https://archive.radiozamaneh.com/taxonomy/term/19242/all fa https://archive.radiozamaneh.com/science/2013/02/12/24432 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/science/2013/02/12/24432" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> Science Daily ساینس دیلی </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-motarjem"> <div class="field-label">برگردان:&nbsp;</div> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> احسان سنایی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="400" height="354" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/grv-1.jpg?1360683829" /> </div> </div> </div> <p>ساینس دیلی - نیروی جاذبه بر عادات بوم&zwnj;شناختی و سیر تکامل هر موجود زنده&zwnj;ای روی زمین مؤثر است. در گیاهان، تأثیر این نیرو پیداست: ریشه&zwnj;ها دعوت جاذبه را رد نمی&zwnj;کنند و به خاک می&zwnj;خزند؛ ساقه&zwnj;ها هم علی&zwnj;رغم این نیرو به سمت آفتاب کشیده می&zwnj;شوند. اما چگونه گیاهان به وجود این نیرو پی می&zwnj;برند و واکنش&zwnj;های&zwnj;شان را در نسبت با آن سر و سامان می&zwnj;دهند؟</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">گرچه گیاه&zwnj;شناسان اطلاعات هنگفتی در خصوص ساز و کار چنین واکنش&zwnj;هایی دارند، اما مقاله&zwnj;&zwnj;ای که به&zwnj;تازگی در نشریه <span dir="LTR">American Journal of Botany</span> منتشر شده و دست به تحلیل دانسته&zwnj;های&zwnj;مان این&zwnj;باره &ndash; از رهیافت&zwnj;های مکانیکی گرفته تا ژنتیکی &ndash; زده، نشان از وجود شکاف&zwnj;های متعددی در اطلاعات&zwnj;مان از جزئیات مولکولی این فرآیند می&zwnj;دهد و ایده&zwnj;های تازه&zwnj;ای را هم در رابطه با نحوه عملکرد مکانیسم&zwnj;های تعدیلی گیاهان عرضه می&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نیروی جاذبه، از جمله پایاترین محرک&zwnj;های طبیعی&zwnj;ست که گیاهان با آن مواجه&zwnj;اند. الیسون بلانکافلور (<span dir="LTR">Elison Blancaflor</span>)، نویسنده این مقاله و استاد شاخه زیست&zwnj;های گیاهی &nbsp;بنیاد ساموئل رابرتز، در ایالت اوکلاهامای آمریکا، علاقه خاصی به نقش جاذبه در رشد و نمو گیاهان و بالاخص صورت&zwnj;بندی سیستم حسی و سیگنال&zwnj;دهی&zwnj;شان دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">طبق رایج&zwnj;ترین فرضیه موجود، اسکلت سلولی نقش عمده&zwnj;ای در این حساسیت گرانشی و ارتباط بین&zwnj;سلولی ایفا می&zwnj;کند. این اسکلت، از رشته&zwnj;هایی متشکل از پروتئین&zwnj;های آکتین و توبولین شکل&zwnj; یافته که تحرک ماده در راستای این رشته&zwnj;ها را میسر می&zwnj;سازد. اما بحث همچنان بر سر نقش پروتئین آکتین در فرآیند جاذبه&zwnj;گرایی باقی&zwnj;ست؛ چراکه نتایج تحقیقات حاصل از حذف این پروتئین، نتایجی بر خلاف انتظار داده&zwnj;اند &ndash; به&zwnj;طوریکه به&zwnj;گفته بلانکافلور، از کار انداختن آکتین، بعضاً حتی به رشد حساسیت گرانشی منجر شد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">او می&zwnj;گوید: &quot;گرچه فرآیند &laquo;جاذبه&zwnj;گرایی&raquo; (<span dir="LTR">Gravitropism</span>) &ndash; به&zwnj;معنی رشد پایین&zwnj;&zwnj;رونده ریشه به&zwnj;منظور کاوش بهتر خاک از برای کشف مواد مغذی و آب، و رشد بالارونده ساقه به&zwnj;منظور جذب بهتر نور &ndash; ظاهراً عکس&zwnj;العمل ساده گیاه است، اما فرآیندهای زیست&zwnj;شناختی پشت آن، پیچیده&zwnj;اند&quot;. او در این مقاله عنوان کرده که جاذبه&zwnj;گرایی، فعالیت هماهنگ سلول&zwnj;ها و بافت&zwnj;های مختلف گیاه را می&zwnj;طلبد. در گیاهان، محل تشخیص نیروی جاذبه، غالباً از محلی که فرامین رشد گیاه را صادر می&zwnj;کند، فاصله دارد. پس این دو ناحیه&zwnj;ی &zwnj;&zwnj;مجزا، چگونه با هم ارتباط می&zwnj;گیرند و نحوه رشد گیاه را مشخص می&zwnj;کنند؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تا به امروز، حساسیت گیاهان به نیروی جاذبه، با فرضیه &laquo;نشاسته-استاتولیت&raquo; تشریح می&zwnj;شد. مثلاً سلول&zwnj;های حساس به جاذبه در ریشه&zwnj;های گیاه، حاوی اندامک&zwnj;هایی موسوم به آمیلوپلاست هستند. آمیلوپلاست&zwnj;ها در واکنش به جاذبه، در قعر سلول ته&zwnj;نشین می&zwnj;شوند و سپس هورمون اکسین را به سایر قسمت&zwnj;های سلول ترشح کرده، و باعث کشیدگی و انحراف&zwnj;شان به سمت نیروی جاذبه می&zwnj;شوند. اما جزئیات مولکولی &nbsp;نقشی که تحرکات فیزیکی و ته&zwnj;نشینی &nbsp;آمیلوپلاست&zwnj;های یک مجموعه&zwnj;سلول در تولید و تجمع هورمون اکسین در یک مجموعه&zwnj;سلول دیگر دارند، همچنان در هاله&zwnj;ای از ابهام است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">طبق رایج&zwnj;ترین فرضیه موجود، اسکلت سلولی نقش عمده&zwnj;ای در این حساسیت گرانشی و ارتباط بین&zwnj;سلولی ایفا می&zwnj;کند. این اسکلت، از رشته&zwnj;هایی متشکل از پروتئین&zwnj;های آکتین و توبولین شکل&zwnj; یافته که تحرک ماده در راستای این رشته&zwnj;ها را میسر می&zwnj;سازد. اما بحث همچنان بر سر نقش پروتئین آکتین در فرآیند جاذبه&zwnj;گرایی باقی&zwnj;ست؛ چراکه نتایج تحقیقات حاصل از حذف این پروتئین، نتایجی بر خلاف انتظار داده&zwnj;اند &ndash; به&zwnj;طوریکه به&zwnj;گفته بلانکافلور، از کار انداختن آکتین، بعضاً حتی به رشد حساسیت گرانشی منجر شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بلانکافلور می&zwnj;کوشد همین معضل را با تحلیل دانسته&zwnj;های فعلی&zwnj;مان راجع به عملکرد آمیلوپلاست&zwnj;ها، عوامل مؤثر بر آکتین، و همچنین یافته&zwnj;های ژنتیکی &nbsp;اخیر مربوط به نقش سایر پروتئین&zwnj;ها در تنظیم آکتین و لذا کنترل توزیع هورمون اکسین، حل کند. مثلاً تحقیقات ژنتیکی &nbsp;اخیری که بر گیاهی موسوم به آرابیدوپسیس صورت پذیرفته، نشان از نقش احتمالی آکتین در ارتباط گرفتن سلول&zwnj;های حساس به جاذبه با هورمون اکسین &nbsp;تولیدشده در سلول&zwnj;های رشد گیاه می&zwnj;دهد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">گرچه مقاله تحلیلی بلانکافلور، به پشتوانه سال&zwnj;ها پژوهش پیگیر، مشخصاً به بررسی نحوه تأثیر یکی از اجزای سلول گیاه &ndash; یا همان اسکلت سلولی &ndash; بر کنترل فرآیند جاذبه&zwnj;گرایی می&zwnj;پردازد، اما به گفته خودش شناسایی سازوکار فرآیند جاذبه&zwnj;گرایی، تأثیر مهمی بر حوزه زراعت نیز خواهد داشت. او می&zwnj;گوید: &quot;اطلاعات برآمده از مطالعات بنیادی مربوط به اسکلت سلولی و نحوه عکس&zwnj;العمل گیاهان به نیروی جاذبه، می&zwnj;تواند راهبردهای تازه&zwnj;ای را برای بهینه&zwnj;سازی ژنتیکی &nbsp;غلات از طریق ارتقای سیستم ریشه یا ساختار کلی گیاه، ارائه کند&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">علاقه بلانکافلور به جاذبه&zwnj;گرایی، از حدود جو زمین فراتر رفته و به فضا هم راه پیدا کرده: &quot;پژوهشی که در این مقاله صحبت&zwnj;اش را کرده&zwnj;ام، مرا به بررسی نقش بی&zwnj;وزنی بر نحوه رشد و بالندگی &nbsp;گیاه هم کشاند و باعث شد از خودم بپرسم آیا اسکلت سلولی &nbsp;آکتینی، در فضا هم مثل زمین می&zwnj;تواند به رشد گیاه کمک کند یا نه&quot;. در واقع او قبلاً هم آزمایشاتی را به&zwnj;همراه شاتل&zwnj;های فضایی روانه فضا کرده بود و طی سال جاری میلادی نیز قرار است آزمایشات مشابهی را در رابطه با همین بحثی که در این مقاله پی گرفته، به ایستگاه فضایی بین&zwnj;المللی بفرستد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>منبع: </strong><strong><a href="http://www.sciencedaily.com/releases/2013/02/130204154008.htm"><span dir="LTR">Science Daily</span></a></strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>در همین زمینه:</strong></p> <p dir="RTL"><a href="http://www.radiozamaneh.com/science/2012/05/28/14896">کشف ریشه&zwnj;های کوانتومی &nbsp;فرآیند فتوسنتز</a></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>توضیح تصویر:</strong></p> <p dir="RTL">1- اسکلت سلولی &nbsp;آکتینی (به رنگ سبز) و پلاستیدها (به رنگ قرمز)، که تصور می&zwnj;رود در حساسیت گیاهان به نیروی جاذبه نقش&zwnj;آفرینی می&zwnj;کنند / منبع: <span dir="LTR">Elison Blancaflor, Plant Biology Division, The Samuel Roberts Noble Foundation Inc., Ardmore, OK</span></p> https://archive.radiozamaneh.com/science/2013/02/12/24432#comments آرابیدوپسیس آمیلوپلاست آکتین احسان سنایی اسکلت سلولی الیسون بلانکافلور توبولین جاذبه‌گرایی هورمون اکسین دانش Tue, 12 Feb 2013 09:12:19 +0000 arezoo 24432 at https://archive.radiozamaneh.com