برمه

خشونت‌های جديد در برمه ۵۶ کشته به جا گذاشت

news-zamaneh — Fri, 26 Oct 2012 05:47:01 +0000

موج جدید درگیری‌های فرقه‌ای در غرب میانمار (برمه) دست‌کم ۵۶ کشته به جا گذاشت و به گریختن هزاران تن از منازل‌شان در این منطقه منجر شد.

خبرگزاری فرانسه، روز پنج‌شنبه ۲۵ اکتبر (چهار آبان) به نقل از مقامات محلی برمه نوشت صدها خانه در آتش درگیری‌های جدید میان بودایی‌ها و مسلمانان در ایالت راخین برمه سوخته و این امر سازمان ملل متحد را به هشدار جدی درباره این وضعیت واداشته است.

به گفته مراجع محلی، از ژوئن امسال که نخستین درگیری‌ها میان بوداییان و مسلمانان راخین آغاز شد، تا کنون بیش از ۱۰۰ تن در این منطقه جان خود را از دست داده‌اند، ده‌ها هزار تن از روهینگیایی‌های مسلمان وادار به زندگی در اردوگاه‌ها شده‌اند و مقامات برمه برای مواجهه با تنش‌های مداوم این منطقه به ناگزیر قوانینی را برای شرایط اضطراری وضع کرده‌اند.

میو تانت، سخنگوی استانداری راخین به خبرگزاری فرانسه گفت خشونت‌های اخیر ایالت راخین که از ۲۱ اکتبر (۳۰ مهر) آغاز شده، دست‌کم ۵۶ کشته از هر دو فرقه بودایی و روهینگیا به جا گذاشته است.

وين مياينگ، سخنگوی ديگر ايالت راخين گفته است در ميان کشته‌شدگان ۲۵ نفر مرد و ۳۱ نفر زن بودند و دو هزار خانه نيز به آتش کشيده شده‌اند.

وين مياينگ، سخنگوی دولتی ايالت راخين گفته است در ميان کشته‌شدگان ۲۵ نفر مرد و ۳۱ نفر زن بودند و دو هزار خانه نيز به آتش کشيده شده‌اند

يک مسئول دولتی ديگر که نخواست نامش منتشر شود از کشته شدن ۶۷ نفر خبر داد.

همچنين با موج نخست خشونت‌ها، ۷۵ هزار نفر که بيشتر آنان را روهينگياها تشکيل می‌دهند بی‌خانمان شده‌اند.

سازمان ملل متحد در بیانیه‌ای اعلام کرد که آغاز دوباره خشونت‌ها این سازمان را "به شدت نگران" کرده است و طرفین دعوا را به آرامش فراخواند.

آشوک نیگام، رئیس دفتر سازمان ملل در شهر یانگون در این‌باره اظهار داشت: "سازمان ملل متحد با دریافت گزارش‌هايی در رابطه با آمار نقل مکان‌ها و منازل ویران شده، از این وضعیت آگاه شده است."

او افزود درگیری‌های جدید در راخین "به مرگ افراد و گریختن هزاران تن از جمله زنان و کودکان از خانه‌هایشان منجر شده است."

نیگام خواهان دسترسی فوری و بی قید و شرط به تمام گروه‌ها در این منطقه طبق قوانین بشردوستانه شد.

برمه دو تن از کارکنان سازمان ملل را به حبس محکوم کرد

Mon, 27 Aug 2012 12:08:35 +0000

دادگاهی در برمه (ميانمار) دو تن از کارکنان سازمان ملل متحد را به اتهام آن‌چه "مشارکت در خشونت‌های گروهی خونين" در غرب اين کشور گفته می‌شود به زندان محکوم کردند.

آسوشيتدپرس امروز ۲۷ اوت (شش شهريور) به نقل از آی وين، سخنگوی دقتر سازمان ملل در برمه گزارش داد، اين احکام زندان روز جمعه (۲۴ اوت) در استان راخين صادر شد.

بر اساس اين گزارش، يکی از محکومان کارمند آژانس پناهندگی سازمان ملل و ديگری نيز کارمند بخش برنامه جهانی غذا در اين سازمان است.

اين احکام با انتقاد آژانس پناهندگی جامعه جهانی مستقر در بانکوک مواجه شده‌ است و ويويان تان، يکی از سخنگويان سازمان آن را "بسيار نااميدکننده" خواند.

ويويان تان همچنين گفت يک امدادگر ديگر که برای يکی از سازمان‌های حقوق بشر وابسته به سازمان ملل کار می‌کند به حبس محکوم شده ‌است.

گفته می‌شود دست‌کم ۱۲ تن از کارکنان محلی گروه‌های امداد بين‌المللی در جريان ناآرامی‌های ماه ژوئن توسط حکومت برمه بازداشت شدند که تاکنون شش تن از آنان آزاد شده‌اند

به گفته مقامات سازمان ملل متحد هنوز جزئياتی از اين احکام منتشر نشده ‌است.

در همين زمينه هفته‌نامه برمه‌ای مستقل الون (يازده) نوشت، اين سه تن که گفته می‌شود وابسته به جامعه مسلمانان آن منطقه هستند، به‌خاطر اتهامات گسترده‌ای از جمله دامن زدن به دشمنی مسلمانان و بودايی‌ها و مشارکت در آتش‌سوزی‌ها محکوم شده‌اند.

اين نشريه همچنين به نقل از منبعی که نام او نيامده ‌است ادعا کرد احکام زندان از دو تا شش سال هستند.

خشونت‌ها ميان بوديست‌های راخين و مسلمانان روهينگيا (Rohingya) در ماه ژوئن به اوج رسيد که در پی آن بيش از ۸۰ تن جان باختند و هزاران خانه به آتش کشيده شد.

بر اساس گزارش گروه‌های حقوق بشری، اين حوادث باعث شد که حدود ۱۰۰ هزار تن خانه‌های خود را ترک کنند. اين گروه‌ها همچنين حکومت برمه را به سخت‌گيری و خشونت بسيار عليه مسلمانان متهم کرده‌اند، اگرچه حکومت برمه اين ادعا را رد کرده‌ است.

گفته می‌شود دست‌کم ۱۲ تن از کارکنان محلی گروه‌های امداد بين‌المللی در جريان ناآرامی‌های ماه ژوئن توسط حکومت برمه بازداشت شدند که تاکنون شش تن از آنان آزاد شده‌اند.

اين رويدادها در حالی به‌وقوع می‌پيوندد که تين شين، رئيس جمهوری منتخب برمه پس از چندين دهه حکومت نظامی اصلاحاتی را در اين کشور انجام داده‌ است.

سفر فرستاده سازمان ملل به ميانمار برای تحقيق درباره خشونت‌های قومی

Tue, 31 Jul 2012 14:53:44 +0000

فرستاده حقوق بشر سازمان مل متحد برای تحقيق درباره خشونت‌های گروهی در غرب ميانمار که به کشته شدن ۷۸ تن انجاميده ‌است به اين کشور سفر کرد.

به گزارش آسوشيتدپرس، سفر توماس اوجه‌آ کوئنتينا به غرب ميانمار امروز، ۳۱ ژوئيه انجام شد و ارزيابی او از رويدادهای اين کشور می‌تواند سنجه‌ای برای ارزيابی اصلاحاتی باشد که تين شين، رئيس جمهوری منتخب ميانمار پس از چندين دهه حکومت نظامی انجام داده‌ است.

بر اين اساس فرستاده سازمان ملل به ايالت راخين سفر کرد تا به‌طور مستقيم شهرها و شهرک‌هايی را که ماه قبل شاهد شورش‌های دسته‌جمعی و خشونت‌های بسيار ميان بودايی‌های راخين و مسلمانان روهينگيا Rohingya بوده‌ است، مشاهده کند.

اين خشونت‌ها اکنون فرونشسته ‌است، اما گروه‌های حقوق بشر و گروه‌های اسلامی خواستار حمايت از جامعه مسلمانان راهينگيا شده‌اند.

ميانمار مسلمانان روهينگيا را به‌عنوان يکی از گروه‌های قومی خود به رسميت نمی‌شناسد و بسياری در اين کشور آن‌ها را مهاجرانی می‌دانند که به‌طور غيرقانونی از بنگلادش به آن‌جا آمده‌اند

ميانمار مسلمانان روهينگيا را به‌عنوان يکی از گروه‌های قومی خود به رسميت نمی‌شناسد و بسياری در اين کشور آن‌ها را مهاجرانی می‌دانند که به‌طور غيرقانونی از بنگلادش به آن‌جا آمده‌اند.

سازمان ملل متحد می‌گويد حدود ۸۰۰ هزار روهينگيا در ميانمار زندگی می‌کنند و آن‌ها را جزو مردمانی ناميده ‌است که در دنيا از همه بيشتر تحت آزار و اذيت بوده‌اند.

کوئينتانا در بيانيه‌ای که پيش از سفر خود منتشر کرد، متذکر شد اين خشونت‌ها در راخين يکی از چالش‌هايی است که ميانمار علی‌رغم اصلاحات سياسی اخير خود با آن مواجه است.

او امروز مطابق برنامه به شهرستان‌های مائونگداو و بوتيداونگ در نزديکی مرز بنگلادش سفر کرد که اکثريت ساکنان آن مسلمان هستند.

کوئينتانا فردا (چهارشنبه) نيز از کمپ پناهندگان در ايالت مرکزی برمه بازديد می‌کند.

سازمان ملل دليل ديگری نيز برای پی‌گيری موضوع راخين دارد چرا که پنج کارگر سازمان پناهندگی جهانی جزو ۸۵۸ تنی هستند که همچنان در ارتباط با ناآرامی‌ها در بازداشت به‌سر می‌برند.

اين کارگران به شرکت در ناآرامی‌ها و خشونت‌ها و به‌طور خاص "به آتش کشيدن روستاها" متهم شده‌اند.

آنگ سان سوچی خواستار حمايت از حقوق اقليت‌ها در برمه شد

Wed, 25 Jul 2012 12:59:34 +0000

آنگ سان سوچی، رهبر اپوزيسيون برمه (ميانمار) در مراسم گشايش پارلمان ميانمار خواستار ايجاد قوانينی برای حفظ حقوق اقليت‌های قومی شد که در اين کشور پرتنش زندگی می‌کنند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، اين برنده جايزه نوبل صلح امروز، چهارشنبه ۲۵ ژوئيه در سخنانی که در جمع قانون‌گذاران برمه ايراد کرد، به پشتيبانی از طرح يکی از نمايندگان حزب حاکم برای حمايت از حقوق اقليت‌های قومی پرداخت.

او گفت: "برای تبديل شدن‌مان به يک اجتماعِ به‌واقع دموکراتيک که روح آن نيز اجتماعی و طالب حقوق برابر و احترام متقابل است، از تمام اعضای پارلمان می‌خواهم که در بحث تصويب قوانينی برای حفظ حقوق برابر قوميت‌ها شرکت کنند."

به گفته سوچی، حفظ حقوق اقليت‌ها مواردی بيش از حمايت از زبان‌ها و فرهنگ‌های قومی را در بر می‌گيرد و اکثريت اقليت‌های قومی از فقر رنج می‌برند.

در نزاع‌های ميان قوم بودايی "رخاين" و اقليت مسلمان "روهينگايا" در ايالت غربی رخاين نيز بسياری جان خود را از دست داده و ده‌ها هزار تن بی‌خانمان شده‌اند

سوچی افزود: "در عين حال، شعله‌های جنگ نيز به‌طور کامل به خاموشی نگراييده است."

ورود اين زن ۶۷ ساله به جريان اصلی سياست‌گذاری برمه يکی از مشهودترين نشانه‌های تغييراتی است که به‌واسطه عملکرد دولت اصلاح‌طلب جديد اين کشور به‌وجود آمده است. اين دولت سال گذشته با انتخاب شدن تين سين، ژنرال سابق به رياست جمهوری برمه به قدرت رسيد.

تين سين سلسله اصلاحات چشمگيری را در برمه پيش برده که از آن جمله است آزاد ساختن صدها زندانی سياسی، آزاد ساختن بازار ارز و مذاکره بر سر آتش بس با گروه‌های شورشی مسلح در اين کشور.

جنگ‌هايی که هم‌اکنون در ايالت کاچين واقع در شمال ميانمار جريان دارد، به آوارگی ده‌ها هزار تن منجر شده و تلاش‌هايی را که برای ايجاد صلح در سطح اين کشور انجام می‌گيرد تحت‌الشعاع قرار داده است.

در همين اثنا، در نزاع‌های ميان قوم بودايی "رخاين" و اقليت مسلمان "روهينگايا" در ايالت غربی رخاين نيز بسياری جان خود را از دست داده و ده‌ها هزار تن بی‌خانمان شده‌اند.

درباره شمار کشته‌شدگان در اين نزاع‌ها اخبار متفاوتی به گوش می‌رسد. برخی رسانه‌های کشورهای مسلمان شمار کشته‌شدگان مسلمان را هزاران تن عنوان کرده‌اند در حالی که رسانه‌های غربی مانند خبرگزاری فرانسه از کشته شدن ده‌ها تن خبر می‌دهند.

پيش از اين عدم حمايت جدی سوچی از حدود ۸۰۰ هزار روهينگايای مسلمانی که در غرب برمه زندگی می‌کنند، برخی مدافعان حقوق بشر را دلسرد کرده بود.

سازمان ملل متحد روهينگاياها را يکی از رنج‌کشيده‌ترين قوميت‌های جهان ناميده است.

دیکتاتورها باهوش‌تر از آنند که فکر می‌کنید

Wed, 11 Jul 2012 22:04:05 +0000

کریستین کاریل

برگردان:

نعیمه دوستدار

کریستین کاریل − معمولا دیکتاتورها را احمق یا دست‌کم دیوانه می‌دانند. معمر قذافی یک دیوانه رجزخوان بود، با نوعی سبک مسخره در مد و شیوه لباس پوشیدن. کیم جونگ ایل، موهایش را عجیب و غریب درست می‌کرد و عاشق شعارهای فراواقعی بود. ژنرال‌های برمه هم دیکتاتورهایی بودند که در تصمیم‌گیری‌های کلان‌شان با طالع‌بین‌ها مشورت می‌کردند و بی‌درنگ و بی‌ملاحظه، به مردم شلیک می‌کردند.

این تصاویر کاریکاتوری، معمولا نشانه تمایل به پنهان کردن حقایقی ناخوشایند درباره زندگی امروز است. قذافی ۴۱ سال حکومت کرد. پیش از دورانی که او به قدرت برسد، سر‌کشی و رقابت در لیبی عادی بود. کیم جونگ ایل، بعد از ۱۷ سال حکمرانی بر کره شمالی در بسترش درگذشت. در حالی‌که سیاست‌های او، کشورش را به فقری حقارت‌بار دچار کرده بود، همسایگانش مانند کره جنوبی، به قله رفاه رسیده بودند. ژنرال‌های برمه، در ۱۹۶۲ به قدرت رسیدند، و هر چند، مدتی بعد کمی ‌ضعیف‌تر شدند، اما همچنان در قدرتند.

همه این دیکتاتورها، طولانی‌تر از زمانی که خودشان یا مردم‌شان انتظار داشتند در قدرت باقی ‌ماندند. بله! آنها دیو بودند اما نمی‌توان به آنها گفت احمق. با مقیاس‌های خودشان آنها واقعا موفق بوده‌اند.‌

"منحنی یادگیری دیکتاتورها"

این حقیقتی است که اگر می‌خواهیم به نیروهای آزادی‌خواه دنیا کمک کنیم، باید همواره آن را در ذهن داشته باشیم. این موضوع، در واقع یکی از درس‌هایی است که در کتاب فوق‌العاده "ویل دابسون"، با نام "منحنی یادگیری دیکتاتورها" نیز آمده است.

دابسون، سردبیر سابق "فارین پالیسی" که اکنون برای "اسلیت" کار می‌کند، این ایده را چند سال قبل پیدا کرد، زمانی که به بازی استراتژیک با فعالان دموکراسی‌خواهی که می‌خواستند رژیمی‌ مستبد را در کشورشان ساقط کنند دعوت شد. وقتی دابسون تقاضا کرد نقش یک دیکتاتور را بازی کند، همه با تعجب به او خیره شدند. به او گفته شد: "کار ما این نیست که به مردم یاد بدهیم چطور دیگران را سرکوب کنند."

اما مشکل این است که اگر ندانید مستبدان چه ویژگی‌هایی دارند، شانس زیادی در منکوب کردن‌شان نخواهید داشت. دابسون کوشید این اشتباه را با بررسی پنج رژیم اقتدارگرا و روش‌های آنها در حفظ و کنترل فضا، اصلاح کند. او با اعضای حزب کمونیست چین و روس‌ها مصاحبه کرد. همچنین وضعیت انور ابراهیم، رهبر مخالفان مالزی را در جریان مبارزات انتخاباتی بررسی کرد. موضوعی که چالش سازماندهی یک اپوزیسیون متحد را در کشوری که با تنوع قومی روبه‌روست نشان می‌دهد. در ونزوئلا، او به یکی از متحدان سابق هوگو چاوز برخورد که اکنون در زندان است- شاهدی قابل توجه برای دمدمی‌مزاج بودن (یا شاید انعطاف‌پذیری بی‌رحمانه) یک رژیم. حتی بسیاری از گزارش‌های او از مصر قبل از سقوط حسنی مبارک، تحلیل‌های هوشمندانه‌ای درباره وضعیت نیروهای این کشور ارائه می‌دهند و تحلیل‌های او درباره اتفاقات پس از انقلاب صدق می‌کنند.

یادگیری از گذشتگان

پیامی ‌کلیدی که از تحقیقات دابسون دریافت می‌شود، این است که دیکتاتورهای امروز احمق نیستند. آنها از اشتباهات گذشتگان‌شان آموخته‌اند. "پوتین" دیگر مانند "استالین" نیست و "هو جین تائو" هم مانند "مائو" نیست. در بسیاری از موارد، دیکتاتورهای امروزی فهمیده‌اند که به نفع‌شان است در ظاهر به هنجارهای دموکراتیک توجه کنند، حتی اگر در عمل آنها را از میان ببرند.

مثلا چاوز از برگزاری انتخابات خوشش می‌آید. در روز انتخابات، شما می‌توانید به کسی که می‌خواهید رأی بدهید. اینکه بیشتر ونزوئلایی‌ها دیگر به او رأی نمی‌دهند، نشان‌دهنده تلاش فراوان رئیس‌جمهور، برای دخالت در رسانه‌ها، دادگاه‌ها و بوروکراسی در تمام روزهای سال است. یک مقام مسئول انتخاباتی در ونزوئلا به دابسون گفته: "مشکل، روز انتخابات نیست. همه نابسامانی‌ها در مصرف پول، کالا، قدرت‌طلبی بیش از حد و ارتباطات، قبل از روز انتخابات اتفاق ‌افتاده."

آن‌طور که دابسون می‌نویسد، چاوز این جادوی سیاه را در فرهنگ سیاسی ونزوئلا وارد کرده است، جادویی آن‌قدر موثر که به سختی می‌توان تصور کرد مخالفان ستودنی تازه حیات‌یافته‌اش بتوانند با او رقابت کنند. کنترل رئیس جمهور بر امواج رادیو و تلویزیون بسیار استادانه است، تاجایی که به نظر می‌رسد او از افزایش نرخ تورم و بالارفتن آمار جنایت چندان آسیبی نمی‌بیند. تنها طبیعت است که حالا به شکل سرطان، از بدن رئیس‌جمهور انتقام می‌گیرد و می‌تواند به دوران چاوز پایان دهد.

برخی مشاهدات هشیارانه دابسون از گزارش‌های او درباره چین می‌آید. او نتیجه می‌گیرد کمونیست‌های چین، راضی‌ترین مستبدان امروزند. آنها درباره سرنگونی حکومت‌های مستبد قبلی، از چائوشسکو تا سوهارتو، مطالعات عمیقی کرده‌اند. رهبران چین تلاش زیادی کرده‌اند تا درس‌های لازم را در این زمینه بیاموزند و به نظر می‌رسد تلاش‌شان تاکنون نتایج موفقیت‌آمیزی داشته است. چنانکه دابسون اشاره می‌کند، بیشتر شاهدان عواقب میدان "تیان‌آن‌من" در سال ۱۹۸۹، از اینکه دریافته‌اند حزب کمونیست نه تنها همچنان در دنیا در قدرت است و بلکه هنوز رونق هم دارد، شوکه شده‌اند؛ اما دابسون می‌گوید: "حزب کمونیست چین می‌داند آسیب‌پذیری‌اش کجاست. لازم نیست کسی درباره اینکه دولت باید نگران چه چیزی باشد صحبت کند."

دابسون در مورد پوتین با اکراه تأکید می‌کند که او می‌داند چطور کنترل امور را در دست داشته باشد ،بدون این‌که به سبک دوران شوروی سابق در این کار افراط کند. روس‌های قرن بیست و یکم، می‌توانند به خارج سفر کنند و از مزایای اینترنت بهره ببرند چون پوتین می‌داند که ایزوله کردن کامل مردم در دنیا، یک بازی باخت − باخت است. در عوض، او مانند چاوز روی کنترل رسانه‌ها تمرکز کرده است (مثل تلویزیون ملی). پوتین با دقت قوانین را به نفع دولت دستکاری می‌کند و تاکنون، دست‌کم توانسته بدون اینکه مخالفان را به اردوگاه‌های کار اجباری بفرستد، همه چیز را حل و فصل کند.

یک مشکل دیکتاتورهای مدرن

دابسون می‌گوید که پوتین می‌داند بزرگ‌ترین خطر برای هر حکومت استبدادی، زمانی پیش می‌آید که ارتباطش را با احساسات مردمی ‌از دست بدهد. اگر مجلس چنان در کنترل درآمده باشد که دیگر نتوان از آن برای گرفتن بازخورد درباره نیازها و نگرانی‌های شهروندان استفاده کرد، چه راهکار جایگزینی وجود دارد؟

در چنین شرایطی، او نهاد تازه‌ای را با عنوان اتاق عمومی ‌ایجاد کرده؛ نوعی نهاد مشاوره‌ای در مقیاس بزرگ، شامل نمایندگانی از سازمان‌های غیردولتی نامعتبر که توصیه، راهنمایی و انتقاد می‌کنند؛ کاری که دومای ناتوان از عهده‌اش بر نمی‌آ‌ید، چون اصلا قدرتی ندارد.‌

البته این همان جایی است که دیکتاتورهای مدرن به مشکل بر‌می‌خورند. این حقیقت وجود دارد که حکمرانان مستبد، مجبورند طوری عمل کنند که گویی واقعا به واکنش‌های رای‌دهندگان توجه می‌کنند، تا حدی که گویی هنجارهای دموکراتیک کاملا نهادینه شده‌اند. تصادفی نیست که فرهنگ جدیدی برای مبارزه مدنی، در مقابل تقلب دولت در انتخابات در میان مردم روسیه ایجاد شده است. امروزه روس‌ها واقعا انتظار دارند آرایشان شمرده شود، بنابراین حرکت از طریق انتخابات دیگر کافی نیست.

مالزیایی‌ها هم سال‌هاست در انتخاباتی کم و بیش واقعی شرکت می‌کنند اما مدارک نشان می‌دهد که مردم این کشور می‌خواهند آرایشان چیزی بیشتر از یک مهر خشک شده در رای به یک دولت مستبد -هرچند خوش‌خیم- باشد.

تسلط نیروهای دموکراسی‌خواه

برای خیلی از دیکتاتورها این زمان، زمان آزمایش است. دابسون با وجود ارزیابی بی‌طرفانه رژیم‌های دیکتاتوری امروز، اعتقاد دارد که نیروهای دموکراسی‌خواه اکنون مسلط هستند. او می‌گوید بهار عربی تنها یک نشانه است. جزر و مدها به وضوح به نفع آزادی و جوامع کثرت‌گرا بوده است. سرعت انتقال اطلاعات، تمرکز بر قدرت را برای حکومت‌ها سخت کرده است و قدرت و ماهیت استبداد را کنار زده است. شایعه سوء‌رفتار دولت چین در بخشی از این کشور، می‌تواند باعث وقوع شورشی هزاران مایل دورتر از آن نقطه شود. دابسون می‌گوید: "چنین چیزی هرگز باعث نگرانی سلسله مینگ نمی‌شد. بنابراین نمی‌توان گفت چیزهایی که باعث نگرانی حکومت‌های مستبد امروز می‌شوند، از گذشته پیچیده‌تر نشده‌اند."

ممکن است دابسون درست بگوید اما مطمئنا دلیلی وجود ندارد که آزادی‌خواهان از آرمان بزرگ‌شان دست بکشند. در حال حاضر، دست‌کم تعداد زیادی دیکتاتور در سراسر دنیا وجود دارند که هنوز در حال یادگیری‌اند.

منبع: فارین پالیسی

آنگ سان سوچی پس از ۲۱ سال جايزه صلح نوبل را دريافت کرد

zamaanehnews — Sat, 16 Jun 2012 13:56:15 +0000

آنگ سان سوچی، رهبر مخالفان حکومت برمه (ميانمار) پس از ۲۱ سال جايزه صلح نوبل را که در سال ۱۹۹۱ برنده شده بود، دريافت کرد.

به گزارش خبرگزاری رويترز، سوچی امروز شنبه ۱۶ ژوئن (۲۷ خرداد ۱۳۹۱) در اسلو، پايتخت نروژ پس از دريافت جايزه صلح نوبل گفت کشورش تا رسيدن به آزادی‌های سياسی راه طولانی در پيش دارد.

سوچی پس از ۱۵ سال حبس خانگی، روز چهارشنبه ۲۴ خرداد پس از ۲۴ سال توانست از برمه خارج شود و به اروپا سفر کند.

سوچی همچنين در سخنرانی مراسم دريافت جايزه صلح نوبل گفت: "صلح در جهان ما به يک هدف دست نيافتنی تبديل شده است."

آنگ سان سوچی ۶۶ ساله، نخست در سال ۱۹۸۹ بازداشت شد و بيشتر اين دو دهه اخير را در حصر خانگی گذراند تا نوامبر ۲۰۱۰ که آزاد شد.

سوچی پس از آزادی از حبس خانگی در انتخابات پارلمانی برمه شرکت کرد و موفق شد به همراه ۳۳ عضو حزب تحت رهبری‌اش به پارلمان راه پيدا کند.

انتخابات اخير برمه که روز يکم آوريل برگزار شد، نخستين انتخابات از سال ۱۹۹۰ بود که حزب "اتحاد ملی برای دموکراسی" در آن شرکت کرد.

اين حزب به رهبری آنگ سان سوچی در انتخابات سال ۱۹۹۰ توانست ۸۱ درصد کرسی‌های مجلس را از آن خود کند، اما حکومت نظامی بلافاصله آرا را باطل کرد.

اکنون با احيای دوباره برخی آزادی‌های سياسی در برمه به‌نظر می‌رسد دوران جديدی در اين کشور آغاز شده ‌است.

سوچی پيش از چهارم ژوئيه برای حضور در آغاز فعاليت پارمان برمه به کشورش باز خواهد گشت.

آنگ سان سوچی بر کرسی نمایندگی پارلمان برمه تکیه زد

Wed, 02 May 2012 14:03:16 +0000

آنگ سان سوچی، رهبر مخالفان حکومت برمه (ميانمار) پس از ۲۳ سال مبارزه با ديکتاتوری نظاميان، سرانجام بر کرسی نمايندگی پارلمان اين کشور تکيه زد، رويدادی که دوران جديدی را در تاريخ سياسی برمه نويد می‌دهد.

به گزارش رويترز، سوچی ۶۶ ساله صبح امروز، چهارشنبه ۱۳ ارديبهشت (دوم مه) در حضور جمع انبوهی از خبرنگاران داخلی و خارجی قدم به پارلمان برمه در نايپيداو، پايتخت کشوری گذاشت که پس از ۴۹ سال سيطره نظاميان، سيستم سياسی جديدی را تجربه می‌کند.

سوچی و ۳۳ عضو حزب تحت رهبری او، "اتحاد ملی برای دموکراسی" که در انتخابات ميان‌دوره‌ای پارلمان در يکم آوريل پيروز شده بودند، در نهايت پس از آن‌که سوگندنامه نمايندگان پارلمان را ادا کردند، توانستند بر کرسی‌های خود تکيه بزنند.

اين در حالی است که حزب "اتحاد ملی برای دموکراسی" پيش از اين اصرار به تغيير برخی از بخش‌های سوگندنامه داشت. اين حزب مخالف آن بخش از سوگندنامه بود که نمايندگان را ملزم به "حراست از قانون اساسی" می‌کند.

آنگ سان سوچی: سياست يعنی بده و بستان. ما از خواسته‌های خودمان دست برنداشته‌ايم، بلکه فقط تسليم خواست مردم شده‌ايم

سوچی و اعضای حزب او می‌خواستند عبارت "حراست از قانون اساسی" را در سوگندنامه به "احترام به قانون اساسی" تغيير دهند، چرا که پيش‌نويس قانون اساسی موجود در زمان حکومت نظامی تهيه شده ‌است و آنان نيز متعهد به تغيير قانون اساسی شده‌اند، اما در نهايت تلاش‌های آنان برای تغيير اين عبارت شکست‌ خورد.

همين نيز ترديدهايی را درباره حضور سوچی و منتخبان حزب "اتحاد ملی برای دموکراسی" در پارلمان پديد آورد، اما او دو روز قبل با اعلام پذيرش اين سوگندنامه به همه ترديدها در اين‌باره خاتمه داد.

وی اظهار داشت: "سياست يعنی بده و بستان. ما از خواسته‌های خودمان دست برنداشته‌ايم، بلکه فقط تسليم خواست مردم شده‌ايم."

سوچی اضافه کرد، نمايندگان قومی مجلس برمه از حزب او خواسته‌اند که اين مسئله را داخل مجلس حل کنند.

خبرنگار رويترز گزارش داده ‌است، سوچی امروز در پارلمان بسيار خونسرد و آرام بود در حالی که برخی از نمايندگان برای سلام و خوشامدگويی احاطه‌اش کرده بودند.

او در نهايت بر کرسی خود در کنار کرسی‌های نظاميانی که اکثريت پارلمان را دارند، نشست.

آنگ سان سوچی به مدت ۲۳ سال در برابر حکومت نظامی ايستاد که ۱۵ سال از اين مدت را در حصر خانگی به‌سر برد.

اين حزب به رهبری آنگ سان سوچی در انتخابات سال ۱۹۹۰ توانست ۸۱ درصد کرسی‌های مجلس را از آن خود کند، اما حکومت نظامی بلافاصله آرا را باطل کرد. اکنون با احيای دوباره برخی آزادی‌های سياسی در برمه به‌نظر می‌رسد دوران جديدی در اين کشور آغاز شده ‌است.

دولت‌های غربی اين تحولات را مثبت ارزيابی کرده‌اند و از لغو تحريم‌های اقتصادی اين کشور سخن گفته‌اند.

اپوزيسيون برمه برای "حراست از قانون اساسی" سوگند ياد می‌کند

Mon, 30 Apr 2012 16:11:37 +0000

آنگ سان سوچی، رهبر مخالفان حکومت در برمه اعلام کرد که او و ديگر اعضای حزب او که در انتخابات ميان‌دوره‌ای مجلس رأی آورده‌اند در جلسه روز چهارشنبه مجلس برمه برای نخستين بار حضور می‌يابند و ادای سوگند خواهند کرد.

به گزارش آسوشيتدپرس، سوچی که پيش از اين خواستار اصلاح سوگندنامه نمايندگان مجلس شده ‌بود، امروز ۱۱ ارديبهشت (۳۰ آوريل) اظهار داشت، همچنان از اين سوگندنامه ناخرسند است و هيچگاه نيز از مواضع خود در اين‌باره عقب‌نشينی نمی‌کند، اما با اين حال ادای سوگند خواهد کرد.

آنگ سان سوچی و حزب اتحاد ملی برای دموکراسی مخالف آن بخش از سوگندنامه نمايندگان مجلس هستند که آنان را ملزم به "حراست از قانون اساسی" می‌کند. آن‌ها عهد بسته‌اند قانون اساسی را تغيير دهند چرا که پيش‌نويس قانون اساسی موجود در زمان حکومت نظامی تهيه شده بود و به موجب آن نظاميان قدرتی بی‌حد و حصر پيدا می‌کنند.

اين حزب می‌خواهد عبارت "حراست از قانون اساسی" را به "احترام به قانون اساسی" تغيير دهد، اما تلاش‌های آن در اين رابطه تاکنون شکست‌ خورده است.

سفر سه روزه بان کی مون به برمه با اين هدف انجام شده ‌است که ارزيابی کند جامعه جهانی چگونه می‌تواند اين کشور را در انجام اصلاحات و مسير دموکراسی ياری برساند

همين امر نيز حاميان سوچی و حزب اتحاد ملی برای دموکراسی را نگران کرده بود که او اجازه پيدا نکند بر کرسی نمايندگی مجلس بنشيند. اما سوچی در نهايت پذيرفت که سوگندنامه نمايندگان را ادا کند.

او در اين‌باره گفت: "سياست يعنی بده و بستان. ما از خواسته‌های خودمان دست برنداشته‌ايم، بلکه فقط تسليم خواست مردم شده‌ايم."

او افزود، نمايندگان قومی مجلس برمه از حزب او خواسته‌اند که اين مسئله را داخل مجلس حل کنند.

سوچی همچنين اظهار داشت: "ما خواست مردم را اجابت می‌کنيم چرا که مردم می‌خواهند حزب اتحاد ملی برای دموکراسی به مجلس راه يابد."

آنگ سان سوچی ۲۳ سال در برابر حکومت نظامی ايستاد و ۱۵ سال از اين مدت را در حصر خانگی به‌سر برد.

انتخابات اخير برمه که روز اول آوريل برگزار شد، نخستين انتخابات از سال ۱۹۹۰ بود که حزب اتحاد ملی برای دموکراسی در آن شرکت کرد.

اين حزب به رهبری آنگ سان سوچی در انتخابات سال ۱۹۹۰ توانست ۸۱ درصد کرسی‌های مجلس را از آن خود کند، اما حکومت نظامی بلافاصله آراء را باطل کرد.

سفر دبيرکل سازمان ملل متحد به برمه

از برمه همچنين خبر می‌رسد که امروز بان کی مون، دبير کل سازمان ملل متحد در مجلس اين کشور سخنرانی کرد.

او همچنين صبح امروز با تين شين، رئيس جمهور برمه نيز در شهر نايپيداو، پايتخت برمه ديدار داشت.
سفر سه روزه بان کی مون به برمه با اين هدف انجام شده ‌است که ارزيابی کند جامعه جهانی چگونه می‌تواند اين کشور را در انجام اصلاحات و مسير دموکراسی ياری برساند.

او در اين سفر همچنين از آرامگاه "او تانت"، ديپلمات برمه‌ای که در فاصله سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۱ دبيرکل سازمان ملل متحد بود، بازديد خواهد کرد.

آنگ سان سوچی پس از ۲۴ سال برمه را ترک می‌کند

Wed, 18 Apr 2012 14:01:24 +0000

آنگ سان سوچی از رهبران مخالف دولت برمه (ميانمار) پس از ۲۴ سال به خارج از کشور سفر می‌کند.

گاردين گزارش داده ‌است، اين سفر ماه ژوئن انجام می‌گيرد و در جريان آن، سوچی از دو کشور اروپايی بريتانيا و نروژ بازديد خواهد کرد.

سفر آنگ سان سوچی در پی اصلاحاتی انجام می‌شود که کشور برمه از چند ماه پيش شاهد آن است. از جمله آنها می‌توان به برگزاری انتخابات آزاد ميان‌دوره‌ای مجلس پس از حدود پنج دهه حکومت نظامی در اين کشور اشاره کرد.

در اين انتخابات آنگ سان سوچی توانست بر رقيب خود پيروز شود و به مجلس راه يابد.

سوچی در سفر خود از آکسفورد بازديد می‌کند، دانشگاهی که او در سال‌های دهه ۱۹۷۰ در آنجا درس می‌خواند

به گفته سخنگوی حزب اتحاد ملی برای دموکراسی (NLD) در برمه، سوچی در سفر خود از آکسفورد بازديد می‌کند، دانشگاهی که او در سال‌های دهه ۱۹۷۰ در آنجا درس می‌خواند، گرچه هنوز زمان دقيق اين بازديد مشخص نيست.

او در مدت زمان کوتاهی که آزاد بود پيشنهادهای خروج از کشور را رد کرد چرا که می‌ترسيد دولت برمه اجازه ورود او به کشور را ندهد.

آنگ سان سوچی چند روز پيش با ديويد کامرون، نخست‌وزير بريتانيا در برمه ديدار کرد که در اين ديدار کامرون او را برای بازديد از بريتانيا دعوت نمود.

سوچی اما اين بار پيشنهاد سفر به خارج از کشور را رد نکرد. همين امر نشان از تغيير و تحول در برمه دارد.

سفر تاريخی نخست‌وزير بريتانيا به برمه

Fri, 13 Apr 2012 11:07:17 +0000

پس از زمانی حدود شش دهه برای نخستين بار نخست‌وزير بريتانيا به کشور برمه (ميانمار) سفر کرد.

رويترز، امروز جمعه ۲۵ فروردين‌ماه (۱۳ آوريل) با اعلام اين خبر سفر ديويد کامرون، نخست‌وزير بريتانيا به کشور برمه را "تاريخی" خوانده و هدف از آن را نيز مذاکره با رئيس جمهور برمه و اعلام آمادگی بريتانيا برای ترغيب اتحاديه اروپا به کاهش تحريم‌های برمه عنوان کرده ‌است.

اما به نوشته رويترز اين اتفاق در صورتی رخ خواهد داد که ديويد کامرون قانع شود شرايط لازم برای اعمال اصلاحات کلی در برمه مهيا شده ‌است.

اين نخستين بار در چند دهه اخير است که يکی از سران کشورهای غربی از برمه بازديد می‌کند.

کامرون در اين سفر قصد دارد افزون بر مذاکره با تين سين، رئيس جمهور برمه، ديداری هم با آنگ سان سو چی، فعال سياسی و برنده جايزه صلح نوبل که اخيرأ به‌عنوان نماينده پارلمان برمه نيز انتخاب شده‌ است، داشته باشد.

در ۶۴ سال گذشته اين نخستين باری است که نخست وزيری از کشور بريتانيا از برمه ديدار می‌کند

تين سين، پيش از آن‌که به مقام رياست جمهوری برمه نائل شود، يکی از عناصر اصلی حکومت نظامی در اين کشور بود. اما او اکنون تغييرات گسترده‌ای را در کشوری که سال‌ها در انزوای بين‌المللی و تحت سلطه نظاميان بود، به‌وجود آورده است.

کامرون امروز با ورود به نايپيتاو، شهر دورافتاده و کم‌جمعيتی که ديکتاتورهای سابق برمه در سال ۲۰۰۵ آن را به‌عنوان پايتخت سياسی اين کشور انتخاب کردند، قدم به خاک برمه گذاشت.

او به‌هنگام ورود به خبرنگاران گفت: "برمه هم‌اکنون دولتی دارد که می‌گويد به اصلاحات متعهد است، دولتی که شروع به گام برداشتن در اين راه کرده است و به نظر من، ما بايد اين حرکت را تشويق کنيم."

در ۶۴ سال گذشته اين نخستين باری است که نخست وزيری از کشور بريتانيا از برمه ديدار می‌کند.

برمه که سابق بر اين از مستعمرات بريتانيا به‌شمار می‌رفت، سال‌ها به دليل رعايت نکردن حقوق بشر هدف تحريم‌های غرب قرار گرفته بود.

پس از استقلال اين کشور در سال ۱۹۴۸ – که بيشتر به يمن تلاش‌های پدر آنگ سان سو چی اتفاق افتاد – کودتايی نظامی در سال ۱۹۶۲ در آن رخ داد که ۴۹ سال حکومت بی‌وقفه نظاميان را در پی داشت.

تحریم‌های آمریکا علیه برمه کاهش می‌یابد

Thu, 05 Apr 2012 10:43:40 +0000

دولت آمريکا اعلام کرد که قصد دارد شدت تحريم‌هايش عليه برمه (ميانمار) را کاهش دهد. به گفته هيلاری کلينتون، وزير امور خارجه آمريکا، برخی محدوديت‌های اقتصادی و مسافرتی در مورد برمه لغو می‌شود و مقامات برمه نيز اجازه سفر به آمريکا را خواهند داشت.

به گزارش بی‌بی‌سی جهان، سران اتحاديه اروپا نيز پيش‌ از کلينتون در روز چهارشنبه اعلام کرده بودند که در مورد برمه همين گونه عمل خواهند کرد.

اين اخبار در پی پيروزی حزب آنگ سان سوچی، رهبر دموکراسی‌خواه برمه در انتخابات روز يکشنبه اين کشور، منتشر شده است.

اتحاديه دموکراسی‌خواه ملی (NLD) برمه ۴۳ کرسی از مجموع ۴۵ کرسی را در انتخاباتی که عموم مردم آن را آزاد و منصفانه دانسته‌اند، به‌دست آورد.

کلينتون که در سال گذشته سفری به برمه داشت، از مديريت و شهامت تين سين، رئيس جمهور برمه تقدير کرد.

احتمال می‌رود که اعضای اتحاديه اروپا نيز خواهان لغو برخی از تحريم‌های اين اتحاديه در مورد برمه شوند

او در اين‌باره اظهار داشت: "ما پيشرفتی را که در برمه اتفاق افتاده است، کاملأ به‌رسميت می‌شناسيم و آن را غنيمت می‌شماريم و سياست‌هايی را که در مورد اين کشور متعهد شده‌ايم، پی خواهيم گرفت."

در همين راستا، ايالات متحده نام سفير خود در برمه را اعلام خواهد کرد و دفتری را نيز برای "آژانس توسعه بين‌المللی" خود در اين کشور تأسيس می‌کند.

به گفته کلينتون، آمريکا همچنين قصد دارد که تحريم‌هايی را که در مورد خدمات مالی و سرمايه‌گذاری خود در برمه ايجاد کرده بود، کاهش دهد. اما تحريم‌ها در مورد افراد و مؤسسات خاصی که جانب مخالف را در اين اصلاحات تاريخی گرفته‌اند، همچنان به قوت خود باقی خواهد ماند.

ايالات متحده در ماه فوريه نيز برخی تحريم‌ها را در مورد برمه لغو کرده بود.

آمريکا ساعاتی پس از نشست سران کشورهای آسيايی که در آن به‌طور رسمی خواهان لغو فوری تحريم‌ها عليه برمه برای کمک به توسعه سياسی و اقتصادی اين کشور شده بودند، موضع خود را درباره لغو تحريم‌ها در مورد برمه اعلام کرد.

به گفته ويليام هيگ، وزير امور خارجه بريتانيا، احتمال می‌رود که اعضای اتحاديه اروپا نيز خواهان لغو برخی از تحريم‌های اين اتحاديه در مورد برمه شوند.

چين: همه تحريم‌های برمه برچيده شود

در همين حال پکن خواستار ملغی شدن همه تحريم‌ها عليه برمه شد.

هانگ لی، سخنگوی وزارت امور خارجه چين درباره انتخابات ميان‌دوره‌ای پارلمان برمه که با پيروزی آنگ سان سوچی و متحدان او همراه بود، اظهار داشت: "اين نتايج مورد تأييد کامل مردم ميانمار و جامعه جهانی بود."

به گزارش رويترز، هانگ لی در ادامه سخنان خود گفت: "چين اميدوار است که اين انتخابات ميان‌دوره‌ای موجب تسريع در فرايند اصلاحات سياسی ميانمار و ثبات و پيشرفت اين کشور شود."

در دورانی که غرب به واسطه تحريم‌ها اجازه سرمايه‌گذاری در برمه را نداشت، چين به بزرگ‌ترين متحد اين کشور تبديل شد و در آن‌جا سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌ای کرد.

کرسی پارلمان میانمار در انتظار آنگ ‌سان سو چی

Sun, 01 Apr 2012 10:11:38 +0000

انتخابات میان‌دوره‌ای پارلمانی میانمار (برمه) امروز، یک‌شنبه برگزار شد و پیش‌بینی می‌شود که آنگ سان سو چی، رهبر اپوزیسیون حکومت و برنده جایزه صلح نوبل، پیروز آن باشد و به پارلمان راه یابد.

به گزارش آسوشیتدپرس، این انتخابات در حالی برگزار می‌شود که دولت به ظاهر غیرنظامی میانمار از چند ماه پيش اصلاحات سیاسی را آغاز کرد که یکی از نشانه‌های آن پایان دادن به سال‌ها حصر خانگی آنگ سان سو چی بود.

دولت میانمار گرچه تمایلی ندارد عرصه رقابت را به آنگ سان سو چی واگذار کند، اما از آن‌جا که درصدد است ظاهری دموکراتیک به امور سیاسی این کشور ببخشد، به نتایج انتخابات نیز تن خواهد داد.

کشور میانمار سال‌ها انزوای بین‌المللی را تجربه کرده که این مسأله باعث فلج شدن اقتصاد این کشور شده‌ است.

در صورت پیروزی آنگ سان سو چی در این انتخابات، برای نخستين بار او به پارلمان این کشور راه می‌یابد.

در صورت پیروزی آنگ سان سو چی در این انتخابات، برای نخستين بار او به پارلمان این کشور راه می‌یابد

حزب سو چی و دیگر احزاب اپوزیسیون متحد او حتی اگر تمام کرسی‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای را نیز پیروز شوند، در اقلیت خواهند بود چرا که ۶۶۴ کرسی دیگر پارلمان در اختیار نظامیان حاکم و احزاب حامی آنان است.

اما اگر همان‌طور که انتظار می‌رود سو چی بتواند به پارلمان راه یابد، این مسأله نشانه‌ای از آشتی ملی خواهد بود که دولت و اپوزیسیون ميانمار پس از سال‌ها به سمت آن گام برمی‌دارند.

این مسأله حتی می‌تواند قدرت‌های غربی را متقاعد به لغو تحریم‌هایی کند که برای سال‌ها علیه کشور میانمار اعمال کرده‌اند.

در روستای وا تین خا که یکی از روستاهای فقیر حاشیه شهر یانگون است و آنگ سان سو چی برای کسب کرسی آن در پارلمان رقابت می‌کند، صدها نفر در صف طولانی رأی‌دهندگان در مقابل تنها مدرسه دولتی آن ایستاده‌اند تا رأی خود را به نفع او به صندوق بیندازند.

رقیب سو چی ۶۶ ساله، سو مین، از حزب حاکم است که سابقه پزشکی در ارتش کشور میانمار را دارد.

زندانيان سياسی برمه آزاد می‌شوند

Fri, 13 Jan 2012 10:14:30 +0000

دولت غير نظامی برمه (ميانمار)، پس از نيم قرن حکومت نظاميان بر اين کشور با بازگشايی فضای سياسی در چارچوب يک عفو عمومی ۶۵۱ زندانی سياسی را آزاد می‌کند.

به گزارش رويترز، گروهی از اين زندانيان سياسی دو روز پيش و گروهی ديگر امروز جمعه ۲۳ دی‌ماه (۱۳ ژانويه ۲۰۱۲) آزاد شدند.

"سای نيونت لوين"، نماينده اقليت قومی "شان" و دبير سابق ليگ ناسيوناليست‌های شان برای دمکراسی (SNLD) نيز از زندان کالايميو آزاد شد.

"شان"، با چهار ميليون جمعيت بزرگ‌ترين اقليت قومی در برمه به‌شمار می‌رود که در مناطق شرقی اين کشور زندگی می‌کنند.

سای نيونت لوين در گفت‌وگوی تلفنی با رويترز آزادی همه مسئولان ليگ ناسيوناليست‌های شان برای دمکراسی، از جمله "خون تون او"، دبيرکل اين ليگ را تأييد کرد.

وی افزود: "من به ۸۵ سال زندان محکوم شده بودم اما امروز پس از گذراندن هفت سال زندان، آزاد شدم. حالم خوب است و امروز بعد از ظهر به سوی رانگون (پايتخت برمه) پرواز خواهم کرد."

دولت برمه اميدوار است با پيشبرد اين اصلاحات تحريم‌های اقتصادی عليه اين کشور برداشته شود و سرمايه‌های خارجی جذب شوند

به گفته نزديکان زندانيان سياسی و نمايندگان مقام‌های زندان، زندانيان سياسی ديگر که عمدتأ در جنبش سال ۱۹۸۸ دستگير شدند در چهار ماه آينده از عفو عمومی برخوردار خواهند شد.

جنبش سال ۱۹۸۸ پس از بحرانی شدن وضعيت اقتصادی برمه برای دستيابی به دموکراسی با تظاهرات دانشجويی از ماه مارس در رانگون آغاز شد و در هشتم اوت اين سال اوج گرفت.

خشم مردم از سرکوب‌های حکومتی، "نه وين" مرد قدرتمند اين کشور را مجبور ساخت که در ۲۳ ژوئيه ۱۹۸۸ استعفا کند. با اين حال جنبش سال ۱۹۸۸ با کودتای نظامی و سرکوب خونين پايان يافت. برخی منابع از کشته شدن سه هزار نفر توسط نيروهای امنيتی برمه خبر دادند.

يکی از چهره‌های اصلی جنبش سال ۱۹۸۸ "مين کو نائينگ" نام دارد که وی نيز اکنون جزو عفوشدگان است.

"مين کو نائينگ" ۴۹ ساله در سال ۱۹۸۹ دستگير شد و در سال ۲۰۰۴ آزاد گرديد اما بار ديگر در سال ۲۰۰۷ بازداشت شدد. جرم او سازماندهی تظاهرات اعتراضی بود.

شين گامبيرا، راهب بوديست نيز به‌خاطر نقشی که در تظاهرات ضددولتی ۲۰۰۷ داشت در آن زمان دستگير شد و امروز آزاد گرديد.

اعتراضات سال ۲۰۰۷ در برمه نتيجه افزايش ناگهانی و شديد بهای منابع انرژی شکل گرفت که در آن‌ها نزديک به ۱۰۰ هزار نفر شرکت داشتند. اين اعتراضات نيز با دخالت نيروهای نظامی و کشتن دست‌کم چهار نفر و دستگيری صدها نفر پايان يافت.

در ميان آزادشدگان، "خين نيونت" نخست‌وزير پيشين برمه و رئيس سازمان اطلاعات نظامی نيز ديده می‌شود.

يکی از مسئولان زندان‌های برمه گفت: "از ميان ۶۵۱ زندانی، ۳۰۸ تن از آنان همچون «شين گامبيرا» و «مين کو نائينگ» جزو زندانيان عقيدتی هستند و ۱۴۸ تن از آنان از اعضای اطلاعات نظامی همچون «خين نيونت» هستند."

حکومت غيرنظامی به رهبری تين شين، از ژنرال‌های سابق که از بهمن‌ماه سال گذشته روی کار آمده به‌منظور خروج کشور از انزوای بين‌المللی به اصلاحات دست زده است.

دولت غيرنظامی جديد با کنار رفتن حکومت محافظه‌کار و سرکوبگر ژنرال تان شو که از سال ۱۹۹۲ در قدرت بود شکل گرفت.

حکومت جديد پيش از اين اصلاحاتی را در برمه پيش برده‌ است، از جمله آزادی فعاليت سنديکايی، حق اعتصاب، لغو سانسور در رسانه‌ها و آغاز گفت‌وگو با آنگ سان سوچی، برنده جايزه صلح نوبل و از مخالفان حکومت.

گام مهم بعدی برگزاری انتخابات مجلس اين کشور در ماه آوريل است که "آنگ سان سوچی" و نامزدهای ديگر حزب او، حزب ليگ ملی دموکراسی، در آن شرکت خواهند کرد.

دولت برمه اميدوار است با پيشبرد اين اصلاحات تحريم‌های اقتصادی عليه اين کشور برداشته شود و سرمايه‌های خارجی جذب شوند.

آمريکا و کشورهای غربی از پيشبرد اصلاحات در برمه پشتيبانی کرده‌اند.

دولت برمه ۱۲ اکتبر گذشته نزديک به ۲۳۰ زندانی سياسی را آزاد کرده بود. نهادهای مدافع حقوق بشر در سازمان ملل می‌گويند دست‌کم دو هزار و ۱۰۰ زندانی سياسی در اين کشور همچنان در زندان‌ها هستند اما ژنرال "کو کو"، وزير کشور برمه در ماه اوت گذشته به گزارشگر ويژه سازمان ملل گفت که تعداد زندانيان سياسی از ۶۰۰ تن تجاوز نمی‌کند که پس از عفو ماه اکتبر ۴۰۰ نفر از آنان در زندان به‌سر می‌برند.

تصوير اصلی خبر: "مين کو نائينگ" از مخالفان حکومت در تظاهرات سال ۲۰۰۷ در رانگون

فعاليت حزب آنگ سان سوچی در برمه آزاد شد

Tue, 13 Dec 2011 10:43:25 +0000

به حزب ليگ ملی دموکراسی برمه به رهبری آنگ سان سوچی، برنده جايزه صلح نوبل و از مخالفان حکومت، به‌شکل رسمی اجازه فعاليت داده شد.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، کميسيون انتخاباتی برمه (ميانمار) امروز سه‌شنبه ۲۲ آذرماه (۱۳ دسامبر) اجازه فعاليت قانونی حزب ليگ ملی دموکراسی اين کشور را که توسط آنگ سان سوچی رهبری می‌شود، اعلام کرد.

روزنامه برمه‌ای "نيو لايت اُف ميانمار" نوشت "کميسيون انتخابات پس از ارسال پرونده حزب ليگ ملی دموکراسی در روز ۲۵ نوامبر برای ثبت آن، فعاليت اين حزب را منطبق با قانون تشخيص داد."

حزب ليگ ملی دموکراسی که انتخابات نوامبر ۲۰۱۰ برمه را تحريم کرده بود، هم‌اکنون در حال معرفی نامزدهای خود، از جمله آنگ سان سوچی برای انتخابات پارلمانی آينده است که قرار است چند ماه ديگر برگزار شود اما تاريخ دقيق آن هنوز اعلام نشده است.

اين حزب با روی کار آمدن حکومت نظاميان ممنوع اعلام شده بود.

به هنگام ديدار هيلاری کلينتون، وزير امور خارجه آمريکا از برمه آنگ سان سوچی به وی گفت اطمينان دارد که کشورش به سوی دمکراسی گام بر‌می‌دارد

آنگ سان سوچی مدت‌ها بر تحريم انتخاباتی که از سوی کشورهای غربی انتخابات "ظاهری" قلمداد می‌شد تأکيد می‌کرد.

پس از نيم قرن حکومت نظامی در برمه نگرش‌ها آرام آرام تغيير می‌يابند. حکومت غيرنظامی به رهبری تين شين، از ژنرال‌های سابق که از بهمن‌ماه سال گذشته روی کار آمده به‌منظور خروج کشور از انزوای بين‌المللی به حرکت‌های نمادينی در راه تغيير دست زده است.

دولت غيرنظامی جديد با کنار رفتن حکومت محافظه‌کار و سرکوبگر ژنرال تان شو که از سال ۱۹۹۲ در قدرت بود شکل گرفت.

حکومت جديد پيش از اين اصلاحاتی را در برمه پيش برده‌ است، از جمله آزادی فعاليت سنديکايی، حق اعتصاب و آزادی گروهی از زندانيان سياسی اين کشور.

کمتر از دو هفته پيش به هنگام ديدار هيلاری کلينتون، وزير امور خارجه آمريکا از برمه آنگ سان سوچی به وی گفت اطمينان دارد که کشورش به سوی دمکراسی گام بر‌می‌دارد.

حزب ليگ ملی دموکراسی در سال ۱۹۹۰ پيروزی بزرگی کسب کرد و از ۴۸۵ کرسی مجلس ۳۹۲ کرسی را به‌دست آورد اما حاکمان نظامی برمه نتايج آن انتخابات را به‌رسميت نشناختند.

آنگ سان سوچی ۶۶ ساله بيشتر ۲۰ سال گذشته را در حبس گذرانده و روز ۱۳ نوامبر ۲۰۱۰ آزاد شده است. وی در ماه‌های اخير در حبس خانگی به‌سر‌می‌برد.

حق اعتصاب و اجازه تشکيل سنديکا در برمه به‌رسميت شناخته شد

Fri, 14 Oct 2011 14:18:27 +0000

بر پايه قانون تازه در برمه، شهروندان اين کشور از اجازه تشکيل سنديکا و حق اعتصاب برخوردار شدند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، اپوزيسيون حکومت برمه و سازمان ملل از اين اقدام دولت برمه استقبال کردند.

بنا به اين گزارش تاکنون فعالان سنديکايی در برمه به دليل فعاليت‌های خود همواره به زندان محکوم می‌شدند.

متن اين قانون توسط دو مجلس برمه به تصويب رسيده است و پس از امضای آن توسط تين سين، رئيس جمهور جديد برمه، به اجرا گذاشته خواهد شد.

بدين ترتيب قانون جديد، جايگزين قانون اتحاديه‌ها که در سال ۱۹۶۲ تصويب شده بود خواهد شد و کارگران و کارمندان، به‌جز نظاميان و مأموران پليس، می‌توانند اتحاديه و سنديکای خود را با دست‌کم ۳۰ عضو داير کنند.

همچنين بر پايه قانون جديد، آن‌ها می‌توانند از دو هفته قبل، اعتصاب خود را با ذکر تعداد شرکت‌کنندگان آن سازماندهی کنند.

قانون جديد، جايگزين قانون اتحاديه‌ها که در سال ۱۹۶۲ تصويب شده بود خواهد شد و کارگران و کارمندان، به‌جز نظاميان و مأموران پليس، می‌توانند اتحاديه و سنديکای خود را با دست‌کم ۳۰ عضو داير کنند

با اين حال کارکنان بخش خدمات عمومی، همچون آب و برق، تلفن، بهداشت و آتش‌نشانی اجازه ندارد کار خود را قطع کنند.

اين قانون همچنين تأکيد کرده است که کسی اجازه بستن محل‌های کار را ندارد؛ در غير اين صورت هر کارفرما به ۱۰۰ هزار کيات (معادل ۱۲۵ دلار) و يک سال زندان، و هر کارمند به ۳۰ هزار کيات (معادل ۳۸ دلار) جريمه محکوم خواهند شد.

ناظران سياسی تصويب چنين قانونی را نشانه‌ای از باز شدن فضای سياسی در برمه ارزيابی می‌کنند.

نيان وين، وکيل و سخنگوی ليگ ملی برای دمکراسی، حزب منحل شده از سوی دولت و به رهبری آنگ سان سوچی، برنده جايزه صلح نوبل در سال ۱۹۹۱، در اين‌باره می‌گويد: "نمی‌توانيم بگوييم که در قانون جديد همه چيز خوب است اما با اين حال ما از آن استقبال می‌کنيم."

همچنين نيروی ملی دمکراتيک، حزب مخالف دولت که در مجلس اين کشور نماينده دارد از چنين پيشرفتی‌ پشتيبانی کرد.

خين مونگ سو، رهبر اين حزب گفت: "اگر کاستی‌هايی در قانون جديد ببينيم در راه اصلاح آن اقدام خواهيم کرد."

سازمان بين‌المللی کار که در مورد قوانين کار برمه بسيار فعال است با تأکيد بر بررسی جزئيات قانون جديد، تصويب آن را "پيشرفت اساسی" ارزيابی کرد.

استيو مارشال، مسئول سازمان بين‌المللی کار در برمه ضمن استقبال از "گفت‌وگو و مذاکره" در اين‌باره گفت: "تصويب چنين قانونی عامل مهمی در راه توسعه اجتماعی و اقتصادی کشور خواهد بود."

اين کارشناس سازمان ملل می‌افزايد: "اين تغيير رويکردی تازه و فرهنگی تازه به‌شمار می‌رود."

پس از نيم قرن حکومت نظامی در برمه نگرش‌ها آرام آرام تغيير می‌يابند. حکومت غيرنظامی که از بهمن‌ماه سال گذشته روی کار آمده به حرکت‌های نمادينی در راه تغيير دست زده است.

دولت غيرنظامی جديد با کنار رفتن حکومت محافظه‌کار و سرکوبگر ژنرال تان شو که از سال ۱۹۹۲ در قدرت بود شکل گرفت.

با اين حال برخی از صاحب‌نظران معتقدند که در عمل بايد ديد اجرای چنين قانونی چگونه خواهد بود.
آن‌ها می‌گويند کارگران بايد از چنين تغييراتی "مطمئن" شوند. استيو مارشال می‌گويد "برخی افراد از دست زدن به اعتصاب می‌ترسند."

به اعتقاد صاحب‌نظران در بسياری از قوانين برمه از حفظ محيط زيست و حقوق بشر سخن رفته اما در دوران رژيم نظامی گذشته هيچ کدام از اين قوانين به اجرا گذاشته نشدند.

روز چهارشنبه ۲۰ مهرماه (۱۲ اکتبر) ۲۰۰ نفر از دو هزار زندانی سياسی برمه مورد عفو عمومی قرار گرفته و آزاد شدند.

اين آزادی تنها شامل حال چند فعال سنديکايی شد و بقيه زندانيان پشت ميله‌ها باقی ماندند.