https://archive.radiozamaneh.com/taxonomy/term/1809/all fa https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/04/05/12813 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/04/05/12813" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> گفت‌وگو: مریم حسین‌خواه </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="250" height="160" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/dub4.jpg?1333619740" /> </div> </div> </div> <div dir="RTL"><em>مریم حسین&zwnj;خواه - نمایشگاه &quot;داستان&zwnj;هایی از فعالان حقوق زنان در ایران&quot; که زندگی شماری از فعالان جنبش زنان ایران را به تصویر کشیده از ۲۰ مارس سال جاری میلادی، در دانشگاه ترینتی دوبلین در ایرلند آغاز به کار کرده است.</em></div> <div dir="RTL"><em>&nbsp;</em></div> <div dir="RTL"><em>این نمایشگاه که از سوی گروه ایران سازمان عفو بین&zwnj;الملل ایرلند برگزار شده در تلاش است تا تصویری از کنشگران جنبش زنان در ایران به مخاطب خود بدهد و تاکید کند که &quot;چهره قربانی&quot;، همه واقعیت زنان ایران نیست. این نمایشگاه به یاد و خاطره هاله سحابی و بهاره علوی، دو فعال جنبش زنان ایران که سال پیش درگذشتند تقدیم شده است و &nbsp;نسرین ستوده، بهاره هدایت، محبوبه کرمی،عالیه اقدام دوست، شیرین عبادی، پروین اردلان، زهره ارزنی، ژیلا بنی یعقوب و شادی صدر از جمله فعالانی هستند که در این نمایشگاه به آنها پرداخته شده است. </em></div> <div dir="RTL"><em><br type="_moz" /><br /> </em></div> <div dir="RTL"><em>به همین بهانه با ساغر کیاسی، هماهنگ&zwnj;کننده گروه ایران در سازمان عفو بین&zwnj;الملل ایرلند گفت&zwnj;وگویی کرده&zwnj;ایم.</em></div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>ایده برگزاری نمایشگاه &quot;داستان&zwnj;هایی از فعالان حقوق زنان در ایران&quot; از کجا آمده است و </b><b>با چه هدفی </b><b>اجرا</b><b> شده </b><b>است؟</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>ساغر کیاسی- </b>در روز جهانی زن در شهر دوبلین، در یک جمع دوستانه، ایده برگزاری یک نمایشگاه که تصویری متفاوت و واقعی&zwnj;تر از زنان ایرانی ارائه کند متولد شد؛ با این هدف که تصویر ضعیف، آسیب&zwnj;پذیر و منفی&zwnj;ای که نسبت به زنان خاورمیانه&zwnj;ای در غرب وجود دارد شکسته شود. در غرب تصاویر زنان قربانی چون سکینه آشتیانی محکوم به سنگسار یا زنان افغانی گوش و بینی بریده&zwnj;ای که مورد خشونت خانگی قرار گرفته&zwnj;اند، فضای رسانه&zwnj;ای را یکسویه کرده&zwnj;اند و به مخاطب این پیام را القا می&zwnj;کنند که زنان در این منطقه افراد منفعلی هستند و منتظرند تا افرادی به عنوان نجات دهنده، از خارج از جغرافیای خاورمیانه برای نجات آن&zwnj;ها اقدام کنند و متاسفانه تصویر و صدای قدرتمند زنان در این منطقه کمتر شنیده می&zwnj;شود.</div> <blockquote><div dir="RTL">&nbsp;<img src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/dub3.jpg" width="200" height="127" vspace="10" hspace="10" border="10" align="right" alt="" /></div> <div dir="RTL">در غرب تصاویر زنان قربانی چون سکینه آشتیانی محکوم به سنگسار یا زنان افغانی گوش و بینی بریده&zwnj;ای که مورد خشونت خانگی قرار گرفته&zwnj;اند، فضای رسانه&zwnj;ای را یکسویه کرده&zwnj;اند و به مخاطب این پیام را القا می&zwnj;کنند که زنان در این منطقه افراد منفعلی هستند</div> </blockquote> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote></blockquote> <div dir="RTL">بی&zwnj;شک این تصاویردردناک هم بخشی از واقعیت زندگی زنان خاورمیانه است ولی بیم آن می&zwnj;رود تا بازتاب یکجانبه واقعیت، تبدیل به ابزاری شود تا نظامی&zwnj;گیری در منطقه خاورمیانه را توجیه کند. فرصت برگزاری این نمایشگاه با همکاری دانشگاه &quot;تریینتی دوبلین&quot; و سازمان عفو بین&zwnj;الملل ایرلند فراهم شد. با کنارهم قراردادن داستان زندگی، صدا و تصویر فعالان جنبش زنان در ایران، تلاش کردیم تا صدای آنها را رسا&zwnj;تر کنیم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این طرح شامل ۲۵ پوستر است که در آن علاوه بر تمرکز بر داستان زندگی ۱۹ تن از فعالان حقوق زنان در ایران، اطلاعاتی کلی در مورد کشور ایران، مسیر حرکت جنبش زنان ایران از زمان انقلاب مشروطه تاکنون و معرفی شماری از کمپین&zwnj;های فعال جنبش زنان ایران نیز ارائه شده است. در کنار این پوستر&zwnj;ها پیام صوتی شماری از فعالان نیز قرار گرفته است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>افرادی که در این نمایشگاه عکس و پیام&zwnj;شان ارائه شده است بر چه اساسی انتخاب شده&zwnj;اند؟ </b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بی&zwnj;تردید افراد فعال در حوزه جنبش زنان ایران به این شمار محدود نمی&zwnj;شوند. چرا که مردان و زنان بسیاری در این حوزه فعال هستند و جغرافیای این جنبش بسیار فرا&zwnj;تر از مرزهای ایران است. متاسفانه امکانات محدود مالی، این اجازه را به ما نداد تا عکس و پیام همه افراد را به نمایش بگذاریم. بنابراین ناگزیر شدیم تنها شماری از این افراد را انتخاب کنیم. مهم&zwnj;تر اینکه با توجه به مشارکت سازمان عفو بین&zwnj;الملل در این طرح و تاکید ویژه آنها بر صحت و دقت اطلاعات منتشر شده درباره فعالان حقوق بشر، این انتخاب&zwnj;ها می&zwnj;بایست با تکیه بر منابع اطلاعاتی موجود در بانک اطلاعات این سازمان صورت می&zwnj;گرفت.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">خود این موضوع نیز، انتخاب افراد را با چالش مواجه می&zwnj;کرد. بسیاری از افراد در فضای رسانه&zwnj;ای شناخته شده هستند ولی هنوز فایلی را در بانک اطلاعات سازمان عفو بین&zwnj;الملل ندارند و تشکیل این فایل که بعد به عنوان مرجع بشود به آن استناد کرد روند بسیار زمانبری دارد. البته ما به بهانه برگزاری این نمایشگاه توانستیم فایل اطلاعات برخی افراد را تهیه کنیم و پس از تایید صحت اطلاعات آن از سوی دفتر مرکزی سازمان عفو بین&zwnj;الملل از آنها در نمایشگاه استفاده کنیم، اما انجام این کار برای تعداد بیشتر از حیطه توان ما در این نمایشگاه خارج بود.</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>نمایشگاه از چه زمانی آغاز به کار کرده است و تا چه زمانی برپا خواهد بود؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این نمایشگاه نخستین&zwnj;بار در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۱ در دانشگاه یوسی&zwnj;دی دوبلین در حاشیه کنفرانس &quot;قانون، دولت و مذهب&quot; از سوی شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل افتتاح شد و پس از آن در شش شهر ایرلند، دانشگاه آکسفورد انگلستان و دفترمرکزی عفو بین&zwnj;الملل در لندن در معرض دید عموم قرار گرفت.</div> <blockquote><div dir="RTL">&nbsp;<img src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/ire1.jpg" width="200" height="129" vspace="10" hspace="10" border="10" align="right" alt="" /></div> <div dir="RTL">بسیاری از بازدیدکنندگان پس از خواندن شرح زندگی فعالان جنبش زنان کارت&zwnj;هایی را برای این افراد نوشته&zwnj;اند و ارسال کرده&zwnj;اند یا با نوشتن نامه&zwnj;هایی به مقام&zwnj;های قضایی ایران، خواستار آزادی فعالان زندانی جنبش زنان شده&zwnj;اند</div> </blockquote> <blockquote></blockquote> <div dir="RTL">۲۰ مارس سال جاری میلادی نیز این نمایشگاه برای چند روز در دانشگاه ترینیتی دوبلین برپا شد. برنامه ما این است که پس از اتمام برگزاری نمایشگاه در دانشگاه ترینیتی، آن را به شهرهای مختلف اروپایی ارسال کنیم. در حال حاضر نیز چند تقاضا برای میزبانی نمایشگاه داشته&zwnj;ایم. همچنین این امکان فراهم شده است که دانشگاه&zwnj;ها یا سازمان&zwnj;های حقوق بشری با دریافت فایل&zwnj;های تصویری و صوتی نمایشگاه خودشان اقدام به چاپ پوسترهای لازم کنند و آن را نمایش دهند. چنانکه در روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، دانشجویان ایرانی دانشگاه میلان در ایتالیا، با دریافت فایل&zwnj;های نمایشگاه آنها را چاپ و به نمایش گذاشتند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">خوشبختانه محتوای این نمایشگاه و اطلاعات ارائه شده در آن با گذشت زمان، چندان قدیمی نمی&zwnj;شود؛ چراکه بخشی از داستان زندگی فعالان را به نمایش می&zwnj;گذارد و فرصت زمانی بسیاری برای برگزاری این نمایشگاه در شهرهای مختلف داریم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>واکنش ایرلندی&zwnj;ها به این نمایشگاه چگونه بوده و تاکنون چقدر از آن استقبال شده است؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">استقبال از نمایشگاه خوب و آشنایی با زندگی فعالان حقوق زنان ایران برای ایرلندی&zwnj;ها بسیار جالب بوده است. بسیاری از بازدیدکنندگان پس از خواندن شرح زندگی فعالان جنبش زنان کارت&zwnj;هایی را برای این افراد نوشته&zwnj;اند و ارسال کرده&zwnj;اند یا با نوشتن نامه&zwnj;هایی به مقام&zwnj;های قضایی ایران، خواستار آزادی فعالان زندانی جنبش زنان شده&zwnj;اند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">تاکنون مراکزی چون کتابخانه&zwnj;ها، مدرسه&zwnj;ها و دانشگاه&zwnj;های مختلف و گروه&zwnj;های فعال محلی متقاضی میزبانی این نمایشگاه بوده&zwnj;اند. همچنین نمایشگاه به زبان آلمانی ترجمه شده و قرار است به شکل کتابچه منتشر و در دسترس عموم قرار بگیرد. به&zwnj;طور ویژه نمایشگاه این امکان را فراهم کرده است تا مردم با دیدن و درگیر شدن در واقعیت وضعیت حقوق بشر در ایران تشویق شوند تا به گروه ایران و سازمان عفو بین&zwnj;الملل بپیوندد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>فکر می&zwnj;کنید چنین برنامه&zwnj;هایی چقدر می&zwnj;تواند در نشان دادن تصویری واقعی از جنبش زنان ایران و به طور کلی زنان ایرانی موثر باشد؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این نمایشگاه تصویری واقعی&zwnj;تر از جامعه ایرانی و زنان ایرانی به دنیا ارائه می&zwnj;کند. تقریباً در دنیا همه از نابرابری و تبعیض&zwnj;های جنسیتی موجود در جامعه ایرانی با اطلاع هستند، اما متاسفانه چندان اطلاعاتی درباره فعالان جنبش زنان و برنامه&zwnj;های آنان ندارند. این کمبود اطلاعات حتی در افرادی که به طور تخصصی در حیطه مطالعات زنان تدریس یا تحصیل می&zwnj;کنند نیز دیده می&zwnj;شود. این مسئله نشان می&zwnj;دهد که صدای اعتراض زنان ایرانی و چگونگی فعالیت زنان و مردان برابری&zwnj;خواه در ایران کمتر منعکس شده است؛ زنانی که به وضع موجود معترض هستند و تلاش می&zwnj;کنند تا ساختار حقوقی و اجتماعی نابرابر را درهم بشکنند و علی&zwnj;رغم احکام بازداشت، زندان، شکنجه، هنوز برای عدالت و برابری تلاش می&zwnj;کنند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ما امیدوار هستیم که این نمایشگاه با فراهم کردن فرصت گفت&zwnj;وگو و بالابردن سطح آگاهی مردم شرایطی را ایجاد کند که کلیشه&zwnj;ها و ساختار ذهنی افراد بازدیدکننده با پرسش مواجه شود و این&zwnj;بار وقتی به &quot;زنان ایرانی&quot; فکر می&zwnj;کنند تصویری واقعی&zwnj;تر از آنها داشته باشند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>با توجه به اینکه این نمایشگاه بخشی از برنامه&zwnj;های گروه ایران در سازمان عفو بین&zwnj;الملل شاخه ایرلند است، کمی درباره این گروه و برنامه&zwnj;هایش توضیح دهید.</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">سازمان عفو بین&zwnj;الملل یکی از بزرگ&zwnj;ترین سازمان&zwnj;های حقوق بشری دردنیاست که با بیش از۲/ ۳ &nbsp;میلیون عضو و حامی در بیش از ۱۵۰ کشور فعالیت می&zwnj;کند. &quot;گروه ایران&quot; نیز با توجه به شناسایی این ظرفیت ویژه، کار خودش را زیر نظر سازمان عفو بین&zwnj;الملل شاخه ایرلند آغاز کرده است. این گروه پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۹ تشکیل شد تا به صورت مستمر، متمرکز و سیستماتیک روی موارد نقض حقوق بشر در ایران کار کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><img src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/namesh_4.jpg" width="200" height="127" vspace="10" hspace="10" border="10" align="left" alt="" />در طی این مدت افراد زیادی اعم از ایرانی و غیر ایرانی به گروه پیوستند و از ویژگی&zwnj;های بارز گروه تنوع جنسی، سنی و تحصیلی آن است. از آنجا که موارد نقض حقوق بشر در ایران بسیار گسترده و کارکردن به صورت ریشه&zwnj;ای و عمیق روی همه موارد غیرممکن است، اهداف کوتاه مدت و مشخصی توسط گروه تعریف شد که ازجمله آنها مبارزه برای لغو مجازات اعدام در ایران، کمپین برای آزادی شش زندانی سیاسی و عقیدتی تا زمان رهایی&zwnj;شان از زندان، اجرای پروژه&zwnj;هایی با هدف بهبود وضعیت زنان در ایران، بالابردن سطح آگاهی عموم مردم در خصوص موارد نقض حقوق بشر و راه&zwnj;اندازی کمپین&zwnj;های مختلف برای حمایت و همبستگی با مردم و جمع&zwnj;آوری امضا در اعتراض به نقض حقوق بشر در ایران و ارسال آنها برای مقامات حکومت اسلامی است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این گروه تاکنون برنامه&zwnj;های مختلفی را ترتیب داده است که ازجمله آنها می&zwnj;توان به ملاقات با وزیر امور خارجه ایرلند و اعضای پارلمان این کشور برای تحت فشار گذاشتن سفارت ایران جهت پاسخگو بودن به موارد نقض حقوق بشر و جمع&zwnj;آوری امضا از شهروندان ایرلندی برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران اشاره کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <p>این گروه همچنین با برگزاری گردهمایی&zwnj;های اعتراضی در مقابل سفارت ایران در دوبلین و مرکز شهر، دعوت از فعالان حقوق بشر و روزنامه&zwnj;نگاران ایرانی مقیم خارج از کشور برای ایراد سخنرانی و برگزاری کارگاه&zwnj;های آموزشی، پیگیر اهداف پیش&zwnj;بینی شده برای فعالیت&zwnj;هایش بوده است. &nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/04/05/12813#comments ایرلند جنبش زنان زنان زنان مریم حسین خواه نمایشگاه Thu, 05 Apr 2012 09:05:14 +0000 Maryam 12813 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/culture/goonagoon/2011/03/17/2585 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/culture/goonagoon/2011/03/17/2585" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> نمایشگاه آثار شهلا آقاپور در تگزاس همراه با شعرخوانی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="279" height="176" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/bahragha01.jpg?1300463891" /> </div> </div> </div> <p>پانته&zwnj;آ بهرامی ـ &laquo;صدای آزادی&raquo; نام نمایشگاه آثار شهلا آقاپور هنرمند ایرانی مقیم برلین است. &laquo;صدای آزادی&raquo; در ماه مارس امسال همراه با شعرخوانی در تگزاس آمریکا افتتاح می&zwnj;گردد. شهلا آقاپور هنرمند پرکاری است که پنج کتاب شعر از او به زبان&zwnj;های فارسی و آلمانی نیز منتشر شده است. این هنرمند ایرانی که در خانواده&zwnj;ای آذری بزرگ شده، دو دهه است که ایران را ترک گفته و در رشته&zwnj;ی هنر در آلمان تحصیل کرده است. شهلا آقاپور نقاش است. نگاه&zwnj;های نقاشی&zwnj;های او پرسش&zwnj;برانگیز است. این نگاه&zwnj;ها گاهی عمیق، غمگین و گاهی پرالتهاب هستند.&zwnj; او مجسمه&zwnj;سازی هم می&zwnj;کند. مجسمه&zwnj;هایش دهان&zwnj;های پرفریادند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>به مناسبت برگزاری نمایشگاهی از آثارش در تگزاس با او گفت&zwnj;و&zwnj;گو کرده&zwnj;ام. او در آغاز این گفت&zwnj;و&zwnj;گو ما را با زندگی حرفه&zwnj;ایش آشنا می&zwnj;کند. می&zwnj;گوید: &laquo;هم&zwnj;اکنون نیز در همین رشته کار می&zwnj;کنم. درس نقاشی، مجسمه&zwnj;سازی و کارگاه با کودکان، جوانان، بزرگسالان در مدارس. در دانشکده&zwnj;ها هم کار می&zwnj;کنم. البته استخدام دائم نیستم، بلکه به صورت یک هفته در این مدرسه و یک ماه در دانشکده&zwnj;ای دیگر کار می&zwnj;کنم. ولی یک کار دائمی که دارم، هفته&zwnj;ای دو روز همین کار نقاشی&zwnj;ست و مجسمه&zwnj;سازی را انجام می&zwnj;دهم. در آتلیه&zwnj;ی خودم هم کارهای خودم را انجام می&zwnj;دهم و نقاشی و مجسمه&zwnj;سازی می&zwnj;کنم؛ احساسات خودم را می&zwnj;کشم، می&zwnj;سازم و به نمایش می&zwnj;گذارم. &raquo;</p> <p><img height="212" width="206" align="left" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/img502.jpg" alt="" /></p> <p><strong>هنرمند پرکار</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>و در ادامه درباره&zwnj;ی تلاش&zwnj;اش به&zwnj;عنوان یک شاعر و شعرخوانی&zwnj;اش در تگزاش می&zwnj;&zwnj;افزاید: &laquo;به&zwnj;عنوان یک شاعر پنج کتاب شعر هم دارم. شعر به زبان فارسی، دوتا به آلمانی و یکی هم که به&zwnj;تازگی به اسم &laquo;الیورتویست در تهران&raquo; چاپ شده، به زبان آلمانی&zwnj;ست، ناشرش هم نشر پاپ است که از قضا معرفی شده برای جایزه ادبی، ولی چون کتاب شعر هست پذیرفته نشده. در نمایشگاه کتاب در لایپزیک معرفی شد و من هم برای آنان که علاقمند بودند و آنجا حضور داشتند شعر خواندم و عده&zwnj;ای هم کتاب&zwnj;ها را خریدند. پنج کتاب شعر فارسی دارم. آخرین کتاب شعرم &laquo;مروارید سیاه&raquo; است و مضمون اصلی شعرهای این کتاب بیشتر سیاسی&zwnj;ست و در تگزاس از پار ای از اشعار این کتاب را خواهم خواند. البته چند شعری هم از کتاب&zwnj;های دیگرم هم خواهم خواند. چند تا از شعر&zwnj;ها را هم به انگلیسی ترجمه کردم. &raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>تمرکز بر روی چشم</strong></p> <p>از شهلا آقاپور درباره&zwnj;ی سبک نقاشی&zwnj;هایش می&zwnj;پرسم و او در پاسخ می&zwnj;گوید: &laquo;سبک کار نقاشی&zwnj;هایم در حال حاضر&zwnj;&zwnj; همان آبستره است. اگر دقت کنید، فرم کار من در چشم، نگاه و صورت متمرکز است و این صورت&zwnj;ها می&zwnj;بایست در واقع بیانگر درون انسان باشد. به&zwnj;خصوص نگاه&zwnj;هایی که در تابلو&zwnj;هایم مشخص است، شاید ناخودآگاه حالت&zwnj;هایی است که در ایران به آن برخورده بودم: نگاه&zwnj;های حیرت&zwnj;انگیز، نگاه&zwnj;های گریان و خندان. معتقدم از طریق نگاه می&zwnj;توان درون انسان را تا اندازه&zwnj;ای تشخیص داد و نگاه در مجموع بیانگر شخصیت انسان است. در تابلوهای من حتی نگاه&zwnj;ها هم فریاد می&zwnj;زنند. &raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>تابلو&zwnj;هایی با چشمان بسته</strong></p> <p><img height="300" width="137" align="left" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/img509.jpg" alt="" /><img height="260" width="162" align="right" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/img519_0.jpg" alt="" /></p> <p>آقاپور درباره&zwnj;ی اهمیت &laquo;نگاه&raquo; و دلایل برجسته بودن موضوع &laquo;چشم&raquo; و &laquo;نگاه&raquo; در آثارش می&zwnj;گوید: &laquo;یک دلیلش این است که خود من خیلی به نگاه&zwnj;ها و چشم&zwnj;ها توجه می&zwnj;کنم. دلیل بعدی&zwnj;اش این است که نگاه بیانگر درون انسان است و چشم در چهره&zwnj;ی انسان مهم&zwnj;ترین عضو است که می&zwnj;تواند ببیند و درک کند و با همین برداشت&zwnj;هایش می&zwnj;تواند خیلی کار&zwnj;ها را انجام دهد. چیزی که انسان در واقعیت می&zwnj;بیند، ساخته و پرداخته شده&zwnj;ی آن چیزی است که می&zwnj;بیند و می&zwnj;شنود و یا تربیت شده و یا محیط به او داده. نگاه برای من، در اینجا اهمیت به&zwnj;خصوصی دارد. از طریق نگاه می&zwnj;توان حتی فریاد انسان&zwnj;هایی که سکوت می&zwnj;کنند را دریافت یا حرف&zwnj;هاشان را در نگاه&zwnj;هاشان شنید. نگاه به شکل&zwnj;های مختلفی وجود دارد. یا از همدیگر باز شدند یا در واقعیت فریاد می&zwnj;زنند یا گریان هستند و یا گاهی هم البته خندان هستند. &raquo;<br /> در آثار شهلا آقاپور رنگ قرمز یک رنگ برجسته است، تا آن حد که بر رنگ&zwnj;های دیگر چیرگی دارد. او درباره&zwnj;ی برجستگی رنگ قرمز در آثارش می&zwnj;گوید: &laquo;بله. من رنگ قرمز و رنگ خاک را خیلی دوست دارم. شاید به این دلیل است که ناخودآگاه از این رنگ در اثارم استفاده می&zwnj;کنم. علاوه بر آن به رنگ زرد و خاکی نیز خیلی علاقه دارم. &raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>مجسمه&zwnj;هایی با دهان باز</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>شهلا آقاپور، شاعر ایرانی نه تنها نقاش است و دستی در تهیه&zwnj;ی چید&zwnj;مان دارد، بلکه مجسمه&zwnj;ساز نیز هست. مجسمه&zwnj;هایش اما ویژگی&zwnj;های خاصی دارند. او انسان و پیکر انسان را در مرکز توجه خود قرار داده است. او در این&zwnj;باره می&zwnj;گوید: &laquo;مجسمه&zwnj;ها برخلاف نقاشی&zwnj;های من چشم&zwnj;هاشان بسته است و دهان&zwnj;هاشان باز است. یعنی در واقعیت صحبت می&zwnj;کنند. مثل این است که حرفی برای گفتن دارند. بعضی&zwnj;ها در حال آواز خواندن هستند. بعضی&zwnj;ها چیزی را بیان می&zwnj;کنند. آن&zwnj;ها خودشان را بیان می&zwnj;کنند که وجود دارند. مجسمه&zwnj;هایم در ضمن از خاک و سیمان و گل رس هستند.</p> <p><img height="200" width="111" align="right" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/img514.jpg" alt="" /><br /> متوجه شدم که آقاپور در مجسمه&zwnj;سازی روی بدن انسان زیاد کار کرده است. از میان اعضای بدن انسان اما ظاهراً &laquo;سر&raquo; برای او بیشتر اهمیت دارد، تا آنجا که در مرکز توجه او قرار دارد. آقاپور در این&zwnj;باره می&zwnj;گوید: &laquo;در نقاشی&zwnj;هایم هم همین&zwnj;طور است. سر عضو مهم بدن است. سر است که فکر می&zwnj;کند. سر است که شخصیت انسان را با تأثیرپذیری از دوران کودکی و اجتماع شکل می&zwnj;دهد. سر محل تفکر، دیدن و حرف زدن است و برای همین هم بسیار اهمیت دارد.&raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>هنر و سیاست</strong></p> <p><img height="159" width="127" align="left" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/img588.jpg" alt="" /><br /> از شهلا آقاپور می&zwnj;پرسم به نظر او سیاست در زندگی هنرمند چه نقشی دارد. از او می&zwnj;پرسم با توجه به رویدادهایی که در ایران افتاده، تا چه اندازه یک هنرمند ایرانی به مسائل اجتماعی متعهد است. او در پاسخ می&zwnj;گوید: &laquo;کسانی که دارای وجدان آگاه هستند، تعهد دارند. هنرمند هم مثل انسان&zwnj;های دیگر است. یعنی اجبار ندارد که حتماً آن چه که به او گفته می&zwnj;شود یا می&zwnj;بیند را انجام دهد. من وقتی رویدادهای ایران را پیگیری می کنم و وقتی که می&zwnj;بینم فاجعه در کشور ما بیداد می&zwnj;کند، مسلماً تحت تأثیر قرار می&zwnj;گیرم. این تأثیرات در نوشته&zwnj;ها و نقاشی ها و مجسمه&zwnj;هایی که می&zwnj;سازم اثر می&zwnj;گذارند. من نمی&zwnj;توانم بگویم یک هنرمند باید این&zwnj;کار را بکند یا نکند. به خود هنرمند بستگی دارد. اگر هنرمند وجدان آگاه داشته باشد و احساس کند که کاری را باید بکند، آن را انجام می&zwnj;دهد. من نمی&zwnj;توانم بگویم که هنرمند باید حتماً تعهد داشته باشد یا نباید تعهد داشته باشد. من خودم اما شخصاً نسبت به مسائل اجتماعی تعهد دارم.&raquo;</p> <p> آقاپور در ادامه&zwnj;ی بحث تعد اجتماعی و هنر یکی از سروده&zwnj;هایش، شعری به&zwnj;نام &laquo;هوگو&raquo; را می&zwnj;خواند. او به چگونگی سروده شدن این شعر اشاره می&zwnj;کند و می&zwnj;گوید: زمانی که ویدئوهای اینترنتی و یوتیوب را نگاه می&zwnj;کردم، شدیداً تحت تأثیر قرار گرفتم و خیلی ناراحت شدم. بعد شعر &laquo;هوگو&raquo; را را نوشتم. کودکان خیابانی را که دیدم، یاد فیلم الیورتویست افتادم و داستان ویکتور هوگو را به یاد آوردم.&raquo;</p> <p><img height="200" width="151" align="left" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/img928.jpg" alt="" /><br /> کنار پنجره&zwnj;ی اینترنت نشسته&zwnj;ام</p> <p> نگاهم خیره است به تصاویر غمگین بینوایان که می&zwnj;گذرند</p> <p>&nbsp;</p> <p>صحنه صحنه خاکستری بر جعبه&zwnj;ی شیشه&zwnj;ای</p> <p>&nbsp;</p> <p>صدای ویکتور می&zwnj;پیچد در ادامه&zwnj;ی فصل قصه&zwnj;هایش</p> <p> ترس در خیابان جاری&zwnj;ست</p> <p> و مرد افیونی سکه&zwnj;ای از زن روسپی می&zwnj;دزد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>قانون جنگل در بازارچه&zwnj;ی حراج غلت می&zwnj;زند</p> <p> خریداران توپ پارادوکس به صف ایستاده&zwnj;اند</p> <p> و باران سیاه منجمد شده&zwnj;ی شهر می&zwnj;بارد</p> <p> چون تگرگ&zwnj;های سمی بر رؤیای سعادت</p> <p>&nbsp;</p> <p>جایی که انسان چهارنعل به فراز قدرت می&zwnj;تازد</p> <p> هوگو دیگر نمی&zwnj;نویسد</p> <p> و بینوایان هنوز در آوار بینوایی ویران&zwnj;ترند</p> https://archive.radiozamaneh.com/culture/goonagoon/2011/03/17/2585#comments شعرخوانی شهلا آقا پور فرهنگ, هنر و ادبيات نمایشگاه Thu, 17 Mar 2011 10:13:47 +0000 Babak M 2585 at https://archive.radiozamaneh.com