خوزستان

بازداشت شماری از فعالان فرهنگی در اهواز

Maryam — Sun, 10 Feb 2013 10:29:11 +0000

منابع حقوق‌بشری در اهواز از بازداشت شماری از فعالان فرهنگی‌ عرب‌زبان اين شهر از سوی نهادهای امنيتی جمهوری اسلامی ايران خبر داده‌اند.

به گزارش فعالان حقوق‌بشر در اهواز، بازداشت‌شدگان که از فعالان فرهنگی عرب‌زبان ساکن کوی ملاشيه اهواز بودند که روز جمعه ۲۰ بهمن جهت شرکت در مراسم "شعرخوانی" گرد هم آمده بودند.

گفته می‌شود طی روزهای اخير بيش از ۵۰ نفر از فعالان فرهنگی کوی ملاشيه و کوت عبدالله شهر اهواز بازداشت شده‌اند.

کوی ملاشيه و کوت عبدالله شهر اهواز در روزهای اخیر شاهد اعتراض‌هايی نسبت به تاييد حکم اعدام پنج فعال عرب اهوازی بوده است.

روز چهارشنبە ۲۰ دی‌ماه (نهم ژانویە) احکام اعدام پنج فعال مدنی و فرهنگی عرب اهوازی، که پيش‌تر از سوی دادگاه انقلاب صادر شده بود از سوی ديوان عالی کشور تأييد و به خانوادە آنان ابلاغ شد.

محمد علی عموری‌نژاد، کار‌شناس شيلات و معلم مدرسه، هاشمی شعبانی‌نژاد، دانشجوی کار‌شناسی ارشد علوم سياسی دانشگاه اهواز و دبير ادبيات عرب، هادی راشدی، کار‌شناس ارشد شيمی کاربردی و معلم، جابر آلبوشوکه، سرباز وظيفه و برادرش مختار آلبوشوکه، کارگر سنگ‌تراشی به اتهام "محاربه و عمليات تروريستی" به اعدام محکوم شده‌اند.

به گزارش فعالان حقوق‌بشر در اهواز، بازداشت‌شدگان که از فعالان فرهنگی عرب‌زبان ساکن کوی ملاشيه اهواز بودند که روز جمعه ۲۰ بهمن جهت شرکت در مراسم "شعرخوانی" گرد هم آمده بودند

اين پنج زندانی از اعضای فعال مؤسسه علمی- فرهنگی الحوار (گفت‌وگو) بوده‌اند که در بهمن و اسفند ۱۳۸۹ دستگير شدند. به گفته خانواده اين افراد، چند روز بعد از تأييد حکم، "زندانيان از زندان کارون اهواز به مکانی نامعلوم منتقل شدند".

هفته گذشته کا‌ترين اشتون، مسئول سياست خارجی اتحاديه اروپا از ايران خواست که اجرای حکم اعدام پنج فعال عرب اهوازی را متوقف کند.

وی با ابراز نگرانی از احتمال اجرای قريب‌الوقوع حکم اعدام اين پنج نفر گفته است که گزارش‌هايی دريافت کرده که نشان می‌دهد "اين فعالان اقليت عرب ناعادلانه محاکمه و به اعتراف دروغ مجبور شده‌اند."

مسئول سياست خارجی اتحاديه اروپا از ايران خواسته که حقوق اقليت‌های قومی ايران از جمله پنج زندانی اهوازی را بر اساس تعهدات بين‌ المللی رعايت کند.

شيرين عبادی، برنده جايزه صلح نوبل و ۲۹ سازمان حقوق بشری نيز در چهارم بهمن ماه در بيانيه‌ای خواستار توقف حکم اعدام و برگزاری محاکمه عادلانه برای فعالان عرب اهوازی شده بودند.

در ارديبهشت ۱۳۹۰، دست‌کم هشت عرب در اهواز اعدام شدند و در خرداد ۱۳۹۱ نيز چهار زندانی سياسی عرب، چهار فعال عرب اهوازی از جمله سه برادر به جرم "محاربه و کشتن يک مأمور پليس" در تظاهرات اعتراضی کوی ملاشيه اعدام شدند.

سازمان‌های حقوق بشری می‌گويند که در ايران ۳۰ نفر ديگر از اعضای اقليت‌های قومی و مذهبی حکم اعدام دارند و اين احکام هنوز اجرا نشده است.

۲۶آبان ماه سال جاری وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی با صدور اطلاعيه‌ای از "شناسايی" و "بازداشت" تعدادی از افرادی که به‌گفته اين وزارتخانه "با انجام چندين مورد بمب‌گذاری در شبکه‌های انرژی استان خوزستان قصد اخلال در امنيت اين استان را داشته‌اند" خبر داد.

در اطلاعيه وزارت اطلاعات همچنين آمده است: "مقادير قابل توجهی مواد منفجره و اقلام ارسال شده از يکی از کشورهای حاشيه‌ای خليج فارس" از اين افراد به دست آمده است.

براساس گزارش سازمان عفو بين‌‌الملل اقليت عرب زبان اهوازی در استان خوزستان همواره شکايت داشته‌‌اند که به حاشيه رانده شده و در زمينه ‌های تحصيل، استخدام، مسکن، مشارکت سياسی و حقوق فرهنگی مورد تبعيض قرار گرفته ‌اند.

در اصل سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ايران آمده است: "رفع تبعيضات ناروا و ايجاد امکانات عادلانه برای همه، در تمام زمينه‏های مادی و معنوی" از وظايف دولت است و اصل نوزدهم بر "حقوق مساوی مردم ايران از هر قوم و قبيله‌‌ای" تاکيد دارد.

تجمع ۸۰۰ کارگر خوزستانی در برابر نهاد ریاست‌جمهوری

society — Sun, 27 Jan 2013 15:46:40 +0000

کارگران نی‌بر کشت و صنعت کارون شوشتر و هفت‌تپه خوزستان امروز٬ یکشنبه هشتم بهمن ماه ۱۳۹۱ برای ششمین روز پیاپی در برابر ساختمان نهاد ریاست جمهوری تجمع کردند.

به گزارش خبرگزاری کار ایران (ایلنا)، این کارگران معترض خواستار رسیدگی به مطالبات صنفی همچون "قرارگرفتن تحت شمول قانون مشاغل سخت و زیان‌آور، اجرای بازنشستگی پیش از موعد، اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل و پرداخت منظم دستمزد و حقوق و تغییر ساز و کار رفع فاصله بیمه‌ای" هستند.

۵۰۰ نفر از مجموع دوهزار کارگر فصلی که به کار بریدن نی‌شکر در مجتمع کشت و صنعت کارون شوشتر مشغولند از روز سوم بهمن ماه جاری در مقابل نهاد ریاست جمهوری تجمع کرده‌اند. از روز شنبه٬ هفتم بهمن ماه ۳۰۰ نفر از مجموع ۷۰۰ کارگر مجتمع کشت و صنعت هفت تپه نیز به این تجمع پیوسته‌اند و در حال حاضر ۸۰۰ نفر از کارگران خوزستانی در این تجمع شرکت دارند.

بنا بر این گزارش مشکل فاصله دوران بیمه و ساز و کار درنظر گرفته شده برای آن از سوی دولت یکی از موارد اصلی اعتراض کارگران تجمع کننده است. از آنجا که محصول نیشکر فقط در نیمی از ماه برداشت می‌شود، کارگران نی‌بر نیز به صورت فصلی مشغول به کار هستند و به همین دلیل حق بیمه آنان نیز تنها نیمی از سال پرداخت می‌شود. سازمان تامین اجتماعی هشتم مهرماه سال جاری، طی نامه‌ای مقرر کرده بود که برای رفع این فاصله بیمه‌ای هر کارگر سالانه نزدیک به ۹ میلیون تومان پرداخت کند که با توجه به درآمد این کارگران پرداخت آن از توان‌شان خارج است.

یکی از کارگران نی‌بر مجتمع كشت و صنعت كارون شوشتر: "در طول این چند روزی که در تهران هستیم با وجود اینکه همه مسئولان و رسانه‌های دولتی و صدا وسیما از وجود اعتراض ما با خبر هستند حتی کوچک‌ترین سختی به خود راه ندادند تا بیایند و از نزدیك مشکلات ما را جویا شوند.حتی كسی نپرسید که در این مدت چه می‌خورید و شب‌ها به کجا می‌روید؟"

کارگران معترض صنعت کشت نیشکر می‌گویند که تا زمان رسیدگی به خواسته‌هایشان به تجمع خود ادامه خواهند داد.

یکی از کارگران نی‌بر مجتمع كشت و صنعت كارون شوشتر با انتقاد از برخورد مسئولان با تجمع آنها گفت: "در طول این چند روزی که در تهران هستیم با وجود اینکه همه مسئولان و رسانه‌های دولتی و صدا وسیما از وجود اعتراض ما با خبر هستند حتی کوچک‌ترین سختی به خود راه ندادند تا بیایند و از نزدیك مشکلات ما را جویا شوند. حتی كسی نپرسید در این مدت چه می‌خورید و شب‌ها به کجا می‌روید."

وی اضافه کرد: "ما كه با تحمل سختی شش روز را در تهران گذرانده‌ایم تا زمانی كه جواب قانع كننده‌ای برای همسر و فرزندان‌مان به شهرمان نبریم به تجمع خود ادامه می‌دهیم."

یکی دیگر از کارگران شرکت‌کننده در این تجمع به ایلنا گفته است: "چون از سال ۸۲ تا به امروز هیچ مسئولی در استان پاسخگوی خواسته‌های صنفی ما نبوده، ما دست از کار و زندگی خود کشیده و عازم تهران شده‌ایم تا به همراه همکارانمان در مجتمع کارون شوشتر بتوانیم مشکلات خود را به گوش شخص رئیس جمهوری برسانیم."

كارگران فصلی نی‌بر مجتمع كارون شوشتر در شش سال گذشته بارها با تجمع در مقابل ارگان‌های وابسته به دولت در استان خوزستان خواستار رسیدگی به مطالبات‌شان شده‌اند و این دومین تجمع آنها در مقابل نهاد ریاست جمهوری در تهران است.

وزارت اطلاعات ايران: چند "تروريست بمب‌گذار" در خورستان دستگير شدند

news-zamaneh — Fri, 16 Nov 2012 11:55:27 +0000

وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی مدعی شد که تعدادی از "عناصر تروريست وابسته به سرويس‌های اطلاعاتی بيگانه" را در استان خوزستان دستگير کرده است.

خبرگزاری جمهوری اسلامی ايران (ايرنا) بامداد امروز جمعه ۲۶ آبان‌ماه اطلاعيه‌ای از سوی وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ايران منتشر کرد که در آن از "شناسايی" و "بازداشت" تعدادی از افرادی که به‌گفته اين وزارتخانه "با انجام چندين مورد بمب‌گذاری در شبکه‌های انرژی استان خوزستان قصد اخلال در امنيت اين استان را داشته‌اند" خبر داد.

ايرنا به نقل از روابط عمومی وزارت اطلاعات گزارش داده است که اين افراد "در صدد اقدامات خرابکارانه ديگری بودند" و از آنها "هفت بمب آماده انفجار و وسايل ارتباطی و مخابراتی" کشف و خنثی شده است.

نخستين انفجارها در شبکه انتقال انرژی در استان خوزستان در مهرماه سال ۱۳۸۴ رخ داد که طی آن چند خط لوله انتقال نفت در اين استان منفجر شد

اين نهاد امنيتی وعده داده است که اطلاعات تکميلی مربوط به اين "تيم تروريستی" در آينده به اطلاع عموم خواهد رسيد.

سوم آبان‌ماه جاری منابع خبری در ايران از انفجار و آتش‌سوزی خط لوله انتقال گاز هفت‌تپه در ۱۵ کيلومتری شهر شوش در استان خوزستان خبر داده بودند.

با وجود آن که ناصر افشين، مديرعامل شرکت گاز خوزستان هرگونه "خرابکاری" در اين آتش سوزی را رد کرده بود اما علت اصلی اين حادثه تاکنون مشخص نشده است و مقام‌های مسئول از اظهارنظر درباره علت اين انفجار خودداری کرده‌اند.

سال گذشته نيز طی يک عمليات تروريستی سه رشته خط لوله اصلی انتقال گاز طبيعی ايران در اطراف استان قم منفجر شد.

رئيس کميته امنيت داخلی مجلس شورای اسلامی در مورد اين انفجار گفته بود: "گروهک‌های تروريستی با خرابکاری درخط لوله انتقال گاز استان قم به دنبال ايجاد ناامنی در مسير انتقال انرژی هستند."

در غرب کشور نيز بارها خطوط انتقال گاز ايران به ترکيه هدف حمله قرار گرفته‌اند و وزارت اطلاعات ايران از دستگيری برخی از عوامل آن خبر داده بود.

نخستين انفجارها در شبکه انتقال انرژی در استان خوزستان در مهرماه سال ۱۳۸۴ رخ داد که طی آن چند خط لوله انتقال نفت در اين استان منفجر شد و معاون سياسی امنيتی وقت استاندار خوزستان اعلام کرد که اين انفجارها در نتيجه عمليات خرابکاری و انفجار بمب دست‌ساز بوده است.

آیا حاصل سد گتوند آب شور است؟

Thu, 28 Jun 2012 12:40:20 +0000

بیژن روحانی

بیژن روحانی − احداث سد گتوند در خوزستان، نگرانی سازمان محیط زیست ایران و کارشناسان مستقل را برانگیخته‌ است.

واقع شدن مخزن این سد روی گنبدهای نمکی باعث خواهد شد تا نمک فراوانی در آب سد حل و از آن طریق وارد رودخانه کارون شود.

علاوه بر شور شدن آب کارون، نمک‌زار شدن زمین‌ها و مناطق اطراف نیز جزو عوارض زیست محیطی است که کارشناسان محیط زیست نسبت به آن هشدار داده‌‌اند.

دست‌آوردی مهم در مهندسی و سد‌سازی

گرچه در خصوص مسائل زیست محیطی این سد نگرانی‌هایی وجود دارد اما ساختن آن برای ایران یک دست‌آورد مهم در زمینه سد سازی به شمار می‌آيد. سد گتوند علیا در حدود ده کیلومتری شهر گتوند در استان خوزستان قرار دارد وبا ارتفاع ۱۸۲ متر، بلندترین سد خاکی ایران است. پس از سد کرخه، گتوند دومین مخزن بزرگ آبی کشور و همچنین بزرگترین مخزن آبی روی رودخانه کارون است. به گفته‌ی مسئولان این پروژه، این سد همچنین بزرگترین پروژه برقابی کشور است و از نظر مهندسی در سطح بین‌المللی نیز یک سازه مهم تلقی می‌شود. این سد قادر خواهد بود ۴۵۰۰ گیگاوات ساعت برق تولید کند. مبلغی معادل ۲۵ هزار میلیارد ریال برای به پایان رساندن این پروژه صرف خواهد شد. کارهای مطالعاتی برای ساختن این سد در دهه هفتاد خورشیدی و توسط مشاوران ایرانی و خارجی به انجام رسیده است. این سد هم اکنون آماده بهره‌برداری است و تاکنون بخشی از آن نیز آب‌گیری شده است.

با این‌حال به اعتقاد کارشناسان محیط زیست، مکان‌یابی این سد بزرگ درست انجام نشده و با قرار گرفتن مخزن آن روی گنبدهای نمکی بزرگی که در این منطقه قرار دارند، خطر شور شدن آب رودخانه کارون و نمکزار شدن مناطق اطراف سد جدی است.

سازمان محیط زیست و سد گتوند

محمد محمدی‌زاده، رییس سازمان محیط زیست ایران، در همین مورد اعلام کرده است که وزارت نیرو در حال ایمن سازی اطراف سد گتوند است و تا زمانی که تثبیت نمک در آن انجام نشود، این سد افتتاح نخواهد شد. آقای محمدی زاده نیز تایید کرده است که بافت خاک اطراف سد دارای لایه‌های نمکی فراوانی است و راه اندازی سد ممکن است باعث به وجود آمدن نمکزار شود.

اکنون در خصوص ارزیابی‌های زیست محیطی این سد که می‌بایست در دهه‌ی هفتاد خورشیدی انجام می‌شد، صحبت‌های فراوانی در جریان است. از یک سو فعالان و کارشناسان محیط زیست می‌گویند با توجه به آن‌که وجود لایه‌های نمک در ساختار زمین‌شناسی منطقه و در سازند گچساران کاملا قابل پیش‌بینی بوده است، چرا برای احداث چنین سد عظیمی به تاثیراتی که پس از ساخته‌شدن بر محیط اطراف می‌گذارد توجهی نشده است؟ اما به گفته‌ی رییس سازمان محیط زیست ایران، بیش از بیست سال قبل، یعنی زمانی که مطالعات این سد انجام گرفته، دستورالعملی به نام مجوز زیست محیطی وجود نداشته است.

سد‌سازان چه می‌گویند؟

در پاسخ به انتقادات مطرح شده از این طرح، «شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران»، که بزرگترین کارفرمای سد و نیروگاه آبی در ایران است، در یادداشتی که در خردادماه امسال در اختیار روزنامه همشهری گذاشت تصریح کرد در زمانی که این مطالعات انجام شدند وجود لایه‌های نمک در این منطقه پیش‌بینی شد اما از آن‌جا که نسبت سود به هزینه در این پروژه بسیار بالا بود بنابراین انجام هزینه برای هرگونه راهکار علاج‌بخشی در اثر بروز مشکلات احتمالی قابل توجیه است. همچنین یافتن نقطه‌ی دیگری برای احداث سد که بتواند همین منافع را داشته باشد امکان‌پذیر به نظر نمی‌رسیده است (همشهری ۲۷ خرداد ۱۳۹۱).

به این ترتیب کارفرمای سد‌های بزرگ در ایران نیز وجود لایه‌ها وگنبدهای نمکی در این منطقه را پذیرفته ولی معتقد است با توجه به منافع بالای راه‌اندازی این سد، هزینه برای مقابله با نمک آزاد شده، به صرفه است. دیگر مسئولان این سد نیز اعلام کرده‌اند حجم نمک در برابر حجم ۴ میلیارد و ۵۰۰ میلیون متر مکعبی آب در مخزن سد ناچیز است و تاثیرات آن فقط در کوتاه مدت خواهد بود. آرش محجوب مدیر مطالعاتی این سد به خبرگزاری مهر گفته‌است وجود این میزان نمک در دراز مدت تاثیری بر کیفیت آب ندارد و آثار کوتاه مدت آن هم با مدیریت صحیح می‌تواند ظرف سه تا پنج سال کاملا برطرف شود.

نادیده گرفتن معدن بزرگ نمک

با این‌حال کارشناسان محیط زیست و همچنین کارشناسان نظام مهندسی اعتقاد دارند که وجود یک معدن نمک بزرگ در فاصله ۵ کیلومتری این سد در نظر گرفته نشده است و هنگام آبگیری و تشکیل دریاچه سد با ظرفیت کامل خود، این معدن که میزان نمک آن صدها میلیون تن برآورد شده است به کلی زیر آب فرو خواهد رفت و آن‌گاه شوری رودخانه کارون به بیشترین میزان خود خواهد رسید.

با اعلام زیر آب رفتن مناطق اطراف سد گتوند، فعالان میراث فرهنگی نیز پرسش‌هایی در خصوص سرنوشت شیرهای سنگی موجود در گورستان‌های این روستاها مطرح کردند. شیرهای سنگی که در گویش اهالی منطقه به آن‌ها بردشیر گفته می‌شود، مجسمه‌هایی هستند که بر سر گور برخی افراد سرشناس به دلیل شجاعت‌ها یا فداکاری‌هایشان گذاشته می‌شود. تعداد زیادی از این شیرها در منطقه بختیاری در طی سال‌های گذشته یا دزدیده شده و یا از میان رفته‌اند.

چنان‌چه برآورد کارشناسان محیط زیست از میزان نمک وارد شده به منطقه درست باشد، مکان‌یابی این سد از نظر تاثیرات زیست محیطی درست نبوده است و در طولانی مدت نیز امکان دارد استفاده از آب رودخانه کارون برای کشاورزی امکان‌پذیر نباشد.

در پی آغاز مرحله سوم آبگیری سد گتوند علیا در سال‌جاری، دیوار حائلی که قرار بود مانع از انحلال نمک در آب سد شود فروریخت و نگرانی از شوری بیش از حد آب رودخانه باعث بروز اعتراض‌های فراوانی از جمله شکایت تعدادی از کشاورزان استان خوزستان شد.

تاثیرات اجتماعی و فرهنگی

عملیات بزرگ احداث این سد باعث اشتغال‌زایی و استفاده از نیروهای کار محلی شده است. همچنین راه افتادن نیروگاه آن می‌تواند نتایج مهمی برای تولید انرژی در ایران داشته باشد. اما نگرانی‌های موجود از تاثیرات زیست محیطی این پروژه مانع از شادمانی بسیاری از فعالان محیط زیست است.

به جز بحث بر سر تاثیرات زیست محیطی این سد، نگرانی‌هایی نیز در مورد آسیب‌های اجتماعی و همچنین فرهنگی آن منتشر شده است. با آغاز آب‌گیری این سد تعدادی از روستاهای منطقه به زیر آب خواهند رفت و به همین دلیل ساکنان این روستاها با دریافت مبلغی از وزارت نیرو، باید خانه‌های خود را تخلیه کنند. در بسیاری از رسانه‌ها از حدود بیست تا چهل هزار نفر که براثر آب‌گیری مجبور به رها کردن خانه‌های خود هستند صحبت شده است. با این‌حال مسئولان دولتی این تعداد را اغراق آمیز دانسته و رقمی در حدود هزار نفر را درست می‌دانند.

همچنین با اعلام زیر آب رفتن این مناطق، فعالان میراث فرهنگی نیز پرسش‌هایی در خصوص سرنوشت شیرهای سنگی موجود در گورستان‌های این روستاها مطرح کردند. شیرهای سنگی که در گویش اهالی منطقه به آن‌ها بردشیر گفته می‌شود، مجسمه‌هایی هستند که بر سر گور برخی افراد سرشناس به دلیل شجاعت‌ها یا فداکاری‌هایشان گذاشته می‌شود. تعداد زیادی از این شیرها در منطقه بختیاری در طی سال‌های گذشته یا دزدیده شده و یا از میان رفته‌اند.

به تازگی سازمان میراث فرهنگی خوزستان در پاسخ به نگرانی‌های موجود اعلام کرد این شیرهای بزرگ سنگی از منطقه آبماهیک به موزه‌ی مسجد سلیمان منتقل خواهد شد.

"موج تازه سرکوب جوامع قومی توسط حکومت ايران"

Wed, 23 May 2012 17:10:54 +0000

فدراسيون بين‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران در بيانيه مشترکی از "موج تازه سرکوب جوامع قومی" در ايران نوشته‌اند.

در اين بيانيه مشترک اين دو نهاد مدافع حقوق بشر که امروز سوم خردادماه منتشر شد به‌نقل از عبدالکريم لاهيجی، نايب‌رئيس فدراسيون بين‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و رئيس جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران، آمده است: "دولتمردانِ ايران موج تازه‌ای از سرکوب عليه جوامع مختلف قومی از جمله بلوچ‌ها، عرب‌ها و آذری‌ها به راه انداخته‌اند."

عبدالکريم لاهيجی افزوده است: "با وجود اين‌که کميته رفع تبعيض نژادی سازمان ملل در شهريور ۱۳۸۹ در ملاحظات نهايی خود در باره گزارش دولت ايران از محروميت «جوامع عرب، آذری، بلوچ، کُرد و نيز بعضی از گروه‌های غيرشهروند» از حقوق‌شان به‌شدت انتقاد کرد و از دولتمردان خواست اقدامات لازم را برای حمايت مؤثر از اين جوامع به‌عمل آورند، اين دولتمردان کاملأ مخالف با توصيه‌های کميته عمل می‌کنند."

برپايه اين بيانيه، در روز ۲۵ ارديبهشت‌ماه سال جاری، نيروهای امنيتی در شهر راسک در استان سيستان و بلوچستان در جنوب شرقی ايران به‌روی کسانی که به دستگيری ۱۵ نفر از جمله دو امام جماعت اهل سنتِ بلوچ و خويشاوندان آن‌ها اعتراض داشتند، آتش گشودند که دست‌کم يک نفر کشته و چند نفر زخمی شدند.

عبدالکريم لاهيجی: دولتمردان ايران کاملأ مخالف با توصيه‌های کميته رفع تبعيض نژادی سازمان ملل عمل می‌کنند

همچنين در روز ۳۱ ارديبهشت، دادستان زاهدان اعلام کرد شش تن در ارتباط با ترور امام جماعت يک مسجد، که هم‌زمان فرمانده واحد محلی بسيج و از طرفداران دولت بود، دستگير شده‌اند.
بيانيه نسبت به خطر "شکنجه و بدرفتاری" با اين بازداشت‌شدگان، "محاکمه ناعادلانه" و احتمال مجازات اعدام آن‌ها هشدار داده است.
به‌نوشته فدراسيون بين‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران در روز يکم خردادماه جاری نيز محاکمه چندين نفر از اعضای جامعه قومی عرب ايرانی در اهواز آغاز شد.
دست‌کم شش تن از اين افراد با اتهام‌های "محاربه با خدا" و "افساد فی‌الارض" روبه‌رو هستند که حکم اين دو اتهام در ايران اعدام است.
برخی از اين متهمان بيش از يک سال است که در بازداشت به‌سر می‌برند و در بيشتر اين مدت به وکيل مدافع دسترسی نداشته‌اند. همچنين دو تن از متهمان در دادگاه اعلام کردند که در اثر شکنجه شديد وادار به اعتراف‌های دروغ شده‌اند.
بيانيه سپس به مورد آذربايجان و اعتراض نسبت به خشک‌شدن درياچه اروميه و سياست‌های تبعيض‌آميز دولت عليه جامعه آذری پرداخته و نوشته است: "در همان روز [يکم خردادماه]، نيروهای امنيتی در شهرهای تبريز و اروميه به اعتراض‌های مسالمت‌آميز مردم حمله و ده‌ها نفر را بازداشت کردند."
بنا به اين بيانيه در اروميه، گويا پليس از باتون و گاز اشک‌آور عليه معترضان استفاده کرد و گلوله‌های رنگی به آن‌ها شليک کرد تا بتواند بعدأ آن‌ها را شناسايی کند.
فدراسيون بين‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران تأکيد کرده‌اند که جوامع قومی ايران پيوسته از حقوق سياسی، مدنی، اقتصادی، فرهنگی (از جمله زبانی) و اجتماعی خود محروم هستند.
اين دو نهاد مدافع حقوق بشر در پايان بيانيه خود به پيشينه اعتراض‌ها در آذربايجان، کردستان، خوزستان و سيستان و بلوچستان پرداخته و از برخی از فعالان اين مناطق، از جمله سعيد متين‌پور، روزنامه‌نگار آذری و محمدصديق کبودوند، بنيان‌گذار و رئيس سازمان حقوق بشر کردستان، ياد کرده‌اند.
سعيد متين‌پور از سال ۱۳۸۶ محکوميت هشت سال زندان خود را می‌گذراند و بنا به گزارش‌ها به‌شدت نيازمند رسيدگی پزشکی است.
محمدصديق کبودوند نيز از تيرماه ۱۳۸۶، محکوميت ۱۰ سال و شش ماه زندان خود را می گذراند. او تاکنون در زندان يک بار دچار سکته قلبی و سه بار دچار حمله مغزی شده و پيوسته از رسيدگی پزشکی محروم بوده است.

محکوميت تعدادی از زندانيان سياسی عرب به اعدام و زندان

Wed, 21 Mar 2012 10:11:30 +0000

چند تن از زندانيان عرب از سوی دادگاه انقلاب اسلامی اهواز به زندان و اعدام محکوم شدند.

بنا به گزارش‌ فعالان حقوق بشر اهوازی، اين زندانيان پس از تحمل "يک سال زندان و شکنجه" در بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز به اعدام و زندان محکوم شده‌اند.

اين گزارش می‌افزايد، مرتضی کيارستمی، قاضی شعبه چهار دادگاه انقلاب اسلامی اهواز، اواخر اسفندماه سال ۱۳۹۰، حکم پرونده‌های اين گروه از زندانيان را اعلام کرده است.

در اين گزارش آمده است، طه حيدريان، ۲۸ ساله؛ ناصر حيدريان،۲۱ ساله؛ عباس حيدريان،۲۴ ساله و علی شريفی ۲۵ ساله، همه از محله مَلّاشيه هر کدام به ۱۰ سال زندان و اعدام محکوم شدند.

همچنين امير معاوی، ۲۴ ساله از محله گلستان اهواز به ۳۸ سال زندان در تبعيد در استان مازندران و عباس حيدری، ۲۶ ساله، از اهالی ملاشيه نيز به ۱۸ سال زندان در تبعيد در استان مازندران محکوم شده‌اند.

در طول سال گذشته جمهوری اسلامی ايران دو بار راهپيمايی‌های اعتراضی مردم عرب خوزستان را سرکوب کرده است که طی آن چندين نفر کشته و ده‌ها نفر بازداشت شده‌اند

مَلّاشيه محله‌ای در جنوبی‌ترين نقطه بخش غربی اهواز، مرکز استان خوزستان ايران است.

ساکنان اين محله عرب‌زبان هستند. اين منطقه از محله‌های حاشيه شهر است و در جاده اهواز به خرمشهر قرار دارد.

ملاشيه يکی از مناطق پرجمعيت اهواز است که در آن هيچ پارک يا محل تفريحی، رفاهی، فرهنگی و يا کتابخانه وجود ندارد در حالی که بيشتر جوانان آن دانشجو هستند.

اين شش زندانی عرب اهوازی در روز ۳۱ فروردين‌ماه سال ۱۳۹۰ (۲۰ آوريل ۲۰۱۱) بازداشت شدند.

اين دستگيری‌ها زمانی صورت گرفت که در روز ۲۷ فروردين‌ماه سال ۱۳۹۰ شهروندان خوزستانی در شهر اهواز تظاهرات مسالمت‌آميزی در اعتراض به "وضعيت نامطلوب و تبعيض‌آميز" خود برگزار کردند که با خشونت نيروهای حکومت ايران روبه‌رو گرديد.

گفته می‌شود در جريان اين رويداد بيش از ۱۲ نفر کشته، حدود ۲۰ نفر زخمی و ده‌ها تن دستگير شدند.
فعالان حقوق بشر می‌گويند، در کمتر از يک سال سه شهروند عرب بر اثر شکنجه در زندان‌ها جان سپرده‌اند.

به گزارش سازمان عدالت برای ايران در روز ۲۳ دی‌ماه سال ۱۳۹۰ (۱۳ ژانويه ۲۰۱۲) نيز راهپيمايی ديگری از سوی مردم عرب خوزستان برگزار شد که اين تظاهرات نيز از سوی جمهوری اسلامی ايران سرکوب گرديد و بيش از ۶۰ تن از شهروندان شهرهای شوش، اهواز و… در تجمعات اعتراضی يا در منازل و محل‌های کار خود دستگير شدند.

سازمان ديده‌بان حقوق بشر بهمن‌ماه گذشته تعداد بازداشت‌شدگان شهرهای شوش، حميديه و اهواز را ۶۵ نفر عنوان کرده بود.

پس از اين دستگيری‌ها مرگ دو تن از بازداشت‌شدگان به‌نام‌های محمد کعبی و ناصر آلبوشوکه، از سوی مقامات اداره اطلاعات به خانواده‌هايشان اعلام شد.

محمد کعبی، در شهر شوش و ناصر آلبوشوکه نيز در اهواز بازداشت شده بودند.

چندی پيش سازمان ديده‌بان حقوق بشر و سازمان عفو بين‌الملل با انتشار بيانيه‌های جداگانه‌ای خواستار محاکمه عادلانه زندانيان سياسی عرب در ايران شده بودند.

"مسئولان کشته شدن معترضان بازداشتی در خوزستان از مصونيت برخوردارند"

Tue, 21 Feb 2012 12:13:50 +0000

سازمان عدالت برای ايران در بيانيه‌ای در رابطه با سرکوب معترضان شهرهای مختلف خوزستان ضمن اشاره به کشته‌شدگان اين سرکوب‌ها اعلام کرد که مسئولان اين رويداد در ايران از مصونيت برخوردارند.

اين سازمان مدافع حقوق بشر که در حال جمع‌آوری اطلاعات در مورد مقامات اطلاعاتی، امنيتی و قضايی مسئول نقض حقوق معترضان اين رويداد است از همه خواسته است تا با نشانی info@justiceforiran.org تماس گرفته و اطلاعات خود را در اختيار اين سازمان قرار دهند.

از وقايع خوزستان بيش از يک ماه می‌گذرد. به گفته سازمان عدالت برای ايران در اين وقايع تاکنون بيش از ۶۰ تن از شهروندان شهرهای شوش، اهواز و… در تجمعات اعتراضی يا در منازل و محل‌های کار خود دستگير شده‌اند و مرگ دو تن از بازداشت‌شدگان به‌نام‌های محمد کعبی و ناصر آلبوشوکه، از سوی مقامات اداره اطلاعات به خانواده‌هايشان اعلام شده است.

محمد کعبی، در شهر شوش بازداشت شده بود و ناصر آلبوشوکه نيز در اهواز دستگير شد.

هنوز هيچ مقام امنيتی يا قضايی در مورد جزئيات قتل اين دو معترض خوزستانی و همچنين وضعيت ساير بازداشت‌شدگان پاسخی ارائه نداده است.

سازمان ديده‌بان حقوق بشر نيز بهمن‌ماه گذشته تعداد بازداشت‌شدگان شهرهای شوش، حميديه و اهواز را ۶۵ نفر عنوان کرده بود.

اين سازمان بنا به اطلاعاتی که دريافت کرده بود، در بيانيه خود نوشت، محمد کعبی و ناصر آلبوشوکه درفشان در زندان‌های شوش و اهواز "ظاهرا بر اثر شکنجه جان خود را از دست داده‌اند."

سازمان عدالت برای ايران می‌گويد رويدادهای اخير خوزستان در روز ۲۳ دی (۱۳ ژانويه)، زمانی که تعدادی از جوانان عرب اهل شهر شوش، دست به راهپيمايی و سردادن شعارهايی مانند ” حريه حريه شعب الاهوازی ناديه” (آزادی، آزادی، مردم اهواز ندا می دهند) زدند، آغاز شد.

دو عکس از ناصر آلبوشوکه؛ عکس سمت چپ چند روز پيش از دستگیری و مرگ گرفته شده و عکس سمت راست، پس از مرگ، در سردخانه بیمارستان گلستان اهواز گرفته شده است

به گفته اين سازمان در اين تظاهرات شعارهايی نيز در مورد تحريم انتخابات مجلس نهم سرداده شد.

بنا به اين گزارش تاکنون اسامی و مشخصات ۲۵ نفر اعلام شده که يا در جريان تظاهرات يا کمی بعد از آن در شهر شوش دستگير شده‌اند و محمد کعبی، ۳۵ ساله، يکی از کسانی بود که در اين تظاهرات دستگير شد و ۲۰ روز پس از دستگيری، در ۱۳ بهمن به خانواده‌اش اعلام شد که در زندان کشته شده است.

سعيد دبات، پسر دايی محمد کعبی که برادرش احمد دبات نيز در ميان بازداشت‌شدگان شهر شوش است، در اين‌باره گفت: "از زمان دستگيری تا همين الان، هيچ خبری و اطلاعی به هيچ‌کدام از خانواده‌های دستگيرشدگان داده نشده است. فقط يک تلفن زده‌اند، گفته‌اند ما از اطلاعات شوش تماس می‌گيريم و بچه شما مرده است."

وی گفت مقامات قضايی به خانواده محمد کعبی گفته‌اند که حق ندارند مراسم عزاداری برگزار کنند. آن‌ها حتا نگفته‌اند که پيکر محمد در کجا دفن شده است.

سعيد دبات از حضور مداوم مادران زندانيان، از جمله مادر محمد کعبی در مقابل دادگستری شوش در شهرک دانيال خبر داد و گفت هيچ‌يک از مقامات قضايی، تاکنون پاسخی به آن‌ها نداده و تجمعات آن‌ها توسط مأموران با خشونت پراکنده شده است.

محمد کعبی، دانشجوی حقوق دانشگاه آزاد دزفول بود و همسر و دو فرزند هشت و پنج ساله دارد. همسر وی، خديجه کعبی نيز که چهار ماهه باردار است در منزل بازداشت شده و هنوز از او خبری در دست نيست.

ناصر آلبوشوکه، ۱۹ ساله، يکی ديگر از کشته‌شدگان رويدادهای خوزستان در يک مغازه کوچک لباس‌فروشی در خيابان نادری اهواز کار می‌کرده و در همان جا نيز بازداشت شده است.

در روز ۲۷ فروردين‌ماه سال جاری نيز شهروندان خوزستانی در شهر اهواز تظاهرات مسالمت‌آميزی در اعتراض به "وضعيت نامطلوب و تبعيض‌آميز" خود برگزار کردند که با خشونت نيروهای حکومت ايران روبه‌رو گرديد

وی از جمله بيش از ۳۵ نفری بوده است که در اهواز و شهرک‌های اطراف آن در دو ماه گذشته به اتهام‌هايی مانند شعارنويسی بر ديوارها در مورد تحريم انتخابات مجلس نهم، تغيير مذهب از شيعه به سنی و…بازداشت شده است.

به گزارش سازمان عدالت برای ايران يکی از اعضای خانواده آلبوشوکه، به‌نام کمال آلبوشوکه، پسر عمه وی گفته است که ناصر به گفته مرکز اطلاعات اهواز روز ششم بهمن (۲۶ ژانويه ۲۰۱۲) دستگير شده و و روز دهم بهمن کشته می‌شود که به دليل جلوگيری مأموران امنيتی از به خاک سپردن پيکر او، جنازه‌اش به‌مدت ۱۱ روز در سردخانه می‌ماند.

خانواده ناصر آلبوشوکه تنها پس از پذيرش شرط عدم برگزاری مراسم تدفين و عزاداری مجبور می‌شوند او را در شهر رامشير (خلف‌آباد) در ۱۰۰ کيلومتری اهواز در کنار قبرستان خانوادگی دفن کنند.

کمال آلبوشوکه گفته است که "آثار ضرب و جرح بر بدن ناصر آلبوشوکه کاملأ واضح بود."

شکايت‌ها و پی‌گيری‌های خانواده ناصر آلبوشوکه تاکنون به‌جايی نرسيده و مقامات قضايی اهواز تاکنون هيچ پاسخی درمورد مسئولان مرگ وی به خانواده‌اش نداده‌اند.

فعالان حقوق بشر می‌گويند، در کمتر از يک سال سه شهروند عرب بر اثر شکنجه در زندان‌ها جان سپرده‌اند.

در روز ۲۷ فروردين‌ماه سال جاری (۱۶ آوريل ۲۰۱۱) نيز شهروندان خوزستانی در شهر اهواز تظاهرات مسالمت‌آميزی در اعتراض به "وضعيت نامطلوب و تبعيض‌آميز" خود برگزار کردند که با خشونت نيروهای حکومت ايران روبه‌رو گرديد.

گفته می‌شود در جريان اين رويداد بيش از ۱۲ نفر کشته، حدود ۲۰ نفر زخمی و بيش از ده‌ها تن نيز دستگير شدند.

اعراب ایران چه می‌خواهند

Mon, 13 Feb 2012 03:29:21 +0000

گفت‌وگو با یوسف عزیزی بنی طرف

احسان عابدی

دیده‌بان حقوق بشر در گزارشی از بازداشت ۶۵ نفر در استان خوزستان به اتهام تحریم انتخابات خبر داده‌است. در این گزارش به کشته شدن دو تن از بازداشت‌شدگان در زندان اشاره شده و نیز نسبت به وضعیت سلامت دیگر بازداشت‌شدگان هشدار داده شده‌است.

اما این بازداشت‌شدگان به کدام گروه‌های سیاسی تعلق دارند؟ خواسته‌های آنان چیست؟ و چرا به تحریم انتخابات گرایش دارند؟

یوسف عزیزی بنی طرف، نویسنده و فعال سیاسی مقیم انگلستان به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهد. او در این گفت‌وگو تلاش می‌کند تصویری از زندگی مردم خوزستان ارائه دهد که اکثریت آنان را اعراب تشکیل می‌دهند و دلایل نارضایتی آنان و دیگر اقوام غیرفارس را شرح می‌دهد.

***

بازداشت‌ گسترده فعالان سیاسی در استان خوزستان یکی از رویدادهایی بود که در روزهای اخیر رسانه‌های فارسی زبان از آن خبر دادند. بر اساس این گزارش‌ها، اتهام بازداشت‌شدگان دعوت از مردم برای عدم مشارکت در انتخابات پیش روی است، اما روشن نشده که این فعالان از کدام گروه سیاسی هستند. آیا می‌توان آنها را جزوی از سبزها دانست یا معرف یک جریان سیاسی دیگر هستند؟

هدف آنان برای تحریم انتخابات شاید مشابه اهداف سبزها باشد، اما آن جریانی که در میان جامعه اعراب خوزستان از تحریم انتخابات سخن می‌گوید، هیچ پیوند سازمانی با جنبش سبز ندارد. در واقع، مسائلی که آنها را وادار به چنین حرکتی می‌کند تا حدی متفاوت‌ از مسائل سبزهاست به طوری که می‌توان تحریم انتخابات را از سوی آنان واکنشی به سرکوب‌‌های خاص جامعه اعراب خوزستان و نیز ناکارآمدی نمایندگان آنان در دوره‌های پیشین مجلس دانست.

اما از آنجا که به‌تازگی قوه قضاییه ایران سخن از تحریم انتخابات را مصداق جرم دانسته – امری که در جهان بی‌نظیر است – فرصتی برای دستگیری، آزار و اذیت و شکنجه فعالان سیاسی عرب فراهم شده. اگر این جرم در تهران گاه نادیده گرفته می‌شود و یا این‌ که برخورد خیلی شدیدی با آن صورت نمی‌پذیرد، در مناطق غیرفارس‌نشین به جای آن، کیفرش دو چندان می‌شود.

دو تن از جوانان عرب خوزستانی زیر شکنجه جان باخته‌اند به نام‌های ناصر آلبوشوکه درفشان و محمد کعبی که اولی در یکی از زندان‌های مخفی اهواز کشته شده‌است و دیگری در زندان شوش

مسئولان امنیتی در این استان‌ها از خودمختاری کاملی در زمینه سرکوب برخوردارند.

آیا این بازداشت‌شدگان اخیر تنها از میان اعراب خوزستان بوده‌اند؟

بله، حداقل شصت و پنج نفر از جوانان عرب تا دو سه روز قبل که بیانیه سازمان دیده‌بان حقوق بشر منتشر شد در بازداشت بودند. دو تن از آنان زیر شکنجه جان باخته‌اند به نام‌های ناصر آلبوشوکه درفشان و محمد کعبی که اولی در یکی از زندان‌های مخفی اهواز کشته شده‌است و دیگری در زندان شوش.

این خبر از جانب نهادهای ذیربط تایید شده‌است؟

بله، عکس‌های این جان‌باختگان منتشر شده‌است و سازمان دیده‌بان حقوق بشر هم این عکس‌ها را در اختیار دارد.

به جز این، سازمان حقوق بشر اهواز که در آمریکا مستقر است در بیانیه‌ای به این مسئله پرداخته و بنابراین خبر تایید شده‌است. تلفات بیش از این‌هاست، اما این قتل‌ها تنها در چند روز اخیر رخ داده‌است. آقای آلبوشوکه درفشان 30 ژانویه کشته شده و آقای محمد کعبی ۲ فوریه.

در ماه مارس گذشته هم یکی دیگر از فعالان حقوق بشر عرب به نام رضا مقامسی در زندان دزفول زیر شکنجه کشته شد. باز در سپتامبر گذشته یکی از جوانان عرب به نام حامد عساکره توسط یکی از ماشین‌های نظامی زیر گرفته می‌شود و به شهادت می‌رسد، شبیه همان اتفاقی که عاشورای گذشته در تهران رخ داد، اما از آن رویداد همه باخبر شدند در حالی که از این یکی رویداد کسی خبر ندارد چرا که دور استان خوزستان یک دیوار بلند کشیده‌اند که هیچ خبری به بیرون درز نکند.

حاکمیت می‌خواهد به همه القا کند که استان خوزستان آرام است به این دلیل که این استان از نظر استراتژیک و ژئوپلیتیک اهمیت بسیاری دارد و ثروت ایران از آنجا تامین می‌شود.

حاکمیت می‌خواهد به همه القا کند که استان خوزستان آرام است به این دلیل که این استان از نظر استراتژیک و ژئوپلیتیک اهمیت بسیاری دارد و ثروت ایران از آنجا تامین می‌شود

اما شاید بخواهید بدانید که چرا حاکمیت با عرب‌های ایران چنین برخوردی می‌کند. در پاسخ باید بگویم که اگر در تهران فعالان سیاسی را سرکوب می‌کنند به خاطر کینه‌های سیاسی است، اما سرکوب فعالان عرب هم ناشی از کینه سیاسی است و هم ناشی از کینه نژادی و در نتیجه فشار و اذیت دو چندان می‌شود، چنان‌چه در این یک سال چهار نفر از اعراب کشته شده‌اند.

نکته آن که تعداد کشته شده‌ها می‌تواند بیشتر از این باشد، چرا که برخی خانواده‌ها ترجیح می‌دهند دراین‌باره سکوت کنند. آنها یا زبان فارسی را نمی‌دانند یا از طبقات فرودست[اقتصادی ] اجتماع هستند و به وسایل ارتباطی دسترسی ندارند و یا این که می‌ترسند و حرفی نمی‌زنند.

گمان می‌کنید که اعراب استان خوزستان محدودیت‌های بیشتری به نسبت سایر ساکنان این استان دارند؟

آنها از آموزش به زبان مادری خود در مدارس محرومند. همچنین در دادگاه‌ها نمی‌توانند به زبان مادری خود سخن بگویند و از آنجا که ممکن است به زبان فارسی هم تسلط نداشته باشند، چه بسا حقوقشان پایمال می‌شود.

دیگر آن که حدود پنج میلیون عرب در جنوب و جنوب غربی ایران زندگی می‌کنند، اما هیچ روزنامه‌ای برای آنها وجود ندارد و نیز نشر کتاب‌های ادبی یا اجتماعی و تاریخی به زبان عربی برای آنها بسیار دشوار است و موانع متعددی بر سر این راه وجود دارد.

در ضمن فراموش نکنید که این استان تا اوایل قرن بیست یک حاکم عرب داشت به نام شیخ خزعل و از خودمختاری کاملی هم در ساختار سیاسی ایران برخوردار بود، مانند کردستان عراق که امروز از خودمختاری برخوردار است.

در نتیجه همه این‌ها، اعراب خوزستان خود را مغبون می‌بینند. هم قدرت سیاسی خود را از دست داده‌اند، هم از حقوق فرهنگی خود محرومند و هم از حقوق اقتصادی. سرزمینشان یک سرزمین نفت‌خیز است، اما از شدت فقر در حلبی آبادها، حصیرآبادها و گاومیش آبادها زندگی می‌کنند.

اگر در تهران فعالان سیاسی را سرکوب می‌کنند به خاطر کینه‌های سیاسی است، اما سرکوب فعالان عرب هم ناشی از کینه سیاسی است و هم ناشی از کینه نژادی و در نتیجه فشار و اذیت دو چندان می‌شود

یک بار خبرنگار خبرگزاری مهر مجموعه عکس‌هایی از زندگی اعراب خوزستان منتشر کرد و نوشت، اینجا آفریقا نیست، اینجا اهواز است.

این عبارت، توصیف خیلی خوبی از ماجرا به دست می‌دهد و بیان می‌کند که چه ستمی بر این مردمان می‌رود.

البته باید گفت که قومیت‌های کرد و بلوچ هم از این گونه تبعیض‌ها رنج می‌برند، اما اینجا علاوه بر همه تبعیض‌های فرهنگی و زبانی و مذهبی، باید تبعیض نژادی را هم اضافه بکنیم. شهروندان را به صرف آن که نام خانوادگی‌شان عربی است، استخدام نمی‌کنند. پست‌ها و مناصب عرب‌های شاغل در ادارات و مراکز دولتی هیچ گونه تناسبی با نسبت جمعیت آنها ندارد.

اعرابی که هفتاد درصد جمعیت خوزستان را تشکیل می‌دهند شاید فقط پنج درصد از پست‌های مهم، مانند فرمانداری، بخش‌داری و مدیرکلی را در اختیار دارند. آنها خود را با اعراب کشورهای مجاور مثل قطر، امارات و کویت مقایسه می‌کنند و می‌بینند که در چه وضعیت رقت‌باری به سر می‌برند. مجموعه این‌ها باعث نارضایتی آنان از شرایط می‌شود.

آیا چنان‌چه شایعه است این مسائل باعث رشد گرایش‌های تجزیه طلبانه در میان اعراب خوزستان شده‌است؟

این گرایش‌ها وجود دارد، اما هیچ معیاری برای اندازه‌گیری ابعاد آن نداریم. مثلا نمی‌توانیم نظرسنجی کنیم.

یک بار خبرنگار خبرگزاری مهر مجموعه عکس‌هایی از زندگی اعراب خوزستان منتشر کرد و نوشت، اینجا آفریقا نیست، اینجا اهواز است

در مجموع، فکر می‌کنم بزرگ‌ترین تجزیه‌طلب، آن حاکمی است که در تهران نشسته و این مردم را از همه حقوق فرهنگی، اجتماعی و سیاسی خود محروم کرده و آنان را در فقر و تنگ‌دستی نگه داشته‌است.

آنها بر روی دریایی از نفت زندگی می‌کنند، اما به جای آن که شهرها و روستاهایشان آباد بشود، مدام همه چیز ویران‌تر می‌شود، چرا که پول حاصل از فروش نفت به جیب سرداران سپاه و روحانیان حاکم می‌رود. بنابراین بزرگ‌ترین تجزیه‌طلب آقای خامنه‌ای است که با وجود اطلاع از عمق فقر و محرومیت‌های اعراب خوزستان، باز با همه چیز به شکل امنیتی برخورد می‌کند و به سرکوب آنان دستور می‌دهد.

در صورتی که حقوق اعراب رعایت شود و تبعیضی هم در کار نباشد، آیا این گرایش‌های تجزیه‌طلبانه نیز از میان می‌رود؟

باید شهروندان را خشنود کرد. وقتی کسی می‌تواند جایی را وطن خود بداند که در آنجا حقوق شهروندی‌اش رعایت شود.

بزرگ‌ترین تجزیه‌طلب، آن حاکمی است که در تهران نشسته و این مردم را از همه حقوق فرهنگی، اجتماعی و سیاسی خود محروم کرده و آنان را در فقر و تنگ‌دستی نگه داشته‌است

اگر حقوق این مردم به طور کامل رعایت شود و آنان را شهروندانی درجه یک به حساب آورند، و نه شهروندان درجه سه، آن وقت در سایه این برابری هیچ انگیزه‌ای برای جدایی از کشور وجود نخواهد داشت.

این گرایش‌ها اکنون نه تنها بین قوم عرب پدیدار شده بلکه میان اقوام دیگر نیز رایج است. این واکنشی است در برابر ستمی که به قومیت‌ها می‌رود. در کردستان جریانی مثل پژاک را داریم که خواهان جدایی کردستان ایران و پیوستن آن به سایر بخش‌های کردستان در کشورهای دیگر است.

ما شاهد گسترش گرایش‌های تجزیه‌طلبانه در آذربایجان هستیم و چنین چیزی را در بلوچستان هم می‌بینیم. پس این خاص اعراب نیست، بلکه عکس‌العمل همه قومیت‌های غیرفارس در برابر ظلم حکومت ایران است.

در حال حاضر دو گونه ظلم در ایران شایع است. یکی ظلمی است که بر همه مردم وارد می‌شود، اما دیگری تنها خاص گروه‌های قومی غیرفارس است.

برای حل این مسائل از یک سو باید حقوق شهروندی به صورت عام رعایت شود، به طوری که همه مردم ایران از دموکراسی، آزادی اندیشه، آزادی سیاسی و آزادی مذهبی برخوردار باشند، و از سوی دیگر نیز باید حقوق شهروندی به صورت خاص رعایت شود که این یکی ویژه قومیت‌ها و دیگر اقلیت‌هاست. به عبارتی می‌باید برای این اقوام حقوقی مساوی با قوم غالب قائل شد تا با آنان هم‌سطح شوند.

در حال حاضر دو گونه ظلم در ایران شایع است. یکی ظلمی است که بر همه مردم وارد می‌شود، اما دیگری تنها خاص گروه‌های قومی غیرفارس است

به اعتقاد من، نابرابری شهروندی در جامعه ایران از قانون اساسی شروع می‌شود. وقتی بنا به قانون اساسی، مذهب رسمی کشور شیعه است، خواه ناخواه غیرشیعه به شهروند درجه دو تبدیل می‌شود. در حالی که وقتی اکثریت کشور مسلمان است، می‌توان به دین اسلام اکتفا کرد که هم شامل شیعه می‌شود و هم سنی‌.....

به همان ترتیب، وقتی زبان فارسی به عنوان زبان رسمی انتخاب می‌شود، دیگر قومیت‌ها، مثل عرب، کرد و آذری اهمیت کمتری پیدا می‌کنند. اما برای این مسئله هم راه‌کار وجود دارد. می‌توان زبان اقوام غیرفارس را حداقل در مناطق خودشان به عنوان زبان رسمی معرفی کرد، مثلا زبان عربی در خوزستان، زبان کردی در کردستان و مناطق کردنشین، آذری در آذربایجان و... زبان فارسی باید زبان رابط میان شهروندان ایرانی باشد.

تنها به این شکل می‌توان برابری حقوق شهروندی را تضمین کرد و از این راه است که می‌توان ثروت و قدرت را میان اقوام مختلف ایرانی تقسیم کرد تا ایران باقی بماند. این قبای فعلی به تن جامعه ایران نمی‌نشیند. جامعه ایران چند مذهبی است و از چند قومیت تشکیل شده‌‌. یک پلورالیسم فرهنگی، زبانی و مذهبی در این جامعه وجود دارد که نظام سیاسی خاص خود را می‌طلبد.

این نظام، از نگاه من، می‌تواند یک نظام فدرال باشد که برابری شهروندی را میان همه ایرانیان، اعم از فارس و کرد و عرب و... برقرار کند. تا زمانی که این تنوع زبانی، فرهنگی و قومیتی در عمل به رسمیت شناخته نشود، ایران روی آرامش نخواهد دید.

پرسش دیگر من به جنبش سبز ارتباط پیدا می‌کند، جنبشی که با هدف رسیدن به دموکراسی و در جهت احیای حقوق شهروندی شکل گرفت. به نظر شما اقوام غیرفارس و به طور مشخص جامعه عرب‌های ایران در خوزستان، چقدر این جنبش را باور کردند و نسبت به آن هم‌دلی نشان دادند؟

دوران اصلاحات من در ایران بودم و به سهم خودم تلاش بسیاری کردم تا با کمک اصلاح‌طلبان همان حقوق حداقلی قومیت‌ها را که در قانون اساسی ایران بر آن تاکید شده‌است، اجرا کنیم، اما اصلاح‌طلبان همان‌گونه که در سایر عرصه‌ها سستی نشان دادند و میدان را برای افراط‌گرایان خالی گذاشتند، اینجا هم جدیتی از خود نشان ندادند.

اکنون در عرصه دموکراسی‌خواهی در ایران، دو دسته داریم. یکی سبزها هستند که به تهران و چند شهر فارس‌نشین دیگر مثل اصفهان و شیراز محدود می‌شوند و دیگری اقوام غیرفارس

حداقل کاری که آنها می‌توانستند انجام دهند، اجرای اصل ۱۵ قانون اساسی بود که راه را برای تدریس زبان قومیت‌ها در مدارس ابتدایی آنها باز می‌کرد. ما به همراه روشنفکران کرد، آذری و دیگر قومیت‌ها، بارها با آنها جلسه گذاشتیم، چه در وزارت کشور، چه در مرکز پژوهش‌های مجلس و چه در دانشگاه‌ها، اما هم‌اندیشی‌های ما به سرانجامی نرسید. آقای خاتمی همان‌طور که بارها در برابر آقای خامنه‌ای و تندروها عقب نشست، این‌بار هم سستی نشان داد.

در نتیجه قومیت‌های غیرفارس به اصلاح‌طلبان بدبین شدند. حتی جنبش آنان دچار رادیکالیسم شد. بلوچستان از سال‌های ابتدایی دهه ۱۳۸۰ تا همین دو سال قبل که ریگی را دستگیر کردند، گرفتار آتش و خون‌ریزی و خشونت بود.

در استان خوزستان طی سال‌های ۸۴ تا ۸۶ چند بار بمب‌گذاری شد. در کردستان تا همین روزهای اخیر درگیری میان برخی گروه‌های رادیکال با قوای حکومتی ادامه داشت که همه این‌ها سرخوردگی قومیت‌های غیرفارس را از اصلاح‌طلبان نشان می‌دهد. اما اگر نظر من را می‌خواهید بدانید باید بگویم که جنبش سبز بخشی از جنبش دموکراسی خواهی ایران است، گرچه برنامه‌های آقایان کروبی و موسوی جواب‌گوی همه مسائل اقوام غیرفارس نیست.

باز باید اذعان کنم که به نظرم برنامه‌های آقای کروبی دراین‌باره خیلی بهتر از برنامه‌های آقای موسوی بود، اما از آنجا که جنبش‌ اقوام غیرفارس رادیکال شده، این برنامه‌ها هم نمی‌توانست گره کار را بگشاید. البته منظورم از رادیکالیسم، تجزیه‌طلبی و استقلال‌خواهی نیست.

ما بارها در رسانه‌های مختلف از آقایان موسوی و کروبی درخواست کرده‌ایم که برنامه‌های خود را تا سطح توقعات نیرهای سیاسی غیرفارس بالا بیاورند و آن تایید فدرالیسم است، اما پاسخی از آنان نشنیدیم

این جنبش‌ها تا چند سال قبل تنها خواهان اجرای قانون اساسی درباره اقوام غیرفارس بودند، اما اکنون از نظام فدرال سخن می‌گویند، از جمله من که تمایل دارم همه این استان‌ها همچنان جزوی از ایران باقی بمانند. ما بارها در رسانه‌های مختلف از آقایان موسوی و کروبی درخواست کرده‌ایم که برنامه‌های خود را تا سطح توقعات نیرهای سیاسی غیرفارس بالا بیاورند و آن تایید فدرالیسم است، اما پاسخی از آنان نشنیدیم.

بنابراین، ما اکنون در عرصه دموکراسی‌خواهی در ایران، دو دسته داریم. یکی سبزها هستند که به تهران و چند شهر فارس‌نشین دیگر مثل اصفهان و شیراز محدود می‌شوند و دیگری اقوام غیرفارس. ما پس از انتخابات شاهد بودیم که جنبش سبز از این چند شهر فراتر نرفت و مثلا تبریز، اهواز، سنندج و مهاباد را در برنگرفت. بنابراین باید راهی برای هماهنگ کردن این دو جنبش پیدا کرد.

اگر رهبران جنبش سبز با صراحت بیشتری از اقوام غیرفارس حمایت کنند، آیا آن وقت می‌توان این دو جنبش را با هم پیوند داد؟

حمایت کرده‌اند و برنامه هم داده‌اند. به‌خصوص برنامه آقای کروبی که در آن هم از پارلمان‌های محلی صحبت می‌شود و هم از تدریس زبان قومیت‌ها در مدارس.

اما ایده‌آل این است که آنان نظام غیرمتمرکز را بپذیرند که در سیستم فدرال تبلور پیدا کرده‌است. اکنون صد و بیست کشور جهان به صورت فدرال اداره می‌شوند، مانند کانادا، آمریکا، آلمان، سوییس، روسیه، آرژانتین، هندوستان، عراق، امارات و...

می‌بینیم که این نظام حتی در کشور تک زبانه‌ای مثل آلمان یا آمریکا هم جواب داده‌است، چه برسد به کشورهای چند زبانه. بنابراین دو جریانی که جنبش دموکراسی‌خواهی ایران را شکل می‌دهند باید با هم گفت‌وگو داشته باشند و دیدگاه‌های خود را به یکدیگر نزدیک کنند. در غیر این صورت، نه جنبش سبز موفق خواهد بود و نه جنبش اقوام غیرفارس.

نگرانی ديده‌بان حقوق بشر از وضعيت بازداشت‌شدگان شهرهای عرب‌نشين ايران

Wed, 08 Feb 2012 19:59:37 +0000

سازمان ديده‌بان حقوق بشر با انتشار بيانيه‌ای از وضعيت بازداشت‌شدگان اخير استان خوزستان ابراز نگرانی کرده است.

اين سازمان مدافع حقوق بشر از مسئولان ايران خواسته است که فورأ دستگيرشدگان شهرهای عرب‌نشين ايران را آزاد کنند.

ديده‌بان حقوق بشر تعداد بازداشت‌شدگان شهرهای شوش، حميديه و اهواز را ۶۵ نفر عنوان کرده است.
اين سازمان بنا به اطلاعاتی که دريافت کرده، در بيانيه خود نوشته است، محمد کعبی ۳۴ ساله و ناصر آلبوشوکه درفشان ۱۹ ساله در زندان‌های شوش و اهواز "ظاهرا بر اثر شکنجه جان خود را از دست داده‌اند."

جو استورک، معاون مدير بخش خاورميانه ديده‌‌بان حقوق بشر گفته است: "مقامات بايد فورأ علت بازداشت‌ها را افشا کنند و به دستگيرشدگان اجازه دسترسی به اعضای خانواده و وکيل بدهند."

جو استورک، معاون مدير بخش خاورميانه ديده‌‌بان حقوق بشر: مقامات بايد فورأ علت بازداشت‌ها را افشا کنند و به دستگيرشدگان اجازه دسترسی به اعضای خانواده و وکيل بدهند

جو استورک هم‌چنين از مسئولان ايران خواسته است، فورأ برای بازداشت‌شدگان جلسه دادگاه برگزار کنند و تمام کسانی که مسئول شکنجه بوده‌اند، محاکمه شوند.

علت بازداشت شهروندان و فعالان عرب فعاليت و شعارنويسی برای تحريم انتخابات مجلس نهم عنوان شده است.

پيشتر يوسف عزيزی بنی‌طرف، نويسنده و فعال سياسی عرب به زمانه گفته بود: "نيروهای امنيتی شيوخ، عشاير و قبايل را تشويق می‌کنند که مردم را به پای صندوق‌های رأی بکشند. اين امری است که جوانان با آن مخالف هستند. جوان‌ها در شهر شوش شعارنويسی می‌کنند روی ديوار و خواستار تحريم انتخابات می‌شوند. نيروهای امنيتی برايشان سنگين می‌آيد که عرب‌ها انتخابات را تحريم کنند."

اين فعال سياسی عرب هم‌چنين گفته بود، اين احتمال وجود دارد که بازداشت‌شدگان را به اتهام جاسوسی وادار به اعتراف تلويزيونی کنند.

سازمان ديده‌بان حقوق بشر نيز از "محکوم شدن به جرايم امنيت ملی از جمله تروريسم و جاسوسی" ابراز نگرانی کرده است.

موج جديد فشار بر شهروندان عرب در حالی است که بر اساس گزارش‌ها، رضا مغامسی، شهروند عرب، روز ۲۷ مارس سال گذشته در زندان دزفول جان خود را از دست داد.

فعالان حقوق بشر می‌گويند، در کمتر از يک سال سه شهروند عرب بر اثر شکنجه در زندان‌ها جان سپرده‌اند.

گزارشگران بدون مرز «سرکوب» تظاهرات در خوزستان را محکوم کرد

Sat, 23 Apr 2011 05:50:39 +0000

سازمان گزارشگران بدون مرز، «سرکوب» تظاهرات در خوزستان و «ممنوعيت اطلاع‌رسانی» درباره اين تظاهرات را محکوم کرد.

به گزارش تارنمای فارسی گزارشگران بدون مرز «مقامات ايرانی از پوشش خبری اين حوادث از سوی مطبوعات داخلی و خارجی ممانعت می‌کنند.»

اين انجمن بين‌المللی مدافع آزادی رسانه‌ها می‌گوید يک هفته پس از درگيری ميان معترضان و نيروهای انتظامی و امنيتی، سرکوب همچنان ادامه دارد و تعداد زيادی از شهروند وب‌نگاران و همکاران رسانه‌ها بازداشت شده‌اند.

از روزهای پایانی فروردین ١٣٩٠، گزارش‌هايی درباره درگيری‌ها بين نيروهای پليس و معترضان در اهواز مرکز استان خوزستان گزارش شد.

گزارشگران بدون مرز ادامه داده است: «مقامات جمهوری اسلامی ايران درحالی خواهان آزادی اطلاع‌رسانی در باره‌ خشونت‌ و به خون کشيده شدن تظاهرات معترضان از سوی دولت‌ها در کشورهای همسايه از جمله بحرين هستند، که خود هم‌زمان اطلاع‌رسانی درباره سرکوب خونين تظاهرات‌کنندگان اقليت عرب ايرانی از سوی نيروهای انتظامی در خوزستان را برای همه رسانه‌های محلی و ملی و بين‌المللی ممنوع کرده‌اند. با ممنوع کردن اطلاع‌رسانی درباره‌ وقايع خوزستان ارتباط اين بخش از کشور با جهان قطع شده است.»

گزارشگران بدون مرز به نقل از منابع محلی افزوده در جريان تظاهرات در اهواز دست‌کم ۹۷ نفر بازداشت شده‌اند.

بنا به این گزارش «علی بدری مدير وبلاگ شط‌الجراحی ،علی طرفی مدير وبلاگ کارونات و حميدحيری و شهيد عموری شاعر و همکاران مبطوعات» از جمله بازداشت‌شدگان هستند.

تظاهرات در اهواز به دعوت گروه‌های عرب مخالف جمهوری اسلامی ايران به‌مناسبت سالگرد تظاهرات ۱۵ آوريل ۲۰۰۵ و برای «اعلام خشم» خود نسبت به سياست‌های حکومتی برگزار شده است.

گزارشگران بدون مرز می‌گوید در جريان تظاهرات در اهواز دست‌کم ۹۷ نفر بازداشت شده‌اند

تظاهرات شش سال پيش پس از انتشار نامه منسوب به دفتر رياست جمهوری اسلامی ايران مبنی بر اجرای برنامه‌هايی برای «تغيير جمعيتی استان خوزستان به زيان مردم عرب بومی در مناطق عرب‌نشين استان» برگزار شده بود اما دولت ايران وجود چنين برنامه‌هايی را تکذيب نمود و نامه منتشر شده را جعلی خواند.

در همين حال، هفته گذشته فدراسيون بين‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران ضمن محکوم ساختن «سرکوب اعتراض» مردم اهواز خواهان پايان «تبعيض و سرکوب» عرب‌های ساکن ايران شدند.

عبدالکريم لاهيجی، نايب رئيس فدراسيون بين‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و رئيس جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران گفته است: «دولت‌مردان بايد فوراً تمام بازداشت‌شدگان را آزاد کنند و با انجام تحقيقات، مسئولان کشتار معترضان مسالمت‌جوی عرب را به دست عدالت بسپارند.»

شيرين عبادی، برنده ايرانی جايزه صلح نوبل نيز در واکنش به اتفاقات چند روز اخير در خوزستان در نامه‌ای خطاب به ناوی پيلای، کميسر عالی حقوق بشر سازمان ملل از وی خواست که به رويدادهای اخير شهر اهواز رسيدگی کند.

همچنین پنج‌شنبه اول اردیبهشت جاری سرهنگ عبدالله نظرپور، جانشين فرمانده نيروی انتظامی خوزستان از بازداشت هشت عضو گروه خلق عرب در اهواز خبر داد.

به گفته وی «این افراد در کشتن مأموران نیروی انتظامی و چند شهروند در اهواز دست داشته‌اند.»

بازداشت هشت عضو گروه خلق عرب در ایران

zamaanehnews — Thu, 21 Apr 2011 14:27:49 +0000

هشت عضو گروه خلق عرب در خوزستان در جنوب غربی ایران بازداشت شدند.

به گزارش تارنمای واحد مرکزی خبر جمهوری اسلامی ايران، سرهنگ عبدالله نظرپور، جانشين فرمانده نيروی انتظامی خوزستان گفت: «در يک عمليات اطلاعاتی با همکاری سربازان گمنام امام زمان (مأموران وزارت اطلاعات) و يگان اطلاعاتی نيروی انتظامی اهواز، هشت نفر از افراد گروهک تروريستی خلق عرب که در به شهادت رساندن سه نفر از شهروندان اهوازی دست داشتند، بازداشت شدند.»

به گفته سرهنگ نظرپورگفت اين عمليات در دقايق اوليه بامداد امروز پنج‌شنبه اول اردیبشهت ١٣٩٠ انجام شده است.

هویت بازداشت‌شدگان هنوز اعلام نشده است.

جانشين فرمانده نيروی انتظامی خوزستان افزود: «۲۶ فروردين امسال در ايست و بازرسی منطقه ملاشيه اهواز دو راکب موتورسوار با نزديک شدن به محل ايست و بازرسی به سوی مأموران شليک کردند. در اين تيراندازی يکی از مأموران نيروی انتظامی کشته و دو نفر از مأموران هم زخمی شدند.»

به گفته وی در جریان این تیراندازی، همچنين يک عابر پياده کشته و يک نفر ديگر هم زخمی شده است.

عبدالکريم لاهيجی، رئيس جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران: دولت‌مردان بايد با انجام تحقيقات، مسئولان کشتار معترضان مسالمت‌جوی عرب را به دست عدالت بسپارند

از هفته گذشته، گزارش‌هايی درباره درگيری‌ها بين نيروهای پليس و معترضان در اهواز مرکز استان خوزستان گزارش شده است.

بنا بر گزارش‌ها، تظاهرات در اهواز به دعوت گروه‌های عرب مخالف جمهوری اسلامی ايران به‌مناسبت سالگرد تظاهرات ۱۵ آوريل ۲۰۰۵ و برای «اعلام خشم» خود نسبت به سياست‌های حکومتی برگزار شده است.

در همین حال، روز گذشته فدراسيون بين‌المللی جامعه‌های حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران ضمن محکوم ساختن «سرکوب اعتراض» مردم اهواز خواهان پايان «تبعيض و سرکوب» عرب‌های ساکن ايران شدند.

شيرين عبادی، برنده ايرانی جايزه صلح نوبل نیز هفته گذشته در واکنش به اتفاقات چند روز اخير در خوزستان در نامه‌ای خطاب به ناوی پيلای، کميسر عالی حقوق بشر سازمان ملل از وی خواست که به رويدادهای اخير شهر اهواز رسيدگی کند.

شيرين عبادی در اين نامه نوشت که تعدادی از ايرانيان عرب‌زبان و سنی مذهب استان خوزستان در شهر اهواز و در روز ۱۶ آوريل ۲۰۱۱ (۲۷ فروردين ۱۳۹۰) تظاهرات مسالمت‌آميزی در اعتراض به «وضعيت نامطلوب و تبعيض‌آميز» خود برگزار کردند که با خشونت نيروهای حکومت ايران روبه‌رو گرديد و در جريان رويدادهای آن «بيش از ۱۲ نفر کشته، حدود ۲۰ نفر زخمی و بيش از ده‌ها تن نيز دستگير شده‌اند.»

وی از کميسر عالی حقوق بشر سازمان ملل درخواست کرد که از کليه امکانات قانونی برای «آزادی بدون قيدوشرط» افرادی که در جريان رويدادهای اخير در خوزستان دستگير شده‌اند استفاده کند تا از وقوع ناآرامی‌های بيشتر جلوگيری شود.

شيرين عبادی خواهان پی‌گيری سازمان ملل در مورد رويدادهای خوزستان شد

Mon, 18 Apr 2011 09:26:52 +0000

شيرين عبادی، برنده جايزه صلح نوبل ۲۰۰۳ در نامه‌ای خطاب به ناوانتم پيلای، کميسر عالی حقوق بشر سازمان ملل از وی خواست که به رويدادهای اخير شهر اهواز رسيدگی کند.

در اين نامه شيرين عبادی نوشته است که تعدادی از ايرانيان عرب‌زبان و سنی مذهب استان خوزستان در شهر اهواز و در روز ۱۶ آوريل ۲۰۱۱ (۲۷ فروردين ۱۳۹۰) تظاهرات مسالمت‌آميزی در اعتراض به «وضعيت نامطلوب و تبعيض‌آميز» خود برگزار کردند که با خشونت نيروهای حکومت ايران روبه‌رو گرديد و در جريان رويدادهای آن «بيش از ۱۲ نفر کشته، حدود ۲۰ نفر زخمی و بيش از ده‌ها تن نيز دستگير شده‌اند.»

خانم عبادی نوشته است که تاکنون از وضعيت بازداشت‌شدگان هيچ اطلاعی در دست نيست و مأموران امنيتی خانواده و بستگان کشته‌شدگان را «با تهديد مجبور به سکوت کرده و چند نفر از آنان را که با رسانه‌های عرب‌زبان مصاحبه نموده‌اند، دستگير کرده‌اند.»

روز شنبه ۲۷ فروردين‌ماه جاری تارنمای شبکه العربيه از تظاهرات دو روزه مردم مناطق عرب‌نشين در خوزستان ايران خبر داده بود که طی آن چند نفر کشته و زخمی شدند.

شيرين عبادی از کميسر عالی حقوق بشر سازمان ملل درخواست کرده است که از کليه امکانات قانونی برای «آزادی بدون قيدوشرط» افرادی که در جريان رويدادهای اخير در خوزستان دستگير شده‌اند استفاده کند

اين گزارش به نقل از «منابع محلی» نوشت: «تعداد زيادی از مجروحان از بيم بازداشت به بيمارستان‌ها مراجعه نمی‌کنند و مأموران امنيتی به منازل ده‌ها تن از شهروندان يورش برده و تعداد زيادی از جوانان، زنان و کودکان را بازداشت کرده‌اند.»

اين تظاهرات به دعوت گروه‌های عرب مخالف جمهوری اسلامی ايران به‌مناسبت سالگرد تظاهرات ۱۵ آوريل ۲۰۰۵ و برای «اعلام خشم» خود نسبت به سياست‌های حکومتی صورت گرفته بود.

شبکه العربيه روز گذشته فيلمی را منتشر ساخت که در آن «يک دختر اهوازی فعال حقوق بشری» که صورت خود را پوشانده بود و نخواست نامش فاش شود؛ در گفت‌وگو با اين شبکه از «سرکوب شديد» تظاهرات مردم معترض سخن گفت.

اين دختر گفت: «تاکنون حدود ۱۵ نفر کشته و ده‌ها تن زخمی شده‌اند.»

برخی گزارش‌های غيررسمی نيز از قطع خطوط اينترنت، برق و آب در برخی از مناطق اهواز از جمله محله «ملاشيه» و اعلام وضعيت فوق‌العاده در آن خبر دادند.

مقامات حکومتی و خبرگزاری‌های جمهوری اسلامی ايران هيچ خبر و واکنشی در باره اين رويدادها منتشر نکردند.

شيرين عبادی در نامه خود به خانم پيلای نوشته است: «نظر به اهميت جغرافيايی استان خوزستان و باعنايت به اينکه ايرانيان عرب‌زبان ساکن در آن منطقه ، طی ۳۲ سال حکومت جمهوری اسلامی ايران از تبعيض‌های ناروا رنج برده و در شرايط نامساعدی به‌سر می‌برند، لذا احتمال يک نا‌آرامی گسترده در اين قسمت از ايران وجود دارد.»

وی از کميسر عالی حقوق بشر سازمان ملل درخواست کرده است که از کليه امکانات قانونی برای «آزادی بدون قيدوشرط» افرادی که در جريان رويدادهای اخير در خوزستان دستگير شده‌اند استفاده کند تا از وقوع ناآرامی‌های بيشتر جلوگيری شود.

برنده جايزه صلح نوبل در پايان همچنين خواسته است تا اين گزارش در پرونده «نقض حقوق بشر دولت جمهوری اسلامی ايران» درج شود تا پس از تعيين گزارشگر ويژه به نظر ايشان برسد.