اراذل و اوباش

۶۳ نفر در تهران به اتهام "اخلال در نظم و امنيت عمومی" ‌بازداشت شدند

Maryam — Sun, 10 Mar 2013 09:47:36 +0000

پليس تهران بامداد يکشنبه ۶۳ نفر را به اتهام "اخلال در نظم و امنيت عمومی و اجتماعی" بازداشت کرد.

به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، سرتيپ حسين ساجدی‌نيا، فرمانده انتظامی تهران گفت پرونده اين افراد در روزهای آينده به دادگاه ارسال می‌شود.

وی از بازداشت‌شدگان به عنوان "اراذل و اوباش" نام برد و افزود تاکنون در سال جاری خورشيدی ۱۶۰۰ تن از اين افراد در تهران بازداشت شده‌اند. ساجدی‌نيا ابراز اميدواری کرد با "برنامه‌ريزی‌های پليس" در تهران، "اوباشگری" کاهش پيدا کند.

فرمانده پلیس تهران، تجاوز به عنف (زور و اجبار)، توزيع و فروش موادمخدر، مزاحمت برای نواميس، تشکيل باندهای فساد و شرارت، عربده‌کشی، شرب‌خمر و تخريب اموال عمومی" را از اتهامات افراد بازداشت شده اعلام کرد

وی "تجاوز به عنف (زور و اجبار)، توزيع و فروش موادمخدر، مزاحمت برای نواميس، تشکيل باندهای فساد و شرارت، عربده‌کشی، شرب‌خمر و تخريب اموال عمومی" را از اتهامات افراد بازداشت شده اعلام کرد.

خبرگزاری ايسنا گزارش داده اين افراد در منطقه "تهران‌نو" بازداشت شده و صبح امروز در مقابل ديدگان عمومی مردم قرار گرفتند.

بر پايه اين گزارش "ياسر دنبه،‌ علی باشگاهی، ميلاد خوفناک، وحيد سلطان، بهروز ذومبه، ابی قابلمه، فری نفسی و احسان کافر" نام تعدادی از بازداشت‌شدگان اعلام شده است.

بازداشت افراد موسوم به "اراذل و اوباش" بخشی از طرح "امنيت اجتماعی" است که در سال‌های اخير از سوی نيروی انتظامی اجرا می‌شود.

مراحل نخستين اجرای طرح امنيت اجتماعی بيشتر بر "پوشش زنان" تمرکز داشت و در مراحل بعدی ابتدا جمع‌آوری معتادان و سپس جمع‌آوری بزه‌کاران، بازرسی از کارگاه‌ها و فروشگاه‌های لباس و آرايشگاه‌های مردانه، عکاسی‌ها، کافی‌نت‌ها و... نيز در دستور کار نيروی انتظامی قرار گرفت.

اجرای اين طرح که مبلغی در حدود ۱۰۳ ميليارد تومان از سوی دولت به‌عنوان رديف بودجه برای آن در نظر گرفته شده، طی سال‌های اخير واکنش‌های موافق و مخالف را به همراه داشته‌ است.

علی‌هویج و ممد بستنی

society — Tue, 05 Feb 2013 13:19:02 +0000

اکبر فلاح‌زاده - به گزارش ایسنا، معاون امور اسناد هویتی سازمان ثبت ‌احوال، با اشاره به رویکرد اسلامی ایرانیان در انتخاب نام در طول صد سال گذشته، اظهار کرد: «در طول عمر سازمان ثبت‌ احوال، یعنی طی ۹۴ سال گذشته، بیشترین نام پسران به ترتیب فراوانی، محمد، علی، حسین و مهدی بوده است. ضمن اینکه بیشترین نام دختران در این دوره زمانی، فاطمه، زهرا، مریم و معصومه است.»

وی آمار فراوانی نام در سال جاری تاکنون را هم اعلام کرد و گفت: «از ابتدای امسال تاکنون بیشترین فراوانی نام پسران به ترتیب به امیرعلی، امیرحسین و ابوالفضل اختصاص دارد و نام‌های فاطمه، زهرا و نازنین زهرا هم فراوان‌ترین اسامی دختران بوده است.»

بنا به همین گزارش،‌ سال گذشته سومین نام دارای بیشترین فراوانی در میان دختران، "ستایش" بود که امسال تاکنون نام «نازنین زهرا» این رتبه را به خود اختصاص داده است.

به گفته این مقام دولتی، یکی از معضلات سازمان ثبت ‌احوال با ایرانیان خارج کشور، انتخاب نام است: «والدینی که در خارج کشور صاحب فرزند می‌شوند، معمولاً نام‌هایی را انتخاب می‌کنند که تناسبی با "فرهنگ ایرانی، اسلامی ما" ندارد و این قضیه گاهی موجب می‌شود که فرزندان با رسیدن به سن جوانی نام خود را متناسب فرهنگ و هویت ایرانی، اسلامی خود تغییر دهند.»

وی که آشکارا به چیزی با عنوان «فرهنگ و هویت ایرانی، اسلامی» می‌بالید، تعریفی از آن ارائه نداد. همچنین نگفت که کسانی که نام‌هایشان همه مطابق همین «فرهنگ و هویت ایرانی، اسلامی» است، چرا در جریان زندگی کم‌کم اسم‌های دیگری روی خودشان می‌گذارند. اکثر این افراد در زمان حاکمیت جمهوری اسلامی در ایران به دنیا آمده و مطابق همین «فرهنگ ایرانی، اسلامی» رشد کرده است و پرورش یافته‌اند.

کسانی که تحت عنوان «اراذل و اوباش» هر از چندی توسط نیروی انتظامی دستگیر و روی جرثقیل دور گردانده می‌شوند، اغلب در شناسنامه اسامی مطابق با «هویت ایرانی، اسلامی» دارند، اما در تنگنای شرایط زندگی در ایران اسلامی رفته رفته اسم‌های دیگری پیدا می‌کنند: «مرتضی گربه، علی هویج، سعید سوسکه، برادران دالتون، شیطان پرست، سعید موذی، فرشید ببعی، ممد تیغ زن، میلاد تخم مرغ، موش سیاه، علی خالدار، فرشاد دنبه، میلاد دراز، اکبر موتور، امیر غربتی، مجید کثیف و ممد بستنی» از این جمله‌اند.

کسانی که تحت عنوان «اراذل و اوباش» هر از چندی توسط نیروی انتظامی دستگیر و روی جرثقیل دور گردانده می‌شوند، اغلب در شناسنامه اسامی مطابق با «هویت ایرانی، اسلامی» دارند، اما در تنگنای شرایط زندگی در ایران اسلامی رفته رفته اسم‌های دیگری پیدا می‌کنند: «مرتضی گربه، علی هویج، سعید سوسکه، برادران دالتون، شیطان پرست، سعید موذی، فرشید ببعی، ممد تیغ زن، میلاد تخم مرغ، موش سیاه، علی خالدار، فرشاد دنبه، میلاد دراز، اکبر موتور، امیر غربتی، مجید کثیف و ممد بستنی» از این جمله‌اند.

این اسامی در حضور فرمانده انتظامی تهران بزرگ، حسین ساجدی‌نیا، در جمع خبرنگاران در «مراسم نشان‌ دادن اراذل و اوباش در ملاء عام در فلکه چهارم خزانه تهران» قرائت شده است.

هر چند نام خود فرمانده نیروی انتظامی «مطابق فرهنگ و هویت ایرانی، اسلامی» است، اما از هویت سایر ماموران نیروی انتظامی که «اراذل» را به تماشای مردم گذشته‌اند، خبری در دست نیست. اینان نه تنها نام‌شان که چهره‌شان را هم مانند جلادان پوشانده‌اند. با این حال می‌شود حدس زد که همگی نام‌هایشان حسن، حسین، تقی، نقی و امثالهم، «مطابق فرهنگ و هویت ایرانی، اسلامی» باشد.

از اینها گذشته «فرحناز جیب‌بر» هم که همین چند روز پیش در میدان تجریش دستگیر شده، به‌علاوه «اراذل و اوباشی» که به تازگی «در سری نهم» دستگیری‌ها دور گردانده شده‌اند، اسامی مشابهی داشته‌اند.

این افراد توسط کسانی دستگیر شده‌اند که با لباس شخصی یا اونیفورم نیروی انتظامی در جریان سرکوب جنبش سبز مردم را در خیابان‌ها کتک می‌زدند، شیشه ماشین‌هایشان را می‌شکستند یا اینکه آنها را با ماشین زیر می‌گرفتند و اگر زنده دستگیر می‌شدند، در کهریزک به آنها تجاوز می‌کردند.

دستگیری اراذل توسط اوباش

اگر نگاهی به دستگیری «اراذل و اوباش» توسط همین ماموران نیروی انتظامی که سر و صورتشان را مانند آن روزها پوشانده‌اند، بیاندازیم، می‌شود گفت که «اراذل» توسط اوباش دستگیر شده‌اند.

این به اصطلاح «اراذل» به «خفت‌گیری، پخش مواد، سرقت و مزاحمت» متهم شده‌اند. بعضی از آنها برای گذاران زندگی آماده هر کاری هستند. منتهی چون در ایران اسلامی کار شرافتمندانه‌ای پیدا نمی‌کنند، به هر کار دیگری هم دست می‌زنند و گاهی جان پایش می‌گذارند: چندی پیش در یکی از روستاهای شهرستان شازند، جنازه مرد ٣٥ ساله‌ای (تقریباً هم سن نظام جمهوری اسلامی) پای تیر چراغ برق پیدا شد. او از تیر چراغ برق بالا رفته بود تا سیم برق بدزدد.

باورش مشکل است، اما به گزارش رسانه‌های دولتی «در بررسی‌های به عمل آمده مشخص شد فرد جانباخته از اهالی روستاهای همجوار بوده و در حال سرقت سیم برق دچار برق گرفتگی شده و جان خود را از دست داده است. همچنین در بررسی جسد این فرد آثار سوختگی ناشی از برق گرفتگی در صورت وی کاملاً مشهود بود. .. در بررسی از محل حادثه نیز آلات و ادوات سرقت از جمله انبر، سیم چین، انبردست پیچ گوشتی و همچنین کابل‌های قطع شده فشار قوی کشف شد.»

یکی از معضلات سازمان ثبت ‌احوال با ایرانیان خارج کشور، انتخاب نام است: «والدینی که در خارج کشور صاحب فرزند می‌شوند، معمولاً نام‌هایی را انتخاب می‌کنند که تناسبی با "فرهنگ ایرانی، اسلامی ما" ندارد و این قضیه گاهی موجب می‌شود که فرزندان با رسیدن به سن جوانی نام خود را متناسب فرهنگ و هویت ایرانی، اسلامی خود تغییر دهند.»

همچنین به گفته فرمانده انتظامي شهرستان نکا «سيم کابل دو رشته‌ای تعداد ۱۱ تير برق فشار ضعيف در مسير روستای تجرخيل از سوی تعدادی سارق به سرقت رفته است». مردم چون چیز درخوری برای دزدیدن پیدا نمی‌کنند، سیم برق می‌دزدند. بنا به گزارشی دیگر، یک کارمند و انباردار اداره برق هم در محلی دیگر سیم‌های برق ضبط شده از دزدان را از انبار در آورده، دوباره به سلف‌خرها می‌فروخته‌اند.

تمام این بخت برگشته‌ها اسامی «مطابق با فرهنگ و هویت ایرانی، اسلامی» داشته‌اند. تمام خبرنگارانی هم که در چند روز گذشته دستگیر شده‌اند نام‌هایی مطابق با «فرهنگ و هویت ایرانی، اسلامی» داشته‌اند، و معلوم نیست چرا با این وجود دستگیر شده‌اند.

افرادی که هویت‌شان معلوم است، توسط افرادی که هویت‌شان نامعلوم است، دستگیر می‌شوند. بنا به بیانیه «سربازان گمنام امام زمان» دستگیری‌های دیگری نیز در راه است و برادران در حال تدارک مقدمات آن هستند.

ناصر جیگرکی، شعبون بی‌مخ، رمضون یخی، هفت کچلون، طیب، اسمال تیغ زن و امثالهم نیزهمگی نام‌های مطابق با «فرهنگ و هویت ایرانی، اسلامی» داشته‌اند که بعد در افت و خیز تحولات اجتماعی به نام‌های دیگر معروف شده‌اند. بخشی از آنان قبل از انقلاب و بخشی دیگر در جریان انقلاب و بعد از آن به خدمت استبداد در آمده‌اند.

اینان قسمتی از آن چیزی را شکل می‌دهند که «معاون امور اسناد هویتی سازمان ثبت ‌احوال» با غرور از آن با عنوان «فرهنگ و هویت ایرانی، اسلامی» یاد می‌کند.

در اینکه چیزی به اسم «فرهنگ و هویت ایرانی، اسلامی» مبهم و متناقض است، حرفی نیست. موضوع اما این است که متاسفانه این بخش از هویت ما با زور و قلدوری بخش فرهیخته جامعه ما را زیر سیطره خود گرفته است. نگرانی هم از همین است.

شورش اعتراضی یا دزدی از فروشگاه‌ها در بریتانیا

arezoo — Sat, 13 Aug 2011 17:34:27 +0000

ناآرامی های بریتانیا؛ گفتگو با رضا تقی زاده، استاد دانشگاه و تحلیلگر سیاسی

ایرج ادیب‌زاده

تصاویر دزدی از مغازه‏ها، وارد کردن خسارت‌های بی‏دلیل، آتش زدن اتومبیل‏های مردم، اتوبوس‏های حمل و نقل شهری در لندن و چند شهر دیگر بریتانیا، نه تنها مردم بریتانیا، بلکه سراسر جهان را که از طریق رسانه‌های گروهی، بیننده این صحنه‏ها بودند و شاید هنوز هم هستند، در بهت و حیرت فرو برده است. لندن چنین صحنه‌هایی را هرگز ندیده بود.

همه می‏پرسند: ریشه این شورش‏ کور در کجاست؟ شورشی‌ها در مغازه‏ها را می‏شکستند و بعد در حال حمل تلویزیون‏های صفحه عریض یا وسایل الکترونیکی قابل حمل، لوازم ورزشی و تلفن‏های همراه دیده می‏شدند. بسیاری حتی صورت خود را نپوشانده بودند. عده‏ای حتی با وسایل دزدی خود عکس می‏گرفتند.

در این شورش‏ها، اداره‌های دولتی مورد تهاجم قرار نگرفتند، بلکه به مغازه‏های گرا‏ن‌قیمت و جواهر فروشی‏ها دستبرده زده شد.

برای بررسی بیشتر این ناآرامی‏ها و غارت فروشگاه‏ها، با رضا تقی‏زاده، تحلیل‏گر سیاسی و استاد دانشگاه در گلاسکو گفت‌وگو کرده‌ام.

دلیل یا دلایل این شورش چیست؟ آیا یک شورش اعتراضی است؟ آیا این شورشی‌ها رهبری هم داشته‏اند؟ آیا نوعی گرایش جامعه‌ستیزی در آن نقش داشته یا ریشه در عوامل اقتصادی داشته است؟

رضا تقی‏زاده: دلایل این شورش، مجموعه آن‏چیزهایی است که شما از آن‏ها یاد کردید. برخوردهای تند گروهی از مردم خشن در یک جامعه، به‏خصوص گروه‏های بسیار کم‏سن و سال‏تر و کم‏ مسئولیت‏تر از یک طرف و همین‏طور چپ‏های نظامی‏گرا در درون یک جامعه، چنین شورش‏هایی را پیش از این هم در اروپا شکل داده است.

در دهه‏های ۸۰ و ۹۰، در بریتانیا و فرانسه شاهد این برخوردها بودیم. پنج یا شش سال پیش هم پاریس شاهد نوعی از این برخوردها بود. چنین برخوردهایی شاید در دهه‏های ۶۰ و ۷۰ در آمریکا هم وجود داشته است. ۱۰ سال پیش هم در لس‌آنجلس شکل گرفت.

گروهی که فرصت‌طلب هستند یا به نوعی عصبانی و ناراضی‏اند، یا آن‏طور که گفته می‏شود خیلی امیدواری به آینده ندارند و به هرحال مخالف نظم کنونی جامعه هستند، با استفاده از یک حادثه، به نوعی این خواسته‏ها را بروز می‏دهند. حال وسایل ارتباط جمعی هم به آن‏ها کمک کرده است که بتوانند دور هم جمع بشوند، نیروی کوبنده‏ای را درست کنند و میزان زیان‏هایی را که به جامعه وارد می‏کنند، بیشتر کنند.

در درازمدت، فرصت کافی خواهد بود که به علت تازه‏ترین نوع این شورش‏های خیابانی برسند که در اروپا شکل گرفته است. در کوتاه‏مدت اما، آن‏چه علت ظاهری این قضیه بود، این بود: فردی سیاه‏پوست در درون اتومبیل خود توسط پلیس مورد اصابت گلوله قرار می‏گیرد. در کنار این مرد اسلحه‏ای پیدا می‏شود و برای پلیس این تصور پیش می‌آید که او قصد شلیک دارد و به عنوان دفاع، شخص را مورد هدف قرار می‌دهد. بعد پلیس اعتراف می‌کند که این شخص به طرف پلیس شلیک نکرده بود.

اعضای خانواده این فرد به قتل رسیده، در مقابل اداره پلیس جمع و خواستار توضیح می‌شوند. به این بهانه، عده‏ای که کمترین ارتباطی با این جماعت نداشتند، از طریق فیس‏بوک و توییتر دور هم جمع می‌شوند . این نقطه آغاز حمله به مغازه‏ها، دزدی از واحدهای کسب و تهدید مردم عادی در جامعه بود که آن‏ها را به درون خانه‏های‏شان برد.

علت دیگری که این شورش‏ها را به شب‏های دوم، سوم و چهارم کشاند، مسالمت پلیس و برخورد آرام و دفاعی آن‏ها با این جماعت بود. پلیس حتی با خود باتوم هم حمل نمی‏کرد، چه رسد به اسلحه یا ابزار دیگری. فقط سپرهای پلاستیکی شفاف در دست داشتند تا این گروه‏ها را به عقب برانند یا مانع از تخریب بیشتر بشوند.

شورش‏ها از طرف گروه‏هایی که اکثراً از اقلیت سیاه‏پوست‏های لندن بودند، از محلات تاتنهام و بریستول در جنوب لندن شروع و بعد به منچستر و بیرمنگام و لیورپول هم کشیده شد. در آن‏جا هم گروه‏های آفریقایی- اروپایی هسته مرکزی این شورش‏های خیابانی را تشکیل دادند.

نتیجه این شورش‏ها آن شد که به تعدادی از واحدهای تجاری مردم، بخش خصوصی و املاک خصوصی آن‏ها دستبرد زده شود، این واحدها به آتش کشیده شوند و مقدار زیادی دزدی صورت بگیرد. این حرکت‌ها از سوی همان کسانی صورت گرفت که در ایران، تحت عنوان اراذل و اوباش از آن‌ها یاد می‌شود.

این گروه‏ها درست مصداق همان اراذل و اوباشی هستند که ما در ایران هم می‏بینیم که نظام جمهوری اسلامی هرازگاهی به هر بهانه‌ای، تعدادی از آن‌ها را مورد ضرب و شتم قرار می‏دهد و به‏هرحال وسیله‏ای برای حضور پلیس در خیابان‏ها می‏شود.

تقی زاده: اعتراض‏های خیابانی در ایران و در سوریه، اعتراض‏های سیاسی است. آن‏چه در لندن، منچستر و بیرمنگام روی داد، به‏هیچ‏وجه شکل سیاسی نداشت و تنها عده‏ای اوباش فرصت‏طلب به خیابان ریختند تا به بهانه تلافی آن‏چه در لندن رخ داده بود، مراکز خصوصی متعلق به مردم را مورد حمله قرار بدهند که این به تدریج خشم عمومی مردم را برانگیخت و از پلیس خواستار اقدامات شدید‏تری شدند.

شما شباهتی بین این شورش‌ها، با جنبش اعتراضی مردم ایران پس از دهمین انتخابات ریاست جمهوری یا رویدادهای اعتراضی مردم در سوریه می‌بینید که هر دو نیز با سرکوب خشن دولتی روبه‌رو شدند؟

اولاً اگر شبیه چنین برخوردهایی که این گروه‏های جوان پرخاشجو در لندن و منچستر نشان دادند، در تهران، دمشق یا شهر حما دیده می‏شد، یقیناً ده‏ها و صدها نفر از آن‏ها توسط نیروهای انتظامی و پلیس در همان شب‏های اول و دوم به قتل می‏رسیدند. در حالی‏که در بریتانیا حتی یک نفر از این جماعت، در طول این سه چهار روز زخمی نشده‏ است. اما آن‏ها متقابلاً چهار نفر از مردم عادی انگلیس را در نتیجه همین خشونت‏ها کشته‏اند.

یعنی اقلیت هندی‏ها و پاکستانی‏های بریتانیایی‏ها به علت رفتار مسالمت‏آمیز پلیس و تشویق شدن شورشی‏ها و غارت‏گر‏ها، دور هم جمع شده بودند تا از خانه و محل کار خودشان دفاع کنند، اما این شورشی‏ها شب گذشته با اتومبیل دو برادر مسلمان و شخص دیگری را که برای دفاع از خانه و محله‏ خودشان، در خیابان بودند را زیر گرفتند و کشتند.

با این وجود، پدر جوانی که دو، سه شب پیش به قتل رسید، از اقلیت پاکستانی‏هایی که در شهر بیرمنگام زندگی می‏کنند، درخواست می‏کرد که به عنوان تلافی، به سراغ این گروه‏ها نروند و پلیس هم آن‏ها را دعوت به آرامش می‏کرد. بی‏تردید اگر چنین اتفاقی در تهران یا در دمشق افتاده بود، این گروه‏ها به شدت سرکوب می‏شدند و دولت هم به عنوان این‏که از مردم دفاع کرده، این خونریزی شدید را توجیه می‏کرد.

حال آن‏که اعتراض‏های خیابانی در ایران و در سوریه، اعتراض‏های سیاسی است. آن‏چه در لندن، منچستر و بیرمنگام روی داد، به‏هیچ‏وجه شکل سیاسی نداشت و تنها عده‏ای اوباش فرصت‏طلب به خیابان ریختند تا به بهانه تلافی آن‏چه در لندن رخ داده بود، مراکز خصوصی متعلق به مردم را مورد حمله قرار بدهند که این به تدریج خشم عمومی مردم را برانگیخت و از پلیس خواستار اقدامات شدید‏تری شدند.

در این تقاضای شدت عمل به‏ خرج دادن پلیس که نشانه آن‏، حتی تا روز چهارم این ناآرامی‏ها دیده نشده بود، حزب اقلیت و حزب اکثریت، هردو یک‏زبان بودند.

تمامی مردم، علیه آن‏چه در بریتانیا اتفاق افتاده، تقریباً هم‏رأی به‏نظر می‏رسند. تفاوتی اگر هست، در این است که: آیا دولت باید شدت عمل بیشتری علیه آن‏ها به‏خرج بدهد یا شدت عمل کمتری؟ اگر انتقادی هست، در جهت این نیست که با این گرو‏ه‏های ناراضی و با این آشوب‏‏گرهای خیابانی برخورد تندی شده است. اعتراض به دولت و پلیس این است که چرا با آن‏ها برخورد تندی صورت نگرفته و از اموال و امنیت مردم، به‏صورت جدی دفاع به عمل نیامده است.

به‏هرحال این‏‏جا جامعه دمکراتیک است، دادگاه دارد و پلیس هم دارای مسئولیت است و نه اختیار تام و مطلق و آخرین اسلحه‏ای که به‏کار می‏برند، شاید استفاده از ماشین‏های آبپاش، برای متوقف کردن مردم باشد. پلیس در خیابان انسان‏ها را نمی‏کشد.

این دادگاه است که بایستی حکم صادر کند و اتهام کسی را که دستگیر شده، ثابت کند. جریمه چندتا از اتهام‌هایی که امروز به گروه‏های شورشی دستگیر شده وارد شده است، در حد یک یا دو روز زندان بوده است.

در همین حال، مقام‏های جمهوری اسلامی نسبت به آشوب‏های لندن موضع‏گیری کرده‏اند. خبرگزاری فارس ادعا کرده است که رهبر جمهوری اسلامی آشوب‏های لندن را پیش‏بینی کرده بود. محمود احمدی‏نژاد هم خواسته است که سازمان ملل دخالت کند و به مسئولان انگلیس نصیحت کرده است که رفتار وحشیانه خود را اصلاح کنند. مجلس شورای اسلامی نیز خواسته که یک گروه را برای بررسی وضعیت حقوق بشر به انگلیس بفرستد و خواستار آن شده است که در سفارتخانه جمهوری اسلامی را باز کنند تا معترضین بتوانند وارد آن‏جا بشوند. آقای احمدی‏نژاد به‏خصوص اشاره کرده که نابرابری اجتماعی و فقر و تبعیض عامل شورش‏های بریتانیا بوده است. ارزیابی شما از این گفته‏ها چیست؟

هنوز در مورد ریشه‏یابی این نوع برخوردها در بریتانیا، کسی به نتیجه واحد نرسیده است. یعنی این‏که چطور می‏شود گروهی معترض خشم خود را با غارت اموال مردم، آتش زدن مغازه‏ها و دزدی از مکان‌های عمومی و مکان‌های خصوصی مردم نشان می‏دهند، در دست مطالعه و بررسی است. ولی جای تعجب است که اشخاصی که حتی آشنایی با فرهنگ این جماعت ندارند و در کمترین حد، حتی آشنایی به زبان مردم این کشور ندارند، با آگاهی‏ای بیشتر از مردم محلی این‏جا، به ریشه‏یابی این مشکلات پرداخته‏اند.

رهبران جمهوری اسلامی معمولاً سرنا را از سر گشاد می‏زنند. در این مورد خاص هم این اشتباه، یا به‏صورت دستور حکومتی به بقیه ارگان‏ها، مجلس و وسایل ارتباط جمعی دولت داده شده است یا این‏که مجموعه آن‏ها به عنوان فرصتی برای تبلیغات، دور همدیگر جمع شده‏اند و چنین نظراتی را مطرح می‌کنند.

ایران تنها کشوری است که مسئولان آن در برابر ناآرامی‌های لندن جبهه خاصی را گرفته‏اند و با عدم درک از ریشه‏های این مسئله، قضیه را به صورت بسیار خنده‏داری علیه خودشان جلوه داده‏اند. در داخل این مملکت (بریتانیا) حتی یک گروه شاخص هم پیدا نمی‏شود که در جهت توجیه این ناآرامی‏های خیابانی و نحوه مقابله با این اراذل و کسانی که علیه امنیت عمومی قدم برداشته‏اند، حرف‏هایی شبیه آن‏چه رهبران جمهوری اسلامی به‏زبان می‏آورند، به زبان آورده باشد.

چنین حرف‏هایی یا ناشی از ناآگاهی رهبران جمهوری اسلامی، به علت نداشتن زبان مشترک و عدم آشنایی به زبان مردم اروپاست، یا کسانی که این اطلاعات را به رهبران ایران می‏دهند، با غرض‏ورزی یا ناآگاهی این مسائل را به صورت معکوس منتقل می‏کنند.

در غیر این صورت، رئیس‌جمهور ایران یا رهبر ایران به خودشان جرئت نمی‏دادند که بگویند درهای سفارت یک مملکت را برای پناه دادن به قاتل‏ها و کسانی باز کنید که مکان‌های عمومی را مورد دستبرد قرار داده‏اند و حالا قانون و نظم آن کشور به دنبال آن‏ها می‏گردد. این مسخره‏ترین حرفی است که ممکن است یک دولت خارجی در مورد مسائل داخلی کشور دیگری به‏زبان بیاورد.

این برخوردها، برخوردهای سیاسی نبوده است. تنها ناآرامی‏های ناشی از داشتن خشم نزد گروهی بوده که همه معتقدند گروه‏های کم‏درآمدتر هستند، ولی نداشتن درآمد کافی، دلیل دستبرد و دزدی از اموال دیگران نمی‏شود.

این نابرابری را ما در ایران بسیار بسیار بیشتر می‏بینیم. برای نمونه، آقای عسگر اولادی که یکی از همین وابستگان رژیم است، اعلام می‏کند که نمی‏خواهد سهام مرکز نمایشگاه‏های ایران را بخرد، فقط اگر زمین مجموعه این نمایشگاه‏ها آماده فروش باشد، آماده خریدن است. این جامعه باعدالتی است که در سوی دیگر آن ۵۰درصد مردم جامعه زیر خط فقر زندگی می‏کنند.

اگر همین ناآرامی‏هایی که به علت نابرابری اقتصادی در جامعه، در لندن پیش آمده و عده‏ای به علت نداشتن ثروت کافی، مغازه‏های مردم را مورد دستبرد قرار داده‏اند، در ایران پیش می‏آمد و کسی سراغ آقای عسگراولادی می‏رفت، به یقین یا دست او را می‏بریدند یا اگر در گرو‏ه‏های پنج یا ۱۰ نفره این کار را می‏کردند، آن‏ها را در خیابان به گلوله می‏بستند.

ولی در اروپا جامعه بر مبنای قانون شکل می‏گیرد و قانون است که تصمیم می‏گیرد چگونه نظم را به جامعه برگرداند. اظهارات رهبران جمهوری اسلامی، به یقین نزد مردم عادی ایران هم همان حالت تمسخری را ایجاد خواهد کرد که در صورت جدی گرفتن‏اش در خارج ممکن است باعث مضحکه مردم بشود.

طبیعتاً این نوع شور‏ش‏ها و رفتارها، برخوردهایی است که مانند تیری که به دیوار می‏خورد، به طرف خود این مردم برخواهد گشت و تفسیری که رهبران ایران از این قضیه کرده‏اند، ضمن اشتباه بودن، نحوه برخورد مسخره‏تری را به دنبال داشته که یقیناً نتیجه تبلیغاتی عکس برای آن‏ها به‏بار خواهد آورد. صحنه ای که دنیا را تکان داد، زمانی بود که نوجوانی آسیب دیده و روی زمین افتاده بود. چند نفر به کمک او آمدند تا او را از روی زمین بلند کنند . در این لحظه چندتن از گانگسترهای شورشی در کیف پشتی او را باز کردند و وسایل صوتی او را دزدیدند. نمایش این صحنه روی یوتیوب، سه میلیون و نیم تماشاگر در جهان داشت.

بازداشت ۱۲۰ نفر از متهمان موسوم به «اراذل و اوباش»

Maryam — Sun, 31 Jul 2011 12:20:39 +0000

پلیس تهران بامداد امروز، یکشنبه نهم مرداد ماه بیش از ۱۲۰نفر از افرادی را که «اراذل و اوباش» معرفی کرده، بازداشت کرد.

به گزارش خبرگزاری‌های ایران، حسین ساجدی‌نیا، فرمانده انتظامی تهران بزرگ این دستگیر‌ها را در راستای اجرای «طرح امنیت محله محور» اعلام کرد و گفت: «جرم این افراد مزاحمت نوامیس، سرقت مسلحانه و توزیع مواد مخدر بوده است.»

وی در رابطه با «نگرانی شهروندان از بازگشت دوباره این افراد به سطح شهر» گفت: «این مورد درست است که شاید اراذل پس از مدت کمی طی محکومیت به سطح شهر بازگردند اما پلیس قصد و نیت‌اش این است که طرح دستگیری اراذل را متوقف نکرده و حتی اگر اراذل آزاد هم شوند، باز در طرح‌های بعدی آن‌ها را دستگیر کند.»

فرمانده پلیس تهران هدف این طرح بازداشت «تمامی اراذل و اوباش سابقه‌دار و شرور» دانست.

بنا به این گزارش یکی از ماموران پلیس در جریان عملیات امروز که از ساعت ۴تا ۷بامداد انجام شد،در اثر حمله یکی از افراد تحت تعقیب مجروح شده و در بیمارستان بستری است.

حسین ساجدی‌نیا می‌گوید این افراد از سوی «مردم» شناسایی شده‌اند و پلیس بر اساس قولی که به مردم داده است در صورت اقدامی از سوی بازداشت‌شدگان، با آنان برخورد خواهد کرد.

فرمانده انتظامی تهران بزرگ در حاشیه اعلام خبر این بازداشت‌ها گفت که تهران «در سطح خوبی از امنیت» قرار دارد.

در ماه‌های گذشته خبرهای گوناگونی از ناامنی‌های اجتماعی، قتل و تجاوز در ایران منتشر شده است. تجاوزهای گروهی به چند زن در استان‌های خراسان، گلستان و اصفهان، قتل دو دختر در ملاعام در تهران و قتل دو تن از ورزشکاران سر‌شناس از جمله اخبار منتشر شده در ماه‌های اخیر است.

فرمانده انتظامی تهران بزرگ این دستگیر‌ها را در راستای اجرای «طرح امنیت محله محور» اعلام کرد و گفت: «جرم این افراد مزاحمت نوامیس، سرقت مسلحانه و توزیع مواد مخدر بوده است»

مجلس شورای اسلامی در چهارم مرداد ماه مسئله «امنیت اجتماعی در ایران» را در صحن علنی و با حضور اسماعیل احمدی‌مقدم، فرمانده نیروی انتظامی بررسی کرد. فرمانده نیروی انتطامی در این جلسه «حضور ابرقدرت‌ها» در منطقه را عامل ترویج جرایمی همچون مواد مخدر، سکس و خشونت در ایران دانست. وی با بیان اینکه «آمریکا و دشمنان انقلاب همواره درصدد القای ناامنی در ایران بوده‌اند» از رسانه‌ها خواست که اقدام به «القای ناامنی» نکنند.

بازداشت افراد موسوم به «اراذل و اوباش» بخشی از طرح «امنیت اجتماعی» است که در سال‌های اخیر از سوی نیروی انتظامی اجرا می‌شود. دوشنبه ۱۳تیرماه جاری نیز پلیس تهران از بازداشت ۱۰۲نفر «اراذل و اوباش» خبر داده بود.

در سال ۱۳۸۶بازداشت گسترده و همراه با اعمال خشونت این افراد و انتقال آنان به بازداشت‌گاه کهریزک واکنش فعالان حقوق بشر را در پی داشت. بنا بر گزارش‌های منتشر شده در رسانه‌ها این افراد در هنگام بازداشت به صورت علنی مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفته و در بازداشتگاه کهریزک نیز تحت شرایط سخت و خشونت‌آمیز نگهداری و شکنجه شده بودند. همچنین گزارش‌هایی از کشته شدن شماری از این افراد در کهریزک منتشر شده بود.

«با مردان و توريست‌های بدحجاب هم برخورد خواهد شد»

Mon, 06 Jun 2011 13:27:55 +0000

سردار ساجدی‌نيا، رئيس پليس تهران از طرح جديد «امنيت محله‌محور» خبر داد.

به گزارش تارنمای خبرآنلاين، سردار حسين ساجدی‌نيا در توضيح اين طرح گفت: «اين طرح در ۳۷۵ محله تهران در قالب برخورد با مقوله‌های سرقت، اراذل و اوباش، معتادان ولگرد، خرده‌فروشان مواد مخدر و ... اجرا می‌شود و تا پايان امسال ادامه دارد.»

وی افزود در طرح جديد موضوع جمع‌آوری زنان خيابانی هم اجرا خواهد شد.

سردار ساجدی‌نيا در اين‌باره گفت: «در گذشته هيچ ارگانی اسکان زنان خيابانی را برعهده نمی‌گرفت و پليس نيز پس از جمع‌آوری امکان نگهداری اين افراد را نداشت. اما اين بار زنانی که برای چندمين بار از سوی پليس دستگير شوند با پرونده تشکيل شده به قوه قضائيه معرفی و مجازات خواهند شد.»

وی افزود: «پليس محل‌های فعاليت اين افراد را شناسايی کرده است و به‌زودی اين افراد جمع‌آوری می‌شوند. البته در تهران کمتر از ۱۰۰ زن خيابانی وجود دارد.»

رئيس پليس تهران در مورد «بدحجابی» در سطح پايتخت گفت: «استفاده از شلوار کوتاه، مانتوهای کوتاه و بدن‌نما، شال‌‏های باريک و داشتن ظاهری مانکن‌گونه از مصداق‌های برخورد پليس با بدحجابان است.»

رئيس پليس تهران: به‌زودی زنان خيابانی جمع‌آوری می‌شوند. البته در تهران کمتر از ۱۰۰ زن خيابانی وجود دارد

سردار ساجدی‌نيا گفت طرح برخورد با بدحجابان شامل توريست‌ها هم می‌شود و پليس به آژانس‌های مسافرتی گفته است تا قوانين جمهوری اسلامی ايران را به توريست‌ها اعلام کنند.

وی گفت موضوع «بدحجابی» تنها شامل زنان نمی‌شود و «مردان بدپوشش و بدآرايش هم داريم.»

رئيس پليس تهران با بيان اين‌که «تعداد مردان بدپوشش بسيار کم‌تر از زن‌ها‌ست» افزود: «استفاده از پيراهن‌‏های نامناسب و آويزهای ويژه‌ای با عنوان گردن‌بند از جمله موردهای برخورد پليس خواهد بود.»

روز يک‌شنبه هشتم خردادماه جاری سردار حسين ساجدی‌نيا از آغاز دور جديد طرح «امنيت محله‌محور» پليس تهران خبر داد.

وی با اعلام اين‌که طرح امنيت محله‌محور از چند روز گذشته به صورت آزمايشی اجرا شده است گفت: «از آغاز آزمايشی اين طرح، ۵۹۵ نفر از اراذل و اوباش سطح يک و بالغ بر ۳۰۰ موادفروش دستگير و ۶۰۰ کيلوگرم مواد مخدر کشف شده است. همچنين هزار و ۶۰۰ کارتن خواب نيز جمع آوری شده‌اند.»

ساجدی‌نيا همچنين از بازرسی تفريحگاه‌های عمومی، به‌ويژه کوهستان‌ها نيز خبر داد.

طرح‌های مقابله با «بدحجابی» و «اراذل و اوباش» تا کنون بارها از سوی جمهوری اسلامی ايران به مورد اجرا گذاشته شده است.

از سال گذشته اين طرح‌ها در قالب «طرح امنيت محله‌محور» توسط پليس اجرا گرديد. هشتم آبان‌ماه سال گذشته رئيس پليس تهران برای نخستين بار از آغاز طرح «امنيت محله‌محور» در ۸۰۰ نقطه تهران خبر داده بود.

سردار حسين ساجدی‌نيا با بيان اين‌که تا آن زمان طرح‌های مختلفی در اين زمينه اجرا شده بود اعلام کرد: «با آغاز اين طرح شاهد حضور چشمگير پليس در محلات خواهيم بود و محله به محله پليس در اين طرح‌ شرکت می‌کند.»