سازمان ملل متحد

افت ۵۳ درصدی دریافت وام بانکی ایران از مؤسسه‌های خارجی

news-zamaneh — Fri, 08 Feb 2013 12:40:56 +0000

وزارت خزانه‌داری آمريکا از افت ۵۳ درصدی منابع استقراضی ايران از مؤسسه‌های مالی خارجی در پی افزايش تحريم‌های غرب عليه اين کشور خبر داده است.

به گزارش خبرگزاری رويترز، وزارت خزانه‌داری آمريکا در گزارشی مدعی است که تحريم‌های غرب عليه سياست‌های هسته‌ای ايران، سبب شده است تا سازمان‌ها و مؤسسه‌های مالی در کشورهای خارجی از ارائه تسهيلات در قالب وام بانکی به اين کشور سر باز زنند.

در اين گزارش آمده است که ميزان استقراض ايران از مؤسسه‌های خارجی در سال گذشته ميلادی، رقمی معادل ۹ ميليارد و ۱۰۰ ميليون دلار بوده که نسبت به سال ۲۰۱۱ در حدود ۵۳ درصد کاهش يافته است.

از روز چهارشنبه، ۱۸ بهمن (ششم فوريه)، دولت آمريکا مقررات جديد تحريم تجاری، فنی و مالی عليه جمهوری اسلامی ايران به اجرا گذاشت که براساس آن، روابط مالی خريداران نفت ايران با اين کشور محدودتر از قبل خواهد شد.

مقررات جديد بر کشورهايی تأثير می‌گذارد که ضمن برخورداری از معافيت از اقدامات تنبيهی ايالات متحده، همچنان به خريد نفت از ايران ادامه می‌دهند.

ديويد کوهن، معاون وزارت خزانه داری آمريکا در اين باره گفته است که "مؤسسات مالی ساير کشورها، می‌توانند يا آمريکا را انتخاب کنند يا ايران را، اما نه هر دو را با هم."

افزايش اقدامات تحريمی غرب عليه جمهوری اسلامی ايران و کاهش ۵۳ درصدی ارائه وام بانکی از سوی مؤسسه‌های مالی خارجی به اين کشور در حالی صورت گرفته است که محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهور ايران در جريان سفر خود به مصر از آمادگی ايران برای پرداخت "وام بزرگ" و همچنين ارائه "خدمات عديده‌ای به برادران مصری" خبر داد

همزمان با آغاز تحريم‌های جديد نفتی، ايالات متحده آمريکا اعلام کرد که راديو و تلويزيون دولتی ايران و عزت‌الله ضرغامی، رئيس آن را به دليل آن‌چه کمک به جريان سانسور دولتی خوانده، در فهرست تحريم‌های جديد خود قرار داده است.

بنا بر اعلام مقام‌های ايالات متحده آمريکا دور جديد تحريم‌های نفتی عليه برنامه هسته‌ای ايران به منظور محدود کردن هر چه بيشتر ايران به منابع ارزی برای تأمين هزينه‌های برنامه هسته‌ای خود خواهد بود و با اجرای آن، ايران تنها اجازه خواهد يافت که در برابر خريد اقلام و کالا، نفت خود را بفروشد و نمی‌تواند در برابر صدور نفت خود به صورت مستقيم ارز دريافت کند.

پيش از اين در سال ۱۹۹۵ و پس از حمله عراق به کويت، سازمان ملل متحد برنامه تحريمی با عنوان "نفت در برابر غذا" را عليه رژيم صدام حسين در عراق اجرا کرد که به موجب آن، عراق می‌توانست محصولات نفتی خود را صادر کرده و از عوايد آن برای بهره‌گيری در جهت نيازهای انسانی (مواد غذايی و دارويی) استفاده کند.

در ايران نيز مقام‌های دولتی در تلاش برای مقابله با سياست‌های تحريمی جديد غرب عليه اين کشور هستند.

حميد صاف‌دل، معاون وزارت صنعت، معدن و تجارت ايران روز چهارشنبه گذشته اعلام کرد که برای مقابله با دور جديد تحريم‌ها "کميته تهاتری" راه‌اندازی شده است.

صاف‌دل می‌گويد که هم‌اکنون ۱۰۰ ميليارد دلار پول ايران در خارج بلوکه شده است و امکان انتقال آن به داخل کشور نيست.

هفته گذشته نيز وکلای بانک ملت اعلام کردند که اين بانک از دولت‌های اتحاديه اروپا به خاطر خسارات ناشی از تحريم آن، شکايت خواهد کرد.

طرح شکايت ايران از دولت‌های اروپايی در پی آن مطرح شد که دادگاه عمومی اروپا اعلام کرد که اتحاديه اروپا نتوانسته است مستندات کافی مبنی بر ارتباط بانک ملت با برنامه هسته‌ای ايران ارائه کند.

افزايش اقدامات تحريمی غرب عليه جمهوری اسلامی ايران و کاهش ۵۳ درصدی ارائه وام بانکی از سوی مؤسسه‌های مالی خارجی به اين کشور در حالی صورت گرفته است که محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهور ايران در جريان سفر خود به مصر از آمادگی ايران برای پرداخت "وام بزرگ" و همچنين ارائه "خدمات عديده‌ای به برادران مصری" خبر داد.

آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران، نيز روز گذشته طرح مذاکره مستقيم با آمريکا را که توسط جو بايدن، معاون رئيس‌جمهور ايالات متحده مطرح شده بود رد کرد.

شورای امنيت سازمان ملل متحد در چند سال اخير با صدور چند قطعنامه عليه برنامه اتمی ايران، اين کشور را مورد تحريم قرار داده است.

قدرت‌های غربی نيز افزون بر تحريم‌های شورای امنيت، در چند سال اخير تحريم‌های يک‌جانبه‌ای عليه ايران از جمله بخش‌های مالی و بانکداری، نفت و انرژی اعمال کرده‌اند.

هدف از اين تحريم‌ها، اعمال فشار بر تهران برای متوقف کردن تلاش‌ها برای غنی‌سازی اورانيوم در سطحی است که می‌تواند در توليد سلاح هسته‌ای مورد استفاده قرار گيرد اما تهران می‌گويد برنامه هسته‌ای‌اش صرفا برای مقاصد غيرنظامی است.

جنبش‌های دگرباشان جنسی در سال ۲۰۱۲

arezoo — Thu, 03 Jan 2013 14:06:49 +0000

آوات عیار و سارا روشن

آوات عیار و سارا روشن- سال ۲۰۱۲ سالی پر از موفقیت برای جنبش‌های دگرباشان در کشورهای دمکراتیک بود. ازدواج همجنسگرایان در قاره اروپا و آمریکا به عنوان موضوع مطرح سیاسی روز توانست حامیان زیادی بین سیاستمداران و شهروندان پیدا کند.

مسئله بیماری پنداشتن هویت‌های دگرباش جنسی به خصوص هویت تراجنسیتی توسط بسیاری از روان‌پزشکان پزشکان و کنشگران حوزه حقوق تراجنسی‌ها و تراجنسیتی‌ها مورد نقد و بررسی قرار گرفت و «اختلال هویت جنسی» از فهرست بیماری‌های ثبت شده توسط انجمن روانپزشکی آمریکا خارج شد. همچنین سازمان ملل موضع جدی‌تری نسبت به حقوق دگرباشان جنسی گرفت و به کشورهای ناقض حقوق دگرباشان جنسی هشدار داد.

جنبش‌های دگرباشان جنسی ایرانی نیز فعال بودند و نسبت به قوانین تبعیض‌آمیز و پرخشونت قانون مجازات اسلامی جدید (۱۳۹۱) آگاهی‌رسانی کردند. همچنین برای اولین بار احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل، قسمتی از گزارش خود را به مسئله حقوق دگرباشان جنسی در ایران اختصاص داد و به طور رسمی از نقض حقوق دگرباشان جنسی توسط جمهوری اسلامی ایران انتقاد کرد.

ازدواج همجنسگرایان در سال ۲۰۱۲

مسئله ازدواج همجنسگرایان به عنوان شاخصی برای به رسمیت شناختن روابط همجنس با همجنس در چهارچوب‌های قانونی کشور‌ها، همچنان در سال گذشته مطرح بود.

با این حال، برخی از کنشگران حقوق دگرباشان جنسی، ضمن اینکه به اهمیت قانونی شدن ازدواج همجنسگرایان تاکید دارند، معتقدند که ازدواج تنها گزینه به رسمیت شناختن حقوق همجنسگرایان در چهارچوب‌های قانونی نیست. این منتقدان می‌گویند که ازدواج همجنسگرایان، روابط همجنس با همجنس را در چهارچوب‌های دگرجنسگرای ازدواج و تشکیل خانواده مشروعیت می‌دهد؛ در حالیکه، زندگی‌ همجنسگرایانی که خانواده‌های متفاوت تشکیل می‌دهند یا اصلا روابط‌شان با تعریف قانونی از خانواده قابل تعریف نیست نیز باید به رسمیت شناخته شود.

رسمی‌شدن ازدواج همجنسگرایان در چهارچوب‌های قانونی و در قوانین اساسی کشورهای دمکراتیک به این مفهوم است که همسران همجنسگرا می‌توانند باهم مالیات بپردازند؛ از امتیاز‌های مالیاتی مشابه با خانواده‌های دگرجنسگرا برخوردار باشند؛ می‌توانند از بیمه‌های درمانی همسران‌شان استفاده کنند؛ پدر و مادر قانونی فرزندان مشترک‌شان باشند که گاهی فرزند بیولوژیک تنها یکی از طرفین رابطه همسری همجنس با همجنس هستند؛ می‌توانند از حقوق بازنشتگی همسران خود بهرمند شوند و به هنگام تصمیم‌گیری‌های حیاتی مانند تصمیم‌گیری در مورد سرنوشت سلامت و حق برخورداری از خدمات پزشکی، در کنار همسران‌شان باشند و سرنوشت ایشان را مشخص کنند.

بسیاری از کشورهای عضو اتحادیه اروپا ازدواج همجنسگرایان را به صورت «روابط همسری در قوانین سکولار» به رسمیت می‌شناسد، اما مسئله ازدواج به شکل قانونی و مذهبی آن همچنان محل اختلاف است. سال ۲۰۱۲ برای آن عده از کشورهای اتحادیه اروپا که هنوز نتوانسته‌اند به مسئله ازدواج همجنسگرایان وجهه قانونی بدهند، سالی پر تلاطم بود.

دانمارک

در سال ۲۰۱۲ ، در میان کشور‌های آفریقایی، اوگاندا به خاطر خشونت‌های بسیار به دگرباشان جنسی و کنشگران حقوق دگرباشان جنسی در صدر اخبار بود.

در ماه ژوئن سال ۲۰۱۲ پارلمان دانمارک ازدواج همجنسگرایان را در همه مراکز این کشور از جمله مراکز مذهبی قانونی اعلام کرد (نگاه کنید به اینجا).

بر اساس این قانون جدید کلیسا‌ها و سایر مراکز مذهبی موظفند در صورت اینکه متقاضیان ازدواج همجنسگرا باشند، سرویس‌های مذهبی خود را بدون هیچ تبعیضی به ایشان ارائه کنند. البته در این قانون ذکر شده است که روحانیان یا رهبران مذهبی می‌توانند از انجام مراسم ازدواج به طور شخصی امتناع ورزند، اما مرکز مذهبی موظف است برای انجام مراسم، کشیش، خاخام یا روحانی مذهبی دیگری را به عنوان جایگزین معرفی کند. بر اساس این قانون افراد موظف به انجام مراسم ازدواج نیستند، اما مراکز مذهبی، کلیساها، مساجد یا کنیسه‌ها حق ندارند بین افراد بر اساس گرایش جنسی‌شان در دادن سرویس‌های خدماتی این مراکز تبعیض‌ قائل شوند.

ایرلند

در یک جدال حقوقی - سیاسی پیچیده، دولت ائتلافی ایرلند در ماه مارس ۲۰۱۱ پیشنهاد اضافه شده کنوانسیون مربوط به ازدواج همجنسگرایان در قانون اساسی ایرلند را تسلیم پارلمان این کشور کرد.

پارلمان ایرلند در ماه ژوئن سال ۲۰۱۲ اعلام کرد که مسئله تعریف ازدواج همجنسگرایان در قانون اساسی ایرلند را در سال آتی بررسی می‌کند. در ایرلند ازدواج همجنسگرایان حمایت عمومی دارد و آخرین نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که ۷۳ درصد ایرلندی‌ها از این طرح حمایت می‌کنند (نگاه کنید به اینجا). مشکل اما یافتن راه قانونی برای محسوب کردن ازدواج همجنسگرایان در خطوط قانون اساسی ایرلند است.

فرانسه

پس از به پیروزی رسیدن فرانسوا اولند در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه، این رئیس جمهور سوسیالیست بر طبق وعده انتخاباتی خود، مسئله ازدواج همجنسگرایان را جزو اولویت‌های خود قرار داد و از لایحه «ازدواج برای همه» (mariage pour tous) سخن گفت.(نگاه کنید به اینجا)

طرح‌های پیشنهادی اولاند برای قانونی کردن ازدواج همجنسگرایان، تبدیل به چالشی بزرگ برای حزب سوسیالیست فرانسه شده است. گردهمایی‌های خیابانی که بیشتر آن‌ها توسط مذهبیون و محافظه‌کاران فرانسوی برنامه‌ریزی شده است، نشان از اختلاف‌های عمیق در جامعه فرانسه پیرامون مسئله به رسمیت شناختن ازدواج همجنسگرایان دارد. اولاند اما به طور مداوم از طرح خود حمایت کرده است و خیال ندارد به هیچوجه پشت همجنسگرایان فرانسوی را خالی کند.

بریتانیا

نخست‌وزیر بریتانیا نیز با مشکلاتی مشابه با فرانسه و ایرلند مواجه است. دیوید کامرون که به طور شخصی مسئله حمایت قانونی از ازدواج همجنسگرایان را در انگلستان مطرح کرده است در ۱۲ مارس ۲۰۱۲ برنامه دقیق خود را برای حمایت از ازدواج همجنس با همجنس در انگلستان و ولز، عمومی کرد. این برنامه با مخالفت شدید اکثر سیاسیون حزب محافظه‌کار در انگلیس مواجه شده است.

آمار‌ها نشان می‌دهد که ۷۱ درصد مردم در بریتانیا از برنامه کامرون برای حمایت از ازدواج همجنسگرایان راضی‌اند و از آن حمایت می‌کنند، اما سنت‌گرایان محافظه‌کار و مذهبیون همچنان دارند از راه‌های قانونی استفاده می‌کنند که ثابت کنند ازدواج تنها بین یک مرد و یک زن قابل تعریف است.(نگاه کنید به اینجا)

پیروزی های چشمگیر در قاره آمریکا

برای اولین‌بار در ایالات متحده آمریکا، حق ازدواج همجنسگرایان از طریق رای مردم در انتخابات عمومی در ششم نوامبر در سه ایالت توام باهم به ثبت رسید.

در ایالت‌های مریلند، مین و واشنگتن ازدواج همجنسگرایان به‌رسمیت شناخته شد. علاوه بر این، «تامی بلدوین» توانست به عنوان اولین سناتور همجنسگرا و اولین زن لزبین به سنا راه یابد.(نگاه کنید به اینجا)

جزیره صبا

جزیره صبا از مجموعه جزایر دریای کارائیب با اینکه تنها دوهزار نفر جمعیت دارد، در ماه دسامبر اولین کشور در منطقه دریای کارائیب شد که ازدواج همجنسگرایان را قانونی اعلام کرد.

جزیره کوچک صبا که از مستعمره‌های قدیمی کشور هلند است با اینکه خیلی زود‌تر از این‌ها می‌بایستی به مانند کشور هلند ازدواج همجنسگرایان را به رسمیت می‌شناخت به دلیل پیچیدگی‌های سیاسی کشورهای کارائیب و نفوذ مذهبیون مسیحی، نتوانسته بود این مسئله را قانونی اعلام کند. با این حال روز دوم دسامبر در تقویم جزیره صبا، تبدیل به روز پیروزی همجنسگرایان شد.(نگاه کنید به اینجا)

کانادا

«تفاوت، بیماری نیست»، کلی وینترز فعال حقوق تراجنسیتی‌ها

استان آنتاریو کانادا نیز در پی تلاش‌ کنشگران حقوق تراجنسی‌ها، هویت جنسی تراجنسی و تراجنسیتی بودن را به رسمیت قانونی رساند.

کنشگران حقوق تراجنسیتی‌‌ها، سال‌هاست که به محوریت زن بودن یا مرد بودن در قوانین کشورهای دمکراتیک اعتراض دارند و معتقدند جنسیت‌های متفاوت نیز باید به رسمیت برسند. دولت آنتاریو حق داشتن هر هویت جنسیتی و حق بیان و اجراگری جنسیتی را به قانون حقوق بشر این استان اضافه کرد.(نگاه کنید به اینجا)

دوگانه زن و مرد سال‌هاست که در چهارچوب‌های قانونی «جنسیت دیگری بودن» را ناممکن می‌سازد؛ جنسیت افراد از بدو تولد به دوگانه زن یا مرد محدود می‌شود. حال آنکه، افراد بسیاری در جوامع انسانی زندگی می‌کنند که جنسیت آن‌ها نه زن است و نه مرد و حتی گاهی چیزی بین زن و مرد است. صرفاً به دلیل اینکه جوامع این جنسیت‌ها را به رسمیت نمی‌شناسد و زبان و فرهنگ برای آن‌ها جایگاهی هویتی قائل نشده است، دلیل نمی‌شود که این افراد به دنبال داشتن هویتی مستقل از دوگانه زن و مرد نباشند. استان آنتاریو در کانادا، این نوع از هویت‌ را نیز به رسمیت شناخته و به آن جایگاه قانونی داده است. بر اساس این قانون، حق داشتن هویت جنسی و جنسیتی متفاوت و حق بیان این هویت جنسیتی، جزئی از حقوق بشر است و در قانون حقوق بشر این استان بر این مسئله تاکید شده است.

کوبا

کشورهای کم و بیش دمکراتیک هم در راه حقوق دگرباشان جنسی قدم‌هایی برداشته‌اند. البته اگر کنشگران حقوق اقلیت‌های جنسی نبودند، این تلاش‌ها هرگز توسط سیاستمدار‌ها دنبال نمی‌شد.

در کشور کوبا دختر رائول کاسترو، از حامیان جدی حقوق اقلیت‌های جنسی است. او ضمن اینکه در داخل کوبا برای حقوق دگرباشان جنسی مبارزه می‌کند، مسئله دگرباشان جنسی را تبدیل به پل ارتباطی بین کوبای کمونیست و ایالت متحده آمریکا کرده است. ماریلا کاسترو در ماه می‌۲۰۱۲ برای دومین بار به ایالات متحده آمریکا سفر کرد و در مورد تلاش‌های جنبش‌های حامی حقوق برابر برای دگرباشان جنسی در کوبا سخنرانی کرد.(نگاه کنید به اینجا)

در کوبا، آدل هرناندز که در سال‌های ۱۹۸۰ به دلیل هویت جنسیتی متفاوتش در کوبا زندانی شده بود، توانست در انتخابات شورایی محلی رای بیاورد و اولین دگرباش جنسی و تراجنسیتی کوبایی باشد که به مقامی سیاسی دست یافته است.(نگاه کنید به اینجا)

با این حال، کوبا هنوز حاضر نیست که در آمار‌ها و سرشماری‌های ملی، خانواده‌ها و همسران همجنسگرا را محسوب کند؛ با اینکه در کوبای سوسیالیست و قوانین سکولارش منع قانونی برای وجود خانواده‌های همجنسگرا وجود ندارد.

آفریقا و کشورهایی که همجنسگرایان را اعدام می‌کنند

در سال ۲۰۱۲ ، در میان کشور‌های آفریقایی، اوگاندا به خاطر خشونت‌های بسیار به دگرباشان جنسی و کنشگران حقوق دگرباشان جنسی در صدر اخبار بود. به خصوص که سیاستمداران این کشور با حمایت مردمی، لایحه «همجنسگرایان را بکشید» را معرفی کردند. در این لایحه انواع مجازات‌ها از جمله مرگ برای همجنسگرایان پیشنهاد شده است.(نگاه کنید به اینجا)

با این حال اوگاندا تنها کشوری نیست که قوانین آن همجنسگرایی را جرم می‌داند و مجازات‌های خشونت‌آمیز برای روابط همجنس با همجنس پیشنهاد می‌کند. قانون مجازات اسلامی جمهوری اسلامی ایران، قوانین کشور عربستان سعودی، سودان، موریتانی، نیجریه، سومالی، امارات متحده عربی و یمن مجازات مرگ را برای برخی از انواع روابط همجنس با همجنس در نظر گرفته‌اند.

حمایت بان کی‌مون از حقوق همجنسگرایان

دبیر کل سازمان ملل متحد، ‌‌بان کی‌مون در سال گذشته مواضع جدی‌تری را نسبت به کشورهایی که به همجنسگرایان اعمال خشونت می‌کنند اتخاذ کرده است.‌ بان کی‌مون به کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل تاکید کرده است که مسئله حقوق دگرباشان جنسی در سراسر جهان را در صدر اولویت‌های کاری خود قرار دهند.

بان کی‌مون در روز سه شنبه ۱۱ دسامبر در صحن سازمان ملل در مورد حقوق پایمال شده دگرباشان جنسی در سراسر جهان سخن گفت: «این واقعیت که ۷۶ کشور در جهان، هنوز همجنسگرایی را جرم می‌دانند، یک فضاحت است.» بان کی‌مون در این زمینه اعلام کرده است که «این یک ننگ است؛ بی‌عدالتی است که در دنیای مدرن ما، بسیاری از کشور‌ها همچنان مردم را برای عشق به انسانی که همجنس‌شان هست، مجرم می‌دانند.» (نگاه کنید به اینجا)

نقطه عطفی برای تراجنسی‌ها

به دلیل اعتراض‌های جنبش همجنسگرایان در ایالات متحد آمریکا، در سال ۱۹۷۳، انجمن روانپزشکی آمریکا یا The American Psychiatric Association همجنسگرایی را از فهرست بیماری‌های روانی در راهنمای تشخیص بیماری، آمار بیماری‌ها و اختلال‌های روانی یا Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders خارج کرد. در پی تصمیم انجمن روانپزشکی آمریکا، در ۱۷ ماه مه سال ۱۹۹۰ سازمان بهداشت جهانی یا World Health Organization اعلام کرد که همجنسگرایی بیماری نیست.

تراجنسی‌ها اما با اینکه در قلب جنبش همجنسگرایان فعالیت می‌کردند، از حقوق برابر برخوردار نبودند و به رسمیت شناختن حقوق آن‌ها به مفهوم به‌هم‌ریختن کلیت نظام دگرجنسگرامحوری بود که جنسیت را تنها به عنوان زن بیولوژیک یا مرد بیولوژیک به رسمیت می‌شناخت. نظامی که تمام برداشت‌های حقوقی، قضایی، کیفری و حتی علم پزشکی را با تقسیم‌بندی دوگانه زن و مرد تفکیک می‌کرد.

سال ۲۰۱۲ اما سال پیروزی تراجنسیتی‌های آمریکایی بر نظام دگرجنسگرامحوری بود که آن‌ها را بیمار روانی محسوب می‌کرد. پس از تلاش کنشگران حقوق تراجنسیتی‌ها در روز دوم دسامبر ۲۰۱۲، انجمن روانپزشکی آمریکا (APA) اعلام کرد که «اختلال هویت جنسی» را از فهرست بیماری‌های روانی حذف و به جای آن شاخص بی‌قراری جنسیتی Gender Dysphoria را جایگزین می‌کند. به این ترتیب، کسی که مایل است جنسیت خود را تغییر دهد دیگر بیمار محسوب نمی‌شود، اما اگر چنانچه فرآیند این تغییر جنسیت با بی‌قراری، اضطراب و افسردگی همراه باشد، فرد برای شاخص بی‌قراری جنسیتی مورد درمان قرار خواهد گرفت.(نگاه کنید به اینجا)

از نقطه نظر پزشکی و سیاسی، این تصمیم نقطه عطفی برای تراجنسیتی‌ها، نه تنها در آمریکا بلکه در کل جهان بود. راهنمای تشخیص بیماری، آمار بیماری‌ها و اختلال‌های روانی با اینکه در آمریکا منتشر می‌شود، اما منبع جهانی برای پزشکان است. چه بسا که قدم بعدی رایزنی‌های لازم با سازمان جهانی بهداشت باشد که اختلال هویت جنسی را از فهرست بیماری‌ها حذف کند و حقوق تراجنسی‌ها را در همه جای جهان به رسمیت بشناسد.

برای بسیاری از کنشگران هویت‌های مختلف دگرباش جنسی، قدم‌های بعدی مبارزه با هویت‌محوری و بیماری انگاشتن گوناگونی‌های جنسی و جنسیتی افراد است. تا زمانی که سازمان‌های بهداشت، درمان، پزشکی و روان‌پزشکی به طور مداوم شاخص‌های «نرمال» بودن یا «نرمال» نبودن را تعیین می‌کنند، به افرادی که هویت‌های جنسی آن‌ها با عرف‌های پذیرفته همخوان نیست، اعمال خشونت خواهد شد. از این رو سال ۲۰۱۲ سالی بسیار پر امید برای همه کسانی بود که می‌خواهند گوناگونی‌های جنسی و جنسیتی افراد به رسمیت شناخته شود و با آن‌ها همچون بیمار برخورد نشود.

تصاویر:

۱ - دو زن همجنسگرا یکدیگر را مقابل جمعیت مخالفان ازدواج همجنسگرایان در فرانسه، می‌بوسند؛ عکس از خبرگزاری فرانسه

۲ - حامیان لایحه "همجنسگراها را بکشید" در اوگاندا

۳ - کلی وینترز فعال حقوق تراجنسیتی‌ها

محیط زیست در رقابت‌‌های انتخاباتی آمریکا

arezoo — Thu, 25 Oct 2012 23:47:09 +0000

بیژن روحانی

بیژن روحانی - مبارزات انتخابات ریاست جمهوری آمریکا اکنون به مراحل حساسی رسیده است. نامزدهای رقیب برای از دور خارج کردن حریفان خود مسائل مختلفی از اقتصاد و بیکاری گرفته تا سیاست خارجی را دست‌آویز قرار می‌دهند. اما در تازه‌ترین تحول، نامزد حزب سبزها با تکیه بر مسائل زیست محیطی حملات شدیدی را علیه باراک اوباما انجام داده است.

خانم جیل استاین که بخت چندانی نیز برای پیروز شدن در انتخابات ماه نوامبر ندارد، در سخنانی به شدت از سیاست‌های اوباما در قبال تغییرات آب و هوایی انتقاد کرد. استاین این انتقادات را پس از پایان سومین دور مناظره انتخاباتی اوباما با میت رامنی بیان کرد. به اعتقاد این نامزد طرفدار محیط زیست، سکوت باراک اوباما در قبال بحران‌های محیط زیستی و به خصوص تغییرات آب و هوایی مشابه مواضع نامزد جمهوری‌خواهان است و این دو از این نظر با هم فرقی ندارد.

غیبت مسائل زیست محیطی در کارزارهای انتخاباتی دو حزب دمکرات و جمهوری‌‌خواه، خشم و سرخوردگی طرفداران محیط زیست را به همراه داشته است. به اعتقاد آنان درست در زمانی که در سال‌جاری آمریکا یک رکورد تاریخی در زمینه افزایش دما، یک خشکسالی بی‌سابقه و همچنین آتش‌سوزی‌های گسترده در جنگل‌ها را تجربه کرده است، انتظار می‌رفت نامزدهای دو حزب اصلی به برنامه‌های خود برای حفاظت محیط زیست نیز اشاره کنند.

غیبت مسائل زیست محیطی در کارزارهای انتخاباتی دو حزب دمکرات و جمهوری‌‌خواه، خشم و سرخوردگی طرفداران محیط زیست را به همراه داشته است.

اما هم باراک اوباما و هم میت رامنی در خصوص نقش فعا‌لیت‌های انسانی در گرم شدن آب وهوای کره زمین و همچنین ضروری بودن روی آوردن به انرژی‌های تجدیدشونده مانند انرژی خورشیدی و نیروی باد تردید دارند و هیچ‌گونه اشاره‌ای به سیاست‌های کلان زیست محیطی در مناظره‌های انتخاباتی خود نکرده‌اند.

نامزد حزب سبزها بلافاصله پس از اتمام آخرین مناظره اوباما و رامنی، رییس جمهور فعلی آمریکا را به خاطر عدم اشاره به تغییرات آب و هوایی یک «انکار‌کننده بزرگ» خواند و گفت او فقط به تزیین ویترین انتخاباتی خود می‌پردازد. به گفته استاین، رای دهندگان آمریکایی چیزی در مورد تغییرات آب و هوایی و تخریب گسترده محیط زیست در مناظره‌های اوباما نشنیده‌‌اند و سکوت اوباما هرگونه بحث در این گونه موارد و یافتن راه حل را متوقف کرده است. اوباما و رامنی که اتفاقا مباحث پرشوری در خصوص حفاری‌های نفتی و قیمت نفت و گاز با یکدیگر داشته‌اند، توجه بسیار ناچیزی به مسائل محیط زیستی از خود نشان داده‌‌اند.

سخنان پیشین اوباما در سازمان ملل

با این‌‌حال حدود سه سال پیش، زمانی که باراک اوباما برای اولین بار در صحن عمومی سازمان ملل ظاهر شد و در آن‌جا سخنرانی کرد، اشاره‌های واضحی به مسائل زیست محیطی داشت. رییس‌جمهور آمریکا در آن زمان تلاش برای حفظ محیط زیست، مقابله با آلودگی‌های محیطی و تغییرات آب و هوایی را یکی از مهمترین مسائل پیش‌روی جهان دانسته و خواستار تلاش‌ عمومی و مشترک همه کشورها شده بود. اوباما در آن زمان به کوتاهی آمریکا در زمینه حفاظت از محیط زیست اشاره کرده و گفته بود آن دوران دیگر تمام شده است. ایالات متحده به خصوص در زمینه تلاش برای کاهش میزان گازهای گلخانه‌ای مورد انتقاد قرار دارد. سیاستمداران احزاب اصلی آمریکا معتقد نیستند که فعالیت‌های صنعتی نقش اصلی را در تغییرات آب و هوایی بر‌عهده دارد.

قصد یک طرفدار محیط زیست برای ریاست جمهوری

جیل استاین که از طرف حزب سبزها خود را نامزد انتخابات ریاست جمهوری آمریکا کرده است، مواضعی به شدت مخالف با هر دو حزب دمکرات و جمهور‌خواه دارد و معتقد است سیاست‌های آن‌ها باعث گسترش فقر، نارضایتی اجتماعی و همچنین آسیب‌های گسترده به محیط زیست شده است. او که پزشک و دانش‌آموخته دانشگاه هاروارد است مقابله با تغییرات آب و هوایی و ایجاد مشاغلی جدید در راستای استفاده از انرژی‌های پاک و تجدیدپذیر را سرلوحه‌ برنامه‌های انتخاباتی خود کرده است.

جیل استاین که از طرف حزب سبزها خود را نامزد انتخابات ریاست جمهوری آمریکا کرده است، مواضعی به شدت مخالف با هر دو حزب دمکرات و جمهور‌خواه دارد و معتقد است سیاست‌های آن‌ها باعث گسترش فقر، نارضایتی اجتماعی و همچنین آسیب‌های گسترده به محیط زیست شده است. خانم استاین زمانی که سعی داشت در جریان دومین منا‍ظره انتخاباتی رامنی و اوباما به اعتراض وارد دانشگاه هوفسترا شود دستگیر و توسط پلیس از محل دور شد.

خانم استاین زمانی که سعی داشت در جریان دومین منا‍ظره انتخاباتی رامنی و اوباما به اعتراض وارد دانشگاه هوفسترا شود دستگیر و توسط پلیس از محل دور شد. دستگیری این نامزد انتخاباتی توجه بسیاری را به این نکته جلب کرد که نامزد سوم این انتخابات نتوانست حق راه‌یابی به مناظره دو نامزد دیگر را به دست بیاورد. با این‌حال نظر سنجی‌ها نشان می‌هد که نامزد حزب سبز آمریکا تاکنون تنها حدود دو درصد از رای دهندگان را در ۳۸ ایالت آمریکا با خود همراه دارد.

بزرگ‌ترین دست‌آورد اوباما در زمینه محیط زیست، تغییر استاندارد مصرف سوخت برای خودروها و کامیون‌های سبک بوده‌است که طبق آن کارخانجات خودرو‌سازی باید تا سال ۲۰۲۵ حداقل دوبرابر میزان مصرف سوخت خود را بهینه کنند. این مقرارت جدید در سال ‌گذشته تصویب شد و اوباما آن را یک توافق تاریخی برای کاستن از میزان مصرف سوخت فسیلی خواند.

گرچه نامزد حزب سبز آمریکا حملات شدیدی علیه اوباما انجام داده است، اما دیگر گروه‌های حامی محیط زیست علیرغم نارضایتی از سیاست‌های اوباما در این زمینه به طور چندان واضح و آشکار از او انتقاد نکرده‌ا‌ند، زیرا از آن بیم دارند که او رقابت را به میت رامنی واگذار کند. اکثر این‌ گروه‌ها در نهایت اوباما را به رامنی ترجیح می‌دهند. اما نامزد حزب سبزها معتقد است برنده شدن هرکدام از دو نامزد اصلی انتخابات آمریکا، فرقی برای محیط زیست نخواهد داشت.

در همین زمینه:

محیط زیست در صحن عمومی سازمان ملل متحد

حفظ تنوع زیستی، نیازمند صدها میلیارد دلار است

arezoo — Thu, 18 Oct 2012 19:17:43 +0000

بیژن روحانی

بیژن روحانی - نابودی تنوع زیستی در جهان به مرحله‌ای رسیده است که اکنون برای نجات زیستگاه‌ها، گونه‌های در حال انقراض و منابع طبیعی صرف صدها میلیارد دلار نیز به سختی کفایت می‌کند. نتایج آخرین گزارش جهانی که زیر نظر سازمان ملل منتشر شده است نشان می‌دهد برای حفظ تنوع زیستی در کره زمین، علاوه بر صرف چنین مبلغ هنگفتی، باید اراده سیاسی بسیار قوی و همچنین چارچوب‌های منسجم اداری و سیاسی وجود داشته باشد.

این گزارش جدید که توسط جمعی از پژوهشگران بین‌المللی تهیه شده در یازدهمین نشست تنوع زیستی منتشر شده است. این نشست از هشتم تا نوزدهم اکتبر ۲۰۱۲ در شهر حیدرآباد هند برگزار شد. کشورهای عضو «معاهده تنوع زیستی» و جمعی از کارشناسان محیط زیست در این نشست جهانی شرکت کردند. رییس و تعدادی از مقامات سازمان محیط زیست ایران نیز از جمله شرکت‌کنندگان در این نشست بودند. ایران در سال ۱۹۹۶ به عضویت این معاهده درآمد.

مفهوم تنوع زیستی در معاهدات جدید

«معاهده ۱۹۹۲ تنوع زیستی» سه هدف عمده را دنبال می‌کند: حفظ تنوع زیستی در جهان، استفاده پایدار از گونه‌ها و منابع حیاتی، تقسیم برابر و عادلانه منافع حاصل از کاربرد منابع ژنتیکی. مفهوم تنوع زیستی در این معاهده، شامل تنوع در درون گونه‌ها، بین گونه‌ها و همچنین تنوع در زیستگاه‌‌ها و اکوسیستم‌ها می‌شود. به طور خلاصه در این معاهده، تنوع زیستی در سه سطح ژن‌ها، گونه‌ها و اکوسیستم‌ها مورد نظر است و به این ترتیب گوناگونی اشکال مختلف حیات را در کل سیاره مورد نظر قرار می‌هد. در دهه‌های پیشین مقصود از تنوع زیستی بیشتر به معنای حفظ گونه‌های مختلف جانوران بود، اما اکنون حفظ ذخایر ژنتیک و زیستگاه‌ها و اکوسیستم‌ها نیز در این مفهوم جای گرفته‌اند.

سرمایه‌گذاری دراز مدت در طبیعت

اکنون این گزارش جدید که توسط جمعی از پژوهشگران بین‌المللی منتشر شده نشان می‌هد وضعیت حفظ گونه‌‌های حیاتی به مرحله‌ای رسیده است که یک اراده قوی و همچنین میلیاردها دلار هزینه برای حفاظت از آ‌ن‌ها لازم است. این گزارش تاکید می‌کند که گرچه ممکن است در ابتدا این مبلغ بسیار کلان به نظر برسد، اما زیان‌های ناشی از نابودی منابع حیاتی چندین برابر مبلغ هزینه شده وهمچنین غیرقابل بازگشت خواهد بود. خسارت‌های جبران ناپذیری که از راه عدم حفظ تنوع زیستی وارد می‌شود شامل کمبود منابع آبی، کاهش محصولات کشاورزی، تغییرات آب و هوایی و همچنین انقراض ذخایرماهی‌ها و آبزیان است.

تنوع زیستی در سه سطح ژن‌ها، گونه‌ها و اکوسیستم‌ها مورد نظر است و به این ترتیب گوناگونی اشکال مختلف حیات را در کل سیاره مورد نظر قرار می‌هد.

با در نظر گرفتن تمام این موارد، این گزارش علمی نشان می‌دهد که نابودی تنوع زیستی یکی از مهمترین خطراتی است که آینده ما را تهدید می‌کند. مبالغی که اکنون برای حفظ تنوع زیستی در سرتاسر جهان نیاز است بستگی به نوع گونه‌ها یا منابعی دارد که باید مورد حفاظت قرار بگیرند. به عنوان مثال برای حفظ ذخایر ماهیان جهان، سالانه مبلغی بین ۸۰۰ میلیون تا ۳ میلیارد دلار مورد نیاز است. اما گزارش تاکید می‌کند اگر منافعی را که از راه حفظ ماهیان و آبزیان به صنعت ماهیگیری و همچنین به کل جهان می‌رسد در نظر بگیریم، آن‌گاه مبلغی که باید در این راه صرف شود ناچیز به نظر می‌رسد. طبق محاسبات صورت گرفته، در صورت مدیریت بهتر و استفاده پایدار از منابع آبزیان، سالانه ۵۰ میلیارد دلار سود بیشتر به صنعت ماهیگیری و همچنین مصرف کنندگان در جهان می‌رسد.

همچنین برای آن‌که فعالیت‌های کشاورزی پایدار باشد و به محیط زیست آسیب کمتری وارد کند، سالانه مبلغی در حدود ۱۲ میلیارد دلار مورد نیاز است. اما منافع حاصل از کشاورزی پایدار شامل محصولات بهتر و بیشتر برای تغذیه میلیون‌ها نفر در سرتاسر جهان خواهد بود.

سود اقتصادی، عاملی برای جلب مشارکت‌ دولت‌ها

برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد تاکید دارد که مبالغ مورد نیاز برای حفظ تنوع زیستی باید به عنوان یک سرمایه گذاری زیربنایی در نظر گرفته شود، و نه به عنوان هزینه‌های تحمیلی بر دولت‌ها. این سرمایه‌گذاری علاوه بر آن که به حفظ محیط زیست منجر می‌شود، می‌تواند به ایجاد مشاغل جدید نیز کمک کند. یکی از راه‌هایی که سازمان ملل امیدوار است بتواند به کمک آن کشورهای مختلف را ترغیب به حفاظت از تنوع زیستی کند، محاسبه سود اقتصادی این کار است.

با حفظ جنگل‌ها و با بازسازی و احیاء ۱۵ درصد از جنگل‌های از بین رفته در دنیا، می‌توان سالانه مبلغی در حدود ۸۵ میلیارد دلار به اقتصاد جهانی بازگرداند و مردم ساکن مناطق روستایی و فقیر را از آن بهره‌‌مند کرد.

به عنوان مثال زمانی که گفته می‌شود حفاظت از جنگل‌ها باعث جلوگیری از فرسایش خاک می‌شود و در تامین منابع آب آشامیدنی نیز نقش کلیدی دارد، کسی آن را چندان نمی‌گیرد، چون منافع مادی و اقتصادی حاصل از این کار محاسبه نشده است. اما اگر بتوان نشان داد که با حفظ جنگل‌ها و با بازسازی و احیاء ۱۵ درصد از جنگل‌های از بین رفته در دنیا، می‌توان سالانه مبلغی در حدود ۸۵ میلیارد دلار به اقتصاد جهانی بازگرداند و مردم ساکن مناطق روستایی و فقیر را از آن بهره‌‌مند کرد، آن وقت بسیاری از دولت‌ها ممکن است به فکر مشارکت بیفتند. طبق محاسبات برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، برای مبارزه با جنگل‌زدایی، سالانه به حدود ۴۰ میلیارد دلار نیاز است.

یافته‌های این گزارش جدید تعدادی از کشورها را مجاب کرده است که سرمایه‌گذاری‌های بیشتری برای حفظ منابع زیستی انجام دهند، تا در آینده نه چندان دور از عواید آن استفاده کنند. پس از انتشار این گزارش در یازدهمین نشست بین‌المللی معاهده تنوع زیستی، دولت هند اعلام کرد ۵۰ میلیون دلار برای حفظ تنوع زیستی هم در داخل هند و هم در تعدادی از کشورهای در حال توسعه سرمایه‌گذاری خواهد کرد.

این تصمیم دولت هند به طور گسترده مورد استقبال سازمان‌های مختلف زیست محیطی قرار گرفته است. «صندوق جهانی طبیعت»، که یک سازمان بین‌المللی و غیردولتی است، اعلام کرده این تصمیم دولت هند یک مثال مناسب از سوی کشوری است که هم دارای رشد اقتصادی سریع است و هم منابع غنی زیست محیطی دارد. اکنون نوبت کشورهای دیگر است که با اتخاذ چنین تصمیم‌هایی به دنیا نشان دهند آنها نیز برای حفاظت از ذخایر ارزشمند کره زمین مصمم هستند.

در همین زمینه:

نابودی تنوع زیستی و تغییرات آب و هوا

تعادل میان تولید غذا و حفظ تنوع زیستی

نشست تنوع زیستی در ناگویا

ران پروسور: ایران می‌خواهد لبنان را پایگاه تروریستی کند

society — Tue, 16 Oct 2012 14:58:43 +0000

ران پروسور، نماینده اسرائیل در سازمان ملل متحد گفت که ایران با تامین بودجه و جنگ‌افزارهای پیشرفته برای گروه شبه‌نظامی حزب‌الله لبنان و همچنین آموزش اعضای این گروه، در تلاش است که لبنان را به "پایگاهی تروریستی" تبدیل کند.

به گزارش هاآرتص، پروسور روز گذشته، دوشنبه ۱۵ اکتبر (۲۴ مهر) در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد حول اوضاع خاورمیانه اظهار داشت: "ایران بودجه، آموزش و سلاح‌های پیشرفته را برای حزب‌الله تامین می‌کند تا کنترل لبنان را به دست بگیرد و آن را به پایگاهی برای انجام عملیات تروریستی تبدیل کند."

او همچنین گفت: "کسی برای اثبات اینکه حزب‌الله نماینده مستقیم حکومت ایران در لبنان است نیازی به مدرک بیشتر ندارد."

گروه حزب‌الله مسئولیت اعزام یک هواپیمای بدون سرنشین به اسرائیل را که در اوایل ماه جاری ۲۵ مایل در آسمان این کشور پیش رفته و سپس نیروهای اسرائیلی آن را سرنگون کرده بودند، بر عهده گرفته است. حزب‌الله می‌گوید که قطعات این هواپیما در ایران ساخته شده و در لبنان مونتاژ شده است.

گروه حزب‌الله مسئولیت اعزام یک هواپیمای بدون سرنشین به اسرائیل را که در اوایل ماه جاری ۲۵ مایل در آسمان این کشور پیش رفته و سپس نیروهای اسرائیلی آن را سرنگون کرده بودند، بر عهده گرفته است. حزب‌الله می‌گوید که قطعات این هواپیما در ایران ساخته شده و در لبنان مونتاژ شده است.

پروسور در نشست شورای امنیت اظهار داشت: "تحریکات مستمری که از سوی حزب‌الله صورت می‌گیرد می‌تواند پیامدهای زیانباری برای منطقه داشته باشد."

سوزان رایس، نماینده آمریکا در سازمان ملل متحد نیز از جمله افرادی بود که در سخنرانی خود در این نشست با تاکید بر دخالت حزب‌الله لبنان در سرکوب وحشیانه نیروهای مخالف در سوریه، از این گروه شبه‌نظامی نام برد.

رایس گفت: "حمایت فعالانه و روزافزونِ حزب‌الله از جنگی که بشار اسد به راه انداخته است نشان می‌دهد که اظهارات سیدحسن نصرالله درباره منافع ملی لبنان چیزی جز یک نیرنگ خونبار نبوده است."

او افزود: "رهبران این گروه شاید سعی داشته باشند که موضوع را با استناد به الفاظ فریبنده‌ درباره آنچه مقاومت می‌نامند، تغییر دهند، اما واقعیت کاملاً مشهود است: نیروهای نصرالله هم‌اکنون به بخشی از ماشین کشتار اسد تبدیل شده‌اند و رهبران حزب‌الله با همراهی ایران همچنان توطئه‌های جدیدی را برای حفظ یک دیکتاتور جنایتکار و ناامید طرح می‌کنند. ما جامعه بین‌المللی را به مقابله با فعالیت‌های تروریستی حزب‌الله و افشاگری هرچه بیشتر درباره دخالت‌ شدید حزب‌الله در جنگ بشار اسد ترغیب می‌کنیم."

پيشنهاد ایران برای حل بحران سوريه

society — Mon, 15 Oct 2012 05:36:28 +0000

همزمان با ورود اخضر ابراهيمی، نماينده ويژه سازمان ملل در امور سوريه به تهران، علی‌اکبر صالحی، وزير خارجه اين کشور از ارائه طرح غير رسمی جمهوری اسلامی ايران به ابراهيمی خبر داد.

به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا)، صالحی، شامگاه يکشنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۱ در نشست خبری مشترک با ابراهيمی گفت: "انتظار داريم با تجربه‌ای که آقای اخضر ابراهيمی در حل بحران‌های بين‌المللی دارد با همکاری و همياری کشورهای منطقه و کشورهای موثر، برون‌رفتی مسالمت‌آميز برای حل بحران سوريه بيابند."

ابراهيمی جايگزين کوفی عنان، نماينده پيشين سازمان ملل متحد در امور سوريه شده است که پس از ناکام ماندن طرح‌هايش برای برقراری صلح در سوريه اواخر ماه اوت استعفا داد.

وی افزود: "ما خواسته‌های مردم سوريه را قبول داريم و آن‌ها مانند مردم ديگر کشورها آزاد بوده و حق برگزاری انتخابات، انتخابات نمايندگان مجلس و قانون اساسی مبتنی بر آزادی خود را دارند."

در ۱۸ ماه گذشته که اعتراض‌ها در سوريه جريان دارد، بيش از ۳۰ هزار نفر کشته شده‌اند. به دنبال شدت‌گيری درگيری‌ها در سوريه، آخرين گروه از ناظران بين‌المللی در اين کشور، روز يکشنبه ۲۹ مرداد (۱۹ اوت) سوريه را ترک کردند.

در ۱۸ ماه گذشته که اعتراض‌ها در سوريه جريان دارد، بيش از ۳۰ هزار نفر کشته شده‌اند.

به دنبال شدت‌گيری درگيری‌ها در سوريه، آخرين گروه از ناظران بين‌المللی در اين کشور، روز يکشنبه ۲۹ مرداد (۱۹ اوت) سوريه را ترک کردند.

وزير خارجه ايران گفت: "نظر ما و آقای ابراهيمی اين است که پيش از هر اقدامی بايد خشونت‌ها و کشتار در سوريه متوقف شود، متاسفانه هر روز تعدادی از خواهران و برادران ما در سوريه کشته می‌شوند که اين موضوع نه به مصلحت سوريه و نه به مصلحت کشورهای منطقه و جامعه بين‌المللی است. "

صالحی افزود: "آقای اخضر ابراهيمی و سازمان ملل می‌توانند گام‌های موثری را برای حل بحران سوريه بردارند و ما نيز آمادگی کامل برای همکاری با آن‌ها را داريم. "

اخضر ابراهيمی نيز در اين نشست خبری گفت: "از پيشنهادات کتبی ايران تشکر می‌کنم، اميدوارم تمام اين آرا و ايده‌ها را جمع کنيم و طی طرحی برای پايان دادن به کابوسی که ملت سوريه با آن مواجه است به کار آيد، ما هيچ منافعی به جز منافع ملت سوريه در نظر نداريم."

قرار است اخضر ابراهيمی فردا سه‌شنبه با سعيد جليلی دبير شورای عالی امنيت ملی ايران نيز ديدار و گفت‌وگو کند.

گرسنگی، تهدیدی جدی برای جهان

arezoo — Fri, 12 Oct 2012 03:51:07 +0000

بیژن روحانی

بیژن روحانی - از هر هشت نفر در جهان، یک نفر دچار سوء تغذیه است. مطابق آمار جدید سازمان ملل متحد، آمار گرسنگان جهان به ۸۷۰ میلیون نفر رسیده است. این گزارش جدید به طور مشترک توسط سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو)، صندوق بین المللی توسعه کشاورزی و برنامه‌ غذایی سازمان ملل منتشر شده است. این گزارش وضعیت امنیت غذایی جهان را در فاصله سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ بررسی می‌کند. با این که رقم ۸۷۰ میلیون نفر گرسنه در جهان واقعیت هولناکی را آشکار می‌کند، اما این سازمان‌ها می‌گویند وضعیت در مقایسه با دو دهه پیشین بهبود یافته است.

اکثریت ۸۷۰ میلیون نفری که با سوء تغذیه دست به گریبان هستند در کشورهای در حال توسعه زندگی‌ می‌کنند و تنها حدود ۱۵ درصد از آن‌ها، یعنی رقمی در حدود ۱۶ میلیون نفر، ساکن کشورهای توسعه یافته و ثروتمند هستند.

آمار جدید در مقایسه با دوره‌ سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ نشان‌دهنده کاهش ۱۳۲ میلیون نفری گرسنگان در جهان است. و این به معنی پایین آمدن درصد سوء تغذیه از ۱۸ درصد به ۱۲ درصد جمعیت دنیاست. هم اکنون حدود ۱۵ درصد جمیعت کشورهای در حال توسعه، که شامل ایران نیز می‌شود، با سوء تغذیه رو به رو هستند، که این میزان در دو دهه پیش حدود ۲۳ درصد بوده است.

به این ترتیب سازمان‌های تهیه کننده این گزارش معتقدند چنان‌چه تلاش‌های بیشتری به کار گرفته شود، دستیابی به «اهداف توسعه هزاره» امکان پذیر خواهد بود. «اهداف توسعه هزاره» به هشت هدف مهم و مشترک جامعه جهانی برای دست‌یابی به توسعه گفته می‌شود که درسال ۲۰۰۰ و در سازمان ملل متحد بر سر آن‌ها توافقی بین‌المللی به وجود آمده و باید تا سال ۲۰۱۵ به آن‌ها دست یافت. نخستین هدف مشترک در میان این اهداف، از بین بردن فقر شدید و گرسنگی است. از اهداف دیگر برنامه توسعه هزاره می‌توان به تضمین پایداری محیط زیست اشاره کرد.

سوء تغذیه و مرگ کودکان

پیش‌تر و در فاصله سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۷، میزان گرسنگی در جهان کاهش بیشتری پیدا کرده بود، اما بعدا از سرعت پیشرفت برنامه مبارزه با گرسنگی کاسته شد.

هم اکنون حدود ۱۵ درصد جمیعت کشورهای در حال توسعه، که شامل ایران نیز می‌شود، با سوء تغذیه رو به رو هستند، که این میزان در دو دهه پیش حدود ۲۳ درصد بوده است.

موسسات وابسته به سازمان ملل متحد که این گزارش جدید را منتشر کرده‌اند به طور مشترک گفته‌‌اند این‌که در دنیای امروز و با وجود امکانات اقتصادی و فنی فراوان، حدود ۱۰۰ میلیون نفر کودک زیر پنج سال در جهان دچار عوارض شدید ناشی از سوءتغذیه و کاهش وزن فراوان هستند، به هیچ عنوان پذیرفتنی نیست. این کودکان به دلیل سوءتغذیه قادر نیستند رشد طبیعی خود را داشته باشند و توانایی‌‌های انسانی و نقش اجتماعی و اقتصادی خود را به تمامی بارور کنند. این گزارش نشان می‌هد سوء تغذیه سالانه باعث مرگ بیش از دو نیم میلیون کودک در سرتاسر جهان می‌شود.

سازمان فائو به همراه برنامه غذایی سازمان ملل و صندوق بین‌المللی توسعه کشاورزی از کشورهای جهان خواسته‌اند علیرغم وجود رکود اقتصادی، تلاش مضاعفی برای کمک به فقیرترین اقشار جامعه جهانی انجام دهند تا آن‌‌ها بتوانند از نخستین و ابتدایی‌ترین حقوق انسانی، یعنی حق دسترسی به غذا، برخوردار شوند. به گفته‌ این سازمان‌ها جهان دارای امکانات و دانش لازم برای ریشه‌کن کردن گرسنگی و سوءتغذیه در تمام اشکال آن است.

بحران اقتصادی و گرسنگی

با آن‌که پیش‌بینی می‌شد بحران‌های اقتصادی در سال‌های اخیر باعث افزایش سرسام آور میزان سوءتغذیه و گرسنگی در جهان شود، اما مطالعات اخیر این سازمان‌های جهانی نشان داده است که تاثیر منفی بحران اقتصادی بر امنیت غذایی کمتر از میزان مورد انتظار بوده است. این گزارش نشان می‌هد در بسیاری از کشورهای در حال توسعه دولت‌ها توانسته‌اند مانع از انتقال فشار بازارهای جهانی بر بازارهای محلی مواد غذایی شوند.

اکنون از میان هر چهار نفر آفریقایی، یک نفر دچار سوء تغذیه است.

برای تخمین میزان سوءتغذیه و امنیت غذایی در جهان که از سال ۱۹۹۰ آغاز شده است، عوامل مختلفی در نظر گرفته می‌شود. از جمله اطلاعات جمعیتی، منابع غذایی، اتلاف مواد غذایی، میزان مصرف انرژی، رژیم‌های مختلف غذایی و همچنین نحوه توزیع مواد غذایی جزو عواملی هستند که برای محسابه نرخ گرسنگی محاسبه می‌شود.

تاکید این گزارش جدید بر آن است که اگر تلاش‌های جهانی برای نگاه داشتن میزان کاهش گرسنگی مانند دوره سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ به کار گرفته شود، دست‌یافتن به اهداف توسعه هزاره ناممکن نیست و می‌توان انتظار داشت که سال ۲۰۱۵ میزان گرسنگی در کشورهای در حال توسعه حداقل نصف شود.

میزان گرسنگی در نقاط مختلف جهان

از میان مناطقی که طی بیست سال گذشته موفق شده‌‌اند میزان گرسنگی و سوء تغذیه را به شکل چشم‌گیری کاهش دهند باید ازمنطقه آسیا و پاسیفیک نام برد. در این منطقه وسیع، میزان سوء تغذیه حدود ۳۰ درصد کاهش یافته و از ۷۳۹ میلیون نفر به ۵۶۳ میلیون نفر رسیده است. این کاهش با کمک توسعه اقتصادی در بسیاری از کشورهای این منطقه صورت گرفته است. در آمریکای لاتین و منطقه کاراییب نیزآمار سوءتغذیه از ۶۵ میلیون نفر در سال ۱۹۹۲ به ۴۹ میلیون نفر در حال حاضر کاهش یافته است.

اما در این میان وضعیت آفریقا همچنان بحرانی است. در حقیقت آفریقا تنها قاره‌ای است که در آن میزان گرسنگان در این مدت افزایش پیدا کرده‌ و از ۱۷۵ میلیون به ۲۳۹ میلیون نفر رسیده است. تنها در چهار سال گذشته و بر اثر بحران‌های مختلف، حدود ۲۰ میلیون نفر به میزان گرسنگان آفریقایی اضافه شده است. اکنون از میان هر چهار نفر آفریقایی، یک نفر دچار سوء تغذیه است.

توسعه کشاورزی و مبارزه با گرسنگی

سازمان ملل می‌گوید مقصود از مبارزه با سوء تغذیه تنها افزایش تولید مواد غذایی نیست، بلکه بهبود کیفیت مواد غذایی، تنوع، سلامت و مقوی بودن آن‌ها نیز مورد نظر است. گزارش جدید سازمان‌های جهانی تاکید می‌کند که گرچه توسعه کشاورزی برای مبارزه با فقر و گرسنگی لازم است، اما به تنهایی نمی‌تواند موفقیت آن را تضمین کند. برای این کار به ساختارهای کارآمد تامین اجتماعی نیاز است که بتوانند سلامت فقیرترین اقشار جوامع و دسترسی آن‌ها به غذا را تامین کنند.

کمپین حمایت از معلمان دربند

society — Mon, 24 Sep 2012 12:35:03 +0000

گفت‌وگو با دکتر حسن نایب‌هاشم، فعال حقوق بشر

سراج‌الدین میردامادی

سراج‌الدین میردامادی - بیست و یکمین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد از دهم سپتامبر آغاز و تا ۲۸ سپتامبر در مقر این سازمان در شهر ژنو سوئیس ادامه خواهد داشت.

فعالان ایرانی دفاع از حقوق بشر در اجلاس اصلی و نشست‌های جانبی این شورا فعالانه تلاش می کنند موارد نقض حقوق بشر در ایران را به گوش سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر برسانند و در همین زمینه برنامه‌ها و کمپین‌هایی را اداره می‌کنند.

همزمان با آغاز سال تحصیلی در ایران، شیرین عبادی و جمعی از فعالان حقوق بشر نیز کمپین حمایت از معلمان در بند را راه‌اندازی کرده‌اند.

از حسن نایب‌هاشم، فعال حقوق بشر، پرسیده‌ایم: فعالیت فعالان حقوق بشر در این نشست، در طول دو هفته‌ای که بیست و یکمین نشست آغاز شده، چه بوده است؟

حسن نایب‌هاشم: فعالیت‌ها نه تنها در نشست‌های جانبی، بلکه در نشست اصلی هم ادامه دارد. در حال حاضر دو هفته از برنامه‌ اجلاس گذشته است. معمولاً اجلاس‌های شورای حقوق بشر ده موضوع دارد. در این نشست تاکنون شش موضوع بررسی شده و چهار موضوع باقی مانده است.

حسن نایب هاشم: کمپین حمایت از معلمان در بند نام ۳۹ معلم را اعلام کرده که سه نفر از آن‌ها مجازات اعدام دارند که امیدواریم هرچه زودتر مجازات اعدام‌شان تقلیل پیدا کند. پنج معلم زندانی، حکم زندان گرفته‌اند و دارند دوران محکومیت‌شان را می‌گذرانند، اما بقیه هنوز حکمی نگرفته‌اند و در انتظار دریافت حکم هستند. از میان آن‌ها آقای رسول بداقی و آقای محمد داوری شناخته‌ شده‌تر هستند.

در موضوع دوم که مربوط به گزارش خانم پیلای هست، فعالان ایرانی مدافع حقوق بشر موضع‌گیری داشته‌اند. در پروسه‌ای که مربوط به گزارش‌های ویژه بوده نیز موضع‌گیری داشتیم. در ارتباط با موضوع چهارم که مهم‌ترین مسائلی هستند که شورای حقوق بشر باید مورد توجه قرار بدهد، کشورهای مختلف و ما نیز موضعگیری داشتیم. در این موضوع، به کرات نام ایران، به عنوان کشوری که مشکل حقوق بشری دارد، مطرح شد.

موضوع پنجم برمی‌گشت به گزارشی از دبیرکل در ارتباط با کسانی با سازمان ملل همکاری کنند و اینکه نباید به هیچ وجه مورد اذیت و آزار قرار بگیرند و ما اشاره کردیم به مواردی که همکاران سازمان ملل، در داخل کشور، بعد از بازگشت‌شان به ایران مورد فشار قرار گرفته‌اند یا اقداماتی مانند عکسبرداری که متأسفانه مأموران جمهوری اسلامی در خارج از کشور در صحن سازمان ملل و در جاهایی که در عمل عکسبرداری و جمع‌آوری اطلاعات ممنوع است، انجام می‌دهند. موضوع ششم مربوط به بررسی ادواری کشورها بود. ما در مورد وضعیت حقوق بشر بعضی کشورها، مانند بحرین، الجزایر و هند برخورد کردیم.

این را هم ذکر کنم که در موضوع چهارم که همیشه مهم‌ترین موضوع حقوق بشری است، امروز موضوع سوریه به شدت مطرح است و یک همکار سوری که از کردهای سوریه و از فعالان شناخته شده‌ حقوق بشر هستند، در شورای حقوق بشر موضع‌گیری کردند. تمام این‌ها در سایت سازمان ملل موجود است و امیدوارم مخاطبان شما بتوانند مراجعه کنند و این موضع‌گیری‌ها را مشاهده کنند.

در ارتباط با امری که شما اشاره کردید، ما تاکنون پنج رویداد جانبی داشتیم که مدافعان حقوق بشر در عرصه‌های مختلف، قربانیان نقض حقوق بشر، شاهدان نقض حقوق بشر یا مدافعان حقوق بشر در عرصه‌های مختلف یا کارشناسان موضوعات مربوط به حقوق بشر در عرصه‌های مختلف، بسته به موضوعی که شورا در دستور داشته، کنفرانس‌های جانبی برگزار کرده‌اند که امیدوارم امکان مراجعه به آن‌ها در رسانه‌های مختلف موجود باشد.

چند روز پیش خانم شیرین عبادی، "کمپین حمایت از معلمان در بند" را در آستانه‌ آغاز سال تحصیلی در ایران اعلام کردند. این کمپین چه انعکاسی در آن‌جا داشته است و چه برنامه‌هایی در آنجا برای رساندن صدای معلمان در بند، در پیش دارید؟

این کمپین، همانطور که اطلاع دارید، به طور مشخص در ارتباط با معلمان تشکیل شده است و تلاش می‌کند مسائل معلمان، به خصوص معلمان در بند و زندانی را مطرح کند. اطلاعیه‌ای پخش شد که این اطلاعیه را افراد کمپین حمایت از معلمان در بند توزیع کرده‌اند که افراد شناخته شده‌ای مثل خانم شیرین عبادی و هم‌چنین نهاد‌های شناخته شده‌ای مثل "مادران پارک لاله" از آن حمایت کرده‌اند. قرار است از تاریخ بیست و نهم سپتامبر تا پنجم اکتبر - که روز جهانی معلمان است- این کمپین برنامه‌هایی داشته باشد و صدای رنج معلمان، به ویژه معلمان دربند را به گوش جهانیان برساند.

ما هم سعی می‌کنیم در شورای حقوق بشر از امکاناتی که داریم استفاده کنیم. همان‌طور که اطلاع دارید، ما شش رویداد جانبی را تنظیم کرده‌ایم. رویداد جانبی روز دوشنبه را که در ارتباط با مسئله‌ تبعیض است، بخشاً به این کمپین اختصاص خواهیم داد. پس‌فردا صبح هم که آیتم هشت، مربوط به بیانیه‌ی وین مطرح می‌شود، یعنی بخشی که بحث آموزش و گسترش حقوق بشر را شامل می‌شود، از آنجایی که معلمان بیشترین نقش را می‌توانند در آموزش و گسترش حقوق بشر در میان مردم داشته باشند، فشار بر معلمان را که باعث می‌شود از این وظیفه‌شان در عمل محروم بمانند، در صحن اصلی شورای حقوق بشر مطرح خواهیم کرد.

چه تعداد معلم زندانی در ایران داریم؟

کمپین حمایت از معلمان در بند نام ۳۹ معلم را اعلام کرده که سه نفر از آن‌ها مجازات اعدام دارند که امیدواریم هرچه زودتر مجازات اعدام‌شان تقلیل پیدا کند. پنج معلم زندانی، حکم زندان گرفته‌اند و دارند دوران محکومیت‌شان را می‌گذرانند، اما بقیه هنوز حکمی نگرفته‌اند و در انتظار دریافت حکم هستند. از میان آن‌ها آقای رسول بداقی و آقای محمد داوری شناخته‌ شده‌تر هستند.

یکی از سه زندانی محکوم به اعدام، آقای عبدالرضا قنبری، آموزگار ادبیات فارسی در یکی از مدارس پاکدشت هستند که استاد دانشگاه بودند و از بازداشت شدگان حوادث تاسوعا و عاشورای سال ۸۸ هستند. قاضی صلواتی به ایشان حکم اعدام داده است. علاوه بر او آقایان هاشم شعبانی‌نژاد و هادی راشدی در اهواز حکم گرفته‌اند. برای آنها مجازات اعدام در نظر گرفته‌اند.

آقای شعبانی‌نژاد زندانی سیاسی‌ای است که مدت‌ها تحت شکنجه بوده است. ایشان ادبیات عرب را تدریس می‌کردند. آقای هادی راشدی نیز دبیر شیمی هستند. این دو به خاطر فعالیت‌هایی که داشته‌اند دستگیر شده‌اند و به حکم اعدام گرفتار شده‌اند و متأسفانه شرایطی شبیه آقای فرزاد کمانگر دارند که اعدام شدند.

در خبرها آمده بود که جایزه‌ صلح دانشجویی در نروژ، به مجید توکلی، فعال دانشجویی در بند در ایران اختصاص داده شده است. چه اطلاعات بیشتری در خصوص این جایزه دارید؟

بله، یک سازمان حقوق بشری نروژی جایزه‌ صلح دانشجویی را به همین نام دارد و سعی می‌کند آن را به فعالان دانشجویی که در عرصه‌ حقوق بشر و صلح فعالیت می‌کنند، اعطا کند.

به زودی جایزه‌ "مارتین انالز" که مهم‌ترین جایزه‌ حقوق بشری جهان است و در تاریخ دوم اکتبر در همین شهر ژنو اهدا خواهد شد، سه کاندیدای اصلی دارد که یکی از آن‌ها خانم نسرین ستوده هستند. الان تمام شهر ژنو با پوسترهای خانم نسرین ستوده و دو کاندیدای دیگر پر شده است.

از میان ده‌ها کاندیدا، پنج کاندیدای اصلی برای اخذ این جایزه تعیین شده بودند که در نهایت به آقای مجید توکلی تعلق گرفت و به طور مشخص وزیر خارجه‌ نروژ که در مراسم اعلام برنده‌ این جایزه حضور داشته، گفته که این جایزه به شخصی شجاع و جوان اهدا شده است.

علاوه بر این، به زودی جایزه‌ "مارتین انالز" که مهم‌ترین جایزه‌ حقوق بشری جهان است و در تاریخ دوم اکتبر در همین شهر ژنو اهدا خواهد شد، سه کاندیدای اصلی دارد که یکی از آن‌ها خانم نسرین ستوده هستند. الان تمام شهر ژنو با پوسترهای خانم نسرین ستوده و دو کاندیدای دیگر پر شده است.

کاندیدای دیگر این جایزه آقای لوان سوات از کامبوج هستند. ایشان یک راهب بودایی هستند که به خاطر این‌که ایشان و اهالی روستا بعد از این‌که شاهد تبعید اجباری خودشان و دیگران بوده‌اند، مبارزه کرده‌اند و از حق داشتن مسکن دفاع کرده‌اند، یکی از کاندیداها هستند. کاندیدای دیگر مرکز حقوق بشر بحرین است؛ سازمان پراعتباری که می‌توان آن را با کانون مدافعان حقوق بشر ایران که خانم شیرین عبادی رئیس آن هستند، مقایسه کرد. این سازمان شاهد موارد مختلف نقض حقوق بشر در یکی دو سال گذشته در بحرین بوده و آن‌ها را گزارش کرده است. معروف‌ترین‌ انها آقای الخواجه است که ماه‌ها زندان بود و ده‌ها روز در اعتصاب غذا به سر می‌برد.

امیدواریم این جایزه شرایطی را فراهم کند که هرچه بیشتر نام خانم نسرین ستوده، مرکز حقوق بشر بحرین و آقای سوات مطرح شوند و به هرحال ما به عنوان ایرانی، امیدواریم که جایزه به خانم نسرین ستوده تعلق بگیرد.

هشدار بان کی مون به احمدی‌نژاد نسبت به استفاده از ادبيات تهاجمی

news-zamaneh — Mon, 24 Sep 2012 10:45:45 +0000

دبيرکل سازمان مل متحد در ديدار با محمود احمدی‌نژاد، رئيس جمهوری ايران نسبت به استفاده از ادبيات تهاجمی و دشمنی‌طلبانه هشدار داد.

رويترز به نقل از دفتر امور رسانه‌ای سازمان ملل گزارش داده است، بان کی مون در اين ديدار که در حاشيه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نيويورک، روز يکشنبه، ۲۳ سپتامبر (دو مهر) برگزار شد، توجه ويژه‌ای به ادبيات تهاجمی و تهديدآميز سران کشورهای خاورميانه نشان داده و نسبت به عواقب آن هشدار داده است.

روز گذشته (يکشنبه)، اميرعلی حاجی‌زاده از فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گفت اگر اين اطمينان وجود داشته باشد که اسرائيل برای حمله به ايران آماده می‌شود، ايران نيز می‌تواند در حمله به اسرائيل پيش‌دستی کند.

بنيامين نتانياهو، نخست‌وزير اسرائيل بارها از امکان حمله اسرائيل به تأسيسات هسته‌ای ايران گفته است. او همچنين با انتقاد از مواضع دولت اوباما در قبال برنامه هسته‌ای ايران، خواستار تعيين خط قرمزی برای ايران شده است.

بان کی مون به احمدی‌نژاد گفته است که ايران بايد اقدامات لازم را برای جلب اعتماد جهانی نسبت به برنامه هسته‌ای خود انجام دهد

ايران اتهام تلاش برای دستيابی به سلاح هسته‌ای را رد می‌کند و می‌گويد که برنامه هسته‌ای آن اهدافی صلح‌آميز دارد.

بر اساس اين گزارش، بان کی مون به احمدی‌نژاد گفته است که ايران بايد اقدامات لازم را برای جلب اعتماد جهانی نسبت به برنامه هسته‌ای خود انجام دهد و نشان دهد که اين برنامه تنها اهداف و ماهيتی صلح‌آميز دارد.

بان کی مون و احمدی‌نژاد همچنين درباره سوريه نيز با يکديگر گفت‌وگو کرده‌اند. سرويس‌های امنيتی غرب، ايران را متهم به ارسال سلاح و نيرو به سوريه برای حمايت از بشار اسد، رئيس جمهوری سوريه در برابر مخالفانش می‌کنند.

بان کی مون بر نقش کشورهای منطقه در بدتر شدن اوضاع سوريه و آثار زيانبار بر شرايط انسانی در اين کشور تأکيد کرده است.

گيدو وستروله، وزير امور خارجه آلمان گفته است، افزايش فشارها بر حکومت اسد و انزوای بيشتر آن يکی از اهداف مجمع عمومی سازمان ملل متحد در اين هفته است.

وستروله در روز چهارشنبه (۲۶ سپتامبر) نشست وزرای امور خارجه شورای امنيت سازمان ملل متحد را مديريت می‌کند که موضوع آن بهار عربی با تأکيد ويژه بر سوريه است.

خشکسالی جهانی در راه است

arezoo — Fri, 31 Aug 2012 06:47:17 +0000

بیژن روحانی

بیژن روحانی - تعداد زیادی از کشورهای جهان در معرض بحران خشکسالی هستند و محصولات کشاورزی آن‌ها با خطر نابودی تهدید می‌شود. کشاورزان فراوانی ازآفریقا گرفته تا آمریکا و هند اکنون گرفتار کمبود باران و خشکسالی شده‌اند و این بحران می‌تواند به زودی بر کشورهای دیگر نیز تاثیر منفی بگذارد.

سازمان ملل از کشورهای جهان خواسته است تا با به کار بردن سیاست‌های ویژه‌ و اضطراری برای مقابله با خشکسالی آمادگی داشته باشند. به گفته‌ این سازمان، بحران اخیر یکی از سخت‌ترین خشکسالی‌ها در چند دهه گذشته است.

هشدارها در «هفته جهانی آب»

سازمان جهانی هواشناسی (WMO) در هفته گذشته اعلام کرد، وقوع خشکسالی کم ‌سابقه در آمریکا و تاثیرات آن روی بازارهای مواد غذایی در جهان، ضرورت به کارگیری سیاستی بین‌المللی را برای ذخیره کردن آب نشان می‌دهد. سازمان جهانی هواشناسی یکی از سازمان‌های تخصصی مربوط به سازمان ملل متحد است که در خصوص آب و هوای کره زمین و همچنین تاثیرات آن روی نقاط مختلف جهان، کار می‌کند. به جز سازمان جهانی هواشناسی، دبیرخانه کنوانسیون مقابله با بیابان‌زایی نیز در خصوص بحران خشکسالی در جهان هشدار داده است.

این هشدارها در مورد بروز خشکسالی جهانی در «هفته‌ی جهانی آب» اعلام شده است. هفته جهانی آب از ۲۶ تا ۳۱ آگوست در شهر استکهلم سوئد برگزار می‌شود و در آن علاوه بر حضور موسسات وابسته به سازمان ملل، مقامات و کارشناسانی از کشورهای مختلف جهان نیز حضور دارند.

خشکسالی و بحران مواد غذایی

در سال جاری کشاورزان آمریکایی یکی از بدترین خشکسالی‌های موجود در تاریخ این کشور را تجربه کردند. بر اثر این خشکسالی بخش اعظم محصول ذرت از میان رفت. آمریکا از بزرگترین تولید کنندگان غلات در جهان است و نابودی محصولات کشاورزی آن تاثیری بسیار منفی بر بازارهای جهانی مواد غذایی دارد. کارشناسان محیط زیست و کشاورزی، بحران اخیر خشکسالی در آمریکا را با تغییرات آب و هوایی مرتبط می‌دانند.

به گفته‌ سازمان جهانی هواشناسی، تغییرات آب و هوایی باعث شده است تا تعداد خشکسالی‌ها، شدت آن‌ها و مدت‌شان افزایش یابد و همچنین در فاصله‌‌های زمانی کوتاه‌تری تکرار شوند. وقوع مکرر این خشکسالی‌ها بر بخش‌های مختلفی از جمله بر تولید مواد غذایی، آب، بهداشت و انرژی تاثیر منفی دارد.

سازمان جهانی هواشناسی با اشاره به خشکسالی در آمریکا و ضمن ابراز نگرانی در مورد وقوع خشکسالی در نقاط دیگر جهان، نسبت به روند مصرف بی‌رویه‌ آب نیز هشدار داده است. این موسسه وابسته به سازمان ملل متحد از کشورهای شرکت کننده در هفته جهانی آب خواسته است که تدوین سیاست‌هایی مناسب را برای کاهش مصرف آب به طور جدی در دستور کار خود بگذارند.

به گفته‌ سازمان جهانی هواشناسی، تغییرات آب و هوایی باعث شده است تا تعداد خشکسالی‌ها، شدت آن‌ها و مدت‌شان افزایش یابد و همچنین در فاصله‌‌های زمانی کوتاه‌تری تکرار شوند. وقوع مکرر این خشکسالی‌ها بر بخش‌های مختلفی از جمله بر تولید مواد غذایی، آب، بهداشت و انرژی تاثیر منفی دارد.

به گفته‌ مایکل جروارد، دبیرکل سازمان جهانی هواشناسی، زمان آن رسیده است که کشورها به جای اتخاذ سیاست‌های موقتی برای مقابله با خشکسالی، یک نظام دائم و ملی برای این بحران تدوین کنند. این سازمان تاکید می‌کند در میان کشورهای جهان، تنها استرالیا دارای یک سیاست ملی برای مقابله با خشکسالی است. این سیاست علاوه بر آن که قدرت مدیریت بحران را افزایش می‌دهد، به تغییر دولت‌ها یا سیاستمداران نیز وابسته نیست. سازمان جهانی هواشناسی خواسته است کمک‌ها برای فقیرترین کشورهای جهان به منظور مقابله با بحران خشکسالی اخیر ادامه یابد.

کشاورزی نادرست عامل هدر دادن آب

خشکسالی سال ۲۰۱۰ که باعث بروز قحطی در شاخ آفریقا شد، جان هزاران نفر را گرفت و صدها هزار نفر دیگر را به کوچ اجباری واداشت. اکنون خشکسالی فعلی در آمریکا و همچنین منطقه «ساحل» در آفریقا نشان داده است که کشورهای در حال توسعه و کشورهای ثروتمند به یک اندازه در برابر خطر خشکسالی و عوارض ناشی از آن قرار دارند.

اسازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد، فائو، نیز ادامه خشکسالی موجود را نگران کننده توصیف کرده است. مطابق گزارشی که روز بیست و هفتم آگوست توسط این سازمان منتشر شد، بحران فعلی قیمت مواد غذایی در جهان را به طرز بی‌سابقه‌ای افزایش داده، به طوری که حتا رکورد تاریخی افزایش قیمت‌ها در سال ۲۰۰۷ نیز اکنون شکسته شده است.

این گزارش تاکید می‌کند وقوع خشکسالی در بسیاری از نقاط جهان تولید گندم را به شدت کاهش داده است. از این رو لازم است سیاست‌های جدیدی برای مصرف و ذخیره کردن آب در سطح بین‌المللی اندیشیده شود. مقامات و کارشناسان سازمان فائو نیز که در نشست‌های هفته جهانی آب شرکت داشته بر این نکته تاکید کرده‌‌اند که کمبود آب و همچنین آلودگی‌های زیست محیطی به طور جدی تولید مواد غذایی در جهان را به مخاطره انداخته‌ است.

به گفته‌ی فائو، روش‌های مرسوم و نادرست کشاورزی یکی از دلایل اصلی مصرف بی‌رویه و کمبود آب است. این روش‌ها در حال حاضر بیش از هفتاد درصد از منابع آب شیرین را به خود اختصاص می‌دهد. بنابراین بخش کشاورزی یکی از بخش‌های کلیدی برای دست یافتن به الگوی پایدار مصرف آب است. الگویی که در آن ضمن پاسخ دادن به تقاضای روز افزون برای مواد غذایی، منابع آبی نیز به درستی حفاظت شود.

به گفته‌ی خوزه گراتسیانو دا سیلوا، مدیرکل فائو، در نشست هفته جهانی آب در استکهلم، این سازمان چارچوبی جدید را برای مدیریت آب در بخش کشاورزی تدوین کرده است. این راهکارها بر چند اصل مهم تاکید می‌کند: نوسازی روش‌ها و وسایل آبیاری، ذخیره کردن آب باران، بازیافت و استفاده دوباره از آب و همچنین کنترل آلودگی آب.

خشکسالی سال ۲۰۱۰ که باعث بروز قحطی در شاخ آفریقا شد، جان هزاران نفر را گرفت و صدها هزار نفر دیگر را به کوچ اجباری واداشت. اکنون خشکسالی فعلی در آمریکا و همچنین منطقه «ساحل» در آفریقا نشان داده است که کشورهای در حال توسعه و کشورهای ثروتمند به یک اندازه در برابر خطر خشکسالی و عوارض ناشی از آن قرار دارند. از این رو سازمان‌های جهانی معتقدند اگر چاره‌ای بین‌المللی برای مهار این بحران و درست مصرف کردن آب اندیشیده نشود، جان انسان‌ها و همچنین اقتصاد و توسعه جوامع در معرض خطر جدی قرار خواهد گرفت.

در همین زمینه:

موج گرما امنیت مواد غذایی در جهان را به خطر انداخته است

تهران، برای اجلاس کشورهای عضو جنبش عدم تعهد مناسب نیست

Sat, 18 Aug 2012 01:44:52 +0000

ایالات متحده آمریکا، در پی اعلام جمهوری اسلامی مبنی بر حضور دبیرکل سازمان ملل در اجلاس رهبران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد در تهران، از انتخاب ایران به عنوان میزبان این اجلاس انتقاد کرد و از بان‌کی‌مون خواست در صورت حضور در تهران، نگرانی‌های جامعه جهانی را به ایران گوشزد کند.

روزهای نهم و دهم شهریور اجلاس رهبران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد و پیش از آن اجلاس کارشناسان و وزرای خارجه این کشورها در تهران برگزار می‌شود. به گفته مقام‌های ایرانی، بان کی‌مون، دبیر کل سازمان ملل متحد برای شرکت در اجلاس یادشده، عازم این کشور خواهد شد، اما سازمان ملل هنوز حضور وی در نشست تهران را به طور رسمی تائید نکرده است.

ویکتوریا نولند، سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده، پنجشنبه شب ۲۶ مرداد (۱۶ اوت) به خبرگزاری فرانسه گفته، برگزاری اجلاس رهبران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد در کشوری که «تعهدات بین‌المللی خود را نقض می‌کند»، بسیار «عجیب» است.

برپایه این گزارش، خانم نولند نگرانی‌های جامعه جهانی درباره برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی را با کشورهای شرکت‌کننده در این نشست و همچنین دبیرکل سازمان ملل متحد در میان گذاشته است.

خبرگزاری فارس ۱۴مردادماه از حضور بان کی مون در اجلاس رهبران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد در تهران خبر داده بود.

شانزدهمین اجلاس رهبران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد، از پنجم تا دهم شهریورماه امسال در تهران برگزار خواهد شد و گفته می‌شود برای ۱۳۸ کشور عضو اصلی و ناظر این جنبش، برای شرکت در این نشست دعوت‌نامه فرستاده شده است.

تهران پنج روز تعطیل خواهد شد

فرمانده نیروی انتظامی ایران از برقراری امنیت کامل برای برگزاری اجلاس رهبران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد در ایران خبر داده است.

ویکتوریا نولند، سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده، پنجشنبه شب ۲۶ مرداد (۱۶ اوت) به خبرگزاری فرانسه گفته برگزاری اجلاس عدم تعهد در کشوری که «تعهدات بین‌المللی خود را نقض می‌کند»، بسیار «عجیب» است. خانم نولند نگرانی‌های جامعه جهانی درباره برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی را با کشورهای شرکت‌کننده در این نشست و همچنین دبیرکل سازمان ملل متحد در میان گذاشته شده است.

اسماعیل احمدی مقدم،فرمانده نیروی انتظامی ایران روز چهارشنبه ۲۵ مرداد به خبرگزاری مهر گفت: "یکی از توطئه‌های دشمن بر علیه ایران نا امن نشان دادن ایران برای برگزاری اجلاس سران غیر متعهدها و اصرار بر شکست این اجلاس در ایران خواهد بود، اما امنیت کامل برای برگزاری این اجلاس در ایران برقرار شده و قطعاً دشمن در این نقشه‌چینی خود نیز با شکست روبه‌رو خواهد شد."

در پی برگزاری اجلاس رهبران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد در تهران، فرودگاه بین‌المللی مهرآباد به مدت دو روز و تمامی ادارات دولتی، مدارس، دانشگاه‌ها و بانک‌های شهر تهران به مدت پنج روز تعطیل خواهند شد.

عبدل‌الامیر عرفی، رئیس مركز سنجش وزارت آموزش و پرورش روز سه‌شنبه ۲۴ مرداد در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجویان ایران گفته بود: «با توجه به تعطیلی شهر تهران در روزهای هفتم تا یازدهم شهریور به دلیل میزبانی اجلاس سران كشورهای غیر متعهد، تمامی امتحانات داخلی و هماهنگ و نهایی در شهر تهران نیز در این روزها لغو شده و تمامی مدارس شهر تهران نیز تعطیل خواهند شد.»

ازسوی دیگر، پایگاه اطلاع‌رسانی دولت دهم، روز دوشنبه ۲۳ مرداد نوشت، برپایه مصوبه هیئت وزیران، به منظور ایجاد تسهیلات لازم برای برگزاری اجلاس سران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد، تمامی دستگاه‌های دولتی و نهادهای عمومی شهر تهران (به جز اورژانس و نهادهای امدادی) در روزهای سه شنبه هفتم، چهارشنبه هشتم، پنج شنبه نهم و شنبه یازدهم شهریورماه تعطیل هستند.

خبرگزاری دانشجویان ایران نیز به نقل از محمدرضا غفوری، رئیس شورای هماهنگی روابط عمومی بانک‌ها نوشت: «بانک‌های تهران در روزهای هفتم، هشتم و یازدهم شهریور ماه تعطیل هستند و تنها شعبه های کشیک این بانک‌ها فعال خواهند بود.»

افزون بر این، خبرگزاری کار ایران، به نقل از محمد خداکرمی، معاون هوانوردی و امور بین‌الملل سازمان هواپیمایی ایران نوشت: «فرودگاه بین‌المللی مهرآباد در روزهای چهارشنبه هشتم و جمعه دهم شهریور ماه جاری از ساعت۱۲تا ساعت۲۴ تعطیل و تنها پذیرای پروازهای مرتبط با اجلاس عدم تعهد خواهد بود.»

تعطیلات اداری سال ٩١ به ١٣٣ روز رسید

به گزارش خبرگزاری مهر، دانشگاه تهران در اطلاعیه ای اعلام کرده با توجه به برگزاری اجلاس رهبران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد، در شهر تهران تمامی دانشگاه‌ها و ادارات از ششم تا یازدهم شهریور سال جاری تعطیل خواهد بود.

اگرچه براساس تقویم تنها ٢١روز تعطیل رسمی در سال جاری وجود دارد، اما تعطیلات كاری به حدود١٣٠روزمی‌رسد كه این میزان با درنظرگرفتن روزهای بین تعطیلی به دست می‌آید. حالا بااین پنج روز تعطیلی كه تنها دو روزش تعطیلی رسمی است، تعداد تعطیلات اداریسال ٩١ به ١٣٣ روز خواهد رسید.

این درحالی است که اسدالله عسگراولادی، عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران، بیستم مردادماه سال جاری در واکنش به تعطیلی چند روزه در تهران گفت: «در لندن با وجود برگزاری المپیک هیچ روزی را تعطیل اعلام نکردند.»

وی با بیان اینکه «دولت برپایه ماده ٢٦ قانون بهبود محیط کسب و کار، حق اعلام تعطیلات رسمی در چنین شرایطی را ندارد»، گفته بود: «کمیسیون کسب و کار اتاق تهران خواستار تجدید نظر در مورد تعطیلی پیش روی تهران است.»

۲۲مردادماه سال جاری نیز روزنامه شرق در گزارشی ضمن محاسبه زیان وارد شده بر تولید ناخالص ملی ایران در تعطیلی پنج روزه تهران به مناسبت برگزاری اجلاس رهبران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد نوشت: «هر روز تعطیلی معادل ۱۴۲۸ میلیارد تومان به اقتصاد ایران ضرر می‌زند.»

در همان روز، تارنمای فرارو نیز نوشت، اگرچه براساس تقویم تنها ٢١روز تعطیل رسمی در سال جاری وجود دارد، اما تعطیلات كاری به حدود١٣٠روزمی‌رسد كه این میزان با درنظرگرفتن روزهای بین تعطیلی به دست می‌آید. حالا بااین پنج روز تعطیلی كه تنها دو روزش تعطیلی رسمی است، تعداد تعطیلات اداری سال ٩١ به ١٣٣ روز خواهد رسید.

روزنامه تهران ٢١ مردادماه سال جاری نوشت فعالان بورس تهران با تعطیلی چندروزه در این شهر مخالفت کرده و گفته‌اند با تعطیلی پنج روزه تهران بورس‌ها هم تعطیل می‌شوند. در شرایطی که شاخص‌ها سیر نزولی دارند این امر می‌تواند به ضرر بورس کشور باشد.

نشست "ریو ۲۰+" در میان موج انتقادها

nikfar — Thu, 21 Jun 2012 15:50:17 +0000

بیژن روحانی

بیژن روحانی − بزرگترین نشست جهانی سازمان ملل در مورد مسائل زیست محیطی در حالی در جریان است که اختلاف نظرهای فراوانی در مورد اهداف و عملکرد آن بروز کرده است. نشست جهانی ریو۲۰+ از روز چهارشنبه این هفته کار خود را در شهر ریو دو ژانیرو در برزیل آغاز کرد و در طول سه روز بحث‌های نفس‌گیر قرار است به مسائل مهمی از جمله کاهش فقر، توسعه پایدار و اقتصاد سبز بپردازد.

روسای جمهور ایران، فرانسه، روسیه و نخست وزیران چین، اسپانیا، استرالیا و هند و وزیر امورخارجه آمریکا به همراه وزیران و مقامات بلند‌پایه از بیش یک صد کشور جهان در این نشست شرکت کرده‌اند. از این نشست به عنوان بزرگترین کنفرانسی که تاکنون سازمان ملل برگزار کرده نام برده می‌شود. به اعتقاد برگزارکنندگان ریو۲۰+، این نشست فرصتی است که تنها در هر نسل ممکن است یک بار اتفاق بیفتد و کشورهای جهان باید از آن برای دست‌یابی به توافقی بین‌المللی جهت حفظ محیط زیست زمین و حرکت به سمت کاهش فقر در چارچوب توسعه پایدار استفاده کنند. ریو۲۰+، بیست سال پس از یک نشست جهانی مهم با نام «نشست زمین» که مکان آن نیز در ریو دو ژانیرو بوده است، برگزار می‌شود.

سندی ضعیف یا فراگیر؟

اما توافقنامه‌ای که باید در انتهای این نشست به امضای کشورهای شرکت کننده برسد بسیار بحث برانگیز شده است. مذاکرات فشرده‌ای از مدت‌ها پیش برای تهیه این متن بین هیئت‌های کارشناسی کشورها در جریان بوده است. اما پیش‌نویس این توافقنامه که در روزهای گذشته توسط برزیل منتشر شد مورد مخالفت بسیاری از جمله تعدادی ازکشورها و همچنین سازمان‌ها ونهادهای مستقل و غیردولتی قرار گرفت. حتا برخی پا را فراتر گذاشته و نام این نشست را از «ریو به اضافه‌ی بیست» به «ریو منهای بیست» تغییر داده‌اند تا به ناکارآمدی این نشست اشاره کنند. از سوی دیگر، هستند کسانی که می‌گویند گرچه این توافقنامه ضعیف است، اما از آ‌جا که مورد قبول اکثر کشورهاست، حداقل می‌تواند زمینه‌ای را برای همکاری‌های جهانی فراهم ‌کند.

در روز آغاز به کار ریو۲۰+، بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل متحد، از اهداف این نشست دفاع کرد و در مورد توافقنامه نیز گفت که اگر کشورها نخواهند به مفاد آن عمل کنند، در حد یک تکه کاغذ باقی می‌ماند. او از سران کشورها خواسته است متعهد شوند سیاست‌های داخلی خود را بر مبنای دست‌یافتن به اهداف توسعه پایدار تنظیم کنند. او همچنین گفته‌است مذاکرات انجام شده پیش از برگزاری نشست اصلی برای دستیابی به یک متن مورد توافق، بسیار سخت و دشوار بوده است و در عمل دست یافتن به توافقنامه‌ای محکم‌تر و آرمانی‌تر غیر ممکن بود.

مخالفان چه می‌گویند؟

مخالفان این توافقنامه را طیف وسیعی از سازمان‌ها و نهادهای غیردولتی مدافع محیط زیست مانند سازمان صلح سبز، موسسه امدادرسانی آکسفام، سازمان دوست‌داران زمین و صندوق جهانی طبیعت تشکیل می‌دهند.

برزیل که میزبانی این نشست را برعهده دارد، در متن توافقنامه تغییرات زیادی اعمال کرده تا بتواند به گفته‌ی خود دست‌یابی به اجماع جهانی را بر سر آن امکان‌پذیر سازد. از همین رو بسیاری از موارد از جمله زبان سختگیرانه و تعهدات فراوان، و یا نحوه‌ی نظارت بر اجرا، جدول‌های زمان‌بندی، آمار و ارقام و موارد دیگر یا تعدیل شده‌ و یا به طور کلی از متن این سند حذف شده‌ا‌ند تا به این وسیله دل بسیاری از کشورها به دست آید و آنها امضای خود را برپای این سند بنشانند. به گفته‌ی مقامات برزیلی دست‌یابی به یک توافق، هرچند با ایرادات فراوان، بهتر از شکست در مذاکرات است.

فقر روز افزون، نابودی منابع حیاتی کره زمین، افزایش جمعیت و توسعه ناپایدار امروز گریبان تمام جوامع بشری از کشورهای فقیر گرفته تا جوامع در حال توسعه و ثروتمند را به شکل‌های گوناگون گرفته است. باید دید آیا اجتماع تمام کشورهای جهان به ابتکار سازمان ملل می‌تواند راه حلی بیابد که ضمن مبارزه با فقر، محیط زیست و طبیعت کره زمین نیز برای نسل‌های بعدی پایدار باقی بماند؟

اما این تغییرات به هیچ وجه مورد قبول سازمان‌ها و نهادهای غیردولتی نیست. از سوی دیگر اتحادیه اروپا نیز حمایت مالی خود را از برخی سیاست‌های اجرایی این توافقنامه پس گرفته و همچنین چین و چند اقتصاد بزرگ و در حال رشد دیگر نیز چندان تمایلی به انجام سیاست‌های سختگیرانه زیست محیطی ندارند، زیرا ممکن است مانع از پیشرفت‌های بیشتر اقتصادی آن‌ها شود.

در این میان سازمان جهانی صلح سبز نقش پررنگی در مخالفت با این موافقتنامه دارد. این سازمان اعلام کرده است به شدت از این‌که مسائل مربوط به حفاظت از اقیانوس‌‌ها به طور کم‌رنگی مورد توجه قرار گرفته خشمگین است. به گفته‌ای این سازمان غیردولتی و جهانی کشورهایی مانند ونزوئلا، آمریکا، کانادا و روسیه مسبب متوقف شدن بحث‌های جدی در مورد وضعیت اقیانوس‌ها بوده‌اند. به گفته‌ی آقای کومی نایدو، مدیر اجرایی سازمان صلح سبز، دو کشور ونزوئلا و آمریکا که به ظاهر سیاست‌هایی مخالف یکدیگر دارند بر سر متوقف کردن بحث‌ در مورد اقیانوس‌ها در یک جبهه با یکدیگر قرار گرفته‌اند.

اما این تنها مساله اقیانوس‌ها نیست که در متن توافقنامه به طور کم‌رنگی به آن اشاره شده است، بلکه بسیاری از موارد دیگر نیز به گفته‌ای سازمان‌های غیردولتی و حتا برخی کشورهای جهان مشمول چنین رویکردی است. منتقدان می‌گویند در این توافقنامه به طور مدام از مشکلات پیش روی محیط زیست جهان، فقر و روش‌های ناپایدار توسعه بحث شده است اما راه حلی جدی برای مقابله با آن ارائه نشده است. با وجود مشکلات فراوان در دنیای امروز و در حالی‌که اکثریت به وجود این مشکلات آگاه هستند، تنها نام بردن از مشکلات و ردیف کردن آن‌ها در کنار یکدیگر دردی از کسی دوا نخواهد کرد.

سازمان صلح سبز به زبان به کار گرفته شده در این توافقنامه نیز اعتراض دارد. به عنوان مثال این سازمان می‌گوید وقتی در یک سند سازمان ملل از «اقدام داوطلبانه کشورها» صحبت به میان می آید به معنی آن است که کسی قرار نیست آن را جدی بگیرد یا اجرا کند. و یا مثلا از حق کارگران برای تحصیل نام برده شده است که این برای سندی که ادعا می کند قرار است بسیار بلندپروازنه و پیشرو باشد، خیلی ناچیز است. یا به عنوان مثالی دیگر، در این متن و از زبان کشورهای امضا کننده بیش از پنجاه بار عبارت «ترغیب یا تشویق می‌کنیم» تکرار شده در حالی که عبارت «ما انجام خواهیم داد» تنها پنج بار در متن آمده است. و یا کلمه‌ی «حمایت» حدود صد بار تکرار شده اما در برابرآن لفظ «باید» تنها یک بار در متن قید شده است. منتقدان این جمله‌بندی‌ها و زبان به کار گرفته شده را نشانه‌ای از یک متن و توافقنامه‌ای ضعیف و ناکارآمد قلمداد می‌کنند.

اما با این‌حال دست‌آوردهای مثبتی نیز در کار بوده است. به عنوان مثال تعدادی از بانک‌های بزرگ جهانی متعهد شده‌اند برای توسعه حمل ونقل عمومی و به منظور کاهش میزان گازهای گلخانه‌ای ۱۷۵ میلیارد دلار در کشورهای در حال توسعه سرمایه‌گذاری کنند.

فقر روز افزون، نابودی منابع حیاتی کره زمین، افزایش جمعیت و توسعه ناپایدار امروز گریبان تمام جوامع بشری از کشورهای فقیر گرفته تا جوامع در حال توسعه و ثروتمند را به شکل‌های گوناگون گرفته است. باید دید آیا اجتماع تمام کشورهای جهان به ابتکار سازمان ملل می‌تواند راه حلی بیابد که ضمن مبارزه با فقر، محیط زیست و طبیعت کره زمین نیز برای نسل‌های بعدی پایدار باقی بماند؟

در همین زمینه:

هشدار صد موسسه علمی به رهبران جهان

بحث‌های داغ پیش روی نشست ریو۲۰+

نشست ریو برای اقتصاد سبز و پایدار

آغاز کنفرانس ریو۲۰+ با حضور رهبران کشورهای جهان

دخالت سازمان ملل متحد بر سرنوشت اردوگاه اشرف

Mon, 12 Dec 2011 01:21:35 +0000

گفت و گو با محمد رضا روحانی

ایرج ادیب زاده

در حالی که مهلت باقیمانده‌ی دولت عراق برای تخلیه "اردوگاه اشرف" از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران ؛ کمتر از سه هفته‌ دیگر به پایان می‌رسد، به گزارش آسوشیتدپرس سازمان ملل متحد خواستار به عقب انداختن این مهلت تعیین شده تا پایان سال میلادی در مورد کمپ مخالفان ایرانی شده است.

فراخوان سازمان ملل به عراق پس از جلسه‌ی شورای امنیت بود که "به ما وقت دهید، به ما فضای کار دهید، تا بتوانیم یک راه حل انسان دوستانه را محقق کنیم."

مارتین کوبلر فرستاده‌ی سازمان ملل به عراق پس از اجلاس شورای امنیت به خبرنگاران گفت که مقام‌های سازمان ملل در حال کار روی یک راه‌حل برای مسئله‌ی "اشرف" هستند و افزود: "ما نمی‌توانیم این کار را در زمان باقیمانده انجام دهیم." فرستاده‌ی سازمان ملل به عراق ؛ همچنین سایر کشورها را تشویق کرد که ساکنان اردوگاه اشرف را بپذیرند.

مارتین کوبلر هشدار داد اگر راه حل مسالمت‌آمیز برای این مشکل پیدا نشود، خطر رویارویی و خشونت بسیار جدی است. نماینده‌ی سازمان ملل متحد در عراق تأکید کرد که " هیچ یک از ساکنان اردوگاه اشرف نباید برخلاف میل‌شان به ایران فرستاده شوند."

خبرگزاری فرانسه در گزارشی نوشته است: "دولت عراق تعطیلی اردوگاه اشرف را با حق حاکمیت و استقلال خود مرتبط می‌داند."

با محمدرضا روحانی وکیل دادگستری و مسئول امور ملیت‌ها در شورای ملی مقاومت ایران، در همین مورد تماس گرفتم.

دخالت سازمان ملل در وضعیت دشواری که ساکنان اردوگاه اشرف در عراق در حال حاضر دارند، چه تاثیری دارد؟

باید بگویم که در حال حاضر تنها مرجع تظلم، [سازمان] ملل متحد است. برای این که اشخاصی که فعلاً بر دستگاه حکومتی عراق تکیه زده‌اند، تاکنون مرتکب جرایم و جنایتی علیه پناهندگان ایرانی ساکنان شهر اشرف که اعضای سازمان مجاهدین خلق هستند، شده‌اند. این افراد تنها به صفت اعضای سازمان مجاهدین خلق شناخته نمی‌شوند. برای این‌که اولاً پناهنده‌اند، ثانیاً ایرانی‌اند.

[از نظر ما ] حکومت عراق حکومتی دست‌نشانده است. اگر کسی تردیدی در این زمینه دارد مراجعه کند به خاطرات آیت‌اله حسینعلی منتظری که همین خارج از کشور هم چاپ شده است . در این کتاب مهدی هاشمی به او گزارش می‌دهد که: " ما آمده‌ایم، سید محمد باقر حکیم، حجت‌الاسلام سید محمود هاشمی (که هشت سال در ایران رئیس قوه قضاییه بود ) حجت‌الاسلام محمد تقی مدرسی، حجت‌الاسلام آقای شیخ مهدی آصفی را جمع کردیم و تشکیل مجلس اعلاء داده‌ایم. بعد هم یک لشگر درست کردیم از نیروهای آیت‌اله سعید صدر حزب‌الدعوه ملتزم العمل وآقای حکیم." این‌ها عین جملاتی‌ است که سید مهدی هاشمی سال ۵۹ به منتظری گزارش می‌دهد و برای خمینی هم ارسال می‌شود.

[به باور من ] مالکی عضو دستگاهی است که این دستگاه را سید مهدی هاشمی در نهضت‌های آزادی‌بخش درست کرده و حالا به‌عنوان نخست‌وزیر آن کشور نیروهای نظامی را [به کمپ اشرف] فرستاده است. آنها دو بار حمله کردند و حدود پنجاه نفر را کشتند و هزار نفر را مجروح کردند. به همین دلیل سازمان مجاهدین خلق در دادگاه مادرید علیه ایشان شکایت کرد. اتهام وی جنایت علیه بشریت بود که به همین دلیل دادگاه دستور احضارش را صادر کرد، ولی اجرای این دستور، بعد از این که دوره‌ی نخست وزیری‌شان تمام شد، انجام خواهد شد. چون الان مصونیت دارند.

اشخاصی که فعلاً بر دستگاه حکومتی عراق تکیه زده‌اند، تاکنون مرتکب جرایم و جنایتی علیه پناهندگان ایرانی ساکنان کمپ اشرف شده‌اند

چنین شخصی که مقررات بین‌المللی را رعایت نمی‌کند، اخیراً چون ناگزیر است برای انجام برخی فعالیت‌های سیاسی به آمریکا برود، در روزنامه واشنگتن پست مطلبی نوشته مبنی بر این‌که ما می‌خواهیم با رعایت حقوق بشر با همکاری سازمان ملل متحد مشکلات اینجا را حل کنیم.

خیلی‌ها از ما انتقاد می‌کنند که چرا شما با بدبینی نگاه می‌کنید؟ دلیلش این است که درحالی‌که [آقای مالکی] این مطلب را نوشته و هم‌زمان که من و شما داریم باهم صحبت می‌کنیم، سیصد بلندگو گذاشته‌اند دور این شهر که از صبح تا شب ناسزا و نعره پخش می کند. یک شکنجه‌گاه تاریخی درست کرده‌اند در مقابل چشمان [سازمان] ملل متحد!

بنابراین تنها مرجعی که باقی می‌ماند برای تظلم ؛ سازمان ملل متحد است. هیچ جای دیگری هم وجود ندارد. دلیل این شرایط هم خلف وعده‌ی آمریکایی‌هاست. آمریکایی‌ها با این‌ها – ساکنان شهر اشرف - قرارداد داشتند.

با تک تک این‌ها قرارداد داشتند که حقوق و آزادی‌هایشان را محافظت کنند. ولی بعد گفتند که ما این تعهدات را به دولت عراق منتقل کردیم. در حقوق بین المللی پناهندگان نوشته شده که اگر چنین اتفاقی افتاد و دولتی که جانشین دولت قبلی شد، نتواند وظایفش را انجام دهد یا نخواهد وظایفش را انجام دهد، این انتقال اعتبار ندارد و دولت اصلی باید برگردد و تعهداتش را انجام دهد.

آمریکایی‌ها نمی‌خواهند این کار را بکنند. برای این که این محافظه کاری مربوط به منافع خودشان است و در عین حال هم تلاش می‌کنند که خودشان را از این مسئولیت جدا کنند. پس سازمان ملل متحد تنها مرجعی است که برای این پناهندگان باقی‌ مانده. چون این تنها تجاوز به حقوق اشرفی‌ها نیست. این تجاوز به حقوق ۵۰ میلیون پناهنده و پناهجو و آواره و بی‌وطن است که در سراسر جهان هستند و دیروز هم کنفرانس بین‌المللی مهمی بوده برای رسیدگی به شرایط بی‌وطن‌ها.

همان‌طور که شما اشاره کردید، دیروز روز رسیدگی به وضعیت پناهندگان در ژنو مقر سازمان ملل بود. خود شما حقوقدان هستید، این که دولت عراق گفته حق حاکمیت استقلال خودش را با این مسئله مرتبط می‌داند، چه قدر واقعیت دارد؟

در فلسفه‌ی مسئله‌ی حاکمیت، ابتدا باید برگردیم به تاریخ این کلمه. این کلمه‌ی حاکمیت که درباره‌ی آن صحبت می‌کنیم، تاریخ و سابقه‌ای دارد و مربوط است به سیصد چهارصد سال پیش. در قرارداد وستفالی، در ۱۶۴۸،- دعواهای پروتستان‌ها و کاتولیک‌ها- به یک سرانجامی رسید که بنا برعدم مداخله دولتها شد. . امروز در حقوق بین المللی، اصلی وجود دارد به نام devoir d’ingérence تکلیف مداخله.

البته این که می‌گویم امروز، تنها مربوط به امروز نیست و شاید مربوط به صد و صدوپنجاه سال پیش است. وقتی که یونانی‌ها و عثمانی‌ها می‌جنگیدند، لشگرهای اروپا رفتند آنجا برای این که جلوی این تجاوزات را بگیرند. همین الان که من و شما داریم صحبت می‌کنیم، پرونده‌ای هست در دادگاه لاهه، (منظورم از دادگاه لاهه دادگاه بین‌المللی لاهه نیست، دادگاه داخلی است) که مردم صربستان شکایت کرده‌اند که ارتش هلند آنجا ایستاده بود که یوگسلاوها آمدند و [برخی از] ما را کشتند. همان کشتار معروف صربها که همه تا حدودی با آن آشنا هستیم.

دادگاه هلند ارتش آن کشور را به دلیل عدم مداخله، به دلیل رعایت حاکمیت دولت حاکم در آنجا ؛ محکوم و مسئول شناخته است. این مفهوم مداخله ؛ مفاهیمی خیلی دور است از تفکر و تعقل سیاسی قرن بیست و یکم. امروز هر اتفاقی در هر جای جهان بیافتد، به من و شما و دیگران مربوط است. نمی‌شود گفت که در سوریه دولت آدم می‌کشد، حق دارد. در لیبی آدم می‌کشد، حق دارد.

حالا این فرد [نخست وزیر عراق] با نیروهای مسلح‌اش رفته پناهندگان ایرانی را که عضو سازمان مجاهدین خلق ایران هم هستند، با چوب، اتومبیل‌های زرهی، تفنگ و تیر و تبر کشته است. پنجاه نفر را کشته و هزار نفر را مجروح کرده. فرق او با حافظ [بشار] اسد ، عبداله صالح ، مبارک یا قذافی چیست، وقتی صحبت از حاکمیت می کند؟

چرا [سازمان] ملل متحد در مسائل مربوط به حقوق بشر دخالت می‌کند؟ برای این که مسئله‌ی حق حیات، یک امر حقوقی شناخته‌شده است و [سازمان] ملل متحد ناگزیر است که دخالت کند. مسئله‌ی حاکمیت معنایش در قرن بیست و یکم فقط و فقط با رعایت حقوق بین‌الملل انسانی امکان‌پذیر است.

همه‌مان دیده‌ایم که چه اتفاقاتی افتاده و چه گونه نیروهای مختلف نظامی کشورهای گوناگون حق حاکمیت آقای قذافی را از بین بردند و الان هم در تلاشند که حق حاکمیت اسد را از بین ببرند. اسنادی که علیه مالکی وجود دارد، کم نیست. او قصد دارد به آمریکا برود. دارد برای خودش موقعیت درست می‌کند، برای این که کنگره‌ و سنا و دولت آمریکا [از او خواهند پرسید که ]چرا آدم می‌کشند آنجا و چرا حقوق مردم را رعایت نمی‌کنند.

او پیش از رفتن به امریکا، یک مقاله نوشته در واشنگتن پست ، [مبنی بر این]که ما با رعایت حقوق بشر این مشکل را حل و فصل خواهیم کرد به شکل مسالمت‌آمیز. در حالی‌که همین زمانی که او این حرف را می‌زند، سیصد بلندگو [در اطراف شهر اشرف گذاشته‌اند که باعث ] شکنجه‌ هموطنان‌ ما است.

آقای روحانی آخرین خبرها و آخرین رویدادها ، بعد از این که شورای امنیت، در این مورد دخالت کرده، چیست؟

چهل پارلمان در سراسر جهان و چهار هزار پارلمانتر، یک و نیم میلیون عراقی و احزاب بزرگ کشور عراق همه منتظر [نتیجه کار] هستند و اگر من بخواهم همه این‌ها را برای شما بگویم، مثنوی هفتاد من کاغذ شود.

ولی خواهش من از همه ایرانی‌ها و از همه آزادی‌خواهان سراسر جهان و به‌ویژه ایرانی‌ها این است که اختلافات سیاسی‌شان را در این لحظات حساس تاریخی کنار بگذارند و به این امر بپردازند که حق حیات به موجب اعلامیه جهانی حقوق بشر مال همه است. [ساکنان اشرف] هر روز با آزار و محدودیت در تهیه مواد غذایی، دارو، سوخت و آب مواجهند.

تنها یک راه وجود دارد؛ فشار از طریق افکارعمومی. فرصتی هم باقی نمانده است. آقای مالکی به آمریکا خواهد رفت، دو روز دیگر روز اعلامیه‌ جهانی حقوق بشر است. من از این فرصت توسط شما از همه هموطنانم استمداد می‌کنم، به‌خصوص آنهایی که با مجاهدین، با شورای ملی مقاومت اختلاف دارند... برای این که حق، تنها مال آنهایی نیست که دوست ما هستند. حق زمانی معنا پیدا می‌کند که نسبت به دشمنان هم رعایت شود.

درخواست من مجددا از همه هموطنان و به‌خصوص روزنامه‌نگاران این است که فریاد اعتراض‌شان را بلند کنند، آگاه باشند که بزودی ما متأسفانه تا جایی که می‌دانیم و می‌بینیم با یک فاجعه و با یک قتل عام جدیدی روبه‌رو خواهیم شد.

حکومت ایران و بازی باخت

arezoo — Fri, 24 Jun 2011 18:42:33 +0000

ایرج ادیب زاده

کمتر از یک‌هفته پس از معرفی گزارشگر ویژه‌ حقوق بشر سازمان ملل برای ایران، مقام‌های این کشور واکنش‌های تندی نسبت به این انتخاب نشان داده‌اند.

احمد شهید وزیر امور خارجه پیشین مالدیو، روز جمعه ۲۶ خرداد ۱۳۹۰ (۱۷ ژوئن ۲۰۱۱) به‌عنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران برگزیده شد.

علی‌اکبر صالحی، وزیر امور خارجه ایران در این زمینه گفت: «حقوق بشر به ابزار سیاسی مبدل شده است.»
صادق لاریجانی، رئیس قوه قضاییه نیز گفت: «سیاست ایران پذیرش گزارشگر ویژه‌ حقوق بشر نیست.» شماری از نمایندگان مجلس نیز همین گفته لاریجانی را تکرار کرده‌اند.

یک مقام نظامی جمهوری اسلامی سرتیپ پاسدار مسعود جزایری نیز گفته است که لازم است «گزارشگر شورای حقوق بشر سازمان ملل به‌جای ایران راهی آمریکا شود».

به توصیف این مقام سپاه پاسداران در آمریکا، «ده‌ها زندان غیر قانونی، شکنجه، آزار و اذیت شهروندان و تبعیض نژادی دیده می‌شود».

نپذیرفتن گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل چه پیامدی برای جمهوری اسلامی خواهد داشت؟

این پرسشی‌ست که با حسین علیزاده، معاون و کاردار پیشین سفارت ایران در هلسینکی در میان گذاشته‌ام که در سپتامبر ۲۰۱۰ در اعتراض به سرکوب معترضان در ایران از سمت خود استعفا داده است.

حسین علیزاده: اگر جمهوری اسلامی به شورای حقوق بشر پاسخ منفی بدهد که جایگزین کمیسیون حقوق بشر شده و به جایگاه ویژه‌‌ای در سازمان ملل تبدیل شده است، این پیش‌بینی و این تمهیدات در مقدرات و توانایی‌های شورای حقوق بشر قرار می‌گیرد که موضوع را به شورای امنیت سازمان ملل منتقل کند. توجه داشته باشید شورای امنیت سازمان ملل متحد عالی‌ترین نهادی است که بر اساس فصل ششم یا هفتم منشور می‌تواند مداخلاتی را در خصوص کشوری که ناقض صلح و امنیت بین‌المللی باشد به‌عمل آورد. از تهدید گرفته تا اقدام نظامی. در صورتی که به تناسب گزارشی که گزارشگر ویژه خواهد فرستاد، اگر اوضاع و وخامت وضعیت حقوق بشر در کشور آن چنان بالا باشد که گزارشگر تشخیص دهد و به شورای امنیت منعکس کند، می‌توان پیش‌بینی کرد که شورای امنیت هم مداخله کند و به تناسب نوع گزارشی که دریافت کرده است، اقدامات تنبیهی را به‌عمل آورد که مسلماً در این مقطع ما نمی‌توانیم در خصوص آن صحبت کنیم.

مهم این است که نه تنها جمهوری اسلامی از مجمع عمومی تا به‌حال توبیخ گرفته، نه تنها از اتحادیه اروپا یا آمریکا توبیخ دریافت کرده، نه تنها تا به‌حال دبیرکل گزارش‌های متعددی علیه جمهوری اسلامی به سازمان ملل ارائه داده است و نه تنها نمایندگان پیشین آقایان گالیندوپل و کاپیتورن گزارش‌های تند و تیزی علیه نقض حقوق بشر در ایران منعکس کرده‌اند، بلکه علاوه بر این‌ها توبیخی را هم از طرف شورای امنیت دریافت خواهد کرد که مسلما بر پرونده جمهوری اسلامی خواهد افزود.

شما به نقض حقوق بشر در ایران اشاره کردید. در حال حاضر ۱۲ زندانی سیاسی در زندان اوین به اعتصاب غذای نامحدود دست زده‌اند که حال برخی آن‌ها وخیم گزارش شده است و دو تن از آن‌ها به درمانگاه اوین منتقل شده‌اند. گزارشگر ویژه به نظر شما از همین حالا می‌تواند نظارت خودش را به وضعیت این زندانیان سیاسی نشان دهد؟

کار گزارشگر ویژه از فردای روزی که اسم ایشان اعلام شد، آغاز شده است. البته به تناسب سرعتی که ایشان در کار خود خواهد داشت که ما فعلاً خبری نداریم، اما ایشان از فردای همان روز می‌تواند تماس‌های خود را با جمهوری اسلامی برقرار کند و نه تنها با جمهوری اسلامی، بلکه با هرکدام از قربانیان.

مسلماً تا مکانیسمی را برای برقراری ارتباط با طرفین منازعه‌، قربانیان و جمهوری اسلامی، برقرار کند، کمی زمان می‌برد. در خصوص این ۱۲ نفر اما مسلما گزارشگر می‌تواند از هم‌اکنون به‌عنوان یک نمونه بسیار حاد که جامعه‌ ایران را ملتهب کرده و دست‌کم در اثر اعتصاب غذا یک‌نفر از آنان، آقای هدی صابر، به رحمت ایزدی پیوسته این احتمال را در نظر داشته باشد که این ۱۲ نفر هم ممکن است در اثر بی‌مبالاتی‌های جمهوری اسلامی در زندان‌های مخوف جمهوری اسلامی به سرنوشت مشابه دچار شوند. مسلماً این یکی از نمونه‌هایی‌ست که ایشان می‌تواند همین الان در آن مداخله کند. ولی برای دیدن و بازدید و صحبت با آنان، موضوع طبیعتاً برمی‌گردد به دریافت ویزا و سفر به تهران که البته زمان‌بر است.

حسین علیزاده: اگر جمهوری اسلامی به مفاد اعلامیه حقوق بشر و یا به پیمان‌های دیگر معترض است، باید رسماً اعتراض و خروج خود را از آن پیمان‌نامه اعلام کند و در صورت عدم اعلام خروج همچنان آن الزام‌ها و تعهدات برعهده آن کشور هست. چون کسی نمی‌پذیرد که امضای شما پای قراردادی باشد، اعتراضی هم به آن نکرده باشید و از طرفی هم در عمل به اجرای مفاد پیمان‌نامه گردن ننهید.

شما دیپلمات هستید. ایران پیمان‌نامه‌های بین‌المللی، ازجمله اعلامیه حقوق بشر و کنوانسیون‌های آن را، امضا کرده است. پذیرش یا نپذیرفتن گزارشگر ویژه به این تعهدات لطمه می‌زند؟

تصحیح کنم که من دیپلمات بودم. امیدوارم که عنوان دیپلمات جنبش سبز ایران به من اطلاق شود و مورد پذیرش ملت عزیز باشد. در خصوص تعهدات و پیمان‌نامه‌هایی که جمهوری اسلامی به آن متعهد است، چه گزارشگر ویژه‌ای وجود داشته باشد چه نداشته باشد، نفس امضا کردن معاهده‌ای الزام‌آور برای کشور امضاکننده خواهد بود. حتی برخی بهانه‌ها که گرفته می‌شود، این که امضای کشور ایران پای اعلامیه جهانی حقوق بشر در زمان پیش از جمهوری اسلامی در رژیم پیشین اتفاق افتاده و بنابراین برای ما الزا‌م‌آور نیست، سخنی به‌غایت گزاف و بیهوده است.

به دلیل این که در حقوق بین‌الملل در اصلی که تحت عنوان «اصل جانشینی» از آن نام برده می‌شود، رژیمی که به هر دلیل جانشین رژیم پیش از خودش می‌شود، این که انقلابی صورت گرفته باشد یا از طریق دموکراتیک باشد یا به هر دلیل دیگر، باید ملتزم و متعهد به تمامی التزامات دولت پیشین باشد. مگر آن که به صلاحدید خود بخواهد از آن کنوانسیون و از آن معاهده و پیمان خارج شود که در چنین صورتی اگر جمهوری اسلامی به مفاد اعلامیه حقوق بشر و یا به پیمان‌های دیگر معترض است، باید رسماً اعتراض و خروج خود را از آن پیمان‌نامه اعلام کند و در صورت عدم اعلام خروج همچنان آن الزام‌ها و تعهدات برعهده آن کشور هست. چون کسی نمی‌پذیرد که امضای شما پای قراردادی باشد، اعتراضی هم به آن نکرده باشید و از طرفی هم در عمل به اجرای مفاد پیمان‌نامه گردن ننهید. پس در اصل جانشینی همچنان کلیه معاهداتی که امضای جمهوری اسلامی پای آن هست، برای جمهوری اسلامی تعهدآور است.

پرسش پایانی‌ام این است: می‌دانیم تعیین گزارشگر حقوق بشر به گرفتاری‌های دیگر کنونی جمهوری اسلامی اضافه می‌کند؛ یعنی اوج‌گیری جنبش سبز و اعتراض‌ها، بالا گرفتن اختلاف‌های درونی حکومت، بحران اقتصادی، انزوای بین‌المللی، تنش با کشورهای همسایه و با بسیاری از کشورهای جهان. شما در هر دو صورت پذیرفتن یا نپذیرفتن را به چه صورت ارزیابی می‌کنید؟

حسین علیزاده: جمهوری اسلامی که خود را قربانی نقض حقوق بشر می‌داند، خود را قربانی تروریسم می‌داند، به گفته رئیس دولتش آزادترین کشور دنیاست، همه حق اظهار نظر دارند و ... دیگر ادعاهای واهی از این دست، بهترین فرصت را در اختیار دارد که گزارشگر را بپذیرد و در برابر چشمان او نشان دهد که وضعیت حقوق بشر در ایران در بهترین وضعیت است و گزارشگر هم آن را در جهان منعکس کند.

پاسخ این را من طی مقاله‌ای تحت عنوان «تعیین گزارشگر ویژه و بازی دو سر باخت جمهوری اسلامی» در مقاله‌ای نوشتم و منتشر کردم. دقیقاً به همین نکته اشاره کرده بودم که اینک جمهوری اسلامی در برابر دو گزینه قرار گرفته است. یا گزارشگر ویژه را بپذیرد یا نپذیرد. با توجه به وسعت ارتباطاتی که اینک در عرصه جهانی به دلیل اینترنت و ارتباطات جمعی به‌وجود آمده است، نپذیرفتن گزارشگر ویژه هیچ معنایی نخواهد داشت، جز این که کشور مورد تحقیق در موضع انفعالی قرار گرفته است و همان طور که گفتم، آن را که حساب پاک است، از محاسبه چه باک است.

بنابراین جمهوری اسلامی که خود را قربانی نقض حقوق بشر می‌داند، خود را قربانی تروریسم می‌داند، به گفته رئیس دولتش آزادترین کشور دنیاست، همه حق اظهار نظر دارند و ... دیگر ادعاهای واهی از این دست، بهترین فرصت را در اختیار دارد که گزارشگر را بپذیرد و در برابر چشمان او نشان دهد که وضعیت حقوق بشر در ایران در بهترین وضعیت است و گزارشگر هم آن را در جهان منعکس کند.

من اما می‌خواهم علت انفعال جمهوری اسلامی را توضیح دهم که بازمی‌گردد به آخرین گزارشی که آقای گالیندوپل در دوران خود، یعنی ده‌سال پیش از ایران به سازمان ملل منعکس کرده بود. ایشان پس از این که آخرین دیدار را از تهران داشت و گزارشش را منعکس کرد که گزارش تند و تیزی هم بود، دیگر برای سفر مجدد به ایران ویزایی دریافت نکرد. متأسفانه در آن زمان دوره مأموریت ایشان هم خاتمه پیدا کرد و مسئله تعیین گزارشگر مسکوت ماند تا حال حاضر.

در آن زمان آقای گالیندوپل و گزارشگر پیش از ایشان آقای موریس کاپیتورن از طرف کمیسیون حقوق بشر که نهادی آن چنان قوی نبود، به‌عنوان گزارشگر ویژه ایران منصوب شدند. این سومین گزارشگر ویژه‌ای است که برای یک کشور دارد تعیین می‌شود. تعداد قطعنامه‌هایی که علیه ایران صادر شده است، آن قدر زیاد است که همه این‌ها نشان‌ می‌دهد اوضاع وخیمی در کشور وجود دارد.

بنابراین پذیرفتن آن یک نوع باخت برای جمهوری اسلامی است، چون گزارشگر به پایتخت کشور می‌رود و با چشم و گوش خود هزاران هزار مورد نقض حقوق بشر را خواهد دید و شنید. نپذیرفتن آن هم نافی مسئولیت نیست. بازهم گزارش‌های مستند از طریق مجاری‌ای که وجود دارد، به‌ویژه فعالان حقوق بشری که تاکنون کلیه‌ اسناد جرم و جنایت را جمع‌آوری کرده‌اند، به ایشان منعکس خواهد شد.

در صورتی که حکومت ایران او را نپذیرد، ایشان با منطق قوی‌تری گزارش خود را منعکس خواهد کرد و آن این است که من این اسناد را دارم، آن‌ها را ضمیمه پرونده می‌کنم و می‌فرستم. همچنین دولت مورد تحقیق نیز مرا به کشور خود راه نداده است. بنابراین همین اقدام جمهوری اسلامی بار منفی‌ای برای خودش در برخواهد داشت و در هر دو وجه وارد یک بازی دو سر باخت خواهد شد.

درخواست از‌ بان ‌کی مون برای رسیدگی به وضعیت زندانیان سیاسی

Maryam — Tue, 31 May 2011 08:57:13 +0000

۱۵۱ نفر از چهره‌های فرهنگی، سیاسی و اجتماعی ایرانی در نامه‌ای به‌بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد خواستار تسریع در تعیین نماینده ویژه حقوق بشر در رابطه با ایران و رسیدگی به «وضع اسفناک زندانیان، نحوه بازجویی از آنان، روند دادرسی و شرایط غیر انسانی برخی زندان‌ها» شدند.

در این نامه که از سوی شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل به دبیرکل سازمان ملل متحد ارسال شده، آمده است: «زندان‌های جمهوری اسلامی ایران مملو از فعالان سیاسی و مدنی است که به دنبال دستگیری‌های گسترده، نه تنها متحمل شرایط سخت بازداشت و شکنجه‌ها و فشارهای جسمی و روانی در مدت بازجویی می‌شوند، بلکه در مغایرت با قوانین داخلی و تعهدات حقوقی بین‌المللی ایران، حقوق اولیه‌شان نقض می‌شود و در اکثر موارد با حکم‌های سنگین دادگاهای فرمایشی روبرو می‌شوند.»

امضاکنندگان این نامه می‌گویند که زندانیان سیاسی ایران در زندان‌هایی «بسیار شلوغ با حداقل امکانات زیستی و رفاهی و در شرایطی بسیار دشوار»، به ویژه در زندان‌های مشترک با متهمان به قتل، تجاوز و اعتیاد نگهداری می‌شوند.

فعالان سیاسی و مدنی ایران خواسته‌اند که دولت ایران جهت انجام تعهدات حقوقی بین‌المللی خود درخصوص حقوق زندانیان و متهمین و نیز تعهدات حقوقی داخلی خود در خصوص اصول اولیه دادرسی عادلانه و حقوق متهم تحت فشار قرار گیرد

این نامه با اشاره به اعتصاب غذای شماری از زندانیان رجایی‌شهر، افزوده است که «گزارش‌های تکان‌دهنده‌ای» در رابطه با نحوه بازجویی و آماده‌سازی برای «اعتراف اجباری» از برخی زندانیان رجایی‌شهر، قرچک ورامین و اهواز دریافت شده است.

بر اساس اخبار منتشر شده در رسانه‌ها شماری از زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر کرج در اعتراض به «وضعیت نامناسب زندان و بدرفتاری ماموران» دست به اعتصاب غذا زده‌اند. این اعتصاب غذا که از سوی یک گروه یازده نفره آغاز شده بود، از سوی دیگر زندانیان ادامه پیدا کرده است. منصور اسانلو، رسول بداقی، عیسی سحر خیز، حشمت طبرزدی، مهدی محمودیان، کیوان صمیمی، رضا رفیعی، جعفر اقدمی، علی عجمی، مجید توکلی، بهروز جاوید تهرانی، رضا شریفی بوکانی و خالد حردانی از جمله اعتصاب‌کنندگان هستند.

فعالان سیاسی و مدنی ایران از دبیرکل سازمان ملل متحد، خواسته‌اند که دولت ایران به عنوان یکی از اعضای سازمان ملل متحد و جامعه بین‌المللی جهت انجام تعهدات حقوقی بین‌المللی خود به ویژه در خصوص حقوق زندانیان و متهمین مندرج در اعلامیه جهانی حقوقی بشر و میثاقین حقوق بشر ۱۹۶۶ و نیز تعهدات حقوقی داخلی خود در خصوص اصول اولیه دادرسی عادلانه و حقوق متهم تحت فشار قرار گیرد.

شیرین عبادی، اردشیر امیر ارجمند، عبدالعلی بازرگان، پروین بختیارنژاد، محمد برقعی، رامین جهانبگلو، فاطمه حقیقت‌جو، رضا علیجانی، حسین قاضیان، علی کشتگر، علی مزروعی، علی‌اکبر موسوی خوئینی‌ها، فرخ نگهدار و حسن یوسفی اشکوری از جمله امضاکنندگان این نامه هستند.