عزت الله سحابی

پرونده مرگ هاله سحابی هنوز در مرحله تحقيقات است

Fri, 01 Jun 2012 08:14:30 +0000

حامد سحابی، برادر هاله سحابی نارضايتی خود را از پيشبرد پرونده مرگ خواهرش اعلام کرد و گفت اين پرونده هنوز در مرحله تحقيقات است.

حامد سحابی در گفت‌وگو با کمپين بين‌المللی حقوق بشر در ايران، گفت: "دادگاه يک جلسه از ما شاهدان ماجرا را خواست که ما هم شاهدان خود را معرفی کرديم .آن‌ها هم هر آن‌چه که ديده بودند در مورد چگونگی مرگ هاله گفتند. اما ديگر نمی‌دانم پرونده در چه وضعيتی است."

به گفته حامد سحابی چهار شاهد از سوی خانواده هاله سحابی به دادگاه معرفی شدند که آن‌ها نيز شهادت خود را به‌شکل کتبی ارائه داده‌اند.

هاله سحابی، فعال حقوق زنان، قرآن‌پژوه صبح روز چهارشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۰ در مراسم خاک‌سپاری پدرش عزت‌الله سحابی رئيس شورای فعالان ملی مذهبی، پس از حمله نيروهای "لباس شخصی" به اين مراسم جان ‌باخت.

مأموران پس از مرگ هاله سحابی، وی را شامگاه چهارشنبه تحت تدابير امنيتی به‌شکل فوری در لواسان دفن کردند.

در مراسم تشيع جنازه عزت‌الله سحابی مأموران انتظامی در حالی که مانع می‌شدند کسی با موبايل و دوربين از اين مراسم فيلم‌برداری کند خود از تمام مراسم فيلم‌برداری کرده بودند اما نيروی انتظامی از دادن فيلم‌ها به دادگاه خودداری نمود

منابع دولتی ايران علت مرگ وی را "ايست قلبی" اعلام کردند اما برخی از بستگان وی می‌گويند مرگ هاله سحابی بر اثر "ضرب و شتم" بوده است.

خانواده سحابی پس از اين اتفاق از مسئولان حادثه شکايت کردند با اين حال پس از گذشت يک سال هنوز اين پرونده در مرحله تحقيقات قرار دارد.

شاهدان در مراسم تشيع جنازه عزت‌الله سحابی گفته‌اند مأموران انتظامی در حالی که مانع می‌شدند کسی با موبايل و دوربين از اين مراسم فيلم‌برداری کند خود از تمام مراسم فيلم‌برداری کرده بودند اما سال گذشته پس از آن‌که دادگاه از مأموران انتظامی درخواست ارائه فيلم‌های روز حادثه را کرد نيروی انتظامی از دادن فيلم‌ها خودداری نمود.

حامد سحابی پيش از اين در دی‌ماه سال گذشته نسبت به اين موضوع اعتراض کرده و گفته بود: "اگر دادگاه قصد روشن شدن قضيه را داشته باشد بايد خودش از نيروی انتظامی يا هر ارگانی که در آن روز از مراسم فيلم‌برداری می‌کردند بخواهد تا فيلم‌ها را به دادگاه ارائه کنند."

برادر هاله سحابی افزوده بود: "مطمئن هستيم که از زوايای مختلف از مراسم فيلم وجود دارد که می‌توان از آن در دادگاه به‌عنوان شاهد استفاده کرد."

حامد سحابی پس از گذشت يک سال می‌گويد خانواده سحابی نمی‌دانند نيروی انتظامی برای روشن شدن واقعيت فيلم‌ها را در اختيار دادگاه قرار داده است يا خير.

وی گفت: "ما فقط می‌خواهيم که زودتر تحقيقات تمام شود و دادگاه به‌صورت رسمی برگزار شود."

برادر هاله سحابی درباره درخواست خانواده‌اش از مقامات قضايی ايران گفت: "درخواست ما روشن شدن قضيه و پاسخ به علت تشنج در مراسم خاکسپاری است. چرا تشييع جنازه‌ای که می‌توانست خيلی آرام برگزار شود به‌ويژه که در شهرکی دور از تهران بود و به‌قول معروف دور از هياهو بود به تشنج و به آن وضعيت بد کشيده شد که در خلالش خانم سحابی فوت کرد."

هاله سحابی در جريان رويدادهای دهمين دوره رياست جمهوری در روز ۱۴ مردادماه ۸۸ در ميدان بهارستان و در تجمعی که در مخالفت با برگزاری مراسم تحليف محمود احمدی‌نژاد در خيابان‌های اطراف مجلس، برگزار شده بود بازداشت شد.

پس از مدتی بازداشت، از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به اتهام "اقدام عليه امنيت ملی" به تحمل دو سال زندان و پرداخت جريمه نقدی محکوم گشته و در روزهای پايانی زندگی پدرش موفق شده بود برای ديدار با او مرخصی بگيرد.

تا هنگامی که عزت‌الله سحابی به کما نرفته بود هاله سحابی موفق به مرخصی و حضور در بيمارستان نشده بود.

عزت‌الله سحابی، روز سه‌شنبه ۱۰ خردادماه ۱۳۹۰ در سن ۸۱ سالگی در بيمارستان مدرس تهران درگذشت.

ملی ـ مذهبی‌ها بعد از عزت‌الله سحابی

Babak M — Wed, 08 Jun 2011 13:10:05 +0000

سراج‌الدین میردامادی

پس از درگذشت مهندس عزت‏الله سحابی، رئیس «شورای فعالان ملی- مذهبی»، هاله سحابی دختر او نیز در مراسم تشییع پیکر پدر خود در روز یازدهم خرداد (یکم ژوئن)، دچار ایست قلبی شد و جان خود را از دست داد.

به گفته شاهدان عینی، خانم سحابی در پی حمله خشونت‌بار مأموران لباس شخصی دچار ایست قلبی شد.

در گفت‌وگو با رضا علیجانی، فعال ملی- مذهبی، نخست از او پرسیده‌ام: آیا پی‏گیری‏های حقوقی و قضایی در داخل ایران صورت گرفته است یا بنا هست از طرف خانواده سحابی‌ها یا فعالان ملی‏- مذهبی اقدام شود؟

رضا علیجانی: حداقل تا امروز، فکر می‏کنم حتی زمینه‏ این پیگیری قضایی هم وجود ندارد. حتی در مرحله قبل از تشییع و تدفین، خانواده خیلی تحت فشار بودند و هنوز هم هستند. یعنی به خانواده گفته‏ بودند که اگر می‏خواهید شکایت کنید، ولی در آن صورت ما پیکر ایشان را می‏بریم کالبدشکافی می‏کنیم و خودمان دفن می‏کنیم.

اما همسر و مادر هاله که در این چند روزه فشار عصبی زیادی به آن‏ها وارد شده، هم به مسئله بی‏اعتماد بودند و هم حاضر نبودند که پیکر ایشان بدون حضور خانواده دفن بشود و به همین دلیل در مرحله اول از ماجرا صرف نظر می‏کنند.

مسئله دوم هم پیش‏زمینه‏ای است که در این رابطه وجود دارد و به قول عامیانه «چاقو دسته خودش را نمی‏برد». این نوع پرونده‏ها در ایران، در رابطه با چه اشخاص، مثل پرونده‏های خانم زهرا کاظمی، خانم بنی‏یعقوب، خانم آقاسلطان و چه پرونده‏های اتفاقات وسیع‏تری مانند حمله به کوی دانشگاه در روزهای قبل از ۱۸ تیر، حمله به کوی بعد از انتخابات و بسیاری مسائل شبیه به این و اگر به عقب‏تر هم برگردیم، در رابطه با قتل‏های زنجیره‏ای، هیچ‏گاه در سیستم قضایی ایران به نتیجه‏ای نرسیده است.

بنابراین با توجه‏ به هم این ناامیدی، هم آن فشار و ارعاب و فشار روانی شدیدی که هست، بعید می‏دانم هیچ خانواده‏ای در ایران بتواند در این زمینه به نتیجه برسد.

فکر می‏کنید پی‏گیری‏های بین‏المللی نتیجه بدهد؟ با توجه به این‏که دولت آمریکا هم بلافاصله اعلام موضع کرد و خواستار تحقیق در خصوص مرگ خانم سحابی شد؟

قطعاً مؤثر خواهد بود. حداقل اگر نتیجه هم ندهد و حقیقتی آشکار نشود که چه کسانی در ایران این اقدامات را انجام می‏دهند، می‏تواند نقش بازدارنده داشته باشد. البته باید بگویم این حقیقت در دل مردم ایران روشن است.

خیلی از پرونده‏‏های سیاسی، چه در ایران و چه در دیگر کشور‏ها، به‏ویژه در ایران معمولاً به مقصد نهایی نمی‏رسند. پرونده هیچ‏کدام از اسامی‏ای که پیش از این به آن‏ها اشاره کردم، به مقصد نهایی نرسیده، ولی روشن‌گری‏ها تأثیر دارد.

من واقعاً از مرگ مظلومانه هاله متأسفم، اما از طرفی، نه خوشحالی، اما نمی‏توانم خرسندی‏ام را هم پنهان کنم که ما در دوره‏ای به‏سر می‏بریم که حتی مرگ یک نفر هم بازتاب دارد. در گذشته، در زندان‏ها و یا حتی در خارج از زندان، شاهد مرگ ده‏ها نفر بوده‏ایم که هیچ بازتابی نداشتند و مرگ‏شان بسیار مظلومانه و ناشناس ماند.

حالا مرگ ندا، مرگ هاله، مرگ زهرا کاظمی، مرگ بنی‏یعقوب، عزت، ابراهیم‏نژاد، سهراب، کیانوش و… (آنقدر زیاد هستند که در لحظه اسامی‏شان به ذهن‏ام نمی‏آیند ...) بازتاب بین‏المللی پیدا می‏کند و این بازتاب قطعاً تیغ استبداد دینی را در ایران کند خواهد کرد. اگر هم به مقصد نرسد، حداقل از اقدامات مشابه پیش‌گیری می‏کند و از شمار آن‏ها کم خواهد کرد.

نهضت آزادی و شورای فعالان ملی‏- مذهبی در موقعیت کنونی و سرکوب شدید در داخل ایران، چه آینده سیاسی‏ای را برای خودشان متصور هستند. با توجه به این‏که این دو جریان ملی، همیشه با روش‏های مداراگونه، چه با رژیم شاه مبارزه می‏کردند و چه با رژیم جمهوری اسلامی و تلاش‏شان تغییرات از درون بوده است و نه ساختارشکنی. الان که تیغ سرکوب حکومت شدید شده است، این دو جریان چه آینده‏ای را برای خودشان متصور هستند؟

نهضت آزادی قبل از انقلاب وجود داشته، ولی شورای فعالان ملی‏- مذهبی از سال ۱۳۷۴ تأسیس شده است. در عین حال، در موضع مسالمت‏جویی و نفی خشونت، الان همه جناح‏های سیاسی در ایران، به‏جز طیف‏هایی انگشت‏شمار، هم‏سو و متحد هستند و این سئوالی است که همه جریان‌ها باید نسبت به آن تأمل و مکث کنند.

در عین حال، به‏نظر می‏رسد که از سال ۸۴، یعنی از دوره اول دولت آقای احمدی‏نژاد به بعد و حتی می‏توان گفت پیش از آن، روندی امنیتی در ایران آغاز شد و آن اتمیزه کردن فضای سیاسی و منفردسازی گروه‏های سیاسی و جامعه مدنی است.

ما حتی قبل از این سال‏ها هم شاهد بودیم که مثلاً از برگزاری نماز عید فطر جلوگیری می‏شد. مراسمی که در حسینیه ارشاد برگزار می‏شد، به مرور کاهش پیدا کرد و با آن‌ها ممانعت می‏شد. با تجمعات احزاب، سندیکاهای کارگری، اجتماعات زنان و… همیشه با خشونت برخورد می‏شد. این برخوردها بعد از انتخابات و رشد و اوج‏گیری جنبش سبز تشدید شد.

الان تقریباً می‏توان گفت که همه نهادهای سیاسی و مدنی در ایران، از جمله ملی‏- مذهبی‏ها، نهضت آزادی و همه تشکلات، حتی انجمن‌های غیر دولتی هم تحت فشار سیاسی- امنیتی قرار دارند و طبیعی است این گروه‏ها مقداری وارد فضای مجازی می‏شوند. مقداری با چراغ خاموش حرکت می‏کنند. مقداری روابط‌‏شان را پنهان می‏کنند. بخشی نیز به خارج از کشور می‏آیند و از این فضا استفاده می‏کنند؛ ولی این‏ها هیچ‏کدام صورت مسئله را تغییر نداده است.

همین برخوردی که با هاله سحابی و مراسم تشییع جنازه مهندس سحابی در منطقه کوچکی در خارج از تهران صورت گرفت، نشان داد که استبداد دینی در ایران، دیگر از کسب مشروعیت صرف نظر کرده است. یعنی با هراس و تردیدی که حتی از سایه خودش هم می‏ترسد، در هر موردی، هر مکانی، هر موقعیت و مراسمی ترس این را دارد که خشم و نارضایتی مردم از آن‏جا فوران کند و به‏شدت در مقابل آن‌ها می‏ایستد.

اما به قول حقوقدان‏ها هیچ تناسبی هم بین جرم و مجازات وجود ندارد. یعنی یک تشییع جنازه نباید این‏گونه سرکوب بشود. هرکسی حتی اگر یک بار با هاله سحابی برخورد داشت، دختری که صلح کل بود، فکر نمی‏کنم جرئت خشونت علیه او را به خود می‌داد.

به‏هرحال، این نحوه برخورد نشان می‏دهد که حکومت از زور عریان استفاده می‏کند و حتی تزویر و کسب مشروعیت دروغین را هم کمتر در دستور دارد. بنابراین، این فضا، فضای ماندگاری نیست. به‏گمان من، این فواره‏ای است که دیگر به اوج فوران خود رسیده و حرکت وارونه‏ای را شروع می‏کند.

فعالان ملی‏- مذهبی، نهضت آزادی و دیگر تشکل‏ها هم در همین فضا، همان‏طور که جنبش تحول‏خواهی و جنبش سبز در ایران، زیر پوست جامعه وجود دارد، زیر پوست جامعه ایران وجود دارند. ضمن این‏که جامعه ایران، یک جامعه کاملاً متکثر است و هر جامعه‏‏شناس و تحلیل‏گر سیاسی، اگر به این تکثر دقت نکند و متوجه آن نباشد، از جامعه ایران هیچ نمی‏داند.

در شرایطی که بنا بر گفته شما، پایگاه مشروعیت حاکمیت این‏قدر متزلزل است که با روش‏های خشونت‏آمیز سعی می‏کند خود را تثبیت کند، برخی بر این باور هستند که اگر نیروهای ملی‏- مذهبی، نهضت آزادی و اصلاح‏طلبانی که در داخل خاک ایران هستند، از اصلاح نظام به سمت تغییر و یا ساختارشکنی کل حاکمیت برسند، این می‏تواند گذار به دمکراسی را تسهیل کند. به‏نظر می‏رسد در ذهنیت نیروهای ملی، نهضت‏ آزادی و اصلاح‏طلبان در داخل ایران، هنوز ساختارشکنی و تغییر ساختار کلی و به نوعی، گذار به یک نظام دمکراتیک، خارج از چهارچوب جمهوری اسلامی، شکل نگرفته است. نظر شما در این زمینه چیست ؟

اگر ستون فقرات نظام و قانون اساسی‏اش را ولایت فقیه بگیریم، ملی- مذهبی‏ها از ابتدا با آن مرز داشتند و مخالفت کردند، اما این بحث، بحثی بسیار جدی است و باید بین هدف‏گذاری و برنامه، یعنی حوزه عقل نظری با حوزه عقل عملی تفکیک قائل شد. به نظر من، امروز رفت و برگشت ابهام‏سازی بین این دو حوزه انجام می‏شود.

این نیروها در برنامه عملی‏شان به این مباحث معتقدند، وگرنه در رابطه‏ با هدفگذاری‏شان، قطعاً نه این قانون اساسی و نه این سیستم، هدف آنان نیست.

سیستمی که مهندس بازرگان گفت، «جمهوری دمکراتیک» اسلامی بود که آن را در سال ۵۷ می‏گفت. یا این‏که مهندس سحابی در مجلس خبرگان، به صراحت با ولایت فقیه مخالفت کرد و همیشه این نیروها، به‏خاطر مرز ایدئولوژیکی که با جمهوری اسلامی و قانون اساسی‏اش داشتند، به براندازی متهم بوده‏اند.
یک بار هدفگذاری است که هدف‌گذاری روی کاغذ، در زبان و در سخن گفتن، چیزی را در جامعه ما حل نمی‏کند. فکر نمی‏کنم هدف‌گذاری این نیروها یا اولویت‏شان همین سیستم و همین قانون اساسی باشد. اما یک بار برنامه و استراتژی است. ما این دو را نباید خلط کنیم.

مثلاً شما به یک نمایشگاه اتومبیل می‏روید که ماشین بخرید، در آن‏جا بنز، پژو و پراید هست. شما با عقل نظری می‏توانید صدها دلیل بیاورید که بنز از پژو بهتر است و یا پژو از پراید بهتر است، ولی وقتی به جیب‏تان و درآمدتان دقت می‏کنید، باید ببینید کدامیک‏ از این ماشین‏ها را می‏توانید بخرید. بین این دو موضع و رفت و برگشت آن‏ها، مقداری خلط مباحث می‏شود. تعیین این‏که شما چه ماشینی را می‏توانید بخرید، یعنی تعیین استراتژی. یک بار بحث می‏کنید که کدام ماشین بهتر است، این می‏شود بحث نظری.

حال در رابطه با این ماجرا هم، این‏که جنبش اجتماعی ما در چه حدی از توازن و تناسب قوا است، مانند این است که این نکته را در نظر بگیرید که چقدر درآمد دارید. شما بر اساس درآمدتان باید خرید کنید. یا این‏که بگویید ما الان اصلاً بحث خرید نداریم، توان‏افزایی می‏کنیم، درآمدمان را زیاد می‏کنیم و بعد جنسی را می‌خریم که فکر می‏کنیم بهتر است.

یک بار بحث این جنس است، بحث عقل عملی است، جنس‏اش استراتژی است. یک بار ما داریم بحث نظری می‏کنیم. در آن بحث نظری، حرف شما کاملاً درست است. من فکر نمی‏کنم حداقل هیچ ملی- مذهبی‏ای (فکر نمی‏کنم اصلاح‏طلب‏ها هم این‏طور باشند) به لحاظ نظری مخالفتی داشته باشند.

نیروهای ملی‏- مذهبی و نهضت آزادی، با توجه به فقدان دو شخصیت، یکی ابراهیم یزدی که مجبور به استعفا از دبیر کلی نهضت آزادی شد و هم‏چنین فقدان عزت‏الله سحابی، به عنوان چهره تأثیرگذار در رأس شورای فعالان ملی- مذهبی، چه چهره جایگزینی را دارد که با آن‌ها این دو جایگاه خالی را پر کند؟ فکر می‏کنید امکان دارد که این خلاء ایجاد شده، به گونه‏ای توسط سایر چهره‏های ملی پر بشود؟

البته شاید جایگزین کردن هم آقای مهندس سحابی و هم آقای دکتر یزدی- که عمرشان درازباد- سخت باشد. اما در عین حال، همان‏طور که دوستان ما در بیانیه‏شان گفتند: «ما همه سحابی هستیم، ما همه هاله هستیم.» مرگ مهندس سحابی و مرگ مظلومانه‏ هاله، قطعاً انگیزه مضاعفی برای پر کردن جای خالی آن‏ها ایجاد می‏کند.

ضمن این‏که هم ما، هم نهضت آزادی که البته ما با نهضت آزادی همسایه‏ایم بیشتر تا هم‏خانه، شخصیت‏های درونی دیگری داریم. در میان ملی‏- مذهبی‏ها، می‏توان از آقای دکتر حبیب‌الله پیمان، محمد بسته‏نگار، لطف‌الله میثمی و تقی رحمانی که در این خانواده هستند، همچنین از آقای دکتر رییس طوسی و دوستان دیگر نام برد. همین‏طور از خانم مرتاضی و دیگران.

اما نکته مهم‏تری که باید به‏طور خلاصه اضافه کنم، این است که ملی‏- مذهبی بیشتر از آن‏که یک تشکل باشد، یک تفکر است. بسیاری از کسانی که به این تفکر معتقدند، عضو این تشکل نیستند و آن‏ها جایگزین خواهند شد؛ به لحاظ یک عنصر اجتماعی تا یک عنصر سیاسی و مرگ هاله هم این را تشدید خواهد کرد.
به گمان من، از ندای مظلومیت هاله، هزاران سهراب و فرزاد کمانگر برخواهند خاست و جنبش اجتماعی ایران را تقویت می‏کنند. در نتیجه تقویت این جنبش، گوشه‏ای از آن هم که این جریان‌ها هستند، تقویت خواهند شد.

«دادگاه عادلانه و کميته حقيقت‌ياب به مرگ هاله سحابی رسيدگی کند»

Fri, 03 Jun 2011 08:09:17 +0000

شورای فعالان ملی ـ مذهبی در بيانيه‌ای خواهان تشکيل دادگاهی عادلانه، علنی و با حضور هیأت منصفه، برای رسيدگی و پيگرد عوامل و آمرين «جنايت هولناک» هاله سحابی شد.

اين شورا در بيانيه خود به شرح ماجرای روز مرگ هاله سحابی، فعال اجتماعی و عضو «مادران صلح»، در مراسم خاک‌سپاری پيکر پدرش، عزت‌الله سحابی، رئيس شورای فعالان ملی ـ مذهبی، پرداخته است.

در اين بيانيه آمده است: «يکی از عوامل لباس شخصی که توسط يک سرهنگ لباس شخصی فرماندهی می‌شدند، در برابر دوربين‌های اطلاعات و نيروی انتظامی به پهلوی هاله ضربه‌ای وارد ساخت. هاله سحابی پس از ضربه به پهلويش بر زمين افتاد. مأموران حتی فرصت ندادند که به وضعيت او رسيدگی شود. آن‌ها عربده می‌کشيدند و فحاشی می‌کردند. آمبولانسی در محل نبود تا اقدامات اورژانس را انجام دهد؛ به‌ناچار، در حالی که اطرافيان، تن نيمه‌جان هاله را به سوی خودرو سواری می‌کشيدند و در شرايطی که نيمی از بدنش از در بيرون بود، همان مأموران لباس شخصی و مسلح، در خودرو را بر بدن نيمه‌جان او فشار می‌دادند.»

پس از مرگ هاله سحابی، احزاب و سازمان‌های سياسی مخالف حکومت و گروه‌ها و نهادهای مدافع حقوق بشر خواهان رسيدگی به آن شده‌اند

شورای فعالان ملی ـ مذهبی افزوده است که پس از مرگ هاله سحابی، «مأموران، جسد هاله را نيز مجدداً به گروگان گرفتند و اجرای مراسم تدفين را بر خلاف عرف و اخلاق مذهبی، در همان شب، به خانواده‌ سحابی اجبار کردند. اين نخستين تدفين شبانه در گورستان لواسان بود. تغسيل و کفن در تاريکی و در سوله‌ای متروکه، بدون نور و حداقل امکانات لازم انجام شد.»

هاله سحابی، روز چهارشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۰ درگذشت و شامگاه همان روز با اصرار مأموران امنيتی در ميان تدابير امنيتی در لواسان دفن شد.

پيش از اين نيز برخی از شاهدان عينی از جمله حجت‌الاسلام احمد منتظری و فرزندش حامد منتظری گفته بودند که هاله سحابی بر اثر ضرب‌وشتم مأموران امنيتی به قتل رسيده است؛ اين در حالی است که تمامی رسانه‌های حکومتی مرگ هاله سحابی را بر اثر «ايست قلبی» و سابقه بيماری قلبی وی اعلام کرده‌اند.

شورای فعالان ملی ـ مذهبی نوشته است: «مقامات حکومت به جای تناقض‌گويی‌های متداول که پس از اين جنايت هولناک طرح می‌کنند، اگر صداقت دارند، واقعه را آن‌گونه که بود، به منظر عموم بگذرانند تا وجدان عمومی قضاوت کند که در اين حادثه، مأموران‌شان چه کردند و بر سر هاله‌ سحابی چه آوردند؟»

اين شورا در پايان بيانيه خود آورده است: «برای صيانت از حقوق ملت و پايان دادن به دور باطل خشونت، بی‌اخلاقی، سرکوب مردم بی‌دفاع و مسالمت‌جو توسط نهادهای فراقانونی و اعمال جنايت به دست مأموران لباس شخصی، ما خواهان تشکيل دادگاهی عادلانه، علنی و با حضور هیأت منصفه، برای رسيدگی و پيگرد عوامل و آمرين اين جنايت هولناک هستيم.»

هم‌زمان با اين بيانيه، شورای هماهنگی راه سبز اميد، نزديک به ميرحسين موسوی، از رهبران مخالفان دولت ايران که هم‌اکنون در بازداشت خانگی به‌سر می‌برد؛ در بيانيه‌ای خواهان تشکيل کميته حقيقت‌ياب در رابطه با چگونگی مرگ هاله سحابی شد.

اين شورا که مرگ هاله سحابی را «جنايت جديد تماميت‌خواهان» عنوان کرده است، تأکيد نمود که «خواهان تشکيل کميته‌ مستقل و قابل اعتماد حقيقت‌ياب برای پيگيری عاملان جنايت اخير، در هر سطح و مقام است.»

پس از مرگ هاله سحابی، احزاب و سازمان‌های سياسی مخالف حکومت و گروه‌ها و نهادهای مدافع حقوق بشر خواهان رسيدگی به آن شده‌اند.

حکومت ايران تا کنون به اين درخواست‌ها پاسخی نگفته است.

نوه آيت‌الله منتظری: شهادت می‌دهم هاله سحابی به قتل رسيد

Fri, 03 Jun 2011 04:37:15 +0000

حامد منتظری در مطلبی بر فيس‌بوک خود نوشته است حاضر است در هر دادگاهی شهادت دهد که هاله سحابی با ضربه يکی از مأموران امنيتی به قتل رسيده است.

حامد منتظری، نوه آيت‌الله منتظری، بر صفحه‌ فيس‌بوک خود نوشته است در جريان مراسم خاک‌سپاری عزت‌الله سحابی شاهد ضربه يک مأمور امنيتی به هاله سحابی بوده که سبب مرگ وی شده است.

حامد منتظری نوشته است: «اينجانب حامد منتظری به حکم صريح آيه قرآن کريم گواهی و شهادت می‌نمايم که در جريان تشييع پيکر مرحوم مهندس عزت‌الله سحابی شاهد ضربه‌ای به بالاتنه خانم هاله سحابی بودم که پس از آن خانم هاله سحابی به حالت غش بر زمين افتاد و فرد ضارب بلافاصله خود را در ميان مأمورين نيروی انتظامی و لباس شخصی که در پشت سر او بودند کشيده و از صحنه فرار نمود.»

نوه آيت‌الله منتظری افزوده است: «اين‌که آيا خود ضربه باعث فوت ايشان شده باشد يا شوک حاصل از ضربه و اين‌که در هر يک از اين موارد چه نوع قتلی رخ داده است قابل تشخيص اينجانب نيست اما به‌طور حتم ضربه در فوت ايشان تأثير داشته است و لذا به صراحت می‌توان گفت که خانم هاله سحابی به قتل رسيده است.»

حامد منتظری: به صراحت می‌توان گفت که خانم هاله سحابی به قتل رسيده است

حامد منتظری در پايان نوشته خود اعلام کرده است که حاضر به تکرار شهادت فوق در هر دادگاه صالحه‌ای است.

حجت‌الاسلام احمد منتظری، پدر حامد منتظری نيز که در مراسم خاک‌سپاری عزت‌الله سحابی حضور داشت پيش از اين همين سخنان فرزندش را گفته بود.

احمد منتظری در گفت‌وگو با تارنمای جنبش راه سبز (جرس)، عنوان کرد: «من که در چند متری ايشان بودم، از قول تمام حضار که در کنار وی بودند متوجه شدم که يکی از چند مأموری که قصد داشت تصوير بزرگ مهندس سحابی را که در دستان دخترش (هاله) بود بگيرد، با کشيدن آن تصوير از دست هاله، بر اثر مقاومت و اعتراضی که وی انجام داد، با آرنج خود محکم به پهلوی هاله زد و او را نقش بر زمين کرد. بلافاصله نيز وی را به همراهی يک پزشک به بيمارستان منتقل کردند، که متاسفانه ايشان درگذشتند.»

اين در حالی است که منابع دولتی ايران علت مرگ خانم سحابی را «ايست قلبی» اعلام کرده‌اند و مخالفان را متهم به «دروغ‌گويی» می‌کنند.

پيکر هاله سحابی، با اصرار مأموران امنيتی شامگاه چهارشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۰ در ميان تدابير امنيتی در لواسان دفن شد.

مخالفان حکومت ايران می‌گويند «خانواده سحابی قصد تشييع جنازه هاله را داشتند اما مأموران امنيتی با توسل به زور، پيکر وی را از خانواده گرفته و جنازه را برای دفن به لواسان منتقل کردند.»

شاهدان عينی گفته‌اند با وجود محدوديت‌ها، در مراسم تدفين هاله سحابی، نزديک به دو هزار نفر از مردم شرکت داشتند اما مأموران لباس‌شخصی برخی از شرکت‌کنندگان را از جمعيت جدا کرده و به محل‌های نامعلومی منتقل کردند.

روز گذشته نيز نيروهای امنيتی از برگزاری مراسم بزرگداشت عزت‌الله سحابی جلوگيری کرده و به شرکت‌کنندگان حمله کردند.

آن‌ها گروهی از شرکت‌کنندگان را بازداشت کرده و مادران صلح را که در آن‌جا حضور داشتند مورد ضرب‌وشتم قرار دادند.

عزت‌الله سحابی، رئيس شورای فعالان ملی مذهبی از گروه‌های منتقد جمهوری اسلامی، روز سه‌شنبه ۱۰ خرداد در سن ۸۱ سالگی در بيمارستان مدرس تهران درگذشت.

هاله سحابی، فعال اجتماعی و عضو «مادران صلح»، از زندانيان سياسی ايران بود. وی ۱۴ مردادماه ۸۸ در ميدان بهارستان و در تجمعی که در مخالفت با برگزاری مراسم تحليف محمود احمدی‌نژاد در خيابان‌های اطراف مجلس، برگزار شده بود بازداشت شد.

پس از مدتی بازداشت، از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به اتهام «اقدام عليه امنيت ملی» به تحمل دو سال زندان و پرداخت جريمه نقدی محکوم گشته و طی روزهای اخير موفق شده بود برای ديدار با پدر بيمارش از زندان مرخصی بگيرد.

مأموران امنيتی از مراسم بزرگداشت عزت‌الله سحابی جلوگيری کردند

Thu, 02 Jun 2011 12:21:24 +0000

نيروهای امنيتی امروز از برگزاری مراسم بزرگداشت عزت‌الله سحابی جلوگيری کرده و به شرکت‌کنندگان حمله کردند.

به گزارش تارنمای «ميزان خبر»، مراسم بزرگداشت عزت‌الله سحابی، رئيس شورای فعالان ملی مذهبی از گروه‌های منتقد جمهوری اسلامی که روز سه‌شنبه ۱۰ خرداد در سن ۸۱ سالگی درگذشت، با درگيری‌هايی همراه بود.

اين مراسم قرار بود امروز پنج‌شنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۰ از ساعت ۱۴ تا ۱۵/۳۰ در مسجد حجت بن‌الحسن واقع در خيابان سهروردی شمالی تهران برگزار شود.

شاهدان عينی به «ميزان خبر» گفته‌اند نيروهای انتظامی راه‌های منتهی به اين مسجد را مسدود کرده و از تردد در اين مراسم جلوگيری کردند.

بنا به اين گزارش همچنين نيروهای لباس‌شخصی به مردمی که در اطراف خيابان‌های منتهی به مسجد جمع شده بودند، حمله کردند و به ضرب‌وشتم و بازداشت سوگواران و علاقه‌مندان عزت‌الله سحابی پرداختند.

عروس مهندس سحابی؛ سعيد مدنی، پژوهشگر اجتماعی؛ امين احمديان، همسر بهاره هدايت دانشجوی زندانی؛ و تعدادی ديگری از دانشجويان و فعالان سياسی در مراسم امروز بازداشت شده‌اند

«ميزان خبر» نوشته است عروس مهندس سحابی؛ سعيد مدنی، پژوهشگر اجتماعی؛ امين احمديان، همسر بهاره هدايت دانشجوی زندانی؛ و تعدادی ديگری از دانشجويان و فعالان سياسی در مراسم امروز بازداشت شده‌اند.

همچنين بنا به اين گزارش، مأموران به مادران صلح و مادران عزادار که در مقابل مسجد فرياد «يا زهرا» سر داده بودند حمله‌ور شده و آنان را مورد ضرب‌وشتم قرار دادند.

گفته می‌شود در مراسم تشييع عزت‌الله سحابی که روز گذشته برگزار شد دست‌کم ۱۲ نفر توسط نيروهای امنيتی بازداشت شدند.

تارنمای جنبش راه سبز (جرس)، شامگاه روز گذشته تعداد زيادی از مردم که فرزندان و بستگان آن‌ها در جريان مراسم، بازداشت يا ناپديد شده بودند، در مقابل زندان اوين تجمع کردند.

يک شاهد عينی به جرس گفته است: «شامگاه چهارشنبه به زندان اوين نيز سر زديم ... حوالی ساعت هشت تا ۹ شب بود و همان زمان جمعيت قابل توجهی آن‌جا تجمع کرده بودند.»

اين شاهد عينی افزوده است که ميزان دستگيری‌ها بيشتر از ۱۲ نفر بوده و بيشتر آن‌ها را افراد گمنام و جوان تشکيل می‌دهند.

هاله سحابی، دختر عزت‌الله سحابی نيز روز گذشته در جريان حمله نيروهای امنيتی به مراسم تشييع‌ مهندس سحابی درگذشت و سپس شب گذشته در لواسان به خاک سپرده شد.

به گزارش تارنماهای مخالف حکومت ايران ساعت حدود پنج بعد از ظهر روز گذشته، نيروهای امنيتی پيکر هاله سحابی را به منزل پدری وی در لواسان منتقل کردند تا هر چه سريع‌تر آن را به خاک بسپارند.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، در مراسم تدفين هاله سحابی نيز مأموران لباس‌شخصی برخی از شرکت‌کنندگان را از جمعيت جدا کرده و به محل‌های نامعلومی منتقل می‌کردند.

منابع دولتی ايران علت مرگ خانم سحابی را «ايست قلبی» اعلام کرده‌اند اما برخی از بستگان وی می‌گويند مرگ هاله سحابی بر اثر «ضرب و شتم» نيروهای امنيتی بوده است.

شاهدان عينی به سايت جرس گفته‌اند با وجود محدوديت‌ها، در مراسم تدفين هاله سحابی، نزديک به دو هزار نفر از مردم شرکت داشتند.

درگذشت هاله سحابی، در پی حمله نيروهای امنيتی به مراسم خاک‌سپاری پدرش

Wed, 01 Jun 2011 08:10:48 +0000

هاله سحابی، دختر عزت‌الله سحابی در پی ايجاد تشنج و درگيری در مراسم تشييع پيکر پدرش دچار حمله قلبی شد و جان سپرد. گفته می‌شود نيروهای امنيتی پيکر وی را «ربوده» و برای تدفين به لواسان برده‌اند.

تارنمای ميزان، نزديک به نيروهای ملی مذهبی، نوشته است: «يکی از مأموران به شدت عکسی از مهندس سحابی را که هاله سحابی به سينه خود می‌فشرد، کشيد و بر اثر مقاومت، هاله سحابی بر زمين افتاد و ديگر بلند نشد.»

يحيی شامخی، فرزند هاله سحابی در اين‌باره گفت: «موقعی که پيکر مهندس را برای تشييع بيرون آورديم مأموران جلوگيری کردند و اجازه تشييع ندادند، جروبحث شديد شد و فضا متشنج بود. خيلی اذيت کردند و بالاخره جنازه را به زور کشيدند و بردند.»

آقای شامخی افزود: «جنازه را که به زور کشيدند مادرم افتاد. بی‌هوش بود، تا پزشکان علت فوت را ايست قلبی اعلام نمودند.»

يحيی شامخی، فرزند هاله سحابی: جنازه را که به زور کشيدند مادرم افتاد. بی هوش بود، تا پزشکان علت فوت را ايست قلبی اعلام نمودند

يک روزنامه‌نگار که نام وی فاش نشده و در اين مراسم حضور داشته است به کمپين بين‌المللی حقوق بشر در ايران گفته است: «هاله سحابی پس از مداخله مأموران لباس شخصی و درحالی که فضای مراسم بسيارمتشنج بود و پس از اين‌که مأموران جنازه پدرش را با خود بردند دچار حمله قلبی شد و به‌دنبال آن پيش از اين‌که به درمانگاه لواسان برده شود درگذشت.»

اين روزنامه‌نگار گفت که لباس شخصی‌ها و مأموران امنيتی بسياری در اين مراسم حضور داشتند و در جريان مراسم ضرب‌وشتم صورت گرفت.

در همين حال علی‌رضا جانه، مديرکل امنيتی انتظامی استانداری تهران به خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) گفت: «علت فوت خانم هاله سحابی، درگيری با نيروهای امنيتی نبوده است؛ چرا که ايشان بيماری قلبی داشته‌اند و به همين علت فوت کرده‌اند.»

وی افزود: «مدارک پزشکی وی نيز موجود است. فوت پدر و گرمای هوا مزيد بر علت و منجر به فوت ايشان شد.»

علی‌رضا جانه همچنين گفت: «خبر منتشر شده از سوی برخی سايت‌های خبری مبنی بر اين‌که نيروهای امنيتی و انتظامی با خانم سحابی درگير شده‌اند، به هيچ وجه صحت ندارد. خانواده‌ ايشان همکاری خوبی با ما داشته‌اند. ما نيز در بحث مراسم تدفين به خانواده‌ی ايشان کمک کرديم.»

اين در حالی است که بر اساس گزارش‌های رسيده، مراسم تشييع پيکر عرت‌الله سحابی رئيس شورای فعالين ملی - مذهبی که سحرگاه روز گذشته درگذشت با درگيری‌های گسترده‌ای همراه بود.

برخی از خبرهای تأييد نشده حاکی از دستگيری گروهی از شرکت‌کنندگان در مراسم تشييع پيکر عزت‌الله سحابی است.

خبرگزاری مهر نيز در گزارش خود آورده است: «مراسم تشييع با آرامش برگزار شد و به هيچ عنوان شعار سياسی از سوی تشييع‌کنندگان شنيده نشد.»

اين خبرگزاری در همين حال افزود: «حضور نيروهای انتظامی در اين مراسم کاملاً مشهود بود و تنها در چند مورد درگيری محدود مقابل منزل مرحوم سحابی سه نفر بازداشت شدند.»

خبرگزاری مهر نيز همچون تارنماهای نزديک به اصول‌گرايان حکومتی، علت درگذشت هاله سحابی را بيماری قلبی وی عنوان کرده‌ است.

خبرگزاری جمهوری اسلامی ايران (ايرنا) از بازداشت پنج نفر در اين مراسم خبر داد و نوشت: «افراد بازداشت شده، در طول مراسم با سخنان ناشايست و کنايه‌آميز به مأموران انتظامی، سعی در برهم زدن مراسم داشتند.»

ميزان خبر نوشت بعد از ظهر امروز نيروهای امنيتی پيکر هاله سحابی را «ربوده» و به خانواده وی اعلام کرده‌اند که جنازه وی را برای تدفين به لواسان خواهند برد

ايرنا نوشت مأموران «با حوصله و تدبير از بروز تشنج در مراسم جلوگيری کردند.»

اين خبرگزاری نيز علت مرگ هاله سحابی را «عارضه‌هايی چون فشار بالای خون و قند» عنوان کرد و نوشت خانم سحابی «دچار هيجان روحی زياد» شد.

از سوی ديگر فريدون سحابی، برادر عزت‌الله سحابی که در مراسم تشييع حضور داشت در گفت‌گو با تارنمای جنبش راه سبز (جرس) از حمله شديد مأموران امنيتی به مردم خبر داد و گفت درگذشت هاله سحابی بر اثر ضربات مأموران به وی و ايست قلبی او بوده است.

فريدون سحابی گفت در مراسم امروز نزديک به ۳۰ نفر بازداشت شده‌اند.

ميزان خبر بعدازظهر امروز خبر داد که نيروهای امنيتی پيکر هاله سحابی را «ربوده» و به خانواده وی اعلام کرده‌اند که جنازه وی را برای تدفين به لواسان خواهند برد.

اين تارنما نوشت پس از درگذشت هاله سحابی «پزشک قانونی با حضور در منزل و حبس افراد خانواده در اتاق‌ها به درخواست نيروهای امنيتی به سرعت مجوز دفن صادر نموده و اکنون نيز امبولانس ويژه زير نظر نيروهای امنيتی در حال انتقال پيکر هاله سحابی به لواسان برای تدفين شبانه است.»

سايت ندای آزادی، از سايت‌های مخالف دولت پس از انتشار اين خبر نوشت «پیکر هاله سحابی جهت تدفین به لواسان منتقل شده است.»

تا هنگامی که آقای سحابی به کما نرفته بود هاله سحابی موفق به مرخصی و حضور در بيمارستان نشده بود.

عزت‌الله سحابی، روز گذشته در سن ۸۱ سالگی در بيمارستان مدرس تهران درگذشت.

وی ارديبهشت‌ماه سال جاری در پی عمل جراحی به دليل شکستگی استخوان، دچار خونريزی مغزی شد و از آن زمان در حال اغما قرار داشت.

فيلم کوتاهی از آخرين ساعات زندگی هاله سحابی بر سر پيکر پدرش را با کليک اينجا ببينيد

عزت‌الله سحابی درگذشت

Maryam — Tue, 31 May 2011 07:35:53 +0000

عزت‌الله سحابی، رئیس شورای فعالان ملی مذهبی، بامداد سه‌شنبه، دهم خردادماه در سن ۸۱ سالگی در بیمارستان مدرس تهران درگذشت.

وی اردیبهشت‌ماه سال جاری در پی عمل جراحی به دلیل شکستگی استخوان، دچار خونریزی مغزی شد و از آن زمان در حال اغما قرار داشت.

هاله سحابی، دختر عزت‌الله سحابی که در جریان وقایع پس از انتخابات ریاست جمهوری بازداشت و به دو سال حبس محکوم شده، در زندان اوین در حال گذراندن محکومیت خود است و به وی اجازه مرخصی و دیدار با پدرش داده نشده است.

آقای سحابی که سابقه مبارزاتی وی به دوران ملی شدن صنعت نفت برمی‌گردد، در سال‌های قبل و بعد از انقلاب بار‌ها بازداشت و روانه زندان شده بود.

وی در سال ۱۳۷۹ پس از بازداشت در جلسه شورای فعالان ملی و مذهبی، متهم به «براندازی نظام جمهوری اسلامی» شد و دادگاه وی را به ۱۱ سال زندان محکوم کرد. آقای سحابی در این دوره بازداشت مورد «شکنجه روانی» قرار گرفته بود.

این فعال سیاسی منتقد جمهوری اسلامی پیش از آن نیز در سال‌های ۱۳۷۸ و ۱۳۶۹ بازداشت شده بود.

ماموران اطلاعاتی در سال ۱۳۶۹ وی را «شکنجه» و وادار به «اعتراف» علیه خود و همفکرانش در برنامه تلويزیونی هویت کرده بودند.

پیش از انقلاب نیز وی در سال ۱۳۴۲ به همراه سایر اعضا و رهبران نهضت محاکمه و به شش سال زندان محکوم شد، پس از آن نیز در سال ۱۳۵۰ بازداشت و تا آخرین روزهای پیش از انقلاب در زندان بود.

رئیس شورای فعالان ملی مذهبی در مجموع ۱۵ سال از سن خود را در زندان‌های پیش و پس از انقلاب سپری کرده بود.

آقای سحابی پس از کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ در نهضت مقاومت ملی فعال شد و از سال ۱۳۴۰، هم‌‌زمان با تأسیس نهضت آزادی ایران، به عضویت آن درآمد.

آقای سحابی ریاست سازمان برنامه و بودجه در دولت بازرگان را بر عهده داشت و پس از آن نیز به‌عنوان نماینده مردم تهران در مجلس خبرگان قانون اساسی و مجلس اول شورای ملی (اسلامی) حضور داشت. این فعال سیاسی پس از استعفای دولت موقت از نهضت آزادی جدا شد.

انجمن آزادی مطبوعات ایران در سال ۱۳۸۷ جایزه قلم طلایی خود را به عزت‌الله سحابی اعطا کرد. انتشار نشریه ایران فردا از جمله فعالیت‌های مطبوعاتی عزت‌الله سحابی در دهه ۱۳۷۰ بود.