ترکیه

ترکیه؛ پایان انکار، آغاز صلح

politics — Tue, 26 Mar 2013 07:02:42 +0000

محسن کاکارش

محسن کاکارش - برای نخستین بار نیروهای حزب کارگران کردستان (پ‌ک‌ک) از سوی رجب طیب اردوغان نخست وزیر ترکیه بعنوان «تروریست» تلقی نشدند. عبدالله اوجالان رهبر زندانی این حزب از نیروهای پ‌ک‌ک‌ خواست سلاح‌ها را زمین بگذارند و از خاک ترکیه عقب‌نشینی کنند.

این تحولات سیاسی پس از ۳۰ سال جنگ خونین بین کرد‌ها و دولت ترکیه روی می‌دهد. پیام نوروزی عبدالله اوجالان در جمع صد‌ها هزار نفر در شهر دیاربکر کردستان ترکیه توسط صلاح‌الدین دمیرتاش رهبر حزب آشتی و دموکراسی قرائت شد. پیام رهبر پ‌ک‌ک با استقبال و حمایت گسترده آمریکا، فرانسه، آلمان، اتحادیه اروپا، حکومت اقلیم کردستان عراق و مقامات بلند پایه ترکیه روبرو شد.

با پیام اوجالان، نوروزی تاریخی برای کرد‌ها رقم خورد. آن‌ گونه که اوجالان در این پیام گفت، در ترکیه نیز مرحله تازه‌ای آغاز شده است. مرحله‌ای که به گفته سردار عبدالله رئیس فراکسیون تغییر در مجلس عراق و تحلیلگر مسائل سیاسی ترکیه، به مراتب سخت‌تر از مراحل پیش برای کرد‌ها و ترک‌های این کشور خواهد بود. به باور او همیشه برقراری صلح دشوار‌تر از برپایی جنگ است.

مرحله صلح

از ماه‌ها پیش زندان امرالی، جایی که عبدالله اوجالان در آن به سر می‌برد، مکانی برای گفت‌وگو و مذاکره بین کرد‌ها و دولت ترکیه شده بود.

از روزهای پایانی ماه دسامبر گذشته، «می‌ت»، سازمان اطلاعات و امنیت ترکیه از سوی رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر این کشور مسئولیت مذاکره با اوجالان را به‌منظور پایان بخشیدن به درگیری‌ها بر عهده گرفته بود.

اگر چه ناظران سیاسی دو ماه پیش، از دستیابی دو طرف به یک توافقنامه خبر داده بودند، اما نتیجه این مذاکرات سرانجام در دیاربکر با پیام عبدالله اوجالان بیشتر خود را نشان داد؛ رهبر حزب کارگران کردستان اعلام کرد: «ما به مرحله‌ای رسیده‌ایم که در آن سلاح‌ها باید خاموش باشند... و نیروهای نظامی باید از خاک ترکیه عقب بنشینند.»

اوجالان از پایان مرحله‌ای یاد کرد که ۳۰ سال جنگ خونین بین نیروهای پ‌ک‌ک و دولت را رقم زده بود. در پی این جنگ ۴۰ هزار نفر از طرفین جان خود را از دست دادند. اوجالان تاکید کرد: «البته این نه یک پایان بلکه آغازی برای مبارزات سیاسی- دمکراتیک است.»

اوجالان از پایان مرحله‌ای یاد کرد که ۳۰ سال جنگ خونین بین نیروهای پ‌ک‌ک و دولت را رقم زده بود. در پی این جنگ ۴۰ هزار نفر از طرفین جان خود را از دست دادند. اوجالان گفت: «البته این نه یک پایان بلکه آغازی برای مبارزات سیاسی- دمکراتیک است.»

احمد ترک رهبر «کنگره جامعه دموکراتیک» در توصیف این مرحله در گفت‌وگو با خبرگزاری فرات نزدیک به مواضع پ‌ک‌ک گفته است، «از امروز به بعد بار سنگینی بر دوش سیاستمداران و خلق کرد خواهد بود. اگر از امروز به بعد سیاستی صحیح و مبارزه‌ای مشترک پیش برود، مسلما به مرحله صلح کمکی بسیار عظیم خواهد کرد. اما اگر کرد‌ها اهمال کرده و بگویند اوجالان، خود مرحله را آغاز کرده و ما نظاره‌گر خواهیم بود، بطور قطع بسیاری چیز‌ها را از دست خواهیم داد.»

تا پیش از آغاز مذاکرات و نوروز امسال، بسیاری از ناظران معتقد بودند که دولت ترکیه پ‌ک‌ک را به عنوان طرف اصلی در حل مسئله کرد به رسمیت نخواهد شناخت.

روا حاجی روزنامه‌نگار و تحلیل‌گر مسائل ترکیه در پیوند با مذاکرات پ‌ک‌ک و دولت ترکیه به زمانه می‌گوید: «ترکیه نمی‌تواند نقش مبارزات پ‌ک‌ک را در تحولات منطقه در نظر نگیرد. اگر دولت ترکیه حقوق کرد‌ها و پ‌ک‌ک را به عنوان طرف اصلی مسئله کرد به رسمیت نشناسد، این حزب قادر است با ضربه‌ای بزرگ، ترکیه‌ای قدرتمند در خاورمیانه را به ترکیه‌ای ضعیف تبدیل کند.»

سردار عبدالله، تحلیل‌گر مسائل ترکیه نیز پیام اوجالان را در زمان مناسبی می‌داند و می‌گوید: «ترکیه‌ کمالیست به ترکیه‌ای تبدیل شده که وجود یک ملت دیگر را قبول را کند و به رسمیت بشناسد. دولت نزدیک به یک قرن وجود این ملت را انکار می‌کرد و آن را خطری برای اتحاد ترکیه و خاک ترکیه می‌دید. این تحول، دشواری بسیاری طلبید. در داخل ترکیه نیروهای ضد صلح بسیار قوی بودند اما روز به روز ضعیف شدند. اکنون بیشتر ملیت‌های ترکیه خواهان صلح هستند.»

سردار عبدالله اگرچه به پروسه صلح در ترکیه خوش‌بین است، اما آن را بدون چالش هم نمی‌بیند. او می‌گوید: «جنگ آسان‌تر از برقراری صلح است. وارد مرحله‌ای می‌شویم که بدون موانع و چالش نخواهد بود. بسیاری از نیرو‌ها در ترکیه وجود دارند که صلح در راستای منافع آنان نبود. به همین خاطر زمینه‌سازی بسیاری لازم بود تا پروسه صلح را قبول کنند.»

عقب‌نشینی نیروهای پ‌ک‌ک

عبدالله اوجالان در پیام نوروزی خود خواستار عقب‌نشینی نیروهای پ‌ک‌ک از خاک ترکیه شد. به گزارش خبرگزاری فرات، مراد کارایلان فرد شماره دو پ‌ک‌ک در حمایت از پیام اوجالان رسما اعلام آتش‌بس کرده و گفته که نیروهای آنان عملیات نظامی را در داخل مرزهای ترکیه متوقف خواهند کرد.

سردار عبدالله: «ترکیه‌ کمالیست به ترکیه‌ای تبدیل شده که وجود یک ملت دیگر را قبول را کند و و آن را به رسمیت بشناسد. دولت نزدیک به یک قرن وجود این ملت را انکار می‌کرد و آن را خطری برای اتحاد ترکیه و خاک ترکیه می‌دید. این تحول، دشواری بسیاری طلبید. در داخل ترکیه نیروهای ضد صلح بسیاری قوی بودند و روز به روز ضعیف شدند. اکنون بیشتر ملیت‌های ترکیه خواهان صلح هستند

او همچنین گفته است، در صورت هرگونه‌ حمله نظامی ترکیه، نیروهای پ‌ک‌ک از «حق دفاع مشروع که درحقوق بین‌الملل شناخته شده» برخوردار خواهند بود.

از سوی دیگر صلاح‌الدین دمیرتاش پیام اوجالان را «استراتژیک» خوانده و خواستار تشکیل کمیسیونی ویژه‌ برای بررسی عقب‌نشینی نیروهای پ‌ک‌ک به خارج از مرزهای ترکیه شده است. او گفته است، ۹۹ درصد مبارزات مسلحانه که برخاسته از مسئله کرد بوده، به پایان رسیده است.

پیش‌بینی می‌شود نیروهای حزب کارگران کردستان به مناطق کوهستانی قندیل و خاک کردستان عراق عقب‌ بنشینند. برخی از کار‌شناسان احتمال می‌دهند که نیروهای پ‌ک‌ک هنگام عقب‌نشینی مورد حمله قرار گیرند. شاید به همین خاطر هم اردوغان گفته است، در حین عقب‌نشینی از هرگونه درگیری جلوگیری می‌کنیم.

به باور سردار عبدالله، کرد‌ها و دولت ترکیه اگر به پروسه صلح پایبند نباشند، راه دیگری جز خشونت و بازگشت به جنگ ندارند. او می‌گوید: «عقب‌نشینی نیروهای پ‌ک‌ک حسن نیت دولت ترکیه یا عدم آن را نشان می‌دهد. هرچقدر جنگ طول بکشد، به همان اندازه به زیان طرفین خواهد بود، چون سرانجام باید پشت میز مذاکره بنشینند.»

سردارعبدالله اهمیت پیام اوجالان را در واکنش گسترده بین‌المللی به آن می‌بیند. به اعتقاد او صلح در ترکیه بدون رهبر حزب کارگران کردستان امکان پذیر نیست.

استقبال از آتش‌بس

به گزارش خبرگزاری‌ها رجب طیب اردوغان برای نخستین بار بدون این که نیروهای پ‌ک‌ک را «تروریست» بنامد، پیام اوجالان را «موثر و مفید» خواند. پیام اوجالان از سوی احمد داود اوغلو وزیر امور خارجه و معمر گولر، وزیر کشور ترکیه نیز مورد استقبال قرار گرفت.

ایالات متحده آمریکا هم تصمیم آتش‌بس رهبر پ‌ک‌ک را «بسیار مثبت» ارزیابی کرد. ویکتوریا نولند، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا«تلاش‌های شجاعانه» در ترکیه برای برقراری صلح در این کشور را تحسین کرد.

همچنین کا‌ترین اشتون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در بیانیه‌ای مشترک با استفان فول، کمیسر توسعه اروپا از پیام عبدالله اوجالان استقبال کرد و آن را پیشرفتی در پایان بخشیدن به درگیری خونین بین دو طرف دانست. فرانسه هم پیام عبدالله اوجالان را گامی تاریخی برای پایان دادن به جنگ‌ ده‌ها ساله در ترکیه قلمداد کرد.

گیدو وستروله وزیر امور خارجه آلمان اعلام آتش بس رهبر حزب کارگران کردستان را «گامی بزرگ در راستای برقراری اعتماد متقابل» دانست. وستروله به نقل از دویچه وله گفته است، «اکنون وقت آن است که به دنبال این اظهارات گام‌های عملی برداشته شده و تفنگ‌ها واقعا خاموش شوند»

از سوی دیگر حکومت اقلیم کردستان عراق، حزب اتحادیه میهنی کردستان و مسعود بارزانی رئیس اقلیم کردستان در بیانیه‌های مجزا از پروسه صلح و پیام آتش بس عبدالله اوجالان استقبال کرده‌اند.

مبارزه ایدئولوژیک جمهوری اسلامی با "اسلام اردوغانی"

politics — Fri, 15 Mar 2013 13:41:51 +0000

دبسکو با دعای افتتاح و رقص با حجاب اسلامی

اکبر فلاح‌زاده

اکبر فلاح‌زاده – وبسایت "جهان نیوز" طی گزارشی از افتتاح یک "مرکز ضد ارزشی" دیسکو در استانبول ترکیه و برگزاری "برنامه‌هایی تاسف‌بار" در مراسم افتتاحیه آن خبر داده است. در این گزارش آمده که در مراسم افتتاحیه این "مرکز فساد" با حضور برخی مسئولان شهر استانبول "دعای افتتاح" خوانده شده است.

این که خبر تا چه حد درست باشد، به عهده "جهان نیوز". اما انتشار آن در این سایت وابسته به محافل راستگرای حاکم، نشان‌دهنده دق دلی شدید از ترکیه است. (لینک گزارش "جها‌ن نیوز")

اسلام آمریکایی

"جهان نیوز" نوشته که این برنامه «همان اسلام آمریکایی است که در ترکیه متاسفانه به شدت در حال گسترش می‌باشد و مردم مسلمان ترکیه را تهدید می‌کند.»

در این گزارش آمده که پس از افتتاح دیسکو، زنان با حجاب اسلامی "در مقابل چندهزار نفر" رقصیده‌اند و پس از رقص زنان باحجاب در مقابل "مردان مسلمان ترکیه" و مسئولان شهر استانبول، یک زن کاملا محجبه مالزیایی پشت تریبون محل مراسم رفته و اقدام به خوانندگی و نوازندگی کرده است.

"جهان نیوز" نتیجه گرفته که با این کار «به طور علنی ارزش‌های اسلامی و حجاب را زیر سوال برده و این ارزش‌ها را به سخره گرفته‌اند.»

دعای افتتاح

دعای افتتاح یکی از دعاهایی‌ است که شیعیان در شب‌های ماه رمضان می‌خوانند. محمد باقر مجلسی در "زاد المعاد" می‌نویسد: «امام زمان این دعا را برای شیعیان نوشته‌ است که هر شب ماه رمضان بخوانند، فرشتگان می‌شنوند و برای خوانندهٔ آن استغفار می‌کنند.»

این دعا گذشته از حمد و ثنا، متضمن راز و نیاز عارفانه، صلوات و درود برمعصومین، انتظار فرج و شکایت از غیبت امام زمان، شکایت از کثرت دشمنان و قلت مومنان، و آرزوی ظهور "دولت کریمه" و آمادگی برای جانفشانی و خدمت در آن دولت و در نهایت، دعا برای سلامتی و پیروزی مسلمانان است.

شرق و غرب در استانبول

"جهان نیوز" توضیح نداده که چرا "هزاران مرد" مسلمانی که در مراسم حاضر بوده‌اند، واکنشی به "زیر پا گذاشتن ارزش‌ها" نشان نداده و بر و بر رقص و آواز زنان را تماشا کرده‌اند.

ایدئولو‌گ‌های جمهوری اسلامی، "اسلام اردوغانی" را روی دیگر سکه‌ اسلام آمریکایی می‌دانند. اردوغان که با رهبری حزب "عدالت وتوسعه" به قدرت رسیده، با پیش گرفتن گفتمان مسامحه و اعتدال به پیشرفت‌های زیادی در داخل و خارج ترکیه نائل شده است. این در آغاز از او که اسلامگرای مرتجع انگاشته می‌شد، انتظار نمی‌رفت.

از قرار معلوم، مسئولان نیز که در دولت اسلامگرای اردوغان غالبا از مسلمانان هستند، در مراسم افتتاح رسمی شاهد رقص زنان محجبه بوده و کک‌شان هم نگزیده است. جهان نیوز این همه را ناشی از اسلام آمریکایی می‌داند که با ترویج آن و «با تبلیغات گسترده مردم مسلمان این کشور را به سمت و سوهای مشخص می‌کشانند.»

در شهر بزرگ استانبول همه چیز، از شیر مرغ تا جان آدمیزاد پیدا می‌شود. هر جا بروی، ساختمان‌های قدیمی، مساجد، کاخ‌ها و غیره را می‌بینی. شرق و غرب در این شهر به هم آمیخته و سنت و مدرنیته همسایه دیوار به دیوار یکدیگرند.

باحجاب و بی‌حجاب کنار هم راه می‌روند. استانبول هم قهوه‌خانه دارد، هم میخانه. زندگی شبانه آن از ده شب شروع می شود و تا چهار صبح ادامه پیدا می‌کند.

برای هر سلیقه‌ای در این شهر چیز دیدنی هست. از جمله توریست‌ها می‌توانند بروند برنامه شب ترکی ببینند که مجموعه‌ای از رقص‌های فولکوریک ترکی، برنامه رقص عربی و غیره است. یا سری به دیسکو و بارهای میدان تکسیم و شیشلی بزنند.

به نوشته یک سایت گردشگری ترکیه، « قایق سواری روی دریای مرمره با شام و رقص عربی بسیار زیباست.» اینها همه نمودهای آن چیزی است که دستگاه تبلیغاتی جمهوری اسلامی، "اسلام اردوغانی" می‌نامد.

اسلام اردوغانی

ایدئولو‌گ‌های جمهوری اسلامی، "اسلام اردوغانی" را روی دیگر سکه‌ اسلام آمریکایی می‌دانند. استانبول که این دیسکو در آن افتتاح شده، زادگاه رجب طیب اردوغان رییس جمهوری ترکیه است. او در همین شهر درس خوانده و وارد دنیای سیاست شده و مدتی هم شهردار همین شهر بوده و آن را مثل کف دستش می‌شناسد.

او که با رهبری حزب "عدالت وتوسعه" به قدرت رسیده، طی یک دهه گذشته با پیش گرفتن گفتمان مسامحه و اعتدال به پیشرفت‌های زیادی در داخل و خارج ترکیه نائل شده است. این پیشرفت‌ها در آغاز کار، از او که اسلامگرای مرتجع انگاشته می‌شد، انتظار نمی‌رفت.

تحولات بهار عربی که جمهوری اسلامی "بیداری اسلامی" و ناشی از نفوذ خودش می‌پندارد، عملا از نوع حکومت ترکیه الگوبرداری شده است. این چیزی است که به مذاق رهبران جمهوری اسلامی ایران با همه ادعاها و هزینه‌های گزافی که صرف تبلیغات صدورانقلاب می‌کنند، خوش نمی‌آید.

هر چند اردوغان در مواردی به سیاست‌های سخت‌گیرانه روی آورد و از جمله آزادی بیان را محدود و عده‌ای را دستگیر کرد، اما روی هم رفته با رویکرد مثبت به غرب و تلاش برای عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا، سیاستی در پیش گرفت که سبب پیشرفت و رشد اقتصادی ترکیه شد.

ناگفته نماند که در این میان، باد زمانه نیز به بادبان‌ ترک‌ها وزید و از جمله بحران اقتصادی شدید و بی‌اعتبار شدن رقیب اروپایی‌شان یونان، به اعتبار و منزلت آنها نزد اروپاییان افزود.

رقابت جمهوری اسلامی و ترکیه بر سر نفوذ در منطقه

سیاست اعتدال ترکیه نقطه مقابل سیاست تهاجمی و دشمن تراشانه جمهوری اسلامی است. این دو سیاست برای نفوذ در منطقه با هم رقابتی تنگاتنگ دارند و تمام شواهد حاکی از آن است که جمهوری اسلامی گوی رقابت را باخته و از حریف عقب افتاده است.

جمهوری اسلامی زیر فشار تحریم‌ها مجبور شده در مواردی به ترکیه باج هم بدهد و در گفتگو با کشورهای گروه ۵+۱ از میزبانی و میانجیگری ترکیه استقبال کند.

در چهارچوب همین مذاکرات چند روز دیگر مذاکرات کارشناسان فنی در استانبول برگزار می‌شود. ترکیه به این ترتیب به یک وزنه اقتصادی و سیاسی مهم تبدیل شده است.

تحولات بهار عربی در منطقه و در کشورهای عربی نظیر مصر، تونس، لیبی و یمن که جمهوری اسلامی "بیداری اسلامی" و ناشی از نفوذ خودش می‌پندارد، عملا از نوع حکومت ترکیه الگوبرداری شده است.

این چیزی است که به مذاق رهبران جمهوری اسلامی ایران با همه ادعاها و هزینه‌های گزافی که صرف تبلیغات صدورانقلاب می‌کنند، خوش نمی‌آید.

حتی خالد مشعل رهبر حماس که همواره مورد حمایت معنوی و مادی جمهوری اسلامی ایران بوده و سفرهای مکرری به ایران داشته است، اردوغان را در جهان اسلام ستوده است. قبل از او نیز رهبران احزاب اسلامی در مصر و تونس چنین کرده‌اند.

اردوغان آن‌گونه هم که جمهوری اسلامی تبلیغ می‌کند، سکولار نیست. چند ماه پیش هزاران نفر از طرفداران جدایی دین از سیاست علیه دولت اردوغان در پایتخت ترکیه دست به تظاهرات زدند اما هر چه هست ترکیه توانسته با سیاست مسامحه دینی و ایجاد توازن در خارج، مدلی ارائه بدهد که از لحاظ اقتصادی و سیاسی موفق بوده است.

سیاست ماهرانه اردوغان در ایجاد توازن نسبی، یعنی حفظ روابط دوستانه با آمریکا و اروپا، و حمایت از فلسطینی‌ها و رودررویی با اسراییل در قالب اعزام کشتی حامل کمک به غزه که به کشته شدن چند تن از اتباع ترکیه در حمله کماندوهای اسرائیلی انجامید و تنش لفظی اردوغان با شیمون پرز آشکارا وجهه وی در منطقه را تقویت کرد.

هر چه جمهوری اسلامی با ندانم‌کاری منزوی‌تر شده، اردوغان بیشتر مطرح و محبوب شده است. او با دادن اجازه استقرار سپر موشکی غرب در خاک کشورش، ضمن دهن کجی به جمهوری اسلامی، پیوندهای خود با غرب را تقویت و شانس عضویت ترکیه به اتحادیه اروپا را بیشتر کرد.

اما او آن‌ گونه هم که جمهوری اسلامی تبلیغ می‌کند، سکولار نیست. چند ماه پیش هزاران نفر از طرفداران جدایی دین از سیاست علیه دولت اردوغان در آنکارا تظاهرات کردند و با واکنش سخت پلیس مواجه شدند.

به گزارش خبرگزاری‌ها، طرفداران جدایی دین از سیاست نگران هستند که دولت محافظه کار اسلامی برخاسته از حزب "عدالت و توسعه" تهدیدی برای نظام سکولار ترکیه باشد. آنها هم‌چنین نگران تبدیل کشور به امپراتوری عثمانی و خدشه‌دار شدن اصول جمهوریت هستند.

سال گذشته مجامع بین‌المللی از بازداشت صد‌ها خبرنگار، استاد دانشگاه و نظامی به اتهام توطئه علیه دولت اردوغان خبر دادند. "کمیته دفاع از خبرنگاران" ترکیه را متهم کرد که بیشترین آمار خبرنگار بازداشتی را در جهان دارد.

اما هر چه هست ترکیه توانسته با در پیش گرفتن سیاست مسامحه دینی و ایجاد توازن در خارج، مدلی ارائه بدهد که از لحاظ اقتصادی و سیاسی موفق بوده است.

در حال حاضر یکی از مشکلات منطقه و جهان اسلام این است که چطور می‌شود بین اسلام و سکولاریسم سازش ایجاد کرد، چون تقلید از دمکراسی غربی بدون برخوردار بودن از فرهنگ و سنت دمکراسی غربی با فرهنگ بومی تضاد پیدا می‌کند.

از این رو تلاش‌های زیادی در میان روشنفکران منطقه صورت گرفته و می‌گیرد تا به مدلی متعادل برسند که با اسلام و دمکراسی همخوان باشد. ترکیه بهترین مدل نیست، اما عجالتا تنها مدلی است که به طور نسبی موفق از آب در آمده است.

انتشار اخباری از زندگی باز مردم از نوعی که "جهان نیوز" منتشر کرده، نشان می دهد که جمهوری اسلامی که به راه‌های مختلف زندگی مدنی شهروندانش را محدود ساخته، بوی خطر را حس کرده است.

بن‌بست سیاسی در سوریه و افزایش آتش و خون

politics — Tue, 05 Mar 2013 07:34:13 +0000

علی افشاری

علی افشاری - اوضاع در سوریه روز به روز وخیم‌تر می‌شود. وضعیت چنان بغرنج است که بان‌کی مون دبیر کل سازمان ملل در اعتراض به آن گفته است: « چه قساوت و خشونت دیگری در سوریه باید روی دهد تا جامعه جهانی از خود واکنش نشان دهد.»

در سوریه تعداد کشته شدگان از مرز هفتاد هزار نفر گذشت. قریب به یک میلیون نفر کشور را ترک گفته و در شرایط سختی در کشور های همجوار زندگی می‌کنند.

رویارویی مخالفان مسلح با ارتش سوریه نیز در بن‌بستی گرفتار شده که طرفین توان پیشروی بیشتر ندارند. در افق زمانی قابل مشاهده، امکان پیروزی برای هیچکدام متصور نیست و وضعیت نه برد نه باخت بر فضای جنگ داخلی در سوریه حاکم است.

مخالفان سوری قرار بود در روز شنبه (۲ مارس/۱۳ اسفند) در شهر استانبول دولت خود را تعیین کنند. این نشست بدون بیان دلایل به تاخیر افتاد و معلوم نیست چه زمانی تشکیل خواهد شد. ولید البنی سخنگوی ائتلاف ملی مخالفان سوری قبلا گفته بود این ائتلاف تصمیم گرفته است تا دولتی را در مناطق آزاد شده در شمال سوریه تشکیل دهد.(منبع) قرار بود در نشست استانبول نخست وزیر و وزرای دولت مخالفان انتخاب شوند.

تاخیر در برگزاری این نشست می‌تواند نشانگر اختلاف بین صفوف مخالفان باشد. مشکلی که جنبش انقلابی سوریه از ابتدا با آن مواجه بوده است. ترکیب ناهمگون نیرو‌ها امکان فعالیت یکپارچه را دشوار ساخته است.

شکاف بین داخل و خارج، نظامی – سیاسی ، قومیتی و مذهبی- غیر مذهبی عناصری انشقاق آفرین بودند که مجال همگرایی در سطح مطلوب را از مخالفان سوری ستانده‌اند. مسئله افزایش قدرت گروه‌های افراطی مذهبی مانند جبهه النصری که مشی مشابه القاعده دارند نیز بر مشکلات افزوده است.

یکی از دلایل عدم توفیق مخالفان در نابود کردن ماشین جنگی بشار اسد، عدم دسترسی آنها به سلاح های سنگین و با کارایی بالا است. در نشست رم که توسط دوستان سوریه از جمله عرب و برخی از کشور های عربی برگزار شد، انتظار مخالفان سوری در این خصوص برآورده نشد. ائتلاف ملی سوریه علی‌رغم بایکوت اولیه بر اساس فشار آمریکا حاضر شد در این اجلاس حضور پیدا کند ولی نتایج از دید آنان ناامید کننده بود.

در حال حاضر اگر چه در مقایسه با گذشته از پراکندگی این نیروها کاسته شده، اما در فعالیت‌های مخالفان و بخصوص گروه‌های نظامی، هماهنگی وجود ندارد.

یکی از دلایل عدم توفیق مخالفان در نابود کردن ماشین جنگی بشار اسد، عدم دسترسی آنها به سلاح های سنگین و با کارایی بالا است. در نشست رم که توسط دوستان سوریه از جمله عرب و برخی از کشور های عربی برگزار شد، انتظار مخالفان سوری در این خصوص برآورده نشد.

ائتلاف ملی سوریه علی‌رغم بایکوت اولیه بر اساس فشار آمریکا حاضر شد در این اجلاس حضور پیدا کند ولی نتایج از دید آنان ناامید کننده بود.

به نظر می‌رسد آمریکا با اعطای کمک ۶۰ میلیون دلاری به اپوزیسیون سوریه، در حال تغییر استراتژی خود باشد. برای نخستین بار این کمک شامل ارتش آزاد سوریه نیز می‌شود. اما کمک‌ها هم‌چنان شامل اقلام غیر جنگی از جمله دارو ، جیره غذایی و وسایل حمل و نقل می‌شوند.

دولت بریتانیا نیز اعلام کرد که استراتژی خود در حمایت مادی و سیاسی از مخالفان اسد را تغییر نداده اما ممکن است در آینده سلاح نیز در اختیار آنها بگذارد.

ترکیه ، قطر و عربستان اصرار دارند که مخالفان مسلح به سلاح‌های موثر تجهیز شوند. اما غرب به دلیل نگرانی از دستیابی گروه‌های تروریست به این سلاح‌ها موافق این مسئله نیست و این مسئله باعث آسیب پذیری مخالفان شده است.

موفقیت آنها در یافتن راه‌حل سیاسی در سوریه برای انتقال قدرت نیازمند برخورد از موضع قدرت است. در غیر این صورت دولت بشار اسد حاضر به دادن امتیاز نخواهد بود و فرسایشی شدن منازعه و گذشت زمان رابه نفع نیرو های خود می‌داند.

ایجاد منطقه امن، تاکتیک دیگری است که می‌تواند موازنه قوا را به نفع مخالفان تغییر دهد و موضع آنها را مستحکم‌تر سازد. این امر در افزایش همگرایی و هماهنگی در صفوف مخالفان نیز تاثیر زیادی دارد. دیگر جدایی جغرافیایی بین بخش‌های مختلف اپوزیسیون سوریه از بین می رود و آنها می ‌وانند صفوف پراکنده نیروهای مسلح را منسجم و متحد سازند.

انسداد در فرایند گفتگو می‌تواند فضا را دوباره به سمت تضاد آشتی‌ناپذیر حکومت و مخالفان باز گرداند. اگر حمایت غرب و کشورهای عربی از حمایت سیاسی به سمت حمایت نظامی سوق یابد، آنگاه وضعیت جدیدی در سوریه پیش می‌آید. درغیر اینصورت شرایط گره خورده کنونی تداوم پیدا خواهد کرد و امکان تجزیه سوریه پیش می‌آید.

اما اراده جدی در جامعه جهانی برای ایجاد منطقه امن در سوریه وجود ندارد. بشار اسد نیز با آگاهی از این مساله به افزایش خشونت و عدم انعطاف پرداخته است. این دولت در پی تثبیت موقعیت برتر خود با اتکاء به حمایت ایران و روسیه است.

ولید معلم با سفر به تهران ضمن بیان نزدیکی دو کشور مدعی شد دولت سوریه از مذاکره با مخالفان حتی معارضان مسلح استقبال می‌کند.

بشار اسد بعدا در مصاحبه با هاله جابر روزنامه نگار بریتانیایی – لبنانی اعلام کرد شرط گفتگو با مخالفان مسلح، زمین گذاشتن سلاح و تسلیم شدن است و دولت وی با تروریست‌ها مذاکره نمی‌کند.(منبع)

ائتلاف ملی مخالفان با ابتکار معاذ الخطیب تصمیم به تغییر استراتژی خود در برخورد با حکومت گرفت و پذیرفت به صورت مشروط با بشار اسد گفتگو کند. این مساله ابتدا با اعتراض‌هایی در میان مخالفان مواجه شد، اما در حال حاضر این ائتلاف سرگرم تعیین چگونگی و روال این گفتگو است. لازمه این کار حداقل انتقال بخشی از قدرت به مخالفان است، امری که دولت بشار اسد عملا حاضر به پذیرش آن نیست.

انسداد در فرایند گفتگو می‌تواند فضا را دوباره به سمت تضاد آشتی‌ناپذیر حکومت و مخالفان باز گرداند. اگر حمایت غرب و کشور های عربی از حمایت سیاسی به سمت حمایت نظامی سوق یابد، آنگاه وضعیت جدیدی در سوریه پیش می‌آید. در غیر این صورت شرایط گره خورده کنونی تداوم پیدا خواهد کرد و امکان تجزیه سوریه پیش می‌آید.

در چنین حالتی، مناطق کردنشین و شمال در دست مخالفان و جنوب و مرکز در دست دولت سوریه خواهد بود و هر کدام به یه صورت مناطق خود مختار اداره خواهند شد. جمهوری اسلامی و حزب‌الله لبنان نیز با تقویت گروه‌های شبه نظامی و بخصوص الشعیبه، بی‌علاقه به این حالت نیستند تا راه ارتباطی بین ایران و لبنان حفظ شود.

روز های آینده نشان می‌دهد که سوریه چه مسیری را طی خواهد کرد. اما هر چه زمان می‌گذرد، ابعاد بحران سوریه نیز عمیق‌تر می‌شود.

چند فرضیه در مورد ترور سه مبارز کرد در پاریس

politics — Mon, 14 Jan 2013 09:45:25 +0000

کورش عرفانی

کورش عرفانی - ترور سه زن کرد در پاریس در روز چهارشنبه ۹ ژانویه موجی از تاثر و پرسش را برانگیخته است. یکی از آنها سکینه جانسیز از بنیانگذاران "پ‌ک‌ک" و به گفته ناظران، هدف اصلی این عملیات بوده است. چه کسی این سه کرد مبارز را در قلب پایتخت فرانسه به قتل رسانده و چه انگیزه‌ای موجب این ترور بوده‌ است؟ این نوشتار به بررسی برخی فرضیه‌ها در این باره می‌پردازد.

در ابتدا برای درک بستر سیاسی این ترور بد نیست نگاهی بیندازیم به تشکل سیاسی طرح شده در این ترور یعنی حزب کارگران کردستان "پ‌ک‌ک".

"پ‌ک‌ک" چه گروهی است؟

حزب کارگران کردستان که به نام پ‌ک‌ک شناخته می‌شود از دل جریانات سیاسی و نظامی کرد ترکیه بیرون آمده و در سال خرداد ۱۹۸۴ به عنوان یک سازمان دارای مشی مبارزه مسلحانه شروع به فعالیت کرد. این حزب گرایش چپ دارد و از بدو تاسیس در منطقه کردستان ترکیه برای کسب خودمختاری و حقوق فرهنگی و سیاسی برای کردها، سرگرم مبارزه چریکی علیه دولت ترکیه بوده است. رهبر این گروه، عبدالله اوجالان، در اسفند سال ۱۳۷۷ با همکاری ترکیه، اسرائیل و آمریکا بازداشت شد و از آن زمان در زندان جزیره ایمرالی به سر می‌برد. مبارزه مسلحانه حزب پ‌ک‌ک و درگیری با دولت ترکیه پس از دستگیری رهبر آن با فراز و نشیب‌هایی ادامه یافته است. برخی آمار تلفات این رویارویی از آغاز تاکنون را ۴۵ هزار نفر تخمین می‌زنند.

دادگاه نظامی ترکیه اوجالان را در ابتدا به اعدام محکوم کرد اما او هم اینک در حال گذراندن دوران محکومیت خود به حبس ابد است. در این سال‌ها بسیاری چیزها تغییر کرده‌اند. دولت کنونی ترکیه که موفق شده اقتصاد این کشور را رونق بخشد، در صحنه سیاست بین‌الملل نیز موفقیت‌های شایانی کسب کرده و می‌رود که نقش سرکرده را در بسیاری از حوادث منطقه‌ای و از جمله در مورد سوریه ایفاء کند. شاید همین امر است که ترکیه را بیش از پیش مستعد پذیرفته شدن در اتحادیه اروپا می‌کند. آرزویی که بسیاری از ترک‌ها در سر دارند و آن را گامی کیفی در تغییر سرنوشت اقتصادی، سیاسی و حتی اجتماعی- فرهنگی خود می‌دانند.

اهمیت حل موضوع کردها برای ترکیه

یکی از موانع اصلی ترکیه در راه ادغام در اتحادیه اروپا پرونده قطور نقض حقوق بشر در این کشور و به ویژه در پیوند با مساله کردهاست. برخورد نظامی و سرکوبگرانه دولت این کشور علیه کردها یکی از پرونده‌های همیشه باز ترکیه نزد دولت‌های غربی بوده است. به این ترتیب بعید است بدون حل و فصل مسالمت‌آمیز مساله کردستان، دولت ترکیه بتواند برای عضویت در اتحادیه اروپا با استقبالی شایسته روبرو شود. به همین دلیل نیز دولت رجب طیب اردوغان بر آن شده تا شاید با مذاکره با رهبر حزب پ ک ک در زندان زمینه‌ای برای تفاهم و صلح به وجود آورد.

خبرهای تایید نشده‌ای در هفته های اخیر در این مورد منتشر شده بودند که امید به مذاکراتی موفقیت‌آمیز برای حل مسالمت‌آمیز نزاع طولانی دولت ترکیه با کردها را تقویت می‌کردند. اما این فضای مثبت دیری نپایید و ترور سه زن کرد در پاریس فضا را به کلی تغییر داد.

آنها که مذاکره می‌خواهند و آنها که نمی‌خواهند

این سه فعال کرد در دفتری متعلق به تشکل‌های کردی در پاریس به ضرب گلوله کشته شده‌اند. چهره شاخص در میان این سه نفر، سکینه جانسیز است. وی از بنیانگذاران حزب کارگران کردستان و نخستین زنی است که به عنوان عضو ارشد این سازمان برگزیده شده بود. وی سال‌ها در زندان بوده و از همان‌جا نیز نقش فعال و حتی هدایت‌گر اعتراضات در بیرون از زندان را داشته است.

سکینه جانسیز از جمله کسانی بوده که بسیاری از زنان کرد را به مراحل بالای فعالیت در حزب پ ک ک کشانده و فرمانده جنبش چریکی زنان در منطقه کردنشین شمال عراق محسوب می شد. او از سن پایین به مبارزه پیوسته و از ابتدا با عبدالله اوجالان همراه بوده است. وی به عنوان مسئول بخش مالی و تدارکات حزب در اروپا و مسئول بخش زنان پ ک ک در اروپا نیز خوانده شده است.

فرضیه تسویه حساب داخلی چندان قوی نیست، زیرا هر سه مقتول به جریان اکثریت در درون پ‌ک‌ک تعلق داشته‌اند که به اوجالان و خط مذاکره وفادار بوده است. آن چه به عنوان قتل های درون حزبی محسوب می‌شود اغلب از جانب خط رهبری خود حزب و در قبال کسانی بوده که می‌خواسته اند به گونه‌ای، اختلاف و انشعاب را دامن بزنند. تا به حال، چندین ترور در کردستان عراق و یا اروپا نسبت به کسانی صورت گرفته است که خط رهبری اوجالان را در حزب زیر سوال برده بودند.

نکته کلیدی در ترور سکینه جانسیز این است که او از جمله رهبران نزدیک به عبدالله اوجالان بوده که تلاش وافری به خرج داده تا مذاکرات با دولت ترکیه پا بگیرد و به نتیجه برسد. آیا این امر موجب ترور او شده؟ به هر روی، ترور وی به عنوان هدف اصلی عملیات، راه را براین فرضیه باز می‌کند که تروریست‌ها در پی وارد کردن ضربه‌ای مهم به مذاکرات جاری میان پ ک ک و دولت کنونی ترکیه بوده‌اند. مذاکراتی که اگر به نتیجه می‌رسید؛ می‌توانست یک نزاع طولانی مدت و خونین را پایان دهد.

فرضیه‌های مطرح در مورد ترور

درباره این که چه کسی این اقدام را صورت داده، چند فرضیه مطرح است:

۱) گروه‌های تروریستی متعلق به احزاب دست راستی ناسیونالیستی ترکیه. یکی از این گروه‌ها به نام «گرگ‌های خاکستری» سابقه دست بردن به اسلحه و ترور و چماقداری علیه مخالفان دولت مرکزی ترکیه را دارد. این گروه که رابطه خود با دولت ترکیه را نه آشکار و نه پنهان کرده؛ به عنوان یک گروه شبه نظامی ترس و وحشت را به جان هرکسی انداخته که داعیه خودمختاری و جدایی‌طلبی و مخالفت با «عظمت و اتحاد ترکیه» را داشته است.

این گروه که توسط یک نظامی سابق بنیان نهاده شد، با دفاع از ایده‌های پان‌ترکیسم تقلیدی ناشیانه از حزب فاشیسم ایتالیاست که با روش‌های تروریستی در جهت تحقق شعارهای خود تلاش می‌کند. آنها قصد دارند ترکیه‌ای بزرگ تشکیل دهند که به قول خودشان شامل ۱۰۰ میلیون نفر می‌شود. یکی از شعارهای آنها این است: « همه چیز باید برای ترکیه و به سود آن باشد.» این گروه هم‌چنین سابقه‌ای طولانی در کشتن روزنامه نگاران و فعالان سیاسی و مدنی کرد دارد.

در حال حاضر بیشتر توجهات به سوی این گروه معطوف است. اما باید دید که آیا دولت ترکیه تلاش جدی برای تحقیق در زمینه نقش احتمالی «گرگ‌های خاکستری» خواهد کرد یا نه. به عبارت دیگر، آیا حامیان این گروه در ارتش و سازمان اطلاعات ترکیه اجازه می‌دهند که نقش و حضور احتمالی این گروه در ترور پاریس مسجل شود یا خیر. دولت‌های استبدادی آرایش شده به دمکراسی، معمولا این گونه گروه‌ها را به طور جدی و عملی محدود نمی‌کنند.

۲) اختلافات درون گروهی پ ک ک یکی دیگر از فرضیه‌های احتمالی در این باره است. برخی حدس می‌زنند که رقابت‌های سیاسی در سطح رهبر حزب سبب شده است که جناحی خواهان مذاکره با دولت ترکیه باشند و جناح دیگر، خلاف آن را بخواهند. این احتمال وجود دارد که با رفتن یک بخش از حزب پ ک ک به سوی مذاکره و سازش احتمالی با دولت مرکزی، جناح مخالف در صدد جلوگیری از پیشبرد این روند برآمده باشد. اما به نظر می‌رسد در ورای برخی اختلاف‌های نظری که حتی میان اوجالان و برادرش هم شناخته شده است، موضوع اختلاف در پ ک ک، بیشتر ساخته و پرداخته دستگاه‌های اطلاعاتی و تبلیغاتی دولت ترکیه باشد. آنها در طول سال‌ها تلاش کرده‌اند که این تصور را ایجاد کنند که در درون این حزب دو گرایش «بازها» و «کبوترها» وجود دارد و این که بازها جنگ و کشتار می‌خواهند و کبوترها مذاکره و صلح.

اما در ورای این تبلیغات مدیریت شده حکومتی، آن چه مسلم است این که شاخه‌هایی از پ ک ک، که در ایران و سوریه مشغول مبارزه هستند، ممکن است گرایش‌های سیاسی قدری متفاوت نسبت به مرکزیت پ ک ک داشته باشند. به طور مثال شاخه سوری حزب زیر نظر «باهوز اردال» در این راستا قرار می‌گیرد. می‌توان حدس زد که کردهای سوریه، اینک که رژیم بشار اسد در سوریه در خطر اضمحلال است، بدشان نمی‌آید که پ ک ک وارد فرایند صلح جدی با دولت ترکیه نشود تا روزی درصورت سقوط اسد به رویای پیوستن به اقلیم کردستان و تشکیل یک کشور مستقل کردستان همراه با کردهای ترکیه و ایران و عراق، تحقق بخشند. به همین دلیل شاید مذاکراتی که آغاز شده بود امر چندان مطلوبی برای «باهوز اردال» و هم‌رزمان کرد سوری وی نبوده است.

بیشترین تردیدها متوجه گروه‌های تروریستی «گرگ‌های خاکستری» است که سابقه ترور و چماقداری علیه مخالفان دولت مرکزی ترکیه را دارد. این گروه که توسط یک نظامی سابق بنیان نهاده شد، با دفاع از ایده‌های پان‌ترکیسم تقلیدی ناشیانه از حزب فاشیست ایتالیاست که با روش‌های تروریستی در جهت تحقق شعارهای خود تلاش می‌کند. آنها قصد دارند ترکیه‌ای بزرگ و ۱۰۰ میلیون نفری تشکیل دهند. این گروه هم‌چنین سابقه‌ای طولانی در کشتن روزنامه نگاران و فعالان سیاسی و مدنی کرد دارد.

اما به هر روی فرضیه تسویه حساب داخلی چندان قوی نیست، زیرا هر سه مقتول به جریان اکثریت در درون پ‌ک‌ک تعلق داشته‌اند که به اوجالان و خط مذاکره وفادار بوده است. تا این جای کار آن چه به عنوان قتل های درون حزبی محسوب می‌شود اغلب از جانب خط رهبری خود حزب و در قبال کسانی بوده که می‌خواسته اند به گونه‌ای، اختلاف و انشعاب را دامن بزنند. تا به حال، چندین ترور در کردستان عراق و یا اروپا نسبت به کسانی صورت گرفته است که خط رهبری اوجالان را در حزب زیر سوال برده بودند.

۳) یکی دیگر از فرضیه‌ها به سوی سرویس‌های اطلاعاتی دولت ترکیه نشانه می‌رود که سابقه‌ای طولانی در ترور کردهای مسلح فعال در طول دهه‌های گذشته داشته است. هر چند به نظر می‌رسد در سال‌های اخیر سازمان اطلاعات ملی ترکیه از عناصر رادیکال و مشکوک خود تصفیه شده اما برخی از تحلیلگران بعید نمی‌دانند که هنوز رگه‌ها و پس مانده‌هایی از نیروهایی در دل این سازمان باشند که پیش‌تر در آن به تدارک جوخه‌های مرگ برای ترور فعلان سیاسی مبارز و مسلح مشغول بودند.

تنها چیزی که این فرضیه را به قول بعضی و البته نه کردها، تضعیف می‌کند این است که دولت ترکیه به طور آگاهانه به سرویس‌های اطلاعاتی خویش دستور چنین تروری را نداده باشد.اما بعید نیست که این دولت از وجود بقایای جریان‌های حذف‌گرا در درون سازمان اطلاعات ملی خود باخبر باشد و در مواردی چشم بر عملکرد جنایت‌کارانه وغیرقانونی آنها ببندد تا از این طریق هم خودش به طور رسمی درگیر موضوع نباشد و هم این که مهره‌های اصلی جریان‌های مسلح مخالف نیز از سر راه برداشته شوند.

سخنان بسیار تند رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه، خطاب به دولت فرانسه و رئیس جمهور این کشور نوعی ردگم کردن تلقی شده است. اردوغان آنها را متهم به حمایت و داشتن رابطه نزدیک با اعضای حزب پ ک ک کرد که در لیست سازمان‌های تروریستی اتحادیه اروپا قرار دارند و از آنها درباره دیدار فرانسوا اولاند، رئیس جمهور این فرانسه با سکینه جاسیز توضیح خواست. این

هیاهوی تبلیغاتی نخست وزیر ترکیه که تا مرز تهدید به اقدام قانونی علیه دولت فرانسه پیش رفته است، شک و تردید زیادی نسبت به نقش احتمالی دولت این کشور در ترور پاریس ایجاد کرده است.

در همین راستا باید گفت که شک و تردیدها متوجه یک دولت در سایه نیز می‌شود. این اصطلاح برای شماری از نظامیان و ناسیونالیست‌های افراطی سابق در ترکیه به کار برده می‌شود که در دهه‌های اخیر در راس کار بوده‌اند و اینک با وجود عدم حضور رسمی در پست‌های دولتی یا ارتش، قدرت عملیاتی خویش را پشت صحنه حفظ کرده‌اند. این همان جریانی است که در سال ۲۰۰۷ روزنامه‌نگار ارمنی «هرانت دینک» را به جرم نوشتن مقالاتی ترور کردند که وی در آنها دولت عثمانی را به قتل‌عام ارمنی‌ها متهم می ساخت.

بعید نیست که این دولت در سایه قدرت عملیاتی خویش را همچنان حفظ کرده باشد و در بزنگاه‌های حساس برای یاری‌رسانی غیررسمی به دولت حاکم و یا در این مورد مشخص، برای جلوگیری از هر گونه مصالحه احتمالی طی مذاکره دولت با کردهای ترکیه، وارد عمل شده باشد.

۴) در میان کسانی که شک و ظن‌ها به آنها نیز برجسته است پاره‌ای دولت ها نیز دیده می‌شوند. در میان آنان باید از سرویس‌های اطلاعاتی سوریه نام برد. به نظر می‌رسد دولت اسد که با روش‌های ترور مخالفان خود در خارج بیگانه نیست ، مایل نباشد که ترکیه از مشکل کردهای خود فارغ شود تا در این صورت تمام تمرکز خود را روی فشار برای تعیین تکلیف رژیم بشار اسد بگذارد. به همین دلیل، با این ترور خواسته است که دولت ترکیه را در رابطه با مشکل کردهای خود به خانه اول برگرداند و حتی درگیری‌ها را میان آنها تشدید نماید.

فرضیه دخالت سرویس‌های اطلاعاتی رژیم ایران هم مطرح است. جمهوری اسلامی به طور آشکاری با سیاست‌های کنونی ترکیه در صحنه بین‌المللی تضاد دارد. نخست به خاطر نقش این کشور در تضعیف حکومت اسد در سوریه، که متحد دیرینه ایران محسوب می‌شود و دیگر، به دلیل استقرار موشک‌های پاتریوت در خاک ترکیه. به همین خاطر، شاید رژیم ایران بدش نیاید تا از طریق این ترور دردسر دوباره‌ای برای دستگاه نظامی ترکیه ایجاد کند و آنها را به مسائل درونی خویش سرگرم سازد؛ این امر هم به نفع خود رژیم ایران است و هم به سود متحد وی در سوریه.

همین فرضیه در مورد سرویس‌های اطلاعاتی رژیم ایران هم مطرح است. جمهوری اسلامی به طور آشکاری با سیاست‌های کنونی ترکیه در صحنه بین‌المللی تضاد دارد. نخست به خاطر نقش این کشور در تضعیف حکومت اسد در سوریه، که متحد دیرینه ایران محسوب می‌شود و دیگر، به دلیل استقرار موشک‌های پاتریوت در خاک ترکیه. به همین خاطر، شاید رژیم ایران بدش نیاید تا از طریق این ترور دردسر دوباره‌ای برای دستگاه نظامی ترکیه ایجاد کند و آنها را به مسائل درونی خویش سرگرم سازد؛ این امر هم به نفع خود رژیم ایران است و هم به سود متحد وی در سوریه.

پاره‌ای از تردیدها نیز متوجه نقش سرویس‌های اسرائیل است. اسرائیل از جمله کشورهای دارای نفوذ در کردستان عراق است و بسیار مایل است در تلاش‌هایی حضور داشته باشد که سبب جدایی کردهای ترکیه، سوریه و ایران و پیوستن آنها به اقلیم کردستان، برای تشکیل یک کشور جدید می‌شود. این امر به معنای آن است که اسرائیل در صورت ایجاد مانع در روند شکل‌گیری تدریجی کشور مستقل کردستان، وارد عمل خواهد شد. نفوذ اسراییل میان کردهای عراق و حضور اطلاعاتی و اقتصادی آن در اقلیم کردستان، حکایت از آن دارد که این کشور روی تشکیل یک کشور کردستان مستقل به عنوان متحد و پایگاه خویش در زیر گوش ایران، عراق، ترکیه و سوریه حساب باز کرده است.

هشداری برای فعالان سیاسی

نکته آخر در مورد این ترورها باز می‌گردد به نقش ضعیف و شک‌برانگیز سرویس امنیتی فرانسه. باردیگر این سرویس‌ با عملکردی سهل‌انگارانه، ظن ناظران را برانگیخته که چه بسا دولت فرانسه قاتل یا قاتلان را می‌شناسد و دم نمی‌زند. روشن نیست که در صورت صحت این فرضیه، منافع فرانسه در چیست، اما اگر چنین باشد باید به معامله‌ای مهم و پرسود برای دولت فرانسه اندیشید. همگی به یاد داریم که قتل شاهپور بختیار درست مدت کوتاهی پیش از آن صورت گرفت که دولت‌های فرانسه و ایران به قدری به هم نزدیک شده بودند که «فرانسوا میتران»، رئیس جمهور وقت این کشور، در آستانه سفری به ایران بود. هم‌چنین به یاد داریم که «ادوارد بالادور» نخست وزیر این کشور قاتلان «کاظم رجوی» را، که پس از ترور وی در سوئیس در فرانسه بازداشت شده بودند، بی سر و صدا به رژیم ایران تحویل داد. این سابقه سیاه برای سرویس‌های امنیتی فرانسه سبب شده است که امروز نیز انگشت اتهام به سوی آنان نشانه رود.

این احتمال نیز دور از ذهن نیست که نظر به گسترش کمی و کیفی کار تشکیلاتی مانند پ ک ک در خاک فرانسه، دولت این کشور بی‌میل نبوده باشد که این ترورها گاهی موجب ترس فعالان سیاسی خارجی در این کشور شود تا درصدد برآیند که زیاد روی این کشور به عنوان پناهگاه یا مرکز فعالیت خویش حساب نکنند. امری که در محاسبات دولت فرانسه و با توجه به سنت کهن پذیرش پناهندگان سیاسی در این کشور نباید از نظر دور داشت.

تعداد کثیر تظاهر کنندگان کرد در روز شنبه ۱۲ ژانویه در پاریس و خشم و قاطعیت مشهود در میان آنان باید هشداری بوده باشد برای دولت فرانسه که مبادا جنایت برنامه ریزی شده‌ای را در این کشور پوشش داده باشد. مبارزان و هواداران پ ک ک در فرانسه و در اروپا بی‌شک خواهند توانست موضوع را از نزدیک پی‌گیری کرده و پنهان‌کاری احتمالی پاریس در این زمینه را افشا سازند.

در پایان باید یادآور شد که این ترور نشان داد رژیم‌های دیکتاتوردر منطقه هم‌چون ایران و سوریه و ... هنوز اروپا را به عنوان منطقه‌ای می‌بینند که می‌توان در آن به شکار مخالفان خود بپردازند. در این چارچوب، موضوع ترور این سه زن، هشداری است برای برای فعالان اپوزیسیون ایران که سابقه سیاه رژیم جمهوری اسلامی را خوب می‌شناسند

ترکیه، متحد قابل اعتماد غرب و قدرتی منطقه‌ای در مسیر اروپا

politics — Thu, 03 Jan 2013 09:03:42 +0000

فرهاد سلمانیان

فرهاد سلمانیان - ترکیه قصد دارد در چارچوب فعالیت‌های سازمان «پیمان آتلانتیک شمالی» همکاری با اسرائیل را از سر بگیرد. خبرگزاری فرانسه به نقل از یک دیپلمات می‌نویسد که پیشنهاد این همکاری را دبیرکل ناتو، آندرس فوگ راسموسن، در دیدار با وزیران امور خارجه عضو این پیمان در روز ۴ دسامبر در بروکسل طرح کرده است.

در آن دیدار کشورهای ناتو موافقت خود را با استقرار سامانه‌ موشکی «پاتریوت» در منطقه مرزی جنوب ترکیه با سوریه رسماً اعلام کرده بودند. هدف این اقدام نیز تقویت پدافند هوایی ترکیه در برابر حمله‌های موشکی احتمالی ناشی از جنگ داخلی سوریه اعلام شد.

دولت ترکیه ضمن تصمیم به ازسرگیری همکاری با اسرائیل، حق توقف فعالیت مشترک با آن کشور را که عضو ناتو نیست، در محدوده‌ ارضی خود محفوظ دانسته است. رابطه این دو کشور از بیش از دو سال قبل و پس از حمله‌ نیروهای ویژه‌ اسرائیلی به کشتی امدادی «ماوی‌مرمره» در راه غزه و کشته شدن نه شهروند غیرنظامی ترک در این حمله تیره شد.

امکان تقابل با جمهوری اسلامی از طریق ترکیه

تصمیم جدید ترکیه به فاصله‌ کوتاهی پس از مخالفت مقام‌های ایرانی با استقرار سامانه‌ موشکی پاتریوت در آن کشور صورت گرفت که این اقدام را تهدیدی امنیتی و در راستای حمایت از اسرائیل می‌دانند. در عین حال بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل نیز روز شنبه، ۲ دی (۲۲ دسامبر) اعلام کرد در صورت پیروزی در انتخابات پارلمانی سال آینده‌ی میلادی بر موضوع «تهدید هسته‌ای» ایران متمرکز خواهد شد. با تصمیم ازسرگیری همکاری ترکیه با اسرائیل در چارچوب فعالیت‌های ناتو و استقرار سامانه‌ پاتریوت در منطقه، معادله‌ فشار بر جمهوری اسلامی بر سر برنامه‌ هسته‌ای، به نفع دولت اسرائیل تغییر می‌کند.

از طرفی روسیه و چین از اقدام ناتو خشنود نیستند و هر یک جداگانه نگرانی خود را بیان کرده‌اند. بعضی کارشناسان و مقام‌های روسی به کاربرد سامانه‌ موشکی پاتریوت علیه ایران اشاره می‌کنند. سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه در در تازه‌ترین موضع‌گیری در روز دو‌شنبه ۴ دی (۲۴دسامبر) در مصاحبه ‌با شبکه‌ تلویزیونی «راشا تودی» گفت که سامانه‌ دفاع موشکی پاتریوت در ترکیه نه تنها علیه تهدیدهای هوایی از سوریه، بلکه متوجه ایران نیز هست. به گفته‌ی لاوروف، از دید کارشناسان نظامی شکل برنامه‌ریزی‌شده‌ی استقرار سامانه‌‌های پاتریوت در ترکیه در حال حاضر متفاوت با وضعی است که فقط برای مقابله با تهدید از سوی سوریه لازم است. قرار است شش سامانه‌ موشکی پاتریوت از سوی آمریکا، آلمان و هلند در سه منطقه‌ جنوبی آدانا، قهرمان مرعش، و قاضیان‌تپ مستقر شوند.

امکاناتی که ترکیه به عنوان عضو ناتو در اختیار آن سازمان قرار می‌دهد و محوریتی که از این راه می‌یابد، بر اهمیت دولت آنکارا به عنوان بازیگر منطقه‌ای مقتدر در کنار قدرت‌های ناتو و حتی در تقابل با روسیه می‌افزاید. فعالیت‌های نظامی ترکیه در قالب ناتو، فرصتی برای نمایش توان ادغام‌پذیری آن کشور در چارچوب‌های بین‌المللی و جهانی و انعطاف‌پذیری آنکارا برای همکاری‌های بعدی نیز به دست می‌دهد.

وزیر خارجه‌ روسیه همچنین گفته است که مقابله با حمله‌ ایران به بخش راداری سپر دفاع موشکی آمریکا که در استان مالاتیای ترکیه مستقر است، از هدف‌های انتقال موشک‌های پاتریوت به جنوب ترکیه خواهد بود. در پیوند با سپر دفاع موشکی آمریکا که مدت‌ها موضوع اختلاف با روسیه بوده، خبرگزاری روسی «ریانووستی» نوشت که وزیران خارجه‌ دو کشور در حال برنامه‌ریزی برای دیدار در سال ۲۰۱۳ برای گفت‌وگو در باره‌ی اختلاف‌های موجود هستند.

تحلیل مقام‌های روسی در پیوند مقابله‌ ناتو با ایران با وجود تأکید آن سازمان بر ماهیت دفاعی استقرار سامانه‌های پاتریوت در ترکیه چندان دور از واقعیت نیست. بعضی از فرماندهان «سپاه پاسداران» در گذشته تهدید کرده‌اند که در صورت حمله‌ نظامی اسرائیل به تأسیسات اتمی ایران، رادار سپر دفاع موشکی آمریکا را در ترکیه هدف می‌‌گیرند که در درگیری احتمالی با اسرائیل به نفع این کشور عمل خواهد کرد. درگیری‌ای که مدت‌هاست به دلیل مخالفت اسرائیل با برنامه‌ هسته‌ای جمهوری اسلامی گمانه‌زنی در باره‌ آن ادامه داشته است.

در اقدام ناتو برای استقرار سامانه‌ پاتریوت در سه منطقه‌ در نزدیکی مرزهای سوریه برای دستکم یک سال،

نمی‌توان توجه آن را به نقش بازدارندگی ترکیه در برابر آنچه کشورهای غربی تهدید از جانب ایران می‌دانند، نادیده گرفت. سامانه‌های پاتریوت با داشتن توانایی جابه‌جایی در خاک ترکیه می‌توانند در صورت بروز درگیری میان ایران و اسرائیل موشک‌های شلیک شده از ایران را نیز ره‌گیری و منهدم کنند.

امکاناتی که ترکیه به عنوان عضو ناتو در اختیار آن سازمان قرار می‌دهد و محوریتی که از این راه می‌یابد، بر اهمیت دولت آنکارا به عنوان بازیگر منطقه‌ای مقتدر در کنار قدرت‌های ناتو و حتی در تقابل با روسیه می‌افزاید. فعالیت‌های نظامی ترکیه در قالب ناتو، فرصتی برای نمایش توان ادغام‌پذیری آن کشور در چارچوب‌های بین‌المللی و جهانی و انعطاف‌پذیری آنکارا برای همکاری‌های بعدی نیز به دست می‌دهد.

افزایش نفوذ سیاسی و اقتصادی آنکارا

گذشته از بعد نظامی، در زمینه‌ سیاسی نیز با وجود مخالفت فرانسه و قبرس برای پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا، تغییر لحن بعضی مقام‌های اروپایی در این زمینه قابل توجه است. در حال حاضر مدتی طولانی از توقف گفت‌وگوهای اتحادیه‌ اروپا برای پذیرفتن ترکیه به عنوان عضو می‌گذرد.

با وجود چشم‌انداز همکاری سیاسی، نظامی و اقتصادی با طرف‌های غربی، دولت ترکیه هنوز به حد کافی بر رفع معضل محدودیت آزادی بیان، بازداشت روزنامه‌نگاران و توجه به معیارهای حقوق بشر متمرکز نشده است. طبق گزارش سال جاری میلادی «سازمان گزارشگران بدون مرز»، ترکیه با زندانی کردن دست‌‌کم ۴۲ روزنامه‌نگار و چهار دست‌اندرکار رسانه‌، در صدر پنج کشور محدودکننده‌ آزادی بیان قرار داشت. در این گزارش پس از ترکیه، از چین، اریتره، ایران و سوریه با عنوان «بزرگ‌ترین زندان‌های روزنامه‌نگاران» در جهان یاد شده بود.

گیدو وستروله، وزیر امور خارجه‌ آلمان اخیراً گفته است که باید از نیمه‌ نخست سال ۲۰۱۳ برای ازسرگیری

گفت‌وگوهای پیوستن ترکیه به اتحادیه‌ی اروپا بهره برد. به نوشته‌ بعضی رسانه‌های آلمانی با وجود انتقادهای فراوان از وضعیت آزادی بیان و بازداشت روزنامه‌نگاران در ترکیه، در محافل دیپلماتیک آلمان بحث اهمیت ترکیه به عنوان چهارراه گذر خطوط انتقال منابع انرژی و بازار اقتصادی گسترده برای شرکت‌های اروپایی افزایش یافته است.

در حال حاضر رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه، خواهان پیوستن کشورش به اتحادیه‌ی اروپا تا سال ۲۰۲۳ میلادی است. بنا بر یکی از گزارش‌های تازه‌ی وب‌سایت «مرکز فدرال آموزش سیاسی» در آلمان، به مناسبت سالگرد آغاز گفت‌وگوهای ورود ترکیه به اتحادیه‌ی اروپا، شرط پذیرش عضویت ترکیه پیشبرد روند اصلاحات اساسی در آن کشور طبق مقررات وضع‌شده در کپنهاگ، پایتخت دانمارک، در سال ۱۹۹۳ است. بر این اساس شرط قبول ترکیه در اتحادیه‌ اروپا رعایت حقوق بشر، برقراری نظام حقوقی و دموکراتیک باثبات، احترام به حقوق اقلیت‌ها و رسیدن به سطحی از اقتصاد بازار است که بتواند با کشورهای اتحادیه‌ی اروپا رقابت کند.

با پیوستن ترکیه به اتحادیه‌ اروپا مقام‌های ترک قصد دارند از جمله به بخش اقتصاد خود، مخصوصاً در زمینه‌ کشاورزی رونق ببخشند و با کمک‌های آن به استانداردهای اتحادیه‌ی اروپا برسند. چشم‌انداز اقتصاد آن کشور اکنون با معدودی از کشورهای اروپای شرقی مانند بلغارستان قابل مقایسه است. نشریه‌ آلمانی «فوکوس» اخیراً در گزارشی از سرعت چشمگیر رشد اقتصادی ترکیه و افزایش جذابیتش برای سرمایه‌گذاران خارجی خبر داد. موسسه‌ اعتبارسنجی «فیچ» نیز در پایان سال جاری میلادی رتبه‌ی اعتباری آن کشور را افزایش داد. این اتفاق به معنی افزایش ارزش اوراق بهادار ترکیه است و رشد ارزش لیره‌ی ترک، واحد پول آن را نیز همراه دارد. بعضی از مسئولان دولتی در آنکارا افزایش رتبه‌ اعتباری را آغاز دوران جدیدی برای جذب سرمایه‌گذاری‌های خارجی در بخش خصوصی و دولتی ارزیابی کرده‌اند.

پس از اعلام ارزیابی موسسه‌ی فیچ، بهره‌ی بدهی‌های دولتی ترکیه نیز تا حدی کاهش یافت. بعضی از کارشناسان اقتصادی در ارزیابی‌های خود گفته‌اند که ممکن است دو موسسه‌ اعتبارسنجی «استاندارد‌ اند پورز» و «مودیز» هم، رتبه‌ی اعتباری ترکیه را افزایش دهند. چنین اتفاقی در صورت وقوع، مشوقی جدید برای سرمایه‌گذاران خارجی در عرصه‌های اقتصادی ترکیه خواهد بود و باعث جلب اعتماد آن‌ها به بازار مالی این کشور می‌شود.

چشم‌انداز اقتصاد ترکیه اکنون با معدودی از کشورهای اروپای شرقی مانند بلغارستان قابل مقایسه است. نشریه‌ آلمانی «فوکوس» اخیراً در گزارشی از سرعت چشمگیر رشد اقتصادی ترکیه و افزایش جذابیتش برای سرمایه‌گذاران خارجی خبر داد. موسسه‌ اعتبارسنجی «فیچ» نیز در پایان سال جاری میلادی رتبه‌ اعتباری آن کشور را افزایش داد. این اتفاق به معنی افزایش ارزش اوراق بهادار ترکیه است و رشد ارزش لیره‌ی ترک، واحد پول آن را نیز همراه دارد.

با وجود این چشم‌انداز مثبت، مسئولان ترک به این حد اکتفا نکرده‌اند. در سال‌های اخیر آن‌ها طرح‌های توسعه‌ی بلندپروازانه‌ای در مورد زیرساخت‌های ملی را آغاز کرده‌اند که ساخت بزرگ‌ترین فرودگاه جهان در شمال استانبول با هزینه‌ای برابر ۳ میلیارد یورو یکی از آن‌ها است.

با وجود چشم‌انداز همکاری سیاسی، نظامی و اقتصادی با طرف‌های غربی، دولت ترکیه هنوز به حد کافی بر رفع معضل محدودیت آزادی بیان، بازداشت روزنامه‌نگاران و توجه به معیارهای حقوق بشر متمرکز نشده است. طبق گزارش سال جاری میلادی «سازمان گزارشگران بدون مرز»، ترکیه با زندانی کردن دست‌‌کم ۴۲ روزنامه‌نگار و چهار دست‌اندرکار رسانه‌ای، در صدر پنج کشور محدودکننده‌ آزادی بیان قرار داشت. در این گزارش پس از ترکیه، از چین، اریتره، ایران و سوریه با عنوان «بزرگ‌ترین زندان‌های روزنامه‌نگاران» در جهان یاد شده بود.

با این همه، دولت آنکارا ضمن همکاری با ناتو، تلاش برای پیوستن به اتحادیه‌ اروپا، موضع‌گیری علیه دولت سوریه در درگیری‌های نظامی این کشور با مخالفانش و همچنین داشتن موضعی معقول در باره‌ی درگیری‌های اسرائیلی‌ها و فلسطینیان در خاور میانه، فاصله‌ خود را از نظر توجه به ابعاد توسعه‌یافتگی با کشورهایی مانند ایران افزایش داده است. از سوی دیگر، این کشور همچنان مناسبات خود را با کشورهای اتحادیه اروپا درهم ‌تنیده‌تر و چند وجهی‌تر می‌کند تا راه پیوستن به اتحادیه‌ اروپا را نیز هموار کند.

الگوی فرهنگی، اقتصادی و دیپلماتیک ترکیه از جمله به این دلیل برای ایران مهم است که نشان می‌دهد

سرمایه‌گذاری دیپلماتیک و سیاست‌‌های راهبردی، در صورت وجود حاکمیت عقلانی و نظامی قانونی به دور از دخالت نهادهای دینی و ایدئولوژیک، می‌توانند چه توان و سمت و سویی داشته باشند و در چه محورهایی پیش بروند. موضوع‌هایی که در جمهوری اسلامی تا حد زیادی مهجور مانده‌اند.

ترکیه، در عمل به آن‌چه جمهوری اسلامی در باره‌ تبدیل به ابرقدرت منطقه‌ای در سر می‌پروراند، رسیده است.

روسيه:‌ استقرار موشک در ترکيه به معنی کشاندن ناتو به درگيری سوريه است

Maryam — Sat, 01 Dec 2012 10:11:16 +0000

روسيه اعلام کرد استقرار موشک‌های "پاتريوت" در مرز ترکيه با سوريه به معنای کشانده شدن ناتو به درگيری‌های سوريه است.

به گزارش ريا نووستی، الکساندر گروشکو، نماينده روسيه در ناتو گفت: "روسيه نگرانی خود را در خصوص استقرار اين موشک‌ها به اطلاع ناتو رسانده است."

وی افزود: "پيشتر مقامات ناتو بارها اعلام کرده‌اند سوريه ليبی نيست و ناتو در اوضاع سوريه نقشی را برای خود نمی‌بيند اما استقرار سيستم‌های موشکی پدافند هوايی گام واضحی در راستای کشانده‌شدن اين اتحاديه نظامی به رويدادهای سوريه خواهد بود."

هفته گذشته يک هيئت ۳۰ نفره از سوی پيمان دفاعی ناتو برای استقرار سامانه موشکی پاتريوت در مرز ترکيه با سوريه به اين کشور سفر کردند. قرار است موشک‌های دفاعی پاتريوت در شش نقطه از خاک ترکيه مستقر شود

ترکيه که عضو ناتو است، رسما از اين ائتلاف نظامی درخواست کرده برای دفاع از مرز ۹۰۰ کيلومتری اين کشور با سوريه، به آنکارا سيستم‌های موشکی پاتريوت واگذار کند.

هفته گذشته يک هيئت ۳۰ نفره از سوی پيمان دفاعی ناتو برای استقرار سامانه موشکی پاتريوت در مرز ترکيه با سوريه به اين کشور سفر کردند. قرار است موشک‌های دفاعی پاتريوت در شش نقطه از خاک ترکيه مستقر شود.

ترکيه در حالی مصمم است اين سامانه موشکی را در مرزهايش با سوريه مستقر کند که علاوه بر روسيه، ايران و سوريه نيز با استقرار سپر موشکی ناتو در ترکيه مخالفت کرده‌اند.

اين موشک‌ها بر اساس تفاهم‌نامه‌ای که بين ترکيه و ناتو امضا شده به آنکارا واگذار می‌شود.

پيش‌بينی شده است حدود ۳۰۰ نفر از نظاميان خارجی برای هدايت اين سامانه موشکی در ترکيه مستقر شوند.

احمد داوود اوغلو، وزير خارجه ترکيه گفته است: "استقرار سامانه موشکی پاتريوت با هدف دفاعی انجام می‌شود." سيستم‌های موشکی پاتريوت در گذشته دو بار در سال‌های ۱۹۹۱ و ۲۰۰۳ ميلادی در سال‌های جنگ اول و دوم در عراق در خاک ترکيه مستقر شدند اما از آن‌ها استفاده نشد.

زندانیان کرد ترکیه به درخواست اوجالان اعتصاب غذای خود را شکستند

Maryam — Sun, 18 Nov 2012 14:30:03 +0000

حدود ۷۰۰ زندانی کرد ترکیه که از دوماه پیش تاکنون در اعتصاب غذا به سر می‌بردند به درخواست عبدالله اوجالان، رهبر زندانی حزب کارگران کردستان ترکیه (پ.ک.ک) به اعتصاب غذای خود پایان دادند.

به گزارش خبر گزاری رویترز، امروز یکشنبه ۱۸ نوامبر ۲۰۱۲ (۲۸ آبان ۱۳۹۱) صدها زندانی کرد که برای پایان بخشیدن به حبس انفرادی اوجالان و استفاده از زبان کردی در مراکز آموزشی و در دادگاه‌های ترکیه از دو ماه پیش تاکنون دست به اعتصاب غذا زده بودند، به درخواست عبدالله اوجالان رهبر زندانی خود به این اعتصاب غذا پایان دادند.

بر اساس این گزارش، عبدالله اوجالان بعد از انجام مذاکراتی با مقام‌های رسمی دولت ترکیه از زندانیان کرد اعتصاب کننده خواست تا به اعتصاب غذای خود پایان دهند.

هفته گذشته بلند آرنیچ، معاون نخست وزیر ترکیه اعلام کرده بود که بنا به دستور رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر، ترتیبی داده خواهد شد که متهمان کردی که در دادگاه‌های ترکیه محاکمه می‌شوند بتوانند در دادگاه به زبان مادری‌شان از خود دفاع کنند.

این دستور پس از آن صادر شد که بیش از ۶٥٠ زندانی کرد ترکیه در زندان‌های مختلف این کشور دست به اعتصاب غذا زدند.

هفته گذشته بلند آرنیچ، معاون نخست وزیر ترکیه اعلام کرده بود که بنا به دستور رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر، ترتیبی داده خواهد شد که متهمان کردی که در دادگاه‌های ترکیه محاکمه می‌شوند بتوانند در دادگاه به زبان مادری‌شان از خود دفاع کنند

بلند آرنیچ از زندانیان خواسته بود که به اعتصاب غذای خود پایان دهند و گفته بود که لازم نیست آنان برای شنیده شدن خواسته‌هایشان به اقدامات خطرناک این چنینی دست بزنند.

سعدالله ارگین، وزیر دادگستری ترکیه نیز در یک پیام تلویزیونی از زندانیان خواست بود تا دست از اعتصاب غذا بر دارند.

ارگین همچنین در زندان سینجان آنکارا، با تعدادی از اعتصاب‌کنندگان ملاقات کرد و از زندانیان اعتصاب‌کننده خواست به خاطر عید قربان و سلامتی خودشان و خانواده های‌شان دست از اعتصاب بر دارند.

اما پیش از آن رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه با بی‌اهمیت تلقی کردن این اعتصاب غذا گفته بود که "تنها یک نفر از غذا خوردن امتناع می‌کند."

او پیش‌تر هم با حمله به رهبران حزب صلح و دموکراسی، که هواداری از پ‌ک‌ک به آنان نسبت داده می‌شود، گفته بود: "آنان در حالی که کباب بره می‌خورند به زندانیان‌شان دستور می‌دهند که خود را به کشتن بدهند."

این در حالی بود که وزارت دادگستری ترکیه تایید کرد که ۶۸۲ زندانی در ۶۷ زندان ترکیه در اعتصاب غذا به سرمی‌برند.

بر اساس آمار گروه بین المللی بحران ICG که سازمانی غیرانتفاعی و تحقیقاتی است و برای حل درگیری‌ها در جهان تلاش می‌کند، در دو سال گذشته بیش از ۷۰۰۰ فعال سیاسی کرد به جرم عضویت در اتحادیه جوامع کردی، (KCK) دستگیر شده‌اند.

دولت ترکیه می‌گوید اتحادیه جوامع کردی، چتری برای فعالیت پ.ک.ک در داخل ترکیه است. ترکیه، اتحادیه اروپا و آمریکا پ.ک.ک را یک سازمان تروریستی می‌دانند.

ترکیه در آستانه جنگ علیه سوریه؟

politics — Sat, 06 Oct 2012 12:04:22 +0000

فرهمند علیپور

فرهمند علیپور − روز چهارشنبه، سوم اکتبر، شلیک چند خمپاره از درون سوریه به روستایی مرزی در ترکیه موجب شد تا توپخانه ارتش ترکیه اهدافی در خاک سوریه را گلوله باران کند. به فاصله یک روز پارلمان ترکیه مجوزی را به تصویب رساند که بر اساس آن دولت ترکیه مجاز است که وارد عملیات نظامی علیه سوریه شود.

هرچند مقامات ترک اصرار دارند که تصویب چنین طرحی در پارلمان ترکیه به معنای اعلام جنگ به سوریه نیست و رجب طیب اردوغان نخست وزیر ترکیه ساعاتی پس از اخذ مجوز عملیات نظمی احتمالی در سوریه، طی یک کنفرانس خبری تاکید کرد که قصد راه‌اندازی جنگ ندارند اما اقدام اخیر دولت و پارلمان ترکیه که در آن اخوان‌المسلمین و جریان‌های مشابه نفوذ فکری بالایی دارند، این کشور را به چند قدمی یک جنگ تمام عیار علیه سوریه نزدیک کرده است.

گرچه هنوز دولت سوریه مسئولیت خمپاره‌اندازی به خاک ترکیه را نپذیرفته، اما وزیر اطلاع‌رسانی دولت سوریه، مناطق بمباران شده را مناطقی زیر کنترل شورشیان و تروریست‌ها خواند. او با ابراز تأسف از کشته شدن پنج شهروند ترکیه در این حادثه، بر حسن همجواری و احترام به حاکمیت سرزمینی ترکیه تاکید کرد.

ترکیه حمایت از مخالفان مسلح دولت اسد را حمایت از انقلاب مردم سوریه و تغییر و تحولات دمکراتیک در این کشور می‌داند. حملات توپخانه‌ای ترکیه به خاک سوریه در سه روز پیاپی و تصویب مجوز مداخله نظامی ارتش ترکیه در سوریه توسط پارلمان این کشور نشان از این واقعیت دارد که تحولات و ناآرامی‌های داخلی سوریه می‌تواند به سرعت منطقه پیرامونی خود را تحت تاثیر قرار دهد. شراره‌های آتش ناآرامی‌های سوریه می‌تواند به کشورهای دیگر نیز سرایت کند.

اکنون بیش از یک سال و نیم از آغاز خیزش مردم سوریه علیه حکومت بشار اسد می‌گذرد، خیزشی که در ماه‌های اخیر به جنگ داخلی و رویارویی مسلحانه خونین تغییر ماهیت داده است. بزرگ‌ترین گروه مخالفان حکومت بشار اسد در سوریه را گروه‌های اخوان‌المسلمین تشکیل می‌دهند. جریانی که پس از تحولات موسوم به بهار عربی قدرت را در چندین کشور عربی از جمله در مصر، تونس و مراکش از آن خود کرده‌ و پیش از این نیز قدرت را در ترکیه در دست گرفته بود.

ترکیه ماه‌هاست که خواهان سرنگونی دولت علوی مذهب بشار اسد در دمشق است. علاوه بر آن‌که این کشور میزبان ده‌ها هزار آواره سوری است، هم‌زمان پایگاه‌هایی برای آموزش نیروهای نظامی «ارتش آزاد سوریه» و مسلح کردن آنان تدارک دیده است. دولت ترکیه همچنین با سازماندهی مخالفان حکومت اسد در استانبول، تلاش کرد تا این گروه‌ها را به یکدیگر نزدیک‌تر و فعالیت‌های آن‌ها در جهت سرنگونی حکومت اسد را موثرتر کند. از همین رو مقامات دولت اسد، ترکیه را صادر کننده تروریسم به خاک سوریه معرفی می‌کنند.

ترکیه اما حمایت از مخالفان مسلح دولت اسد را حمایت از انقلاب مردم سوریه و تغییر و تحولات دمکراتیک در این کشور می‌داند. حملات توپخانه‌ای ترکیه به خاک سوریه در سه روز پیاپی و تصویب مجوز مداخله نظامی ارتش ترکیه در سوریه توسط پارلمان این کشور نشان از این واقعیت دارد که تحولات و ناآرامی‌های داخلی سوریه می‌تواند به سرعت منطقه پیرامونی خود را تحت تاثیر قرار دهد. شراره‌های آتش ناآرامی‌های سوریه می‌تواند به کشورهای دیگر نیز سرایت کند.

مخالفان جنگ در میدان تقسیم

نگرانی‌ها از احتمال مواجهه نظامی ترکیه با همسایه جنوبی‌اش موجب شد تا هزاران تن ازشهروندان ترکیه‌ای مخالف جنگ در میدان معروف «تقسیم» استانبول تجمع کنند.

نگرانی‌ها از احتمال مواجهه نظامی ترکیه با همسایه جنوبی‌اش موجب شد تا هزاران تن ازشهروندان ترکیه‌ای مخالف جنگ در میدان معروف «تقسیم» استانبول تجمع کنند. مخالفان که در روز پنج شنبه (۴ اکتبر) و هم‌زمان با مذاکرات پارلمان ترکیه در استانبول تجمع کرده بودند، شعار می‌دادند: «نه به جنگ»، «صلح اکنون» و «ما سربازان امپریالیسم نخواهیم بود».

مخالفان که در روز پنج شنبه و هم‌زمان با مذاکرات پارلمان ترکیه در استانبول تجمع کرده بودند، شعار می‌دادند: «نه به جنگ»، «صلح اکنون» و «ما سربازان امپریالیسم نخواهیم بود». آن‌گونه که «بی‌بی‌سی» گزارش داده است، تظاهرکنندگان بنرهایی در دست داشتند که در آن رجب طیب اردوغان نخست وزیر و حزب عدالت و توسعه را دست نشانده آمریکا می‌دانستند.

از سوی دیگر روزنامه "السفیر" در مقاله‌ای به قلم محمد نور‌الدین به انتقاد شدید مواضع ترکیه در قبال سوریه پرداخته است. این روزنامه نگار لبنانی می‌نویسد: اردوغان در حالی در برابر سوریه چنین ژستی به خود گرفته است که سال ۲۰۱۰ نیروهای اسرائیلی با یورش به کشتی مرمره، ۹ تن از کنشگران حقوق بشر ترکیه را کشتند، اما اردوغان به جای اعلان جنگ علیه اسراییل یا قطع رابطه با این کشور، مناسبات با آن را سال به سال گسترش داد. به گونه‌ای که حجم مبادلات تجاری ترکیه با این رژیم ۳۵ درصد افزایش یافت. محمد نورالدین تاکید کرده است که در شرایط آن روز، پارلمان ترکیه برای عملیات نظامی یا هرگونه تهدید نظامی دولت ترکیه علیه اسرائیل هیچ گونه مجوزی صادر نکرد.

آتش سوریه در بیرون مرزها

نگرانی از گسترش شراره‌های جنگ داخلی سوریه به کشورهای همسایه، از ماه‌ها قبل مطرح بوده است. درگیری‌های درونی سوریه وارد مرحله فرقه‌ای شده و به دلیل ترکیب جمعیتی مشابه عراق و لبنان، نشانه‌هایی از افزایش تنش و تضاد بین شهروندان سنی و شیعه این دو کشور نیز دیده می‌شود.

سنی‌های عراق و لبنان آشکارا از مخالفان رژیم اسد حمایت می‌کنند تا آنجا که پاره‌ای عراقی‌های سنی مذهب، اکنون در کنار ارتش آزاد سوریه علیه دولت دمشق می‌جنگند.

حزب‌الله لبنان و دولت عراق نیز که در کنترل شیعیان هستند، از حامیان رژیم اسد

به‌شمار می‌روند. گزارش‌هایی از رد پای حزب‌الله در درگیری‌های سوریه منشر شده، هرچند این گروه همواره آن‌را تکذیب کرده است.

اختلاف نظر شیعیان و سنی‌ها در خصوص حوادث سوریه موجب شده است تا تنش‌ها و درگیری‌های قومی و مذهبی در لبنان و عراق نیز شدت گیرد. برای هفته‌ها شهر «طرابلس» در شمال لبنان صحنه درگیری‌های مسلحانه هواداران و مخالفان دولت بشار اسد بود.

از سوی دیگر گرچه اختلافی عمیق میان شیعیان و سنی‌های ترکیه به چشم نمی‌خورد، اما خودمختاری کرد‌ها در شمال سوریه و در نوار مرزهای جنوبی ترکیه موجب بی‌ثبات‌تر شدن مرزهای ترکیه، افزایش تحرکات مسلحانه کردهای مخالف ترکیه و نگرانی‌ شدید رهبران آنکارا شده است.

دولت ترکیه درگیری ۴۰ ساله‌ای با مخالفان مسلح کرد دارد که تاکنون ده‌ها هزار قربانی برجای نهاده است.

دولت ایران به‌عنوان مهم‌ترین حامی منطقه‌ای حکومت سوریه، از ترکیه و سوریه خواسته تا خویشتن‌دار باشند. گرچه سخنگوی وزارت امورخارجه ایران گفتگوی‌های سیاسی را تنها راه برون‌رفت بحران سوریه دانسته، اما بر اساس آنچه سایت "عرب پرس" منتشر کرده است، دولت ایران پیام هشدار آمیزی نیز برای ترکیه فرستاده و نسبت به هرگونه اقدام نظامی ارتش ترکیه علیه دولت سوریه اخطار داده است.

"عرب پرس" به نقل از منابع مطلع خود در تهران گزارش داد که علی خامنه‌ای رهبر ایران، دبیر شورای‌عالی امنیت ملی را مامور کرده تا به طرف‌ترک پیام شدیداللحنی ابلاغ کند.

بر اساس این گزارش، سعید جلیلی ماموریت یافته تا به مقامات ترکیه اعلام کند که هر گونه تعرض به خاک سوریه عملی خرابکارانه است. عملی که منافع کشورهای عضو ناتو و به خصوص ترکیه را به خطر خواهد انداخت که در بازی آمریکا گرفتار شده‌اند.

ترک‌ها و کردها

politics — Sat, 22 Sep 2012 22:31:06 +0000

اکبر گنجی

اکبر گنجی − درگیری ترک‌های ترکیه و کردهای آن کشور پیشینه‌ای بلند دارد. اما از سال ۱۹۸۴ جنگ "پ ک ک" (PKK) با دولت ترکیه وارد مرحله‌ی تازه‌ای شد و گفته می‌شود که آن درگیری‌ها تاکنون ۴۰ تا ۵۰ هزار کشته برجای نهاده است.

بدون تردید بسیاری از گروه‌های کرد آرزو دارند که کشور مستقل کردستان را تأسیس کنند. در راه این آرزو خون‌های بسیاری تاکنون ریخته شده است. مفقود بودن شرایط به معنای نفی آرزو و هدف نیست، آن هدف در انتظار فرصت است تا خود را محقق سازد.

کردها و نزاع‌های منطقه‌ای

چهار کشور ایران، ترکیه، سوریه و عراق در رقابت‌های منطقه‌ای و نزاع با همدیگر، از گروه‌های کُردِ طرف مقابل در نبرد آنها علیه دولتشان حمایت مالی و تسلیحاتی به عمل آورده‌اند. محمد رضا شاه پهلوی از گروه‌های کرد عراقی حمایت می‌کرد. جمهوری اسلامی از گروه‌های کرد عراقی علیه صدام حسین حمایت می‌کرد و صدام حسین از گروه‌های کرد ایرانی علیه جمهوری اسلامی حمایت می‌کرد. حافظ اسد و بشار اسد از "پ ک ک" علیه ترکیه حمایت می‌کردند. نزاع‌های منطقه‌ای برای کردها "فرصت ساز" است تا هدف خود را دنبال کنند.

نزاع کشورهای غربی به رهبری دولت آمریکا با رژیم صدام حسین این فرصت را برای کردها فراهم آورد تا دولت‌های غربی کردستان عراق را "منطقه‌ی پرواز ممنوع" اعلام کنند و نه تنها از این طریق که به روش‌های گوناگون کردها را علیه صدام حسین بشورانند. این وضعیت فرصتی برای کردهای عراقی پدید آورد که خودمختاری کسب کنند. صدام حسین که از طریق تهاجم نظامی سرنگون شد، قدرت کردهای عراقی باز هم افزایش یافت.

کردستان عراق به شکل فعلی هم برای کردها الگویی دنبال کردنی است. به همین دلیل برخی از گروه‌های کرد ایرانی از دولت‌های غربی تقاضا کرده‌اند تا کردستان ایران را "منطقه‌ی پرواز ممنوع" اعلام کنند. (منبع)

"پ ک ک"

جنگ داخلی سوریه که با کمک دولت‌های غربی و دولت‌های منطقه- خصوصاً ترکیه و عربستان سعودی و قطر- آغاز شد، رژیم بشار اسد شهرهای کردستان سوریه را به کردها سپرد تا بر ترکیه فشار وارد آورد. این سیاستی کارا بوده است.

وقتی ترکیه و سوریه دارای روابط بسیار نزیک بودند، رژیم سوریه فعالیت „پ ک ک“ را تعطیل کرد. اینک که ترکیه به دنبال سرنگونی رژیم سوریه است، „پ ک ک“ دوباره امکان فعالیت یافته است. جنگ داخلی سوریه فرصت بسیار مناصبی برای „پ ک ک“ فراهم کرده است. آنها که اقلیم کردستان عراق را در پشت سر داشتند، واگذاری بسیاری از شهرهای کردستان سوریه به کردها را در پیش چشم دارند. یعنی منطقه‌ای که بیشترین همفکری را با آنها داشته و دارد.

مردم منطقه دارای هیچ ویژگی ای نیستند که آنان را از برپایی نظام‌های دموکراتیک محروم سازد. اگر بازیگران سیاسی به دنبال برساختن نظام دموکراتیک ملتزم به آزادی و حقوق بشر باشند- که نظامی سکولار است- می‌توانند مسائل منطقه و تک تک افراد را حل و فصل کنند. چرا که دموکراسی فاقد تبعیض‌های جنسیتی، قومیتی، دینی و زبانی است. اما اگر به جای دموکراسی خواهی به دنبال نزاع‌های قومی، زبانی، دینی بروند- که اینک در منطقه در حال زبانه کشیدن است- بی ثباتی و جنگ و خون ریزی به ارمغان خواهند آورد.

هر چه درگیری ترکیه و سوریه افزایش یابد، به سود اینان است. „پ ک ک“ اگر اینک نتواند به استقلال دست یابد، حداقل می‌تواند الگوی عراق و سوریه را دنبال کند. به همین دلیل طی ماه‌های اخیر „پ ک ک“ به شدت بر فعالیت خود علیه نظامیان ترکیه افزوده است. جنگی که صدها کشته و زخمی از طرفین برجای نهاده است.

در ۲۷/۶/۹۱، رجب طیب اردوغان- نخست وزیر ترکیه- اعلام کرد که فقط طی یک ماه گذشته نیروهای امنیتی کشورش حدود ۵۰۰ پیکارجوی حزب کارگران کردستان ترکیه („پ ک ک“) را کشته اند. (رجوع شود به این لینک و این لینک) متقابلاً نیروهای „پ ک ک“ طی ماه‌های گذشته ده‌ها تن از نظامیان ترکیه را کشته‌اند. در ۲۶/۶/۹۱ با انفجار یک بمب کنار جاده‌ای، ۸ نیروی پلیس را کشته و ۹ تن دیگر را زخمی کردند. در ۲۸/۶/۹۱ با حمله‌ی راکتی به یک ستون نظامی ترکیه، ۷ تن را کشته و ۵۶ تن دیگر را زخمی کردند. (منبع)

به غیر از ترکیه، دولت آمریکا و اتحادیه‌ی اروپا „پ ک ک“ را در لیست سازمان‌های تروریستی قرار داده‌اند. به همین دلیل اردوغان قادر است اعلام کند که طی یک ماه فقط ۵۰۰ تن از نیروهای آن سازمان را کشته است. اگر رئیس جمهور ایران یا سوریه یا عراق اعلام کرده بود که طی ماه گذشته ۵۰۰ کرد مسلح را کشته است، جنجالی جهانی برپا می‌شد، اما اگر ماه آینده هم اردوغان اعلام کند ظرف ماه گذشته ۱۰۰۰ کرد را کشته است، صدای اعتراض دولت‌های غربی برنخواهد خواست. حتی در رسانه‌های غربی هم شاهد اعتراضی نبوده ایم.

سیاست یک بام و دو هوا

مسئله کجاست؟ ترکیه عضو پیمان ناتو و متحد دولت‌های غربی به رهبری دولت آمریکا است. رفتارهای واحد وقتی از سوی متحدین و غیرمتحدین صورت می‌گیرد، دو حکم مختلف پیدا می‌کند. به تعبیر دیگر، سیاست، سیاست یک بام و دو هوایی است.

اگر کشتن گروه‌های کردی که مسلحانه مبارزه می‌کنند بد است، هر یک از چهار دولت که آنها را بکشد بد است. اما اگر مبارزه‌ی مسلحانه تروریسم است، و کشتن تروریست‌ها مجاز است، هر چهار دولت مجاز به این عمل‌اند. باید به ملاک‌های عدالت و حقوق بشر توجه کرد، نه سیاست و منافع دولت ها.

ترکیه اینک دارای ۹۰ روزنامه نگار زندانی است، یعنی چند برابر ایران. همین هفته محاکمه‌ی ۳۶ روزنامه نگار متهم به حمایت از حزب کارگران کردستان در ترکیه آغاز شد. (منبع) این مسئله هم سر و صدای چندانی به راه نینداخت، چون ترکیه عضو ناتو و متحد غرب است. یک دادگاه در ۴/۳/۹۱ لیلا زانا، نماینده‌ی کرد مجلس ترکیه را به اتهام تبلیغ برای پ ک ک به ۱۰ سال زندان محکوم کرد. (منبع)

وضعیت منطقه

مسئله صرفاً مسئله‌ی سیاست یک بام و دو هوایی نیست. این سیاست پیامدهای مخربی در منطقه داشته و اجازه نمی‌دهد تا مسائل منطقه حل و فصل شوند. صدها هزار خون در این منطقه تاکنون ریخته شده است. مسئله‌ی اسرائیل و فلسطین مادر مسائل منطقه است و تا وقتی این مسئله به صورتی عادلانه حل نشود، شاهد نزاع خواهیم بود. در این مورد هم دولت آمریکا با توجه به حمایت بی قید و شرط از دولت اسرائیل امکانی برای حل مسئله فراهم نمی‌آورد. نفوذ دولت اسرائیل در آمریکا آن قدر زیاد است که اینک دو کاندیدای ریاست جمهوری در حال رقابت بر سر این هستند که کدامیک حامی بیشتر اسرائیل است و کدامیک کمتر به خواست‌های اسرائیل تن داده است.

مسائل منطقه چون کلافی به یکدیگر متصل است. همه‌ی دولت ها- از جمله دولت اسرائیل- در مسئله‌ی کردها نقش آفرین هستند. به طور طبیعی هر دولتی به دنبال منافع ملی خویش است. دولت اسرائیل هم منافع و اهداف خود را دنبال می‌کند. دولت ترکیه به هیچ وجه زیربار تشکیل دولت مستقل کردستان نمی‌رود. سه دولت دیگر هم همین نظر را دارند. اما این دولت‌ها نه دارای توان یکسانی هستند، نه دارای متحدین واحدی در سطح جهانی و منطقه ای. اگر رژیم بشار اسد سرنگون شود، و سوریه تجزیه نشود، سلفی‌ها دست بالا را در رژیم بعدی خواهند داشت. سلفی‌ها هم زیربار تشکیل دولت مستقل کردستان نخواهند رفت. اگر به تاریخ نگریسته شود، این گزاره‌ی توصیفی/ تبیینی سر خواهد کشید: "تجزیه در این منطقه به شدت خونین و دردناک خواهد بود". میلیون‌ها تن کشته و زخمی و آواره خواهند شد، منطقه هم برای زمانی طولانی بی ثبات می‌گردد. امنیت و ثبات که نباشد، از توسعه و دموکراسی هم خبری نخواهد بود.

اگر همه‌ی نیروها به دنبال نظام دموکراتیک ملتزم به آزادی و حقوق بشر بودند، منطقه وضعیت دیگری می‌یافت. اما فقط نیروهای مخالف رژیم‌های استبدادی بازیگر صحنه نیستند، دولت‌های جهانی و منطقه‌ای نیز نقش آفرینان مهمی هستند. دولت اسرائیل با این مدعا که تنها دولت دموکراتیک منطقه است، از دموکراتیزه شدن کشورهای منطقه ناراضی است.

چاره اصلی: دموکراتیک شدن منطقه

بی ثباتی منطقه و نزاع‌های داخلی تک تک کشورها از یک سو، و میان کشورها با یکدیگر از دیگر سو، به سود منافع اسرائیل است.این وضعیت حداقل دو پیامد مثبت برای دولت اسرائیل دارد. اولاً: مسئله‌ی فلسطین کاملاً به حاشیه رانده می‌شود. کما این که اینک هیچ سخنی از طرح چهار جانبه‌ی آمریکا، اروپا، روسیه و سازمان ملل- مبنی بر تشکیل دولت مستقل فلسطین در کنار دولت اسرائیل- نیست. ثانیاً: تصویری عقب مانده از مردم منطقه به دست می‌دهد که قابلیت و صلاحیت دموکراسی را فاقدند.

ناتانیاهو در ۲۶/۶/۹۱ در مصاحبه‌ی با شبکه تلویزیونی NBC آمریکا با اشاره به تظاهرات اعتراضی کشورهای مختلف علیه آمریکا در اعتراض به فیلم "بی گناهی مسلمانها" گفت: "این همان تعصبی است که امروز شما آن را به صورت هجوم به سفارت‌خانه‌های خود می‌بینید. آیا می‌خواهید این متعصب‌ها سلاح اتمی در اختیار داشته باشند؟ "(منبع) این تصویر مطلوب زمامداران اسرائیل از مردم منطقه است. این تصویر باید حفظ شود تا این دولت آن را به دولت‌های غربی بفروشند.

دولت اسرائیل از مسئله‌ی کردستان هم به همین نحو استفاده کرده و می‌کند. این مدعا که اسرائیل خواهان تأسیس کشور کردستان- مرکب از کردستان ایران، عراق، سوریه و ترکیه- است، همیشه ذهن زمامداران این چهار کشور را به خود مشغول کرده است. شاید نتوان به دولت اسرائیل ایراد گرفت که چرا از این مسئله به سود منافع ملی خود استفاده می‌کند، مهم عملکرد ۴ دولت یاد شده، اپوزیسیون این دولت‌ها و کردهاست که چه رفتاری از خود بروز می‌دهند.

برخلاف سیمایی که زمامداران اسرائیل به تصویر می‌کشند، مردم منطقه دارای هیچ ویژگی ای نیستند که آنان را از برپایی نظام‌های دموکراتیک محروم سازد. اگر بازیگران سیاسی به دنبال برساختن نظام دموکراتیک ملتزم به آزادی و حقوق بشر باشند- که نظامی سکولار است- می‌توانند مسائل منطقه و تک تک افراد را حل و فصل کنند. چرا که دموکراسی فاقد تبعیض‌های جنسیتی، قومیتی، دینی و زبانی است. اما اگر به جای دموکراسی خواهی به دنبال نزاع‌های قومی، زبانی، دینی بروند- که اینک در منطقه در حال زبانه کشیدن است- بی ثباتی و جنگ و خون ریزی به ارمغان خواهند آورد. هیچ جبری بر تاریخ حاکم نیست، تاریخ گشوده است و آدمیان با افکار و گفتار و رفتار خود آن را می‌سازند.

«فصل کرگدن»

arezoo — Wed, 12 Sep 2012 04:51:49 +0000

«فصل کرگدن» آخرین ساخته بهمن قبادی، امروز ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۲ (۲۲ شهریور ۲۰۱۲)، در بخش ویژه جشنواره فیلم تورنتو به نمایش در خواهد آمد. آخرین ساخته بهمن قبادى داستان فراق یک شاعر کرد و همسرش است که پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ در ایران زندانی می‌شوند.

«فصل کرگدن» با حضور بهروز وثوقی، مونیکا بلوچی، آرش لباف، برن ساعت، جانر جیندوروک و یلماز اردوغان از بازیگران مطرح سینمای ترکیه ساخته شده است. موسیقی این فیلم ساخته کیهان کلهر است و فیلم محصول کردستان عراق و کشور ترکیه است.

بهمن قبادی فیلم «فصل کرگدن» را به صانع ژاله، دانشجوی کرد و از جان‌باختگان‌ اعتراضات جنبش سبز در ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ و فرزاد کمانگر، معلم کرد که در روز نهم اردیبهشت ۱۳۸۹ در زندان اوین اعدام شد، تقدیم کرده است.

جشنواره تورنتو از ۶ تا ١۶ سپتامبر ۲۰۱۲ برگزار خواهد شد.

منبع: حساب کاربری Mijfilm در تارنمای یوتیوب.

ايران، پذیرای کمک‌های بين‌المللی برای زلزله‌زدگان

Tue, 14 Aug 2012 08:27:49 +0000

دولت ايران اعلام کرد آماده دريافت کمک‌های بين‌المللی برای زلزله‌زدگان شمال غرب این کشور است.

به گزارش ايرنا، محمدرضا رحيمی، معاون اول رئيس‌جمهور ايران شامگاه دوشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۱ در نشستی خبری در تبريز گفت: "کشور ما در موقعيت‌های مختلف به کمک حادثه‌ديدگان ساير کشورها شتافته و اکنون در اين شرايط آماده دريافت کمک‌های کشورهای مختلف به زلزله‌زدگان شهرستان‌های اهر، ورزقان و هريس هستيم."

جمعيت هلال احمر ايران پيشتر اعلام کرده بود که "با توجه به توانايی جمعيت هلال احمر در پوشش امدادی مناطق زلزله‌زده، نيازی به کمک‌های بين‌المللی نيست"، به همین دلیل روز گذشته تیم امدادرسانی ترکیه از ورزقان بازگردانده شد

در خبرها آمده است که این تیم روز ۲۴ مرداد رهسپار استان آذربایجان شرقی شده‌اند. به گزارش خبرگزاری فارس از ارومیه، یک گروه امدادگر ترکیه با همکاری هلا‌ل احمر شهرستان خوی و هماهنگی ستاد حوادث این شهرستان رهسپار استان آذربایجان‌شرقی شدند

صادق نامدار، مدیرکل گمرگ بازرگان نیز با اشاره به اینکه این کمک‌ها از سوی مردم استان ارزروم واقع در شرق ترکیه و جمعیت هلال‌ احمر این استان به منطقه زلزله‌زده ایران ارسال شده است گفت: "نخستین محموله کمک‌های ترکیه شامل ۱۵ تن مواد غذایی، پنج تن چادر و لوازم گرمایشی امروز از طریق پایانه مرزی بازرگان وارد کشورمان شد."

روز گذشته وزارت حوادث غیر مترقبه جمهوری آذربایجان نیز بیش از سه هزار پتو، هزار كیسه خواب و ۴۶۰ چادر اسكان نیز برای زلزله زدگان استان آذربایجان شرقی به ایران ارسال كرد.

به غیر از دو کشور ترکیه و جمهوری آذربایجان، تاکنون کشورهایی چون آمريکا، روسيه، ژاپن، آلمان، سوئيس، ايتاليا، ترکيه، تايوان، سريلانکا، سنگاپور و همچنين فدراسيون بين‌المللی جمعيت‌های هلال احمر و صليب سرخ، دفتر يونيسف در تهران، دفتر پزشکان بدون مرز، صليب‌سرخ آلمان و دفتر منطقه‌ای صليب‌سرخ برای امدادرسانی به زلزله‌زدگان شمال غرب ايران اعلام آمادگی کرده‌اند. همچنين پاپ بنديکت شانزدهم، رهبر کاتوليک‌های جهان نيز روز يکشنبه از جامعه جهانی خواست تا به ياری قربانيان زمين لرزه روز شنبه در ايران بشتابند.

ويکتوريا نولند، سخنگوی وزارت خارجه‌ آمريکا نیز گفته است شهروندان اين کشور می‌توانند بدون آنکه نگران نقض تحريم‌ها عليه ايران باشند، کمک‌های بشردوستانه خود را برای زلزله‌زدگان به اين کشور ارسال کنند.

زلزله‌ ۶.۲ ريشتری روز شنبه ۲۱ مرداد در سه‌ شهر ورزقان، هريس و اهر از توابع استان آذربايجان شرقی، تاکنون بيش از ۳۰۰ کشته و بيش از سه هزار مصدوم برجای گذاشته است که عمده آنان در مناطق روستايی دارای بافت فرسوده ساکن بوده‌اند. ۲۱۹ نفر از کشته‌شدگان اين زلزله زن و کودک بوده‌اند.

با گذشته سه روز از زلزله، خبرگزاری کار ايران (ايلنا) گزارش داده که مناطق زلزله‌زده با کمبود دارو و غذا روبه‌رو هستند.

بر پايه این گزارش، "از آنجايی که بيشتر روستاهای زلزله‌زده در بلندی کوه‌ها قرار دارند، به نظرمی‌رسد پوشش اين۵۰۰ روستا از نظر غذا و دارو با مشکل مواجه شده و نياز به کمک‌های گروه‌های داوطلب مردمی ضروری به نظر می‌رسد."

خبرگزاری ايلنا نوشته است:‌ "در صورت ادامه اين وضعيت و عدم ارسال غذا و داروی کافی به زلزله‌زدگان، احتمال بحران و بروز فاجعه انسانی قابل پيش بينی است."

تیم امدادرسانی ترکیه از ورزقان بازگردانده شد

Mon, 13 Aug 2012 15:02:18 +0000

در حالی که مدیرکل روابط عمومی جمعیت هلال ‌احمر ایران، از ورود اولین محموله کمک‌های بشردوستانه ترکیه به ایران خبر داده بود، تیم امدادرسانی ترکیه از ورزقان بازگردانده شد.

مدیرعامل جمعیت هلال‌ احمر استان آذربایجان شرقی اعلام کرد: "با توجه به اعلام عدم‌نیاز به كمک های بین‌المللی در حوزه امداد و نجات و حضور بدون هماهنگی یك تیم از تركیه در منطقه، این تیم با تشریفات خاصی به كشور خودشان راهی شدند."

وزارت حوادث غیر مترقبه جمهوری آذربایجان نیز امروز اعلام كرده بود: "كمک‌های جمهوری آذربایجان شامل آرد، چای، برنج ، قند، روغن، ماكارونی، آب میوه ، بطری آب و دیگر لوازم ضروری، متشكل از ۳۵ كامیون آذری روز گذشته عازم ایران شده است."

وزارت حوادث غیر مترقبه جمهوری آذربایجان همچنین بیش از سه هزار پتو، هزار كیسه خواب و ۴۶۰ چادر اسكان نیز برای زلزله زدگان استان آذربایجان شرقی به ایران ارسال كرده است. مشخص نیست که ایران این کمک‌ها را می‌پذیرد یا نه.

هزاران نفر از مردمی که در پی وقوع این زلزله بی‌خانمان شده‌اند، هم‌اکنون در چادر و سرپناه‌های موقت اسکان داده شده‌اند. زلزله‌زدگان نیازمند آب، دارو، پتو، چادر، مواد غذایی، لباس و مواد بهداشتی هستند.

علاوه بر ترکیه و جمهوری آذربایجان، آمريکا، روسیه، ژاپن، آلمان، سوئیس، ایتالیا، ترکيه، تايوان، سریلانکا، سنگاپور و همچنين فدراسيون بين‌المللی جمعيت‌های هلال احمر و صليب سرخ، دفتر يونيسف در تهران، دفتر پزشکان بدون مرز، صليب‌سرخ آلمان و دفتر منطقه‌ای صليب‌سرخ برای امدادرسانی به زلزله‌زدگان شمال غرب ايران اعلام آمادگی کرده‌اند. همچنین پاپ بنديکت شانزدهم، رهبر کاتوليک‌های جهان نيز روز يکشنبه از جامعه جهانی خواست تا به ياری قربانيان زمين لرزه روز شنبه در ايران بشتابند. سازمان هلال احمر ایران به این کشورها نیز پیشتر اعلام کرده بود که نیازی به کمک‌های ارسالی خارجی ندارد.

این در حالی است که رضا صدیقی، فرماندار اهر، در گفت و گو با خبرگزاری فارس از روند امدادرسانی انتقاد کرده و گفته بود میزان ارسال مواد غذایی و چادر به این شهرستان ناکافی است و مناطق زلزله‌زده به شدت به چادر، آب، جیره خشک، کنسرو و آب معدنی نیاز دارند.

علاوه بر این، نمایندگان شهرهای حادثه‌دیده نیز در نطق‌های جداگانه و در گفت‌و گو با رسانه‌ها از شیوه امدادرسانی‌ها ابراز نارضایتی کرده‌اند.

الله‌وردی دهقانی، نماینده شهر ورزقان اعلام کرده است: «در شهرستان ورزقان با ضعف مدیریت بحران روبه‌رو بودیم به طوری که مسئولان شهرستان سه ساعت بعد از حادثه خود را به آنجا رساندند. فرماندار این شهرستان نیز از ساعت هفت صبح تا دو و ۳۰ دقیقه عصر در شهرستان حضور نداشت. نبود مدیریت بحران در شهرستان یکی از عوامل افزایش تلفات زلزله بود.»

ولی‌الله فرج‌اللهی، بخشدار بخش خواجه، اقلام مورد نیاز برای کمک به روستاییان این بخش را شامل نان، کنسرو و آب معدنی عنوان کرده و گفته است: "متأسفانه به دلیل دوربودن نسبی این بخش از کانون زلزله و عدم‌اطلاع‌رسانی درست از خسارات زلزله این بخش هنوز کمک‌های لازم برای روستاهای زلزله‌زده خواجه ارسال نشده است." به گفته او، در ۳۴ روستای آسیب‌دیده بخش خواجه بیشتر از ۱۱هزار نفر بی‌خانمان شده‌اند.

غلامرضا معصومی، رئیس اورژانس کشور نیز به خبرگزاری فارس گفته است: "یکی از مشکلات فعلی بهداشتی در منطقه کمبود توالت‌های صحرایی بهداشتی و آب آشامیدنی سالم از جمله آب بطری است که ممکن است خطر بروز بیماری‌های عفونی را افزایش دهد."

عباس فلاحی باباجان، نماینده مردم اهر و هریس در مجلس از کمبود امکانات و نحوه کمک رسانی انتقاد کرده است. او که خسارات وارده بر روستاهای اهر و هریس را بسیار زیاد عنوان کرده به خبرگزاری مهر گفته است: "متأسفانه با وجود قول‌های داده شده کمک رسانی به روستاها بسیار کند پیش می رود و هم اکنون اکثر روستاهای تخریب شده با کمبود چادر، لباس، آذوقه و مایحتاج ضروری مواجه هستند... خود شهر اهر نیز دست کمی از روستاها ندارد و بیش از ۳۰ درصد اماکن مسکونی، اداری خسارت جدی وارد شده که توجه ویژه مسئولان را طلب می کند."

نماینده مردم هریس و اهر با بیان اینکه تاکنون دو هزار و ۳۰۰ چادر در منطقه هریس توزیع شده است، گفته: "در برخی روستاهای این شهرستان با توجه به شدت تخریب و میزان خسارت وارده همچنان نیاز به چادر و مواد غذایی وجود دارد. فلاح تاکید کرد: چادر، پتو، لباس گرم، کنسرو، آب معدنی، جیره‌های خشک، حمام و دستشویی صحرایی، وسایل تهیه غذا همچون پیک‌نیک و وسایل روشنایی شدیداً نیاز مردم آسیب‌دیده شهرستان‌های هریس و اهر است."

گزارش‌ها از ایران حاکی است گروه های مختلف مردمی در واکنش به این حادثه و انتشار اخباری در مورد روند نامناسب کمک‌رسانی، به شکل خودجوش اقدام به جمع‌آوری کمک‌های نقدی و جنسی و ارسال آن به مناطق آسیب‌دیده کرده‌اند.

ادامه پس‌لرزه‌ها و تشدید خسارت‌های ناشی از زلزله

کمک‌رسانی به آسیب‌دیدگان زلزله در حالی صورت می‌گیرد که پس‌لرزه‌های پیاپی در اهر و ورزقان، موجب افزایش خسارت‌ها در آذربایجان شرقی شده است.

به گزارش خبرآنلاین، امروز سه پس لرزه بالای چهار ریشتر در ورزقان و اهر ثبت شده که دو مورد در ورزقان بوده است و یکی در اهر. پس لرزه‌های ورزقان در عمق کمی از سطح زمین اتفاق افتاده‌اند

این حادثه موجب شکستن شیشه‌ها ، فروریختن دیوار ساختمان‌های شهری و تخریب بیشتر به جا مانده از زلزله قبل در مناطق روستایی ورزقان شد.

تاکنون بیش از ۱۵۰ پس‌لرزه در این دو شهر رخ داده که قدرت ۴۰ مورد آن بیش از چهار ریشتر بود. ۲۴ پس لرزه از ساعت دو بامداد امروز تاکنون در شهرهای اهر و ورزقان روی داده است.

در پی ادامه لرزش زمین در آذربایجان، کارشناسان میراث فرهنگی به دلیل شکافی که در دیوار پشتی بازار اهر وجود دارد، احتمال ریزش سقف و دیوارهای آن را مطرح و تردد در آن را ممنوع کرده‌اند. به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، دورتادور بازار اهر، نوار زرد خطر کشیده شده است.

بازار اهر در سال‌ ۱۳۲۱ ه.ق‌ به‌ دست‌ رشیدالملک‌ حکمران وقت ارسباران تعمیر و افتتاح‌ شد. این بازار اگرچه فرسوده و قدیمی است اما‌ دارای‌ تزئیناتی‌ است‌ که‌ در کمتر بازاری دیده‌ می‌شود.

تازه ترین اخبار رسیده از مناطق زلزله زده حاکی از شایعه‌ای پیرامون ترک برداشتن سد ستارخان در استان آذربایجان شرقی است. این شایعه موجب هراس مردم منطقه شده است. این سد در مسیر رودخانه اهر در میان دو شهر ورزقان و اهر ساخته شده است و در مسیر آن ۲۰ روستا قرار دارد.

ارسلان هاشمی، مدیر عامل آب منطقه‌ای آذربایجان شرقی اما به ایلنا گفته است که این سد در مقابل زلزله "مقاوم" است و "هیچگونه مشکلی در شریان‌های آبی استان آذربایجان شرقی وجود ندارد و آب کلیه شهرهای استان درحد استاندارد تامین می‌شود".

در همین زمینه:

عزای عمومی در استان آذربایجان شرقی

انتقاد از صدا و سیما و ستاد مدیریت بحران در مجلس ایران

اعلام آمادگی آمریکا برای کمک به زلزله‌زدگان ایران

انتقاد از صدا و سیما و ستاد مدیریت بحران در مجلس ایران

تهران در انتظار زلزله هفت ريشتری

تخریب شدید ۱۵۰ روستا در اثر زلزله آذربایجان شرقی

آسیب‌دیدگی آثار تاریخی شهرهای هریس و اهر براثر وقوع زلزله‌

زمین‌لرزه‌ای به قدرت۲. ۶ ریشتر آذربایجان شرقی را لرزاند

پس‌لرزه‌ها در آذربایجان ادامه دارد،۴۱ لرزه در یک روز

زلزله و سکوت رسانه‌های ایران

ادامه عملیات امدادرسانی به زلزله‌زدگان آذربایجان شرقی

سفر کلینتون به ترکیه برای گفت‌گو درباره بحران سوریه

Maryam — Sat, 11 Aug 2012 12:05:39 +0000

ایالات متحده تحریم‌های جدیدی علیه سوریه و متحدانش تصویب کرد. در همین حال هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا به منظور گفت‌وگو درباره بحران سوریه راهی کشور ترکیه شد.

به گزارش رویترز کلینتون که سفر یازده روزه خود به آفریقا را به پایان رسانده‌ است، امروز ۱۱ اوت (۲۱ مرداد)از کشور کوچک گابون در غرب آفریقا به استانبول سفر کرد تا با نخست وزیر و وزیر امور خارجه ترکیه درباره سوریه گفت‌وگو کند.

رویترز این سفر را در راستای "برنامه‌ریزی برای سقوط بشار اسد، رئیس جمهوری سوریه" ارزیابی کرده است.

کلینتون همچنین در این سفر با جمعی از چهره‌های اپوزیسیون سوریه دیدار خواهد کرد، مقامات آمریکا در هفته‌های اخیر پیروزی‌های شورشیان در میدان‌های جنگ و نیز فرار چهره‌های ارشد نظامی و سیاسی سوریه از جمله ریاض حجاب، نخست وزیر سوریه را نشانه‌های سقوط بشار اسد دانسته‌اند

به گفته مقامات آمریکا، کلینتون در سفر یک روزه خود به استانبول در جریان نگرانی‌ها و ملاحظات ترکیه در رابطه با تحولات سوریه قرار می‌گیرد.

از نگاه آمریکا، کشور ترکیه یکی از اصلی‌ترین منتقدان دمشق است. در عین حال این کشور نقشی کلیدی در حمایت از اپوزیسیون سوریه ایفا می‌کند و برای آن‌چه مقامات آمریکا "سقوط اجتناب‌ناپذیر" حکومت بشار اسد می‌نامند، برنامه‌ریزی می‌کند.

مقامات آمریکا به طور خاص علاقه دارند تحلیل‌های ترکیه را در رابطه با این مسئله که از پی قیام مردم سوریه و آشوب‌های آن، کدام نیروهای سیاسی ظهور خواهند کرد، بشنوند.

کلینتون همچنین در این سفر با جمعی از چهره‌های اپوزیسیون سوریه دیدار خواهد کرد. او و دیگر مقامات آمریکا در هفته‌های اخیر پیروزی‌های شورشیان در میدان‌های جنگ و نیز فرار چهره‌های ارشد نظامی و سیاسی سوریه از جمله ریاض حجاب، نخست وزیر سوریه را نشانه‌های سقوط بسار اسد دانسته‌اند.

روز گذشته، جمعه نیز در واشنگتن، وزارت خزانه‌داری و وزارت امور خارجه تحریم‌های جدیدی علیه سوریه تصویب کردند، این تحریم‌ها شامل شرکت دولتی نفتی سیترول در سوریه می‌شود که به ایران بنزین صادر کرده ‌است.

حزب‌الله لبنان نیز مشمول این تحریم‌های جدید است، مقامات آمریکا، کمک‌های لجستیکی "گسترده‌" این گروه به حکومت بشار اسد را دلیل تحریم‌های جدید حزب‌الله عنوان کرده‌اند.

این تحریم‌ها اگرچه به حکومت اسد ضربه زده، با این حال هنوز نتوانسته‌ است آن را از سرکوب قیام مردم سوریه بازدارد.

سنگینی جنازه فرناز

Wed, 08 Aug 2012 17:09:37 +0000

امین بزرگیان

امین بزرگیان - فیروز. ب، مرد چهل و دوساله و پناهنده ایرانی، دهم مرداد، در شهر کایسری (قیصریه) ترکیه دختر ده ساله‌اش، فرناز را با ضربه چاقو به قتل رساند.

مادر خانواده، هیفا محمدعلی، به خبرنگار سایت روزآنلاین در شرح این اتفاق چنین گفته است: «ساعت۱۲ ظهر آمد خانه و یکباره گیر داد که چرا غذا را روی زمین گذاشته‌ای، چرا سفره باز نکرده‌ای... داد و بیداد می‌کرد که دیدم همسایه دم در آمده. رفتم ببینم چه می‌خواهد که شوهرم با چاقو دنبالم آمد. او فریاد می‌زد که هم بچه را می‌کشم هم تو را. فرار کردم و خودم را به پلیس رساندم و درخواست کمک کردم.»

در روایت این تراژدی نکاتی وجود دارد که برای نزدیک شدن به صحنه جنایت در سطرهای زیر به آن‌ها اشاره می‌شود:

-هیفا دلیل قتل دخترش را تعلل پلیس کایسری دانسته که سریع عکس‌العمل نشان نداده‌اند. او گفته است: «گفتم جان بچه‌ام در خطر است، اما توجهی نکردند. گفتند کسی که بخواهد بکشد نمی‌گوید. گفتم شوهرم مشکل روحی و روانی دارد، اما توجهی نکردند. مترجم پلیس می‌گفت: شما برای اینکه پرونده پناهجویی‌تان کامل شود و پناهندگی بگیرید بازی در می‌آورید و... از ساعت یک که آنجا بودم تا ساعت هفت مرا نگاهداشتند. وقتی هم حاضر شدند، وارد خانه ما بشوند دیگر دیر شده بود... پلیس ترکیه بچه‌ام را از من گرفت. آن‌ها اگر به حرف من گوش می‌کردند بچه من زنده می‌ماند. اگر‌‌ همان موقع وارد عمل می‌شدند بچه‌ام الان نمرده بود. مرا در آنجا نگهداشتند و بعد از التماس‌های من گفتند که رفتیم در زدیم کسی باز نکرد. گفتم من کلید دارم. خواهش می‌کنم دوباره بروید. با من برویم که رفتیم و وقتی رسیدیم دخترم بی‌جان بود.»

-فیروز و هیفا بهایی بوده‌اند و به سبب محدودیت‌های تازه تشدید شده حکومت ایران، به ترکیه پناهنده شده بودند. آن‌ها هنوز موفق به گرفتن پناهندگی نشده و در انتظار مصاحبه کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در ترکیه بودند. هیفا درباره وضعیت پناهندگی خود و همسر و کودکش گفته است: «از مهرماه آمدیم. پیشتر مصاحبه شده بودیم و دوماه و نیم دیگر وقت مصاحبه اصلی‌مان بود. این مدت نه اجازه کار کردن داشتیم نه وضعیت خوبی. بلاتکلیفی هم که آزاردهنده بود و همه این‌ها وضعیت روحی شوهرم را بد‌تر از قبل می‌کرد.»

-فیروز پس از قتل فرناز، با چاقو اقدام به خودکشی کرد و هنگامی که پلیس رسید، او قصد به دار آویختن خود را داشت.

-فیروز و هیفا پیشتر هم سابقه اختلاف‌های خانوادگی داشتند. او در این زمینه می‌گوید: «در ایران هم که نه قانون حمایتی وجود داشت و نه چیز دیگری. تازه اگر در ‌‌نهایت همسرم هم طلاقم می‌داد بچه را به او می‌دادند و من ناچار به خاطر حمایت از بچه‌ام با این مرد زندگی می‌کردم که آسیبی به او نرسد... من و همسرم از خیلی وقت پیش اختلاف داشتیم؛ در ایران هم اختلاف داشتیم و او همیشه تهدید می‌کرد که به دخترم آسیب می‌زند. من حتی تا پای طلاق هم رفتم اما طلاقم نمی‌داد هر کجا می‌رفتم سراغم می‌آمد و می‌گفت بچه را می‌کشم. من برای حمایت از دخترم ناچار شدم برگردم. دعوا و اذیت‌ها همینطور ادامه داشت.»

-هیفا خواسته است که جنازه دخترش را به او بدهند تا با آن به ایران بازگردد و یا به کشور امنی منتقل شود. او به هیچ عنوان حاضر نیست دخترش را در ترکیه به خاک بسپارد.

فیروز

لحظاتی پس از فاجعه، فیروز چنان از کرده خود پشیمان شد که تن نیمه جانش را در کنار جنازه دخترش پیدا کردند. او ساعتی پس از «خلق فاجعه»، با از میان برداشتن خود خواست نشان دهد که در خلق این فاجعه تنها نبوده است. عذاب وجدان به سرعت به سراغش آمد. آیا بقیه دست اندرکاران تراژدی هم دچار عذاب وجدان می‌شوند؟

فیروز یک دیگری سیاسی نبود. دیگری سیاسی، یک مجرم است. یعنی قانون بر او نام مجرم نهاده و درون محدوده‌های قانون تعریف می‌شود، اما فیروز حتی مجرم هم نیست. او مجرم سیاسی نیست که بخواهد تفسیری دیگر از قانون اساسی را پیش بکشد یا به نظام به سبب انحراف از قانون انتقاد بکند و به زندان برود. او اقلیت دینی هم نیست که بتواند مثل اهل سنت بگوید بر اساس آزادی‌های مذهبی مصرح در قانون، حق ماست که مسجدی در تهران داشته باشیم. او هیچ جایی در قانون ندارد پس در بدو امر حذف شده است.

فیروز یک «ابر- دیگری» بود. او در ایران به سبب اعتقادات مذهبی‌اش جایی در میان شهروندان نداشت. اینجا لازم نیست که از وضعیت بهایی‌ها دوباره گفته شود. فیروز یک دیگری سیاسی نبود. دیگری سیاسی، یک مجرم است. یعنی قانون بر او نام مجرم نهاده و درون محدوده‌های قانون تعریف می‌شود، اما فیروز حتی مجرم هم نیست. او مجرم سیاسی نیست که بخواهد تفسیری دیگر از قانون اساسی را پیش بکشد یا به نظام به سبب انحراف از قانون انتقاد بکند و به زندان برود. او اقلیت دینی هم نیست که بتواند مثل اهل سنت بگوید بر اساس آزادی‌های مذهبی مصرح در قانون، حق ماست که مسجدی در تهران داشته باشیم. او هیچ جایی در قانون ندارد پس در بدو امر حذف شده است. فرایندی تاریخی یا نزاع گفتمانی و سیاسی او را حذف نکرده، بلکه از اساس حذف شده بوده است. این نوع حذف‌شدگی را مثل بسیاری از فرایندهای سیاسی حذف، نمی‌توان در درون شکاف دولت – ملت توضیح داد. همدستی زیادی بین دولت و ملت بر سر این نوع دیگری‌ها وجود دارد.

قانون، فیروز را از محدوده‌های خودش کنار گذاشته و دولت او را از خانه‌اش بیرون کرده است. او بار و بندیل خود را جمع می‌کند و از سرزمینش که دیگر چیزی نیست جز محدوده‌های دولت - ملت به سمت جایی دیگر کوچ می‌کند. یادمان نرود که یک مسافر حداکثر باری که می‌تواند با خود بردارد سی کیلوست. سی کیلو از همه آنچه «وطن» نامش می‌دهیم. آیا دولت و قانون به سبب این کار عذاب وجدان می‌گیرند؟

فیروز به ترکیه پناه می‌برد. او همچون بسیاری از پناهندگان تحقیر شدن را در رفتار دولت و قانون جدید می‌بیند. شاید اینجاست که می‌فهمد که دولت و قانون همه جا با مکانیسم حذف و تقسیم نابرابر تنیده شده است. وضعیت سخت زندگی با حداقل امکانات در کمپ‌ها و اردوگاه‌های پناهندگی، دیگری بودن‌اش را مازاد می‌کند. این فرایند تا انتهای خود پیش می‌رود. او حتی برای خریدن یک نان ساده، باید در تمام مسیر خانه تا نانوایی، تمرین جمله‌ای را بکند که از کتاب‌های ابتدایی آموزش زبان یاد گرفته است. اینجاست که خانه زبان را هم از دست می‌دهد؛ یعنی آن حداقلی که در ایران داشت.

دولت جدید او را در اتاق‌هایی جاسازی می‌کند و پوشه‌ای به دست او می‌دهد و می‌گوید منتظر باش. او حالا برای همه - و حتی برای مردم کشور میزبان- یک مظنون جدید است. مظنون به فریب دولت برای گرفتن پناهندگی. بیراه نیست که رفتار پلیس و سیستم با او تحقیرآمیز است. او در مناسبات جدید یک دروغگوی بالقوه شده است که باید برای رهایی از این ظن، سال‌ها پشت صف انتظار بماند و مدام مصاحبه- بازجویی پس بدهد.

هیچ دولتی پس از همدستی‌اش در خلق یک تراژدی خود را حلقه آویز نمی‌کند. تراژدی فیروز نشان می‌دهد که قانون شکنی‌ها همبسته قوانین هستند. فیروز برای همیشه در درون این تراژدی می‌ماند و به آن وفادار است، اما دولت همچون «مده‌آ» پس از کشتن فرزندان با جادویی سحرانگیز، سوار بر ارابه‌ای که دو اژدهای بالدار آن را می‌کشند بر فراز آسمان‌ها پرواز می‌کند و می‌گریزد.

به غیر از این تنگنای واقعی، فیروز در ذهن خود نیز تجربه سهمگینی را از سر می‌گذراند. روزی که او تصمیم گرفت از خانه‌اش بیرون بیاید، در تخیل‌اش «رهایی» را تصویر کرد. گفت، برویم و‌‌ رها بشویم از این وضعیت. آمد و‌‌ رها نشد. امیدهای از دست رفته یا‌‌ همان جنازه‌های تخیل، بیش از هرچیز «میل» را نابود می‌کند. غریزه مرگ، درپس خاکسترهای اروس، هیبت ترسناک خود را بر ذهن و هستی فرد مسلط می‌کند. فیروز که درایران در درون زندگی، مدام مرگ را تجربه می‌کرد، در کایسری در درون مرگ می‌زیست.

پلیس دولت ترکیه - با قوانین بین‌المللی- او را به نمره‌ای در پرونده تبدیل کرد؛ و با حذف او که لازمه حیات دولت است، حتی تا ساعت‌ها باور نکرد که او شاید فرناز را بکشد. از اتاقش بیرون نیامد تا به او کمک کند که خنجر را فرو کند. آیا او به سبب این کار عذاب وجدان می‌گیرد؟

همدستان فیروز هیچگاه دچارعذاب وجدان نمی‌شوند. ساز وکار آن‌ها برخلاف فیروز، بیرون کشیدن خود از تمام این تراژدی‌هاست. آن‌ها تنها تصویر فیروز را در رسانه‌هایشان می‌گذارند و کارشناسانشان را دور آن می‌چینند. فیروز برای آن‌ها فرصتی است تا نشان دهند به بقیه که تا چه حد به قانون و پلیس و دولت نیاز مبرم دارند تا شر فیروز (جانی و مرتد)، گریبان‌شان را نگیرد. هیچ دولتی پس از همدستی‌اش در خلق یک تراژدی خود را حلقه آویز نمی‌کند. تراژدی فیروز نشان می‌دهد که قانون شکنی‌ها همبسته قوانین هستند. فیروز برای همیشه در درون این تراژدی می‌ماند و به آن وفادار است، اما دولت همچون «مده‌آ» پس از کشتن فرزندان با جادویی سحرانگیز، سوار بر ارابه‌ای که دو اژدهای بالدار آن را می‌کشند بر فراز آسمان‌ها پرواز می‌کند و می‌گریزد.

مکانیسم‌های حذف و ماهیت دولت چنان قدرتمند است که می‌تواند هر نوع ساز و کار «رستگاری» را در خود هضم کند. یکی از اصول محوری بهائیت - مجموعه اعتقاداتی که فیروز را به دیگری تبدیل کرد- وحدت انسان‌هاست. در بهائیت، همه انسان‌ها به عنوان تجلی خداوند، با یکدیگر در وحدت هستند. با اطاعت از خداوند و به رسمیت شناختن وی و خدمت به خلق خدا و عابدان درگاهش و همچنین تمرینات روحی می‌توان در دیدگاه بهائیت، روح را به خداوند نزدیک کرد. ابعاد مادی زمان و مکان تنها مولفه‌ای از عوالم بی‌حد و حصر خداوند محسوب می‌شوند و هدف اصلی آن است که از دنیای مادی ببرند و به خداوند نزدیک‌تر شوند. در این چهارچوب، جست‌وجوی حقیقت، محکومیت انواع تبعیض، تعادل و هماهنگی بین مذهب و علم، برابری مرد و زن، نیاز به یک دولت و قوانین جهانی (سازمان ملل) و مذهب به عنوان پناهگاه همه افراد و ملل را بهاء‌الله به عنوان اصول مهم آئین بهائی معرفی می‌کند.

فیروز یک بهایی است. او فرزندش را کشت و سال‌ها با همسرش بد‌ترین رفتار‌ها را داشت. گویا مذهبی که قرار بود پناهگاه او باشد، در درون مناسبات واقعی تنها بانی رنجش شد. اینجا مسئله این نیست که یک نظام رستگاری و معنوی را با یکی از معتقدانش داوری کنیم، مسئله این است که به هیچ نظام رستگاری در برابر واقعیت دولت مدرن (سیستم) نمی‌توان چندان امیدی بست حتی اگر دینی باشد که خود را با نظم مدرن هماهنگ می‌بیند. دیدیم که چگونه قوانین کمیساریای عالی پناهندگی سازمان ملل، فیروز را تحقیر کرد. او حتی نتوانست با خانواده خود وحدتی داشته باشد و در پرده آخر، حتی با خودش. فیروز نمونه‌ای است از فانتزی شدن رستگاری الهی. رستگاری واقعی در صف‌های ویزای جلوی سفارتخانه‌ها و جیره ماهیانه پناهندگی و ثبت نام خرید قباله اتومبیل و سالن‌های کنکور سراسری متجلی است. خدا بازی را به تمامی به دولت باخته است. بهاالله فکر می‌کرد که دینی می‌تواند بیاورد که با هماهنگی با جهان جدید، خدا را نجات دهد. اگر قرار باشد مسیح بازگردد، تنها با تنش در وضعیت موجود و نه هماهنگی با آن می‌توان به ایده نجات امید داشت.

هیفا

هیفا توانست از دست دولت در ایران فرار کند و به ترکیه بیاید، اما هیچگاه نتوانست از دست فیروز خود را خلاص کند. او تا ساعت‌های آخر علاوه بر تمامی سرکوب‌ها رنجی اضافه را بر دوش می‌کشید: خانواده. دامنه‌های قدرتمند سرکوب دولتی، فیروز را نیز حتی در خود ادغام و او را به کارگزار خویش تبدیل کرد. نکته اینجاست که هیفا در درون اردوگاه نیز کتک می‌خورد.

هیفا مادر فرناز می‌خواهد جنازه او را به جایی دیگر ببرد. می‌خواهد حداقل تن مرده فرزندش را از قوانین نابرابر نجات دهد. او دوگزینه را پیش رو گذاشته است: جایی که فرناز خردسالی‌اش را در آنجا سپری کرده یا جایی را که قرار بود آینده درخشانی در آنجا برای خود بسازد. پس تن بی‌جان فرناز دو دسته را به گونه‌ای همزمان نمایندگی می‌کند: آن‌ها که پس از سال‌ها دوری می‌خواهند به خانه برگردند و آنهایی که برای فردایی بهتر به فرار از خانه می‌اندیشند.

فیروز در درون مناسبات ماندگار فرهنگی، بار سنگین حذف‌هایش را بر بدن و زندگی هیفا حک می‌کرد. همچون سربازانی که دوره سخت آموزشی خود را با نوشتن یادگاری روی تنه درختان چنار پادگان‌ها ثبت می‌کنند. معمولاً در نظام سلسله مراتب شکنجه، زن‌ها آن پایین‌ترها‌یند.

موضوع اما تنها در این سطح نیست. یکی از مکانیزم‌های مرسوم برای زنان تحت شکنجه این است که در برابر سرکوب‌های خانگی، فرزندان را برای خود می‌کنند. در واقع مکانیسم دفاعی آن‌ها این است که شکاف‌های موجود در زندگی زناشویی را با فرزندشان پُر می‌کنند. این یارگیری تحت لوای «اسطوره مادر» فرزند را از نظر عاطفی هرچه بیشتر از پدرش جدا می‌سازد. در اینجا فرزند به تنها «وسیله» قدرت زن تبدیل می‌شود؛ و پدر، خود را شکست خورده می‌بیند. اتفاقی که در اینجا رخ می‌دهد چیزی نیست جز جدایی عاطفی کودک از پدر با وسیله شدن‌اش و یا به تعبیری حذف پدر از خانواده. در این وضعیت است که مدام فرزندان در خطر گروگانگیری پدر در نزاع‌های خانوادگی قرار می‌گیرند. تحقیقات اجتماعی نشان می‌دهد حجم بالایی از تن دادن زن‌ها به شرایط ناهنجار زندگی زناشویی به این سبب است که فرزندانشان به محض مطرح شدن خواست طلاق توسط آن‌ها در معرض گروگانگیری پدران‌شان قرار می‌گیرند: «اگر طلاق بگیریم بچه پیش من می‌ماند.» منطق گروگانگیری این است که فرد، چیزی را از دیگری در ازای مطالبه‌اش گروگان می‌گیرد. هیچگاه فردی چیزی از خود را گروگان نمی‌گیرد. کنش پدر در تهدید زن از طریق فرزندان نشان از شکافی عمیق بین کودک و پدر است؛ شکافی که زن در ایجاد آن نقش قابل توجهی داشته است.

این مکانیسم دفاعی زن، باعث تداوم سلسله مراتب حذف و سرکوب به کودک می‌شود. در اینجا باید کودک باری را بر دوش بکشد که هیچ نقشی در تولید آن نداشته است. گویی مادرش در ادامه منطق قبلی، بخشی از سرکوب‌ها را به او محول کرده است. به سبب کم بودن اطلاعات درباره این بخش از داستان فیروز و هیفا بدون اینکه بخواهیم از آن‌ها به عنوان مصداق این مسئله نام ببریم، نشانه‌هایی وجود دارد که به سبک کارآگاهان شاید بتوانیم به سرنخ‌ها نزدیک‌تر شویم. گروگانگیری فرناز توسط پدرش می‌تواند یکی از این سرنخ‌های تداوم سرکوب تا فرناز باشد. یادمان نرود که از دل تمام این دستگاه‌ها فرناز است که قربانی‌ترین بوده است. هیفا گفته است که فیروز مدام تهدید می‌کرده که او و فرناز را می‌کشد. سئوال اینجاست که چرا فرناز؟ در سرایت شکنجه به فرناز چه نیروهایی موثر بوده‌اند؟

فرناز

هیفا مادر فرناز می‌خواهد جنازه او را به جایی دیگر ببرد. می‌خواهد حداقل تن مرده فرزندش را از قوانین نابرابر نجات دهد. او دوگزینه را پیش رو گذاشته است: جایی که فرناز خردسالی‌اش را در آنجا سپری کرده یا جایی را که قرار بود آینده درخشانی در آنجا برای خود بسازد. پس تن بی‌جان فرناز دو دسته را به گونه‌ای همزمان نمایندگی می‌کند: آن‌ها که پس از سال‌ها دوری می‌خواهند به خانه برگردند و آنهایی که برای فردایی بهتر به فرار از خانه می‌اندیشند. این‌ها روی جنازه فرناز به هم رسیده‌اند.

در همین زمینه:

ما و مرگ آن دخترک ده‌ساله

خشم پدر و نرسیدن پلیس؛ مرگ دختر۱۰ ساله

تکاپو برای ابقای اسد، از تهدید ترکیه تا اجلاسی در تهران

Tue, 07 Aug 2012 15:28:54 +0000

فرهمند علیپور

فرهمند علیپور − همزمان با اوج گرفتن سرعت تحولات سوریه رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران، ترکیه را تهدید کرد که پس از سوریه ناآرامی‌ها دامن این کشور را خواهد گرفت.

در طی چند روز اخیر درگیری‌های نظامی سنگینی در دو شهر مهم سوریه، دمشق و حلب گزارش شده است که نشان از قدرت گرفتن مخالفین مسلح حکومت اسد و ضعف شدید ارتش سوریه دارد. از سوی دیگر فرار ریاض حجاب، نخست وزیر سوریه نیز برای حکومت اسد ضربه‌ای هولناک در عرصه سیاسی محسوب می‌شود.

در این میان جمهوری اسلامی به عنوان بزرگ‌ترین حامی منطقه‌ای رژیم سوریه، بیش از پیش نگران سقوط قریب الوقوع حکومت سوریه شده و تلاش می‌کند تا این سقوط را در خوش‌بینانه‌ترین حالت به تأخیر بیندازد.

روزدوشنبه ۱۶ مرداد (۶ اوت) سردار حسن فیروزآبادی رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران در گفت‌وگویی با سپاه نیوز به انتقاد شدید از کشورهای ترکیه، عربستان و قطر پرداخت و گفت که آل سعود (عربستان)، قطر و ترکیه مسئول خون‌هایی هستند که در خاک سوریه ریخته می‌شوند. فیروزآبادی همچنین ناآرامی‌های سوریه و حمایت کشورهای همسایه سوریه از مخالفین حکومت بشار اسد را «بر مبنای اهداف جنگ طلبانه آمریکا» عنوان کرد و با لحنی تهدیدآمیز گفت که: «اگر این کشور‌ها این مبنا را قبول کرده‌اند، باید بدانند که بعد از سوریه نوبت ترکیه و بقیه کشور‌ها خواهد بود.»

همزمان با این تهدید، خبرگزاری فارس وابسته به سپاه پاسداران، بر میزان انتشار اخباری در خصوص وقوع درگیری‌هایی میان گروه‌هایی از کردهای سوریه با نیروهای ترکیه افزوده است و آمادگی کردهای سوریه برای مقابله با ورود احتمالی ارتش ترکیه به خاک سوریه موضوع چند خبر خود قرار داده است.

حکومت ایران تلاش دارد دست کم زمان سقوط دولت اسد را تا چندماه دیگه به تعویق بیندازد. چندی پیش صادق خرازی از دیپلمات‌های ارشد ایرانی در گفت‌وگویی با نشریه اصلاح طلب آسمان گفته بود که: «در صورتی که بشاراسد ۶ تا ۷ ماه دیگر مقاومت کند خاورمیانه چهره دیگری خواهد یافت و کشورهای مخالف وی مجبور می‌شوند رابطه جدیدی با اسد تعریف کنند» او گفته بود: «کاری که این‌ها برای درهم شکستن ستون مقاومت بشار انجام می‌دهند یک نوع جنگ پارتیزانی با همکاری سیستم اطلاعاتی، نظامی و مالی عربستان، و امارات و قطر و برخی از کشور‌های دیگر است که آن را را مدیریت می‌کنند... ما منکر اشتباهات بشار اسد درباره چرخش قدرت و پروسه مردم سالاری نمی‌شویم. اما اشتباهات بشار به منزله این نیست که ما متحد استراتژیکمان را‌‌ رها کنیم. ما یک مسئله مهم تری از موجودیت حکومت بشار در منطقه داریم و آن هم "مقاومت" است.»

سید حسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان نیز که از متحدان حکومت بشار اسد محسوب می‌شود به تازگی گفته که امریکا و غرب با جلوگیری از برگزاری گفت‌وگو‌ها در سوریه می‌خواهند این کشور را ویران کنند. وی همچنین گفت: «اگر روند امور به سمت یکسره شدن نظامی‌‌ رها شود؛ امور به سمت قتل و ذبح بیشتر پیش خواهد رفت.»

تلاش‌های دیپلماتیک ایران برای حفظ اسد

گرچه با تشدید تحریم‌های ایالات متحده علیه ایران به ویژه تنگنای مبادلات بانکی و فروش نفت، دست حکومت تهران برای حمایت از حامی منطقه ای‌اش سوریه، بیش از پیش بسته شده اما در ظرف روزهای اخیر مقامات ایرانی بر تلاش‌های دیپلماتیک خود افزوده‌اند. در این راستا معاون وزیرامورخارجه ایران به مسکو سفر کرده و سعید جلیلی دبیرشورای عالی امنیت ملی نیز در روز دوشنبه این هفته در لبنان با نجیب میقاتی نخست وزیر لبنان ملاقاتی داشت و روز بعد به دیدار بشار اسد رئیس جمهور سوریه رفت.

جلیلی در این دیدار گفت :« نباید به دشمنان اجازه داد از ملت سوریه به سبب شکستهایشان از مقاومت انتقام بگیرند.ملت سوریه با هرگونه طرحی که رژیم صهیونیستی یا آمریکا درباره دموکراسی ارائه کنند، مخالف هستند.» تلویزیون العالم نیز در خبری فوری در خصوص این دیدار نوشت که بشار اسد از مواضع تهران استقبال کرده است.

در داخل کشور نیز در روز دوشنبه، خبرگزاری مهر از برپایی اجلاس مشورتی وزیران خارجه تعدادی از کشورهای منطقه‌ای و بین‌المللی پیرامون تحولات سوریه در روز پنج شنبه هفته جاری در تهران خبر داد و اینکه مقامات ۱۲ کشور تاثیرگذار منطقه‌ای و بین المللی در این نشست حضور خواهند داشت.

گرچه نامی از این کشور‌ها به میان نیامده است اما حسین امیرعبدالهیان معاون وزیر امورخارجه ایران گفته است که این کشور‌ها «دارای مواضع اصولی و واقع بینانه در قبال تحولات سوریه هستند».

این مقام وزارت امورخارجه ایران همچنین از ایده‌هایی خبر داده که قرار است ایران در زمینه وضعیت سوریه مطرح کند، ایده‌هایی که به نظر وی احتمالا «شکل بگیرد و عملی شود.» امیر عبدالهیان همچنین در گفت‌وگویی با شبکه خبری عرب زبان ایران، العالم گفت که: «ما با افتخار اعلام می‌کنیم که از سوریه، طرح اصلاحات بشار اسد و اقدامات سوریه در قبال محور مقاومت و مقابله با رژیم صهیونیستی حمایت می‌کنیم و اکنون با صدای بلند این حمایت را اعلام می‌کنیم.»

به نظر می‌رسد که حکومت ایران تلاش دارد دست کم زمان سقوط دولت اسد را تا چندماه دیگه به تعویق بیندازد. چندی پیش صادق خرازی از دیپلمات‌های ارشد ایرانی در گفت‌وگویی با نشریه اصلاح طلب آسمان گفته بود که: «در صورتی که بشاراسد ۶ تا ۷ ماه دیگر مقاومت کند خاورمیانه چهره دیگری خواهد یافت و کشورهای مخالف وی مجبور می‌شوند رابطه جدیدی با اسد تعریف کنند» او گفته بود: «کاری که این‌ها برای درهم شکستن ستون مقاومت بشار انجام می‌دهند یک نوع جنگ پارتیزانی با همکاری سیستم اطلاعاتی، نظامی و مالی عربستان، و امارات و قطر و برخی از کشور‌های دیگر است که آن را را مدیریت می‌کنند... ما منکر اشتباهات بشار اسد درباره چرخش قدرت و پروسه مردم سالاری نمی‌شویم. اما اشتباهات بشار به منزله این نیست که ما متحد استراتژیکمان را‌‌ رها کنیم. ما یک مسئله مهم تری از موجودیت حکومت بشار در منطقه داریم و آن هم «مقاومت» است.»

دولت ایران در حالی به تکاپوی گسترده برای ابقای حکومت اسد دست زده است که از سه روز پیش ۴۸ ایرانی توسط مخالفین مسلح حکومت اسد دستگیر شده‌اند، مخالفین مسلح این ایرانیان را نه شهروندان و زئران عادی بلکه نظامیانی می‌دانند که در کار سرکوب مخالفین به یاری ارتش سوریه آمده‌اند. ایران اما این موضوع را رد کرده و دولت آمریکا را مسئول جان ربوده شدگان ایرانی در سوریه دانسته و گفته است «با توجه به حمایت علنی آمریکا از گروه‌های تروریستی و ارسال اسلحه به سوریه، مسئولیت تامین امنیت جان چهل و هشت زائر ایرانی ربوده در دمشق متوجه ایالات متحده است.»

در حالی که بنا بر گزارش‌هایی سه تن از ایرانیان گرفتار شده در دست مخالفان مسلح حکومت اسد کشته شده‌اند، احمدرضا دستغیب نائب رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی، خبر کشته شدن این ایرانیان را تائید نکرد و اظهار امیدواری کرد که با پادرمیانی برخی کشورها که روابط نزدیکی با مخالفین رژیم اسد دارند این گروگانها آزاد شوند.

علی لاریجانی رئیس مجلس ایران اما در آغاز جلسه علنی امروز مجلس و طی سخنانی آمریکا و برخی کشورهای منطقه‌ای را مسئول "خشونت علیه زائران ایرانی " معرفی کرد و گفت که ملت ایران از این جنایت‌ها صرف نظر نمی‌کند و پاسخ این جنایت‌ها را خواهند داد.

عکس:

دیدار سعید جلیلی با بشار اسد در روز ۷ اوت