سفارت ایران

شکایت سفارت ایران و تبرئه شش فعال سیاسی در پاریس

society — Sat, 23 Mar 2013 13:16:43 +0000

آیدا قجر - دادگاه رسیدگی به پرونده شکایت سفارت ایران در پاریس، از شش نفر از اعتراض‌کنندگان به اعدام فرزاد کمانگر، شیرین علم‌هولی، علی حیدریان، فرهاد وکیلی و مهدی اسلامیان، روز جمعه ۲۲ مارس (دوم فروردین‌ماه سال ۱۳۹۲) با حضور ده‌ها ایرانی مقیم پاریس و جمعی از روزنامه‌نگاران برگزار شد.

نزدیک به سه سال پیش، پنج نفر در زندان اوین بدون اطلاع خانواده و وکلایشان و به جرم "دست داشتن در بمبگذاری مراکز دولتی" اعدام شدند.

ایرانیان مقیم فرانسه در همان روز در میدان تروکادرو (حقوق بشر) پاریس گردهم آمدند و در پایان مراسم تصمیم گرفتند برای نشان دادن اعتراض خود مقابل سفارت جمهوری اسلامی در این شهر تجمع کنند.

پس از گذشت دقایقی از تجمع و با حضور نیروهای پلیس در اطراف سفارت جمهوری اسلامی، یکی از کارمندان این مرکز از ساختمان بیرون آمد و به گفته شاهدان عینی اقدام به "تحریک" ایرانیان حاضر در گردهمایی اعتراضی کرد.

متهمان و شاهدان عینی معتقد هستند که «کارمند سفارت از ساختمان بیرون آمد و شروع به تمسخر و فحاشی کرد، به طوری که خشم ناشی از نقض فاحش حقوق بشر در ایران با تحریکات وی فوران کرد و به خشونت کلامی میان دو طرف کشیده شد».

پلیس با محاصره صدها ایرانی حاضر در محل، نزدیک به دویست نفر آنان را بازداشت کرد و پس از چند ساعت حضور در بازداشتگاه آزادشان کرد. سفارت جمهوری اسلامی ایران اما از حاضران و خصوصا شش نفر از فعالان سیاسی و روزنامه‌نگار شکایت و درخواست خسارت پنج میلیون یورویی کرد.

وکیل معترضان به اعدام در ایران: «فعالان سیاسی که امروز در این دادگاه هستند به تصمیم‌های حاکمان کشور خود اعتراض دارند، اما حاکمان هیچگونه رسیدگی انجام نمی‌دهند و هر روز پرونده خود را در مجامع بین‌المللی سنگین‌تر می‌کنند. نباید فرانسه، که حامی مخالفان نظام جمهوری اسلامی است به درخواست حکومت این کشور تعدادی روزنامه‌نگار و فعال سیاسی را که از کشور خود رانده شده و واکنشی به کنش حکومت و اعدام پنج نفر بدون حضور وکیل‌شان داشته‌اند، محکوم کند.»

دادگاه رسیدگی به پرونده مظفر ادب (فعال سیاسی) و بابک اکبری فراهانی (فعال سیاسی) به اتهام شعارنویسی بر دیوار، یاشار محتشم (فعال سیاسی) به اتهام کندن و ربودن پلاک برنز سفارتخانه، آرش بهمنی (روزنامه‌نگار) به اتهام کوبیدن بر درهای ورودی، بابک داد (روزنامه‌نگار) به اتهام شعارنویسی و روزنامه‌نگار دیگری که خواست نامش فاش نشود به اتهام کندن دوربین‌ها با ریاست قاضی «الیویه جرون» برگزار شد.

قاضی با خواندن بیوگرافی متهمان، جرم آن‌ها را اعلام کرد. متهمان خود را بی‌گناه خواندند، اما دادستان دادگاه، در دادخواست خود علاوه بر خسارت درخواست شده از سوی سفارت ایران، پنج سال حبس نیز برای متهمان تقاضا کرد.

بابک اکبری فراهانی در دفاع از خود اعلام کرد: «من همچنان از اتفاق‌های پاریس در روز اعدام پنج ایرانی دفاع می‌کنم و معتقدم خشم مردم، مشروع بود. اگر بخواهم مثالی بزنم مشابه روز تظاهرات مردم فرانسه در اعتراض به قانون بازنشستگی بود، اما پلیس حاضر در محل، حرفه‌ای عمل و سعی کرد تظاهرکنندگان را تحریک نکند، اما در نمونه ما جمهوری اسلامی با سیاست اقدام به تحریک مردم کرد. اگر تا پیش از این جمهوری اسلامی مخالفان خود در خارج از کشور را می‌کشت، امروز روش خود را عوض کرده و تصمیم گرفته سیستم‌های قضائی کشورهای مختلف را علیه مخالفان خود قرار دهد، این اقدام از پاریس شروع شده و به کشورهای دیگر هم خواهد رسید.»

مظفر ادب نیز با تاکید بر اینکه ما تاکنون صدها تظاهرات در پاریس تدارک دیده‌ایم که همه مسالمت‌آمیز بوده اند، گفت: «مردم به شکل خودجوش به سمت سفارت ایران رفتند و هیچ تصمیم از پیش تعیین شده‌ای در کار نبود. اگر در داخل ایران مردم زیر فشار نظام جمهوری اسلامی قرار دارند، نظام حاکم بر کشور ما تصمیم گرفته است در خارج از کشور نیز فشار خود را ادامه دهد تا مخالفان خود در خارج از مرزهای ایران را بترساند و به سکوت وادارد.»

آرش بهمنی با اشاره به اینکه رفتارهای تحریک‌آمیز کارمند سفارت باعث فوران خشم حاضران شد، گفت: «من به عنوان روزنامه‌نگار در میان جمع بودم. در میان ما دوستان کردی بودند که از آشنایان فرزاد کمانگر بودند و به شدت تحت تاثیر قرار گرفته بودند. از داخل سفارت با پاشیدن آب بر معترضان سعی کردند مردم را به عقب برانند، در عکسی که پیش شماست مشخص است که من سعی کردم شلنگ آب را از سمت خیابان، بیرون بکشم و جمع کنم.»

بابک داد نیز با تاکید بر اینکه به عنوان روزنامه‌نگار در محل حضور داشته است گفت: «سفارت ایران بخشی از خاک کشور من است. در کشوری که دیکتاتوری برپاست حاضران شعار "مرگ بر دیکتاتور" بر دیوارها می‌نوشتند. ما در ایران افراد قانونمندی بودیم، اما آن‌هایی که اعدام شدند بدون داشتن وکیل و بدون حتی دادگاهی عادل اعدام شدند. ما امروز وکیل داریم و در دادگاهی حاضریم که به عدالت آن امیدواریم در نتیجه شما هم با نگریستن به سابقه و پرونده‌های نقض حقوق بشر در ایران به پرونده ما رسیدگی کنید.»

هر شش نفر از اتهامات وارده تبرئه شدند، اما سه تن از آنان، مظفر ادب، بابک اکبری فراهانی و بابک داد حکمی تعلیقی گرفتند به این شکل که در هیچ اداره، پلیس و سازمانی برایشان سوءسابقه در نظر گرفته نخواهد شد، اما پرونده آنان "تنها" در دستگاه قضائی فرانسه بایگانی خواهد شد تا در صورت تکرار این اتفاق برایشان سوء سابقه تعریف شود.عکس از: مریم اشرافی

یاشار محتشم که به اتهام ربودن پلاک سفارت در دادگاه حاضر شده بود، گفت: «ما نزدیک به یکسال بود که تظاهرات برگزار می‌کردیم و هیچ‌وقت به خشونت کشیده نمی شد. در عکس‌ها مشخص است که ما سعی می‌کردیم در مقابل تحریک‌های کارمند سفارت، مردم را آرام کنیم.»

روزنامه‌نگار دیگری که متهم به کندن دوربین‌های سفارت شده بود به علت اقامت در کشوری دیگر در دادگاه حاضر نبود. در نتیجه وکیل متهمان،‌ آقای «سیلون میر» سخنان وی را برای قاضی خواند: «ما به تازگی از ایران خارج شده بودیم، تجربه داشتیم که دوربین‌ها چهره‌ها را ضبط می‌کنند و سپس معترضان را بازداشت و برایشان پرونده‌سازی می‌کنند. آن روز مردم بسیار خشمگین بودند و من برای ضبط نشدن چهره معترضان و ایجاد مشکلات برای خانواده‌های آنان در ایران دوربین‌ها را قطع کردم.»

پس از ارائه دفاعیات دادستان در توضیح احضار متهمان به دادگاه اعلام کرد: «ما با داشتن ویدئوهایی از مراسم که کیفیت‌شان هم بسیار بالا بود توانستیم این شش نفر را شناسایی کنیم. در تصاویری که ما داریم جرم آنان مشخص است و دادگاه باید خسارت و مجازات را برای این عده مشخص کند.»

در آخرین دفاع، وکیل متهمان چنین گفت: «باید به سابقه نقض حقوق بشر در نظام جمهوری اسلامی دقت کرد. این نظام هر مخالفی در داخل کشور را تحت فشار قرار داده و امروز تصمیم دارد گستره تحت سلطه خود را گسترش دهد. روزنامه‌نگار وظیفه‌اش تهیه گزارش است. روزنامه‌نگاران آنجا حاضر شده‌اند، خشم بر مردم مستولی شده و آنان جدا از تهیه گزارش، سعی در آرام کردن مردم داشتند. یکی به در می‌کوبید تا صاحبخانه (سفارت جمهوری اسلامی) اعتراض آن‌ها را پاسخ گوید. دیگری هم اگر شعاری نوشته یا دوربین‌ها را قطع کرده ناشی از خشم او و بی‌توجهی دائمی نظام جمهوری اسلامی به خواسته مردم است. فعالان سیاسی که امروز در این دادگاه هستند به تصمیم‌های حاکمان کشور خود اعتراض دارند، اما حاکمان هیچگونه رسیدگی انجام نمی‌دهند و هر روز پرونده خود را در مجامع بین‌المللی سنگین‌تر می‌کنند. نباید فرانسه که حامی مخالفان نظام جمهوری اسلامی است به درخواست حکومت این کشور تعدادی روزنامه‌نگار و فعال سیاسی را که از کشور خود رانده شده و واکنشی به کنش حکومت و اعدام پنج نفر بدون حضور وکیل‌شان داشته‌اند، محکوم کند.»

قاضی دادگاه پس از تنفسی کوتاه و شنیدن صحبت‌های متهمان رای خود را اعلام کرد: هر شش نفر از اتهامات وارده تبرئه شدند، اما سه تن از آنان، مظفر ادب، بابک اکبری فراهانی و بابک داد حکمی تعلیقی گرفتند به این شکل که در هیچ اداره، پلیس و سازمانی برایشان سوءسابقه در نظر گرفته نخواهد شد، اما پرونده آنان در دستگاه قضائی فرانسه بایگانی خواهد شد تا در صورت تکرار این اتفاق برایشان سوء سابقه تعریف شود.

قاضی دادگاه در ادامه اعلام کرد: «برای ادعای متهمان مبنی بر تحریک کارمند سفارت جمهوری اسلامی و پاشیدن آب به معترضان باید شهادت داده شده و در پرونده ذکر شود.»

هیچ نماینده یا سخنگویی از سوی سفارت جمهوری اسلامی در دادگاه حاضر نشده بود.

محکومیت تعزیری یکی از معترضان ایرانی در آلمان

arezoo — Tue, 19 Jul 2011 11:58:37 +0000

پژمان اکبرزاده *

در دسامبر ۲۰۱۰، ویدئوی کوتاهی از راه شبکه‏‌های اجتماعی، به‏‌ویژه یوتیوب و فیس‏بوک، بین کاربران ایرانی اینترنت، دست به دست می‏‌شد. این ویدئو که واکنش‏‌های خشم‏‌آلودی را نیز از سوی ایرانیان به دنبال داشت، مربوط به یک گردهم‏آیی اعتراضی در برابر سفارت جمهوری اسلامی در برلین بود.

آنگونه که در ویدئوها دیده می‏‌شود، تظاهرکنندگان پلاکاردی به‏‌همراه داشتند که روی آن نوشته شده: «سرنگون‌باد حکومت جمهوری اسلامی». پلیس با توسل به زور سعی می‏‌کند این پلاکارد را از تظاهرکنندگان بگیرد و در پایان این گردهم‏آیی آرام، چند تن از تظاهرکنندگان را هم بازداشت می‏‌کند.

در همان زمان، در تماس با بخش رسانه‏‌ای پلیس برلین، خواستار اطلاعات بیشتری در این زمینه شدیم. در پاسخی که پلیس به زبان آلمانی برای «زمانه» ارسال کرد، با توجه به قانونی بودن گردهمایی در برابر سفارت جمهوری اسلامی، از این رویداد به عنوان یک رویداد «پیش‏‌بینی نشده» یاد شده و همچنین آمده است: «زمانی که پلیس از تظاهرکنندگان خواسته پلاکارد را داوطلبانه به پلیس تحویل بدهند، آن‏ها از همکاری با پلیس خودداری کرده‏‌اند و هنگامی که پلیس برای گرفتن پلاکارد اقدام کرده، تعدادی از تظاهرکنندگان به پلیس حمله کرده‏‌اند».

پلیس برلین هم‏چنین اضافه کرده: «حمله‏ معترضان منجر به زخمی شدن دو مقام عالی پلیس شده که به‏‌صورت سرپایی درمان شده‏‌اند».

تینا جاویدپور، یکی از تظاهرکنندگان که در آن زمان، چند ساعت در بازداشت پلیس بوده، به رادیو زمانه می‏‌گوید: «چیزی که من در آن صحنه دیدم، برخورد فیزیکی بین ما و پلیس نبود. کسانی که حمله کردند مأموران پلیس آلمان بودند و بچه‏‌های ما، تا جایی که من دیدم، کسی دست روی پلیس بلند نکرده و این دو نفر مجروح را هم من ندیده‏‌ام.»

پلیس برلین پس از پایان گردهم‏ایی در برابر سفارت جمهوری اسلامی و زمانی که تظاهرکنندگان در حال ترک محل بودند، چهار تن از آنان را بازداشت کرده که هریک بین سه تا پنج ساعت را در بازداشتگاه پلیس به سر برده‏‌اند. تینا جاویدپور در این‏باره می‏‌گوید:

«هرکدام از بچه‏‌ها را به یک سلول انفرادی بردند. اتفاقی که برای من در آن‏جا خیلی ناخوشایند بود، این بود که من کنار اتاق بازبینی فیلم‏‌شان بودم. در آن‏جا صدای فیلم را که مرتب از اول می‏‌گذاشتند و صدای جیغ و داد بچه‏‌ها را در فیلم می‏‌شنیدم و همین‏طور خنده‏‌های پلیس، به شدت از نظر روحی روی من فشار آورد، تا حدی که گریه‏‌ام گرفت. واقعاً نمی‏‌دانم به چه می‏‌خندیدند؟!»

پلیس برلین در اطلاعات ارسالی خود برای «رادیو زمانه»، بدون ذکر نام به فردی اشاره می‏‌کند که در تماس با آن‏ها، به اهانت به نمایندگان کشورهای خارجی در برابر سفارت ایران اشاره کرده بوده است. تینا جاویدپور اما می‏‌گوید که پلیس ابتدا به داخل ساختمان سفارت ایران رفته و سپس با تظاهرکنندگان برخورد کرده است. او می‌افزاید:

«از ماموران پلیس خواسته شد که به داخل سفارت بروند. این‏که کسی تماس گرفته، موضوع کاملاً مشخصی است. وگرنه مأموران پلیس بی‏‌دلیل به آنجا نمی‏‌روند و بی‏‌دلیل هم نمی‏‌آیند به ما بگویند که این پلاکارد از نظر یک نفر از اعضای سفارت ایران ناخوشایند است و می‏‌خواهند که ما این پلاکارد را برداریم…»

پلیس برلین در پاسخ رسمی خود به «رادیو زمانه» اشاره کرده که «مأموران امنیتی در حال بررسی این موضوع هستند که آیا پلیس اساساً حق گرفتن پلاکارد از معترضانی که برای گردهم‏آیی‏شان مجوز گرفته بودند را داشته است یا خیر». توهین‏‌آمیز بودن شعار روی پلاکارد هم در دست بررسی است.

در پی برخورد پدید آمده بین پلیس برلین و معترضان ایرانی در روز دهم دسامبر، یک شکایت گروهی از سوی تظاهرکنندگان و هم‏چنین کانون پناهندگان ایرانی در آلمان و کمیته‏ دفاع از زندانیان سیاسی ایران در این کشور، علیه پلیس برلین صورت گرفته که نتیجه‏ء آن هنوز رسماً اعلام نشده است.

ولی به‏‌تازگی نخستین جلسه‏ عمومی دادگاه و دومین جلسه به لحاظ اداری، در برلین تشکیل شد. در جلسه‏ء نخست ، شکایت پلیس برلین از معترضان ایرانی بی‏‌مورد اعلام شد. تینا جاویدپور در باره‏ جلسه‏‏ اخیر، جزییات بیشتری در بدست می‌دهد:

«دادگاه اول بدون این‏که تشکیل بشود، حکمش صادر شد. دادگاه اخیر، نخستین دادگاهی بود که با حضور ما تشکیل شد. دادگاه اول مربوط بود به شکایتی که پلیس از ما کرده بود. ولی قاضی با مدارکی که در پرونده داشت، تشخیص داد که پلیس مقصر بوده و نیاز به تشکیل دادگاه نیست. از طرفی هم خود پلیس که گروهی را مسئول تحقیق در این مورد کرده بود، اعلام کرد که کارش غیرقانونی بوده است. بنابراین نیازی به تشکیل دادگاه نبود و بدون این‏که دادگاه تشکیل بشود، قاضی حکم را صادر کرد.»

دادگاه اخیر در چه رابطه‏ای تشکیل شد؟

دادگاه دوم در رابطه با یکی از فعالانی بود که می‏‌شود گفت دولت از او شاکی است. وی سه اتهام داشت که از دوتای آنها تبرئه شد. اما در یک مورد که مقاومت در برابر پلیس در هنگام بازداشت بود، متأسفانه اثبات شد که ایشان این کار را کرده و مجبور به پرداخت جریمه‏ نقدی شد.

جریمه چقدر بود؟

دادستان خواست که روزی ۱۰ یورو باشد و با حکمی که قاضی داد، ۳۰ روز، یعنی در کل ۳۰۰ یورو. ولی این حکمی است که تعزیری است و چنان‏چه ایشان تا یک سال آینده مورد قانونی با پلیس نداشته باشد، نیازی به پرداخت مبلغ جریمه نیست.

اشاره کردید که که دادگاه نخست، شما را تبرئه کرده و اصلاً تشکیل نشده است. اما دادگاه دوم هم در رابطه با پلیس بوده، تفاوت این دو دادگاه با هم‏ چیست؟

یک مورد به شکایت پلیس برمی‏‌گشت که طبق یک عذرخواهی‏ که سناتور برلین کرده بود و خبرهایی که در رسانه‏‌ها پخش شد، کاملاً روشن شد که خود پلیس مقصر بوده و خودشان هم اقرار کردند. بر این مبنا، حکم دادگاه اول صادر شد. در دادگاه دوم، دادگاهی که ما حضوری در آن شرکت کردیم، حکم نخست، به مقاومت در مقابل پلیس برمی‏‌گشت که می‏خواست پلاکارد را از ما بگیرد که در واقع گرفتن حق آزادی بیان ما بود. به همین دلیل، این حکم خود به‏‌خود، با توجه به حکم دادگاه نخستین منتفی شد. اما مورد دیگر در دادگاه دوم به شکایت دولت برمی‏‌گردد که اگر اشتباه نکنم، جرم تعدادی از بچه‏‌ها «اقدام علیه امنیت ملی کشور آلمان» است. یکی از افرادی که امروز در دادگاه بود، از این اتهام تبرئه شد.

برای دیگران چطور؟

باید منتظر باشیم ببینیم دادگاه بعدی که برای بقیه و از جمله خود من تشکیل خواهد شد، چگونه پیش می‏‌رود. ولی مورد دیگری که خود من هم به‏‌تازگی متوجه آن شدم، این است که این دادگاه‏ها تنها به دلیل شکایتی که ما از پلیس کردیم و یا پلیس از ما داشته، نیست. یک شکایت از طرف خود سفارت ایران در برلین، توسط پلیس تنظیم شده که طی آن نام دو نفر آورده شده است. یکی از آن‏ها من هستم و دیگری را چون خودشان در این‏جا حضور ندارند، ترجیح می‏‌دهم نام نبرم. ولی این دادگاه هم به دادگاه‏های دیگر ما اضافه خواهد شد.

مجموعاً چند نفر دیگر در این رابطه متهم هستند؟

تقریباً شش نفر دیگر.

شما در طول این مدت، دیگر هیچ واکنشی از طرف سفارت ایران یا پلیس برلین ندیده‌اید؟

«خوشبختانه نه.»

زمان برگزاری دادگاه برای دیگر متهمان این پرونده هنوز اعلام نشده است و پلیس برلین نیز از دادن هرگونه اطلاعات تازه در رابطه وضعیت کنونی، خودداری می‌کند.

* ایمیل تهیه‌کننده: pejman@radiozamaneh.com