ماهواره

آیا هواداران احمدی‌نژاد، رحیم مشایی را می‌شناسند؟

politics — Wed, 13 Mar 2013 22:17:07 +0000

گفت‌وگو با چند تن از طرفداران احمد‌ی‌نژاد

پارسا محمدی

پارسا محمدی - این روزها اسفندیار رحیم مشایی، سوژه مشترک مواضع انتخاباتی در ایران است. راست سنتی و اصلاح‌طلبان به صورت هم‌زمان در حال کوبیدن دولت احمدی‌نژاد هستند و از مشایی به عنوان چشم اسفندیار و پاشنه آشیل دولت یاد می‌کنند. این روند در روزهای اخیر سرعت بیشتری گرفته است.

محمود احمدی‌نژاد در "مراسم ملی استقبال از بهار" که در سالن اجلاس سران کشورهای اسلامی برگزار شد، پس از اعطای نشان درجه یک فرهنگ به مشایی، دست وی را بالا برد و اسفندیار رحیم مشایی را مردی "بهاری، بهاری و بهاری" خواند. مشایی نیز در توصیف "بهار" گفت: زیباترین توصیفی که من از امام زمان (عج) دیده‌ام تعبیر بهار انسان‌ها بوده است، دنیا بداند که اگر ما امام خود را به دنیا معرفی می‌کنیم امام ما بهار است و این تعبیر تمام انسان‌ها و تمام طبقات را در بر می‌گیرد.

در این مراسم که سیدحسن موسوی رئیس دفتر رئیس‌جمهور، حمید بقایی رئیس نهاد ریاست جمهوری و معاون اجرایی رئیس‌جمهور نيز حضور داشتند احمدی‌نژاد گفت: «بر خود وظیفه دیدم به نمایندگی از ملت ایران از مشایی بعنوان یکی از فرزندان شایسته ملت تقدیر کنم؛ البته من برای نصب مدال فرهنگ و هنر از ایشان اجازه گرفته‌ام و این را جزو افتخارات زندگی خود می‌دانم که علی‌رغم تمام هیاهویی بی بنیان خداوند متعال این توفیق را به من داد به نمایندگی از ملت ایران از یک فرزند برومند کشور تقدیر کنم.» (منبع)

حملات شروع می‌شود

حسین شریعتمداری به صراحت در روزنامه کیهان به احمدی‌نژاد تاخته است: «اگر احمدی‌نژاد در تبليغات انتخاباتي خود، صادقانه به مردم می‌گفت كه رئيس جمهور «اسمی» خواهد بود و رياست جمهوری «رسمي» را به آقاي اسفنديار رحيم مشايي واگذار مي‌كند، آيا مردم به ايشان رأی می‌دادند؟! ... نكته درخور توجه و تأسف آور آن كه آقای مشايی با ديدگاه‌ها و نظرات انحرافی در هر دو عرصه سياسی و عقيدتی شناخته می‌شود كه بارها به صراحت از جانب وی اعلام شده است، بنابراين حمايت تمام قد رئيس جمهور از وی- چه بخواهد و بداند و چه نخواهد و نداند- دهن‌كجی به بسياری از مبانی اسلام و انقلاب و همخوانی با آرزوهای تاكنون برباد رفته دشمنان بيرونی و دنباله‌های داخلی آنهاست.»

شریعتمداری در ادامه نوشته است: «يكي از شگردهای شناخته شده و بارها به كار گرفته دشمنان براي تحريف مفاهيم و آموزه‌های اسلامی، انتقال واژه‌های شناخته شده از ميدان‌های «قابل تعريف» به ميدان‌ها و بسترهای «غيرقابل تعريف» بوده است. به عنوان مثال؛ «مكتب اسلام» تعريف شناخته شده‌ای دارد ولی اگر به جای آن از «مكتب ايرانی» استفاده شود ديگر نمی‌توان تعريف مشخص و به قول اهل منطق، «تعريف جامع و مانعي» برای آن ارائه كرد.»

زارع فومنی، دبيركل جبهه مردمی اصلاحات نیز در خصوص انتخابات رياست جمهوری سال آينده گفته است: «شخصی رئيس دفتر فردی شد و اين مسئوليت وی باعث شد تا ادعا كند كه می‌خواهد كانديدای انتخابات رياست جمهوری شود. به اينكه نمی‌گويند رجل سياسی.»

روزنامه مردم سالاری هم به قلم مهدی مال‌مير نوشته است: «اهدای نشان درجه يك! فرهنگ به فردی كه بيشتر در ميدان سياسی آن هم به لطف اظهارنظرهای خاص و ارتباط غريبش با شخص رئيس دولت، مطرح بوده است و در عرصه فرهنگ و هنر اين مرز و بوم در مقام مقايسه با بسياری از فرهيختگان و زحمتکشان عرصه فرهنگ از كارنامه‌ای سخت تهی و بی‌اهميت برخوردار است.

سایت بازتاب: «تکیه‌گاه احمدی‌نژاد، دو بخش افشاگری و قدرت مالی است که هر دو از طرف نظام غیر قابل مدیریت هستند. هیچ کس در نظام نمی‌داند احمدی‌نژاد چه میزان سند و فیلم و صدا از چه کسانی جمع‌آوری کرده و از چه طرقی می‌خواهد آنها را افشا کند... پشتوانه دوم احمدی‌نژاد نیز مالی است، حجم بزرگی از پول در شرایط تحریم و کاهش درآمد نفتی، برگ برنده مهمی در دست احمدی‌نژاد است که رقبایش از آن بی‌بهره‌اند.»

شايد بتوان جملگی فعاليت‌های فرهنگی مهندس مشايی را در شركت در برخی همايش‌های فرهنگی، سخنرانی‌های شعارگونه و دم زدن از ايران باستان و ابراز علاقه به برخی از هنرمندان خلاصه و فشرده كرد. اين‌ها همه در حالی است كه دولت در روزها و هفته‌های اخير از هيچ فرصتی برای مبرا داشتن خود از شائبه فعاليت‌های انتخاباتی فروگذار نکرده است و هماره به غير تبليغاتی بودن اقدامات خود پای فشرده است.»

نماینده بوکان در محلس نیز هنگام بررسی جزئیات لایحه اجازه دریافت و پرداخت‌های دولت در سه ماه اول سال ۹۲ (لایحه بودجه سه دوازدهم) پیشنهاد کرد: در سه ماهه اول سال آینده پرداخت یارانه نقدی و سود سهام عدالت مازاد بر سه دوازدهم سال ۹۱ ممنوع و تخطی از این حکم تصرف در اموال عمومی دولت محسوب شود. نمایندگان مجلس شورای اسلامی با ۱۳۳ رای موافق؛ ۲۷ رای مخالف و ۲۰ رای ممتنع از مجموع ۲۳۰ نماینده با الحاق این بند به لایحه بودجه موافقت کردند.

محمد قسیم عثمانی نماینده مردم بوکان در مجلس گفت: «الحاق این بند برای آن است که شائبه‌های انتخاباتی برطرف شود چون دولت در سه ماهه اول سال ۹۱ سود سهام عدالت پرداخت نکرد بنابراین پرداخت هرگونه سود سهام عدالت مازاد در سه ماهه اول سال ۹۲ ممنوع است.»

صفار هرندی عضو فعلی مجمع تشخیص مصلحت نظام، نویسنده روزنامه کیهان و وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت محمود احمدی‌نژاد به ماجرای دیدار خاتمی و کروبی با رهبر جمهوری اسلامی برای تعویق انتخابات اشاره می‌کند و می‌گوید: «این که آقای احمدی‌نژاد تصور می‌کند می‌تواند محبوبیت خود را به دیگری انتقال دهد، تصور غلط و شکست خورده‌ای است. در نظرسنجی‌ها آقای مشایی بیش از یک یا ۸ .۱ درصد رأی نداشته است. او مقبولیتی در جامعه ندارد و جزء منفورترین نامزد‌های ریاست جمهوری درصدر قرار دارد.»

سایت بازتاب اما نظراتی متفاوت با اصول‌گرایان را منتشر کرده است و در مطلبی با عنوان «اشتباه نکنید؛ احمدی‌نژاد مقابل نظام بازنده نیست!» می‌نویسد: «در چند ماه اخیر، چند روز یکبار، تحلیلی در سایت بازتاب منتشر می‌گردد که خلاصه آن، بنی صدریزاسیون احمدی‌نژاد است، و گفته می‌شود این روند احمدی‌نژاد در مقابل نظام، در نهایت به صدور عدم کفایت سیاسی وی و برکناریش منجر خواهدشد و او نمی‌تواند در انتخابات آینده شانسی برای موفقیت داشته باشد. اگرچه این تحلیل‌ها امروز به صداوسیما هم رسیده و برخی هواداران سابق احمدی‌نژاد هم آن را قبول دارند، اما ... تکیه‌گاه بنی‌صدر، شبکه میلیشیا و قدرت اجتماعی و نظامی سازمان مجاهدین خلق بود که در راهپیمایی تهران به تصویر کشیده شد و محسوس و قابل مهار بود، اما تکیه‌گاه احمدی‌نژاد، دو بخش افشاگری و قدرت مالی است که هر دو از طرف نظام غیر قابل مدیریتند.

اکنون هیچ کس در نظام نمی‌داند احمدی‌نژاد چه میزان سند و فیلم و صدا از چه کسانی جمع‌آوری کرده و از چه طرقی می‌خواهد آنها را افشا کند، آیا این اسناد از کشور خارج شده؟ آیا برای افشاگری از رسانه‌های داخلی مانند ایرنا یا سایت ریاست جمهوری استفاده می‌شود یا از شبکه‌های ماهواره‌ای مانند بی بی سی فارسی استفاده خواهد شد؟ بنابراین اهرم افشاگری احمدی‌نژاد، غیرقابل کنترل است.

پشتوانه دوم احمدی‌نژاد نیز مالی است، پول‌های هنگفتی که معلوم نیست کجا رفته و دست چه کسانی است، این حجم مالی بزرگ، آن هم در شرایط تحریم و کاهش درآمد نفتی، برگ برنده مهمی در دست احمدی‌نژاد است که رقبایش از آن بی‌بهره‌اند.»

گزارش زیر حاصل گفت‌وگوهایی است با تنی چند از "طرفداران محمود احمدی‌نژاد" که همگی از اعضای فرودست جامعه هستند. سؤال مشترک از همه آنها این بوده که آیا شما اسفندیار رحیم مشایی را می‌شناسید؟

هدف از این گزارش، صرفا انتقال اطلاعات موردی است و این ادعا را ندارد که آنچه از زبان تعدادی از طرفداران احمدی‌نژاد در اینجا نقل می‌شود، قابل تعمیم به همه طرفداران اوست. مهم، توجه به انگیزه‌های واقعی برای موضع‌گیری‌های سیاسی است. در سرتاسر جامعه این انگیزه‌های واقعی، عمل می‌کنند.

ماهواره گفت!

عباس مردی 54 ساله و بازنشسته ارتش است. می‌گوید:

− من همه چیز را می‌دانم.

«مشایی را روی شبکه‌ها دیده‌ام. قد بلندتر از احمدی‌نژاد است و آخوندها با او مخالف هستند. قرار است احمدی‌نژاد او را بعد از خودش رئیس جمهور کند اما بقیه حکومت از او خوش‌شان نمی‌آید. قرار شده اگر برای انتخابات تایید صلاحیت نشود احمدی‌نژاد دوباره قهر کند، برود خانه و انتخابات برگزار نشود. دوباره مثل دفعه قبل مردم می‌ریزند توی خیابان.»

− شما چه چیزهایی می‌دانید؟
− اینکه در مملکت دعواست. احمدی‌نژاد و خامنه‌ای به اختلاف خورده‌اند. سر انتخابات همه به جان هم افتاده‌اند.

− نگفتید که آیا رحیم مشائی را می‌شناسید یا نه؟
− بله. روی شبکه‌ها دیده‌ام. قد بلندتر از احمدی‌نژاد است و آخوندها با او مخالف هستند. قرار است احمدی‌نژاد او را بعد از خودش رئیس جمهور کند اما بقیه حکومت از او خوش‌شان نمی‌آید. قرار شده اگر برای انتخابات تایید صلاحیت نشود احمدی‌نژاد دوباره قهر کند، برود خانه و انتخابات برگزار نشود. دوباره مثل دفعه قبل مردم می‌ریزند توی خیابان.

− همه اینها را شبکه‌های ماهواره‌ای گفته‌اند؟
− نه آنها اینجوری نمی‌گویند. شبکه‌ها مخالف احمدی‌نژاد هستند ولی خبر زیاد پخش می‌کنند. از وسط خبرها ما این چیزها را می‌فهمیم.

− به او رای می‌دهید؟
− اینطوری باشد که می‌گویند، چرا رای ندهم.

نزدیک انتخابات معلوم می‌شود!

ملوک سادات سرپرست خانواده است. با دار قالی‌ای که از کمیته امداد گرفته است قالی می‌بافد و زندگی خود را می‌گذراند. از او می‌پرسم:

− مشایی را می‌شناسید؟

− کی؟

− اسنفدیار رحیم مشایی

− نه. کی هست

− از نزدیکان احمدی‌نژاد است.

− نه نمی‌شناسم

− در انتخابات ریاست جمهوری سال دیگر به چه کسی رای می‌دهید؟
− یکی مثل احمدی نژاد. یکی که دزد نباشد و به فکر نان شب مردم باشد.

− از کجا می‌فهمید یکی مثل احمدی‌نژاد هست یا نه؟

− خودشان می‌آیند و می‌گویند.

− چه کسانی می‌آیند و می‌گویند؟ از کمیته امداد؟
− نه کمیته‌ای‌ها قبلا احمدی‌نژادی بودند آلان ضد هستند! مسخره می‌کنند و می‌گویند همین شماها بودید که این رای آورد.
− نگفتید چه کسی به شما می‌گوید رای بدهید.

− همین‌هایی که می‌آیند نامه‌های ما را برای احمدی‌نژاد می‌برند و بعضی وقت‌ها برنج و روغن در خانه می‌آورند.

− همیشه می‌آیند؟ شما شماره تلفنی، چیزی از این افراد دارید؟

− نه. خودشان می‌آیند. می‌گویند سر احمدی‌نژاد شلوغ است. راست می‌گویند. این همه مردم نامه می‌نویسند سخت است جواب همه را بدهد. خودم هفت بار نامه نوشتم. گرفتند، بردند و جوابش را آوردند. لنگ ۳۰۰ هزار تومن پول بودم. هر چه به آقای "..." گفتم نامه را امضا نکرد. کمیته‌ای‌ها همیشه تبلیغ می‌کنند که به ما کمک می‌کنند اما اذیت می‌کنند. انگار پولی که می‌دهند ارث پدرشان است. پارتی بازی می‌کنند. چشم ناپاکی می‌کنند.

− وام را به شما دادند؟
− بله

«کاری به اطرافیان دولت ندارم اما خود احمدی‌نژاد آدم پاک و مومنی است. حتی یک خط سند هم علیه او ندارند وگرنه تا الان رو کرده بودند. اگر دو دوره دیگر خط فکری احمدی‌نژاد باقی بماند ریشه همه کسانی که به اسم دلسوزان نظام مشغول غارت بیت‌المال هستند خشکیده می‌شود.»

− از کدام بانک؟

− بانک نبود. خودشان در خانه دادند. پس دادنی نیست. احمدی‌نژاد از پول خودش داده است.

− چه وقت برای انتخابات می‌آیند؟

− نزدیک انتخابات معلوم می‌شود. انتخابات مجلس هم آمدند. گفتند طرفداران ما اینها هستند. اسم دادند. خودشان اینجا نیستند اما خدای‌شان اینجاست. گفتند زوری نیست، فقط اگر دوست دارید احمدی‌نژاد کارهایش قطع نشود به اینها رای بدهید. زوری نبود. جوان‌های خوبی هستند. وقتی می‌آیند هر کاری داشته باشیم، می‌کنند. موتور یخچال سوخته بود. سه ماه رفتم کمیته و آمدم ولی پول ندادند برای تعمیرش. این جوان‌ها آمدند، خودشان وانت گرفتند، بخچال را درست کردند و برگرداندند.

انصافاً چیزی برای چسباندن به او ندارند!

علیرضا ۲۳ ساله است. موی صورت‌اش هنوز کامل نروئیده است. شبیه عکس شهدای جوان جنگ ایران و عراق است. به خودش این مطلب را می‌گویم. با خنده جواب می‌دهد: «ان‌شاءالله لایق باشیم و خدا قسمت ما هم بکند.»

− مشایی را می‌شناسید؟
− بله

− افکار و عقایدش را قبول دارید؟
− بعضی‌ها را آره. بعضی‌ها را نه!

− در کل قبولش دارید یا نه؟

− در کل مشکلی ندارد!

− پس اینکه مراجع تقلید می‌گویند اندیشه‌های او اسلامی نیست، چه؟

− همه در کشور ما وقتی دعواهای سیاسی شروع می‌شود پای اسلام را وسط می‌کشند.

− حتی مراجع تقلید؟
− کشور ما پر از مرجع تقلید است ولی اسمی از آنها نیست. کسی که اینقدر بیکار است که هر روز در تلویزیون اظهار نظر می‌کند وقت شناختن و عبادت خدا را ندارد. مرجعی که فرزندانش از مفاسد اقتصادی هستند مرجع نیست.

− می‌شود اسم چند نفر از این افراد را بگوئید؟

− استغفرالله. من خدا نیستم. خدا اگر بخواهد خودش رسوا می‌کند. شاید خدا فرصت توبه داده باشد.

− احمدی‌نژاد را قبول دارید؟

− از همه بیشتر در ایران قبول دارم.

− حتی از رهبر؟

− نه. رهبر که نه. بین آدم‌های معمولی.

− مگر رهبر آدم معمولی نیست؟

− ولی فقیه با بقیه فرق دارد.

− اگر احمدی‌نژاد بگوید به رحیم مشایی رای بدهید، به او رای می‌دهید؟
− بله. رای می‌دهم.

− ولی رهبری مخالف آقای مشایی است. یادتان هست برای آقای احمدی‌نژاد نامه نوشتند و گفتند نباید معاون اول شود؟

− خوانده‌ام. اما آقا گفتند فقط درباره معاون اولی. گفتند درباره استفاده از رحیم مشایی در پست‌های دیگر نظری ندارند.

«احمدی‌نژاد بی خود از کسی تعریف نمی‌کند. مخالف‌های احمدی‌نژاد به او چسبانده‌اند که بهایی است و مکتب است! می‌گویند اگر از گزینش رد بشود دوباره احمدی‌نژاد قهر می‌کند. کسی که این همه از او می‌ترسند و دارند پشت سرش حرف می‌زنند حتماً کاره‌ای است.»

− ریاست جمهوری از معاون اولی رئیس جمهور بالاتر است.

− انسان وقتی از گناه کبیره توبه کند اگر خدا قبول کند پاک می‌شود. آقای مشایی این همه سال به دولت خدمت کرد. شاید نظر آقا عوض شده باشد.

− فکر می‌کنید چرا رهبری با معاون اولی آقای مشایی مخالف بودند و نامه نوشتند؟
− کسانی که مفاسد اقتصادی داشتند از روی کار آمدن احمدی‌نژاد ترسیدند. کسانی که در لباس دوست و با ریاکاری در نظام نفوذ کرده‌اند. امثال آقای لاریجانی چرا با آقای احمدی‌نژاد مخالفت می‌کنند. برای اینکه می‌دانند احمدی‌نژاد دست آنها را رو می‌کند. احمدی‌نژاد با کسی شوخی ندارد. مفسد اقتصادی حتی اگر برادر رئیس مجلس باشد هم برای احمدی‌نژاد فرقی ندارد.

انصافاً چیزی برای چسباندن به او ندارند. اگر داشتند تا الان رو کرده بودند. کاری به اطرافیان دولت ندارم اما خود احمدی‌نژاد آدم پاک و مومنی است. حتی یک خط سند هم علیه او ندارند وگرنه تا الان رو کرده بودند. متاسفانه افرادی دور آقا را گرفته‌اند و نمی‌گذارند خبرهای درست به آقا برسد. کسانی که از مفاسد اقتصادی هستند! شاید هم آقا می‌خواستند احمدی‌نژاد را امتحان کنند و ببینند با رای میلیونی که دارد هوای دنیا او را نگرفته باشد. اگر دو دوره دیگر خط فکری احمدی‌نژاد باقی بماند ریشه همه کسانی که به اسم دلسوزان نظام مشغول غارت بیت‌المال هستند خشکیده می‌شود.

یارانه‌ها قطع بشود بیچاره می‌شویم!

صدیقه ۳۷ ساله است. با شوهر خود از کرمانشاه به رامسر مهاجرت کرده است تا شاید شغل مناسبی بیابد و تغییری در وضعیت خود و خانواده‌اش ایجاد کند اما تا اینجای کار بخت با او یار نبوده است. شوهرش به کارهای موقت مشغول است و او نیز به عنوان نظافتچی خانه‌های اجاره‌ای به صورت پاره وقت در خدمت یکی از خانواده‌های بومی منطقه است.

− رحیم مشایی را می‌شناسید؟

− بله

− چکاره است؟
− برای احمدی‌نژاد کار می‌کند. می‌خواهد رئیس جمهور شود. اگر صلاحیتش را باطل نکنند!

− او را از کجا می‌شناسید؟
− عاطفه خانم دختر آخری خانم "..." که من برای او کار می‌کنم. ما که کار می‌کنیم می‌آید و همه خبرهای مملکت را برای ما تعریف می‌کند. کامپیوتر بلد است. می‌رود روی سایت. برای ما خوب است. حوصله‌مان سر نمی‌رود. وقتی کار می‌کنیم کنارش می‌فهمیم دنیا دست چه کسی است.

− فکر می‌کنید تایید صلاحیت می‌شود؟
− می‌گویند احمدی‌نژاد دارد زور می‌زند که از گزینش رد نشود. مخالف‌های احمدی‌نژاد به او چسبانده‌اند که بهایی است و مکتب است! می‌گویند اگر از گزینش رد بشود دوباره احمدی‌نژاد قهر می‌کند.

− به او رای می‌دهید؟
− احمدی‌نژاد بی خود از کسی تعریف نمی‌کند. کسی که این همه از او می‌ترسند و دارند پشت سرش حرف می‌زنند حتماً کاره‌ای است و چیزی هست که از او می‌ترسند. برای مردم مهم است که یارانه‌ها را دست نزنند. اگر احمدی‌نژاد یارانه‌ها را نفری ۲۵۰ هزار تومان کرده بود وضع امثال ما خیلی بهتر می‌شد. اما مجلس مخالف است. می‌ترسد اگر یارانه‌های ۲۵۰ هزار تومان بشود همه به احمدی‌نژاد رای بدهند.

می‌گویند بنزین می‌شود لیتری ۲۵۰۰ تومن. خوب بشود. ما که ماشین نداریم. هر کس ماشین دارد مشکل خودش است. ما که نباید چوب ماشین سواری آنها را بخوریم. یارانه‌ها قطع بشود بیچاره می‌شویم. گرانی‌ها سر جای خودش می‌ماند. باید یارانه‌ها را بیشتر کنند تا مردمی که زیر فشار هستند بتوانند دوام بیاورند.

«این‌که دل‌شان نمی‌خواهد مشایی رای بیاورد به خاطر چیزهای دیگری است. از فقیر و فقرا می‌ترسند. این‌که احمدی‌نژاد از دهان بالا شهری‌ها می‌گیرد و در دهان پائین شهری‌ها می‌گذارد به آنها زور آورده است.»

کجا بودند وقتی برای برنده شدن احمدی‌نژاد جشن گرفتیم؟

حسین ۳۴ ساله است. از آن تیپ‌هایی که معمولاً از انصار حزب‌الله و اعضای سپاه پاسداران در ذهن‌ها وجود دارد. قد بلند، با شکم بیرون زده. انبوهی ریش و صدایی دو رگه و خشن دارد. در صافکاری کار می‌کند و عضو بسیج است. صحبت کردن با او قلق‌های خاص خودش را دارد. نه ضبط صوت و نه کاغذ و قلم. همه چیز باید مشابه یک گفت‌وگوی معمولی باشد.

− رحیم مشائی را می‌شناسید؟

− ای آقا. شما هم رفته‌ای سر کار حرف‌هایی که می‌زنند؟

− کدام حرف‌ها

− جریان انحرافی و این حرف‌ها

− به هر حال حرف‌هایی پشت سر او می‌زنند.

− قرار نیست همه مثل هم فکر کنند. خیلی از مسائل فقط حرف است. حرف زدن آدم‌ها با هم فرق دارد. یک حرف را می‌شود صد جور زد. می‌گویند مکتب ایرانی ضد اسلام است. شیعه را چه کسانی زنده نگه داشتند؟ ایرانی‌ها راه علی را زنده نگه داشتند. ما مسلمان هستیم، ایرانی هم هستیم. مخالف هم نیستند این دو تا.

− فکر می‌کنید مردمی که به احمدی‌نژاد رای دادند به مشایی هم رای می‌دهند؟

− جمع کردن همه آنها سخت است ولی رای احمدی‌نژاد بالاست. اینهایی که آلان مخالف شده‌اند کجا بودند وقتی در محله‌های ما برای برنده شدن احمدی‌نژاد مردم جشن گرفته بودند؟ مردم شیرینی و شربت پخش می‌کردند. محله‌ها بسته بود، ماشین رد نمی‌شد. اگر بگذارند احمدی‌نژاد حرف بزند مردم به حرف او گوش می‌دهند و به کسی که می‌گوید رای می‌دهند.

− اگر اجازه ندهند حرف بزند چطور؟

− اگر اجازه ندهند کار سخت می‌شود. امکان دارد شکست بخوریم. مملکتی که رهبر دارد و همه مسلمان هستند مگر می‌شود کسی مخالف اسلام باشد. اینکه دل‌شان نمی‌خواهد مشایی رای بیاورد به خاطر چیزهای دیگری است. از فقیر و فقرا می‌ترسند. اینکه احمدی‌نژاد از دهان بالا شهری‌ها می‌گیرد و در دهان پائین شهری‌ها می‌گذارد به آنها زور آورده است.

− اگر احمدی‌نژاد به جای مشایی کس دیگری را مطرح می‌کرد که فشار روی آن نباشد بهتر نبود؟

− معلوم است که بهتر بود. خط مستضعفین که جلو رفت خیلی‌ها از قطار احمدی‌نژاد پیاده شدند. پشت احمدی‌نژاد را خالی گذاشتند. کاش احمدی‌نژاد دستش باز بود و یک نفر دیگر را می‌آورد انتخابات. آنوقت می‌دیدیم اینها که مدام از اسلام حرف می‌زنند حرف حساب‌شان چه بود. اسلام، اسلام کردن آنها بهانه است.

بروید نگاه کنید صف هیئت‌ها را چه کسانی پر می‌کنند؟ بچه های جنوب شهر، بدبخت و بیچاره ها. داراها با اسلام کاری ندارند. زن و بچه خودشان هر روز عکس و فیلم‌شان در می‌آید در حال خلاف و بی اعتقادی. مشکل آنها جیب خودشان است. فقط خدا کند که آقا اسیر جو سازی امثال لاریجانی و عسگر اولادی نشود. امام حسین نظر کند و ایمان داشته باشیم، پرچم امام حسین پائین نمی‌آید. خدا خودش می‌داند که پاک‌تر از احمدی‌نژاد بین این جماعت نیست.

پلمپ یک استودیو ضبط موسیقی در غرب تهران

news-zamaneh — Tue, 05 Mar 2013 16:15:42 +0000

به گفته یک مقام مسئول در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران، یک استودیو ضبط موسیقی در غرب تهران به اتهام "ضبط موسيقی غيرمجاز و زيرزمينی"، پلمب شد.

سعيد جابری انصاری، دبير ستاد حمايت و صيانت از آثار فرهنگی هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران، امروز سه‌شنبه ۱۵ اسفندماه به تارنمای بولتن‌نیوز، نزدیک به نهادهای امنیتی این کشور گفت: "نیمه‌شب گذشته با همکاری بسیار خوب پلیس امنیت اخلاقی تهران بزرگ یک استودیو ضبط موسیقی در غرب تهران (سردار جنگل) شناسایی و برای انجام اقدامات قانونی و پی‌گیری‌های بعدی پلمب شد."

دی‌ماه سال جاری نيز صادق رضادوست، معاون اجتماعی پليس امنيت عمومی نيروی انتظامی ایران از بازداشت پنج تن به اتهام "توليد موسيقی غيرمجاز و زيرزمينی برای خوانندگان لس‌آنجلسی و شبکه‌های ماهواره‌ای" خبر داده بود.

وی گفته بود: "اين افراد به همراه آلات و ادوات جرم، پس از دستگيری به مراجع قضايی معرفی شدند."

مسئولان نيروی انتظامی ايران در طول سال‌های اخير با استوديوهای موسيقی غيرمجاز و زيرزمينی، برگزاری کنسرت‌های زيرزمينی و همکاری برخی خوانندگان با شرکت‌های موسيقی خارجی برخورد می‌کنند

در همان ماه، سعيد جابری انصاری در گفت‌و‌گو با باشگاه خبرنگاران جوان، سياست وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را "حمايت از هنرمندان عرصه موسيقی، حمايت از سرمايه‌گذاری‌های اين عرصه و شناسايی و برخورد با استوديوهای غيرمجاز در ايران" اعلام کرد.

وی گفت: "در صدد هستيم تا از فعاليت استوديوهايی که به‌صورت غيرمجاز فعاليت و محصولات فرهنگی غيرمجازی توليد می‌کنند و گاه در شبکه‌های ماهواره‌ای پخش می‌شوند جلوگيری کنيم."

جابری انصاری از شناسايی يک استوديو با همکاری پليس اطلاعات و امنيت عمومی فرماندهی انتظامی تهران بزرگ و پليس امنيت اخلاقی خبر داده و گفته بود: "اين استوديو چند ماه به‌صورت غيرمجاز فعاليت می‌کرد حتی کلاس تست صدا و موسيقی نيز در اين مجموعه داير شده بود و آثاری نيز توليد و پخش کرد."

به گفته اين مقام مسئول، برخی از موضوعات توليد شده در استوديوهای غيرمجاز برخلاف "ارزش‌ها و اصول اساسی اسلام و انقلاب ايران" است.

عباس جعفری دولت‌آبادی، دادستان تهران نيز در آذرماه سال جاری اعلام کرد ۲۸ نفر که برخی از آن‌ها در کار دوبله و ترجمه بودند، در ارتباط با شبکه‌های ماهواره‌ای خارج از کشور دستگير شدند.

مسئولان نيروی انتظامی ايران در طول سال‌های اخير با استوديوهای موسيقی غيرمجاز و زيرزمينی، برگزاری کنسرت‌های زيرزمينی و همکاری برخی خوانندگان با شرکت‌های موسيقی خارجی برخورد می‌کنند.

در ايران همچنين چندين سال است که استفاده از تجهيزات ماهواره‌ای جرم قلمداد می‌شود و پليس ايران نيز هرچند وقت يک‌بار اقدام به جمع‌آوری آنتن‌های ماهواره‌ای می‌کند.

برنامه‌های شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی‌زبان که از طريق گيرنده‌های ماهواره‌ای و دستگاه‌های ديجيتال دريافت می‌شوند به‌عنوان رقيب اصلی شبکه‌های داخلی تلويزيونی دولتی ايران به‌شمار می‌روند که به گفته مخالفان حکومت ايران محدوديت‌های شديد در آن‌ها موجب روی‌آوری مردم به سوی شبکه‌های ماهواره‌ای شده است.

پخش برنامه‌های شبکه العالم از يک ماهواره ديگر قطع شد

news-zamaneh — Fri, 01 Mar 2013 14:43:21 +0000

در پی تحریم سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان نهاد ناقض حقوق بشر و رئیس آن عزت‌الله ضرغامی از سوی اتحادیه اروپا و کنگره آمریکا، شرکت يوتل‌ست پخش برنامه‌های شبکه العالم را از ماهواره "AB7"، قطع کرد.

به گزارش پایگاه خبری شبکه العالم، شرکت ماهواره‌ای فرانسوی يوتل‌ست، ‌تأمين‌کننده فضای ماهواره‌ای اروپا، پخش برنامه‌های شبکه العالم را از ساعت ۲۹ دقیقه بامداد روز گذشته از ماهواره "AB7"، متوقف کرد.

شبکه‌ پرس تی‌وی ۱۶ دی‌ماه نیز از قطع پخش شبکه العالم بر روی ماهواره نایل‌ست خبر داده بود.

شبکه العالم، شبکه ماهواره‌ای به زبان عربی است که مرکز آن در تهران قرار دارد.

شرکت يوتل‌ست، ۲۴ مهرماه سال جاری پخش ۱۹ شبکه ماهواره‌ای تلويزيونی و راديويی جمهوری اسلامی ايران را بر روی ماهواره هاتبرد قطع کرد.

به گزارش خبرگزاری آسوشيتدپرس،‌ اين تصميم يوتل‌ست بر اساس تحريم‌های اتحاديه اروپا عليه ايران اتخاذ شد.

در سال‌های گذشته به‌ويژه پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ فعالان حقوق بشر سازمان صداوسیما را به همکاری تنگاتنگ با نهادهای اطلاعاتی امنیتی و نقض حقوق فاحش حقوق بشر از طریق حضور در زندان‌ها، پخش اعترافات اجباری، دادگاه‌های نمایشی و برنامه‌های افتراآمیز متهم کردند

شبکه‌های پرس تی‌وی، العالم، شبکه خبر، شبکه‌های سحر يک و دو، شبکه‌های جام جم يک و دو، شبکه الکوثر، شبکه قرآن و راديو ايران برنامه‌های خود را از طريق اين ماهواره برای بخش‌هايی از جهان پخش می‌کردند.

یک ماه پس از حذف شبکه‌های یادشده بر روی ماهواره هاتبرد، روسیه هم‌پیمان ایران، پخش این شبکه‌ها را برعهده گرفت.

همچنین در يکم دی‌ماه (۲۱ دسامبر)، شرکت اسپانيايی خدمات ماهواره‌ای هيسپاست، شبکه‌های انگليسی‌زبان پرس تی‌وی و اسپانيايی‌زبان هيسپان تی‌وی جمهوری اسلامی ايران را از فهرست پخش ماهواره‌ای خود در اسپانيا و آمريکای لاتين حذف کرد.

هیسپاست در آن زمان همچنین به شرکت خدمات ماهواره‌ای اورون دستور داده بود تا ارسال امواج اين دو شبکه بين‌المللی را متوقف کند.

پیش از این، نهادهای نظارتی رسانه‌ها در بريتانيا و آلمان نيز دستور قطع پخش برنامه‌های پرس تی‌وی در آن کشورها را صادر و اجرا کرده‌اند.

همچنین شرکت آسیا ست نيز شبکه پرس تی‌وی و سایر شبکه‌های ایرانی در قاره آسیا را حذف کرده است.

۲۸ آذرماه سال جاری، کنگره و سنای آمريکا به‌طور مشترک قانونی را تصويب و نهايی کردند که به موجب آن سازمان صداوسيمای جمهوری اسلامی به عنوان نهاد ناقض حقوق بشر و رئيس آن شامل تحريم‌های دولت آمريکا قرار گرفتند.

برپايه اين قانون همه‌گونه خدمات از سوی شرکت‌های آمريکايی و شرکت‌هايی که در اين کشور فعاليت دارند، از خدمات‌ شرکت‌های ماهواره‌ای برای پخش برنامه تا فروش تجهيزات و خدمات ديگر به صداوسيما شامل اين تحريم‌ها می شود.

در سال‌های گذشته به‌ويژه پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ فعالان حقوق بشر سازمان صداوسیما را به همکاری تنگاتنگ با نهادهای اطلاعاتی امنیتی و نقض حقوق فاحش حقوق بشر از طریق حضور در زندان‌ها، پخش اعترافات اجباری، دادگاه‌های نمایشی و برنامه‌های افتراآمیز متهم کردند.

سازمان صداوسیما همچنین برنامه‌های تخریبی متعددی را علیه شخصیت‌های شناخته‌شده سیاسی و فعالان جامعه مدنی و اعترافاتی که تحت فشار از آن‌ها گرفته شده بود، پخش کرده است.

گالوپ، اورانیوم و ایرانیان − "اینجا را با کجا اشتباه گرفته‌اند؟"

politics — Tue, 12 Feb 2013 10:57:12 +0000

نظراتی از میان مردم در واکنش به نظرسنجی "گالوپ"

پارسا محمدی

پارسا محمدی − شاطر بازنشسته نانوایی است. نیازمندی‌های روزنامه همشهری را در دست دارد. دنبال کار می‌گردد چون اموراتش با حقوق بازنشستگی نمی‌گذرد. می‌گوید: «توقع دارند زنگ بزنند خانه مردم و از زبان مردم بشنوند که جمهوری اسلامی خوب است یا بد، یا اتم را می‌خواهند یا نمی‌خواهند؟ اینجا را با کجا اشتباه گرفته‌اند؟

می‌گیرند چوب توی آستین مردم می‌کنند. مگر مردم مغز خر خورده‌اند هر کسی به آنها زنگ بزند راست و حسینی جواب‌اش را بدهند. اگر اطلاعاتی‌ها باشند چه؟ از کجا معلوم کی پشت تلفن است. والله خانه ما هم زنگ می‌زدند و می‌پرسیدند، می‌گفتیم انرژی هسته‌ای حق مسلم ماست!

خدا یک پول زیادی به ما بدهد و یک عقل سالمی به این خارجی‌ها. در ایران از بچه بسیجی ۱۴ ساله تا اداره‌جاتی‌ها همه آدم‌فروش هستند. هیچ کس جرات جیک زدن ندارد. سر هر چیز کوچکی اینقدر می‌برند و می‌آورند که آدمی‌زاد دور از جان به گه خوردن بیافتد. این همه مگر روی ماهواره‌ها نگفتند در شلوغی‌های انتخابات این جوان‌های مردم را از روی موبایل گرفتند؟

پسرم تعریف می‌کرد که دوستانش را به خاطر اس‌ام‌اس تظاهرات گرفته‌اند. از ترسم موبایل بچه‌هایم را گرفته بودم که برایشان اس‌ام‌اس نزنند. حالا بیایم پشت تلفنی که معلوم نیست از کجا هست بگویم چه»

گالوپ: حمایت ایرانیان از برنامه هسته‌ای علی‌رغم فشار تحریم‌ها

به گزارش خبرگزاری فرانسه، موسسه نظرسنجی گالوپ در دسامبر ۲۰۱۲ و ژانویه سال ۲۰۱۳ با استفاده از تماس تلفنی با ۱۰۰۰ شهروند ایرانی بالای ۱۵ سال، نظرشان را در مورد جنبه‌های مختلف برنامه هسته‌ای ایران و تاثیر تحریم‌های بین‌المللی جویا شده است. طبق نتایج این نظرسنجی:

- ۸۳ درصد پرسش‌شوندگان می‌گویند که تحریم‌ها زندگی آنها را زیاد یا تا حدی تحت تاثیر قرار داده است. ۱۴ درصد نیز می‌گویند که این تحریم‌ها هیچ تاثیری بر زندگی آنها نداشته است.

- نزدیک به نیمی از پرسش‌شوندگان، ایالات متحده آمریکا را مسئول تحریم‌های بین‌المللی می‌دانند. تنها ۱۰ درصد از این افراد معتقدند حکومت ایران در وضع تحریم‌ها مقصر است. اسرائیل با ۹ درصد و سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا هر کدام با ۷ درصد در مکان‌های بعدی قرار دارند.

- ۶۳ درصد از ایرانیان که مورد سوال قرار گرفته‌اند می‌گویند با وجود تاثیر تحریم‌ها بر زندگی آنها و دیگران، خواهان ادامه برنامه هسته‌ای ایران هستند. ۱۷ درصد نیز با ادامه این برنامه مخالف‌اند. ۱۹ درصد نیز گفته‌اند که در این مورد نظر مشخصی ندارند. (منبع)

طریقه انجام مصاحبه‌ها

سازمان نظرسنجی گالوپ بیشتر مصاحبه‌های خود را از طریق تلفن و توسط شعب مستقر در مناطق مختلف سراسر ایالات متحده آمریکا انجام می‌دهد. مصاحبه‌کنندگان آموزش‌دیده این سازمان برای انجام مصاحبه‌ها از فن‌آوری رایانه‌ای در انجام مصاحبه‌های تلفنی بهره می‌گیرند.

مگر مردم مغز خر خورده‌اند که هر کسی به آنها زنگ بزند راست و حسینی جوابش را بدهند. اگر خود طلاعاتی‌ها باشند چه؟ از کجا معلوم کی پشت تلفن است؟ والله خانه ما هم زنگ می‌زدند و می‌پرسیدند، می‌گفتیم انرژی هسته‌ای حق مسلم ماست!

در طول انجام مصاحبه‌ها، رایانه به طور مداوم و خودکار به جدول‌بندی پرسش و پاسخ‌ها می‌پردازد و در مورد مصاحبه‌هایی که به چند پرسش محدود می‌شود، مانند مصاحبه‌هایی که تحت نظارت سازمان گالوپ پیرامون بحث‌های مربوط به ریاست جمهوری در اکتبر ۱۹۹۶ انجام گرفت، نتایج به محض تکمیل آخرین مصاحبه ارائه می‌شود.

در بیشتر نظرسنجی‌ها پس از تکمیل کار مصاحبه و قبل از آغاز مصاحبه و قبل از آغاز مرحله تحلیل یافته‌ها، اطلاعات حاصل به دقت بررسی می‌شوند تا اشکالات آن برطرف شود. این مرحله شامل یک روند آماری است که طی آن برای جلوگیری از هرگونه سوگیری احتمالی در ارتباط با متغیرهای جمعیتی مانند سن، جنس، نژاد یا منطقه سکونت، نمونه‌ها در مقابل پارامترهای جمعیت شناخته شده بررسی می‌شوند. (منبع)

پیشینه نظر سنجی‌های تلفنی در ایران

پیش از این "سایت الف" متعلق به احمد توکلی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی به نقل از پایگاه اینترنتی "وُرلد پابلیک آپینیون" در نظرسنجی پیش و پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران، اعلام کرده بود: «در نظرسنجی انجام شده این مرکز دو ماه پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران، ۸۱ درصد از مردم ایران اعلام کردند که معتقدند محمود احمدی‌نژاد رئیس جمهور مشروع و منتخب این کشور است. فقط ۱۰ درصد احمدی‌نژاد را رئیس جمهور ایران ندانستند.

در این نظرسنجی پس از انتخابات ایران همچنین مشخص شد که ۸۳ درصد از مردم ایران معتقدند که روند انتخابات در ایران آزاد و سالم برگزار شد. ۶۶ درصد از مردم ایران اعلام کردند که انتخابات ایران کاملا آزاد و سالم برگزار شد. ۸۳ درصد نیز اعلام کردند که به نتیجه انتخابات مطمئن هستند و ۶۲ درصد اعلام کردند که به طور کامل به نتایج انتخابات اطمینان دارند.»

در مقابل بخشی از ادله مدعیان تقلب در انتخابات ریاست جمهوری در این آدرس قابل مطالعه، تحقیق و بررسی است.

حق ماست اما به خاطر یک حق نباید همه چیز را ببازیم!

فرزانه دانش آموخته رشته معماری است. او اعتقاد دارد که «استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای حق ایران است و غربی‌ها به بهانه کارهای جمهوری اسلامی می‌خواهند این حق را از ایران بگیرند. آنها واقعا دارند به ما زور می‌گویند.»

او می‌گوید: «من نمی‌دانم چه کسانی گفته‌اند با وجود تحریم‌ها باز هم می‌خواهند برنامه هسته‌ای ادامه پیدا کند. حق همه است که حرف بزنند و نظر بدهند. نظر من این است که استفاده از انرژی هسته‌ای حق کشور ماست اما به خاطر این حق نباید همه چیز را ببازیم. ما دیگر هیچ وجهه‌ای در جهان نداریم. اشتغال از بین رفته است. پروژه‌ها دست یک گروه خاص افتاده است و کسی که پارتی ندارد دست‌اش به جایی بند نیست.

هر کشوری برای توسعه و پیشرفت به انرژی نیاز دارد. ایران ما می‌تواند از انرژی هسته‌ای برای تجهیز کارگاه‌ها به برق صنعتی استفاده کند اما این انرژی هنوز به دست نیامده باعث شده که ارزش پول ما کم شود و تحریم بشویم.

«به عنوان یک دانشجوی فیزیک اعتقاد دارم وقتی حادثه‌ کنترل یک نیروگاه اتمی را از دست انسان خارج کند جلوگیری از انتشار آلودگی غیر ممکن است. تکنولوژی پائین کشور ما و زلزله خیز بودن ایران جای شک نمی‌گذارد که ما باید مخالف استفاده از نیروگاه هسته‌ای باشیم.»

نظر من به عنوان یک نفر ایرانی این است که برداشتن تحریم‌ها از همه چیزهای دیگر مهم‌تر است. اگر روزی رای گیری بکنند، رای من همین است.»

معلوم است که تقصیر آمریکائی‌ها است!

خودش را «آقا رضا» معرفی می‌کند. حدوداً چهل ساله و صاحب یک سوپرمارکت نسبتاً بزرگ است. ادعا می‌کند: «جمهوری اسلامی اینقدر شعور دارد که برای خودش دردسر درست نکند. دل مردم به این چیزها خوش بود و کسی به کار حکومت کاری نداشت جز این دانشجوها و روزنامه‌ها. مگر بنزین لیتری سی و پنج تومان و پنجاه تومان نبود؟ مجلس پنج تومان، پنج تومان قیمت بنزین را بالا می‌برد.

کشتند خودشان را تا بنزین شد لیتری ۱۰۰ تومان. مردم باک ماشین را پر می‌کردند. جوان‌ها برای خودشان می‌چرخیدند. مردم مسافرت می‌رفتند. روزی که اعلام شد بنزین سهمیه بندی شده است مردم ریختند پمپ بزنین‌ها را آتش زدند.

جمهوری اسلامی بهتر از من و شما می‌دانست نباید بنزین را گران کند. مجبور شد. آمریکائی‌ها مجبور کردند. گفتند بنزین به شما نمی‌دهیم. تحریم هستید. اگر آمریکا بنزین را تحریم نمی‌کرد جمهوری اسلامی بهانه‌ای نداشت بنزین را سهمیه بندی کند.

این وضعیت اقتصادی کار چه کسی است؟ معلوم است تقصیر آمریکائی هاست. سازمان ملل و اتحادیه اروپا کاره‌ای نیستند. هر چه آمریکائی‌ها بگویند، اینها می‌گویند چشم. جمهوری اسلامی چرا باید وضعیت اقتصادی را این شکلی کند؟ احتمال شورش هست. خطر انقلاب هست. به نفع جمهوری اسلامی نیست.»

آمریکائی‌ها با آخوندها دعوا دارند، بدبختی‌اش برای ما است

۵۰ ساله است و مقداری زیادی سبزی را با خود حمل می‌کند. می‌گوید: «نمی دانم دعوا سر چی است. دلم هم نمی‌خواهد بدانم. از صبح تا شب اینقدر بدبختی دارم که حوصله این سیاسی بازی‌ها را ندارم. آمریکائی‌ها با آخوندها دعوا دارند، بدبختی‌اش برای ما است.

این شوهر من از وقتی پایش را می‌گذارد خانه قار قار اخبار روشن است تا آخر شب که می‌خواهد بخوابد. مردم می‌نشینند فیلم، رقص و آواز گوش می‌کنند ما باید اخبار گوش کنیم. نمی‌گذارد! می‌گوید گناه دارد. خودش می‌نشیند زن‌های بی حجاب را که اخبار می‌گویند، نگاه می‌کند عیب ندارد. فقط برای ما عیب دارد.

آن روز نشسته بود بشکن می‌زد که دلار شده ۳۵۰۰ تومن. بهش می‌گویم بدبخت این ذوق کردن دارد؟ چنان گرانی شده که پس فردا باید کاسه گدائی دستمان بگیریم. زهرا خانم برای دخترش رفته جهاز بخرد، یخچال شده دو میلیون، سه میلیون. دخترهای امروزی که به یخچال معمولی قانع نیستند. یخچال‌شان حتماً باید دو قلو (دو در) باشد.

می‌نشینند پای ماهواره و ذوق می‌کنند که این آخوندها رفتنی هستند. برای بدبختی خودشان دست می‌زنند. ارزانی باشد، این آخوندها هزار سال حکومت کنند. به من چه. به ما بدبخت و بیچاره‌ها چه. زن‌های دیگر مثل ارباب‌ها می‌روند مکه و سوریه و استخر و سونا، آن وقت من بدبخت سر پیری باید پای گاز سبزی سرخ کنم برای مردم که کنار این دو زار حقوق بازنشستگی لنگ کمک خرجی باشد.»

حتماً نباید دانشمند بود تا بعضی چیزها را فهمید!

حمید دانشجوی رشته فیزیک است. استدلال‌‌های ساده اما تامل‌برانگیزی مطرح می‌کند. «با انجام کارهای ساده‌ای می‌توان به انرژی‌ای بیشتر از چیزی که قرار است در نیروگاه بوشهر تولید شود، دست پیدا کنیم. در سال اول دانشگاه یکی از اساتید در کلاس درس این موضوع را مطرح کرد. گفت طی یک گزارش به مسئولان وزارت‌نیرو توضیح داده است.

«اگر نگاه کنید بیشتر پروژه‌های جمهوری اسلامی مانند پرتاب ماهواره، فرستادن موجود زنده به فضا، درست کردن هواپیمای جنگی و نیروگاه اتمی، بیشتر نیاز به قوی نشان دادن جمهوری اسلامی است و ژست است. منطق اقتصادی ندارد. سودآوری ندارد. بازگشت سرمایه ندارد.»

لامپ‌های رشته‌ای مورد استفاده در ایران بیش از آنکه منبع روشنایی باشند، منبع گرما هستند. به تعبیر استاد ما، بخاری‌های کوچک هستند. در بهترین حالت فقط ۵ درصد انرژی مصرفی به روشنایی تبدیل می‌شود.

به جای هزینه چند میلیارد دلاری برای ساخت نیروگاه اتمی، می‌توان با هزینه چند میلیارد تومانی همه لامپ‌های رشته‌ای را از سطح شهرها و روستاها جمع آوری کرد. صرفه جوئی در ۹۵ درصد انرژی‌ای که به گرما تبدیل می‌شود بیشتر از نیروگاه اتمی بوشهر برای کشور ما مفید است.

من مخالف استفاده از انرژی هسته‌ای هستم. تکنولوژی مربوط به شکافت هسته‌ای به دلیل آلودگی و خطراتی که دارد از دور خارج خواهد شد. شکست فنآوری پیشرفته ژاپن در برابر نیروی طبیعت بسیاری از کشورها را به فکر تعطیلی نیروگاه‌های هسته‌ای انداخته است.

به عنوان یک دانشجوی فیزیک که به این موضوع علاقه داشته‌ام و درباره آن مطالعه کرده‌ام، اعتقاد دارم وقتی یک حادثه‌کنترل یک نیروگاه اتمی را از دست انسان خارج کند جلوگیری از انتشار آلودگی غیر ممکن است. تکنولوژی پائین کشور ما و زلزله خیز بودن کشور ما جای شک نمی‌گذارد که ما باید مخالف استفاده از نیروگاه هسته‌ای باشیم.»

به صرفه نیست!

نیما دانش آموخته رشته اقتصاد است. در آژانس مسافربری کار می‌کند. شانه‌هایش را بالا می‌اندازد و می‌گوید: «تا وقتی پراید ارزان‌ترین ماشین باشد، اگر قیمت آن ۱۰۰ میلیون هم بشود شاید خریدار داشته باشد اما اگر روزی قیمت پراید از زانتیا بیشتر شد دیگر کسی پراید نمی‌خرد!

یکبار به آلمان‌ها پول دادند تا این نیروگاه را بسازد. پول چند نیروگاه را به روس‌ها داده‌اند اما فعلاً یک نیروگاه را هم تحویل نداده‌اند. هزینه ساخت ‌سایت‌های اتمی در شهرهای مختلف ایران، هزینه مخفی کردن کارخانه‌ها در دل کوه، حفاری، تونل زدن، هزینه‌های نظامی برای حفظ و دفاع از این مجتمع‌ها و خرج‌های دیگر را با هم جمع بزنیم به این نتیجه می‌رسیم که به صرفه نیست! با هیچ ضریب و ملاحظه‌ای به صرفه نیست.

می‌توانستیم در مناطق کویری ایران بزرگ‌ترین نیروگاه‌های خورشیدی را درست کنیم. می‌توانستیم این سرمایه را در قسمت‌های پر سود اقتصاد مانند صنایع پتروشیمی هزینه کنیم. ما دومین ذخائر گاز طبیعی جهان را در اختیار داریم. بهتر بود اگر این هزینه‌های سنگین را صرف ساخت نیروگاه‌های بزرگ گازی می‌کردیم.در قراردادهایی صنعتی، رسمی وجود دارد که اگر تعداد سفارش بالا باشد، می‌توان با چانه‌زنی و تنظیم مناسب پیمان‌نامه‌ها، تکنولوژی آن خرید عمده را هم به دست آورد.

«این ۱۴ درصد کسانی هستند که خورشید را در روز انکار می‌کنند. این ۱۴ درصد همان شعبان بی مخ‌های حامی سلطنت و کودتا هستند. لمپن‌هائی که ستون فقرات استبداد هستند. باید از این قشر ترسید. در کودتای ۲۸ مرداد شاه، دولت ملی مرحوم مصدق را به پشتوانه این اوباش و اراذل از پای در آورد.»

یادش بخیر دکتر فریبرز رئیس دانا در سخنرانی دانشگاه تهران گفت که این ویژگی حاکمان کشورهای جهان سوم است که به چیزهای لوکس علاقه دارند. ماشین‌های ضد گلوله، ساعت طلا، دعوت کردن بازیگران معروف و تیم‌های فوتبال معروف و ساختن برج‌های بلند برای‌شان همان کارکردی را دارد که داشتن نیروگاه اتمی. آلان در زندان است. حرف‌ا‌ش خیلی درست بود.

اگر نگاه کنید بیشتر پروژه‌های جمهوری اسلامی مانند پرتاب ماهواره، فرستادن موجود زنده به فضا، درست کردن هواپیمای جنگی و نیروگاه اتمی، بیشتر نیاز به قوی نشان دادن جمهوری اسلامی است و ژست است. منطق اقتصادی ندارد. سودآوری ندارد. بازگشت سرمایه ندارد.»

این ۱۴ درصد چه کسانی هستند؟

دبیر بازنشسته است. زیر آفتاب زمستانی در حال استراحت روی یکی از نیمکت‌های پارک است. عده‌ای از پیرمرد‌های هم سن و سال او در قسمت دیگر پارک در حال صحبت با یکدیگر هستند اما او تنهایی را ترجیح داده است. می‌گوید: «تحریم‌ها زندگی مردم را زیر و رو کرده. مردم این تحول را احساس می‌کنند. وقتی دست در جیب می‌کنند تا پول چیزی را بدهند، می‌فهمند که زندگی آنها فرق کرده است. تحریم‌ها اثر خودش را روی حکومت هم گذاشته. شاید مردم کمتر احساس‌اش می‌کنند؛ طبیعی است چون حکومت به عمد مردم را از مسائل دور نگه داشته است. ما مردم از جزئیات مدیریت کشور اطلاع نداریم.

در این کاغذی که دست من داده‌اید نوشته است که "۱۴ درصد نیز می‌گویند که این تحریم‌ها هیچ تاثیری بر زندگی آنها نداشته است." دلم می‌خواهد بدانم این ۱۴ درصد چه کسانی هستند. مقامات کشوری و لشگری اعتراف دارند که تحریم‌ها روی همه چیز تاثیر داشته است.

خامنه‌ای گفت این تحریم‌ها وحشیانه است. یک نماینده مجلس هم گفته بود ما دیگر توان جابه‌جا کردن یک دلار در بانک‌های دنیا نداریم. احمدی‌نژاد در مجلس و در تلویزیون فقط از تحریم‌ها می‌گوید. گرانی برای همه است. وقتی چیزی گران می‌شود همه این را می‌فهمند. آن پائینی از افزایش کرایه تاکسی متوجه می‌شود و آن بالائی از دو برابر شدن قیمت خودرو خارجی زیر پایش.

این ۱۴ درصد کسانی هستند که خورشید را در روز انکار می‌کنند. امیدوارم این ۱۴ درصد نماد ۱۴ درصد جمعیت کشور نباشد. امثال این ۱۴ درصد کسانی هستند که از هیچ کشتار و جنایتی ابا ندارند. این ۱۴ درصد همان شعبان بی مخ‌های حامی سلطنت و کودتا هستند. لمپن‌هائی که ستون فقرات استبداد هستند. باید از این قشر ترسید. در کودتای ۲۸ مرداد شاه، دولت ملی مرحوم مصدق را به پشتوانه این اوباش و اراذل از پای در آورد.»

یک بار به ما زنگ زدند!

محمد شاگرد یک مغازه پارچه فروشی است. نمی‌تواند جلوی خنده‌اش را بگیرد. می‌گوید: «دقیقاً یادم نیست اما فکر کنم سه یا چهار ماه بعد از انتخابات ریاست جمهوری بود. زنگ زدند به خانه و یک خانم خیلی خوش صدا سوال می‌پرسید.

«پدرم خیلی مودبانه و جدی درباره انتخابات صحبت می‌کرد. مثل آدم‌هایی که توی تلویزیون و اخبار دعوت می‌شوند. به طرفداری از احمدی‌نژاد و نظام حرف زد. وقتی گوشی تلفن را گذاشت مادرم با تعجب پرسید چرا دروغ گفتی، تو که به احمدی‌نژاد رای ندادی؟ پدرم گفت اینها از اطلاعات هستند. می‌دهند دخترها زنگ بزنند و از زیر زبان مردم حرف بکشند.»

اول مادرم گوشی را برداشت، گوشی را داد به پدرم. مادرم به پدرم چپ، چپ نگاه می‌کرد و پدرم به من. مادرم فکر می‌کرد مچ پدرم را گرفته است و پدرم فکر می‌کرد با من کار داشته‌اند و چون خودم گوشی را بر نداشتم او را سر کار گذاشته‌‌اند. خنده بازاری شده بود.

خلاصه اینکه پدرم خیلی مودبانه و جدی درباره انتخابات صحبت می‌کرد. مثل آدم‌هایی که توی تلویزیون و اخبار دعوت می‌شوند. به طرفداری از احمدی‌نژاد و نظام حرف زد. وقتی گوشی تلفن را گذاشت مادرم با تعجب پرسید چرا دروغ گفتی، تو که به احمدی‌نژاد رای ندادی؟

پدرم گفت اینها از اطلاعات هستند. می‌دهند دخترها زنگ بزنند و از زیر زبان مردم حرف بکشند. گفت: "آخوندها تخم انگلیسی‌ها هستند و زرنگ شده‌اند. با این کار می‌خواهند ضد انقلاب‌ها را شناسائی کنند."

آخر سر هم خیلی مشکوک شروع کردند به نگاه کردن به من! پرسید تو این روزها چه غلطی می‌کنی؟ می‌روی تظاهرات؟ اعلامیه پخش کردی؟ و پشت سر هم از این سوال‌ها.

من دیدم اوضاع دارد به هم می‌ریزد گفتم بابا دوست دختر من بوده است و شما که جواب دادی ترسید و شما را سر کار گذاشت.

پدرم گفت "آفرین پسر. می‌دانستم عاقل‌تر از این حرف‌ها هستی. برو دنبال عشق و حال خودت. به این بازی‌های سیاسی وارد نشو. این دعوای خودشان است، به ما ربطی ندارد. فقط وقتی خواستی زن بگیری دور این دخترها خط بکش. دختری که پدر شوهرش را دست می‌اندازد، زن زندگی نیست."

حالا من نمی‌دانم بقیه که جواب می‌دهند پیش خودشان چی فکر می‌کنند و چطوری جواب می‌دهند ولی ماجرای خانه ما این شکلی بود.»

***

آن‌چه که مشخص است و با قطعیت می‌توان از آن سخن گفت عدم اعتماد مردم به تماس‌های تلفنی موسساتی است که برای نظرسنجی برقرار می‌شوند. امنیت مردم تحت حاکمیت جمهوری اسلامی بسیار شکننده‌تر از آن است که بتوانند بدون دغدغه، نظرات و آرای خود را به زبان بیاورند.

همانطور که نظرسنجی‌های اینترنتی در بر گیرنده نظرات عموم جامعه ایران نیست، نظر سنجی‌های تلفنی نیز به رغم در بر گرفتن جامعه آماری دقیق‌تر راه حل مناسبی برای دستیابی به نظرات جامعه ایران و جمع‌بندی آن نیست چرا که تا زمانی که آزادی بیان و آزادی پس از بیان برای مصاحبه شوندگان مهیا نباشد، مردم برای تامین امنیت خود از بیان نظرات واقعی خویش طفره خواهند رفت.

بیراه نیست اگر ادعا شود یکی از راه‌کارهای جمهوری اسلامی برای بقاء خود، القاء ترس در بین مردم به منظور خودسانسوری و از بین بردن اعتماد در بین افراد جامعه ایران به منظور تجزیه کلیت جامعه به بخش‌های کوچک‌تر است.

"پایش گیر باشد خود خامنه‌ای را هم می‌زند!"

politics — Mon, 11 Feb 2013 09:21:39 +0000

گزارش از میان مردم

ناصر کرامتی

ناصر کرامتی - «احمدی‌نژاد رفت مجلس، لاریجانی را با خاک یکسان کرد و برگشت. پوز لاریجانی‌ها را به خاک مالید. با هیچ کس شوخی ندارد. توی مناظره‌های انتخابات، رفسنجانی را زد. کروبی را زد. موسوی را زد. رئیس مجلس و رئیس قوه قضائیه را هم زد. باور کنید پایش گیر باشد خود خامنه‌ای را هم می‌زند.

خیلی شجاعت می‌خواهد که بروی مجلس و جلوی روی رئیس مجلس و نماینده‌ها فیلم نشان بدهی و بگوئی رئیس مجلس و برادرهایش دزد هستند. رسماً گفت فاضل لاریجانی کار چاق‌کن علی لاریجانی است. لاریجانی مثلاً داشت ادای آدم‌های آرام را در می‌آورد ولی از حرف‌هایش معلوم بود عصبی است.

دل و جرات این آدم را هیچ کدام ندارند! این همه طرفدارهای لاریجانی در مجلس داد و بیداد کردند اصلاً به حرف هیچ کدام از این‌ها گوش نکرد. نماینده‌ها از آن ته فحش می دادند. رئیس مجلس هیچی برای گفتن نداشت و فقط گفت کار شما غیراخلاقی است. نگفت احمدی‌نژاد دروغ می گوید. فقط گفت چرا ضبط کردی. متلک انداخت به احمدی‌نژاد که برادر تو هم پیش من آمده خوب بود از او فیلم می‌گرفتم؟»

این خلاصه‌ای از اتفاقات جلسه استیضاح شیخ‌الاسلامی، وزیر کار دولت احمدی‌نژاد در مجلس شورای اسلامی است که از زبان کیارش برای دوستانش بازگو می‌شود. اتوبوس شرکت واحد به سختی راه خود را در ترافیک شبانگاهی باز می‌کند و کیارش با هیجان آنچه را از رادیو شنیده است، برای همکلاسی‌های خود تعریف می‌کند. معمولا از افراد هم سن و سال او در جامعه این تصویر وجود دارد که باید با صدای بلند در حال شوخی و خنده باشند یا درباره موسیقی و کنکور صحبت کنند. مشخص نیست کیارش یک دانش‌آموز علاقه‌مند به مسائل سیاسی است یا شوک افشاگری احمدی‌نژاد در مجلس همه را به خود مشغول کرده است.

چرا سیاسی‌های ما سیاسی نیستند؟

حسن آقا میوه فروش است. با هر مشتری‌ای که راه داشته باشد سر صحبت را باز می‌کند. در موضع مطلع اظهارنظر می‌کند اما در میان صحبت‌هایش سر درگمی‌هائی وجود دارد که برای خلاصی از آنها به دنبال مخاطب خاص می‌گردد.

می‌گوید: «وقتی خبر دادند که در مجلس دعوا شده، شب به پسرم گفتم بزند کانال‌های اخبار تا گوش کنیم، ببینیم در مملکت چه خبر است. اخبار خودمان چیزی نگفت، باز روی ماهواره یک قسمت‌هایی را گفتند. کارشناس دعوت کرده بودند که حرف بزنند برای مردم. اعصابم خیلی خرد شد. یکی می‌گفت مجلس باید طرح عدم کفایت رئیس جمهور را صادر کند. این سیاسی‌های ما چرا سیاسی نیستند؟ زیر عکس‌شان می‌نویسد دکتر و استاد دانشگاه. اما چرا سواد ندارند؟ یکی آمده فیلم نشان داده، مدرک رو کرده که برادر رئیس مجلس پول می‌گیرد و کار خلاف قانون می‌کند. به جای اینکه از او حمایت کنند تا دست همه را رو کند و دزدی‌ها آشکار بشود و مردم بفهمند در مملکت چه خبر است، می‌گویند باید رئیس جمهور عدم کفایت شود.

«دل و جرات این آدم را هیچ کدام ندارند! این همه طرفدارهای لاریجانی در مجلس داد و بیداد کردند اصلاً به حرف هیچ کدام از این‌ها گوش نکرد. نماینده‌ها از آن ته فحش می دادند. رئیس مجلس هیچی برای گفتن نداشت و فقط گفت کار شما غیراخلاقی است. نگفت احمدی‌نژاد دروغ می گوید.»

مهمان دیگری در یکی از این شبکه‌ها، فردایش گفت که چون معلوم شده احمدی‌نژاد مدرک قوی از بقیه ندارد، دیگر از او نمی‌ترسند و اصولی‌ها (اصولگراها) از این به بعد بیشتر به او حمله می‌کنند. اینجا است که می‌گویم اینها سواد درست و حسابی ندارند. حالا به شما بر نخورد. اگر اشتباه می‌گویم، بگو اشتباه می‌کنم. من که زیاد اهل سیاست نیستم و از پشت پرده‌ها خبر ندارم این را می‌فهمم که اتفاقاً از این به بعد بیشتر از احمدی‌نژاد می‌ترسند.

کسی که اهل زد و بند نیست و مدرک نشان می‌دهد، شوخی‌بردار نیست. لاریجانی‌ها از رفسنجانی که بزرگ‌تر نیستند. توی تلویزیون گفت بچه‌های رفسنجانی دزد هستند. به خدا من گفتم سر این را زیر آب می‌کنند ولی یکی یکی دارد سر همه را زیر آب می‌کند. از هیچ کس هم نمی‌ترسد.»

ارضاء شدم!

«باور کنید اگر راه داشت احمدی‌نژاد برای بار سوم کاندیدا شود حتماً به او رای می‌دادم. این بار رای می‌دادم! تمام جاهائی را که هیچ کس جرات نداشت انگشت کند؛ انگشت کرده. با همه در افتاده است. هیچ تعجبی ندارد اگر به زودی با رهبر جمهوری اسلامی هم درگیر شود. از بیعرضه‌گی و بزدلی اصلاح‌طلبان خسته شده‌ام. کار ما شده‌ است نشستن پشت اینترنت و خبر و مقاله خواندن. که چه؟ تا کی؟ این چه فعالیت سیاسی است؟ بعد از عاشورا هر کسی بی سر و صدا رفته است دنبال زندگی خودش یا نهایت با چند نفر می‌رود کافه و بحث می‌کند و فکر می‌کند کار سیاسی می‌کند. فعالیت سیاسی یعنی درگیر شدن با محیط، پنجه در پنجه شدن با قدرت، خلق نقاط عطف، بهره‌گیری از رخدادها و ...

کجای کاری که ما می‌کنیم فعالیت سیاسی است؟ باور کنید تاثیر احمدی‌نژاد بیشتر و مثبت‌تر از ما بوده است. وقتی از رادیو گوش می‌کردم که چه حرف‌هایی می‌زند از نظر سیاسی ارضاء شدم. ایمان آوردم که این آدم را بد فهمیده‌ایم. با کسانی درگیر شده است که معماران و محارم جمهوری اسلامی و رهبری بوده‌اند. همین الان هم هستند.»

نظر غیرمنتظره‌ای است وقتی گوینده از کسانی باشد که در سال ۱۳۸۸ در اعتراضات خیابانی به نتیجه انتخابات بازداشت شده و شغل خود را از دست داده است. با تمام توان کار می‌کند تا هرچه سریع‌تر پول لازم را تدارک ببیند و برای ادامه تحصیل از کشور خارج شود.

می‌گوید: «فراموش نکنید مرتضوی ضعیف‌ترین مهره احمدی‌نژاد است. مهره سوخته. معمولاً مهره سوخته را بایکوت می‌کنند و اجازه می‌دهند هزینه شود. احمدی نژاد حاضر به کوتاه آمدن سر ضعیف‌ترین مهره خود نیست. هر کس دیگری بود از خیر مرتضوی می گذشت.

«احمدی‌نژاد توقع مردم را از رئیس جمهور بالا برد. دیگر یک مهره بی‌آزار، ساکت و خوش تیپ، جذابیتی برای مردم در انتخابات ندارد. حتی صدا و سیمای جمهوری اسلامی نمی‌تواند با شیوه‌های خواب‌آور گذشته تنور انتخابات را گرم کند. همه انتظار افشاگری و جسارت دارند.»

از اطلاعات خودش در جایگاه رئیس جمهور استفاده می‌کند و در موقع مناسب با این اطلاعات به حریفان سیاسی خود حمله می‌کند. به نظر من احمدی‌نژاد توقع مردم را از رئیس جمهور بالا برد. دیگر یک مهره بی‌آزار، ساکت، خوش تیپ و ... جذابیتی برای مردم در انتخابات ندارد.

حتی صدا و سیمای جمهوری اسلامی نمی‌تواند با شیوه‌های خواب‌آور گذشته تنور انتخابات را گرم کند. همه انتظار افشاگری و جسارت دارند. خاتمی همیشه از این گله می‌کرد که بالا بردن انتظارات مردم خطرناک است. احمدی‌نژاد با بالا بردن انتظارات مردم، خودش را برای درگیری سیاسی با رقبا شارژ می‌کند.»

«فضای جداگانه فعالان سیاسی و مردم»

«...» از فعالان سیاسی ایران است که به دلیل فعالیت‌های خود بیش از شش ماه را در بازداشت موقت به سر برده و منتظر صدور حکم دادگاه است. او می‌گوید: «مدتی است متوجه این تناقض شده‌ام! به خصوص با بالا رفتن کشمکش میان مجلس و دولت در هر مقطع روی این تناقض حساس شده‌ام. فضائی که بین فعالان سیاسی ایران نسبت به اختلافات مجلس و دولت حاکم است به نوعی برعکس فضائی است که در جامعه وجود دارد. اظهار نظرها، واکنش‌ها، تحلیل‌ها، سنجش‌ها و ارزش‌ها همگی به نوعی متضاد است.

به عنوان مثال درباره اتفاقاتی که در جلسه استیضاح به وجود آمد متوجه شدم هر گروه جانب کسی را گرفته است. فعالان سیاسی از شکست احمدی‌نژاد صحبت می‌کنند و تا حدودی درباره رئیس مجلس خوب صحبت می کنند. یکی ار بچه‌ها در فیس‌بوک نوشته بود "مجلس یعنی این!"، یکی دیگر نوشته بود "مجلس کم کم دارد مجلس می‌شود"! ولی در جامعه نظرها طرف حرف‌های احمدی‌نژاد و افشاگری اوست!

ادعا نمی‌کنم که این تقسیم‌بندی قطعی و کار شده است. برداشت من از اظهارات و واکنش‌ها اینگونه است. ذهن من به این سمت و سو رفته است که خواست مردم عادی با خواست فعالان سیاسی تفاوت دارد. ملاک‌ها، ارزش‌ها و قضاوت‌ها متفاوت است. در فیس‌بوک و در سایت‌های خبری مطالبی را می‌خوانم و در جمع‌های فامیلی و از زبان مردم عادی چیزهای دیگری را می‌شنوم.

اینکه چرا نفرت از احمدی‌نژاد بر روی قضاوت فعالان سیاسی سایه انداخته است عجیب نیست، این تنفر در من هم هست اما موضوع دفاع ضمنی از رقبای احمدی‌نژاد در ساختار حکومت، کمی عجیب و سوال برانگیز است. سیاست اصول ثابت و تغییر ناپذیر ندارد ولی به هر حال حق سوال از چرائی و نتیجه هر حمایت‌ها و تایید‌ها در سیاست محفوظ است. نباید یک خوب پوشالی برای خودمان درست کنیم.»

نزاع بر سر میراثی است که باقی خواهد ماند!

«...» محکم و مطمئن اما بدون تغییر لحن و فراز و فرود صحبت می‌کند. به قول خودش به اندازه عمر جمهوری اسلامی سابقه فعالیت سیاسی دارد و یاد گرفته است حوادث سیاسی را به دور از هیجانات لحظه‌ای و در بستر شکل‌گیری خود تحلیل کند. معتقد است تحولات سیاسی را باید آنگونه که واقعاً هستند دید، نه آنطور که دلمان می‌خواهد باشند.

«اگر راه داشت احمدی‌نژاد برای بار سوم کاندیدا شود حتماً به او رای می‌دادم. تمام جاهائی را که هیچ کس جرات نداشت انگشت کند؛ انگشت کرده. با همه در افتاده است. هیچ تعجبی ندارد اگر به زودی با رهبر جمهوری اسلامی هم درگیر شود. از بیعرضه‌گی و بزدلی اصلاح‌طلبان خسته شده‌ام.»

او می‌گوید: «نزاع بر سر میراثی است که باقی خواهد ماند. عمر دولت احمدی‌نژاد رو به پایان است و مجلس و قوه قضائیه به عنوان کسانی که می توانند، باید کاری کنند تا میراث این دولت برای دولت بعدی کمترین هزینه را داشته باشد. صرف‌نظر از اینکه چه کسانی بعد از احمدی‌نژاد قوه مجریه را به دست خواهند گرفت یا در تغییر و تحولات دولت صاحب منافع هستند.

احمدی‌نژاد به تمامی روسای دولت بعدی یاد داد که در موضع "عمل انجام شده" می‌تواند مانورهایی فراتر از انتظاراتی که تا کنون وجود داشته است انجام داد. احمدی‌نژاد محدوده اختیارات و زمین بازی رئیس دولت را بازتر کرده است.

اگر در گذشته صاحبان قدرت در قوه مجربه با این ادعا که کشش جایگاه ریاست دولت در سیستم جمهوری اسلامی ایران بسیار محدود است، از زیر بار بسیاری مسائل شانه خالی می‌کردند اکنون در بین مردم و در بین فعالان سیاسی این تصور مسلط است که اتفاقاً ریاست قوه مجریه حتی در سیستم جمهوری اسلامی دارای پتانسیل‌های استفاده نشده فراوانی است.

نحوه فعالیت سیاسی امروزه با سال‌های گذشته و بخصوص دهه‌های چهل، پنجاه، شصت و هفتاد تغییر کرده است. امروزه اینترنت و ماهواره جای همه چیز را گرفته است. من همیشه به جوان‌هایی که برای ملاقات و مشورت پیش من می‌آیند این نکته را یادآوری می‌کنم که خدمتکار بی‌جیره و مواجب حکومت نباشند. گاهی اوقات فرد به دلیل سطح پائین آگاهی ناخواسته در جهت منافع استبداد گام بر می‌دارد. بارها به دلیل شلوغ‌کاری‌های اینترنت و ماهواره اختلافات جدی درون سیستم، به بهانه سو استفاده دشمن، رفع و رجوع شده است.

مثالی برای شما بزنم. اگر در ماجرای سوال از احمدی‌نژاد در مجلس، هیاهوی مخالفان جمهوری اسلامی در اینترنت و ماهواره نبود شاید خامنه‌ای وارد عمل نمی‌شد و جلوی طرح سوال توسط مجلس را نمی‌گرفت. اپوزیسیون صاحب رسانه در ایران بارها با مواضع خود باعث شده است خامنه‌ای بیشتر و بیشتر به طرف احمدی‌نژاد هل داده شود!

اتفاق خوشایندی که در کشمکش مجلس و دولت اتفاق افتاده است این است که کوبیدن احمدی‌نژاد موجب شده است جایگاه او محکم‌تر شود. یعنی به پشتوانه حملاتی که به احمدی‌نژاد از سوی اپوزیسیون می‌شود او این اعتبار را پیدا می‌کند که بیشتر و بیشتر بتازد. پیشاپیش می‌دانم عده‌ای با خواندن نظرات من دچار تعجب خواهند شد و صحت این گفته‌ها را زیر سوال می‌برند. به همین خاطر مثالی برای تایید سخنان خود می‌زنم.

وقتی که افراد و گروه‌هایی در خارج ایران از آقای خاتمی دفاع کردند و امیدهایی را از جانب او محتمل دانستند، این امر موجب حمله به آقای خاتمی از جانب روزنامه‌ها و تریبون‌های جمهوری اسلامی می‌شد اما وقتی صحبت از بن بست و عبور از خاتمی مطرح شد و زمزمه هایی در گرفت که به اصلاح‌طلبی امیدی نیست و باید سیستم را سرنگون کرد، سیستم شروع به دفاع نامحسوس و محسوس از خاتمی کرد. رای آقای خاتمی در دوره دوم ریاست جمهوری از دوره اول بیشتر بود. با اینکه همه اذعان داشتند که بدنه رای آقای خاتمی در طول چهار سال ریزش‌هائی داشته است.

«احمدی‌نژاد به تمامی روسای دولت بعدی یاد داد که در موضع "عمل انجام شده" می‌تواند مانورهایی فراتر از انتظاراتی که تا کنون وجود داشته است انجام داد. احمدی‌نژاد محدوده اختیارات و زمین بازی رئیس دولت را بازتر کرده است.»

استثنائاً در این فقره، رسانه‌های اپوزیسیون با حملات سنگینی که به احمدی‌نژاد می‌کنند موضع و جایگاه او را تقویت می‌کنند. این به نظر من تا زمانی که احمدی‌نژاد تیغ تیز حملات خود را متوجه نیروهای مکتبی و سنتی در ایران کرده است امر میمونی است.

لایه‌های پنهان فساد در جمهوری اسلامی

«...» کارمند یکی از ادارت دولتی است. به دلیل مشکلاتی که بعد از انتخابات سال ۱۳۸۸برای او به وجود آمده، فقط پیگیر اخبار سیاسی کشور است. می‌گوید چون «مادر است» و بروز یک حادثه او و همسرش را تا مرز اخراج از کار برده، دیگر به هیج وجه فعالیت سیاسی نخواهد کرد.

نگرانی‌های زیادی نسبت به آینده فرزندان خود دارد و به قول خودش وضع حاکم برکشور، استرس زندگی او را افزایش داده است. می‌گوید هر گاه به چهره فرزندان خود نگاه می‌کند «هیچ آینده مطمئنی» برای آنان تصور نمی‌کند. می‌گوید مانند همه مردم ایران از فشارهای اقتصادی در رنج است و می‌تواند درک کند اقشار ضعیف جامعه دچار چه مشکلاتی هستند.

او درباره آخرین درگیری مجلس و دولت در ماجرای استیضاح وزیر کار معتقد است: « فساد در حاکمیت دو لایه دارد. فسادی که همه از آن حرف می‌زنند و در جلوی چشم مردم است و فسادی که دیده نمی‌شود. باید کاری کرد که فساد پنهان در حکومت علنی شود و مردم از مسائلی که در کشور وجود دارد باخبر شوند.»

می‌گوید: «از هر صد نفر سوال کنید فاضل لاریجانی را می‌شناسند یا نه، شاید یک نفر اسم او را شنیده باشد. کانال‌های ماهواره‌ای فقط از محمود احمدی‌نژاد، رحیمی و بانک‌ها صحبت می‌کنند ولی بدنه فساد در ایران خیلی گسترده است. بعضی‌ها فکر می‌کنند رئیس یک شعبه بانک یا مدیران بانک‌ها می‌توانند این حجم فساد را درست کنند اما وقتی دستگاه‌های نظارتی تا زمانی که اخبار به بیرون درز می‌کند ساکت هستند، این یعنی خود این دستگاه‌ها در فساد شریک هستند. مگر می‌شود بدون حمایت افرادی در قوه قضائیه، نیروهای اطلاعات، سپاه و مدیران ارشد کشور سواستفاده‌های بزرگ مالی انجام داد؟

احمدی‌نژاد در مجلس از فساد در قوه قضائیه و مجلس صحبت کرد. در سطح مدیران اصلی قوه قضائیه و مدیریت مجلس. باید افرادی که صدای‌شان به جائی می‌رسد از این فرصت استفاده کنند. افرادی مانند فاضل لاریجانی باید به مردم شناسانده شوند. باید فشار وارد شود و این واسطه‌ها بازداشت شوند. باید از این واسطه‌ها حرف بیرون کشید که برای چه کسانی کار می‌کنند.

«همه جا با خوشحالی از این صحبت می‌کنند که لاریجانی به احمدی‌نژاد گفته "به سلامت" و به اصطلاح او را از مجلس بیرون انداخته است. باید از فرصت به وجود آمده استفاده کرد. باید فشار آورد تا برادر لاریجانی بازداشت شود تا در مقابل آنها هم دست به بازداشت افرادی مانند رحیمی بزنند.»

افرادی مانند احمدی‌نژاد جلوی چشم همه هستند اما افرادی مانند برادران لاریجانی بی سر و صدا هر کاری که می‌خواهند انجام می‌دهند. اسم قاضی مرتضوی همه جا به عنوان عامل جنایت کهریزک شناخته می‌شود.

باید کاری کرد مردم بفهمند این افراد منافع اقتصادی دارند که به این جنایت‌ها دست می‌زنند. باید روی فساد مالی این افراد هم دست گذاشته شود.

من می‌بینم که همه جا با خوشحالی از این صحبت می‌کنند که لاریجانی به احمدی‌نژاد گفته است "به سلامت" و به اصطلاح او را از مجلس بیرون انداخته است. من هم از اینکه ظالمان به جان هم افتاده‌اند خوشحال هستم. باید از فرصت به وجود آمده استفاده کرد. باید فشار آورد تا برادر لاریجانی بازداشت شود تا در مقابل آنها هم دست به بازداشت افرادی مانند رحیمی بزنند.

فکر می‌کردم لاریجانی رئیس جمهور می‌شود!

مجتبی کارگر ساختمانی است. می‌گوید: «فکر می‌کردم لاریجانی برای این به احمدی‌نژاد گیر می‌دهد که خودش بعد از او رئیس جمهور شود ولی فهمیدم دست احمدی‌نژاد پر است. هیچ کس دیگر به لاریجانی رای نمی‌دهد. فایل حرف‌های احمدی‌نژاد را دارم. یکی از بچه‌های هیئت برای همه بلوتوث کرد. اگر کامل‌اش را نداری، من دارم. خواستی برایت بفرستم. حجم‌اش زیاد نیست.

برادر لاریجانی گفته یک نفر را که بدهکار بانک بوده، برده پیش رئیس مجلس و گفته که هوای او را داشته باشد. یعنی دست همه این برادرها توی یک کاسه است. زد و بند می‌کنند. بدهکارهای بانکی که احمدی‌نژاد می‌گوید را همین‌ها (برادران لاریجانی) فراری می‌دهند. همین‌ها حمایت می‌کنند. اعمال نفوذ می‌کنند.

هر کس در این دولت دزدی می‌کند بیشتر ادعای طرفداری مردم رادارد. مجلس می‌گوید هدفمندی اجرا شود، گرانی می‌شود و مردم اذیت می‌شوند. حالا معلوم شده است خودشان از همه دزدتر هستند. همین مجلس نگذاشت احمدی‌نژاد نفری ۲۵۰ هزار تومان پول بدهد. به خدا شرمنده زن و بچه‌هامان هستیم. گرانی بیداد می‌کند. هر روز قیمت‌ها بالا می‌رود. به هیچ کجای زندگی نمی‌رسیم. این دست من. نگاه کن زانوی شتر اینجوری هست که دست من هست؟

مثل سگ داریم جان می‌کنیم برای یک لقمه نان، بعد برادر رئیس مجلس دلالی می‌کند و می‌گوید یک ویلای ۷۰۰ میلیونی به من بدهید تا برادرم کار شما راه بیاندازد. پولدارها را می‌برد پیش برادرش و ۷۰۰ میلیون درجا می‌گیرد، آن وقت ما باید در این سرما چشم‌مان به یک ماشن باشد تا ترمز کند و ما را برای کار ببرد تا زن و بچه‌هامان از گشنگی نمیرند. خدا هم که قربانش بروم فقط زورش به ما بدبخت، بیچاره‌ها می‌رسد. نه غذابی، نه گشایشی، هیچی!

بازداشت پنج تن به اتهام توليد موسيقی زيرزمينی

news-zamaneh — Thu, 10 Jan 2013 13:04:12 +0000

به گفته يک مقام مسئول در پليس ايران، پنج تن به اتهام "توليد موسيقی غيرمجاز و زيرزمينی برای خوانندگان لس‌آنجلسی و شبکه‌های ماهواره‌ای" بازداشت شدند.

صادق رضادوست، معاون اجتماعی پليس امنيت عمومی نيروی انتظامی به خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) گفت مأموران پليس روز سه‌شنبه با هماهنگی مقامات قضايی، پنج تن را به اتهام تهيه و توليد "موسيقی غيرمجاز و زيرزمينی برای خوانندگان لس‌آنجلسی" و "در ارتباط با شبکه‌های ماهواره‌ای معاند" بازداشت کردند.

وی افزود: "اين افراد به همراه آلات و ادوات جرم، پس از دستگيری به مراجع قضايی معرفی شدند."

روز گذشته سعيد جابری انصاری، دبير ستاد حمايت و صيانت از آثار فرهنگی و هنری، در گفت‌و‌گو با باشگاه خبرنگاران جوان، سياست وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را "حمايت از هنرمندان عرصه موسيقی، حمايت از سرمايه‌گذاری‌های اين عرصه و شناسايی و برخورد با استوديوهای غيرمجاز در ايران" دانست.

وی افزود: "درصدد هستيم تا از فعاليت استوديوهايی که به‌صورت غيرمجاز فعاليت و محصولات فرهنگی غيرمجازی توليد می‌کنند و گاه در شبکه‌های ماهواره‌ای پخش می‌شوند جلوگيری کنيم."

مسئولان نيروی انتظامی ايران در طول سال‌های اخير با استوديوهای موسيقی غيرمجاز و زيرزمينی، برگزاری کنسرت‌های زيرزمينی و همکاری برخی خوانندگان با شرکت‌های موسيقی خارجی برخورد می‌کنند

جابری انصاری از شناسايی يک استوديو با همکاری پليس اطلاعات و امنيت عمومی فرماندهی انتظامی تهران بزرگ و پليس امنيت اخلاقی خبر داد و گفت: "اين استوديو چند ماه به‌صورت غيرمجاز فعاليت می‌کرد حتی کلاس تست صدا و موسيقی نيز در اين مجموعه داير شده بود و آثاری نيز توليد و پخش کرد."

به گفته اين مقام مسئول، برخی از موضوعات توليد شده در استوديوهای غيرمجاز برخلاف ارزش‌ها و اصول اساسی اسلام و انقلاب ايران است.

از سوی ديگر باشگاه خبرنگاران در همين رابطه به نقل از "يک منبع آگاه" که نام وی منتشر نشد از شناسايی شبکه گسترده‌ای از مجموع چندين استوديوی زيرزمينی خبر داد.

اين "منبع خبری" گفته بود اين استوديو‌ها "مروج ابتذال و مرتبط با شبکه‌های ماهواره‌ای بيگانه، ضدانقلاب، مارک‌دار، وابسته به سرويس‌های جاسوسی دشمنان و مرتبط با بهائيان" بوده‌اند.

در روزهای پايانی خردادماه سال جاری نيز خبرگزاری فارس به نقل از علی يلی، رئيس پليس فضای توليد و تبادل اطلاعات نيروی انتظامی (فتا) خراسان شمالی نوشت، کار‌شناسان فتا هنگام رصد فضای مجازی، تبليغات در مورد را‌ه‌اندازی استوديو و ساخت موسيقی به صورت غيرمجاز و همچنين عوامل اين اقدام را شناسايی کردند.

آزادی را به تماشاچی‌ها نمی‌دهند!

politics — Fri, 04 Jan 2013 09:56:35 +0000

عزیز خسروشاهی

عزیز خسروشاهی − «می‌خواهم برای دخترم جهیزیه بگیرم اما ندارم. اینقدر گرانی شده که جرات رفتن به مغازه و خرید ندارم. دخترم و دامادم چند ماه است منتظر برگزاری جشن عروسی هستند. هی گفتیم امروز درست می‌شود، فردا درست می‌شود، اما هر روز بدتر شد. تنها امیدم این است که دم انتخابات برای رای دادن مردم هم که شده، کمی وضع بهتر شود.

کار این مملکت به کجا می‌خواهد بکشد؟ از یک طرف تحریم، از یک طرف می‌خواهند حمله کنند، از این طرف سگ صاحبش را در این مملکت نمی‌شناسد. همه با هم دعوا دارند. این می‌گوید یارانه را زیاد کنید، آن یکی می‌گوید حق ندارید زیاد کنید. توی خود دولت دعواست. هر روز یک وزیری را خلع می‌کنند. دارو نیست، ارز نیست، خرید و فروش نیست، کار نیست. همه منتظرند ببینند آخرش چه می‌شود!

احمدی نژاد می‌خواهد مشایی را رئیس جمهور کند. آخوندها قبولش ندارند. می‌گویند یهودی است، منافق است. احمدی‌نژاد هم به مردم سخت گرفته که اگر می‌خواهید پول یارانه‌ها باشد و کارهای من ادامه داشته باشد باید این (مشایی) رئیس جمهور شود. هیچ کس جرات ندارد حرفش را به خامنه‌ای بزند برای همین دعوا را می‌آورند وسط مردم و از نان و زندگی مردم مایه می‌گذارند تا خامنه‌ای وقتی وضع خراب شد مجبور بشود طرف یکی را بگیرد. خب، بی‌پدر و مادر وقتی همه نوکر خودت هستند و می‌گویند سرباز تو هستند، بیا وضع مملکت را درست کن. مرتیکه می‌گذارد وضع مملکت خراب می‌شود بعد که کار از کار گذاشت می‌رود بالای منبر و سخرانی می‌کند و می‌زند زیر گریه. این که نشد مملکت‌داری، این که نشد حکومت‌داری!»

کربلائی شاه رضا، بازنشسته است و با جواب رد بانک به درخواست وام سه میلیون تومانی‌اش همه کشتی‌هایش غرق شده است. دل پُری دارد و از دلار و تحریم گرفته تا دزدی مسئولان و انتخابات آینده ریاست جمهوری حرف می‌زند و درددل می‌کند.

***

تنها چند ماه تا پایان دوره دوم ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد باقی مانده است. دوره‌ای که از پیش ازاعلام نتایج انتخابات، از زمان مناظره‌های تلویزیونی تاکنون دستخوش بحران‌ها زنجیره‌ای و کشمکش‌های سیاسی و اجتماعی متعدد بوده است. حمایت تمام عیار رهبر جمهوری اسلامی از شخص و دولت احمدی‌نژاد هزینه‌های زیادی را به نظام جمهوری اسلامی و جایگاه ولایت‌فقیه تحمیل کرده است. اکنون به مدد نقش رسانه‌ها اعم از شبکه‌های ماهواره‌ای، رادیوها، روزنامه، سایت‌های فارسی زبان و نیز صحبت‌های مستقیم مردم با یکدیگر و گسترش شبکه تلفن همراه، به جرات می‌توان ادعا کرد هیچ فردی در ایران از وجود اختلافات جدی بین لایه‌ها و نهادهای مختلف نظام حاکم بر ایران بی‌خبر نمانده است.

اختلافات بین دولت و مجلس جزئی از اخبار داخلی روزانه در ایران شده است و مردم کوچه و بازار در دوره‌ای که سیاست‌های تعدیل ساختاری، کاهش ارزش پول ملی، وضعیت بسیار نابسامان روابط بین‌المللی و بحران معیشت، آنها را نگران سرنوشت و آینده خود کرده، سوال‌های زیادی نیز درباره پایان دوره ریاست جمهوری احمدی‌نژاد و دولت آینده ایران دارند.

این گزارش به بازتاب نظرات آن دسته از مردم ایران اختصاص دارد که به دلیل دسترسی یک‌طرفه به اخبار و شایعات و رسانه‌ها، توان ارائه نظرات و دغدغه‌های خود را ندارند و صدایشان به ندرت در جامعه ایران شنیده می‌شود.

***

در چند ماه اخیر چیزی در میان مردم عادی تغییر کرده است. وقتی با مردم درباره انتخابات ریاست جمهوری و آینده کشور صحبت می‌شود، گویی چند ساعت پیش در رسانه‌های فارسی زبان تحلیل‌ها، اخبار و مقالات را خوانده‌اند. شنیدن نام «مشایی» و «هاشمی شاهرودی» به عنوان کاندیداهای ریاست جمهوری مورد حمایت دولت از زبان کسانی عجیب است که به سختی می‌توان تصور کرد دستشان به کیبورد کامپیوتر خورده باشد یا بتوانند به راحتی با رسیور ماهواره کار کنند. از آنجا که روند استفاده مردم از آنتن‌های ماهواره و شبکه اینترنت دستخوش تغییرات ساختاری و جدی نشده است تنها احتمال ممکن، تغییر کانال‌های مورد استفاده مردم و رجوع افراد مسن جامعه به جوانان برای کسب اخبار از طریق اینترنت است.

«ماهواره که نگاه می‌کنم اعصابم خرد می‌شود. می‌زنم روی فیلم و آهنگ. این مهمان‌ها را از کجا می‌آورند؟ اینها سیاسی‌های کجا هستند؟ دو سه تای اینها حرف درست و حسابی می‌زنند، بقیه فقط چرت و پرت می‌گویند. زیر اسم‌شان می‌نویسند دکتر، استاد دانشگاه و تحلیل‌گر اما حرفی در چنته ندارند. خامنه‌ای دارد آبروداری می‌کند. می‌خواهند دوره احمدی‌نژاد هر طوری شده تمام شود. به گمانم بعد احمدی‌نژاد این فامیل خامنه‌ای را بکنند رئیس جمهور.از جیک و بوک هم خبر دارند. می‌شود حکومت فامیلی.»

این ادعا تنها یک حدس ساده نیست. جلیل پیرمرد سپیدموی شکسته‌ای است که می‌گوید: «پسرهای عباس (همسایه او) دانشجو هستند. برایش صفحه می‌گیرند (صفحه باز می‌کنند) و اخبار را می‌خواند. همه اخبار توی این کامپیوتر (اینترنت) هست. عباس از قدیم اهل روزنامه بود و جدول حل می‌کرد. خبرهای کامپیوتر را می‌خواند و برای ما تعریف می‌کند. وقتی هوا گرم‌تر بود عصر‌ها دور هم جمع می‌شدیم. آلان خیلی سرد شده اما نمی‌شود در این روز و ایام بی‌خبر بود. ظهر‌ها که آفتاب هست جمع می‌شویم. سرد است اما به شنیدن اخبار می‌ارزد. بلاخره آدمیزاد باید بداند دور و اطرافش چه خبر است و مملکت چه وضعی دارد.»

برادران لاریجانی کشور را قبضه کرده‌اند!

عطاءالله پیرمرد عصا به‌دستی است که حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. او می‌گوید: «رئیس مجلس و رئیس دادگستری (منظور رئیس قوه قضائیه است) با هم برادرند. یک برادر دیگری دارند (جواد لاریجانی) که زمین‌خواری کلفتی (بزرگی) کرده است. برادری که رئیس دادگاه است (صادق لاریجانی) می‌خواسته پرونده را ماست‌مالی کند. خودش حرفی نمی‌زند، خیلی عیان می‌شود اگر قاضی بیاید از دزدی برادرش دفاع کند. برای همین آن یکی برادر (علی لاریجانی) جلو افتاده و به جان احمدی‌نژاد افتاده که دست از سر برادرش بردارد.

دولت احمدی‌نژاد هم دزد گردن کلفت زیاد دارد. می‌گویند معاون احمدی‌نژاد، مافیا است. می‌گویند سر ماجرای اختلاسی که شد رشوه سنگین گرفته است. حالا فکر کردید ته این سر و صداها و دعوا چه می‌شود؟ همه از هم مدرک دارند و این پرونده‌ها را بی سر و صدا می‌بندند. پول مردم این وسط خورده می‌شود. هیچ کسی که از دزدی‌ها حرف می‌زند دلش برای ایران نسوخته، می‌خواهد دزدی خودش رو نشود.

نه احمدی‌نژاد وطن‌پرست است و نه لاریجانی‌ها. اسلامی به کار نیست. من می‌گویم باید احمدی‌نژاد به لاریجانی‌ها زور شود. نه اینکه احمدی‌نژاد خوب باشد. من توی انتخابات طرفدار موسوی بودم. صحبت به خوبی و بدی نیست. مملکت نباید دست یک باند بیافتد. وقتی چنددستگی باشد دزدی‌ها رو می‌شود، نمی‌توانند زور بگویند. وقتی مملکت یکجا بیافتد دست یک باند، از ریشه همه چیز را در می‌آورند و می‌خورند. دعوایی که الان هست دعوای قدرت است. دعوای باندها است!»

قانون بد، بهتر از بی‌قانونی است

به‌خلاف عطاء‌الله، کسانی معتقدند یک‌پارچگی قدرت در وضعیت فعلی برای مردم بهتر از چندپارچگی قدرت است. محمدحسین با کلنگی در دست منتظر است تا شاید بخت و اقبال با او یار باشد و کسی برای انجام کار ساختمانی او را به عنوان کارگر روزمزد انتخاب کند. در این سرمای پرسوز شانس زیادی برای یافتن کار ندارد. کارهای ساختمانی در زمستان رونقی ندارد.

او طرفدار دوآتشه محمود احمدی‌نژاد است و می‌گوید: «نمی گذارند کارش را بکند. قرار بود یارانه را بکند نفری ۲۰۰ هزار تومان، اما مجلسِ نمی‌گذارد. قرار بود گرانی کنند (قیمت‌ها را آزاد کنند) اما پول یارانه‌ها را زیاد کنند. همچین که گرانی شد، مجلس جلوی یارانه را گرفت. مردم بلانسبت خر که نیستند. مردم می‌فهمند. این وسط حتماً مجلس از گرانی سود می‌کند. فکر می‌کنید این کارخانه‌ها و شرکت‌ها و سرمایه‌ها مال چه کسی است؟ مال من و شما و مردم بدبخت نیست؛ مال همین نماینده‌هاست که با پارتی، وام، دزدی، رابطه برای خودشان تجارت درست کرده‌اند. معلوم است مجلس نمی‌خواهد پولی دست مردم باشد. چه معنی دارد نماینده مجلس به اقتصاد دخالت کند؟ از قدیم این کارها، کارهای دولت است. اختیارش دست دولت است. به مجلس چه ربطی دارد که دولت می‌خواهد پولی سر سفره مردم بگذارد؟ »

نظرات حبیب هیچ تناسبی با کلاه روستائی و وسایل گچ‌کاری درون کیسه‌اش ندارد. می‌گوید: «می‌خواهند نظرات کشورهای پیشرفته مثل ژاپن و آمریکا را در ایران پیاده کنند. دموکراسی برای مردمی است که سواد بالایی دارند. فهم و شعور سیاسی دارند. همه از دزدی و فساد در کشور شکایت می‌کنند اما کسی از دزدی و فساد خود مردم و جامعه حرف نمی‌زند. برای مردمی که به دزدی عادت کرده‌اند سه هزار میلیارد تومن اختلاس عادی است. مردمی که خودشان دزد نباشند باید با خبر این دزدی قیام می‌کردند.

«تا مردم به خودشان نیایند با هیچ روزنامه و حزبی نمی‌شود کاری کرد. چرا مردم وقتی ماهواره نگاه می‌کنند و اخبار ایران را گوش می‌کنند، انگار دارند اخبار یک کشور دیگر را گوش می‌کنند؟ مردم نمی‌دانند خبر، خودشان هستند. باعث و بانی تغییر خودشان هستند. قرار است ماهواره و رسانه خبرهای فعالیت آنها را مخابره کند نه این‌که بنشینند داخل خانه و فکر کنند ماهواره دارد با استبداد نظام می‌جنگد! این مردم فکر می‌کنند سیاست مسابقه فوتبال است و آنها فقط باید تماشا کنند و هو کنند و هورا بکشند. آزادی، مفت نیست. آزادی را به تماشاچی‌ها نمی‌دهند.»

ایران از چند تکه بودن قدرت دچار مشکل شده است. برای حکومت بر این مردم باید همه قدرت دست یک نفر باشد. وقتی چنددستگی هست دیگر کسی از کسی حساب نمی‌برد. ادارات و مدیرها از کسی نمی‌ترسند. شهر هرت که می‌گویند فکر کردید کجاست؟ کشور ما الان خودش شهر هرت است.

هی می‌گویند سپاه دارد اقتصاد را می‌گیرد. دخالت می‌کند. چرا نمی‌گذارند خود سپاه قدرت را به دست بگیرد؟ آلان سپاه همه کاری می‌کند و پاسخگویی هم نمی‌کند. وقتی قدرت رسماً دست سپاه باشد باید جواب پس بدهد. آلان مردم نمی‌دانند یقه چه کسی را برای چه مشکلی بگیرند! دولت می‌گوید تقصیر مجلس است، مجلس می‌گوید تقصیر دولت است. یکی می‌گوید تقصیر پسر خامنه‌ای است، یکی می‌گوید تقصیر باند مشائی است.

کشور ما جهان سومی است. قدرت که تقسیم شود، بی‌قانونی می‌شود. قدرت، دست یکی باشد و قانون بد داشته باشیم اما اجرا شود، این خیلی بهتر از بی‌قانونی است. الان کشور ما بی‌قانون است. کشور را ول کرده‌اند تا رئیس جمهوری بعدی بیاید. کسی حرف شنوی از احمدی‌نژاد ندارد. آخر زمان (دوره) خاتمی هم کشور رها شده بود و کسی اطاعت نمی‌کرد. قاطعیت رئیس جمهور باید مثل حضرت سلیمان باشد. سلیمان وقتی مُرد، تکیه بر عصا داشت. زیردستان فکر می‌کردند که زنده است و همه، کار می‌کردند. بالاخره خداوند موریانه‌ای را مامور کرد که عصا را بخورد و سلیمان بیفتد تا مردم بفهمند که مرده است. در ایران کسی را لازم داریم که مردم از ترس اسم او جرات نافرمانی نداشته باشند.

در ایران دموکراسی نداریم. درست است. دیکتاتوری هم نداریم. استالین اگر دیکتاتور بود، شوروی را ابرقدرت نظامی و اقتصادی کرد. رضاخان اگر دیکتاتور بود، ارتش و راه آهن درست کرد. دیکتاتوری آخوندها مثل دین‌شان "چپ و چوله" است. در دیکتاتوری مامور و زیر دست باید چنان از رئیس بترسد که دولت مثل ساعت تیک‌تاک کند اما در کشور ما از رئیس بالادست تا ماموران زیردست‌، فقط برای مردم هار هستند.»

می‌گویند خاتمی می‌خواهد بیاید!

حاج اسماعیل در بازار حجره‌دار است. می‌گوید: «روزگار خوبی بود. به دین، فرهنگ، گفتگو، اسلام و اصلاح کاری ندارم. وضع مردم خوب بود. چرخ اقتصاد می‌چرخید. شغل بود. جوان‌ها امید داشتند. سرمایه در بازار می‌چرخید. بازار تشنه بود. سیاسی‌کاری شد. درگیری سیاسی شد. موافق و مخالف کم‌کم یادشان رفت که اصل مطلب را حفظ کنند. همه چیز مملکت شد دعوای سیاسی، دعوای روزنامه، دعوای حزب و جناح.

می‌گویند خاتمی دوباره می‌خواهد بیاید. دوره‌اش، دوره خوبی بود. مردم آسایش و خیال راحت از فردای‌شان و جیب‌شان داشتند اما فکر نمی‌کنم در اوضاعی که هست خاتمی کاری از پیش ببرد. همه گرگ شده‌اند و کسی باید بیاید که محکم باشد و بُرش داشته باشد. وگرنه پاره پاره‌اش می‌کنند.

خاتمی حریف گرگ‌هایی که زمان احمدی‌نژاد به میدان آمده‌اند، نیست. کسانی راس کار آمده‌اند که به یک میلیون و یک میلیارد راضی نیستند. چند هزار میلیارد می‌خورند. میلیارد، رقم رشوه‌ای است که می‌دهند. سپاهی‌ها سهم می‌خواهند، وکلا و وزرا سهم می‌خواهند. از کشتن و بگیر و ببند ابائی ندارند. وقتی رفسنجانی که خودش سر دسته گرگ‌ها بود الان یال وکوپالش ریخته است دیگر با خنده و سخرانی خاتمی کاری پیش نمی‌رود.»

همه چیز را می‌دهد دست فامیل خودش!

فرشید راننده اتوبوس شرکت واحد است. به او کمک می‌کنم تا کرایه مسافرها را بگیرد و در عوض جواب سوالاتم را می‌دهد: «ماهواره که نگاه می‌کنم اعصابم خرد می‌شود. می‌زنم روی فیلم و آهنگ. این مهمان‌ها را از کجا می‌آورند؟ اینها سیاسی‌های کجا هستند؟ دو-سه تای اینها حرف درست و حسابی می‌زنند، بقیه فقط چرت و پرت می‌گویند. زیر اسم‌شان می‌نویسند دکتر، استاد دانشگاه و تحلیل‌گر اما حرفی در چنته ندارند.

خامنه‌ای دارد آبروداری می‌کند. می‌خواهند دوره احمدی‌نژاد هر طوری شده تمام شود. به گمانم بعد از احمدی‌نژاد این فامیل خامنه‌ای را بکنند رئیس جمهور. (اسمش را نمی‌داند اما به نظر می‌رسد منظور او حداد عادل است.) از جیک و بوک هم خبر دارند. می‌شود حکومت فامیلی. کسی هم جرات نمی‌کند به او حرف بزند چون فامیل خامنه‌ای است و کارها و حرف‌هایش با خامنه‌ای هماهنگ است. دعواها تمام می‌شود. همه چیز به اسم احمدی‌نژاد تمام می‌شود. سر احمدی‌نژاد را هم زیر آب می‌کنند. دیگر برای حکومت آدم مطمئنی نیست.

«فکر نمی‌کنم در اوضاعی که هست خاتمی کاری از پیش ببرد. همه گرگ شده‌اند و کسی باید بیاید که محکم باشد و بُرش داشته باشد وگرنه پاره پاره‌اش می‌کنند. خاتمی حریف گرگ‌هایی نیست که زمان احمدی‌نژاد به میدان آمده‌اند. کسانی راس کار آمده‌اند که به یک میلیون و یک میلیارد راضی نیستند و چند هزار میلیارد می‌خورند. میلیارد رقم رشوه‌ای است که می‌دهند. سپاهی‌ها سهم می‌خواهند، وکلا و وزرا سهم می‌خواهند. از کشتن و بگیر و ببند ابائی ندارند. وقتی رفسنجانی که خودش سر دسته گرگ‌ها بود الان یال وکوپالش ریخته است دیگر با خنده و سخنرانی خاتمی کاری پیش نمی‌رود.»

هر کسی را که از بیرون داخل قدرت بردند ناسازگاری کرد. فکر کنم قیدش را بزند و همه مدیران را از فامیل نزدیک خودش بگذارد. چند وقت پیش گفتند اصلا رئیس جمهور لازم نیست. حذف کنید و نخست وزیر بگذارید. پسرش را هم جای خودش می‌کند رهبر.»

همه ما را سر کار گذاشته‌اند!

حشمت کشاورز است. معتقد است همه مردم را سر کار گذاشته‌اند و می‌گوید: «به احمدی‌نژاد فحش می‌دهند که چه؟ رئیس مملکت خامنه‌ای است. رئیس دولت را می‌گذارند تا به جای خامنه‌ای فحش بخورد. همه دستورات مملکت را رهبر می‌دهد.

مردم مشغول دعوای مجلس و دولت شده‌اند و از آن طرف همه چیز را گران می‌کنند و سر هر کسی را که مزاحم شده باشد زیر آب می‌کنند. صلح و توافق می‌کنند، حکومت می‌کنند. مردم هم مشغول دعوای ظاهری هستند. حاکم کس دیگری است!»

یک روز مثل ماهی سیاه کوچولو همه به خودشان می‌آیند!

چادر سیاه‌اش را به دندان گرفته است که زیر آن انبوهی از نایلون‌های سبزی، میوه، حبوبات و وسایل دیگر حمل می‌کند. نسبت به باری که دارد سریع راه می‌رود و از سنگینی بار نفس نفس می‌زند.

خطوط صورت‌اش با چالاکی بدن‌اش هماهنگی ندارد. بین ۴۰ تا ۵۰ سال سن دارد. خیلی سوال‌ها از او دارم. دلم می‌خواهد بپرسم سوادش در چه حد است و منابع اطلاعات و اخبار روزانه‌اش کدام است. دلم می‌خواهد از گذشته‌اش بپرسم اما می‌ترسم رشته کلامش را قطع کنم. ساکت می‌مانم تا هر چه دلش می‌خواهد بگوید. جلوی اتوبوس آخرین جمله‌هایش را می‌گوید و سوار می‌شود. حتی فرصت نمی‌کنم از او نامش را بپرسم.

«مردم منتظرند. منتظر اینکه کسی بیاید و کارها را درست کند. می‌گویند جلیلی، قالیباف، حداد، ولایتی، مشایی، شاهرودی، عارف، خاتمی و کسان دیگری شاید بیایند. راه ساده برای قبول فاجعه همین است: امیدِ بی خود به خود دادن! دلار می‌شود ٣۶۰۰ تومان و مردم منتظرند تا ارزان شود، اما نمی‌شود. اجناس دو برابر و سه برابر می‌شوند و مردم فکر می‌کنند درست می‌شود، اما نمی‌شود. می‌گویند این به جای آن می‌آید و همه چیز را درست می‌کند اما سگ زرد برادر شغال می‌شود. روزگار ما مردم از اینی که هست بدتر می‌شود. هرچه جلوتر برود اختلافات بیشتر می‌شود و فشارها کمر زندگی‌ مردم را می‌شکند. بلاخره طاقت مردم جائی تمام می‌شود و از روی نا امیدی از خودشان می‌پرسند: چرا؟

یک روز مثل ماهی سیاه کوچولو همه به خودشان می‌آیند و مردم ایران می‌فهمند به جای دریا به چاله آب افتاده‌اند. شاید این بار راه مردم ایران به دریا رسید. گرچه دیگر جوان‌های این سرزمین هری‌پاتر را می‌شناسد نه صمد بهرنگی را؛ آرنولد را می‌شناسند، نه دکتر فاطمی را! اسم رقاصه‌های خارجی از اسم حیدرخان، باقرخان و ستارخان برای نسل جدید آشناتر است.مردمی که تاریخ خودشان را نمی‌دانند محکوم به تکرار شکست هستند.

مردم باید یاد بگیرند که حسن و حسین فرقی ندارد. ایراد از قانونی است که دست حسن و حسین است. نه شاهِ کشور بخار دارد که دولت و مجلس را منحل کند و امور را به دست بگیرد و نه امثال رئیس جمهور و رئیس مجلس، کفایت و دلسوزی دارند که مدیریت کشور را کنترل کنند.

تا مردم به خودشان نیایند با هیچ روزنامه و حزبی نمی‌شود کاری کرد. چرا مردم وقتی ماهواره نگاه می‌کنند و اخبار ایران را گوش می‌کنند، انگار دارند اخبار یک کشور دیگر را گوش می‌کنند؟ مردم نمی‌دانند خبر، خودشان هستند. باعث و بانی تغییر خودشان هستند. قرار است ماهواره و رسانه خبرهای فعالیت آنها را مخابره کند نه اینکه بنشینند داخل خانه و فکر کنند ماهواره دارد با استبداد نظام می‌جنگد! این مردم فکر می‌کنند سیاست مسابقه فوتبال است و آنها فقط باید تماشا کنند و هو کنند و هورا بکشند. آزادی، مفت نیست. آزادی را به تماشاچی‌ها نمی‌دهند.»

بازداشت ۲۸ تن به اتهام همکاری با شبکه‌های ماهواره‌ای

news-zamaneh — Tue, 11 Dec 2012 14:33:33 +0000

عباس جعفری دولت‌آبادی، دادستان تهران اعلام کرد ۲۸ نفر که برخی از آن‌ها در کار دوبله و ترجمه بودند، در ارتباط با شبکه‌های ماهواره‌ای خارج از کشور دستگير شدند.

جعفری دولت‌آبادی امروز سه‌شنبه ۲۱ آذرماه در حاشیه تودیع و معارفه رؤسای سابق و جدید دادسرای ارشاد گفت اين افراد که شب گذشته دستگیر شدند "با اجاره ۱۰ ساختمان و تبدیل آن‌ها به دفتر کار، با شبکه‌های ضد انقلاب همکاری نزدیکی داشتند و با همکاری سربازان گمنام امام زمان بازداشت شدند."

وی افزود: "فعاليت شب گذشته توسط وزارت اطلاعات ساماندهی شده بود."

مسئولان جمهوری اسلامی همواره از مأموران وزارت اطلاعات با عنوان "سربازان گمنام امام زمان" ياد می‌کنند.

از سوی ديگر باشگاه خبرنگاران به نقل از "يک منبع آگاه" که نام وی منتشر نشده است از شناسايی شبکه گسترده‌ای از مجموع چندين استوديوی زيرزمينی خبر داد.

اين منبع خبری گفته است که اين استوديوها "مروج ابتذال و مرتبط با شبکه‌های ماهواره‌ای بيگانه، ضدانقلاب، مارک‌دار، وابسته به سرويس‌های جاسوسی دشمنان و مرتبط با بهائيان" بوده‌اند.

وی که به‌نظر می‌رسد از مأموران وزارت اطلاعات است، افزوده است: "پس از انجام شناسايی دقيق به سرعت با همکاری دستگاه قضايی موفق به اقدام هم‌زمان و بازداشت ٣٠ تن از افراد مرتبط به شبکه‌های ياد شده شديم."

باشگاه خبرنگاران به نقل از "يک منبع آگاه" که به‌نظر می‌رسد از مأموران وزارت اطلاعات است از شناسايی شبکه گسترده‌ای از مجموع چندين استوديوی زيرزمينی خبر داد و نوشت ٣٠ تن از افراد مرتبط به شبکه‌های ياد شده دستگير شده‌اند

اين منبع مطلع تأکيد کرد: "عوامل يادشده با دريافت وجوه کلان، از مجاری و روش‌های موسوم به پولشوئی و با اغفال تعدادی از افراد ساده‌لوح به تأمين برنامه برای شبکه‌های ضدانقلاب، مبتذل و ضداسلامی می‌پرداختند."

وی با اعلام اين‌که "شبکه گسترده يادشده خطوط قرمز اخلاقی، اعتقادی و فرهنگی جامعه را زير پا گذاشته بود" گفت: "چندی پيش مدير يکی از شبکه‌های ماهواره‌ای معاند مستقر در آمريکا با دام‌گذاری دقيق و هدفمند، به تور ضابطين قوه قضائيه افتاد."

به گفته وی، فرد يادشده احتمالاً بخشی از پيش‌پرده‌های ماجرای استوديوهای زيرزمينی را افشا کرده بود.

در روزهای پايانی خردادماه سال جاری نيز خبرگزاری فارس به نقل از علی يلی، رئيس پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات نیروی انتظامی (فتا) خراسان شمالی نوشت، کارشناسان فتا هنگام رصد فضای مجازی، تبليغات در مورد را‌ه‌اندازی استوديو و ساخت موسيقی به صورت غيرمجاز و همچنين عوامل اين اقدام را شناسايی کردند.

وی افزوده بود: "طی بررسی‌های صورت گرفته در چندين سايت، متهم اصلی شناسايی و طی عملياتی دستگير و تحويل مراجع قضايی شد."

اسماعيل احمدی مقدم، فرمانده نيروی انتظامی ايران دی‌ماه سال گذشته درباره فعاليت شبکه‌های ماهواره‌ای خارج از ايران گفته بود: "شبکه‌های ماهواره‌ای به‌خصوص شبکه‌های فارسی‌زبان بيشتر از منابع مالی سرويس‌های اطلاعاتی دشمن تغذيه و با اهداف خاص و برای ايجاد تغييرات فرهنگی، اثرگذاری سياسی و گاه به‌عنوان اتاق فرمان اغتشاشات در داخل استفاده می‌شوند."

فرمانده ناجا همکاری با اين شبکه‌ها را ممنوع دانسته و افزوده بود: "با افرادی که با اين شبکه‌ها همکاری می‌کنند برخورد می‌شود."

وی همکاری با شبکه‌های خارجی رسمی و غيرفارسی را تنها به شرط دريافت مجوز از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی آزاد دانسته بود.

در همين رابطه ۲۶ شهريورماه سال گذشته شش مستندساز ايرانی به اتهام همکاری با شبکه تلويزيونی بی‌بی‌سی فارسی بازداشت و پس از گذشت سه تا چهار هفته آزاد شدند.

در ايران همچنين چندين سال است که استفاده از تجهیزات ماهواره‌ای جرم قلمداد می‌شود و پليس ايران نيز هرچند وقت يک‌بار اقدام به جمع‌آوری آنتن‌های ماهواره‌ای می‌کند.

مسئولان نيروی انتظامی ايران همچنين با برگزاری کنسرت‌های زيرزمينی و همکاری برخی خوانندگان با شرکت‌های موسيقی خارجی برخورد می‌کنند.

زندگی سیاسی با هویت مستعار

politics — Thu, 15 Nov 2012 12:43:32 +0000

حمید رضایی

حمید رضائی - از همان لحظه توافق برای انجام مصاحبه اسم مستعار خود را «محسن» می‌گذارد. سابقه فعالبت سیاسی خود را حدود «پانزده سال» عنوان می‌کند و البته وقتی سؤالی از یک فعال سیاسی داخل ایران می‌پرسید که با اسم مستعار می‌نویسد یا مصاحبه می‌کند، نباید انتظار جواب‌های دقیق داشته باشید.

می‌گوید ممکن است این رقم، یعنی "۱۵ سال" را کوچک یا بزرگ کرده باشد. این که یک اسم کوچک را به جای فامیلی به کار می‌برد، طبعاً روی تحلیلی که از متن می‌شود، اثر می‌گذارد.

تاکید می‌کند که «پول باد آورده نفت به جمهوری اسلامی ایران این امکان را داده است که برای پروژه‌‌های امنیتی و طرح‌‌های سرکوب خود هزینه‌‌های هنگفتی خرج کند. مطمئن باشید برنامه همه شبکه‌‌های ماهواره را ضبط می‌کنند و تک تک نوشته‌‌های روی سایت‌ها را ذخیره می‌کنند و روی آنها کار می‌کنند تا سر نخ و نکته‌‌‌ای به دست آورند. وقتی خود ما (فعالان سیاسی) با یک متن سیاسی روبرو می‌شویم که با اسم مستعار نوشته شده، با تقریب خیلی خوبی خط فکری و نام نویسنده متن را حدس می‌زنیم. دقت آنها بیشتر از ماست چون شنود موبایل‌ها، خط‌‌های تلفن و اینترنت را در اختیار دارند و از طریق تک‌نویسی‌ها در بازجوئی‌‌های مختلف به هویت واقعی پشت اسم‌های مستعار پی می‌برند. معمولاً کسی که در تک‌نویسی به هر دلیلی اطلاعاتی از فرد دیگری را لو می‌دهد، شجاعت و باید‌‌های اخلاقی لازم برای اطلاع دادن ماجرا به آن فرد را ندارد. فردی که درباره او تک‌نویسی شده تا مدت‌ها در تور نیروهای امنیتی قرار می‌گیرد و بی‌خبر از همه جا هر روز بر قطر پرونده خود می‌افزاید.»

***

فردی که با او به گفتگو می‌نشینم، یکی از فعالان سیاسی با سابقه در ایران است که در مقاطع زمانی مختلف، قسمتی از عمر خود را در زندان‌‌های جمهوری اسلامی گذرانده است. او با این‌که از ۱۲ سال پیش امکان خروج از ایران را داشته است، ترجیح می‌دهد همچنان در ایران زندگی کند و به فعالیت خود ادامه دهد.

«فعالان سیاسی ایران هر چه مسن‌تر می‌شوند نسبت به گذشته خود احساس عدم امنیت بیشتری می‌کنند. عده‌ای از اینکه در دیکتاتوری گذشته دارای منصب بودند خجالت زده هستند. عده‌‌‌ای به این خاطر که در زندان و بازجوئی بریده‌‌اند از کار خود حجالت می‌کشند. بعضی عقاید سیاسی خود را تغییر داده‌‌اند و نمی‌خواهند این تغییر بر سر آنان کوبیده شود. عده‌‌‌ای نمی‌خواهند مخالف نظر یک جمع بزرگ باشند، به طور مثال در جریان انتخابات افراد زیادی در ظاهر طرفدار موسوی بودند اما با اسم مستعار او را نقد می‌کردند یا می‌کوبیدند. شاید این موضوع خود ناشی از عامل امنیت باشد. یعنی اینکه در طول زمان زندگی کردن با یک شخصیت دوم - منظور هویت سیاسی مستعار- فعالان سیاسی را دو شخصیتی کرده است.»

- از چه زمانی تصمیم گرفتید از نام مستعار استفاده کنید؟

«به جز دو سه سال اول که میل به خودنمایی و شهوت شهره شدن روی تمام عرصه‌‌های فعالیت من سایه انداخته بود، در مراحل بعدی هر متنی را که احتمال می‌دادم هزینه سنگین داشته باشد به اسم مستعار منتشر می‌کردم. گاهی اوقات نیز بحثی را که مایل نبودم به پای خودم نوشته شود به اسم مستعار بیرون می‌دادم اما همیشه - حتی در خفقان فعلی - از نام واقعی نیز استفاده کرده‌ام.»

- چه بحث‌هایی هستند که مایل نیستید به پای خود شما نوشته شوند؟

«این بحث‌ها بعضاً منع امنیتی ندارند، اما جامعه سیاسی ایران قدرت هضم و پذیرش آنها را ندارد. این یک واقعیت است که در ایران مسائل سیاسی و مسائل شخصی به طور کامل به یکدیگر تنیده

شده‌اند. تو نمی‌توانی دوست خودت را، هم‌خط خودت را از نظر فکری یا سیاسی نقد کنی، چرا که دیر یا زود دوستی به پایان رسیده و یک دشمن به دشمنان شخصی و سیاسی شما اضافه می‌شود. وقتی پای نقد دوستان در میان است یا مسائلی که بُعد سیاسی و فکری خود را از دست داده و تبدیل به یک موضوع احساسی شده‌اند، برای رجوع دوباره به عقلانیت چاره‌‌‌ای نیست جز استفاده از اسم مستعار؛ چرا که مسائل احساسی امکان پرداختن منطقی به موضوع را نمی‌دهد.»

توهم تغییر ماهیت جمهوری اسلامی

بر خلاف فعالان سیاسی یا حتی هنرمندانی که سال‌ها از یک اسم مستعار استفاده می‌کردند و آن اسم مستعار را تا حد یک اسم واقعی، هویت بخشیده و تاریخ‌مند می‌کردند، فعالان سیاسی جوان (زیر ۳۰ سال) در ایران به دلایل مختلف تمایل چندانی به داشتن این‌گونه اسامی مستعار ندارند. این نسل از اسامی مستعار مختلفی استفاده می‌کند، اما این اسامی عمر کوتاهی دارند یا در بین دوستان نزدیک و آشنایان، هویت واقعی پنهان شده در پشت نام مستعار، مشخص و آشکار است.

بسیاری عقیده دارند که دلیل این رویکرد، رواج استفاده از اینترنت، ارتباط آسان از طریق چت، دگرگون شدن شرایط کشور نسبت به دهه ۶۰، باز شدن نسبی فضای جامعه، نشریات و دانشگاه در دوان اصلاحات و تزریق این توهم است که «ماهیت جمهوری اسلامی دچار تغییر شده است» و دیگر دست به برخورد‌‌های خشن و غیرانسانی نمی‌زند، تلاش روشنفکران لیبرال برای رد هر گونه فعالیت سیاسی منجر به پرداخت هزینه و مسائلی از این دست، عامل این تغییر رویکرد از "پنهان‌کاری و

پنهان‌پژوهی" به "کار علنی و فرار از پرداخت هرگونه هزینه" است.

محسن می‌گوید: وقتی فضا در دوران خاتمی باز شد یک لشگر عظیم از افرادی که با هویت واقعی خود می‌نوشتند، مصاحبه و سخنرانی می‌کردند یا فعالیت سیاسی انجام می‌دادند، وارد فضای عمومی کشور شدند. تعداد زیادی روزنامه دوم خردادی منتشر می‌شد و به پشتوانه هر روزنامه ۷۰۰ نفر ادعا می‌کردند روزنامه‌نگار یا خبرنگار هستند. هدف بسیاری از این افراد پیروزی در انتخابات بود. شرکت در انتخابات امری خلاف قانون نبود بنابراین هزینه‌ای متوجه آن نبود.

«من در طول این ۱۵ سال، بیش از ۱۰ اسم مستعار داشته‌ام. دو نمونه از این اسامی، نیمچه تاریخی برایشان درست شده و مابقی استفاده کوتاه مدت داشته‌اند. خلاف اخلاقیات من و البته مغایر یا رعایت مسائل امنیتی است، وگرنه نشانی‌‌های الکترونیکی که این سال‌های‌ نزدیک‌تر برای این اسم‌ها ساخته‌‌‌ام را باز می‌کردم و به شما نشان می‌دادم «ریاکاری» چقدر در بین فعالان سیاسی ایران گسترده شده است. روابط و مواضع سیاسی در دنیای واقعی یک چیز است و در زیر پوست آن و در خفا، روابط و مواضع دیگری جریان دارد. مسائلی که در منظر عموم تایید می‌شود، در خفا نکوهش می‌شود. از دوستی‌‌های دنیای بالایی در دنیایی زیرین خبری نیست و جز کینه و نفرت چیزی از پشت نقاب‌ها بیرون نمی‌زند.»

اسم‌ها واقعی بودند. حلقه اولیه خوانندگان هر نویسنده، دوستان، همکلاسی‌ها و همکاران او بودند که برای مطالب نوشته شده تبلیغ می‌کردند و باعث می‌شدند نویسنده مورد توجه قرار گیرد. مشخص بود در میان این همه اسامی واقعی، جایی برای بروز اسامی مستعار وجود نداشت و به فرض اگر مطلبی در نقد اصلاحات و اصلاح‌طلبان نوشته می‌شد، هجمه‌‌‌ای شکل می‌گرفت و نویسنده منتسب به سپاه، بسیج، کیهان و غیره می‌شد. اسم مستعار را در کسری از ثانیه ترور هویتی و شخصیتی می‌کردند و مطلب نوشته شده نیز با نویسنده‌اش دفن می‌شد و به آن پرداخته نمی‌شد. شاید به همین خاطر نیروهای سیاسی جوان، فعالان دانشجویی و منتقدان جریان اصلاحات احساس کردند که فعالیت با اسم مستعار جواب نمی‌دهد. وقتی رقبا بدون ترس از هزینه دادن با اسامی واقعی خود می‌نوشتند، مقابله با آنان با نقدها و مطالبی که بیان آنها به نوعی شنا کردن در خلاف جریان آب بود، جواب نمی‌داد. شاید بهتر است بگوئیم که شور و هیجان نیروهای جوان را ارضا نمی‌کرد. به همین خاطر عده‌‌‌ای از نیروها هم با اسم واقعی به میدان عمومی آمدند و این کار را خراب‌تر کرد چرا که به جای یک رقیب، دو رقیب در میدان بود. اسامی مستعار، یکبار مصرف شدند و بعد از مدتی از رونق افتادند.

«اسم مستعار یک هزارم اسم واقعی هم بُرد ندارد»

می‌گویند اسم مستعار به اندازه اسم واقعی قدرت نفوذ در اجتماع و تاثیر‌گذاری ندارد. بسیاری از افرادی که استفاده از اسامی مستعار را کنار گذاشته یا از ابتدا با اسامی واقعی نوشته‌‌اند و یا فعالیت سیاسی می‌کنند، دلیل اقدام خود را "نادیده گرفته شدن" مطالب و فعالیت با اسم مستعار از سوی مخاطب ایرانی عنوان می‌کنند.

چند سال پیش در میان یک جدل لفظی بین طیف‌های داخلی یک جریان فکری بر سر این موضوع ادعایی مطرح شد که « اسم مستعار یک هزارم اسم واقعی هم بُرد ندارد». درستی یا نادرستی این ادعا را با محسن در میان می‌گذارم. او می‌گوید: «این اشتباه است. البته این سبک بیان استعاری است و نه آماری و ریاضی. اسم مستعار فقط به اندازه تعداد کسانی که تو را می‌شناسد و به صورت اتفاقی مطلب تو را می‌خوانند تقسیم بر تعداد کسانی که تو را می‌شناسد و اگر اسم تو را ببینند حتما مطلب تو را می‌خوانند، بُرد دارد. اگر بخواهیم به فرض ضریبی برای آن تعیین کنیم.

به فرض که هزار نفر وجود دارند که مطالب مرا _اگر به اسم واقعی من باشد_ حتماً می‌خوانند و پیگیری می‌کنند (احتمالا منظور دنبال کردن بحث‌ها و کمک به انتشار و خوانده شدن مطالب است) اما وقتی مطلبی با اسم مستعار می‌نویسم تنها ۵۰ نفر از این هزار نفر به صورت اتفاقی مطلب را می‌خوانند یا جذب تیتر و عنوان می‌شوند. این یعنی قدرت نفوذ اسم مستعار تنها پنج درصد اسم واقعی برد دارد.»

آیا مسئله فقط «امنیت» است؟

اولین دلیل در جواب چرایی استفاده از اسامی مستعار، امنیت است. حکومت‌‌های دیکتاتوری در برابر مردم، خواست‌ها و انتقادات‌شان پاسخگو نیستند و افراد ناراضی به عناوین مختلف بازداشت، زندانی و مجازات می‌شوند. در کشوری مانند جمهوری اسلامی که حکومت هر از گاهی اعتراض و نقد را به صورت دسته جمعی یا فردی با مرگ پاسخ می‌دهد و "زندانی شدن" و محرومیت‌های اجتماعی حداقل مجازات برای داشتن عقاید مغایر با عقاید رسمی حکومت و بیان آنها است، نوشتن و فعالیت با اسم مستعار توجیه عقلی و امنیتی دارد. اما آیا حفظ «امنیت» در برابر سیستم سرکوب حکومتی تنها دلیل استفاده از اسم مستعار است؟

محسن می‌گوید: با اطمینان می‌گویم که نه. یک مثال ساده می‌زنم. چرا افرادی که در خارج از کشور زندگی می‌کنند از اسم مستعار استفاده می‌کنند؟ شاید عده‌‌‌ای بگویند به دلیل ترس از اذیت و آزار خانواده آنها که در ایران باقی مانده‌‌اند. اما بعضی از افرادی که اتفاقاً بیش از دیگران عادت به استفاده از اسم مستعار دارند، حتی باغبان‌هایشان را هم از ایران برده‌اند. بعضی دیگر قبل از سال ۵۷ از ایران رفته‌اند. پس موضوع این افراد امنیت نیست.

«شناسنامه سیاسی و هویت سیاسی افراد به کلمات و نوشته‌ها معنا القا می‌کنند. روی متن تاثیر می‌گذارند، چون در تاثیر روی مخاطب موثر هستند. اسامی مستعار به‌ندرت این امکان را می‌یابند که جدی گرفته شوند. وقتی متنی خوانده می‌شود یک بُعد قضیه این است که مخاطب خود نویسنده را می‌خواند. وقتی از اسم مستعار استفاده می‌شود این هویت و شناسنامه از متن گرفته می‌شود. عده‌‌‌ای می‌گویند این خوب است که متن فارغ از تاثیر خالق آن خوانده و قضاوت می‌شود اما در سیاست این حرف بی‌معناست. اتفاقاً در سیاست باید اثر از خالق آن تاثیر بپذیرد. باید کلام با واقعیت گوینده آن تطبیق شود.»

در این سال‌ها نکته‌‌‌ای که متوجه شده‌‌‌ام این است که فعالان سیاسی ایران هر چه مسن‌تر می‌شوند نسبت به گذشته خود احساس عدم امنیت بیشتری می‌کنند. عده‌ای از اینکه در دیکتاتوری گذشته دارای منصب بودند خجالت زده هستند. عده‌‌‌ای به این خاطر که در زندان و بازجوئی بریده‌‌اند از کار خود حجالت می‌کشند. بعضی عقاید سیاسی خود را تغییر داده‌‌اند و نمی‌خواهند این تغییر بر سر آنان کوبیده شود. عده‌‌‌ای نمی‌خواهند مخالف نظر یک جمع بزرگ باشند، به طور مثال در جریان انتخابات افراد زیادی در ظاهر طرفدار موسوی بودند اما با اسم مستعار او را نقد می‌کردند یا می‌کوبیدند.

شاید این موضوع خود ناشی از عامل امنیت باشد. یعنی اینکه در طول زمان زندگی کردن با یک شخصیت دوم - منظور هویت سیاسی مستعار- فعالان سیاسی را دو شخصیتی کرده است. شاید موضوع ریشه دار است و باید به تاریخ و فرهنگ ایران رجوع کنیم. مردم ایران مدت زمان بسیار طولانی تحت استبداد داخلی زندگی کرده‌‌اند و یاد گرفته‌‌اند خود را آن چیزی نمایش دهند که نیستند. همچنین تابوهای دینی و فرهنگی، ایرانیان را از کودکی ریاکار تربیت می‌کند. به این معنی که تحت فشار قوانین دینی و فرهنگی بخشی از زندگی انسان‌ها پنهان می‌شود و صحبت کردن درباره مسائلی دشوار می‌شود. مثلاً در ایران اکثر مردم نمی‌توانند راحت درباره سکس صحبت کنند. به دختران یاد داده می‌شود مسائل خود را از مردان پنهان کنند. بچه‌‌ها در خانواده‌‌های ایرانی یاد می‌گیرند برای اینکه مثلاً شب را بیرون از خانه بگذرانند دروغ بگویند. طبیعی است این پنهان‌کاری و ریاکاری جبری در دیگر عرصه‌ها نیز به صورت آگاهانه و به عنوان یک راه حل انتخاب شود. سنت رو دربایستی در همه عرصه‌های زندگی ما ایرانیان که دیگر جای خودش».

پیچیدگی روابط

«داستان اسم مستعار داستان پیچیده‌‌‌ای است. خود من بارها به اسم مستعار مطلبی را نوشته‌‌‌ام و افرادی با مطلب موافق بوده‌‌اند و حتی آنرا منتشر کرده‌اند. در حالی که همان حرف‌ها را به صورت سر بسته و در لفافه وارد متنی کرده‌‌‌ام که به اسم واقعی منتشر کرده‌ام، اما همان افرادی که قبلاً با مطلب موافق بودند و آنرا منتشر کرده بودند، این‌بار مخالفت شدید کرده‌اند.

این اتفاق، به هر دلیلی می‌تواند باشد و این مورد نظر من نیست. شما فکر کنید به حجم اسم‌ها مستعاری که توسط فعالان سیاسی ایران استفاده می‌شود و بعد پیش خودتان حدس بزنید چه نمایشی بزرگی به راه افتاده است. نمایشی که بینندگان آن خود بازیگرانش هستند.

من در طول این ۱۵ سال بیش از ۱۰ اسم مستعار داشته‌ام. دو نمونه از این اسامی، نیمچه تاریخی برایشان درست شده است و مابقی استفاده کوتاه مدت داشته‌اند. خلاف اخلاقیات من و البته مغایر یا رعایت مسائل امنیتی است، وگرنه نشانی‌‌های الکترونیکی که این سال‌های‌ نزدیک‌تر برای این اسم‌ها ساخته‌‌‌ام را باز می‌کردم و به شما نشان می‌دادم ریاکاری چقدر در بین فعالان سیاسی ایران گسترده شده است.

روابط و مواضع سیاسی در دنیای واقعی یک چیز است و در زیر پوست آن و در خفا، روابط و مواضع دیگری جریان دارد. مسائلی که در منظر عموم تایید می‌شود، در خفا نکوهش می‌شود. از دوستی‌‌های دنیای بالایی در دنیایی زیرین خبری نیست و جز کینه و نفرت چیزی از پشت نقاب‌ها بیرون نمی‌زند.»

این جملات بخش‌های دیگری از حرف‌های محسن است. شاید اشاره او به فرهنگی است که صراحت لهجه در آن نوعی توهین محسوب می‌شود. فعالان سیاسی ایران جزئی از جامعه ایران هستند پس عجیب نیست اگر آنها نیز طاقت "نقد" و "انتقاد" را نداشته باشند و اندک اختلافی در بین افکار دو طرف در زمان کوتاهی به یک جنگ لفظی تمام عیار تبدیل شود. تجربه نشان داده است در این جنگ‌های لفظی خیلی زود به "بررسی گذشته طرف مقابل"، "اتهام زنی"، "تخریب از طریق بازگو کردن گذشته" و مسائل این‌ چنینی پرداخته خواهد شد و جبهه‌گیری،جای اندیشه‌‌ها و حول شخصیت‌ها شکل خواهد گرفت. طبیعی است در چنین فضایی افراد ترجیح بدهند نقش فرد روادار، خوش‌مشرب، به دور از هیاهو و درگیری و "تاییدکننده همه و مورد تایید همه" را بازی کنند و برای بیان حرف‌های واقعی خود به اسامی مستعار پناه ببرند.

آسیب‌‌های شخصی و اجتماعی استفاده از اسم مستعار

"سر در گمی نیروهای سیاسی"، "قطع ارتباط مردم و نیروهای سیاسی داخل کشور"، "ضعف فعالان سیاسی در زندگی شخصی " و "سست شدن ارتباطات اجتماعی در دنیای واقعی" از جمله تبعاتی است که فعالان سیاسی با استفاده از اسم مستعار به زندگی خصوصی خود و فضای سیاسی جامعه وارد می‌کنند.

فعالان داخل کشور صحنه سیاست را به حکومت و به نیروهای سیاسی خارج ایران واگذار کرده‌اند. کسانی که در کانون مسائل سیاسی و در معرض مستقیم داده‌ها و تحولات هستند، زبان‌شان بسته است و کسانی که خارج از کانون قرار گرفته‌اند، یا فاصله دورتری از منبع داده‌ها دارند، میدان را اشغال کرده‌اند؛ چرا که فعالان سیاسی داخل کشور با استفاده از اسامی مستعار یک بار مصرف یا کوتاه مدت (بدون تاریخ) دست به خودکشی هویتی زده‌اند.

«وقتی ارتباط یک فعال سیاسی با مردم جامعه قطع می‌شود، هویت خود را از دست می‌دهد. یا در یک کانون قدرت دیگر ذوب شده و مردم ستیز می‌شود و یا اسم مستعاری می‌سازد و در فضای محدود کوچکی که با آن اسم مستعار کار می‌کند دچار دگردیسی می‌شود. فرد در این حالت، چون تبعات قانونی، دیگر چندان او را تهدید نمی‌کند در کلام تند می‌شود، اما در عمل محافظه کار می‌ماند. درباره فعالان سیاسی می‌بینید که به پشت کیبورد‌ها و مونیتور‌ها می‌خزند و در آنجا مثل یک سنگر احساس امنیت می‌کنند. چون دنیای کوچک مجازی تفاوت اساسی با دنیای واقعی دارد به این توهم دچار می‌شوند که مردم آنها را نمی‌فهمند یا از آن بدتر مردم اصولا هیچ چیز را نمی‌فهمند. جنگ‌طلبی از دل همین توهم و این مردم ستیزی و جامعه ستیزی بیرون می‌آید.»

محسن می‌گوید: «شناسنامه سیاسی و هویت سیاسی افراد به کلمات و نوشته‌ها معنا القا می‌کنند. روی متن تاثیر می‌گذارند، چون در تاثیر روی مخاطب موثر هستند. اسامی مستعار به‌ندرت این امکان را می‌یابند که جدی گرفته شوند. وقتی متنی خوانده می‌شود یک بُعد قضیه این است که مخاطب خود نویسنده را می‌خواند. وقتی از اسم مستعار استفاده می‌شود این هویت و شناسنامه از متن گرفته می‌شود. عده‌‌‌ای می‌گویند این خوب است که متن فارغ از تاثیر خالق آن خوانده و قضاوت می‌شود اما در سیاست این حرف بی‌معناست. اتفاقاً در سیاست باید اثر از خالق آن تاثیر بپذیرد. باید کلام با واقعیت گوینده آن تطبیق شود.»

محسن ادامه می‌دهد: «صدایی از درون ایران شنیده نمی‌شود و اگر هم به گوش می‌رسد با واسطه رسانه هایی است که کنترل بر آنها در خارج ایران رقم می‌خورد. فعالان سیاسی داخل کشور با مردم بی‌ارتباط شده‌اند. نه به این معنی که کاملاً ایزوله شده‌اند. دیدارها، تماس‌ها و... هست اما این ارتباط گسترده نیست. وقتی ارتباط یک فعال سیاسی با مردم جامعه قطع می‌شود، هویت خود را از دست می‌دهد. یا در یک کانون قدرت دیگر ذوب شده و مردم ستیز می‌شود و یا اسم مستعاری می‌سازد و در فضای محدود کوچکی که با آن اسم مستعار کار می‌کند دچار دگردیسی می‌شود. فرد در این حالت، چون تبعات قانونی، دیگر چندان او را تهدید نمی‌کند در کلام تند می‌شود، اما در عمل محافظه کار می‌شود. درباره فعالان سیاسی می‌بینید که به پشت کیبورد‌ها و مونیتور‌ها می‌خزند و در آنجا مثل یک سنگر احساس امنیت می‌کنند. چون دنیای کوچک مجازی تفاوت اساسی با دنیای واقعی دارد به این توهم دچار می‌شوند که مردم آنها را نمی‌فهمند یا از آن بدتر مردم اصولا هیچ چیز را نمی‌فهمند. جنگ طلبی از دل همین توهم و این مردم ستیزی و جامعه ستیزی بیرون می‌آید.»

محسن از موضوع دیگری نیز می‌گوید: « اسم مستعار امکان سوءاستفاده سیاسی را افزایش می‌دهد!» او چند مورد مشخص را سراغ دارد و نام می‌برد که افرادی در خارج ایران از اسم مستعار استفاده کرده و خودشان را افرادی در داخل ایران معرفی کرده‌اند. این نکته را نیز نباید فراموش کرد که معمولاً اخبار و گزارش‌‌های جعلی نیز با نام‌‌های مستعار منتشر می‌شوند.

محسن همچنین گوید: «اسم‌های واقعی در خارج ایران به صورت جبری در محدوده تنگ و بسته یک دوگانگی جعلی (غرب /جمهوری اسلامی) اسیر می‌شوند. هر عملی را که از سوی کشورهای غربی صورت بگیرد باید بپذیرند و از ترس محکوم شدن به حمایت از جمهوری اسلامی حاضر به نقد این تصمیمات نیستند. اسامی مستعار هم چون برش هویت‌‌های واقعی را ندارند، کاری برای شکستن این دوگانگی جعلی نمی‌توانند انجام دهند.»

حرف‌های محسن غیرقابل چشم‌پوشی و تکان‌دهنده است: «ما حتی دیگر جرات نداریم به اسم واقعی خودمان زندگی کنیم یا خودمان باشیم.» وقتی فردی رانندگی را نیاموخته است از رانندگی می‌ترسد. فعالان سیاسی داخل ایران وقتی به اسم مستعار حرف‌هایی را می‌زنند که در دنیای واقعی و با اسم واقعی نمی‌توان آن حرف‌ها را به زبان آورد یا نوشت، نتیجه جز این نیست که مهارت و توانایی سخن گفتن، نوشتن و فعالیت با هویت واقعی را از دست می‌دهند. یک فعال سیاسی که باید در شرایط دیکتاتوری توانایی آنرا داشته باشد که عمیق‌ترین نقدها و اعتراضات را با کمترین هزینه و به گویاترین شکل ممکن به مردم منتقل کند، دیگر حتی در سطح یک فرد معمولی نیز قادر به تطابق خود با محیط و فضای فعالیت نیست.

محسن اعتقاد دارد که «استفاده از اسم مستعار فعالان سیاسی را ترسو می‌کند. در این حالت، شخصیت‌‌های واقعی به دلیل فقدان خوراک‌دهی مناسب به شاخصه‌‌های هویتی خود (برای یک فعال سیاسی شاخصه هویت، فعالیت سیاسی است.) دچار ضعف شخصیت، ناامیدی، استرس، نارضایتی و غیره می‌شوند.

به نظر او در این وضعیت، حداقل دو شخصیت شکل می‌گیرد. یکی شخصیت صریح، شجاع، بی‌مرز و بی‌قانون و یک شخصیت ساکت، منفعل، ترسو، ناشاد و به شدت تحت امر قانون! نتیجه این می‌شود که «وقتی این فرد از پشت کامپیوتر خود بلند می‌شود و در اتوبوس می‌نشیند، یا از پشت نوشته‌هایی که به اسم مستعار نوشته شده‌‌اند، می‌رود و پشت یک تریبون عمومی یا نیمه عمومی قرار می‌گیرد، تبدیل به یک آدم دیگر می‌شود و قدرت تاثیرگذاری خود را از دست می‌دهد. نمی‌تواند با تمرکز صحبت کند چرا که باید پیوستگی کلام و استدلال را قربانی امنیت کند. نمی‌تواند به همان روانی، تندی و پیوستگی هویت مستعار صحبت کند و مفاهم را انتقال دهد. این‌که می‌بینید افرادی بعد از مدت‌ها سکوت و بی‌خبری تن به مصاحبه می‌دهند و مطالب مطرح شده تعجب و اعتراض همگان را بر می‌انگیزد، یکی از دلایل‌اش همین است. پیوستگی و استدلال فدای امنیت می‌شود به این دلیل که فرد مورد نظر توانایی زیست سیاسی در دنیای واقعی را از دست داده است.»

روسيه پخش شبکه‌های ماهواره‌ای ايران را بر عهده گرفت

news-zamaneh — Sun, 04 Nov 2012 09:40:42 +0000

پس از آن‌که ماهواره اروپايی يوتل‌ست در چارچوب تحريم‌ها عليه جمهوری اسلامی ايران پخش ماهواره‌ای شبکه‌های تلويزيونی ايران را قطع کرد، اينک روسيه، هم‌پيمان ايران پخش اين شبکه‌ها را بر عهده گرفته است.

تارنمای عصر ايران امروز يکشنبه ۱۴ آبان‌ماه نوشته است ۱۹ شبکه ماهواره‌ای ايران از جمله شبکه‌های "جام جم يک و جام جم دو ، شبکه خبر و تلويزيون آی‌فيلم به زبان فارسی، کانال عربی کوثر، شبکه‌های سحر تی‌وی يک و سحر تی‌وی دو و همچنين شبکه انگليسی‌زبان پرس تی‌وی از اين به بعد از طريق ماهواره‌های روسيه پخش جهانی خواهند داشت.

بنا به اين گزارش همچنين ۱۱ شبکه راديويی دولتی ايران نيز به ۳۰ زبان از طريق اين ماهواره‌ها قابل دريافت خواهد بود.

شرکت ماهواره‌ای فرانسوی يوتل‌ست، ‌تأمين‌کننده فضای ماهواره‌ای اروپا، روز دوشنبه ۲۴ مهرماه سال جاری پخش ۱۹ شبکه ماهواره‌ای تلويزيونی و راديويی جمهوری اسلامی ايران را بر روی ماهواره هاتبرد قطع کرد.

اين تصميم يوتل‌ست بر اساس تحريم‌های اتحاديه اروپا عليه ايران اتخاذ شد.

پس از آن شرکت ماهواره‌ای اينتل‌ست هم مانع از پخش برخی شبکه‌های ماهواره‌ای جمهوری اسلامی ايران شد.

پيش از اين دولت روسيه پس از قطع شبکه‌های دولتی سوريه از ماهواره‌های نايل‌ست و عرب‌ست، امکان پخش شبکه‌های ماهواره‌ای اين کشور از طريق ماهواره روسيه را نيز فراهم کرده بود

سازمان صدا و سيمای جمهوری اسلامی ايران با انتشار بيانيه‌ای، قطع پخش شبکه‌های ماهواره‌ای خود توسط شرکت يوتل‌ست را "غيرقانونی، غيراخلاقی و غيرحرفه‌ای" ناميد.

به گفته صدا و سيمای ايران، "شرکت يوتل‌ست تحت فشار لابی آمريکايی صهيونيستی و به دنبال تقاضای شورای سمعی و بصری فرانسه (CSA) با ادعای واهی، شرکت سرويس‌دهنده پخش ماهواره‌ هاتبرد را از ارائه سرويس به شبکه‌های برون‌مرزی سازمان صداوسيمای جمهوری اسلامی ايران منع کرد."

رامين مهمانپرست، سخنگوی وزارت امور خارجه ايران نيز گفته بود ايران قطع شبکه‌های ماهواره‌ای خود را از راه قانونی پيگيری خواهد کرد.

پيش از اين دولت روسيه پس از قطع شبکه‌های دولتی سوريه از ماهواره‌های نايل‌ست و عرب‌ست، امکان پخش شبکه‌های ماهواره‌ای اين کشور از طريق ماهواره روسيه را نيز فراهم کرده بود.

جمهوری اسلامی ايران در سال‌های اخير، به‌ويژه در جريان اعتراض‌های گسترده به نتايج دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری که نزديک به يک سال به‌طول انجاميد بارها با ارسال پارازيت‌های ماهواره‌ای مانع از پخش شبکه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور در داخل ايران شد و به همين خاطر از سوی مدافعان حقوق بشر در اين سال‌ها مورد انتقادهای شديد قرار گرفته است.

بهمن ماه سال گذشته کمپين بين‌المللی حقوق بشر در ايران از اتحاديه بين‌المللی مخابرات (ITU) وابسته به سازمان ملل خواسته بود تا برای بازداشتن جمهوری اسلامی ايران از سانسور شبکه‌های ماهواره‌ای و ارسال پارازيت بر روی شبکه‌های تلويزيونی و محدوديت اينترنت، گام‌های قاطعی بردارد.

يوتل‌ست آبان ماه سال گذشته در بيانيه‌ای با اشاره به اينکه طی دو سال اخير بار‌ها ارسال پارازيت بر برنامه‌های بی‌بی‌سی فارسی، صدای آمريکا و دويچه‌وله را محکوم کرده است، اعلام کرد که محل ارسال اين پارازيت‌ها در داخل ايران است.

جمهوری اسلامی ايران شبکه‌های ماهواره‌ای غير دولتی را "سرويس‌های امنيتی دشمن" می‌داند و افزون بر ارسال پارازيت‌ روی آن‌ها، هم‌زمان در ايران، هم طرح مداوم جمع‌آوری ديش‌های ماهواره‌ای از منازل مردم را دنبال می‌کند و هم کسانی را که با اين شبکه‌ها همکاری کنند زندانی می‌کند.

پخش برخی شبکه‌های صدا و سيما بر روی اينتل‌ست هم قطع شد

news-zamaneh — Tue, 23 Oct 2012 07:55:25 +0000

پس از هات‌برد و یوتل‌ست، اينک شرکت ماهواره‌ای اينتل‌ست هم مانع از پخش برخی شبکه‌های ماهواره‌ای جمهوری اسلامی ايران شد.

شبکه پرس تی‌وی، وابسته به جمهوری اسلامی ايران گزارش داد که اداره کنترل دارايی‌های خارجی در آمريکا دستور داده است تا شرکت ماهواره‌ای اينتل‌ست شبکه‌های تلويزيونی وابسته به حکومت ايران از جمله سحر، جام جم، شبکه خبر و الکوثر را حذف کند.

اين گزارش افزوده است که شبکه تلويزيونی پرس تی‌وی در اين فهرست قرار ندارد.

شبکه‌های حذف‌شده از سوی اينتل‌ست برای اروپا پخش می‌شدند.

پيش از اين شرکت يوتل‌ست از روز دوشنبه ۲۴ مهر، پخش ۱۹ شبکه ماهواره‌ای ايران از جمله شبکه‌های العالم، پرس تی‌وی، الکوثر، شبکه خبر، سحر ۱ و ۲، جام جم ۱ و ۲ و شبکه قرآن را قطع کرده بود.

پيش از اين شرکت يوتل‌ست از روز دوشنبه ۲۴ مهر، پخش ۱۹ شبکه ماهواره‌ای ايران را قطع کرده بود

صدا و سيمای ايران در همان زمان با انتشار بيانيه‌ای اعلام کرد: "شرکت يوتل‌ست تحت فشار لابی آمريکايی صهيونيستی و به دنبال تقاضای شورای سمعی و بصری فرانسه (CSA) با ادعای واهی، شرکت سرويس‌دهنده پخش ماهواره‌ی هات‌برد را از ارائه سرويس به شبکه‌های برون‌مرزی سازمان صداوسيمای جمهوری اسلامی ايران منع کرد."

سازمان صدا و سيمای جمهوری اسلامی قطع پخش شبکه‌های ماهواره‌ای خود را توسط شرکت يوتل‌ست "غيرقانونی، غيراخلاقی و غيرحرفه‌ای" ناميد.

شرکت يوتل‌ست به ده‌ها شبکه ماهواره‌ای خدمات ارائه می‌کند که گستره آن سراسر اروپا، خاورميانه، آفريقا و بسياری از مناطق آسيا و آمريکا را شامل می‌شود.

يوتل‌ست آبان‌ماه سال گذشته در بيانيه‌ای با اشاره به اينکه طی دو سال اخير بار‌ها ارسال پارازيت بر برنامه‌های بی‌بی‌سی فارسی، صدای آمريکا و دويچه‌وله را محکوم کرده است، اعلام کرد که محل ارسال اين پارازيت‌ها در داخل ايران است.

يک مقام سپاه: اجباری کردن حجاب کارايی ندارد

Sun, 05 Aug 2012 07:16:36 +0000

يک مقام ارشد سپاه پاسداران ايران گفت اجباری کردن حجاب "چندان تأثير و کارايی ندارد."

به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، علی‌اکبر پورجمشيديان، فرمانده سپاه عاشورا روز شنبه ۱۴ مردادماه ۱۳۹۱ در همايش "جامعه زنان بسيجی" گفت: "اجبار در رعايت حجاب برای بانوان از سوی مسئولين، چندان کارايی و تأثير نخواهد داشت."

به گفته وی "خواهران بسيجی می‌توانند با اجرای يک طرح فرهنگی و ايجاد ارتباط با بدحجاب‌ها و اقناع آنان، رعايت حجاب را در بين زنان درونی کنند."

اين مقام نظامی گفت: "بايد در شيوه جديد امر به معروف به دنبال يک حرکت فرهنگی مبتنی بر روشنگری و شناسايی مصاديق معروف فراموش شده و منکر رواج يافته باشيم، چرا که اجرای راهکار فرهنگی مبتنی بر اجبار، راه حل مقطعی برای حل مشکلات خواهد بود."

علی‌اکبر پورجمشيديان، فرمانده سپاه عاشورا: جمع‌آوری ماهواره‌ها راه حل نيست

طرح‌های مقابله با "بدحجابی يا بدپوششی" تاکنون بارها از سوی نيروی انتظامی ايران اجرا شده است. با اين حال مسئولان دولتی از اجرای اين طرح انتقاد می‌کنند.

اواخر ارديبهشت سال گذشته، مرتضی تمدن، استاندار تهران اعلام کرده بود: "وضعيت حجاب در شهر تهران مناسب است و بهترين اقدام اين است که عفاف و حجاب از سوی مردم اجرا شود."

هر سال با آغاز فصل بهار و تابستان، کنترل نحوه پوشش زنان در ايران شدت می‌گيرد.

در سال‌های اخير نيروی انتظامی با راه‌اندازی گشت ارشاد، زنانی را که پوشش آن‌ها مطابق با معيارهای اعلام شده از سوی نيروی انتظامی نبوده، بازداشت کرده است.

پورجمشيديان همچنين گفت: "جمع‌آوری ماهواره‌ها راه حل نيست؛ چراکه اگر معضلات ماهواره روشن شده و خانواده‌‌ها نسبت به استفاده نکردن از آن قانع شوند، مسلمأ ديش ماهواره را کنار خواهند گذاشت."

در ايران چندين سال است که استفاده از تجهيزات ماهواره‌ای جرم قلمداد می‌شود و پليس ايران نيز هرچند وقت يک‌بار اقدام به جمع‌آوری آنتن‌های ماهواره‌ای می‌کند.

بخشی از طرح "امنيت اجتماعی" که پليس ايران آن را به‌طور مداوم دنبال می‌کند جمع‌آوری ديش‌های ماهواره‌ای است.

وزير ارشاد: هيچ کس اجازه تأسيس تلويزيون خصوصی را ندارد

Tue, 01 May 2012 14:22:29 +0000

محمد حسينی، وزير ارشاد گفت هيچ کس اجازه تأسيس تلويزيون خصوصی در ايران را ندارد.

به گزارش منابع خبری ايران محمد حسينی امروز سه شنبه ۱۲ ارديبهشت، در حاشيه ديدار با هيئت رسانه‌ای ليبی پيرامون راه‌اندازی شبکه تلويزيون خصوصی از سوی برخی گروه‌های سياسی با اهداف انتخاباتی گفت: "برپايه قانون اساسی مجوز تأسيس شبکه تلويزيونی خصوصی به هيچ فرد يا گروهی داده نمی‌شود."

وی افزود: "بعضی گروه‌ها متقاضی تأسيس پايگاه‌های خبری هستند که امری متفاوت با تلويزيون خصوصی است."

وزير ارشاد به جبهه پايداری انقلاب اسلامی، گروه اصول‌گرای شرکت‌کننده در انتخابات مجلس نهم اشاره دارد که چهارم ارديبهشت‌ماه سال جاری، خبر انتشار شبکه تلويزيونی اين جبهه سياسی به نقل از حجت‌الاسلام روانبخش،عضو شورای مرکزی آن در منابع خبری ايران منتشر شد.

عضو شورای مرکزی جبهه پايداری در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) از راه‌اندازی آزمايشی شبکه اينترنتی اين حزب سياسی خبر داده بود.

وی گفته بود: "با توجه به نزديک شدن به روزهای انتخابات، در اين شبکه مصاحبه‌هايی با نامزدهای جبهه پايداری و همچنين مناظره‌های برگزار شده در دانشگاه‌ها پخش می‌شود."

وزير ارشاد فعاليت‌های کانال‌های تلويزيونی وابسته به جمهوری اسلامی ايران را در راستای "برقراری ارتباط با کشورهای منطقه" و "جريان آزاد اطلاعات و اطلاع‌رسانی از ايران و کشورهای خارج از مرز جغرافيايی" دانست

وزير ارشاد در بخش ديگری از سخنان خود فعاليت‌های کانال‌های تلويزيونی از جمله الکوثر، العالم و پرس تی‌وی را در راستای "برقراری ارتباط با کشورهای منطقه" و "جريان آزاد اطلاعات و اطلاع‌رسانی از ايران و کشورهای خارج از مرز جغرافيايی" دانست.

حسينی افزود: "برخی کشورهای غربی و اروپايی که دم از جريان آزاد اطلاعات می‌زنند محدوديت‌هايی برای فعاليت‌های اين شبکه‌ها به‌وجود می‌آورند."

فروردين‌ماه سال جاری، اداره رسانه‌های مونيخ (بی‌ال‌ام) شبکه انگليسی‌زبان پرس تی‌وی، وابسته به دولت ايران را از ماهواره سس آسترا حذف کرد.

برپايه اين تصميم، شبکه پرس تی‌وی به‌دليل آن‌که "جواز پخش در اروپا را ندارد" از ماهواره سس آسترا قطع شد.

لزوم تأسيس شبکه‌های تلويزيونی خصوصی برای نخستين بار در خردادماه سال ۱۳۸۸ و در بحبوحه دور دهم انتخابات رياست جمهوری در عرصه مطبوعات و صداوسيما مطرح شد.

مهدی کروبی يکی از رهبران معترض به انتخابات دهم رياست جمهوری نيز پس از انتخابات نهم رياست جمهوری به‌دنبال ايجاد يک شبکه تلويزيونی ماهواره‌ای بود که در پی مخالفت مقام‌های جمهوری اسلامی با صرف‌نظر کردن از اين کار به انتشار روزنامه "اعتماد ملی" به‌عنوان ارگان حزب اعتماد ملی بسنده کرد.

در شهريورماه سال گذشته، تارنمای برنا وابسته به سازمان ملی جوانان گزارش داد که مجوز نهايی فعاليت يک شبکه تلوزيونی خصوصی در ايران با عنوان شبکه موسيقی "ايرانيان" از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صادر شده است.

تارنمای انتخاب در اين‌باره نوشت از آن‌جا که اسفنديار رحيم مشايی، رئيس دفتر محمود احمدی‌نژاد، رئيس جمهوری ايران، مؤسس شورای عالی ايرانيان نيز است، برخی مجوز گرفتن اين شبکه تلويزيونی را دليلی بر تعلق اين شبکه به اسفنديار رحيم مشايی می‌دانند.

اصول‌گرايان حکومتی مشايی متهم به راه‌اندازی جريان به‌نام "جريان انحرافی" می‌کنند که "مکتب ايرانی" را در مقابل مکتب اسلام مطرح کرده است.

"جمع‌آوری آنتن‌های ماهواره در ايران تشديد می‌شود"

zamaanehnews — Tue, 10 Apr 2012 05:49:14 +0000

نيروی انتظامی ايران اعلام کرد جمع‌آوری آنتن‌های ماهواره در اين کشور شدت می‌گيرد.

به گزارش خبرگزاری مهر، سرتيپ احمدرضا رادان، جانشين فرمانده نيروی انتظامی ايران روز دوشنبه ۲۰ فروردين ۱۳۹۱ گفت: "نيروی انتظامی به‌طور قطع در چارچوب امنيت اخلاقی در کشور همچنان موضوع جمع‌آوری آنتن‌های ماهواره‌ای را در دستور کار دارد و کار جمع‌آوری آنتن‌ها تشديد نيز خواهد شد."

وی افزود: "خوشبختانه با همکاری خوب مردم درصد استفاده از گيرنده‌های ماهواره‌ای در کشور بسيار کم شده است."

بخشی از طرح امنيت اجتماعی که پليس ايران آن را به‌طور مداوم به دنبال می‌کند جمع‌آوری ديش‌های ماهواره‌ای است

به گفته اين مقام پليس ايران "طرح امنيت اجتماعی تا زمانی که دغدغه‌های مردم رفع نشود، تعطيل نخواهد شد."

رادان همچنين از اقدام صدا و سيمای جمهوری اسلامی ايران در افزايش "شبکه‌های خود و متنوع کردن برنامه‌هايش" قدردانی کرد.

به گفته جانشين فرمانده نيروی انتظامی ايران "جذابيت‌هايی که صدا و سيما در برنامه‌های خود ايجاد کرده ميزان استفاده مردم از گيرنده‌های ماهواره‌ای را کم کرده است."

در ايران چندين سال است که استفاده از تجهیزات ماهواره‌ای جرم قلمداد می‌شود و پليس ايران نيز هرچند وقت يک‌بار اقدام به جمع‌آوری آنتن‌های ماهواره‌ای می‌کند.

بخشی از طرح "امنيت اجتماعی" که پليس ايران آن را به‌طور مداوم به دنبال می‌کند جمع‌آوری ديش‌های ماهواره‌ای است. بازداشت افرادی که از "پوشش نامناسب" برخوردار هستند، بخش ديگری از طرح امنيت اجتماعی است.

پرس تی‌وی از ماهواره سس آسترا حذف شد

Wed, 04 Apr 2012 08:47:30 +0000

اداره رسانه‌های مونيخ (بی‌ال‌ام) شبکه انگليسی‌زبان پرس تی‌وی، وابسته به دولت ايران را از ماهواره سس آسترا حذف کرد.

تارنمای پرس تی‌وی ضمن اعلام اين خبر اقدام اداره رسانه‌های مونيخ را "غيرقانونی" و "تحت فشار دولت آلمان" عنوان کرد.

پرس تی‌وی همچنين نوشت: "اين اقدام آشکارا بخشی از يک توطئه هدايت‌شده غرب برای خاموش کردن صدای شبکه انگليسی‌زبان ايرانی است."

اداره رسانه‌های مونيخ (بی‌ال‌ام) شرکت عامل ماهواره سس آسترا SES ASTRA است و دفتر اصلی آسترا نيز در منطقه بتزدر Betzder لوکزامبورگ قرار دارد.

برپايه اين تصميم، شبکه پرس تی‌وی به‌دليل آن‌که "جواز پخش در اروپا را ندارد" از روز سه‌شنبه ساعت ۱۹ به‌وقت آلمان از ماهواره سس آسترا قطع می‌شود.

در دی‌ماه سال گذشته پرس تی‌وی از سوی اداره ارتباطات بريتانيا موسوم به آفکام که بر فعاليت رسانه‌ها در اين کشور نظارت دارد، از ماهواره اسکای حذف شد

استفن گوبل Stéphane Goebel ، معاون رئيس سرويس ماهواره‌های سس آسترا، با ارسال پيام الکترونيکی به مقام‌های صداوسيمای جمهوری اسلامی ايران اعلام کرد اداره رسانه‌های مونيخ (بی‌ال‌ام) خواستار حذف فوری شبکه پرس تی‌وی از اين ماهواره شده است.

گوبل گفت: "اداره رسانه‌های مونيخ درخواست رسمی‌ای برای ما فرستاده است تا فورأ خدمات شبکه ذکر شده (پرس تی‌وی) را قطع کنيم."

گوبل افزود شرکت وی "ديگر نمی‌تواند سيگنال‌های پرس تی‌وی را پخش کند و بدون اطلاع ثانوی خدماتش را قطع می کند."

بدين ترتيب ماهواره سس آسترا با پخش تصويری ثابت به بينندگان شبکه تلويزيونی پرس تی‌وی اعلام می‌کند که اين شبکه به‌دلايل حقوقی اجازه پخش ندارد و مجوز آن لغو شده است.

پيش از اين، در دی‌ماه سال گذشته شبکه تلويزيونی پرس تی‌وی از سوی اداره ارتباطات بريتانيا موسوم به آفکام Ofcom که بر فعاليت رسانه‌ها در اين کشور نظارت دارد، از ماهواره اسکای حذف شد.

آفکام مجوز فعاليت شبکه تلويزيونی پرس تی‌وی را به علت آن‌چه که نقض مقررات فعاليت رسانه‌ای در بريتانيا عنوان شد، لغو کرد.

اداره ارتباطات بريتانيا چندی پيش از اين اقدام، شبکه پرس تی‌وی را يک‌صد هزار پوند جريمه کرده بود.

پرس تی‌وی در غرب لندن استوديويی با ۸۰ کارمند داشت و آفکام معتقد بود به‌دليل آن‌که هیأت مديره اين شبکه در تهران است پرس تی‌وی شبکه‌ای بريتانيايی محسوب نمی‌شود و نمی‌تواند از قوانين فعاليت رسانه‌ای اين کشور استفاده کند.

صاحب‌نظران معتقدند مجوز پخش زمانی در اروپا لغو می‌شود که امنيت ملی يک کشور در معرض خطر قرار گيرد و يا نقض صريح قانون صورت گيرد.