زندانی

تهدید دانشجویان ستاره‌دار از سوی نهادهای امنیتی

Maryam — Sat, 04 Jun 2011 12:10:17 +0000

شورای دفاع از حق تحصیل، می‌گوید که نهادهای امنیتی به برخی دانشجویان محروم از تحصیل، هشدار داده‌اند که در صورت اعتراض به محرومیت از تحصیل با «برخورد شدید» روبرو خواهند شد.

بنا به بیانیه شورای دفاع از حق تحصیل که امروز، شنبه ۱۴خرداد منتشر شده، دانشجویان موسوم به «ستاره‌دار»، پیش از اعلام نتایج کنکور کار‌شناسی ارشد به نهادهای امنیتی احضار شده و مورد «تهدید و ارعاب» قرار گرفته‌اند.

در شش سال گذشته از زمان تصدی ریاست جمهوری از سوی محمود احمدی‌نژاد، شماری از فعالان سیاسی و اجتماعی از ادامه تحصیل در مقطع کار‌شناسی ارشد محروم شده‌اند.

شورای دفاع از حق تحصیل، این روند چندین ساله را «برخلاف کلیه قوانین داخلی و بین المللی» اعلام کرده و خواستار محاکمه آمران و عاملان این «عمل مجرمانه» است.

این شورا با اشاره به اعلام مردودی دانشجویان ستاره‌دار که حائز رتبه‌های ممتاز شده بودند در سال ۱۳۸۸، عدم صدور کارنامه علمی برای تعدادی دیگر از دانشجویان در سال‌های۱۳۸۶، ۱۳۸۷، ۱۳۸۹و ۱۳۹۰و «دستکاری» در کارنامه علمی تعدادی از فعالین دانشجویی در سال جاری، می‌گوید که سازمان سنجش «اعتماد عمومی به عنوان مهم‌ترین سرمایه‌اش» را از دست داده است.

در بخشی از این بیانیه آمده است: «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حق تحصیل را حق اولیه و طبیعی "همه اقشار ملت" ایران و فراهم کردن تحقق این حق اولیه را از وظایف دولت می‌داند. همچنین دولت ایران طبق تعهدات متعدد بین‌المللی ملزم به فراهم ساختن شرایط تحصیل برای همه ایرانیان بدون هرگونه تبعیض و آپارتاید عقیدتی، سیاسی، مذهبی، جنسی و غیره است.»

دانشجویان موسوم به «ستاره‌دار»، پیش از اعلام نتایج کنکور کار‌شناسی ارشد به نهادهای امنیتی احضار شده و مورد «تهدید و ارعاب» قرار گرفته‌اند

بنا به این بیانیه محروم کردن دانشجویان از حق ادامه تحصیل نقض بندهای ۳، ۹و ۱۴اصل سوم و اصول ۱۹، ۲۰، ۲۲، ۳۰، ۳۶، ۳۷و بویژه اصل ۲۳قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است.

شورای دفاع از حق تحصیل از مقامات حکومتی ایران خواسته است با توقف روند محروم کردن دانشجویان از حق تحصیل و ستاره‌دار کردن فعالان دانشجویی، دانشجویان محروم از تحصیل که به دلیل «مطالبه حق اولیه تحصیل» در زندان‌های کشور هستند، آزاد کند.

ضیا نبوی، مجید دری، پیمان عارف، مهدیه گلرو، زهرا توحیدی، شیوا نظرآهاری، علیرضا خوشبخت، سمیه رشیدی، نوید خانجانی، علی قلی‌زاده، اشکان ذهابیان، عماد بهاور، اسماعیل سلمانپور، مجید توکلی، حجت عربی از جمله دانشجویان ستاره‌دار و محروم از تحصیل هستند که در اعتراضات پس ازانتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸بازداشت شدند. شماری از این فعالان دانشجویی به احکام سنگین حبس محکوم شده و همچنان در زندان هستند.

پلمپ دانشگاه آن‌لاین بهائیان و بازداشت گسترده دانشجویان و اساتید این دانشگاه، از جمله فشارهای وارده بر دانشجویان محروم از تحصیل در ماه‌های اخیر است.

آغاز سال جدید با ۶۹ سال حبس و دو بازداشت برای زندانیان سیاسی زن

Maryam — Fri, 22 Apr 2011 21:52:31 +0000

گزارشی از زنان زندانی سیاسی و احکام صادره در اولین ماه سال ۹۰:

حمیده نظامی

حمیده نظامی- سال ۹۰ در حالی آغاز شد که همچنان حقوق اولیه زندانیان سیاسی زن نادیده گرفته می‌شود وعلاوه بر بازداشت دو تن از زنان فعال سیاسی و مدنی، ۶۹ سال زندان برای زندانیان سیاسی زن صادر شده و وضعیت جسمانی برخی از زندانیان در وضعیت مخاطره‌آمیز و نگران‌کننده است.

بیش از ۲۰ زندانی زن در بد‌ترین شرایط در یک فضای سی متری بدون کوچک‌ترین امکانات اولیه و رفاهی نگه داری می‌شوند و وضعیت سلامت آن‌ها مخاطره‌آمیز است. بهاره هدایت، عاطفه نبوی، پروین جوادزاده، مهدیه گلرو، لیلا توسلی، هاله سحابی و … از زندانیان زن محبوس در این بندند. زندانیان زن سیاسی تمام ساعات روز و شب را بدون کوچک‌ترین امکانات رفاهی، تفریحی و بهداشتی در این سلول در بسته می‌گذرانند و حق استفاده از سالن ورزشی و حتی کتابخانه بند زنان را نیز نداشته و تنها یک ساعت در روز قادر به استفاده از هواخوری هستند. این شرایط موجب بیماری برخی از این زندانیان شده است چرا که آن‌ها بدون تحرک مجبورند ساعت‌ها در یک نقطه باقی بمانند.

همچنین با اجرای طرح ایزوله کردن زندانیان سیاسی و امنیتی، بند نسوان زندان رجایی شهر کرج منحل شد و ۲۴ فروردین ماه کلیه زندانیان سیاسی و عادی محبوس در بند نسوان (زنان) زندان رجایی شهر کرج به مکان نامعلومی منتقل شدند. برخی گزارش‌ها حاکی از انتقال آن‌ها به «زندان کچویی» است.

زندان کچویی از ندامتگاه‌های قدیمی استان البرز است که با توجه به توسعه جمعیت هم اکنون در نزدیکی بافت مسکونی در منطقه «فردیس» قرار گرفته است. گفته می‌شود در صورت انتقال این زندانیان به زندان کچوئی، آنها قادر به برقراری هیچ نوع ارتباطی با دنیای خارج از بند دائم از زندانیان عادی نخواهند بود.

با وجود تمامی اعمال فشار‌ها و محدودیت‌های ارتباطی بر زندانیان سیاسی زن، جمعی از زنان سیاسی زندانی در زندان‌های اوین و رجایی‌شهر به مناسبت درگذشت پدر میرحسین موسوی پیام تسلیتی برای او ارسال کردند.

بازداشت دو فعال زن در فروردین ماه

سال جدید نه تنها با آزادی هیچ یک از زندانیان سیاسی زن همراه نبود بلکه با اقدام به بازداشت سه فعال زن آغاز شد.

سارا محبوبی، دانشجوی محروم از تحصیل بهایی ساکن ساری ۲۰ فرودین ماه پس از تفتیش منزل مسکونی پدری و ضبط کتب، کاغذهای دست نوشته، سی دی و کیس کامپیو‌تر، بازداشت و به بازداشتگاه اطلاعات ساری منتقل شد.

سیما دیدار، روزنامه نگار و فعال مدنی آذربایجان، نیز دوشنبه ۲۹ فروردین برای اجرای حکم ۶ ماه حبس تعزیری‌اش به زندان تبریز منتقل شد. او روز شنبه برای بازپسگیری مدارک شناسایی خود با هماهنگی دادگستری به بازداشتگاه صائب تبریزی (اطلاعات سپاه) مراجعه کرده بود و در همانجا بازداشت شد.

همچنین نیروهای امنیتی ۲۰ فروردین ماه به منزل درسا سبحانی، دانشجوی محروم از تحصیلی بهایی و فعال حقوق زنان، هجوم بردند اما به دلیل عدم حضور وی موفق به بازداشت این دانشجوی محروم از تحصیل نشدند.

۶۹ سال زندان برای زندانیان سیاسی زن

در اولین ماه سال جدید دادگاه در مجموع ۶۹ سال حکم زندان برای زندانیان سیاسی زن صادر کرده است. ژیلا کرم‌زاده مکوندی و لیلا سیف الهی، دو تن از حامیان مادران عزادار (مادران پارک لاله) ۲۰ فروردین ماه توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه به ۴ سال زندان محکوم شدند.

همچنین قاضی مقیسه به علت عدم مراجعه الهام احسنی، یکی دیگر از حامیان مادران عزادار، پرونده وی را مفتوح نگه داشته و خواهر وی را که کفالت او را به عهده گرفته بود احضار و به او اعلام کرد که مبلغ کفالت را از حقوق وی کم خواهند کرد.

سارا محبوبی، دانشجوی محروم از تحصیل بهایی، ۱۸ فرودین ماه، به ۱۰ ماه حبس تعزیری محکوم شد. یکی از جرایم ذکر شده در حکم محبوبی «عضویت در سایت ضد انقلاب فیسبوک» ذکر شده بود.

سارا محبوبی و سیما دیداردو زن فعال مدنی هستند که در فروردین ماه جاری بازداشت شده‌اند

لاله حسن‌پور، فعال حقوق بشر و وبلاگ نویس، ۲۲ فروردین از سوی شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر تهران، به ۵ سال حبس قطعی محکوم، و جهت اجرای حکم به دادسرای مستقر در زندان اوین احضار شده است.

نازنین خسروانی، روزنامه نگار اصلاح طلب، نیز شنبه ۲۷ فروردین در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی به اتهام اجتماع و تبانی جهت اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام به تحمل ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد. که تا ۲۰ روز فرصت تقاضای تجدیدنظر این حکم است.

مهوش ثابت و فریبا کمال آبادی از رهبران بهایی نیز هر کدام به ۲۰ سال حبس تعزیری محکوم شدند. پیش از این دادگاه تجدید نظر پس از حذف اتهاماتی چون جاسوسی و همکاری با دولت اسرائیل، این حکم را به ۱۰ سال کاهش داد. اما این حکم دادگاه تجدید نظر از سوی دادستان کل کشور، برخلاف شریعت تشخیص داده شده و به ۲۰ سال افزایش یافته است.

از سوی دیگر ژیلا بنی یعقوب، روزنامه نگار و فعال حقوق زنان، شنبه ۲۰ فروردین برای چهارمین بار پس از انتخابات در دادگاه شعبه ۱۰۵۷ مجتمع کارکنان دولت به اتهام توهین به رییس جمهوری و مقامات در دادگاه محاکمه شد. او به همراه وکیلش فریده غیرت در دادگاه حاضر شدند. موارد اتهامی او به مقالات منتشره در وبلاگ شخصی‌اش مستند شده است. یکی از اتهامات بنی یعقوب در پرونده جدید داشتن یک وبلاگ شخصی در فضای اینترنت بدون دریافت مراجع دولتی ذکر شده است.

همچنین پرونده تازه مهدیه گلرو و بهاره هدایت دو فعال دانشجویی در ارتباط با بیانیه به مناسبت روز شانزده آذر روز دانشجو در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب در حال رسیدگی است.

نسرین ستوده، وکیل پایه یک دادگستری، که پیش از این محکوم به ۱۱ سال حبس بود، از تجدد نظر خواهی برای حکمش انصراف داده است و به گفته‌ همسر وی، این تصمیم به این دلیل بوده که بازجویانش گفته‌اند نمی‌گذاریم حکم صادره در روند تجدیدنظر کم شود. این فعال حقوق بشر و زنان، ۳۰ فروردین به اتهام تظاهر به بی‌حجابی، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب رای به محکومیت وی داد و او را مجرم شناخت. بر اساس حکم صادر شده وی به پرداخت جمعا ۵۰۰۰۰۰ ریال معادل پنجاه هزار تومان محکوم شده است که براساس اعلامیه ارسالی از طرف دادگاه قابل اعتراض است.

نگرانی از وضعیت سلامت زنان زندانی سیاسی

با توجه به شرایط نگهداری زنان سیاسی در زندان‌ها و کمبود امکانات به عنوان وسیله‌ای برای اعمال فشار بیشتر، زندانیان زن در خطر آسیب جسمی فراوان هستند.

فرح واضحان، از بازداشت شدگان روز عاشورای ۸۸ و از محبوسین در بند متادون اکنون از ناراحتی قلبی رنج می‌برد.

زهرا جباری، از روز اول فروردین ماه وضعیت جسمی‌اش به وخامت گرایید و به کما فرو رفت و به یکی از بیمارستان‌های تهران منتقل شد . او همچنان در کما بسر می‌برد و تا به حال هیچ تغییری در شرایط جسمی‌اش ایجاد نشده است. زهرا جباری ماه‌ها است که از ناراحتی حاد قلبی و بیماری رماتیسم رنج می‌برد ولی به دستور بازجویان وزارت اطلاعات جهت اعمال فشار، از درمان وی خودداری شده است.

نسرین ستوده، وکیل پایه یک دادگستری و فعال حقوق بشر، در این مدت دچار مشکل بینایی شده است و فخرالسادات محتشمی‌پور، پس از اعتصاب غذا با توجه به ناراحتی معده، دچار مشکل گوارشی شده است.

مهدیه گلرو، فعال دانشجویی نیز در اثر فشارهای وارده در زندان دچار کاهش وزن، مشکل عفونت روده و غلظت بالای خون شده است.

همچنین مائده قادری، از وکلای پایه یک دادگستری، در طی یک تماس تلفنی کوتاه با خانواده از وضعیت بسیار دردناک و اسف بار خود در زندان وکیل‌آباد خبر داده و شرایط ایجاد شده در زندان را غیر قابل تحمل توصیف کرده است.

از وضعیت سلامت دیگر زندانیان زن سیاسی گزارش رسمی‌ای در دست نیست اما بر اساس گزارشات غیررسمی با توجه به شرایط دشوار بند زنان زندان‌ها، وضعیت جسمی آن‌ها مخاطره‌آمیز پیش بینی می‌شود.

فقط سه زن به مرخصی رفتند

برخلاف ادعای مسولین قوه قضائیه که هیچ زندانی وجود ندارد که دو نوروز پیاپی به مرخصی نرفته باشد، بسیاری از زندانیان زن از حق مرخصی برخوردار نبوده‌اند از جمله بهاره هدایت و مهدیه گلرو، دو دانشجوی زندانی در دوسال گذشته اجازه استفاده از حق مرخصی را نداشته‌اند. بر اساس گزارش‌ها در ایام نوروز و فروردین ماه جاری تنها به سه زندانی زن سیاسی مرخصی داده شده است.

لیلا توسلی و پروین جوادزاده دو زندانی زن، روز ۲۹ اسفند ماه با گرفتن مرخصی نوروزی از زندان آزاد شده بودند، با عدم تمدید مرخصی ۱۷ فروردین به زندان بازگشتند. فخرالسادات محتشمی‌پور، عضو جبهه مشارکت نیز روز پنج شنبه ۲۵ فرروردین پس از وخامت شرایط جسمی بر اثر اعتصاب غذا، با دریافت مرخصی سه روزه از زندان خارج شد.

سه اعتصاب غذا در تهران و مشهد

در فروردین ماه جاری گزارش سه اعتصاب غذا از سوی دو زندانی زن در بند زنان گزارش شده است. فخرالسادات محتشمی‌پور که پیش از سال جدید اعلام گرفتن روزه سیاسی در اعتراض به وضعیت زندانیان سیاسی کرده بود روز دوشنبه اول فروردین اعتصاب غذای خود را شروع کرد و پس از گذشت چهار روز از اعتصاب غذا با وخامت وضعیت جسمی زیر سرم رفت. وی همچنین روز دوشنبه ۱۵ فروردین ماه مجدد اعتصاب غذای کرد.

زهرا جباری، از زندانیان سیاسی از روز اول فروردین ماه وضعیت جسمی‌اش به وخامت گرایید و به کما فرو رفته است

در این راستا جمعی از زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر در حمایت از اعتصاب غذای فخرالسادات محتشمی‌پور و در اعتراض به احضار‌ها، بازداشت‌ها، تهدیدات و فشارهای وارد بر خانواده‌های زندانیان صنفی، سیاسی و حقوق بشری و فشار‌ها و محدودیتهای غیر قانونی و غیر انسانی تحمیل شده بر صد‌ها زندانی سیاسی و غیر سیاسی با صدور بیانیه‌ای از روز یکشنبه دست به اعتصاب غذا زدند.

همچنین مائده قادری، وکیل دادگستری، به خاطر وضعیت نامناسب‌اش در زندان وکیل آباد مشهد، دست به اعتصاب غذا زده است.

محدودیت در ملاقات و حبس در انفرادی، مجازات مضاعف زندانیان زن

۲۰ فروردین بهاره هدایت و مهدیه گلرو دو فعال دانشجویی زندانی در بند متادون زندان اوین که پیش از این نیز با حبس در سلول انفرادی و ممانعت از تماس تلفنی و ملاقات با خانواده مواجه بودند، مجددا به سلول انفرادی منتقل شدند و تا هفته گذشته در سلول انفرادی بودند.

نسرین ستوده نیز ه تا کنون اجازه ملاقات حضوری با همسرش را نداشته در ۱۹ فروردین با همسر، خواهر و برادرش به صورت کابینی ملاقات کرد و برای چند دقیقه نیز با فرزندانش تحت تدابیر شدید امنیتی ملاقات حضوری داشت. رضا خندان همسر نسرین ستوده، در گفتگو با زمانه اعلام کرد در ملاقات‌های حضوری که بچه‌ها به ندرت می‌توانند داشته باشند مامورین زندان بچه‌ها را می برند و در هنگام بردن بچه‌ها، همه جای آن‌ها را می‌گردند و در این نوبت نه تنها شکالات نیما بلکه دستبند و گلیپس‌های پلاستیکی مهراوه را هم از جیبش در‌ آورده‌اند. به گفته او مادر سالخورده نسرین که نمی‌تواند از پله‌های سالن ملاقات بالا رود و آنجا فاقد امکاناتی از قبیل آسانسور و مسیر ویلچیر است اساسا هیچ وقت نمی‌تواند او را ببیند.

کمپین بهاره هدایت و دو جایزه برای نسرین ستوده

در ماهی که گذشت جمعی از فعالان دانشجویی، زنان و حقوق بشر به مناسبت سالروز تولد بهاره هدایت، فعال دانشجویی، کمپینی را در حمایت از او تشکیل داده و نلاش کردند تا توجه نهادهای دانشجویی، دولتمردان و نهادهای حقوق بشری را به شرایط ویژه او جلب کنند.

اهدای زنبق طلایی شهر فلورانس به نسرین ستوده به عنوان سمبل صداقت و دفاع از حق بیان نیز از اتفاقات مهم حمایتی از زندانیان سیاسی زن در ابتدای سال ۹۰ است. جایزه انجمن قلم آمریکا نیز ۲۴ فروردین ماه، به نسرین ستوده تعلق گرفت. در بیانیه انجمن قلم از نسرین ستوده به عنوان یکی از رهبران جنبش زنان و مدافع حقوق کودکان در ایران نام برده شده است.

در همین رابطه:

دو اعدام و ۱۲۹ سال زندان برای زنان زندانی سیاسی در سال گذشته

بازداشت یک فعال حقوق زنان در قم

Maryam — Sat, 29 Jan 2011 12:36:16 +0000

فاطمه مسجدی، فعال حقوق زنان در شهر قم روز گذشته، جمعه هشتم بهمن ماه از سوی ماموران امنیتی بازداشت شد.

به گزارش وب سایت تغییر برای برابری، وی در راه سفر از قم به تهران، از سوی مامورانی که مشخص نیست از سوی کدام نهاد امنیتی بودند، دستگیر شده است.

فاطمه مسجدی، ۱۷ شهریور ماه سال ۱۳۸۸ به همراه مریم بیدگلی بازداشت شده بود. دادگاه تجدیدنظر ۱۶ آذر ماه سال جاری این دو فعال حقوق زنان در شهر قم را به شش ماه حبس تعزیری محکوم کرد.

این بازداشت در حالی است که به گزارش تغییر برای برابری، دفتر حقوق بشر قوه قضائیه و حوزه ریاست قوه قضائیه با ارسال نامه‌هایی به رئیس کل دادگستری قم پیگیر پرونده مریم بیدگلی و فاطمه مسجدی برای اجرای ماده ۱۸ و اعاده دادرسی بوده‌اند.

دادگاه بدوی اتهام این دو فعال زن را «تبلیغ علیه نظام و به نفع گروه فمینیستی علیه نظام (کمپین یک میلیون امضا)» اعلام کرده و برای هر کدام از آنها یک سال حبس تعزیری صادر کرده بود.

دادگاه تجدیدنظر نیز با وارد ندانستن دفاعیات آنها، فقط به دلیل «فقدان سابقه کیفری»، حکم یک سال حبس آنان را به شش ماه حبس تقلیل داد.

جمعی از فعالان حقوق زنان روز گذشته با انتشار بیانیه‌ای اعتراض خود را به احکام صادره علیه فاطمه مسجدی و مریم بیدگلی اعلام کرده‌اند. این بیانیه د حالی صادر می‌شود که پس از بازداشت فاطمه مسجدی، نگرانی‌هایی درباره بازداشت مریم بیدگلی نیز وجود دارد.

در بخشی از این بیانیه آمده‌است: «فعالیت در کمپین یک میلیون امضا جرم نیست. این موضوعی است که پس از بازداشت فعالان کمپین بارها و بارها توسط قضات دادگاه انقلاب جمهوری اسلامی ایران به اشکال گوناگون بیان شده‌است. دادگاه فعالیت در کمپین را مصداق اتهاماتی چون تبلیغ علیه نظام ندانسته بود. در این احکام جمع آوری امضا برای کمپین همانند اقدامات هر شهروند ایرانی نظیر درخواست برای آسفالت خیابان ذکر شده‌است. اما این بار شعبه‌ای دیگر از همان دادگاه دو تن از فعالان حقوق زنان در کمپین، فاطمه مسجدی و مریم بیدگلی را به اتهام تبلیغ علیه نظام از طریق جمع آوری امضا محکوم کرده‌است.»

امضاکنندگان این بیانیه با محکوم کردن «برخوردهای غیرقانونی» با فعالان حقوق زنان، خواستار لغو حکم فاطمه مسجدی و مریم بیدگلی شده و نگرانی خود را از احکام صادره برای فعالین کمپین اعلام کرده‌اند.

در پنج سال گذشته از زمان آغاز به کار کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز حدود 50 نفر از فعالان این کمپین بازداشت شده‌اند، با این وجود هیچ کدام از آنها به دلیل «فعالیت در کمپین» محکوم نشده‌اندو بسیاری از آنها در دادگاه حکم برائت دریافت کرده‌اند.

نسرین ستوده، نماد مقاومت زنان ایران در برابر تبعیض قانونی

Maryam — Mon, 24 Jan 2011 17:26:23 +0000

پروین اردلان

پروین اردلان - سال ۲۰۰۷ وقتی که منتخب جایزه اولاف پالمه شدم، نسرین ستوده برایم نوشت: «از اینکه در پاسخ به ندای وجدان مجروحمان در کنار هم ایستاده‌ایم احساس افتخار و غرورمی کنم.»

یک سال بعد وقتی خودش برنده جایزه سازمان حقوق بشر ایتالیا و سپس ممنوع الخروج شد، به او گفتم «همچنان در کنار هم ایستاده‌ایم. به خاطر وجود مسئولیت‌پذیرت احساس غرور می‌کنم» و اکنون قرار است نسرین به اتهام اقدام علیه امنیت، تبلیغ علیه نظام و عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر پس از ۱۱ سال زندان، ۲۰ سال هم از وکالت محروم و ممنوع الخروج بماند. او به اتهاماتی متهم شده است که برای برائت بسیاری چون من پله‌های دادگاه را بالا و پایین رفته بود.

نسرین که بود این چنین بر او خشم گرفته‌اند؟ او را نخستین بار با مقاله‌هایش شناختم. تقریبا هم سن بودیم. در حالی که من در مجلات فرهنگی اجتماعی می‌نوشتم او در مجله دریچه گفتگو، و بعد‌ها در نشریات اصلاح‌طلب درباره حقوق مجرمان سیاسی می‌نوشت. من که فارغ‌التحصیل رشته روزنامه‌نگاری بودم از دریافت مجوز نشریه محروم شدم، او که در آزمون وکالت کانون وکلا پذیرفته شده بود به مدت ۸ سال از دریافت پروانه وکالت محروم شد. در آن زمان هر دو در مسائل زنان با هم تلاقی کردیم و همراه شدیم. تنها دو سال از دریافت پروانه وکالتش گذشته بود که سیل اتفاقات در جنبش زنان و دیگر جنبش‌ها حجم بالایی از پرونده‌ها را برایش تشکیل داد و وکیلی که مدافع حقوق زنان و خواهان برابری جنسیتی و تغییر قوانین نابرابر نیز بود. وکالت حدود ۴۰ نفر از فعالان زن، فعالان کارگری، دانشجویی، سیاسی، کودکان زیر ۱۸ سال محکوم به اعدام، اقلیت‌های مذهبی، و برخی زنانی که مرتکب قتل شده بودند را برعهده داشت.

ما با وکلایی چون نسرین ستوده با حقوق متهم آشنا شدیم. این وکلا با قبول وکالت رایگان و آموزش حقوق متهم به ما، حس اعتماد به نفس‌مان را به هنگام حضور در دادگاه افزایش داده و به شدت فضای دادگاه‌ها را متاثر کرده بودند. وقتی نخستین بار در دادگاه با زهره ارزنی یکی از وکلای مسئول و مدافع حقوق زنان در دادگاه حاضر شدم هنوز حضور وکلای مدافع حقوق بشر چندان ملموس نبود و بازار کار دادگاه امنیت هم کساد بود. اما سال بعد که تعداد متهمان جنبش‌های مدنی و برخوردار از وکیل افرایش یافت، دادگاه امنیت دادگاه انقلاب در تهران ناچار به بسط فعالیت، اتاق‌ها و بازپرس‌های خود شده بود.

در جریان دادرسی یکی از پرونده‎هایم ، هنگامی که با نسرین در دادگاه بودم، به او گفتم «وجود شما وکلا برای دادگاه امنیت هم بازار کار درست کرده است!» گفت: «وقتی متهمی حقوقش را بشناسد کار دادگاه سخت‌تر می‌شود.» گفتم: «وکیل چه؟ وقتی وکیلی هم زن باشد و هم خودش مدافع برابری حقوقی باشد چه؟» خندید و گفت: «یا به جلسه دادگاه راهم نمی‌دهند، یا مرا هم کنار تو می‌نشانند!» و ما هر دو را تجربه کردیم.

نسرین صدای کسانی است که بی‌صدا بودند. اگر سکینه نماد خشونت قانونی علیه زنان در ایران است، نسرین نماد مقاومت زنان ایران در برابر تبعیض قانونی هم در نقش وکیل و هم در نقش متهم است. او و وکلای اندکی چون او، به عنوان وکیل مدافع حقوق بشر و حقوق زنان گفتمان حقوقی را به گفتمان حقوق بشری ارتقا دادند و مفهوم وکیل را از شکل تجاری، اقتصادی یا مکانیکی به مفهوم انسانی آن دگرگون کردند. او نشان داد یک وکیل مدافع قانونی عمل می‌کند اما مداخله گر هم هست و قانونی را که ناقض حقوق برابر و حقوق بشر باشد هم نقد می‌کند. خودش در پیامی که برای دریافت جایزه ارسال کرد نوشت: «تلاش فعالان جنبش دانشجویی، کارگری، معلمان، رنان، و قومیت‌ها با چالش‌های بزرگ قضایی مواجه بوده است، قاضی این اختیار را دارد که از دخالت وکیل در مرحله تحقیقات مقدماتی در پرونده‌های مته‌مان سیاسی جلوگیری کند و این خود زمینه ساز نقض قوق سیاسی متهمان است.»

در همین پیام بود که او آگاهانه از تنگناهای بر سر راه وکلای حقوق بشر گفت: «وکلای حقوق بشر با تنگناهای فراوانی رو به رو هستند آن‌ها نه تنها با محدودیت‌های قانونی برای دفاع از موکلانشان موجه می‌شوند بلکه با تهدید، تشکیل پرونده و زندان مواجه‌اند.» نسرین با آگاهی از همین مشکلات و تنگنا‌ها به استقبال و چالش با چنین تبعیضاتی رفت و حالا همراه با برخی موکلان‌اش در زندان است.

همبستگی خواهرانه و جهانی برای آزادی زنانی چون نسرین ستوده، دفاع از مدافعان حقوق زنان و مدافعان حقوق بشر است؛ دفاعیه‌ای است برای وکیلی شجاع و در بند، دفاعیه‌ای است به نشانه هم صدایی با زنان برای تحقق برابری جنسیتی و آزادی بیان و عمل. تلاشی است برای نشکستن امید‌هایمان در پرتو همبستگی خواهرانه در سراسر جهان.

*کوتاه شده این نوشته در روزنامه سوئدی سید سونسکا منتشر شده است.

نگرانی از وضعیت زنان زندانی سیاسی در اوین

Maryam — Sun, 16 Jan 2011 10:56:21 +0000

جمعی از خانواده‌های زندانیان سیاسی طی بیانیه‌ای، از وضعیت زنان زندانی سیاسی در بند قرنطینه زندان اوین اظهار نگرانی کرده‌اند.

در این بیانیه که در تارنمای کلمه منتشر شده، آمده است که زنان زندان سیاسی از سه ماه پیش در اقدامی «ناگهانی و بی‌دلیل» با قطعی تلفن مواجه شدند و پس از آن به سالن در بسته‌ای که به بند متادون معروف است و پیش از مخصوص ترک اعتیاد زندانیان بود منتقل شده‌اند.

خانواده‌های زندانیان سیاسی در این بیانیه که خطاب به مسئولان قوه قضائیه و سازمان زندان‌ها نوشته شده خواستار رعایت «حقوق اولیه یک زندانی» شده‌اند و اعلام کرده‌اند که با این در خواست‌ مطالبه اصلی‌شان که «آزادی همه زندانیان سیاسی از جمله زنان زندانی»، است را فراموش نکرده‌اند.

امضاکنندگان این بیانیه می‌گویند که سالن متادون مانند سلول‌های جمعی بازداشتگاه ۲۰۹ است و «زندانی از هرگونه آزادی عملی در فعالیت‌هایش محروم است.»

در وقایع پس از انتخابات ریاست جمهوری در خرداد ماه گذشته، هزاران نفر از مخالفان دولت بازداشت شدند، در حال حاضر ده‌ها تن از زنانی که در رخداد‌ها بازداشت شده‌اند در زندان اوین تهران به سر می‌برند. برخی از این زنان به احکام سنگین حبس محکوم شده‌اند و برخی دیگر در انتظار صدور حکم یا دادگاه تجدید نظر هستند.

بنا بر این بیانیه زندانیان سیاسی زن پس از انتقال به سالن متادون فقط روزی ۴۵ دقیقه حق استفاده از هواخوری دارند و بقیه روز را در سالن در بسته هستند و از شرکت در فعالیت‌های فرهنگی زندان، استفاده از تلفن و ملاقات‌های حضوری نیز محروم‌اند.

خانواده‌های زندانیان سیاسی با ابراز نگرانی از شرایط زنان سیاسی در بند، آورده‌اند: «درحالی که اکثریت این زندانیان از حق برخورداری از مرخصی محروم بوده‌اند، شرایط نگهداری آنان نیز به نسبت زندانیان سیاسی مرد بسیار اسف‌بار‌تر است.»

این بیانیه افزوده است که با انتقال زندانیان جدید به سالن متادون، برخی از زندانیان به دلیل محدودیت فضا مجبور به «کف خوابی» شده‌اند و تخت کافی برای زنان زندانی وجود دارد.

بهاره هدایت، عاطفه نبوی، مهدیه گلرو، هنگامه شهیدی، مینا فرخی، حکیمه شکری، زهرا حاتمی، سوسن تبیانیان، عالیه اقدام دوست و فاطمه ضیایی از جمله زنان زندانی در اوین هستند.

برخی زنان زندانی همچون نسرین ستوده و نازنین خسروانی نیز در حال حاضر در بند ۲۰۹ اوین نگهداری می‌شوند و گزارش‌های رسیده حاکی از فشار بر آن‌ها و محرومیت‌شان از امکاناتی همچون لباس‌های گرم فرستاده شده از سوی خانواده‌‌های‌شان است.

از هجده سال حبس برای فعالان زن تا حذف تدریجی زنان از بازار کار

Maryam — Wed, 12 Jan 2011 01:07:49 +0000

دیده‌بان زنان: ۲۱ آذر- ۲۱ دی

مریم حسین‌خواه

مریم حسین‌خواه- در یک ماه گذشته در حالی که اخبار اجرای طرح دور کاری برای زنان شاغل و هشدار نسبت به ازدواج دختربچه ها در صدر اخبار این حوزه قرار داشت، مقامات قضایی اقدام به صدور ۱۸ سال حکم حبس برای فعالان زن کردند و زنان زندانی سیاسی در زندان اوین همچنین در بند متادون قرنطینه هستند و با فشارهایی همچون عدم دسترسی به امکانات پزشکی و قطع ملاقات با خانواده مواجه‌اند.

۱۸ سال حکم حبس برای فعالان زن

در یک ماه گذشته نسرین ستوده به ۱۱ سال حبس، شیوا نظر آهاری به چهار سال حبس و فاطمه مسجدی و مریم بیدگلی هرکدام به یک سال حبس محکوم شده‌اند.

به نوشته کمیته گزارشگران حقوق بشر دادگاه انقلاب نسرین ستوده، حقوقدان و وکیل دادگستری، را به اتهام تبلیغ علیه نظام، اقدام علیه امنیت ملی و عدم رعایت حجاب اسلامی در فیلم سخنرانی به ۱۱ سال حبس تعزیری، ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور و ۲۰ سال محرومیت از وکالت محکوم کرده است.

شیوا نظرآهاری، فعال حقوق بشر نیز در دادگاه تجدید نظر به تحمل چهار سال حبس تعزیری، تبعید به زندان شهر کرج و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد.

فاطمه مسجدی و مریم بیدگلی، دو فعال کمپین یک میلیون امضا در قم نیز که در دادگاه تجدید نظر قم به شش ماه حبس تعزیری و پرداخت جزای نقدی محکوم شده بودند از سوی دایره اجرای احکام احضار شده‌اند.

حکم یک سال حبس تعزیزی برای درسا سبحانی فعال کمپین یک میلیون امضا و جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی از دیگر احکام صادر شده علیه فعالان زنان در یک ماه گذشته است.

به گزارش تغییر برای برابری، وی به «عضویت در فرقه بهاییت، عضویت در مجموعه فعالان حقوق بشر، شرکت در جلسات مجموعه فعالان، امضای کمپین یک میلیون امضا و ارایه موضوع کذب از طریق ایمیل» متهم شده است.

مینا فرخ رضایی، از شهروندان بازداشت شده در اعتراضات سال گذشته نیز برای گذراندن حکم ۱۰۵ روز حبس تعزیری به زندان احضار شد. وی سال گذشته به مدت ۱۲ روز بازداشت بود.

در کنار این احکام حبس، خبرگزاری هرانا نیز از صدور حکم اعدام برای زهرا بهرامی شهروند ایرانی- هلندی و یکی از دستگیرشدگان اعتراضات ۶ دی ماه سال ۸۸ به اعدام خبر داده است. دادگاه اعلام کرده این حکم به دلیل «حمل و نگهداری مواد مخدر» است و وی دو ماه دیگر به اتهام محاربه محاکمه خواهد شد.

از سوی دیگر سارا صباغیان و مریم کیان‌ارثی دو وکیل مدافع حقوق زندانیان سیاسی در ۲۳ آذر ماه از زندان آزاد شدند و فاطمه عرب سرخی، فعال سیاسی که ۲۸ آذر ماه بازداشت شده بود، پنجم دی ماه با قرار وثیقه آزاد شد. زینب بحرینی، مسئول شاخه جوانان ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی در استان فارس نیز

از دیگر فعالانی است که ۲۳ آذر ماه پی از یک ماه حبس آزاد شد.

همزمان با این اخبار «کانون حمایت ازخانواده‌های جان‌باختگان وبازداشتی‌ها» نیز از احضار مادر اشکان سهرابی یکی از جان باختگان اعتراضات سال گذشته به دادستانی انقلاب خبر داده است. پیش از این نیز چندین بار خانواده‌های زندانیان سیاسی و کشته شدگان اخیر بازداشت و احضار شده‌اند.

هشدار نسبت به ازدواج دختربچه‌ها

در یک ماه گذشته مقامات مسئول در مناطق مختلف ایران از پایین آمدن سن ازدواج دختران خبر داده‌اند.

حسن موسوی، بخشدار خسروشهر، از شهرستان‌های استان آذرباییجان شرقی می‌گوید که سن ازدواج دختران در برخی مناطق و روستاهای این منطقه به ۸ سال و سن ازدواج پسران به ۱۳ سال کاهش یافته است. به گزارش شهرزاد نیوز، وی نسبت به گسترش این پدیده هشدار داد و خواستار غیرقانونی کردن آن و مجازات خاطیان شد.

شبکه خبری آتی نیوز نیز از ثبت ۴۵۸ ازدواج زیر ۱۴سال و ۵ مورد ازدواج زیر ۱۰ سال در سال جاری در استان هرمزگان خبر داده و اعلام کرده که این ازدواج‌های زیر ۱۰ سال در شهرهای بندرعباس، میناب، قشم و جاسک ثبت شده‌اند.

از سوی دیگر حسین عشقی، معاون اداره آموزش و پرورش رشتخوار، استان خراسان درگفت‌وگو با خبرگزاری ایسنا، ازدواج زودهنگام دختران روستایی این شهرستان را باعث ترک تحصیل آن‌ها دانست و گفت: «در برخی از مدارس این شهرستان دیده شده که حتی دختران در پایه سوم و پنجم ابتدایی به ازدواج تن داده‌اند.»

در ماه‌های گذشته برخی مقامات رسمی ایران از جمله وزیر آموزش و پرورش خواستار تسهیل ازدواج دختران دبیرستانی شده‌اند.

بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ در ایران حدود ۸۹۰ هزار نفر کودک زیر ۱۸ سال در ایران ثبت شده است. ۷۸ هزار نفر از کودکان ازدواج کرده سنی بین ۱۰ تا ۱۴ سال داشته‌اند و ۶۹ درصد آن‌ها دختر بوده‌اند.

زنان، در اولویت اجرای طرح دورکاری

اجرای طرح «دور کاری» زنان از دیگر مباحث طرح شده در هفته‌های اخیر بوده است.

رئیس مرکز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری از موافقت محمود احمدی‌نژاد؛ رئیس دولت دهم با در اولویت قرار گرفتن زنان در طرح دورکاری خبر کارداد و گفت: «با اجرای طرح دورکاری تمامی مشکلات مربوط به اشتغال و ساعت کاری زنان حل شده و طرح کاهش ساعت کاری آن‌ها منتفی می‌شود.»

به گزارش خبرگزاری مهر وی این طرح را باعث توازن بین «زن، امنیت خانواده و اشتغال زنان» عنوان کرده است.

لاله افتخاری، مخبر فراکسیون زنان مجلس معتقد است: «دورکاری مزایای بیشتری را برای زنان کارمند خواهد داشت، افزود: با اجرای این طرح، زنان کارمند کمتر مجبور می‌شوند فرزندان خود را تنها گذاشته یا به مهد کودک بفرستند همچنین نگرانی‌های آن‌ها از تنها بودن فرزندانشان در منزل کاهش می‌یابد.»

این در حالی است که فعالان حقوق زنان و کار‌شناسان اقتصادی نگران آن هستند که در پی اجرای این طرح زنان بیشتر از گذشته از بازار کار حذف شوند.

پیش از این نیز دولت درصدد بود که به بهانه ایفای وظایف مادری، ساعات کاری زنان شاغل را کاهش دهد.

تفکیک جنسیتی در دانشگاه و بیمارستان

در پی تاکید رهبر جمهوری اسلامی ایران بر اسلامی کردن دانشگاه‌ها، سایت رهانا از تفکیک جنسیتی ۴۹ واحد درسی در دانشگاه فردوسی مشهد خبر داده است.

به گزارش کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران در سه ترم تحصیلی گذشته بیش از ۱۵ دانشجوی دختر دانشگاه فردوسی مشهد نیز به خاطر عدم رعایت حجاب با صدور حکم انضباطی مواجه شده‌اند.

تفکیک جنسیتی اختصاص به دانشگاه‌ها ندارد و عملیات اجرایی احداث اولین بیمارستان ویژه زنان نیز هفته گذشته در شیراز آغاز شده است.پ

به نوشته ایسنا، تمام کارمندان این بیمارستان در بخش‌های مختلف اعم از پزشک، پرستار، کادر کمکی، منشی‌ها زن خواهند بود.