بی بی سی

مصاحبه سرمربی تيم ملی فوتبال ايران با بی‌بی‌سی حاشيه‌ساز شد

news-zamaneh — Sat, 05 Jan 2013 16:37:22 +0000

سخنگوی کميسيون امنيت ملی مجلس نهم، مصاحبه کارلوس کی‌روش، سرمربی تيم ملی فوتبال ايران با شبکه بی‌بی‌سی فارسی را "عبور از خط قرمز" اين کشور عنوان کرد.

حسين نقوی حسينی، سخنگوی کميسيون امنيت ملی مجلس ايران امروز شنبه ۱۶ دی‌ماه شبکه بی‌بی‌سی فارسی را يک شبکه "معاند" دانست و به تارنمای تسنيم گفت: "مصاحبه کارلوس کی‌روش با اين شبکه‌ معاند خط قرمز ما حساب می‌شود و هيچ فردی نبايد از اين خط قرمز عبور کند."

اين نماينده مجلس افزود: "کسی که اکنون خدمتگزار مردم ايران است نبايد اين کار را انجام دهد."

وی با بيان اين‌که "مصاحبه کی‌روش به‌طور حتم در کميسيون فرهنگی و فراکسيون ورزش مجلس بررسی می‌شود"، تأکيد کرد: "مجلس بايد به فدراسيون فوتبال تذکری بدهد."

کارلوس مانوئل بريتو لئال کی‌روش، مربی فوتبال ۵۹ ساله اهل پرتغال که هم‌اکنون سرمربی تيم ملی فوتبال ايران است روز گذشته مصاحبه‌ای با شبکه بی‌بی‌سی فارسی انجام داد و درباره مسائل مختلف به اظهارنظر پرداخت.

سخنگوی کميسيون امنيت ملی مجلس ايران در ادامه سخنان خود فعاليت‌های شبکه بی‌بی‌سی فارسی را در راستای آن‌چه که "فتنه ۸۸" ناميد، عنوان کرد.

اميرحسين حسينی، مدير روابط عمومی فدراسيون فوتبال در مورد مصاحبه کی‌روش با بی‌بی‌سی فارسی گفت وی برخلاف نظام جمهوری اسلامی ايران صحبت نکرده و آيين‌نامه‌ای وجود ندارد که کميته انضباطی فوتبال بخواهد با کی‌روش برخورد کند

مقامات حکومتی ايران از رويدادهای پس از انتخابات دهمين دوره رياست جمهوری در سال ۱۳۸۸ که در آن به‌مدت نزديک به يک سال نسبت به نتايج انتخابات اعتراضات خيابانی صورت گرفت و ده‌ها نفر کشته و صدها نفر دستگير شدند، به‌عنوان "فتنه" ياد می‌کنند و شرکت‌کنندگان در اين اعتراضات و رهبران آن را "فتنه‌گر" می‌نامند.

به گفته نقوی حسينی، "شبکه بی‌بی‌سی فارسی عليه منافع ملی، ملت و نظام جمهوری اسلامی ايران فعاليت می‌کند."

سخنگوی کميسيون امنيت ملی مجلس ايران تأکيد کرد: "مسئولان ورزش کشور به‌ويژه فدراسيون فوتبال بايد قبل از اين‌که چنين اتفاقی رخ دهد به کی‌روش در زمينه رعايت خط قرمزها تذکر می‌دادند."

به گفته وی، "اين احتمال وجود دارد که بی‌بی‌سی فارسی به دنبال سوژه قرار دادن اين افراد و ايجاد جو برای ايران باشند."

با اين وجود، اميرحسين حسينی، مدير روابط عمومی فدراسيون فوتبال در مورد مصاحبه کی‌روش با بی‌بی‌سی فارسی گفت وی برخلاف نظام جمهوری اسلامی ايران صحبت نکرده و آيين‌نامه‌ای وجود ندارد که کميته انضباطی فوتبال بخواهد با کی‌روش برخورد کند.

خبرگزاری دانشجويان ايران(ايسنا) امروز به نقل اسماعيل‌ حسن‌زاده، رئيس کميته انضباطی فدراسيون فوتبال نوشت، "هنوز نمی‌دانيم ماجرای مصاحبه کی‌روش با بی‌بی‌سی چيست که بخواهيم به آن رسيدگی کنيم."

کی‌روش در مصاحبه خود با بی‌بی‌سی فارسی در مورد تيم ملی فوتبال ايران و اقبال آن برای حضور در جام جهانی و مشکلاتی که در ماه‌های اخير داشته است سخن گفت.

پيش از اين مصاحبه افشين قطبی، سرمربی سابق تيم ملی فوتبال ايران با شبکه تلويزيونی بی‌بی‌سی فارسی و نيز مصاحبه‌های اصغر شرفی، سرمربی تيم فوتبال برق شيراز و نيز حسن روشن، بازيکن سابق تيم ملی فوتبال ايران و رئيس وقت کميته فنی باشگاه استقلال با صدای آمريکا در رسانه‌های اصولگرا حاشيه‌ساز شده بود.

مرداد ماه سال گذشته، معاونت مطبوعاتی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، شبکه‌های خبری بی بی‌بی‌سی فارسی و صدای آمريکا را رسانه‌های "معاند" توصيف کرده و به روزنامه‌نگاران و فعالان رسانه‌ای داخل ايران هشدار داده بود که از "مصاحبه يا مساعدت خبری يا هرگونه ارتباط" با اين شبکه‌ها "اکيدا" اجتناب کنند.

اعتراض به آزار خانواده‌های روزنامه‌نگاران در ایران

Maryam — Sun, 30 Dec 2012 16:50:42 +0000

بیش از یک‌صد روزنامه‌نگار با امضای بیانیه‌ای اعتراض خود را به آغاز دور تازه‌ای از فشارها بر خانواده روزنامه نگارانی که خارج از ایران و در رسانه‌های جهانی مشغول به کار هستند، اعلام کردند.

این بیانیه با بیان اینکه این فشارها نمونه آشکاری از نقض حقوق بشر است، آورده است: " بی‌تردید این‌گونه فشارها و آزارها و تهدید شهروندانی که هیچ نقش و اطلاعی از کار فرزندان یا خواهران و برادران خود ندارند، چهره ای از جمهوری اسلامی ترسیم می‌کند که با تصور و آرزوهای مردمی که ۳۵ سال پیش با فریاد استقلال و آزادی ، انقلاب را پی ریختند، مغایرت تمام دارد."

اين نخستين بار نيست که حکومت ايران خانواده‌های خبرنگاران بی‌بی‌سی را تحت فشار قرار می‌دهد. در دی و بهمن‌ماه سال گذشته نيز فشار حکومت ايران بر اعضای خانواده بعضی از کارکنان بخش فارسی بی‌بی‌سی شدت گرفت.

"مرد ۹۰ ساله را به دستگاه اطلاعاتی فراخوانده‌اند که چرا فرزندت در یک رسانه خبری جهانی کار می‌کند. یا دختر جوانی را به حراست محل کارش احضار کرده‌اند تا پس از تحمل تهدید و ارعاب، گریان به خانه برگردد و به برادر خود در بیرون از ایران پیام برساند که اگر از همکاری با رسانه‌های جهانی دست برندارد، آرامش و معیشت خانواده‌شان در خطر خواهد افتاد"

در بخشی از این بیانیه با شرح آزارهای اعمال شده علیه خانواده این روزنامه‌نگاران آمده است: "مرد ۹۰ ساله را به دستگاه اطلاعاتی فراخوانده‌اند که چرا فرزندت در یک رسانه خبری جهانی کار می‌کند. یا دختر جوانی را به حراست محل کارش احضار کرده‌اند تا پس از تحمل تهدید و ارعاب، گریان به خانه برگردد و به برادر خود در بیرون از ایران پیام برساند که اگر از همکاری با رسانه‌های جهانی دست برندارد، آرامش و معیشت خانواده‌شان در خطر خواهد افتاد."

بنابر این بیانیه خانواده افرادی که در رسانه‌هایی همچون بی بی سی فارسی، صدای آمریکا، رادیو فردا و رسانه‌های دیگر رادیوئی، تلویزیونی و یا اینترنتی کار می‌کنند٬ هدف این فشارها واقع شده‌اند.

روزنامه‌نگاران امضاکننده این بیانیه با "غیرانسانی و غیراخلاقی" دانستن این رفتار با خانواده افراد شاغل در رسانه‌های آزاد، می‌گویند که "گناه" آنها این است که در "رسانه‌هایی که خارج از حیطه کنترل و محدودیت‌های معمول داخل ایران قرار دارند" مشغول به حرفه خود هستند.

اتحادیه سراسری روزنامه نگاران بریتانیا (ان یو جی) نیز ۳۰ آذرماه جاری طی بیانیه‌ای نگرانی خود را از "موج جديد ارعاب و ايجاد مزاحمت" عليه خويشاوندان کارکنان بخش فارسی بی‌بی‌سی اعلام کرد.

سال گذشته نيز پس از نمايش مستند "خط و نشان رهبر" در مورد زندگی آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران فشارها بر خانواده روزنامه‌نگاران شاغل در بی بی سی فارسی شدت گرفت.

مجتبی ميرطهماسب، هادی آفريده، ناصر صفاريان، محسن شهرنازدار، کتايون شهابی و مهران زينت‌بخش شش مستندساز و سينماگر نيز ۲۶ شهريور ۱۳۹۰ به اتهام "همکاری با بی‌بی‌سی فارسی" در تهران بازداشت شدند که پس از مدتی از زندان آزاد شدند.

"دولت ايران مسئول آزار خانواده‌‌های خبرنگاران بی‌بی‌سی است"

news-zamaneh — Thu, 20 Dec 2012 20:09:16 +0000

کمپين بين‌المللی حقوق بشر در ايران با انتشار بيانيه‌ای دولت ايران را مسئول آزار و اذيت خانواده‌های خبرنگاران شبکه بی‌بی‌سی فارسی دانسته است.

اين کمپين در بيانيه خود که امروز، پنج‌شنبه ۳۰ آذرماه منتشر شده آورده است: "قوه قضائيه و سازمان‌های اطلاعاتی ايران بايد بلافاصله به اذيت و آزار اعضای خانواده‌های خبرنگاران شبکه بی‌بی‌سی فارسی که در خارج از ايران مشغول به فعاليت هستند خاتمه دهند. و حصول اطمينان کنند که نيروهای امنيتی به بدرفتاری‌های فراقضايی، ارعاب، و سوء رفتار رسمی خود عليه خانواده‌ها در ايران پايان می‌دهند."

صادق صبا، مدير شبکه بی‌بی‌سی فارسی، ۲۸ آذرماه جاری اعلام کرد که ظرف دوهفته گذشته مأموران وزارت اطلاعات ايران آزار و اذيت خانواده‌های کارکنان اين شبکه را افزايش داده‌اند و آنان را وادار کرده‌اند تا از اعضای خانواده خود بخواهند تا به کارکردن در بی‌بی‌سی پايان دهند.

وی افزود موج جديد آزار و اذيت پس از آن آغاز شد که فيلم مستند "اعترافات اجباری"، ساخته مازيار بهاری، مستندساز و روزنامه‌نگار ايرانی در ميانه آذرماه جاری از شبکه تلويزيونی بی‌بی‌سی پخش شد.

صادق صبا همچنين گفت ظرف دو هفته‌ای که از پخش آن فيلم می‌گذرد، مأموران وزارت اطلاعات با اعضای خانواده‌های چندين کارمند بی‌بی‌سی در چند شهر در سراسر ايران تماس گرفته‌اند و آن‌ها را به دفاتر وزارت اطلاعات در شهرهای مختلف احضار کرده‌اند."

هادی قائمی، سخنگوی کمپين بين‌المللی حقوق بشر در ايران هدف قرار گرفتن اعضای خانواده‌های روزنامه‌نگاران را "تخطی گستاخانه از قوانين محلی و بين‌المللی دانست و گفت: جامعه بين‌المللی نبايد چنين اعمالی را تحمل کند و بايد دولت ايران را پاسخگو بداند

هادی قائمی، سخنگوی کمپين بين‌المللی حقوق بشر در ايران هدف قرار گرفتن اعضای خانواده‌های روزنامه‌نگاران را "تخطی گستاخانه از قوانين محلی و بين‌المللی دانست و گفت: "جامعه بين‌المللی نبايد چنين اعمالی را تحمل کند و بايد دولت ايران را پاسخگو بداند."

روز گذشته نيز اتحاديه سراسری روزنامه‌نگاران بريتانيا با انتشار بيانيه‌ای نگرانی خود را از "موج جديد ارعاب و ايجاد مزاحمت" عليه خويشاوندان کارکنان بخش فارسی بی‌بی‌سی اعلام کرد.

در آن زمان مأموران اطلاعات سپاه پاسداران ايران، با گروگان‌گيری اعضای خانواده يکی از کارمندان تلويزيون بی‌بی‌سی فارسی، به مدت ۴۰ دقيقه در لندن و با استفاده از چت تصويری از اين خبرنگار بی‌بی‌سی بازجويی کرده‌ بودند.

همچنين خواهر يکی از کارمندان تلويزيون فارسی بی‌بی‌سی نيز توسط نيروهای اطلاعات سپاه بازداشت شده و در سلول‌های انفرادی بند دو الف زندان اوين نگه داشته شد.

فشارهای سال گذشته نيز پس از نمايش مستند "خط و نشان رهبر" در مورد زندگی آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران شدت گرفت.

حيدر مصلحی، وزير اطلاعات ايران پيش از اين گفته بود: "بی‌بی‌سی يک رسانه نيست بلکه تشکيلاتی است که فقط پوشش آن رسانه‌ای است، اما هويت آن بهايی - صهيونيستی و مأموريت‌های آن سياسی - اطلاعاتی است."

سرتيپ اسماعيل احمدی‌مقدم، فرمانده نيروی انتظامی ايران نيز گفته بود همکاری با بی‌بی‌سی و صدای آمريکا، همکاری با "سرويس‌های امنيتی دشمن" است.

حکومت ايران از زمان رويدادهای دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری در ايران که به اعتراضات گسترده منجر شد همواره با ارسال پارازيت بر روی شبکه‌های تلويزيونی ايرانی در خارج از کشور، به‌ويژه بی‌بی‌سی فارسی چندين بار قوانين بين‌المللی رسانه‌ها را زير پا گذاشته است.

مجری طولانی‌ترین برنامه علمی تاریخ، درگذشت

arezoo — Wed, 12 Dec 2012 07:01:13 +0000

آسوشیتد پرس

برگردان:

احسان سنایی

آسوشیتد پرس - سر پاتریک مور، ستاره‌شناس و مجری طولانی‌ترین برنامه علمی تاریخ، در سن ۸۹ سالگی درگذشت. نام او با برنامه پرمخاطب «آسمان شب» (The Sky at Night)، از شبکه BBC پیوند خورده، که طی بالغ بر نیم‌قرن، چندین نسل از مخاطبین‌ خودش را شیفته اخترشناسی کرد.

چنان‌که رسانه‌ها عنوان کرده‌اند، مور در پی ناراحتی قلبی مزمن خود، هفته گذشته چند روزی را در بیمارستان بستری بود و نهایتاً به درخواست خود آخرین روزهای زندگی‌اش را در خانه معروف‌اش گذراند. در خبر درگذشت او که توسط جمعی از دوستان و همکارانش انتشار یافته، می‌خوانیم: "پاتریک، که طی چند سال گذشته الهام‌بخش چندین نسل از ستاره‌شناسان بوده، به‌رغم مشکلات شدید جسمانی، دست از کار و نوشتن نکشید؛ اما این دفعه دیگر بدن‌اش ضعیف‌تر از آن بود که از پس بیماری بربیاید". در پای این بیانیه، نام چهره‌های آشنایی نظیر برایان می، آهنگ‌ساز و گیتاریست مشهور انگلیسی هم دیده می‌شود. به‌ گفته او، مور انسان منحصربفردی بود و میلیون‌ها بیننده را پای برنامه‌هایش میخکوب می‌کرد.

مور، در کنار نیل آرمسترانگ، فرمانده مأموریت آپولو-۱۱

می در ادامه می‌گوید: "بسیاری از کسانی که پاتریک برای‌شان عمویی مهربان بود، از شوخ‌طبعی و شفافیت نوشته‌هایش حظ می‌کردند، و یا از شخصیت خاص او در زندگی‌ شخصی‌اش لذت می‌بردند، هم‌اینک عزادارند".

به گزارش دیلی‌تلگراف، مور اعتقاد داشت تنها کسی‌ست که نخستین فردی که پرواز کرده، یعنی ارویل رایت، و همچنین نخستین کسی که به فضا رفته، یعنی یوری گاگارین، و نخستین کسی که بر ماه قدم نهاده، یعنی نیل آرمسترانگ را از نزدیک ملاقات کرده. او که در سال ۲۰۰۱ میلادی نشان شوالیه را از آن خود کرده بود، اخیراً پنجاه و پنج‌سالگی برنامه‌اش را جشن گرفت. در این مدت فقط یک غیبت داشت و آن‌هم به‌علت مسمویت شدیدش بود. او با یک ماشین تحریر مدل ۱۹۰۸، که در هشت‌سالگی هدیه گرفته بود، بالغ بر چهل کتاب نجومی نوشت.

مور آرزو داشت که به فضا سفر کند، اما به‌شوخی می‌گفت که گذشته از شرایط نامساعد جسمانی، جثه‌اش آن‌قدر بزرگ است که شاید به یک موشک مخصوص احتیاج باشد!

منبع: AP

توضیحات تصاویر:

۱ - سر پاتریک مور

۲ - مور، در کنار نیل آرمسترانگ، فرمانده مأموریت آپولو-۱۱

کالبد شکافی ذهنیتِ استبدادی و استبدادِ ادبی

Mon, 12 Dec 2011 09:36:43 +0000

در پاسخ به نقدی بر برنامه "پرگار" در بی بی سی فارسی

محمود فلکی

محمود فلکی - سال‌ها بود که با خودم عهد بسته بودم که دیگر به نوشته یا گفته‌ای که به توهین و دشنام وتهدید آلوده باشد، پاسخ ندهم. و واقعن در این سال‌ها چنین هم عمل کرده‌ام. چونکه فرهنگ دیالوگ در مناسبات متمدن مدرن (نه متمدن پیش‌مدرن)، برخوردهای غیر دموکراتیک را برنمی‌تابد.

با کسی که با توهین و تهدید به اثبات نظرش می‌پردازد، نمی‌شود وارد دیالوگ شد، چون هنوز فرهنگ دیالوگ را نیاموخته است. در فرهنگ دیالوگ که مختص جوامع متمدن مدرن است، از یک‌سو به جای زبان توهین و تهدید و دشنام، زبان استدلال و منطق حاکم است و از سوی دیگر دیالوگ، نه برای اثبات نظر و حذف دیگری، که برای تبادل نظر و رواداری است. هرچند به خاطر مسائل و سوء تفاهم‌هایی که پدید آمده متاسفانه به وعده‌ام وفا نکرده‌ام؛ اما علت اصلی نگارش این مطلب، طرح دوباره‌ی نکاتی در پیوند با یکی از معضلات پایه‌ای جامعه و روشنفکر ایرانی است. پاسخ‌گویی به ادعاهای آقای شهرجردی به عنوان نمونه‌ای از این معضل در اینجا ارایه می‌شود.

آقای شهرجردی در ارتباط با گفته‌های آقای منصور کوشان و من در گفت‌وگوی تلویزیونی در بی‌بی سی، با خشم و عصبیت در سایت «زمانه» می‌نویسد:

«مسلمن شعر امروز آن‌قدر خواننده دارد که اجازه ندهند در رسانه‌ای مثل بی‌بی‌سی به شعورشان با چنین وقاحتی توهین شود.»

محمود فلکی: در هر هنری، آنچه که اهمیت دارد ارایه به‌سامان آن است و هیچ و مرز و محدودیتی نمی‌توان برای هنر قائل شد.

این جمله می‌تواندجمله‌ی یک دولتمرد مستبد با محتوایی سیاسی هم باشد که می‌گوید:

«مسلمن ملت نجیب ما اجازه نمی‌دهند در رسانه‌ای مثل بی‌بی سی که مزدور امپریالیسم است، به مقدساتشان با چنین وقاحتی توهین شود. توی دهنشان می‌زنیم.»

راستی تفاوت آن جمله‌ی نخست که یک «شاعر» آن را با خشم بیان می‌کند و گفتار فرضی آن «مستبد» حاکم که نظیرش را هر روز می‌شنویم، چه تفاوتی دارد؟ هر دو مستبدانه می‌خواهند دهان دیگری را با تهدید ببندند. استبداد و تهدید دو روی سکه‌ی اندیشه‌ای است که هیچ ارتباطی به جهان مدرن متمدن و دمکراتیک ندارد؛ حتا اگر مرتب فریاد وامدرنا یا پسامدرنا بزنند و خود را «مرکز شعر و اندیشه‌ی جهان» بدانند. چرا؟

نیچه بر این نظر است که آن‌چه ما حقیقت می‌نامیم، تنها تفسیر ما از هستی است و هر کس از زاویه دید خود هستی را تفسیر یا تعبیر می‌کند. او حتا زبان را زاویه دیدی می‌داند که از طریق آن، چیز‌ها دریافته می‌شوند. وقتی به‌مثل می‌گوییم «خورشید غروب کرد»، این تنها تفسیر ما از جهان بیرون از رهگذر زبان است و در خود طبیعت چنین واقعیتی یا حقیقتی وجود ندارد؛ زیرا خورشید هرگز غروب نمی‌کند، یعنی واقعن ناپدید نمی‌شود یا در جایی فرو نمی‌رود. گزین‌گویه‌ی معروف نیچه درباره‌ی «اخلاق» بیانگر همین نکته است:

«پدیده‌ی اخلاقی وجود ندارد؛ آن‌چه هست تنها تفسیر اخلاقیِ پدیده‌هاست.» (F. Nietzsche: Jenseits von Gut und Böse. 1994, S. 84)

این نگره، ما را به دستاورد مهم مدرنیته، که‌‌ همان رواداری (تولِرانس) باشد، هدایت می‌کند که پایه‌ی نخستینِ درک از دموکراسی است. یعنی اگر من متوجه بشوم که حقیقت من چیزی است که تنها از رهگذر زاویه دید من وجود دارد، چیزی که به‌واسطه‌ی زبان آن را مطابق دیدگاه خود تفسیر می‌کنم که اثبات درستی یا نادرستی‌اش اگر ناممکن نباشد، بسیار دشوار است، آن‌گاه درک تفاوت‌ها که امری طبیعی و در جریان تحول اندیشگی ضروری است، می‌تواند انسان را به سوی تفاهم یا درک دیگری (نه لزومن پذیرش او) سوق دهد. بدین گونه درمی‌یابیم که حقیقتِ برساخته‌ی ما نمی‌تواند بر‌ترین یا تنها حقیقت موجود بر روی زمین باشد؛ زیرا انسان‌های دیگر نیز مانند من حق دارند جهان را از زاویه دید خود تفسیر کنند و حقیقت خود را بسازند. به بیان دیگر، به اندازه‌ی تعداد انسان‌ها در کره‌ی زمین می‌تواند «حقیقت» وجود داشته باشد. در این‌جاست که مسئله‌ی درک دیگری، رواداری و پذیرش دیالوگ (به جای حذف دیگری) عینیت می‌یابد که هسته‌ی نخستین ِ گذار به برخورد دموکراتیک در مناسبات انسانی است.

حالا ببینیم کسی که ما را «عقب مانده»، «بیمار»، «کور»، «نفهم»، «دروغگو» و «وقیح» می‌داند که حتا به مرز «خیانت» هم کشیده شده‌ایم، چگونه می‌تواند در مرام و زبان خود که گویای هستی آدمی است، مدرن یا پسا مدرن و دموکرات باشد؟ چگونه می‌شود که سخن یک آدم مستبد را پذیرفت که حضور دیگری را نمی‌تواند تحمل کند و مستبدانه دیگری را تهدید به حذف می‌کند و حقیقت برساخته‌اش را حقیقت مطلق و یگانه می‌داند؟

محمود فلکی: تقسیم‌بندی شعر یا شاعر به "واقعی" و "غیر واقعی" بی‌معناست. چه کسی حق یا صلاحیت این را دارد که "واقعی"را از "غیر واقعی" تشخیص دهد؟ با چه معیارهایی می‌توان شعر یا شاعر را خط‌کشی کرد؟

الف. یکی از شیوه‌های حکومت یا آدم خودکامه و مستبد، تحریف واقعیت و گفته‌های دیگران است و به اصطلاح یک‌طرفه به قاضی می‌رود تا به زعم خود رقیب یا دشمن را به هر شکلی که شده (به شیوه‌ی ماکیاولی) از میدان به‌در کند. ببینیم که چگونه او به همین عمل دست زده است:

۱. آقای شهرجردی موضوع بحث ما در بی‌بی سی را تحریف کرده است. این تحریف از عنوان و عنوان فرعی‌ای که برای نوشته‌اش انتخاب کرده، آغاز می‌شود و به تمام متن سرایت می‌کند. او نوشته است: «شعر را به حال خود‌‌ رها کنید! برنامه‌ پرگار بی‌بی‌سی فارسی پیرامون شعر امروز»

خیر، موضوع اصلی آن برنامه، نه پیرامون شعر امروز، بلکه، همان‌گونه که آقای کوشان هم اشاره کرده‌اند، درباره‌ی این نکته بوده که «آیا در ایران رُمان جای شعر را گرفته است یا نه؟» اگر موضوع اصلی فقط شعر یا شعر امروز می‌بود، ضرورت بحث ایجاب می‌کرد که به مسائل دیگری پرداخته شود. مسلم است که در این رابطه نکاتی را به طور فشرده در مورد شعر مطرح کرده‌ام (البته آقای کوشان بیشتر از من)، بی‌آنکه وقت کافی و ضرورت برای طرح گسترده‌تر آن در میان باشد. او اما در تمام نوشته‌اش حتا یک‌بار هم به این بحث محوری اشاره نکرد، تا هر چه دلش می‌خواهد بنویسد.

۲. تحریف دیگر این است که او طوری می‌نویسد که انگار من و آقای کوشان هر دو کاملن نظرات یکسانی را ارایه داده‌ایم. در حالی که در مواردی اختلاف نظر داشتیم، بی‌آنکه بخواهیم به شیوه‌ی ایشان به همدیگر توهین کنیم یا به حذف دیگری بپردازیم.

۳. حرف‌های مرا به دو شکل مستقیم وغیر مستقیم تحریف کرده است. شکل مستقیم این است که حرفی را که نزده‌ام به نام من ضبط کرده است. مطابق نوشته‌ی او «من» - فلکی (یا به زبان تحقیرآمیزش «آن دومی» یا «آن یکی») گفته‌ام: «این‌ها پست‌مدرنیسم را درک نکرده‌اند. اشتباه فهمیده‌اند. نمی‌توانند با خواننده ارتباط برقرار کنند، چون حرف‌هایشان بی‌معنی‌ست.»

محمود فلکی: تفاوت یک آدم دموکراتِ مدرن و یک مستبد پیش مدرن این است که اولی می‌گوید: "این هم نظری است برای خودش، ولی من با آن مخالفم." اما آدم مستبد حکم صادر می‌کند که: "تو نمی‌فهمی و حق نداری در مورد چیزی که نمی‌فهمی حرف بزنی، و فقط من می‌فهمم و حق دارم درباره‌ی شعر یا هر چیزی حرف بزنم. اگر باز هم زبان درآوردی، می‌دهم زبانت را از حلقومت بیرون بکشند."

من هم گفته‌ام و هم نوشته‌ام و در اینجا هم تکرار می‌کنم که خیلی‌ها در ایران پست‌مدرن را درست «متوجه نشده‌اند»، و در آن برنامه هم علت وجودی پست مدرن در غرب و هم دلایلم را که پست مدرن چرا نمی‌تواند در ایران درست درک و عمل شود، گفته‌ام.گواه من در درک اشتباه آمیزِ پست مدرن در ایران، یکی همین زبان و اندیشه‌ی مستتر در نوشته‌ی ایشان است که ارتباطی با "زبانیتِ" کثرت‌خواه و دموکراتیکِ پست مدرن ندارد. پست مدرن اتفاقن بر تنوع و کثرت بیشترِ آرا و بر آزادی بیشتر فردیت (گاهی تا حد آنارشی) تأکید می‌کند، نه بر استبداد رأی و همسان‌خواهی. یکی از انتقادهایی که اندیشه‌ی پست مدرنی دارد این است که "خِرَدِ ابزاری" و محاسبه‌گر که در سوی "شیئی شدگی جهان زندگی" (به تعبیر هابر ماس) حرکت می‌کند و در پی نظارت و کنترل است، مانع از رسیدن به وعده‌ی روشنگری، یعنی مانع از رسیدن به فردیت کاملِ انسان و کثرت و تنوعِ بیشتر می‌شود. برای همین است که "خردِ انتقادی" در غرب که رو به آزادی، دموکراسی و رشد والاترِ مدنیت دارد، پروژه‌ی روشنگری را "پروژه‌ای ناتمام" می‌داند. در واقع، پست مدرن چیزی جدا از مدرنیته نیست، بلکه ادامه‌ی آن و در جهت تکمیل اندیشه‌های برآمده از مدرنیته پدید آمده که در شکل‌های مختلف خود را نشان می‌دهد.

افزون بر این، در آن برنامه نگفته‌ام که «حرف‌هایشان بی‌معنی‌ست.» این تحریف آشکار حرف من است تا باز نتیجه‌گیری خودش را بکند. من عادت ندارم به شیوه‌ی ایشان به دیدگاه دیگران توهین کنم. می‌کوشم که به تحلیل نظریاتشان بپردازم. من در جایی گفته‌ام که بعضی‌ها «شعر را در بی‌معنایی آن شعر می‌دانند.» و طرح این مسئله که نگره‌ی بخشی از هواداران پست مدرن است که در ایران هم تکرار شده، ربطی به این ندارد که گفته باشم «حرف‌هایشان بی‌معنی است.» و این تحریف محض است.

تحریف غیر مستقیم این است که با نادیده گرفتن نکاتی که من گفته‌ام، خواسته حقانیت گفتار خود را به اثبات برساند. من در این گفت‌وگو ابتدا توضیح داده‌ام که چرا در غرب بتدریج رُمان جای شعر را گرفته است و حالا چرا در غرب تیراژ شعر نسبت به رمان ناچیز است و شعر کمتر خوانده می‌شود. در این راستا دلایلم را هم برشمرده‌ام. امیدوارم ایشان بتوانند ثابت کنند که چنین نیست و در غرب همچنان شعر بر رُمان ارجحیت دارد. در‌‌ همان راستای بحثم گفته‌ام که چون در ایران تحولات اندیشگی- اجتماعی و دستاوردهای مدرنیته، از جمله روشنگری، سکولاریسم و آزادی و دموکراسی پدید نیامده و انسان ایرانی در برزخ بین سنت و مدرنیته درگیر است و هنوز فردیت برآمده از مدرنیته را تجربه نکرده، بر خلاف غرب «در ایران شعر جایگاه خودش را از دست نداده، هنوز شعر گسترده‌تر از رُمان انتشار می‌یابد. شعر هنوز قدرت و تأثیرات ویژه‌ی خودش را دارد. شعر امروز ایران نخبگان خاص خودش را پرورده و جهان ویژه‌ی خود را ساخته است.» (پاره‌هایی از گفته‌های من از‌‌ همان برنامه‌ی بی‌بی سی). من در این برنامه حتا از تأثیر شعر بر هنرهای دیگر مانند رُمان، سینما و موسیقی هم سخن گفته‌ام.

من اگر غیر از این می‌گفتم، شعر خودم را هم نفی می‌کردم. اما او باز هم به تحریف می‌پردازد و وانمود می‌کند که من هم از «انحلال» شعر امروز در ایران خبر داده‌ام و اینکه گفته‌ایم «شعر امروز خواننده ندارد» و به «سرکوبِ شعر زنده و پُرنفس فارسی» اقدام کرده‌ایم. این‌ها اگر تحریف نیستند، چه اصطلاحی باید برای آن گذاشت؟

ب. شیوه‌ی دیگر آدم مستبد، توهین و دشنام و صدور حکم است تا هم رقیب یا دشمن را کوچک و حقیر جلوه دهد هم به گفته‌اش نوعی مشروعیت عوامانه ببخشد، و مهم‌تر از همه می‌خواهد حقیقت برساخته‌اش را به عنوان امری مطلق، به عنوان بر‌ترین و یگانه‌ترین حقیقت جا بزند؛ در حالی که یکی از دستاوردهای بزرگ مدرنیته این است که حقیقتِ تغییرپذیرِ «من» جای حقیقت مطلق‌نما را گرفته است. در اینجا چند نمونه از توهین‌ها، دشنام‌ها و صدور حکم از سوی ایشان را بازگو می‌کنم. او نوشته است:

۱. «این برنامه... حرف تازه‌ای را پیش نمی‌کشد. و از همه مهم‌تر، از همه فجیع‌تر، حقیقتِ عینی‌ی ادبیاتِ فارسی را دست‌کاری می‌کند و به میلیون‌ها نفری که به صفحه‌ی تله‌وی‌زیون خیره شده‌اند، اطلاعات غلط می‌دهد.»

۲. «گمان می‌کنم ورشکسته‌گی، فقط در اقتصاد اتفاق نمی‌افتد. در ادبیات هم می‌شود ورشکست شد... ذهنیت‌های عقب‌رو و ورشکسته...»

۳. «این برنامه، این بزم... به نمایش گذاشتن کلامی (است) که در هر گزاره واپس‌گرایی‌ خودش را فریاد می‌زند.»

۴. «حرف‌هایی که پایه و اساسش خلاف واقعیت همین حالاست.»

۵. شاعر واقعی را هم می‌بینند، اما خود را به کوری زده‌اند. «

۶. «چند افسرده‌ی ادبی... درباره‌ی چیزی که نمی‌دانند، نمی‌شناسند، به منبر (می‌روند). »

۷. «چرا کسی که نمی‌داند، که نمی‌تواند، حرف می‌زند؟ »

۸. «تبلیغ وهن می‌کنند.»

۹.«این برنامه، این بزم، این تحریف در برابر میلیون‌ها نفر دروغ می‌گوید. »

۱۰« تکرار حرف‌های در عقب جا مانده را چه خوب قرائت کرد. »

محمود فلکی: ذهنیت استبدادی روشنفکر ایرانی در نسل‌های مختلف تداوم می‌یابد. تا زمانی که از این‌گونه ذهنیت رهایی نیافته‌ایم، رهایی در جامعه معنا و واقعیت نمی‌یابد و ادبیات ما هم طبعاً جهانی نخواهد شد.

از جمله‌های دیگر او که در آن‌ها ما را «بیمار»، «وقیح» و «ادبیات‌چی» و... می‌نامد در می‌گذرم. در این جمله‌ها توهین، اتهام‌زنی و استبدادِ رأیِ آدمی به نمایش گذاشته می‌شود که خود را علامه‌ی دهر و «مرکز شعر جهان» می‌داند و به شیوه‌ی مستبدین تهدید هم می‌کند. یک نمونه از تهدید را در آغاز این مطلب نوشته‌ام و در اینجا جمله‌ی دیگری از این دست را می‌آورم تا ببینید چقدر زبان‌های «رهبران» سیاسی مستبد و ادبی مشترک است؛ منتها تفاوتش این است که رهبران سیاسی در قدرت‌اند و «رهبری» می‌کنند و این «رهبران ادبی» عبای رهبری را خودشان به خودشان تفویض کرده‌اند. او می‌نویسد:

«شعر آن‌قدر خواننده دارد که اگر خواننده‌های خاموش و پراکنده‌اش، زبان به دست بگیرند، یک دفعه شیشه‌ی هر تله‌ویزیون شکاف خواهد خورد و صدایی که این همه سال به سکوت برگزار شده، سرانجام...»

البته او خودش جمله‌اش را ادامه نمی‌دهد و با نوشتن سه نقطه در پایان جمله می‌خواهد «سرانجام» یا عاقبت کار را گوشزد کند و اینکه هنوز مجازات‌های شدیدتری می‌تواند در راه باشد، اگر ما بچه‌های خوب و سر براهی نباشیم.

من آقای شهرجردی را (برخلاف برخی از رفقایش) همیشه به عنوان جوانی مؤدب و معقول در تصور داشتم. و برای همین، وقتی که سایت شعرش را به راه انداخت با او همکاری کردم. حالا نمی‌دانم چرا شعرهای من ناگهان به زعم ایشان «بنا بر ژانربندی‌های معمول» (!)، شعر هستند. و چرا این «معمول»‌ها را در سایت خودشان که لابد جای شعرهایی با «ژانربندی‌های غیرمعمول»(!) است، منتشر کردند؟

من یاد گرفته‌ام که مدام داوری و اندیشه‌ام را تصحیح کنم. حالا ناچارم در مورد داوری‌ام نسبت به ایشان خودم را تصحیح کنم، چون بعضی‌ها واقعیت وجودشان را در لحظات حساس بهتر نشان می‌دهند.

در پایان می‌خواهم در مورد تصحیح خودم، بهتر است بگویم تصحیح داوری‌ام، نکته‌ای را مطرح کنم که به این بحث ارتباط می‌یابد: من در گذشته فکر می‌کردم هر چه که به سبک یا ساخت یا شیوه‌ی قدیم‌تر نوشته شود، حتمن واپس‌مانده و کاری ضعیف است. سال‌ها پیش یک روز، وقتی خبرنگار یک نشریه‌ی آلمانی با من مصاحبه می‌کرد، در مورد یکی دو نویسنده‌ی معروف ایران از من پرسید. من سعی کردم کار یکی از آن‌ها را ضعیف و واپس‌‌مانده قلمداد کنم، چون به زعم من ساختاری کهنه داشت. آن خبرنگار آلمانی درس بزرگی به من داد و گفت: «اگر در‌‌ همان ساختار کلاسیک خوب بنویسد، چه اشکالی دارد؟» آری در هنر، هر هنری (چه نوشتاری، چه تجسمی و...) مهم ارایه‌ی بسامان آن است یا به چگونگی پرداختِ آن به هر شکل و ساختاری بستگی می‌یابد و هیچ مرز و محدودیتی نمی‌توان برای آن قایل شد (چه کلاسیک، چه مدرن، چه پسامدرن و...). در جاهایی هم نوشته‌ام که من با هیچ نوع شعر یا هنر در هر شکلی مشکلی ندارم و مرزناپذیری در ذات هنر است.

محمود فلکی: زبان رهبران سیاسی مستبد و ادبی مشترک است؛ منتها تفاوتش این است که رهبران سیاسی در قدرت‌اند و "رهبری" می‌کنند و این "رهبران ادبی" عبای رهبری را خودشان به خودشان تفویض کرده‌اند.

حتا براین باورم که تولید شکل‌های مختلف ادبی یا هنری (در اینجا شعر) با هر نیت و نیازی در جریان تحول ادبی- هنری امری طبیعی است. زیرا مانند همه‌ی دوره‌ها سرانجام از دل این تولید انبوه، هنر راهش را به شکلی می‌یابد. اما انسان‌ها حق دارند مطابق دانش و بینش یا سلیقه‌ی خود این یا آن اثر را بپذیرند یا نپذیرند. پذیرش یا عدم پذیرش یک اثر هنری یا متن ادبی لزومن به معنای واپس‌ماندگی یا بد بودن آن نیست. آنگاه تقسیم‌بندی شعر یا «شاعر» به «واقعی» و «غیر واقعی» چه معنایی دارد؟ چه کسی حق یا صلاحیت این را دارد که «واقعی» را از «غیر واقعی» تشخیص دهد؟ با چه معیارهایی می‌توان شعر یا شاعر را خط‌کشی کرد؟ این حالت در مورد نظریات تئوریک هم صادق است. هیچکس هنوز حرف آخر را نزده، چون هنوز جهان به پایان نرسیده است. من با وجود اختلاف نظری که ممکن است با ایشان داشته باشم، هرگز به خودم این اجازه را نمی‌دهم بگویم (آنگونه که او گفت) «شما نمی‌فهمید.» یا دستور بدهم که «حرف زدن ممنوع!» این نوع برخورد در یک بحث تئوریک جایگاهی ندارد. چون هر کس با زبان خود به تفسیر چیزی می‌پردازد که فکر می‌کند درست‌تر است. ولی تفاوت یک آدم دموکراتِ مدرن و یک مستبد پیش مدرن این است که اولی می‌گوید: «این هم نظری است برای خودش، ولی من با آن مخالفم.» و بعد هم اگر بخواهد، دلایل مخالفتش را بیان می‌کند، بی‌آنکه به دیگری توهین کند. چون «فهم» در کلیتش، امری نسبی، متغیر و تفسیرپذیر است. اما آدم مستبد که خود را در عین حال قیم دیگران هم می‌داند، حکم صادر می‌کند که: «تو نمی‌فهمی و حق نداری در مورد چیزی که نمی‌فهمی حرف بزنی، و فقط من می‌فهمم و حق دارم درباره‌ی شعر یا هر چیزی حرف بزنم. اگر باز هم زبان درآوردی، می‌دهم زبانت را از حلقومت بیرون بکشند.»

باری در اینجا خواستم با این نمونه‌، ذهنیت استبدادی «روشنفکر» ایرانی را نشان بدهم که چنان ریشه‌ی ژرفی در این جامعه دارد که همچنان در نسل‌های مختلف تداوم می‌یابد. البته منظورم این نیست که همه‌گان چنین‌اند. خوشبختانه اینجا و آنجا بارقه‌های خروج از این ذهنیت فرصت بروز می‌یابد، ولی این ذهنیت به عنوان امری مسلط و تعیین‌کننده در جامعه‌ی ایرانی، نقش مهمی در تداوم تعصب و خودکامه‌گی ایفا می‌کند. تا زمانی که از این‌گونه ذهنیت رهایی نیافته‌ایم، رهایی در جامعه معنا و واقعیت نمی‌یابد و اشکال مختلف آگاهی بشری، از جمله ادبیات، نمی‌توانند از بند خودکامه‌گی و خودبزرگ‌بینی و از دنیای محدود خودساخته‌ که هم‌چون همه‌ی جهان پنداشته می‌شود، بیرون بیایند و واقعن «جهانی» شوند.

هامبورگ- ۹ دسامبر ۲۰۱۱

اشاره: شیوه کتابت (رسم‌الخط نویسنده) با شیوه‌نامه زمانه در خط فارسی مطابقت ندارد.

در همین زمینه:
::انتقاد پرهام شهرجردی از سخنان محمود فلکی و منصور کوشان در برنامه تلویزیونی "پرگار"::
::پاسخ منصور کوشان به انتقاد پرهام شهرجردی::

سردار احمدی‌مقدم: همکاری با شبکه‌های ماهواره‌ای مجوز می‌خواهد

Fri, 21 Oct 2011 09:18:03 +0000

فرمانده نيروی انتظامی ايران گفت همکاری با شبکه‌های ماهواره‌ای مشروط به دريافت مجوز وزارت ارشاد است و همکاری با بی‌بی‌سی و صدای آمريکا، همکاری با "سرويس‌های امنيتی دشمن" است.

به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، سردار اسماعيل احمدی‌مقدم، فرمانده نيروی انتظامی ايران گفت افرادی که مايل به همکاری با شبکه‌های ماهواره‌ای هستند بايد با وزارت ارشاد اسلامی هماهنگ کرده و اجازه‌نامه دريافت کنند.

وی با بيان اين‌که "مقرراتی در مورد همکاری با اين شبکه‌های ماهواره‌ای وجود دارد"، افزود: "هر کسی که مجوز لازم را نداشته باشد، نمی‌تواند در داخل و خارج مرزهای ايران کار توليدی انجام داده يا دفتر نمايندگی داير کند."

فرمانده نيروی انتظامی ايران همچنين افزود: "همکاری مستندسازان، بازيگران و... با اين شبکه‌های ماهواره‌ای منوط بر آن است که آن شبکه‌ها اهدافی را عليه نظام در داخل کشور تعقيب نکنند."

احمدی‌مقدم: همکاری با اين شبکه‌ها (بی‌بی‌سی و صدای آمريکا) همکاری با رسانه نيست، بلکه همکاری با سرويس‌های امنيتی دشمن است

در همين حال احمدی‌مقدم شبکه‌های فارسی‌زبان بی‌بی‌سی و صدای آمريکا را "بازوهای دستگاه‌های اطلاعاتی آمريکا نظير سيا" دانست و گفت: "همکاری با اين شبکه‌ها همکاری با رسانه نيست، بلکه همکاری با سرويس‌های امنيتی دشمن است که طبعأ در اين موارد وزارت اطلاعات نظارت و برخوردهای لازم را دارد."

چندی پيش مجتبی ميرطهماسب، کتايون شهابی، هادی آفريده، ناصر صفاريان، شهنام بازدار و محسن شهنازدار، شش مستندساز و تهيه‌کننده سينما به اتهام "همکاری با بی‌بی‌سی فارسی" در ايران بازداشت شدند که برخی از آنان آزاد گشتند اما مجتبی ميرطهماسب و کتايون شهابی همچنان در زندان به‌سر‌می‌برند.

بی‌بی‌سی همکاری اين سينماگران با اين شبکه تلويزيونی را تکذيب کرده است.

علی‌رضا کريمی، مديرکل تبليغات و اطلاع‌رسانی وزارت ارشاد، پنجم مهرماه جاری با اعلام ممنوع بودن نمايش فيلم‌های سينمايی ايرانی در شبکه‌های ماهواره‌ای گفته بود: "وزارت ارشاد بارها اعلام کرده است که هيچ شبکه ماهواره‌ای را تأييد نمی‌کند."

مقابله با شبکه‌های ماهواره‌ای در ايران به‌ويژه پس از دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری در اين کشور شدت گرفت.

برنامه‌های شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی‌زبان که از طریق گیرنده‌های ماهواره‌ای و دستگاه‌های دیجیتال دریافت می‌شوند به‌عنوان رقیب اصلی شبکه‌های داخلی تلویزیونی دولتی ایران به‌شمار می‌روند که به گفته مخالفان حکومت ايران محدوديت‌های شديد در آن‌ها موجب روی‌آوری مردم به سوی شبکه‌های ماهواره‌ای شده است.

در ماه‌های اخير حکومت ايران برای مقابله با شبکه‌های ماهواره‌ای، افزون بر ايجاد پارازيت بر روی اين شبکه‌ها، به طرح گسترده جمع‌آوری ديش‌های ماهواره‌ای در شهرهای مختلف ايران دست زده است.

سردار اسماعيل احمدی‌مقدم روز چهارشنبه ۲۷ مهرماه جاری در نشست کميسيون امنيت ملی و سياست خارجی مجلس گفت: "وظيفه نيروی انتظامی اين است تا در مکان‌هايی که تجهيزات ماهواره مشهود باشد يا هنگامی که وسايل و تجهيزات ماهواره‌ای کشف شود، به ضبط آلات جرم و معرفی مجرم به دستگاه قضايی اقدام کند."

فرمانده نيروی انتظامی طرح جمع آوری ماهواره‌ها را "مثبت" خواند و افزود: "جمع‌آوری ماهواره‌ها استفاده از آن ‌را در سطح کشور کاهش داده است."

اعتراض به بازداشت روزنامه‌نگاران و فشار بر خانواده‌های کارکنان بی‌بی‌سی در ايران

Thu, 06 Oct 2011 10:33:35 +0000

سازمان گزارشگران بدون مرز با انتشار بيانيه‌ای موج تازه دستگيری روزنامه‌نگاران در ايران و فشار بر خانواده‌های کارکنان شبکه فارسی بی‌بی‌سی را محکوم کرد.

اين سازمان پشتيبان حقوق روزنامه‌نگاران و خبرنگاران جهان در بيانيه خود به بازداشت روز گذشته ١٣ مهرماه مهدی افشارنيک، روزنامه‌نگار روزنامه اعتماد، علی اکرمی همکار بسياری از روزنامه‌های تهران و محمد حيدری روزنامه‌نگار باسابقه از سوی نيروهای امنيتی حکومت ايران پرداخته است.

اين سازمان گفته است که هم‌زمان با اين دستگير‌ی‌ها احضار و بازجويی بسياری از روزنامه‌نگاران در سراسر ايران ادامه‌ دارد.

روز گذشته علی اکرمی و مهدی افشارنيک، دو روزنامه‌نگار، هم‌زمان در منزل خود بازداشت شدند و خانه آن‌ها نيز مورد تفتيش قرار گرفت.

به‌فاصله چند ساعت از انتشار اين گزارش، خبر بازداشت محمد حيدری، روزنامه‌نگار و محسن حکيمی از کارشناسان اينترنت و فعالان رسانه‌ای نيز منتشر شد.

گزارشگران بدون مرز: جمهوری اسلامی گرفتار فساد و بحران گسترده در درون حاکميت، از همه‌ ابزارها برای به سکوت وادار کردن روزنامه‌نگاران منتقد استفاده می‌کند

در بيانيه گزارشگران بدون مرز آمده است: "جمهوری اسلامی گرفتار فساد و بحران گسترده در درون حاکميت، از همه‌ ابزارها برای به سکوت وادار کردن روزنامه‌نگاران منتقد استفاده می‌کند. از سانسور و کنترل مقالات روزنامه‌ها و محتوای وب تا بازداشت روزنامه‌نگاران و به گروگان گرفتن خانواده‌های آن‌ها در ايران."

سازمان گزارشگران بدون مرز در بيانيه خود به فشار بر خويشاوندان کارکنان ايرانی شبکه خبری بی‌بی‌سی اشاره کرده و از قول پيتر هاروکس، مدير سرويس جهانی بی‌بی‌سی نوشته است که در پی پخش مستندی از بی‌بی‌سی فارسی در باره زندگی آيت‌الله خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران، مأموران حکومتی در ماه‌های اخير به بازداشت، بازجويی و ارعاب خانواده‌های کارکنان ايرانی بی‌بی‌سی دست زده‌، گذرنامه‌های برخی از آنان را توقيف و خانه‌های‌شان را تفتيش کرده است.

در مستند "خط و نشان رهبر" که از تلويزيون فارسی بی‌بی‌سی پخش شد، به کارنامه سياسی آيت‌الله خامنه‌ای پرداخته شده بود. هنگام پخش اين مستند به‌دليل ارسال امواج پارازيت روی همه فرکانس‌های شبکه بی‌بی‌سی فارسی، ايرانيان نتوانستند آن را از تلويزيون ببينند.

گزارشگران بدون مرز: تنها از سال ١٣٨٤ تا امروز گزارشگران بدون مرز بيش از ۵۰ مورد تهديد، بازداشت و ارعاب خانواده‌های روزنامه‌نگاران تبعيدی را بازشماری کرده است

نهادهای خبری مرجع آمريکا و بريتانيا جمعه گذشته در بيانيه مشترکی از سازمان ملل خواستند رفتار ايران در ارسال پارازيت بر شبکه‌های ماهواره‌ای را محکوم کند.

پيتر هاروکس گفته است: "از خويشان کارکنان ما خواسته شده است که از کارکنان بی‌بی‌سی بخواهند از حضور در برنامه‌های تلويزيون بی‌بی‌سی فارسی خودداری کنند، به ايران بازگردند و يا به‌طور مخفيانه، اطلاعاتی را در مورد بی‌بی‌سی در اختيار مأموران دولت ايران قرار دهند."

سازمان گزارشگران بدون مرز با بيان اين‌که "اين نخستين بار نيست که رژيم ايران خانواده‌های روزنامه‌نگاران تبعيدی را برای تحميل خواست‌های خود بر رسانه‌های خارج از کشور به گروگان می‌گيرد"، می‌نويسد: "تنها از سال ١٣٨٤ تا امروز گزارشگران بدون مرز بيش از ۵۰ مورد تهديد، بازداشت و ارعاب خانواده‌های روزنامه‌نگاران تبعيدی را بازشماری کرده است."

بيانيه می‌افزايد در پی رويدادهای پس از دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری در ايران بيش از ۲۰۰ روزنامه‌نگار و وب‌نگار مجبور به ترک ايران شده‌اند.

اين سازمان ضمن اعلام ادامه موج خروج روزنامه‌نگاران از ايران؛ می‌گويد: "بسياری از روزنامه‌نگاران تبعيدی هم‌اکنون با رسانه‌های مستقل در خارج از کشور همکاری می‌کنند، برخی از آن‌ها و خانواده‌های‌شان از سوی نهادهای امنيتی رژيم تحت فشار و تهديد قرار گرفته‌اند."

گزارشگران بدون مرز، ايران را "بزرگ‌ترين" زندان روزنامه‌نگاران در خاورميانه می‌داند و آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران و محمود احمدی‌نژاد، رئيس جمهور اين کشور را "دشمن آزادی مطبوعات" می‌نامد.

خانه سينما: همکاری با شبکه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور غيرقانونی است

Wed, 05 Oct 2011 10:27:01 +0000

محمدمهدی عسگرپور، مديرعامل خانه سينما طی نامه‌ای به انجمن مستندسازان ايران، ارسال فيلم به شبکه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور را "غيرقانونی" اعلام کرد.

به گزارش خبرگزاری فارس، مديرعامل خانه سينما در اين نامه افزود نهادهای قضائی و فرهنگی، اين شبکه‌ها را جزو "امپراتوری رسانه‌ای دشمن" می‌دانند که از طريق "جنگ نرم" در جهت "تخريب ارزش‌های اعتقادی، ملی و فرهنگی" ايران تلاش می‌کنند.

مقامات حکومت ايران "شبکه‌های خارجی، مطبوعات، فيلم، کتاب و اينترنت" را ابزارهای جنگ نرم عليه نظام جمهوری اسلامی می‌دانند.

به گفته اين مقام خانه سينما، همکاری از طريق ارسال فيلم و محصولات فرهنگی به شبکه‌های فارسی‌زبان مصداق "اقدام عليه امنيت، تبليغ عليه نظام و جرايم ضدامنيتی" است.

عسگرپور همچنين از فيلم‌سازانی که آثار خود را به اين شبکه‌ها ارسال کرده‌اند، خواست تا اين آثار را پس بگيرند و به همکاری خود پايان دهند.

وی در اين نامه همکاری چند تن از مستندسازان با اين شبکه‌ها را تأييد کرده اما گفته است که اين اقدام آن‌ها "به دليل عدم آشنايی با هويت واقعی" اين شبکه‌ها و "عدم اطلاع از موازين قانونی" بوده است.

مديرعامل خانه سينما گفته است اين نهاد کماکان تلاش‌های خود را در جهت رفع مشکل مستندسازان زندانی پی‌گيری خواهد کرد.

مهدی عسگرپور همکاری چند تن از مستندسازان با اين شبکه‌ها را تأييد کرده اما گفته است که اين اقدام آن‌ها "به دليل عدم آشنايی با هويت واقعی" اين شبکه‌ها و "عدم اطلاع از موازين قانونی" بوده است

مجتبی ميرطهماسب، کتايون شهابی، هادی آفريده، ناصر صفاريان، شهنام بازدار و محسن شهنازدار، شش مستندسازی هستند که به اتهام "همکاری با بی‌بی‌سی فارسی" در ايران بازداشت شده‌اند.

خانه سينما از زمان بازداشت اين مستندسازان با انتشار دو بيانيه خواهان "رعايت حقوق بازداشت‌شدگان و مراعات کامل مفاد آيين دادرسی" شد.

در پی انتشار اين بيانيه‌ها موجی از حمله‌ها و انتقادهای مقام‌های دولتی و افراد نزديک به حکومت، به اين نهاد صنفی آغاز شد و گروهی از آنان خواهان لغو مجوز فعاليت خانه سينما شدند.

محمد حسينی، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی نيز در سخنانی قانونی بودن خانه سينما را مورد ترديد قرار داد.

مأموران امنيتی حوالی ساعت ۱۰ تا ۱۲ شب شنبه ۲۶ شهريورماه سال جاری با يورش به منزل شش مستندساز آنها را بازداشت و به زندان منتقل کردند.

حيدر مصلحی، وزير اطلاعات ايران گفت اين دستگيری‌ها نقطه آغاز برخوردها با "همکاران" بی‌بی‌سی فارسی در ايران است.

وی هفته گذشته اعلام کرد: "سرويس اطلاعاتی انگليس در پوشش بی‌بی‌سی، فاز جديدی از فعاليت‌های مخرب و ضد ايرانی را شروع کرده بود و ورود وزارت اطلاعات علاوه بر ايجاد سد در برابر فعاليت‌های مخرب انگليس، به منزله پيشگيری از آلوده شدن افراد بيشتری در دام سرويس اطلاعاتی آن کشور بود."

به گفته وزير اطلاعات ايران "بی‌بی‌سی يک رسانه نيست بلکه تشکيلاتی است که فقط پوشش آن رسانه‌ای است، اما هويت آن بهايی - صهيونيستی و مأموريت‌های آن سياسی - اطلاعاتی است ."

وزارت اطلاعات ايران نيز طی اطلاعيه‌ای گفت افراد دستگيرشده "از طريق فعاليت‌های زيرزمينی و غيرقانونی در قبال دريافت وجوه کلان از مجاری پنهان و با روش‌های پيچيده پول‌شويی که معمولأ مورد استفاده سرويس‌های جاسوسی می‌باشد، مأموريت‌های ضد ملی محوله از طرف ستاد ارتباطات پوششی و مرکز عمليات روانی سرويس اطلاعاتی انگلستان موسوم به بی‌بی‌سی را دنبال می‌کردند."

اما بی‌بی‌سی در رابطه با دستگيری مستندسازان ايرانی در بيانيه‌ای تأکيد نمود اين مستندسازان هيچ‌گاه کارمندش نبوده‌اند.

در بيانيه بی‌بی‌سی آمد: "اين افراد مستندسازانی مستقل هستند که آثارشان در جشنواره‌ها و ساير رويدادهای بين‌المللی به‌ نمايش درآمده است و تلويزيون بی‌بی‌سی فارسی به‌شيوه رايج برنامه آپارات (مخصوص پخش فيلم‌های مستند)، حق پخش اين فيلم‌ها را خريده است. اين فيلم‌ها به‌ صورت مستقل تهيه شده بود و بی‌بی‌سی فارسی سفارش ساخت‌شان را نداده بود."

صادق صبا، رئيس بخش فارسی بی‌بی‌سی نيز اتهام‌های مقام‌های ايران را رد کرد و گفت هيچ کسی در ايران با اين رسانه همکاری ندارد.

ليليان لندور، مسئول زبان‌های غيرانگليسی بخش جهانی بی‌بی‌سی نيز اين بازداشت‌ها را در راستای تلاش‌های جاری دولت ايران برای اعمال فشار به بی‌بی‌سی به‌خاطر "پوشش خبری بی‌طرفانه" تلويزيون بخش فارسی اين رسانه از رويدادهای ايران و منطقه دانست.

بازداشت مستندسازان پس از پخش مستندی از شبکه بی‌بی‌سی فارسی به نام "خط و نشان رهبر" آغاز شد. در اين مستند به کارنامه سياسی آيت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران پرداخته شده بود. هنگام پخش اين مستند به‌دليل ارسال امواج پارازيت روی همه فرکانس‌های شبکه بی‌بی‌سی فارسی، ايرانيان نتوانستند آن را از تلويزيون ببينند.

نهادهای خبری مرجع آمريکا و بريتانيا جمعه گذشته در بيانيه مشترکی از سازمان ملل خواستند رفتار ايران در ارسال پارازيت بر شبکه‌های ماهواره‌ای را محکوم کند. بی‌بی‌سی و بی‌بی‌جی در بيانيه خود از سازمان ملل درخواست کردند تا به رفتار جمهوری اسلامی ايران اعتراض کند چرا که به گفته آنان حکومت جمهوری اسلامی تلاش می‌کند تا رسانه‌های مستقل در ايران را ساکت کند.

وزير ارشاد قانونی بودن خانه‌ سينما را مورد ترديد قرار داد

Wed, 28 Sep 2011 18:12:08 +0000

مخالفت‌های مقام‌های حکومتی با مواضع اخير خانه سينما در پشتيبانی از مستندسازان زندانی، با اظهارات محمد حسينی، وزير ارشاد ادامه يافت.

به گزارش منابع خبری ايران، محمد حسينی، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران، امروز چهارشنبه ششم مهرماه، در حاشيه نشست رسانه‌ای يک جشنواره فرهنگی و هنری، خانه سينما را متهم به وارد شدن در سياست کرد.

حسينی گفت: "ما از تشکلات صنفی انتظار داريم تا تمام فعاليت‌های خود را به رسيدگی و همکاری با اعضای صنوف معطوف کنند و وارد سياست نشوند."

وی با بيان اين‌که ورود خانه سينما به مسائل سياسی، "توجيه قانونی" ندارد، افزود اين نهاد صنفی با ورود به مسائل سياسی از "ارزش و جايگاه" خود می‌کاهد.

خانه سينما از زمان بازداشت ناصر صفاريان، مجتبی ميرطهماسب، هادی آفريده، محسن شهرنازدار و کتايون شهابی، شش مستندساز توسط نيروهای امنيتی در يکشنبه هفته گذشته، با انتشار دو بيانيه خواهان "رعايت حقوق بازداشت‌شدگان و مراعات کامل مفاد آيين دادرسی" شده است.

وزير ارشاد: ورود خانه سينما به مسائل سياسی، توجيه قانونی ندارد

اين مستندسازان متهم به همکاری با بی‌بی‌سی فارسی شده‌اند. همچنين گفته می‌شود آن‌ها فيلم‌های خود را در اختيار اين شبکه تلويزيونی قرار داده‌اند. اما بی‌بی‌سی در اطلاعيه‌ای اعلام کرد که "مستندسازان بازداشت‌شده هيچ‌گونه همکاری‌ای با اين رسانه نداشته‌اند."

محمد حسينی در سخنان امروز خود مدعی شد که خانه سينما در حالی‌که براساس مصوبه‌ شورای انقلاب فرهنگی تأسيس شده و وظيفه‌ مديريت آن به شورای فرهنگ عمومی که وزير ارشاد مدير آن است، سپرده شده؛ بدون آن‌که اين شورا و خود وی را در جريان قرار دهد، در اساسنامه خود تغييراتی وارد کرده است.

حسينی اين تغييرات را "غير قانونی" خواند و "وجهه قانونی" اين نهاد صنفی را زير سئوال برد.

وزير ارشاد گفت: "ما وضعيت موجود را پی‌گيری‌ خواهيم کرد تا به نتيجه‌ای مطابق با قانون برسيم."

پيش از اين نيز برخی مقامات حکومتی ايران عليه بيانيه‌های اخير خانه سينما در حمايت از مستندسازان زندانی سخنانی گفته و موجوديت آن را مورد ترديد قرار داده بودند.

بهروز جعفری، عضو کميسيون فرهنگی مجلس ايران، ستار هدايت‌خواه، سخنگوی اين کميسيون و حميدرضا ترقی، عضو شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی در اظهاراتی ضمن متهم ساختن خانه سينما به "سياسی‌کاری"، به شدت به آن حمله کرده، خواهان باطل ساختن پروانه و "اقدام قاطع" عليه اين نهاد صنفی شدند.

اين در حالی است که خانه سينما دفاع از مستندسازان زندانی را وظيفه صنفی خود می‌داند.

خانه سينما در بيانيه پشتيبانی خود از مستندسازان زندانی نوشته بود: "آيا به‌راستی قانونی مبنی بر ممنوعيت فروش آثار سينمايی به شبکه‌های تلويزيونی خارجی وجود دارد؟ اگر چنين است چرا و چگونه سازمان های پخش و فروش دولتی در بازارهای فروش جهانی و در مناسبات دوجانبه اقدام به فروش آثار و همکاری با همين شبکه‌ها می کنند؟ آيا فروش فيلم در نص قانون برای دولت مجاز و برای بخش خصوصی ممنوع اعلام شده است؟"

خانه سينما در اين بيانيه از دستگاه‌های امنيتی خواهان رعايت حقوق بازداشت‌شدگان و بی‌طرفی کامل در تحقيقات شد و از قوه قضائيه انتظار رسيدگی عاجل و صدور احکام قانونی و عادلانه را خواستار گرديد.
وزير ارشاد بر مواضع پيشين خود مبنی بر پرهيز اهالی فرهنگ از همکاری با "شبکه‌های معاند نظام" تأکيد کرد و گفت چنين منع قانونی‌ای بر کسی پوشيده نيست و نياز به هشدار ندارد.

وی دستگيری شش مستندساز را "تلنگر محکمی به اهالی فرهنگ و هنر" خواند و گفت: "اگر اين افراد ضروريات قانونی را نمی‌دانند، همان بهتر که فعاليت فرهنگی و اجتماعی خود را کنار بگذارند."

خانه سينما بزرگ‌ترين نهاد صنفی سينماگران ايران است که در سال ۱۳۶۵ پس از تصويب طرحی مبنی بر اختصاص دو درصد از درآمد فروش سينما جهت بهبود وضعيت رفاهی و صنفی شاغلان سينما بنياد گذاشته شد. تاريخ فعاليت رسمی اين نهاد از سال ۱۳۷۲ است.

درخواست برای لغو مجوز فعالیت خانه سینما

Tue, 27 Sep 2011 07:21:49 +0000

برخی چهره‌های نزديک به حکومت خواهان لغو مجوز فعاليت خانه سينما به‌دليل پشتيبانی اين نهاد از مستندسازان متهم به همکاری با شبکه بی‌بی‌سی فارسی شده‌اند.

خانه سينما از زمان بازداشت شش مستندساز توسط نيروهای امنيتی در يکشنبه هفته گذشته، با انتشار دو بيانيه خواهان "رعايت حقوق بازداشت‌شدگان و مراعات کامل مفاد آيين دادرسی" شده است.

بهروز جعفری، عضو کميسيون فرهنگی مجلس ايران در واکنش به اين بيانيه‌ها به خبرگزاری نيمه‌دولتی فارس گفت: "خانه سينما اگرچه يک تشکل صنفی است اما کار سياسی بر مسائل صنفی در آن غلبه دارد و به همين دليل لغو مجوز آن بايد در دستور کار نهادهای نظارتی قرار بگيرد."

وی با اشاره به اين‌که اگر تشکلی از مرام‌نامه عدول کرد بايد لغو مجوز شود اظهار داشت: "خانه سينما در گذشته هم با سياسی‌کاری از فيلم‌های ضد نظام تجليل کرده يا حامی سينماگرانی بوده که به نوعی ضد نظام عمل کرده‌اند و يا جرم امنيتی مرتکب شده‌اند."

ستار هدايت‌خواه، سخنگوی کميسيون فرهنگی مجلس: اگر خانه سينما اصلاح نشود بايد در اصل هويت وجودی اين نهاد تجديدنظر کرد و ترديد جدی روا داشت

حميدرضا ترقی، عضو شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی نيز گفت: "حمايت خانه سينما از مرتبطان با رسانه بيگانه بی‌بی‌سی فارسی سند محکمی بر لزوم ابطال پروانه اين خانه و ايجاد يک تغيير و تحول اساسی در عوامل خانه سينما است."

وی در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان، حمايت خانه سينما از مستندسازان بازداشت شده را خلاف آيين‌نامه آن نهاد دانست و از وزارت ارشاد درخواست کرد که "اقدامی قاطع در رابطه با تغيير و تحول در اين خانه به‌انجام رساند."

از سوی ديگر ستار هدايت‌خواه، سخنگوی کميسيون فرهنگی مجلس از بررسی اقدام خانه سينما در انتشار بيانيه‌ای در حمايت از مستندسازان بازداشت شده، توسط کميته رسانه اين کميسيون خبر داد.

وی در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) گفت: "اين بيانيه در واقع بيانيه خانه سينمای جمهوری اسلامی ايران نيست، بيانيه خانه سينمای استعمار پير انگليس است."

هدايت‌خواه گفت اگر خانه سينما اصلاح نشود "بايد در اصل هويت وجودی اين نهاد تجديدنظر کرد و ترديد جدی روا داشت."

فرهاد توحيدی، رئيس هیأت مديره خانه سينما روز دوشنبه گذشته در يک نشست خبری در مورد روندی که برای پی‌گيری پرونده مستندسازان طی شده، گفت: "يک دفاع ساده صنفی از بديهی‌ترين حقوق اعضای يک تشکل تبديل به يک مناقشه بزرگ و سياسی می‌شود."

او در عين حال تصريح کرد: "اگر روند پی‌گيری پرونده به شکل طبيعی طی شود و دادگاه‌‌های صاحب صلاحيت قوه قضائيه به پرونده ورود کنند، اميدواريم احکام برائت آنان صادر شود."

ناصر صفاريان، مجتبی ميرطهماسب، هادی آفريده، محسن شهرنازدار و کتايون شهابی، مستندسازانی هستند که از يکشنبه هفته گذشته به اتهام همکاری با شبکه بی‌بی‌سی در بازداشت قرار دارند.

بی‌بی‌سی در اطلاعيه‌ای اعلام کرد که "مستندسازان بازداشت‌شده هيچ‌گونه همکاری‌ای با اين رسانه نداشته‌اند."

دفاع وزیر اطلاعات ایران از بازداشت مستندسازان

Babak M — Sun, 25 Sep 2011 15:12:56 +0000

وزیر اطلاعات ایران در سخنانی از بازداشت گروهی مستند ساز به اتهام همکاری با شبکه تلویزیونی بی بی سی فارسی دفاع کرده است. او گفته که این دستگیری‌ها نقطه آغاز برخوردها با "همکاران" این شبکه تلویزیونی در ایران است.

به گزارش خبرگزاری نیمه دولتی فارس، حیدر مصلحی در حاشیه نشست هیئت دولت گفته است: سرویس اطلاعاتی انگلیس در پوشش بی بی سی، فاز جدیدی از فعالیت‌های مخرب و ضد ایرانی را شروع کرده بود و ورود وزارت اطلاعات علاوه بر ایجاد سد در برابر فعالیت‌های مخرب انگلیس، به منزله پیشگیری از آلوده شدن افراد بیشتری در دام سرویس اطلاعاتی آن کشور بود..

"ناصر صفاریان، مجتبی میرطهماسب، هادی آفریده، محسن شهرنازدار و کتایون شهابی" مستند سازانی هستند که از یکشنبه هفته گذشته به اتهام همکاری با شبکه بی بی سی در بازداشت قرار دارند. بی بی سی در اطلاعیه‌ای گفته است که مستند سازان بازداشت شده هیچ گونه همکاری با این رسانه نداشته‌اند. انجمن مستندسازان ایران و خانه سینما نیز با انتشار اطلاعیه‌های جداگانه نسبت به بازداشت مستندسازان واکنش نشان داده و خواستار رعایت حقوق آنان شده‌اند.

وزیر اطلاعات در این رابطه گفته است: ما کلیه واکنش‌ها را زیر نظر داریم هم در خارج و هم داخل کشور. برای ما فرقی نمی‌کند کدام فرقه و گروه و جریان در این ماجرا تحریک کننده باشد چون ما کلیه واکنشها را در اقدامات آتی مورد توجه قرار می‌دهیم. مصلحی در ادامه گفته است: اساسا بی بی سی یک رسانه نیست بلکه تشکیلاتی است که فقط پوشش آن رسانه‌ای است، اما هویت آن بهایی - صهیونیستی و ماموریت‌های آن سیاسی - اطلاعاتی است .

بازداشت مستندسازان پس از پخش مستندی از شبکه بی بی سی فارسی به نام "خط و نشان رهبر" صورت گرفت که در آن به کارنامه رهبری آیت الله علی خامنه‌ای پرداخته شده بود. هنگام پخش این مستند امواج پارازیت انداز روی فرکانس‌های شبکه بی بی سی تشدید شد.

نهادهای خبری مرجع آمریکا و بریتانیا جمعه گذشته در بیانیه مشترکی از سازمان ملل خواستند رفتار ایران در ارسال پارازیت بر شبکه‌های ماهواره‌ای را محکوم کند. بی بی سی و بی بی جی در بیانیه خود از سازمان ملل درخواست کردند تا به رفتار جمهوری اسلامی ایران اعتراض کند چرا که به گفته آنان حکومت جمهوری اسلامی تلاش می‌کند تا رسانه‌های مستقل در ایران را ساکت کند.

اعتراض بی بی سی و بی بی جی به اقدامات ایران علیه رسانه‌ها

Maryam — Sat, 24 Sep 2011 10:31:24 +0000

شورای اطلاع رسانی دولت آمريکا (بی بی جی) و بنگاه سخن پراکنی بريتانيا (بی بی سی) با انتشار بيانيه‌ای مشترک از سازمان ملل خواستند که اقدامات جمهوری اسلامی ایران علیه رسانه‌های مستقل و ارسال پارازیت را در نشست جاری مجمع عمومی سازمان ملل محکوم کند.

این بیانیه که روز گذشته ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۱ منتشر شد، با اشاره به تلاش‌های جمهوری اسلامی ایران برای «ساکت کردن رسانه‌های مستقل»، می‌گوید که بی بی سی و بی بی جی خواهان آن هستند که با استفاده از فرصت برگزاری نشست جاری مجمع عمومی سازمان ملل متحد هستند، اعتراض خود را به اقدامات ایران اعلام کنند.

بی بی سی و بی بی جی در ادامه این بیانیه با ابراز تاسف از «رفتارهای خودسرانه ایران از جمله ارسال پارازیت ماهواره‌ای، اختلال مستمر اینترنت، تهدید روزنامه‌نگاران منتقدان حکومت و فعالان اینترنتی و هک کردن‌های گستاخانه»، اعلام کرده که این تاکتیک‌ها بر علیه بی بی سی فارسی، رادیو اروپای آزاد، رادیو فردا و شبکه فارسی زبان صدای آمریکا بکار گرفته شده‌اند.

این دو رسانه اقدامات حکومت ایران را «مانع‌تراشی بر سر راه فعالیت رسانه‌های مستقل» دانسته و می‌گویند که عملکرد جمهوری اسلامی ایران در قبال رسانه‌ها «نقض فاحش استانداردهای بین‌المللی و هنجارهایی است که خود دولت ایران یکی از امضاکنندگان آن است.»

شورای اطلاع‌رسانی دولت آمريکا، نظارت بر رسانه‌هایی همچون راديو اروپای آزاد،رادیو آزادی و صدای آمريکا که برای خارج از آمریکا برنامه پخش می‍‍‌کنند را بر عهده دارد.

این دو رسانه اقدامات حکومت ایران را «مانع‌تراشی بر سر راه فعالیت رسانه‌های مستقل» دانسته و می‌گویند که عملکرد جمهوری اسلامی ایران در قبال رسانه‌ها «نقض فاحش استانداردهای بین‌المللی و هنجارهایی است که خود دولت ایران یکی از امضاکنندگان آن است.»

در بخشی از این بیانیه آمده است: «در چند روز گذشته، ماموران امنیتی ایران چندین مستند ساز مستقل را بر اساس اتهام مبهم همکاری با بی بی سی فارسی دستگیر کردند. این بازداشت ها با پخش یک مستند تلویزیونی درباره رهبر ایران در تلویزیون فارسی بی بی سی مصادف شد.»

وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ايران هفته گذشته از بازداشت افرادی «در ارتباط با بخش فارسی بی‌بی‌سی» خبر داد و گفت: «عوامل يک شبکه‌ غيرقانونی که در پوشش همکاری با بنگاه سخن‌پراکنی دولتی انگليس، موسوم به بی‌بی‌سی در جهت تأمين نيازمندی‌های اطلاعاتی سرويس جاسوسی استعمارگر فرتوت مشغول بودند و به عنوان تدارکات‌چی سوژه تبليغاتی برای متخصصان جنگ روانی دشمنان ايران و اسلام فعاليت می‌نمودند، شناسايی و دستگير گرديدند..»

بی‌بی‌سی طی بيانيه‌ای اعلام کرد که بازداشت‌شدگان هيچ‌گاه کارمندش نبوده‌اند. صادق صبا، رئيس بخش فارسی بی‌بی‌سی نيز اتهام‌های مقام‌های ايران را رد کرد و گفت هيچ کسی در ايران با اين رسانه همکاری ندارد.

جمهوری اسلامی ایران در سال‌های اخیر با ارسال پارازیت در پخش برنامه‌های رادیویی و تلوزیونی که از خارج از ایران برای مخاطبان فارسی‌زبان پخش می‌شود، اختلال ایجادمی‌کند.

وزارت اطلاعات: اعضای شبکه مخفی بی‌‌بی‌سی دستگير شدند

Tue, 20 Sep 2011 11:48:25 +0000

وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ايران سرانجام خبرهای چند روز گذشته در مورد بازداشت افرادی «در ارتباط با بخش فارسی بی‌بی‌سی» را تأييد کرد.

به گزارش رسانه‌های ايران، وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ايران طی اطلاعيه‌ای نوشت: «عوامل يک شبکه‌ غيرقانونی که در پوشش همکاری با بنگاه سخن‌پراکنی دولتی انگليس، موسوم به بی‌بی‌سی در جهت تأمين نيازمندی‌های اطلاعاتی سرويس جاسوسی استعمارگر فرتوت مشغول بودند و به عنوان تدارکات‌چی سوژه تبليغاتی برای متخصصان جنگ روانی دشمنان ايران و اسلام فعاليت می‌نمودند، شناسايی و دستگير گرديدند.»

اين اطلاعيه که تعداد دستگيرشدگان را ذکر نکرده، افزوده است که افراد دستگيرشده «از طريق فعاليت‌های زيرزمينی و غيرقانونی در قبال دريافت وجوه کلان از مجاری پنهان و با روش‌های پيچيده پول‌شويی که معمولأ مورد استفاده سرويس‌های جاسوسی می‌باشد، مأموريت‌های ضد ملی محوله از طرف ستاد ارتباطات پوششی و مرکز عمليات روانی سرويس اطلاعاتی انگلستان موسوم به بی‌بی‌سی را دنبال می‌کردند.»

وزارت اطلاعات گفته است که افراد ديگری نيز در اين رابطه تحت تعقيب هستند.

اين اطلاعيه از رسانه‌های ايران خواسته است که از انتشار «اخبار متفرقه و تأييد نشده» خودداری نمايند.

ناصر صفاريان، مستندساز، منتقد سينما و رئيس انجمن مستندسازان سينمای ايران جزو بازداشت‌شدگان است

چند روز پيش تارنمای «باشگاه خبرنگاران جوان»، وابسته به صداوسيما و واحد مرکزی خبر از شناسايی تعدادی از «همکاران بی‌بی‌سی» در ايران خبر داد.

اين تارنما دو روز پيش به نقل از يک «منبع آگاه» نوشت شش تن از «همکاران بی‌بی‌سی» در مکان‌های مختلف دستگير شدند و مراحل تحويل آن‌ها به دستگاه‌های مسئول انجام يافت.

اين وب‌سايت اسامی افراد بازداشت‌شده را آقايان «م. م. ط؛ م. ز؛ ن. ص؛ ه. ا؛ م. ش؛ و خانم ک. ش» معرفی کرد.

تارنمای جنبش راه سبز (جرس) امروز نوشت ناصر صفاريان، مستندساز و منتقد سينما، سازنده فيلم‌هايی چون سه‌گانه فروغ فرخزاد، سرد سبز، اوج موج ، جام جان و رئيس انجمن مستندسازان سينمای ايران جزو بازداشت‌شدگان است.

جرس با بيان اين‌که علت بازداشت وی مشخص نيست، افزوده است که به هنگام دستگيری ناصر صفاريان وسايل زيادی نيز از منزل وی توسط مأموران برده شده است.

محمد حسينی، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی امروز گفت: «معتقدم اگر کسی با شبکه‌ای مثل بی‌بی‌سی فارسی همکاری دارد، اقدامش در جهت براندازی است و معاند محسوب می‌شود.»

وی روز گذشته از بازداشت تعدادی از مستندسازان به اتهام همکاری با بی‌بی‌سی خبر داد و گفت اين بازداشت از سوی دستگاه‌های اطلاعاتی و امنيتی صورت گرفته است.

حسينی گفت: «در مورد دستگيری‌ها با وزير اطلاعات صحبت کردم و قرار شد که جزئيات بيشتری را در اين ارتباط در اختيار ما قرار دهند تا ببينيم چه نوع همکاری وجود داشته و چه اقداماتی انجام شده است.»

بی‌بی‌سی در رابطه با دستگيری شش مستندساز ايرانی بيانيه‌ای منتشر کرد و تاکيد نمود که اين شش نفر هيچ‌گاه کارمندش نبوده‌اند

محمد حسينی هم‌چنين شبکه تلويزيونی بی‌بی‌سی فارسی را متهم ساخت که در دوران انتخابات دهمين دوره رياست جمهوری در ايران و «آشوب»های پس از آن «نقش‌آفرين» بود و به همين خاطر دفتر آن در تهران بسته شد.

وزير ارشاد افزود: «بنا نيست که شبکه‌ای که عليه جمهوری اسلامی ايران کار می‌کند و در جهت خلاف مصالح کشور ماست،‌ تقويت کنيم و دوستان بايد در اين جهت مراقبت بيشتری داشته باشند.»

از سوی ديگر شفيع آقامحمديان، رئيس مرکز گسترش سينمای مستند و تجربی روز گذشته اعلام کرد بازداشت مستندسازان ارتباطی با مسايل سينمايی و پخش آثار آن‌ها از شبکه‌های خارجی يا فيلم‌هايی که ساخته‌اند ندارد.

در همين حال بی‌بی‌سی در رابطه با دستگيری شش مستندساز ايرانی بيانيه‌ای منتشر کرد و تاکيد نمود که اين شش نفر هيچ‌گاه کارمندش نبوده‌اند.

در بيانيه بی‌بی‌سی آمده است: «اين افراد مستندسازانی مستقل هستند که آثارشان در جشنواره‌ها و ساير رويدادهای بين‌المللی به‌ نمايش درآمده است و تلويزيون بی‌بی‌سی فارسی به ‌شيوه رايج برنامه آپارات (مخصوص پخش فيلم‌های مستند)، حق پخش اين فيلم‌ها را خريده است. اين فيلم‌ها به‌ صورت مستقل تهيه شده بود و بی‌بی‌سی فارسی سفارش ساخت‌شان را نداده بود.»

ليليان لندور، مسئول زبان‌های غيرانگليسی بخش جهانی بی‌بی‌سی نيز اين بازداشت‌ها را در راستای تلاش‌های جاری دولت ايران برای اعمال فشار به بی‌بی‌سی به‌خاطر «پوشش خبری بی‌طرفانه» تلويزيون بخش فارسی اين رسانه از رويدادهای ايران و منطقه دانست.

اظهار بی‌اطلاعی وزير ارشاد از دستگيری مستندسازان متهم به همکاری با بی‌بی‌سی

Mon, 19 Sep 2011 08:59:10 +0000

محمد حسينی گفت بازداشت تعدادی از مستندسازان به اتهام همکاری با بی‌بی‌سی از سوی دستگاه‌های اطلاعاتی و امنيتی صورت گرفته است و رئيس مرکز گسترش سينمای مستند بازداشت مستندسازان را بی‌ارتباط با مسائل سينمايی و پخش آثار آن‌ها از شبکه‌های خارجی دانست.

به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) محمد حسينی، وزير فرهنگ و ارشاد جمهوری اسلامی ايران در حاشيه جلسه هيأت دولت در رابطه با خبر بازداشت گروهی از مستندسازان اظهار نظر کرد.

وی با بيان اين‌که «اقدامی که در اين ارتباط انجام شده از سوی دستگاه‌های اطلاعاتی و امنيتی کشور صورت گرفته است»، افزود: «در مورد دستگيری‌ها با وزير اطلاعات صحبت کردم و قرار شد که جزئيات بيشتری را در اين ارتباط در اختيار ما قرار دهند تا ببينيم چه نوع همکاری وجود داشته و چه اقداماتی انجام شده است.»

چند روز پيش تارنمای «باشگاه خبرنگاران جوان»، وابسته به صداوسیما و واحد مرکزی خبر از شناسایی تعدادی از «همکاران بی‌بی‌سی» در ایران خبر داد و نوشت: «برای اقدامات ضد ایرانی این شبکه که در پوشش همکاری با بی‌بی‌سی عملأ نیازمندی‌های سرویس جاسوسی انگلیس را تأمین می‌کرد پول‌های کلانی به عنوان دستمزد و... به افراد پرداخت شده است و انگیزه ضد ملی و ایرانی سر شبکه‌ها و همکاران این شبکه نیز مشهود است.»

اين تارنما روز گذشته به نقل از یک «منبع آگاه» نوشت شش تن از «همكاران بی‌بی‌سی» در مكان‌های مختلف دستگير شدند و مراحل تحويل آن‌ها به دستگاه‌های مسئول انجام يافت.

محمد حسينی: قرار شده وزارت اطلاعات جزئيات را در اختيار ما قرار دهد چرا که ما نيز اطلاع دقيقی از موضوع نداريم

خبرنگار حوزه قضايی اين وب‌سايت اسامی افراد بازداشت‌شده را که به گفته وی «اعضای شبكه مخفی تأمين منافع بی‌بی‌سی در تهران» بوده‌اند، آقايان «م. م. ط؛ م. ز؛ ن. ص؛ ه. ا؛ م. ش؛ و خانم ک. ش» معرفی کرده است.

اين گزارش می‌افزايد افراد شناسايی‌شده «اطلاعات، فیلم، خبر، و گزارش پنهانی با محوريت سياه‌نمايی در مورد ايران و ملت ايران از محیط‌های مختلف» برای بی‌بی‌سی فارسی تأمين می‌کردند.

«باشگاه خبرنگاران جوان» نوشته است: «اعضای شبکه مخفی بی‌بی‌سی فارسی در تهران برای تهیه هر برنامه خود پول‌های چند ۱۰ هزار دلاری دریافت و بین اعضای دیگر توزیع می‌کردند.»

اين دستگيری‌ها هم‌زمان با پخش فیلم مستندی در ارتباط با آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران از تلویزیون بی‌بی‌سی فارسی صورت گرفته است.

روز شنبه گذشته فیلم مستند «خط و نشان رهبر» از این تلویزیون پخش شد که نگاهی به زندگی سیاسی آیت‌الله خامنه‌ای و رهبری وی در جمهوری اسلامی بود.

محمد حسينی هم‌چنين در رابطه با دستگيری مستندسازان، شبکه تلويزيونی بی‌بی‌سی فارسی را متهم ساخت که در دوران انتخابات دهمين دوره رياست جمهوری در ايران و «آشوب»های پس از آن «نقش‌آفرين» بود و به همين خاطر دفتر آن در تهران بسته شد.

وزير ارشاد افزود: «افرادی که در داخل کشور رسمأ کار می‌کنند و حضور دارند بايد در اين جهت مراقبت بيشتری داشته باشند.»

شفيع آقامحمديان، رئيس مرکز گسترش سينمای مستند: ما از اين موضوع ناراحت هستيم و بازداشت اين مستندسازان را همچنان پی‌گيری می‌کنيم

وی همچنين گفت: «بنا نيست که شبکه‌ای که عليه جمهوری اسلامی ايران کار می‌کند و در جهت خلاف مصالح کشور ماست،‌ تقويت کنيم و دوستان بايد در اين جهت مراقبت بيشتری داشته باشند.»

محمد حسينی در پايان گفت: «در اين ارتباط، قرار شده وزارت اطلاعات جزئيات را در اختيار ما قرار دهد چرا که ما نيز اطلاع دقيقی از موضوع نداريم و اين وزارتخانه توضيح خواهد داد که نوع همکاری‌ها چه و چگونه بوده است.»

از سوی ديگر شفيع آقامحمديان، رئيس مرکز گسترش سينمای مستند و تجربی امروز اعلام کرد بازداشت مستندسازان ارتباطی با مسايل سينمايی و پخش آثار آن‌ها از شبکه‌های خارجی يا فيلم‌هايی که ساخته‌اند ندارد.

آقامحمديان در نشست خبری خود گفت مسئولان در اين رابطه پاسخ دقيقی به آن‌ها نداده‌اند و افزود: «ما از اين موضوع ناراحت هستيم و بازداشت اين مستندسازان را همچنان پی‌گيری می‌کنيم.»

اين در حالی است که بی‌بی‌سی ضمن تأکيد بر اين‌که «یک مؤسسه خبررسانی مستقل از دولت برای تهیه و انتشار بی‌طرفانه اخبار داخلی و بین‌المللی» است از رویکرد مقامات و شخصیت‌های دولتی در جمهوری اسلامی ابراز ناخرسندی کرد.

بی‌بی‌سی نوشت مقامات ايرانی معمولأ از ارتباط و گفت‌وگو با این شبکه خودداری می‌ورزند و در نتیجه، کسب و انعکاس مستقیم دیدگاه‌های‌شان میسر نيست.

صادق صبا، رئیس تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی نيز گفت این شبکه در ایران همکاری ندارد که بازداشت بشود.

هفتادسالگی بی‌بی‌سی فارسی

Babak M — Wed, 29 Dec 2010 14:12:14 +0000

گفت‌وگو با جمشید برزگر، سردبیر وب‌سایت و رادیوی بی‌بی‌سی

شهزاده سمرقندی

شهزاده سمرقندی‌ـ ۷۰ سال پیش در چنین روزهایی بی‌بی‌سی، معتبرترین رسانه‌ی بریتانیا، بخش فارسی خود را راه‌اندازی کرد و برای نخستین بار اخبار ایران و جهان را به زبان فارسی در بریتانیا و دیگر کشورهای جهان پخش کرد. در طول ۷۰ سال این رسانه بارها رنگ و سبک تغییر داده، اما بعضی چیزهایی هم بوده که هیچ وقت تغییر نکرده است. در همین زمینه با جمشید برزگر، سردبیر وب‌سایت و رادیوی فارسی بی‌بی‌سی گفت‌وگو کرده‌ام.

اگر بخواهید شناختی را که از بی‌بی‌سی فارسی دارید، در هفت عبارت بیان کنید، چه عباراتی را انتخاب می‌کنید؟

«اطلاع‌رسانی آزاد»، «آگاه کردن مردم ایران به‌عنوان مخاطبان اصلی از رویدادهای جهانی، «طرح دیدگاه‌های بریتانیا پیرامون مسائل مختلف در ادوار مختلف و به شکل‌های مختلف»، «رعایت اصول روزنامه‌نگاری ازجمله دقت، انصاف و بی‌طرفی در پوشش اخبار» و «نوآوری در عرصه‌ی روزنامه‌نگاری» ...

... همه‌ی اینها به نظر شما رعایت می‌شوند. آیا جاهایی هم مسائلی بوده که از دست شما در رفته باشد؟

حتماً همین‌طور است. الان در بازنگری‌ای هم که در آن اصول راهنمای روزنامه‌نگاری بی‌بی‌سی صورت گرفته است، نه فقط در بخش جهانی بی‌بی‌سی یا ورد سرویس، بلکه بی‌بی‌سی مادر، بی‌بی‌سی‌ای که در خود بریتانیا کار می‌کند، یعنی هم سرویس بخش جهانی و هم بی‌بی‌سی‌ای که در بریتانیا فعالیت می‌کند، یک اصول راهنمای مشترک برای روزنامه‌نگاری دارند. در نسخه‌ی جدید و تجدیدنظر شده‌ی آن هم به این نکته اشاره می‌شود که در واقع حرکت به سمت این اصول است. برای این که وقتی ما به‌عنوان مثال از «بی‌طرفی»، «دقت» و «تعادل» صحبت می‌کنیم، خب اینها مفاهیم مطلقی هستند و طبیعی است که نه تنها در بی‌بی‌سی، بلکه در هیچ رسانه‌ای شما نمی‌توانید مدعی شوید که به طور مطلق همه‌ی این اصول را رعایت می‌کنید. آن‌چه مهم است حرکت به سمت این اصول و در نظر گرفتن آن در پوشش خبری و کار روزنامه‌نگاری است. طبیعی است که گاهی اوقات علی‌رغم تلاش‌هایی که می‌کنیم، به دلایل متعددی این امکان به‌وجود نمی‌‌آید که بتوانیم همه‌ی آن اصول اساسی کار روزنامه‌نگاری خودمان را رعایت کنیم. من فکر می‌کنم آن چیزی که نقطه‌ی تمایز بی‌بی‌سی با برخی از رسانه‌های بزرگ دیگر است، تأکید و توجه ویژه‌‌ای است که در بی‌بی‌سی برای رعایت این اصول می‌شود.

شما از اصول روزنامه‌نگاری صحبت کردید، ولی در طول ۷۰ سال این اصول برای این رسانه مطابق دوره و زمانه‌ی خودش تغییر پیدا کرده است. می‌خواهم از شما بپرسم که دوران مختلف این گذار در وب‌سایت، و اصلاً راه‌اندازی وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی چطور بوده است؟ از دوره‌ای که روزنامه‌نگاران فارسی‌زبان در نکات مختلف از جمله تایپ فارسی مشکل داشتند. در کل از خاطرات‌تان برای ما بگویید.

البته سئوال شما دو قسمت داشت. در مورد دوران مختلفی که بی‌بی‌سی در طول ۷۰ سال فعالیت خود داشته است، طبیعی است که متناسب با شرایط و تحولات به‌هرحال دور‌ه‌های مختلفی را می‌توان قائل شد. زمانی که بی‌‌بی‌سی راه‌اندازی شد، در بحبوحه‌ی جنگ جهانی دوم بود. در شرایطی بود که به هرحال دولت مستقر در ایران گرایش به یکسوی جبهه‌ی جنگ داشت. یعنی در خود آلمان رادیو برلین فعالیت می‌کرد. در آن زمان بخش فارسی بی‌بی‌سی با عنوان «شعبه‌ی سخن‌پراکنی بریتانیا» به مخاطبان فارسی زبان معرفی شد. البته مشخص بود که رادیو بی‌بی‌سی فارسی چرا راه افتاده است. طبیعی است برای نوعی مقابله با رادیو برلین بود و همین‌طور برای انتشار دیدگاه‌های متفقین و ازجمله دیدگاه بریتانیا در ایران در دوره‌های مختلف مطرح بود.

به‌هرحال دیدگاه‌های مختلفی در این زمینه ابراز شد و عملکرد بی‌بی‌سی به هرحال علنی بود و مورد قضاوت هم قرار گرفت؛ چه در دوران ملی شدن صنعت نفت، چه در دوران انقلاب سال ۱۳۵۷ و همین‌طور تا به امروز که نمونه‌ی دیگر و اخیر آن همین انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته بود و واکنش‌های مختلفی که چه از سوی مردم و چه از سوی دولتمردان دیده می‌شد. در داخل بی‌بی‌سی هم ما به همین اندازه شاهد تغییر و تحول بوده‌ایم. در آن دوران اول شاید تأکید کمتری می‌شد، اما سال‌ها و چند دهه است که اصول روزنامه‌نگاری بی‌بی‌سی که ازجمله بر «استقلال» و «بی‌طرف بودن» تأکید می‌کند. این نکته شامل حال بی‌بی‌سی فارسی هم شده و تلاش شده است که این اصول رعایت شود.

در مورد راه‌اندازی وب سایت البته در آن زمان من خودم به‌طور مستقیم در بی‌بی‌سی نبودم. من از وین با بی‌بی‌سی همکاری می‌کردم. شروع همکاری من تقریباً چندماه بعد از راه‌اندازی وب سایت بود. من از آنجا برای وب سایت مطلب می‌نوشتم.

به‌طور کلی چون این مسئله را در جاهای دیگر هم شاهد بودم، باید بگویم که نه تنها نسل مسن‌تر با کار آنلاین و روزنامه‌نگاری آنلاین مشکل داشت که حالا بخشی از آن به‌عنوان مثال تایپ کردن است، بلکه حتی روزنامه‌نگاران جوان هم با این مشکل روبه‌رو بودند. خود من در ایران با این‌که در رده‌های مختلفی کار روزنامه‌نگاری را تجربه کرده بودم، اما هیچ وقت در محل کارم تایپ نمی‌کردم. در واقع در روزنامه‌های ایران یک واحد به‌نام واحد حروفچینی وجود داشت که کار آن در واقع این بود که دست‌نوشته‌های روزنامه‌نگاران را تایپ می‌کرد. در کنار آن یک واحد تصحیح وجود داشت که در آنجا تعدادی نمونه‌خوان، نسخه‌های تایپ شده را تصحیح می‌کردند.

درست است؛ شغلی به اسم حروفچینی وجود داشت.

می‌خواهم بگویم که حتی برای روزنامه‌نگاران جوان‌تر هم این کار دشوار بوده است. یعنی این که هم‌زمان وقتی خبر را می‌نویسید و تهیه می‌کنید، آن را تایپ و منتشر کنید کار دشواری است. به‌هرحال این لازمه و ضرورت این کار است و طبیعتاً بر این مشکل هم غلبه پیدا کرده‌اند. من گاه شاهد بوده‌ام که دوستانی که چندان فرصت نداشتند یا ضرورت آن را احساس نمی‌کردند که به‌عنوان مثال تایپ کردن را تمرین و مطالب خودشان را تایپ کنند، این بخش کار در روزنامه‌نگاری آنلاین برای‌شان بسیار دشوار بوده است. ما همین الان هم این مسئله را داریم. بسیاری از دوستان فرهیخته‌ که به‌عنوان مثال از آنها خواهش می‌کنیم در مورد موضوعی برای ما مطلبی بنویسند، قادر به تایپ نیستند و دست‌نوشته‌های خودشان را فکس می‌کنند و یکی از دوستان و همکاران ما این‌جا آنها را تایپ می‌کند. البته به مرور زمان و با گسترش تکنولوژی و حضور کامپیوتر در هرخانه‌ای به عنوان بخش جدایی‌ناپذیری از زندگی امروز، این نوع موارد هم به حداقل رسیده است.

وقتی به تاریخ بی‌بی‌سی فارسی نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که اول برای ایران شروع شد و بعد برای فارسی‌زبانان افغانستان و همین‌طور تاجیکستان نیز گسترش پیدا کرد. بارها از فارسی‌زبانان افغانستان و تاجیکستان شنیده‌ام که بی‌بی‌سی فارسی را به سه دوره تقسیم می‌کنند. دوره‌ی قبل از باقر معین، دوران باقر معین و دوران بعد از باقر معین. شما این تغییرات را چطور می‌بینید؟ واقعا دوره‌های مختلف بی‌بی‌سی، حاصل تأثیرات یک فرد بوده یا ناشی از کار گروهی و یا نیازی که بی‌بی‌سی فارسی آن را احساس می‌کرده است؟

یک نکته را باید در نظر داشت که تقسیم‌بندی‌ها در بی‌بی‌سی براساس کشور نیست. یعنی این‌طور نیست که به‌عنوان مثال بخشی تأسیس شود برای به فرض ایران. در واقع Language service است، یعنی زبان‌ها مبنا هستند. بنابراین متناسب با تحولات طبیعتاً در یک زمانی ایران مهم‌تر بوده است. در بدو تأسیس این رادیو، توجه بیشتر به ایران بوده است، اما به تدریج وقتی این بخش به کار خود ادامه می‌دهد و بعدهم بخش جهانی قوام بیشتری پیدا می‌کند، این بخش هم مثل بخش‌های دیگر آن چیزی که محور کارش قرار می‌گیرد، زبان فارسی است و نه کشورها. به همین خاطر است که بی‌بی‌سی همواره تأکید بر این موضوع داشته است و به مسئله‌ی زبان و مخاطبان فارسی‌زبان در بخش فارسی توجه بیشتری شده و سعی شده است که این امر محدود به ایران نشود، بلکه افغانستان و تاجیکستان و تا حدودی آسیای مرکزی و نقاطی در شمال عراق را هم در برگیرد. جاهایی که به‌هرحال مخاطبان فارسی‌زبان هستند.

بنابراین چه در کار رادیو، چه در کار آنلاین و چه در کار تلویزیون این مسئله رعایت شده است و همچنان هم ادامه دارد. البته طبیعی است که شدت و ضعف‌هایی هم داشته است. یعنی ضمن این که به‌هرحال این کار یک کار گروهی است و باید در چهارچوب عملکرد بخش جهانی بی‌بی‌سی بررسی شود، اما طبیعی است که با حضور برخی افراد می‌تواند این رویکرد تقویت شود؛ ازجمله در دوران آقای معین که جا دارد از ایشان یاد کنیم و از زحماتی که کشیدند و تلاش‌هایی که کردند قدردانی کنیم. در واقع بخش فارسی بی‌بی‌سی در دوران ایشان بود که دچار تحولات کیفی و بسیار مثبت شد. این تحولات چه در حوزه‌ی پوشش اخبار برای ایران و چه در بخش زبان فارسی برای فارسی‌زبانان، با توجه به دیدگاه‌های خود ایشان و علایقی که داشتند، در آن زمان بیشتر تثبیت شد. ضمن این که به‌هرحال تحولات منطقه‌ای و جهانی هم به این موضوع کمک کرد.

به‌عنوان مثال بعد از حادثه‌ی ۱۱ سپتامبر توجه بسیار ویژه‌ای به بخش دری برای پوشش اخبار افغانستان شد. اینها به‌هرحال مسائل مهمی است. امروزه اما همان نگاهی که در دوران آقای معین تثبیت شد در بخش فارسی وجود دارد. این شاید یکی از نقاط مثبت عملکرد بی‌بی‌سی فارسی باشد. اگر پرونده‌ی این رسانه بخواهد بررسی شود، واقعا تأثیر بسیار مثبتی بر گسترش زبان فارسی و توجه به این زبان داشته است. خیلی از اتفاق‌هایی که در حوزه‌ی رسانه‌ای در زبان فارسی افتاده است، حالا نه همه، ولی بخش‌های قابل توجهی از آن در بی‌بی‌سی بوده است. مثل خود وب‌سایت بخش فارسی که یکی از اولین وب‌سایت‌های خبری فارسی‌زبان بوده است.

به‌هرحال این تلاش که فارسی‌زبانان را به هم نزدیک کند، چه در تاجیکستان، چه در افغانستان و چه در ایران، کاری است که شاید در خود آن کشورها به دلایل متعددی کمتر مورد توجه قرار گرفته، اما در بی‌بی‌سی فارسی خوشبختانه به آن پرداخته شده است. الان هم با رسانه‌ی فراگیرتری مثل تلویزیون همین رویکرد ادامه دارد. ما هم از تاجیکستان و هم از افغانستان و هم از ایران مسائل قابل طرحی داریم. خوشبختانه در دو کشور افغانستان و تاجیکستان دفتر داریم و گزارش‌های تصویری علاوه بر کار آنلاین و رادیویی می‌گیریم. توجه به مسئله‌ی زبان فارسی همچنان یکی از محورهای اصلی کار ماست.