خامنه ای

واکنش اوباما به تهدید ایران علیه اسرائیل

Maryam — Sat, 23 Mar 2013 11:33:34 +0000

باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا از ایران خواست که به جای تهدید اسرائیل، توجه خود را معطوف به بهبود وضعیت اقتصادی کشورش کند.

اوباما روز جمعه دوم فروردین ۱۳۹۲ در یک کنفرانس خبری مشترک با عبدالله دوم، پادشاه اردن در امان، گفت که درصورت توقف برنامه اتمی ایران، این کشور می‌تواند آینده‌ متفاوتی با امروز داشته باشد.

آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران روز پنجشنبه، اول فروردین ماه در مشهد گفته بود: "اگر اسرائيل "غلطی بکند، جمهوری اسلامی تل آويو و حيفا را با خاک يکسان خواهد کرد."

اوباما در واکنش به این سخنان آیت‌الله خامنه‌ای اظهار امیدواری کرد که نیازی به اقدام نظامی برای ممانعت از دستیابی ایران به سلاح اتمی نباشد

اوباما در واکنش به این سخنان آیت‌الله خامنه‌ای اظهار امیدواری کرد که نیازی به اقدام نظامی برای ممانعت از دستیابی ایران به سلاح اتمی نباشد.

او همچنین اضافه کرد: "با لغو تحریم‌های غرب علیه ایران، این کشور می‌تواند تجارتش را گسترش دهد، پیشرفت کند، با مردم دیگر جهان تعامل و رفت و آمد داشته باشد."

رئیس جمهوری آمریکا از حکومت ایران خواست که به جای تهدید اسرائیل برای نابودی شهرهایش، اینگونه مسایل را در دورنمای خود قرار دهد.

اوباما همچنین اضافه کرد که ایران باید کشورهای دیگر را قانع کند که برنامه هسته‌ای کشورشان صلح‌آمیز است. از دیدگاه رئیس جمهوری آمریکا، حکومت ایران هنوز نتوانسته است جامعه بین‌المللی را از صلح‌آمیز بودن برنامه اتمی‌اش مطمئن کند.

ایران بارها بر صلح‌آمیز بودن برنامه اتمی‌اش تاکید کرده و ادعاهای غرب در این زمینه را رد می‌کند.

اوباما پنج‌شنبه يکم فروردين‌ماه (۲۱ مارس) نیز در سفر خود به اسرائیل ايران هسته‌ای را "خطری غيرقابل مهار" دانست و گفت آمريکا بر تعهد خود در قبال امنيت اسرائيل پايبند است و مانع از دستيابی ايران به سلاح هسته‌ای خواهد شد.

نقش اصلاح‌طلبی و برنامه اتمی در غیبت و ظهور امام زمان

politics — Tue, 15 Jan 2013 14:45:29 +0000

اکبر گنجی

اکبر گنجی - مهدی موعود، مطابق مدعا، ظهور خواهد کرد تا از تمام ستمگران تاریخ انتقام گیرد و عدل و داد را دامن گیر کند (این پرسشی گشوده است که چگونه می توان از طریق انتقام گرفتن از ستمگران- خصوصاً ستمگرانی که قرن ها است درگذشته‌اند- به جای بخشیدن آن‌ها عدل و داد را دامن گیر کرد).

آنان که این ایده را برساختند - اگر به روایات نگریسته شود - موجودی کاملاً مطابق با تصورات و تصدیقات و اسطوره های زمان خود پدید آوردند.

بر مبنای آن برساخته‌ها، از زمان ظهور امام زمان هیچ کس- حتی خودش- جز خداوند اطلاع ندارد. اما وقتی بیاید، قدرت‌اش بر قدرت تمام ظالمان زمان سیطره خواهد یافت. اما آنان که این مدعا را برساختند، هیچ تصوری از دامنه توانایی دولت‌های قدرتمند قرن بیست و یکم (سلاح‌های اتمی، هواپیماهای بدون سرنشین، جنگ‌های ویروسی، و...) نداشتند. کما اینکه ما نیز اینک هیچ تصوری از توانایی‌های دولت‌های چند قرن آینده نداریم. امام دوازدهم آنان قرار است با شمشیر سر زمام‌داران ستمگر را از بدن جدا کند.

از همه‌ مهم‌تر، خدایی که فرزند امام یازدهم را از دیده‌ها غایب کرد، دارای قدرت مطلق، علم مطلق و خیر مطلق است. این هم ذره‌ای از قدرت اوست که کودک پنج ساله‌ای را بیش از ۱۰۰۰ سال زنده نگاه داشته است. در واقع قدرت مهدی موعود، ناشی از قدرت خداوند است.

ولی ایده‌ برسازندگان، از جهات گوناگون پارادوکسیکال است. او غیب می‌شود تا ظالمان او را - مانند پدرانش - شهید نکنند؛ بگذریم از این که مدعای شهادت همه‌ ائمه، مدعایی کاذب است که بعدها برساخته شده است. اگر او دارای آن همه قدرت و معجزه است، چگونه از پس سر زمام‌داران ستمگر کم شمار زمان خود که مهم‌ترین سلاح‌شان شمشیر بوده، بر نمی‌آمده است؟ از این نیز بگذریم که قرآن وقوع معجزه توسط پیامبر را هم انکار کرده و وقتی از وی معجزه درخواست می‌کردند، آن حضرت پاسخ می‌داد که معجزه‌ای ندارد و تنها تفاوتش با دیگران آن است که به او وحی می شود. مهدی موعود چگونه دولت‌های ظالم فوق مدرن کنونی یا آینده را نابود خواهد کرد؟ مدعای ابطال‌ناپذیر تجربی و نقدناپذیر فلسفی برای این پرسش هم توجیهی دارد: با قدرت مطلقه‌ خداوند.

اگر چنین قدرتی پشت اوست، اگر او واسطه‌ فیض است، اگر خداوند از طریق او در جهان اراده‌ خود را به عمل می‌رساند، اگر مدیریت کل عالم هستی به او واگذار شده است، پس انسان‌های زمینی- با همه‌ سلاح‌های فوق مدرنی که در اختیار دارند- چه نقشی در آمدن یا نیامدن او می‌توانند داشته باشند؟ مگر قدرت آدمیان در برابر قدرت مطلقه‌ خداوندی وزش نسیمی هم به شمار خواهد رفت؟

نه تنها قدرت گفتمان‌ساز است، که گفتمان هم جهان‌ساز است. فراموش نمی‌کنیم که «جهان ما زبان ماست». گفتمان امام زمان که برساخته شد، منافعی را برآورده می‌کرد و قشر و طبقه‌ای را قدرتمند می‌ساخت. فقیهان به نام امام زمان از مردم پول گرفته و به نام امام زمان بر آنها حکومت کرده‌اند. پس این گفتمان نیز منابع کمیاب قدرت/ثروت/معرفت/منزلت اجتماعی را در اختیار اقشار خاصی قرار می‌دهد.

اما بازی، بازی دوطرفه است. آدمیان این گفتمان را ساخته‌اند، این گفتمان جهان‌ساز است، قدرتمندان نیز دائماً این گفتمان را به سود منافع خود مجدداً بازسازی می‌کنند.

علی سعیدی، نماینده‌ آیت‌الله خامنه‌ای در سپاه پاسداران می‌گوید: «در انتخابات باید درست به هدف زد و فردی را انتخاب نمود که دقیقا در راستای امام زمان حرکت کند نه این که نظام را به انفعال بکشاند... در دوران اصلاح‌طلبان ما رای دادیم و دقیقا دوره‌ اصلاح‌طلبان، صدها سال ظهور امام زمان را به عقب انداخت.» باید پرسید آیا اصلاح‌طلبانی که قادر نیستند یک رسانه یا حزب داشته باشند، آنقدر قدرت داشته‌اند که بر قدرت خداوند فائق آمده و ظهور امام زمان را صدها سال به تأخیر بیندازند؟

محمود احمدی‌نژاد در رقابت با فقیهان، کوشیده است تا مستقیماً به امام زمان وصل شود. احمدی‌نژاد و یارانش ادعا دارند که با امام زمان مستقیماً در ارتباط هستند و دستورات را از او می‌گیرند. در زمان اجرای طرح هدفمندسازی یارانه‌ها بسیاری به او می‌گفتند اگر این طرح را اجرا کنی، شورش‌های اجتماعی برپا خواهد شد. اما مشایی به او گفت آقا (امام زمان) فرموده‌اند طرح را اجرا کن، هیچ شورشی پدید نخواهد آمد. احمدی‌نژاد هم به همین دستور عمل کرد و چنان شد. بعد هم به مردم گفت که یارانه‌ها پول امام زمان است.

احمدی‌نژاد از این برساخته در موارد عدیده استفاده کرده و می‌کند. او در ۱۳/۹/۱۳۸۸ در تبیین علل تهاجم نظامی آمریکا به عراق گفت: «درست است که این مستکبران [آمریکا]، به دنبال نفت و ثروت این کشور [عراق] هستند، اما در زیر همه‌ اینها یک استدلال برای خود دارند و بر اساس آن عمل می‌کنند. البته آن را در خبرها افشا نمی‌کنند. ما اسناد آن را به دست آوردیم که آنها معتقدند یکی از خاندان پیامبر اکرم در این نقطه ظهور کرده و ریشه‌ همه‌ ظالمان عالم را خواهد خشکاند. آنها همه این نقشه‌ها را کشیده‌اند که جلوی ظهور حضرت را بگیرند و می‌دانند ملت ایران زمینه‌ساز این حادثه بوده و یاران این حکومت خواهد بود».

اسناد احمدی‌نژاد از آن خودش باشد، اما او توضیح نمی‌دهد دولت آمریکا چگونه می‌تواند با اشغال عراق مانع ظهور امام زمان شود؟ آیا قدرت آمریکا از قدرت خداوند بیشتر است؟ آیا با ترک عراق توسط آمریکا، مانع ظهور بر طرف شد؟ اگر امام زمان از ترس نظامیان آمریکا همچنان در خفا به سر می‌برد، پس او با دیگران چه فرقی دارد؟ مگر نیروهای طالبان و القاعده با نظامیان آمریکا نمی‌جنگند؟

سخنان علی سعیدی، نماینده‌ آیت الله خامنه‌ای در سپاه پاسداران-، تابعیت این برساخته از منافع را به خوبی نمایان می‌سازد. او در ۲۰/۱۰/۹۱ گفته است: «سبب ساز حکومت امام زمان یک حکومت شبیه حکومت امام زمان در حد محدود است که در واقع آن همین حکومت ولایت فقیه است...امام زمان امروز دنبال یار می‌گردد یاری که در صحنه‌ها باشد و ایشان کسانی را می‌خواهد که چون براده‌ آهن باشند و تحت فشار آمریکا از صحنه بیرون نروند... در انتخابات درست به هدف باید زد و فردی را انتخاب نمود که دقیقا در راستای امام زمان حرکت کند نه این که نظام را به انفعال بکشاند... در دوران اصلاح‌طلبان ما رای دادیم و دقیقا دوره‌ اصلاح‌طلبان، صدها سال ظهور امام زمان را به عقب انداخت... تا زمانی که در منطقه‌ خاورمیانه تحول به وجود نیاید امام زمان زمینه‌ ظهورش فراهم نمی‌شود و با وجود صدام، حسنی مبارک، شاه اردن و عربستان آیا امام زمان ظهور می‌کنند و در واقع وظیفه‌ ماست که جاده و مسیر را برای ظهور فراهم کنیم. امام زمان کاخ سفید را به لرزه در می‌آورد... تا در اروپا و آمریکا تحول به وجود نیاید زمینه‌ ظهور امام زمان فراهم نمی‌شود... فکر می‌کنم وسیله‌ای که خداوند برای تحقق این پنج مرحله فراهم کرده است ملت ایران و رهبر ایران است».

مطابق این سخنان، ظهور امام زمان منوط به پنج مولفه است: الف- حکومت ولایت فقیه، ب- نیروهای آهنین، پ- رئیس جمهور مطیع رهبری، ت- سرنگونی رژیم‌های حاکم بر منطقه‌ی خاورمیانه و ث- تحول اروپا و آمریکا. به تعبیر دیگر، بسط قدرت فقیهان و سرنگونی رژیم‌های منطقه و جهان، زمینه‌ ظهور را فراهم می‌سازد. اما مگر قرار نبود که امام زمان بیاید و کار ستمگران را بسازد؟ اگر این کار را ما ایرانیان انجام دهیم، چه کاری برای امام زمان باقی خواهد ماند؟ اگر مدعا این است که همه‌ مسائل و مشکلات عالم باید توسط شیعیان ایران حل و رفع شوند تا ایشان تشریف بیاورند، این مدعا به دستور دیگری تقلیل خواهد یافت:"بگیر و ببند و بده به دست من پهلوون!"

"عظمت طلبی اتمی" خامنه‌ای هم به گفتمان امام زمان راه یافته است. برساختن سنت، دین، علم، هنر و فلسفه امری آنی و یکباره نیست؛ برساختن فرایندی دائمی است. اسلام و تشیع کنونی ایرانیان، همان نیست که توسط اعراب وارد ایران شد. بی‌جهت نبود که هانری کربن از "اسلام ایرانی" سخن می‌گفت. در ۳۳ سال گذشته، برساختن تشیع ادامه یافته است. به مسجد جمکران بنگرید که چه عظمتی یافته است که حضرت معصومه دیگر توان رقابت با آن را ندارد. اما امام زمان را هم باید اتمی کرد. به تعبیر دیگر، هسته‌ای شدن امام زمان، رکن مهمی از "عظمت طلبی اتمی" خامنه‌ای است.

اما نکته‌ جالب و شگفت‌آوری در سخنان نماینده‌ آیت‌الله خامنه‌ای وجود دارد. مدعای علی سعیدی این است که «اصلاح‌طلبان در دوره‌ هشت ساله‌ خود- دقیقا - صدها سال ظهور امام زمان را عقب انداختند». آیا اصلاح‌طلبانی که قادر نیستند یک رسانه یا حزب داشته باشند، آن‌قدر قدرت داشته‌اند که بر قدرت خداوند فائق آمده و ظهور امام زمان را صدها سال به تأخیر بیندازند؟

"عظمت‌طلبی اتمی" خامنه‌ای هم به گفتمان امام زمان راه یافته است. برساختن سنت، دین، علم، هنر، فلسفه و...امری آنی و یکباره نیست؛ برساختن فرایندی دائمی است. اسلام و تشیع کنونی ایرانیان، همان نیست که توسط اعراب وارد ایران شد. ایرانیان اسلام و تشیع خاص خود را برساختند. بی‌جهت نبود که هانری کربن از "اسلام ایرانی" سخن می‌گفت. در ۳۳ سال گذشته، برساختن تشیع ادامه یافته است. به مسجد جمکران بنگرید که چه عظمتی یافته است که حضرت معصومه دیگر توان رقابت با آن را ندارد. اما امام زمان را هم باید اتمی کرد. به تعبیر دیگر، هسته‌ای شدن امام زمان، رکن مهمی از "عظمت‌طلبی اتمی" آیت‌الله خامنه‌ای است.

فاطمه کاشانی همسر مصطفی احمدی روشن- کارشناس هسته‌ای ایران که ترور شد- در مصاحبه‌ای به مناسبت سالگرد ترور او گفته است: «من می‌دانستم که کارهای سایت[نطنز] هیچ وقت تمامی نداشت؛ این چند سال آخر نمودار کاری ایشان صعودی بود. برخی مواقع آقا مصطفی را ۳ هفته می‌شد که پیدا نمی‌کردیم؛ شاید یک روز جمعه و کوتاه می‌توانستیم ببینیمش. وقتی شکایت و گلایه می‌کردم، می‌گفت این کار را انجام بدهم، بیرون می‌آیم. دروغ هم نمی‌گفتند، آن کار را انجام می‌دادند، کاری دیگری بهشان پیشنهاد می‌شد و این سیستم ادامه داشت ولی وقتی دل‌نگرانی آقا[آیت‌الله خامنه‌ای] را برای سایت می‌گفتند، برای بنده هم این دل‌نگرانی آقا مهم بود. وقتی می‌گفتند کارهایی که کردم را باید به سرانجام برسانم، قانع می‌شدم و یا این که یکبار پیش آیت‌الله خوشوقت رفته بودند و ازایشان پرسیده بودند که "ظهور چقدر نزدیک است"؛ آقای خوشوقت فرموده بودند "این بستگی به این دارد که شما در نطنز چه کار می‌کنید". یکبار که خیلی گلایه کردم، مصطفی فرمایشات آقای خوشوقت را گفت، من دیگر گلایه هم نکردم چون احساس می‌کردم اگر بخواهم جلویش را بگیرم، گویی که جلوی امام زمان ایستادم. نمی‌گویم این حرف قطعی است اما به نظرم مملکت باید اصلاح بشود تا مصلح بیاید».

بدین ترتیب، غنی‌سازی اورانیوم، زمینه ظهور امام زمان را فراهم می‌سازد. منتها آیت‌الله خوشوقت- یکی از صادر کنندگان حکم قتل‌های زنجیره‌ای- نگفته‌اند غنی‌سازی چند درصدی زمینه‌ساز ظهور است؟ ۵ درصد؟ ۲۰ درصد؟ یا ۹۰ درصدی که خط قرمز نتانیاهو است؟

اگر جمهوری اسلامی رژیمی اصلاح‌پذیر بود و به اصلاحات بنیادین معطوف به "نظام دموکراتیک ملتزم به آزادی و حقوق بشر" راه می‌داد، ایران و ایرانیان پایدار مانده و به کشوری قدرتمند و شایسته‌ نامشان ارتقاء می‌یافتند. اما تداوم قدرت مطلقه‌ مادام‌العمر ولی فقیه، کوشش جهت سرنگونی رژیم‌های سیاسی و هسته‌ای سازی، ممکن است به تجاوز نظامی به ایران منتهی شود که پیامد آن کشته و زخمی و آواره شدن میلیون‌ها ایرانی و تجزیه‌ی ایران خواهد بود.

مگر قرار نبود که امام زمان بیاید و کار ستمگران را بسازد؟ اگر این کار را ما ایرانیان انجام دهیم، چه کاری برای امام زمان باقی خواهد ماند؟ اگر مدعا این است که همه‌ مسائل و مشکلات عالم باید توسط شیعیان ایران حل و رفع شوند تا ایشان تشریف بیاورند، این مدعا به دستور دیگری تقلیل خواهد یافت:"بگیر و ببند و بده به دست من پهلوون! "

آیت‌الله خامنه‌ای در سخنرانی نیمه‌ شعبان ۳۰/۷/۱۳۸۱ همین مدعیات را بازگو کرده و گفته است: «مى‌شود نقشه‌ سياسى دنيا را عوض كرد؛ مى‌شود با ظلم و مراكز قدرت ظالمانه درگير شد و در آينده نه فقط اين معنا امكان‌پذير است، بلكه حتمى است...جوانان و روشنفكران و عموم ملت ما با اعتقاد به ظهور مهدى اين اعتقاد راسخ را در دل خود پرورش مى‌دهند كه نظم ظالمانه‌ جهانى، قابل زوال است و ابدى نيست؛ مى‌شود با آن مبارزه و در مقابل آن ايستادگى كرد...عدالتى كه ما در انتظار آن هستيم - عدالت حضرت مهدى عليه‌السّلام كه مربوط به سطح جهان است - با موعظه و نصيحت به دست نمى‌آيد؛ يعنى مهدى موعودِ ملت‌ها نمى‌آيد ستمگران عالم را نصيحت كند كه ظلم و زياده‌طلبى و سلطه‌گرى و استثمار نكنند. با زبان نصيحت، عدالت در هيچ نقطه عالم مستقر نمى‌شود. استقرار عدالت، چه در سطح جهانى - آن طور كه آن وارث انبيا انجام خواهد داد - و چه در همه بخش‌هاى دنيا، احتياج به اين دارد كه مردمان عادل و انسانهاى صالح و عدالت‌طلب، قدرت را در دست داشته باشند و با زبان قدرت با زورگويان حرف بزنند. با كسانى كه سرمست قدرت ظالمانه هستند، نمى‌شود با زبان نصيحت حرف زد؛ با آنها بايد با زبان اقتدار صحبت كرد...سربازىِ منجى بزرگى كه مى‌خواهد با تمام مراكز قدرت و فساد بين‌المللى مبارزه كند، احتياج به خودسازى و آگاهى و روشن‌بينى دارد...شنيده‌ايد، در گذشته كسانى كه منتظر بودند، سلاح خود را هميشه همراه داشتند...امروز اگر ما مى‌بينيم در هر نقطه دنيا ظلم و بى‌عدالتى و تبعيض و زورگويى وجود دارد، اينها همان چيزهايى است كه امام زمان براى مبارزه با آنها مى‌آيد. اگر ما سرباز امام زمانيم، بايد خود را براى مبارزه با اين‌ها آماده كنيم».

مطابق روایات اسلامی، وقتی اصحاب فیل به فرماندهی ابرهه به قصد نابودی کعبه به مکه آمدند، ۲۰۰ شتر عبدالمطلب را غارت کردند. عبدالمطلب به ملاقات ابرهه رفت. ابرهه گفت: خواسته‌ات چيست؟ عبدالمطلب گفت: سپاهيانت ۲۰۰ شتر از من ربوده‌اند. بگو تا باز‌گردانند. ابرهه شگفت‌زده پرسید: تصور مى‌كردم از من بخواهى خانه‌اى را كه آيين تو و پدران توست، ويران نكنم. عبدالمطلب گفت: من صاحب شتران خويشم و خانه، خود صاحبى دارد كه تو را از تعرض به آن باز خواهد داشت ( السيرة النبويه، ج‌۱، ص‌۵۰‌ـ‌۵۱; جامع‌البيان، مج‌۱۵، ج‌۳۰، ص‌۳۸۹‌ـ‌۳۹۰). به روایت قرآن، خداوند کعبه را نجات داد و سپاه ابرهه را نابود کرد.

بر این مبنا، نجات ایران و ایرانیان وظیفه‌ ما است. ظهور و عدم ظهور امام زمان را به صاحبش- خداوند- بسپارید که ما را در آن هیچ دخل و تصرفی نیست. براندازی خشونت بار "نقشه‌ سیاسی دنیا"، "نظم ظالمانه‌ جهانی"، "تمام مراکز قدرت و فساد بین‌المللی" و "استکبار جهانی/آمریکا" را هم به امام زمان بسپارید که کاری برای انجام دادن داشته باشند.

در مقاله‌ "جانشین امام زمان و دست انداختن امام زمان" نشان داده‌ایم که آیت‌الله خمینی این مدعیات را چندان جدی به شمار نمی‌آورد. اما حتی مرتضی مطهری که به وجود فرزند امام یازدهم باور داشت می‌گفت: «نه آقا! ما همچو چیزی نداریم که صد سال یا هزار سال یک بار یک نفر باید ظهور کند. فقط درباره‌ یک نفر هست که آن هم در این سطح نیست، در سطح دیگری است، جنبه‌ جهانی دارد، نه این که مخصوص به عالم شیعه باشد و آن، وجود مقدس حضرت حجت است. ایشان مربوط به همه‌ عالم‌اند. آنهائی که شنیده اید در منبرها می‌گویند می‌آید یک مشت شیعه را نجات دهد، یک مشت شیعه دروغ است. یک مشت شیعه که قالتاق‌ترین مردم دنیا هستند امام زمان حامی اینها نیست». (مرتضی مطهری، ده گفتار، صص ۱۲۰- ۱۱۹)

اکنون یک "مشت شیعه که قالتاق‌ترین مردم دنیا هستند" غلبه یافته‌اند، با این نوع مدعیات مردم را فریب داده و بر آنند که ایران و ایرانیان را نابود سازند.

صف‌آرایی‌های سیاسی پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری

Tue, 12 Jun 2012 15:46:55 +0000

انتخابات ریاست جمهوری پیونددهنده یا تعمیق‌بخش شکاف جنبش سبز و اصلاح‌طلبان؟

علی افشاری

علی افشاری - سومین سالگرد جنبش سبز نزدیک است به رسیدن مهم‌ترین موسم سیاسی موجود در کشور یعنی انتخابات ریاست جمهوری که در دوره قبل زمینه‌ساز بروز یک جنبش اعتراضی وسیع شد که در بطن خود نطفه رویکرد انقلابی را پرورش داد، اگرچه خود سمت و سویی اصلاح‌طلبانه داشت اما مسیر شکل‌گیری مبارزات سیاسی معطوف به تغییرات بنیادی را هموار ساخت.

واقعه انتخابات ریاست جمهوری بستری بود که جنبش سبز با آن شروع شد. هدف اولیه کسب ریاست جمهوری بود که تقلب، آن را ناکام ساخت. هدف دوم ابطال انتخابات و سلب صلاحیت از احمدی‌نژاد بود که آن هم توفیقی نیافت و اینک دوره احمدی‌نژاد می‌رود تا تمام شود.

حال انتخابات ریاست جمهوری آینده چه نسبتی با جنبش سبز پیدا می‌کند؟ در گام اول باید گفت جنبش سبز در قالب خاص خود به پایان رسیده است. اما معمولاً جنبش‌های سیاسی نمی‌میرند بلکه از صحنه کنار می‌روند. با این نگاه انتخابات ریاست جمهوری آینده می‌تواند فرصتی برای احیای آن تلقی گردد.

از جهتی دیگر به نظر می‌رسد که جنبش سبز به عنوان یک جنبش اجتماعی و اعتراضی وسیع به پایان رسیده است. با این‌همه محصول فعالیت این جنبش شکل‌گیری یک طیف سیاسی است که تمایل دارد جمع خودش را تحت نام جنبش سبز نام‌گذاری کند و رهبران نمادین آن‌ها نیز میر حسین موسوی و مهدی کروبی هستند.

طبیعی است تدوین هر نوع استراتژی برای این واقعه مهم سیاسی آینده کشور از منظر جنبش سبز نیازمند سازگاری و تطابق با مسیری دارد که این جنبش پس از انتخابات با ورود به اعتراضات خیابانی پیمود و باید راه حل‌ها و پاسخ‌هایی برای عبور از تنگنا‌ها و مشکلاتی که باعث شد این جنبش به اهدافش نرسد، داشته باشد. بنابراین رویکرد انتخاباتی جنبش سبز یعنی کسانی که با این جنبش همراه بودند می‌بایست از آنجایی شروع شود که جنبش متوقف شد.

افرادی چون محمد رضا عارف و اسحاق جهانگیری مورد نظر جریان خاتمی هستند. محور اصلی این جریان بنیاد باران است

به موازات جنبش سبز بخشی از اصلاح‌طلبان که تمایل به مرزبندی و حفظ تمایز خود داشته‌اند از انتخابات مجلس به بعد بازنگری در مسیری که جنبش سبز طی کرد را در دستور کار قرار داده‌اند. این طیف که سید محمد خاتمی رهبری آن‌ها را بر عهده دارد تصمیم گرفته‌اند بازگشت به قدرت و فعالبت در داخل نظام سیاسی و تعامل با خطوط قرمز حکومت را در پیش بگیرند. از دید آن‌ها فرصت انتخابات ریاست جمهوری پیش روی، فرصتی است تا بتوانند اعتماد و موافقت حکومت برای سیاست‌ورزی در چهارچوب نظام را جلب نمایند.

به‌نظر می‌رسد هدف برای آن‌ها لزوماً پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری نیست، بلکه فرصت حضور در رقابت‌های انتخاباتی است تا فضایی را برای فعالیت ولو هرچه محدود در عرصه سیاسی کشور به‌دست آورند.

احتمالاً افرادی چون محمد رضا عارف و اسحاق جهانگیری مورد نظر جریان خاتمی باشند. محور اصلی این جریان بنیاد باران است و در وهله بعد احزابی چون مجمع روحانیون مبارز و کارگزاران سازندگی را شامل می‌شوند. در مداری دور‌تر سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و حزب مشارکت قرار دارند.

این گروه‌ها در حال حضار فعال نیستند و در وضعیت به‌هم‌ریخته‌ای به‌سر می‌برند. فشار حکومت باعث رکود و نیمه‌تعطیلی فعالیت‌های آنان شده است. ارتباطات بین آن‌ها از بین رفته است. این گروه‌ها می‌پندارند حضور در انتخابات ریاست جمهوری به ایشان فرصت می‌دهد تا شبکه‌های از هم گسیخته‌شان را ترمیم کنند.

اما چالش بزرگ این جریان چگونگی تعیین نسبت با بدنه جنبش سبز و رهبران نمادین آن از یکسو است و در سوی دیگر موافقت نظام سیاسی و رهبری با فعالیت مجدد آن‌ها. حضور در انتخابات ریاست جمهوری آینده در شرایطی که رهبران نمادین جنبش سبز در حصر به‌سر برند و زندانیان نیز آزاد نشده و احزاب ورسانه‌ها مجال فعالیت آزاد پیدا نکرده باشند از دید کثیری از نیروهای سبز بی‌معناست و حتی بخشی از آنان این‌کار را خیانت تلقی می‌کنند.

عباس عبدی منادی بازگشت اصلاح‌طلبان به قدرت

حکومت آشکارا نشان داده است که اصلاح‌طلبان باید با تجدید نظر، حمله و نفی جنبش سبز و همه مواضعی که به نوعی سرمایه اجتماعی اصلاح‌طلبان محسوب می‌شود راهی متفاوت با عملکرد سالیان اخیر را برگزینند.

در این‌باره بین همه گروه‌های اصول‌گرایان اجماع برقرار است. فقط دامنه و معیار گزینش فرق می‌کند. طیف افراطی مثل جبهه پایداری و جمعیت رهپویان تنها برای احزابی مثل مردمسالاری حق فعالیت قائل است. اما طیف میانه مثل مؤتلفه و تشکل‌های همسو و جمعیت رهروان ولایت با تعدیل‌ها و انتقاداتی به سیاست‌ورزی خاتمی روی خوش نشان می‌دهند.

اما چالش اصلی این است که رهبری و بخش مسلط قدرت ممکن است دیگر دلیلی نبیند اصلاح‌طلبان اخراج شده از قدرت را دوباره به داخل حوزه نقش‌آفرینی در حکومت راه بدهد. بنابراین برخورد با اصلاح‌طلبان به مثابه مواجهه با نهضت آزادی در سال‌های دهه ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ خواهد بود. فعالیت آن‌ها تا جایی تحمل می‌شود که از مرز بین حکومت و اپوزیسیون فرا‌تر نروند. ازین‌رو ممکن است فعالیت‌های انتخاباتی اصلاح‌طلبان در شرایطی تهدید برای حکومت تلقی شود و برخورد‌های امنیتی جدیدی با آن‌ها صورت بگیرد.

یکی از شانس‌های اصلاح‌طلبان بالا گرفتن شکاف و اختلافات در داخل اصول‌گرایان است تا جناح میانه‌رو و دور‌تر آنان از بازگشت اصلاح‌طلبان به قدرت حمایت کند. اما با توجه به فاصله زمانی کمتر از یک سال تا انتخابات ریاست جمهوری یازدهم و نقاط اشتراک بیشتر اصول‌گرایان علی‌رغم همه تضاد‌ها و درگیری در مقایسه با اصلاح‌طلبان این امکان بخت بالایی ندارد.

همچنین به‌نظر می‌رسد بخش میانه‌روی اصول‌گرایان، مشارکت سیاسی اصلاح‌طلبان را نه برای توزیع قدرت بلکه بیشتر به عنوان سپر بلا در برابر حملات حذفی حریف تندرو می‌خواهد.

اظهار نظر مبهم و دو پهلوی کدخدایی سخنگوی شورای نگهبان در خصوص کاندیداتوری سید محمد خاتمی را نمی‌توان دلیلی بر تصمیمی در درون نظام دانست. رصد کردن سوابق قبلی عملکرد انتخاباتی حاکمیت نشان می‌دهد که معمولاً حکومت تا قبل از مراحل نهایی انتخابات نوعی گارد باز اختیار می‌کند تا توجه بازیگران سیاسی گوناگون به انتخابات را جلب کند و درست در گام آخر نزدیک به شروع فرایند انتخاباتی برخورد‌های حذفی و محدودکننده را انجام می‌دهد. به عبارت دیگر مدیریت فضا برای به حاشیه راندن دیدگاه‌های تحریمی و برخورد منفی با اصل انتخابات یکی از اجزاء مهم مهندسی انتخابات در جمهوری اسلامی است.

دیدگاه علیرضا علوی‌تبار: چانه‌زنی از بالا، فشار از پایین

اما تاکنون خاتمی قصد و اراده‌ای برای کاندیداتوری نشان نداده و ترجیح وی ایفای نقش پدر معنوی و رهبری جریان اصلاحات است. البته هنوز زود است در این خصوص داوری کرد. ممکن است اتفاقات غیر منتظره‌ای رخ بدهد که باعث ورود خاتمی به صحنه انتخابات شود.

در بین کسانی که مشوق بازگشت اصلاح‌طلبان به داخل مرز‌های قانونی نظام سیاسی و اتخاذ رویکرد انتقادی نسبت به رفتار‌های جنبش سبز در قالب اعتراضات خیابانی و رویکرد منفی نسبت به صندوق‌های رأی در انتخابات‌ غیر آزاد هستند، عباس عبدی نقش پررنگی دارد. وی که در پایان دروه اول ریاست جمهوری خاتمی توصیه به خروج از قدرت می‌کرد، امروز منادی بازگشت اصلاح‌طلبان به قدرت است.

اما در حوزه مشترک بین جبهه سبز و اصلاح‌طلبان دو رویکرد بینابینی نیز وجود دارد که شباهت‌های در خوری با هم دارند. سخنان اخیر حجت‌الاسلام عبدالله نوری و راهبرد‌های پیشنهادی علیرضا علوی‌تبار هر دو از این دسته هستند. راهکار‌های آن‌ها مبنی بر اتحاد راهبرد دولت محور با اتکاء به جنبش اجتماعی کنترل‌شده در چهارچوب قانون اساسی است.

دیدگاه آقای علوی‌تبار تقریباً‌‌ همان رویکردی است که سعید حجاریان در قالب استراتژی چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین مطرح کرده بود. البته علوی‌تبار با توجه به شرایط کنونی کشور گام‌های محافظه‌کار‌تر و خواست‌هایی محدود‌تر از آن دوره را مطرح می‌کند.

اما عبدالله نوری که مواضعی تا حدی متفاوت با دوران زندان و انتخابات ۱۳۸۸ اتخاذ کرده، معتقد به فعالیت هدفمند و متشکل اصلاح‌طلبان با تعریف جدید و مرزبندی با جریان برانداز و اپوزیسیون معتقد به حمله خارجی است. او معتقد به تعریف فعالیت‌ها بر اساس همپوشانی اصلاح‌طلب‌ها و جنبش سبز است. به باور وی «شکافتن معنای اجرای بدون تنازل قانون اساسی می‌تواند یکی از مهم‌ترین ابعاد برنامه‌ اصلاحات در شرایط فعلی باشد.»

هم علوی‌تبار و هم عبدالله نوری بر فعالیت در چهارچوب قانون اساسی فعلی و مخالفت باتغییرات بنیادین و انقلابی و جریان برانداز و خشونت‌طلب تأکید دارند. این فعالیت‌ها را فعلاً باید تلاش‌های فردی و جمعی محدود برای ساماندهی به جریان اصلاحات دانست. عبدالله نوری می‌تواند کاندیدای دیگر اصلاح‌طلبان باشد. البته علی‌رغم تعدیل مواضع او، باز تردید وجود دارد که از فیلتر شورای نگهبان بگذرد.

عبدالله نوری با مواضعی متفاوت از دوران زندان پس از انتخابات ۱۳۸۸

هنوز معلوم نیست تأثیر این فعالیت‌ها چه باشد و چقدر بتواند اصلاح‌طلبان را بسیج نماید. اما فعال شدن عبدالله نوری می‌تواند جریان اصلاحات را از حالت یکه‌سالاری خاتمی خارج کند و آن را به سمت رهبری چندمرکزی سوق دهد. فعال شدن سید محمد موسوی خوئینی‌ها نیز می‌تواند این چند مرکزی را گسترش بخشد.

البته در قطب چپ هم هستند افرادی از جریان جنبش سبز و اصلاح‌طلبان رادیکال مانند ابوالفضل قدیانی، محمد نوری‌زاد و مصطفی تاجزاده که رویکرد نقد صریح رهبری را توصیه می‌کنند که پافشاری بر آن می‌تواند منجر به تغییر رفتار شده و نیروی اجتماعی را برای تحمیل تغییرات به خامنه‌ای خلق کند. شورای هماهنگی راه سبز امید نیز به نظر می‌رسد کماکان راهبرد اعتراضات خیابانی را مد نظر داشته باشد.

حال باید دید رویکرد رادیکال جنبش سبز و یا محافظه‌کار خاتمی به جریان غالب در بدنه اصلاح‌طلبان تبدیل خواهد شد یا راه‌ حل‌های میانه نوری و علوی‌تبار مورد توجه قرار خواهند گرفت و این شکاف را پر می‌کنند.

البته هنوز تا انتخابات ریاست جمهوری خیلی مانده است و هنوز چهره‌های اصلی در صحنه حضور نیافته‌اند. فقط محسن رضایی حضور خود را به صورت قطعی اعلام کرد که با توجه به ناکامی‌های وی در دو دوره پیش و شکست فاحش جریان متبوعش در انتخابات مجلس نهم گزینه‌ای جدی به حساب نمی‌آید.

آرای سرشماری نشده؛ دوپینگ انتخاباتی حاکمیت

Thu, 01 Mar 2012 06:05:14 +0000

حمید مافی

آن‌گونه که از اظهارات مسوولان ارشد نظام جمهوری اسلامی بر‌می‌آید، انتخابات مجلس نهم، "مهم‌ترین انتخابات" جمهوری اسلامی است.

رهبر جمهوری اسلامی در دیدار روز چهارشنبه خود با گروهی از خانواده شهدا، یک بار دیگر بر اهمیت انتخابات تأکید کرده و گفته است: آنچه در انتخابات بسیار مهم است، حضور گسترده مردم است.

حساسیت این دوره از انتخابات به این علت است که جبهه استکبار همه تیرهای خود را بر ضد ملت ایران، خرج کرده و به تیرهای آخر رسیده است، بنابراین مردم باید بایستند و عزم و اراده خود را به رخ دشمن بکشند تا جبهه استکبار بداند که در مقابل این ملت نمی‌تواند مقاومت کند.

آقای خامنه‌ای همچنین رأی دادن به نامزد صالح را از دیگر مسائل مهم این انتخابات برشمرده و گفته است: احساس می‌کنم و احتمال قوی می‌دهم، که ملت ایران در انتخابات روز جمعه، سیلی سخت تری به چهره استکبار خواهد زد. رهبر جمهوری اسلامی پیش از این نیز از دست اندرکاران انتخابات خواسته بود که اجازه ندهند انتخابات به یک چالش امنیتی برای نظام تبدیل شود.

میزان اهمیت انتخابات مجلس نهم برای جمهوری اسلامی تا آنجا افزایش یافته است که رسانه‌های رسمی حکومت به نقل از آقای خامنه‌ای اعلام کرده‌اند که رأی دادن در انتخابات واجب و تکلیف دینی است.

سؤال این است که دلیل اهمیت ویژه انتخابات مجلس نهم برای رهبر جمهوری اسلامی و دیگر مسوولان نظام چیست که از یک سال قبل تهدید کرده‌اند که اگر نتیجه انتخابات مطابق میل آن‌ها نباشد، وقایع خونباری در کشور رخ خواهد داد؟

تحریم گسترده و هراس حاکمیت

جمهوری اسلامی بر این باور است که آرای مردم در انتخابات یک بیعت مجدد با حکومت جمهوری اسلامی و ولی فقیه است. در همه انتخابات‌ گذشته، آرای شرکت کنندگان در انتخابات فارغ از اینکه به کدام گروه یا شخصیت رأی داده‌اند، به نفع کلیت نظام مصادره شده است.

به گونه‌ای که در انتخابات دوم خرداد ۱۳۷۶، مجلس ششم و انتخابات سال ۸۸ که بسیاری از گروه‌های تحریم کننده نیز به میدان آمدند، جمهوری اسلامی مشارکت گسترده مردم را نشانگر مقبولیت نظام و البته معیار دموکراسی در کشور دانست.

مسوولان جمهوری اسلامی تعداد انتخابات برگزار شده و میزان مشارکت بالای مردم در انتخابات را نشانه وضعیت بهتر دموکراسی در ایران می‌دانند

مسوولان جمهوری اسلامی تعداد انتخابات برگزار شده و میزان مشارکت بالای مردم در انتخابات را نشانه وضعیت بهتر دموکراسی در ایران می‌دانند. آقای خامنه‌ای در دیدارش با گروهی از خانواده شهدا و ایثارگران جنگ یک بار دیگر بر این نکته تأکید کرده و گفته است: میزان مشارکت مردم آمریکا در انتخابات ریاست جمهوری به هیچ وجه قابل مقایسه با میزان مشارکت مردم ایران در انتخابات سال ۸۸ نیست.

این بار اما مسوولان نظام از عدم شرکت گروه‌های اصلاح طلب در انتخابات نگران هستند. به گونه‌ای که "صبح صادق"، ارگان رسمی سپاه پاسداران ایران، تحریم انتخابات و کاهش مشارکت در انتخابات را یکی از تهدیدهایی دانسته است که باید با حضور گسترده مردم در انتخابات آن را خنثی و بی‌اثر کرد. ۱

چنانچه میزان شرکت کنندگان در انتخابات به نسبت دوره‌های قبل کاهش یابد، کاهش مقبولیت و مشروعیت نظام سیاسی و بی‌اعتمادی مردم به مسوولان نظام عیان‌تر خواهد شد. همچنین کاهش معنا دار مشارکت در انتخابات مجلس نهم این پیام را به همراه دارد که مخالفان و منتقدان نظام دارای مقبولیت در میان شهروندان هستند.

همچنین انتخابات ۱۲ اسفند، نخستین انتخابات بعد از خرداد ۱۳۸۸ است که معترضان مدعی تقلب گسترده حاکمیت در آن شدند و برخلاف گذشت بیش از دو سال از آن حاکمیت هنوز نتوانسته است، پاسخ روشن و مشخصی به ادعای نامزدهای معترض بدهد. حال حاکمیت تلاش می‌کند تا برای خنثی کردن این اعتراض‌ها این بار مردم بیشتری را به پای صندوق‌های رای بیاورد.

پسر نافرمان و تضاد منافع

تصور حاکمیت جمهوری اسلامی این بود که پس از دولت اصلاحات و قرار گرفتن احمدی‌نژاد در راس قوه مجریه، به حاکمیت دوگانه پایان خواهند داد و همه ارکان قدرت را در اختیار خواهند گرفت. اما رفتار و عملکرد دولت احمدی‌نژاد به ویژه پس از انتخابات ۸۸ نشان داد که او فرمانبردار خوبی نیست. چرا که نه به حذف اسفندیار رحیم مشایی از هیات دولت تن داد و نه حکم حکومتی ابقای مصلحی در وزارت اطلاعات را پذیرفت.

کاهش معنا دار مشارکت در انتخابات مجلس نهم این پیام را به همراه دارد که مخالفان و منتقدان نظام دارای مقبولیت در میان شهروندان هستند

خانه‌نشینی یازده روزه احمدی‌نژاد پس از برکناری مصلحی آن قدر سخت بود که نمایندگان مجلس تهدید کردند که رئیس جمهوری را به مجلس خواهند کشاند و پس از آن نیز این زمزمه در میان نمایندگان مجلس و برخی از شخصیت‌های سیاسی به وجود آمد که احمدی‌نژاد از دایره ولایت‌مداری خارج شده و باید در سال‌های باقی‌مانده او را تحمل کرد.

اختلاف میان جناح نظامی نزدیک به رهبر جمهوری اسلامی و اطرافیان احمدی‌نژاد، در یک سال گذشته روز به روز افزایش یافته است.

به‌گونه‌ای که نزدیکان رهبر جمهوری اسلامی و افراد نزدیک به سپاه پاسداران هشدار داده‌اند که در انتخابات مجلس باید مراقب بود تا "افراد نزدیک به فتنه و جریان انحرافی" به مجلس راه نیابند. آن گونه که از اظهارات افراد نزدیک به رهبر جمهوری اسلامی و برخی از نظامیان برمی‌آید، یکی از نگرانی‌های شدید این جناح پیروزی نزدیکان احمدی‌نژاد و مشایی در انتخابات مجلس است. چرا که به اعتقاد این گروه راه ریاست جمهوری یازدهم بعد از مجلس نهم می‌گذرد.

شرایط ویژه بین المللی

حکومت جمهوری اسلامی ایران، سی و سه سال است که در شرایط ویژه به سر می‌برد. چه در ابتدای انقلاب که جنگ هشت ساله این فرصت را برای حاکمیت جمهوری اسلامی فراهم آورد که به بهانه جنگ، شرایط را ویژه و خاص اعلام کند و چه در سال‌های بعد از آن، اعمال تحریم‌های اقتصادی و بن بست در مذاکرات بین‌المللی، هر انتخابات را شرایط خاص و ویژه اعلام کرده است.

این بار اما ایران به خاطر ماجراجویی در سیاست خارجی و نقض گسترده حقوق بشر و سرکوب گسترده روزنامه‌نگاران، فعالان سیاسی و مدنی و شهروندان بیش از گذشته تحت فشار سازمان‌های بین المللی قرار دارد. اعمال تحریم‌های اقتصادی و نفتی علیه ایران، شرایط را برای حاکمیت جمهوری اسلامی دشوار کرده است. به گونه‌ای که متحدان همیشگی جمهوری اسلامی نیز به دنبال کاهش مبادلات تجاری خود با ایران هستند.

همچنین، سلسله گزارش‌هایی از اقدام‌های مداخله جویانه و تروریستی افراد وابسته به حکومت جمهوری اسلامی در امریکا، تایلند، هند، آذربایجان و حتی ترکیه، یک اجماع نسبی در جهان علیه ایران را به وجود آورده است.

حال حاکمیت جمهوری اسلامی، امیدوار است که با افزایش تعداد مشارکت کنندگان در انتخابات سال ۸۸، در رایزنی‌های بین‌المللی خود از این آمار برای نشان دادن میزان مقبولیت حکومت جمهوری اسلامی بهره تبلیغی بگیرد.

مهندسی آراء و افزایش دستی مشارکت آرا

در چنین شرایطی حکومت تلاش می‌کند تا انتخاباتی برگزار کند که هم نمایندگان مورد وثوق جناح نظامی نزدیک به رهبر جمهوری اسلامی به مجلس راه یابند و هم تعداد رای دهندگان در انتخابات افزایش یابد.

این جناح برای حل مساله نخست، اقدام به معرفی نامزدهای مورد اعتماد در حوزه انتخابیه کرده است. بسیاری از فرماندهان سپاه یا سپاهیان بازنشسته نامزد این دوره از انتخابات مجلس هستند. بررسی سوابق نامزدهای نمایندگی مجلس در حوزه‌های انتخاباتی سراسر کشور حکایت از حضور بیش از ۱۶۰ فرمانده نظامی و یا افراد نزدیک به سپاه پاسداران در این دوره انتخابات دارد.

غیبت اصلاح طلبان در انتخابات هم این فرصت را به نهادهای نظارتی داده است که دغدغه کمتری در بررسی صلاحیت نامزد‌ها داشته باشد. به گونه‌ای که مسوولان هیات نظارت مدعی شده‌اند که نسبت تائید صلاحیت شدگان در این دوره به نسبت دوره قبلی، افزایش یافته است.

بررسی سوابق نامزدهای نمایندگی مجلس در حوزه‌های انتخاباتی سراسر کشور حکایت از حضور بیش از ۱۶۰ فرمانده نظامی و یا افراد نزدیک به سپاه پاسداران در این دوره انتخابات دارد

اما حل مساله دوم انتخابات برای حاکمیت جمهوری اسلامی، دشوار‌تر از پیش به نظر می‌رسد. اگر چه رسانه‌های نزدیک به حاکمیت از مشارکت ۶۰ درصدی مردم در انتخابات خبر داده و مدعی شده‌اند که میزان مشارکت مردم در انتخابات به نسبت دوره‌های پیش افزایش خواهد یافت اما نظرسنجی‌های مستقل که در رسانه‌های نزدیک به جنبش سبز ایران انتشار یافته است، میزان مشارکت مردم را کمتر از ۵۰ درصد برآورد کرده است.

حکومت برای اینکه میزان مشارکت کنندگان در انتخابات را افزایش دهد، علاوه بر شیوه‌های تبلیغاتی غیر متعارف و تبدیل شدن میدان انتخاباتی به کارزار جنگ، تعداد واجدین شرایط رای را کاهش داده است. به گفته رئیس ستاد انتخابات سازمان ثبت و احوال کشور، ۴۸ میلیون و۴۸۸ هزار و ۷۹۹ ایرانی واجد شرایط رای دادن در انتخابات روز ۱۲ اسفند هستند.

تعداد افراد دارای حق رای در ایران همواره مساله‌ساز بوده است. مسوولان آماری کشور برای هر شاخصی چندین آمار مختلف اعلام می‌کنند. در انتخابات خرداد ماه سال ۱۳۸۸، کدخدایی سخنگوی شورای نگهبان افراد دارای حق رای را ۴۶ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر اعلام کرد. اعلام این آمار در دو سال پیش اعتراض تارنمای اینترنتی تابناک، که توسط نزدیکان محسن رضایی اداره می‌شود را در پی داشت.

تابناک در گزارشی تعداد واجدین شرایط رای در انتخابات سال ۸۸ را ۴۸ میلیون و ۲۸۸ هزار و ۴۱۸ نفر اعلام کرد که نزدیک به ۵. ۱ میلیون نفر بیشتر از آمار ارائه شده از سوی ستاد انتخابات کشور بود. اما همین آمار تعداد واجدین شرایط رای هم کمتر از تعداد واقعی افراد دارای حق رای بود.

برای اینکه به تعداد واقعی افراد دارای حق رای در ایران پی ببریم، باید از نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ استفاده کنیم. بنا برسرشماری سال ۸۵ جمعیت ‌کل‌ ایران ۷۰ میلیون و ۴۹۵ هزار و ۷۸۲ نفربوده ‌است. ازاین‌ میان ۲۱ میلیون و ۶۴ هزار و ۵۳۷ نفر زیر۱۷ سال ‌سن ‌داشته‌ و یک میلیون و ۷۹۰ هزار و ۶۵۶ نفر نیز ۱۷ ساله بوده‌اند که ‌درپایان‌ سال‌ ۸۶ ‌ و هنگام ‌رای‌گیری ‌۱۸‌ ساله شده‌اند.

حاکمیت، پیش از شروع انتخابات در دوره‌های قبلی دو میلیون نفر از تعداد افراد دارای حق رای را حذف کرده است و این دوره نیز همین شیوه را به کار گرفته است تا در صورت کاهش مشارکت مردم، امکان این را داشته باشد که میانگین مشارکت کنندگان در انتخابات را افزایش دهد

براین اساس افراد ۱۸ سال‌ به بالای‌ واجدشرائط ‌برای‌ رای ‌درکشور۴۹ میلیون و ۴۳۱ هزار و ۲۴۵ نفربوده است. چنانچه نرخ مرگ ‌ومیردرکشوربطورمتوسط‌ حدود ۶/۰ درصد باشد نزدیک به ۲۹۷۷۶۴ نفر از افراد واجد رای ‌دادن فوت ‌شده‌اند که ‌با کسر آن ‌از تعداد جمعیت‌ بالای ۱۸ سال ‌درکشور، حدود ۴۹ میلیون و ۳۳ هزار و ۴۸۱ نفر واجد شرائط‌ رای ‌دادن ‌در کل‌ کشورباقی‌ می‌مانند.

با توجه‌ به ‌اینکه ‌بر‌اساس سرشماری ‌انجام ‌گرفته حدود یک میلیون و ۵۲۴ هزار و ۲۶۸ نفر از کل‌ جمعیت ‌ایران، ازاتباع‌ خارجی بوده ‌و نمی‌توانند درانتخابات شرکت‌ کنند (با فرض‌ اینکه‌ همه ‌آن‌ها بالاتر از ۱۸ سال ‌سن‌ داشته‌اند)، جمعیت بالای ۱۸ سال و واجد شرایط رای ایران در انتخابات سال ۱۳۸۶، ۴۸ میلیون و ۸۳۵ هزار و ۷۱۷ نفر بوده است.

این در حالی است که ستاد انتخابات کشور، تعداد افراد دارای حق رای در انتخابات سال ۸۶ را ۴۷ میلیون و ۷۳۳ هزار و ۲۷۳ نفر اعلام کرده است که یک میلیون و ۱۰۰ هزار نفر کمتر از میزان واقعی افراد حق رای بوده است.

حال نتایج سرشماری سال ۸۵ و برآوردهای آماری آن برای انتخابات پرمساله ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸، فاصله بیشتری میان آمار اعلام شده از سوی دولت و جمعیت واقعی دارای حق رای نشان می‌دهد.

بر اساس نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵، ۵۲ میلیون نفر از جمعیت کشور بالای ۱۵ سال سن داشته‌اند که همه این افراد در سال ۱۳۸۸ دارای حق رای بوده‌اند. چنانچه نرخ مرگ و میر در کشور را‌‌ همان شش دهم درصد در نظر بگیریم، پنجاه میلیون و یکصد هزار نفر در انتخابات سال ۸۸ دارای حق رای بوده‌اند در حالی که دولت، آمار واجدین شرایط رای را ۴۶ میلیون و ۱۹۹ هزار و ۹۹۷ نفر اعلام کرده که نشان دهنده اختلاف نزدیک به پنج میلیون نفری در آمار افراد دارای حق رای است.

ستاد انتخابات وزارت کشور این بار نیز تعداد افراد واجد حق رای را ۴۸ میلیون و ۴۸۸ هزار و ۷۹۹ نفر اعلام کرده است. نتایج سرشماری سال ۸۵ نشان می‌دهد که جمعیت بالای ۱۳ سال کشور که امسال دارای حق رای است، ۵۵ میلیون و ۵۰ هزار و ۵۰۰ نفر بوده است.

نتایج سرشماری سال ۸۵ و برآوردهای آماری آن برای انتخابات پرمساله ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸، فاصله بیشتری میان آمار اعلام شده از سوی دولت و جمعیت واقعی دارای حق رای نشان می‌دهد

همچنین بر اساس اعلام پزشکی قانونی کشور تعداد متوفیان کشور در سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۸، دو میلیون و ۷۳ هزار و ۶۵۶ نفر بوده است. چنانچه متوفیان امسال را نیز ۴۵۰ هزار نفر در نظر بگیریم، جمع کل متوفیان کشور تا زمان انتخابات به دو میلیون و ۵۲۳ هزار و ۶۵۶ نفر خواهد رسید.

حال کسر آمار متوفیان و اتباع خارجی کشور (با فرض یک میلیون و ۵۲۴ هزار و ۲۶۸ نفر) از تعداد افراد بالای ۱۳ سال در سال ۸۵، جمعیت دارای حق رای کشور ۵۱ میلیون و دو هزار و ۵۷۶ هزار نفر خواهد بود که حداقل دو میلیون و ۵۱۳ هزار و ۷۳۳ نفر با آمار اعلام شده از سوی ستاد انتخابات کشور تفاوت دارد.

همچنین چنانچه جمعیت رای اولی کشور را بر اساس اعلام مسوولان ستاد انتخابات کشور، سه میلیون و ۹۶۰ هزار نفر در نظر بگیریم و نرخ مرگ و میر در کشور را همچنان شش دهم درصد فرض کنیم در دو سال گذشته ۵۴۴ هزار و ۳۸۴ نفر از جمعیت دارای حق رای کشور فوت شده‌اند در حالی که سه میلیون و۹۶۰ هزار نفر به افراد داری حق رای در کشور افزوده شده و جمعیت حق رای کشور به ۴۹ میلیون و ۶۱۵ هزار و ۶۱۳ نفر می‌رسد که یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر بیشتر از آمار ارائه شده از سوی دولت است.

در واقع حاکمیت، پیش از شروع انتخابات به صورت میانگین و خوشبینانه در دوره‌های قبلی دو میلیون نفر از تعداد افراد دارای حق رای را حذف کرده است و این دوره نیز همین شیوه را به کار گرفته است تا در صورت کاهش مشارکت مردم، امکان این را داشته باشد که میانگین مشارکت کنندگان در انتخابات را افزایش دهد و با دست‌کاری آمار رای دهندگان همچنان برای خود مشروعیت سازی کند.

^{۱- هفته نامه صبح صادق، ارگان رسمی سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران در شماره‌های ۵۳۸، ۵۳۹ و ۵۴۰}

شخصیت‌سازی برای دیکتاتورها

Fri, 24 Feb 2012 13:00:12 +0000

حمید مافی

۲۲خرداد ۱۳۸۸ یک نقطه عطف در تاریخ ۳۳ ساله جمهوری اسلامی به شمار می‌آید. چرا که پیش از این اگر چه حکومت مخالفان بسیاری داشت اما شمار کسانی که به صورت مستقیم رهبر جمهوری اسلامی را هدف نقد قرار دهند کم شمار بود. پیش از این بسیاری از منتقدان و مخالفان رهبر جمهوری اسلامی در داخل کشور به حبس و حصرهای طولانی مدت محکوم شدند.

آیت الله منتظری از جمله منتقدان رهبر جمهوری اسلامی بود که چندین سال حصر غیرقانونی را به خاطر انتقاد علنی از آقای خامنه‌ای تحمل کرد. احمد زیدآبادی روزنامه نگار ایرانی هم تنها به خاطر نامه نوشتن به رهبر جمهوری اسلامی بدون ذکر عنوان مقام معظم، سه سال حبس را تحمل کرد.

شخصیت سازی برای رهبر

آقای خامنه‌ای از زمان قرار گرفتن در مسند عالی‌ترین مقام جمهوری اسلامی با بحران مشروعیت و محبوبیت در میان مراجع تقلید و بزرگان حوزه‌های علمیه و مردم روبه‌رو بوده و هیچ‌گاه نتوانسته است جایگاه و نقش کاریزماتیک آیت‌الله خمینی را به دست آورد، اما گروهی از نزدیکان او در تلاش هستند تا این ضعف بزرگ را با بزرگ‌نمایی در شخصیت او جبران کنند.

هاشمی رفسنجانی که خود نقشی غیرقابل انکار در انتصاب آقای خامنه‌ای به رهبری جمهوری اسلامی دارد، در سال‌های گذشته، او را شخصیتی ساده‌زیست توصیف کرده بود که زندگی روزمره‌اش با قرض گرفتن می‌گذرد.

حال دو دهه پس از رهبر شدن خامنه‌ای، هاشمی در شمار حذف شدگان قرار گرفته و گروهی دیگر از روحانیون و شخصیت‌های سیاسی و نظامی عهده‌دار شخصیت‌سازی برای رهبر جمهوری اسلامی شده‌اند.

این کیش شخصیت و بزرگ‌ کردن رهبر جمهوری اسلامی از روزهای بعد از انتخابات سال ۱۳۸۸ فزونی گرفته است. در نخستین ماه‌های بعد از انتخابات فیلمی در فضای مجازی منتشر شد که در آن علی سعیدی امام جمعه قم، مدعی شد: رهبر جمهوری اسلامی به هنگام تولد خود ذکر یا علی گفته است.

تعریف و تمجید‌ها از آیت‌الله خامنه‌ای بعد از انتخابات سال ۱۳۸۸ شدت بیشتری گرفت و بسیاری از روحانیون و فرماندهان نظامی ویژگی‌هایی در رهبر جمهوری اسلامی کشف کردند

تعریف و تمجید‌ها از آیت‌الله خامنه‌ای بعد از این شدت بیشتری گرفت و بسیاری از روحانیون و فرماندهان نظامی هر یک ویژگی‌هایی در رهبر جمهوری اسلامی کشف کردند. “قدرت پیش بینی فوق العاده”، “ساده زیستی”، “پاک‌دستی” و “توانایی‌های خارق‌العاده و فوق بشری” از جمله ویژگی‌هایی است که از سوی حامیان آقای خامنه‌ای عنوان شده است.

در تازه‌ترین مورد این شخصیت‌سازی‌ها، سردار جعفری فرمانده سپاه پاسداران جمهوری اسلامی، گفته است: “بر اساس نظر سنجی که سپاه انجام داده است، ۸۰ درصد مردم طرفدار اصول انقلاب و نظام و رهبری هستند.”

به گزارش خبرگزاری شبستان که به مرکز امور فرهنگی مساجد ایران وابسته است، سردار جعفری هیچ‌گونه اطلاعاتی از جزئیات این نظرسنجی ارائه نداده و مدعی شده است: “رابطه عاطفی و قلبی که بین رهبری و مردم در نظام اسلامی وجود دارد در حال حاضر و به‌خصوص بعد از فتنه ۸۸ در سطح بالایی قرار دارد.”

افول روحانیت در ایران

این اظهارات در شرایطی بیان می‌شود که فضای سیاسی ایران در دو سال گذشته شاهد انتقادهای تندی نسبت به آقای خامنه‌ای است. به گونه‌ای که برخی از انقلابیون و شخصیت‌های درون نظام نیز به جمع منتقدان رهبر جمهوری اسلامی پیوسته و تلویحی از او خواسته‌اند که از شهروندان عذرخواهی کند.

با این حال به دلیل محدودیت‌های موجود در ایران، در سال‌های گذشته هیچ گونه نظر سنجی غیردولتی در ایران صورت نگرفته تا جایگاه روحانیت و به ویژه رهبر جمهوری اسلامی در افکار عمومی را نشان دهد.

آخرین نظرسنجی صورت گرفته که به سفارش سازمان ملی جوانان صورت گرفت و به بازداشت مدیران موسسه آینده انجامید، حکایت از کاهش شدید اعتماد مردم و به ویژه جوانان ایران به روحانیت داشت

آخرین نظرسنجی صورت گرفته که به سفارش سازمان ملی جوانان صورت گرفت و به بازداشت مدیران موسسه آینده انجامید، حکایت از کاهش شدید اعتماد مردم و به ویژه جوانان ایران به روحانیت داشت.

بر اساس یافته‌های این پژوهش، سه چهارم جوانان براین نظر بوده‌اند که روحانیان نتوانسته‌اند منزلت گذشته خود را حفظ کنند.حدود ۶۰درصد جوانان معتقدند که روحانیان برای جوانان حرف جدیدی ندارند.

سنجش نگرش‌ها و ارزش‌های ایرانیان (که در سال ۸۱ انجام شده است) نشان می‌دهد که حدود ۴۰ درصد از جامعه پاسخگویان از هیچ مرجعی تقلید نمی‌کنند. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که هرچه سطح سواد افراد افزایش یافته، میزان اعتماد آنان به روحانیت کاهش یافته است.

در این پژوهش از میزان اعتماد اجتماعی نسبت به ۱۸ صنف و قشراجتماعی پرسش شده است و روحانیون رتبهٔ یازدهم را کسب کرده‌اند.

آیا دیکتاتور‌ها بیمارند؟

دیکتاتور‌ها از شخصیت و رفتارهای یکسان برخوردارند. نتایج پژوهش‌های روانی بر روی هیتلر، کیم جونگ ایل و صدام حسین نشان می‌دهد که شاخص‌های اختلال شخصیت در هر سه حاکم مستبد مشابه بوده است. بر اساس یافته‌های کولیج ترکیب شش اختلال شخصیتی، پارانویا، جامعه‌ستیزی، آزارگری، خود شیفتگی، اسکیزوفرنی و اسکیزوفرنی گونه، شخصیت حاکمان مستبد را نشان می‌دهد.

نتایج پژوهش‌های روانی بر روی هیتلر، کیم جونگ ایل و صدام حسین نشان می‌دهد که شاخص‌های اختلال شخصیت در هر سه حاکم مستبد مشابه بوده است

همچنین پژوهش‌های اشتروس در روان‌شناسی دیکتاتور‌ها نشان می‌دهد که حاکمان مستبد به پیروانی نیاز دارند که از آن‌ها تعریف کنند. این افراد دارای شخصیت وابسته هستند و از اعتماد به نفس پایینی برخوردارند.

از هرگونه تغییری در اطراف خود می‌هراسند، نسبت به اطرافیان خود بدبین هستند و از طرز فکر روان‌پریشانه برخوردار بوده و اختلال شخصیت ظاهرسازی دارند.

آیا با این یافته‌های علمی و رفتارهای رهبر جمهوری اسلامی ایران و نزدیکان به او، می‌توان شخصیت آقای خامنه‌ای را مورد بررسی قرار داد و نشانه‌هایی از بیماری مشترک همه دیکتاتورها در او یافت؟

یک متخصص روان‌شناسی اجتماعی در گفت‌و‌گو با رادیو زمانه می‌گوید: حاکمان مستبد دچار بیماری اختلال شخصیت نیستند چرا که بیمار باید از درد ناشی از اختلال شخصیت رنج ببرد اما دیکتاتور‌ها چنین وضعیتی ندارد و این دیگران هستند که از رفتار‌های دیکتاتور آزار و آسیب می‌بینند.

او که ترجیح می‌دهد نامش در این گزارش عنوان نشود، ادامه می‌دهد: حاکمان مستبد دارای صفت شخصیتی اقتدارگرایانه هستند. این پژوهشگر که در سال‌های گذشته بر روی صفات شخصیتی افراد اقتدار گرا مطالعات بسیاری انجام داده است، می‌گوید: آدم‌های اقتدارطلب بسیار انحصارطلب و یا به اصطلاح سیاسی راست افراطی هستند. احساس امنیت ندارند و در شرایط پرتنش مدیریت بسیار ضعیفی دارند.

پژوهش‌های اشتروس در روان‌شناسی دیکتاتور‌ها نشان می‌دهد که حاکمان مستبد به پیروانی نیاز دارند که از آن‌ها تعریف کنند. این افراد دارای شخصیت وابسته هستند و از اعتماد به نفس پایینی برخوردارند. از هرگونه تغییری در اطراف خود می‌هراسند

به گفته او؛ اقتدارگرایان، پرخاشگرند، تحقیر می‌کنند، انعطاف ندارند، از تغییر نفرت دارند و در شرایط مبهم کم طاقت هستند و وضعیت پر ابهام آن‌ها را آزار می‌دهد و تنها در شرایطی که زمام امور را در دست دارند احساس امنیت می‌کنند.

او می‌گوید: اقتدارگرایان، روابط عاطفی بسیار سطحی و ذهن بسیار جزمی دارند و عقایدشان را تغییر نمی‌دهند. افراطی و بسیار خودمحور هستند و خودشان را محور و مرجع می‌دانند. در نتیجه تصور می‌کنند، تفکرشان از بقیه بهتر، رفتارشان از بقیه صحیح‌تر، و اهمیتشان در نظر خودشان از بقیه بیشتر است.

جامعه دیکتاتور پرور

استبداد و اقتدارگرایی حاکمان در ایران ریشه تاریخی دارد. هر‌گاه گروهی از سیاستمداران تلاش کرده‌اند تا راهی برای گذار به جامعه آزاد و دموکراتیک بیابند، حاکمان اقتدارگرا، از همه توان خود برای سرکوب این میل به دموکراسی بهره گرفته‌اند تا ایرانیان تجربه‌های ناکام متعددی را انباشت کنند. حال یک بار دیگر جامعه ایرانی با تجربه‌ای سرکوب شده برای گذار آرام به دموکراسی روبه‌رو است و حکومت اقتدارگرا راه را بر تحول‌خواهان بسته است.

این پژوهشگر در باره عوامل رشد اقتدارگرایی در ایران می‌گوید: "اقتدارگرایی با بنیان سنت‌گرایی و توزیع نامتوازن قدرت در خانواده ارتباط مستقیم دارد. هنگامی که فرهنگ جامعه مردسالار است و در خانواده تنها پدر منبع درآمد اقتصادی است، یک خانواده اقتدارگرا شکل می‌گیرد و این وضعیت مداوم در حال تکرار و تکثر است. "

به گفته او، وضعیت رفاه اجتماعی و سبک فرزندپروری خانواده‌ها رابطه مستقیمی با بازتولید شخصیت‌های اقتدارگرا در جامعه دارد. هر چه که یک خانواده در تربیت فرزندانش آزادی‌های فردی و اجتماعی را محترم‌تر بشمارد، اقتدارگرایی هم امکان رشد کمتری می‌یابد.

او می‌گوید: یافته‌های پژوهشی نشان می‌دهد که در طبقات اقتصادی ضعیف و گروه‌هایی که سطح سواد و آموزش در آن‌ها پائین‌تر است، باز تولید صفت شخصیتی اقتدارگرایی بیشتر به چشم می‌خورد.

قدرت پیش بینی فوق العاده، ساده زیستی، پاک‌دستی و توانایی‌های خارق‌العاده و فوق بشری، ز جمله ویژگی‌هایی است که از سوی حامیان آقای خامنه‌ای عنوان شده است

به گفته او زیست در شرایط آنومی یا آشفتگی‌های اجتماعی به توسعه صفت شخصیتی اقتدارگرایی کمک می‌کند.

در چنین شرایطی مردم نسبت به ارزش‌های سنتی جامعه بی‌اعتقاد می‌شوند و ارزش‌های جدید هم نمی‌توانند همگانی و گسترده شوند برای همین جامعه دچار یک سرگشتگی می‌شود. در چنین شرایطی اقتدارگرایی امکان بروز و رشد پیدا می‌کند.

و می‌افزاید که در چنین شرایط اجتماعی مردم به قوانین اجتماعی پایبند نیستند، به خواسته‌های دیگران احترام نمی‌گذارند، بر خواست‌های فردی خود پافشاری می‌کنند و بنیان خودخواهی را پایه‌گذاری می‌کنند.

همین خودخواهی‌های فردی زمینه رشد و توسعه اقتدارگرایی در جامعه را فراهم می‌آورد. اقتدارگرایان در چنین شرایطی ارزش‌های فردی خود در جامعه را بسط می‌دهند و برای غلبه بر ناهنجاری‌ها و بی‌ارزشی‌های موجود در جامعه، ارزش‌های فردی خود را مسلط می‌کنند و زمینه توسعه حکومت اقتدار‌گرا را فراهم می‌کنند.

این پژوهشگر روان‌شناسی اجتماعی در پایان می‌گوید: آنچه که بیشتر نگران کننده است، حرکت شهروندان ایران به سمت تبدیل شدن به دیکتاتورهای کوچک است و ما مشاهده می‌کنیم که اقتدارگرایی صفت شخصیتی بسیاری از شهروندان ایرانی شده است.

ابوالفضل قدیانی خطاب به آیت‌الله خامنه‌ای: علاج کار آن است که از قدرت دست بکشید

Maryam — Sat, 31 Dec 2011 16:10:38 +0000

ابوالفضل قدیانی، عضو ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، از احزاب اصلاح‌طلب در نامه‌ای از درون زندان اوین خطاب به آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، نوشت: "علاج کار نظام این است که از قدرت دست بکشید."

عضو دربند سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی که دو روز پیش به اتهام "توهین به رهبری" به سه سال زندان محکوم شده در نامه خود نوشته است که رهبر جمهوری اسلامی ایران با استفاده از قدرت مطلق ولی فقیه بانگ مخالف را خفه کرده است.

این زندانی ۶۶ ساله نوشته است: "من و امثال من در راه پیروزی انقلاب جان، مال و آزادی خویش را نگذاشته‌ایم که سه دهه بعد آقای علی خامنه‌ای این‌گونه بر کشور سلطنت کند. ملت ما از مشروطه تا انقلاب اسلامی آن همه رنج نکشید تا امروز فردی به نام ولایت فقیه قانون را در تمامی مراتب به بازیچه ای برای اعمال قدرت مطلقه خویش بدل سازد. "

وی در ادامه نامه خود با بیان این که "انقلاب اسلامی در آستانه فروپاشی قرار گرفته" خطاب به آیت‌الله خامنه‌ای نوشته است: "تغییر ساختار ریاستی به پارلمانی راه علاج کشور نیست بلکه علاج کار در آن است که جنابعالی از قدرت دست بکشید."آیت‌الله خامنه‌ای مهرماه سال جاری از احتمال تغییر ساختار نظام ایران از ریاستی به پارلمانی سخن گفته بود.

ابوالفضل قدیانی:من و امثال من در راه پیروزی انقلاب جان، مال و آزادی خویش را نگذاشته‌ایم که سه دهه بعد آقای علی خامنه‌ای این‌گونه بر کشور سلطنت کند

قدیانی در بخش دیگری از نامه خود که در تارنمای "کلمه" منتشر شده، "اعمال استبداد در کشور " را در صدر جرائم رهبر جمهوری اسلامی دانسته و با اشاره به آیت‌الله خامنه‌ای نوشته است: "اگر ایشان مسئولیت جنایاتی همچون شلیک گلوله جنگی در معابر عمومی به شهروندان معترض حاضر در یک راهپیمایی مسالمت‌آمیز و آنچه از شکنجه و تجاوز بر سر پیر و جوان این مردم در کهریزک و یا سایر بازداشتگاه‌های پیدا و پنهان امنیتی و انتظامی آورده است، منتسب به فعل ماموران خویش سازد، استبداد جرمی است که او خود مباشرتا مرتکب شده است و به هیچ روی قابل انکار نیست."

وی با اشاره به "اختلاس سه هزار میلیارد دلاری در سیستم بانکی کشور"،افزوده است: "علت بزرگترین فساد مالی در دولت و مجلس مطلوب آقای خامنه‌ای طبق گزارش دستگاه قضایی منتسب به او را باید در استبداد مقام رهبری جست‌وجو کرد."

این زندانی سیاسی می‌گوید: "بیکاری، تورم، تحریم‌های گسترده، سایه شوم جنگ و تحریم کشتیرانی دستاورد حکمرانی مستبدانه در ایران است."

قدیانی همچنین خواستار آزادی میرحسین موسوی و مهدی کروبی دو تن از رهبران جنبش سبز شده و آزادی این دو را "کم‌ترین خواسته" از رهبر جمهوری اسلامی عنوان کرده ‌است.

ابوالفضل قدیانی، عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و رییس کمیته تشکیلات این سازمان، دی ماه ۸۸ در جریان بازداشت‌های گروهی پس از تظاهرات روز عاشورا، بازداشت و پس از تحمل یک ماه زندان، با وثیقه ۲۰۰میلیون تومانی از زندان آزاد شد.

وی در دادگاه و در دفاعیات خود، سران جمهوری‌اسلامی را به انجام "کودتای انتخاباتی" متهم کرد و به تحمل یک سال زندان محکوم شد، اما تقاضای تجدیدنظر نکرد.

این فعال سیاسیمی بایست در چهارم آذر ماه و با اتمام دوران محکومیت خود از زندان آزاد می‌شد که با حکم دادگاه انقلاب اسلامی به سه سال زندان به اتهام توهین به رهبری محکوم شد.

محکوميت قاسم شعله‌سعدی به دو سال حبس

zamaanehnews — Thu, 06 Oct 2011 17:24:53 +0000

قاسم شعله‌سعدی، استاد دانشگاه و نماينده پيشين مجلس ايران به دو سال حبس محکوم شد.

به گزارش تارنمای کمپين بين‌المللی حقوق بشر در ايران، شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران، شعله‌سعدی را به اتهام "توهين به رهبری" محاکمه کرده بود.

خانم فهندژ سعدی، همسر اين زندانی سياسی گفت: "شعله‌سعدی در حالی به اتهام توهين به رهبری حکم دو سال حبس را گرفته‌اند که پيش‌تر به اين اتهام او در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب رسيدگی شده بود."

وی افزود: "ايشان در دادگاهش به آن اعتراض کردد و آقای بازپرس هم قول دادند که بعد از بررسی اگر متوجه شوند که مفاد اين پرونده با پرونده شعبه ۱۵ يکی است قرار منع پيگيرد صادر می کنند که ايشان بعد از پيگيری به اين نتيجه رسيدند که موارد اتهامی در دو پرونده يکسان است و قبلاً به برای اين اتهام مجازات صادر شده اما متأسفانه قبل از اينکه ايشان دستور منع پيگيرد صادر کنند، دادستان پرونده را به دادياری و پس از آن به دادگاه انقلاب ارجاع داد و ايشان دوباره به دو سال حبس محکوم شدند."

به گفته فهندژ سعدی، قاسم شعله‌سعدی "به دليل مصاحبه‌های که داشته متهم به توهين به رهبری شده است."

وی گفت: "ما به اين حکم جديد اعتراض خواهيم کرد و واقعاً اميدواريم که تغيير کند."

به گفته فهندژ سعدی، قاسم شعله‌سعدی به دليل مصاحبه‌های که داشته متهم به توهين به رهبری شده است

همسر اين استاد دانشگاه افزود: "روز دوشنبه ايشان را کابينی ملاقات کردم که گفتند کماکان از مشکل نخاعشان رنج می‌برند. با وجود آنکه پزشک قانونی نامه‌ای به دادستان تهران نوشته که ايشان قادر به تحمل مجازات نيستند اما تا حالا که هيچ‌گونه ترتيب اثری به آن داده نشده است."

شعله‌سعدی، استاد دانشگاه تهران و نماينده شيراز در مجلس سوم و چهارم، يکشنبه ۱۴ فروردين ۱۳۹۰ در راه بازگشت از شيراز، در فرودگاه مهرآباد تهران بازداشت و به زندان اوين منتقل شد.

وی در سال ۱۳۸۱ طی نامه‌ای سرگشاده، شديداً از عملکرد آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران انتقاد کرده بود. شعله‌سعدی پس از انتشار اين نامه بازداشت و پس از ۳۶ روز آزاد شد.

اين استاد دانشگاه به دليل اين نوشتن اين نامه چند سال پيش به يک سال و نيم حبس و همچنين به دليل مصاحبه‌هايش به يک سال حبس و ممنوعيت از تدريس محکوم شده بود.

شعله‌سعدی در سال ۱۳۸۸ برای دهمين دوره انتخابات رياست‌جمهوری ايران نيز کانديدا شد اما شورای نگهبان «صلاحيت» وی را رد کرد.

اعتراض دفتر رهبر جمهوری اسلامی به نحوه انتشار سخنان آیت‌الله خامنه‌ای در ایرنا

Maryam — Sat, 23 Apr 2011 13:18:49 +0000

دفتر رهبر جمهوری اسلامی ایران امروز، شنبه در اطلاعیه‌ای نحوه انتشار سخنان آیت‌الله خامنه‌ای در خبرگزاری جمهوری‌اسلامی ایران (ایرنا) در رابطه با جریانات اخیر مربوط به وزیر اطلاعات را «ناقص و غیرمسئولانه» دانست و از خبرگزاری‌ها درخواست کرد به «هیچ عنوان» از این خبر استفاده نکنند.

آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران امروز طی سخنانی در جمع مردم شیراز با اشاره به جریانات مربوط به کناره‌گیری و ابقای وزیر اطلاعات گفت: «در قضیه اخیر احساس شد از مصلحت بزرگی غفلت شده است.»

خبرگزاری ایرنا در خبر اولیه خود که مورد اعتراض دفتر آیت‌الله خامنه‌ای قرار گرفت، این بخش از سخنان وی را انعکاس نداده بود.

به گزارش تارنمای دفتر آیت‌الله خامنه‌ای، وی در بخشی دیگر از سخنان خود گفت که «رسانه‌های بیگانه» درمورد قضایای اخیر وزارت اطلاعات که از دیدگاه وی «آنچنان اهمیتی هم ندارد» جنجال راه انداخته‌اند و «می گویند در جمهوری اسلامی ایران شکاف و حاکمیت دوگانه بوجود آمده و رئیس جمهور، حرف رهبری را گوش نکرده است.»

آیت‌الله خامنه‌ای ادامه داد: «رهبری هیچگاه بنای دخالت در تصمیم ها و کارهای دولت را ندارد، مگر آنجایی که احساس کند مصلحتی مورد غفلت قرار گرفته است.»

شامگاه يک‌شنبه ۲۸ فروردين ۱۳۹۰ خبرگزاری‌های ايران خبر دادند محمود احمدی‌نژاد، با استعفای مصلحی از وزارت اطلاعات موافقت کرده و وی را به عنوان «مشاور رئيس‌جمهور در امور اطلاعاتی» منصوب کرده است.

آیت‌الله خامنه‌ای پس از کناره‌گیری مصلحی از وزارت اطلاعات، با ارسال نامه‌ای خطاب به وی، از او خواست تا همچنان در وزارت اطلاعات به فعالیت بپردازد.

با اين حال تاکنون وب‌سايت رسمی نهاد رياست جمهوری ايران از انتشار خبر ابقای حيدر مصلحی به‌عنوان وزير اطلاعات خودداری کرده و تنها خبر مربوط به موافقت احمدی‌نژاد با استعفای وزير اطلاعات در اين تارنما وجود دارد.

آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران با اشاره به جریانات مربوط به کناره‌گیری و ابقای وزیر اطلاعات گفت: «در قضیه اخیر احساس شد از مصلحت بزرگی غفلت شده است.»

آیت‌الله خامنه‌ای در سخنان امروز خود با اشاره به حمایت خود از آنچه «خط کار و خدمت» عنوان کرد، افزود: «هرجا که رهبری احساس کند از مصلحت بزرگی غفلت می شود، وارد خواهد شد و رهبری تا زنده است هیچ‌گاه نخواهد گذاشت، در حرکت عظیم ملت ایران بسوی آرمان‌ها، ذره ای انحراف ایجاد شود.»

خبر اولیه ایرنا که پس از تذکر دفتر آیت‌الله خامنه‌ای حذف شد، با تیتر «رئیس جمهور و دولت شبانه‌روز در حال خدمت هستند» منتشر شده بود که در خبر اصلاحی به ««قوای سه‌گانه بويژه دولت حقاً و انصافاً در حال خدمت و تلاش هستند» تغییر داده شد.ایرنا خبر اصلاحی خود را همچون سایر خبرگزاری‌های رسمی ایران از وب‌سایت رهبر جمهوری اسلامی ایران نقل قول کرده است.

علی‌اکبر جوانفکر، از نزدیکان و حامیان اسفندیار رحیم مشایی مدیریت خبرگزاری ایرنا را بر عهده دارد. خبرگزاری ایرنا در جریان استعفا و ابقای مجدد وزیر اطلاعات نیز بر خلاف سایر خبرگزاری‌های رسمی ایران، پس از نامه آیت‌الله خامنه‌ای در مخالفت با استعفای مصلحی اقدم به حذف خبر استعفای وزیر اطلاعات نکرد.

این خبرگزاری حامی دولت، یک روز پس از نامه رهبر جمهوری اسلامی ایران طی خبری اعلام کرد که آيت‌الله علی خامنه‌ای با استعفای حيدر مصلحی مخالفت کرده است، اما ساعتی بعد، اين خبر را حذف کرد و خبرهای مربوط به موافقت محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهوری ايران با استعفای حيدر مصلحی از وزارت اطلاعات در صفحه اصلی اين خبرگزاری قرار گرفت.

علی‌اکبر جوانفکر، مدير عامل خبرگزاری ايرنا نيز در تارنمای شخصی‌اش، خبر مخالفت رهبر جمهوری اسلامی ايران با استعفای وزير اطلاعات را «جعلی» توصيف کرد.به گفته وی «رسانه‌های دروغ‌پرداز و اقتدارگرا» با انتشار اين خبر «جعلی» در حال «طراحی و اجرای سناريوی جديدی عليه دولت» برای وانمود‌سازی «عدم ولايت‌پذيری رئيس‌جمهور و همچنين قرار دادن رهبر انقلاب در مقابل خبر دروغ منتشر شده از قول ايشان هستند.»

محمود احمدی‌نژاد تا کنون در رابطه با این ماجرا اظهار نظر نکرده است و بسياری از نمايندگان اصولگرای مجلس ايران و چهره‌های سياسی ایران از سکوت وی درباره نامه رهبر جمهوری اسلامی ايران به شدت انتقاد کرده‌اند.