https://archive.radiozamaneh.com/taxonomy/term/1929/all fa https://archive.radiozamaneh.com/politics/2013/03/22/25464 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2013/03/22/25464" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> فرهاد سلمانیان </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="512" height="378" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/0eb717d6-0f20-4671-ab32-30ee74cf9463_mw1024_n_s.jpg?1363990198" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">فرهاد سلمانیان - پرتاب راکت از غزه به جنوب اسرائیل در روز پنج<span dir="LTR">&zwnj;</span>شنبه<span dir="LTR">&zwnj;</span> اول فروردین؛ همزمان با دومین روز سفر باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا به خاورمیانه نشان داد که مشکلات اصلی همچنان پابرجا هستند.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پرتاب دو راکت طی دیدارهای مقام آمریکایی با مسئولان اسرائیلی و سپس &laquo;تشکیلات خودگردان فلسطینی&raquo;، از مناطق تحت اختیار سازمان &laquo;حماس&raquo; صورت گرفت و نشان داد که بعضی از فلسطینیان با نخستین سفر اوباما به اسرائیل در طول ریاست جمهوری<span dir="LTR">&zwnj;</span>اش برخوردی مسالمت<span dir="LTR">&zwnj;</span>آمیز ندارند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">رئیس جمهوری آمریکا در سفر سه روزه خود به اسرائیل، در بیت<span dir="LTR">&zwnj;</span>المقدس و سپس کرانه<span dir="LTR">&zwnj;</span> باختری رود اردن بر تعهد آمریکا نسبت به &laquo;امنیت اسرائیل&raquo;، تشکیل &laquo;کشور مستقل فلسطین&raquo; و ازسرگیری مذاکرات صلح میان دو طرف تأکید کرد. او در موضع<span dir="LTR">&zwnj;</span>گیری<span dir="LTR">&zwnj;</span>های خود در اسرائیل به پیوند امنیت اسرائیل با پیشبرد صلح در خاورمیانه و مشروط بودن چنین صلحی به تشکیل کشور مستقل و قادر به ادامه<span dir="LTR">&zwnj;</span> حیات فلسطینیان نیز اشاره کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">با وجود اختلاف<span dir="LTR">&zwnj;</span>نظرهای گذشته<span dir="LTR">&zwnj;</span> دولت اوباما با بنیامین نتانیاهو، موضع<span dir="LTR">&zwnj;</span>گیری<span dir="LTR">&zwnj;</span>های رئیس جمهوری آمریکا در دیدار با دو طرف اسرائیلی و فلسطینی طوری بود که نه موضوع راه حل &laquo;تشکیل دو کشور مستقل&raquo; نادیده گرفته شود و نه توقع حمایت از دولت اسرائیل.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">باراک اوباما طی سفر خود، گذشته از دیدار رسمی با مقام<span dir="LTR">&zwnj;</span>های اسرائیل مانند شیمون پرز، رئیس جمهوری و بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر با دانشجویان اسرائیلی نیز در بیت<span dir="LTR">&zwnj;</span>المقدس دیدار کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">موضوع<span dir="LTR">&zwnj;</span>های برنامه هسته<span dir="LTR">&zwnj;</span>ای ایران، جنگ داخلی سوریه و روند صلح خاور میانه از محورهای گفت<span dir="LTR">&zwnj;</span>وگوی طرف آمریکایی و اسرائیلی اعلام شده بود. چنین برنامه<span dir="LTR">&zwnj;</span>ای تمایل طرف اسرائیلی را به گفت<span dir="LTR">&zwnj;</span>وگو بر سر توقف خانه<span dir="LTR">&zwnj;</span>سازی در مناطق مورد اختلاف با فلسطینی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها نشان نمی<span dir="LTR">&zwnj;</span>دهد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>&laquo;اشغال و اخراج راه حل نیست&raquo;</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">باراک اوباما در سخنرانی خود در جمع جوانان اسرائیلی در بیت<span dir="LTR">&zwnj;</span>المقدس ضمن تمجید از دولت اسرائیل، تروریستی خواندن &laquo;حزب<span dir="LTR">&zwnj;</span>الله لبنان&raquo;، خواست کناره<span dir="LTR">&zwnj;</span>گیری بشار اسد، رئیس جمهوری سوریه از قدرت و سازش ایران بر سر برنامه هسته<span dir="LTR">&zwnj;</span>ای<span dir="LTR">&zwnj;</span>، به اشغال نظامی مناطق فلسطینی از سوی اسرائیلی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها، بیرون راندن فلسطینی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها از خانه<span dir="LTR">&zwnj;</span>های<span dir="LTR">&zwnj;</span>شان و بی<span dir="LTR">&zwnj;</span>مجازات ماندن این نوع رفتارها نیز اشاره کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">او حتی افزود که اشغال مناطق فلسطینی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها و اخراج ساکنان آن<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها پاسخ مسئله اصلی نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">انتخاب جوانان اسرائیلی به عنوان مخاطب سخنرانی و اشاره به ایجاد &laquo;تغییر&raquo; در آینده از سوی آن<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها، در پیوند با موضوع فلسطین بیانگر آن است که رئیس جمهوری آمریکا این بار نیز فقط به دیدارهای رسمی اکتفا نکرد و مانند گذشته سیاست گفت<span dir="LTR">&zwnj;</span>وگوی مستقیم با مردم کشورهای مقصد را برای تأثیرگذاری در وضعیت ادامه می<span dir="LTR">&zwnj;</span>دهد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">استدلال اخلاقی رئیس جمهوری آمریکا در این بخش از سخنرانی<span dir="LTR">&zwnj;</span>اش نشان<span dir="LTR">&zwnj;</span>دهنده <span dir="LTR">&zwnj;</span>آن است که سیاست عملی در خاورمیانه و واقعیت<span dir="LTR">&zwnj;</span>های کنونی آن تا چه حد دشوار و پیچیده هستند و از آن<span dir="LTR">&zwnj;</span>چه می<span dir="LTR">&zwnj;</span>توانست صورت بگیرد، دور مانده&zwnj;اند. با وجود این طرح چنین مسائلی طی نخستین سفر به اسرائیل، <span dir="LTR">&zwnj;</span>آمریکا را نزد اسراییل، تنها به متحدی منتقد تبدیل می<span dir="LTR">&zwnj;</span>کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">انتخاب جوانان اسرائیلی به عنوان مخاطب سخنرانی و اشاره به ایجاد &laquo;تغییر&raquo; در آینده از سوی آن<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها، در پیوند با موضوع فلسطین بیانگر آن است که رئیس جمهوری آمریکا این بار نیز فقط به دیدارهای رسمی اکتفا نکرد و مانند گذشته سیاست گفت<span dir="LTR">&zwnj;</span>وگوی مستقیم با مردم کشورهای مقصد را برای تأثیرگذاری در وضعیت ادامه می<span dir="LTR">&zwnj;</span>دهد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">هر چند خوش<span dir="LTR">&zwnj;</span>بینی او به آینده مشروط بر نادیده گرفتن دهه<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها اختلاف میان فلسطینیان و اسرائیلی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها است، اما این، از توجه به راه<span dir="LTR">&zwnj;</span>حل<span dir="LTR">&zwnj;</span>های جایگزین و بلندمدتی جز رجوع به مقام<span dir="LTR">&zwnj;</span>های رسمی اسرائیل برای پیشبرد روند صلح خاورمیانه نیز حکایت دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>استقبال سرد فلسطینی</strong><strong><span dir="LTR">&zwnj;</span></strong><strong>ها از اوباما</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">با وجود این، دیدار رئیس جمهوری آمریکا از رام<span dir="LTR">&zwnj;</span>الله پس از اعلام همبستگی با اسرائیل و اشاره به وجود &laquo;اتحاد همیشگی&raquo; آمریکا با آن کشور با استقبالی سرد همراه بود. دلیل دیگر این سردی به رأی مخالف ایالات متحده علیه ارتقای جایگاه فلسطین به &laquo;ناظر غیرعضو&raquo; در مجمع عمومی سازمان ملل متحد باز می&zwnj;گشت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;به دلیل این رأی منفی در سازمان ملل، اعلام حمایت رئیس جمهوری آمریکا از راه حل دو کشور مستقل اسرائیل و فلسطین برای بسیاری از فلسطینی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها قابل باور نیست. دیدار اوباما در رام<span dir="LTR">&zwnj;</span>الله با محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی، از جمله با اعتراض نزدیک ۱۵۰ نفر در برابر دفتر مقام فلسطینی همراه شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">رئیس جمهوری آمریکا در کنفرانس مطبوعاتی مشترکی با محمود عباس گفت که ادامه سیاست شهرک<span dir="LTR">&zwnj;</span>سازی اسرائیل در مناطق اشغالی و مورد اختلاف با فلسطینیان باعث پیشرفت روند صلح نمی<span dir="LTR">&zwnj;</span>شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اوباما همچنین اشاره کرد که فلسطینیان<span dir="LTR">&zwnj;</span> حق داشتن کشوری مستقل را دارند. محمود عباس مانند گذشته خواهان توقف شهرک<span dir="LTR">&zwnj;</span>سازی اسرائیل در بخش<span dir="LTR">&zwnj;</span>های مورد اختلاف به عنوان پیش<span dir="LTR">&zwnj;</span>شرط مذاکره صلح است. موضوعی که مقام<span dir="LTR">&zwnj;</span>های اسرائیلی تا کنون با وجود مخالفت<span dir="LTR">&zwnj;</span>های خارجی آن را نپذیرفته و کامل اجرا نکرده<span dir="LTR">&zwnj;</span>اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p> دیدار رئیس جمهوری آمریکا از رام<span dir="LTR">&zwnj;</span>الله پس از اعلام همبستگی با اسرائیل و اشاره به وجود &laquo;اتحاد همیشگی&raquo; آمریکا با آن کشور با استقبالی سرد همراه بود. دلیل دیگر این سردی به رأی مخالف ایالات متحده علیه ارتقای جایگاه فلسطین به &laquo;ناظر غیرعضو&raquo; در مجمع عمومی سازمان ملل متحد باز می&zwnj;گشت.</p></blockquote> <p dir="RTL">با وجود این، رئیس جمهوری آمریکا نیز در موضع<span dir="LTR">&zwnj;</span>گیری<span dir="LTR">&zwnj;</span>های خود توقف شهرک<span dir="LTR">&zwnj;</span>سازی را پیش<span dir="LTR">&zwnj;</span>شرط شروع دوباره<span dir="LTR">&zwnj;</span>مذاکرات صلح میان دو طرف ندانسته است. او در گذشته چند بار خواهان توقف خانه<span dir="LTR">&zwnj;</span>سازی اسرائیل در مناطق مورد اختلاف با فلسطینیان شده و در سخنرانی خرداد ۱۳۸۸ در قاهره، پایتخت مصر گفته بود که ایالات متحده شهرک<span dir="LTR">&zwnj;</span>سازی اسرائیل را قانونی نمی<span dir="LTR">&zwnj;</span>داند. در همین سال بود که اسرائیل پروژه های خانه<span dir="LTR">&zwnj;</span>سازی<span dir="LTR">&zwnj;</span> خود را موقتاً متوقف کرد و بعد از مدتی دوباره آن را ادامه داد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اوباما پس از بازگشت از مناطق فلسطینی، ضمن دیدار از &laquo;یادوشم&raquo;، بنای یادبود هولوکاست، خواهان رواداری و مقابله با تعصب و نژادپرستی شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>توقع</strong><strong><span dir="LTR">&zwnj;</span></strong><strong>ها در برابر واقعیت</strong><strong><span dir="LTR">&zwnj;</span></strong><strong>ها</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دیدار رئیس جمهوری آمریکا با مقام<span dir="LTR">&zwnj;</span>های اسرائیلی و فلسطینی تغییری فوری در ادامه سیاست شهرک<span dir="LTR">&zwnj;</span>سازی اسرائیل در مناطق مورد اختلاف دو طرف و راکت&zwnj;اندازی&zwnj;ها&zwnj;<span dir="LTR">&zwnj;</span> به اسرائیل از سوی گروه<span dir="LTR">&zwnj;</span>های فلسطینی مانند حماس نمی<span dir="LTR">&zwnj;</span>دهد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مذاکرات متوقف شده صلح خاورمیانه و چگونگی تشکیل کشور مستقل فلسطین، بدون ارائه<span dir="LTR">&zwnj;</span> نقشه راه و برنامه زمانی مشخص از سوی طرف<span dir="LTR">&zwnj;</span>های اختلاف و میانجی<span dir="LTR">&zwnj;</span>های احتمالی رفع آن همچنان در هاله<span dir="LTR">&zwnj;</span>ای از ابهام می<span dir="LTR">&zwnj;</span>ماند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تنها سیاستی فراگیر و توأم با همکاری کشورهای عربی، ترکیه، ایران و حتی روسیه، با میانجی<span dir="LTR">&zwnj;</span>گری متحدان غربی اسرائیل می<span dir="LTR">&zwnj;</span>تواند وضعیت انسانی را در مناطق فلسطینی بهبود ببخشد و اسرائیل را به توقف شهرک<span dir="LTR">&zwnj;</span>سازی<span dir="LTR">&zwnj;</span>در مناطق مورد اختلاف با فلسطینیان وادارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">چنین سیاستی تدابیری را دربرمی<span dir="LTR">&zwnj;</span>گیرد که برای نمونه ترکیه پس از معذرت<span dir="LTR">&zwnj;</span>خواهی بنیامین نتانیاهو از رجب طیب اردوغان، نخست وزیر ترکیه در روز جمعه ۲ فروردین (۲۲ مارس) بر سر موضوع حمله کماندوهای اسرائیلی به کشتی &laquo;ماوی<span dir="LTR">&zwnj;</span>مرمره&raquo;، برای<span dir="LTR">&zwnj;</span>بهبود وضعیت انسانی در مناطق فلسطینی، با اسرائیل بر سر آن به توافق اولیه رسیده است. ۹ کنشگر ترک در حمله نیروهای اسرائیلی به این کشتی حاوی کمک<span dir="LTR">&zwnj;</span>های امدادی در راه غزه، در خرداد سال ۱۳۸۹ کشته شدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تماس تلفنی نخست وزیر اسرائیل با همتای ترک خود نتیجه <span dir="LTR">&zwnj;</span>دیگر سفر رئیس جمهوری آمریکا به منطقه بود که اهمیت ترکیه به عنوان متحد منطقه<span dir="LTR">&zwnj;</span>ای ایالات متحده را برجسته می<span dir="LTR">&zwnj;</span>کند.</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2013/03/22/25464#comments اردوغان اسراییل اوباما رام‌الله فرهاد سلمانیان فلسطین ماوی مرمره محمود عباس گوی سیاست Fri, 22 Mar 2013 22:10:00 +0000 politics 25464 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2013/01/26/23945 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2013/01/26/23945" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> علی افشاری </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="492" height="295" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/netan_1.jpg?1359535278" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">علی افشاری - انتخابات پارلمانی اسرائیل تا حد زیادی با شگفتی همراه شد. اگر چه حزب حاکم مطابق پیش&zwnj;بینی&zwnj;ها حائز بیشترین آراء شد، ولی تعداد کرسی&zwnj;هایش به&zwnj; نحو چشمگیری کمتر از برآورد&zwnj;ها و شمار کنونی کرسی&zwnj;های ائتلاف لیکود و &quot;اسرائیل بیتنا&quot; در کنست بود. این ائتلاف توانست ۳۱ کرسی از &nbsp;کل ۱۲۰ کرسی را به دست آورد که ۱۲ نماینده کمتر از دوره قبلی است.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پدیده این انتخابات حزب تازه تاسیس &quot;یش اتید&quot; بود که توسط &quot;یائیر لاپید&quot; روزنامه&zwnj;نگار مشهور اسرائیلی تاسیس شده و دیدگاه&zwnj;های آن به راست میانه و لیبرالیسم محافظه&zwnj;کار نزدیک است. جالب آن که این حزب بعد از گذشت ده ماه از حیات خود توانست دومین بلوک برنده در پارلمان اسرائیل را از آن خود کند. امری که برای یک حزب نوپا موفقیت بزرگی است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">یائیر لاپید دبیرکل این حزب مدل جدیدی از کار حزبی ارائه کرده است. کاندیدا&zwnj;ها و سیاست&zwnj;های کلی حزب باید به تایید نهائی او برسند تا رسمیت یابند. رهبری وی در حزب برای دوره جدید و بعد از آن یعنی دوره&zwnj;های ۱۹ و ۲۰ کنست پیشاپیش تضمین شده است. بدین ترتیب وی مدلی از اقتدارگرایی و فردمحوری را در نظام دموکراسی ارائه داده که بیشتر به مدل حکومت&zwnj;های فردی و پادشاهی شباهت دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ظهور شگفت&zwnj;انگیز لاپید در عرصه سیاسی از جنبه&zwnj;ای، قدرت شبکه اجتماعی مجازی فیس&zwnj;بوک در سیاست را نیز آشکار می&zwnj;سازد. او &nbsp;از مصاحبه مطبوعاتی گریزان است وبه جای صحبت با رسانه&zwnj;ها، بیشتر از طریق صفحه خود در فیسبوک با مخاطبان و افکار عمومی ارتباط می&zwnj;گیرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این روزنامه&zwnj;نگار جنگی و مجری تلویزیونی سابق اینک می&zwnj;کوشد با جدایی از &nbsp;حرفه خود، تغییراتی در عرصه سیاسی اسرائیل پدید آورد. وعده&zwnj;های حزب &quot; یش اتید &quot; بیشتر بر سیاست داخلی اسرائیل متمرکز بود. برنامه&zwnj;های این حزب شامل تامین مسکن ارزان، تغییر در شیوه حکمرانی، کاهش امتیازات یهودیان اولترا ارتدوکس، همگانی کردن خدمت سربازی، کاهش تورم و گسترش رفاه و عدالت اجتماعی است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در عرصه سیاست خارجی، لاپید مواضع منسجمی اتخاذ نکرده و در ایام رقابت&zwnj;های انتخاباتی بر تداوم مذاکرات با فلسطینی&zwnj;ها تاکید داشت. اما در عین حال در چند روز مانده به انتخابات ضمن زیر سئوال بردن قصد رهبران فلسطینی برای صلح گفت: &laquo; فکر نمی&zwnj;کنم فلسطینی&zwnj;ها واقعا دنبال صلح باشند. من کاری به قصد آنان ندارم و نمی&zwnj;خواهم یک خاورمیانه جدید درست شود. بلکه می&zwnj;خواهم از دست فلسطینی&zwnj;ها خلاص شویم. دیواری فلزی دور مرز&zwnj;ها بکشیم و اکثریت یهودی ساکن در زمین&zwnj;های اسرائیل را حفظ کنیم&raquo; (<a href="http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/164389#.UQLG5idfByJ">منبع</a>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">لاپید همچنین به رهبران عرب هشدار داد که بیت&zwnj;المقدس متعلق به اسرائیل است و نباید هیچ تصوری در خصوص تعلق بیت&zwnj;المقدس شرقی به فلسطینی&zwnj;ها داشته باشند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/natan.jpg" style="width: 180px; height: 108px; float: right;" />ترکیب جدید پارلمان اسرائیل از سیاست تهاجمی و سخت&zwnj;گیرانه در برابر جمهوری اسلامی دفاع می&zwnj;کند. نتانیاهو اگر چه رای کمتری آورد اما موقعیتش نسبت به گذشته تثبیت شد. نتانیاهو و همفکرانش در واکنش به فشار&zwnj;های رو به تزاید جامعه جهانی در خصوص متوقف کردن شهرک&zwnj;سازی در کرانه باختری، تاکید می&zwnj;کنند که خطر اصلی برنامه اتمی ایران است. این برخورد فضایی را مساعد می&zwnj;سازد تا کند کردن آهنگ شهرک&zwnj;سازی مشروط به موافقت غرب با مجازات&zwnj;های سنگین&zwnj;تر اقتصادی، تعیین اولتیماتوم و یا حمله نظامی محدود به تاسیسات هسته&zwnj;ای ایران باشد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">او در خصوص ایران ضمن حمایت شدید از موضع نتانیاهو در مصاحبه با خبرگزاری رویترز چنین گفت: &laquo; اگر ما به نقطه غیرقابل بازگشت برسیم و معلوم شود که ایران در آستانه دستیابی به بمب اتمی است، آنگاه اسرائیل حتما باید کاری انجام بدهد. باید تاسیسات هسته&zwnj;ای ایران بمباران شود. &raquo; (<a href="http://www.bbc.co.uk/news/world-middle-east-21158464">منبع</a>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&quot;یائیر لاپید&quot; پس از پیروزی در جمع هوادارانش نتانیاهو را خطاب قرار داد تا یک دولت ائتلافی بزرگ تشکیل دهد. این درخواست نمی&zwnj;تواند از سوی نخست وزیر اسرائیل نادیده گرفته شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما اولویت ائتلاف برنده نتانیاهو و &quot; اسرائیل بیتنا&quot; در حال حاضر جذب کردن گروه&zwnj;های مذهبی افراطی اسرائیل نظیر &quot;حزب شاس&quot; و &quot;حزب حبیت هایهودی&quot; به رهبری &quot; نفتالی بنت&quot; است. این دو حزب هر کدام ۱۱ کرسی بدست آورده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نتانیاهو پس از پیروزی در انتخابات اعلام کرد که سه اولویت دولت آینده، مشارکت بیشتر اسرائیلی&zwnj;ها در ارتش، تغییر در شیوه حکمرانی و ارزانی مسکن خواهد بود. &quot;حزب یش آتید&quot; شرط پیوستن به دولت ائتلافی را الغاء معافیت یهودیان اولترا ارتدوکس از خدمت سربازی اعلام کرده است. امری که با مقاومت دو حزب مذهبی دست راستی افراطی روبرو شده اما افکار عمومی اسرائیل از این طرح استقبال می&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ترکیب جدید پارلمان اسرائیل از سیاست تهاجمی و سخت&zwnj;گیرانه در برابر جمهوری اسلامی دفاع می&zwnj;کند. نتانیاهو اگر چه رای کمتری آورد اما موقعیتش نسبت به گذشته بیشتر تثبیت شده است و جریان چپ و میانه در سیاست اسرائیل نیز نسبت به قبل ضعیف&zwnj;تر شده&zwnj;اند. در این شرایط حمله نظامی با هدف نابودی تاسیسات اتمی در ایران و ایجاد بازدارندگی در برابر برنامه اتمی جمهوری اسلامی بیش از گذشته در اسرائیل طرفدار دارد. اگرچه دشوار بتوان تصور کرد اسرائیل به صورت یکجانبه رویکرد نظامی را در دستور کار قرار دهد؛ اما ترکیب جدید هیات حاکمه احتمال چنین برخوردی را بیشتر می سازد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در مجموع، شرایط منطقه، موفقیت فلسطینی&zwnj;ها در کسب عضویت ناظر سازمان ملل و تداوم جهت&zwnj;گیری تقابلی از سوی حکومت ایران باعث شده تا گرایش&zwnj;های تندرو در اسرائیل تقویت شوند. پسامد تحولات در افکار عمومی اسرائیل پیام روشنی برای مقامات تهران دارد که تهدید&zwnj;های نتانیاهو و افزایش فشار اسرائیل بر غرب را جدی بگیرند. شکیبایی و آستانه تحمل در اسرائیل برای توسعه قابلیت&zwnj;های فنی و بخصوص افزایش غلظت غنی سازی اورانیوم در ایران به نحو ملموسی در حال کاهش است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نتانیاهو و همفکرانش در اسرائیل در واکنش به فشار&zwnj;های رو به تزاید جامعه جهانی در خصوص متوقف کردن شهرک&zwnj;سازی در کرانه باختری، تاکید می&zwnj;کنند که خطر اصلی برنامه اتمی ایران است. این برخورد فضایی را مساعد می&zwnj;سازد تا کند کردن آهنگ شهرک&zwnj;سازی مشروط به موافقت غرب با مجازات&zwnj;های سنگین&zwnj;تر اقتصادی، تعیین اولتیماتوم و یا حمله نظامی محدود به تاسیسات هسته&zwnj;ای ایران باشد. امری که اکثر کشور&zwnj;های عربی با آن مخالفت نخواهند کرد و چه بسا استقبال هم بکنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p>البته روسیه با درک بالا گرفتن امکان حمله نظامی، به غرب و اسرائیل هشدار داده تا گزینه جنگ علیه ایران را در دستور کار نگذارند.<span dir="RTL"> در مجموع نتیجه انتخابات پارلمانی اسرائیل، حلقه فشار بر برنامه هسته&zwnj;ای جمهوری اسلامی و انزوای آن در جهان را تنگ&zwnj;تر می&zwnj;کند و چشم&zwnj;انداز تیره&zwnj;تری را پیش روی منازعه ایران - اسرائیل قرار می&zwnj;دهد. </span></p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2013/01/26/23945#comments اسرائیل شاس شهرک سازی علی افشاری فلسطین فیسبوک لاپید لیکود نتانیاهو کنست گوی سیاست Sat, 26 Jan 2013 14:16:55 +0000 politics 23945 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/24/22930 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/24/22930" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> علی افشاری </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="444" height="333" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/israel_palestina.jpg?1356719461" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">علی افشاری &minus; بحران فلسطین و اسرائیل وارد فصل جدیدی شده است. پذیرش عضویت ناظر دولت فلسطین در مجمع عمومی سازمان ملل نقطه عطف این تغییر است. پیروزی تاریخی فلسطینیان به روندی که از اسلو در سال ۱۹۹۳ شروع شده بود، خاتمه داد.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پس از دو دهه فراز و نشیب مذاکرات صلح، بن<span dir="LTR">&zwnj;</span>بست موجود دولت خودگردان فلسطین را ناگزیر ساخت که به طور یکطرفه تشکیل دولت فلسطینی را پی بگیرد. سال ۲۰۱۰ پایان خوش&zwnj;بینی فلسطینیان به توافقنامه اسلو و تلاش دوطرفه برای تحقق ایده دو دولت مستقل بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">قبل از پیروزی عضویت ناظر در سازمان ملل، جنگ هشت روزه اسرائیل و حماس کامیابی&zwnj;ها و ناکامی&zwnj;هایی را برای فلسطینیان رقم زد. در پایان کار حماس امتیاز&zwnj;هایی چون برداشتن موانع از گذرگاه رفح و &nbsp;تسهیل رفت و آمد افراد و کالا&zwnj;ها را دریافت کرد و در مقابل متعهد شد جریان پرتاب موشک به داخل خاک اسرائیل پایان گیرد و تونل&zwnj;های قاچاق اسلحه نیز برچیده شوند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تا کنون که بیش از سه هفته از آتش&zwnj;بس و موافقتنامه فوق با میانجی&zwnj;گری محمد مرسی می&zwnj;گذرد، جز توقف رویارویی نظامی، بند&zwnj;های دیگر موافقتنامه اجرا نشده است. البته حضور خالد مشعل برای نخستین بار در داخل مناطق غزه به شکلی نمادین، بهتر شدن اوضاع حماس را به نمایش گذاشت. ولی محدودیت&zwnj;ها در نواحی مرزی کماکان برقرار است و مشکل می&zwnj;آفریند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;در هفته گذشته نزدیک شدن جوانی به حصار&zwnj;های مرزی در کرانه باختری باعث وقوع حادثه تاسف برانگیزی شد. این جوان آن&zwnj;طور که منابع فلسطینی مدعی هستند، ناشنوا بوده و متوجه هشدار&zwnj;های سرباز اسرائیلی نمی&zwnj;شود و با شلیک شتابزده او جان می&zwnj;بازد. بعد از این واقعه دلخراش تا چند روز نوار غزه صحنه درگیری جوان&zwnj;های خشمگین فلسطینی و سربازان مرزی اسرائیل بود و چندین نفر زخمی شدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;تا زمانی که مشکلات و موانع مرزی بر طرف نشود، این مشکلات ادامه پیدا خواهد کرد. برطرف شدن این مشکل به نوبه خود نیازمند این است که در آن سوی میدان به خاک اسرائیل موشک پرتاب نشود و اقدامات تروریستی از سوی طرفین نزاع صورت نگیرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دولت اسرائیل در واکنش به مصوبه مجمع عمومی سازمان ملل، ابتدا در مسیر دسترسی دولت خودگردان به منابع مالی ناشی از جمع آوری مالیات مردم فلسطین ایجاد اختلال کرد و سپس رسما اعلام داشت که برنامه شهرک&zwnj;سازی در نوار باختری توسعه می&zwnj;یابد. علی&zwnj;رغم فراخوان اکثر دولت&zwnj;های غربی و حتی آمریکا به &quot;توقف شهرک&zwnj;سازی&quot;، بعید است این اتفاق بوقوع بپیوندد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">گروه&zwnj;های تندروی اسرائیلی ساخت شهرک در کرانه باختری را تکلیف شرعی خود می&zwnj;دانند. خواست دولت&zwnj;های اسرائیلی و حرکت جریان&zwnj;های تندروی مذهبی پس از سال ۱۹۶۷ باعث شده با وجود ممنوعیت سازمان ملل و مخالفت اکثریت جامعه جهانی، ده&zwnj;ها شهرک غیرقانونی در کرانه باختری برپا شوند. اینک دولت اسرائیل تهدید کرده است که می&zwnj;خواهد پروژه &quot;ای ۱&quot; را جلو ببرد. این پروژه، شهرک یهودی &zwnj;نشين &quot;معال آدوميم&quot; در کرانه باختری را به بیت&zwnj;المقدس شرقي متصل می&zwnj;&zwnj;کند. از این رو اجرای این پروژه خط قرمز فلسطینی&zwnj;ها است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">اسرائیلی&zwnj;ها در طول چند سال گذشته کم و بیش مشغول گسترش مناطق مسکونی و خانه&zwnj;سازی در اراضی اشغالی پس از جنگ ۱۹۶۷ بوده&zwnj;اند. دلیل اصلی راکد ماندن مذاکرات در سال ۲۰۱۰ خودداری دولت نتانیاهو در دادن تضمین جهت توقف محدود شهرک&zwnj;سازی در جریان مذاکرات بود. البته در گذشته دولت اسرائیل برخی از شهرک&zwnj;های ساخته شده در کرانه باختری رود اردن را غیرقانونی دانسته و حتی شمار اندکی از آنها را تخریب کرده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">گروه&zwnj;های تندروی اسرائیلی ساخت شهرک در کرانه باختری را تکلیف شرعی خود می&zwnj;دانند. خواست دولت&zwnj;های اسرائیلی و حرکت تندروهای مذهبی پس از سال ۱۹۶۷ باعث شد با وجود ممنوعیت سازمان ملل و مخالفت اکثریت جامعه جهانی ده&zwnj;ها شهرک غیرقانونی در کرانه باختری برپا شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اینک دولت اسرائیل تهدید کرده است که می&zwnj;خواهد پروژه &quot;ای ۱ &quot; را جلو ببرد. این پروژه، شهرک یهودی &zwnj;نشين &quot;معال آدوميم&quot; در کرانه باختري را به بیت&zwnj;المقدس شرقي متصل می&zwnj;&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;اين پروژه شمال کرانه باختري را از جنوب این منطقه جدا می &zwnj;کند. از این رو اجرای این پروژه خط قرمز فلسطینی&zwnj;ها است. محمود عباس هشدار داده که از همه ابزار&zwnj;های مسالمت&zwnj;آمیز برای توقف این پروژه ساختمانی استفاده خواهد کرد. اما صائب عریقات مذاکره کننده ارشد تشکیلات خودگردان معتقد است هدف اسرائیل اجرای این طرح نیست، بلکه می&zwnj;خواهد امید به تشکیل دو دولت را نزد فلسطینی&zwnj;ها از بین ببرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دولت اسرائیل مدعی است هدف از این پروژه حصول اطمینان از قطع نشدن مسیر ارتباطی معال آدومیم با بیت&zwnj;المقدس شرقی است. جایی که فلسطینی&zwnj;ها انتظار دارند پایتخت آنها باشد. مایکل اورن سفیر اسرائیل در آمریکا می&zwnj;گوید؛ می&zwnj;شود با نصب یک تونل و یا یک پل به طول نزدیک به ۴ کیلومتر در منطقه صحرائی خشک، گذرگاهی در شهرک&zwnj;نشین ایجاد کرد تا ارتباط دو قطب نوار باختری برقرار شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما ورای این اظهارات، تکمیل پروژه &quot; ای ۱&quot; عملی ستیزه&zwnj;جویانه است که احتمال تشکیل دولت مستقل فلسطینی را با موانع بیشتری مواجه می&zwnj;سازد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تشکیلات خودگردان کارت&zwnj;های زیادی در دست ندارد. آمریکا تا کنون هر گونه اقدام علیه اسرائیل را در شورای امنیت وتو کرده است. اگرچه روابط آمریکا و اسرائیل دستخوش دگرگونی است و پیوندشان استحکام سابق را ندارد ، اما هنوز اسرائیل متحد استراتژیک آمریکا در خاورمیانه است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">جریان جنگ هشت روزه نشان داد امریکا در پشتیبانی از اسرائیل در مواقع حساس تردیدی ندارد. فلسطین با عضویت ناظر خود در سازمان ملل امکان شکایت از اسرائیل در دادگاه&zwnj;های بین&zwnj;المللی برای جلوگیری از شهرک&zwnj;سازی را دارد، اما ظرفیت این اقدام محدود است و بعید است بتواند مانع اقدام اسرائیل شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">در فضای تقابل، گروه حماس و اساسا تندرو&zwnj;های فلسطینی دست بالا را پیدا خواهند کرد. دولت اسرائیل با حمله کور و بی&zwnj;رحمانه به مناطق مسکونی و نابود کردن توان موشکی حماس خواهد کوشید حملات را دفع سازد. فلسطینی&zwnj;ها نیز با اقدامات ایذائی و حملات موشکی سعی خواهند کرد &nbsp;فشار به اسرائیل وارد کرده و جلوی پیشرفت شهرک&zwnj;نشینی&zwnj; را بگیرند. در این شرایط زورآزمائی و مواجهه نظامی طرفین سرنوشت کار را روشن خواهد کرد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">به این قرار، اقدامات دیپلماتیک ناتوان از توقف این پروژه جنجالی است. البته فشار غرب و جامعه جهانی کارساز خواهد بود اگر دولت آمریکا جدی وارد مسئله شده و به حمایت از موضع فلسطینی&zwnj;ها بپردازد. اما سوابق قبلی و بخصوص توسعه شهرک&zwnj;ها در گذشته نشان می&zwnj;دهد که نه کشور&zwnj;های جهانی اراده جدی داشته&zwnj;اند و نه اسرائیلی&zwnj;ها و بخصوص یهودیان مذهبی تندرو اعتنایی به این مخالفت&zwnj;ها کرده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">البته این طرح متفاوت با مسائل گذشته است و ریسک منتفی شدن کل صلح خاورمیانه را در بر دارد. از این&zwnj;رو شاید این بار مداخله غرب کارساز شود. در عین حال ممکن است هدف اسرائیل تنها تهدید باشد تا به این ترتیب نوعی بازدارندگی در برابر اقدامات یک&zwnj;جانبه فلسطینی&zwnj;ها ایجاد کند و آنها را به راه&zwnj;حل&zwnj;های دو جانبه باز گرداند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما اگر چنین نباشد و جامعه جهانی و نهاد&zwnj;های بین&zwnj;المللی نیز نتوانند جلوی گسترش شهرک&zwnj;سازی در کرانه باختری و جدا شدن این منطقه از بیت&zwnj;المقدس شرقی را بگیرند. آن&zwnj;گاه فضا به سمت تقابل و بالا گرفتن شعله&zwnj;های جنگ پیش خواهد رفت. نتیجه کار تداوم دور جنگ و آتش&zwnj;بس موقت خواهد بود و مناسبات خصمانه بین طرفین تشدید می&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در این فضا گروه حماس و اساسا تندرو&zwnj;های فلسطینی دست بالا را پیدا خواهند کرد. دولت اسرائیل با حمله کور و بی&zwnj;رحمانه به مناطق مسکونی و نابود کردن توان موشکی حماس خواهد کوشید حملات را دفع سازد. فلسطینی&zwnj;ها نیز با اقدامات ایذائی و حملات موشکی سعی خواهند کرد &nbsp;فشار به اسرائیل وارد کرده و جلوی پیشرفت شهرک&zwnj;نشینی&zwnj; را بگیرند. در این شرایط،زورآزمائی و مواجهه نظامی طرفین سرنوشت کار را روشن خواهد کرد. البته این پروسه درازمدت خواهد بود و زمان زیادی را در بر می&zwnj;گیرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در این میان طولانی شدن منازعه و عدم تشکیل دو دولت می&zwnj;تواند مسیر دیگری را باز کند. اگر مصر ثبات یابد، آن&zwnj;کاه گسترش روند کنونی نفوذ مصر در غزه می&zwnj;تواند ادامه پیدا کرده و عملا این منطقه را به حوزه نفوذ و بخش غیررسمی مصر تبدیل کند. پیوند سیاسی و عقیدتی بین حماس و اخوان&zwnj;المسلمین این روند را تقویت می&zwnj;کند. در آن سوی میدان نیز نفوذ اردن در نوار باختری رو به گسترش است. بدین ترتیب شاید در آینده ایده تشکیل دولت فلسطین در امواج گسترش حوزه نفوذ مصر و اردن غرق شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به هر حال&nbsp; مشخص است فصلی جدید در مناسبات فلسطین و اسرائیل گشوده شده است. بر خلاف روال دو دهه پیش این بار اقدامات یکجانبه و تاثیر واکنش جامعه جهانی بر زورآزمائی طرفین سرنوشت کار را مشخص می&zwnj;سازد. برعکس گذشته که مذاکره و گفتگو وجه غالب داشت، این بار جو تقابل بر میدان حاکم است؛ هرچند ممکن است این جو جنبه خیلی خشن و سنگین نظامی به خود نگیرد.</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/24/22930#comments بیت‌المقدس حماس خالد مشعل شهرک‌سازی عریقات علی افشاری فلسطین مرسی نتانیاهو گوی سیاست Mon, 24 Dec 2012 17:33:54 +0000 politics 22930 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/08/22396 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/08/22396" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> فرهمند علیپور </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="590" height="352" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/felestin_1.jpg?1355336765" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">فرهمند علیپور - روز دوم نوامبر ۱۹۱۷ آرتور جیمز بالفور وزیر امورخارجه وقت بریتانیا اعلامیه معروف خود را صادر کرد. اعلامیه&zwnj;ای که در آن برپایی &laquo;میهن ملی یهودیان&raquo; در سرزمین فلسطین وعده داده شده بود. صدور این اعلامیه از یکسو به منزله چراغ سبزی برای مهاجرت صد&zwnj;ها هزار یهودی از سراسر اروپا و دیگر مناطق جهان به سرزمین&zwnj;های فلسطینی و تشکیل دولتی یهودی بود و از سوی دیگر به معنای آوارگی صد&zwnj;ها هزار فلسطینی و ویرانی صد&zwnj;ها روستای عرب&zwnj;نشین.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">۹۵ سال از زمان صدور اعلامیه بالفور می&zwnj;گذرد. محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، پیش از آن&zwnj;که در مجمع عمومی سازمان ملل حضور یابد، در روز دوم نوامبر به گفتگو با شبکه دوم تلویزیون اسرائیل نشست و گفت: &laquo;تازمانی که من هستم اجازه نخواهم داد انتفاضه دیگری در سرزمین&zwnj;های فلسطینی شکل بگیرد، ما نمی&zwnj;خواهیم از فشار و اسلحه استفاده کنیم&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">او که ۷۷ سال پیش در شهر صفد، واقع در چند کیلومتری مرزهای لبنان به دنیا آمده، تاکید کرد که نمی&zwnj;خواهد به شهر خود بازگردد و گفت: &laquo;من فقط یکبار صفد را دیدم، خیلی دوست دارم که بتوانم دوباره زادگاهم را ببینم، این حق من است که بتوانم شهرم را ببینم اما برای زندگی نه. فلسطین امروز برای من مرزهای سال ۱۹۶۷ است با پایتختی بیت&zwnj;المقدس شرقی؛ برای من فلسطین این مرز&zwnj;ها و سرزمین&zwnj;هاست. من یک پناهنده هستم که در شهر رام&zwnj;الله زندگی می&zwnj;کنم. من باور دارم که فلسطین یعنی کرانه باختری، نوار غزه و شرق بیت المقدس، بقیه این سرزمین&zwnj;ها هم اسرائیل است.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;بسیار قابل انتظار بود که بسیاری&zwnj;ها به رهبر فلسطینی&zwnj;ها خرده بگیرند، خصوصا آنهایی که آواره شدند و در اردوگاه&zwnj;ها به دنیا آمده&zwnj; و در اردوگاه&zwnj;ها بزرگ شده&zwnj;اند. آنهایی که هنوز کلید خانه&zwnj;های خود را که از آن رانده شده&zwnj;اند، با خود دارند. پاسخ حماس در نوار غزه نیز دور از انتظار نبود: &laquo;عباس در مورد خودش حرف زده است و نه از جانب فلسطینیان. کسانی که از شهر&zwnj;ها و آبادی خود آواره شده&zwnj;اند حق خود می&zwnj;دانند که به خانه&zwnj;های خود بازگردند.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;سخنان و مواضع عباس در خصوص واقعیت وجودی اسرائیل اما ریشه در واقع&zwnj;نگری او داشت. هر چند به نحوه پیدایش اسرائیل، پاکسازی سرزمین&zwnj;هایی از ساکنان اصلی&zwnj;اش (به عنوان مثال قتل عام ساکنان دیریاسین، یکماه پیش از تاسیس اسرائیل) و جایگزینی مهاجرینی از دیگر کشور&zwnj;ها، انتقادات فراوانی می&zwnj;شود، اما واقعیت آن است که اسرائیل از ۱۹۴۹ تاکنون به عنوان کشوری مستقل از سوی سازمان ملل شناسایی شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">کوشش&zwnj;های فراوان فلسطینی&zwnj;ها و کشورهای عربی و از جمله رویارویی&zwnj;های خونین و نظامی میان کشورهای عربی و اسرائیل نیز نتوانسته واقعیت تحمیل شده بر این بخش از خاورمیانه را تغییر دهد. این&zwnj;گونه بود که یاسرعرفات رهبر فقید فلسطینی&zwnj;ها پیشگام شد تا میدان مبارزه با اسرائیلی&zwnj;ها را تغییر دهد. در اولین گام مهم و در سال ۱۹۷۴ سازمان آزادی&zwnj;بخش&nbsp; فلسطین، موسوم به ساف به عنوان تنها نماینده مشروع فلسطینی به عضویت کشورهای عربی درآمد. با کوشش&zwnj;های عرفات و حمایت دیگر کشورها، فلسطینی&zwnj;ها چند سال بعد یعنی در ژانویه ۱۹۷۶ یک نماینده ناظر تحت نام &quot;فلسطین&quot; به سازمان ملل اعزام کردند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>انتفاضه اول؛ مذاکرات مادرید</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در&nbsp; ۱۸ آذر ۱۳۶۶ (۱۹۸۷) اما اولین انتفاضه فلسطینی&zwnj;ها در جنوب غزه آغاز و سپس به سراسر شهر&zwnj;ها و آبادی&zwnj;های فلسطینی&zwnj;نشین سرایت کرد. این قیام بیش از چهار سال به طول انجامید. بیش از ۱۰۰۰ فلسطینی از جمله حدود ۲۵۰ کودک زیر ۱۷ سال، در این اعتراضات جان خود را از دست دادند و بیش از ۱۲۰ هزار تن دستگیر شدند. به گزارش نهاد حقوق بشری اسرائیلی &laquo;بتسلم&raquo; ۱۲ فلسطینی نیز در زندانهای اسرائیل جان باختند. &nbsp;در مقابل ۳۳ سرباز اسرائیلی و ۴۰ شهرک&zwnj;نشین نیز در این درگیری&zwnj;ها کشته شدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">با روی کار آمدن دولت کارگری اسحاق رابین در اسرائیل، مذاکرات صلح سرعت بیشتری گرفت و از جمله پیمان اسلو در سپتامبر ۱۹۹۳ میان اسرائیل و تشکیلات خودگردان فلسطین منعقد شد. پیمانی که مهم&zwnj;ترین بحث آن از دور خارج شدن مذاکره بر سر مرزهای ۱۹۴۸ بود و مذاکرات را محدود به مرزهای ۱۹۶۷ می&zwnj;کرد. این پیمان&zwnj;نامه طی یک مراسم رسمی در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۳ در واشنگتن و با حضور یاسر عرفات؛ اسحاق رابین نخست&zwnj;وزیر وقت اسرائیل و بیل کلینتون رئیس جمهور وقت آمریکا امضا شد. به خاطر انعقاد چنین پیمانی بود که یاسر عرفات و شیمون پرز در سال ۱۹۹۴ به عنوان برندگان جایزه صلح نوبل معرفی شدند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">اسرائیل نخست اعلام کرد که: &laquo;مذاکره صلحی در کار نخواهد بود مگر اینکه فلسطینیان دست از خشونت بردارند&raquo; اما سپس حاضر شد در مذاکرات صلح مادرید شرکت کند. مذاکرات صلح مادرید در واقع تلاشی بود از جانب کشورهای بزرگ همچون ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی (دو ماه پیش از فروپاشی) برای فرونشاندن انتفاضه فلسطینیان.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اسرائیل که در آن زمان با مصر صلح کرده بود چندان تمایلی برای به رسمیت شناختن و یا صلح با فلسطینی&zwnj;ها احساس نمی&zwnj;کرد و به شهرک سازی&zwnj;های خود در سرزمین&zwnj;های اشغالی ادامه می&zwnj;داد، اما در واقع فشار و مقاومت فلسطینی&zwnj;ها موجب شد تا تحرکی گسترده در سطح بین&zwnj;المللی صورت گیرد و نیاز به جریان انداختن مذاکرات صلح احساس شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در کنفرانس مادرید که روز ۳۰ اکتبر ۱۹۹۱ و به مدت سه روز برگزار شد. به&zwnj;رغم اعتراض اسرائیل، تشکیلات خودگردان فلسطینی، که در آن زمان مقرش در تونس بود، یک هیئت غیررسمی به عنوان مشاوره به این نشست فرستاد و در واقع نمایندگان اردن از جانب فلسطینی&zwnj;ها صحبت می&zwnj;کردند. مهم&zwnj;ترین دستاورد فلسطینیان در این کنفرانس این بود که دولت اسرائیل و کشورهای غربی پذیرفتند تا دولتی موقت از سوی فلسطینیان&nbsp; ایجاد شود و پیگیر مذاکرات صلح با اسرائیل باشد</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>پیمان اسلو</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">با روی کار آمدن دولت کارگری اسحاق رابین در اسرائیل، مذاکرات صلح سرعت بیشتری گرفت و از جمله پیمان اسلو در سپتامبر ۱۹۹۳ میان اسرائیل و تشکیلات خودگردان فلسطین منعقد شد. پیمانی که مهم&zwnj;ترین بحث آن از دور خارج شدن مذاکره بر سر مرزهای ۱۹۴۸ بود و مذاکرات را محدود به مرزهای ۱۹۶۷ می&zwnj;کرد. این مذاکرات به صورت سری در بنیاد فافو در اسلو، واقع در نروژ انجام شد و در ۲۰ آگوست ۱۹۹۳ به پایان رسید.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;این پیمان&zwnj;نامه سپس طی یک مراسم رسمی در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۳ در واشنگتن و با حضور یاسر عرفات؛ اسحاق رابین نخست&zwnj;وزیر وقت اسرائیل و بیل کلینتون رئیس جمهور وقت آمریکا امضا شد. سند این پیمان همچنین توسط محمود عباس از سوی ساف، شیمون پرز از سوی اسرائیل، وارن کریستوفر وزیر امور خارجه وقت آمریکا و آندره کوزیرف از جانب روسیه امضا شده است. به خاطر انعقاد چنین پیمانی بود که یاسر عرفات و شیمون پرز در سال ۱۹۹۴ به عنوان برندگان جایزه صلح نوبل معرفی شدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">کمک به ایجاد شرایط انتخابات در سرزمین&zwnj;های فلسطینی برای مشخص شدن دولت آن&zwnj;ها، موافقت با راه&zwnj;اندازی تلویزیون از سوی تشکیلات خودگردان، خروج ارتش اسرائیل از نوار غزه، تشکیل پلیس فلسطینی برای اداره شهر&zwnj;ها، تشکیل کمیته&zwnj;هایی برای همکاری میان فلسطینیان و اسرائیل در خصوص موارد امنیتی، همکاری&zwnj;های اقتصادی و زیرساختی، از جمله مهم&zwnj;&zwnj;ترین نکات مورد توافق بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;در اسرائیل احزاب راست به مخالفت با نفس چنین پیمانی به پا خاستند، سرانجام این قرارداد در کنست (پارلمان) اسرائیل با ۶۱ رای موافق در برابر ۵۰ رای مخالف، رای آورد. در طرف فلسطینی نیز جنبش حماس و جهاد اسلامی به مخالفت با این پیمان پرداختند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><span dir="RTL">انتفاضه دوم در زمان دولت کوتاه مدت ایهود باراک آغاز شد، بهانه این قیام هم دیدار آریل شارون رهبر حزب افراطی لیکود از مسجد الاقصی بود. شعله انتفاضه به سرعت به کرانه باختری و غزه &nbsp;نیز که در آن زمان همچنان تحت اشغال ارتش اسرائیل بود، سرایت کرد و در پنج روز اول قیام نزدیک به ۵۰ فلسطینی کشته و حدود ۲۰۰۰ تن زخمی شدند. شدت مواجهه نیروهای ارتش اسرائیل آنچنان سهمگین بود که ژاک شیراک رئیس جمهور وقت فرانسه به سختی به ایهود باراک تاخت و گفت که:&laquo; با هلی&zwnj;کوپتر بر مردمی آتش گشوده&zwnj;اید که با سنگ با شما مقابله می&zwnj;کنند.&raquo; </span></p> </blockquote> <p dir="RTL">در هر دو سو نیز سوء&zwnj;ظن و گمانه&zwnj;های منفی نسبت به طرف مقابل وجود داشت. اسرائیل احساس می&zwnj;کرد که فلسطینی&zwnj;ها در یک توافق تاکتیکی حضور پیدا کرده&zwnj;اند و اسرائیل را در واقع به رسمیت نشناخته&zwnj;اند و همچنان &laquo;آزادی همه سرزمین&zwnj;های فلسطین&raquo; را می&zwnj;خواهند. فلسطینیان نیز چندان به نتایج این توافقنامه خوش&zwnj;بین نبودند. خصوصا اینکه برخلاف توافق نامه اسلو، اسرائیل به ساخت شهرک&zwnj;&zwnj;ها سرعت بیشتری بخشید. اما حادثه&zwnj;ای موجب شد تا وقفه&zwnj;ای طولانی مدت گریبانگیر مذاکرات صلح باشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;در تاریخ ۴ نوامبر ۱۹۹۵ یک یهودی تندرو به نام &laquo;ایگال عمیر&raquo; با شلیک گلوله، اسحاق رابین نخست وزیر اسرائیل را به قتل رساند. عمیر اعلام کرد که فرمان قتل رابین را از جانب خدا دریافت کرده است، زیرا او ارض موعود را با فلسطینی&zwnj;ها تقسیم کرده بود. از اسحاق رابین تا این زمان هم به عنوان تنها نخست وزیر اسرائیلی یاد می&zwnj;شود که اراده صلح داشت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;پس از رابین اما دولت راستگرای بنیامین نتانیاهو شکل گرفت، نتانیاهو نخست وزیری بود که همان زمان و در طی مبارزات انتخاباتی&zwnj;اش وعده داد تا مفاد قرارداد اسلو را عقیم بگذارد. گرچه نهایتا نتانیاهو نیز در یک گام به عقب، پذیرفت تا سربازان اسرائیلی را از هشتاد درصد مناطق شهر فلسطینی الخلیل خارج کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>انتفاضه الاقصی - خروج اسرائیل از غزه</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در سپتامبر ۲۰۰۰ میلادی و بر اثر شکست &nbsp;مذاکرات دو هفته&zwnj;ای و فشرده کمپ دیوید میان اسرائیل و فلسطینیان و عقیم ماندن اجرای توافقات پیمان اسلو از سوی اسرائیل، سرخوردگی فلسطینیان از پیشرفت صلح از سویی و تدوام شهرک سازی&zwnj;ها از سوی دیگر، قیام انتفاضه دوم یا انتفاضه الاقصی آغاز شد و حدود ۵ سال ادامه یافت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;انتفاضه دوم در زمان دولت کوتاه مدت ایهود باراک آغاز شد، بهانه این قیام هم دیدار آریل شارون رهبر حزب افراطی لیکود از مسجد الاقصی بود. فلسطینی&zwnj;ها که چند روز پیش از این دیدار، سالگرد فاجعه قتل عام صبرا و شتیلا را که آریل شارون در جریان آن مقصر شناخته شده بود، برگزار کرده بودند؛ از تصمیم&nbsp; شارون برای بازدید از مسجد الاقصی با خبر شدند. هدف اصلی این بازدید اعلام این نکته بود که این مکان مقدس بخش جدایی&zwnj;ناپذیر از اسرائیل باقی خواهد ماند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;یاسر عرفات و صائب عریقات، مقام ارشد مذاکره&zwnj;کننده فلسطینی، از شارون خواستند تا چنین بازدیدی را لغو کند، اما بازدید شارون آتش انتفاضه دوم را روشن کرد. فردای این بازدید یعنی در روز ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۰ و در اولین روز انتفاضه دوم که در بیت&zwnj;المقدس شرقی آغاز شد، هفت جوان فلسطینی کشته و حدود ۳۰۰ فلسطینی دیگر زخمی شدند. همچنین ۷۰ پلیس اسرائیلی نیز مجروح شدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;شعله انتفاضه به سرعت به کرانه باختری و غزه نیز که در آن زمان همچنان تحت اشغال ارتش اسرائیل بود، سرایت کرد و در پنج روز اول قیام نزدیک به ۵۰ فلسطینی کشته و حدود ۲۰۰۰ تن زخمی شدند. رهبران اسرائیل که در هراس از تکرار انتفاضه اول بودند، تصمیم گرفتند تا برخورد کوبنده&zwnj;ای با این اعتراضات داشته باشند. شدت مواجهه نیروهای ارتش اسرائیل آنچنان سهمگین بود که ژاک شیراک رئیس جمهور وقت فرانسه به سختی به ایهود باراک تاخت و گفت که:&laquo; با هلی&zwnj;کوپتر بر مردمی آتش گشوده&zwnj;اید که با سنگ با شما مقابله می&zwnj;کنند.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">در جریان انتفاضه دوم ۱۰۰۰ اسرائیلی جان خود را از دست دادند، رقمی که حتی بیش از جانباختگان اسرائیلی در جنگ شش روزه است. درانتفاضه الاقصی و در طرف فلسطینی نیز حدود ۵ هزار تن کشته شدند. از این تعداد ۹۸۲ تن از آن&zwnj;ها کودک و نوجوان (افراد زیر ۱۷ سال) بوده&zwnj;اند. همچنین بر اساس گزارش بتسلم، بیش از ۸۰۰ تن از جانباختگان فلسطینی را افرادی تشکیل می&zwnj;دهند که توسط نیروهای امنیتی اسرائیل به قتل رسیدند. تعداد کودکان کشته شده اسرائیل در جریان این انتفاضه نیز ۱۱۹ تن برآورد شده است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">در سال ۲۰۰۱ آریل شارون با شعار درهم شکستن انتفاضه توانست ایهودباراک را شکست دهد و به قدرت برسد ولی او نیز نتوانست موفقیتی در این راه به دست آورد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در این میان و در ۲۸ مارس ۲۰۰۲ اتحادیه عرب که نشست خود را در بیروت برگزار کرده بود، طرح صلح عربی را پیشنهاد داد. طرحی که بر اساس آن همه کشورهای عربی اسرائیل را شناسایی می&zwnj;کنند به شراط آنکه اسرائیل به مرزهای ۱۹۶۷ بازگردد، دولت فلسطینی را به رسمیت بشناسد و راه&zwnj;حلی عادلانه برای مسئله آوارگان پیدا کند.اسرائیل اما هیچ پاسخ روشنی به این طرح نداد.. رهبران اسرائیل در این زمان دائم از ضرورت تغییر رهبران فلسطینی می&zwnj;گفتند. آنها عقیده داشتند که یاسر عرفات شریک خوبی برای مذاکرات صلح نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این&zwnj;گونه بود که در مارس سال بعد، یاسر عرفات که در مقر خود در رام&zwnj;الله به نوعی در حصر اسرائیلی&zwnj;ها بود ، تحت فشار کشورهای غربی، محمود عباس را به عنوان نخست&zwnj;وزیر خود معرفی کرد. بعدها جمله&zwnj;ای از آریل شارون برجای ماند که نشان می&zwnj;داد علی&zwnj;رغم مقصر جلوه دادن عرفات، این رهبران اسرائیل بودند که تمایلی به صلح نداشتند. شارون گفته بود که :&laquo; من آنقدر مذاکرات صلح را دوست دارم، که می&zwnj;خواهم هزار سال مذاکره کنم.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">گرچه در خصوص تاریخ دقیق پایان انتفاضه دوم روایات مختلفی وجود دارد، اما آنچه مشخص است با مرگ یاسر عرفات رهبر فلسطینیان&nbsp; در نوامبر ۲۰۰۴ و آغاز کشمکش&zwnj;ها در درون جریانات فلسطینی به خصوص فتح و حماس، انتفاضه دوم فلسطینی&zwnj;ها نیز رو به خاموشی گذاشت. برخی نیز &laquo;نشست شرم&zwnj;الشیخ&raquo; در سال ۲۰۰۵ و دیدار محمود عباس جانشین عرفات و آریل شارون را نقطه پایان این انتفاضه می&zwnj;دانند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;اسرائیل در جریان انتفاضه دوم از نوار غزه خارج شد و هفت هزار نفر شهرک&zwnj;نشین خود را از نوار غزه خارج کرد. جمعیتی که در میان بیش از یک میلیون فلسطینی حضور داشتند و یک سوم نوار غزه را به خود اختصاص داده بودند. اسرائیل همچنین قول داد تا نیروهای خود را از کرانه باختری نیز بیرون بکشد و نزدیک به هزار فلسطینی را هم&nbsp; از زندان آزاد کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">محمود عباس در شرم&zwnj;الشیخ به طرف اسرائیلی این تضمین را داد که پلیس فلسطینی مستقر در نوار غزه مانع از شلیک موشک&zwnj;های قسام به داخل مرزهای اسرائیل خواهد شد، گرچه حماس و جهاد اسلامی توافق عباس و اسرائیل را برای خود غیرالزام&zwnj;آور معرفی کردند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;برخلاف انتفاضه اول که اسرائیلی&zwnj;ها قربانیان اندکی داشتند، در جریان انتفاضه دوم ۱۰۰۰ اسرائیلی جان خود را از دست دادند، رقمی که حتی بیش از جانباختگان اسرائیلی در جنگ شش روزه است. در جریان جنگ شش روزه ۸۰۳ اسرائیلی کشته شده بودند. درانتفاضه الاقصی و در طرف فلسطینی نیز حدود ۵ هزار تن کشته شدند. از این تعداد ۹۸۲ تن از آن&zwnj;ها کودک و نوجوان (افراد زیر ۱۷ سال) بوده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">همچنین بر اساس گزارش بتسلم، بیش از ۸۰۰ تن از جانباختگان فلسطینی را افرادی تشکیل می&zwnj;دهند که توسط نیروهای امنیتی اسرائیل به قتل رسیدند. تعداد کودکان کشته شده اسرائیل در جریان این انتفاضه نیز ۱۱۹ تن برآورد شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>برآمدن حماس، برادر کشی&zwnj;ها</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۵ انتخابات عمومی برای شورای قانونگذاری فلسطین انجام شد. این انتخابات که با اصرار ایالات متحده ، دولت جورج بوش پسر &nbsp;و زیر نظر اتحادیه اروپا و جیمی کارتر رئیس جمهور پیشین ایالات متحده امریکا انجام گرفت، نتیجه&zwnj;ای بسیار غیرمنتظره در بر داشت چرا که ۷۴ کرسی به گروه اسلام&zwnj;گرای حماس &ndash; گروهی که از نظر ایالات متحده و اروپا تروریستی شناخته شده بود - &nbsp;رسید و فتح صاحب تنها ۴۵ کرسی شد. ۱۳ کرسی دیگر نیز سهم گروه&zwnj;های دیگر فلسطینی شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اسماعیل هنیه از گروه حماس نخست وزیر فلسطین شد اما حاضر نشد تا اسرائیل را به رسمیت بشناسد و بندهایی از منشور حماس را تغییر دهد. کشورهای غربی و عربی نیز بودجه فلسطینی&zwnj;ها را قطع کردند. به زودی اختلافات میان حماس و فتح بالاگرفت و جنگ مسلحانه میان هواداران حماس و فتح شروع شد. نهایتا حماس در نوار غزه قدرت یافت و فتح نیز در رام الله و کرانه باختری قدرت را در دست گرفت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در این جنگ ۸۳ تن از اعضای حماس، ۱۶۵ تن از اعضای فتح و ۹۸ شهروند فلسطینی جان خود را از دست دادند. اردن، مصر، ایالات متحده و بریتانیا در این درگیری&zwnj;ها از طریق آموزشی، امنیتی، مالی و تسلیحاتی به کمک جنبش فتح آمده بودند.</p> <blockquote><p dir="RTL">دو سال پیش و در ژانویه ۲۰۱۱ روزنامه انگلیسی گاردین و شبکه تلویزیونی قطری الجزیره، ۱۶ هزار سند مذاکرات فلسطینی&zwnj;ها و اسرائیلی&zwnj;ها را افشا کردند. در این اسناد آمده بود که محمود عباس به اسرائیلی&zwnj;ها گفته است: &laquo;ما به شما اورشلیمی خواهیم داد، بزرگ&zwnj;تر از آن&zwnj;چه که خداوند در کتاب مقدس به شما وعده داده بود.&raquo; عباس همچنین به اسرائیلی&zwnj;ها گفته بود که اگر از اشغال کرانه باختری چشم&zwnj;پوشی کنند، حتی موضوع بازگشت میلیون&zwnj;ها آواره فلسطینی&zwnj;ها را هم دیگر دنبال نخواهد کرد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۶ حماس و فتح به توافق برای صلح دست یافتند اما به اسارت گرفتن یک سرباز اسرائیلی توسط حماس موجب شد تا در همان روز اسرائیل به غزه حمله کند. این حمله با ویراتی تنها مرکز برق غزه&nbsp; و همچنین مقر نخست&zwnj;وزیری و دستگیری هشت وزیر دولت حماس همراه بود. جنگی که به زودی دامن حزب&zwnj;الله لبنان را گرفت و جنگ ۳۳ روزه را در پی داشت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>اورشلیمی بزرگتر از وعده الهی </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">روز ۲۷ نوامبر ۲۰۰۷ نشست صلح آناپولیس در ایالات مریلند آمریکا آغاز شد. دو طرف در این نشست پذیرفتند تا کشور فلسطینی را تاپایان سال ۲۰۰۸ ایجاد کنند و رویای ایجاد دو دولتی را تحقق بخشند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۸ اما جنگ ۲۲ روزه دولت ایهود المرت در اسرائیل علیه غزه آغاز شد. در جریان جنگ ۲۲ روزه بیش از ۱۳۰۰ فلسطینی و ۱۳ اسرائیلی جان خود را از دست دادند و بیش از ۴ هزار واحد مسکونی فلسطینی&zwnj;ها نیز ویران شد. در سال ۲۰۰۷ و در ادامه کشمکش&zwnj;ها میان گروه&zwnj;های فلسطینی، جنبش فتح به طور مستقلانه سلام فیاض را به عنوان نخست&zwnj;وزیر خود معرفی کرد که به سرعت مورد تائید اسرائیل و کشورهای عربی و غربی قرار گرفت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;با تلاش&zwnj;های جورج میچل، فرستاده کاخ سفید، مذاکرات صلح دوباره در سال ۲۰۱۰ &nbsp;به جریان افتاد، عباس و نتانیاهو پس از دو سال توقف مذاکره، برای اولین بار چهره به چهره در واشنگتن دیدار کرده و بر دستیابی به یک توافق نهایی صلح در ظرف یکسال تاکید ورزیدند. اما ادامه ساخت و ساز واحدهای مسکونی تازه که مورد مخالفت شدید دولت اوباما نیز قرار گرفت، مذاکرات را دوباره به اغما برد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;دو سال پیش و در ژانویه ۲۰۱۱ روزنامه انگلیسی گاردین و شبکه تلویزیونی قطری الجزیره، ۱۶ هزار سند مذاکرات فلسطینی&zwnj;ها و اسرائیلی&zwnj;ها را افشا کردند. در این اسناد آمده بود که محمود عباس به اسرائیلی&zwnj;ها گفته است: &laquo;ما به شما اورشلیمی خواهیم داد، بزرگ&zwnj;تر از آن&zwnj;چه که خداوند در کتاب مقدس به شما وعده داده بود.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">عباس همچنین به اسرائیلی&zwnj;ها گفته بود که اگر از اشغال کرانه باختری چشم&zwnj;پوشی کنند، حتی موضوع بازگشت میلیون&zwnj;ها آواره فلسطینی&zwnj;ها را هم دیگر دنبال نخواهد کرد. واکنش بسیاری از فلسطینی&zwnj;ها این بود که محمود عباس به آن&zwnj;ها، آرمان&zwnj;ها و حقوق&zwnj;شان &laquo;خیانت&raquo; کرده است. اما روی دیگر این سکه این بود که اسرائیلی&zwnj;ها نیز حتی در برابر چنین دست و دلبازی&zwnj;هایی حاضر به صلح نیستند. موضوع این اسناد و مذاکرات صلح به زودی و با برخاستن بهارعربی کنار گذاشته شد. از آن زمان هیچ گونه روزنه&zwnj;ای برای مذاکرات صلح دیده نشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;سرانجام فلسطینی&zwnj;ها چند روز پیش در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۲ درخواست ارتقای وضعیت خود را در سازمان ملل ارائه دادند که با استقبال ۱۳۹ کشور جهان روبه رو شد و موفقیتی چشمگیر برای فلسطینی&zwnj;ها در پی داشت. اما راه فلسطینی&zwnj;ها &nbsp;برای کسب استقلال بسیار طولانی می&zwnj;نماید، زیرا اسرائیل همچنان نمی&zwnj;خواهد در زمین واقعیت چیزی تغییر کند. اسراییل نه تنها به اراده بین&zwnj;المللی و قطعنامه&zwnj;های سازمان ملل اعتنا نمی&zwnj;کند و از تعداد شهرک&zwnj;ها کمتر نکرده؛ بلکه دستور به ساختن شهرکی تازه نیز داده است. شهرکی که می&zwnj;تواند کرانه باختری رود اردن را به دو نیمه تقیسم کند و نقطه تکمیل محاصره بخش شرقی بیت المقدس باشد.</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/08/22396#comments اسراییل انتفاضه ایهود باراک جیمز بالفور رابین عباس عرفات فرهمند علیپور فلسطین نتانیاهو هنیه پرز گوی سیاست Fri, 07 Dec 2012 23:19:15 +0000 politics 22396 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/04/22290 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/04/22290" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> نگاهی به وضعیت تازه فلسطین در حقوق بین‌الملل </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> بهنام دارایی‌زاده </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="540" height="360" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/screen-shot-2012-11-28-at-11.30.05-am.png?1354993572" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">بهنام دارایی&zwnj;زاده - آیا فلسطین به عضویت سازمان ملل درآمده است؟</p> <p dir="RTL">آیا به اعتبار این وضعیت تازه&zwnj;، می&zwnj;تواند علیه اقدامات اسرائیل در داخل سرزمین&zwnj;های فلسطینی به دیوان کیفری لاهه یا سایر مراجع قضایی مراجعه کند؟</p> <p dir="RTL">معنای حقوقی آنچه که روز پنجشنبه گذشته، در &quot;مجمع عمومی سازمان ملل&quot; به رای گذاشته شد چیست و پیامدهایی حقوقی آن برای دولت اسرائیل کدام است؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">روز پنجشنبه، ۲۹ نوامبر ۲۰۱۲، مجمع عمومی سازمان ملل با اکثریت قابل ملاحظه&zwnj;&zwnj;&zwnj;ای (۱۳۸ رای مثبت در برابر تنها ۹ رای منفی)، &nbsp;به طرح ارتقای موقعیت سیاسی-حقوقی فلسطین از &quot;موجودیت ناظر غیرعضو&quot; (<span dir="LTR">Non-member observer entity</span>) به &quot;دولت ناظر غیرعضو&quot; <span dir="LTR">Non-member observer state)</span>) رای داد. معنای این تغییر وضعیت، به لحاظ حقوقی چیست؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">یک) واقعیت این است که فلسطین تا پیش از این نیز در تشکیلات سازمان ملل، حضور داشته است. نمایندگی فلسطین در سازمان ملل، همانند تمامی دولت&zwnj;های عضو، دائمی بوده و رئیس دولت مستقل فلسطینی نیز به مانند سایر به اصطلاح &quot;روسای کشورها&quot;، هر ساله در صحن مجمع&zwnj; عمومی سازمان ملل سخنرانی کرده است. اساساً همین حضور و پذیرش در مجمع عمومی است که به لحاظ قانونی، به نمایندگی فلسطین در سازمان ملل، صلاحیت ارائه و پیگیری این طرح اخیر را داد. به این معنا، پذیرش فلسطین در مجمع عمومی سازمان ملل - به عنوان &quot;ناظر&quot;- امر تازه&zwnj;ای نیست؛</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در نوامبر ۱۹۷۴ مجمع عمومی سازمان ملل از &quot;جنبش آزادی&zwnj;بخش فلسطین&quot; دعوت کرده تا به عنوان واحدی ناظر، به تشکیلات مجمع عمومی بپیوند و در جلسات و کنفرانس&zwnj;های آن شرکت کند. (<a href="http://unispal.un.org/UNISPAL.NSF/0/512BAA69B5A32794852560DE0054B9B2">متن سند</a>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در ۱۵ دسامبر ۱۹۸۸ نیز، مجمع عمومی در سند دیگری که آن نیز به لحا تاریخی اهمیت دارد، از فلسطین به عنوان &quot;دولت&quot; نام برد <span dir="LTR">State of Palestine)</span>) و وضعیت آن را به عنون ناظر (Observer status)&nbsp;پذیرفت و به طور رسمی اعلام کرد. (<a href="http://unispal.un.org/UNISPAL.NSF/0/146E6838D505833F852560D600471E25">متن سند</a>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/palestine-girls.jpg" style="margin: 10px; float: left; width: 276px; height: 240px;" /></p> <p dir="RTL">وضعیت &quot;ناظر&quot; به دولت&zwnj;ها، واحدهای سیاسی یا سازمان&zwnj;ها و نهادهای مرتبط، این اجازه را می&zwnj;دهد تا در سازمان ملل نمایندگی داشته باشند و در نشست&zwnj;ها و برنامه&zwnj;های مرتبط بدون حق رای یا قدرت تصمیم&zwnj;گیری شرکت کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در شرایط فعلی، وضعیت دولت مستقل فلسطین کماکان به عنوان &quot;واحدی ناظر&quot; باقی می&zwnj;ماند و این به معنای &quot;عضویت&quot; در سازمان ملل نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دوم) برابر سازوکار و موازین حقوق بین&zwnj;الملل، عضویت در سازمان ملل، شرط به رسمیت شناختن هیچ دولت یا کشوری نیست؛ کمااینکه دولت سوئیس، برای سال&zwnj;ها (تا سپتامبر ۲۰۰۲)عضو سازمان ملل نبود یا هم&zwnj;اینک نیز دولت کوزوو با داشتن تمامی شرایط یک دولت-ملت مستقل و شناخته شدنش از سوی بسیاری از کشورها، هنوز به عضویت سازمان ملل در نیامده است. موقعیت عکسش نیز وجود دارد؛ فرضاً، عضویت بلاروس در سازمان ملل در چهارچوب اتحاد جماهیر شوروی، یا عضویت هند در ۱۹۴۵، به هنگامی که هنوز به طور کامل از بریتانیا استقلال نیافته بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بنابراین، عضویت در سازمان ملل، (حال چه به عنوان واحدی ناظر یا عضویتی کامل) شرط به رسمیت شناخته شدن هیچ دولت&zwnj; یا کشوری نیست. مطابق اصول کلاسیک حقوق بین&zwnj;الملل، &quot;داشتن سرزمین&quot;، &quot;جمعیتی دائم&quot; و &quot;حکومتی مستقر&quot;، سه شرط اساسی تشکیل کشورها است. لذا، &quot;به رسمیت شناخته شدن&quot; چنین واحد&zwnj;های حقوقی-سیاسی از سوی سایر کشورها، فرع بر موجودیت آنها به عنوان کشورهایی با حکومت&zwnj;ها و دولت&zwnj;های مستقر است و نه شرطی اساسی.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">واقعیت این است که به رسمیت شناختن یک دولت یا سلب مشروعیت از آن را بیشتر باید در چهارچوب ملاحظات سیاسی ارزیابی کرد تا اصول و تئوری&zwnj;های صرف حقوقی. در مورد موجودیت دولت اسرائیل یا در مورد موجودیت خود دولت فلسطین (در جریان رای&zwnj;گیری هفته گذشته) این امر به خوبی آشکار بوده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">سوم) <a href="http://www.un.org/en/documents/charter/chapter2.shtml">برابر ماده چهارم منشور ملل متحد، </a>&nbsp;&quot;دولت&zwnj;های&quot; صلح&zwnj;جویی که تعهدات آمده در منشور سازمان ملل را می&zwnj;پذیرند و قادر به انجام آن هستند، می&zwnj;تواند به &quot;عضویت&quot; سازمان درآیند. این تقریباً، مفاد بند نخست <a href="http://www.un.org/en/documents/charter/chapter2.shtml">ماده چهارم منشور</a> است. اما این ماده، بند دیگری نیز دارد؛ &quot;عضویت&quot; کشورهای داوطلب، منوط به تایید اعضای مجمع عمومی، پس از &quot;توصیه&quot; شورای امنیت است! به این معنا که تا شورای امنیت سازمان ملل، پیشنهاد عضویت دولتی را نپذیرد، اساساً پرونده مزبور به منظور رای&zwnj;گیری به مجمع عمومی (تمامی دولت&zwnj;های عضو با یک حق رای برابر) ارجاع داده نمی&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">بعید به نظر می&zwnj;رسد که در آینده&zwnj;ای نزدیک، با توجه به مفاد منشور سازمان ملل و شرایط حاکم، شاهد &quot;عضویت&quot; رسمی و کامل فلسطین در تشکیلات سازمان ملل باشیم. بنابراین، آنچه هم&zwnj;اکنون موجب خرسندی و شادی فلسطینی&zwnj;ها شده است، &quot;عضویت در سازمان ملل&quot; نیست؛ فلسطین، کماکان واحدی &quot;ناظر&quot; باقی خواهد ماند، اما نه به عنوان آنچه &quot;موجودیت&quot; (<span dir="LTR">Entity</span>) نامیده می&zwnj;شود؛ بلکه به عنوان یک &quot;دولت&quot; یا کشوری مستقل (<span dir="LTR">State</span>) و این آن تغییری است که در این میان اهمیت دارد و می&zwnj;تواند واجد پیامدهای حقوقی باشد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">با این حساب، تمامی اعضای دائم شورای امنیت که حق وتو دارند، می&zwnj;باید با عضویت کشور داوطلب موافق باشند. در مورد فلسطین، دولت&zwnj; امریکا (به عنوان یکی از اعضای اصلی دارنده حق وتو) بارها اعلام کرده است که با هرگونه اقدام فلسطین&zwnj;هایی در این رابطه مخالفت خواهد کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بنابراین به نظر می&zwnj;رسد، بر خلاف برخی از خوش&zwnj;بینی&zwnj;های نخستین، عضویت دولت فلسطین در سازمان ملل، دستکم تا تغییر مشخصی در سیاست&zwnj;های ایالات متحده منتفی خواهد بود. (در این میان، ظاهراً مهم هم نیست که این سیاست، تا چه اندازه با خواست روشن، آشکار و بیان شده جامعه جهانی در تقابل قرار &zwnj;گیرد.)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">چهارم) همان طور که در بند پیش اشاره شد، بعید به نظر می&zwnj;رسد که در آینده&zwnj;ای نزدیک، با توجه به مفاد منشور سازمان ملل و شرایط حاکم، شاهد &quot;عضویت&quot; رسمی و کامل فلسطین در تشکیلات سازمان ملل باشیم. بنابراین، آنچه هم&zwnj;اکنون موجب خرسندی وشادی فلسطینی&zwnj;ها شده است، &quot;عضویت در سازمان ملل&quot; نیست؛ فلسطین، کماکان واحدی &quot;ناظر&quot; باقی خواهد ماند، اما نه به عنوان آنچه &quot;موجودیت&quot; (<span dir="LTR">Entity</span>) نامیده می&zwnj;شود؛ بلکه به عنوان یک &quot;دولت&quot; یا کشوری مستقل (<span dir="LTR">State</span>) و این آن تغییری است که در این میان اهمیت دارد و می&zwnj;تواند واجد پیامدهای حقوقی باشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پذیرش فلسطین به عنوان &quot;کشوری با دولتی مستقر&quot;، به فلسطینی&zwnj;ها اجازه می&zwnj;دهد تا به مانند سایر کشورها، ارتش داشته باشند، ارتش خود را تجهیز کنند، از حق دفاع مشروع برخوردار شوند و به هنگام تجاوز یا بروز جنایات جنگی که عمدتاً نیز از سوی اسرائیلی&zwnj;ها محتمل است، به &quot;دیوان کیفری لاهه&quot; رجوع کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دیوان کیفری لاهه (<span dir="LTR">ICC</span>) در تابستان سال ۲۰۰۲ برپایه معاهده رم (۱۹۹۸ (تشکیل شد.<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" title=""><span dir="LTR">[1]</span></a> برپایه این معاهده، دیوان صلاحیت رسیدگی به چهار جرم &quot;جنایت علیه بشریت&quot;، &quot;نسل&zwnj;کشی&quot;، &quot;جنایات جنگی&quot; و &quot;تجاوز&quot; را در سرزمین&zwnj;هایی را دارد که دولت&zwnj;های آن، اساسنامه دیوان را امضا کرده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دولت اسرائیل، به مانند امریکا، چین، روسیه، رژیم حاکم بر سوریه، ایران، کوبا، بلاروس، کره شمالی و برخی دیگر از حاکمیت&zwnj;هایی که به طور مستمر از سوی نهادها و مراجع حقوق بشری محکوم می&zwnj;شوند، تاکنون زیر بار تعهدات و پیامدهای احتمالی پیوستن به دیوان کیفری لاهه نرفته است. اما این در معنای &quot;عدم امکان تعقیب نیروهای ارتش اسرائیل&quot; توسط دادستانی دیوان نیست. دیوان مطابق موازین خود می&zwnj;تواند به تمامی موارد مجرمانه&zwnj;ای که در داخل صلاحیت سرزمینی کشورهای عضو روی داده باشد، فارغ از اینکه عامل جنایت تبعه کدام کشور باشد رسیدگی کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">دولت اسرائیل، به مانند امریکا، چین، روسیه، رژیم حاکم بر سوریه، ایران، کوبا، بلاروس، کره شمالی و برخی دیگر از حاکمیت&zwnj;هایی که به طور مستمر از سوی نهادها و مراجع حقوق بشری محکوم می&zwnj;شوند، تاکنون زیر بار تعهدات و پیامدهای احتمالی پیوستن به دیوان کیفری لاهه نرفته است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">در ژانویه سال ۲۰۰۹، پس از حمله&zwnj;های نوبت پیشین ارتش اسرائیل به نوار غزه، علی کاشان (<span dir="LTR">Ali Kashan</span> ) وزیر دادگستری دولت فلسطین، شاید بیشتر به منظور بهره&zwnj;گیری از این امکان قانونی و دادخواهی از اقداماتی که ارتش اسرائیل در در آن مقطع زمانی در غزه مرتکب شده بود، اعلامیه&zwnj;&zwnj;ای رسمی، مبنی بر پذیرش اساسنامه رم یا صلاحیت&zwnj; دیوان را به دفتر دادستانی تحویل داد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این درخواست در آوریل امسال (۲۰۱۲ )، در نهایت پس از تاخیری چند ساله از سوی دیوان رد شد. استدلال محوری دیوان این بود که &quot;وضعیتی&quot; که مجمع عمومی سازمان ملل برای فلسطین، به عنوان &quot;واحدی ناظر&quot; تعریف کرده است، &quot;دولت&quot; نیست و دیوان هم صلاحیت تصمیم&zwnj;گیری در این زمینه را ندارد. اما اکنون با رای&zwnj;گیری هفته پیش، این وضعیت به طور مشخص تغییر کرده است و مجمع عمومی، از فلسطین به عنوان &quot;دولت &quot; نام برده است. حال باید منتظر بود تا مقامات فلسطینی، با بهره&zwnj;گیری از این موقعیت تازه- دستکم به لحاظ حقوقی- امکان پیگیری و تعقیب رویدادهایی که می&zwnj;تواند مصداق آشکاری از &quot;جنایات جنگی&quot; باشد را فراهم &zwnj;آورند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پنهان نمی&zwnj;توان کرد که موازین حقوق بین&zwnj;الملل، تا اندازه زیادی دست&zwnj;خوش مناسبات سیاسی یا خواست قدرت&zwnj;های بزرگ است. با این حال، رسیدگی&zwnj;های حقوقی از یک سوی به جهت مشروعیتی که کماکان در نزد افکار عمومی دارد و از سویی دیگر، به لحاظ ادعاهای اکثر دولت&zwnj;ها، در احترام به موازین حقوق بین&zwnj;الملل، کماکان می&zwnj;تواند اسباب رسوایی ناقضان حقوق بشر و جنایت&zwnj;کاران جنگی را فراهم آورد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p><strong><span dir="RTL">پانویس:</span></strong></p> <div> <div id="ftn1"> <p dir="RTL"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" title=""><span dir="LTR">[1]</span></a> ایده&zwnj; تشکیل یک دادگاه بین&zwnj;المللی که بتوان به موارد نقض فاحش حقوق بشر، جنایت&zwnj;های جنگی، نسل&zwnj;کشی و... &nbsp;بپردازد، طرح و ایده&zwnj;ای به نسبت قدیمی است که به سال&zwnj;های نخست فعالیت سازمان ملل در ۱۹۴۵، فضای حاکم پس از جنگ و برگذاری دادگاه نورنبرگ برای رسیدگی به جنایت نازی&zwnj;ها بر می&zwnj;گردد.</p> <p dir="RTL">طرح نخستین این دادگاه در سال ۱۹۵۰ از سوی کمیسیون حقوق بشر( تشکیلات حقوق بشری پیشین سازمان ملل، قبل از تاسیس شورای حقوق بشر) تدوین و به مجمع عمومی ارائه شد؛ اما در فضای جنگ سرد، طبیعی بود که طرح&zwnj;هایی از این دست تا چه اندازه می&zwnj;توانست بی&zwnj;نتیجه و دستاویز رقابت&zwnj;ها و بازی&zwnj;های سیاسی دولت&zwnj;ها بزرگ باشد و در نهایت هم کنارگذاشته شود. به هر روی، در ۱۹۹۴ &quot;کمیسیون حقوق بشر&quot;، طرح نهایی خود را به مجمع عمومی سازمان ملل ارائه داد؛ و مجمع عمومی نیز خواستار برگزاری کنفرانسی بین&zwnj;المللی در همین رابطه شد. این کنفرانس در ژوئیه سال ۱۹۸۹ در رم ایتالیا برگزار و نمایندگان ۱۶۰ کشور جهان نیز در آن شرکت کردند.</p> <p dir="RTL">هرچند دولت&zwnj;های امریکا، چین، روسیه، اسرائیل و برخی از کشورهای استبدادزده نظیر لیبی، یمن، عراق و&hellip; &nbsp;در آن زمان به اساسنامه رم رای منفی دادند، اما &quot;سند رم&quot; در کل با استقبال بسیار خوبی از سوی کشورهای جهان مواجه شد و در مجموع ۱۲۰ دولت به آن رای مثبت دادند. مطابق مفاد اساسنامه، پس از آنکه ۶۰ کشور به طور رسمی (پس از طی مراحل قانونی در نظام&zwnj;های حقوقی داخلی) به عضویت دیوان درآمدند، دیوان می&zwnj;تواند رسماً کار خود را آغاز کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;در اول ژوئیه سال ۲۰۰۲ &quot;دیوان کیفری لاهه&quot; پس از پیوستن شصتمین دولت کار خود را آغاز کرد. برابر اساسنامه، دیوان صلاحیت رسیدگی به چهار جرم &quot;جنایت علیه بشریت&quot;، &quot;نسل&zwnj;کشی&quot;، &quot;جنایات جنگی&quot; و &quot;تجاوز&quot; را دارد. مطابق قاعده پذیرفته شده دیگری، دیوان تنها صلاحیت رسیدگی به جرایمی را دارد که بعد از اول ژوئیه سال ۲۰۰۲ روی داده باشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>عکس&zwnj;ها:</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">محمود عباس، رئیس دولت فلسطین در سازمان ملل در روز ۲۹ نوامبر ۲۰۱۲</p> <p dir="RTL">شادی فلسطینی&zwnj;ها از خبر پیروزی دیپلماتیک در سازمان ملل</p> </div> </div> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/04/22290#comments اسرائیل و فلسطین اسرائیل بهنام دارایی‌زاده حقوق بین‌الملل سازمان ملل فلسطین گوی سیاست Tue, 04 Dec 2012 13:57:43 +0000 politics 22290 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/02/22217 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/02/22217" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> فرهمند علیپور </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="332" height="215" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/palestina.jpg?1354730387" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">فرهمند علیپور &minus; در سالروز شصت و پنجمین سالگرد رأی شورای امنیت سازمان ملل به تقسیم فلسطین، مجمع عمومی این نهاد اصلی بین&zwnj;المللی در یک رأی&zwnj;گیری تاریخی در روز پنج شنبه گذشته (۲۹ نوامبر) به درخواست فلسطینی&zwnj;ها برای ارتقای وضعیت آنان در سازمان ملل رأی مثبت داد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;ایالات متحده آمریکا که ۶۵ سال پیش اولین کشوری بود که رأی به تاسیس اسرائیل داد و در سالهای اخیر بزرگ&zwnj;ترین مخالف ارائه درخواست ارتقاء جایگاه فلسطینی&zwnj;ها در سازمان ملل بود، به همراه هشت کشور دیگر از جمله کانادا، اسرائیل، جمهوری چک و چهار کشور کوچک جزایر آقیانوس آرام در مخالفت با درخواست فلسطینی&zwnj;ها رأی دادند. بسیاری از مفسران سیاسی این موضوع را شکست سنگینی برای سیاست خارجی آمریکا ارزیابی کردند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه ایالات متحده ارتقای وضعیت فلسطین را &laquo;مایه تاسف و غیرسازنده&raquo; خواند. در برابر اراده آمریکا و اسرائیل اما نه تنها ۱۳۸ کشور جهان به درخواست فلسطینی&zwnj;ها پاسخ مثبت دادند که دوستان نزدیک اسرائیل همچون آلمان، ایتالیا، فرانسه و بریتانیا نیز حاضر نشدند تا رأی خود را به سود اسرائیل صادر کنند. آلمان و ایتالیا که قبل از رأی&zwnj;گیری اعلام کرده بودند که اسرائیل را در این رأی&zwnj;گیری تنها نخواهند گذاشت، تنها ساعاتی مانده به رأی&zwnj;گیری به طور علنی اعلام کردند که در رأی&zwnj;گیری رأی ممتنع خواهند داد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">اسرائیل در چهل سالی که از اشغال سرزمین&zwnj;های کرانه باختری می&zwnj;گذرد بیش از ۱۰۰ شهرک با جمعیتی بالغ بر نیم میلیون نفر را در این سرزمین&zwnj;ها مستقر کرده است. شهرک تازه&zwnj;ای که اسرائیل تصمیم به ساخت آن گرفته است برای سال&zwnj;ها مورد مناقشه بود و ایالات متحده مانع اسرئیل برای ساخت این شهرک تازه می&zwnj;شد زیرا با ساخت چنین شهرکی عملا کرانه غربی رود اردن به دو بخش مجزای شمالی و جنوبی تقسیم خواهند شد و سرزمین&zwnj;های فلسطینی با در نظر گرفتن غزه به سه بخش جدا افتاده از هم تبدیل خواهند شد.<br /> فلسطینی&zwnj;ها مهم&zwnj;ترین پیش شرط شرکت خود در ادامه گفتگوهای صلح را توقف شهرک سازی&zwnj;های اسرائیل می&zwnj;خوانند. ایالات متحده به رهبری باراک اوباما نیز بار&zwnj;ها تلاش کرد تا در این زمینه با ارائه مشوق&zwnj;هایی مانع اسرائیل در توسعه شهرک&zwnj;ها شود، اما ایالات متحده نیز نتوانست جلوی رهبران اسرائیل را در این زمینه بگیرد، و عملا روند مذاکرات صلح از زمان روی کار آمدن دولت نتانیاهو به بن بست رسیده است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">موضع گیری کشورهای اروپایی و اینکه از مجموع ۲۷ کشور اروپایی تنها یک کشور، یعنی جمهوری چک، به نفع اسرائیل رأی داد، به سرعت در درون جامعه سیاسی اسرائیل واکنش&zwnj;هایی را در پی داشت. خانم &laquo;شلی یاکموویچ&raquo;، رهبر حزب کارگر اسرائیل به سرزنش دولت اسرائیل پرداخت و رأی قاطع نمایندگان کشورهای جهان به فلسطینی&zwnj;ها را نتیجه و پیامد توقف روند صلح دانست. او گفت که مسئولیت این رأی&zwnj;گیری با بنیامین نتانیاهو و آویدگورلیبرمن، وزیر امورخارجه تندروی اسرائیل، است. زهاو گالون رهبر حزب مرتز نیز دقایقی پس از اعلام نتیجه رأی&zwnj;گیری سازمان ملل <a href="http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/162692">گفت</a> که جهان امشب یک سیلی بر صورت نتانیاهو نواخت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>صلح طلب بودن</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">محمود عباس در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل در خواست فلسطینی&zwnj;ها را &laquo;آخرین شانس برای نجات طرح دو کشور مستقل&raquo; خواند و گفت: &laquo;فرصت درحال از دست رفتن است و مهلت به سرعت به سرمی آید. کاسه صبر پر&zwnj;تر می&zwnj;شود و امید&zwnj;ها کمرنگ. آدم&zwnj;های بی&zwnj;گناهی که جانشان را در بمباران&zwnj;های اسرائیل از دست داده&zwnj;اند، یادآور دردناک این موضوع برای جهان است که این اشغال نژادی و استعماری یک راه حل مبتنی بر پیدایش دو کشور و چشم انداز تحقق صلح را به گزینه&zwnj;ای خیلی دشوار، اگر نه غیرممکن، بدل می&zwnj;کند. اکنون وقت عمل و حرکت است. برای همین است که به اینجا آمده&zwnj;ایم.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;بنیامین نتانیاهو اما در واکنش به سخنان محمود عباس در سازمان گفت که این سخنان، حرفهای فردی نیست که طرفدار صلح باشد. او افزود: &laquo;کف زدن&zwnj;های سازمان ملل و حمایت از اقدام سیاسی یکجانبه فلسطینی&zwnj;ها واقعیاتی را در زندگی فلسطینی&zwnj;ها تغییر نمی&zwnj;دهد.&raquo; نخست وزیر اسرائیل چهار سال پیش و در جریان مبارزات انتخاباتی به طرفداران خود قول داده بود تا حافظ &laquo;رشد طبیعی&raquo; توسعه شهرک&zwnj;ها در کرانه غربی رود اردن بوده و به توافق&zwnj;های پشت پرده دولتمران پیشین اسرائیل با محمود عباس پشت پا خواهد زد&raquo; .</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">چندی پیش یوال دیسکین رئیس سابق سازمان امنیت داخلی اسرائیل، که کارش تعامل و برخورد با فلسطینی&zwnj;ها در سطح سیاسی و امنیتی بود ، بنیامین نتانیاهو را مورد انتقاد جدی قرار داد که دولت او&laquo; هیچ علاقه&zwnj;ای به گفت&zwnj;وگوهای صلح با فلسطینی&zwnj;ها ندارد.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>گسترش شهرک ها</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بنیامین نتنیاهو در فرمانی که نشان از خشم دولت اسرائیل نسبت به اقدام فلسطینی&zwnj;ها بود، ساعتی قبل از رأی&zwnj;گیری در سازمان ملل، دستور ساخت ۳۰۰۰ واحد مسکونی تازه را در سرزمین&zwnj;های اشغالی شرق بیت المقدس صادر کرد. سرزمین&zwnj;هایی که بنا بر ۱۵ قطعنامه سازمان ملل و به باور رسمی آمریکایی&zwnj;ها و اروپایی&zwnj;ها اشغال شده است و اسرائیل به طور غیر قانونی مشغول تغییر ترکیب جمعیتی این مناطق است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;اسرائیل در چهل سالی که از اشغال سرزمین&zwnj;های کرانه باختری می&zwnj;گذرد بیش از ۱۰۰ شهرک با جمعیتی بالغ بر نیم میلیون نفر را در این سرزمین&zwnj;ها مستقر کرده است. شهرک تازه&zwnj;ای که اسرائیل تصمیم به ساخت آن گرفته است برای سال&zwnj;ها مورد مناقشه بود و ایالات متحده مانع اسرئیل برای ساخت این شهرک تازه می&zwnj;شد زیرا با ساخت چنین شهرکی عملا کرانه غربی رود اردن به دو بخش مجزای شمالی و جنوبی تقسیم خواهند شد و سرزمین&zwnj;های فلسطینی با در نظر گرفتن غزه به سه بخش جدا افتاده از هم تبدیل خواهند شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;فلسطینی&zwnj;ها مهم&zwnj;ترین پیش شرط شرکت خود در ادامه گفتگوهای صلح را توقف شهرک سازی&zwnj;های اسرائیل می&zwnj;خوانند. ایالات متحده به رهبری باراک اوباما نیز بار&zwnj;ها تلاش کرد تا در این زمینه با ارائه مشوق&zwnj;هایی مانع اسرائیل در توسعه شهرک&zwnj;ها شود، اما ایالات متحده نیز نتوانست جلوی رهبران اسرائیل را در این زمینه بگیرد، و عملا روند مذاکرات صلح از زمان روی کار آمدن دولت نتانیاهو به بن بست رسیده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">هر چند اسرائیل و ایالات متحده امریکا تلاش کردند تا پیروزی اخیر فلسطینی&zwnj;ها را کم اهمیت جلوه دهند و سوزان رایس نماینده ایالات متحده امریکا در سخنان خود گفت که: &laquo;فلسطینی&zwnj;ها فردا بیدار می&zwnj;شوند و خواهند دید که چیزی تغییر نکرده است&raquo;، اما رأی تاریخی مجمع عمومی سازمان ملل به ارتقای فلسطینی&zwnj;ها می&zwnj;تواند تاثیرات ملموسی بر جای بگذارد. سازمان تشکیلات خودگردان فلسطین که تا دیروز تنها به به عنوان یک &laquo;نهاد&raquo; عضو سازمان ملل بود اینک در سازمان ملل رسما &laquo;نماینده یک دولت تحت اشغال&raquo; است. علاوه بر این فلسطینی&zwnj;ها اکنون می&zwnj;توانند با مراجعه به نهادهای بین المللی&zwnj;ای همچون دادگاه لاهه از اسرائیل به خاطر شهرک&zwnj;سازی و موارد بسیار بیشتری اعلام جرم کرده و چالش&zwnj;های جدی در برابر اقدامات دولت یهود ایجاد کنند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">فلسطینی&zwnj;ها بر این باورند که اسرائیل با افزایش جمعیت شهرک نشینان در این منطقه و خرید زمان از طریق عدم شرکت در روند صلح تلاش می&zwnj;کند تا با تغییر ترکیب جمعیتی کرانه غربی رو اردن در عمل چیزی برای مذاکره باقی نگذارد. علاوه بر این سالهاست که اسرائیل بر روی اصطلاح &laquo;کشور یهودی&raquo; تاکید می&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">سفیر اسرائیل در سازمان ملل نیز در سخنرانی خود در روز رأی&zwnj;گیری بار&zwnj;ها از فلسطینی&zwnj;ها و کشورهای عرب خواست تا به جای حمایت از طرح &laquo;دو دولت&raquo;، اسرائیل را به عنوان &laquo;یک کشور یهودی&raquo; به رسمیت بشناسند. اسرائیل در واقع قصد دارد تا فلسطینیان را وادار به پذیرش طرحی کند که بر اساس ان دولتمردن تل آویو بتوانند راهی برای اخراج حدود یک میلیون &laquo;عرب اسرائیلی&raquo; پیدا کنند، یعنی اخراج آنانی را پیش برند که در سال ۱۹۴۸ در مرزهای &quot;اسرائیل&quot; باقی ماندند. با اگاهی از این نیت اسرائیل است که فلسطینی&zwnj;ها زیر بار پذیرش این موضع نمی&zwnj;روند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;مقامات فلسطینی&zwnj;ها هم اینک با بیش از ۶ میلیون آواره فلسطینی رو به رو هستند. حتی با فرض تشکیل کشور فلسطین حل مشکلات این پناهندگان بسیار مشکل خواهد بود و نمی&zwnj;توانند با پذیرش این خواست اسرائیل چراغ سبزی برای آواره کردن بیش از یک میلیون عرب اسرائیلی نیز بدهند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>اهمیت ارتقا جایگاه فلسطینی ها</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">هر چند اسرائیل و ایالات متحده امریکا تلاش کردند تا پیروزی اخیر فلسطینی&zwnj;ها را کم اهمیت جلوه دهند و سوزان رایس نماینده ایالات متحده امریکا در سخنان خود گفت که: &laquo;فلسطینی&zwnj;ها فردا بیدار می&zwnj;شوند و خواهند دید که چیزی تغییر نکرده است&raquo;، اما رأی تاریخی مجمع عمومی سازمان ملل به ارتقای فلسطینی&zwnj;ها می&zwnj;تواند تاثیرات ملموسی بر جای بگذارد. سازمان تشکیلات خودگردان فلسطین که تا دیروز تنها به به عنوان یک &laquo;نهاد&raquo; عضو سازمان ملل بود اینک در سازمان ملل رسما &laquo;نماینده یک دولت تحت اشغال&raquo; است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">علاوه بر این فلسطینی&zwnj;ها اکنون می&zwnj;توانند با مراجعه به نهادهای بین المللی&zwnj;ای همچون دادگاه لاهه از اسرائیل به خاطر شهرک&zwnj;سازی و موارد بسیار بیشتری اعلام جرم کرده و چالش&zwnj;های جدی در برابر اقدامات دولت یهود ایجاد کنند. از این روست که روزنامه <a href="http://www.jpost.com/DiplomacyAndPolitics/Article.aspx?id=294053">جروزالم پست</a> در مطلبی پیروزی فلسطینی&zwnj;ها را یک&quot; سونامی حقوقی و دیپلماتیک علیه رهبران اسرائیل&quot; توصیف کرد که می&zwnj;تواند ژنرال&zwnj;های ارتش اسرائیل، شهرک نشینان و رهبران اسرائیل را به دیوان کیفری بین المللی بکشاند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">یکی از این موارد می&zwnj;تواند موضوع ترور یاسر عرفات رهبر فقید فلسطینی&zwnj;ها از طریق مسمومیت باشد. ظرف روزهای اخیر جنازه رهبر فلسطینی&zwnj;ها مورد تحقیقات قرار گرفت و قرار است ظرف هفته&zwnj;های آتی یک تیم خبره پزشکی نظر خود را درباره احتمال مسمومیت عرفات صادر کنند. اگر نتایج این تحقیقات نشان دهد که یاسر عرفات بر اثر مسمومیت به قتل رسیده است آن&zwnj;ها فلسطینی&zwnj;ها قادر خواهند بود تا مشکلی حقوقی عظیمی برای اسرائیل ایجاد کنند. گرچه دیوان کیفری بین المللی&zwnj; گاه پرونده&zwnj;ها را تا ده سال مورد بررسی قرار می&zwnj;دهد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;موفقیت اخیر محمود عباس در سازمان ملل احتمالا بتواند بر روند آشتی میان فلسطینیان نیز تاثیر بگذارد چنانچه مقامات ارشد حماس از طرح محمود عباس حمایت و از پیروزی این طرح استقبال کردند. صائب عریقات نماینده ارشد فلسطینی&zwnj;ها پنج شنبه شب پیروزی فلسطینی&zwnj;ها را &laquo;گام اول&raquo; یک راه طولانی خواند اما قدم دوم را آشتی گروههای فلسطینی عنوان کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">محمود عباس نیز ساعاتی پس از رأی&zwnj;گیری اعلام کرد که تصمیم دارد تا سفری به غزه داشته باشد. سفری که احتمالا در همراهی با رجب طیب اردوغان نخست وزیر ترکیه صورت گیرد. نخست وزیر ترکیه که اولین شخصیتی بود که تلفنی با محمود عباس گفتگو و پیروزی فلسطینیان را به او تبریک گفت بود، اعلام کرده است که می&zwnj;خواهد ۸ دسامبر یعنی حدود یک هفته دیگر سفری به غزه داشته باشد. غزه از حدود ۶ سال پیش در محاصره زمینی، دریایی و هوایی قرار دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">چند هفته قبل از آغاز جنگ هشت روزه امیر قطر به عنوان اولین مقام بلند پایه خارجی از غزه بازدید کرد. در خلال جنگ هشت روزه نیز جمع زیادی از وزرای خارجه کشورهای عرب و ترکیه نیز وارد غزه شدند. علی اکبر صالحی وزارت امور خارجه ایران نیز از دولت مصر درخواست کرد تا در این دیدار حضور داشته باشد اما مقامات مصری هیچ پاسخی به درخواست او ندادند. سفر اردوغان و محمود عباس به غزه می&zwnj;تواند امید به پایان جدایی فلسطینی&zwnj;ها را روشن تر کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;در سال ۲۰۰۶ و در انتخاباتی که زیر نظر اتحادیه اروپا و سازمان ملل در سرزمین&zwnj;های فلسطینی صورت گرفت، حماس اکثریت کرسی&zwnj;های پارلمان فلسطین را از آن خود کرد اما اکنون حکومت حماس منحصر به نوار غزه شده است. محمود عباس رئیس جمهور ۷۷ ساله فلسطینی&zwnj;ها نیز بر اساس قوانین فلسطینی&zwnj;ها رسما از سال ۲۰۰۹، دوران ریاست جمهوری قانونی اش به پایان رسیده است. اما به علت اختلافات فلسطینی&zwnj;ها و عدم برگزاری انتخابات و همچنین حمایت کشورهای عرب و غربی از وی، او همچنان سمت ریاست جمهوری فلسطینان را با خود یدک می&zwnj;کشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>عکس</strong>:</p> <p dir="RTL">صحنه&zwnj;ای از شادی فلسطینی&zwnj;ها پس از پیروزی دیپلماتیک اخیر در سازمان ملل</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/12/02/22217#comments اسرائیل فرهمند علیپور فلسطین محمود عباس گوی سیاست Sun, 02 Dec 2012 10:05:49 +0000 politics 22217 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/11/30/22124 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/11/30/22124" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> اکبر گنجی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="550" height="367" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/mashal-khamene.jpg?1354730298" /> </div> </div> </div> <p>اکبر گنجی &minus; &quot;منافع ملی&quot; اساس روابط بین الملل است. هر دولتی باید بکوشد تا به بهترین نحو ممکن &quot;منافع ملی&quot; کشورش را در سطح جهانی و منطقه&zwnj;ای تأمین کند. مانند همه&zwnj;ی مفاهیم و اصطلاحات، درباره&zwnj;ی معنا و مصادیق &quot;منافع ملی&quot; هم اختلاف نظر وجود دارد. اگر مدعای ویتگنشتاین مبنی بر &quot;<strong>معنا یعنی کاربرد</strong>&quot; را بپذیریم، باید دید دولت&zwnj;ها در عمل منافع ملی را به چه معنایی به کار می&zwnj;برند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">تعاریف دولت&zwnj;ها از منافع ملی شان لزوماً درست یا اخلاقاً موجه نیست. این حکم درباره&zwnj;ی همه&zwnj;ی دولت&zwnj;ها &minus; دموکراتیک و دیکتاتوری &minus; صادق است. به عنوان مثال جرج بوش دریک سخنرانی مشهور خود گفت که طی قرن بیستم ما (دولت غربی) از رژیم&zwnj;های استبدادی خاورمیانه دفاع و حمایت کردیم و این سیاست اشتباه بود. دولت&zwnj;های وقت غربی- در رویارویی با بلوک شرق سابق- آن سیاست را به سود &quot;منافع ملی&quot; خود می&zwnj;یافتند. کاندولیزا رایس- وزیر خارجه&zwnj;ی بوش- نیز در سال ۲۰۰۵ به این سیاست نادرست اشاره کرد و گفت: &quot;به مدّت شصت سال ایالات متحده با هزینه کردن دموکراسی به دنبال <strong>تأمین ثبات</strong> در خاورمیانه بوده است - و هیچ کدام را به دست نیاورده ایم. &quot; [<a href="http://www.arabist.net/blog/2005/6/20/condoleezza-rices-remarks-from-her-cairo-speech-at-auc.html">منبع</a>]</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دفاع کنونی از رژیم&zwnj;های استبدادی کشورهای حوزه&zwnj;ی خلیج فارس نیز در چنین چارچوب&zwnj;های توجیه می&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">برخی از دولتمردان سابق آمریکا از موضع &quot;منافع ملی&quot; به نقد دنباله روی دولتشان از اسرائیل پرداخته و آن را زیان&zwnj;آور به شمار آورده&zwnj;اند. نیکلاس برنز- از مقامات وزارت خارجه&zwnj;ی دوران جرج بوش - طی <a href="http://www.bostonglobe.com/opinion/2012/08/16/burns/qSY5HGNcHdelRBMAkxMtNM/story.html">مقاله&zwnj;ای</a> گفته است که منافع ملی امریکا ایجاب می&zwnj;کند تا خود هدایت بحران هسته&zwnj;ای با ایران را در دست گیرد، نه آن که خود را &quot;<strong>گروگان</strong>&quot; برنامه&zwnj;ی زمانی شتابزده&zwnj;ی نتانیاهو سازد. برژینسکی نیز در ۶/۹/۹۱ گفته است: آمریکا &quot;هیچ الزامی ندارد <strong>مثل یابو</strong> دنباله&zwnj;روی&quot; حمله&zwnj;ی اسرائیل به تاسیسات هسته&zwnj;ای ایران باشد. این بسیار مهم است که اسرائیل بداند آمریکا الزاما به جنگی که این کشور با ایران شروع کند نخواهد پیوست: &quot;شما [اسرائیلی&zwnj;ها] برای ما تصمیم نمی&zwnj;گیرید، آمریکا در مورد سیاست امنیت ملی اش خود تصمیم می&zwnj;گیرد. &quot; [<a href="http://www.al-monitor.com/pulse/originals/2012/al-monitor/brzezinskiusiran.html">منبع</a>]</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">رژیم استبدادی جمهوری اسلامی نیز پیگیر &quot;منافع ملی&quot; است. منتها سران آن منافع ملی را به معنایی به کار می&zwnj;برند که در واقع به زیان &quot;منافع ملی ایران&quot; تمام می&zwnj;شود. حداقل دو مصداق مؤید این مدعاست:</p> <p dir="RTL">اول- عدم مذاکره با دولت آمریکا به منظور حل مسائل مورد اختلاف و برقراری روابط دوستانه.</p> <p dir="RTL">دوم- طرح شعارهای نابخردانه&zwnj;ی دن کیشوت وار علیه اسرائیل.</p> </blockquote> <p dir="RTL">رژیم استبدادی جمهوری اسلامی نیز پیگیر &quot;منافع ملی&quot; است. منتها سران آن منافع ملی را به معنایی به کار می&zwnj;برند که در واقع به زیان &quot;منافع ملی ایران&quot; تمام می&zwnj;شود. حداقل دو مصداق مؤید این مدعاست:</p> <p dir="RTL">اول- عدم مذاکره با دولت آمریکا به منظور حل مسائل مورد اختلاف و برقراری روابط دوستانه.</p> <p dir="RTL">دوم- طرح شعارهای نابخردانه&zwnj;ی دن کیشوت وار علیه اسرائیل.</p> <p dir="RTL">وقتی این دو مصداق با یکدیگر ترکیب گشتند، تحریم&zwnj;های شورای امنیت سازمان ملل، آمریکا و اروپا، <strong>یکی</strong> از پیامدهای زیانبار آن برای منافع ملی ایران بوده است. تحریم&zwnj;هایی که حتی اگر به کلی ملغی شوند، به دست آوردن بازارهای بر باد رفته کار بسیار دشواری خواهد بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به نظر آیت الله خامنه ای- <strong>تا امروز</strong>- منافع ملی ایران با عدم مذاکره&zwnj;ی با آمریکا و تداوم قطع روابط، بهتر تأمین می&zwnj;شود. او در ۸/۸/۱۳۸۰ گفته است: &quot;نه فقط رابطه با امریکا، بلکه مذاکره با دولت امریکا امروز برخلاف <strong>مصالح ملى</strong> و <strong>منافع ملت</strong> است... مذاکره با امریکا به معناى باز کردن باب توقّعات و طلبکاریهاى امریکاست... مذاکره با امریکا در هریک از قضایایى که این دولت در آن براى خودش ایده و <strong>منفعتى</strong> تعریف کرده است هیچ <strong>فایده&zwnj;اى</strong> ندارد. &quot; [<a href="http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=3091">منبع</a>]<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" title=""><span dir="LTR">[1]</span></a></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;به گمان آیت الله خمینی و آیت الله خامنه&zwnj;ای عدم پذیرش موجودیت اسرائیل نیز به سود منافع ملی ایران است. برای این که &quot;مسئله&zwnj;ی فلسطین&quot; مهمترین مسئله&zwnj;ی جهان اسلام است. به همین دلیل، اگر ایران پشتیبان نیروهای رزمنده&zwnj;ی با اسرائیل باشد، در جهان اسلام- خصوصاً نزد مردم مسلمان- قدرتمند خواهد بود. ایران باید بکوشد جبهه&zwnj;ی مقاومت در برابر اسرائیل تشکیل داده و رهبری آن را به دست گیرد. آیت الله خامنه&zwnj;ای در نمازجمعه&zwnj;ی ۱۴/۱۱/۱۳۹۰ گفت:</p> <p dir="RTL">&quot;ما آنجائى که دخالت کنیم، صریح می&zwnj;گوئیم. ما در قضایاى ضدیت با اسرائیل دخالت کردیم؛ نتیجه&zwnj;اش هم پیروزى جنگ سى و سه روزه و پیروزى جنگ بیست و دو روزه بود. بعد از این هم هر جا هر ملتى، هر گروهى با رژیم صهیونیستى مبارزه کند، مقابله کند، ما پشت سرش هستیم و کمکش می&zwnj;کنیم و هیچ ابائى هم از گفتن این حرف نداریم. این حقیقت و واقعیت است. &quot; [منبع]</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نتیجه&zwnj;ی این سیاست، محور &quot;حماس- جهاد اسلامی- حزب الله- سوریه- ایران&quot; بوده است. این تنها چیزی است که از جبهه&zwnj;ی مقاومت باقی مانده بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">وضعیت سوریه روشن است: کشوری جنگ زده، سه پاره (کردها، علوی&zwnj;ها، سنی&zwnj;ها)، ویرانی اقتصاد، نابودی شهرها، و آینده&zwnj;ای ناروشن. حماس رفته رفته تغییر جبهه داد و به مصر، قطر، عربستان سعودی و ترکیه نزدیک شد. سوریه که حماس را در جبهه&zwnj;ی مقابل خود یافت، کلیه&zwnj;ی دفاتر حماس در خاک خود را تعطیل کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">جنگ ۸ روزه&zwnj;ی غزه با ترور الجعبری توسط اسرائیل آغاز گشت. <a href="#_ftn2" name="_ftnref2" title=""><span dir="LTR">[2]</span></a> پس از آتش بس اعلام شد که کلیه&zwnj;ی سلاح&zwnj;های حماس توسط ایران تهیه شده است و کشورهای عربی و ترکیه هیچ گونه سلاحی در اختیار حماس و جهاد اسلامی قرار نداده&zwnj;اند. رسانه&zwnj;های ایران به نقل از فرمانده&zwnj;ی عملیاتی جهاد اسلامی نوشتند: &quot;تمامی تسلیحات مورد نیاز خود در این نبرد، از فشنگ تا موشک هدیه&zwnj;ی جمهوری اسلامی ایران بوده است&quot;. علی لاریجانی نیز در تأیید این مدعا در ۳/۹/۹۱ در بیروت گفت: &quot;ما کمک به مردم فلسطین و غزه را وظیفه شرعی خود می&zwnj;دانیم و از ابتدای انقلاب اسلامی تاکنون نیز از فلسطین حمایت کرده&zwnj;ایم و از این پس نیز این کار را خواهیم کرد. &quot; [<a href="http://www.icana.ir/NewsPage.aspx?NewsID=212496">منبع</a>]</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">فرض کنیم سیاست جهانی و منطقه&zwnj;ای جمهوری اسلامی به سود منافع ملی ایران است. اگر این فرض مطلقا قابل پذیرش نباشد، می&zwnj;توان یک گام عقب نشست و مدعا را به این صورت در آورد: این سیاست به سود بقای جمهوری اسلامی است. آیا واقعاً چنین است؟ آیا اگر اسرائیل یا آمریکا ایران را مورد حمله&zwnj;ی نظامی قرار دهند، حماس به سود ایران با اسرائیل وارد جنگ خواهد شد؟ پاسخ به احتمال زیاد منفی است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">فرض کنیم سیاست جهانی و منطقه&zwnj;ای جمهوری اسلامی به سود منافع ملی ایران است. اگر این فرض مطلقا قابل پذیرش نباشد، می&zwnj;توان یک گام عقب نشست و مدعا را به این صورت در آورد: این سیاست به سود بقای جمهوری اسلامی است. آیا واقعاً چنین است؟ آیا اگر اسرائیل یا آمریکا ایران را مورد حمله&zwnj;ی نظامی قرار دهند، حماس به سود ایران با اسرائیل وارد جنگ خواهد شد؟ پاسخ به احتمال زیاد منفی است. برای تأیید این مدعا به شواهد و قرائن زیر بنگرید:</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>یکم-</strong> صلاح برداویل-عضو اداره&zwnj;ی سیاسی حماس- در ۱۶/۱۲/۱۳۹۰ به روزنامه&zwnj;ی گاردین گفت:</p> <p dir="RTL">&quot;اگر جنگی بین دو قدرت[اسرائیل و ایران] درگیرد، حماس وارد این جنگ نخواهد شد. حماس در هیچ پیمان اتحاد نظامی در منطقه عضویت ندارد، استراتژی ما دفاع از حقوق خودمان است&quot;. ما هیچ گاه نسبت به تهران ابراز &quot;وفاداری تام&quot; نکرده ایم، و &quot;روابط میان حماس و جمهوری اسلامی [تنها] بر پایه&zwnj;ی منافع مشترک بوده است&quot;. گاردین به نقل از یکی دیگر از رهبران حماس نوشت: &quot;در هرگونه جنگی که بین ایران و اسرائیل اتفاق بیفتد دخالت نخواهیم کرد&quot;. [<a href="http://www.guardian.co.uk/world/2012/mar/06/hamas-no-military-aid-for-iran">منبع</a>]</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>دوم- </strong>محمود زهار- مقام شماره دو حماس در نوار غزه- در ۱۶/۱۲/۱۳۹۰ در مصاحبه&zwnj;ای با بی بی سی ضمن تأیید این سیاست اعلام کرد:</p> <p dir="RTL">&quot;حماس بخشی از درگیری&zwnj;های منطقه&zwnj;ای نیست. ما اینجا هستیم که از خودمان علیه اسرائیلی&zwnj;ها دفاع کنیم. اگر اسرائیل به ما حمله کند ما هم واکنش نشان خواهیم داد. اگر به ما حمله نشود ما هم خود را درگیر نخواهیم کرد. ما به دنبال جمع آوری کمک از ایران، ترکیه و کشورهای عرب هستیم. ما مردمی هستیم که به خاطر محاصره اسرائیل، در شرایط بسیار دشواری زندگی می&zwnj;کنیم. &quot; [<a href="http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2012/03/120306_u01_zahar_hamas_iran_israel_conflict.shtml">منبع</a>]</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>سوم- </strong>پس از آتش بس جنگ ۸ روزه&zwnj;ی غزه، خالد مشعل طی مصاحبه&zwnj;ای در قاهره ضمن تجلیل از نقش ایران در &quot;کمک تسلیحاتی و مالی به مقاومت&quot; گفت: &quot;با وجود اختلاف&zwnj;هایی که بر سر سوریه داشتیم ایران در کمک تسلیحاتی و مالی به مقاومت نقش ایفا کرد. &quot; [<a href="http://www.radiofarda.com/content/f8-ceasefire-articles/24777904.html">منبع</a>]</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما برای این که کسی گمان نکند حماس به سود جمهوری اسلامی با اسرائیل وارد جنگ خواهد شد، محمود الزهار- عضو دفتر سیاسی حماس و وزیرخارجه پیشین دولت حماس در غزه- طی مصاحبه&zwnj;ای مجدداً تأکید کرد:</p> <p dir="RTL">&quot;ایران هرگز برای دادن سلاح به فلسطینی&zwnj;ها شرطی قائل نشده است و فلسطینی&zwnj;ها وامدار ایران نیستند. ایران <strong>در راه خدا</strong>، این کمک&zwnj;ها را در اختیار گروه&zwnj;های مسلح فلسطینی می&zwnj;گذارد و ما حقیقت را آشکارا می&zwnj;گوییم. &quot; [<a href="http://www.timesofisrael.com/iran-to-increase-financial-military-aid-for-gazan-terrorist-groups-hamas-founder-says/">منبع</a>]</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>چهارم- </strong>موسی ابومرزوق- معاون دفتر سیاسی حماس- در ۶/۹/۹۱ در مصاحبه&zwnj;ای در قاهره گفت:</p> <p dir="RTL">&quot;ایران دیگر در جهان عرب از موقعیت خوبی برخوردار نیست. ایران برای از دست ندادن افکار عمومی جهان عرب، باید در سیاستش در قبال سوریه تجدید نظر کند&quot;. او سپس افزود که حماس درخواست ایران را برای حمایت بیشتر از دولت سوریه رد کرد و : &quot;مخالفت حماس با این درخواست ایران بر روابط ما و ایران تاثیرگذاشته است. &quot; [<a href="http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2012/11/121126_l31_hamas_iran_syria.shtml">منبع</a>]</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>پنجم- </strong>توافق نامه&zwnj;ی آتش بس اسرائیل و حماس نیز متضمن عدم حمایت عملی حماس از جمهوری اسلامی، در صورت حمله&zwnj;ی نظامی اسرائیل به ایران است. به ۴ بند توافق نامه بنگرید:</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بند اول: &quot;اسرائیل تمام حملات زمینی، دریایی و هوایی خود را به نوار غزه متوقف می&zwnj;کند از جمله یورش&zwnj;های&zwnj; گاه به&zwnj;گاه و ترور شخصیت&zwnj;ها&quot;.</p> <p dir="RTL">بند دوم: &quot;گروه&zwnj;های فلسطینی تمام حملات خود از نوار غزه به اسرائیل را متوقف می&zwnj;کنند از جمله شلیک موشک و حمله به خط&zwnj;های مرزی&quot;.</p> <p dir="RTL">بند سوم: &quot;گذرگاه&zwnj;ها باز می&zwnj;شود و رفت و آمد افراد و کالا تسهیل می&zwnj;شود. همچنین در برابر رفت و آمد ساکنان مانع ایجاد نمی&zwnj;شود و در مناطق مرزی هدف قرار نمی&zwnj;گیرد. مفاد این بند ۲۴ ساعت پس از آغاز اجرای توافقنامه آتش بس اجرا می&zwnj;شود&quot;.</p> <p dir="RTL">بند چهارم: &quot;در صورت درخواست هرکدام از دو طرف درباره مسائل دیگر نیز بحث می&zwnj;شود&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اسرائیل در این پیمان اندکی از حقوق ساکنین غزه را به رسمیت شناخت که اگر عملی شود، به سود آنان تمام خواهد شد. اما در مقابل، حماس متعهد گردید که کلیه حملات گروه&zwnj;های فلسطینی از غزه به اسرائیل را متوقف سازد. بدین ترتیب، اگر اسرائیل تأسیسات هسته&zwnj;ای ایران را بمباران کند، اگر به دنبال آن جنگی گسترده میان طرفین درگیرد، حماس ناقض پیمان آتش بس خواهد بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>ششم- </strong>اگر اسرائیل مطابق توافق عمل کرده و از محاصره&zwnj;ی غزه دست بردارد و گذرگاه&zwnj;ها گشوده گردند، حماس قادر خواهد شد تا با کمک&zwnj;های مالی شیخ نشین&zwnj;های خلیج فارس به بازسازی اقتصادی و بهبود وضعیت زندگی یک میلیون و نیم ساکن به شدت فقیر و درمانده&zwnj;ی غزه بپردازد. تقدم اقتصاد رفاه آور بر مبارزه، شاید محبوبیت حماس را افزایش دهد. روابط اقتصادی و سیاسی حماس که با مصر، ترکیه، قطر، عربستان سعودی و... گسترش یابد، به ناچار فاصله&zwnj;ی آنان با جمهوری اسلامی بیشتر و بیشتر خواهد شد. حماس به عنوان حکومت، متفاوت از حماس به عنوان یک گروه چریکی مبارز با اشغالگری است. آنان نه تنها خواهان حفظ قدرت/حکومت هستند، بلکه به دنبال مشروعیت جهانی بخشیدن بدان هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>هفتم- </strong>حماس به &quot;منافع&quot; خود و مردم تحت حکومتش می&zwnj;اندیشد، نه منافع ملی ایران یا منافع جمهوری اسلامی. آنان از نظر ایدئولوژیک به اخوان المسلمین سنی مذهب بسیار نزدیکتر از ایران شیعی مذهب هستند. با تمام تفاوت&zwnj;ها و اختلافات، منطق منافع همچنان حماس را به استفاده&zwnj;ی از کمک&zwnj;های &quot;تسلیحاتی و مالی&quot; ایران سوق خواهد داد. در شرایطی که کمک دهندگان جدید هم مذهب سبز شده اند، در شرایطی که آنان جمهوری اسلامی را تحت فشار همه جانبه&zwnj;ی جهانی می&zwnj;بینند، از کمک&zwnj;های ایران- فقط و فقط - به شرط <strong>فی سبیل الله</strong> بودن استفاده خواهند کرد، اما ایران که گرفتار تجاوز نظامی شود، آنان منافع خود را را تعقیب خواهند کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>هشتم- </strong>خالد مشعل در ۶/۹/۹۱ طی مصاحبه&zwnj;ای با برنامه &quot;فی العمق&quot; شبکه&zwnj;ی الجزیره&zwnj;ی قطر گفته است:</p> <p dir="RTL">&quot;موشک&zwnj;های فجر هم شلیک شد و بخشی از سلاح&zwnj;های ما بود اما بخشی از موشکها محلی ساز بود و بدون شک بخشی نیز متعلق به ایران بود... ما از همه حمایت&zwnj;های مالی و نظامی سراسر دنیا حتی کشورهایی غیر از کشورهای عربی و اسلامی استقبال می&zwnj;کنیم به شرط این که مشروط نباشد... آیا اگر حمایت مالی و نظامی ایران مشروط بود ما در بحران سوریه این گونه اقدام می&zwnj;کردیم و با آنها مخالفت کرده و سوریه را ترک می&zwnj;کردیم... بحران سوریه این روابط را متاثر کرده و اما نمی&zwnj;خواهم از میزان آن سخن بگویم اما این به معنای قطع رابطه نیست ما با کسی قطع رابطه نمی&zwnj;کنیم، ما دارای اصولی هستیم و امکان ندارد هیچ حمایت مالی و نظامی مشروط را بپذیریم و اگر از حماس بخواهند دست از جانبداری از مردم بردارد و از ظالم حمایت کند و پوششی بر جنایت&zwnj;ها بگذارد؛ این جنبش هرگز نخواهد پذیرفت و تسلیم نخواهد شد زیرا با ارزش&zwnj;ها و اصول ما در تضاد است. &quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مشعل مدعای قوی تری برای کمک&zwnj;های بلاعوض گرفتن از ایران مطرح می&zwnj;سازد. او مدعی است که حماس دارای چهره&zwnj;ی خوبی است و کشوری که از ان حمایت می&zwnj;کند، از این کمک بهره مند می&zwnj;شود. می&zwnj;گوید:</p> <p dir="RTL">&quot;طرفی که از حماس و مقاومت حمایت می&zwnj;کند پیش از این که این حمایت نفعی برای حماس داشته باشد در وهله&zwnj;ی اول خود طرف از آن بهره مند می&zwnj;شود زیرا این جنبش دارای وجهه&zwnj;ی خوبی است و فلسطین نیز مسئله&zwnj;ی مقدسی است و طرفی که از آن حمایت می&zwnj;کند خود نیز بهره&zwnj;مند می&zwnj;شود. &quot;<a href="#_ftn3" name="_ftnref3" title=""><strong><span dir="LTR"><strong>[3]</strong></span></strong></a></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>نهم-</strong> وقتی دولت اسرائیل شیخ احمد یاسین- رهبر معنوی حماس- را ترور کرد، آیت الله خامنه&zwnj;ای <a href="http://farsi.khamenei.ir/message-content?id=130">پیامی</a> در ۳/۱/۱۳۸۳ منتشر کرد. در ۲۲/۹/۱۳۸۴ خالد مشعل و هیأت همراه او به <a href="http://farsi.khamenei.ir/news-content?id=1343">دیدار آیت الله خامنه&zwnj;ای</a> رفتند. حماس در انتخابات غزه پیروز شد و خالد مشعل در ۱/۱۲/۱۳۸۴ مجدداً به <a href="http://farsi.khamenei.ir/news-content?id=1360">دیدار ولی فقیه</a> رفت. در ۱۲/۱۲/۱۳۸۶ به مناسبت حمله&zwnj;ی اسرائیل به غزه <a href="http://farsi.khamenei.ir/message-content?id=284">پیامی</a> خطاب به &quot;امت بزرگ اسلام&quot; انتشار داد. در سال ۱۳۸۷ دو دیدار با وی صورت گرفت. خالد مشعل در ۷/۳/۸۷ [<a href="http://farsi.khamenei.ir/news-content?id=3465">منبع</a>] و ۱۲/۱۱/۸۷- به دنبال جنگ ۲۲ روزه- به دیدار آیت الله خامنه&zwnj;ای رفت[<a href="http://farsi.khamenei.ir/news-content?id=5594">منبع</a>]. در ۲۷/۱۰/۱۳۸۷ هم آیت الله خامنه&zwnj;ای <a href="http://farsi.khamenei.ir/message-content?id=5481">پیامی</a> خطاب به اسماعیل هنیه به مناسبت مقاومت در برابر حمله&zwnj;ی ۲۲ روزه اسرائیل به غزه ارسال کرده بود. در ۲۴/۹/۱۳۸۸ خالد مشعل دوباره به <a href="http://farsi.khamenei.ir/news-content?id=8525">دیدار ولی فقیه</a> رفت. در ۸/۱۲/۱۳۸۸ دوباره- به مناسبت برگزاری همایش غزه در تهران- با او <a href="http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=8952">دیدار</a> کردند. در ۱۱/۳/۱۳۸۹ به مناسبت حمله&zwnj;ی اسرائیل به کشتی کمک&zwnj;های بشردوستانه به غزه، <a href="http://farsi.khamenei.ir/message-content?id=9484">پیامی</a> منتشر کرد. <a href="http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=17401">دیدار بعدی</a> در ۹/۷/۱۳۹۰- به مناسبت برگزاری کنفرانس حمایت از انتفاضه&zwnj;ی فلسطین- صورت گرفت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما اینک با گذشت بیش از یک هفته از جنگ ۸ روزه&zwnj;ی غزه، هنوز پیام پیروزی صادر نکرده است. شاید از اتمام زود هنگام نبرد و توافق حماس- اسرائیل راضی نیست؟ دیکتاتور است، اما معنای توافق نامه و سخنان رهبران حماس را به خوبی می&zwnj;فهمد. آیا می&zwnj;توان امید داشت که از منظر منافع ملی ایران به تحولات منطقه بنگرد؟ دولت&zwnj;های آمریکا و اسرائیل هر سرشتی داشته باشند، وظیفه&zwnj;ی زمامداران سیاسی حفظ تمامیت ارضی ایران، تأمین نیازهای اساسی مردم، طراحی سیاست خارجی در راستای منافع ملی، رعایت حقوق بشر و پذیرش فرایندهای دموکراتیک است. بهره گیری یک سویه از ایران و آن را &quot;کمک در راه خدا&quot; قلمداد کردن، البته که به سود حماس است، اما این فرایند برای ایران زیانبار است. اما تجربه&zwnj;ی بیش از ۲۳ سال زمامداری آیت الله خامنه ای، تحلیل گران و منتقدان را از این که او از منظر حقوق بشر و &quot;منافع ملی&quot; ایران به مسئله&zwnj;ی فلسطین بنگرد، ناامید می&zwnj;سازد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>در همین زمینه: </strong></p> <p dir="RTL">اکبر گنجی: <a href="http://radiozamaneh.com/politics/2012/06/25/16212">ایران و اسرائیل</a></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>پانویس&zwnj;ها:</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <div> <div id="ftn1"> <p dir="RTL"><a href="#_ftnref1" name="_ftn1" title=""><span dir="LTR">[1]</span></a> در پیام ۲۳/۱۱/۱۳۸۰ نیز گفته است: &quot;مسئولان کشور در قواى سه&zwnj;گانه و همه&zwnj;ى فعّالان سیاسى و فرهنگى بدانند که <strong>حفظ منافع ملى</strong> در وحدت کلمه و پرهیز از تفرقه و اختلاف است&quot;.</p> </div> <div id="ftn2"> <p dir="RTL"><a href="#_ftnref2" name="_ftn2" title=""><span dir="LTR">[2]</span></a> مقاله ی &quot;<strong><a href="http://radiozamaneh.com/politics/2012/11/24/21981">بررسی اهداف نتانیاهو از جنگ غزه</a></strong>&quot;، از منظر اسرائیل به محل نزاع می نگریست. مقاله ی کنونی از منظر روابط ایران و حماس به محل نزاع می نگرد.</p> </div> <div id="ftn3"> <p dir="RTL"><a href="#_ftnref3" name="_ftn3" title=""><span dir="LTR">[3]</span></a> بنگرید به مصاحبه ی مشعل از دقیقه ی ۱۴ به بعد در این <a href="http://avb.s-oman.net/showthread.php?t=1762368">لینک</a>.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>عکس</strong>:</p> <p dir="RTL">خالد مشعل و علی خامنه ای، تهران، مهرماه ۱۳۹۰.</p> </div> </div> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/11/30/22124#comments اسرائیل اکبر گنجی ایران و اسرائیل حماس خامنه‌ای فلسطین گوی سیاست Fri, 30 Nov 2012 10:00:22 +0000 politics 22124 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/11/22/21963 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/11/22/21963" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> علی افشاری </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="505" height="316" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/israel-and-hamas-war.jpg?1353868420" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">علی افشاری - پس از ۸ روز درگیری سنگین نظامی در غزه و بالا گرفتن تنش اسرائیل و فلسطین، قرارداد آتش&zwnj;بس با وساطت محمد مرسی و دولت مصر منعقد شد. بر اساس توافق&zwnj;ها، آتش&zwnj;بس مقدمه موافقت&zwnj;نامه بزرگ&zwnj;تری است که پس از تثبیت آتش&zwnj;بس به جریان خواهد افتاد. حال باید دید که آیا شرایط برای صلح پایدار مساعد می&zwnj;شود که احتمال آن بالا نیست، یا این توقف موقت است و طرفین با تجدید قوا آماده رویارویی بعدی می&zwnj;شوند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">دور جدید حملات نظامی اسرائیل با فاجعه انسانی در غزه همراه شد. بیش از ۱۶۱ فلسطینی کشته شدند که نیمی از آنها افراد عادی و غیر نظامی بودند. از اسرائیلی&zwnj;ها نیز دستکم 5 نفر جان باختند و بیش از ۲۷ نفر در انفجار اتوبوس شهری زخمی شدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تحلیل&zwnj;های متفاوتی از چرایی و چگونگی تداوم این منازعه هشت روزه وجود دارد. اسرائیل و حماس هر یک دیگری را آغازکننده ماجرا معرفی می&zwnj;کنند. تشخیص روایت درست ماجرا به دلیل دیرینه بودن جنگ در منطقه و سوابق قبلی دشوار است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما رصد کردن منابع و راست&zwnj;آزمایی دعاوی طرفین نشان می&zwnj;دهد که دور جدید حملات هوایی بدون تفکیک اسرائیل، پس از شلیک موشک از سوی یک گروه کوچک جهادی فلسطینی به پادگانی در اسرائیل و مجروح شدن ۴ سرباز اسرائیلی بوقوع پیوست. تقربیا به&zwnj;طور هم&zwnj;زمان یک انبار مهمات اسرائیل در نزدیکی مرز با غزه نیز آتش گرفت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این حملات و موشک&zwnj;پرانی&zwnj;های پراکنده نیروهای نزدیک به گروه جهاد اسلامی فلسطین به نوبه خود واکنشی است به محاصره غزه و سخت&zwnj;گیری نیروهای اسرائیلی در تردد مردم و بخصوص شلیک به افرادی که در منطقه مرزی به حصارها نزدیک می&zwnj;شوند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">به&zwnj;نظر می&zwnj;رسد تضعیف حماس و گروه&zwnj;های جهادی تنها هدف اسرائیل نبوده، بلکه مهار جمهوری اسلامی و تقویت موقعیت این کشور در زورآزمایی هسته&zwnj;ای با ایران نیز در کار بوده باشد. اسرائیل در این ماجرا سپر موشکی خود به نام گنبد آهنین را تست کرد. این سیستم برای تضعیف عملیات تلافی&zwnj;جویانه ایران در صورت حمله اسرائیل به تاسیسات اتمی این کشور نیز کاربری دارد. در اصل استفاده از این سیستم و قابلیت بالا و حیرت&zwnj;انگیز آن، معادلات موازنه قوا&nbsp; را به نفع اسرائیل به هم زد و توان بازدارندگی ایران در برابر حمله احتمالی اسرائیل را کاهش داد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">بنابراین داوری جامع در خصوص منشاء درگیری&zwnj;ها ناگزیر به منازعه تاریخی اسرائیل و فلسطین و بن&zwnj;بست&zwnj;ها در مسیر صلح ارتباط پیدا می&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>برآورد منافع طرفین از جنگ</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما صرف&zwnj;نظر از توالی زمانی رویدادهایی که منجر به شکل&zwnj;گیری درگیری&zwnj;های اخیر شد که شدید&zwnj;ترین نمونه خود در چهار سال گذشته بود، هم دولت اسرائیل و هم حماس دلایلی برای شعله&zwnj;ور کردن آتش جنگ داشتند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در نگاه نخست به نظر می&zwnj;رسد شروع درگیری&zwnj;ها در ۷۰ روز پیش از انتخابات زودهنگام پارلمانی اسرائیل با هدف تثبیت موقعیت ائتلاف سیاسی حاکم به رهبری حزب لیکود صورت گرفته باشد . اما بررسی نتایج نظرسنجی&zwnj;ها پیرامون انتخابات از دهه دوم ماه اکتبر تا پیش از درگیری&zwnj;های خونین فوق این تصور را مخدوش می&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نظرسنجی روزنامه معاریو نشان می&zwnj;داد تعداد کرسی&zwnj;های حزب لیکود در مجلس اسرائیل از ۲۷به ۲۹ ارتقاء یافته که در ائتلاف با گروه&zwnj;های مذهبی، ملی&zwnj;گرا و راست&zwnj;های افراطی می&zwnj;تواند ۶۸ از ۱۲۰ کرسی را به خود اختصاص بدهد و بدین ترتیب تسلط خود بر دولت را ادامه دهد. <a href="http://www.reuters.com/article/2012/10/11/us-israel-election-polls-idUSBRE89A0AL20121011">[لینک]</a></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این روند تا نزدیکی تنش&zwnj;ها ادامه یافت و انتخاب دوباره نتانیاهو بسیار محتمل به نظر می&zwnj;رسید. موقعیت قابل قبول اقتصادی اسرائیل در بحران جهانی و ثبات نسبی، دلایل موفقیت جریان مسلط بر دولت ارزیابی می&zwnj;شود. بنابراین دولت نتانیاهو و ایهود باراک نیازی به جنگ برای پیروزی در انتخابات نداشتند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما پرتاب موشک به مناطق جنوبی اسرائیل، مسئله امنیت را برای ساکنان این منطقه برجسته ساخت. دولت نتانیاهو برای جلوگیری از تاثیرات منفی القاء ناتوانی دولت در تامین امنیت برای ساکنان اسرائیلی، به سمت تهاجم به غزه پیش رفت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما علی&zwnj;رغم این واقعیت ، بالا گرفتن منازعه موقعیت دولت را بهبود بخشید. رقبا از جمله حزب کار، کادیما و جریان&zwnj;های چپ و راست میانه به حمایت از حمله به غزه و برخورد با حماس پرداختند. کلا در شرایط جنگی، دیگر اپوزیسیون در داخل کشور معنا ندارد. بنابراین تقریبا رقبای سیاسی اصلی در اسرائیل، در حمایت از دولت نتانیاهو بسیج شدند. مخالفت با حمله موشکی به شبه&zwnj;نظامیان فلسطینی در حکم خودکشی سیاسی برای آنها بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما باید توجه داشت که این وضعیت فقط برای مدت زمان جنگ است و تاثیر موقت دارد . بعد از سپری شدن دوران جنگ باز مسائل و موضوعات اصلی طرح خواهند شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <div> <blockquote><p dir="RTL">حماس و به&zwnj;خصوص بخش&zwnj;های رادیکال آن نیز برای بقاء و تثبیت موقعیت برتر خود بر منطقه غزه نیاز به این رویارویی&zwnj;ها دارند. این نیرو ها برای بقاء خود نیاز به تداوم فضای تنش و درگیری دارند تا با دمیدن بر تنور احساسات و مبارزه، یارگیری نموده و انگاره&zwnj;های هویتی خود را گسترش دهند. البته جناح میانه حماس به رهبری اسماعیل هنیه موافق چنین برخورد&zwnj;هایی نیست، اما همین جناح وقتی در موقعیت عمل انجام شده قرار&nbsp; می&zwnj;گیرد، راهی جز همراهی ندارد.</p> </blockquote> </div> <p dir="RTL">در عین حال، شواهدی وجود دارد که نشان می&zwnj;دهد دولت اسرائیل مترصد حمله هوایی سنگین به غزه بوده و در واقع حملات موشکی کم&zwnj;شمار به خاک خود را تبدیل به فرصت کرده است. ایهود باراک در مصاحبه مطبوعاتی پس از شلیک موشک&zwnj;ها به غزه با رد سیاسی بودن این حمله گفت: &laquo;این ماجرا فرصتی شد تا زمان هدف قرار دادن احمد جعبری فرا رسد و ترور از حمله&zwnj;ای نامشروع به اقدامی مشروع تغییر کند.&raquo; <a href="http://www.haaretz.com/news/national/netanyahu-s-election-rivals-can-t-help-but-support-gaza-war.premium-1.478197">[لینک]</a></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این سخن را می&zwnj;توان قرینه&zwnj;ای بر وجود برنامه&zwnj;ای از پیش طرح شده تلقی کرد که از فرصت واکنش تلافی&zwnj;&zwnj;جویانه به فلسطینی&zwnj;های تندرو استفاده کرده است. ترور مسئول امنیتی حماس و هدف قرار دادن دیگر رهبران این گروه که علی&zwnj;القاعده مدت زیادی در تور امنیتی اسرائیل بوده&zwnj;اند، عملی شده است. اسرائیل به مدت یک دهه به دنبال شکار جعبری بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در عین حال به&zwnj;نظر می&zwnj;رسد تضعیف حماس و گروه&zwnj;های جهادی تنها هدف اسرائیل نبوده، بلکه مهار جمهوری اسلامی و تقویت موقعیت این کشور در زورآزمایی هسته&zwnj;ای با ایران نیز در کار بوده باشد. اسرائیل در این ماجرا سپر موشکی خود به نام گنبد آهنین را تست کرد. این سیستم برای تضعیف عملیات تلافی&zwnj;جویانه ایران در صورت حمله اسرائیل به تاسیسات اتمی این کشور نیز کاربری دارد. در اصل استفاده از این سیستم و قابلیت بالا و حیرت&zwnj;انگیز آن معادلات موازنه قوا را به نفع اسرائیل به هم زد و توان بازدارندگی ایران در برابر حمله احتمالی اسرائیل را کاهش داد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تضعیف توان موشکی حماس نیز می&zwnj;تواند بخشی از برنامه تضعیف توان تلافی&zwnj;جویانه ایران باشد. البته رابطه حماس و جمهوری اسلامی دچار تغییرات زیادی شده، ولی هنوز امکان استفاده از توان حماس و دیگر گروه&zwnj;های جهادی فلسطینی در اقدامات بازدارنده جمهوری اسلامی در برابر تهدیدات اسرائیل منتفی نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما حماس و به&zwnj;خصوص بخش&zwnj;های رادیکال آن نیز برای بقاء و تثبیت موقعیت برتر خود بر منطقه غزه نیاز به این رویارویی&zwnj;ها دارند. این نیرو ها برای بقاء خود نیاز به تداوم فضای تنش و درگیری دارند تا با دمیدن بر تنور احساسات و مبارزه، یارگیری نموده و انگاره&zwnj;های هویتی خود را گسترش دهند. البته جناح میانه حماس به رهبری اسماعیل هنیه موافق چنین برخورد&zwnj;هایی نیست، اما همین جناح وقتی در موقعیت عمل انجام شده قرار می&zwnj;گیرد، راهی جز همراهی ندارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>منازعه نظامی به نفع چه کسی تمام شد؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پس از آتش&zwnj;بس هر دو طرف اعلام پیروزی کردند. البته شادی عمومی در غزه بیشتر از اسرائیل بود. افکار عمومی اسرائیل چندان استقبالی از قرار داد آتش&zwnj;بس نکرد و بخصوص ساکنان مناطق جنوبی هنوز نگران اصابت موشک&zwnj;ها هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مواردی وجود دارد که می&zwnj;توان هر دو طرف را پیروز دانست. به عبارت دیگر پیروزی به شکل مطلق از آن یک&zwnj;طرف نشد. اما اسرائیل آشکارا کامیابی بیشتری داشت، زیرا اهداف این کشور شامل تثبیت امنیت شهروندان، تخریب توان موشکی حماس، متوقف کردن موشک&zwnj;پرانی و ایجاد بازدارندگی در برابر حملات موشکی به نحو ملموسی تامین شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">طبق قرارداد حماس توافق کرده که پرتاب موشک به داخل اسرائیل متوقف شود. پیروزی مهم اسرائیل که موقعیت دفاع استراتژیک این کشور را به نحو چشمگیری ارتقاء داد، استقرار سیستم گنبد آهنین بود. این تجهیزات که توسط خود اسرائیل ساخته شده، در آخرین روز&zwnj;های درگیری با دقت ۵/ ۹۶ درصد حملات موشکی به سمت اهداف مسکونی و نظامی را دفع کرد. در کل ارتش اسرائیل بیش از۱۵۰۰ بار غزه را از طریق دریا و هوا مورد حمله قرار داد و دستکم ۸۰ نفر از نیروهای حماس را کشت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ترور احمد جعبری از مقامات کلیدی حماس، برای اسرائیل ارزشمند بود و به&zwnj;خصوص موقعیت ایهود باراک در عرصه عمومی این کشور را ارتقاء داد. گروگان&zwnj;گیری گیلعاد شالیط ، سرجوخه وظیفه نیروی ارتش اسرائیل، کار جعبری بود و او در سازماندهی بسیاری از عملیات&zwnj;نظامی و امنیتی حماس نقش فعالی داشت. در جناح&zwnj;بندی داخل حماس وی بیشتر متمایل به ایران و خالد مشعل بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">دولت جدید مصر و محمد مرسی از برنده&zwnj;های اصلی این جنگ بودند. جنگ ۸ روزه غزه موقعیت دولت مصر را تثبیت کرد و نشان داد نقش میانجی&zwnj;گرانه مصر در منطقه حتی پس از سقوط مبارک نیز برقرار است. همچنین مرسی نشان داد اگرچه حمایت و همدلی دولتش با فلسطینی&zwnj;ها بیشتر است، اما حاضر نیست این حمایت را به قیمت خصومت با اسرائیل انجام دهد بلکه به دنبال راه&zwnj;کارهای بینابینی است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">اما حماس توانست برای اولین بار شهر تل&zwnj;آویو را با موشک&zwnj;های ایرانی فجر مورد حمله قرار دهد. اتفاقی که اسرائیل پس از جنگ صدام و کویت و جنگ اول خلیج تجربه نکرده بود. این امر موفقیتی برای حماس بود، هرچند این موشک&zwnj;ها نتوانستند اهداف نظامی استراتژیک را آماج قرار دهند. حملات حماس که شامل پرتاب ۱۴۰۰ موشک بود، به کشته شدن ۵ اسرائیی منجر شد. سه نفر از آنها زمانی کشته شدند که تجهیزات یک قسمت از گنبد آهنین دچار نقص فنی بود. بنابراین از منظر ارائه قدرت موشکی، حماس موفقیت چشمگیری نداشت زیرا در توانایی موشکی، اصابت موشک به هدف از پیش تعیین شده اهمیت دارد نه صرف پرتاب یا اصابت آن به هر نقطه از خاک حریف.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">البته همین حملات منجر به مختل شدن زندگی شهروندان اسرائیلی و ایجاد فضای وحشت و کاهش چشمگیر تعداد گردشگران شد که تاثیرات منفی برای اسرائیل دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">منفجر کردن اتوبوس و زخمی شدن تعدادی از شهروندان غیر نظامی اسرائیلی که از سال ۲۰۰۸ به بعد رخ نداده بود ، در عین حال مشکلی امنیتی برای اسرائیل به&zwnj;وجود آورد. این اقدام از منظر انسانی و حقوق&zwnj;بشری، همانند حملات تفکیک&zwnj;نشده ارتش اسرائیل به مناطق مسکونی فلسطینی&zwnj;ها در غزه در خور محکومیت است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما حماس موفقیت اصلی خود را در افزایش قدرت بازدارندگی می&zwnj;داند که باعث خودداری اسرائیل از حمله زمینی و تصرف غزه شد. شاید در این ادعا واقعیتی وجود داشته باشد. اما دولت اسرائیل چنین برنامه&zwnj;ای نداشت و هزینه&zwnj;های این کار برایش مقرون به صرفه نبود. اشغال مجدد غزه موجب افزایش تلفات انسانی، هزینه مالی و نظامی بیشتری برای اسرائیل می&zwnj;شد بدون این&zwnj;که تفاوت چندانی در دستاورد&zwnj;های احتمالی حاصل شود. فضای بین&zwnj;المللی و منطقه&zwnj;ای به شدت علیه اسرائیل می&zwnj;شد و چه بسا دولت کنونی مصر به تغییر بنیادی روابط دوران مبارک و سادات می&zwnj;پرداخت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اگر به مفاد قرارداد عمل شود و اسرائیل به محاصره غزه به شکل کامل پایان دهد و مصر نیز گذرگاه رفح را باز کند و تردد در مسیرهای تجاری و ترابری آزاد شود، آنگاه بزرگ&zwnj;ترین و مهم&zwnj;ترین موفقیت حماس به&zwnj;دست آمده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">محمد مرسی پس از پیروزی در انتخابات، بخشی از موانع موجود در رفح را که در سال ۲۰۰۷ توسط دولت مبارک ایجاد شده بود، تسهیل کرد اما آنها را بر نداشت. اینک دولت مصر فرصت را مناسب دیده تا با میانحی&zwnj;گری بین مصر و حماس به&zwnj;گونه&zwnj;ای محدودیت&zwnj;های مرزی را بردارد که منجر به نارضایتی و واکنش اسرائیل نشود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">از بین رفتن بخشی از توان موشکی حماس ضایعه&zwnj;ای برای جمهوری اسلامی است. همچنین تقویت نقش منطقه&zwnj;ای مصر و تحکیم روابط بین حماس و مصر به ضرر ایران خواهد بود. ممانعت از صدور مجوز برای حضور علی&zwnj;اکبر صالحی در غزه از سوی دولت مصر، &nbsp;شکست آشکار دیپلماتیک برای جمهوری اسلامی بود. اگر مفاد قرارداد با موفقیت اجرا گردد، آنگاه غلط نیست اگر گفته شود جمهوری اسلامی&nbsp; بازنده اصلی جنگ ۸ روزه غزه است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">البته حماس هم تعهد کرده است تونل&zwnj;های انتقال سلاح و قاچاق اسلحه نیز برچیده شوند. به&zwnj;طور کلی، رفع محاصره غزه باعث رونق اقتصادی، سیاسی و روابط خارجی غزه شده و بدین ترتیب موقعیت حماس تقویت می&zwnj;شود. در این واقعه دولت خودگردان فلسطین و گروه ساف منفعل بودند و سیر تحولات، روند به حاشیه رانده&zwnj;شدن این گروه را تسریع کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اعلام جشن در غزه در حالی که فلسطینی&zwnj;ها بیش از ۱۶۱ نفر تلفات انسانی داشته&zwnj;اند، در عین حال نوعی واکنش روانی و تبلیغاتی است تا حماس روحیه نیروهایش را حفظ کرده و با تبلیغ برتری امتیازات بر هزینه&zwnj;های پرداخت&zwnj;شده، مانع از بروز انتقادات در غزه شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">باز شدن مسیرهای ارتباطی با غزه که مرهون تغییر نظام سیاسی در مصر است در عین حال نشان می&zwnj;دهد، دولت اسرائیل تحت فشار برخوردهای نظامی و خشونت&zwnj;آمیز حاضر به اعطای امتیاز است. این فاکتوری است که رهبری جمهوری اسلامی تمایل دارد روی آن مانور بدهد و از بین رفتن محاصره را به عنوان موفقیت رویکرد جمهوری اسلامی در تشویق به مقاومت مسلحانه جلوه دهد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>میزان تغییرات در موازنه قوای منطقه خاور میانه</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دولت جدید مصر و محمد مرسی از برنده&zwnj;های اصلی این جنگ بودند. جنگ ۸ روزه غزه موقعیت دولت مصر را تثبیت کرد و نشان داد نقش میانجی&zwnj;گرانه مصر در منطقه حتی پس از سقوط مبارک نیز برقرار است. همچنین مرسی نشان داد اگرچه حمایت و همدلی دولتش با فلسطینی&zwnj;ها بیشتر است، اما حاضر نیست این حمایت را به قیمت خصومت با اسرائیل انجام دهد بلکه به دنبال راه&zwnj;کارهای بینابینی است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">روابط آمریکا و مصر نیز بهتر شد و اوباما به صراحت از نقش مثبت دولت مرسی تجلیل کرد. این اتفاق کفه ترازو را به نفع جریانی در واشنگتن و کاخ سفید سنگین کرد که معتقد است مصر می&zwnj;تواند کماکان متحد امریکا در منطقه باقی بماند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دولت آمریکا سمت&zwnj;گیری آشکاری به نفع اسرائیل داشت و نگذاشت قطعنامه شورای امنیت علیه خشونت&zwnj;ها در غزه صادر شود. رویکرد اوباما تقریبا مشابه برخورد جرج بوش در موقع جنگ سی و سه روزه اسرائیل و حزب&zwnj;الله لبنان بود. این برخورد جانبدارانه نشان داد امریکا همچنان به اسرائیل به&zwnj;مثابه متحد استراتژیک می&zwnj;نگرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما برکشیدن آتش جنگ و بخصوص استفاده از موشک&zwnj;های فجر در ابتدا به نفع جمهوری اسلامی تمام شد و توجه را از ایران به غزه معطوف کرد. اما آتش&zwnj;بس و کارایی بالای گنبد آهنین عمر این موفقیت را کوتاه ساخت. اگر فضا رو به آرامش برود، دوباره بحران هسته&zwnj;ای ایران به جایگاه قبلی خود در منطقه بر می&zwnj;گردد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">از بین رفتن بخشی از توان موشکی حماس ضایعه&zwnj;ای برای جمهوری اسلامی است. همچنین تقویت نقش منطقه&zwnj;ای مصر و تحکیم روابط بین حماس و مصر به ضرر ایران است. ممانعت از صدور مجوز برای حضور علی&zwnj;اکبر صالحی در غزه از سوی دولت مصر، شکست آشکار دیپلماتیک برای جمهوری اسلامی بود. اگر مفاد قرارداد با موفقیت اجرا گردد، آنگاه غلط نیست اگر گفته شود جمهوری اسلامی بازنده اصلی جنگ ۸ روزه غزه است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در این جنگ، دولت&zwnj;های عربی تحرک چندانی نداشتند و وضعیت آنها تفاوتی نکرد. ترکیه بر رویکرد حمایتی&zwnj;اش از فلسطینی&zwnj;ها افزود و بیشتر در تلاش اعمال فشار برای ایجاد آتش&zwnj;بس بود ولی موقعیت نقش&zwnj;آفرینی برای وساطت پیدا نکرد. حکومت سوریه نیز از گسترش تنش سود می&zwnj;برد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اگرچه امید قطعی برای اجرای کامل قرارداد آتش&zwnj;بس وجود ندارد، ولی علائمی مشاهده می&zwnj;شوند که می&zwnj;تواند بیانگر شروع عصر جدیدی در روابط اسرائیل و فلسطین باشند. تلاش دولت مصر برای تنش&zwnj;زدایی، سرمایه&zwnj;گذاری بیشتر دولت اوباما بر روی صلح خاورمیانه در دوره دوم ریاست جمهوری، کاهش شکاف بین ساف و حماس، تقویت اسلام&zwnj;گرا&zwnj;ها در منطقه و ضرورت کاهش هزینه&zwnj;های امنیتی اسرائیل از این شواهد هستند. در این میان حماس نقش کلیدی دارد اگر تاثیرپذیری از بهار عربی را ادامه دهد و چهره میانه&zwnj;رو از خود در توازن قوای جدید منطقه به نمایش بگذارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p><span dir="RTL">البته طرفین دستاوردهایی نیز داشته&zwnj;اند که مشوق آنها برای درگیری در مقاطع آینده باشد. روزهای آینده نشان خواهد داد آیا مدار بسته صلح اسرائیل و فلسطین گشوده می&zwnj;شود یا نه</span>.</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/11/22/21963#comments آتش‌بس اسرائیل جهاد حماس رفح علی افشاری غزه فلسطین محمد مرسی نتانیاهو هنیه گوی سیاست Thu, 22 Nov 2012 07:41:24 +0000 politics 21963 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2012/11/18/21807 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2012/11/18/21807" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="250" height="160" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/1656359137fofsjnof.jpg?1353303829" /> </div> </div> </div> <p>با سپری شدن پنجمین روز از آغاز درگیری&zwnj;ها میان اسرائیل و شبه نظامیان حماس و افزایش آمار کشته&zwnj;شدگان به بیش از ۵۰ نفر٬ تلاش دولت&zwnj;های منطقه، سازمان ملل متحد و نهادهای حقوق بشر برای پایان دادن به این خشونت&zwnj;ها شدت یافته است.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">روز یکشنبه ۱۸ نوامبر ۲۰۱۲ (۲۸ آبان ۱۳۹۱) دو فروند موشک از سوی گروه حماس به سوی تل&zwnj;آویو شلیک شدند که هر دو توسط پدافند موشکی اسرائیل موسوم به &quot;گنبد آهنین&quot; در هوا منهدم شدند. از سوی دیگر طی حمله هوایی ارتش اسرائیل به ساختمان&zwnj;های مرکز رسانه&zwnj;ای موسوم به &quot;القدس&quot; شش روزنامه نگار حاضر در این برج رسانه&zwnj;ای متعلق به حماس مجروح شدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مقامات فلسطینی می&zwnj;گویند که تاکنون در جریان درگیری&zwnj;ها در پنج روز گذشته در باریکه غزه بیش از ۵۰ فلسطینی کشته &zwnj;شده&zwnj;اند.&nbsp;دولت اسرائیل هم مدعی است در پی شلیک بیش از ۵۰۰ موشک از سوی نیروهای حماس به سمت شهرهای اسرائیل تا کنون چهار شهروند اسرائیلی کشته و شماری نیز زخمی شده&zwnj;اند<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">منابع خبری بین&zwnj;المللی می&zwnj;گویند که ارتش اسرائیل تعدادی از نیروهای ذخیره خود را فرا خوانده و اعلام کرده است که هر نوع گزینه احتمالی از جمله یورش زمینی به نوار غزه را در دستور کار خود دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">درگیری&zwnj;ها میان اسرائیل و حماس از روز چهارشنبه هفته گذشته و با کشته شدن احمد الجعبری٬ یکی از فرماندهان ارشد نظامی حماس در یک حمله هوایی از سوی اسرائیل آغاز شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">شبکه اسکای نیوز عربی، به نقل از گردان&zwnj;های عزالدین قسام، شاخه نظامی حماس اعلام کرده بود که این گردان&zwnj;ها از موشک &quot;فجر پنج&quot; ساخت ایران برای هدف قرار دادن اسرائیل استفاده کردند، اما امروز ظهر مقام&zwnj;های جمهوری اسلامی ایران &nbsp;این ادعا را تکذیب کردند.&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">مقامات فلسطینی می&zwnj;گویند که تاکنون در جریان درگیری&zwnj;ها در پنج روز گذشته در باریکه غزه نزدیک به ۵۰ فلسطینی کشته &zwnj;شده&zwnj;اند.&nbsp;دولت اسرائیل هم مدعی است در پی شلیک بیش از ۵۰۰ موشک از سوی نیروهای حماس به سمت شهرهای اسرائیل تا کنون چهار شهروند اسرائیلی کشته و شماری نیز زخمی شده&zwnj;اند&nbsp;</p> </blockquote> <p dir="RTL">علاء&zwnj;الدین بروجردی، رئیس کمیسیون سیاست خارجی و امنیت ملی مجلس ایران، اعلام کرد که جمهوری اسلامی &quot;ایرانی بودن موشک&zwnj;های فجر پنج را قویا تکذیب می&zwnj;کند&quot;. وی می&zwnj;گوید، کمک&zwnj;های ایران به حماس فقط &quot;حمایت&zwnj;های معنوی&quot; بوده است<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">موشک &quot;فجر پنج&quot; ساخت جمهوری اسلامی است و بردی ۷۵ کیلومتری دارد و کلاهک آن قادر است ۱۷۵ کیلوگرم مواد منفجره حمل کند.&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">خبرگزاری فارس نیز به نقل از حسین نقوی سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ایران از اعزام هیئت پارلمانی ایران به غزه در روزهای آینده خبر داده است.</p> <p dir="RTL">در پی افزایش تلفات در این درگیری&zwnj;ها اتحادیه عرب اعلام کرده است که قصد دارد از نوار غزه بازدید کرده و ضمن اعلام &quot;همبستگی با مردم فلسطین&quot; سیاست&zwnj;های خود در قبال صلح خاورمیانه را مجددا بررسی کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پیش&zwnj;تر محمد مرسی٬ نخست&zwnj;وزیر مصر در یک کنفرانس خبری در قاهره به خبرنگاران گفته بود که ممکن است شرایط برای &quot;آتش&zwnj;بس زودرس&quot; فراهم شود.به گزارش پایگاه الیوم السابع، وزارت امور خارجه مصر گفته است که &quot;بان کی مون&quot; دبیر کل سازمان ملل متحد فردا دوشنبه وارد قاهره می&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&quot;عمرو رشدی&quot; سخنگوی وزارت خارجه مصر می&zwnj;گوید که &nbsp;بان کی&zwnj;مون به منظور بررسی اوضاع منطقه و دیدگاه مصر در تعامل با مسائل منطقه&zwnj;ای و بین&zwnj;المللی مطرح، به قاهره سفر می&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">روز گذشته رجب طيب اردوغان،&zwnj; نخست وزير ترکيه و شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی، امیر قطر، وارد قاهره شده بودند. بنابراین گزارش&zwnj;ها، رهبران سه کشور به همراه خالد مشعل بحران غزه را بررسی خواهند کرد<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">علی لاریجانی٬ رئیس مجلس ایران خطاب به کشورهای &quot;انقلابی منطقه&quot;: &quot;امروز توقع می&zwnj;رود که این کشورها کمک جدی نظامی را برای حمایت از مردم فلسطین در دستور کار خود قرار دهد&nbsp;&quot;</p> </blockquote> <p dir="RTL">خبرگزاری رویترز نیز گزارش داده است که &quot;باراک اوباما&quot; رئیس&zwnj;جمهوری آمریکا در سخنان جدید خود در تایلند گفته است که &quot;فعالانه در تلاش است تا به این خشونت&zwnj;ها پایان دهد.&quot; اوباما در سخنان خود تأکید کرده که ظرف۳۶ تا ۴۸ ساعت آینده ارزیابی&zwnj;های لازم را در خصوص اینکه آیا پیشرفت&zwnj;های لازم برای توقف بحران لازم قابل به وجود آمدن است یا خیر را بررسی می&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">علی لاریجانی رئیس مجلس ایران خطاب به کشورهای &quot;انقلابی منطقه&quot; گفته است: &quot;امروز توقع می&zwnj;رود که این کشورها کمک جدی نظامی را برای حمایت از مردم فلسطین در دستور کار خود قرار دهد<span dir="LTR">.</span>&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در آستانه سفر بان کی مون دبیر کل سازمان ملل متحد به قاهره، ۱۲ نهاد حقوق بشری در دنیا با صدور نامه&zwnj;ای سرگشاده خواستار برگزاری نشست ویژه&zwnj;ای از سوی شورای حقوق بشر سازمان ملل برای رسیدگی به وضعیت نوار غزه شدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران (عضو فدراسیون بین&zwnj;المللی جامعه&zwnj;های حقوق بشر) به همراه ۱۱ سازمان حقوق بشری دیگر در روز ۲۶ آبان (۱۶ نوامبر) در نامه سرگشاده&zwnj;ای، با اشاره به شکست شورای امنیت سازمان ملل در رسیدن به توافق عمومی برای صدور قطع&zwnj;نامه در باره وضعیت کنونی، خواهان برگزاری نشست ویژه از سوی شورای حقوق بشر این سازمان برای رسیدگی به وضعیت در نوار غزه شدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در بخشی از این نامه آمده است: &quot;بر اساس ماده ۱۴۶ کنوانسیون ژنو، تمام دولت&zwnj;ها متعهد به پیگیری و پیگرد مظنونان به ارتکاب نقض فاحش کنوانسیون&zwnj;های ژنو، یا آمران آن، صرف&zwnj;نظر از تابعیت آن&zwnj;ها و محل ارتکاب جنایت، هستند.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این نهادهای حقوق بشری در نامه خود با اشاره به درگیری&zwnj;های خونین میان اسرائیل و حماس در دسامبر ۲۰۰۸ و ژانویه ۲۰۰۹ &nbsp;افزوده&zwnj;اند که &quot;در تهاجم گسترده قبلی به نوار غزه، غیرنظامیان بهای انفعال سیاسی را پرداختند. نباید بگذاریم تاریخ تکرار شود.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مرکز حقوق بشر فلسطین، کمیته عمومی ضد شکنجه در اسراییل، فدراسیون بین&zwnj;المللی جامعه های حقوق بشر، شبکه حقوق بشر اروپایی مدیترانه، مرکز مطالعات حقوق بشر قاهره ـ مصر، گروه حقوق بشر آلبانی، جامعه حقوق بشر &ndash; فرانسه، جامعه حقوق بشر یونان، جامعه بین المللی حقوق بشر ـ آلمان، اتحادیه قانونی حمایت از حقوق بشر ـ ایتالیا، مرکز حقوق اساسی ـ آمریکا به همراه جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران از امضاکنندگان این نامه سرگشاده هستند.&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2012/11/18/21807#comments اخبار بین الملل اسرائیل باراک اوباما بان کی مون حماس خاورمیانه سازمان ملل متحدو ایران غزه فلسطین موشک اخبار جهان Sun, 18 Nov 2012 16:25:46 +0000 Maryam 21807 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2012/11/18/21794 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2012/11/18/21794" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="250" height="157" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/gaza_3.jpg?1353256221" /> </div> </div> </div> <p>بمباران غزه از سوی اسرائيل وارد پنجمين روز خود شد. بر اثر بمباران امروز غزه، شش خبرنگار نیز زخمی شدند.</p> <p dir="RTL"> <!--break--><!--break--></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به گزارش رويترز در حالی که اسرائيل از دريا و هوا به حملات خود عليه غزه ادامه می&zwnj;دهد، مصر می&zwnj;گويد نشانه&zwnj;هايی از آتش&zwnj;بس را مشاهده می&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مقامات فلطسينی می&zwnj;گويند تاکنون ۴۷ فلسطينی در اثر حملات پنج روز اخير کشته شده&zwnj;اند که حدود نيمی از آن&zwnj;ها غير نظاميان بوده&zwnj;اند. ۱۲ کودک نيز بين کشته&zwnj;شدگان وجود دارند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اسرائيل نيز می&zwnj;گويد بيش از ۵۰۰ راکت از غزه به سوی اسرائيل شليک شده که منجربه کشته&zwnj;شدن سه سرباز اسرائيل و زخمی&zwnj;شدن ده&zwnj;ها تن دها شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">هواپيماهای اسرائيلی روز گذشته ساختمان دولت حماس در نوار غزه از جمله دفتر اسماعيل هنيه، نخست&zwnj;وزير حماس و يک مقر پليس را بمباران کردند.&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">مقامات فلطسينی می&zwnj;گويند تاکنون ۴۷ فلسطينی در اثر حملات پنج روز اخير کشته شده&zwnj;اند که حدود نيمی از آن&zwnj;ها غير نظاميان بوده&zwnj;اند. ۱۲ کودک نيز بين کشته&zwnj;شدگان وجود دارند&nbsp;</p> </blockquote> <p dir="RTL">اسرائيل اعلام کرده به عنوان احتياط، روز يکشنبه مدارس منطقه جنوب را به دليل جلوگيری از تلفات احتمالی ناشی از حملات حماس تعطيل کرده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">يک مقام فلسطينی به رويترز گفت: &quot;گفت&zwnj;وگوها درباره آتش بس روز يکشنبه در قاهره ادامه خواهد يافت.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">وی ضمن ابراز اميدواری به برقراری آتش&zwnj;بس، افزود: &quot;الان خيلی زود است که بگوييم که آيا اين تلاش&zwnj;ها موفق خواهد بود يا خير.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ديپلمات&zwnj;ها در سازمان ملل متحد گفته&zwnj;اند انتظار می&zwnj;رود بان&zwnj;کی&zwnj;مون، دبير کل سازمان ملل هفته آينده برای مذاکره برای پايان دادن به خشونت بين حماس و اسرائيل به مصر و اسرائيل سفر کند.</p> <p dir="RTL">اسرئيل حملات خود را از روز چهارشنبه ۲۴ آبان (۱۴ نوامبر) با هدف متوقف کردن حملات حماس آغاز کرده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در روز نخست اين حملات، احمد الجعبری، فرمانده شاخه نظامی حماس هدف قرار گرفت و کشته شد. محمود عباس، رئيس تشکيلات خودگردان فلسطينی گفته است اسرائيل با اين حملات به &quot;قتل عام&quot; دست زده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">محمد مرسی، رئيس&zwnj;جمهور مصر نيز با محکوم کردن حملات اسرائيل گفته اين کشور غزه را تنها نخواهد گذاشت. اخوان المسلمين که رهبر معنوی حماس شمرده می&zwnj;شود و محمد مرسی را در مصر به قدرت رساند، روز جمعه را &quot;روز خشم&quot; در جهان عرب اعلام کرد. مصر در حال تلاش است تا بين حماس و اسرائيل، آتش&zwnj;بس برقرار کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;اسرائيل تاکنون ۱۶ هزار سرباز را احضار کرده و برای فراخوان ۷۵ هزار نيروی ذخيره نيز اقداماتی را انجام داده است. در همين حال امروز نشست رهبران کشورهای عربی برای بررسی مسائل غزه در تونس برگزار می&zwnj;شود.&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2012/11/18/21794#comments اخبار جهان اسرائیل غزه فلسطین اخبار جهان Sun, 18 Nov 2012 09:07:05 +0000 Maryam 21794 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/10/18/20773 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/10/18/20773" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> ناصر کرامتی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="424" height="450" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/quds.jpg?1350926570" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">ناصر کرامتی -&nbsp;در طول تاریخ متأخر ملتی مظلوم&zwnj;تر از ملت فلسطین وجود ندارد. شاید تنها همپای درد و رنج آنها، سرنوشت میلیون&zwnj;ها&nbsp;آفریقایی باشد که طی دوران برده<span dir="LTR">&zwnj;</span>داری زندگی خود را به پای منافع اربابان خود باختند. حتی سرنوشت مردم تحت دیکتاتوری&zwnj;&zwnj;های&nbsp;نظامی نیز به گرد پای رنج ملت فلسطین<span dir="LTR">&zwnj;</span>&nbsp;نمی&zwnj;رسد. موضوع این&nbsp;نوشته این&nbsp;نیست که چه کسی اول آنجا بوده&nbsp;و چرا و چگونه مردم فلسطین به این سرنوشت دچار شده&zwnj;اند. موضوع گذراندن حوادث&nbsp;از صافی &quot;حق و باطل&quot; است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">موضوع فلسطین با&nbsp;سپری شدن هر لحظه از زمان بغرنج&zwnj;تر&nbsp;می&zwnj;شود.&nbsp;با زاده شدن نسل دوم و سوم فلسطینی&zwnj;ها و اسرائیلی&zwnj;ها، موضوع پیچیده&zwnj;تر از قبل نیز شده است.&nbsp;</p> <p dir="RTL"> در سیاست، &laquo;عمل انجام شده&raquo; اسم رمز آن چیزی است که رخ داده و گویا غیر قابل برگشت است. تلاش&zwnj;های انسانی برای حل مسئله فلسطین، بارها و بارها به موانعی برخورد کرده&zwnj;اند که توجیه وجود آنها &quot;عمل انجام شده&quot; بوده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">موضع فعالان سیاسی ایران درباره فلسطین شاید تغییر دهنده هیچ چیز درباره مردم فلسطین نباشد و تنها و در درجه اول، نشان دهنده حالات درونی، طرز تفکر و نوع نگرش به دنیا نزد ایرانیان باشد. اما باید کوشید نگاه&zwnj;ها را متوجه مسئله فلسطین کرد و خواهان حل عادلانه آن بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">نیروهای سیاسی ایرانی&zwnj; مخالف دوآتشه هر گونه حمایت ایران از فلسطین، در سیستم منطقی&zwnj; خود دچار یک خطای بنیادین هستند. پیش فرض محاسبات و تحلیل&zwnj;&zwnj;های&nbsp;آنها این است که سرنوشت مردم ایران آلت دست موضوع &nbsp;فلسطین شده است. &nbsp;حال آن&zwnj;که برعکس، این سرنوشت مردم فلسطین است که آلت دست مقامات جمهوری اسلامی ایران برای &laquo;دشمن تراشی&raquo;، &laquo;توجیه خود&raquo; و &laquo; گمراه کردن افکار عمومی ایران و جهان&raquo; شده است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">در سال ۱۹۹۷ نلسون ماندلا در کنگره جهانی همبستگی با مردم فلسطین (<span dir="LTR">The International Day Of Solidarity With The Palestinian People</span>) گفت: &laquo;ما به خوبی می&zwnj;دانیم که آزادی ما بدون آزادی فلسطینی&zwnj;ها کامل نیست.&raquo; (<a href="https://en.wikiquote.org/wiki/Nelson_Mandela">منبع</a>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ماندلا این رهبر محبوب سیاهان آفریقای جنوبی در مبارزه علیه رژیم آپارتاید که بعد از پیروزی فقط مدت کمی حاضر به ماندن در قدرت شد، به خوبی فهمیده بود که تلاش برای برقراری صلح و آزادی در جهان بدون حل مسئله فلسطین، تلاشی فراگیر و پایدار نخواهد بود.</p> <p dir="RTL"> <strong>وضعیت جمعیتی فعلی&nbsp;فلسطین</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بر اساس داده&zwnj;های ادارهٔ آمار مرکزی اسرائیل، در&nbsp;ماه مه &zwnj;&zwnj;سال ۲۰۰۶، جمعیت اسرائیل برابر با ۷ میلیون نفر بوده&nbsp;که ۷۷&nbsp;درصد&nbsp;یهودی&zwnj;تبار، ۱۸٫۵ درصد&nbsp;عرب و ۴٫۳ درصد&nbsp;از تبارهای دیگر بوده&zwnj;اند.&nbsp;بر اساس آمار از یهودی&zwnj;های اسرائیل ۶۸٪ بومی اسرائیل (متولد اسرائیل)، اغلب نسل دوم و یا سوم از اسرائیلی&zwnj;ها هستند و ۱۰٪ از جهان عرب ازآسیا و آفریقا تشکیل شده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">طبق آمار فلسطینی&zwnj;ها، بیش از ۲٫۴ میلیون فلسطینی در کرانه غربی زندگی می&zwnj;کنند و بیش از ۱٫۴ میلیون دیگر در نوار غزه.&nbsp;طبق آمار فلسطینی&zwnj;ها و اسرائیلی&zwnj;ها، جمعیت فلسطین بین ۹٫۸ تا ۱۰٫۸ میلیون نفر است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">طبق آمار اردنی&zwnj;ها، حدود ۶ میلیون نفر در اردن زندگی می&zwnj;کنند که اکثر آن&zwnj;ها فلسطینی هستند. &nbsp;درمورد درصد دقیق فلسطینی&zwnj;ها اختلاف وجود دارد و این موضوعی است که بررسی آن چندان مطلوب حکومت اردن نیست. میزان کثرت فلسطینی&zwnj;ها را تا ۹۰ درصد اهالی اردن تخمین می&zwnj;زنند. کم&zwnj;ترین تخمین درباره سهم فلسطینی&zwnj;ها از جمعیت ایران ۴۵ درصد است.</p> <p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/quds4.gif" style="width: 300px; height: 338px; margin: 10px; float: left;" /></p> <p dir="RTL">همه اینها یعنی در حالی که تقریباً ۸۰ درصد سرزمین فلسطین در دست اسرائیلی&zwnj;&zwnj;ها&nbsp;است و کشوری به نام کشور فلسطین وجود ندارد، تعداد مردم فلسطین از جمعیت اسرائیل چند میلیون نفر بیشتر است. (<a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%DB%8C%D9%86">منبع</a>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>استفاده ابزاری جمهوری اسلامی از فلسطینی&zwnj;ها</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">وقتی ارزش&zwnj;&zwnj;های&nbsp;دسته&zwnj;ای&nbsp;از انسان&zwnj;ها&nbsp;از نفی مداوم مواضع و ارزش<span dir="LTR">&zwnj;</span>های کانون قدرت سرچشمه بگیرد، این خطر بروز می&zwnj;کند که منطق آنان در قضاوت، نه بر مبنای آگاهی و سنجش، بلکه به صورت واکنشی و انعکاسی باشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">وقتی جمهوری اسلامی ایران یک اهریمن، یک شر ذاتی و مطلق تصور شود طبیعی است که در یک منطق انعکاسی هر آنچه در برابر این اهریمن قرار بگیرد جایگاه اهورایی&nbsp;بیابد. تز نابخردانه &laquo;دشمنِ دشمن من، دوست من است&raquo; شاخص چنین منطقی است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در ایران، به صورت چشمگیری می&zwnj;توان کارکرد این قضاوت واکنشی را در برخورد با مسئله فلسطین دید. جمهوری اسلامی مدعی دفاع از حقوق فلسطینیان است. در گروهی از مردم بیزاری از حکومت منجر به بیزاری از فلسطینیان شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">کسانی که معتقد هستند ایرانی&zwnj;ها&nbsp;از&nbsp;پیگیری مسئله مردم فلسطین&nbsp;ضربه خورده<span dir="LTR">&zwnj;</span>اند، از جمله ادعا می&zwnj;کنند:<br /> &minus; سالانه میلیون&zwnj;ها (بعضی&zwnj;ها&nbsp;می&zwnj;گویند میلیاردها!) دلار بودجه ایران صرف کمک به فلسطین&nbsp;می&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL">&minus; در اعتراضات پس از انتخابات ۱۳۸۸ از نیروهای حزب الله لبنان و حماس برای سرکوب مردم ایران استفاده شده است.</p> <p dir="RTL">&minus; موضوع فلسطین منافع ملی ایران را به خطر انداخته است.</p> <p dir="RTL">&minus; ایران به&zwnj;خاطر پیگیری مسئله فلسطین در خطر حمله نظامی اسرائیل قرار گرفته است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;(برای نمونه به این <a href="http://www.youtube.com/watch?v=IUXMoz8PJeY">فیلم ویدئویی</a> نگاه کنید)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اگر بتوان قبول کرد که کشوری &quot;فقط&quot; برای هدیه کردن آزادی و دموکراسی ارتش خود را به هزاران کیلومتر دورتر از مرزهای خود گسیل کند، آن&zwnj;وقت&nbsp;می&zwnj;توان پذیرفت که پول&zwnj;های هزینه شده توسط دولت ایران هم &quot;فقط&quot; هزینه حل مشکلات&nbsp;مردم فلسطین&nbsp;می شود.&nbsp;جمهوری اسلامی ایران با محرمانه در نظر گرفتن بودجه&zwnj;&zwnj;های&nbsp;فرامرزی خود، امکان&nbsp;بیان و رواج&nbsp;هر نوع حدس و گمانی درباره حجم این مبالغ را مهیا کرده&nbsp;است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">وقتی حکومت قطر مبلغ &quot;۲۵۴ میلیون دلار&quot; برای کمک به نوار غزه &quot;با مدیریت حماس&quot; تخصیص&nbsp;می&zwnj;دهد، حجم و مقصد کمک&zwnj;&zwnj;های&nbsp;مالی مشخص است. اما درباره کمک&zwnj;&zwnj;های&nbsp;جمهوری اسلامی&nbsp;حتی احمدی&zwnj;نژاد به عنوان رئیس جمهوری نظام می&zwnj;گوید که &laquo;نمی&zwnj;تواند چیزی درباره این ردیف بودجه&zwnj;ها&nbsp;اعلام کند&raquo;. درباره حجم و هدف از اختصاص&nbsp;این بودجه&zwnj;ها پنهان کاری&nbsp;می&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در مورد حکومت قطر با توجه به مشخص بودن مبلغ و گیرنده کمک، احتمالات سیاسی متعددی مطرح می&zwnj;شود که مقبول&zwnj;ترین آنها تلاش قطر و متحدان آن برای فاصله انداختن بین گروه&zwnj;های فلسطینی و حکومت ایران است؛ اما در مورد&nbsp;جمهوری اسلامی&nbsp;ایران و هدف این رژیم&nbsp;از اختصاص دادن بودجه&zwnj;&zwnj;های&nbsp;نامشخص در فلسطین&nbsp;چه می&zwnj;توان گفت؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">جمهوری اسلامی در برابر کمک مالی به گروه&zwnj;&zwnj;های&nbsp;فلسطینی، جان، مال، زندگی و آینده آنان را برای رسیدن به منافع خود قربانی می&zwnj;کند. واقعیت این است که مردم فلسطین بیش&zwnj;تر&nbsp;از دست جمهوری اسلامی ایران بدبختی&nbsp;می&zwnj;کشند تا مردم ایران به خاطر&nbsp;موضوع فلسطین.</p> </blockquote> <p dir="RTL">گزینه&zwnj;ها برای پاسخ به این سوال محدودتر است. استفاده ابزاری نظام جمهوری اسلامی از زندگی و آینده مردم فلسطین به عنوان اهرم فشار بر اسرائیل، به&zwnj;منظور بهره&zwnj;برداری تبلیغاتی در داخل ایران&nbsp;و ایجاد تعادل در مناسبات قدرت در سطح بین&zwnj;المللی.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ارتش اسرائیل بسیار نیرومند&zwnj;تر از نیروهای نظامی فلسطینی است و تلفات انسانی فلسطینی&zwnj;ها (در هر درگیری و جنگی) بسیار بیشتر از تلفات اسرائیلی&zwnj;هاست.&nbsp;در مقابل&nbsp;چند&nbsp;اسیر اسرائیلی&nbsp;که گاه ممکن است&nbsp;به&nbsp;دست گروه&zwnj;&zwnj;های&nbsp;نظامی&nbsp;اسلامی بیفتند، همیشه چند&nbsp;هزار فلسطینی (از جمله کودکان) در زندان&zwnj;&zwnj;های&nbsp;رژیم اسرائیل&nbsp;به&zwnj;سر می برند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در واقع جمهوری اسلامی در برابر کمک مالی به گروه&zwnj;&zwnj;های&nbsp;فلسطینی، جان، مال، زندگی و آینده آنان را برای رسیدن به منافع خود قربانی می&zwnj;کند. واقعیت این است که مردم فلسطین بیش&zwnj;تر&nbsp;از دست جمهوری اسلامی ایران بدبختی&nbsp;می&zwnj;کشند تا مردم ایران به خاطر&nbsp;موضوع فلسطین.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>هدف گم شده است</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نیروهای سیاسی ایرانی&zwnj; مخالف دوآتشه هر گونه حمایت ایران از فلسطین، در سیستم منطقی&zwnj; خود دچار یک خطای بنیادین هستند. پیش فرض محاسبات و تحلیل&zwnj;&zwnj;های&nbsp;آنها این است که سرنوشت مردم ایران آلت دست موضوع &nbsp;فلسطین شده است. &nbsp;حال آن&zwnj;که برعکس، این سرنوشت مردم فلسطین است که آلت دست مقامات جمهوری اسلامی ایران برای &laquo;دشمن تراشی&raquo;، &laquo;توجیه خود&raquo; و &laquo; گمراه کردن افکار عمومی ایران و جهان&raquo; شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">زمین بازی سیاست برای کنشگران ایرانی در خارج از مرزهای این کشور، &nbsp;همان دوگانه &laquo;اهورا/اهریمن&raquo; و &laquo;جمهوری اسلامی ایران/ غرب&raquo; است و عده&zwnj;ای از آنها این ارزش&zwnj;گذاری را به عنوان شرط ورود به زمین بازی پذیرفته&zwnj;اند. این گروه به&zwnj;جای نقد مواضع جمهوری اسلامی درباره فلسطین و افشای دروغ&zwnj;پردازی&zwnj;&zwnj;های&nbsp;رژیم در این&nbsp;باره، شروع به کینه&zwnj;توزی و انتقام&zwnj;گیری از مردم فلسطین کرده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در نبود تمرکز &nbsp;روی مقابله ریشه&zwnj;ای با طرح&zwnj;های جمهوری اسلامی ایران، عده&zwnj;ای در بازی مخالفت همیشگی با نظام دچار سردرگمی شده&zwnj;اند. جمهوری اسلامی تبدیل به کنشگر و فعالان سیاسی ایرانی، صرفاً تبدیل به واکنشگر شده&zwnj;اند. به این ترتیب نبض امور در دستان دیکتاتوری حاکم بر ایران قرار گرفته است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نمونه بارز این مسئله موضوع تشکیل دوباره کشور مستقل فلسطین است.&nbsp;محمود عباس در&nbsp;سخنرانی خود در&nbsp;سازمان ملل&nbsp;متحد به تاریخ ۲۳&nbsp;/۰۹/۲۰۱۱&nbsp;گفت: &laquo;من از اینجا با نام ملت فلسطین و سازمان آزادیبخش&nbsp;فلسطین&nbsp;اعلام می&zwnj;کنم. ما دست خود را به سوی دولت و ملت اسرائیل برای&nbsp;برقراری&nbsp;صلح دراز می&zwnj;کنیم و به آن&zwnj;ها می&zwnj;گوییم بیایید با یکدیگر آینده کودکانمان را بسازیم، آینده&zwnj;ای که در آن از آزادی، امنیت و شکوفایی بهره مند باشند. بیایید به جای ساخت ایست&zwnj;های<span dir="LTR">&zwnj;</span> بازرسی و دیوار حایل (دیواری به ارتفاع ۸ متر برای محاصره مناطق فلسطینی)، پل بسازیم. بیایید رابطه همکاری برابر میان دو کشور همسایه را به جای سیاست اشغال&zwnj;گری، شهرک&zwnj;سازی ، جنگ، حذف و... بنا کنیم.&raquo;&nbsp;</p> <p dir="RTL"> <img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/quds2.jpg" style="width: 300px; height: 126px; float: right; margin: 10px;" /></p> <p dir="RTL">عباس گفت:&nbsp;&laquo;وقت آن رسیده است که پس از ده&zwnj;ها سال رنج و عذاب، فلسطینی&zwnj;ها در سرزمین&zwnj;های خود آزادانه زندگی کنند.&raquo; رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی دولت اسرائیل را به تخریب تلاش&zwnj;ها برای برقراری صلح متهم کرد و از اسرائیلی&zwnj;ها خواست به سوی صلح گام بردارند. &nbsp;او افزود که &nbsp;&laquo;تلاش&zwnj;های ما برای صلح همواره با برخورد به صخره دولت اسرائیل ویران می&zwnj;شود.&raquo; و تاکید کرد که آماده است &quot;فورا&quot; مذاکرات با اسرائیل را بر پایه&nbsp;&laquo;تشکیل دولت فلسطینی در مرزهای ۱۹۶۷ و متوقف کردن شهرک<span dir="LTR">&zwnj;</span>سازی&raquo;&nbsp; آغاز کند. (<a href="http://www.iran-emrooz.net/index.php?/news1/more/31563">منبع</a>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">محمود عباس در سخنرانی&nbsp;خود&nbsp;در مجمع عمومی سازمان ملل متحد تاکید کرد که درخواست به رسمیت شناختن حاکمیت فلسطین &nbsp;به عنوان کشوری مستقل به پایتختی &quot;بیت&zwnj;المقدس&quot; در تمام سرزمین&zwnj;هایی که اسرائیل در سال ۱۹۶۷ اشغال کرده را تسلیم بان کی مون دبیر کل سازمان ملل کرده تا به شورای امنیت ارائه دهد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">سخنرانی محمود عباس در جلسه سازمان ملل با کف زدن طولانی نمایندگان کشورهای مختلف&nbsp;و استقبال افکار عمومی همراه شد. تنها دو کشور با پیشنهاد محمود عباس مخالف بودند و علیه آن موضع<span dir="LTR">&zwnj;</span>گیری کردند. یکی اسرائیل و دیگری جمهوری اسلامی ایران!</p> <p dir="RTL">&nbsp;<br /> <a href="http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2011/10/111001_l78_kh_pales.shtml">علی&nbsp;خامنه&zwnj;ای</a>&nbsp;به&nbsp;صراحت&nbsp;با&nbsp;طرح&nbsp;محمود&nbsp;عباس&nbsp;مبنی&nbsp;بر&nbsp;پذیرش&nbsp;عضویت&nbsp;فلسطین&nbsp;در&nbsp;سازمان&nbsp;ملل&nbsp;</p> <p dir="RTL">مخالفت&nbsp;كرد.&nbsp;خامنه&zwnj;ای&nbsp;با&nbsp;حضور&nbsp;در&nbsp;كنفرانس&nbsp;بین&zwnj;المللی&nbsp;انتفاضه&nbsp;فلسطین&nbsp;تاكید&nbsp;كرد&laquo;هر&nbsp;طرحی&nbsp;كه</p> <p dir="RTL">بخواهدفلسطین&nbsp;را&nbsp;تقسیم&nbsp;كند،یكسره&nbsp;مردود&nbsp;است&nbsp;و&nbsp;طرح&nbsp;پذیرش&nbsp;دولت&nbsp;فلسطین&nbsp;به&nbsp;عضویت&nbsp;سازمان ملل چیزی جز تن دادن به خواسته صهیونیست&zwnj;ها یعنی پذیرش دولت صهیونیستی در سرزمین فلسطین نیست.&raquo;&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">کانال ده تلویزیون&nbsp;اسرائیل&nbsp;در گزارشی در خصوص فعاليت<span dir="LTR">&zwnj;</span>هاي حکومت اسرائیل برای مقابله با اقدام تشکیلات خودگردان&nbsp;فلسطین&nbsp;در سازمان ملل متحد، گزارش کرد:&nbsp;&laquo;پيش از آن&zwnj;که محمود عباس سخنان خود در خصوص رسميت دادن به کشور مستقل فلسطيني را در مجمع عمومي سازمان ملل ايراد کند، دان ايالون&nbsp;معاون وزير امور خارجه اسرائيل براي مقابله با بحران ناشي از رسميت دادن به کشور مستقل فلسطينی، عازم نيويورک شد&raquo;.&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ايالون در گفتگو با مجري شبکه سي&zwnj;ان&zwnj;ان آمريکا که تلويزيون رژيم اسرائيل بخش<span dir="LTR">&zwnj;</span>هايي از آن را پخش کرد، در خصوص اعلام کشور مستقل فلسطيني مدعی شد:&nbsp;&laquo;جامعه جهانی يارای تحمل عامل جديدي که بي ثباتی را در منطقه تشديد کند ندارد&raquo; او افزود: &laquo;سازمان ملل نهادی مزخرف و&nbsp;مسخره است و وجود آن هيچ فايده<span dir="LTR">&zwnj;</span>ای براي جامعه بين<span dir="LTR">&zwnj;</span>المللی ندارد و همواره رنگ نفاق و دورويي را به خود گرفته است&raquo;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">بدون برقراری صلح، امنیت و آرامش&nbsp;در خاورمیانه ایران نیز روی صلح، امنیت و آرامش را نخواهد دید. تا زمانی که مواضع مشترک اسرائیل و جمهوری اسلامی ایران علیه تشکیل کشور فلسطین موضوعیت داشته باشد امکان سو استفاده این دو رژیم از موضوع فلسطین نیز وجود دارد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">گروه حماس (گروه مورد حمایت ایران که نماینده مردم نوار غزه است) نیز&nbsp;در ابتدا&nbsp;به مخالفت با طرح محمود عباس پرداخت. جنبش حماس اعلام كرد از هر گونه اقدام و تحرك سياسی و ديپلماتيك كه منجر به حمايت جامعه بين&zwnj;المللی و كشورهای جهان از حقوق ملت فلسطين در زمينه آزادسازي سرزمين فلسطين و تشكيل كشور مستقل فلسطينی، حمايت می كند، اما در عين حال معتقد&nbsp;است عباس نبايد به صورت يك<span dir="LTR">&zwnj;</span>جانبه و بدون اجماع ملی دست به چنين كاری مي زد، بلكه بهتر بود اين اقدام را در چارچوب يك استراتژی ملی مورد توافق تمامي گروه<span dir="LTR">&zwnj;</span>های فلسطينی به پيش می<span dir="LTR">&zwnj;</span>برد...&nbsp;اما خط قرمز حماس همان مسئله به رسميت شناخته شدن كشور فلسطين است و تاكيد مي كند به هيچ وجه از هر گونه اقدامي كه منجر به رسميت يافتن رژيم صهيونيستي شود، حمايت نخواهد كرد<span dir="LTR">.</span>&raquo; (<a href="http://www.jamejamonline.ir/newstext.aspx?newsnum=100854703697">منبع</a>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">کمی بعد گروه حماس که از آن با عنوان یک گروه تروریستی، جنگ طلب، عامل جمهوری اسلامی و غیره نام برده&nbsp;می&zwnj;شد، از جمهوری اسلامی فاصله گرفت و از طرح تشکیل کشور فلسطین حمایت کرد. حماس با تمام اشتباهات خود و تبلیغات منفی شدیدی که علیه آن وجود دارد، نشان داد که اولویت قلبی و درونی&zwnj;اش، نه نابودی اسرائیل که تشکیل دوباره کشور فلسطین است.&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این همان نکته<span dir="LTR">&zwnj;</span>ای است که افرادی که دشمنی با فلسطین&nbsp;یا بی&zwnj;تفاوتی نسبت به این موضوع&nbsp;را مبارزه علیه جمهوری اسلامی&nbsp;می&zwnj;دانند از درک آن عاجزند. آنها مردم فلسطین را گروهی&nbsp;می&zwnj;پندارند که هیچ کار دیگری در جهان ندارند جز این&zwnj;که به دستور جمهوری اسلامی با اسرائیل بجنگند. اما واقعیت این است که آنان مردمی ستم<span dir="LTR">&zwnj;</span>دیده و آواره هستند که&nbsp; برای ساختن دوباره کشور خودتلاش می&zwnj;کنند. به هر ریسمانی برای نجات خود و یافتن فرصت زندگی چنگ می&zwnj;زنند اما&nbsp;از جنگ خسته شده<span dir="LTR">&zwnj;</span>اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;<br /> <strong>درک نادرست از موضوع منافع ملی</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بحث منافع ملی در رویکرد فعالان سیاسی ایرانی مخالف حمایت از مردم فلسطین حاوی دو خطای بزرگ است. تا هنگامی که کشور فلسطین وجود نداشته باشد صحبت کردن از امنیت ملی هر کشوری که به موضوع فلسطین مربوط باشد (همه کشورهای خاورمیانه و قدرت&zwnj;های جهانی) بدون تشکیل کشور مستقل فلسطین بی&zwnj;معنا است. امنیت ملی به&zwnj;خلاف دیدگاه این گروه، نه موضوعی محدود به داخل مرزهای ایران که اتفاقاً مسئله<span dir="LTR">&zwnj;</span>ای درباره روابط خارج از مرزهای ایران است. تا زمانی که کشور مستقل فلسطین تشکیل نشود صحبت کردن از امنیت ملی در کشورهای خاورمیانه بی&zwnj;معنا است.</p> <p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/quds3.jpg" style="width: 300px; height: 202px; margin: 10px; float: left;" /></p> <p dir="RTL">بدون برقراری صلح، امنیت و آرامش&nbsp;در خاورمیانه ایران نیز روی صلح، امنیت و آرامش را نخواهد دید. تا زمانی که مواضع مشترک اسرائیل و جمهوری اسلامی ایران علیه تشکیل کشور فلسطین موضوعیت داشته باشد امکان سو استفاده این دو رژیم از موضوع فلسطین نیز وجود دارد. اگر این دسته از فعالان سیاسی ادعای مقابله&nbsp;باجنگ طلبی&zwnj;&zwnj;های&nbsp;جمهوری اسلامی و اسرائیل را دارند، &nbsp;این کار با حمله به منافع مردم فلسطین و بایکوت کردن، بی اهمیت جلوه دادن و مضر اعلام کردن آن برای مردم ایران محقق نمی شود بلکه با حمایت از تشکیل کشور مستقل فلسطین و گرفتن بهانه جنگ طلبی از دست دولتمردان اسرائیل و جمهوری اسلامی امکان&zwnj;پذیر خواهد شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به&zwnj;طور مثال این افراد از خود<span dir="LTR">&zwnj;</span>&nbsp;نمی&zwnj;پرسند که&nbsp;چرا&nbsp;فرانسه در هر دو دوره ریاست جمهوری سارکوزی و اولاند از تشکیل کشور مستقل فلسطین حمایت&nbsp;می&zwnj;کند؟ محمود عباس در گفت&zwnj;وگو با شبكه فرانسه ۲۴ گفته که &laquo;فرانسه نقش سياسی برجسته&zwnj;ای در مسئله فلسطين ايفا می&zwnj;كند&raquo;<span dir="LTR">.</span>&nbsp; او &nbsp;از دولت<span dir="LTR">&zwnj;</span>های اروپایی نه طلب پول و کمک نظامی که طلب حمایت سیاسی کرده و می&zwnj;گوید: &laquo; ما از اتحاديه اروپا می&zwnj;خواهيم تنها حمايت مالی نکند، بلكه روند&nbsp;صلح&nbsp;را هم فعال سازد.&raquo;(<a href="http://www.fardanews.com/fa/news/145073/%D8%AD%D9%85%D8%A7%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%D8%B1%D9%83%D9%88%D8%B2%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%B4%D9%83%D9%8A%D9%84-%D9%83%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%D9%8A%D9%86">منبع</a>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">آیا دولتمردان فرانسه هم مانند دولتمردان جمهوری اسلامی ایران خلاف امنیت ملی خود رفتار&nbsp;می&zwnj;کنند؟ شاید مسئله این است که نیروهای ایرانی مخالف حمایت از مردم فلسطین تعریف نادرستی از &laquo;امنیت ملی&raquo; دارند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تشکیل کشور مستقل فلسطین و حمایت از مردم فلسطین همانقدر برای امنیت ملی ایران مفید است که برقراری امنیت در عراق و افغانستان. آیا فراموش کرده&zwnj;ایم که در زمان&nbsp;روی کار بودن طالبان و صدام، ایران چگونه بین دو کشور آشوب<span dir="LTR">&zwnj;</span>زده عراق و افغانستان گیر کرده و از ناامنی و بی&zwnj;ثباتی در این کشورها آسیب&nbsp;می&zwnj;دید؟ سیل مهاجران این دو کشور به ایران، فقط یکی از مشکلاتی بود که دامنگیر مردم ایران شد. از افزایش تجارت مواد مخدر، کالای قاچاق، رواج آدم ربائی، از بین رفتن تجارت بین&zwnj;المللی، افت جایگاه ترانزیت و ده&zwnj;ها مورد دیگر نیز می&zwnj;توان نام برد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;<br /> بخشی از سرنوشت مردم ایران در یکی از سخت&zwnj;ترین بزنگاه&zwnj;&zwnj;های&nbsp;تاریخی خود &minus; یعنی تقویت خطر جنگ و حمله نظامی اسرائیل و آمریکا به ایران &minus; به موضوع فلسطین گره خورده است. تا زمانی که وضعیت خاورمیانه این&zwnj;گونه است و جمهوری اسلامی ایران و اسرائیل رویکرد خود را درباره مردم فلسطین تغییر ندهند، مردم ایران در معرض خطرات جدی تبعات موضوع فلسطین هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;یکی از بزرگترین خدمات فعالان سیاسی کشور به مردم ایران در این دوره _که خطر جنگ بین ایران و اسرائیل جزئی از تمامی معادلات بین&zwnj;المللی و تحلیل&zwnj;های سیاسی است &minus; نه دشمنی ورزیدن با مردم اسرائیل یا تبلیغِ&nbsp;بی&zwnj;تفاوتی&nbsp;نسبت به مردم فلسطین، که پیگیری موضوع فلسطین تا زمان تشکیل کشور مستقل فلسطین و حمایت از منافع ملی مردم ایران است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">حداقل منافع ملی مردم ایران از تشکیل کشور فلسطین &quot;بی معنا&quot; شدن جنگ طلبی&zwnj; جمهوری اسلامی ایران بر سر مسئله فلسطین و تبدیل گروه&zwnj;های مبارز فلسطینی از گروه&zwnj;های کوچک و ضعیف نیازمند کشورهایی نظیر ایران به دولتمردان و حاکمان کشوری تحت حمایت سازمان ملل متحد خواهد بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">عکس&zwnj;ها:</p> <p dir="RTL"><strong>پوسترهای تبلیغاتی جمهوری اسلامی</strong></p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/10/18/20773#comments اسراییل بیت المقدس جنگ حماس فلسطین محمود عباس ناصر کرامتی گوی سیاست Thu, 18 Oct 2012 06:56:20 +0000 politics 20773 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/degarbash/2012/10/17/20783 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/degarbash/2012/10/17/20783" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> ارزش سیاسی همجنسگرایی چیست؟ </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> سارا شولمن[۱] </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-motarjem"> <div class="field-label">برگردان:&nbsp;</div> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> حمید پرنیان </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="327" height="192" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/pinkwashinginisreal2.jpg?1350843211" /> </div> </div> </div> <p>حمید پرنیان - Pinkwashing&nbsp;&nbsp; یا صورتی&zwnj;نمایی، اصطلاحی است که برخی فعالان بین&zwnj;المللی همجنسگرا به کار می&zwnj;برند تا نشان دهند که دولت اسرائیل چگونه با بزرگ&zwnj;سازی مسئله&zwnj; پذیرش حقوق همجنسگرایان در برخی از شهرهای آن کشور و &laquo;پیشرفته&raquo; خواندن اسرائیل، می&zwnj;خواهد نقض حقوق فلسطینی&zwnj;ها و هم&zwnj;چنین نقض قوانین بین&zwnj;المللی را از دیده&zwnj;ها پنهان سازد. البته این اصطلاح فقط مربوط به اسرائیل نیست؛ هر راهبردی که از همجنسگرایی و حقوق دگرباشان جنسی به صورت ابزاری برای پوشاندن یا فراموشاندن ستمی استفاده می&zwnj;کند، صورتی&zwnj;نمایی است.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ما در فرهنگ فارسی اصطلاحی داریم به نام &laquo;سیاه<span dir="LTR">&zwnj;</span>نمایی&raquo;، یعنی زشتی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها و بدی<span dir="LTR">&zwnj;</span>های یک چیز را بزرگ<span dir="LTR">&zwnj;</span>نمایی کنیم تا خوبی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها و زیبایی آن دیده نشود. اگر بخواهیم <span dir="LTR">pinkwashing</span> را ترجمه کنیم می<span dir="LTR">&zwnj;</span>توانیم از &laquo;صورتی<span dir="LTR">&zwnj;</span>نمایی&raquo; استفاده کنیم، یعنی با استفاده از بزرگ<span dir="LTR">&zwnj;</span>نمایی دست<span dir="LTR">&zwnj;</span>آوردها و پذیرش دگرباشان جنسی در یک کشور، نگذاریم دیگر نقض<span dir="LTR">&zwnj;</span>های حقوق بشر و ناکارآمدی<span dir="LTR">&zwnj;</span>های مدنی آن کشور دیده شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پوشیده نیست که جنبش همجنسگرایان در اسرائیل دست<span dir="LTR">&zwnj;</span>آوردهای ارزشمندی داشته است؛ این مقاله نمی<span dir="LTR">&zwnj;</span>خواهد آن<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها را نادیده بگیرد. سارا شولمن در مقاله &laquo;اسرائیل و صورتی نمایی&raquo; که در اینجا ترجمه شده است، می<span dir="LTR">&zwnj;</span>کوشد تا پرده از یک حقه<span dir="LTR">&zwnj;</span>بازی<span dir="LTR">&zwnj;</span> سیاسی بردارد که نه<span dir="LTR">&zwnj;</span>تنها گریبان مناقشات اسرائیل و فلسطین را گرفته، بلکه (همان<span dir="LTR">&zwnj;</span>طور که در این مقاله می<span dir="LTR">&zwnj;</span>آید) آفتی است که بر جان همه<span dir="LTR">&zwnj;</span> کشورهای جهان، از ایالات متحده و اروپا بگیر تا افریقا و خاورمیانه افتاده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/pinkwashinginisreal7.jpg" style="width: 180px; height: 111px; " /></p> <p dir="RTL">&laquo;رختشویی سیاه&raquo; (<span dir="LTR">Black</span>&nbsp;<span dir="LTR">Laundry</span>) گروه دگرباشان اسرائیلی و یهودی است که علیه اشغال فلسطین فعالیت می<span dir="LTR">&zwnj;</span>کنند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">در خود اسرائیل فعالان حقوق دگرباشانی هستند که عملاً با برخورد دولت اسرائیل نسبت به فلسطینی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها، نقض سیستماتیک حقوق بشر در سرزمین&zwnj;های اشغالی و هم<span dir="LTR">&zwnj;</span>چنین صورتی<span dir="LTR">&zwnj;</span>نمایی دولت اسرائیل مبارزه می<span dir="LTR">&zwnj;</span>کنند. &laquo;رختشویی سیاه&raquo; (<span dir="LTR">Black</span> <span dir="LTR">Laundry</span>) گروه دگرباشان اسرائیلی و یهودی است که علیه اشغال فلسطین فعالیت می<span dir="LTR">&zwnj;</span>کنند. این گروه همیشه در صف اول مبارزه با صورتی&zwnj;نمایی دولت اسرائیل و استفاده ابزاری از مسوله دگرباشان جنسی برای &laquo;دمکراتیک&raquo; جلوه دادن این کشور بوده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">همچنین، اعتراض به مسئله صورتی&zwnj;نمایی کشور اسرائیل در تولیدات فرهنگی یهودیان منتقد اسرائیل نیز نمود داشته است. الا فلندرز (<span dir="LTR">Elle Flanders</span>) یک یهودی کانادایی در سال ۲۰۰۵ فیلم مستندی درباره دو زوج گی و لزبین اسرائیلی-فلسطینی ساخته است (<strong><a href="http://www.zerodegreesofseparation.com/z1.htm"><span dir="LTR">Zero Degrees of Separation</span></a></strong>) که نشان می&zwnj;دهد این دو زوج چه دشواری&zwnj;هایی برای زندگی در اورشلیم دارند و چگونه می&zwnj;خواهند بین این دو فرهنگ پل بزنند. این دو زوج همجنسگرا، یک نفرشان اسرائیلی و نفر دیگر فلسطینی است و دولت اسرائیل به طور سیستماتیک حق و حقوق این زوج&zwnj;ها را برای بودن با همسران&zwnj;شان نقض می&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این مقاله از آن رو مهم است که به ما نشان می<span dir="LTR">&zwnj;</span>دهد که حقوق همجنسگرایان و پذیرش مدنی آن<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها، امر تک<span dir="LTR">&zwnj;</span>بعدی نیست. به ما یاد می<span dir="LTR">&zwnj;</span>دهد که چگونه نقاط ستم را به هم گره بزنیم تا طرحی جامع و رهایی<span dir="LTR">&zwnj;</span>بخش از مبارزه علیه ستم(ها) فراهم کنیم؛ طرحی که مانع اولویت<span dir="LTR">&zwnj;</span>بندی دگرجنسگرامحورانه<span dir="LTR">&zwnj;</span> نیازهای سیاسی می<span dir="LTR">&zwnj;</span>شود، طرحی که نمی<span dir="LTR">&zwnj;</span>گذارد همجنسگرایی بدل به ابزاری برای سرکوب شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>متن مقاله</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">ییتس[۲] در سال ۱۹۱۴ نوشت: &laquo;در رویاهاست که مسئولیت<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها آغاز می<span dir="LTR">&zwnj;</span>شوند&raquo;. این جمله حرف دل همه<span dir="LTR">&zwnj;</span> آن مردان و زنان همجنسگرا و دوجنسگرا و دگرجنسگونه<span dir="LTR">&zwnj;</span>ای را می<span dir="LTR">&zwnj;</span>زند که شاهد دگرگونی<span dir="LTR">&zwnj;</span>های ژرفی در روابط قدرت ما [دگرباشان جنسی] بوده<span dir="LTR">&zwnj;</span>اند. همجنسگرایان در بخش<span dir="LTR">&zwnj;</span>هایی از جهان، بعد از سال<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها قربانی<span dir="LTR">&zwnj;</span>شدن و سازماندهی، سرانجام در برابر تبعیض، ازشان حمایت شد و روابط<span dir="LTR">&zwnj;</span>شان به رسمیت درآمد. اما این دگرگونی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها موجب پدیداری پدیده<span dir="LTR">&zwnj;</span>ای شوم نیز شده است: نیروهای سیاسیِ ضد مهاجرتی و ضد مسلمانی در اروپای غربی و اسرائیل، همجنسگرایان سفیدپوست را جذب خود کرده<span dir="LTR">&zwnj;</span>اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/pinkwashinginisreal3.jpg" style="width: 180px; height: 120px; " /></p> <p dir="RTL">صورتی<span dir="LTR">&zwnj;</span>نمایی اصطلاحی است که برخی فعالان بین<span dir="LTR">&zwnj;</span>المللی همجنسگرا به کار می<span dir="LTR">&zwnj;</span>برند تا نشان دهند که دولت اسرائیل چگونه با بزرگ<span dir="LTR">&zwnj;</span>سازی مسئله<span dir="LTR">&zwnj;</span>&nbsp;پذیرش حقوق همجنسگرایان در برخی از شهرهای آن کشور و &laquo;پیشرفته&raquo; خواندن اسرائیل، می<span dir="LTR">&zwnj;</span>خواهد نقض حقوق فلسطینی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها و هم<span dir="LTR">&zwnj;</span>چنین نقض قوانین بین<span dir="LTR">&zwnj;</span>المللی را از دیده<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها پنهان سازد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">در هلند، برخی از همجنسگرایانِ هلندی به سوی پیام<span dir="LTR">&zwnj;</span>های تبلیغاتی خیرت وایلدرز[۳] کشیده شده<span dir="LTR">&zwnj;</span>اند، همان کسی که بسیاری از هواداران پیم فورتاین[۴] را از آنِ خویش کرده است. در نروژ هم، آندرس بریویک[۵] (افراط<span dir="LTR">&zwnj;</span>گرایی که ۷۷ نفر را در جولای ۲۰۱۱ کشت) از بروس بیور[۶] (نویسنده<span dir="LTR">&zwnj;</span> همجنسگرای آمریکایی که منتقد مهاجرت مسلمان<span dir="LTR">&zwnj;</span>هاست) به<span dir="LTR">&zwnj;</span>عنوان الهام<span dir="LTR">&zwnj;</span>دهنده<span dir="LTR">&zwnj;</span> خویش یاد کرده است. روزنامه گاردین سال گذشته گزارش داده است که گروه دفاع انگلیسی[۷] ۱۱۵ عضو در جبهه<span dir="LTR">&zwnj;</span> همجنسگرای<span dir="LTR">&zwnj;</span> خود دارد. فدراسیون همجنسگرایان آلمان نیز بیانیه<span dir="LTR">&zwnj;</span>هایی منتشر کرده که از مهاجرین مسلمان به<span dir="LTR">&zwnj;</span>عنوان دشمن همجنسگرایان نام برده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این تصویرسازی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها از مهاجرین (به<span dir="LTR">&zwnj;</span>ویژه مسلمانان عرب، آسیایی جنوبی، ترک و آفریقایی) به<span dir="LTR">&zwnj;</span>عنوان &laquo;متعصبان همجنسگراستیز&raquo;، منفعت<span dir="LTR">&zwnj;</span>طلبانه، وجود همجنسگرایان مسلمان و همجنسگرادوستان در جوامع مسلمان را نادیده می<span dir="LTR">&zwnj;</span>گیرد. این تصویرسازی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها هم<span dir="LTR">&zwnj;</span>چنین نقشِ مسیحیان بنیادگرا، کلیسای کاتولیک رمی و یهودیان ارتدوکس در تداوم ترس و نفرت از همجنسگرایان را از نگاه<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها پنهان می<span dir="LTR">&zwnj;</span>سازد و اکنون این پیام بدبینانه<span dir="LTR">&zwnj;</span> بیگانه<span dir="LTR">&zwnj;</span>ستیزی اروپایی، همه<span dir="LTR">&zwnj;</span>جا و در ستیز بین اسرائیل و فلسطین نیز ریشه دوانده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در سال ۲۰۰۵، دولت اسرائیل با همیاری مدیران بازاریابی آمریکایی کمپینِ بازاریابی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ای را به راه انداخته است به نام &laquo;مارک اسرائیل&raquo; که جامعه<span dir="LTR">&zwnj;</span> هدف این کمپین مردان ۱۸ تا ۳۴ ساله است. این کمپین، همانگونه که در &laquo;جوییش دیلی فوروارد&raquo; گزارش شده است، می<span dir="LTR">&zwnj;</span>خواهد اسرائیل را &laquo;مناسب و مدرن&raquo; جلوه دهد. دولت اسرائیل بعدها همین برنامه<span dir="LTR">&zwnj;</span> بازاریابی را گسترش داد و جامعه<span dir="LTR">&zwnj;</span> همجنسگرای اسرائیل را تحت کنترل خویش قرار داد تا تصویرِ جهانیِ اسرائیل را بهبود دهد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/sarah_schulman.jpg" style="width: 180px; height: 120px; " /></p> <p dir="RTL">سارا شولمن (<span dir="LTR">Sarah Schulman</span>) استاد علوم انسانیِ کالجِ استتین آیلند، دانشگاه نیویورک است. او که به صورت آشکارا همجنسگرایی خود را اعلام کرده، از مشاورین انجمن &laquo;صدای یهودیان طرفدار صلح&raquo; است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">یک سال بعد، پایگاه خبری اسرائیل (<span dir="LTR">Ynet</span>) گزارش داد که اداره<span dir="LTR">&zwnj;</span> گردشگری شهر تل<span dir="LTR">&zwnj;</span>آویو کمپینی ۹۰ میلیون دلاری را به راه انداخته تا این شهر را به<span dir="LTR">&zwnj;</span>عنوان &laquo;تفریحگاه بین<span dir="LTR">&zwnj;</span>المللی همجنسگرایان&raquo; جا بزند. این کمپین از سوی اداره<span dir="LTR">&zwnj;</span> گردشگری و کنسول<span dir="LTR">&zwnj;</span>های اسرائیلی پشتیبانی شد، و تصاویری از زوج<span dir="LTR">&zwnj;</span>های همجنسگرای جوان [در اسرائیل]<span dir="LTR">&zwnj;</span> و فیلم<span dir="LTR">&zwnj;</span>هایی اسرائیل-دوست به جشنواره<span dir="LTR">&zwnj;</span>های فیلم همجنسگرایان در ایالات متحده فرستاده شد. (دولت [در این زمینه] تنها نیست؛ یک تهیه<span dir="LTR">&zwnj;</span>کننده<span dir="LTR">&zwnj;</span> پورنوگرافی اسرائیلی نیز فیلمی تهیه کرد با نام &laquo;مردان در اسرائیل&raquo; و فیلم در جایی بازی شد که پیشتر روستایی فلسطینی بوده است).</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این برنامه در بالاترین سطح دولتی طراحی می<span dir="LTR">&zwnj;</span>شود. در ماه مه، بنیامین نتانیاهو به کنگره گفت که خاورمیانه &laquo;منطقه<span dir="LTR">&zwnj;</span>ای است که زنان<span dir="LTR">&zwnj;</span>اش سنگسار می<span dir="LTR">&zwnj;</span>شوند، همجنسگرایان<span dir="LTR">&zwnj;</span>اش اعدام می<span dir="LTR">&zwnj;</span>شوند و مسیحیان<span dir="LTR">&zwnj;</span>اش تحت تعقیب قرار می<span dir="LTR">&zwnj;</span>گیرند&raquo;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">جنبشِ جهانی و روبه<span dir="LTR">&zwnj;</span>رشد همجنسگرایان علیه اشغالگری اسرائیل، این تکنیک را &laquo;صورتی<span dir="LTR">&zwnj;</span>نمایی&raquo; نامیده است: راهبردی اندیشیده<span dir="LTR">&zwnj;</span>شده که در آن از تصویر مدرن<span dir="LTR">&zwnj;</span>بودن و آزادی همجنسگرایان در اسرائیل بهره می<span dir="LTR">&zwnj;</span>برد تا تجاوزهای مستمری را که دولت اسرائیل به حقوق بشر فلسطینی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها می<span dir="LTR">&zwnj;</span>کند، مخفی نگهدارند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">آیل گروس، استاد حقوق دانشگاه تل<span dir="LTR">&zwnj;</span>آویو می<span dir="LTR">&zwnj;</span>گوید: &laquo;حقوق همجنسگرایان بدل به ابزاری برای روابط عمومی شده است&raquo;؛ گرچه &laquo;سیاستمداران محافظه<span dir="LTR">&zwnj;</span>کار و مذهبی به<span dir="LTR">&zwnj;</span>شدت همجنسگراستیز (<span dir="LTR">homophobic</span>) باقی مانده<span dir="LTR">&zwnj;</span>اند&raquo;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">صورتی<span dir="LTR">&zwnj;</span>نمایی نه<span dir="LTR">&zwnj;</span>تنها دست<span dir="LTR">&zwnj;</span>آوردهای سخت<span dir="LTR">&zwnj;</span>کوشانه<span dir="LTR">&zwnj;</span> اجتماع همجنسگرایان اسرائیلی را تحت کنترل خویش درمی<span dir="LTR">&zwnj;</span>آورد، بلکه وجود سازمان<span dir="LTR">&zwnj;</span>های مدافع حقوق همجنسگرایان فلسطینی را نادیده می<span dir="LTR">&zwnj;</span>گیرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL" style="font-family: arial; font-weight: bold; "><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/pinkwashinginisreal4.jpg" style="width: 180px; height: 124px; " /></p> <p dir="RTL" style="font-family: arial; font-weight: bold; "><strong>صورتی<span dir="LTR">&zwnj;</span>نمایی نه<span dir="LTR">&zwnj;</span>تنها دست<span dir="LTR">&zwnj;</span>آوردهای سخت<span dir="LTR">&zwnj;</span>کوشانه<span dir="LTR">&zwnj;</span>&nbsp;اجتماع همجنسگرایان اسرائیلی را تحت کنترل خویش درمی<span dir="LTR">&zwnj;</span>آورد، بلکه وجود سازمان<span dir="LTR">&zwnj;</span>های مدافع حقوق همجنسگرایان فلسطینی را نادیده می<span dir="LTR">&zwnj;</span>گیرد.</strong></p> </blockquote> <p dir="RTL">همجنسگرایی از دهه<span dir="LTR">&zwnj;</span> ۱۹۵۰ در کرانه<span dir="LTR">&zwnj;</span> باختری جرم<span dir="LTR">&zwnj;</span>زدایی شده است. یعنی قوانین ضدهمجنسگرایانه<span dir="LTR">&zwnj;</span>ای که تحت تاثیر استعمارگری انگلستان وضع شد، در این دهه برداشته شد و فلسطینی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها هم از این امر [جرم<span dir="LTR">&zwnj;</span>زدایی از همجنسگرایی] پیروی کردند. از همه مهم<span dir="LTR">&zwnj;</span>تر، جنبش همجنسگرایان فلسطینی است که در سه سازمان عمده سر بلند کردند: اصوات، القوس، و دگرباشان فلسطینی علیه بایکوت و محرومیت و تحریم. این سازمان<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها به<span dir="LTR">&zwnj;</span>روشنی می<span dir="LTR">&zwnj;</span>گویند که ستم بر فلسطینی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها از مرزهای امورجنسی نیز فراتر می<span dir="LTR">&zwnj;</span>رود؛ همان<span dir="LTR">&zwnj;</span>طور که حنین میکی، مدیر سازمان القوس گفته است: &laquo;وقتی از ایست<span dir="LTR">&zwnj;</span>های بازرسی می<span dir="LTR">&zwnj;</span>گذرید فرقی نمی<span dir="LTR">&zwnj;</span>کند که گرایش جنسی آن سرباز چیست.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">آن<span dir="LTR">&zwnj;</span>چه همجنسگرایان و دوجنسگرایان و تراجنسیتی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها &nbsp;و متحدشان را به صورتی<span dir="LTR">&zwnj;</span>نمایی بدگمان می<span dir="LTR">&zwnj;</span>کند، [۸] همانا میراث عاطفی همجنسگراستیزی است. بیشتر همجنسگرایان ستم را به دردناک<span dir="LTR">&zwnj;</span>ترین وجه<span dir="LTR">&zwnj;</span>اش تجربه کرده<span dir="LTR">&zwnj;</span>اند؛ در خانواده، در فرهنگ مردمی و بازنمایی تحریف<span dir="LTR">&zwnj;</span>شده، در نابرابری قانونی و نظام<span dir="LTR">&zwnj;</span>مندی که تازه<span dir="LTR">&zwnj;</span>تازه دارد رنگ می<span dir="LTR">&zwnj;</span>بازد. موفقیت همجنسگرایان در به<span dir="LTR">&zwnj;</span>دست<span dir="LTR">&zwnj;</span>آوردن حقوق مدنی باعث شده است برخی از مردم خیرخواه به<span dir="LTR">&zwnj;</span>اشتباه فکر کنند که اگر کشوری چنین برخوردی با همجنسگرایی داشته باشد حتماً کشوری پیشرفته است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">سربازان همجنسگرا و آزادی نسبی در شهر تل<span dir="LTR">&zwnj;</span>آویو سنجه<span dir="LTR">&zwnj;</span> ناکاملی برای [وضعیت] حقوق بشر در اسرائیل است؛ درست مانند آمریکا که گسترش حقوق همجنسگرایان در برخی ایالت<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها، نقض حقوق بشر در برخی ایالت<span dir="LTR">&zwnj;</span>های دیگر (مانند زندانی<span dir="LTR">&zwnj;</span>کردن گروهی) را جبران نمی<span dir="LTR">&zwnj;</span>کند. تحققِ دیریاب برخی از حقوق همجنسگرایان نباید چشم ما را روی مبارزه علیه نژادپرستی در اروپا و ایالات متحده یا روی مقاومت فلسطینی<span dir="LTR">&zwnj;</span>ها برای سرزمین خانگی<span dir="LTR">&zwnj;</span>شان ببندد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>منبع:</strong></p> <p dir="RTL"><a href="http://www.nytimes.com/2011/11/23/opinion/pinkwashing-and-israels-use-of-gays-as-a-messaging-tool.html?_r=0">اسرائیل و صورتی&zwnj;نمایی</a></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>پانوشت</strong><strong><span dir="LTR">&zwnj;</span></strong><strong>ها:</strong></p> <p dir="RTL">۱. سارا شولمن (<span dir="LTR">Sarah Schulman</span>) استاد علوم انسانیِ کالجِ استیتن آیلند، دانشگاه نیویورک است.</p> <p dir="RTL">۲. ویلیام باتلر ییتس شاعر و نمایش<span dir="LTR">&zwnj;</span>نامه<span dir="LTR">&zwnj;</span>نویس ایرلندی (۱۸۶۵ - ۱۹۳۹)، برنده<span dir="LTR">&zwnj;</span>ی جایزه<span dir="LTR">&zwnj;</span>ی نوبل ادبی در سال ۱۹۲۳.</p> <p dir="RTL">۳. <span dir="LTR">Geert Wilders</span> سیاست<span dir="LTR">&zwnj;</span>مدار هلندی و رهبر حزب آزادی هلند است. وی از هواداران سختگیری برای پذیرش مهاجران (به<span dir="LTR">&zwnj;</span>ویژه مسلمان) است.</p> <p dir="RTL">۴. <span dir="LTR">Pim Fortuyn</span> سیاست<span dir="LTR">&zwnj;</span>مدار و جامعه<span dir="LTR">&zwnj;</span>شناس هلندی، که آشکارا همجنسگرا بود. سیاست<span dir="LTR">&zwnj;</span>های تندروانه<span dir="LTR">&zwnj;</span>ی ضد-مسلمانی و مخالفت<span dir="LTR">&zwnj;</span>های وی با مهاجرت مسلمانان به هلند، معروف بود. حزب وی، &laquo;آزادی&raquo; سومین حزبِ بزرگِ سیاسی هلند است. وی ده روز پیش از برگزاری انتخابات ملی به<span dir="LTR">&zwnj;</span>دست &laquo;ولکرت وان در گراف&raquo; (فعال حقوق حیوانات و محیط زیست) ترور شد. گراف مدعی است فورتاین مسلمانان (&laquo;ضعیف<span dir="LTR">&zwnj;</span>ترین گروه جامعه&raquo;) را به<span dir="LTR">&zwnj;&zwnj;</span>عنوان گوشتِ قربانی استثمار می<span dir="LTR">&zwnj;</span>کرد تا قدرتِ سیاسی کسب کند. گراف با ترور وی می<span dir="LTR">&zwnj;</span>خواسته از این کار جلوگیری کند.</p> <p dir="RTL">۵. <span dir="LTR">Anders Behring Breivik</span> وی عامل حملات بمب<span dir="LTR">&zwnj;</span>گذاری سال ۲۰۱۱ در نروژ است که منجر به کشته<span dir="LTR">&zwnj;</span>شدن ۷ نفر شد. وی سپس به محل برگزاری اردوی هواداران حزب کارگر آن کشور رفت و با تیراندازی جان ۶۹ نفر (که اکثرا نوجوان بودند) را گرفت. او باورهای ضدچندفرهنگی و ضدمسلمانی دارد.</p> <p dir="RTL">۶. <span dir="LTR">Bruce Bawer</span></p> <p dir="RTL">۷. <span dir="LTR">English Defense League</span></p> <p dir="RTL">۸ . گرایشی که در بین برخی همجنسگرایان سفیدپوست هست تا هویت نژادی و دینی خود را بر&zwnj;تر بنشانند، پدیده&zwnj;ای است که متفکر حوزه ملی&zwnj;گرایی و گرایش جنسی، جاسبر پوار <span dir="LTR">Jasbir Puar</span>، آن را &laquo;<span dir="LTR">homonationalism</span>&raquo; (همجنسگرایی ملی&zwnj;گرا) می&zwnj;نامد. در این نوع باور سفید پوستان همجنسگرا همراه با جریان قدرت ملی&zwnj;گرای دگرجنسگرامحور می&zwnj;شوند و به این ترتبیب با اعمال تبعیض&zwnj;های&zwnj; نژاد پرستانه یا در سالهای اخیر، ضد مسلمان و اسلام ستیز، همجنسگرایان از&zwnj; نژاد&zwnj;ها و باور&zwnj;های دیگر را به حاشیه می&zwnj;کشانند.</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/degarbash/2012/10/17/20783#comments اسرائیل حقوق بشر حمید پرنیان سارا شولمن سرزمین‌های اشغالی صورتی نمایی فلسطین نقض حقوق بشر در اسرائیل دگر باش Wed, 17 Oct 2012 15:42:08 +0000 arezoo 20783 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/08/18/18486 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/08/18/18486" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> اکبر گنجی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="200" height="136" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/ahmadinejad_khamenei_0.jpg?1345664870" /> </div> </div> </div> <p>اکبر گنجی &minus; مسئله&zwnj;ی اشغال سرزمین&zwnj;های فلسطینی و ستمی که بر آنها رفته است، از ابتدای انقلاب در شکل بس رادیکالی دنبال شد. آیت الله خمینی بارها از نابودی اسرائیل سخن گفت. جانشین او نیز همین خط را دنبال کرد. به عنوان نمونه، آیت الله خامنه&zwnj;ای در آخرین مورد در ۲۵/۵/۹۱ <a href="http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=20751">گفت</a> :</p> <div dir="RTL">&quot;قطعاً فلسطین به دست مردم فلسطین برخواهد گشت و این زائده&zwnj;ى دروغى و جعلى از صحنه&zwnj;ى جغرافیا محو خواهد شد؛ در این تردیدى نیست&quot;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">جمهوری اسلامی از همان ابتدا با مسئله&zwnj;ی فلسطین و اسرائیل <b>نیز</b> برای خود هویت سازی کرد، هویتی که مبنای آن &nbsp;دفاع از فلسطینیان و مخالفت با موجودیت اسرائیل بود. در چنین بستری محمود احمدی&zwnj;نژاد خود را به عنوان پرچمدار این دیدگاه قلمداد کرد. احمدی&zwnj;نژاد در <a href="http://www.president.ir/fa/40628">سخنرانی قبل از خطبه&zwnj;های نماز جمعه&zwnj;ی تهران</a> &ndash; ۲۷/۵/۹۱- دوباره به تکرار مدعیات خود درباره&zwnj;ی آمریکا و اسرائیل پرداخت. اگر توهمات او را نادیده بگیریم، چند نکته هنوز در خوربحث است.</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>اول- دروغ گویی:</b> دروغ مدعای کاذب است، اما هر سخن کاذبی دروغ نیست. فردی که پزشک نیست و درباره&zwnj;ی بیماری شخصی اظهار نظر کرده و مدعایش نادرست از کار در آمده، دروغ نگفته است. مدعای کاذب او ناشی از عدم آگاهی و تخصص است. دروغ گزاره&zwnj;ی کاذب به قصد فریب است. به سه نمونه&zwnj;ی زیر در سخنان احمدی&zwnj;نژاد بنگرید:</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&minus; &quot;صهیونیست&zwnj;ها در تعلیمات نژادپرستانه&zwnj;ی خود، فقط خودشان را انسان می&zwnj;&zwnj;دانند و سایر ملت&zwnj;ها را در زمره&zwnj;ی حیوانات به حساب می&zwnj;&zwnj;آورند.&quot;</div> <div dir="RTL">&minus; &quot;صهیونیست&zwnj;ها چپاول ثروت و نوامیس ملت&zwnj;ها را آزاد می&zwnj;&zwnj;شمارند و آن را تبلیغ می&zwnj;&zwnj;کنند و آموزش می&zwnj;&zwnj;دهند.&quot;</div> <div dir="RTL">&minus; &quot;امروز مقابله&zwnj;ی با موجودیت رژیم صهیونیستی صیانت از حقوق انسانی همه&zwnj;ی انسان&zwnj;ها و باز کردن راه برای نجات بشریت از استکبار و فقر و همه&zwnj;ی بدبختی&zwnj;ها است.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">جمهوری اسلامی از همان ابتدا با مسئله&zwnj;ی فلسطین و اسرائیل نیز برای خود هویت سازی کرد، هویتی که مبنای آن&nbsp; دفاع از فلسطینیان و مخالفت با موجودیت اسرائیل بود. در چنین بستری محمود احمدی&zwnj;نژاد خود را به عنوان پرچمدار این دیدگاه قلمداد کرد. احمدی&zwnj;نژاد در سخنرانی قبل از خطبه&zwnj;های نماز جمعه&zwnj;ی تهران &ndash; ۲۷/۵/۹۱- دوباره به تکرار مدعیات خود درباره&zwnj;ی آمریکا و اسرائیل پرداخت.</div> </blockquote> <div dir="RTL">این نوع دروغ گویی&zwnj;ها آیا کارکردی هم دارد؟ آیا کسی این مدعیات کاذب را باور خواهد کرد و فریب آنها را خواهد خورد؟ چه کسی باور می&zwnj;کند که &quot;صهیونیست&zwnj;ها&quot; همه&zwnj;ی ملت&zwnj;ها جز خودشان را حیوان به شمار می&zwnj;آورند؟ چه کسی باور می&zwnj;کند که صهیونیست&zwnj;ها چپاول ثروت و نوامیس ملت&zwnj;ها را آزاد می&zwnj;شمارند؟ اگر گفته بود &quot;صهیونیست&zwnj;ها چپاول ثروت و نوامیس فلسطینیان را آزاد می&zwnj;شمارند&quot;، حداقل قابل شنیدن بود.</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>دوم- سیطره&zwnj;ی جهانی صهیونیسم:</b> سیمایی که احمدی&zwnj;نژاد از جهان به تصویر می&zwnj;کشد، یک نمای زیر سلطه &quot;صهیونیسم&quot; است: این جریان همه جا را گرفته و همه&zwnj;ی زمامداران اروپا و آمریکا در چنگال آن اسیرند. نمونه&zwnj;ای از سخن احمدی&zwnj;نژاد در این باب:</div> <div dir="RTL">&quot;امروز همه&zwnj;ی ملت&zwnj;ها حتی در آمریکا و اروپا اسیرند. در غرب اکثر دولت&zwnj;ها تابع صهیونیست&zwnj;ها هستند و مردم حق انتخاب ندارند؛ چند حزب درست شده است...که همه&zwnj;ی آن احزاب فرمان&zwnj;بر و اسیر صهیونیست&zwnj;ها هستند و فریاد ملت&zwnj;ها و مردم در اروپا و آمریکا هم برپاست، اما فریاد&zwnj;رسی وجود ندارد&quot;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">نمی دانیم احمدی&zwnj;نژاد واقعاً به این مدعا باور دارد یا چنین جلوه می&zwnj;دهد؟ نمی&zwnj;دانیم طرح این مدعا برای چیست؟ این مدعا به سود یا به زیان &quot;صهیونیست&quot;هاست؟ قدرت آنها را کاهش می&zwnj;دهد یا موجب هراس از قدرت خارق العاده&zwnj;ی آنها می&zwnj;شود؟</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>سوم- طرح تشکیل دو دولت: </b>مطابق طرح چهارجانبه&zwnj;ی آمریکا، اروپا، روسیه و سازمان ملل باید دولت مستقل فلسطینی در کنار دولت اسرائیل تشکیل گردد. فلسطینیان موافق این طرح بودند و هستند، اما اسرائیل به هیچ وجه زیر بار آن نرفت و به گونه&zwnj;ای عمل کرد که این طرح به بایگانی سپرده شود. تحولات خاورمیانه- داستان لیبی و سوریه، پرونده&zwnj;ی هسته&zwnj;ای ایران و نزاع&zwnj;های فرقه&zwnj;ای و قومی- نیز به سود اسرائیل تمام شده و این طرح به محاق رفت. فلسطینیان اینک بیش از هر زمان دیگری به فراموشی سپرده شده&zwnj;اند. اما احمدی&zwnj;نژاد در شرایطی که کمترین امید به تشکیل دولت مستقل فلسطینی در کنار دولت اسرائیل وجود دارد، درست در جهت <b>منافع دولت اسرائیل</b>، به جنگ طرح چهارجانبه رفته و دوباره از انکار موجودیت اسرائیل، به جای آن طرح سخن می&zwnj;گوید:</div> <div dir="RTL">&quot;حضور صهیونیست&zwnj;ها در یک وجب از سرزمین فلسطین هم خطرناک است، چه برسد به این که بخواهند دولت رسمی و قانونی داشته باشند. برداشت و استنباط بنده از تحولات این است که صهیونیست&zwnj;ها، یک شلوغ کاریهایی راه بیندازند و سپس رهبران آمریکا آنها را مواخذه کنند و بگویند باید دو دولت را بپذیرید و برخورد ظاهری و خیمه شب بازی درست کنند و صهیونیستها نیز با منت بگویند که دو دولت را می&zwnj;&zwnj;پذیریم و حداکثر ۱۸ درصد از خاک فلسطین را به فلسطینی&zwnj;ها بدهند و رژیم جعلی اسراییل مستقر شود&quot;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">احمدی&zwnj;نژاد به گونه&zwnj;ای سخن می&zwnj;گوید که گویی اسرائیل در سراشیبی زوال و نابودی است و طرح چهارجانبه برای نجات آن رژیم است. به همین دلیل فرمان صادر می&zwnj;کند که حتی اگر ۸۰ درصد خاک فلسطین را هم به صاحبان اصلی اش باز گردانند، آنها نباید بپذیرند تا اسرائیل به آخر خط برسد:</div> <div dir="RTL">&quot;حتی اگر ۸۰ درصد این سرزمین را به فلسطینی&zwnj;ها بدهند، باقیمانده&zwnj;ای سرزمینی که به صهیونیست&zwnj;ها داده می&zwnj;&zwnj;شود، باز یک خطر است؛ تشکیل دو دولت، یعنی یک فرصت تاریخی برای بازسازی خودشان. پذیرش دو دولت یعنی برباد دادن ۱۰۰ سال مقاومت و هر کس این موضوع را بپذیرد، بداند که در خط ملت&zwnj;ها نبوده و در نقطه مقابل ملت&zwnj;هاست&quot;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">در شرایطی که مردم اسرائیل به اشکال گوناگون مخالفت خود را با حمله&zwnj;ی نظامی دولت شان به ایران ابراز می&zwnj;کنند، سخنان خامنه&zwnj;ای- احمدی&zwnj;نژاد در سطح جهانی واکنش تند آمریکا، فرانسه و دبیرکل سازمان ملل متحد را به دنبال داشته است. عقلانیت و ایران دوستی حکم می&zwnj;کند که مواضعی اتخاذ گردد که به تقویت جنبش ضد جنگ در اسرائیل منتهی شود و تیم جنگ طلب ناتانیاهو- باراک مجبور به عقب نشینی شوند.</div> </blockquote> <div dir="RTL">چه متغیرهای امیدوارکننده&zwnj;ای وجود دارد که موجب می&zwnj;شود فلسطینیان حتی از پذیرش ۸۰ درصد خاک خود خودداری ورزند؟ احمدی&zwnj;نژاد با چه شواهد و قرائنی آنها را مجاب می&zwnj;سازد؟ می&zwnj;گوید انقلاب اسلامی ایران موجب طرح دوباره&zwnj;ی مسئله&zwnj;ی فلسطین شد و موجودیت اسرائیل به خطر افتاد:</div> <div dir="RTL">&quot;طی دو سه دهه&zwnj;ی اخیر اساس رژیم صهیونیستی در خطر قرار گرفت و فلسفه&zwnj;ی تاسیس این رژیم زیر سوال رفت و در حالی که تا قبل از انقلاب ما به دنبال تثبیت و توسعه رژیم صهیونیستی بودند، امروز احساس خطر کرده و به دنبال نجات رژیم صهیونیستی هستند، تا فرصتی تاریخی برای بازسازی خود پیدا کنند&quot;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اما واقعیت این است که نه تنها موجودیت اسرائیل به خطر نیفتاده، بلکه مسئله&zwnj;ی فلسطین کاملاً به حاشیه رفته و موجودیت ایران به خطر افتاده است. اگر خطری باید مورد بحث قرار گیرد، به خطر افتادن موجودیت ایران است، نه اسرائیل.</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>چهارم- چه باید کرد:</b> احمدی&zwnj;نژاد که این چنین نامسئولانه و دن کیشوت وار فرامین بی ارتباط با واقعیت طرح می&zwnj;کند، طبعاً راه حل جایگزینی هم در دست دارد. راه حل او چیست؟ به دولت آمریکا می&zwnj;گوید:</div> <div dir="RTL">&quot;به نفع شماست که صهیونیست&zwnj;ها را کنار بزنید، مستقل عمل کنید، حقوق ملت&zwnj;ها را به رسمیت بشناسید و منافع ملت&zwnj;های خود را در چارچوب مرزهای جغرافیایی خود دنبال کنید، اگر به این نصیحت توجه نکنید، به زودی زود دست قدرت ملت&zwnj;ها که تجلی قدرت خداست، شما را به زیر خواهد کشید. دست از حمایت از رژیم صهیونیستی بر دارید چرا که آنها به درد شما نمی&zwnj;&zwnj;خورند&quot;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">طبیعی است که دولت آمریکا مجری فرامین احمدی&zwnj;نژاد نخواهد بود. او خود بهتر از هرکس به این امر واقف است. سخنان او- در خوشبینانه و همدلانه&zwnj;ترین شکل- برای جمع کردن هوادارانی در میان نیروهای رادیکال منطقه و حفظ وحدت اقلیت خودی ایراد می&zwnj;گردد. راهی که او نشان می&zwnj;دهد بسته است، پس راهی جز امیدبخشی پیامرانه در پیش ندارد. وعده می&zwnj;دهد:</div> <div dir="RTL">&quot;خاورمیانه&zwnj;ی جدید حتما شکل خواهد گرفت، اما به لطف خدا و یاری ملت&zwnj;ها در این خاورمیانه&zwnj;ی جدید اثری از حضور آمریکایی&zwnj;ها و صهیونیست&zwnj;ها نخواهد بود. صهیونیست&zwnj;ها خواهند رفت، سلطه&zwnj;ی آمریکا بر جهان درهم خواهد شکست و روز روشن ملت&zwnj;ها در راه است. کمونیسم رفت، سرمایه&zwnj;داری هم می&zwnj;&zwnj;رود&quot;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">آرزوهای خود را به وعده&zwnj;های قابل دستیابی مبدل می&zwnj;سازد. می&zwnj;گوید &quot;بهار غربی&quot; و &quot;بهار آمریکایی&quot; نیز در راه است و قرار است بساط غربیان و آمریکا برچیده شود:</div> <div dir="RTL">&quot;بدانید بهاری که شما گفتید، فقط عربی نیست، آغاز آن بهار عربی است؛ اما بدانید که بهار بشری و انسانی در راه است. بهار غربی و بهار آمریکایی هم در راه است و به لطف خدا به زودی برپا خواهد شد&quot;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">احمدی&zwnj;نژاد به اسرائیل خدمت کرده است. تمامی سخنان دن کیشوت وار او به سود دولت اسرائیل تمام شده است. دولت اسرائیل به خوبی از این سخنان نابخردانه استفاده نمودد و دولت&zwnj;های بسیاری را علیه ایران بسیج کرد. دولت اسرائیل سرزمین فلسطینی&zwnj;ها را اشغال و آنها را از حقوق اساسی شان محروم کرده، به کشورهای زیادی حمله نظامی کرده، تأسیسات اتمی عراق و سوریه را بمباران کرده، اینک نیز قصد دارد تأسیسات هسته&zwnj;ای ایران را بمباران سازد و منطقه را اسیر جنگی دیگر سازد. در عین حال، از این گونه سخنان ضد &quot;منافع ملی&quot; احمدی&zwnj;نژاد استفاده کرده و صحنه را معکوس جلوه می&zwnj;دهد. تصویری که اسرائیل ساخته به قرار زیر است:&quot;ایران قصد دارد اسرائیل را نابود سازد&quot;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اگر فردی در ایران به اتهام خیانت و اقدام علیه امنیت ملی کشور باید محاکمه شود، اگر فردی در ایران به اتهام خدمت عملی بسیار گسترده به اسرائیل باید محاکمه شود، آن فرد محمود احمدی&zwnj;نژاد است. اگر فردی در ایران در برساختن جهان صهیونیستی نقش داشته، آن فرد احمدی&zwnj;نژاد است. این توصیفی مطابق با واقع از سخنان و عملکرد او طی هفت سال گذشته است. یک بار دیگر سخنان او را در طی این مدت در ذهن مرور کنید، گویی او آگاهانه خوراک برای دولت اسرائیل فراهم می&zwnj;آورد تا جهان را علیه ایران بشوراند. اینک مردم ایران از طریق تحریم&zwnj;های فلج کننده&zwnj;ی اقتصادی در حال پس دادن هزینه&zwnj;ی سنگین این گونه لفاظی&zwnj;ها هستند. اما هزینه&zwnj;های آن به تحریم&zwnj;ها محدود نخواهد شد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">کاملاً طبیعی است که سازمان جاسوسی اسرائیل در رژیم جمهوری نفوذ کرده باشد. نفوذ در این رژیم کار چندان دشواری نیست. تظاهر به همراهی در عین بی اعتقادی ، دروغ گویی و حمایت از افراطی&zwnj;ترین مواضع به رشد فرد در این رژیم منتهی می&zwnj;شود. چرا نفوذی&zwnj;های موساد در گزارش&zwnj;های به اصطلاح کارشناسانه اینان را به سوی اتخاذ مواضع دن کیشوت وار نرانند؟ مگر امکان دارد این سخنان ضد منافع ملی ایران و به سود دولت اسرائیل دائماً تکرار شود و آنان زیانبخش بودن آن را نفهمند؟</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">احمدی&zwnj;نژاد عامل اسرائیل یا جاسوس آنها نیست. حتی اگر تبار یهودی داشت، این هم فاقد اهمیت بود. برای این که یهودیان نیز دارای همان حقوقی&zwnj;اند که بقیه&zwnj;ی انسان ها؛ به عنوان <b>شهروندان برابر و آزاد</b>، انسان&zwnj;هایی&zwnj;اند همچون انسان&zwnj;های دیگر. تا حدی که من می&zwnj;فهمم، هیچ اشکالی ندارد که یک یهودی ایرانی با آرای مردم به ریاست جمهوری ایران برگزیده شود. یهودیان انسان&zwnj;های شریفی هستند که در طول تاریخ ستم&zwnj;های بسیار- از جمله در هولوکاست- بر آنها رفته است.</div> <div dir="RTL">محل نزاع اینها نیست، محل نزاع خدمات گسترده و باورناکردنی تیم خامنه&zwnj;ای- احمدی&zwnj;نژاد به دولت اسرائیل- علی رغم ظاهر اسرائیل ستیزانه&zwnj;ی آنها- است. این <b>احتمال</b> را نباید نادیده گرفت که در تیم کارشناسی ای که اینها را تغذیه&zwnj;ی فکری می&zwnj;کند، نفوذی&zwnj;های سازمان موساد جا خوش کرده باشند. مدعای ما این است: تیم خامنه&zwnj;ای- احمدی&zwnj;نژاد بیش از هرکس در خدمت دولت اشغالگر و ستمگر اسرائیل بوده و هستند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <p><span dir="RTL">در شرایطی که مردم اسرائیل به اشکال گوناگون مخالفت خود را با حمله&zwnj;ی نظامی دولت شان به ایران <a href="http://www.radiofarda.com/content/f2-iran-israel-insistence-on-attack-reaction-of-israeli-people-facebook-petitions/24681049.html">ابراز می&zwnj;کنند</a>، سخنان خامنه&zwnj;ای- احمدی&zwnj;نژاد در سطح جهانی واکنش تند آمریکا، فرانسه و دبیرکل سازمان ملل متحد را به <a href="http://www.radiofarda.com/content/f12_ban_ki_moon_s_reaction_to_anti_israeli_comments_by_iran/24680877.html">دنبال داشته است</a>. عقلانیت و ایران دوستی حکم می&zwnj;کند که مواضعی اتخاذ گردد که به تقویت جنبش ضد جنگ در اسرائیل منتهی شود و تیم جنگ طلب ناتانیاهو- باراک مجبور به عقب نشینی شوند.</span></p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/08/18/18486#comments احمدی‌نژاد اکبر گنجی ایران و اسرائیل خامنه‌ای صهیونیسم فلسطین گوی سیاست Sat, 18 Aug 2012 20:42:54 +0000 18486 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/07/27/17568 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/07/27/17568" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> بسام حداد </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-motarjem"> <div class="field-label">برگردان:&nbsp;</div> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> نعیمه دوستدار </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="475" height="356" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/syria_78.jpg?1343750981" /> </div> </div> </div> <p>بسام حداد &minus; بعد از حدود پنج دهه، اکنون که مخالفت عمومی با دیکتاتوری در سوریه عیان شده، این مخالفت منطقی و شایسته به نظر می&zwnj;رسد.</p> <p>حتی می&zwnj;توان گفت این مخالفت برای هر کسی که برای مردم و مبارزه&zwnj;شان برای ایجاد یک ساختار سیاسی آزاد و عاری از ستم اهمیت قائل است، واجب است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>پس مسئله چیست؟</p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <!--break--><!--break--><div>&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>چرا نبرد با دیکتاتوری قابل درک است؟ </b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <p>مخالفت صریح با حکومت دیکتاتوری سوریه موضوعی منطقی، ساده و قابل پذیرش است. منطقی است که ما با کشتار مخالفان مستقل مخالف باشیم. اما طرفداران رژیم و برخی گروه&zwnj;های ضدامپریالیستی همچنان می&zwnj;گویند که برخی از این مخالفان، عاملان نیروهای افراطی و گروه&zwnj;های مسلح&zwnj;اند.</p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">هرچند ممکن است رگه&zwnj;هایی از واقعیت در این ادعا وجود داشته باشد، اما این ادعا، توخالی است. در حقیقت این ادعا توهین به ناظران آگاه مسائل سوریه است و دهه&zwnj;ها ستم، بازداشت، زندانی شدن، سکوت، طرد و شکنجه&zwnj; را که رژیم با هرگونه مخالفتی اعمال می&zwnj;کرد، زیر سوال می&zwnj;برد. این رژیمی است که می&zwnj;تواند ۵۰ سال دیگر دوام بیاورد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img width="205" height="234" align="middle" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/bassam_haddad.jpg" alt="" />بسام حداد:<br /> &laquo;نوشتن این مقاله در بیروت، جایی که تضاد عمیقی بین آنها که به خاطر رژیم سوریه می&zwnj;میرند و آنها که تنها خواهان سرنگونی این رژیم هستند وجود دارد، کار درستی است. اینجا، کسانی که از هیچ&zwnj;کدام از این دو گروه حمایت نمی&zwnj;کنند، از سوی هر دو طرف فرصت&zwnj;طلب تلقی می&zwnj;شوند؛ همچنان که هواداران عربستان سعودی چنین دیدگاهی درباره&zwnj;شان دارند. خارج از محیط عرب، مفسران هوادار اسرائیل، موقعیت حساس اینجا را دوست ندارند چرا که اسرائیل و آمریکا را در وضعیت نامناسبی قرار می&zwnj;دهد. نویسنده اعتقاد ندارد که این بهترین تفسیر از یک موقعیت حساس است؛ بلکه این نوشته را می&zwnj;توان تنها یک تفسیر از وضعیت فعلی دانست.&raquo;</div> </blockquote> <div dir="RTL">در واقع تاکنون تنها استبداد بی&zwnj;امان صدام حسین در عراق از سرکوب بی&zwnj;امان رژیم سوریه پیشی گرفته است. این موضوع یک راز نیست، یک توصیف جنجال&zwnj;برانگیز هم نیست. با وجود ثبات نسبی سوریه تا مارس ۲۰۱۱، این موضوع حقیقت دارد. تا آن زمان، نهادهای سوریه با وجود فقر، کارا بودند و شهرهای سوریه امنیت داشتند اما بعد از سال&zwnj;های ۱۹۸۰، مراکز شهری آن به نحو فزاینده&zwnj;ای شلوغ و فعال شدند. رژیم اما این ویژگی&zwnj;ها را نشانه نوعی &quot;صلح اجتماعی&quot; می&zwnj;دانست.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">تهدید به تلافی سنگین و شکل&zwnj;گیری یک طبقه فاسد اقتصادی و همکاری دولت با آن، مسائلی دردناک بودند که به این صلح اجتماعی آسیب زدند. این حقیقت مهم را باید در نظر داشت که دولت سوریه تا سال&zwnj;های ۱۹۹۰ تنها قادر بود رفاه اندکی برای شهروندان سوری فراهم کند؛ بنابراین حاشیه&zwnj;های شهر کاملا نادیده گرفته شده بودند. در نهایت، رابطه بین دولت و رده&zwnj;های بالای تجار بعد از اواسط دهه ۸۰، باعث تشدید قطبی شدن سوریه از لحاظ اجتماعی و منطقه&zwnj;ای شد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بعد از سال ۲۰۰۰، با جانشینی بشار اسد و گروهش موسوم به &quot;آزادی&zwnj;خواهان&quot;، حزب بعث سوریه در نهایت در سال ۲۰۰۵ آنچه را که &quot;اقتصاد بازار اجتماعی&quot; می&zwnj;نامید ارائه کرد. این مدل باید به نیاز گروه&zwnj;های مختلف - &zwnj;نه فقط اقلیتی از مردم سوریه - پاسخ می&zwnj;داد. با وجود قانون سوسیالیستی در درون نظام جمهوری، اعلام این خبر یک ضربه رسمی به بقایای اقتصاد دولت&zwnj;محور بود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">سیاست&zwnj;های پنهان نئولیبرالی، نابرابری&zwnj;های ساختاری و نارضایتی اجتماعی را در میان کسانی که کمتر امتیازی کسب کرده بودند تشدید کرد. افزایش استفاده از یارانه و رفاه دولتی، جایگزینی تدریجی بازار ضعیف با نهادهای فاسد اما کارآمد دولتی، همراه با سوء&zwnj;مدیریت اقتصادی، باعث ناآرامی&zwnj;های اجتماعی شد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">علاوه بر این&zwnj;ها، بارش اندک باران در دهه&zwnj;های گذشته، باعث مهاجرت&zwnj;های گسترده و بیکاری در حاشیه شهرها شد و آتش ناآرامی&zwnj;ها را در سال ۲۰۱۰ شعله&zwnj;ورتر کرد. جرقه اتفاق&zwnj;های منطقه هم با خودسوزی &quot;بوعزیزی&quot; [در تونس] زده شد و صلح اجتماعی سوریه در معرض نابودی قرار گرفت.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">همه این ماجراها در مارس ۲۰۱۱ آغاز شد. زیر خیابان&zwnj;های آرام و آسوده دمشق و حلب، اجساد هزاران زندانی سیاسی مدفون بود- و هنوز هم هست. زندان&zwnj;های سوریه و سلول&zwnj;های انفرادی حتی پیش از خیزش اخیر، از اسلام&zwnj;گرایان و ضد&zwnj;خدایان، لیبرال&zwnj;ها و کمونیست&zwnj;ها پر بودند. زندانیان از تمام گروه&zwnj;ها تشکیل می&zwnj;شدند و در واقع همه آنها با شعار رسمی رژیم سوریه مخالف بودند. در میان&zwnj;شان کسانی بودند که حاضر بودند جان&zwnj;شان را برای دفاع از فلسطینیان در مقابل حکومت نژادپرست اسرائیل فدا کنند. در میان&zwnj;شان کسانی بودند که سابقه درخشانی در مخالفت با سیاست&zwnj;های دوگانه و خشن آمریکا در منطقه و حمایت آن کشور از استبداد و راه انداختن جنگ&zwnj;های بی&zwnj;پایه و اساس داشتند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">هر نوع حرکت ضدامپریالیستی، باید ضرورتا ضد استبدادی هم باشد. حمایت از مقاومت در برابر امپریالیسم، به قیمت حقوق مسلم جامعه می&zwnj;تواند طلسم را بشکند. بگذارید بازی احمقانه و توهین&zwnj;آمیز متهم کردن مخالفان رژیم سوریه را به حمایت از امپریالیسم متوقف کنیم.</div> </blockquote> <div dir="RTL">گناه این زندانیان این نبود که خیانت&zwnj;کار بودند، گناه&zwnj;شان مخالفت با رژیم بود. بازداشت و شکنجه آنها نشان می&zwnj;داد که ضدامپریالیست بودن، هرگز اولویت رژیم نبوده و نخواهد بود. اما شورای ملی سوریه در این زمینه هرگز بهتر از رژیم سوریه نخواهد بود. در حقیقت، اکنون شورای ملی سوریه در مسائل مربوط به استقلال، از بازیگران خارجی ماجرا خیلی بدتر عمل می&zwnj;کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">تراژدی این است که ایجاد این بدنه پر مشکل - شورای ملی سوریه- که از درجات مختلف حمایت داخلی برخوردار است، شاهدی غیرقابل انکار از سرکوب و شکست عمیق رژیم است. ممکن است برخی بگویند جنبش&zwnj;های مختلف منطقه&zwnj;ای، بهانه&zwnj;ای برای سرکوب وحشتناک داخلی توسط رژیم است که حتی در میان طرفداران این جنبش&zwnj;ها ایجاد تنفر کرده است. بسیاری از سوری&zwnj;ها از این دورویی خسته شده&zwnj;اند. آنها علاقه&zwnj;ای به مسائل منطقه&zwnj;ای و حسابگری ندارند. بسیاری افراد در کمپ&zwnj;های مقاومت، اولویت&zwnj;بندی&zwnj;های ضدامپریالیستی یا تقاضای داخلی برای دخالت نیروی نظامی خارجی را خیانت می&zwnj;دانند. آنها خشم، نومیدی، آسیب&zwnj;پذیری و نیروی انگیزه&zwnj;بخش حفاظت از خود را در نظر نمی&zwnj;گیرند. هیچ چیز جز وجود این رژیم، این ضرورت را در حفاظت از خود ایجاد نکرده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>امپریالیسم هرگز مسئله رژیم سوریه و مخالفانش نبوده است</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">تحلیل&zwnj;گران خارج از سوریه، تنها به یک دلیل با دخالت نظامی خارجی مخالف&zwnj;اند، چیزی که نگارنده به صراحت بیان می&zwnj;کند؛ تمام کسانی که در سوریه و در چنین شرایطی، چنین چیزی را می&zwnj;خواهند بخشی از یک توطئه هستند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">وحشی&zwnj;گری رژیم سوریه از مارس ۲۰۱۱ و قبل از آن باعث افزایش آن دسته از مخالفانی شده است که خواستار دخالت خارجی برای توقف کشتار هستند. مطمئنا ممکن است برخی، انگیزه&zwnj;های نهانی یا طرح&zwnj;های دیگری برای حمایت از مداخله خارجی داشته باشند اما اکثریت کسانی که خواستار این موضوع هستند، به اجبار به این موضوع کشیده شده&zwnj;اند. آنها مدافع یا مخالف امپریالیسم نیستند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بیایید با هم سناریوی خشنی را تصور کنیم که به موجب آن، ایالات متحده قتل عام فلسطینیان غزه توسط اسرائیلی&zwnj;ها را در ژانویه ۲۰۰۹ متوقف کرد. آیا غزه زیر بمباران و گلوله می&zwnj;توانست با امپریالیسم آمریکا مخالفت کند؟ آیا مردم غزه می&zwnj;توانستند به این دلیل که نسبت به پتانسل آمریکا برای اجرای طرح&zwnj;های دیگری پس از مداخله مظنون بودند، با آن مخالفت کنند؟ ممکن است خیلی از کسانی که خارج سوریه هستند و برخی از داخلی&zwnj;ها چنین فکر کنند اما حقیقت این است که مردم غزه در حالی که مرگ از آسمان بر سرشان می&zwnj;بارید، درگیر ایدئولوژی و مسائل ژئواستراتژیک نبودند. علاوه بر این، حتی اگر در این سناریو، پذیرش دخالت نیروهای خارجی از سوی مردم غزه کوته&zwnj;بینانه به نظر برسد، &zwnj;مضحک است که ادعا کنیم آنها بخشی از توطئه امپریالیسم بوده&zwnj;اند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">امپریالیسم مسئله همه نیست. فراموش کردن این نکته باعث شکست در مقابل امپریالیسم می&zwnj;شود. به نظر می&zwnj;رسد کمپ مقاومت می&zwnj;خواهد یا از آن انتظار می&zwnj;رود که افراد یا خانواده&zwnj;ها را در خیابان&zwnj;های سوریه بگیرد یا بکشد تا شعارهای ضدامپریالیستی برای حفظ خود و نبرد برای آزادی و رهایی از استبداد تحقق یابند. این حقیقت که برخی در داخل سوریه از درخواست حمایت خارجی سوءاستفاده می&zwnj;کنند -&zwnj;چیزی که دشمنان منطقه&zwnj;ای و بین&zwnj;المللی رژیم سوریه مدتی است خواب آن را می&zwnj;بینند- این نبرد را خنثی نمی&zwnj;کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">نفهمیدن عواقب و اثرات دخالت نظامی خارجی در سوریه در این مقطع، از همه نظر کوته&zwnj;بینانه است. بدترین&zwnj; پیش&zwnj;بینی&zwnj;ها درباره سیاست خارجی غرب و شرق هنگام آشوب&zwnj;های منطقه&zwnj;ای و اتفاقات ناگوار سیاسی، حالا چند دهه قدمت دارد (بسیار طولانی&zwnj;تر از سابقه حکومت سوریه در ستم به شهروندان خود) و نیازمند توجه جدی است. به عبارت دیگر، سوریه توسط قدرت&zwnj;های مختلف مانند آمریکا، عربستان سعودی و متحدان&zwnj;شان به عنوان موقعیتی برای رسیدن به اهداف شخصی و جمعی&zwnj; در منطقه مورد سوءاستفاده قرار می&zwnj;گیرد.</div> </blockquote> <div dir="RTL">اگر افراد مقاوم در کمپ مقاومت، ازاین خواسته احساس خشم و آشفتگی می&zwnj;کنند، باید تاریخ دوران جدید سوریه را مورد بازنگری قرار دهند. در واقع، این کمپ ضدامپریالیستی مقاومت است که باید در این مرحله کارهایی را انجام دهد. هر نوع حرکت ضدامپریالیستی، باید ضرورتا ضد استبدادی هم باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">حمایت از مقاومت در برابر امپریالیسم، به قیمت حقوق مسلم جامعه می&zwnj;تواند طلسم را بشکند. بگذارید بازی احمقانه و توهین&zwnj;آمیز متهم کردن مخالفان رژیم سوریه را به حمایت از امپریالیسم متوقف کنیم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در نهایت همچنان که حامیان رژیم سوریه، افراد، ناظران و مخالفان خوب می&zwnj;دانند، اولویت رژیم بیش از هر چیز بقای خود است. رژیم سوریه از دیدگاه خود، اگر مقاومت در برابر امپریالیسم را فعال کند یا در آن مشارکت کند- که مطمئنا بیش از هر کار دیگری این اواخر انجام داده است- برایش بهتر است. اگر نه زنده ماندن برای حکومت سوریه کافی است. حتی اگر لازم باشد با آمریکا و کشورهای عرب برخورد می&zwnj;کند. این تصویر شبیه تصویری است که آمریکا از خود به عنوان حامی دموکراسی در سراسر دنیا ارائه می&zwnj;کند؛ اگر بتواند دموکراسی را تبلیغ کند، عالی است؛ اگر نه تشویق دیکتاتوری&zwnj;ها به اینکه منافع خود را حفظ کنند (چنان&zwnj;که در دنیای عرب می&zwnj;بینیم) برایش کافی است، چون هدف آمریکا هرگز ایجاد حکومت&zwnj;های دموکرات نبوده است، مگر این&zwnj;که با او سازگار و همراه باشند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">سرانجام آنچه اهمیتی حیاتی دارد، رها کردن انتقاد از رژیم سوریه است. آیا این نقدها با منافع سوریه سازگار است؟ آیا انتقاد از منافع ایالات متحده یا سیاست خارجی اسرائیل و متحدانش ادامه می&zwnj;یابد؟ اهمیت همه بازیگران این ماجرا مانند عربستان سعودی و عواملش، کشورهای مختلف اروپایی و بازماندگان جنبش ۱۴ مارس لبنان، لازم به ذکر نیست.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">همان&zwnj;طور که گفته شد، خواست سقوط دیکتاری منطقی است اما اگر امثال &quot;الیوت آبراهامز&quot; پشت خواست دموکراسی باشند، باید ضرورتا از آن بیزار باشیم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>چرا دخالت خارجی منفور است؟ </b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">حمایت و دفاع از دیکتاتوری به دلایل سیاسی که حکومت آن را به عنوان ابزار مقاومت در برابر دخالت خارجی به&zwnj;کار می&zwnj;گیرد، از نظر طرفداران مقاومت، کوته&zwnj;بینانه تلقی می&zwnj;شود. در همین راستا نفهمیدن عواقب و اثرات دخالت نظامی خارجی در سوریه در این مقطع، از همه نظر کوته&zwnj;بینانه است. بدترین&zwnj; پیش&zwnj;بینی&zwnj;ها درباره سیاست خارجی غرب و شرق هنگام آشوب&zwnj;های منطقه&zwnj;ای و اتفاقات ناگوار سیاسی، حالا چند دهه قدمت دارد (بسیار طولانی&zwnj;تر از سابقه حکومت سوریه در ستم به شهروندان خود) و نیازمند توجه جدی است. به عبارت دیگر، سوریه توسط قدرت&zwnj;های مختلف مانند آمریکا، عربستان سعودی و متحدان&zwnj;شان به عنوان موقعیتی برای رسیدن به اهداف شخصی و جمعی&zwnj; در منطقه مورد سوءاستفاده قرار می&zwnj;گیرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">نقش سوریه در گذشته و ظرفیت احتمالی آن برای ایفای نقش در منطقه، نباید بهانه&zwnj;ای برای حمایت از بقای حکومت آن باشد. در مقابل، حمایت از انتقال حکومت در سوریه به هر شکل، به خصوص با دخالت نظامی خارجی به شدت غیرمسئولانه است، به خصوص اگر هدف نجات جان مردم سوریه یا ایجاد امکان تشکیل یک حکومت دموکراتیک باشد.</div> </blockquote> <div dir="RTL">از نظر بسیاری از مردم منطقه، بی&zwnj;تردید هدف این حکومت&zwnj;ها استبدادی است چرا که عملکرد آنها در دهه&zwnj;های قبل این موضوع را تصدیق می&zwnj;کند و حتی از نظر برخی منتقدان، اعتراضات جاری در منطقه از نتایج چنان اهدافی بوده است. این بدان معنا نیست که ما باید مخالفت خود را کنار بگذاریم و نبرد علیه دیکتاتوری را در سوریه متوقف کنیم. این موضوع تنها به ما یادآوری می&zwnj;کند که از چه راه&zwnj;هایی نباید برویم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">وضعیت سوریه، چیزی فراتر از صرف وضعیت این کشور است. پیش از نیمه قرن بیستم، زمانی که اروپایی&zwnj;ها برای کنترل و اثرگذاری بر کشورها یا سیاست&zwnj;های خاورمیانه، برنامه&zwnj;هایی مانند پیمان بغداد را برنامه&zwnj;ریزی می&zwnj;کردند، سوریه به&zwnj;خصوص به&zwnj;خاطر برخوردهای منفعلانه&zwnj;اش یک غنیمت مهم بود. بعد از این&zwnj;که حافظ اسد در جنبش موسوم به اصلاحی سال&zwnj;های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ به قدرت رسید، سوریه یک بازیگر مهم منطقه&zwnj;ای شد که تنها سیاست&zwnj;های داخلی خود را مشخص نمی&zwnj;کرد، بلکه در مواقعی سیاست کشورهای دیگر را هم تعیین می&zwnj;کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">سوریه تبدیل به عضو مهمی از &quot;جبهه مخالفان&quot; شد؛ جبهه&zwnj;ای که خواهان مقابله با اسرائیل بدون از بین بردن برنامه&zwnj;های دوجانبه صلح بود و در درگیری&zwnj;های میان اسرائیل و فلسطین تنها خواهان اسکان فلسطینیان نبود. غیر از رویارویی مشخص بین سوریه و اسرائیل در ۱۹۸۲-&zwnj;زمانی که اسرائیل چندین جت جنگی سوریه را در یک رویارویی شدید میان نیروهای هوایی ساقط کرد- این اعتقاد رایج بود که با وجود تصرف بلندی&zwnj;های جولان، مرز اسرائیل و سوریه امن&zwnj;ترین جای جهان است. با نمایندگی از طرف بازیگران غیر&zwnj;حکومتی چون حزب&zwnj;الله و حماس، سوریه به آخرین و تنها حکومت کنترل&zwnj;کننده اسرائیل تبدیل شد و حکومت سوریه در منطقه به عنوان پهلوان شهرت پیدا کرد. نه به&zwnj;خاطر این&zwnj;که با رفتارهای فراقانونی اسرائیل و نژاد پرستی می&zwnj;جنگید، بلکه به این دلیل که تمام کشورهای عربی ترسو بودند (گرچه برخی می&zwnj;گویند آنها منطقی بودند و ما بررسی این ادعا را برای فرصت دیگری می&zwnj;گذاریم).</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در ۱۹۹۳، وضعیت سوریه به عنوان تنها حکومت رو&zwnj;در&zwnj;رو با اسرائیل، مستحکم&zwnj;تر شد. این موضوع از یک سو به دلیل ضعف و بی&zwnj;اعتباری نیروی نظامی عراق بود و از سوی دیگر، موضوع صلح با اسرائیل هم از چند سو گسترش پیدا کرده بود؛ پیمان اسلو، پیمان صلح اسرائیل- اردن و لابی&zwnj;های اسرائیل با کشورهای عرب به خصوص قطر و مراکش.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">زمانی که &quot;قذافی&quot; با آمریکا و انگلستان تسویه حساب کرد و بی&zwnj;درنگ به جامعه جهانی پیوست، هیچ&zwnj;کس مانند &quot;جورج دبلیو بوش&quot; در بی&zwnj;عقلی به قذافی شباهت نداشت. اواسط سال ۲۰۰۰ حکومت سوریه تنها کشور عرب بود که برای آمریکا چاپلوسی نمی&zwnj;کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">هر&zwnj;گونه حمله نظامی خارجی پشتیبانی شده، سوریه را نابود خواهد کرد چرا که عواقب خواسته و ناخواسته فراوانی خواهد داشت. هر&zwnj;گونه حمله، بی&zwnj;تردید تلفات جانی فراوانی در بر خواهد داشت بدون این&zwnj;که نتیجه محسوس و قطعی&zwnj;ای داشته باشد. به علاوه، عوامل خارجی باعث درگیری&zwnj;های دیگر داخلی و منطقه&zwnj;ای خواهند شد، در حالی که اگر در داخل کشور حکومت استبدادی سرنگون شود، زمینه برای تحولات دموکراتیک بیشتر فراهم خواهد بود.</div> </blockquote> <div dir="RTL">حکومت سوریه حتی از این هم پیشتر رفت. در ادامه سیاست مقابله با اسرائیل و حمایت از حزب&zwnj;الله، از حماس و جهاد اسلامی (که هر دو در دمشق دفتر داشتند) هم حمایت می&zwnj;کرد. سوریه با حمله به عراق مخالفت کرد، کاری که هیچ&zwnj;کدام از کشورهای عربی نکردند. سوریه تنها کشور سکولار ضدامپریالیستی در منطقه باقی ماند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اما از نظر آمریکا، برخی کشورهای اروپایی، عربستان سعودی و متحدانش در لبنان و خلیج فارس، مثلث سوریه &ndash; حزب&zwnj;الله &ndash; ایران، چالش&zwnj;های اساسی در منطقه ایجاد می&zwnj;کنند. از بین بردن حکومت سوریه حزب&zwnj;الله را ضعیف و ایران را منزوی می&zwnj;کند و این دستاورد کمی نیست. با خارج کردن سوریه از میدان، حزب&zwnj;الله دالان حمل سلاح خود را از دست خواهد داد و نخواهد توانست به حمله علیه ایران پاسخ بدهد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">حمله به ایران، ترکیه را نیز با وضع دشواری مواجه خواهد کرد. جدا از موضع&zwnj;گیری دوگانه در مقابل سوریه و این&zwnj;&zwnj;که ترکیه همچنان کردها را سرکوب می&zwnj;کند، این کشور باید بین دو خواسته تعادل ایجاد کند. از یک سو ترکیه امیدوار است چشم&zwnj;انداز خود را از هژمونی منطقه&zwnj;ای با رضایت و تحسین اعراب به دست بیاورد اما خواسته آمریکا و عربستان را برای انزوای سوریه رد می&zwnj;کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در هر صورت، بازیگرانی که از سقوط سوریه سود می&zwnj;برند، خود کمتر از رژیم سوریه دچار مشکل نیستند. این کشورها برای مردم خود و منطقه، خشن&zwnj;تر، مستبد&zwnj;تر و غیردموکراتیک&zwnj;&zwnj;تر از سوریه هستند. در اتحاد، قدرت وجود دارد. چه کسی از رژیم سوریه حمایت کند چه کسی نکند، سقوط حکومت سوریه، نتایجی بیش از سقوط صرف یک حکومت دارد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این به آن معنا نیست که رژیم سوریه نباید سقوط کند یا نیروهای داخلی نباید آن را سرنگون کنند. نقش سوریه در گذشته و ظرفیت احتمالی آن برای ایفای نقش در منطقه، نباید بهانه&zwnj;ای برای حمایت از بقای حکومت آن باشد. در مقابل، حمایت از انتقال حکومت در سوریه به هر شکل، به خصوص با دخالت نظامی خارجی به شدت غیرمسئولانه است، به خصوص اگر هدف نجات جان مردم سوریه یا ایجاد امکان تشکیل یک حکومت دموکراتیک باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">ممکن است نجات فوری جان مردم سوریه ضروری به نظر برسد اما اگر این هدف ضروری است و اگر قرار است نتیجه این درگیری&zwnj;ها خودمختاری مردم سوریه باشد، به سادگی می&zwnj;توان خطرات مداخله نظامی خارجی را دید که بی&zwnj;تردید کشتار را بیشتر می&zwnj;کند. از نظر ایدئولوژیک، پیچیده&zwnj;تر شدن درگیری&zwnj;ها می&zwnj;تواند ایران، حزب&zwnj;الله و بخش&zwnj;های زیادی از مردم سوریه را درگیر کند. مخالفت داخلی و منطقه&zwnj;ای با دخالت خارجی در سوریه می&zwnj;تواند مانع حمله قریب&zwnj;الوقوع شود مگر این&zwnj;که خشونت رژیم در صورت عدم مداخله بیشتر شود.</div> </blockquote> <div dir="RTL">هر&zwnj;گونه حمله نظامی خارجی پشتیبانی شده، سوریه را نابود خواهد کرد چرا که عواقب خواسته و ناخواسته فراوانی خواهد داشت. هر&zwnj;گونه حمله، بی&zwnj;تردید تلفات جانی فراوانی در بر خواهد داشت بدون این&zwnj;که نتیجه محسوس و قطعی&zwnj;ای داشته باشد. به علاوه، عوامل خارجی باعث درگیری&zwnj;های دیگر داخلی و منطقه&zwnj;ای خواهند شد، در حالی که اگر در داخل کشور حکومت استبدادی سرنگون شود، زمینه برای تحولات دموکراتیک بیشتر فراهم خواهد بود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ممکن است نجات فوری جان مردم سوریه ضروری به نظر برسد اما اگر این هدف ضروری است و اگر قرار است نتیجه این درگیری&zwnj;ها خودمختاری مردم سوریه باشد، به سادگی می&zwnj;توان خطرات مداخله نظامی خارجی را دید که بی&zwnj;تردید کشتار را بیشتر می&zwnj;کند. از نظر ایدئولوژیک، پیچیده&zwnj;تر شدن درگیری&zwnj;ها می&zwnj;تواند ایران، حزب&zwnj;الله و بخش&zwnj;های زیادی از مردم سوریه را درگیر کند. مخالفت داخلی و منطقه&zwnj;ای با دخالت خارجی در سوریه می&zwnj;تواند مانع حمله قریب&zwnj;الوقوع شود مگر این&zwnj;که خشونت رژیم در صورت عدم مداخله بیشتر شود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">طرح ایجاد منطقه پرواز ممنوع نیز که از سوی عده&zwnj;ای مطرح می&zwnj;شود به یک شوخی شبیه است. من به&zwnj;عنوان کسی که کاملا با مداخله نظامی خارجی مخالف است، فکر می&zwnj;کنم این موضوع مثل این است که پسران جوان به دوست دخترشان قول بدهند که با آنها سکس نداشته باشند! منطقه پرواز ممنوع واقعا غیرواقعی است و در پایان نتایج مطلوبی نخواهد داشت.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">خلاصه: هر دو وضعیت، همزمان شدنی هستند: مخالفت با رژیم و مخالفت با دخالت نظامی خارجی.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>مشکل حل نشده در این مقاله</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">نمی&zwnj;توان این مقاله را به پایان برد اما به خلأیی که در آن وجود دارد اشاره نکرد و پیش&zwnj;بینی محتاطانه&zwnj;ای ارائه نداد. نخست این که موضع این نوشته فاقد حمایت از سوی یک سازمان مشخص است (مثلا یک موسسه، حزب یا جنبش) که آن را به یک روش واقعی و عملی تبدیل کند. دولت انتقالی بی&zwnj;تردید پاسخ این مشکل نیست اما طرح این پرسش هم هدف بحثی که این&zwnj;جا مطرح شد نیست. از این رو این مقاله&zwnj; تلاشی ناامیدانه است برای ایجاد بحث درباره این موضوع.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">هر دو وضعیت، همزمان شدنی هستند: مخالفت با رژیم و مخالفت با دخالت نظامی خارجی.</div> </blockquote> <div dir="RTL">برخی از مخالفان مانند رئیس کمیته ملی هماهنگی از مواضعی مشابه با تفاوت جزیی حمایت می&zwnj;کنند اما به شکل عجیبی در مخالفت شدت می&zwnj;ورزند. با وجود مخالفان و برنامه&zwnj;ریزان مستقل در داخل سوریه، فضا برای رشد مخالفان موثر و دموکراتیکی وجود دارد که با شورای ملی مقاومت ارتباطی ندارند. هر دو طرف ممکن است برای هدف امروزشان از وجود یکدیگر سود ببرند. با این حال، این نگرانی فزاینده در میان فعالان داخل سوریه وجود دارد که شورای مقاومت ملی کجاست، چطور اداره می&zwnj;شود و در بلند مدت چطور خواهد بود. این تنش که بین گروه&zwnj;های کوچک مخالفان خارج از سوریه و شورای ملی مقاومت وجود دارد، تاکنون با صراحت مطرح نشده است. شاید روشن&zwnj;ترین جواب، گزارش&zwnj;هایی است که نشان می&zwnj;دهند گروه زیادی از مخالفان در داخل سوریه، از کسی در خارج خط نمی&zwnj;گیرند، هرچند برخی ظواهر در داخل سوریه، خلاف این موضوع را نشان می&zwnj;دهند. در هر حال، شاید تنها گروه&zwnj;های بومی بتوانند مشکل رهبری را در سوریه حل کنند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">پیش&zwnj;بینی&zwnj;ای که من می&zwnj;توانم بکنم این است که هیچ&zwnj;کس جز شورای ملی مقاومت و برخی از معترضان داخلی، خواهان مداخله نظامی خارجی نیست. دلیل این وضعیت، نداشتن خواسته&zwnj;های مشخص نیست. علاوه بر استدلالی که پیش&zwnj;تر مطرح شد، اکنون عدم آمادگی برای مداخله نظامی خارجی چند برابر شده است. دلیل اصلی این موضوع کم&zwnj;هزینه بودن، وجود برخی عوامل بازدارنده و انتقاد کسانی است که در کمپ ضد سوری حضور دارند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">دلیل نخست این&zwnj;که سوریه، عراق یا لیبی نیست. سوریه منابع طبیعی زیادی ندارد که برای آینده به کار بیاید (غرب باید بی&zwnj;خیال آزاد کردن مردم شود! ).</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">دوم این&zwnj;که نا&zwnj;آرامی در سوریه ممکن است در رقابت&zwnj; برای ایجاد دموکراسی به داخل و اطراف شبه&zwnj;جزیره عربستان گسترش یابد (لازم نیست به لبنان و عواقب بی&zwnj;ثباتی در این کشور به امان خدا رها شده اشاره کنیم).</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">سوم این&zwnj;که رژیم فعلی سوریه چند دهه مرزهای خود را در مقابل اسرائیل حفظ کرده است و حتی بلندی&zwnj;های جولان را به زعم خود در کنترل دارد. این موضوع برای اسرائیل که چند دهه از قوانین بین&zwnj;المللی عدول کرده، بد نیست.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">چهارم این&zwnj;که سوریه دوستان بزرگ و کوچک زیادی دارد که هنوز اقدامی نکرده&zwnj;اند و برخی از آنها مانند روسیه، در سواحل شمالی سوریه ناوگان دارند. سرانجام این&zwnj;که، چنان&zwnj;که &quot;کسینجر&quot; در سال&zwnj;های ۱۹۸۰ می&zwnj;گفت: &quot;بگذارید ایرانی&zwnj;ها و عراقی&zwnj;ها خود را در ضعف بکشند. بعد از آن همه چیز برای آمریکا فراهم می&zwnj;شود.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به&zwnj;همین دلیل برخی دوست دارند قبل از هر نوع مداخله&zwnj;ای، مردم سوریه مدتی دیگر به کشتن یکدیگر ادامه دهند. آنها دوست دارند نهادها و زیرساخت&zwnj;های سوریه ضعیف&zwnj;تر از این شود و وقتی بخش&zwnj;های مختلف اجتماعی و سیاسی به اندازه کافی تضعیف شد، امکان اقدام جمعی بیشتر خواهد شد. مسیر طولانی مدت سوریه بعد از سقوط بعثی&zwnj;ها نامشخص است، چه، کسی مسائل مربوط به مقاومت، ضد امپریالیسم بودن یا مبارزه برای بازگرداندن بلندی&zwnj;های جولان را در نظر بگیرد یا نه. بنابراین با در نظر گرفتن موافقان کسینجر، چرا صبر نکنیم تا سوریه و مردمش به جای این&zwnj;که یک راه حل فوری در پیش بگیرند، خودشان را بیشتر تضعیف کنند؟ چه چیزی بهتر از کشتاری طولانی مدت در سوریه؟</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بنابراین، در این زمان دخالت نظامی خارجی به&zwnj;طور جدی روی میز نیست، اما درگیری&zwnj;های استدلالی در مورد این موضوع همچنان ادامه خواهد داشت.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این بود راهنمایی&zwnj;هایی شیرفهم&zwnj;کننده!</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">منبع: <a href="http://www.jadaliyya.com/pages/index/4065/the-idiots-guide-to-fighting-dictatorship-in-syria">سایت جدلیه</a></div> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/07/27/17568#comments امپریالیسم بسام حداد بشار اسد سوریه فلسطین نعیمه دوستدار گوی سیاست Fri, 27 Jul 2012 21:06:26 +0000 17568 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/07/11/16894 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/07/11/16894" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> گفت‌وگوی ایرج ادیب‌زاده با با ایلیا جزایری‌، روزنامه نگار در بیروت </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="683" height="450" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/abbas_2.jpg?1342289372" /> </div> </div> </div> <p>ایرج ادیب&zwnj;زاده &minus; محمود عباس رئیس حکومت خودگردان فلسطین برای حضور در اجلاس آینده&zwnj;ی سران کشورهای جنبش غیرمتعهدها که روزهای ۹ و ۱۰ شهریورماه در تهران برپا می&zwnj;شود، به دعوت محمود احمدی&zwnj;نژاد رئیس جمهوری اسلامی به ایران می رود. دعوت از محمود عباس را حسین امیرعبداللهیان معاون وزیر امور خارجه در دیدار با عباس روز یکشنبه&zwnj; گذشته در اردن تسلیم وی کرد. این نخستین دیدار محمود عباس از آغاز ریاست&zwnj;اش بر حکومت خودگردان فلسطینی در سال ۱۳۸۳از ایران خواهد بود.</p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">سران حکومت اسلامی بارها یاسر عرفات را پس از حمایت&zwnj;اش از عراق در جریان جنگ هشت ساله&zwnj; با ایران و سپس پیمان صلح با اسراییل &laquo;خائن&raquo; توصیف کردند. همچنین سران جمهوری اسلامی و روزنامه&zwnj;های حکومتی بارها محمود عباس را هم &laquo;خائن&raquo; لقب داده&zwnj;اند. در ماه فوریه یعنی بهمن ماه گذشته وقتی اسماعیل هنیه رهبر حماس &nbsp;به مناسبت سالگرد انقلاب اسلامی به تهران رفته بود، &nbsp;در همان زمان محمود عباس جمهوری اسلامی را به تفرقه&zwnj;افکنی بین &laquo;فتح&raquo; و &laquo;حماس&raquo; متهم کرد و گفت جمهوری اسلامی اجازه نمی&zwnj;دهد که فلسطینی&zwnj;ها خودشان تصمیم گیرند.</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>&bull;</b><b> گفتو&zwnj;گو با ایلیا جزایری</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">برای بررسی بیشتر مسئله با آقای ایلیا جزایری روزنامه&zwnj;نگار مستقل در بیروت گفت&zwnj;وگو کرده&zwnj;ایم:<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20120709_Motahedan_ILIYAJAZAYERI_Iraj.mp3"><img align="right" alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon_14.jpg" /></a></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>ایرج ادیب&zwnj;زاده: آیا دعوت از محمود عباس برای سفر به تهران و موافقت او را می&zwnj;توان تحول بزرگی در روابط جمهوری اسلامی با فلسطینی&zwnj;ها توصیف کرد؟ چون آنها همین چند ماه پیش او را &laquo;خائن&raquo; &zwnj;نامیدند و حتی یاسر عرفات را هم &laquo;خائن&raquo; می&zwnj;نامیدند. شما تغییر ۱۸۰ درجه ی سیاست جمهوری اسلامی در این مورد &nbsp;را چگونه ارزیابی می&zwnj;کنید؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ایلیا جزایری: انقلاب&zwnj;های اخیر در کشورهای عربی کل چهره&zwnj;ی منطقه را تغییر داده است. به&zwnj;ویژه تحولات سوریه و ناآرامی&zwnj;ها در این کشور کاملاً سیاست&zwnj;های جمهوری اسلامی ایران در منطقه را تحت&zwnj;الشعاع قرار داده است. اگر نظام بشار اسد نباشد، جمهوری اسلامی ایران خطوط ارتباطی خودش را با حزب&zwnj;الله از دست خواهد داد و همچنین با حماس. گروه حماس حاضر نشده از نظام بشار اسد در سوریه حمایت کند و پایگاه خودش را از دمشق به قطر منتقل کرده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">همه این&zwnj;ها باعث می&zwnj;شود که ایران دنبال این باشد که جای پای خودش را در منطقه از دست ندهد. اما برای از دست ندادن جای پای خودش در منطقه نمی&zwnj;تواند به سیاست&zwnj;های گذشته خودش ادامه دهد. ادامه&zwnj;ی سیاست&zwnj;های گذشته در ارتباط با گروههای مختلف فلسطینی باعث می&zwnj;شود که به طور کامل ایران از مسئله&zwnj;ی فلسطین جدا شود، در صورتی که قضیه فلسطین و تنش عربی فعلی یکی از مهم&zwnj;ترین ویژگی&zwnj;ها و اولویت&zwnj;های سیاست خارجی ایران است که با آن برای خودش جبهه&zwnj;ای درست کرده، با آن در منطقه نفوذ ایجاد کرده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">همه این&zwnj;ها گویا باعث شده که جمهوری اسلامی به این فکر بیافتد که با تشکیلات خودگردان فلسطینی در این برهه زمانی ارتباط ایجاد کند تا بتواند حداقل تأثیری بر این تشکیلات بگذارد. اگرنه، مرتبط باشد با این تشکیلاتی که ممکن است هرآن به یک کشور مستقل فلسطین تبدیل شود، تا بتواند روابط دیپلماتیکی با آن داشته باشد. به&zwnj;ویژه همانطور که گفتم حماس در ماههای اخیر از محور دمشق&zwnj;ـ تهران بیشتر و بیشتر دور شده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>همین مسئله که شما الان گفتید، دورشدن حماس از جبهه&zwnj;ی بشار اسد و به نوعی از جمهوری اسلامی، آیا دعوت از عباس هم به همین خاطر است؟ می&zwnj;شود گفت به دلیل فاصله گرفتن از حماس است؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">همیشه در تهران وقتی نشست&zwnj;هایی برگزار می&zwnj;شد، به&zwnj;ویژه در ۲۰ سال اخیر، سران حماس به آن دعوت می&zwnj;شدند. مثلاً در نشست فلسطین که مجلس ششم برگزار کرد، خالد مشعل به&zwnj;عنوان نماینده فلسطین دعوت شد. اگرچه سفیر فلسطین در تهران هم دعوت می&zwnj;شد، اما مقام&zwnj;های جمهوری اسلامی به آن اهمیت ویژه&zwnj;ای نمی&zwnj;دادند، با این که شیخ السفرا بود. حتی گاهی ما می&zwnj;دیدیم که در تهران در محل تشریفات، سفیر فلسطین را راه نمی&zwnj;دادند و باعث می&zwnj;شدند که عصبانی شود، دادوبیداد کند. در واقع بیشتر به حماس اهمیت می&zwnj;دادند و البته به جنبش جهاد اسلامی.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">ایلیا جزایری: &laquo;انقلاب&zwnj;های اخیر در کشورهای عربی کل چهره&zwnj;ی منطقه را تغییر داده است. به&zwnj;ویژه تحولات سوریه و ناآرامی&zwnj;ها در این کشور کاملاً سیاست&zwnj;های جمهوری اسلامی ایران در منطقه را تحت&zwnj;الشعاع قرار داده است. اگر نظام بشار اسد نباشد، جمهوری اسلامی ایران خطوط ارتباطی خودش را با حزب&zwnj;الله از دست خواهد داد و همچنین با حماس. گروه حماس حاضر نشده از نظام بشار اسد در سوریه حمایت کند و پایگاه خودش را از دمشق به قطر منتقل کرده است. همه این&zwnj;ها باعث می&zwnj;شود که ایران دنبال این باشد که جای پای خودش را در منطقه از دست ندهد. اما برای از دست ندادن جای پای خودش در منطقه نمی&zwnj;تواند به سیاست&zwnj;های گذشته خودش ادامه دهد.&raquo;</div> </blockquote> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اما این اولین بار است که تشکیلات خودگردان فلسطین در این سطح به ایران دعوت می&zwnj;شود. این خود نشان&zwnj;دهنده&zwnj;ی یک تغییر در مواضع ایران است در خصوص مسئله&zwnj;ی فلسطین. محمود عباس را شما هر کاریش بکنید، روند صلح را کنار نمی&zwnj;گذارد؛ محمود عباس باور دارد که با روند صلح تنها می&zwnj;تواند مشکل مردم خودش را حل و فصل کند. به نظر می&zwnj;رسد جمهوری اسلامی یا می&zwnj;خواهد این سیاست را در آغوش بگیرد، یا این که سعی می&zwnj;کند با ورود به آن رویش تأثیر بگذارد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به&zwnj;ویژه این که تغییر در مصررا باید مدنظر قرار دهیم. آینده مصر معلوم نیست که چه طور می&zwnj;خواهد باشد، محمد مرسی رئیس جمهور مصر در قبال مسائل منطقه&zwnj;ای و در قبال صلح خاورمیانه صحبت&zwnj;های متفاوتی کرده است. ایران الان در حالت انتظار به&zwnj;سر می&zwnj;برد که مسیر منطقه به کدام سمت می&zwnj;رود و به نظر می&zwnj;رسد در این حالت انتظار می&zwnj;خواهد روابط خودش را با همه&zwnj;ی طرفها برقرار کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>آیا دعوت از محمود عباس توسط آقای محمود احمد&zwnj;ی&zwnj;نژاد علامتی به غرب هم نیست؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">می&zwnj;تواند علامتی به غرب هم باشد. ایران الان در ضعیف&zwnj;ترین موقعیت خود در بُعد بین&zwnj;المللی قرار دارد. تحریم&zwnj;هایی که دارد علیه ایران اعمال می&zwnj;شود، این کشور را بسیار ضعیف و منزوی کرده و در سطح داخلی که همه&zwnj;مان می&zwnj;دانیم باعث چه تورمی این شده است. اگر ایران بخواهد محور محمود عباس را در قضیه فلسطین تقویت کند و به آن نزدیک شود، این یک نشانه&zwnj; بزرگ است. این نشانه&zwnj;ی آن است که قصد جنگ با اسراییل را ندارد. چون سیاست محمود عباس و تشکیلات خودگردان فلسطینی جنگ با اسراییل نیست، بلکه پیش بردن مذاکرات صلح است. اگر حکومت تهران بتواند این امر را در ذهن غرب تقویت کند، ممکن است بتواند از فشارهایی که در قضیه هسته&zwnj;ای بر او وارد می&zwnj;شود،- که می&zwnj;دانیم عمده این فشارها به خاطر مسئله&zwnj;ی اسراییل و اهمیت آن است،- &nbsp;از این فشارها بکاهد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>وضعیت لبنان و حزب&zwnj;الله در حال حاضر چه طور است، چون شما در بیروت اقامت دارید؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">لبنان از آغاز ناآرامی&zwnj;ها در سوریه پس&zwnj; لرزه&zwnj;هایش را حس کرد. در لبنان همه روزه گروههای موافق و مخالف حکومت بشار اسد تظاهرات می&zwnj;کنند، روبه&zwnj;روی سفارت سوریه که در خیابان الحمرای بیروت، خیابان اصلی و گردشگری این شهر قرار دارد. این تظاهرات به زدوخوردهایی هم همیشه منتهی می&zwnj;شدند که ارتش مانع می&zwnj;شد دو طرف به&zwnj;هم برسند. اما در ماههای اخیر این زدوخوردها بیشتر و بیشتر شده، تنش&zwnj;ها بیشتر شده و چند نفر کشته شده&zwnj;اند. چون آن نظامی که در سوریه حکومت می&zwnj;کند، به طور کامل بر سیاست&zwnj;های داخلی لبنان تأثیر دارد. اگر بشار اسد بر سر قدرت بماند، همواره حزب&zwnj;الله و هم&zwnj;پیمانانش دست برتر را در این کشور دارند. اگر بشار اسد نباشد، گروه مقابل، گروه ۱۴ مارس، می&zwnj;تواند دست برتر را داشته باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این&zwnj;ها باعث شده است که شکاف در درون لبنان از لحاظ سیاسی بیشتر و بیشتر شود. اما از لحاظ اقتصادی دولتی که الان حاکم است، به خاطر وضعیت سوریه به طور کامل دولت بحرانی&zwnj;ست. به خاطر اینکه لبنان فقط دو مرز خاص دارد و آن مرزش با سوریه و با اسراییل است. مرز با اسراییل&zwnj;اش به طور کامل بسته است. اما عمده درآمدهایی که لبنان داشت، عمده وارداتی که داشت از سوریه بود که خیلی از این&zwnj;ها قطع شده. برق لبنان به شدت به مشکل برخورده، کالاهای اساسی مردم خیلی&zwnj;هایش یافت نمی&zwnj;شوند. این&zwnj; از لحاظ اقتصادی.&nbsp;&nbsp;از لحاظ امنیتی هم که مناطق مرزی ناامن شده و حتی چند روز پیش یکی از معترضان سوریه در بیروت به ضرب چاقو کشته شد. کلاً لبنان در وضعیت بحرانی قرار دارد که هر لحظه ممکن است وضعیت امنیتی آن کاملاً فروبپاشد و شاهد تنش&zwnj;هایی حتی مسلحانه در این کشور باشیم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>آقای جزایری، آخرین پرسش&zwnj;ام درباره&zwnj;ی همین همایش غیرمتعهدها است که در تهران شهریورماه برگزار می&zwnj;شود. فکر می&zwnj;کنید این همایش غیرمتعهدها الان تأثیری در روند مسائل سیاسی جهان داشته باشد؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">فکر نمی&zwnj;کنم. هرچه از جنگ جهانی دوم دورتر شده&zwnj;ایم، تأثیر غیرمتعهدها در سیاست&zwnj;های بین&zwnj;المللی کمتر شده است. هرچه پیش رفته&zwnj;ایم، بیشتر نشست&zwnj;های غیرمتعهدها تبدیل شده به نشست&zwnj;هایی که در آن بیانیه&zwnj;هایی داده می&zwnj;شد، بیانیه&zwnj;هایی که ضمانت اجرایی ندارد و یک کلی&zwnj;گویی&zwnj;ست. تا دیروز حسنی مبارک رئیس جنبش غیرمتعهدها بود، الان چند هفته است که محمد مرسی ا&zwnj;ست و فردا احمدی&zwnj;نژاد خواهد بود. تفاوت در دیدگاهها نشان می&zwnj;دهد که غیرمتعهدها واقعاً یک جبهه&zwnj;ی متحد نیستند و هرکدام از اعضای حاضرش ائتلاف&zwnj;هایی دارند با غربی&zwnj;ها و شرقی&zwnj;ها. و این جنبش گویا در دهه&zwnj;&zwnj;های گذشته تا الان فقط شکل تشریفاتی داشته.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">الان جمهوری اسلامی دارد سعی می&zwnj;کند از این نشست استفاده کند، برای تشکیل جبهه&zwnj; جدید در منطقه. به&zwnj;ویژه این که خوشحال است از این که اسلام&zwnj;گراها در مصر پیروز شدند. او سعی خودش را می&zwnj;کند، آن هم در فضایی که نشست&zwnj;های مختلفی در خصوص مسائل سوریه برگزار می&zwnj;شود. دوستان مردم سوریه... یا نشست&zwnj;های پاریس &ndash; دوستان&nbsp;مردم سوریه - و نشستی که با شرکت &nbsp;گروه حماس در ژنو برگزار شد و ایران از همه این&zwnj;ها کنار گذاشته شد. ایران تلاش خودش را می&zwnj;کند. باید دید تا چه حد موفق خواهد بود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>عکس</b>: محمود عباس رئیس حکومت خودگردان فلسطین</div> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2012/07/11/16894#comments ایرج ادیب‌زاده ایلیا جزایری حماس حکومت خودگردان فلسطین فلسطین محمود عباس گوی سیاست Wed, 11 Jul 2012 11:31:15 +0000 16894 at https://archive.radiozamaneh.com