور بسیاری از شخصیت&zwnj;های سیاسی اسلام&zwnj;گرا در منطقه تحت تاثیر افکار روح الله خمینی و پیروزی انقلاب ایران قرار گرفتند، مانند خود انقلابیون ایران که از فراگیر شدن افکار جنبش اخوان المسلمین بنیان&zwnj;گذاری شده توسط حسن البناء تاثیر پذیرفته بودند.</p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;اما به رغم این همگرایی، تضادهای تاریخی میان ایران و کشورهای عربی به سرعت در روابط ایران و این کشورها آشکار شد. هراس حکام کشورهای همجوار ایران از وقوع انقلاب در آن کشورها در سایه&zwnj;ی حمایت قدرت&zwnj;های جهانی غرب&zwnj;گرا که خود از نفوذ و گسترش کمونیسم در خاورمیانه در هراس بودند در کنار وقایع رخ داده در داخل ایران، همه و همه موجب حمایت یک پارچه&zwnj;ی قدرت&zwnj;های منطقه&zwnj;ای و جهانی از تهاجم به خاک ایران توسط صدام گردید. اثر گذاری اختلافات تاریخی عرب و عجم در این مسئله به حدی بود که صدام نام لشکر خود را &quot;القادصیه&quot; که نام نبرد در هم شکننده&zwnj;ی امپراطوری ساسانیان در صدر اسلام بود، گذاشت و یاسر عرفات، رهبر سازمان آزادی بخش فلسطین در کنار سایر حکومت&zwnj;ها و جنبش&zwnj;های سنی مذهب منطقه حمایت خود را از صدام برای تهاجم به &quot;خانه&zwnj;اش&quot; اعلام داشت.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">مردم مصر به دلائل فراوان سیاسی و اجتماعی، بسیار بیش از ایرانیان دهه&zwnj;ی ۱۹۸۰ میلادی قادر به تعیین سرنوشت خود با کمترین میزان اثر پذیری از عوامل خارجی هستند.</div> </blockquote> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">آغاز جنگ و قرار گرفتن ایران در شرایط فشار اقتصادی و سیاسی زمینه سرکوب شدید مخالفان استبداد سیاسی و مذهبی در داخل کشور را فراهم آورد و توسعه سیاسی و اجتماعی در ایران را برای چندین سال به اغماء برد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اما مصر نه در معرض خطر جنگ قریب الوقوع قرار دارد و نه به طور کامل در دست انقلابیون بنیادگرایی است که خواهان سوق دادن کشور به سمت نظم تک صدایی و استبداد توامان با خفقان سیاسی باشند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">علاوه بر این در صورت رسیدن به ثبات سیاسی، مصر انقلابی، با توجه به موقعیت مهم زئو پلتیک و استراتژیک، حضور اندیشمندان اثر گذار اسلامی مکتب الازهر، جمعیت و وسعت زیاد و منابع عظیم نفتی و طبیعی، سابقه&zwnj;ی طولانی جنبش اخوان المسلمین مصر در مبارزات ضد استعماری و اثر گذاری آن بر سایر جنبش&zwnj;ها منطقه، به عنوان رهبر بالقوه&zwnj;ی جهان عرب، بیش از آنکه برای سایر قدرت&zwnj;های منطقه&zwnj;ای تهدیدی ایدئولوژیک بشمار آید، دوستی قابل اتکاء و اطمینان خواهد بود و رهبران آن نمی&zwnj;توانند جو ضدانقلابی در منطقه و جنگ را به عنوان دستاویزی برای ایجاد استبداد سیاسی در آن کشور قرار دهند و از این جهت نیز امکان سقوط مصر به پرتگاه دیکتاتوری مذهبی به مراتب کمتر از ایران خواهد بود.</div> <p>&nbsp;</p> <p><b>یکپارچگی قدرت در فضای دو کشور بعد از وقوع انقلاب و نتایج آن</b></p> <p></p> <div dir="RTL">در ایران، انقلاب پس پیوستن ارتش به پیروزی رسید و پس از حادثه&zwnj;ی سفارت آمریکا و استعفای دولت موقت، پاکسازی ارتش از نیروهای طرفدار نظام شاهنشاهی و خنثی شدن کودتای نظامی نوژه و با نیز حضور نیروی موازی سپاه که در اوج انقلاب شکل گرفته بود، عملا قدرت به شکل متمرکز در دست نزدیکان رهبر انقلاب قرار گرفت. تجمیع قدرت نظامی و سیاسی در سال&zwnj;های ابتدایی پس از پیروزی انقلاب در کنار وقوع جنگ موجب آن شد که حکومت به اعمال مقتدرانه&zwnj;ی دیدگاه&zwnj;های رهبران خود و تحمیل آن به بخش&zwnj;های ناراضی جامعه مبادرت ورزد. این مسئله از تفاوت&zwnj;های مهم در ساختار قدرت دو کشور در فضای انقلاب است. انتخابات اخیر ریاست جمهوری در مصر به انقلابیون نشان داد که هراس حدود نیمی از جمعیت شرکت کننده در انتخابات از قدرت گرفتن اسلام گرایان به اندازه&zwnj;ای هست که به نخست وزیر رژیم سابق در مقابل این جریان اقبال نشان دهند و البته قابل کتمان هم نیست که احتمالا بخش&zwnj;هایی از آرا مرسی نیز به دلیل عدم تمایل مردم به بازگرداندن شرایط به اوضاع پیش از انقلاب به حساب او ریخته شده باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">از طرفی به نظر می&zwnj;رسد رای شکننده&zwnj;ی کسب شده توسط محمد مرسی او را مجبور به تقسیم قدرت با ارتش خواهد نمود و ارتش نیز به میزان قدرت انقلابیون در ایجاد جو خصمانه علیه نیروهای مسلح در صورت عدم تمکین به رای اکثریت مردم آگاه است. این در حالی ست که اسرائیل و قدرت&zwnj;های غربی به مهار انقلاب و ایجاد ثبات در مصر جدید به وسیله&zwnj;ی ارتش این کشور چشم امید دوخته&zwnj;اند. واضح است که در زمان طولانی، ادامه&zwnj;ی اوضاع بدین شکل ممکن نخواهد بود، ولی تقسیم قدرت میان ارتش و اخوان المسلمین به رغم حضور همه&zwnj;ی درگیری&zwnj;ها و مسائل ایجاد شده در شرایط فعلی، می&zwnj;تواند به گذار منطقی آن کشور به سوی حکومت قانون و آزادی&zwnj;های سیاسی منجر گردد.</div> <p><span dir="RTL">در پایان اگر چه نمی&zwnj;توان با یقین هیچ احتمالی را به کنار گذاشت و نقش عوامل اقتصادی و بین المللی را در آینده&zwnj;ی مصر نادیده گرفت، اما واضح است که مردم مصر به دلائل فراوان سیاسی و اجتماعی، بسیار بیش از ایرانیان دهه&zwnj;ی ۱۹۸۰ میلادی قادر به تعیین سرنوشت خود با کمترین میزان اثر پذیری از عوامل خارجی هستند و راهی که مردم و حکومت این کشور برخواهند گزید، در آینده&zwnj;ی خاورمیانه بیش از هر کشور دیگری اثر گذار خواهد بود. </span></p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/07/05/16648#comments اخوان المسلمین اسلام‌گرایی اسماعیل جلیلوند انقلاب ایران ایران مرسی مصر گوی سیاست Thu, 05 Jul 2012 09:22:08 +0000 16648 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/06/30/16397 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/06/30/16397" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> جیهان توگال* </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-motarjem"> <div class="field-label">برگردان:&nbsp;</div> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> نعیمه دوستدار </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="600" height="387" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/tahrir_square_0.jpg?1341334503" /> </div> </div> </div> <p>جیهان توگال &minus; نیمه اول ژوئن ۲۰۱۲، یک سال و نیم پس از سقوط رئیس&zwnj;جمهور سابق مصر، حسنی مبارک، انقلابیون به خیابان&zwnj;ها برگشتند. جمعیت عظیمی که میدان&zwnj;های اصلی سراسر مصر را پر کرده بودند، کسانی را به مبارزه می&zwnj;طلبیدند که خیزش انقلاب را به تلاشی ساده تقلیل داده بودند و سهواً راه را برای غصب انقلاب به وسیله اسلام&zwnj;گرایان اقتدارگرا، هموار می&zwnj;کردند.</p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">در حالی که قطبی شدن جامعه سیاسی مصر از طریق اسلامی- سکولار کردن مشهود است، تفسیر میزان پویایی سیاسی مصر با وجود این شکاف، با محدودیت&zwnj;های زیادی همراه است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در حال حاضر چیزی بیش از یک شکاف بین اسلامگراها و سکولارها وجود دارد. مصر جدید به سه بخش تقسیم شده است:</div> <div dir="RTL">انقلابی&zwnj;ها،</div> <div dir="RTL">ضدانقلاب&zwnj;ها</div> <div dir="RTL">و انقلابی&zwnj;های منفعل &ndash; اصطلاحی خوساخته در مورد انقلابیونی که مشارکت&zwnj;شان برای پیشبرد اهداف انقلاب کم شده است.</div> <div dir="RTL">ضعف سازماندهی در اردوی انقلاب مصر، به پیروزی لرزان انقلابیون منفعل کمک کرده است. گواه آن هم موفقیت موقتی اخوان&zwnj;المسلمین در انتخابات ریاست جمهوری است که تردید&zwnj;هایی اساسی درباره آینده انقلاب ۲۵ ژانویه به وجود آورده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>انقلاب منفعل و تهدیدهای آن</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">جامعه سیاسی مصر به سه اردوگاه اجتماعی، سیاسی تقسیم شده است؛</div> <div dir="RTL">یکی طرفداران رژیم سابق (که به عنوان ضد انقلاب هم شناخته می&zwnj;شوند)، انقلابیون و نیروهای منفعل.</div> <div dir="RTL">این تعریف بر اساس میزان مشارکت یا عدم مشارکت آنها در تحقق اهداف انقلابی صورت گرفته است، نه بر اساس اصول ایدئولوژیک یا مذهبی آنها. به عبارت دیگر، نقش اسلام در مصر جدید، به هیچ وجه سوال اصلی و اساسی عرصه سیاسی این کشور نیست. در واقع، در هر سه این اردوگاه&zwnj;ها، افراد و گروه&zwnj;هایی هستند که مصر را اسلامی&zwnj;تر می&zwnj;خواهند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در میان دو سر این طیف که انقلابیون یک طرف آن و نیروهای رژیم سابق در طرف دیگر آن هستند، انقلابیون منفعل قرار دارند. یک انقلاب منفعل، نیروهای مخالف و گفتمان آنها را به سمت خود می&zwnj;کشاند. نیروهای مخالفی که گویی در سیستم موجود جذب شده&zwnj;اند. انقلاب منفعل ثبات خود را تقویت می&zwnj;کند و بر تغییر اصرار می&zwnj;ورزد. چنین انقلابی، در شرایطی که رژیم قبلی کوتاه می&zwnj;آید، شدت عمل می&zwnj;ورزد. انقلابیون منفعل، قول&zwnj;های مبهمی درباره مفاهیمی مثل آزادی یا عدالت اجتماعی می&zwnj;دهند بدون آن&zwnj;که به این وعده&zwnj;&zwnj;ها معنا ببخشند یا حمایت مردم را برای تحقق خواسته&zwnj;های واقعی&zwnj;شان برانگیزند.<a title="" name="_ftnref1" href="#_ftn1"><span><span dir="LTR"><span><span>[1]</span></span></span></span></a></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بازیگران اصلی در انقلاب منفعل مصر، اخوان&zwnj;المسلمین هستند؛ &quot;مبارک&zwnj;های ریش&zwnj;دار&quot; چنانکه یکی از چهره&zwnj;های اسلامگرای مخالف، آنها را توصیف می&zwnj;کند. برداشت متعارف غربی&zwnj;ها از اخوا&zwnj;ن&zwnj;المسلمین، بین تصوری از نیروهای خطرناک مذهبی و عوامل تغییر دموکراتیک در نوسان است. ضرورت تغییر دموکراتیک، ویژگی&zwnj;های مهم این گروه را پنهان کرده است اما بسیاری از ناظران داخلی، چالش قدرت گرفتن اخوان&zwnj;المسلمین را تهدید ایجاد یک رژیم اسلامی نمی&zwnj;بینند. چالش اصلی در نگاه آن&zwnj;ها، یک&zwnj;جانبه&zwnj;گرایی و تمایل به انحصار قدرت است. در عوض، بسیاری می&zwnj;ترسند که اخوان&zwnj;المسلمین بتوانند از حرکت و گفتمان انقلابی برای اهداف دیگری که با خواست&zwnj;های اولیه این انقلاب در تضاد است استفاده کنند، اهدافی مانند تمایل این گروه برای اجرای برنامه&zwnj;های تئولیبرالی در مصر.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>تهیه پیش&zwnj;نویس قانون اساسی و عقب&zwnj;نشینی از نبرد انقلابی</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">مرز بین سه اردوگاه انقلابیون، ضد انقلاب&zwnj;ها و انقلابیون منفعل را نباید یک واقعیت خشک و بدون تغییر تلقی کرد، بلکه باید این خطوط را مجموعه&zwnj;ای از محدودیت&zwnj;های سیاسی&zwnj; دانست که می&zwnj;توانند بر اثر ابعاد دیگر چالش&zwnj;های سیاسی، تغییر کنند. به عنوان مثال، در حالی که این سه اردوگاه در دور مقدماتی انتخابات ریاست جمهوری مشخص شدند- یعنی زمانی که نامزدها موقعیت خود را در مقابل انقلاب و هدف&zwnj;هایش مشخص می&zwnj;کردند- تقسیم&zwnj;بندی مشابهی در کشمکش سیاسی برای تهیه پیش&zwnj;نویس قانون اساسی وجود داشت. در این روند، اختلاف بر سر نقش اصول اسلام در حکومت جدید بالا گرفت و درگیری&zwnj;هایی میان انقلابیون و مخالفان&zwnj;شان ایجاد کرد. بنابراین جای تعجب نخواهد بود اگر جنبش انقلابی در اثر&zwnj;بخشی قابل مشاهده در تدوین پیش&zwnj;نویس قانون اساسی شکست بخورد. به دلیل فقدان سازماندهی سیاسی، رهبری و تجربه، انقلابیون تنها توانستند به شورای نظامی که در روند انتقال، از دور همه چیز را مدیریت می&zwnj;کرد حمله کنند. در ضمن، اسلامگراها و نیروهای اجتماعی (مدنیون) زیر سایه نظامیان در نزاع بودند. آن&zwnj;ها به جای اینکه ببینند انتخاب&zwnj;شدگان در نوشتن قانون اساسی، تا چه حد به خواسته&zwnj;های انقلاب در مورد آزادی، عزت و عدالت اجتماعی پایبند هستند، بر سر ایجاد تعادل در تعداد نمایندگان اسلامگرا و سکولار مجلس موسسان می&zwnj;جنگیدند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>انقلاب&zwnj;های بدون رهبر یا رهبران آشفته</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">این مسائل ما را به مشکلاتی می&zwnj;رساند که انقلاب مصر با آن روبه&zwnj;روست، یعنی ناتوانی انقلابیون برای مشارکت معنادار در فرایند نهادسازی به دلیل نداشتن سازماندهی، تجربه و دورنمای مشخص.</div> <div dir="RTL">این کمبودها فضا را برای انقلابیون منفعل و کسانی باز می&zwnj;کند که می&zwnj;خواهند گفتمان و اهداف انقلاب را با هدف پیشبرد برنامه&zwnj;های محدود خود، مناسب&zwnj;سازی کنند. این به این معنا نیست که انقلابیون ارزش نبرد برای شکل دادن به نهادهای سیاسی آینده مصر را نمی&zwnj;دانند. جنبش انقلابی اغلب درباره اشکالات موجود در روند تدوین قانون اساسی مباحثی را مطرح کرده&zwnj; و سیاستمداران را به خاطر مجادله بر سر تعداد کرسی&zwnj;ها به جای دفاع از اهداف انقلاب مورد انتقاد قرار داده است؛ هرچند چنین مباحثاتی اثر بلندمدت نداشته&zwnj;اند. مشکل این نیست که انقلابیون در نبرد بر سر نهادسازی زیاده&zwnj;روی می&zwnj;کنند، بلکه مسئله این است که هیچ&zwnj;کدام از بازیگران این درگیری نخبه&zwnj;محور به آنها توجه نمی&zwnj;کنند. به عبارت دیگر، نداشتن سازماندهی انقلابی، مانع نهادسازی سیاسی بر مبنای خواسته&zwnj;های انقلاب شده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این موضوع دقیقا از ضعف در رهبری انقلاب ناشی می&zwnj;شود. شاید سرنگونی یک دیکتاتور حتی بدون وجود رهبری، تجربه و برنامه ممکن باشد، اما نهادسازی، تدوین و اجرای سیاست&zwnj;ها و برنامه&zwnj;ها بدون وجود رهبری که بار این مسئولیت&zwnj;ها را بر دوش بکشد ممکن نیست.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بی&zwnj;برنامگی فعالان مصری یک انتخاب آگاهانه نیست، همان&zwnj;طور که در بسیاری از جنبش&zwnj;های اعتراضی در غرب چنین بوده است. این مسئله به دلیل محدودیت&zwnj;های اعمال شده توسط رژیم قبلی است. انور سادات و جانشین&zwnj;اش حسنی مبارک، تمام نهادهای سیاسی مصر را نابود کردند و تنها اسلامگرایان و چند حزب وفادار مخالف را نگه داشتند. بقایای رژیم گذشته که حکمرانان نظامی فعلی هم جزوشان هستند، به آزار، شکنجه، زخمی کردن و کشتن فعالان انقلابی ادامه می&zwnj;دهند. به علاوه، آنها برای محدود کردن نقش انقلابیون منفعل در شکل دادن به نهادهای ضروری سیاسی در مصر (مانند تدوین قانون اساسی جدید)، با آنها همکاری می&zwnj;کنند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">علاوه بر این، آشفتگی در میان نیروهای انقلابی در مبهم شدن مطالبات آنها در زمینه عدالت اجتماعی اثر گذاشته و باعث شکست در ارائه تعریفی مشخص از این هدف&zwnj;ها شده است. ایجاد چنین دیدگاهی، چیزی بیش از تلاش&zwnj;های خیرخواهانه افراد باهوش و فعالان سیاسی کاریزماتیک می&zwnj;طلبد. این مسئله به تلاش رهبران، اعضا، روشنفکران و متخصصان در طول سال&zwnj;ها &ndash; اگر نگوییم دهه&zwnj;ها- نیاز دارد، و در گرماگرم لحظه&zwnj;های انقلاب ممکن نیست.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">همچنین به دلیل آشفتگی نیروهای انقلابی، هواداران انقلاب که باید در مورد کاندیداهای ریاست جمهوری از میان طبقه سنتی نخبگان مصر به اشتراک نظر می&zwnj;رسیدند، سرگردان ماندند. کاندیداهای بر&zwnj;آمده از طبقه سنتی مثل عبدالمنعم ابوالفتوح و حمدین سباحی، نتوانستند دیدگاه روشنی درباره مطالبات انقلابی مانند آزادی و عدالت اجتماعی ارائه کنند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در دور دوم انتخابات، گزینه&zwnj;های انتخاب برای ضدانقلاب&zwnj;ها از این هم بدتر بود. نامزد&zwnj;هایی که در مقابل ضد&zwnj;انقلاب&zwnj;ها و منفعل&zwnj;ها قرار داشتند، احمد شفیق، آخرین نخست وزیر حسنی مبارک و محمد مرسی، کاندیدای اخوان&zwnj;المسلمین بودند. در چنین فضایی حتی انقلابی&zwnj;ها هم نمی&zwnj;توانستند گزینه&zwnj;ای برای رای دادن پیدا کنند که به درستی آنها را نمایندگی کند. آنها یا می&zwnj;توانستند به مرسی رای بدهند که در مقایسه با شفیق، کاندیدای بازمانده از رژیم قبلی، شر کمتری برایشان داشت، یا اینکه بایستی در کل انتخابات ریاست جمهوری را بایکوت می&zwnj;کردند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>آینده بدون رهبری</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">دور دوم انتخابات ریاست جمهوری و حمله اخیر شورای نظامیان به آزادی&zwnj;های سیاسی، سه اردوگاه انقلابیون، ضد انقلاب&zwnj;ها و انقلابی&zwnj;های منفعل را به بی&zwnj;تحرکی کشانده است. شورای نظامی همچنین کاستی&zwnj;های سازمانی انقلابیون را تشدید می&zwnj;کند. در عین حال، با وجود اینکه کمپین شرکت نکردن در انتخابات ریاست جمهوری موفقیت&zwnj;آمیز نبود، این موضوع به نیروهای انقلابی فرصت داد تا قدرت خود را ارزیابی کنند و محدودیت&zwnj;هایشان را بشناسند. در این شرایط اردوگاه انقلابیون نسبت به ناتوانی خود در معرفی نامزد، آگاهی بیشتری پیدا کرد و این موضوع، با معرفی گزینه&zwnj;های محدود برای انتخابات ریاست جمهوری به اثبات رسید. ناظران محلی اخیرا این موضوع را مطرح کرده&zwnj;اند که ناتوانی در ایجاد یک چالش قابل توجه در مورد دخالت نظامیان در جریان انقلاب، نتیجه فقدان تجربه و سازماندهی در انقلابیون است. با آگاهی از این مسئله، برخی انقلابیون گفته&zwnj;اند که باید برای ایجاد یک دولت کاملا انقلابی ظرفیت&zwnj;های لازم را به وجود بیاورند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">تجربه مصر برای فعالان سیاسی در سراسر دنیا درس&zwnj;هایی دارد. انقلابیون منفعل احتمالا با فرصت&zwnj;طلبی از شرایط انقلاب و نبود برنامه مشخص انتقالی و سازماندهی توده&zwnj;های اجتماعی، در جهت جلب حمایت از یک دیدگاه خاص بهره می&zwnj;برند. همان&zwnj;طور که در مصر پس از مبارک دیده شد، در چنین سناریویی، انقلابیون منفعل احتمالا به عنوان تنها گزینه مناسب برای ضدانقلاب&zwnj;ها ظاهر خواهند شد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">واقعیت جاری در مصر یک امر قطعی نیست. امروز فضای بیشتری برای تقویت اردوگاه انقلابیون و غلبه بر کمبودهای سازمانی&zwnj;شان در مواجهه با ضدانقلاب و انقلابیون منفعل وجود دارد. در حالی که آینده انقلاب در مصر جدید با چالش&zwnj;های سختی روبه&zwnj;روست، پایان هنوز باز است. نبرد حساسی که آینده مصر را شکل خواهد داد تنها مواجهه میان طرفداران تغییرات انقلابی و ضدانقلاب&zwnj;ها نخواهد بود، بلکه نبردی است میان انقلابیون و انقلاب منفعل و نوظهور مصر.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">*<b>جیهان توگال</b> <span dir="LTR">(Cihan Tugal)</span>، نویسنده این مقاله، زاده شده در ترکیه، استاد جامعه&zwnj;شناسی در دانشگاه برکلی است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>منبع</b>: سایت <a href="http://www.jadaliyya.com/pages/index/6095/egypts-emergent-passive-revolution">جدلیه</a></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <p><strong><span dir="RTL">پانویس</span></strong></p> <div><a title="" name="_ftn1" href="#_ftnref1"><span dir="LTR"><span><span><span>[1]</span></span></span></span></a>&nbsp;اخوان&zwnj;المسلمین وعده&zwnj;های اقتصادی فراوانی داده&zwnj;اند که برخی از آنها با هم در تضادند. به عنوان مثال، وعده داده&zwnj;اند که تجارت داخلی و خارجی، به اصلاحات بازار آزاد موکول خواهد بود. همچنین به کارگران مصری و جوانان وعده داده شده که دولت در اقتصاد مداخله می&zwnj;کند تا سیاست&zwnj;هایی به نفع کارگران ایجاد شود. برای دیدن وعده&zwnj;های اخوان&zwnj;المسلمین در زمینه اقتصاد این منبع را ببینید: تصریحات مرسی تنعش البورصة، الاخبار، ۱۳ژوئن ۲۰۱۲. <div id="ftn1"> <div>&nbsp;</div> </div> </div> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/06/30/16397#comments اخوان المسلمین جیهان توگال محمد مرسی مرسی مصر نعیمه دوستدار گوی سیاست Fri, 29 Jun 2012 23:11:23 +0000 16397 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/06/20/15978 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/06/20/15978" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> گفت‌وگوی سراج الدین میردامادی با علی مهتدی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="600" height="388" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/egypt3_0.jpg?1340229233" /> </div> </div> </div> <p>سراج الدین میردامادی &minus; دور دوم انتخابات ریاست جمهوری مصر، روزهای شنبه و یکشنبه شانزدهم و هفدهم ژوئن برگزار شد و محمد مرسی نماینده&zwnj;ی اسلام&zwnj;گرایان از اخوان&zwnj;المسلمین و احمد شفیق نخست&zwnj;وزیر سابق مصر که در مرحله&zwnj;ی اول انتخابات، از میان نامزدها، بیشترین رأی را به دست آورده بودند، در این مرحله به رقابت پرداختند.</p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL"><b>اخبار ضد و نقیضی از نتایج این انتخابات به دست رسیده است. از آقای علی مهتدی، روزنامه&zwnj;نگار و کارشناس دنیای عرب پرسیدم که پیروز این انتخابات چه کسی بوده است و نتایج کی اعلام می&zwnj;شود؟ </b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>علی مهتدی:</b> شرایط مقداری پیچیده شده است. به این ترتیب که هم کمپین آقای احمد شفیق اعلام پیروزی کرده و هم کمپین آقای مرسی. هردو هم اعلام کرده&zwnj;اند که ۵۲درصد از آرا را توانسته&zwnj;اند به دست بیاورند. نمایندگان هر دو کمپین به &quot;شورای عالی رسیدگی به مسائل انتخابات&quot; در مصر شکایت کرده&zwnj;اند و این شورا قرار است قبل از اعلام نتایج نهایی، شکایت&zwnj;های آنها را مورد بررسی قرار بدهد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این شکایت&zwnj;ها بر مبنای آرای شمارش شده در برخی از مناطق مصر است که نتایج آن هنوز به شکل قطعی اعلام نشده، اما خود نامزدها به آن دسترسی داشته&zwnj;اند. بر اساس این آمار که تا حدی به روزنامه&zwnj;ها هم درز کرده است، گفته می&zwnj;شود که در برخی از مناطق مصر که بافت مذهبی&zwnj;تر دارد (در جنوب مصر) آقای مرسی توانسته ۸۰ درصد آرا را به دست بیاورد، در مقابل۲۰ درصد برای احمد شفیق و در خود قاهره آقای شفیق توانسته ۶۰ درصد آرا را به دست بیاورد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;<img width="300" height="207" align="left" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/egypt2.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">اخبار در این زمینه مقدار ضد و نقیض است، اما عدم اعلام نتایج رسمی انتخابات، باعث ایجاد شک و تردیدهایی شده و گفته می&zwnj;شود که شورای عالی نظامی مصر که بیشتر از پیش بر مسائل کشور سیطره پیدا کرده، قصد دستکاری در آرای مردم را دارد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بارزترین واکنشی که نسبت به این موضوع ابراز شده، واکنش سناتور جیسون کارتر، رییس هیأت ناظران بین&zwnj;المللی بر انتخابات مصر بوده است. این سناتور امریکایی اعلام کرده که نظامیان مصر دست گروه ناظر را در مصر به شدت بسته&zwnj;اند و بعد از انتخابات این گروه به شکل غیرقابل پیش&zwnj;بینی&zwnj;ای و به مقدار زیادی در تنگنا قرار گرفته و نمی&zwnj;تواند وظیفه&zwnj;ی خود را به خوبی انجام بدهد. ایشان هم&zwnj;چنین ابراز نگرانی کرده که اعلام نتیجه&zwnj;ی انتخابات ممکن است باعث انفجار تظاهرات در مصر بشود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>آقای مهتدی، دادگاه قانون اساسی چه نقشی در این فرایند دارد؟ با توجه به این&zwnj;که در خصوص نامزدی احمد شفیق هم تشکیک&zwnj;هایی وجود داشت و نهایتاً دادگاه قانون اساسی نامزدی آقای احمد شفیق را تأیید کرد.</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">این موضوع هم جزو مسائل پیچیده&zwnj;ی مصر شده است. به این ترتیب که شورای عالی نظامیان مصر شروع کرده به دست زدن به نوعی کودتا در مصر و بعد از انحلال مجلس، قدم بعدی را برداشت و قانون اساسی را دارد تغییر می&zwnj;دهد و دامنه&zwnj;ی اختیارات بسیار وسیعی را برای خودش تدارک دیده است. به این ترتیب که حتی بعد از اعلام نتایج نهایی انتخابات و روی کار آمدن رییس جمهور جدید، قدرت اصلی کماکان در دست شورای عالی نظامی خواهد بود. این شورا در شرایط کنونی بر شورای عالی قانون اساسی هم سلطه پیدا کرده و بعد از انحلال مجلس، حتی حق قانون&zwnj;گذاری را هم برای خودش قائل شده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">همه&zwnj;ی این&zwnj;ها را که با هم جمع می&zwnj;کنیم، به این نتیجه می&zwnj;رسیم که این پیش&zwnj;بینی بسیاری از کارشناسان مصری و کارشناسان عرب در مورد وضعیت مصر پس از انتخابات، تحقق یافته است. تحلیل این کارشناسان این بود که نظامیان و ارتش مصر به دلیل وابستگی عمیقی که از ناظر مالی، تسلیحاتی و لجستیکی به غرب و امریکا دارند، اجازه نخواهند داد که انقلاب مصر به شکل کامل به پیروزی برسد و اتفاقی در مصر بیافتد که بر خلاف نظر امریکایی&zwnj;ها و غربی&zwnj;ها باشد و بخواهد به نحوی در آینده&zwnj;، امنیت اسراییل را به خطر بیاندازد؛ با توجه به مرزهای مشترکی که مصر با نوار غزه و اسراییل دارد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img width="222" height="265" align="middle" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/ali_mohtadi.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">علی مهتدی:<br /> نمی&zwnj;شود از این نکته صرف&zwnj;نظر کرد که قدرت گرفتن اخوان&zwnj;المسلمین در نتیجه&zwnj;ی یک توافق اولیه با امریکایی&zwnj;ها هم بوده است و همین عامل هم باعث شده که در ماه&zwnj;های اولی که اخوان شروع کرده بود به قدرت گرفتن در مصر، تظاهرات&zwnj;های مختلفی در نقاط مختلف کشور، هم&zwnj;چنین در میدان تحریر، علیه نمایندگان اخوان و گروه اخوان&zwnj;المسلمین برپا شود.</div> </blockquote> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">الان همین اتفاق افتاده و شورای عالی نظامی مصر تقریباً انقلاب را مصادره کرده و باعث شروع مجدد انقلاب دومی در مصر دارد می&zwnj;شود که تبلورش را در دعوت به تظاهرات میلیونی در شهرهای مختلف مصر و هم&zwnj;چنین در میدان تحریر قاهره شاهد هستیم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>آیا به طور مشخص می&zwnj;توان این تقسیم&zwnj;بندی را داشت که طرفداران انقلاب در میدان التحریر، طرفدار آقای محمد مرسی بودند و در واقع، طرفداران رژیم سابق، خواهان کاندیداتوری احمد شفیق بودند و این دو نامزد دو تفکر انقلاب و حکومت سابق را نمایندگی می&zwnj;کنند؟ </b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">خیلی به این شکل نمی&zwnj;شود تقسیم&zwnj;بندی کرد. اما در مجموع، بخشی از طرفداران آقای احمد شفیق در مصر، از حامیان حسنی مبارک هستند که به حسنی مبارک وفادار مانده&zwnj;اند، بخش دیگر تجار و طبقه&zwnj;ی متوسط رو به بالایی هستند که از یک سال و اندی آشوب در مصر خسته شده&zwnj;اند و احمد شفیق را نماد سیستم و طرز تفکری می&zwnj;دانند که می&zwnj;خواهد آرامش را هرچه سریع&zwnj;تر در مصر برقرار کند و به این روند هرج و مرج خاتمه بدهد. می&zwnj;دانیم که درآمد اصلی کشور مصر از طریق توریسم است و این صنعت در &zwnj;ظرف یک سال اخیر به شدت آسیب دیده و درآمد کشور به شدت کم شده است و با بحران اقتصادی عمیقی مواجه است که نتایج خود را در ماه&zwnj;ها و سال&zwnj;های آینده نشان می&zwnj;دهد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در مقابل، بخش قابل توجهی از مردم خواهان آن بودند که هیچ&zwnj;کدام از نمادها و چهره&zwnj;های رژیم سابق، حتی چهره&zwnj;های وجیه&zwnj;المله و مقبولی مثل ابوموسی سرکار نیایند. گروه&zwnj;هایی مثل &quot;جوانان شش آوریل&quot; که موتور محرکه&zwnj;ی انقلاب مصر بودند، در همین دسته قرار می&zwnj;گیرند. این گروه&zwnj;ها هرچند با اخوان&zwnj;المسلمین اندکی زاویه داشتند، اما با این حال، اخوان&zwnj;المسلمین را به فردی مثل احمد شفیق ترجیح می&zwnj;دادند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در نتیجه، تمام این گروه&zwnj;ها با هم متحد شدند و تظاهراتی که از امروز (چهارشنبه بیستم ژوئن) در شهرهای مختلف مصر شروع شده است، تجمعی که در میدان تحریر شروع شده و گفته می&zwnj;شود که صدهاهزار نفر در آنجا جمع شده&zwnj;اند، ترکیبی از تمام گروه&zwnj;هایی است که پیش از این در انتخابات با هم&zwnj;دیگر اختلاف نظر داشتند، اما اکنون به ناچار پشت سر نماینده&zwnj;ی اخوان&zwnj;المسلمین جمع شده&zwnj;اند و حرف آقای مرسی را در مورد پیروزی&zwnj;اش در انتخابات قبول دارند و خواهان آنند که حکومت نظامیان در مصر هرچه سریع&zwnj;تر خاتمه یابد، مجلس دوباره تشکیل شود، قانون&zwnj;گذاری به آن واگذار شود و رییس جمهوری با اختیارات گسترده و کافی بر روی کار بیاید.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>آیا اگر پیروزی آقای محمد مرسی نماینده&zwnj;ی اسلام&zwnj;گرایان و اخوان&zwnj;المسلمین قطعی بشود، دولت آینده&zwnj;ی مصر، یک دولت اسلام&zwnj;گرای غرب&zwnj;ستیز خواهد شد یا خیر؟ </b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">آقای مرسی نماینده&zwnj;ی آن بخشی از اخوان&zwnj;المسلمین است که روش&zwnj;های سابق خودشان در مصر، روش&zwnj;هایی که اوایل دهه&zwnj;ی هشتاد در ترور شخصیت&zwnj;ها و بمب&zwnj;گذاری&zwnj;های مختلف پیگیری می&zwnj;کردند را کنار گذاشته&zwnj;اند و معتقد به مذاکره و مصالحه هستند. در واقع، می&zwnj;توان از این بخش از اخوان&zwnj;المسلمین، به نوعی به عنوان اصلاح&zwnj;طلبان مصری یاد کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اما این نکته را هم نباید فراموش کرد که اخوان&zwnj;المسلمین زمانی وارد رقابت&zwnj;های انتخاباتی مختلف در مصر شد و شروع به قدرت گرفتن کرد که توافق اولیه&zwnj;ای را با امریکا به دست آورد. این توافق اولیه در ابتدا محرمانه بود و بعدها اعلام شد و باعث خشم جوانان مصری و &quot;جوانان شش آپریل&quot; شد و آن&zwnj;ها اخوان&zwnj;المسلمین را متهم کردند به این&zwnj;که انقلاب را فروخته و با امریکایی&zwnj;ها سازش کرده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اما به هرحال، نمی&zwnj;شود از این نکته صرف&zwnj;نظر کرد که قدرت گرفتن اخوان&zwnj;المسلمین در نتیجه&zwnj;ی یک توافق اولیه با امریکایی&zwnj;ها هم بوده است و همین عامل هم باعث شده که در ماه&zwnj;های اولی که اخوان شروع کرده بود به قدرت گرفتن در مصر، تظاهرات&zwnj;های مختلفی در نقاط مختلف کشور، هم&zwnj;چنین در میدان تحریر، علیه نمایندگان اخوان و گروه اخوان&zwnj;المسلمین برپا شود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به این ترتیب، نمی&zwnj;&zwnj;شود گفت که در صورت قدرت گرفتن اخوان&zwnj;المسلمین و انتخاب آقای مرسی، این گروه روند ضد غربی یا ضد امریکایی&zwnj;ای را در مصر شروع کنند. چرا که علاوه بر آن توافق اولیه، مصر قابلیت مبارزه با غرب یا تبدیل شدن به یک جمهوری اسلامی دیگر در منطقه&zwnj;ی خاورمیانه را ندارد و منافع کشور، به شدت گره خورده به منافع امریکا، غرب و حتی اسراییل است.</div> <p>&nbsp;</p> <div dir="RTL"><b>در همین زمینه:</b></div> <div dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/politics/2012/06/19/15937">رسانه&zwnj;&zwnj;های ایران و انتخابات مصر</a></div> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/06/20/15978#comments احمد شفیق اخوان المسلمین انتخابات مصر سراج الدین میردامادی علی مهتدی محمد مرسی گوی سیاست Wed, 20 Jun 2012 21:47:49 +0000 15978 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/06/17/15787 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/06/17/15787" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> برگزاری دور دوم انتخابات ریاست جمهوری مصر </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> اکبر فلاح‌زاده </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="277" height="188" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/faakag01.jpg?1339917331" /> </div> </div> </div> <p>اکبر فلاح&zwnj;زاده - فرق نمی&zwnj;کند کدامیک از دو نامزد ریاست جمهوری مصر برنده شود، چون به قول ناظران هرج و مرج پیشاپیش بر این کشور حاکم شده است: دادگاه قانون اساسی مصر انتخابات مجلس سفلی را مغایر با قانون اساسی دانست و کاندیاتوری احمد شفیق را که از همکاران مبارک و از نظامیان باسابقه است، بلامانع دانست. نه فقط اسلامگرایان، که ناظران بین&zwnj;المللی نیز در این اقدام دست شواری نظامیان را در کار دیده و آن را نوعی کودتا دانسته&zwnj;اند.</p> <!--break--><!--break--><p>نه فقط آمریکایی&zwnj;ها از زبان خانم کلینتون وزیر خارجه آمریکا، که اروپایی&zwnj;ها هم از اوضاع جاری در مصر اظهار نگرانی کرده&zwnj;اند. در حالی که خانم کا&zwnj;ترین اشتون موضع صریحی اتخاذ نکرده، فرانسیسکا برانتنر (Franziska Brantner) نماینده سبز&zwnj;ها در پارلمان اروپا در گفت&zwnj;وگوی روز شنبه ۱۶ ژوئن با صدای آلمان دست ارتش را در ملغی اعلام کردن مجلس سفلای مصر دخیل دانسته و از آینده مصر اظهار نگرانی کرده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>اصولاً از ۶۰ سال پیش که حکومت ملک فاروق به دست افسران جوان سرنگون شد، ارتش در همه دولت&zwnj;های مصر به&zwnj;طور مستقیم یا غیر مستقیم دست داشته است. ارتش در تقریباً همه امور مهم دخالت می&zwnj;کند و بخش مهمی از اقتصاد مصر نیز در دست ارتش است. ارتش در جریان قیام مردم علیه مبارک با زیرکی خود را از مقابله مستقیم با مردم کنار کشید تا بتواند به عنوان منجی ملت ظاهر شود. با این حال اسم ارتش و شورای نظامیان حاکم بر مصر بد در رفته و مخالفان احمد شفیق یک ماه نخست&zwnj;وزیری در زمان مبارک و نظامی بودن او را دلیل طرد او می&zwnj;دانند.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p>&nbsp;<img align="middle" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/faakag02.jpg" alt="" />محمد مرسی: من به ارتشمان عشق می&zwnj;ورزم.</p> </blockquote> <p>با این حال احمد شفیق در گفت&zwnj;وگویی که با الاهرام کرده، نظامی بودن را نقطه قوت خودش دانسته. به گفته وی: چرچیل و آیزنهاور و ژنرال دوگل که کشور&zwnj;هایشان را ساختند، سابقه&zwnj; نظامی داشتند ولی توانستند رهبران بزرگی شوند. حال آنکه موسولینی و هیتلر که کشورشان را ویران کردند، غیر نظامی بودند. به گفته او: آنچه اهمیت دارد این است که ساختار دولت غیر نظامی باشد. این، آن چیزی است که به نظر وی انقلاب مصر می&zwnj;خواهد؛ انقلابی که مدنی بود نه دینی و نه نظامی.</p> <p>&nbsp;</p> <p>رأی&zwnj;گیری در انتخابات ریاست&zwnj;جمهوری مصر از صبح شنبه، ۱۶ ژوئن (۲۷ خرداد) آغاز شده و دو روز طول می&zwnj;کشد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در این میان بسیاری صاحب&zwnj;نظران سیاسی از زد و بند ارتش با هر دو رقیب انتخاباتی سخن گفته&zwnj;اند. شورای نظامیان هرگونه ساخت و پاختی با رقبای انتخاباتی را رد کرده، اما دهان به دهان می&zwnj;گردد که نامزد اخوان&zwnj;المسلمین برای دخالت دادن بعضی نظامیان در دولتش با آن&zwnj;ها توافق&zwnj;های پنهانی داشته است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>به نوشته روزنامه آلمانی &laquo;تاتس&raquo;، محمد مرسی، رئیس حزب آزادی و عدالت از محترم شمردن رأی دادگاه قانون اساسی سخن گفته و هیچ معلوم نیست که حرف دلش را زده باشد، چون که این رأی آشکارا به زیان اخوان&zwnj;المسلمین بوده است. او همچنین گفته است که &laquo;من به ارتشمان عشق می&zwnj;ورزم&raquo;. معنی این&zwnj;گونه اظهارات مهرورزانه درست در آستانه انتخابات روشن است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>هر چه هست مخالفان اسلامگرایان از سویی به علت ناکام ماندن بهار عربی در خاورمیانه و شمال آفریقا، و رشد اسلامگرایی و قشری&zwnj;گری و به&zwnj;خصوص اعمال محدودیت علیه زنان و در مواردی حملات خشونت&zwnj;بار به آنان از سوی دیگر، مثل جن از بسم&zwnj;الله اسلامگرایی وحشت دارند. اسلامگرایان نیز که از این موضوع آگاه&zwnj;اند، با دادن وعده و وعید و شعارهای انتخاباتی مانند: &laquo;ثبات، امنیت، عدالت و موفقیت&raquo; سعی در آرام کردم مردم و جلب آرای آنان دارند.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img align="middle" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/faakag03.jpg" alt="" /> مسیحیان مصر از احمد شفیق حمایت می&zwnj;کنند و فکر می&zwnj;کنند او می&zwnj;تواند جلوی اسلامگرایان را بگیرد.</p> </blockquote> <p>به نوشته &laquo;زوددویچه سایتونگ&raquo; در روز شنبه شانزدهم ژوئن (۲۷ خرداد ۱۳۹۱)، مردم مصر درست در روز تعیین تکلیف پای صندوق&zwnj;های رأی بلاتکلیف&zwnj;اند و عده&zwnj;ای اساساً قصد تحریم انتخاباتی را دارند که نتیجه&zwnj;اش به گفته آن&zwnj;ها چیزی را از اساس تغییر نمی&zwnj;دهد. به نوشته این روزنامه آلمانی مسیحیان که تقریباً ۱۰ درصد جمعیت مصر را تشکیل می&zwnj;دهند از احمد شفیق حمایت می&zwnj;کنند چون او را تنها کسی می&zwnj;دانند که قادر است جلوی اسلامگرایان را بگیرد. تمام کسانی هم که به محمد مرسی نامزد اخوان&zwnj;المسلمین رای می&zwnj;دهند، اسلامگرا یا قشری نیستند. آن&zwnj;ها می&zwnj;خواهند جلوی ادامه حکومت سرنگون&zwnj;شده قبلی را بگیرند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>به عقیده بسیاری از ناظران اگر قرار باشد باز نظامیان بر کشور حکم برانند قیام مردم مصر اساساً بی&zwnj;نتیجه بوده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>اخوان المسلمین از همین حالا قبل از شمارش آرا اعلام کرده که اگر محمد مرسی نامزد اسلامگرایان ببازد، یعنی اینکه تقلب شده و هوادارانشان به خیابان می&zwnj;ریزند. احمد شفیق نامزد رقیب نیز که بسیاری او را نامزد نظامیان و ادامه&zwnj;دهنده راه حکومت سابق می&zwnj;دانند، هم ادعاهای مشابه&zwnj;ای را در میان آورده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در این بین مردم مصر سردر گم&zwnj;اند که کدامیک را انتخاب کنند. چون در واقع هیچیک از دو نامزد محبوب مردم نیستند. ۱۱نامزد از مجموع ۱۳ نامزد در دور اول انتخابات ریاست جمهوری حذف شدند و تنها دو نفر یعنی محمد مرسی، نامزد حزب آزادی و عدالت، وابسته به گروه اسلامگرای اخوان&zwnj;المسلمین و احمد شفیق، از فرماندهان سابق ارتش در میدان رقابت ماندند. این دو نامزد در دور اول انتخابات تقریباً فقط یک چهارم آراء را کسب کرده&zwnj;اند که به خوبی نشان می&zwnj;دهد که مورد قبول کل جامعه نیستند.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img align="middle" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/faakag04.jpg" alt="" />البرادعی مردم را به تحریم انتخابات فرانخوانده و خواهان آشتی ملی شده است.</p> </blockquote> <p>محمد البرادعی در گفت&zwnj;وگو با گاردین گفته است: هم&zwnj;اکنون مصر در وضع بدتری نسبت به زمان حکومت حسنی مبارک است. به گفته وی مصریان در حالی رئیس&zwnj;جمهور انتخاب می&zwnj;کنند که قانون اساسی و پارلمانی در کار نیست و رئیس&zwnj;جمهور جدید به یک امپراتور جدید تبدیل خواهد شد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>او گفته که اشکال انقلاب مصر در این بود که رهبر نداشت و اتحادی هم بین مخالفان نبود. او ضمن متهم کردن اخوان&zwnj;المسلمین به انحصارطلبی، از شرکت در انتخابات خودداری کرده، اما مردم را به تحریم انتخابات فرانخوانده و خواهان آشتی ملی شده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>به نوشته اشپیگل بیشتر مردم در مصر یک چیز می&zwnj;خواهند: آرامش. اما این آرامش مفت به دست نمی&zwnj;آید. چون بعد از سقوط مبارک اقتصاد از هم پاشیده و در بلبشوی حاکم بر کشور سرمایه&zwnj;گذاران تن به خطر سرمایه&zwnj;گذاری نمی&zwnj;دهند و توریست&zwnj;ها هم دل و دماغ سفر و پول خرج کردن در آنجا را ندارند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>هیچکدام از دو نامزد ریاست جمهوری برنامه قابل اعتمادی برای نجات اقتصاد مصر ارائه نداده و به گفته فرانسیسکا برانتنر نماینده سبز&zwnj;ها در پارلمان اروپا، مصریان امروز و فرداست که برای گرفتن اعتبارات بانکی به این در و آن در بزنند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>به عقیده اکثر کار&zwnj;شناسان سیاسی نتیجه انتخابات در مصر هر چه باشد، تعادل آن کشور به هم خورده و آرامش به این زودی&zwnj;ها به آن باز نخواهد گشت.<br /> &nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/06/17/15787#comments اخوان المسلمین البرادعی انتخابات ریاست جمهوری مصر محمد مرسی مصر گوی سیاست Sun, 17 Jun 2012 07:15:32 +0000 15787 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/06/05/15275 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/06/05/15275" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> گفت‌وگو با ایلیا جزایری </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="460" height="275" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/tahrir_square_2.jpg?1339259210" /> </div> </div> </div> <p>سراج&zwnj;الدین میردامادی - در پی صدور حکم حبس ابد برای حسنی مبارک، رییس جمهور سابق مصر و تبرئه&zwnj; سایر مقامات دولت سابق این کشور و فرزندان حسنی مبارک، تظاهرات و اعتراض&zwnj;هایی در میدان التحریر قاهره شکل گرفت.</p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در گفت&zwnj;وگویی با ایلیا جزایری، روزنامه&zwnj;نگار و کارشناس مسائل دنیای عرب، پرسیدم، این احکام تا چه حد سیاسی است و چقدر مبنای حقوقی دارد؟</div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>ایلیا جزایری</b>: باید این احکام را از دیدگاه حقوقی بررسی کرد و دید که قضات بر اساس چه اسنادی چنین رایی داده&zwnj;اند و آیا آنها اسنادی در دست داشتند که نشان دهد مبارک و حبیب&zwnj;العادلی، وزیر کشور سابق مصر دستور مستقیم کشتن تظاهرکنندگان را داده&zwnj;اند یا نه.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">حکم اعدام در قوانین مصر وجود دارد، اما آقای مبارک به خاطر تشویق به کشتن تظاهرکنندگان محکوم شده و در حکم او کلمه&zwnj;ای از دستور مستقیم نیامده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20120603_Siasi_Seraj_IiliyaJazayeri.mp3"><img src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon.jpg" alt="" /></a></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">وکیل خانواد&zwnj;های قربانیان گفته که دادستان نتوانسته اسناد کافی برای مجرم بودن مبارک، حبیب&zwnj;العادلی وزیر کشور او و ه&zwnj;چنین فرزندان مبارک و شش معاون وزیر سابق کشور گردآوری کند. گروه &quot;شش آوریل&quot; هم در بیانیه&zwnj; خودش چنین صحبتی کرده و به نظر می&zwnj;رسد مجموعه دلایلی که نزد قاضی بوده، بیشتر از این دلالت نمی&zwnj;کرده و به همین دلیل حکمی که داده شده، بر پایه&zwnj; اسناد و دلایل حقوقی موجود و اشد مجازات بوده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این را می&zwnj;شود از بیانیه&zwnj; حزب سلفی &quot;نور&quot; هم استنباط کرد، چرا که این حزب در بیانیه&zwnj;ای که در اعتراض به حکم حسنی مبارک صادر کرده، نگفته که این حکم حقوقی نیست، بلکه گفته برای عاملان و متهمان به قتل تظاهرکنندگان در جریان قیام مصر نباید یک دادگاه کیفری برگزار می&zwnj;شد، بلکه باید دادگاه سیاسی می&zwnj;بود و حکم سیاسی هم صادر می&zwnj;کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>همان&zwnj;&zwnj;&zwnj;طور که می&zwnj;دانید در آستانه&zwnj; مرحله&zwnj; دوم انتخابات ریاست جمهوری مصر هم هستیم. کسانی که در میدان التحریر در اعتراض به حکم صادره حضور پیدا کرده&zwnj;اند و طی دو روز گذشته تظاهرات&zwnj;هایی را شکل داده&zwnj;اند، از چه گروه&zwnj;های سیاسی&zwnj;ای هستند؟ و چه خاستگاه سیاسی&zwnj;ای دارند؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">طیف&zwnj;های مختلفی در این تظاهرات شرکت کرده&zwnj;اند، اسلام&zwnj;گرایان، نیروهای انقلابی از جمله جوانان &quot;شش آوریل&quot;، چپ&zwnj;ها و حتی لیبرال&zwnj;ها. صحبت آنها این است که نباید بگذاریم مقصران در قتل تظاهرکنندگان جریان انقلاب، به راحتی از محاکمه و حتی مجازات جان سالم به&zwnj;در ببرند. البته خواسته&zwnj;های همه&zwnj;ی این گروه&zwnj;ها یکی نیست. برای این&zwnj;که بعضی&zwnj;ها به این اعتراض دارند که چرا مبارک اعدام نمی&zwnj;شود و برخی دیگر به تبرئه&zwnj; فرماندهان پلیس معترضند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/ilia.jpg" width="200" height="144" align="bottom" alt="" />ایلیا جزایری: مهم&zwnj;ترین اتفاقی که بعد از انتخابات ریاست جمهوری مصر رخ می&zwnj;دهد، تدوین قانون اساسی است. این انتخابات در حالی برگزار می&zwnj;شود که نقش قوای مختلف در مصر مشخص نیست</div> </blockquote> <div dir="RTL">اما به هرحال یک حرکت کلی شکل گرفته و همه&zwnj; این گروه&zwnj;ها بار دیگر با هم به میدان التحریر رفته&zwnj;اند و یک خواسته&zwnj; عمده&zwnj;&zwnj; دیگر هم دارند و آن کناره&zwnj;گیری شورای عالی نیروهای مسلح است که حکومت را از زمان برکناری مبارک در دست گرفته است و این را می&zwnj;توان در بیانیه&zwnj; گروه جوانان شش آوریل دید. این گروه شورای عالی نیروهای مسلح را متهم کرده که در مقابل از بین بردن اسنادی که نشان&zwnj;دهنده&zwnj; دست داشتن فرماندهان پلیس در قتل تظاهرکنندگان بوده، سکوت کرده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">می&zwnj;توان گفت گروه&zwnj;های مختلفی که به طور عمده گروه&zwnj;های مخالف مبارک در دوران ریاست جمهوری&zwnj; او بودند، در میدان التحریر حاضر شده&zwnj;اند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>فکر می&zwnj;کنید که این حکم&zwnj; و این اعتراضات اخیر، می&zwnj;تواند تأثیری در توجه آرا به سمت یکی از دو کاندیدای رقیب در مرحله&zwnj; دوم و یا سلب آرا از کاندیدای دیگر را داشته باشد یا نه؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بله می&zwnj;تواند این اتفاق بیافتد. دو نامزدی که به مرحله&zwnj;ی دوم انتخابات راه پیدا کرده&zwnj;اند، محمد مرسی نامزد اخوان&zwnj;المسلمین و احمد شفیق آخرین نخست وزیر دوره&zwnj; حسنی مبارک، سعی می&zwnj;کنند از این حکم به نحو احسن برای آرای خودشان استفاده کنند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">محمد مرسی می&zwnj;گوید این حکم نشان&zwnj;دهنده&zwnj; این است که هنوز پس&zwnj;مانده&zwnj;های نظام سابق حضور دارند و به مردم قول می&zwnj;دهد که اگر رییس جمهور بشود، آنها را از قدرت برکنار می&zwnj;کند و دوباره مبارک و نزدیکانش را محاکمه می&zwnj;کشاند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">از طرف دیگر محمد شفیق از این حکم استقبال کرد و گفت که این حکم نشان&zwnj;دهنده&zwnj; آن است که در مصر هیچ&zwnj;کس از مجازات مصون نیست. او این&zwnj;&zwnj;&zwnj;طور نشان می&zwnj;دهد که اگر اخوان&zwnj;المسلمین روی کار بیایند، هر روز کشور می&zwnj;تواند شاهد آشوب و راهپیمایی باشد و این&zwnj;ها برای به کرسی نشاندن خواسته&zwnj;های خودشان، ممکن است حتی امنیت، ثبات و زندگی روزمره&zwnj; مردم را تحت تأثیر قرار بدهند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>آیا حکم صادره برای حسنی مبارک، وزیر کشور سابق مصر و نزدیکان مبارک، حکمی قطعی است یا ممکن است در پی اعتراضات صورت گرفته و یا یک مرحله&zwnj; تجدیدنظر، این حکم تغییر پیدا کند؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">حکم قطعی نیست، حکم اولیه و بدوی است و دادستان مصر اعلام کرد که به این حکم اعتراض خواهد کرد. می&zwnj;تواند در اثر اعتراض&zwnj;ها و یا حتی درخواست تجدیدنظر دادستان، در این حکم بازنگری بشود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>به خاطر دارید که در جریان اعتراضات یک سال و نیم گذشته در مصر، چند نفر کشته شده&zwnj;اند و خانواده&zwnj;های قربانیان در چند مورد علیه دولت شکایت کرده&zwnj;اند؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بله، به&zwnj;طور رسمی اعلام و ثبت شده است که در جریان اعتراضات ۱۸ روزه&zwnj; مصر که به برکناری حسنی مبارک انجامید، حدود ۸۵۰ نفر کشته شده&zwnj;اند؛ در مقاطع مختلف و در استان&zwnj;های مختلف.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>بعد از اتمام انتخابات ریاست جمهوری مصر، مراحل تغییر در ساختار سیاسی در مصر، به ترتیب چه خواهد بود؟ آیا بعد از آن مجلس تشکیل خواهد شد؟ آیا قانون اساسی تغییر خواهد کرد؟ آیا شورای نظامی همچنان به کار خودش ادامه خواهد داد یا نه؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">شورای نظامی که اکنون نقش رییس جمهور را بازی می&zwnj;کند، از قدرت اصلی کنار خواهد رفت. یعنی این قول را داده است. رییس جمهور اختیارات زیادی را بر پایه&zwnj; آیین&zwnj;نامه&zwnj;های موجود در دست دارد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مهم&zwnj;ترین اتفاقی که قرار است بعد از انتخابات ریاست جمهوری بیافتد، تدوین قانون اساسی است. انتخابات ریاست جمهوری در حالی دارد برگزار می&zwnj;شود که نقش قوای مختلف در مصر مشخص نیست. کسی که رییس جمهور می&zwnj;&zwnj;شود، حدود اختیاراتش مشخص نیست، مشخص نیست که پارلمان تا چه حد می&zwnj;تواند قانون&zwnj;گذاری کند، مشخص نیست که اختیارات قوه&zwnj; قضاییه در دادگاه چه اندازه است و حتی مشخص نیست که ارتش چه نقشی را قرار است ایفا کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/protester-egyptian.jpg" width="200" height="120" align="bottom" alt="" />بعضی&zwnj;ها به این اعتراض دارند که چرا مبارک اعدام نمی&zwnj;شود و برخی دیگر به تبرئه&zwnj; فرماندهان پلیس معترضند</div> </blockquote> <div dir="RTL">همه&zwnj;ی طیف&zwnj;های مختلفی که در ساختار سیاسی مصر حضور دارند، با یکدیگر بر سر این&zwnj;که شکل قانون اساسی جدید چطور باید باشد چالش دارند. ارتش خواهان آن است که اختیارات ویژه&zwnj;اش را حفظ کند. رییس جمهور جدید با چالش بزرگی روبه&zwnj;رو خواهد بود و آن هم تدوین قانون اساسی است و همین قانون اساسی که به نظر می&zwnj;رسد باعث اختلافات و تنش&zwnj;هایی در مصر خواهد شد، نشان دهنده&zwnj; ساختار سیاسی آینده&zwnj; این کشور خواهد بود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>آیا تقویم مشخصی برای سایر تحولات پس از اتمام انتخابات ریاست جمهوری در مصر وجود دارد؟ مثلاٌ برگزاری انتخابات مجلس بر اساس قانون اساسی جدید یا خود تدوین قانون اساسی جدید.</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">انتخابات پارلمان که برگزار شد. مجلس دیگر شکل گرفته و باید دوره&zwnj; خودش را بگذراند. انتخابات پارلمان موقتی نبوده و یکی از مشکلاتی که الان در مصر وجود دارد، این است که تمام انتخابات&zwnj;ها بدون قانون اساسی شکل گرفته و آنها در یک خلاء فعالیت می&zwnj;کنند و در عین حال، این ارگان&zwnj;ها را به عنوان قوای رسمی و نه موقت انتخاب کرده&zwnj;اند. این یکی از مشکلات قانونی است که الان مصر با آن درگیر است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">شورای عالی نیروهای مسلح گفته است که تا اواخر ماه آوریل و اوایل جولای قدرت را به غیرنظامیان تحویل می&zwnj;دهد، اما هیچ تاریخ مشخصی برای تدوین قانون اساسی وجود ندارد. قرار بود بعد از این&zwnj;که پارلمان مصر انتخاب شد، مجلس مؤسسانی متشکل از ۱۰۰ نفر هم انتخاب شود تا کار تدوین قانون اساسی را بر عهده بگیرد. اما به خاطر این&zwnj;که گروه اخوان&zwnj;المسلمین سعی کرده بیشتر از ۵۰ درصد هیأت تدوین قانون اساسی از خودش، از اسلام&zwnj;گرایان باشد و در مقابل با اعتراض&zwnj;های زیادی از جانب همه&zwnj;ی گرو&zwnj;ها، حتی الاظهر و همین&zwnj;طور نظامیان، نیروهای چپ و لیبرال روبه&zwnj;رو شد. حکمی که دادگاه قانون اساسی در مورد این هیأت داده، عملاً این هیأت را ناکار کرد و جلسات آن دیگر تشکیل نمی&zwnj;شود. هیچ زمان&zwnj;بندی&zwnj;ای برای تدوین قانون اساسی وجود ندارد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/06/05/15275#comments احمد شفیق اخوان المسلمین انتخابات ریاست جمهوری مصر انقلاب مصر ایلیا جزایری بهار عرب تبرئه پسران حسنی مبارک سراج‌الدین میردامادی محاکمه حسنی مبارک محمد مرسی میدان التحریر گوی سیاست Tue, 05 Jun 2012 14:00:22 +0000 15275 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/05/26/14833 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/05/26/14833" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="700" height="394" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/morsi67h_1.jpg?1338323076" /> </div> </div> </div> <div dir="RTL">فرهمند علیپور - نتایج مرحله اول انتخابات ریاست جمهوری مصر با پیشتازی اخوان المسلمین به پایان رسید. گرچه نتایج رسمی این دور از انتخابات سه روز دیگر، یعنی ۲۹ ماه می&zwnj;اعلام خواهد شد، اما انتظار نمی&zwnj;رود تغییری در جایگاه نامزد&zwnj;ها پدید آید.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در مرحله اول انتخابات ریاست جمهوری مصر که طی دو روز متوالی در چهارم و پنجم خرداد برگزار شد، محمد مرسی نامزد حزب آزادی و عدالت (اخوان المسلمین) با کسب ۲۵ درصد از آرا نفر اول این رقابت&zwnj;ها شد و همراه با احمد شفیق آخرین نخست وزیر حسنی مبارک که ۲۴ درصد از آرا را به خود اختصاص داد به دور دوم انتخابات راه یافتند، انتخاباتی که تا چند هفته آینده برگزار خواهد شد و اولین رئیس جمهور دوران پس از حسنی مبارک مشخص خواهد شد.</div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>انقلاب در خطر </b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">گرچه پیروزی اخوانی&zwnj;ها از قبل پیش&zwnj;بینی می&zwnj;شد اما چنین نتیجه&zwnj;ای را کمتر کسی انتظار می&zwnj;کشید. تا پیش از آن که مردم مصر در صف&zwnj;های انتخابتی حضور یابند و آرای آن&zwnj;ها شمرده شود، گمانه&zwnj;ها از رقابت میان عبدالمنعم ابوفتوح و عمر موسی خبر می&zwnj;داد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مهم&zwnj;ترین مناظره انتخاباتی هم که تلویزیون&zwnj;های مصری آن را پخش کردند، مناظره میان ابوفتوح و عمر موسی بود، کسانی که بیشترین شانس را برای پیروزی داشتند. در آن مناظره تاریخی و هم در تمام این روزهای گذشته عمرموسی به نماد رژیم سابق و ابوفتوح، از رهبران پیشین اخوان المسلمین و کاندیدای مستقل در این رقابت&zwnj;ها به نماد تحول&zwnj;خواهی تبدیل شده بودند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">با اعلام شمارش اکثریت آرای مصری&zwnj;ها اما مشخص شد که نامزد اصلی اخوان المسلمین، محمد مرسی و احمد شفیق آخرین نخست وزیر حکومت حسنی مبارک بیشترین آرا را به خود اختصاص داده&zwnj;اند. نکته جالب توجه این است که سیاست&zwnj;ها و برنامه&zwnj;های احمد شفیق هماهنگی بسیار زیادی با مصر دوران مبارک دارد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;به بیانی دیگر پیروزی احمد شفیق به منزله ادامه&zwnj;&zwnj; همان راه و روشی است که سال گذشته مصری&zwnj;ها علیه آن قیام کرده بودند. از این رو گروه&zwnj;های مخالف به خصوص اخوانی&zwnj;ها که اکنون بیشترین شانس پیروزی را دارند اما با رقیبی قدر مواجه شده&zwnj;اند، اعلام کرده&zwnj;اند که انقلاب در خطر است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">دیروز در میدان التحریر تجمعی علیه شفیق برگزار شد و احتمالا اعتراضات انقلابیون تا دور بعدی انتخابات یعنی ۲۷ و ۲۸ خرداد همچنان ادامه خواهد داشت.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اخوان المسلمین مصر گرچه روز گذشته خود را برنده انتخابات اعلام کرد اما به نظر می&zwnj;رسد با توجه به رای بالای رقیب تلاش&zwnj;های خود را از هم&zwnj;اکنون برای بالا بردن شانس پیروزی نهایی آغاز کرده است و از این جهت اعلام کرده که آماده است تا دولتی ائتلافی با کاندیداهای بازمانده از مرحله دوم تشکیل دهد. کاندیداهایی که احتمالا منظور اخوان المسلمین هستند، حمدین صباحی یکی دیگر از شگفتی&zwnj;سازهای انتخابات است که توانست بیست درصد آرا را از آن خود کند و دیگری نیز می&zwnj;تواند عبدالمنعم ابوفتوح باشد که خود تا همین سال گذشته از رهبران برجسته اخوان المسلمین بوده است. بی&zwnj;شک محور این اتحاد انگیزه&zwnj;ای جز نجات انقلاب نخواهد بود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><strong>در سراسر شمال آفریقا </strong></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">پیروزی اخیر اخوان المسلمین در مصر ادامه موفقیت این جنبش در کسب کرسی&zwnj;های پارلمان مصر بود. اخوانی&zwnj;ها موفق شدند در آن انتخابات نیز ۴۰ درصد کرسی&zwnj;های پارلمان را از آن خود کنند. این عدد زمانی چشم&zwnj;گیر&zwnj;تر می&zwnj;شود که بر طبق قانون انتخاباتی مصر، احزاب تنها می&zwnj;توانستند برای کسب ۷۰ درصد کرسی&zwnj;های پارلمان رقابت کنند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اکنون بسیاری&zwnj; انتظار پیروزی نامزد اخوان المسلمین در مرحله دوم انتخابات ریاست جمهوری مصر را می&zwnj;کشند، گرچه بنا بر خبرهایی که از مصر منتشر می&zwnj;شود اخوانی&zwnj;هایی که در پارلمان هستند تمایل دارند تا نهاد پارلمان را در برابر رئیس جمهور و شورای نظامی حاکم بر مصر قدرتمند و موثر&zwnj;تر کنند. با این شیوه اخوان المسلمین حتی اگر نتواند پست ریاست جمهوری مصر را کسب کند احتملا بتواند بخش عمده&zwnj;ای از قدرت اجرایی را نیز به دست پارلمان و در واقع به دست خود - اخوانی&zwnj;ها &ndash; بگذارد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/egypt-elections-1200.jpg" width="200" height="133" align="bottom" alt="" />پیروزی احمد شفیق به منزله ادامه&zwnj;&zwnj; همان راه و روشی است که سال گذشته مصری&zwnj;ها علیه آن قیام کرده بودند. از این رو گروه&zwnj;های مخالف به خصوص اخوانی&zwnj;ها اعلام کرده&zwnj;اند انقلاب در خطر است</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> </blockquote> <div dir="RTL">اخوانی&zwnj;ها نه تنها در مصر که پیش از این در تونس و مراکش نیز قدرت را در اختیار خود گرفته بودند. در تونس، زادگاه خیزش عربی، جنبش اسلام&zwnj;گرای &laquo;نهضت&raquo; به رهبری شیخ راشد غنوشی در انتخاباتی سراسری قدرت را در دست گرفت و دولت و پارلمانی اخوانی بر روی کار آمد. در مراکش گرچه انقلاب رخ نداد، اما محمد ششم، شاه جوان این کشور تلاش کرد تا با انجام اصلاحاتی دل مخالفین را نسبت به ادامه سلطنت خود نرم کند. این&zwnj;گونه بود که در ازای ثبات تاج و تختش بخشی از قدرت خود را به نخست وزیر تنفیض کرد و نخست وزیر را بر اساس قانون جدید از میان حزبی که بیشترین کرسی&zwnj;های پارلمان را از آن خود کرده است انتخاب و مامور تشکیل دولت کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در مراکش حزب &laquo;توسعه و عدالت&raquo; که یک حزب اخوان المسلمینی است بیشترین کرسی&zwnj;ها را از آن خود کرد و بدین ترتیب بنکیران نخست وزیر مراکش شد، اسلام&zwnj;گرایی میانه&zwnj;رو همچون راشد الغنوشی و نسل تازه اخوانی&zwnj;ها در منطقه.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در لیبی که چند ماه پیش انقلابیون با دخالت نظامی خارجی توانستند معمر قذافی را از اریکه قدرت به زیر بکشند نیز همزمان با برگزاری انتخابات ریاست جمهوری مصر، حزب &laquo;عدالت و سازندگی&raquo; از سوی نیروهای اخوان المسلمین لیبیایی پایه&zwnj;گذاری شد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">انتظار می&zwnj;رود که در لیبی نیز همچون تونس، مراکش و مصر برنده انتخابات باز هم اسلامگ&zwnj;رایان باشند. در این میان تنها کشور الجزایر می&zwnj;ماند، کشوری که گرچه با آغاز بهار عربی شاهد تجمعات اعتراضی بود اما توانست خود را از تاثیرات این بهار محفوظ بدارد و در انتخابات پارلمانی که چندی پیش در این کشور انجام شد حزب حاکم بازهم قدرت خود را تثبیت کرد تا الجزایر جزیره&zwnj;ای جدا افتاده از بهار عربی باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>خاورمیانه تازه </b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اکنون در بخش عمده از جهان اسلام به جای رهبران سکولار و غرب&zwnj;گرا، نیروهای اسلام&zwnj;گرایی آمده&zwnj;اند که جملگی محصول فضای نیم&zwnj;بند دمکراسی بهارعربی هستند. دولت&zwnj;هایی که همچون اسلاف خود غرب&zwnj;گرا نیستند اما برخلاف آن&zwnj;ها از طریق ارزش&zwnj;های غربی یعنی صندوق رای به قدرت رسیده&zwnj;اند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">برای بسیاری این نگرانی به وجود امده بود که آن&zwnj;چه سال ۱۳۵۷ در ایران رخ داده بود اینک در حال تکرار شدن در شمال آفریقا و جهان عرب است، در حالی که شواهد نشان از تفاوت&zwnj;های عمده&zwnj;ای می&zwnj;دهد. رهبران اسلام&zwnj;گرایی که اکنون قدرت را به دست گرفته&zwnj;اند، اغلب میانه&zwnj;رو هستند و شاید اگر الگویی نزدیک&zwnj;تر بخواهیم از آن&zwnj;ها مثال بیاوریم ترکیه است و نه ایران، جایی که گروهی دیگر از اخوان المسلمینی&zwnj;ها حزب &laquo;عدالت و توسعه&raquo; را تشکیل داده&zwnj;اند و اکنون ۹ سالی است که دولت و پارلمان را در دست خود دارند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <p>چهره خاورمیانه می&zwnj;رود تا شکل و فرم تازه&zwnj;ای به خود بگیرد و مناسبات تازه&zwnj;ای رقم بخورد. بسیاری از روابط و پایه&zwnj;های تحلیل در منطقه دگرگون شده است و تنها کسانی در خاورمیانه برنده خواهند بود که بتوانند واقعیت&zwnj;های تازه خاورمیانه را درک کنند.</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/05/26/14833#comments ابوفتوح احمد شفیق اخوان المسلمین انتخابات ریاست جمهوری مصر انقلاب مصر بهار عرب عمر موسی فرهمند علیپور محمد مرسی گوی سیاست Sat, 26 May 2012 10:57:30 +0000 14833 at https://archive.radiozamaneh.com