https://archive.radiozamaneh.com/taxonomy/term/414/all fa https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/03/21/25404 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/03/21/25404" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="254" height="188" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/hoghoogh.bashar.jpg?1363931661" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">نعیمه دوستدار - یک سال دیگر بر ایران گذشت؛ سالی که انتشار اخبار بازداشت و شکنجه و اعدام، همواره در صدر اخبار حوزه حقوق انسانی قرار داشت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">شهروندان در گروه&zwnj;های سنی گوناگون و متعلق به اقوام و اصناف مختلف، شاهد از بین رفتن ساده&zwnj;ترین حقوق خود بودند و در معرض بیشترین تهدیدها و ناامنی&zwnj;ها قرار گرفتند. این گزارش، تنها به برخی از موارد نقض حقوق بشر در ایران می&zwnj;پردازد.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در سال گذشته، روزی نبوده که خبر دستگیری یا اجرای حکم شهروندان ایرانی با اتهامات عقیدتی و سیاسی منتشر نشود. دستگیرشدگان از همه اقشار بوده&zwnj;اند: زندانیان سیاسی قدیمی، فعالان سیاسی اصلاح&zwnj;طلب یا متعلق به گروه&zwnj;های دیگر سیاسی، هنرمندان، روزنامه&zwnj;نگاران، دانشجویان، فعالان زنان و اقوام مختلف.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در حالی که تعداد زیادی از فعالان سیاسی از سال&zwnj;های گذشته در زندان هستند و رهبران جنبش سبز، میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی در حصر خانگی به سر می&zwnj;برند، در ماه&zwnj;های مختلف سال با دستگیری افراد تازه، بر شمار این زندانیان افزوده شده است. علاوه بر پرشماری دستگیری&zwnj;ها، وضعیت زندانیان سیاسی- عقیدتی در ایران، از نظر شیوه برخورد ماموران و نحوه بازجویی&zwnj;ها در سال گذشته وخیم بود. مرگ یک وبلاگ نویس جوان به نام &laquo;ستار بهشتی&raquo; چند روز بعد از بازداشت در اثر شکنجه، از مهم&zwnj;ترین اخبار منتشر شده در این حوزه بود؛ پرونده نامختومی که هرچند به دلیل انعکاس گسترده اخبار آن، واکنش&zwnj;های بسیاری را در میان نهادهای حکومتی برانگیخت، اما همچنان امید چندانی به رسیدگی عادلانه به آن جود ندارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اعتصاب غذای نسرین ستوده، وکیل دادگستری که به شش سال حبس محکوم شده، در اعتراض به عدم امکان ملاقات حضوری با فرزندان خردسالش و همچنین تشکیل پرونده کیفری و صدور حکم ممنوعیت خروج از کشور برای دختر ۱۳ ساله&zwnj;اش، از نمونه&zwnj;های خبرساز دیگر در حوزه حقوق بشر در ایران بود؛ اگرچه نمونه&zwnj;های بسیاری از اعتصاب غذاهای طولانی در میان زندانیان سیاسی کمتر شناخته شده، اقلیت&zwnj;های قومی و... همچنان در جریان است و کمتر به آن&zwnj;ها اشاره می&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/shadi.sadr_.jpg" style="width: 150px; height: 172px; float: right;" /></p> <p>شادی صدر: من جای گروه بزرگی را در این گزارش خاص خالی می&zwnj;بینم و آن پناهندگان و مهاجران افغان در ایران هستند. در این گزارش اشاره&zwnj;ای به این گروه جمعیتی بزرگ نشده است. این گزارش که ناظر به سال ۹۱ است و می&zwnj;دانیم این سال با مجموعه سیاست&zwnj;هایی در نقض حقوق مهاجران و پناهندگان افغان در ایران آعاز شد و در روز سیزده به در، افغان&zwnj;ها از ورود به پارک&zwnj;ها محروم شدند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">عدم دسترسی زندانیان سیاسی بیمار به امکانات پزشکی، از دیگر موارد نقض حقوق زندانیان است که هرچند در سال&zwnj;های گذشته حتی جان برخی از آنان را گرفته است، اما همچنان از سوی مسئولان زندان ها نادیده گرفته می&zwnj;شود. وضعیت سلامتی میرحسین موسوی، مهدی کروبی، عیسی سحرخیز، ابوالفضل قدیانی و ... در طول سال گذشته بار&zwnj;ها خبرساز شد و در حالی که زندانیان عادی با گواهی پزشکی قانونی حق استفاده از مرخصی استعلاجی را دارند و می&zwnj;توانند بیرون از زندان به درمان خود بپردازند، این حق از بسیاری از زندانیان سیاسی گرفته شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تحقیر و توهین زندانیان، استفاده از پابند و دستبند برای شرکت در دادگاه، ورود همراه با خشونت نیروهای یگان حفاظتی به بند زنان زندان اوین و بازرسی غیر متعارف زندانیان سیاسی از نمونه&zwnj;های دیگر نقض حقوق زندانیان در سال گذشته بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">روزنامه&zwnj;نگاران از دیگر گروه&zwnj;هایی بودند که در سال گذشته، شدیدترین موارد نقض حقوق بشر در مورد آنها اعمال شد. تنها در ماه دی، ۱۷روزنامه&zwnj;نگار بازداشت شدند: فاطمه ساغرچی، ریحانه طباطبایی، مطهره شفیعی، امیلی امرایی، نسرین تخیری، صبا آذرپیک، نرگس جودکی، علی دهقان، ساسان آقایی، اکبر منتجبی، جواد دلیری، میلاد فدایی اصل، کیوان مهرگان، حسین یاغچی، سلیمان محمدی، پژمان موسوی و پوریا عالمی.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بازداشت این افراد به بهانه ارتباط با رسانه&zwnj;های بیگانه صورت گرفت و بعد&zwnj; تعدادی دیگر نیز به این فهرست افزوده شد. هرچند تعدادی از این روزنامه&zwnj;نگاران مدتی بعد آزاد شدند، اما همچنان تعدادی از آن&zwnj;ها در زندان به سر می&zwnj;برند. تعداد دیگری نیز از سال&zwnj;های قبل در زندان مانده&zwnj; اند یا برای اجرای حکم فراخوانده شده&zwnj;اند. همچنین، خانواده خبرنگاران همکار رسانه&zwnj;های فارسی زبان خارج از ایران مانند بی&zwnj;بی&zwnj;سی و رادیو فردا و... در معرض تهدید و آزار قرار گرفتند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بازداشت، اخلال در تجمع، ضرب و شتم، لغو مجوز نشریه دانشجویی، احضار به مراجع قضایی-امنیتی، احضار به کمیته&zwnj;های انضباطی، تفکیک جنسیتی، پلمپ اماکن و دفا&zwnj;تر تشکیلات، تعلیق از تحصیل، اخراج و یا محرومیت از تحصیل از شیوه&zwnj;های نقض حقوق دانشجویان در طول سال ۹۱ بود. از چهر&zwnj;ه&zwnj;های شناخته شده فعالان دانشجویی نیز، هنوز تعدادی در زندان هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">علاوه بر اینها، خانواده&zwnj;های زندانیان سیاسی نیز در موارد بسیاری با نقض حقوق خود مواجه شدند. تهدید و مجازات بستگان زندانیان سیاسی، شیوه&zwnj;ای است که حکومت ایران برای اعمال فشار بیشتر به زندانیان سیاسی از آن استفاده می&zwnj;کند و به خصوص در برابر کسانی که اقدام به اطلاع رسانی درباره عضو زندانی خانواده خود کنند، با شدت بیشتری به کار گرفته می&zwnj;شود. سال گذشته، موارد زیادی از به کارگیری این شیوه، در اخبار منعکس شد. حمله ماموران امنیتی به خانه&zwnj;های دختران میرحسین موسوی و یکی از پسران مهدی کروبی و بازرسی منزل، کامپیوتر&zwnj;ها و وسایل شخصی آنان و بازجویی و تهدید تنها نمونه&zwnj;ای از این برخورد&zwnj;ها بوده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>چوبه بلند اعدام&zwnj;</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پرشماری اعدام در ایران، یکی از مهم&zwnj;ترین موارد نقض حقوق بشر است که همواره از سوی نهادهای بین&zwnj;المللی و فعالان حقوق بشر مورد اعتراض قرار می&zwnj;گیرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/daneshgah.jpg" style="width: 180px; height: 86px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">بازداشت، اخلال در تجمع، ضرب و شتم، لغو مجوز نشریه دانشجویی، احضار به مراجع قضایی-امنیتی، احضار به کمیته&zwnj;های انضباطی، تفکیک جنسیتی، پلمپ اماکن و دفا&zwnj;تر تشکلات، تعلیق از تحصیل، اخراج و یا محرومیت از تحصیل از شیوه&zwnj;های نقض حقوق دانشجویان در طول سال ۹۱ بود. از چهر&zwnj;ه&zwnj;های شناخته شده فعالان دانشجویی نیز، هنوز تعدادی در زندان هستند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">در سال گذشته، در هر ماه تعداد زیادی از افراد در ارتباط با جرایم مختلف اعدام شدند. برخی از این اعدام&zwnj;ها در ملاءعام و در فضاهای عمومی صورت گرفت. به گزارش <strong><a href="http://hra-news.org/333/14658-1.html">نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران</a></strong>، در ۹ ماه اول سال ۹۱، محکومیت ۴۲۸ نفر به اعدام و اجرای حکم اعدام ۵۸۶ نفر اعلام شد که از این تعداد ۵۹ نفر در ملاءعام اعدام شدند که ۴۱۵ نفر از ایشان مرد، ۱۲ تن زن و ۵۹ تن با جنسیت نامعلومی بوده&zwnj;اند. مشهور&zwnj;ترین نمونه آنها اعدام دو جوان به اتهام زورگیری در پارک هنرمندان تهران بود که شیوه اجرای حکم آن&zwnj;ها واکنش&zwnj;های زیادی برانگیخت. علاوه بر&zwnj; این آمار، در ماه دی نیز ۱۹ نفر اعدام شدند و در ماه بهمن نیز ۱۹ نفر به آمار قبلی افزوده شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران چنین نتیجه گیری کرده که در نه ماه نخست سال۹۱، اجرای حکم اعدام شهروندان ۹ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته، اما صدور احکام اعدام با کاهش ۱۴ درصدی همراه بوده است. اعلام رسمی اعدام&zwnj;ها از سوی رسانه&zwnj;های نزدیک به حکومت ۱۳ درصد کاهش و اعدام&zwnj;های غیر رسمی ۴۲ درصد افزایش یافته است. همچنین تعداد اعدام&zwnj;ها در ملاء&zwnj;عام سه درصد نسبت به سال ۲۰۱۱ کاهش داشته و اعدام زنان ۵۰ درصد افزایش نشان داده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>اقلیت&zwnj;های قومی و مذهبی، محرومیت بیشتر</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اقلیت&zwnj;های قومی در ایران سال&zwnj;هاست که از سوی حکومت ایران با انواع تهدید&zwnj;ها و بی&zwnj;مهری&zwnj;ها مواجه&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">فعالان مدنی و سیاسی قومی، هموار جزو گروه&zwnj;هایی بوده&zwnj;اند که به کوچک&zwnj;ترین بهانه دستگیر شده&zwnj;اند و &zwnj;گاه در سکوت خبری و رسانه&zwnj;ای، شدید&zwnj;ترین مجازات&zwnj;ها برایشان تعیین شده است. به عنوان نمونه، تنها در ماه بهمن سال ۱۳۹۱، ۱۹ نفر در ایران اعدام شدند که شش نفر آن&zwnj;ها از اقلیت&zwnj;های قومی بوده&zwnj;اند. همچنین، در این ماه، حکم اعدام پنج نفر به نام&zwnj;های هاشم شعبانی&zwnj;نژاد، هادی راشدی، محمد علی عموری&zwnj;نژاد، سید یابر البوشوکه و سید مختار البوشوکه از عرب&zwnj;های ایرانی صادر شد. قطعی شدن حکم اعدام زانیار مرادی و لقمان مرادی، از کردهای ایران، نمونه دیگری از این تهدید&zwnj;ها و فشارها بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">هرچند اصل ۱۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، تدریس زبان و ادبیات را برای اقلیت&zwnj;های قومی مجاز می&zwnj;داند، اما این گروه امکان تدریس زیان خود را ندارند و تبعیض اقتصادی و اداری نیز در مناطقی که این اقلیت&zwnj;ها زندگی می&zwnj;کنند، بیش از دیگر مناطق دیده می&zwnj;شود. نتیجه سیاست&zwnj;های تبغیض&zwnj;آمیز حکومت در برابر اقلیت&zwnj;ها، ایجاد بحران و تشدید اختلاف&zwnj;های قومی و مذهبی شده و در شرایط نامطمئن خاورمیانه، تمایلات جدایی&zwnj;طلبانه را بیشتر کرده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/edam-2-javan.jpg" style="width: 180px; height: 102px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">در ۹ ماه اول سال ۹۱، محکومیت ۴۲۸ نفر به اعدام و اجرای حکم اعدام ۵۸۶ نفر اعلام شد که از این تعداد ۵۹ نفر در ملاءعام اعدام شدند که ۴۱۵ نفر از ایشان مرد، ۱۲ تن زن و ۵۹ تن با جنسیت نامعلومی بوده&zwnj;اند. مشهور&zwnj;ترین نمونه آنها اعدام دو جوان به اتهام زورگیری در پارک هنرمندان تهران بود که شیوه اجرای حکم آن&zwnj;ها واکنش&zwnj;های زیادی برانگیخت.</p> </blockquote> <p dir="RTL">بهاییان ایران هم گروه دیگری هستند که در سال&zwnj;های گذشته همواره در معرض شدید&zwnj;ترین فشار&zwnj;ها قرار داشته&zwnj;اند و سال گذشته تعداد زیادی از آن&zwnj;ها دستگیر و روانه زندان شدند. همچنین به این گروه باید دروایش گنابادی را هم افزود که خود و وکلایشان در سال گذشته زندانی شده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در مجموع در نه ماه نخست سال ۹۱، ۳۶۶ نفر از اقلیت&zwnj;های قومی بازداشت شدند. ۱۱ مورد ضرب و شتم، ۱۳ احضار به نهادهای امنیتی-قضایی و دو مورد قتل شهروندان نیز گزارش شد. همچنین ۵۷ شهروند از سوی دادگاه&zwnj;های انقلاب محاکمه شدند و برای ۷۸ نفر نیز هزار و ۶۸۰ ماه حبس تعزیری و ۲۲۲ ماه حبس تعلیقی و همچنین ۱۲میلیون ریال جریمه نقدی صادر شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">از میان اقلیت&zwnj;های مذهبی نیز ۳۹۱ شهروند بازداشت شدند، ۱۷ مورد ضرب و شتم، ۷۱ مورد تفتیش منزل، سه مورد پلمپ اماکن مذهبی، ۲۷ مورد ممانعت از فعالیت اقتصادی اقلیت&zwnj;های مذهبی و ۱۲۷ مورد احضار به نهادهای امنیتی-قضایی در نه ماه نخست سال ۹۱ گزارش شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>کارگران ایران و نقض حق تامین معیشت</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">وضعیت کارگران ایران در شرایط کنونی اقتصاد ایران، از هر سال بغرنج&zwnj;تر شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در حالی که گرانی&zwnj;های فزاینده زندگی روزمره مردم را دچار مشکل کرده، شورای عالی کار که خود را نماینده کارگران می&zwnj;داند، با وجود درخواست&zwnj;های گسترده کارگران برای تعیین دستمزدی عادلانه برای تامین هزینه&zwnj;های زندگی یک خانوار کارگری، حداقل دستمزد کارگران را در سال ۱۳۹۲، ماهانه نزدیک به پانصد هزارتومان تعیین کرده است، اتفاقی که فعالان کارگری و حقوق بشر آن را فاجعه&zwnj;ای انسانی توصیف می&zwnj;کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به علاوه، تحریم&zwnj;های بین&zwnj;المللی، در عمل بسیاری از فعالیت&zwnj;های اقتصادی را غیرممکن کرده&zwnj; و بسیاری از کارخانه&zwnj;ها و صنایع از کار افتاده&zwnj;اند. حقوق کارگران ماه&zwnj;ها به تعویق افتاده است و کارگران کارخانجات زیادی اخراج شده&zwnj;اند. کارگران تعدیل شده مقرری بیمه بیکاری نمی&zwnj;گیرند. همزمان، بسیاری از فعالان کارگری با احکام بازداشت و زندان مواجه&zwnj;اند. کمک به ایجاد تشکل&zwnj;های کارگری جرم محسوب می&zwnj;شود و فعالان بازجویی می&zwnj;شوند و افرادی مانند رضا شهابی، عضو هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد که سال گذشته در اعتراض به برخورد توهین آمیز مامور زندان در بیمارستان و همچنین عدم پیگیری مسئولان زندان نسبت به وخامت وضعیت جسمی&zwnj;اش، دست به اعتصاب&zwnj; تر و دارو زد، همچنان زندانی است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دستگیری، ممانعت از اعتصاب کارگری، اخراج هزاران کارگر از کار و کشته شدن تعدادی از کارگران در سوانح کاری، از شیوه&zwnj;های نقض حقوق بشر در این حوزه بوده است. ده&zwnj;ها مورد بازداشت فعال حقوق صنفی، پلمپ اماکن، ممانعت از فعالیت تشکلات، جلوگیری از برگزاری مراسم، تجمع یا اعتصاب از شیوه&zwnj;های دیگری بوده که نهادهای امنیتی در مقابل کارگران و نهادهای صنفی در سال گذشته دنبال کردند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>فشار فعالان و نهادهای جهانی بر حکومت ایران</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بسیاری از فعالان مدنی و سیاسی معتقدند که اطلاع&zwnj;رسانی و واکنش نهادهای بین&zwnj;المللی و فشار آنها در کنترل موارد نفض حقوق بشر در ایران موثر بوده و تاکنون جان تعدادی از افراد بر اثر این واکنش&zwnj;ها نجات داده شده است. بر همین اساس، فعالان ایرانی و غیر ایرانی، در سال گذشته نیز با انتشار بیانیه&zwnj;ها و گزارش&zwnj;های متعدد نسبت به نقض گسترده حقوق بشر در ایران هشدار داده و آن را محکوم کرده&zwnj;اند. آنها از حکومت ایران درخواست کرده&zwnj;اند که نقض حقوق انسانی را متوقف کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/etesab.jpg" style="width: 180px; height: 120px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">دستگیری، ممانعت از اعتصاب کارگری، اخراج هزاران کارگر از کار و کشته شدن تعدادی از کارگران در سوانح کاری، از شیوه&zwnj;های نقض حقوق بشر در این حوزه بوده است. ده&zwnj;ها مورد بازداشت فعال حقوق صنفی، پلمپ اماکن، ممانعت از فعالیت تشکلات، جلوگیری از برگزاری مراسم، تجمع یا اعتصاب از شیوه&zwnj;های دیگری بوده که نهادهای امنیتی در مقابل کارگران و نهادهای صنفی در سال گذشته دنبال کردند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">به عنوان یکی از آخرین نمونه&zwnj;ها، احمدشهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران، در <strong><a href="http://www.roozonline.com/persian/news/newsitem/archive/2013/march/13/article/-811312f691.html">آخرین گزارش رسمی&zwnj;اش</a></strong> به سازمان ملل، وضعیت حقوق بشر در ایران را &laquo;بدتر و بدتر&raquo; توصیف کرد. او در کنفرانس مطبوعاتی&zwnj;اش در سازمان ملل اعلام کرد: &laquo;طبق بررسی من وضعیت در ایران نقض گسترده حقوق بشر است که به صورت سیستماتیک اعمال می&zwnj;شود.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بر اساس گزارش احمد شهید، نقض حقوق بشر به شکل&laquo;شکنجه جدی&raquo;، اکثر فعالان کشور را شامل می&zwnj;شود و روزنامه نگاران، فعالان حقوق بشر و وکلای شناخته شده، به&zwnj; حبس&zwnj;های طولانی محکوم شده&zwnj;اند یا از ادامه کار حرفه&zwnj;ای محروم شده&zwnj;اند. آزار، بازداشت، بازجویی و شکنجه و اتهام به اقدام علیه امنیت ملی در انتظار فعالان حقوق بشر در ایران است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ابراز نگرانی نسبت به نرخ بالای اعدام، اعتراف&zwnj;های اجباری، فقدان وکیل مدافع و نقض گسترده حقوق زندانی، از مواردی است که این گزارشگر ویژه سامان ملل در آخرین گزارش خود به آنها اشاره کرده است. در مقابل، محمد لاریجانی، نماینده ایران در شورا، این گزارش را &laquo;مجموعه&zwnj;ای از اتهامات واهی&raquo; نامیده و آن را محصول تلاش&zwnj;های بی&zwnj;اساس و ناسالم آمریکا و متحدان اروپایی&zwnj;اش دانسته است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">احمد شهید، به دلیل عدم صدور اجازه از سوی ایران، نتوانسته از نزدیک وضعیت را مشاهده کند اما اعلام کرده که بر اساس ۱۶۹ مصاحبه که دو سوم آنها در داخل ایران با منابع مستقل انجام شده، گزارش خود را نوشته است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">البته شادی صدر، حقوقدان و فعال حقوق بشر این گزارش را از نظر ساختاری مشابه گزارش&zwnj;های قبلی احمد شهید می&zwnj;داند و معتقد است تفاوت زیادی با آن گزارش&zwnj;ها ندارد اما با اینکه تلاش شده به همه موارد پرداخته شود، خلاها و خطاهایی در آن &zwnj;دیده می&zwnj;شود.&zwnj; او به رادیو زمانه <strong><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20130306_Hoghooghbashr_ShadiSadr_Behnam_D.mp3">می&zwnj;گوید</a></strong>:&laquo;به طور کلی، گزارشگر سازمان ادعایش این است که دسترسی همگانی و برابر به نهادهای حقوق بشری سازمان ملل و ازجمله گزارشگر ویژه آن وجود دارد، اما اینکه کدام افراد یا گروه&zwnj;های اجتماعی تحث فشار می&zwnj;توانند صدایشان را به این گزارشگر ویژه سازمان برسانند، مسئله وجود دارد. آیا گزارشگر ویژه در مورد گروه&zwnj;هایی که نمی&zwnj;توانند صدای خود را به نهادهای حقوق بشری برسانند دست به تحقیق ویژه می&zwnj;زند. به طور مشخص، من جای گروه بزرگی را در این گزارش خاص خالی می&zwnj;بینم و آن پناهندگان و مهاجران افغان در ایران هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در این گزارش اشاره&zwnj;ای به این گروه جمعیتی بزرگ نشده است. این گزارش که ناظر به سال ۹۱ است و می&zwnj;دانیم این سال با مجموعه سیاست&zwnj;هایی در نقض حقوق مهاجران و پناهندگان افغان در ایران آعاز شد و در روز سیزده به در، افغان&zwnj;ها از ورود به پارک&zwnj;ها محروم شدند. مهاجران افغان از منطقه مازندران رانده شدند و در کل با نقض حقوق کودکان افغان و حقوق پایه زندگی این گروه روبه&zwnj;رو هستیم که انعکاسی در گزارش احمد شهید نداشته است. همچنین، هرچند این گزارش سعی کرده به اقلیت&zwnj;ها بپردازد، اما باز هم درباره روزنامه&zwnj;نگاران، عمدتاً روزنامه&zwnj;نگارهای مرکز یا وکلای مرکز در این گزارش آمده&zwnj;اند. مثلاً نامی از عدنان حسن&zwnj;پور که ده سال حکم زندان داشته و هفت سال آن را گذرانده، برده نشده. تنها از کسانی که امکانش را داشتند که با او دیدار کنند یا صدایشان را به گوشش برسانند نام برده شده...&raquo; وی در گفت و گو با رادیو زمانه همچنین تاکید کرده است که محرومیت ایرانیان از حق هوای سالم و سایر حقوق انسانی و حقوق اقتصادی در گزارش احمد شهید انعکاس زیادی نداشته است.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">شادی صدر معتقد است گویا اطلاعات کافی در همه زمینه&zwnj;ها به احمد شهید نمی&zwnj;رسد، در حالی که انتظار می&zwnj;رود حتی اگر اطلاعات کافی به وی نمی&zwnj;رسد، خود دست به تحقیق بزند: &laquo;به نظر من اما ضعیف&zwnj;ترین بخش گزارش، بخش حقوق زنان است. آمارهای ارائه شده ایشان در این زمینه غلط است. مثلا آمار اشتغال زنان را 32 درصد اعلام کرده، در حالی که خوشبینانه&zwnj;ترین آمارهای دولتی، تنها ۱۸ درصد است و ما می&zwnj;دانیم که نرخ واقعی اشتغال پایین&zwnj;تر از این است. یا همچنین اشتباه در اعلام نرخ سواد ابتدایی زنان وجود دارد. ۹۹ درصد اعلام شده است. در صورتی که بالاترین آمار نرخ باسوادی تحصیلات ابتدایی زنان، همواره در حدود ۷۸ درصد بوده است. بررسی وضعیت جمهوری اسلامی در حوزه دسترسی زنان به سلامت و درمان نیز مثبت ارزیابی شده است در حالی که بزرگ&zwnj;ترین اتفاق سال گذشته در این زمینه، کلیه کمک&zwnj;هایی که ایران از سازمان بهداشت جهانی می&zwnj;گرفت و در کل همه برنامه&zwnj;ها و بودجه&zwnj;های مربوط کنترل جمعیت و پیشگیری از بارداری و محدود شدن دسترسی زنان به این وسایل حذف و قطع شد... بحث خشونت علیه زنان هم درست در این گزارش مطرح نشده است و اشاره&zwnj;ای هم به قوانینی نشده است که لازم است برای جلوگیری از خشونت علیه زنان وضع شود. همچنین به فقدان خانه&zwnj;های امن نشده است و حتی به آمارهای موجود دولتی در این زمینه هم استناد کرده است.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پیش&zwnj;تر نیز در۲۰ مهر ۱۳۹۱، گزارش سوم گزارشگر ویژه سازمان ملل، با تاکید بر موارد گسترده نقض حقوق بشر در حوزه&zwnj;های مختلف و همکاری نکردن جمهوری اسلامی ایران برای پاسخ به موارد مطرح شده در گزارش&zwnj;های قبلی، منتشر شده بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/sattar_beheshti.jpg" style="width: 180px; height: 116px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">مرگ یک وبلاگ نویس جوان به نام &laquo;ستار بهشتی&raquo; چند روز بعد از بازداشت در اثر شکنجه، از مهم&zwnj;ترین اخبار منتشر شده در این حوزه بود؛ پرونده نامختومی که هرچند به دلیل انعکاس گسترده اخبار آن، واکنش&zwnj;های بسیاری را در میان نهادهای حکومتی برانگیخت، اما همچنان امید چندانی به رسیدگی عادلانه به آن جود ندارد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">نمونه&zwnj;های دیگری نیز از واکنش بین&zwnj;المللی به نقض حقوق بشر در ایران در سال گذشته اتفاق افتاد. سه&zwnj;شنبه ۲۸ آذرماه ۱۳۹۱، در قانونی که کنگره و سنای آمریکا <strong><a href="http://persian.iranhumanrights.org/1391/09/irib_bbc/">تصویب و نهایی کردند</a></strong>، سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی به عنوان نهاد ناقض نهاد حقوق بشر و رئیس آن عزت&zwnj;الله ضرغامی، در میان تحریم&zwnj;شدگان دولت آمریکا قرار گرفتند. در اجلاس ۲۰دسامبر ۲۰۱۲ (۳۰ آذر ۱۳۹۱) نیز، مجمع عمومی سازمان ملل با اکثریت قاطع، نقض فاحش حقوق بشر در ایران و سرکوب مدافعان حقوق بشر را محکوم کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در <strong><a href="http://persian.iranhumanrights.org/1391/11/house_arrest_anniversary/">نمونه&zwnj;ای دیگر</a></strong>، ۲۵بهمن ۱۳۹۱، شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل و شش سازمان حقوق بشری اعلام کردند: &laquo;مسئولان جمهوری اسلامی ایران باید فوری دو نامزد پیشین انتخابات ریاست جمهوری مهدی کروبی و میرحسین موسوی، همسر او زهرا رهنورد، نویسنده و فعال سیاسی را از حبس خودسرانه خانگی آزاد کنند و به آزار یا بازداشت بی&zwnj;دلیل دو دختر موسوی و رهنورد و پسر مهدی کروبی پایان دهند.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">سازمان عفو بین&zwnj;الملل، دیدبان حقوق بشر، کمپین بین&zwnj;المللی حقوق بشر در ایران، فدراسیون بین&zwnj;المللی جوامع حقوق بشر، جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران و گزارشگران بدون مرز، این بیانیه مشترک را امضا کردند. <strong><a href="http://rsf-persan.org/article17196.html">سازمان گزارشگران بدون مرز</a></strong> سازمانی است که در طول سال گذشته، بارها موارد نقض حقوق بشر را در حوزه&zwnj;های گوناگون محکوم کرده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">علاوه بر این موارد، شیرین عبادی، مدافع حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۰۳، در طول سال گذشته هر ماه گزارشی از موارد نقض حقوق بشر منتشر کرده و توجه مقام&zwnj;های مسئول جمهوری اسلامی ایران را به بحران&zwnj;های موجود در این زمینه جلب کرده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">با وجود تمام این واکنش&zwnj;ها و اقدام&zwnj;ها، جایگاه ایران در محروم کردن شهروندان خود از حقوق انسانی، همچنان در بالای جدول ناقضان حقوق بشر است و ایران با آمار بالای زندانیان سیاسی و عقدیتی، محکومان به اعدام و موارد سانسور و نقض آزادی بیان، به استقبال سال جدید می&zwnj;رود.</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/03/21/25404#comments احمد شهید اعدام اقلیت‌های قومی و مذهبی حقوق بشر دانشجویان زندانیان سیاسی شیرین عبادی نعیمه دوستدار کارگران گردش سال ۱۳۹۲ حقوق انسانی ما Thu, 21 Mar 2013 00:08:58 +0000 society 25404 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2013/02/24/24778 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2013/02/24/24778" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="250" height="161" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/nnnnnnnnn.jpg?1361722693" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">امیلی امرایی ونرگس جودکی، دو تن از روزنامه&zwnj;نگاران در ايران که در هفته&zwnj;های اخير بازداشت شده بودند، یکشنبه ششم اسفند ماه ۱۳۹۱ آزاد شدند.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بر اساس گزارش&zwnj;های رسیده از تهران کيوان مهرگان، يکی دیگر از روزنامه&zwnj;نگارانی که اخیرا بازداشت شده بود نیز &nbsp;روز شنبه پنجم اسفند ۱۳۹۱ آزاد شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">کیوان مهرگان نهم بهمن ماه جاری در جریان بازداشت دسته&zwnj;جمعی شماری از روزنامه&zwnj;نگاران نشریات بهار٬ شرق٬اعتماد و آسمان بازداشت شد<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">امیلی امرایی و نرگس جودکی در تاریخ هشتم بهمن ماه ۱۳۹۱ به همراه دست&zwnj;کم ۱۰ تن از روزنامه&zwnj;نگاران نشریات اعتماد٬ شرق٬ بهار٬ آرمان و آسمان امروز در پی حضور هم&zwnj;زمان نیروهای امنیتی در این نشریات بازداشت شدند.</p> <blockquote><p dir="RTL">احسان مازندرانی، نسرين تخيری، ساسان آقايی، ريحانه طباطبايی، ميلاد فدايی اصل، سليمان محمدی، پژمان موسوی، پوريا عالمی ، اکبر متجبی و صبا آذرپيک ۱۰ روزنامه&zwnj;نگاری هستند که در هفته&zwnj;های اخير بازداشت شده&zwnj;اند اما همچنان در زندان هستند</p> </blockquote> <p dir="RTL">احسان مازندرانی، نسرين تخيری، ساسان آقايی، ريحانه طباطبايی، ميلاد فدايی اصل، سليمان محمدی، پژمان موسوی، پوريا عالمی ، اکبر متجبی و صبا آذرپيک ۱۰ روزنامه&zwnj;نگاری هستند که در هفته&zwnj;های اخير بازداشت شده&zwnj;اند اما همچنان در زندان هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">غلام&zwnj;حسينی محسنی اژه&zwnj;ای، دادستان کل و سخنگوی قوه قضائيه هفته گذشته &nbsp;درباره روزنامه&zwnj;نگاران بازداشت&zwnj;شده گفته بود: &quot;ممکن است افرادی که تحقيقات آن&zwnj;ها تا روز دادگاه تمام شود، با قرار مناسب آزاد شوند<span dir="LTR">.&quot;</span> پيش از اين مطهره شفيعی، علی دهقان، فاطمه ساغرچی، جواد دليری، حسين ياغچی از زندان آزاد شده بودند<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بهمن و اسفند ماه سال جاری خورشيدی نزديک به ۲۰ روزنامه&zwnj;نگار در ايران بازداشت شدند. وزارت اطلاعات ايران دليل بازداشت اين روزنامه&zwnj;نگاران را &quot;همکاری آن&zwnj;ها با بی&zwnj;بی&zwnj;سی&quot; اعلام کرده، اتهامی که از سوی اين شبکه تلويزيونی رد شده است<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">علی مطهری يکی از نمايندگان مجلس ايران ايجاد &quot;فضای ناامنی در مطبوعات&quot; را با توجه به نزديک شدن به انتخابات&rlm; رياست&zwnj; جمهوری يازدهم در ايران &quot;به صلاح کشور&quot; ندانسته و گفته است: &quot;تنها يک احضار کافی بود تا افراد مذکور بروند و خودشان را معرفی کنند و نيازی به اين شکل بازداشت نبود<span dir="LTR">.&quot;</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">وی با اعلام اين&zwnj;که &quot;گفته&zwnj;اند اين خبرنگاران اطلاعاتی به شبکه بی&zwnj;بی&zwnj;سی می&zwnj;&rlm;رساندند&quot;، توضيح داده است: &quot;اين روزنامه&zwnj;نگاران واقعاً چه خبری را می&zwnj;توانند به بی&zwnj;بی&zwnj;سی برسانند که بی&zwnj;بی&zwnj;سی به آن دسترسی نداشته باشد<span dir="LTR">.&quot;</span></p> <p dir="RTL">در مقابل شمار بیشتری از نمایندگان مجلس ایران از بازداشت روزنامه&zwnj;نگاران پشتیبانی کرده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دستگيری روزنامه&zwnj;نگاران در تهران، بازتاب جهانی وسيعی داشت و در همه رسانه&zwnj;های مهم کشورهای مختلف در اين مورد خبرهايی منتشر شد. سازمان&zwnj;های مدافع حقوق بشر، عفو بين&zwnj;الملل، گزارشگران بدون مرز و ديده&zwnj;بان حقوق بشر نيز در اين&zwnj;باره اطلاعيه صادر کرده&zwnj;اند<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">کاترين اشتون، مسئول سياست خارجی اتحاديه اروپا نيز با انتشار بيانيه&zwnj;ای نسبت به اين بازداشت&zwnj;ها ابراز نگرانی کرد و با توجه به نزديک بودن انتخابات آينده رياست جمهوری ايران آن را &quot;تهديدهايی با انگيزه سياسی&quot; خواند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>در همین زمینه:</strong></p> <p dir="RTL"><a href="http://www.radiozamaneh.com/news/iran/2013/01/28/24031">بازداشت دو روزنامه&zwnj;نگار ديگر و اعتراض گزارشگران بدون مرز</a></p> https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2013/02/24/24778#comments اخبار ایران اخبار ایران روززنامه نگاران زندانیان سیاسی کیوان مهرگان Sun, 24 Feb 2013 16:58:14 +0000 Maryam 24778 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/02/19/24654 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/02/19/24654" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> حمید رضایی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="264" height="188" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/bazjooee.jpg?1361311700" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL"><span dir="LTR">&zwnj;</span> حمید رضایی - خطر بازداشت، قسمتی از زندگی روزمره یک فعال سیاسی است که تحت حکمرانی یک سیستم دیکتاتوری یا اقتدارگرا نفس می&zwnj;کشد و زندگی می&zwnj;کند. در ایران و در شرایط زمانی حاضر، &quot;فعلاً&quot; یدک کشیدن نام فعال سیاسی موجب بازداشت کسی نمی&zwnj;شود. بر خلاف گذشته که حمل یک برگه اعلامیه یا رد و بدل شدن یک کتاب یا جزوه بین یک شاگرد دبیرستانی و یک معلم سیاسی دلیلی برای مرگ محسوب می&zwnj;شد، اکنون از گستردگی این سبک برخورد در جمهوری اسلامی کاسته شده است.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">معماران امنیتی نظام جمهوری اسلامی اکنون بیشتر با منافع خود به سیستم پیوند دارند تا ایدئولوژی خود. در اینکه نقش ایدئولوژی در ساختار جمهوری اسلامی پر رنگ و تاثیر گذار است همانقدر می&zwnj;توان مطمئن بود که به ایجاد تغییراتی در ایدئولوژی حکومتی&quot; و صد البته در ایدئولوژی&zwnj;های مخالف آن. به دلایل مختلفی که شرح و بسط آن خود نیاز به ارائه مقالات جدی و تحلیل&zwnj;های مبسوط دارد سیستم امنیتی جمهوری اسلامی بعد از روی کار آمدن تیم&zwnj;های به اصطلاح باسواد (برآمده یا گماشته شده از سوی اصلاح&zwnj;طلبان) بسیار پخته&zwnj;تر از قبل شده و از رویکرد صرف به &laquo;سلاخی یا حذف سریع مخالفان&raquo; برنامه&zwnj;هایی مانند &laquo;روش&zwnj;های نرم و فرهنگی&raquo; برای تاثیرگذاری میان مدت و کسب دستاوردهای بلندمدت در دستور کار قرار گرفته است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">سیاست &laquo;جاروکش کردن فعالان سیاسی در خارج از کشور&raquo;، &laquo;گسترش ارزش&zwnj;های مصرفی در بین جوانان&raquo; و موارد از این دست که موضوع بررسی این نوشته نیست، از جمله برنامه&zwnj;های اضافه شده به روال کاری سیستم امنیتی ایران بعد از دوران اصلاحات است. سیاست&zwnj;هایی که فعالان سیاسی بسیاری را در دوگانگی &laquo;هزینه/ فایده&raquo; زمین&zwnj;گیر کرده و با کاهش تعداد فعالان سیاسی در داخل کشور، هم بر شدت و دقت نظارت امنیتی بر آنان افزوده و هم نیروی فعالان سیاسی از کشور خارج شده را هرز داده و افق&zwnj;های سیاسی آنها را متلاشی کرده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">سیاست &laquo;جاروکش کردن فعالان سیاسی در خارج از کشور&raquo;، &laquo;گسترش ارزش&zwnj;های مصرفی در بین جوانان&raquo; و موارد از این دست که موضوع بررسی این نوشته نیست، از جمله برنامه&zwnj;های اضافه شده به روال کاری سیستم امنیتی ایران بعد از دوران اصلاحات است. سیاست&zwnj;هایی که فعالان سیاسی بسیاری را در دوگانگی &laquo;هزینه/ فایده&raquo; زمین&zwnj;گیر کرده و با کاهش تعداد فعالان سیاسی در داخل کشور، هم بر شدت و دقت نظارت امنیتی بر آنان افزوده و هم نیروی فعالان سیاسی از کشور خارج شده را هرز داده و افق&zwnj;های سیاسی آنها را متلاشی کرده است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">سال&zwnj;هاست رویکردی که سیستم امنیتی ایران در برخورد با نیروهای سیاسی در اولویت قرار داده نه استخراج اطلاعات فردی و گروهی یا تعیین و ارزیابی افکار و تلاش برای تغییر آنها که تلاش برای &laquo;به لجن کشیدن&raquo; شخصیت فعالان سیاسی با سوژه&zwnj;های جنسی و مالی است. آنها توانسته&zwnj;اند از طریق دخالت و جاسوسی در زندگی خصوصی فعالان سیاسی، از طریق شنود خطوط تلفن و اینترنت، تعقیب فیزیکی، استفاده از تک&zwnj;نویسی دیگر زندانیان سیاسی و گزارش مخبران و غیره، از مسائل خصوصی، ارتباطات عاطفی، مسائل جنسی و مالی بازداشت&zwnj;شدگان به عنوان حربه&zwnj;ای برای همکاری، ساکت نگهداشتن و یا دلیلی برای راضی شدن فرد به ترک کشور استفاده کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نسل جوان و افراد بی&zwnj;تجربه در مقابله با شرایط بازداشت و بازجویی اگر قصد ماندن در ایران و ادامه فعالیت سیاسی را دارند باید با &quot;علم بازجویی&quot; و &quot;شرایط زندان&quot; آشنایی کامل داشته باشند تا بتوانند زندگی شخصی و اسرار سیاسی خود را در مقابل فشار و هجوم غیر انسانی سیستم امنیتی جمهوری اسلامی حفظ کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>تعریف بازجویی</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در کتاب&zwnj;های آموزشی بازجویان، بازجویی اینگونه تعریف شده است: &laquo;بازجویی هنر به دست آوردن حداکثر اطلاعات از یک شخص تعریف می&zwnj;گردد. هرکس می&zwnj;تواند سوالاتی را از فرد بازداشت شده یا سوژه&zwnj;ای که باید مورد تحقیق قرار بگیرد بپرسد، اما موقعی این کار به صورت یک هنر در می&zwnj;آید که سئوالات آن طوری که باید عنوان گردد و از همه روش&zwnj;های فیزیکی و روانی استفاده شود تا سئوال مناسب در لحظه مناسب پرسیده شود.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در این جزوات آموزشی تاکید شده است که منظور از &laquo;به دست آوردن&raquo;، &laquo;بیرون کشیدن&raquo; است. &laquo;اغلب سوژه متوجه میزان اطلاعاتی نیست که در اختیار دارد، ولی با بازجویی ماهرانه می&zwnj;توان این اطلاعات را از او بیرون کشید.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مربیان به شاگردان خود و کارآموزان بازجویی ارزش&zwnj;هایی را انتقال می&zwnj;دهند: &laquo;به موضوع &quot;حداکثر اطلاعات&quot; توجه زیادی باید مبذول کرد. اینکه سوژه&zwnj;ای بعد از بازجویی توسط شما آزاد شود و سپس مشخص شود اطلاعات بیشتری داشته است که بدون دادن آنها به شما از روند بازجویی خارج شده است ناراحت کننده و مایه ننگ فردی است که برای تسلط بر افکار دیگران آموزش دیده است.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>مهمترین روزهای بازجویی</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&laquo;حداکثر اطلاعات ممکن در جلسات اول بازجوئی باید کسب شود&raquo;. این راهنمای درسی بازجویان در برخورد با فرد بازداشت شده است. روزهای اول بازداشت مهم هستند. برای فردی که سابقه بازداشت ندارد همه چیز ترسناک و هول انگیز است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/shekanjeh222.jpg" style="width: 180px; height: 210px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">انسان موجودی است که قدرت آن را دارد که خود را با سخت&zwnj;ترین فشار&zwnj;ها و دشوارترین شرایط وفق دهد. انسان برای چنین کاری نیاز به &quot;زمان&quot; برای هماهنگ کردن خود با شرایط جدید دارد. پس بازجو باید قبل از آنکه سوژه موفق به جمع و جور کردن خود و خارج شدن از شوک ناشی از شرایط و روابط جدید (به روایتی جهان جدید خود) شود، بیشترین اطلاعات را از او بیرون بکشد.</p> </blockquote> <ul> <li dir="RTL"> <strong>فضاسازی</strong>: بازداشت و اعمال خشونت بی&zwnj;مورد مانند کشیدن اسلحه برای یک فعال سیاسی غیر مسلح، استفاده از دستبند برای محدود کردن حرکات زندانی و چشمبند برای قطع ارتباط بصری زندانی با دنیای اطراف و از بین بردن حس جهت&zwnj;یابی، خواباندن فرد بازداشت شده کف ماشین، بازداشتگاهی با نور زیادتر یا کمتر از حد طبیعی، سکوت اولیه مسئولان بازداشتگاه، القای حس انتظار، و پس از آن توهین و تمسخر و راه بردن زندانی با چشم بسته برای &quot;القای حس وابستگی به زندانبانان و بازجو&quot; و در نهایت قفل شدن در سلول انفرادی و نگهداشتن سوژه در یک محیط بسته و کوچک به سیستم عصبی فردی که با این روند و این محیط آشنا نیست فشار زیادی می&zwnj;آورد. تمرکز او را مختل می&zwnj;کند و قدرت تصمیم&zwnj;گیری او را تحت تاثیر قرار می&zwnj;دهد.</li> <li dir="RTL"> &nbsp;</li> <li dir="RTL"> <strong>خاطرات</strong>: شنیدن خاطرات زندانیان سیاسی و مطالعه آثار مکتوب همانقدر که می&zwnj;تواند آمادگی فرد را برای برخورد با شرایط بازداشت و بازجویی افزایش دهد در شرایط عملی می&zwnj;تواند به عنوان یک فشار روانی روی سوژه اثر کند. ترس از اعمال آنچه که شنیده شده یا مطالعه شده است، یا غافلگیری به علت همسان نبودن آنچه اتفاق می&zwnj;افتد با آنچه سوژه انتظار دارد که به وقوع بپیوندد تاثیر مخربی بر فرد خواهد گذاشت.</li> <li dir="RTL"> &nbsp;</li> <li dir="RTL"> <strong>ارتباطات عاطفی و اجتماعی</strong>: انسان تنها موجود شناخته شده&zwnj;ای است که می&zwnj;تواند جهان را بدون خود تصور کند. انسان می&zwnj;تواند روابط جمعی&zwnj;ای که خود در آنها حضور داشته است را در فقدان خود تصور و تخیل کند. تصور خود بعد از مرگ &minus;که در طول تاریخ قدرت ذهن انسان را در قالب مفاهیم متافیزیکی به رخ کشید &minus; و تصور جهان پیرامونی با همه ارتباطات و مناسباتش در نبود خود، عامل وارد آمدن فشارهای روانی خردکننده به سوژه است.</li> </ul> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">زندانی به دلیل اخلال در مسائلی که به دلیل مسئولیت&zwnj;ها و نقش&zwnj;های اجتماعی، حضور فرد را &quot;لازم&quot; و &quot;ضروری&quot; می&zwnj;نمایاند نیز تحت فشار قرار دارد. نقش زندانی به عنوان پدر، مادر، برادر، خواهر، فرزند، شاغل، صاحب کار و از آن مهم&zwnj;تر نقش او به عنوان جزئی از یک سیستم یا جمع سیاسی در روزهای ابتدایی بازداشت نقش ویرانگری روی سوژه دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <ul> <li dir="RTL"> <strong>آینده</strong>: حتی برای کسی که سابقه بازداشت و بازجویی دارد عامل مبهم &quot;آینده&quot; فشار زیادی را ایجاد می&zwnj;کند. سئوالاتی از قبیل: &laquo;چرا بازداشت شده ام؟&raquo;، &laquo;کی آزاد خواهم شد؟&raquo;، &laquo;با من چه رفتاری خواهند داشت؟&raquo;، &laquo;آیا این بازداشت منجر به صدور حکم زندان خواهد شد؟&raquo; و غیره، مثل خوره به جان زندانی می&zwnj;افتد.</li> </ul> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">هدف بازجو و تیم بازجویی وارد کردن حداکثر شوک ممکن به سوژه برای کنار زدن &laquo;لایه&zwnj;های خودآگاه ذهن&raquo; و استخراج اطلاعات از &laquo;ناخود آگاه&raquo; یا جانشینی یک آگاهی &laquo;دست&zwnj;ساز&raquo; و &laquo;موقت&raquo; در سوژه است. انسان موجودی است که قدرت آن را دارد که خود را با سخت&zwnj;ترین فشار&zwnj;ها و دشوارترین شرایط وفق دهد. انسان برای چنین کاری نیاز به &quot;زمان&quot; برای هماهنگ کردن خود با شرایط جدید دارد. پس بازجو باید قبل از آنکه سوژه موفق به جمع و جور کردن خود و خارج شدن از شوک ناشی از شرایط و روابط جدید (به روایتی جهان جدید خود) شود، بیشترین اطلاعات را از او بیرون بکشد تا حتی بعد از بازگشت کنترل سوژه روی خود، امکان پیگیری سر نخ&zwnj;ها و ردگیری مباحث مطرح شده در جلسات اول بازجویی برای رسیدن به جزئیات و اطلاعات مطرح نشده و پنهان مانده وجود داشته باشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>چرا در شرایط غیر اضطراری از خشونت شدید استفاده نمی&zwnj;شود؟ </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به بازجوها توصیه می&zwnj;شود که در شرایطی که &quot;محدودیت زمانی&quot; و &quot;الزامی حیاتی&quot; برای تخلیه فوری اطلاعات از سوژه وجود ندارد در مراحل اولیه بازجویی از اعمال خشونت جدی علیه سوژه خودداری کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/behrooz_heshmat.jpg" style="width: 180px; height: 209px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">بازجو می&zwnj;خواهد سوژه را برده خود کند. بازجو هیچ نیست، او از شکستن قربانی خود لذت می&zwnj;برد و به این لذت نیاز دارد، چرا که با این لذت تعریف می&zwnj;شود و هویت می&zwnj;یابد. بازجو با برده کردن سوژه احساس اربابی می&zwnj;کند. ارباب به برده نیاز دارد. این بنده است که ارباب را می&zwnj;سازد پس بازجو قدمی فراتر می&zwnj;رود. او برده را می&zwnj;سازد، اما خود را بی&zwnj;نیاز از برده می&zwnj;کند. بازجو در جایگاه خداوندگاری می&zwnj;ایستد. خداوند بر خلاف ارباب به بنده نیازی ندارد. او بی&zwnj;نیاز است.(تصویر: مجسمه فریاد ساخته بهروز حشمت)</p> </blockquote> <p dir="RTL">دلایل این امر این گونه توضیح داده می&zwnj;شود: &laquo;بازجویی یک نوع نبرد خوش و قدرت ادراک است. کسب اطلاعات بدون استفاده از شکنجه مستلزم داشتن هوش و ذکاوت است و شخصی با هوش و قدرت تسلط ذهنی بالا کمیاب است. بنابراین استفاده از از خشونت در مراحل اولیه بازجویی القاکننده ضعف سیستم امنیتی است و &quot;نیاز&quot; سیستم به اطلاعات سوژه است. ذهن و فکر تحقیق کننده با ذهن و فکر سوژه در نبرد است. به محض توسل به خشونت برای کسب اطلاعات، تحقیق&zwnj;کننده (بازجو) خود برتری شخصی که از او تحقیق می&zwnj;کند را پذیرفته است.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">از نظر زمان، پرسنل و نتایج حاصله روش تحت فشار قرار دادن کم صرفه&zwnj;ترین روش برای کسب اطلاعات از سوژه به&zwnj;نظر می&zwnj;رسد. یک شخص نیرومند و مصمم (چه از حیث جسمی و چه روحی) اگر تصور کند در اثر عدم افشای اطلاعات جانش را از دست نخواهد داد، می&zwnj;تواند سخت&zwnj;ترین شکنجه&zwnj;های قابل تصور را تحمل کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در صورتی که از روش تحت فشار قرار دادن استفاده شود ممکن است سه حالت پیش بیاید:<br /> ۱- ممکن است هرچه بازجو بخواهد شخص مورد بازجویی بگوید در حالی که حقیقت نباشد.<br /> ۲- چنانچه شکنجه زیاد باشد ممکن است سوژه تعادل فکری خود را از دست بدهد و اطلاعات غیر واقعی در اختیار بگذارد.</p> <p dir="RTL">۳- ممکن است سوژه دچار نفص عضو شود یا فوت کند و اطلاعاتی که دارد از بین برود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در صورت به کار بردن شکنجه&zwnj;های شدید با موارد قابل اثبات یا مرگ زندانی، تبعات داخلی و بین&zwnj;المللی زیادی برای سیستم امنیتی و حکومت کشور به وجود خواهد آمد. زیرا همیشه ممکن است مردم از آن مطلع شوند و به دلیل رشد شگرف سیستم&zwnj;های ارتباطی و راه&zwnj;های ارتباطی، اخبار و اطلاعات به سرعت بازتاب جهانی پیدا کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>قدرتمند&zwnj;ترین ابزار بازجو</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">قوی&zwnj;ترین و موثر&zwnj;ترین ابزار بازجویی که در دست بازجوست &laquo;استفاده از خود متهم برای فشار آوردن به خویش&raquo; و &laquo;تسلط بازجو بر سوابق، اطلاعات شخصی، اطلاعات امنیتی و مندرجان پرونده است&raquo;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اطلاعات قطعی بازجو درباره سوژه عامل سنجشِ راستی گفته&zwnj;های فرد بازداشت شده و محک اطلاعات اخذ شده است. همچنین بازجوها از اطلاعات غیر موثق، اسم&zwnj;ها و یادآوری گذرای مسائل به صورت &laquo;قطره&zwnj;چکانی&raquo; به عنوان تلنگر استفاده می&zwnj;کنند. این نوع مسائل که در بین بازجوها به &laquo;زدن کدهای ریز&raquo; معروف است، عامل &laquo;گسترش موضوعات بازجویی&raquo;، &laquo;ترس متهم از حجم دانسته&zwnj;های بازجو&raquo;، &laquo;تحریک سوژه به حرف زدن&raquo;، &laquo;به هم ریختن استراتژی سوژه در پیشبرد بازجویی&raquo; و دست بالا گرفتن بازجو نسبت به فرد بازداشت شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>خدایگان و بنده</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&laquo;بازجوئی&raquo; امری متفاوت از &laquo;مجازات&raquo; است. هدف از دستگیری فرد در دنیای پیشامدرن مجازات اوست. انسان در آن دوره تنها جسم است و باید جسم را آزرد، زخم زد و کشت. بدن باید تاوان گناه را بپردازد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/bayan.jpg" style="width: 180px; height: 114px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">زندانی برای حفظ رازهایش با بازجو می&zwnj;جنگد تا زنده بماند. تا از سقوط به حیوانیت جلوگیری کند. از سوی دیگر رازها با زندانی می&zwnj;جنگند. رازها خود را به ناخالصی می&zwnj;آرایند تا با تحویل کمیت به بازجو از کیفیتی با کمیت کمتر دفاع کنند. انسان بدون راز، یک &laquo;تن&raquo; خالی است. یک جسم تهی. روح یعنی راز و بازجو برای کشتن روان به رازها حمله می&zwnj;کند. روح بدون راز تبدیل به ابژه می&zwnj;شود. انسان بدون راز به عنوان برده در مناسبت خدایگان و بنده قرار می&zwnj;گیرد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">انسان چیزی به جز تن نیست. اما در دنیای مدرن جسم انسان فرمانروایی دارد به نام &laquo;روان&raquo; که او باید تاوان گناه (اراده) را بپردازد. جسمی که مرتکب گناه شده است را تنها می&zwnj;توان زخم زد و کشت، اما روانی را که اراده کرده است تا جسم دست به گناه بزند باید وارد فرآیند تغییر- تولید- حذف کرد. دستی را که مرتکب دزدی شده است باید قطع کرد، اما روانی را که ارزشی زاینده یا زاده قدرت را زیر سئوال برده است &minus; به فرض الاهی بودن حکومت &minus; باید &laquo;تغییر&raquo; داد، از او روانی دیگر ساخت و اگر تغییر و &laquo;تولید&raquo; ممکن نباشد باید آن روان را از طریق &laquo;نابود کردن&raquo; اندیشه و سبک اندیشیدن&zwnj;اش حذف کرد. دیگر با کشتن جسم نمی&zwnj;توان اندیشه&zwnj;ای را کشت، پس باید جسم را زنده نگاهداشت تا اندیشه را در او کشت و ارزش یا ارزش&zwnj;های زیر سئوال رفته یا تخریب شده را مجدداً با و در آن جسم بازتولید کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بازجو می&zwnj;خواهد سوژه را برده خود کند. بازجو هیچ نیست، او از شکستن قربانی خود لذت می&zwnj;برد و به این لذت نیاز دارد، چرا که با این لذت تعریف می&zwnj;شود و هویت می&zwnj;یابد. بازجو با برده کردن سوژه احساس اربابی می&zwnj;کند. ارباب به برده نیاز دارد. این بنده است که ارباب را می&zwnj;سازد پس بازجو قدمی فراتر می&zwnj;رود. او برده را می&zwnj;سازد، اما خود را بی&zwnj;نیاز از برده می&zwnj;کند. بازجو در جایگاه خداوندگاری می&zwnj;ایستد. خداوند بر خلاف ارباب به بنده نیازی ندارد. او بی&zwnj;نیاز است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بنابراین بازجو خودش را تبدیل به آینه سوژه می&zwnj;کند. بازجو می&zwnj;خواهد &laquo;سوژه&raquo; را تبدیل به &laquo;ابژه&raquo; کند. در اینجا رابطه&zwnj;ای عاشقانه شکل می&zwnj;گیرد. بازجو می&zwnj;خواهد که سوژه متعلق به او باشد، تفکراتش زاده او باشد، با روش و ارزش&zwnj;های او بیاندیشد و... پس او را به صورت &laquo;ابژه&raquo; می&zwnj;خواهد. از سوی دیگر بازجو باید برای آنکه، در آنچه که تلاش می&zwnj;کند به صورت ابژه در بیاورد بازتولید شود، یعنی روانی را تغییر دهد تا روانی دیگر بیافریند، ابژه را آزاد می&zwnj;خواهد، یعنی او را در نقش &laquo;سوژه&raquo; می&zwnj;خواهد. در این تضاد بین سوژه و ابژه عشق بازجو به زندانی معنا می&zwnj;یابد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>بازجو در زندانی زندگی می&zwnj;کند</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">روانکاوی بزرگترین حمله به روح انسان است. حمله به روح انسان یعنی گرفتن &laquo;راز&raquo; از روح و گرفتن رازآمیزی روح یعنی مرگ روح. بازجو به دنبال رازهای زندانی است تا او را از رازهایش تهی کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">انسان بدون راز تبدیل به حیوان می&zwnj;شود. زندانی برای حفظ رازهایش با بازجو می&zwnj;جنگد تا زنده بماند. تا از سقوط به حیوانیت جلوگیری کند. از سوی دیگر رازها با زندانی می&zwnj;جنگند. رازها خود را به ناخالصی می&zwnj;آرایند تا با تحویل کمیت به بازجو از کیفیتی با کمیت کمتر دفاع کنند. انسان بدون راز، یک &laquo;تن&raquo; خالی است. یک جسم تهی. روح یعنی راز و بازجو برای کشتن روان به رازها حمله می&zwnj;کند. روح بدون راز تبدیل به ابژه می&zwnj;شود. انسان بدون راز به عنوان برده در مناسبت خدایگان و بنده قرار می&zwnj;گیرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بازجو می&zwnj;خواهد به آینه زندانی تبدیل شود، اما رازها مقاومت می&zwnj;کند. روان مقاومت می&zwnj;کند. بازجو می&zwnj;خواهد همه رازهای انسان را بیرون بکشد تا بتواند روانی را جانشین روح او کند. خودش را درون روان زندانی جای دهد. با زندگی جدید زندانی زندگی کند. با زندگی اجتماعی زندانی تکثیر شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>تغییر و تولید </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">برای آنکه مفهومی را بشناسیم باید جهان آن مفهوم را بشناسیم. بازجویی را نمی&zwnj;توان در هر محیطی انجام داد. برای بازجویی باید آزادی زندانی را گرفت. او را از جهان خود جدا کرد و دیوارهای سلول انفرادی را تبدیل به مرزهای جهان جدید زندانی کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/shekanjeh55.jpg" style="width: 170px; height: 234px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">بازجو همزمان با داشته&zwnj;ها به نداشته&zwnj;های زندانی حمله می&zwnj;کند. آنچه را که زندانی به دلیل نوع زندگی و افکار و کرده&zwnj;هایش از دست داده است به او یادآوری می&zwnj;کنند و زندانی را به عنوان خائن به منافع خود در برابر خودش قرار می&zwnj;دهد. مواردی از قبیل اخراج از کار، ضایع شدن حق تحصیل، از دست رفتن زمان لازم برای تحقق آرزوها و خواسته&zwnj;ها (همچون علایق هنری، ورزشی و تفریحی و غیره) از این دست هستند.(تصویر: نقاشی اثر حسین خسروجردی)</p> </blockquote> <p dir="RTL">مشخصات بازجو، محل زندان، نوع برخورد و &quot;سرنوشت&quot; سوژه باید مخفی و به صورت راز باشد. باید مشخصات و روابط دنیای جدید برای زندانی مجهول باشد. برای آنکه رازهای زندانی را بیرون کشید باید او را در برابر رازهای پر تشویشی قرار داد. همزمان باید به روان زندانی حمله کرد. برای این کار از روش&zwnj;های زیر استفاده می&zwnj;شود:</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>الف: در خطر قرار دادن &quot;داشته&quot;ها و &quot;نداشته&quot;های زندانی</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">زندانی در انفرادی به ناظر و قاضی بین دو جهان، دو هستی، دو نوع هستندگی، دو سرنوشت و... تبدیل می&zwnj;شود. زندانی به عنوان یک ابژه سوبژکتیو قابلیت جابه&zwnj;جایی در زمان و پرواز بین آینده و گذشته را می&zwnj;یابد.</p> <p> عقل به روان حمله می&zwnj;کند و اراده و خواست او را زیر سئوال می&zwnj;برد: &laquo;من عامل گریه&zwnj;های همسرم هستم. من دلیل بی&zwnj;قراری فرزندم هستم. من عامل سکته مادرم هستم. من عامل اخراج برادرم از کار هستم. من زندانی شدن را اختیار کرده&zwnj;ام. جسم من به دلیل کارهای من شکنجه می&zwnj;شود. من عامل مرگ خودم هستم. من...&raquo; و به این ترتیب فروپاشی روان آغاز می&zwnj;شود. بازجو و محیط بازجویی با حذف نقش زندانی در رابطه او با افراد و داشته&zwnj;هایش، زندانی را به عنوان عامل در خطر قرار گرفتن یا عامل نابودی داشته&zwnj;هایش به او معرفی می&zwnj;کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بازجو همزمان با داشته&zwnj;ها به نداشته&zwnj;های زندانی حمله می&zwnj;کند. آنچه را که زندانی به دلیل نوع زندگی و افکار و کرده&zwnj;هایش از دست داده است به او یادآوری می&zwnj;کنند و زندانی را به عنوان خائن به منافع خود در برابر خودش قرار می&zwnj;دهد. مواردی از قبیل اخراج از کار، ضایع شدن حق تحصیل، از دست رفتن زمان لازم برای تحقق آرزوها و خواسته&zwnj;ها (همچون علایق هنری، ورزشی و تفریحی و غیره) از این دست هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>ب: تلاش برای از بین بردن گذشته و خاطرات و تعلقات</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">گذشته زندانی از مهم&zwnj;ترین قسمت&zwnj;های راز&zwnj;های اوست. این گذشته باید نابود شود یا ارتباط زندانی با این گذشته قطع شود تا روان گذشته بازتولید نشود و یا در صورت بازتولید دچار تغییرات کیفی شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">آلبوم&zwnj;های عکس، آرشیو&zwnj;های کتاب و موسیقی و غیره، دفترچه&zwnj;های تلفن، دفترهای خاطرات، یادداشت&zwnj;های شخصی، فیلم&zwnj;های خصوصی و چیزهایی از این دست، در تفتیش محل زندگی زندانی به حکم مراجع قضایی توقیف می&zwnj;شوند و در اختیار بازجو قرار می&zwnj;گیرند. بازجو وارد گذشته و زندگی زندانی می&zwnj;شود و شروع به استخراج رازهای زندانی می&zwnj;کند. پس از پایان بازجویی نیز بنا به وضعیت پرونده از بازگرداندن همه یا قسمتی از موارد توقیفی به زندانی خودداری می&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p>بازجو در تلاش برای بنده کردن زندانی است نه کشتن او. بازجو گاهی حتی نیازی به اطلاعات زندانی ندارد. زندانی باید زنده بماند تا با تغییر اندیشه&zwnj;هایش در زندگی جدید، اندیشه&zwnj;های گذشته&zwnj;اش بمیرد. با مرگ زندانی اندیشه&zwnj;ها، روش اندیشیدن و نوع زندگی او زنده خواهد ماند. بنابراین در مقابل &laquo;یادآوری مرگ&raquo; از حربه تطمیع نیز استفاده می&zwnj;کند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">زندانی بعد از آزادی احساس می&zwnj;کند که باید شخصیت و زندگی سابق خود را ترمیم کند و به هویت سابق خود خوراک بدهد. او می&zwnj;خواهد به سراغ گذشته (رازهای) خود برود تا سنجه&zwnj;ای برای قرار دادن خود در دنیای قبلی (قبل از دستگیری) بیابد، اما سنجه&zwnj;ها و کلید صندوق خاطرات و رازهای او توسط بازجو و همکارانش غارت و توقیف شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>ج: بروز قدرت</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بازجو، بازجویی و محیط بازجویی عرصه&zwnj;های بروز قدرت سیستم حاکم هستند. این بروز قدرت حامل یک معناست: &laquo;ما در همه حال ناظر بر شماییم&raquo;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">زندانی در بازجویی با از دست دادن تمام یا بخشی از رازهای خود در معرض این واقعیت قرار می&zwnj;گیرد که &laquo;دیگر خود&raquo;ی با او زندگی می&zwnj;کند، رازهای او را می&zwnj;داند، به دنبال رازهای آینده او خواهد بود، هیچ مرزی برای ورود به زندگی خصوصی و اجتماعی او ندارد و قدرت تغییر روان او و تولید روانی دیگر بر روی ویرانه&zwnj;های روان قبلی او را دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">زندانی بعد از آزادی تلاش برای دگر جلوه دادن خود را آغاز می&zwnj;کند تا امینت خود را حفظ کند. با گذشت زمان این خود جعلی، این نقاب و ماسک، روی خود واقعی اثر می&zwnj;گذارد و در نهایت به خود واقعی زندانی آزاد شده تبدیل می&zwnj;شود. دگردیسی و سپس حیات یک روان جدید.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>ح: تنبیه جسم برای تحت فشار قرار دادن روان</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در طول بازجویی ممکن است جسم زندانی مورد تنبیه قرار بگیرد، اما این شکنجه جسم به عنوان ابزاری برای شکنجه روان به کار برده می&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">روان به عنوان فرمانده جسم باید تاوان وجدانیِ شکنجه جسم که در اثر فرمان او دست به عملی زده است را بپردازد. شکنجه&zwnj;های بدنی مطابق دستورالعمل کتاب&zwnj;های بازجویی مدرن &laquo;باید در مراحل نخست عامل ایجاد تحقیر روان زندانی باشد&raquo;. در صورتی که در این مرحله روان زندانی همچنان به عنوان سوژه در برابر &laquo;ابژه شدن&raquo; مقاومت کند درجه تنبیهات بدنی افزایش می&zwnj;یابد تا آنکه به منتهی درجه خود می&zwnj;رسد و یادآور مرگ به زندانی می&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">گاهی روان زندانی تا درجه (لحظه) مرگ جسم دست به مقاومت می&zwnj;زند و با مرگ جسم، مرگ خود را رقم می&zwnj;زند. تحقیق درباره &laquo;چیستی&raquo; آن بخش از زندگی که می&zwnj;تواند (قدرت آن را دارد) در برابر خود زندگی قرار بگیرد نیازمند کار مفصل و طاقت&zwnj;فرسایی فراتر از سطح این نوشته است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>و: تطمیع</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">برای حذف (اعدام، کشتن و...) زندانی، نیازی به بازجویی نیست. بازجویی نیاز سیستم و بازجو به زنده ماندن زندانی دارد. زندانی تا جایی که رازی (اطلاعاتی) دارد باید زنده بماند چرا که &laquo;با مرگ سوژه اطلاعات او نیز از بین می&zwnj;رود&raquo;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بازجو در تلاش برای بنده کردن زندانی است نه کشتن او. بازجو گاهی حتی نیازی به اطلاعات زندانی ندارد. زندانی باید زنده بماند تا با تغییر اندیشه&zwnj;هایش در زندگی جدید، اندیشه&zwnj;های گذشته&zwnj;اش بمیرد. با مرگ زندانی اندیشه&zwnj;ها، روش اندیشیدن و نوع زندگی او زنده خواهد ماند. بنابراین در مقابل &laquo;یادآوری مرگ&raquo; از حربه تطمیع نیز استفاده می&zwnj;کند. زندانی را تطمیع می&zwnj;کنند تا به او امید بدهند. امید دلیلی برای زنده بودن است. امید دلیل و راهی پیش پای زندانی برای تن ندادن به سختی، تبعات مقاومت و مرگ است.</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/02/19/24654#comments بازجویی حمید رضایی حکومت اسلامی زندانیان سیاسی حقوق انسانی ما Tue, 19 Feb 2013 09:12:55 +0000 society 24654 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/video/24443 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/video/24443" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-emvideo field-field-videoembeded"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <div class="emvideo emvideo-video emvideo-youtube"><iframe id="media-youtube-html5-1" title="YouTube video player" class="media-youtube-html5" type="text/html" width="425" height="350" src="http://www.youtube.com/v/e1uFhwZSFLw?hd=1" frameborder="0"></iframe> </div> </div> </div> </div> <p>هر چیزی و هر کسی داستانی دارد.</p> <p>داستان زندانیان سیاسی در ایران و یادمان&zwnj;های آن&zwnj;ها از زندان اما گویا پایانی ندارد.</p> <p>در ویدیویی که امروز پیش روی شما قرار دارد، پروین، یکی از زندانیان سیاسی در زندان شاه از یکی از یادمان&zwnj;هایش که اکنون ۴۰ سال قدمت دارد، سخن می&zwnj;گوید.</p> <p>پروین ۴۰ سال پیش به همراه همسرش به جرم آزادیخواهی و عدالت&zwnj;خواهی به زندان افتاد و در زندان شهربانی با خمیر نان سر مجسمه&zwnj;ای را ساخت. او پس از مدتی آزاد شد، اما همسرش در زندان ماند. بهمن ۵۷ فرارسید، رژیم شاه سقوط کرد، اما&zwnj;&zwnj; همان زندانیان پیشین این&zwnj;بار نیز به تبعید آمدند.</p> <p>پروین اکنون ۶۲ سال دارد و در آمستردام، در هلند زندگی می&zwnj;کند.</p> <p>مادر پروین پس از ۴۰ سال یادمان آن دوران را برای او فرستاده است. داستان پروین و داستان یادمان او از زندان شهربانی را بشنویم.</p> <p>هر چیزی داستانی دارد.<br /> هر کسی داستانی دارد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>ویدیو: کاری از سهند صاحبدیوانی، رادیو زمانه</p> https://archive.radiozamaneh.com/video/24443#comments خاطرات زندان زندان زندان شهربانی زندانیان سیاسی یادمان های زندان Tue, 12 Feb 2013 15:31:00 +0000 hosseinn 24443 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/02/10/24361 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/02/10/24361" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> در گفت‌وگو با رفیق حسین‌پناهی برادر انور حسین‌پناهی، زندانی سیاسی کرد </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> محسن کاکارش </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="268" height="188" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/zendann.jpg?1360597205" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">محسن کاکارش - با صدور حکم اعدام در سال ۱۳۸۶ برای انور حسین پناهی، زندانی سیاسی کرد به اتهام همکاری با یکی از احزاب کرد، فشار بر خانواده&zwnj; این زندانی نیز آغاز شد.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">حکم انور حسین پناهی اگرچه در دادگاه تجدید نظر به ۱۶ سال زندان کاهش یافت، اما فشارها بر خانواده وی کماکان ادامه داشت تا جایی که اشرف حسین&zwnj;پناهی در حین پیگیری پرونده برادرش در سال ۱۳۸۷ خورشیدی به طرز مشکوکی کشته شد. از آن زمان تاکنون حدود پنجاه تن از بستگان و اعضای این خانواده بازداشت و تبعید شده&zwnj;اند. در آخرین مورد از این بازداشت&zwnj;ها دو عضو دیگر خانواده حسین&zwnj;پناهی، بیش از ده روز است توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده&zwnj;اند و هیچ اطلاعی از سرنوشت آنان در دست نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">خانواده حسین&zwnj;پناهی در روستایی به نام &quot;قروچای&quot; از توابع شهرستان دهگلان در استان کردستان زندگی می&zwnj;کنند. رفیق حسین<span dir="LTR">&zwnj;</span>پناهی، برادر انور حسین پناهی به زمانه می&zwnj;گوید، عضوی از خانواده برای پیگیری وضعیت زندانیان باقی نمانده است، حتی پدر ۸۰ ساله&zwnj;اش را می&zwnj;خواهند به خارج از استان کردستان تبعید کنند. اداره اطلاعات به خانواده حسین&zwnj;پناهی ابلاغ کرده است، اگر خودشان جایی خارج از استان کردستان را انتخاب نکنند، وی را به همدان منتقل خواهند کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">خانواده حسین&zwnj;پناهی تاکنون چندین بار با نوشتن نامه&zwnj;هایی به نهادها و شخصیت&zwnj;های مدافع حقوق بشر ازجمله احمد شهید (گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد)، سازمان دیده&zwnj;بان حقوق&zwnj;بشر و سازمان گزارشگران بدون مرز خواستار آزادی انور حسین&zwnj;پناهی شده&zwnj;اند. در نامه&zwnj;ای که اخیراً این خانواده به احمد شهید نوشته&zwnj;اند، به فشارهای نیروهای امنیتی اشاره کرده&zwnj;اند و از مسدود شدن حساب&zwnj;های بانکی و مصادره اموال&zwnj;شان خبر داده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در پیوند با فشارهای اخیر بر این خانواده، با رفیق حسین&zwnj;پناهی، برادر انور حسین&zwnj;پناهی که خود ساکن کردستان عراق و فعال سیاسی است، گفت&zwnj;وگویی کرده&zwnj;ایم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>چند نفر از اعضای خانواده شما اخیراً بازداشت شده&zwnj;اند. چه اطلاعی از وضعیت آنان دارید؟ </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>رفیق حسین&zwnj;پناهی</strong> - هفته گذشته نیروهای اطلاعات شهرستان قروه در استان کردستان به منزل سه نفر دیگر از اعضای خانواده ما رفتند و با رفتاری فجیع آنها را بازداشت کردند. این سه نفر از بستگان انور حسین&zwnj;پناهی زندانی سیاسی کرد (برادر بزرگ خانواده ما) هستند. پس از چند روز یکی از آنان به نام فایق حسین&zwnj;پناهی را آزاد کردند، ولی هنوز از سرنوشت و مکان دو نفر دیگرهیچ اطلاعی در دست نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;یکی از این دو نفر خواهرزاده انور حسین&zwnj;پناهی و دانشجوی اخراجی است. متاسفانه تاکنون هیچ خبری از او نداریم، فقط به طور غیر مستقیم مطلع شدیم که از زندان اطلاعات شهرستان قروه به سنندج منتقل شده است. عضو دیگر خانواده ما سیروان حسین&zwnj;پناهی نیز مورد شکنجه نیروهای امنیتی واقع شده است. &nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>انور حسین پناهی برادر شما در چه وضعیتی به سر می&zwnj;برد؟ آیا پیش از این بازداشت، از اعضای خانواده یا بستگان شما کسی بازداشت شده بود؟ </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در مدت این شش سال بیش از پنجاه نفر از اعضای خانواده ما توسط نیروهای امنیتی بازداشت و هرکدام به شکلی حکم داشتند. چند تن از آنان به علت فشارهای موجود ناچار به ترک وطن شدند و چند نفر دیگر را به دیگر شهرهای دیگر یا خارج از استان کردستان تبعید کرده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/anvarhosseinpanahi.jpg" style="width: 180px; height: 121px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">رفیق حسین پناهی: تمام حساب&zwnj;های بانکی ما را مسدود کردند. به تازگی برادرم، مبلغ ۱۲ میلیون تومان به حساب بانکی خانواده&zwnj;ام ریخته بود که آنهم مسدود شد و اموالشان را تا اطلاع ثانوی مصادره کرده&zwnj;اند. در همین زمینه پدر ما که ۸۰ سال سن دارد چندین&zwnj;بار به اداره اطلاعات فراخوانده شده است.(عکس: انور حسین پناهی)</p> </blockquote> <p dir="RTL">انور حسین&zwnj;پناهی فعال مدنی اهل روستای قروچای از توابع شهرستان دهگلان پاییز ۲۰۰۷ توسط نیروهای اطلاعات در منزل خودش بازداشت و پس از مدتی به اعدام محکوم شد. این حکم خوشبختانه با تلاش فعالان و نهادهای مدافع حقوق بشر به ۱۶ سال حبس کاهش یافت، ولی از همان سال تا به حال این فشارها مدام بر خانواده ما بوده است و هنوز هم ادامه دارد. در حال حاضر انور حسین&zwnj;پناهی در زندان مرکزی سنندج به سر می&zwnj;برد و در طول شش سال گذشته تنها یک بار به ایشان مرخصی دادند و به تازگی دوباره تحت فشار مسئولان زندان قرار گرفته است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آیا فهرست اسامی این&nbsp; پنجاه نفر بازداشت شده را در اختیار دارید؟ چه حکمی برای آنها صادر شده است؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به دلیل اینکه دستگیری&zwnj;ها به طور پراکنده در سال&zwnj;های گذشته اتفاق افتاده است، متاسفانه فهرست کاملی از بازداشت شدگان در اختیار ندارم، اما با احتساب آن&zwnj;هایی که چند ساعت بازداشت و سپس آزاد شده&zwnj;اند، به طور قطع بیش از ۵۰ نفر هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">حتی یکی از مسئولان اداره اطلاعات چند ماه پیش به این مسئله اشاره کرده بود. جدای از آن تمام مردم منطقه به&zwnj;خصوص مردم روستای قروچای این مسئله را می&zwnj;دانند. اسامی چند تن از آنان که الان در خاطر دارم به شما می&zwnj;گویم:</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">انور حسین&zwnj;پناهی &nbsp;به ۱۶ سال زندان محکوم شده است و هم اکنون در زندان سنندج به&zwnj;سر می&zwnj;برد.</p> <p dir="RTL">ارسلان اولیایی پسر خاله انور به ۱۶ سال زندان محکوم شده و هم اکنون در زندان سنندج به&zwnj;سر می&zwnj;برد.</p> <p dir="RTL">افشین حسین&zwnj;پناهی برادر انور یک سال و چند ماه زندان بود و سپس آزاد شد.</p> <p dir="RTL">بدیع حسین&zwnj;پناهی از بستگان انور یک سال زندان بود و به تازگی آزاد شد.</p> <p dir="RTL">فاروق حسین&zwnj;پناهی پسرخاله انور و شورای روستای قروچای پنج ماه زندانی و سپس آزاد شد.</p> <p dir="RTL">فیض الله حسین پناهی از بستگان انور یک سال زندانی و سپس آزاد شد.</p> <p dir="RTL">مسعود حسین&zwnj;پناهی از بستگان انور شش ماه حبس کشید و سپس آزاد شد.</p> <p dir="RTL">صباح حسین&zwnj;پناهی شش ماه است در زندان به&zwnj;سر می&zwnj;برد و علی&zwnj;رغم اینکه حکمش را کشیده، هنوز آزاد نشده است.</p> <p dir="RTL">سیروان حسین&zwnj;پناهی پسرخاله انور ده روز پیش بازداشت شده است و تاکنون هیچ اطلاعی از سرنوشتش در دست نیست.</p> <p dir="RTL">شیرزاد حسین پناهی ده روز پیش بازداشت شده و از او هم تاکنون هیچ اطلاعی در دست نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>تبعید اعضای خانواده و بستگان شما بیشتر به چه شهرهایی بوده و چگونه صورت گرفته است؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">افرادی که تاکنون تبعید شده&zwnj;اند، سه نفر بودند. اسامی دو تن از آنان مسعود حسین&zwnj;پناهی و بدیع حسین&zwnj;پناهی است. آنان به اتهام همکاری با رسانه&zwnj;های خارجی هرکدام به یک سال زندان محکوم شدند و پس از آزادی به انان ابلاغ کردند که شما حق ندارید در منطقه خودتان زندگی کنید و الان در تهران مشغول کار هستد. در این حکم&zwnj;ها اعلام شده بود، آنان تا اطلاع ثانوی حق ندارند به روستای خودشان (قروچای) برگردند، اما در این حکم&zwnj;ها مشخص نشده بود که در چه شهرهایی باید زندگی کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>چرا نیروهای امنیتی تاکید دارند که نباید در روستای قروچای زندگی کنند؟ چه دلیل یا دلایلی برای ایجاد فشار بر مردم این روستا وجود دارد؟ </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به نظرم دلیل اصلی این است که در حال حاضر خانواده ما چند نفرشان بیرون از ایران هستند و مشغول فعالیت سیاسی و مدنی هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/anvar_hoseinpaniahi.jpg" style="width: 180px; height: 216px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">ما کسی را نداشتیم و تنها کسی که می&zwnj;توانست پرونده انور را پیگیری کند، برادرم اشرف بود. او هم به ناچار دست از پیگیری پرونده انور برنداشت. سرانجام در روز پنجم بهمن ماه ۲۰۰۸ که درخواست پنج&zwnj;هزار نفر از معتمدین و مردم منطقه را می&zwnj;خواست به دادگاه ببرد، جنازه&zwnj;اش نزدیک روستای خودمان پیدا شد. پس از پیگیری در پزشک قانونی معلوم شد، مرگ وی بر اثر ضربه&zwnj;ای شدید بوده که بر سرش وارد شده است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">از سوی دیگر برادر ما انور حسین&zwnj;پناهی یک انسان سرشناس و در بین مردم صاحب نفوذ بود. او قبل از دستگیری فعالیت&zwnj;های فرهنگی داشت. مثلاً برای پیشگیری و ترک اعتیاد جوانان منطقه فعالیت&zwnj;های زیادی می&zwnj;کرد. این نوع فعالیت&zwnj;های برادرم باعث حساسیت&zwnj;های بیشتر مسئولان دولتی شده&zwnj; بود. تا اینکه بازداشت و به اعدام محکوم شد. حکم اعدام برادرم، خانواده را به شدت ناراحت و نگران کرد. از آن روزها به بعد، خانواده ما در مقابل این کار اداره اطلاعات معترض بودند و به نوعی گارد گرفتند. روستای قروچای تقریباً هزار و ۳۰۰ خانوار و جمعیتی بیش از شش هزار نفر دارد. بیشتر آنان فامیل هستند و از بستگان ما محسوب می&zwnj;شوند. اقدامات نیروهای امنیتی و نحوه برخورد آنان همیشه موجب اعتراض و عصبانیت بین مردم روستای قروچای شده است. مردم این روستا از هر طریقی که بتوانند از خانواده ما حمایت می&zwnj;کنند. شاید این هم یکی از دلایل فشار و حساسیت اطلاعات بر مردم این روستا باشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>به طور مشخص فشارهای چند هفته گذشته نیروهای امنیتی بر خانواده شما به چه شکلی بوده است؟ </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">خانواده ما شش سال است زیر فشار نیروهای اطللاعات هستند. تا به امروز ما دچار مشکلات زیادی شده&zwnj;ایم. در تازه&zwnj;ترین این فشارها غیر از بازداشت و تهدیدهای تلفنی، تمام حساب&zwnj;های بانکی ما را مسدود کردند. به تازگی برادرم، مبلغ ۱۲ میلیون تومان به حساب بانکی خانواده&zwnj;ام ریخته بود که آنهم مسدود شد و اموالشان را تا اطلاع ثانوی مصادره کرده&zwnj;اند. در همین زمینه پدر ما که ۸۰ سال سن دارد چندین&zwnj;بار به اداره اطلاعات فراخوانده شده است. به پدرم گفته&zwnj;اند ما ناچاریم شما را به خارج از کردستان تبعید کنیم. اداره اطلاعات مدام و حتی به طور روزانه خانواده ما را مورد تهدید تلفنی قرار می&zwnj;دهند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>اداره اطلاعات چه دلیلی برای تبعید خانواده شما دارد. آیا در این زمینه چیزی به شما گفته&zwnj;اند؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">چند روز پیش که پدرم به اداره اطلاعات فراخوانده شده بود، به وی گفته بودند: به نفع&zwnj;تان هست که این منطقه را ترک کنید، وگرنه ما مکانی را برای شما تعیین می&zwnj;کنیم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این حکم اگرچه به شیوه کتبی اعلام نشده است، ولی از آن روز به بعد چندین&zwnj;بار به خانه ما زنگ زده&zwnj;اند و گفته&zwnj;اند که باید آماده باشید و زیاد فرصت ندارید. باوجود این فشارها پدرم رسماً به آنان گفته است که حاضر به ترک زادگاه خود و منطقه نیست، اما مسئولان حکومتی کماکان اصرار دارند که این حکم باید اجرا شود و خانواده ما این منطقه را ترک کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این حکم باعث عصبانیت و اعتراض مردم شده است. به نظرم اعتراض مردم باعث شده مسئولان قدری این فشارها را کاهش دهند. البته تقریباً هر روز اداره اطلاعات به شیوه&zwnj;های گوناگون به پدرم یادآوری می&zwnj;کنند که باید آماده باشد و منطقه را ترک کنند. مسئولان اداره اطلاعات گفته&zwnj;اند، شهر همدان را در نظر گرفته&zwnj;اند. اگر خانواده ما خودشان اقدام نکنند به اجبار آنان را به همدان منتقل می&zwnj;کنند. آنان به پدرم گفته&zwnj;اند، خانواده شما در منطقه حساسیت ایجاد می&zwnj;کند و در بین مردم مشکل&zwnj;ساز است.&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>در نامه&zwnj;های شما به نهادهای مدافع حقوق بشر آمده است که یکی از اعضای خانواده حسین&zwnj;پناهی به طور مشکوکی کشته شده است. می&zwnj;توانید در این زمینه هم توضیحی بدهید؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بله، بعد از دستگیری انور، برادر دیگرمان به نام اشرف حسین&zwnj;پناهی دنبال پرونده انور را گرفت و در همین زمینه چندین&zwnj;بار توسط اداره اطلاعات شهرستان قروه احضار شد. او را تهدید کردند که نباید دنبال این پرونده را بگیرد و خبررسانی کند.</p> <blockquote><p dir="RTL">تقریباً هر روز اداره اطلاعات به شیوه&zwnj;های گوناگون به پدرم یادآوری می&zwnj;کنند که باید آماده باشد و منطقه را ترک کنند. مسئولان اداره اطلاعات گفته&zwnj;اند، شهر همدان را در نظر گرفته&zwnj;اند. اگر خانواده ما خودشان اقدام نکنند به اجبار آنان را به همدان منتقل می&zwnj;کنند. آنان به پدرم گفته&zwnj;اند، خانواده شما در منطقه حساسیت ایجاد می&zwnj;کند و در بین مردم مشکل&zwnj;ساز است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">ما کسی را نداشتیم و تنها کسی که می&zwnj;توانست پرونده انور را پیگیری کند، برادرم اشرف بود. او هم به ناچار دست از پیگیری پرونده انور برنداشت. سرانجام در روز پنجم بهمن ماه ۲۰۰۸ که درخواست پنج&zwnj;هزار نفر از معتمدین و مردم منطقه را می&zwnj;خواست به دادگاه ببرد، جنازه&zwnj;اش نزدیک روستای خودمان پیدا شد. پس از پیگیری در پزشک قانونی معلوم شد، مرگ وی بر اثر ضربه&zwnj;ای شدید بوده که بر سرش وارد شده است. این پنج&zwnj;هزار نفر گواهی داده بودند که انور هیچ گناهی مرتکب نشده و خواستار لغو حکم اعدامش شده بودند. اشرف می&zwnj;خواست نامه را به کمک آقای محمدصالح نیکبخت (وکیل انور حسین&zwnj;پناهی) به دادگاه تحویل دهد تا شاید در روند بررسی پرونده تاثیری داشته باشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پس از آن حادثه برادر دیگرم افشین که ۱۷ سال سن داشت، به اداره اطلاعات احضار شد. به او هم تذکر دادند که نباید در مورد این پرونده اطلاع&zwnj;رسانی کند و دنبالش را بگیرد. تا اینکه افشین را دستگیر کردند و یک سال در زندان نگهداشتند. برادر جوان ما، چند ماهی است آزاد شده. به دلیل این فشارها ناچار با نوشتن نامه&zwnj;ای به نهادهای بین&zwnj;المللی حقوق بشر پناه آورده&zwnj;ایم. پدرم در نامه&zwnj;ای از دبیر کل سازمان ملل و احمد شهید کمک خواسته است. از همه سازمان&zwnj; و نهادهای حقوق بشر تقاضای کمک داریم. امیدوارم یاری&zwnj;مان دهند و به خانواده&zwnj;ام کمک کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>هم اکنون چه کسی از خانواده شما پیگیر وضعیت زندانیان است؟ </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پس از اتفاقاتی که برای برادرانم افتاد دیگر کسی نیست پیگیر وضعیت و پرونده زندانیان باشد. پدرم پیر است و نمی&zwnj;تواند دنبال این کارها را بگیرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دیگر اقوام و بستگان نیز ترس آن را دارند به سرنوشت اشرف و افشین و بقیه دچار شوند. هم اکنون پنج تن از اعضای خانواده و بستگان ما در زندان به&zwnj;سر می&zwnj;برند. صباح حسین&zwnj;پناهی یک سال پیش به دلیل همین پیگیری&zwnj;ها به زندان افتاد. او شش ماه حکم دارند اما تاکنون آزاد نشده و در زندان شهرستان قروه است. سیروان (خواهر زاده&zwnj;ام) ارسلان اولیایی (پسر خاله&zwnj;ام) و شیرزاد حسین پناهی به دلیل پیگیری پرونده&zwnj;ها بازداشت شدند. اداره اطلاعات شهرستان قروه تهدید کرده، اگر کسی پیگیر شود یا در انعکاس اخبار مربوط به خانواده نقشی داشته باشد، همان سرنوشت را خواهد داشت، که دیده&zwnj;اید. ما مجبور هستیم از هر طریقی شده، صدای خود را به گوش جهانیان برسانیم و از همه بخواهیم تا به یاری ما بشتابند.</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/02/10/24361#comments انور حسین‌پناهی تگ‌ها: حقوق انسانی ما خانواده حسین‌پناهی رفیق حسین‌پناهی زندانیان سیاسی محسن کاکارش کردستان حقوق انسانی ما Sun, 10 Feb 2013 10:54:54 +0000 society 24361 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/haftkoocheh/2012/12/17/22705 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/haftkoocheh/2012/12/17/22705" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> احسان مهرابی* </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="267" height="200" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/zendan_15.jpg?1356120870" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">احسان مهرابی - کسانی که در دو سه سال گذشته گذرشان به بند ۳۵۰ یا بندهای هفت و هشت زندان اوین افتاده است فردی را دیده&zwnj;اند با ظاهری متفاوت و خاص. فردی که یازده سال است در زندان به سر می&zwnj;برد و هر از چند گاه، حکم جدیدی برایش تعیین می کنند تا زندانش ادامه داشته باشد.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">وقتی زندانیان تازه وارد اتهامش را می پرسند، می&zwnj;گوید: &quot;اخلاقی است. با همسر یکی از مسئولین بلندپایه نظام رابطه نامشروع داشته&zwnj;ام.&quot; بعد از چند وقتی که زندانیان با او بیشتر آشنا می شوند، می گوید یکی از مدیران سابق وزارت اطلاعات بوده و جرمش اینکه درباره قتل&zwnj;های زنجیره&zwnj;ای افشاگری کرده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اصلاح&zwnj;طلبانی که خود پیش از این در وزارت اطلاعات دست&zwnj;اندرکار بوده&zwnj;اند و پس از انتخابات سال ۸۸ خورشیدی گذرشان به زندان افتاده است، او را می&zwnj;شناسند و سمتش را برای دیگر زندانیان سیاسی تائید کرده&zwnj;اند، اما سئوال زندانیان سیاسی این است که این مدیر سابق وزارت اطلاعات چرا اتهام خود را اخلاقی و ارتباط نامشروع با همسر مسئول بلندپایه نظام اعلام می کند. پاسخ &quot;رضا ملک&quot; هم این است که &quot;برای انتقام از من زندگی&zwnj;ام را متلاشی کردند. زنم را وادار به طلاق کردند ... من هم می&zwnj;خواهم تلافی کنم و قداست کسی که این بلا را سر من آورده بشکنم.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">حتی برای زندانیانی که خود طعم بازجویی چشیده و بی&zwnj;مرزی رفتار بازجویان را دیده&zwnj;اند، باور حرف&zwnj;های &quot;غلامرضا مکعیان&quot; معروف به&quot; رضا ملک&quot;، سخت است. پس از چند ماهی اما حداقل بخش&zwnj;هایی از روایت این زندانی قدیمی، باورشان می&zwnj;شود؛ چرا که روایت&zwnj;های بسیار می&zwnj;شنوند از پیشنهاد بازجویان به زنان زندانیان سیاسی برای جدایی از همسرشان و آزار کلامی آنان. پس باورشان می&zwnj;شود که این اتفاق&zwnj;ها استثنا نیست و رویه معمول است. درباره این ماجرا بازجویان و قضات گویا عدالت جنسیتی را هم رعایت می&zwnj;کنند. قاضی صلواتی و قاضی مقیسه گاه به بعضی از مردانی که حکم زندان همسرانشان سنگین است پیشنهاد داده&zwnj;اند تا از همسرشان جدا شوند، یا اینکه همسر دوم اختیار کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>بازجویی و همسر زندانیان سیاسی </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پای همسر زندانیان سیاسی از همان روزهای اول بازجویی به میان می&zwnj;آید؛ وقتی بازجویان سعی می کنند آنان را شریک دراتهام زندانیان جلوه دهند و تهدید کنند که دستگیرشان می&zwnj;کنند. جمله &quot;زنت را هم می&zwnj;آوریم همین جا&quot;، تکیه کلام اکثر بازجویان است. هنگام کتک زدن زندانیان بازجویان یک جمله را خیلی دوست دارند تکرار کنند: &quot;دوست داریم زنت را هم بیاوریم اینجا تا کتک خوردنت را ببیند.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="https://encrypted-tbn1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ7YLDBbJ3vF-nbYJhdH2ggnupHGJUjVQYavszH7QdYX1E9Wj_vTQ" style="width: 180px; height: 171px;" />بازجویان از تلاش های خود برای بدبین کردن زندانیان سیاسی به همسرانشان ابایی ندارند، بلکه این شیرین&zwnj;کاری خود را برای زندانیان دیگر هم تعریف می کنند.عبدالله مومنی، زندانی سیاسی بند ۳۵۰ برای زندانیان دیگر روایت می کرد که بازجوی مشهور زندانیان سیاسی که &quot;سید&quot; نامیده می&zwnj;شود با لذت وافری ادعا می&zwnj;کرده که &quot;مطالبی را درباره همسر یک زندانی به او گفتم و او پیش من با سیلی به صورت همسرش زد&quot;.</p> </blockquote> <p dir="RTL">بعضی از زندانیان هم روایت می&zwnj;کنند که حکم بازداشت همسرشان پیش رویشان نهاده شده است و به همین دلیل تن به خواست بازجویان داده&zwnj;اند<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این رفتارها درباره زندانیان مختلف دیر و زود دارد، اما سوخت و سوز ندارد. پرسیدن درباره اختلاف&zwnj;های زناشویی هم رسم معمول بازجویان است و تکرار این جمله که: &quot;گویا با زنت خیلی راحت نیستی&quot;. اگر کسی از همسرش جدا شده باشد که تازه اول ماجرا است و جزئی&zwnj;ترین دلایل جدایی را با اشتهای سیری&zwnj;ناپذیری می&zwnj;پرسند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">آزار زندانیان محدود به محیط زندان نیست و کار بعضی از زندانیان به خانه هم می&zwnj;کشد. روایت مشهوری است بین زندانیان سیاسی بازداشت شده پس از انتخابات سال ۸۸، از آزار خانواده یکی از مقامات دولت محمد خاتمی توسط بازجویان. بازجویان برای اینکه این زندانی را به وحشت بیندازند، یا به تعبیری &quot;دلش را آتش بزنند&quot; او را به خانه&zwnj;اش می&zwnj;برند و یک بازجو به بهانه گفتن نکته&zwnj;ای مهم همسرش را به اتاقی می&zwnj;برد و زندانی را در بیرون اتاق نگه می&zwnj;دارند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بازجویان از تلاش های خود برای بدبین کردن زندانیان سیاسی به همسرانشان ابایی ندارند، بلکه این شیرین&zwnj;کاری خود را برای زندانیان دیگر هم تعریف می کنند. عبدالله مومنی، زندانی سیاسی بند ۳۵۰ برای زندانیان دیگر روایت می کرد که بازجوی مشهور زندانیان سیاسی که &quot;سید&quot; نامیده می&zwnj;شود با لذت وافری ادعا می&zwnj;کرده است که &quot;مطالبی را درباره همسر یک زندانی به او گفتم و او پیش من با سیلی به صورت همسرش زد&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">روابط با زنان هم یک سئوال متداول است که حتی در بازجویی&zwnj;ها آن را مکتوب هم می&zwnj;کنند. ابایی هم ندارند نام افراد را بنویسند: &quot;تمام روابط شخصی خود با خانم... را توضیح دهید.&quot; شوهردار و غیر شوهردار هم فرقی نمی&zwnj;کند. نام یک زندانی سیاسی زن را می&zwnj;آورند و از زندانی سیاسی می&zwnj;پرسند او را می&zwnj;شناسی؟ وقتی جواب مثبت باشد سئوال دیگر این است: &quot;این همانی نیست که با او رازهای مگو داشتی؟&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>تشویق همسران زندانیان سیاسی به طلاق</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&quot;می&zwnj;دانستی شوهرت با فلانی رابطه دارد&quot;، هم پای ثابت گفته&zwnj;های بازجویان به زنان زندانیان سیاسی است. این روش&zwnj;های بازجویان پس از چند ماهی افشا شد و همسران بسیاری از بازداشت&zwnj;شدگان پس از انتخابات سال ۸۸ در دیدارهای خود با یکدیگر عهد کردند که هیچ گفته&zwnj;ای درباره همسرانشان را باور نکنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">اگر کار زندانیان سیاسی از بازداشت به زندان بکشد، بسته به نوع زندان مزاحمت&zwnj;های جدید آغاز می&zwnj;شود؛ مزاحمت&zwnj;هایی که نشان آن را می&zwnj;توان در برخی از بیانیه&zwnj;های زندانیان دید. سال گذشته تعدادی از زندانیان سیاسی زندان رجایی&zwnj;شهر از &quot;پیشنهادهای بی&zwnj;شرمانه&quot; ماموران زندان به همسرانشان خبر دادند و نوشتند: &quot;جناب آقای دولت&zwnj;آبادی از چه اظهار ندامت کنیم؟ از دخالت ماموران اطلاعاتی و امنیتی و دادستانی در خصوصی&zwnj;ترین لایه&zwnj;های زندگی بازداشت&zwnj;شدگان بی&zwnj;پناه؟ یا از پیشنهادهای بی&zwnj;شرمانه ماموران نسبت به همسران و خواهرانمان؟<em><span dir="LTR"> &quot;</span></em></p> </blockquote> <p dir="RTL">اینها همه مصائب همسران زندانیان سیاسی نیست. آنان وقتی در راهروهای دادستانی و دادگاه دنبال کار همسران خود هستند باید طعنه&zwnj;های بسیار تحمل کنند. تازه اگر کارشان به قضاتی چون مقیسه و صلواتی بیفتد که اول ماجرا است. اگر زن باشند تشویق به طلاق گرفتن می&zwnj;شوند و اگر مرد باشند قیافه این قضات تا آخر عمر در ذهنشان می&zwnj;ماند وقتی با خنده&zwnj;های خود می&zwnj;گویند: &quot;تنها نمان، ما برای گرفتن همسر دوم مجوز قانونی می&zwnj;دهیم.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اگر کار زندانیان سیاسی از بازداشت به زندان بکشد، بسته به نوع زندان مزاحمت&zwnj;های جدید آغاز می&zwnj;شود؛ مزاحمت&zwnj;هایی که نشان آن را می&zwnj;توان در برخی از بیانیه&zwnj;های زندانیان دید. سال گذشته تعدادی از زندانیان سیاسی زندان رجایی&zwnj;شهر از &quot;پیشنهادهای بی&zwnj;شرمانه&quot; ماموران زندان به همسرانشان خبر دادند و نوشتند: &quot;جناب آقای دولت&zwnj;آبادی از چه اظهار ندامت کنیم؟ از دخالت ماموران اطلاعاتی و امنیتی و دادستانی در خصوصی&zwnj;ترین لایه&zwnj;های زندگی بازداشت&zwnj;شدگان بی&zwnj;پناه؟ یا از پیشنهادهای بی&zwnj;شرمانه ماموران نسبت به همسران و خواهرانمان؟<span dir="LTR"> &quot;</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مهدی محمودیان دیگر زندانی مقیم زندان رجایی&zwnj;شهر هم در نامه خود خطاب به رهبری خبر داده بود که &quot;بازجویان با همسران جوان برخی زندانیان به دفعات تماس می&zwnj;گیرند تاجایی که آن&zwnj;ها مجبور شده&zwnj;اند گوشی&zwnj;های موبایل خود را خاموش یا تعویض کنند&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">زندانیان بند ۳۵۰ اوین گویا کمتر با این مزاحمت&zwnj;ها گرفتارند، اما فشار بر خانواده برخی از آنان همچنان ادامه دارد، تا آنجا که ابوالفضل قدیانی، عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی گفته، یکی از بازجوهای ارشد سپاه پاسداران با نام مستعار &quot;اوسط&quot; و با نام واقعی &quot;علی انواری&quot; که در اطلاعات سپاه فعالیت می&zwnj;کند و از افراد نزدیک به حسین طائب، فرمانده قرارگاه ثارالله سپاه است، از همسر علیرضا رجایی، روزنامه&zwnj;نگار و زندانی سیاسی خواسته است از شوهرش طلاق بگیرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ابوالفضل قدیانی که زندان شاه را نیز تجربه کرده برای رئیس قوه قضائیه نوشته که این اقدامات بازجویان روی ساواک را هم سفید کرده است. آنانی که می&zwnj;خواهند روایت زندان&zwnj;های جمهوری اسلامی در سه سال گذشته محدود نشود یادآور می&zwnj;شوند که نظیر این جمله قدیانی را پیشتر نیز بسیاری نوشته اند، ازجمله آیت&zwnj;الله منتظری، قائم مقام رهبری که به آیت&zwnj;الله خمینی نوشت: &quot;جنايات اطلاعات شما و زندان&zwnj;های شما روی شاه و ساواك شاه را سفيد كرده است؟&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پاسخ آیت&zwnj;الله خمینی برآشفتن بود و گفتن اینکه: &quot;آیا من هم از شاه بدترم؟&quot; پاسخی که گویا تا سالیان سال در جمهوری اسلامی تکرار می&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>پانویس:</strong></p> <p dir="RTL">احسان مهرابی، خبرنگار سابق روزنامه &quot;اعتماد ملی&quot; یک سالی را در بند ۳۵۰ زندان اوین سپری کرده و این نوشته حاصل حضور وی در زندان و شنیدن روایت دیگر زندانیان سیاسی حول موضوع آزار همسران زندانیان سیاسی است.</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/haftkoocheh/2012/12/17/22705#comments احسان مهرابی اوین بازجو زنان زندانیان سیاسی هفت کوچه Mon, 17 Dec 2012 08:19:20 +0000 society 22705 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/11/27/22080 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/11/27/22080" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="278" height="200" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/sattar-beheshti-450.jpg?1354468737" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">نعیمه دوستدار- ستار بهشتی، وبلاگ&zwnj;نویسی که نهم آبان سال جاری توسط مأموران پلیس فتا بازداشت شد، خیلی زود مورد توجه رسانه&zwnj;های ایران و جهان قرار گرفت.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">او که تنها چند روز بعد از بازداشت درگذشت، یک کارگر ساده بود با دغدغه&zwnj;های اجتماعی و سیاسی که آنها را در وبلاگ خود منتشر می&zwnj;کرد. پیگیری&zwnj;های خبرنگاران برای انتشار وضعیت او و تلاش برای پیداکردن مسببان مرگ او، باعث شد نمایندگان مجلس و مقامات قضائی ایران موضوع را پیگیری کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نتیجه این پیگیری&zwnj;ها تاکنون این بوده که دادستانی تهران با انتشار اطلاعیه&zwnj;ای اعلام کرده است که چند مامور پلیس در پرونده مرگ آقای بهشتی متهم هستند و در تحقیقات از آنها نتایج روشن&zwnj;کننده&zwnj;ای به دست آمده است. علاوه بر این، مهدی دواتگری، از اعضای کمیسیون امنیت ملی مجلس ایران که مأمور پیگیری پرونده درگذشت ستار بهشتی در بازداشتگاه پلیس است، خواهان کناره&zwnj;گیری فرمانده پلیس فتا از سمت خود شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مهدی دواتگری دوشنبه، ششم آذر به خبرگزاری فارس گفته که تخلف پلیس در پرونده ستار بهشتی محرز است و آنها آقای بهشتی را &quot;بدون دستور قضائی&quot; و به طور &quot;کاملاً غیرقانونی&quot; نگهداری کرده&zwnj;اند. بر این اساس، ماموران پلیس با وجود دستور قاضی برای انتقال ستار بهشتی به بازداشتگاه آگاهی، او را به &quot;تحت&zwnj;نظرگاه&quot; فتا (پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات) منتقل کرده&zwnj;اند. مامور رسیدگی به پرونده ستار بهشتی در مجلس ایران اکنون گفته است که &quot;ابراز برائت پلیس فتا از اشتباه صورت گرفته که منجر به هزینه برای نظام شده، با برکناری یا استعفای فرماندهی پلیس فتا امکان&zwnj;پذیر است&quot;. به این ترتیب به نظر می&zwnj;رسد حکومت ایران باز هم تلاش می&zwnj;کند تا با سلب مسئولیت از خود، موضوع قتل ستار بهشتی را به چند فرد محدود کند و از پاسخگویی طفره برود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پیشتر، پزشکی قانونی ایران در گزارش نخست خود اعلام کرده بود که در پنج نقطه از بدن آقای بهشتی، به ویژه در کتف، دست و پای او آثار کبودی مشاهده شده و در ساق پای چپ او هم ساییدگی دیده شده است. با این حال دادستانی تهران در اطلاعیه خود ادعا کرده بود که &quot;در معاینه جسد آقای بهشتی هیچ نشانه&zwnj;ای از بیماری منجر به فوت یافت نشده و محتمل&zwnj;ترین علت منجر به فوت می&zwnj;تواند پدیده شوک باشد که در صورت احراز ایراد ضربه یا ضربات به نقاط حساس بدن یا فشارهای شدید روانی، این عوامل می&zwnj;تواند عامل شوک مذکور باشد&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ادعاهای گوناگون درباره علت مرگ ستار بهشتی در حالی مطرح می&zwnj;شود که مادر این وبلاگ&zwnj;نویس، در گفت&zwnj;و گو با مسیح علی&zwnj;نژاد، گفته است که کفن فرزندش در زمان دفن خونی بوده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>از شوک تا خشونت</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ادعای مرگ ستار بهشتی بر اثر شوک، نخست این سئوال را در ذهن بر می&zwnj;انگیزد که آیا شوک روانی می&zwnj;تواند منجر به مرگ شود و این ادعا تا چه حد پایه علمی دارد؟ آیا برای کسی که یک بار بازجویی شده، در شرایط سخت کاری قرار داشته و گفته می&zwnj;شود کارگر بوده و در عین حال در وبلاگش می&zwnj;نوشته، ممکن است شوک روحی بدان حد برسد که نتواند طاقت بیاورد؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="" style="width: 180px; height: 141px;" />عباس مودب، روانشناس: مسائلی مانند کشته شدن ستار بهشتی نیز احساس امنیت در جامعه را از بین می&zwnj;برد و در نتیجه آن، وقتی کسانی که مسئول امنیت هستند، نمی&zwnj;توانند امنیت کسی را که بازداشت شده است تامین کنند، اعتماد عمومی از بین می&zwnj;رود و در سطح جامعه ترس و وحشت ایجاد می&zwnj;شود و ممکن است ادامه این روند به ایجاد خشونت در جامعه هم منجر شود. همه اینها البته بستگی به شدت وضعیت دارد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">عباس مودب، روانشناس در گفت&zwnj;وگو با زمانه در این زمینه می&zwnj;گوید: &quot;باید نخست از زاویه روانشناسی شوک را تعریف کنیم. چون از نظر روانشناسی، اگر یک حادثه غیر قابل انتظار روی شما اثر شدید بگذارد، شوک روانی ایجاد می&zwnj;شود؛ اما پزشکان جور دیگری نگاه می&zwnj;کنند و شوک به دلایل پزشکی ممکن است به شکل&zwnj;های مختلفی ایجاد &zwnj;شود. هر شوکی عوارض خاص خود را دارد، اما اینکه شوکی به مرگ منتهی شود، در صورتی است که شوک خیلی بزرگ باشد؛ یک عامل خارجی می&zwnj;خواهد. چیزی مثل اینکه در خانه نشسته باشی و هواپیمایی مقابل خانه&zwnj;ات بیفتد. در این صورت، ایست قلبی منجر به مرگ می&zwnj;شود. در واقع در این موارد، خود شوک مهم نیست، مسئله عامل بیرونی است، اما این مسئله هست که هر شوکی لزوماً به مرگ منتهی نمی&zwnj;شود.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پرسش دیگری که در این زمینه مطرح می&zwnj;شود این است: اگر این فرض را بپذیریم، آیا حکومت در برابر بحران&zwnj;های روحی جامعه مقصر است و انتشار این اخبار چه اثری بر وضعیت روانی جامعه دارد و چه واکنش&zwnj;هایی را برخواهد انگیخت؟ عباس مودب در این زمینه نیز می&zwnj;گوید: &quot;اصل قضیه در هر جامعه، نیاز افراد به احساس ایمنی و آرامش است. اگر افراد احساس ناامنی کنند، اضطراب وحشت یا خشونت ایجاد می&zwnj;شود. پاسخ به این سئوال بستگی دارد به اینکه شدت ناامنی چقدر باشد. اگر من فرض کنم بیرون خانه امنیت نیست و اگر از خانه بیرون بروم، کیف مرا می&zwnj;دزدند، احساس ناامنی می&zwnj;کنم و ممکن است موقع خروج از خانه چوب بگذارم توی کیفم یا ممکن است اگر بدانم پلیس هم از من حمایت نمی&zwnj;کند، مسلسل هم همراه خود ببرم. مسائلی مانند کشته شدن ستار بهشتی نیز احساس امنیت در جامعه را از بین می&zwnj;برد. در نتیجه آن، وقتی کسانی که مسئول امنیت هستند، نمی&zwnj;توانند امنیت کسی را که بازداشت شده است تامین کنند، اعتماد عمومی از بین می&zwnj;رود و در سطح جامعه ترس و وحشت ایجاد می&zwnj;شود و ممکن است ادامه این روند به ایجاد خشونت در جامعه هم منجر شود. همه اینها البته بستگی به شدت وضعیت دارد. مثلاً در شرایط فعلی ممکن است تنها روی وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها اثر بگذارد و در روند کار آنها خلل ایجاد کند یا اگر موارد اینچنینی بیشتر شود، بر همه زندانی&zwnj;ها اثر بگذارد. واکنش&zwnj;ها هم می&zwnj;تواند متفاوت باشد. ممکن است وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها هم واکنش&zwnj;های متفاوتی نشان بدهند، دست به اسلحه ببرند یا فرار کنند یا به هر طریقی تلاش کنند که به زندان نروند. این واکنش بسته به افراد مختلف فرق می&zwnj;کند.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">عباس مودب، در پاسخ به این سئوال که اتفاقی که منجر به مرگ ستار بهشتی شده تا چه حد ممکن است از نظر روانشناسی سیاسی حکومت ایران عمدی تلقی شود، می&zwnj;گوید: &quot;نمی&zwnj;توان این را قطعاً بیان کرد، اما مسلم این است که چنین روشی در سیستم&zwnj;هایی که به طور عمدی چنین کارهایی را انجام بدهند به طور مقطعی عمل می&zwnj;کند، ولی در دراز مدت عمل نخواهد کرد، چون واکنش جامعه هم عوض خواهد شد و کم کم به خشونت جمعی می&zwnj;انجامد.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>نظامی که پاسخگو نیست</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">میان اعمال خشونت و پیشرفت حقوق شهروندی در جامعه ارتباط وجود دارد و برخی زمینه&zwnj;های اجتماعی در شکل&zwnj;گیری این نوع خشونت&zwnj;ها و منجر شدن به این نوع مرگ&zwnj;ها وجود دارد. می&zwnj;توان شکل بروز این نوع خشونت&zwnj;ها را در نهادهای انتظامی و امنیتی ایران، بررسی کرد؛ اینکه چه رابطه&zwnj;ای بین اعمال خشونت و سرمایه اجتماعی وجود دارد و از اساس این نوع خشونت محصول چه زمینه اجتماعی است؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQbT0hwXhs5wIAmakhpBDOTERpwKtVonVxCdg48k9QWr0gb6n_5TA" style="width: 180px; height: 120px;" />به اعتقاد احمد علوی، اقتصاددان و پژوهشگر روش&zwnj;شناسی علوم اجتماعی، به دلیل نبودن نظارت بر این نهادها و نارسایی جامعه مدنی، نهادهای انتظامی ایران به سازمان&zwnj;هایی تبدیل شده&zwnj;اند که حداکثر خشونت را برای حداقل کنش اعمال می&zwnj;کنند. او می&zwnj;گوید: &quot;کشته شدن ستار یک پدیده استثنائی نیست و مشابه چنین عمل مجرمانه دائم در ایران اتفاق می&zwnj;افتد و تنها بخش کوچکی از این حوادث برای جامعه آشکار می&zwnj;شود. در حالی که این اتفاق سیستماتیک و گسترده و مدیریت شده است. نظام چند لایه امنیتی ایران تاریخی از حوادث را در خاطره خود دارد که بسیاری از آنها بازگو نشده است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">احمد علوی، اقتصاددان و پژوهشگر روش&zwnj;شناسی علوم اجتماعی، در پاسخ به این سئوال به زمانه می&zwnj;گوید: &quot;زمینه اصلی اجتماعی چنین رفتاری این است که جامعه ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه، از نوعی دوگانگی رنج می&zwnj;برد. نهادهای امنیتی کاریکاتوری از نهادهای امنیتی مدرن در جوامع پیشرفته هستند؛ درحالی که باید منبع مشروعیت کارشان برخاسته از آرا و انتخاب شهروندان باشد و در چارچوب منافع شهروندان عمل کنند. حال آنکه نیروی انتظامی نه برخاسته از اراده و آرا و نهادهای انتخابی شهروندی است، نه در چهارچوب قانونی شفاف و بازدارنده و نه نظارتی مردمی قرار دارد و پاسخگوست و اساساً آموزش و مکانیسم آموزش آنها با منافع اکثریت مردم سازگاری ندارد. این نهادها برای دفاع از ولایت و شرع البته با برداشت رهبر حکومت طراحی شده&zwnj;اند. این نگاه از بالا به این نهادها تزریق می&zwnj;شود و وقتی ولایت مورد تهدید حداقلی قرار می&zwnj;گیرد، بر اساسا آن نگاه هرمی، واکنش حداکثری نشان می&zwnj;دهند. آنها در واقع ظاهر نهادهای مدرن را دارند، اما در باطن مدافع نظم سلطانی شرقی و البته در قالب ولی فقیه هستند. این ناسازگاری در در ساختار آنها وجود دارد. چنین امری در استبداد شرقی و سلطانیسم ایرانی چنین تفسیر می&zwnj;شود که نیروی نظامی همان ابواب جمعی و نوکران سلطان هستند.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به اعتقاد احمد علوی، به دلیل نبودن نظارت بر این نهادها و نارسایی جامعه مدنی، نهادهای انتظامی ایران به سازمان&zwnj;هایی تبدیل شده&zwnj;اند که حداکثر خشونت را برای حداقل کنش اعمال می&zwnj;کنند. او می&zwnj;گوید: &quot;کشته شدن ستار یک پدیده استثنائی نیست و مشابه چنین عمل مجرمانه دائم در ایران اتفاق می&zwnj;افتد و تنها بخش کوچکی از این حوادث برای جامعه آشکار می&zwnj;شود. در حالی که این اتفاق سیستماتیک و گسترده و مدیریت شده است. نظام چند لایه امنیتی ایران تاریخی از حوادث را در خاطره خود دارد که بسیاری از آنها بازگو نشده است. شکنجه علیه متهمان به بزهکاری، متهمان به قاچاق و جرایم عادی نیز به شدت در کلانتری&zwnj;ها و نیروی انتظامی اعمال می&zwnj;شود و حتی جامعه مدنی به دلیل عقب&zwnj;ماندگی ممکن است نسبت به این نوع خشونت واکنش نشان ندهد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مبنای چنین رفتار منفعلانه&zwnj;ای هم کمبود همبستگی اجتماعی و نبود نظارت جامعه مدنی و پاسخگو نبودن نهاد قدرت و نظام سیاسی در مقابل مردم است. در جامعه مدرن، حکومت مردم را نمایندگی می&zwnj;کند و نمی&zwnj;تواند علیه موکل خود خشونت بورزد، اما در ایران،&zwnj; انتظار عدالت حکومت نسبت به موکلینش بی&zwnj;جاست، چون منبع مشروعیت&zwnj;شان جای دیگری است. دولت عادل بنا به تعریف آن در فلسفه سیاسی دولتی است که در تعهداتش نسبت به شهروندان خطا نمی&zwnj;کند. وقتی اختیارات حکومت چنان فراگیر است که در همه مسائل مردم دخالت می&zwnj;کند، در مقابل هرچیزی هم شدیدترین واکنش را نشان می&zwnj;دهد. در این مورد هم قدرت افسارگسیخته&zwnj; پاسخگو نیست و در ضعف نظارت جامعه مدنی، ارگان&zwnj;هایش دست به این اقدام می&zwnj;زنند.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>رابطه قتل ستارها با ساختار حکومت ایران</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="https://encrypted-tbn2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQQlnWAM6CAa0_yiA6gwQgbYahXjQJ51cNH7n-erVXWAdm4cp2AdQ" style="width: 180px; height: 108px;" />در چهارچوب دولت عدل که در فلسفه سیاسی مطرح است، دولت نمی&zwnj;تواند شهروند خود را چنین شکنجه کند و اگر چنین کند، از آن دولت سلب مشروعیت می&zwnj;شود و اساساً دولت از نظراخلافی و سیاسی اعتباری نخواهد داشت. در ایران اما چنین نیست. هرچند دولت با ساختار دوگانه خود مثلاً برخی میثاق&zwnj;های بین&zwnj;المللی را می&zwnj;پذیرد، اما در عمل تنها در مورد منافع رهبر پاسخگو است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">نمی&zwnj;توان درباره قتل زندانیانی مانند ستار بهشتی صحبت کرد و رابطه این قتل&zwnj;ها را با ساختار حکومت ایران جویا نشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به نظر می&zwnj;رسد عواملی در حاکمیت وجود دارد که اجازه می&zwnj;دهد چنین قتل&zwnj;هایی اتفاق بیفتد. احمد علوی در این زمینه می&zwnj;گوید: &quot;اگر ساختار نیروی انتظامی را با دیگر کشورها مقایسه کنیم، &zwnj;می&zwnj;بینیم که مثلاً در سوئد، مدیران نیروهای انتظامی از طرف نمایندگان مردم نظارت می&zwnj;شوند و نمایندگان احزاب و جامعه مدنی پلیس را کنترل می&zwnj;کنند و پلیس هم بر اساس قوانین مفصل آموزش داده می&zwnj;شود که بر اساس حقوق شهروندی عمل کنند، اما در ایران آنها تنها در مقابل نظام ولایی پاسخگو هستند. پاسخگو نبودن در مقابل مردم، از نظام سلب مسئولیت می&zwnj;کند و او هم موضوع را به گردن افراد و اشخاص می&zwnj;اندازد تا استعفا دهند و فراموش شوند و موضوع دور زده شود. در چهارچوب دولت عدل که در فلسفه سیاسی مطرح است، دولت نمی&zwnj;تواند شهروند خود را چنین شکنجه کند و اگر چنین کند، از آن دولت سلب مشروعیت می&zwnj;شود و اساساً دولت از نظراخلافی و سیاسی اعتباری نخواهد داشت. در ایران اما چنین نیست. هرچند دولت با ساختار دوگانه خود مثلاً برخی میثاق&zwnj;های بین&zwnj;المللی را می&zwnj;پذیرد، اما در عمل تنها در مورد منافع رهبر پاسخگو است.&quot;</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/11/27/22080#comments حکومت اسلامی زندانیان سیاسی ستار بهشتی شکنجه قتل نعیمه دوستدار حقوق انسانی ما Tue, 27 Nov 2012 22:10:01 +0000 society 22080 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/11/18/21796 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/11/18/21796" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="250" height="161" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/296654_1961212110523_1249432704_31723034_2884485_n-1.jpg?1353231615" /> </div> </div> </div> <p>عليرضا روشن، خبرنگار روزنامه شرق که به پنج سال حبس محکوم شده بود، برای اجرای حکم به زندان اوين رفت<span dir="LTR">.</span></p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به گزارش منابع خبری، اين خبرنگار که به يک سال حبس تعزيری و چهار سال حبس تعليقی محکوم شده صبح روز شنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۱ به زندان اوين رفت<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">عليرضا روشن از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به &nbsp;&quot;اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنيت ملی&quot; بوده محکوم شده است. گفته می&zwnj;شود این خبرنگار به دليل &quot;همکاری وی با تارنمای خبری مجذوبان نور&quot; به اين اتهام محکوم شده است. تارنمای مجذوبان نور به پوشش اخبار مربوط به دروايش در ايران می&zwnj;پردازد<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">عليرضا روشن همچنين در شهريور ماه سال ۱۳۹۰ نيز در جريان بازرسی دفتر تارنمای مجذوبان نور توسط نيروهای امنيتی، بازداشت و پس از گذراندن بيش از يک ماه حبس انفرادی در بند امنيتی ۲۰۹ زندان اوين با قرار کفالت آزاد شد.&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">عليرضا روشن از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به &nbsp;&quot;اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنيت ملی&quot; بوده محکوم شده است. گفته می&zwnj;شود این خبرنگار به دليل &quot;همکاری وی با تارنمای خبری مجذوبان نور&quot; به اين اتهام محکوم شده است&nbsp;</p> </blockquote> <p>&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پس از انتخابات بحث&zwnj;برانگيز دهمين دوره رياست جمهوری در ايران، ده&zwnj;ها روزنامه&zwnj;نگار در ايران بازداشت و به حبس محکوم شده&zwnj;اند<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ژان فرانسوا ژوليارد، دبير اول گزارش&zwnj;گران بدون مرز سال گذشته طی نامه&zwnj;ای به ناوی پيلای، کمسير عالی حقوق بشر سازمان ملل خواهان توجه وی به &quot;تشديد سرکوب عليه روزنامه&zwnj;نگاران، شهروند وب&zwnj;نگاران، جامعه مدنی و گسترش سانسور رسانه&zwnj;ها و سانسور اينترنت در ايران&quot; شد<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">به گفته دبير اول گزار&zwnj;ش&zwnj;گران بدون مرز، اين وضعيت &quot;فاجعه&zwnj;بار&quot;، نيازمند پاسخی &quot;فوری&quot; از سوی کميساريای عالی حقوق بشر است<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">گزارش&zwnj;گران بدون مرز که انجمنی غيردولتی در دفاع از آزادی رسانه&zwnj;ها و حقوق بشر می&zwnj;گويد از فردای انتخابات مورد مناقشه خرداد ۱۳۸۸ ايران، &quot;جنگ همه جانبه&zwnj;ای&quot; عليه روزنامه&zwnj;نگاران و وب&zwnj;نگاران آغاز شد<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">گزارش&zwnj;گران بدون مرز می&zwnj;گويد پس از انتخابات رياست&zwnj;جمهوری ايران در سال ۱۳۸۸ &quot;بيش از ٢٠٠ روزنامه&zwnj;نگار و وب&zwnj;نگار در ايران بازداشت و زندانی شدند<span dir="LTR">.&quot;</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اين انجمن غيردولتی مدافع آزادی اطلاع&zwnj;رسانی از ناوی پيلای خواسته است با &quot;جديت&quot; از حقوق زندانيان عقيدتی که در شرايطی &quot;غير انسانی&quot; در زندان بسر می&zwnj;برند و قربانی &quot;تضعيقات و اعمال فشارهای هر روزه&zwnj; مقامات مسوول هستند&quot; دفاع کند و برای آزادی روزنامه&zwnj;نگاران وب&zwnj;نگاران زندانی در ايران تلاش کند<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">گزارشگران بدون مرز، ايران را &quot;بزرگ&zwnj;ترين&quot; زندان روزنامه&zwnj;نگاران در خاورميانه می&zwnj;داند<span dir="LTR">.</span></p> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/11/18/21796#comments اخبار ایران اخبار ایران زندانیان سیاسی علیرضا روشن Sun, 18 Nov 2012 06:39:21 +0000 Maryam 21796 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/11/13/21649 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/11/13/21649" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> مریم حسین‌خواه </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="356" height="200" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/sattarbeheshti.jpg?1353176251" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">مریم حسین&zwnj;خواه - نام ستار بهشتی٬ وبلاگ&zwnj;نویسی که ۱۳ آبان ماه ۱۳۹۱ در اثر شکنجه در زندان جان باخت٬ در هفته گذشته بارها تیتر یک بسیاری از رسانه&zwnj;های فارسی زبان داخل و خارج از ایران شد٬ اما کمتر کسی ستار بهشتی را می&zwnj;شناسد.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تنها چیزی که در این خبرها از ستار منتشر شده این است که او کارگری ۳۵ ساله و اهل رباط کریم٬ منطقه&zwnj;ای در جنوب تهران بود که وبلاگی به نام &quot;<strong><a href="http://magalh91.blogspot.co.uk/">انتقاد</a></strong>&quot; داشت. آنچه درباره او منتشر شده این است که ستار در سال ١٣٨٢ در پیوند با اعتراض&zwnj;های دانشجویی دستگیر و مدتی را در بازداشت به&zwnj;سر برده بود و در جریان رویدادهای دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در ایران چندین بار از تظاهرات اعتراضی مردم و حضور مأموران فیلمبرداری کرده و آن را در اختیار رسانه&zwnj;ها قرار داده بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">از لابه&zwnj;لای برخی مصاحبه&zwnj;ها با خانواده ستار بهشتی نیز می&zwnj;شود فهمید که ستار تنها نان&zwnj;آور خانواده&zwnj;اش بوده و از مادر بیمارش نگهداری می&zwnj;کرده است. او خواهری جوان با نوزادی چند ماهه دارد که ماموران امنیتی برای ساکت کردن خواهرش او را تهدید کرده&zwnj;اند که نگران نوزادش باشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>گفت&zwnj;وگوی بهنام دارایی&zwnj;زاده با حسن نایب&zwnj;هاشم، فعال حقوق بشر را در این زمینه بشنوید:</strong></p> <p dir="RTL"><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20121112_HasanNayebhashem_Human_Rights_Torture_Iran_BehnamDaraeiZadeh.mp3"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon.jpg" style="width: 273px; height: 31px;" /></a></p> <p dir="RTL"><strong><span dir="RTL">گزارش کلاله پارسا درباره پرونده ستار بهشتی را بشنوید</span></strong>:</p> <p dir="RTL"><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20121114_Sattar_Beheshti_Kolaleh.mp3"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon.jpg" style="width: 273px; height: 31px;" /></a></p> <p dir="RTL"><strong>گفت&zwnj;وگوی سراج&zwnj;الدین میردامادی با عبدالکریم لاهیجی، حقوقدان و فعال حقوق بشر را در این زمینه بشنوید:</strong></p> <p dir="RTL"><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20121111_Seraj_Siasi.mp3"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon.jpg" style="width: 273px; height: 31px;" /></a></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نویسنده وبلاگ <a href="http://shogheetehad.wordpress.com/">&quot;<strong>شوق اتحاد، رویای همبستگی</strong>&quot;</a> یکی از دوستان ستار که از طریق وبلاگش با او آشنا شده است، می&zwnj;گوید که ستار در یکی از سالگرد&zwnj;های ناآرامی&zwnj;های کوی دانشگاه در هجدم تیرماه٬ تحت تاثیر برخورد نیروهای پلیس با معترضان قرار گرفت و وبلاگ&zwnj;نویسی را شروع کرد. نخستین وبلاگ او در سرویس بلاگفا بود و پس از آن در دو سال گذشته در وبلاگ انتقاد می&zwnj;نوشت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این چند خط تمام اطلاعاتی است که درباره ستار منتشر شده و از او نیز همچون صدها زندانی سیاسی گمنام که سال&zwnj;ها در گوشه زندان عمر طی می&zwnj;کنند یا جان خود را از دست می&zwnj;دهند چیزی جز تاریخ بازداشت و نوع اتهام و تاریخ مرگ در دست نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>وبلاگ&zwnj;نویسی و مبارزه سیاسی</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اتهام ستار اما، وبلاگ نویسی بود و نوشته&zwnj;های او که از آبان&zwnj;ماه ۱۳۹۰ در وبلاگ &quot;انتقاد&quot; منتشر می&zwnj;شدند شاید بتواند تصویری از آنچه او بود و می&zwnj;اندیشید را ارائه دهد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="https://encrypted-tbn3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTA5XLgFmaClxP9Oo7Lbi1t1T91EELrd3uENaVQxKuxCAuGMWvJAg" style="width: 180px; height: 193px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">ستار بهشتی از زندانیان سیاسی فارغ از اینکه وابسته یا نزدیک به کدام طیف یا گروه سیاسی باشند، حمایت می&zwnj;کرد و جایی نوشته بود: &quot;من یک ایرانی عاشق وطنم ایران هستم و هدفم تعویض این حکومت دیکتاتوری، بصورت مسالمت&zwnj;آمیز است. هرچند می&zwnj;دانم این امر ناممکن به نظر می&zwnj;رسد و حتماً در این راه باید هزینه بدهیم.&quot;</p> </blockquote> <p dir="RTL">ستار در وبلاگش نوشته بود که خود را &quot;مبارز سیاسی&quot; نمی&zwnj;داند و عضو و طرفدار هیچ حزب و گروهی نیست. او بارها در نوشته&zwnj;هایش از احزاب اصلاح&zwnj;طلب، سلطنت&zwnj;طلب&zwnj;ها و برخی گروه&zwnj;های اپوزیسیون خارج از ایران به تندی انتقاد کرده بود و با وجود شرکت در اعتراض&zwnj;های پس از انتخابات ریاست&zwnj;جمهوری خود را طرفدار جنبش سبز ارزیابی نمی&zwnj;کرد و نوشته بود: &quot;من طرفدار آقایان موسوی و کروبی نیستم، اما با دل وجان از هر انسانی که رو به مردم بیاورد،&nbsp;و برای کشور عزیزمان این خاک پاک آریایی صادقانه تلاش کند، حمایت می&zwnj;کنم. برای من فرقی نمی&zwnj;کند آن شخص روحانی باشد یا انسانی معمولی. برای من انسانیت و شرف یک شخص مهم است<span dir="LTR">.</span>&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">با این وجود او از زندانیان سیاسی فارغ از اینکه وابسته یا نزدیک به کدام طیف یا گروه سیاسی باشند، حمایت می&zwnj;کرد و جایی نوشته بود: &quot;من یک ایرانی عاشق وطنم ایران هستم و هدفم تعویض این حکومت دیکتاتوری، بصورت مسالمت&zwnj;آمیز است. هرچند می&zwnj;دانم این امر ناممکن به نظر می&zwnj;رسد و حتماً در این راه باید هزینه بدهیم.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مروری بر نوشته&zwnj;های دو ساله او نشان می&zwnj;دهد که بیشتراز هرچیز یک شهروند عادی منتقد بود که برای بیان اعتراضش جایی جز وبلاگش نداشت و با زبانی ساده و در عین حال تند و گزنده درباره اتفاق&zwnj;های سیاسی روز می&zwnj;نوشت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آرمان، آرزو و مادری بیمار </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ستار بهشتی در یکی از پست&zwnj;های وبلاگش در پاسخ به ایمیل یکی از خوانندگان که پرسیده بود: هدف گروه شما، از فعالیت چیست و به دنبال چه آرمان و آرزویی هستید؟ نوشته بود: &quot;من هم مثل همه انسان&zwnj;های معمولی دیگر هستم! حتی بسیاری از اوقات برای تهیه مخارج خودم و سرورعزیزم، مادرم در سختی هستم و بسیار اوقات برای خرید داروهای مادرم در مشقت بسر می&zwnj;برم. بگذریم خدا می&zwnj;داند. من این قسمت را ننوشتم که خود را تبرئه از سخن&zwnj;های دوستان کنم&nbsp;و با افتخار می&zwnj;گویم، بی&zwnj;طرف هستم از هیچ شخصیت و حزب خاصی طرفداری نمی&zwnj;کنم، و برای خودم به صورت مستقل فعالیت دارم، تعصب خاصی به هیچ حزب و شخصیت خاصی ندارم جز وطنم ایران.&quot;</p> <blockquote><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><img alt="" src="https://encrypted-tbn2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSGiwMelqqM_O9BAMh9lI4iAAIUJdFjtQWg7YHIyb5PjofUx-Hs9g" style="width: 180px; height: 113px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">از لابه&zwnj;لای برخی مصاحبه&zwnj;ها با خانواده ستار بهشتی نیز می&zwnj;شود فهمید که ستار تنها نان&zwnj;آور خانواده&zwnj;اش بوده و از مادر بیمارش نگهداری می&zwnj;کرده است. او خواهری جوان با نوزادی چند ماهه دارد که ماموران امنیتی برای ساکت کردن خواهرش او را تهدید کرده&zwnj;اند که نگران نوزادش باشد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">مذهبی نبود و در صفحه فیس بوکش که با نام &quot;شهاب آزادی&quot; در آن فعالیت می&zwnj;کرد و چندباری در وبلاگش به آنجا ارجاع داده نوشته بود که تنها خدا را قبول دارد و دینی را قبول ندارد و دین را &quot;وجدان درونی یک انسان&quot; می&zwnj;داند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در میان نوشته&zwnj;هایش جز چند ارجاع کوتاه به مادرش و نداشتن وابستگی و دلبستگی به هیچ گروه و حزب سیاسی هیچ&zwnj;گاه از خودش و روزهایش نمی&zwnj;نوشت و فقط یکی دوبار از درس خواندنش نوشته بود. نزدیکانش اما گفته&zwnj;اند که تحصیلاتش در حد دیپلم بوده است. شاید قصد ادامه تحصیل داشته و برای کنکور درس می&zwnj;خوانده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در نوشته&zwnj;های او البته اشاره به درس خواندن، هم هربار به بهانه بیان مسائل دیگر بوده است؛ مثل آن روزی که برای درس خواندن به پارک رفته بوده است. در وبلاگ او می&zwnj;خوانیم: &quot;چند روز قبل درپارک نشسته بودم، دلم خوش بود دارم درس می&zwnj;خوانم. روی صندلی پارک نشسته بودم، ناگهان پیرمرد ضعیفی که او را می شناختم آمد پهلوی من نشست و گفت: پسرم&nbsp;۱۰۰تومان&nbsp;به من می&zwnj;دهی؟ کتابم را بستم. با تعجب پرسیدم، پدرجان&nbsp;۱۰۰تومان می&zwnj;خواهی چه کار؟! گفت گرسنه هستم. دیروزتا الان چیزی نخوردم. می&zwnj;خواهم یک نان بخرم. گفتم پدرجان&nbsp;نان ۱۵۰تومان است.۵۰تومان دیگر را چه می&zwnj;کنی؟&nbsp;گفت به نانوایی التماس می&zwnj;کنم. می&zwnj;دهد!&nbsp;گفتم پدر جان چه کاری است یک بار به من رو بیندازی، یک بار به نانوا؟ راست می&zwnj;گفت خانه بنده خدا را می&zwnj;شناسم و از وضعیتش خبردارهستم. بگذریم٬ آنچه از دستم برآمد انجام دادم وبه خدا واگذارکردم.&nbsp;اما بعد از آن دیگر بسیار در خود فرو رفتم. فکر کردم چگونه، این پیرمرد یا بسیاری هم چون او باید روزگارخود را به سرببرند؟ پیش خودم فکرمی&zwnj;کردم چرا ما ایرانی&zwnj;ها اینقدردر رنج هستیم و خود مقصر آن هستیم.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>فقر و وضعیت نابسامان اقتصادی مردم</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">فقر و وضعیت نابسامان اقتصادی مردم، تنها چیزی بود که قلم ستار بهشتی را از سیاست و عتاب قرار دادن مقامات مختلف دولتی در ایران به سوی دیگری می&zwnj;چرخاند. به قول خودش &quot;همیشه نمی&zwnj;توان از سیاست نوشت، گاهی باید غم دل را نوشت. غمی که گفتن و نگفتنش جگر انسان را می&zwnj;سوزاند.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://www.peykeiran.com/userfiles/image/Aks/000_20_aks/satar_behshti_nameh.jpg" style="width: 180px; height: 256px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">ستار که در محله&zwnj;ای فقیرنشین زندگی می&zwnj;کرد و از نزدیک شاهد رنج همسایگانش بود، بارها و بارها در مذمت سکوت نوشته بود و اینکه باید در برابر &quot;ظلم&quot; ایستادگی کرد. او اغلب از وضعیت زندانیان سیاسی و وقایع سیاسی کشور و سخنان دولتمردان برای اثبات آنچه &quot;اوضاع نابسامان کشور&quot; می&zwnj;دانست، شاهد می&zwnj;آورد و گاه به مسائل اجتماعی اشاره می&zwnj;کرد و می&zwnj;نوشت: &quot;شاید عده&zwnj;ای بگویند به ما چه ربطی دارد، كارسیاست است! ما نه این طرف هستیم نه آن طرف. ما زندگی خودمان را می&zwnj;كنیم. با كسی كاری نداریم. ما خنثی هستیم، اما بنده به عنوان یک ایرانی در این مطلب ثابت می&zwnj;كنم كه در حكومت دیكتاتور و خودكامه، انسان بی&zwnj;طرف و خنثی وجود ندارد.&quot;</p> </blockquote> <p dir="RTL">در یکی از همین نوشته&zwnj;ها بود که از پیرزنی نوشت که در خیابان تکدی می&zwnj;کرد: &quot;چند ماهی بود صبح&zwnj;ها از راهی که می&zwnj;گذشتم پیرزنی کهنسال در سرما و گرما بر روی زمین تکدی&zwnj;گری می&zwnj;کرد، تا جایی که ازدستم برمی&zwnj;آمد کمک می&zwnj;کردم. گاهی که جیب خودم خالی بود٬ از آن مسیر رد نمی&zwnj;شدم&nbsp;، دلیلش هم این بود دلم می&zwnj;سوخت که نمی&zwnj;توانم کمک کنم و خجالت می&zwnj;کشیدم . می&zwnj;گفتم چرا پیرزنی با این سن وسال، رنگ پریده، بیمار، به جای استراحت درعذاب کشیدن بسرببرد. تا امروز دیدم ایشان سرجای هرروزش فوت کرده .نمی&zwnj;دانستم خوشحال باشم یا ناراحت؟! خوشحال باشم که پیرزن بیچاره از زجر کشیدن راحت شد و یا ناراحت باشم آخرعمرش درعذاب گذشت. هرچند از اینگونه افراد و گرفتارتر از این افراد در جامعه ما کم نیستند<span dir="LTR">...</span>&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ستار که در محله&zwnj;ای فقیرنشین زندگی می&zwnj;کرد و از نزدیک شاهد رنج همسایگانش بود، بارها و بارها در مذمت سکوت نوشته بود و اینکه باید در برابر &quot;ظلم&quot; ایستادگی کرد. او اغلب از وضعیت زندانیان سیاسی و وقایع سیاسی کشور و سخنان دولتمردان برای اثبات آنچه &quot;اوضاع نابسامان کشور&quot; می&zwnj;دانست، شاهد می&zwnj;آورد و گاه به مسائل اجتماعی اشاره می&zwnj;کرد و می&zwnj;نوشت: &quot;شاید عده&zwnj;ای بگویند به ما چه ربطی دارد، كارسیاست است! ما نه این طرف هستیم نه آن طرف. ما زندگی خودمان را می&zwnj;كنیم. با كسی كاری نداریم. ما خنثی هستیم، اما بنده به عنوان یک ایرانی در این مطلب ثابت می&zwnj;كنم كه در حكومت دیكتاتور و خودكامه، انسان بی&zwnj;طرف و خنثی وجود ندارد. نمی&zwnj;تواند انسان بی&zwnj;طرف و خنثی باشد. كسانی كه می&zwnj;گویند ما كار به سیاست نداریم و بی&zwnj;طرف هستیم، آیا اعتیاد در خانه شما نیست؟ در همسایگی شما نیست ؟ در محله شما نیست؟ آیا فقر و فحشا كه هزاران جرم و جنایت می&zwnj;آورد، درخانه شما نیست؟ درهمسایگی شما نیست؟ در محله شما نیست؟ و یا این خطرها به زندگی شما نزدیك نیستند؟ می&zwnj;خواهم باور كنم این خطرها از شما و خانواده شما دور هستند و شما از این خطرها در امان مانده&zwnj;اید! آیا شما در این جامعه آزاد هستید هرلباسی كه بخواهید بپوشید و آزادانه در خیابان راه بروید؟ آیا می&zwnj;توانید هر طور كه دوست دارید زندگی كنید؟ آیا امنیت دارید هر وقت كه خواستید خانواده&zwnj;اتان را بیرون بفرستید و مطمئن باشید مشكلی برای آنان پیش نمی&zwnj;آید؟ با اطمینان می گویم: نه نمی&zwnj;توانید! نه می&zwnj;توانید از خطرهای دسته اول كه نام بردم دوری كنید، نه ازخطرهای دسته دوم؟!&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">جای دیگر نوشته بود: &quot;خود را فریب ندهیم با جملات. به ما ربطی ندارد. ما كاره&zwnj;ایی نیستیم؟! چون درحكومت ظلم بی&zwnj;طرفی معنا ندارد یا ظلم را به جان می&zwnj;خری ونابود می&zwnj;شوی و یا روبه&zwnj;روی ظلم می&zwnj;ایستی و نابودش می&zwnj;كنی. در برابر ظلم در آزادی، در زندان باید مبارزه كرد حتی به قیمت جان. دوستان بیدار شویم كه دیگران تاوان خواب ما را ندهند. آن عزیزان می&zwnj;گویند: خوابید بیدارشوید، مستید هوشیار شوید، در ترسید قها ر شوید.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>به مادرت بگو لباس سیاه بپوشد</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ستار بهشتی در وبلاگش که تنها ابزار او به عنوان یک شهروند عادی بود، مسئولان کشور را از رهبر جمهوری اسلامی گرفته تا رئیس جمهور و نمایندگان مجلس و هرکس که دستی در قدرت داشت مواخذه می&zwnj;کرد و از سوی دیگر از زندانیان گمنامی می&zwnj;نوشت که شاید کمتر تیتر رسانه&zwnj;ها بودند؛ از <a href="http://magalh91.blogspot.co.uk/2011/10/blog-post_31.html">&nbsp;<strong>مصطفی دانشجو، وکیل دراویش گنابادی</strong></a>؛ از علی اخوان، فعال کارگری؛ از علی رزاقی، فعال سیاسی شهر مشهد؛ از <strong><a href="http://magalh91.blogspot.co.uk/2011/11/32.html">خالد اسدی، فعال کارگری</a></strong>؛ از داریوش اجلالی، دانشجوی دانشگاه یاسوج و بسیاری دیگر چون اینان.</p> <blockquote><h3 dir="RTL"> &nbsp;</h3> <p>آخرین پست وبلاگش را هشتم آبان ماه &nbsp;تنها یک روز پیش از بازداشتش پس از آن&zwnj;که از سوی ماموران امنیتی مورد تهدید قرار گرفته بود نوشت. به او گفته بودند: &quot;به مادرت بگو به زودی رخت سیاه باید بپوشد، وراجی زیاد می&zwnj;کنی، دهان گشادت را نمی&zwnj;بندی.&quot; ستار گفته بود: &quot;کاری انجام نمی&zwnj;دهم که لازم به بستن دهانم باشد، چیزی که می&zwnj;بینم و می&zwnj;شنوم را می&zwnj;نویسم.&quot;</p> </blockquote> <p dir="RTL">آخرین پست وبلاگش را هشتم آبان&zwnj; ماه تنها یک روز پیش از بازداشتش پس از آن&zwnj;که از سوی ماموران امنیتی مورد تهدید قرار گرفته بود نوشت. به او گفته بودند: &quot;به مادرت بگو به زودی رخت سیاه باید بپوشد، وراجی زیاد می&zwnj;کنی، دهان گشادت را نمی&zwnj;بندی.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ستار گفته بود: &quot;کاری انجام نمی&zwnj;دهم که لازم به بستن دهانم باشد، چیزی که می&zwnj;بینم و می&zwnj;شنوم را می&zwnj;نویسم.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">جواب شنیده بود: &quot;هرکاری بخواهیم می&zwnj;کنیم، هر رفتاری را انجام می&zwnj;دهیم شما باید خفه شوید و اطلاع&zwnj;رسانی نکنید وگرنه خفه خواهید شد بدون نام ونشان! بدون اینکه کسی بداند چه برسر شما آمده<span dir="LTR">!</span>&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تهدیدشان را عملی کردند. ستار، شهروندی که اعتراضش به وضعیت&zwnj; موجود را در وبلاگ شخصی&zwnj; و صفحه فیس&zwnj;بوکش می&zwnj;نوشت، در تاریخ ٩ آبان ماه ١٣٩١ توسط پلیس فتا دستگیر و به مکانی نامعلوم منتقل شد. او پس از چهار روز در تاریخ ۱۳ آبان ماه در اثر شکنجه&zwnj;هایی که طی مدت بازداشتش تحمل کرده بود جان باخت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ستار در آخرین نوشته&zwnj;اش خطاب به ماموران امنیتی که وی را به سکوت فراخوانده بودند٬ نوشت: &quot;شما اگر از اطلاع&zwnj;رسانی هراس دارید یا ازحکومت کناره&zwnj;گیری کنید و یا ظلم نکنید. شما بازداشت نکنید، شکنجه ندهید، سلاخی نکنید تا اطلاع&zwnj;رسانی هم نشود... اطلاع&zwnj;رسانی از وضعیت هر انسان در حال ظلم و ستم کشیدن وظیفه تک تک افراد یک جامعه است، و هرکس در این کار کوتاهی کند به خود و به وجدان خود خیانت کرده است! پس ما را از تهدیدات خود نترسانید. چون ترسی در دل ما نیست، دیگر جای ترسی نمانده، شلاق و شکنجه شدن، ما را از اطلاع&zwnj;رسانی کردن باز نمی&zwnj;دارد. اگر شعار شما این است که ما بازداشت می&zwnj;کنیم، شکنجه می&zwnj;دهیم. شما سکوت کنید! شما اطلاع رسانی نکنید<span dir="LTR">!</span> شعار ما هم این است. پابه میدان گذاشتیم در این مبارزه یا از قفس تن رهایی می&zwnj;یابیم یا قفس ظلم شما رادرهم می&zwnj;شکنیم<span dir="LTR">.</span>&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">او آخرین پست وبلاگش را با جمله همیشگی خودش به پایان برد: &quot;زنده و پاینده ایرانی و ایران. جانم فدای ایران&quot; و این بار به راستی جانش را فدا کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>در همین زمینه:</strong></p> <p dir="RTL"><strong><a href="http://radiozamaneh.com/node/21645">حداد عادل خراسان و همکار لاجوردی، مسئول پرونده ستار بهشتی</a></strong></p> https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/11/13/21649#comments زندانیان سیاسی ستار بهشتی شکنجه فقر مریم حسین خواه حقوق انسانی ما Tue, 13 Nov 2012 11:42:02 +0000 society 21649 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/11/05/21389 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/11/05/21389" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> فرشاد محمدی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="354" height="200" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/zendanian_8.jpg?1352492564" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">فرشاد محمدی - در طول سالیان گذشته بسیاری از فعالان سیاسی و اجتماعی در جریان مبارزه با حکومت&zwnj; پهلوی اول و دوم و همچنین جمهوری اسلامی، ماه&zwnj;ها و سال&zwnj;های بسیاری را در زندان&zwnj;ها به&zwnj;سر بردند؛ حبس&zwnj;هایی طولانی&zwnj;مدت در زندان&zwnj;هایی با حداقل امکانات.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در طول حیات ۳۳ ساله جمهوری اسلامی، مقامات قضائی بار&zwnj;ها از تعریف جرم سیاسی خودداری کرده&zwnj;اند و حتی از اساس منکر وجود زندانی سیاسی شده&zwnj;اند. این درحالی است که حکومت فعالان سیاسی و اجتماعی را عموماً با اتهام&zwnj;هایی از قبیل اقدام علیه امنیت ملی، توهین به مقدسات، تبلیغ علیه نظام و غیره به زندان محکوم می&zwnj;کند با این امید که با جدا شدن آنان از جامعه، وضع موجود را با دست بازتری کنترل کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تلاش رسانه&zwnj;های آزاد و وب&zwnj;سایت&zwnj;های حامی حقوق بشر برای توضیح شرایط زندان عموماً در مقاطعی بوده است که زندانیان سیاسی با شرایط ویژه&zwnj;ای روبه&zwnj;رو شده&zwnj;اند. اعتصاب غذای اعتراضی زندانیان، ممنوعیت &zwnj;ملاقات یا عدم دسترسی به تلفن و همچنین شرایط بد بهداشتی و یا احیانا شیوع بیماری در زندان ازجمله مواردی هستند که بیشتر به آن&zwnj;ها پرداخته می&zwnj;شود، اما اگر خبر یا شرایط ویژه&zwnj;ای در مورد زندانی وجود نداشته باشد، به فراموشی سپرده می&zwnj;شود؛ حال آنکه زندگی در زندان همچنان جریان دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">برنامه زندگی روزمره زندانی سیاسی چیست؟ وقتی که به اصطلاح حوصله آنان سر می&zwnj;رود با چه چیز&zwnj;هایی می&zwnj;توانند خود را سرگرم کنند؟ شرایط زندگی در زندان چگونه است؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این&zwnj;ها بخشی از پرسش&zwnj;هایی هستند که با علی عجمی، فعال دانشجویی دانشگاه تهران درمیان گذاشته&zwnj;ایم که از بهمن ماه ۸۸ تا بهمن ماه ۹۰ به مدت دوسال از عمر خود را در زندان (یکسال در بند ۳۵۰ زندان اوین و یکسال هم در سالن ۱۲ اندرزگاه چهار زندان رجایی&zwnj;شهر کرج) به&zwnj;سر برده است. او می&zwnj;گوید: به محض اینکه انفرادی تمام می&zwnj;شود و بازجویی و دورانی که در دست وزارت اطلاعات هستید تمام می&zwnj;شود و شما وارد بند عمومی می&zwnj;شوید، چون فضای تازه برای شما تازگی دارد معمولاً یک هفته&zwnj;ای طول می&zwnj;کشد تا با آدم&zwnj;های جدید آشنا شوید و در فضای تازه جا بیفتید. بعد از آن روزمرگی شروع می&zwnj;شود. البته روزمرگی تعبیر بدی است؛ بگوییم زندگی عادی شروع می&zwnj;شود فکر می&zwnj;کنم بهتر است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>زندانبان و قوانین داخل زندان</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">زندانی ناچار است که روز&zwnj;ها وشب&zwnj;های بسیاری را در زندان سپری کند. روز&zwnj;ها و شب&zwnj;هایی کاملاً شبیه به هم. روزهایی که می&zwnj;توانست بهترین روزهای زندگی زندانی باشد، باید در زندان سپری شوند. زندانبان هر روز آمار زندانیان را می&zwnj;گیرد تا مطمئن باشد که همه روزهای زندانی شبیه به هم هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/zendan33.jpg" style="width: 180px; height: 128px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">در روابط زندانبان و زندانی، همیشه نوعی بحران هست؛ یعنی همیشه بر سر همه موضوع&zwnj;ها کشمکش وجود دارد؛ بر سر غذا، بر سر نحوه آمارگیری، بر سر استفاده از هواخوری و بر سر برگزاری کلاس&zwnj;ها همیشه این مسئله وجود داشت. سعی می&zwnj;کردند مانع ایجاد کنند. می&zwnj;گفتند مشکلات امنیتی وجود دارد واین کلاس نباید برگزار شود.</p> </blockquote> <p dir="RTL">علی عجمی در این زمینه توضیح می&zwnj;دهد: &quot;در زندان معمولاً به جز روزهای تعطیل و روزهای ملاقات، بقیه روز&zwnj;ها کاملاً شبیه به هم هستند؛ روزهای تعطیل به دلیل تعطیل بودن یک مقداری متفاوت می&zwnj;شوند، روزهای ملاقات هم به دلیل جوی که به خاطر ملاقات به وجود می&zwnj;آید کمی متفاوت می&zwnj;شوند. بقیه روز&zwnj;ها کاملاً شبیه به هم هستند و هیچ تفاوتی ندارند. بقیه روز&zwnj;ها با مراسم صبحگاه آغاز می&zwnj;شوند. بعد از آن آمارگیری انجام می&zwnj;شود و بعد از آن هم صبحانه سرو می&zwnj;شود. البته معمولاً صبحانه از طرف زندان نیست. یعنی صبحانه را هر موقع که خواستند سرو می&zwnj;کنند، اما نهار و شام به صورت جمعی سرو می&zwnj;شود. بعد آمار عصرگاهی انجام می&zwnj;شود که البته گاهی اوقات هم کنسل می&zwnj;شود و بعد از آن هم آمار شامگاهی است.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دست زندانبانان در برقراری قوانین داخل زندان باز است. آن&zwnj;ها تصمیم می&zwnj;گیرند که چه قانونی اجرا شود و چه قانونی اجرا نشود. در این بین مقاومت زندانیان در برابر قوانین عامل موثری است که می&zwnj;تواند منجر به بهتر شدن اوضاع شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">علی عجمی در این زمینه می&zwnj;گوید: &quot;اوایل زمانی که وارد بند ۳۵۰ زندان اوین شدم (بهمن ۸۸) مراسم صبحگاه با یک سال بعد آن خیلی تفاوت داشت. اوایل که وارد زندان شدم در مراسم صبحگاه درست مثل صبحگاه مدرسه یا صبحگاه&zwnj;های نظامی قرآن خوانده می&zwnj;شد. حتی گاهی مسئولان آمار می&zwnj;آمدند و باید به صف می&zwnj;ایستادیم و پنج نفر پنج نفرآمار می&zwnj;گرفتند، اما بعد به دلایلی تصمیم گرفته شد که دیگر قرآن خوانده نشود.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>به چه دلایلی؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نمی&zwnj;دانم چه چیزی را در ذهن بیشتر زندانیان تداعی می&zwnj;کرد که یک مقدار اعتراض کردند، یک مقدار واکنش نشان دادند که هیچ چیزی در مراسم صبحگاه خوانده نشود. این موضوع هم کم&zwnj;کم جا افتاد. اوایل برای مسئولان زندان سخت بود. حتی یادم هست که واکنش نشان دادند، اما بعد دیگر این کار را نمی&zwnj;کردند. صرفاً آمار بود و زندانیان بعد از آن در اختیار خودشان بودند و می&zwnj;توانستند در هواخوری قدم بزنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آیا ممکن بود که مقاومت زندانیان در برابر برخی قوانین منجر به سخت&zwnj;تر شدن اوضاع شود؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در روابط زندانبان و زندانی، همیشه نوعی بحران هست؛ یعنی همیشه بر سر همه موضوع&zwnj;ها کشمکش وجود دارد؛ بر سر غذا، بر سر نحوه آمارگیری، بر سر استفاده از هواخوری و بر سر برگزاری کلاس&zwnj;ها همیشه این مسئله وجود داشت. سعی می&zwnj;کردند مانع ایجاد کنند. می&zwnj;گفتند مشکلات امنیتی وجود دارد واین کلاس نباید برگزار شود. چون کلاس&zwnj;های مختلفی برگزار می&zwnj;شد. کلاس&zwnj;های تحلیل سیاسی بود. حتی کلاس آموزش روزنامه&zwnj;نگاری در بند ۳۵۰ زندان اوین برگزار می&zwnj;شد که من شنیدم این موضوع باعث شده است که یکی دو نفر را به زندان رجایی&zwnj;شهر تبعید کنند. یعنی بحث برخورد زندانی و زندانبان همیشه وجود دارد؛ گاهی کم می&zwnj;شود و گاهی زیاد ولی همیشه بر سر همه مسائل وجود دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>شنیده&zwnj;ایم که زندانیان برای آنکه شرایط زندان را بتوانند راحت&zwnj;تر تحمل کنند دست به خلاقیت&zwnj;های جالبی می&zwnj;زنند. از این جمله عملیاتی است که برای خوش طعم شدن غذای زندان انجام می&zwnj;داده&zwnj;اند: &quot;غنی&zwnj;سازی غذا&quot;.</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">غذایی را خود زندان می&zwnj;دهد و یک غذایی هم هست که زندانیان برای آنکه غذای زندان قابل خوردن شود به قول خودشان یک &laquo;فرآوری&raquo; روی آن انجام می&zwnj;دهند یا به اصطلاح آن را به نوعی &laquo;غنی سازی&raquo; می&zwnj;کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>این اصطلاح &quot;غنی سازی&quot; را لطفا کمی باز&zwnj;تر کنید. غذای زندان را چگونه &quot;غنی&zwnj;سازی&quot; می&zwnj;کردند؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مثلاً خورشت قیمه زندان را دوباره می&zwnj;بردند در آشپزخانه و به آن سیب&zwnj;زمینی سرخ کرده و لپه و پیازداغ اضافه می&zwnj;کردند و به این عملیات &quot;غنی&zwnj;سازی&quot; می&zwnj;گفتند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>بازی و سرگرمی در زندان </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">یکی از مسائلی که زندانیان با آن روبه&zwnj;رو هستند موضوع گذر زمان است. تحمل پذیر کردن روزهای محکومیت دغدغه همیشگی آنان است. در زندان به علت محدودیت&zwnj;ها، زمان به نظر طولانی&zwnj;تر می&zwnj;آید. زندانیان برای آنکه مدت زمانی را که در زندان هستند قابل تحمل کنند به ناچار خود را مشغول بازی&zwnj;ها یا سرگرمی&zwnj;هایی می&zwnj;کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/zendan.gif" style="width: 180px; height: 84px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">زندان رجایی شهر از نظر امکانات رفاهی و استاندارد&zwnj;های زندگی خیلی به نسبت زندان اوین در سطح پایین&zwnj;تری قرار دارد. در این زندان سالن ایزوله&zwnj;ای بود که با هیچ جایی ارتباط نداشت. نحوه برخورد پرسنل و زندانبانان خیلی بد&zwnj;تر از زندان اوین بود. شکل سلول&zwnj;ها و اتاق&zwnj;ها کاملاً متفاوت بود. در زندان رجایی&zwnj;شهر در واقع سلول&zwnj;های انفرادی&zwnj;ای بود که به اتاق&zwnj;های چند نفره تبدیل شده بودند. سلول&zwnj;های انفرادی شبیه بند ۲۰۹ اوین که دو تا سه نفر در این اتاق&zwnj;ها زندگی می&zwnj;کنند<em><span dir="LTR">.</span></em></p> </blockquote> <p dir="RTL">علی عجمی درباره این سرگرمی&zwnj;ها می&zwnj;گوید: &quot;ورزش صبحگاهی داشتیم. زندانیان گل کوچک یا والیبال بازی می&zwnj;کردند. جلسات مطالعه یا بحث و بررسی می&zwnj;گذاشتند و اخبار را مرور می&zwnj;کردند و حتی از کسانی که در زمینه&zwnj;ای تخصص داشتند برای برگزاری کلاس گروهی دعوت می&zwnj;کردند. بازی&zwnj;های جمعی می&zwnj;کردند؛ بازی&zwnj;های جمعی مثل &laquo;مافیا&raquo; که زمانی در زندان خیلی طرفدار داشت، زیاد بازی می&zwnj;کردیم. یک عده می&zwnj;توانستند روی تخت&zwnj;هایشان در اتاق&zwnj;های ده پانزده نفره بنشینند و مطالعه کنند. برخی مواقع بنا به توافق تلویزیون تماشا می&zwnj;کردند؛ برنامه&zwnj;هایی مثل اخبار، فیلم&zwnj; و فوتبال. در این مورد کل اعضای یک اتاق به شکل دمکراتیک درباره دیدن این نوع برنامه&zwnj;ها تصمیم می&zwnj;گرفتند. بر سر همین برنامه&zwnj;ها گاهی دمکراسی خیلی لرزانی شکل می&zwnj;گرفت. یعنی دوطرف به سختی می&zwnj;توانستند تصمیم بگیرند که مثلا فیلم ببینند یا فوتبال؟&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آیا برخورد خاصی میان زندانیان عادی و سیاسی در زندان اوین پیش می&zwnj;آمد؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اوایل سه چهار اتاق بالای بند ۳۵۰ زندان اوین زندانیان کارگری بودند در میان زندانیان عادی که کارهای زندان را روز&zwnj;ها انجام می&zwnj;دادند. چند مورد برخورد&zwnj;هایی پیش آمده بود که بیشتر به تحریک زندانبانان صورت گرفته بود. حتی یک بار زندانیان بند کارگری فکر می&zwnj;کنم به مناسبت ۲۲ بهمن به طبقه پایین آمده بودند و شعار&zwnj;هایی از قبیل مرگ برضد ولایت فقیه و مرگ برضد انقلاب و اینجور شعار&zwnj;ها سرداده بودند. برخوردهایی به تحریک و تشویق زندانبانان بین زندانیان عادی و زندانیان سیاسی پیش می&zwnj;آمد، اما کم&zwnj;کم یک رابطه&zwnj;ای بر مبنای اعتماد متقابل بین زندانیان عادی و سیاسی شکل گرفت و دیگر کمتر برخوردی پیش آمد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">زندان اوین اما تنها جایی نیست که زندانیان سیاسی در آن محبوس هستند. تعداد پرشماری از زندانیان سیاسی در زندان&zwnj;های رجایی&zwnj;شهر کرج، قزلحصار، کارون اهواز، بهبهان، عادل&zwnj;آباد شیراز، زندان مرکزی ارومیه و غیره محبوس هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>شما یکسال پایانی دوران محکومیت خود را در زندان رجایی&zwnj;شهر کرج بودید. چه ویژگی&zwnj;هایی زندان رجایی&zwnj;شهر کرج را به تبعیدگاه تبدیل کرده است؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">زندان رجایی شهر از نظر امکانات رفاهی و استاندارد&zwnj;های زندگی خیلی به نسبت زندان اوین در سطح پایین&zwnj;تری قرار دارد. در این زندان سالن ایزوله&zwnj;ای بود که با هیچ جایی ارتباط نداشت. نحوه برخورد پرسنل و زندانبانان خیلی بد&zwnj;تر از زندان اوین بود. شکل سلول&zwnj;ها و اتاق&zwnj;ها کاملاً متفاوت بود. در زندان رجایی&zwnj;شهر در واقع سلول&zwnj;های انفرادی&zwnj;ای بود که به اتاق&zwnj;های چند نفره تبدیل شده بودند. سلول&zwnj;های انفرادی شبیه بند ۲۰۹ اوین که دو تا سه نفر در این اتاق&zwnj;ها زندگی می&zwnj;کنند<span dir="LTR">.</span></p> https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/11/05/21389#comments زندانیان سیاسی زندگی در زندان فرشاد محمدی حقوق انسانی ما Mon, 05 Nov 2012 00:46:47 +0000 society 21389 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/10/25/21038 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/10/25/21038" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> احسان مهرابی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="237" height="157" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/14777189-fist-and-barbed-wire.jpg?1351449647" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">احسان مهرابی - تحت نظر داشتن شبانه روزی ۱۵ زندانی در ایام اعتصاب غذا و ثبت رخدادهای آن تجربه&zwnj;ای است که نصیب هر پزشکی نمی&zwnj;شود. این فرصت اما برای آرش علایی در خرداد سال ۱۳۹۰ میسر شد.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">او هدی صابر را در ایام اعتصاب غذا تحت نظر داشت، اما درشب سکته صابر، درسالن دیگری بود و درهای سالن بسته. پس از آن ۱۴ زندانی سیاسی دراعتراض دست به اعتصاب غذا زدند و این بارعلایی آنان را تحت نظر داشت و از وضعیت پزشکی&zwnj;شان یادداشت بر می&zwnj;داشت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">او که اینک در آمریکا روزگار می&zwnj;گذراند امیدوار است، یادداشت&zwnj;ها و مشاهدات خود را در کتابی چاپ کند تا نمادی باشد از &laquo;اعتصاب غذای ایرانی&raquo;. او به عنوان یک پزشک از آسیب&zwnj;های اعتصاب غذا می&zwnj;گوید؛ آسیب&zwnj;هایی که تا پایان عمر با اعتصاب&zwnj;کنندگان همراه می&zwnj;ماند و چشم، کلیه و دیگر اعضای آنان را نشانه می&zwnj;گیرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تلخ&zwnj;ترین بخش ماجرا برای پزشکی که همه این&zwnj;ها را می&zwnj;داند و خود نیز سه سال زندان را تجربه کرده شرایطی است که زندانیان چاره&zwnj;ای جز وارد کردن آسیب به خود ندارند. اعتصاب غذا حتی با تجربه&zwnj;هایی چون مرگ هدی صابر و اکبر محمدی پایانی ندارد. نسرین ستوده فعلاً آخرین زندانی است که راهی جز این نیافته. آرش علایی یادآور می&zwnj;شود که زنان در زمان اعتصاب غذا به نسبت مردان بیشتر در معرض خطر هستند و اعتصاب غذا برای این وکیل زندانی به دلیل شرایط جسمی&zwnj;اش بسیار خطرناک است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>خیلی خوب است که بدون تجربه سختی اعتصاب غذا اطلاعات خود را افزایش دادید؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آرش علایی</strong>: هم خوب بود و هم بد. از این جهت خوب بود که به عنوان یک پزشک با اطلاعات خود می&zwnj;توانستم به هم بندیانم که دراعتصاب بودند کمک کنم. از این جهت هم بد بود که به عنوان یک پزشک از آسیب&zwnj;های زیاد و غیر قابل بازگشت اعتصاب غذا به بدن انسان&zwnj;ها خبر دارم و تاسف می&zwnj;خوردم چرا باید کار به جایی بکشد که چاره&zwnj;ای جز این روش اعتراضی باقی نماند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>درمدتی که اعتصاب غذای ۱۴ نفر و پیش از آن اعتصاب مرحوم صابر و آقای دلیر ثانی را دنبال می&zwnj;کردید به چه نتایجی رسیدید؟ قصد انتشار این نتایج را ندارید؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/arashalaee.jpg" style="width: 180px; height: 219px; " /></p> <p dir="RTL">آرش علایی: اعتصاب غذای خشک که فرد آب هم مصرف نمی&zwnj;کند خیلی خطرناک&zwnj;تر است و بعد از ۲۴ ساعت اول، ساعت&zwnj;ها حیاتی و خطرناک می&zwnj;شوند. در مورد اعتصاب غذای&zwnj;تر که فرد آب و املاح مصرف می&zwnj;کند از چند روز به بعد فرد در معرض خطر قرار دارد، اما باز هم تاکید می&zwnj;کنم که یک سری ضایعات مشهود است و یک سری ضایعات دربلند مدت خود را نشان می&zwnj;دهد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">امیدوارم بتوانم این تجربیات را درقالب کتابی چاپ کنم. چاپ این کتاب به جز موضوعات پزشکی اعتصاب غذا این سئوال را در مخاطب ایجاد می&zwnj;کند که چرا این افراد با وجود آگاهی از آسیب&zwnj;های فراوان دست به اعتصاب غذا زدند؟ تعدادی از افراد که سن بالایی داشتند، دچار مشکلات کلیوی و قلبی بودند. برخی از آن&zwnj;ها حتی سابقه عمل جراحی قلب داشتند.اما ضایعه کشته شدن آقای صابر دراثر عدم رسیدگی پزشکی مسئولان به قدری برای زندانیان شوک&zwnj;آور بود که این افراد حاضر شده بودند جان خود را به خطر بیندازند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>شما بعد از معاینه&zwnj;های روزانه اطلاعات پزشکی اعتصاب غذاکنندگان را ثبت می&zwnj;کردید. ثبت کردن این اطلاعات چه کمکی به شما می&zwnj;کرد؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این اطلاعات را ثبت می&zwnj;کردم تا اگر فردی دچار مشکلات ناگهانی شد بتوانیم به او کمک کنیم. من علائم حیاتی، پاسخ ارگان&zwnj;ها و همچنین سلامت روان افراد را ثبت می&zwnj;کردم. ما درزندان وسایل تشخیصی نداشتیم و با معاینات بالینی و وسایل اولیه مانند فشارسنج و یا گوشی پزشکی این علائم را پیگیری می&zwnj;کردم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>پاسخ &laquo;ارگان&zwnj;های بدن&raquo; را به چه شکل بررسی می&zwnj;کردید؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">یک پزشک براساس دو نکته وضعیت یک بیمار را پیگیری می&zwnj;کند: معاینه&zwnj;های بالینی و یافته&zwnj;های آزمایشگاهی یا فرابالینی. ما تنها می&zwnj;توانستیم معاینه&zwnj;های بالینی را انجام دهیم، مثلا اینکه کلیه دفع ادرار دارد یا اینکه دستگاه گوارش فعالیت دارد یا نه. یا ضربان قلب چطور است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>درباره مرحوم صابر چطور؟ آیا اعتصاب غذا باعث سکته وی شده بود؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اعتصاب غذا عاملی برای رخ دادن سکته بود. مرحوم صابر، ورزشکار و سالم بود. او هیچگونه مشکلی نداشت که بتوان گفت باعث سکته شده است. متاسفانه در زمانی که مرحوم صابر نیاز به اقدامات اورژانسی پیدا کرد ایشان را به بیمارستان اعزام نکردند و دچار سکته وسیع قلبی شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آیا زمان مشخص و استانداردی وجود دارد که براساس آن بتوان گفت &laquo;اعتصاب غذا&raquo; از این مرحله به بعد خطرناک می&zwnj;شود؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">هیچ استانداردی وجود ندارد و بستگی به بدن فرد. ذخایر غذایی و محیط نگهداری فرد متفاوت و متغیر است. طبیعتاً اعتصاب غذای خشک که فرد آب هم مصرف نمی&zwnj;کند خیلی خطرناک&zwnj;تر است و بعد از ۲۴ ساعت اول، ساعت&zwnj;ها حیاتی و خطرناک می&zwnj;شوند. در مورد اعتصاب غذای&zwnj;تر که فرد آب و املاح مصرف می&zwnj;کند از چند روز به بعد فرد در معرض خطر قرار دارد، اما باز هم تاکید می&zwnj;کنم که یک سری ضایعات مشهود است و یک سری ضایعات دربلند مدت خود را نشان می&zwnj;دهد. به طور مثال ضایعه&zwnj;ای که به کلیه وارد می&zwnj;شود شاید بعد از اعتصاب غذا مشخص نباشد و درسال&zwnj;های بعد خود را نشان دهد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>تجربه&zwnj;های گذشته چه می&zwnj;گوید؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مواردی بوده که فرد اعتصاب غذا کرده ، یا دسترسی به غذا نداشته اما آب مصرف کرده و هفته&zwnj;ها توانسته است دوام بیاورد، اما این یک قاعده نیست. در جوامع غربی اعتصاب غذا کم است، اما مواردی وجود دارد که کسانی که جایی گیر کرده&zwnj;اند و غذا به آن&zwnj;ها نرسیده است چند هفته دوام آورده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>در اعتصاب غذای &laquo;&zwnj;تر&raquo; زندانیان آب مصرف می&zwnj;کنند. تا جایی که به خاطر دارم شما محلولی از آب و نمک درست کرده بودید که اعتصاب غذاکنندگان مصرف کنند. این محلول برای چه بود؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">آب، قند و املاح سه ماده ضروری برای بدن هستند. اینکه در زمان اعتصاب غذا چه مقدار قند و نمک به فرد برسد خیلی مهم است. خصوصاً برای کسانی که بیماری&zwnj;های زمینه&zwnj;ای دارند. به طور مثال فردی که نارسایی کلیه دارد یا فردی که بیماری قندی دارد. تعیین نسبت قند و نمک برای این افراد خیلی مهم است. برای همین این محلول&zwnj;ها را با تنظیم این نسبت&zwnj;ها درست کرده بودیم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>خوردن این محلول با توجه به اینکه آنان هیچ نوع مواد غذایی مصرف نمی&zwnj;کردند سخت نبود؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بسیارسخت بود، اما چاره&zwnj;ای نبود. این محلول تنها چیزی بود که اعتصاب غذاکنندگان می&zwnj;خوردند تا به حیات خود ادامه دهند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>در مدتی که زندانیان در اعتصاب غذاکننده را تحت نظرداشتید به مورد خاصی هم برخورد کردید؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/img_1315.jpg" style="width: 180px; height: 216px; " /></p> <p dir="RTL">در قوانین دیگرکشور&zwnj;ها کسی که اعتصاب می&zwnj;کند باید به محلی منتقل شود که خدمات بهداشتی و درمانی بهتری بگیرد و تحت مراقبت&zwnj;های ویژه بهداشتی و درمانی باشد، اما در آئین&zwnj;نامه سازمان زندان&zwnj;های ایران کسی که اعتصاب می&zwnj;کند تنبیه و به انفرادی منتقل می&zwnj;شود.<span style="font-size:9px;"> (نقاشی اثر لورین خلیل ریحان)</span></p> </blockquote> <p dir="RTL">عزم راسخ مرحوم صابر و افرادی که بعد از آقای صابر اعتصاب غذا کردند همیشه برای من قابل توجه بود. مرحوم صابر می&zwnj;گفت من قصد قهرمان&zwnj;بازی و خودکشی ندارم، اما نیاز دارم اعتراضم را به این نحو مطرح کنم. کسانی که بعد از فوت آقای صابر اعتصاب کردند دو طیف سنی کاملا متفاوت بودند؛ از آقای قدیانی و مظفر گرفته تا جوانانی چون حسن اسدی زیدآبادی. حتی دیدگاه&zwnj;های سیاسی آنان هم متفاوت بود، اما توانسته بودند دراین زمینه به همگرایی برسند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>با توجه به اینکه دراین اعتصاب غذا ۱۴ نفر حضور داشتند به نظر می&zwnj;رسد مدیریت آن با توجه به شرایط متفاوتی بدنی اعتصاب غذاکنندگان خیلی سخت بوده باشد. چون دربین آنان از ۲۷ ساله بود تا ۷۰ ساله. تا جایی که به خاطر دارم برای هماهنگی درباره این اعتصاب غذا جلساتی برگزار می&zwnj;شد. دراین جلسات چه مواردی مطرح می&zwnj;شد؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">جلسات برای این بود که بتوانیم یک گزارش گروهی از وضعیت دوستان بدهیم و هم اینکه بدانیم وضع هر فرد به تنهایی چطور است. اعتصاب غذا یک برنامه گروهی بود، اما پاسخ بدن هر فرد متفاوت است. برای همین افراد را به صورت جدا معاینه و در جلسات چشم انداز وضعیت کلی را بررسی می&zwnj;کردیم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>دریکی دو مورد هم، کار اعتصاب غذاکنندگان به بیمارستان کشید. برای آنان چه مشکلی رخ داده بود؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">درپروتکل&zwnj;های بین&zwnj;المللی کسی که اعتصاب غذا می&zwnj;کند باید از مراقبت&zwnj;های وِیژه برخوردار شود، اما این امکانات طبیعتاً در زندان فراهم نبود و کار تعدادی از اعتصاب&zwnj;کنندگان به دلیل مواردی چون فشار خون و نارسایی کلیه به بیمارستان کشید.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>تاثیر اعتصاب غذا در سن&zwnj;های مختلف طبیعتاً فرق می&zwnj;کند. با توجه به اینکه در این روز&zwnj;ها شنیده&zwnj;ایم که نسرین ستوده نیز در اعتصاب غذا به&zwnj;سر می&zwnj;برد، درمورد زن و مرد آیا ممکن است تاثیرات و زمان تحمل متفاوت باشد؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">طبیعتاً وضعیت اعتصاب غذا در سن&zwnj;های مختلف متفاوت است. روند اعتصاب غذا نسبت به فیزیک بدن افراد هم متفاوت است. برای افرادی چون خانم ستوده که به لحاظ جسمی لاغراندام هستند و به لحاظ فیزیکی می&zwnj;توان گفت ضعیف اندام، اعتصاب غذا بسیار خطرناک&zwnj;تر است. چون ذخیره&zwnj;های چربی و پروتئین این افراد خیلی کمتر است و وقتی بدن نیاز پیدا می&zwnj;کند ذخیره&zwnj;ای وجود ندارد که بتواند ازآن&zwnj;ها استفاده کند. از سوی دیگربه دلیل نحوه کارکرد ارگان&zwnj;ها، زنان در زمان اعتصاب غذا به نسبت مردان بیشتر در معرض خطر هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>شما تاکید زیادی بر آسیب&zwnj;های اعتصاب غذا دارید. این عمل چه تاثیری بر بدن فرد می&zwnj;گذارد؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/starvedfaces.jpg" style="width: 180px; height: 183px; " /></p> <p dir="RTL">اگر فرد در بلندمدت غذا نخورد، بدن ذخایر قند و چربی را مصرف می&zwnj;کند و بعد سراغ ذخایر پروتئینی می&zwnj;رود. اینجاست که برای بدن مشکلات پیش می&zwnj;آید و این مشکلات جبران&zwnj;ناپذیر می&zwnj;شود. از سوی دیگر از لحاظ سلامت روان هم فرد دچار صدمه می&zwnj;شود و این صدمه پذیری سلامت روان و حساسیت نسبت به محرک&zwnj;ها را دربلند مدت دچار مشکل می&zwnj;کند. <span style="font-size:9px;">(نقاشی اثر رومن هالتر)</span></p> </blockquote> <p dir="RTL">چند نوع ماده غذایی برای بدن لازم هستند: قند&zwnj;، املاح، ویتامین&zwnj;، چربی، آب، پروتئین و نمک&zwnj;های آلی. اگر بدن را از این مواد محروم کنیم تا مدت کوتاهی از ذخایر موجود استفاده می&zwnj;کند، اما این مواد ذخیره برای تمام مدت در بدن وجود ندارد و وقتی هم که ذخیره&zwnj;ها تمام شد مواد حیاتی برای ادامه بقا شروع به تجزیه می&zwnj;شود. تجزیه و مصرف این مواد حیاتی فرد را دچار مشکلاتی می&zwnj;کند که جبران ناپذیر است. اگر فرد در بلندمدت غذا نخورد، بدن ذخایر قند و چربی را مصرف می&zwnj;کند و بعد سراغ ذخایر پروتئینی می&zwnj;رود. اینجاست که برای بدن مشکلات پیش می&zwnj;آید و این مشکلات جبران&zwnj;ناپذیر می&zwnj;شود. از سوی دیگر از لحاظ سلامت روان هم فرد دچار صدمه می&zwnj;شود و این صدمه پذیری سلامت روان و حساسیت نسبت به محرک&zwnj;ها را دربلند مدت دچار مشکل می&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>اعتصاب غذا به کدام بخش از بدن بیشتر آسیب می&zwnj;زند؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">کلیه به خاطر نرسیدن آب دچار حساسیت بیشتر می&zwnj;شود و وقتی که آب نرسد بیشترین ضایعه را می&zwnj;بیند؛ چشم هم همینطور. سایر اندامهای بدن هم به تناسب دچار مشکل می&zwnj;شوند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>به جز زندانیان سیاسی در زندان&zwnj;های دیگر موارد اعتصاب غذا به چه شکل است؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در زندان&zwnj;های عادی هم کسانی بودند که دهانشان را می&zwnj;دوختند و اعتصاب غذا می&zwnj;کردند؛ خصوصاً زندانیان مواد مخدر. برخی از این زندانیان از دسترسی به وکیل محروم بودند و در دادگاه&zwnj;های چند دقیقه&zwnj;ای حکم اعدام یا حکم&zwnj;های سنگین زندان می&zwnj;گرفتند. بعضی از این زندانیان در اعتراض به نحوه رسیدگی به پرونده&zwnj;شان دست به اعتصاب غذا می&zwnj;زدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>به درخواست این زندانیان رسیدگی می&zwnj;شد؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نه تنها رسیدگی نمی&zwnj;شد، بلکه این زندانیان تنبیه و به سلول انفرادی منتقل می&zwnj;شدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>قوانین زندان&zwnj;های ایران درباره اعتصاب غذا چه می&zwnj;گوید؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در قوانین دیگرکشور&zwnj;ها کسی که اعتصاب می&zwnj;کند باید به محلی منتقل شود که خدمات بهداشتی و درمانی بهتری بگیرد و تحت مراقبت&zwnj;های ویژه بهداشتی و درمانی باشد، اما در آئین&zwnj;نامه سازمان زندان&zwnj;های ایران کسی که اعتصاب می&zwnj;کند تنبیه و به انفرادی منتقل می&zwnj;شود. فردی که اعتصاب غذا می&zwnj;کند نمی&zwnj;خواهد دست به خودکشی بزند، اما فرد چون هیچ راهی برای حل مشکل خود پیدا نمی&zwnj;کند به این روش چنگ می&zwnj;زند. این وظیفه سازمان زندان&zwnj;هاست که این فرد را در محیطی نگهدارند که اگر دچار مشکل شد خدمات پزشکی دریافت کند، اما متاسفانه در ایران اینگونه نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>سطح هوشیاری افرادی که اعتصاب غذا می&zwnj;کنند چگونه است؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">حیاتی&zwnj;ترین ارگان&zwnj;های بدن قلب و مغز است. مغز مواد قندی مصرف می&zwnj;کند تا به حیات خود ادامه دهد. اگر به بدن قند نرسد بدن از ذخیره&zwnj;های چربی و پروتئین استفاده و آن&zwnj;ها را تبدیل به قند می&zwnj;کند. اگر به فرد مدت زیادی قند نرسد، فرد دچار بیهوشی می&zwnj;شود و هوشیاری خود را از دست می&zwnj;دهد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>درباره نحوه شکستن اعتصاب غذا چه توصیه&zwnj;هایی وجود دارد؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">همانطور که اعتصاب غذا فرد را دچار مشکل می&zwnj;کند، بازگشت به روال طبیعی هم زمان&zwnj;بر است. بعد از اعتصاب به دلیل اینکه اندام&zwnj;های بدن مدتی از کارهای طبیعی جدا بوده&zwnj;اند، باید رفته رفته به حالت اولیه برگردانده شوند. برای همین توصیه شده که شکستن اعتصاب با مایعات ملایم انجام شود<span dir="LTR">.</span></p> https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/10/25/21038#comments آرش علایی احسان مهرابی اعتصاب غذا زندانیان سیاسی حقوق انسانی ما Wed, 24 Oct 2012 22:13:49 +0000 society 21038 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/10/05/20351 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/10/05/20351" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> در گفت‌وگو با ساجده عرب‌سرخی، روزنامه‌نگار و دختر فیض‌الله عرب‌سرخی </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> سراج‌الدین میردامادی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="292" height="200" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/feyzolaharabsorkhi.jpg?1349462910" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">سراج&zwnj;الدین میردامادی - فیض&zwnj;الله عرب&zwnj;سرخی از اعضای ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در ایران که روز شنبه اعتصاب غذای خود را آغاز کرده بود، چهارشنبه اعتصاب غذایش را شکست.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این فعال سیاسی اصلاح&zwnj;طلب که بیش از سه سال از زندانی شدن او در پی حوادث پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ می&zwnj;گذرد از جمله امضاکنندگان شکایت از سردار مشفق از فرماندهان سپاه نیز هست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20121003_Siasi_Seraj_sajedeh_Arabsorkhi_F.mp3"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon.jpg" style="width: 273px; height: 31px; " /></a></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">از ساجده عرب&zwnj;سرخی، روزنامه&zwnj;نگار و دختر آقای عرب&zwnj;سرخی، پرسیده&zwnj;ایم: دلیل اعتصاب غذای آقای عرب&zwnj;سرخی چه بود و به چه دلیل اعتصاب غذای خود را شکست؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>ساجده عرب&zwnj;سرخی</strong> - پدرم روز شنبه بعد از یک ماه که مشکل کمردرد و درد ستون فقرات داشت، بالاخره به بیمارستان شهدای تجریش اعزام شد، اما متأسفانه در بیمارستان، برخورد بسیار بدی از طرف مأمور زندان با او صورت گرفته بود. حتی مادر من هم که آنجا بودند، از طرف یکی از سربازجوهای سپاه برخورد بدی با ایشان صورت گرفته بود و بیرونش کرده بودند. حال پدرم هم در آنجا بسیار بد شده بود، اما به هرحال اجازه نداده بودند درمان پیدا کند و پدرم را به زندان برگردانده بودند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پدرم در زندان در اعتراض به اینکه اجازه&zwnj; ادامه&zwnj; روند درمان داده نشده و همینطور برخورد بسیار زشتی که با پدرم و خانواده شده بود، اعتصاب&zwnj; غذایشان را شروع کرده بودند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>چطور شد که اعتصاب&zwnj; خود را شکستند و مجدداً عازم بیمارستان شدند؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اولاً دردشان خیلی اذیت کننده بوده و همبندی&zwnj;های ایشان هنگام ملاقات به مادرم گفته بودند که ایشان حتی نمی&zwnj;تواند راه برود و از مادرم خواسته بودند کاری بکند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">وقتی پدرم را به بیمارستان اعزام کرده بودند، برای معاینه و پیگیری روند درمان، نیاز بوده که سرم وصل کنند و پدرم هم اعتصابش را می&zwnj;شکند. یعنی ناچار شدند، ولی به هرحال یکی از اعتراض&zwnj;های ایشان هم همین بحث عدم پیگیری درمان بوده که بالاخره انجام شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آقای عرب&zwnj;سرخی دقیقاً چه مشکل پزشکی&zwnj;&zwnj;ای دارند و آیا این مشکلات و بیماری&zwnj;ها را پیش از بازداشت هم داشته&zwnj;اند یا محصول دوران بازداشت است؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پدر من که پیش از بازداشت اصلاً مشکلی نداشتند. حتی یکی از نکته&zwnj;هایی که هرکسی به مرخصی می&zwnj;آمد، راجع به ایشان می&zwnj;گفت، این بود که پدرم مرتب در همان هواخوری&zwnj;های کوتاه و حتی در سلول خود، ورزش می&zwnj;کند و هیچ مشکل خاصی ندارد، اما در طول دوره&zwnj; بازداشت، به خاطر اتفاق&zwnj;هایی که افتاده که ما خیلی در جریان آن نیستیم و تغذیه&zwnj; بسیار نامناسب و نبودن آفتاب و هواخوری، مشکلات جسمی پدرم شروع شده بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/zendani.tazeeni.jpg" style="width: 180px; height: 149px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">ساجده عرب&zwnj;سرخی - چه اتفاقی در زندان افتاده و دارد می&zwnj;افتد که کار را به جایی می&zwnj;رساند که پدر من- که بارها و بارها با کسانی که اعتصاب کرده بودند، بحث می&zwnj;کردند و با این قضیه اعتصاب غذا مسئله داشتند- گفته بودند که دست به اعتصاب می&zwnj;زنند. من به شدت نگرانم و فکر می&zwnj;کنم خیلی خطرناک است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">از چند ماه پیش مرتب می&zwnj;گفتند که کمرشان درد می&zwnj;کند و نمی&zwnj;توانند درست راه بروند و دولا و راست بشوند. ظاهراً بحث ستون فقرات بوده، ولی زندان اجازه&zwnj; اعزام به بیمارستان و آم&zwnj;آرآی و عکسبرداری نمی&zwnj;داده و همینطور درد شدیدتر می&zwnj;شود و مسئول بهداری هم در توان خود نمی&zwnj;دیده که درمان انجام بدهد و پدرم نیاز به ام&zwnj;آر&zwnj;آی داشته است، اما متأسفانه کار به اینجا کشید که پدر من دست به اعتصاب غذا زد و این برای ما خیلی عجیب بود، چون پدرم همیشه می&zwnj;گفت با اعتصاب غذا مخالف است و بارها سر این قضیه و در ارتباط با دوستانی که اعتصاب کرده بودند، صحبت می&zwnj;شد و ایشان می&zwnj;گفت که شیوه&zwnj; اعتراض را به روش اعتصابی نمی&zwnj;پسندد و نباید به این سمت رفت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به همین دلیل من خیلی متعجبم و حتی مادرم هم شوکه شده بود که چه اتفاقی در زندان افتاده و دارد می&zwnj;افتد که کار را به جایی می&zwnj;رساند که پدر من- که بارها و بارها با کسانی که اعتصاب کرده بودند، بحث می&zwnj;کردند و با این قضیه اعتصاب غذا مسئله داشتند- گفته بودند که دست به اعتصاب می&zwnj;زنند. من به شدت نگرانم و فکر می&zwnj;کنم خیلی خطرناک است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">کسانی مثل پدر من که قرار نیست به راحتی با یکی دو سال حبس نظر&zwnj;شان عوض بشود و قطعاً اتفاق&zwnj;های بدی در زندان دارد می&zwnj;افتد که ایشان اینقدر تغییر عقیده داده است. چون اگر قرار بود تغییر عقیده به راحتی شکل بگیرد، ایشان الان سه سال است که زندان است و روی اعتقاداتش ایستاده و ادامه می&zwnj;دهد، اما وقتی در چنین موضوعی تغییر موضع داده&zwnj;اند، برای ما به شدت نگران کننده است و فکر می&zwnj;کنم ای کاش کسانی که دلشان برای کشور می&zwnj;سوزد، فکری برای این قصه بکنند و ببینند چه اتفاقی دارد در زندان&zwnj;ها می&zwnj;افتد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>حکم پدرتان چقدر است و چقدر از این حکم باقی مانده است؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">حکم پدر من شش سال است که سه سال و چند ماهش گذشته و حدود دو سال و ده ماه آن باقی مانده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>او در کدام زندان و در چه بندی است؟ آیا امکان ملاقات و تماس تلفنی منظم خانواده با ایشان یا برعکس را داشته&zwnj;اند یا نه؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پدر من در زندان اوین، در بند ۳۵۰ که بند زندانیان سیاسی است، نگهداری می&zwnj;شود. در ارتباط با امکان ملاقات، بیشتر از یک سال و نیم است که امکان تماس تلفنی قطع شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اعضای درجه&zwnj; یک خانواده امکان ملاقات&zwnj;های کابینی، هفته&zwnj;ای یک&zwnj;بار، به مدت ۲۰ دقیقه را دارند. تماس تلفنی ندارند. فقط وقتی زندانی&zwnj;های سیاسی می&zwnj;توانند به بهداری بروند، از آنجا گاهی اجازه می&zwnj;دهند که با خانواده&zwnj;شان تماس بگیرند و در حد یک دقیقه تا یک دقیقه و نیم صحبت کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آیا به دلیل نامه&zwnj;نگاری&zwnj;هایی که ایشان و سایر اعضای سازمان مجاهدین و جبهه&zwnj; مشارکت داشتند، بر احکام اولیه&zwnj; آن&zwnj;ها افزوده است؟ آیا احکام اولیه&zwnj; آن&zwnj;ها تشدید شده است یا نه؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">روند قضایی برای&zwnj;شان تشکیل شده و در این مدت، چندین بار به دادسرا احضار شده&zwnj;اند و بازجویی و حتی فکر می&zwnj;کنم تفهیم اتهام داشته&zwnj;اند، ولی هنوز پرونده به دادگاه نرفته که حکم جدیدی داشته باشند و امیدواریم عقلانیت به این سمت برود که این کار را نکنند. البته در مورد آقای ابوالفضل قدیانی، این اتفاق افتاده و پنجمین پرونده&zwnj;&zwnj; ایشان تشکیل شده است، اما در مورد پدر، هنوز اعلام نشده است که پرونده&zwnj; جدیدی برای وی تشکیل داده&zwnj;اند یا خیر.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>از آخرین وضعیت حال او، بعد از شکستن اعتصاب غذا و انتقال به بیمارستان خبر دارید؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بله، امروز توانستیم صحبت کوتاه تلفنی داشته باشیم و گفتند که درمان هنوز شروع نشده و پزشک&zwnj;ها دارند آزمایش&zwnj;ها را انجام می&zwnj;دهند که تشخیص بدهند مشکل از چه بوده و باید چگونه درمان بشود، ولی به لحاظ روحی، به نظرم، حال&zwnj;شان خیلی بهتر بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>نگرانی و دغدغه&zwnj; اصلی خانواده&zwnj;های زندانیان سیاسی در این روزها چیست؟ این خانواده&zwnj;ها در چه حال و هوایی به سر می&zwnj;برند؟</strong></p> <blockquote><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/emadbahavar.jpg" style="width: 180px; height: 135px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">عماد بهاور در این دو سال و نیمی که زندان رفته، یک روز ملاقات نداشته و واقعاً معلوم نیست چه اتفاقی برای این بچه&zwnj;ها می&zwnj;افتد و چگونه قرار است پیش برود. مخصوصاً دو زوج روزنامه&zwnj;نگاری که الان زندان هستند، بهمن احمدی امویی، ژیلا بنی&zwnj;یعقوب و مسعود باستانی و مهسا امرآبادی در این ایامی که در زندان بوده&zwnj;اند، متأسفانه ملاقات هم نداشته&zwnj;اند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">نگرانی شدید ما الان بچه&zwnj;هایی هستند که داخل زندان&zwnj;اند. پدر من بیشتر از ۵۰ سال زندگی کرده&zwnj;اند و سال&zwnj;هاست کار سیاسی می&zwnj;کنند و به لحاظ روحی، خود را آماده&zwnj; چنین اتفاق&zwnj;هایی کرده&zwnj;اند؛ هم خودشان و هم دوستان&zwnj;شان.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پس نگرانی من متوجه آقای نبوی، آقای تاج&zwnj;زاده، آقای قدیانی، آقای زید&zwnj;آبادی و دیگران نیست، من به شدت نگران جوان&zwnj;هایی هستم مثل عماد بهاور، حسن زید&zwnj;آبادی، عبدالله مؤمنی، بهاره&zwnj; هدایت، مهسا امرآبادی، مسعود باستانی و... جوان&zwnj;هایی که زندان&zwnj;اند و به لحاظ روحی به شدت تحت فشار هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">عماد بهاور در این دو سال و نیمی که زندان رفته، یک روز ملاقات نداشته و واقعاً معلوم نیست چه اتفاقی برای این بچه&zwnj;ها می&zwnj;افتد و چگونه قرار است پیش برود. مخصوصاً دو زوج روزنامه&zwnj;نگاری که الان زندان هستند، بهمن احمدی امویی، ژیلا بنی&zwnj;یعقوب و مسعود باستانی و مهسا امرآبادی در این ایامی که در زندان بوده&zwnj;اند، متأسفانه ملاقات هم نداشته&zwnj;اند. وضعیت این&zwnj;ها خیلی نگران&zwnj;کننده است و نمی&zwnj;دانم چه اتفاقی قرار است برای خانواده&zwnj;های نسل آینده&zwnj;&zwnj;مان بیافتد. این جدایی&zwnj;های طولانی&zwnj;مدت، تغییر عادت&zwnj;هایی که وجود دارد، تغییر روحیات و اتفاق&zwnj;هایی که قطعاً برای نسل بعدی&zwnj;شان، برای بچه&zwnj;هاشان می&zwnj;افتد، نگران کننده است و فکر می&zwnj;کنم اگر کمی، فقط کمی نگرانی نسبت به آینده کشور وجود داشته باشد، رسیدگی به این مسائل بسیار مهم&zwnj;تر از مسائلی است که الان آقایان خود را درگیر آن&zwnj;ها کرده&zwnj;اند.</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/10/05/20351#comments زندانیان سیاسی ساجده عرب‌سرخی سراج‌الدین میردامادی فیض‌الله عرب‌سرخی حقوق انسانی ما Fri, 05 Oct 2012 12:30:42 +0000 society 20351 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/video/19979 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/video/19979" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-emvideo field-field-videoembeded"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <div class="emvideo emvideo-video emvideo-youtube"><iframe id="media-youtube-html5-2" title="YouTube video player" class="media-youtube-html5" type="text/html" width="425" height="350" src="http://www.youtube.com/v/A73rgYs8rrU?hd=1" frameborder="0"></iframe> </div> </div> </div> </div> <p>روز شنبه ۲۲ سپتامبر، یادبود کشتار زندانیان دهه ۶۰ در زندان&zwnj;های ایران، در استاوانگر نروژ برگزارشد. نمایش دادن عکس&zwnj;های برخی از زندانیان سیاسی اعدام شده در دهه شصت، پخش کردن دفترچه&zwnj;ای از اطلاعات درباره کشته&zwnj;شدگان، نمایش اسناد تدفین در گورهای دسته جمعی گورستان خاوران و شرح &nbsp;وضعیت خانواده&zwnj;های زندانیان سیاسی در آن سال&zwnj;ها، از برنامه&zwnj;های این رویداد بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>ظهر روز شنبه در مرکز شهر استاوانگر، رهگذران شاهد عکس&zwnj;های قربانیان دهه شصت زندان&zwnj;های ایران بودند و تأثر در چهره&zwnj;های زیادی دیده می&zwnj;شد. مادران و پدرانی از ملیت&zwnj;های مختلف برای فرزندانشان از روی متون همراه عکس&zwnj;ها، بخشی از تاریخ پرخشونت ایران را توضیح می&zwnj;دادند و از رگزارکنندگان این برنامه درباره دهه ۶۰ و زندان&zwnj;های ایران توضیح می&zwnj;خواستند.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>منبع</strong>: حساب کاربری <a href="http://www.youtube.com/watch?v=A73rgYs8rrU">Samad Bahadori Toolabi</a> در تارنمای یوتیوب.</p> https://archive.radiozamaneh.com/video/19979#comments استاوانگر دهه ۶۰ زندانیان سیاسی نروژ Wed, 26 Sep 2012 04:18:52 +0000 arezoo 19979 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/video/19224 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/video/19224" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-emvideo field-field-videoembeded"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <div class="emvideo emvideo-video emvideo-youtube"><iframe id="media-youtube-html5-3" title="YouTube video player" class="media-youtube-html5" type="text/html" width="425" height="350" src="http://www.youtube.com/v/uUwr7ch1X9I?hd=1" frameborder="0"></iframe> </div> </div> </div> </div> <p>انجمن دفاع از زندانیان سیاسی به مناسبت بیست و چهارمین سالگرد قتل عام هزاران زندانی سیاسی در سال ۱۳۶۷، در شهر کلن آلمان گرد هم آمدند یا با سپردن گل&zwnj;های سرخ به آب رودخانه &laquo;راین&raquo; یاد این زندانیان را زنده نگه دارند و به مجازات اعدام در جمهوری اسلامی اعتراض کنند.</p> <p> <strong>منبع</strong>: حساب کاربری <a href="http://www.youtube.com/user/rezairanban">rezairanban</a> در تارنمای یوتیوب.</p> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/video/19224#comments اعدام رودخانه راین زندانیان سیاسی کلن Wed, 05 Sep 2012 03:28:19 +0000 arezoo 19224 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/09/02/19117 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/09/02/19117" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> مهناز پراکند </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="302" height="200" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/rajaeeshahr.jpg?1346956695" /> </div> </div> </div> <p>مهناز پراکند - مسئولان زندان رجایی&zwnj;شهر ماه&zwnj;هاست از ورود مواد غذایی مورد نیاز زندانیان به فروشگاه زندان جلوگیری و به ایجاد محدودیت برای زندانیان در خرید برخی اقلام مبادرت کرده&zwnj;اند.</p> <!--break--><!--break--><p>&nbsp;</p> <p><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20120903_MahnazParakand_Zendanian_Lida.mp3"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon.jpg" /></a></p> <p>&nbsp;</p> <p>ازجمله اقلامی که ورود آنها به فروشگاه زندان رجایی&zwnj;شهر و فروش آن به زندانیان منع شده، لبنیات، میوه، سبزیجات تازه، مرغ و گوشت است. چندین ماه است که زندانیان محبوس در این زندان از حداقل نیازهای غذایی و بهداشتی خود محروم هستند. ماه&zwnj;هاست زندانیان زندان رجایی&zwnj;شهر نتوانسته&zwnj;اند لبنیات، سبزیجات تازه، گوشت و مرغ مورد نیاز خود را از فروشگاه زندان خریداری کنند. حتی خانواده&zwnj;ها نیز اجازه ندارند این مواد ضروری را برای آنان خریداری و ارسال کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در حالی که آئین&zwnj;نامه اجرایی سازمان زندان&zwnj;ها و اقدامات تأمینی و تربیتی، بارها بر توجه به سلامت جسمانی و روانی زندانیان محبوس در زندان&zwnj;های کشور تاکید و بر برخورداری آنان از تغذیه&zwnj;ای سالم تصریح کرده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در ماده ۹۵ آئین&zwnj;نامه اجرایی سازمان زندان&zwnj;ها استفاده از سبزیجات تازه یا خشک، برنج، سیب زمینی، پیاز، حبوبات، انواع لبنیات، تخم مرغ و میوه فصل را در هر شبانه&zwnj;روز جزو &laquo;حداقل برنامه غذایی زندانیان&raquo; به حساب آورده و قرار گرفتن این مواد غذایی در وعده&zwnj;های غذایی زندانیان یکی از حقوق تغذیه&zwnj;ای آنان قلمداد شده است. با توجه به این نکته، بدیهی است مسئولیت تأمین این قبیل مواد غذایی برعهده سازمان زندان&zwnj;هاست و به استناد آئین&zwnj;نامه اجرایی سازمان زندان&zwnj;ها مسئولان زندان&zwnj;ها باید با اجرای این صورت مقرر شده، نیازهای جسمانی و تغذیه&zwnj;ای زندانیان را برآورده سازند. یعنی لازم است لبنیات، سبزیجات تازه یا خشک، میوه و سایر مواد غذایی، جزو برنامه غذایی زندانیان قرار بگیرد؛ با توجه به اینکه لازم است این مواد غذایی، به طور مجانی در اختیار زندانیان قرار گیرند. ناگفته پیداست این مقررات فقط شامل حال زندانیان سیاسی و عقیدتی نمی&zwnj;شود و سایر زندانیان و مجرمان عادی محکوم به حبس را نیز در بر&zwnj;می&zwnj;گیرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">روشن است نبود این مواد در برنامه غذایی زندانیان یا کافی نبودن میزان آنها در برنامه غذایی زندانیان موجب به خطر افتادن سلامت جسمانی آنان خواهد شد.</p> <div> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>اجازه تأسیس فروشگاه در هر زندان</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">سلامت جسمانی و روانی زندانیان و برخورداری آنان از تغذیه&zwnj;ای سالم و مناسب از نظر قانونگذار و تدوین&zwnj;کنندگان آئین&zwnj;نامه اجرایی سازمان زندان&zwnj;ها به حدی مورد توجه و اهمیت بوده است که ضمن اجازه تأسیس فروشگاه در هر زندان، به محکومان و خانواده&zwnj;های آنان اجازه داده است تا بتوانند اقلام مورد نیاز خود را ازاین فروشگاه&zwnj;ها خریداری کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/logo.jpg" /></p> <p dir="RTL">سازمان زندان&zwnj;ها، رؤسای زندان&zwnj;ها و قضات ناظر بر امور زندانیان باید بدانند اشخاصی که در زندان هستند باید از کلیه حقوق انسانی خود برخوردار باشند. آنان در زندان هستند که دوران محکومیت خود را سپری کنند نه آن که سلامت&zwnj;شان را از دست بدهند و با بی&zwnj;تدبیری مسئولان به بیماری&zwnj;های جسمانی و روانی مبتلا شوند. مسئولان قوه قضائیه و زندان&zwnj;های کشور بدانند که زندانیان به&zwnj;مثابه امانتی هستند در دست آنان و در دوران گذراندن محکومیت خود، مسئولیت حفظ سلامت جسم و روان ایشان برعهده آنان خواهد بود.</p> </blockquote> <p dir="RTL">روشن است منظور قانونگذار از اقلام مورد نیاز زندانیان، شامل حداقل نیازهای غذایی زندانیان نمی&zwnj;شود؛ چراکه بنا بر آنچه در سطور بالا گفته شد، تأمین حداقل نیازهای غذایی زندانیان از وظایف سازمان زندان&zwnj;ها و علی&zwnj;الخصوص رئیس زندان است. قانونگذار توجه داشته که ممکن است برخی اشخاص به لحاظ جسمانی در شرایطی باشند که نیاز بیشتری به برخی مواد غذایی داشته باشند و نیاز آنان با آنچه سازمان زندان&zwnj;ها در اختیار آنان قرار می&zwnj;دهد تأمین نشود و لازم باشد که آن افراد به مقدار بیشتری از مواد مذکور استفاده کنند. لذا با در نظر گرفتن همه جوانب امر اجازه تأسیس فروشگاه در زندان&zwnj;ها را داده و در ماده ۹۹ آئین&zwnj;نامه زندانیان و حتی ملاقات&zwnj;کنندگان آنان را مجاز کرده است که نیازهای ضروری خود را از فروشگاه&zwnj;های زندان تأمین کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">عدم اجازه ورود برخی اقلام مورد نیاز زندانیان و به ویژه لبنیات و میوه تازه و نیز سبزیجات به فروشگاه زندان هیچ توجیه قانونی، منطقی و عقلانی ندارد مگر اینکه سیاست برخورد با زندانیان، توجیه&zwnj;کننده این عمل خلاف قانون باشد. ما می&zwnj;بینیم که اعمال فشار بر فعالان سیاسی و مدنی در دوران سپری کردن محکومیت نیز گریبان آنان را رها نمی&zwnj;کند. در این دوران نیز قوه قضائیه و عوامل آن در سازمان زندان&zwnj;ها با بی&zwnj;توجهی به مقررات حاکم و نقض قوانین مرتبط، زندانیان سیاسی و عقیدتی را در فشاری مضاعف از مجازات مقرر بر آنان قرار می&zwnj;دهند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بیشتر محکومان سیاسی بعد از گذراندن چندماه از دوران محکومیت خود دچار بیماری&zwnj;های عدیده جسمی و روحی می&zwnj;شوند که حتی از حق معالجه و مداوا توسط پزشک مورد اعتماد خود نیز محروم می&zwnj;شوند. بدیهی است بروز بیماری در دوران گذراندن حبس در زندان می&zwnj;تواند دلایل متعددی داشته باشد که ازجمله این دلایل می&zwnj;تواند کمبود مواد تغذیه&zwnj;ای مناسب در بدن آنان باشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> </div> <div> <strong>رفتار مسئولان قوه قضائیه</strong></div> <p>&nbsp;</p> <p>چگونگی رفتار مسئولان قوه قضائیه طی ۳۴ سال حاکمیت جمهوری اسلامی ایران با مخالفان سیاست&zwnj;های حاکم، منتقدان اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، هنری، فعالان مدنی و دگراندیشان عقیدتی به خوبی بیانگر این حقیقت است که حاکمیت جمهوری اسلامی ایران به شدت از هرگونه نقد و مخالفت با سیاست&zwnj;های خود گریزان است و برای مقابله با آن از هیچ رفتارغیر انسانی و غیر قانونی ابایی ندارد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>صاحبان قدرت سیاسی در جمهوری اسلامی ایران همواره در مقابله با انتقادات مطرح شده، به جای تفکر در موضوع مورد نقد یا مورد مخالفت و چاره&zwnj;اندیشی برای رفع آن، به هر وسیله&zwnj;ای متوسل می&zwnj;شوند تا به پاک کردن صورت مسئله بپردازند و از این&zwnj;رو سعی می کنند با اعمال فشار بر منتقدان یا مخالفان سیاسی و حتی عقیدتی آنها را وادار به سکوت کنند یا با به انزوا کشاندن آنان به خیال خود موضوع را حل و فصل کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>سوء استفاده مجریان قانون از قانون</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">یکی از ابزارها و وسایلی که حاکمیت با توسل به آن منتقدان و مخالفان خود را سرکوب می&zwnj;کند ابزار قانون و مجری آن نیز قوه قضائیه است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/edamm.jpg" /></p> <p dir="RTL">تاریخ سی و چهار سال حاکمیت جمهوری اسلامی ایران نشان داده است که چگونه بسیاری از جوانان این مرز و بوم با سوء استفاده مجریان قانون از قانون، به جوخه&zwnj;های اعدام سپرده شده&zwnj;اند. سال&zwnj;هاست نادیده انگاشتن قوانین و استفاده نابه&zwnj;جا از آنها آن هم توسط مراجع و مقاماتی که باید سمبل و نماد قانون&zwnj;مداری و پایبندی به قانون باشند، موجب بی&zwnj;اعتمادی مردم به این دستگاه&zwnj;ها شده است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">در نگاه به قانون، قوه قضائیه باید پاسدار قانون و ناظر بر اجرای صحیح آن باشد، اما در عمل چنین نیست و مسئولان این قوه به جای حکومت قانون و قانون&zwnj;مداری بر دستگاه قضا، تمامی نیروی خود را برای پاسداری از نظام صرف می&zwnj;کنند. دادستان و قضات دادسراها و دادگاه&zwnj;های مرتبط با همکاری و همراهی سایر ارگان&zwnj;های امنیتی مثل وزارت اطلاعات و حفاظت اطلاعات سپاه، با زیر پا گذاشتن قوانین شهروندان را بازداشت، شکنجه، محبوس، محروم از حقوق شهروندی، قانونی و انسانی می&zwnj;کنند و حتی برای حفظ نظام حاضر هستند با صدور و اجرای احکام غیر قانونی اعدام علیه شهروندان منتقد یا مخالف سیاست&zwnj;های نظام آنان را از سر راه خود بردارند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تاریخ سی و چهار سال حاکمیت جمهوری اسلامی ایران نشان داده است که چگونه بسیاری از جوانان این مرز و بوم با سوء استفاده مجریان قانون از قانون، به جوخه&zwnj;های اعدام سپرده شده&zwnj;اند. سال&zwnj;هاست نادیده انگاشتن قوانین و استفاده نابه&zwnj;جا از آنها آن هم توسط مراجع و مقاماتی که باید سمبل و نماد قانون&zwnj;مداری و پایبندی به قانون باشند، موجب بی&zwnj;اعتمادی مردم به این دستگاه&zwnj;ها شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران از طرفی با توصیه و درخواست نهادها و ماموران امنیتی بدون رعایت قانون به تشکیل پرونده علیه شهروندان مبادرت و با صدور دستورها و تصمیم&zwnj;های قضائی خلاف قانون اقدام به نگهداری آنان در بازداشتگاه&zwnj;ها می&zwnj;کند. از طرف دیگر با صدور احکام متعدد محکومیت به حبس، روز به روز بر تعداد محبوسان در زندان می&zwnj;افزاید بی&zwnj;توجهی به قانون و حتی دور زدن قانون با قانون رویه&zwnj;ای نیست که فقط به دستگیری، محاکمه و صدور حکم علیه شهروندان ختم شود. این سیاست در زندان نیز ادامه دارد و در واقع مکمل برخورد غیر انسانی و غیر قانونی حاکمیت با فعالان سیاسی، اجتماعی و مدنی و نیز با محکومان عقیدتی است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">شاهد این مدعا وضعیتی است که سازمان زندان&zwnj;ها در بعضی از زندان&zwnj;های کشور در برخورد با محکومان سیاسی و عقیدتی دارد. این دسته از زندان&zwnj;ها فاقد امکانات لازم استاندارد و منطبق با مقررات آئین&zwnj;نامه سازمان زندان&zwnj;ها هستند. یکی از این زندان&zwnj;ها، همانطور که در سطرهای بالا آمد، زندان رجایی&zwnj;شهر است که علاوه بر میزبانی زندانیان استان البرز به تبعیدگاه زندانیان سیاسی و عقیدتی نیز تبدیل شده است و بسیاری از زندانیان سیاسی و عقیدتی سایر استان&zwnj;ها و به&zwnj;ویژه استان تهران را در خود جای داده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <div> <p dir="RTL">با شرایط موجود و با توجه به عدم امکان استفاده آنان از مواد غذایی لازم، وضعیت سلامت جسمانی زندانیان سیاسی محبوس در زندان رجایی&zwnj;شهر نگران&zwnj;کننده و از آنجا که به&zwnj;طور قانونی یکی از وظایف مسئولان قضائی ناظر بر امور زندان&zwnj;ها علاوه بر سرکشی به داخل آسایشگاه&zwnj;ها و صحبت با زندانیان بررسی چگونگی اجرای قوانین و نظارت بر اجرای صحیح قوانین است، انتظار می&zwnj;رود خدابخشی، قاضی ناظر بر امور محکومان دادگاه&zwnj;های انقلاب با نظارت بر عملکرد مسئولان زندان&zwnj;های مربوطه و بررسی وضعیت حقوقی و قانونی زندانیان از نقض بیش از پیش قوانین نسبت به این عزیزان جلوگیری به عمل آورد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">سازمان زندان&zwnj;ها، رؤسای زندان&zwnj;ها و قضات ناظر بر امور زندانیان باید بدانند اشخاصی که در زندان هستند باید از کلیه حقوق انسانی خود برخوردار باشند. آنان در زندان هستند که دوران محکومیت خود را سپری کنند نه آن که سلامت&zwnj;شان را از دست بدهند و با بی&zwnj;تدبیری مسئولان به بیماری&zwnj;های جسمانی و روانی مبتلا شوند. مسئولان قوه قضائیه و زندان&zwnj;های کشور بدانند که زندانیان به&zwnj;مثابه امانتی در دست آنان و در دوران گذراندن محکومیت خود هستند و مسئولیت حفظ سلامت جسم و روان ایشان برعهده آنان خواهد بود.</p> </div> <p>&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>پانویس:</strong></p> <p dir="RTL">مهناز پراکند، وکیل دادگستری وفعال حقوق بشر</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/09/02/19117#comments تغذیه و بهداشت زندان رجا‌یی‌شهر زندانیان سیاسی مهناز پراکند حقوق انسانی ما Sun, 02 Sep 2012 12:58:20 +0000 society 19117 at https://archive.radiozamaneh.com