آيت‌الله منتظری

منزل شخصی و کتابخانه آيت‌الله منتظری پلمب شد

Sun, 19 Feb 2012 15:55:23 +0000

دادسرای ويژه روحانيت قم کتابخانه و منزل شخصی آيت‌الله منتظری و درب يک اتاق حجت‌الاسلام احمد منتظری را پلمب کرد.

حجت‌الاسلام احمد منتظری در اطلاعيه‌ای که بر روی سايت دفتر پدرش آيت‌الله حسين‌علی منتظری منتشر کرده، خبر داده است که امروز، يکشنبه ۳۰ بهمن‌ماه مأموران دادسرای ويژه روحانيت کتابخانه و منزل شخصی آيت‌الله منتظری و همچنين درب يک اتاق منزل خودش را پلمب کرده‌اند.

در اين اطلاعيه آمده است: "در آخرين روز بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۱۳:۳۰ فردی خود را مأمور شهرداری معرفی نمود و از پسرم خواست که برای امضای ابلاغيه‌ای درب منزل را باز کند. ايشان خودکار در دست درب را باز نمود. چندين نفر (حدود ۱۰ نفر) با فشار وارد منزل شده و دست پسرم را گرفته که به داخل منزل خبر نبرد."

احمد منتظری افزوده است: "در حکمی که از دادسرای ويژه روحانيت در دست داشتند نوشته بود، کليه امور مربوط به مرجعيت جمع‌آوری شود."

حجت‌الاسلام منتظری به مأموران گفته است که نماينده شش نفر از مراجع تقليد است و خود را در حد مرجعيت نمی‌داند و بنابراين حکم آن‌ها موردی ندارد.

مأموران دادسرای ويژه روحانيت وسايلی چون لپ‌تاپ و مقاديری پول نقد، سی‌دی خاطرات و مجموعه آثار آيت‌الله منتظری را به همراه خود بردند

وی با بيان اين‌که هنگام شروع بازرسی اعتراض کرده و گفته است کار مأموران غيرقانونی است، از بازرسی نزديک به يک ساعت مأموران در محل کارش خبر داد.

در اطلاعيه آمده است مأموران دادسرای ويژه روحانيت وسايلی چون لپ‌تاپ و مقاديری پول نقد، سی‌دی خاطرات و مجموعه آثار آيت‌الله منتظری را به همراه خود بردند.

به گفته احمد منتظری سپس مأموران در کوچه مجاور درب کتابخانه و منزل شخصی آيت‌الله منتظری را مسدود و پلمب کردند.

در پايان اطلاعيه آمده است که مأموران پس از دو ساعت به مأموريت خود خاتمه دادند در حالی‌که احمد منتظری صورت‌جلسه آنان را امضا نکرده است.

آيت‌الله حسین‌علی منتظری از مرجع تقلید شیعه، از رهبران انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷، رئیس مجلس خبرگان و قائم‌مقام آيت‌الله خمينی، رهبر انقلاب ايران بود که بعدها به دليل مخالفتش با اعدام زندانيان سياسی در سال ۱۳۶۷و انتقاد از حکومت مورد غضب حکومت و آيت‌الله خمينی قرار گرفت و تمام مقام‌های وی پس گرفته شد.

وی در دو دهه پایانی عمر خود به انتقاد از سیاست‌های دولت ادامه داد و پس از انتقادی شدید از آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر کنونی جمهوری اسلامی در سال ۱۳۷۶ شش سال را در حبس خانگی به‌سر برد.

آيت‌الله منتظری که در جنبش موسوم به سبز از اين جنبش پشتيبانی می‌کرد روز یکشنبه ۲۹ آذرماه سال ۱۳۸۸، زمانی‌که هنوز رويدادهای پس از انتخابات دهمين دوره رياست جمهوری در ايران پايان نيافته بود، درگذشت.

مراسم تشییع جنازه او با حضور صدها هزار نفر در شهر قم برگزار شد، و مراسم ختم وی نیز با فشارهای خکومتی لغو شد.

پاسخ احمد منتظری به اظهارات هاشمی رفسنجانی در باره پدرش

Thu, 19 May 2011 16:28:17 +0000

احمد منتظری، فرزند آيت‌الله منتظری به اظهارات اخير اکبر هاشمی رفسنجانی در مورد برکناری پدرش از مقام جانشينی آيت‌الله خمينی پاسخ گفت.

به گزارش تارنمای بيت آيت‌الله منتظری، حجت‌الاسلام احمد منتظری در پاسخ خود به سخنان هاشمی رفسنجانی در گفت‌وگو با تارنمای آينده، نوشته است: «اگر هنگامی که آيت‌الله منتظری فرياد دفاع از جان و مال و آبروی دگرانديشان و مخالفين را سرمی‌داد، جنابعالی و دوستان نيز همراهی می‌‌نموديد و اين ارزش‌های والای انسانی را ارج می‌نهاديد، آيا امروز شاهد اين همه بی‌حرمتی به فعالان سياسی و منتقدين و حتی مراجع تقليد و عالمان و دانشمندان بوديم؟!»

احمد منتظری همچنين آورده است: «اگر هنگامی که آيت‌الله منتظری مسأله شکنجه در زندان‌ها را مطرح می‌کرد، به جای بايکوت کردن و حبس اطرافيان و وابستگان و در نهايت حصر خود ايشان، با متجاوزين به حقوق مردم برخورد می‌شد، آيا امروز شاهد شکنجه‌های قرون وسطايی در زندان‌ها بوديم؟!

احمد منتظری: اگر هنگامی که آيت‌الله منتظری مسأله شکنجه در زندان‌ها را مطرح می‌کرد، به جای بايکوت کردن و حبس اطرافيان و وابستگان و در نهايت حصر خود ايشان، با متجاوزين به حقوق مردم برخورد می‌شد، آيا امروز شاهد شکنجه‌های قرون وسطايی در زندان‌ها بوديم؟!

هاشمی رفسنجانی در مصاحبه با «آينده» در مورد برکناری آيت‌الله منتظری گفته بود: «زود قضاوت می‌کرد و با مردم مطرح می‌کرد. نائب امام بود و موقعيت بالايی داشت. همه فکر می‌کردند به زودی رهبر می‌شود. احساس تکليف می‌کرد و اشکالات را در مصاحبه‌ها می‌گفت و انتقاد می‌کرد. يکی از حرف‌های ما به ايشان اين بود که درست نيست شما همه انتقادها را علنی کنيد.»

هاشمی رفسنجانی افزوده بود: «تقريباً به همه ارگان‌ها انتقاد داشت. به مجلس، جنگ، قوه ‌قضائيه و دولت انتقاد داشت و علنی مطرح می‌کرد... به هر حال انتقادات ايشان خيلی سياستمدارانه نبود. قدری افشاگری بود. در حال جنگ بوديم. هميشه به ايشان می‌گفتيم. اين‌گونه مسائل باعث شد که کم‌کم کسانی موضع گرفتند.»

احمد منتظری «محرم دانستن مردم به‌عنوان صاحبان اصلی مملکت و شفاف بودن با آنان و انتقاد علنی از مسئولان» را شيوه آيت‌الله منتظری دانسته است که برای هاشمی رفسنجانی «قابل قبول نبود.» وی پرسيده است: «ولی آيا هنوز هم بر اين نظر خود پابرجا هستيد؟»

وی در پاسخ خود نوشته است آيت‌الله منتظری نسبت به گزارش‌هايی که از مسئولان و مردم به دست‌اش می‌رسيد «احساس تکليف» می‌کرد.

حجت‌الاسلام منتظری می‌نويسد: «در مورد وضع زندان‌ها و اعدام‌ها منابع خبری و مستندات ايشان علاوه بر موارد فوق، گزارش‌های هیأت عفو امام و نيز نمايندگان ايشان در زندان‌ها بودند و منابع اطلاعات ايشان در مورد جبهه‌ها، فرماندهان و رزمندگانی بودند که در صحنه جنگ حضور داشتند.»

وی ادامه می‌دهد: «آيا سزاوار است اعتماد کردن به گزارش‌های مستند را "زود قضاوت کردن" و "شنيده‌ها را مطرح کردن" ناميد؟»

آيت‌الله منتظری در سال ۱۳۶۷، هنگامی که جانشين آيت‌الله خمينی، رهبر انقلاب ايران بود، طی نامه‌هايی به اعدام‌های دسته‌جمعی آن سال اعتراض کرد.

اين اعتراض‌ها از جمله دلايل اصلی عزل آيت‌الله منتظری از جانشينی رهبری جمهوری اسلامی ايران شمرده شده است.

احمد منتظری همچنين گفته است اگر پيشنهاد آيت‌الله منتظری در مورد پايان دادن به جنگ ايران و عراق پس از آزادسازی خرمشهر پذيرفته می‌شد شاهد «اين همه خسارات جانی و مالی» و «نوشيدن جام زهر» نبوديم.

اشاره وی به پذيرفتن قطع‌نامه ۵۹۸ سازمان ملل متحد توسط جمهوری اسلامی ايران و پايان جنگ ايران و عراق در تاريخ ۲۹ تير ۱۳۶۷ است که آيت‌الله خمينی رهبر وقت جمهوری اسلامی ايران در اين روز طی پيامی از آن به‌عنوان «نوشيدن جام زهر» ياد کرد.

جنگ ايران و عراق هشت سال طول کشيد و آزادسازی خرمشهر پس از ۵۷۵ روز جنگ در روز سوم خرداد سال ۱۳۶۱صورت گرفت.

احمد منتظری در پايان تأکيد کرده است: «اگر آن روز که آيت‌الله منتظری فرياد می‌زد که نظام ما وقتی ارزشمند است که قائم به شخص يا اشخاص نبوده و جمهوريت و اسلاميت آن بايد اصل و پابرجا باشد، او را همراهی می‌کرديد، آيا اين همه ضربه به جمهوريت و اسلاميت نظام وارد می‌شد؟!»

آيت‌الله حسين‌علی منتظری از مراجع دينی و رهبران انقلاب ايران در سال ۱۳۵۷، رئيس مجلس خبرگان قانون اساسی ۲۹ آذرماه ۱۳۸۸ در سن ۸۷ سالگی، در قم و در حصر خانگی درگذشت.