https://archive.radiozamaneh.com/taxonomy/term/17897/all fa https://archive.radiozamaneh.com/society/degarbash/2013/01/03/23313 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/degarbash/2013/01/03/23313" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> آوات عیار و سارا روشن </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="768" height="520" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/year_12.2_000_par7360257_1.jpg?1357606654" /> </div> </div> </div> <p>آوات عیار و سارا روشن- سال ۲۰۱۲ سالی پر از موفقیت برای جنبش&zwnj;های دگرباشان در کشورهای دمکراتیک بود. ازدواج همجنسگرایان در قاره اروپا و آمریکا به عنوان موضوع مطرح سیاسی روز توانست حامیان زیادی بین سیاستمداران و شهروندان پیدا کند.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20121231_Degarbash_2012_SaraRushan.mp3"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon.jpg" style="width: 273px; height: 31px;" /></a></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مسئله بیماری پنداشتن هویت&zwnj;های دگرباش جنسی به خصوص هویت تراجنسیتی توسط بسیاری از روان&zwnj;پزشکان پزشکان و کنشگران حوزه حقوق تراجنسی&zwnj;ها و تراجنسیتی&zwnj;ها مورد نقد و بررسی قرار گرفت و &laquo;اختلال هویت جنسی&raquo; از فهرست بیماری&zwnj;های ثبت شده توسط انجمن روانپزشکی آمریکا خارج شد. همچنین سازمان ملل موضع جدی&zwnj;تری نسبت به حقوق دگرباشان جنسی گرفت و به کشورهای ناقض حقوق دگرباشان جنسی هشدار داد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">جنبش&zwnj;های دگرباشان جنسی ایرانی نیز فعال بودند و نسبت به قوانین تبعیض&zwnj;آمیز و پرخشونت قانون مجازات اسلامی جدید (۱۳۹۱) آگاهی&zwnj;رسانی کردند. همچنین برای اولین بار احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل، قسمتی از گزارش خود را به مسئله حقوق دگرباشان جنسی در ایران اختصاص داد و به طور رسمی از نقض حقوق دگرباشان جنسی توسط جمهوری اسلامی ایران انتقاد کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>ازدواج همجنسگرایان در سال ۲۰۱۲ </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مسئله ازدواج همجنسگرایان به عنوان شاخصی برای به رسمیت شناختن روابط همجنس با همجنس در چهارچوب&zwnj;های قانونی کشور&zwnj;ها، همچنان در سال گذشته مطرح بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">با این حال، برخی از کنشگران حقوق دگرباشان جنسی، ضمن اینکه به اهمیت قانونی شدن ازدواج همجنسگرایان تاکید دارند، معتقدند که ازدواج تنها گزینه به رسمیت شناختن حقوق همجنسگرایان در چهارچوب&zwnj;های قانونی نیست. این منتقدان می&zwnj;گویند که ازدواج همجنسگرایان، روابط همجنس با همجنس را در چهارچوب&zwnj;های دگرجنسگرای ازدواج و تشکیل خانواده مشروعیت می&zwnj;دهد؛ در حالیکه، زندگی&zwnj; همجنسگرایانی که خانواده&zwnj;های متفاوت تشکیل می&zwnj;دهند یا اصلا روابط&zwnj;شان با تعریف قانونی از خانواده قابل تعریف نیست نیز باید به رسمیت شناخته شود<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">رسمی&zwnj;شدن ازدواج همجنسگرایان در چهارچوب&zwnj;های قانونی و در قوانین اساسی کشورهای دمکراتیک به این مفهوم است که همسران همجنسگرا می&zwnj;توانند باهم مالیات بپردازند؛ از امتیاز&zwnj;های مالیاتی مشابه با خانواده&zwnj;های دگرجنسگرا برخوردار باشند؛ می&zwnj;توانند از بیمه&zwnj;های درمانی همسران&zwnj;شان استفاده کنند؛ پدر و مادر قانونی فرزندان مشترک&zwnj;شان باشند که گاهی فرزند بیولوژیک تنها یکی از طرفین رابطه همسری همجنس با همجنس هستند؛ می&zwnj;توانند از حقوق بازنشتگی همسران خود بهرمند شوند و به هنگام تصمیم&zwnj;گیری&zwnj;های حیاتی مانند تصمیم&zwnj;گیری در مورد سرنوشت سلامت و حق برخورداری از خدمات پزشکی، در کنار همسران&zwnj;شان باشند و سرنوشت ایشان را مشخص کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بسیاری از کشورهای عضو اتحادیه اروپا ازدواج همجنسگرایان را به صورت &laquo;روابط همسری در قوانین سکولار&raquo; به رسمیت می&zwnj;شناسد، اما مسئله ازدواج به شکل قانونی و مذهبی آن همچنان محل اختلاف است. سال ۲۰۱۲ برای آن عده از کشورهای اتحادیه اروپا که هنوز نتوانسته&zwnj;اند به مسئله ازدواج همجنسگرایان وجهه قانونی بدهند، سالی پر تلاطم بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>دانمارک </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/killthegayact.jpg" style="width: 180px; height: 135px;" />در سال ۲۰۱۲ ، در میان کشور&zwnj;های آفریقایی، اوگاندا به خاطر خشونت&zwnj;های بسیار به دگرباشان جنسی و کنشگران حقوق دگرباشان جنسی در صدر اخبار بود.</p> </blockquote> <p dir="RTL">در ماه ژوئن سال ۲۰۱۲ پارلمان دانمارک ازدواج همجنسگرایان را در همه مراکز این کشور از جمله مراکز مذهبی قانونی اعلام کرد (نگاه کنید به <strong><a href="http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/denmark/9317447/Gay-Danish-couples-win-right-to-marry-in-church.html">اینجا</a></strong>).</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بر اساس این قانون جدید کلیسا&zwnj;ها و سایر مراکز مذهبی موظفند در صورت اینکه متقاضیان ازدواج همجنسگرا باشند، سرویس&zwnj;های مذهبی خود را بدون هیچ تبعیضی به ایشان ارائه کنند. البته در این قانون ذکر شده است که روحانیان یا رهبران مذهبی می&zwnj;توانند از انجام مراسم ازدواج به طور شخصی امتناع ورزند، اما مرکز مذهبی موظف است برای انجام مراسم، کشیش، خاخام یا روحانی مذهبی دیگری را به عنوان جایگزین معرفی کند. بر اساس این قانون افراد موظف به انجام مراسم ازدواج نیستند، اما مراکز مذهبی، کلیساها، مساجد یا کنیسه&zwnj;ها حق ندارند بین افراد بر اساس گرایش جنسی&zwnj;شان در دادن سرویس&zwnj;های خدماتی این مراکز تبعیض&zwnj; قائل شوند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>ایرلند </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در یک جدال حقوقی - سیاسی پیچیده، دولت ائتلافی ایرلند در ماه مارس ۲۰۱۱ پیشنهاد اضافه شده کنوانسیون مربوط به ازدواج همجنسگرایان در قانون اساسی ایرلند را تسلیم پارلمان این کشور کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;پارلمان ایرلند در ماه ژوئن سال ۲۰۱۲ اعلام کرد که مسئله تعریف ازدواج همجنسگرایان در قانون اساسی ایرلند را در سال آتی بررسی می&zwnj;کند. در ایرلند ازدواج همجنسگرایان حمایت عمومی دارد و آخرین نظرسنجی&zwnj;ها نشان می&zwnj;دهد که ۷۳ درصد ایرلندی&zwnj;ها از این طرح حمایت می&zwnj;کنند (نگاه کنید به <strong><a href="http://www.pinknews.co.uk/2012/02/23/poll-finds-irish-support-for-gay-marriage-at-73/">اینجا</a></strong>). مشکل اما یافتن راه قانونی برای محسوب کردن ازدواج همجنسگرایان در خطوط قانون اساسی ایرلند است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>فرانسه</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پس از به پیروزی رسیدن فرانسوا اولند در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه، این رئیس جمهور سوسیالیست بر طبق وعده انتخاباتی خود، مسئله ازدواج همجنسگرایان را جزو اولویت&zwnj;های خود قرار داد و از لایحه &laquo;ازدواج برای همه&raquo; (<span dir="LTR">mariage pour tous</span>) سخن گفت.(نگاه کنید به <strong><a href="http://www.lemonde.fr/idees/article/2012/12/11/le-mariage-pour-tous-ne-doit-pas-ouvrir-la-voie-aux-meres-porteuses_1804659_3232.html">اینجا</a></strong>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">طرح&zwnj;های پیشنهادی اولاند برای قانونی کردن ازدواج همجنسگرایان، تبدیل به چالشی بزرگ برای حزب سوسیالیست فرانسه شده است. گردهمایی&zwnj;های خیابانی که بیشتر آن&zwnj;ها توسط مذهبیون و محافظه&zwnj;کاران فرانسوی برنامه&zwnj;ریزی شده است، نشان از اختلاف&zwnj;های عمیق در جامعه فرانسه پیرامون مسئله به رسمیت شناختن ازدواج همجنسگرایان دارد. اولاند اما به طور مداوم از طرح خود حمایت کرده است و خیال ندارد به هیچوجه پشت همجنسگرایان فرانسوی را خالی کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>بریتانیا </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نخست&zwnj;وزیر بریتانیا نیز با مشکلاتی مشابه با فرانسه و ایرلند مواجه است. دیوید کامرون که به طور شخصی مسئله حمایت قانونی از ازدواج همجنسگرایان را در انگلستان مطرح کرده است در ۱۲ مارس ۲۰۱۲ برنامه دقیق خود را برای حمایت از ازدواج همجنس با همجنس در انگلستان و ولز، عمومی کرد. این برنامه با مخالفت شدید اکثر سیاسیون حزب محافظه&zwnj;کار در انگلیس مواجه شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">آمار&zwnj;ها نشان می&zwnj;دهد که ۷۱ درصد مردم در بریتانیا از برنامه کامرون برای حمایت از ازدواج همجنسگرایان راضی&zwnj;اند و از آن حمایت می&zwnj;کنند، اما سنت&zwnj;گرایان محافظه&zwnj;کار و مذهبیون همچنان دارند از راه&zwnj;های قانونی استفاده می&zwnj;کنند که ثابت کنند ازدواج تنها بین یک مرد و یک زن قابل تعریف است.(نگاه کنید به <strong><a href="http://www.pinknews.co.uk/2012/06/12/survey-71-percent-of-britons-back-equal-marriage-rights-for-gay-couples/">اینجا</a></strong>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>پیروزی های چشمگیر در قاره آمریکا </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">برای اولین&zwnj;بار در ایالات متحده آمریکا، حق ازدواج همجنسگرایان از طریق رای مردم در انتخابات عمومی در ششم نوامبر در سه ایالت توام باهم به ثبت رسید.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در ایالت&zwnj;های مریلند، مین و واشنگتن ازدواج همجنسگرایان به&zwnj;رسمیت شناخته شد. علاوه بر این، &laquo;تامی بلدوین&raquo; توانست به عنوان اولین سناتور همجنسگرا و اولین زن لزبین به سنا راه یابد.(نگاه کنید به <a href="http://www.advocate.com/politics/election/2012/11/06/how-supposedly-radical-lesbian-wins-congress"><strong>اینجا</strong></a>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>جزیره صبا </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">جزیره صبا از مجموعه جزایر دریای کارائیب با اینکه تنها دوهزار نفر جمعیت دارد، در ماه دسامبر اولین کشور در منطقه دریای کارائیب شد که ازدواج همجنسگرایان را قانونی اعلام کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">جزیره کوچک صبا که از مستعمره&zwnj;های قدیمی کشور هلند است با اینکه خیلی زود&zwnj;تر از این&zwnj;ها می&zwnj;بایستی به مانند کشور هلند ازدواج همجنسگرایان را به رسمیت می&zwnj;شناخت به دلیل پیچیدگی&zwnj;های سیاسی کشورهای کارائیب و نفوذ مذهبیون مسیحی، نتوانسته بود این مسئله را قانونی اعلام کند. با این حال روز دوم دسامبر در تقویم جزیره صبا، تبدیل به روز پیروزی همجنسگرایان شد.(نگاه کنید به <strong><a href="http://www.huffingtonpost.com/2012/12/15/saba-legalizes-gay-marria_n_2306870.html">اینجا</a></strong>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>کانادا </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/kelley-winters-229x300.jpg" style="width: 180px; height: 235px;" />&laquo;تفاوت، بیماری نیست&raquo;، کلی وینترز فعال حقوق تراجنسیتی&zwnj;ها&nbsp;</p> </blockquote> <p dir="RTL">استان آنتاریو کانادا نیز در پی تلاش&zwnj; کنشگران حقوق تراجنسی&zwnj;ها، هویت جنسی تراجنسی و تراجنسیتی بودن را به رسمیت قانونی رساند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">کنشگران حقوق تراجنسیتی&zwnj;&zwnj;ها، سال&zwnj;هاست که به محوریت زن بودن یا مرد بودن در قوانین کشورهای دمکراتیک اعتراض دارند و معتقدند جنسیت&zwnj;های متفاوت نیز باید به رسمیت برسند. دولت آنتاریو حق داشتن هر هویت جنسیتی و حق بیان و اجراگری جنسیتی را به قانون حقوق بشر این استان اضافه کرد.(نگاه کنید به <strong><a href="http://thinkprogress.org/lgbt/2012/06/13/499304/ontario-becomes-first-canadian-province-to-protect-transgender-people/">اینجا</a></strong>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دوگانه زن و مرد سال&zwnj;هاست که در چهارچوب&zwnj;های قانونی &laquo;جنسیت دیگری بودن&raquo; را ناممکن می&zwnj;سازد؛ جنسیت افراد از بدو تولد به دوگانه زن یا مرد محدود می&zwnj;شود. حال آنکه، افراد بسیاری در جوامع انسانی زندگی می&zwnj;کنند که جنسیت آن&zwnj;ها نه زن است و نه مرد و حتی گاهی چیزی بین زن و مرد است. صرفاً به دلیل اینکه جوامع این جنسیت&zwnj;ها را به رسمیت نمی&zwnj;شناسد و زبان و فرهنگ برای آن&zwnj;ها جایگاهی هویتی قائل نشده است، دلیل نمی&zwnj;شود که این افراد به دنبال داشتن هویتی مستقل از دوگانه زن و مرد نباشند. استان آنتاریو در کانادا، این نوع از هویت&zwnj; را نیز به رسمیت شناخته و به آن جایگاه قانونی داده است. بر اساس این قانون، حق داشتن هویت جنسی و جنسیتی متفاوت و حق بیان این هویت جنسیتی، جزئی از حقوق بشر است و در قانون حقوق بشر این استان بر این مسئله تاکید شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>کوبا </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">کشورهای کم و بیش دمکراتیک هم در راه حقوق دگرباشان جنسی قدم&zwnj;هایی برداشته&zwnj;اند. البته اگر کنشگران حقوق اقلیت&zwnj;های جنسی نبودند، این تلاش&zwnj;ها هرگز توسط سیاستمدار&zwnj;ها دنبال نمی&zwnj;شد.</p> <p dir="RTL">در کشور کوبا دختر رائول کاسترو، از حامیان جدی حقوق اقلیت&zwnj;های جنسی است. او ضمن اینکه در داخل کوبا برای حقوق دگرباشان جنسی مبارزه می&zwnj;کند، مسئله دگرباشان جنسی را تبدیل به پل ارتباطی بین کوبای کمونیست و ایالت متحده آمریکا کرده است. ماریلا کاسترو در ماه می&zwnj;۲۰۱۲ برای دومین بار به ایالات متحده آمریکا سفر کرد و در مورد تلاش&zwnj;های جنبش&zwnj;های حامی حقوق برابر برای دگرباشان جنسی در کوبا سخنرانی کرد.(نگاه کنید به <a href="http://www.cnn.com/2012/05/29/us/new-york-mariela-castro/index.html"><strong>اینجا</strong></a>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در کوبا، آدل هرناندز که در سال&zwnj;های ۱۹۸۰ به دلیل هویت جنسیتی متفاوتش در کوبا زندانی شده بود، توانست در انتخابات شورایی محلی رای بیاورد و اولین دگرباش جنسی و تراجنسیتی کوبایی باشد که به مقامی سیاسی دست یافته است.(نگاه کنید به <strong><a href="http://www.guardian.co.uk/world/2012/nov/18/cuban-transsexual-adela-hernandez-elected">اینجا</a></strong>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">با این حال، کوبا هنوز حاضر نیست که در آمار&zwnj;ها و سرشماری&zwnj;های ملی، خانواده&zwnj;ها و همسران همجنسگرا را محسوب کند؛ با اینکه در کوبای سوسیالیست و قوانین سکولارش منع قانونی برای وجود خانواده&zwnj;های همجنسگرا وجود ندارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آفریقا و کشورهایی که همجنسگرایان را اعدام می</strong><strong>&zwnj;</strong><strong>کنند </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در سال ۲۰۱۲ ، در میان کشور&zwnj;های آفریقایی، اوگاندا به خاطر خشونت&zwnj;های بسیار به دگرباشان جنسی و کنشگران حقوق دگرباشان جنسی در صدر اخبار بود.&nbsp;به خصوص که سیاستمداران این کشور با حمایت مردمی، لایحه &laquo;همجنسگرایان را بکشید&raquo; را معرفی کردند. در این لایحه انواع مجازات&zwnj;ها از جمله مرگ برای همجنسگرایان پیشنهاد شده است.(نگاه کنید به <strong><a href="http://thinkafricapress.com/uganda/experts-weekly-ugandas-anti-homosexuality-bill">اینجا</a></strong>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">با این حال اوگاندا تنها کشوری نیست که قوانین آن همجنسگرایی را جرم می&zwnj;داند و مجازات&zwnj;های خشونت&zwnj;آمیز برای روابط همجنس با همجنس پیشنهاد می&zwnj;کند. قانون مجازات اسلامی جمهوری اسلامی ایران، قوانین کشور عربستان سعودی، سودان، موریتانی، نیجریه، سومالی، امارات متحده عربی و یمن مجازات مرگ را برای برخی از انواع روابط همجنس با همجنس در نظر گرفته&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>حمایت بان کی&zwnj;مون از حقوق همجنسگرایان </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دبیر کل سازمان ملل متحد، &zwnj;&zwnj;بان کی&zwnj;مون در سال گذشته مواضع جدی&zwnj;تری را نسبت به کشورهایی که به همجنسگرایان اعمال خشونت می&zwnj;کنند اتخاذ کرده است.&zwnj; بان کی&zwnj;مون به کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل تاکید کرده است که مسئله حقوق دگرباشان جنسی در سراسر جهان را در صدر اولویت&zwnj;های کاری خود قرار دهند<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بان کی&zwnj;مون در روز سه شنبه ۱۱ دسامبر در صحن سازمان ملل در مورد حقوق پایمال شده دگرباشان جنسی در سراسر جهان سخن گفت: &laquo;این واقعیت که ۷۶ کشور در جهان، هنوز همجنسگرایی را جرم می&zwnj;دانند، یک فضاحت است.&raquo; بان کی&zwnj;مون در این زمینه اعلام کرده است که &laquo;این یک ننگ است؛ بی&zwnj;عدالتی است که در دنیای مدرن ما، بسیاری از کشور&zwnj;ها همچنان مردم را برای عشق به انسانی که همجنس&zwnj;شان هست، مجرم می&zwnj;دانند.&raquo; (نگاه کنید به <strong><a href="http://www.iglhrc.org/cgi-bin/iowa/article/pressroom/pressrelease/1632.html">اینجا</a></strong>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>نقطه عطفی برای تراجنسی&zwnj;ها </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به دلیل اعتراض&zwnj;های جنبش همجنسگرایان در ایالات متحد آمریکا، در سال ۱۹۷۳، انجمن روانپزشکی آمریکا یا <span dir="LTR">The American Psychiatric Association</span> همجنسگرایی را از فهرست بیماری&zwnj;های روانی در راهنمای تشخیص بیماری، آمار بیماری&zwnj;ها و اختلال&zwnj;های روانی یا <span dir="LTR">Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders</span> خارج کرد. در پی تصمیم انجمن روانپزشکی آمریکا، در ۱۷ ماه مه سال ۱۹۹۰ سازمان بهداشت جهانی یا <span dir="LTR">World Health Organization</span> اعلام کرد که همجنسگرایی بیماری نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تراجنسی&zwnj;ها اما با اینکه در قلب جنبش همجنسگرایان فعالیت می&zwnj;کردند، از حقوق برابر برخوردار نبودند و به رسمیت شناختن حقوق آن&zwnj;ها به مفهوم به&zwnj;هم&zwnj;ریختن کلیت نظام دگرجنسگرامحوری بود که جنسیت را تنها به عنوان زن بیولوژیک یا مرد بیولوژیک به رسمیت می&zwnj;شناخت. نظامی که تمام برداشت&zwnj;های حقوقی، قضایی، کیفری و حتی علم پزشکی را با تقسیم&zwnj;بندی دوگانه زن و مرد تفکیک می&zwnj;کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">سال ۲۰۱۲ اما سال پیروزی تراجنسیتی&zwnj;های آمریکایی بر نظام دگرجنسگرامحوری بود که آن&zwnj;ها را بیمار روانی محسوب می&zwnj;کرد. پس از تلاش کنشگران حقوق تراجنسیتی&zwnj;ها در روز دوم دسامبر ۲۰۱۲، انجمن روانپزشکی آمریکا (<span dir="LTR">APA</span>) اعلام کرد که &laquo;اختلال هویت جنسی&raquo; را از فهرست بیماری&zwnj;های روانی حذف و به جای آن شاخص بی&zwnj;قراری جنسیتی <span dir="LTR">Gender Dysphoria</span> را جایگزین می&zwnj;کند. به این ترتیب، کسی که مایل است جنسیت خود را تغییر دهد دیگر بیمار محسوب نمی&zwnj;شود، اما اگر چنانچه فرآیند این تغییر جنسیت با بی&zwnj;قراری، اضطراب و افسردگی همراه باشد، فرد برای شاخص بی&zwnj;قراری جنسیتی مورد درمان قرار خواهد گرفت.(نگاه کنید به <a href="http://lgbtweekly.com/2012/12/13/a-milestone-change-by-the-apa/"><strong>اینجا</strong></a>)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">از نقطه نظر پزشکی و سیاسی، این تصمیم نقطه عطفی برای تراجنسیتی&zwnj;ها، نه تنها در آمریکا بلکه در کل جهان بود. راهنمای تشخیص بیماری، آمار بیماری&zwnj;ها و اختلال&zwnj;های روانی با اینکه در آمریکا منتشر می&zwnj;شود، اما منبع جهانی برای پزشکان است. چه بسا که قدم بعدی رایزنی&zwnj;های لازم با سازمان جهانی بهداشت باشد که اختلال هویت جنسی را از فهرست بیماری&zwnj;ها حذف کند و حقوق تراجنسی&zwnj;ها را در همه جای جهان به رسمیت بشناسد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">برای بسیاری از کنشگران هویت&zwnj;های مختلف دگرباش جنسی، قدم&zwnj;های بعدی مبارزه با هویت&zwnj;محوری و بیماری انگاشتن گوناگونی&zwnj;های جنسی و جنسیتی افراد است. تا زمانی که سازمان&zwnj;های بهداشت، درمان، پزشکی و روان&zwnj;پزشکی به طور مداوم شاخص&zwnj;های &laquo;نرمال&raquo; بودن یا &laquo;نرمال&raquo; نبودن را تعیین می&zwnj;کنند، به افرادی که هویت&zwnj;های جنسی آن&zwnj;ها با عرف&zwnj;های پذیرفته همخوان نیست، اعمال خشونت خواهد شد. از این رو سال ۲۰۱۲ سالی بسیار پر امید برای همه کسانی بود که می&zwnj;خواهند گوناگونی&zwnj;های جنسی و جنسیتی افراد به رسمیت شناخته شود و با آن&zwnj;ها همچون بیمار برخورد نشود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>تصاویر</strong>:&nbsp;</p> <p dir="RTL">۱ - دو زن همجنسگرا یکدیگر را مقابل جمعیت مخالفان ازدواج همجنسگرایان در فرانسه، می&zwnj;بوسند؛ عکس از خبرگزاری فرانسه</p> <p dir="RTL">۲ - حامیان لایحه &quot;همجنسگراها را بکشید&quot; در اوگاندا</p> <p dir="RTL">۳ - کلی وینترز فعال حقوق تراجنسیتی&zwnj;ها</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/degarbash/2013/01/03/23313#comments آوات عیار ازدواج همجنسگرایان انجمن روانپزشکی آمریکا تراجنسیتی حقوق دگرباشان جنسی سارا روشن سازمان ملل متحد سال ۲۰۱۲ دگر باش Thu, 03 Jan 2013 14:06:49 +0000 arezoo 23313 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/culture/cultural-heritages/2012/12/31/23153 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/culture/cultural-heritages/2012/12/31/23153" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> بیژن روحانی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="277" height="188" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/bijr1201.jpg?1357606493" /> </div> </div> </div> <p>بیژن روحانی - سال ۲۰۱۲ در حالی به پایان رسید که نقش میراث فرهنگی در جوامع امروزی بیش از پیش به موضوع بحث کارشناسان این رشته در کشورهای مختلف تبدیل شده است.</p> <!--break--><!--break--><p>&nbsp;</p> <p>در بسیاری از نقاط دنیا، برنامه&zwnj;های موفقی برای حفاظت، مطالعه و معرفی میراث هنری و تاریخی به اجرا درآمد. اما در همان حال و در نقاطی دیگر، جنگ، بلاهای طبیعی، بی&zwnj;توجهی و غارت و دزدی، زیان&zwnj;هایی جبران&zwnj;ناپذیر را به میراث مشترک انسانی وارد آوردند. همچنین رابطه گردشگری با آثار فرهنگی و نقش مثبت و منفی آن از موضوعات مورد توجه حفاظت&zwnj;گران در سال ۲۰۱۲ بود. در این سال همچنین کشفیات باستان&zwnj;شناسی مهمی در برخی نقاط دنیا انجام شد.</p> <p>&nbsp;</p> <p><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20121230_Heritage_CulturalHeritageReview_Rouhani.mp3"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon_14.jpg" style="width: 273px; height: 31px;" /></a></p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>جنگ و تخریب عمدی میراث فرهنگی</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/04-qalat-maziq.jpg" style="width: 230px; height: 124px; float: left;" />اگر بخواهیم نام سیاه&zwnj;ترین دشمن میراث فرهنگی را در سال ۲۰۱۲ انتخاب کنیم، بی&zwnj;شک جنگ و تخریب&zwnj;های عمدی، رتبه نخست این فهرست را به خود اختصاص می&zwnj;دهد. جنگ داخلی گسترده در سوریه میان نیروهای دولتی و مخالفان مسلح آسیب&zwnj;های غیر قابل جبرانی را به میراث جهانی سوریه، محوطه&zwnj;های باستانی، مکان&zwnj;های مذهبی، خانه&zwnj;های تاریخی، موزه&zwnj;ها و کتابخانه&zwnj;ها وارد کرده است. شهر تاریخی حلب که در فهرست میراث جهانی سازمان یونسکو نیز ثبت شده است، آسیب&zwnj;های فراوانی دید. ارگ تاریخی حلب و همچنین مسجد جامع این شهر متحمل آسیب&zwnj;های جدی شدند و&nbsp; بازار سنتی آن هم در آتش سوخت. محوطه&zwnj;های باستانی پالمیر، آفامیا، دژ شهسواران، روستاهای تاریخی در شمال سوریه و همچنین تعداد زیادی مسجد و کلیسا نیز در درگیرهای مسلحانه به شدت آسیب دیده&zwnj;اند. سازمان&zwnj;های جهانی از جمله یونسکو و ایکوموس، شورای بین&zwnj;المللی بناها و محوطه&zwnj;ها، بارها نسبت به تخریب این میراث گران&zwnj;بها هشدار داده&zwnj;اند. هم&zwnj;اکنون برنامه&zwnj;ریزی برای کمک به آثار تاریخی سوریه توسط این سازمان&zwnj;ها و به&zwnj;ویژه توسط سازمان ایکوموس در جریان است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>اما به&zwnj;جز سوریه، میراث فرهنگی در مالی و لیبی نیز قربانی جنگ یا اختلافات فرقه&zwnj;ای و قومی شد. در مالی گروه&zwnj;های تندرو و افراطی میراث صوفیان را در شهر تیمبوکتو تخریب کردند. آخرین مورد از تخریب&zwnj;ها در روز ۲۳ دسامبر سال ۲۰۱۲ گزارش شد. این گروه&zwnj;های تندروی اسلامی با هرگونه مقبره&zwnj;سازی و بزرگداشت صوفیان مخالف&zwnj;اند و این برداشت و قرائت از اسلام را تحمل نمی&zwnj;کنند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در لیبی نیز گروه&zwnj;های سلفی، آرامگاه&zwnj;ها و مکان&zwnj;های فرهنگی و تاریخی صوفیان را در چند شهر تخریب کردند. پس از &laquo;بهار عربی&raquo;، گزارش&zwnj;های فراونی از حمله به مکان&zwnj;های صوفیان در شمال آفریقا از جمله در لیبی و مصر و تونس گزارش شده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>غارت میراث فرهنگی</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/bijr1202.jpg" style="width: 230px; height: 138px; float: left;" />غارت و دزدی آثار تاریخی و هنری نیز همچنان به&zwnj;عنوان یکی از مخرب&zwnj;ترین پدیده&zwnj;ها در سال گذشته ادامه داشت. گرچه نهادهایی مانند اینترپل و یونسکو تلاش&zwnj;های فراوانی برای متوقف کردن این روند انجام دادند، اما همچنان برخی نقاط جهان قربانی این پدیده ویرانگر است. طبق گزارش&zwnj;ها و بررسی&zwnj;های انجام شده، غارت آثار تاریخی همچنان به&zwnj;شدت از منطقه قندهار در افغانستان و پاکستان ادامه دارد. در سال ۲۰۱۲ محموله&zwnj;های بزرگ قاچاق عتیقه که مبداء آن&zwnj;ها افغانستان بود کشف شدند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>اما در ماه اوت ۲۰۱۲ سرانجام خبری خوش برای دوستداران فرهنگ افغانستان منتشر شد. در این ماه بیش از ۸۴۳ شیء تاریخی به افغانستان بازگشتند. این اشیاء&nbsp; اکثراً در زمان جنگ افغانستان از این کشور خارج شده و در بازر سیاه به فروش رسیده بودند. موزه بریتانیا کمک&zwnj;های شایان توجهی برای بازگشت این آثار به افغانستان انجام داد. در میان این آثار عاج&zwnj;های کنده&zwnj;کاری شده چهار هزار ساله و همچنین مجسمه&zwnj;های بودا نیز قرار داشت.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>سرقت بزرگ هنری در هلند</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/bijr1203.jpg" style="width: 230px; height: 153px; float: left;" />اما یکی از بزرگ&zwnj;ترین دزدی&zwnj;های هنری سال ۲۰۱۲ در ماه اکتبر و در موزه&zwnj;ای در شهر روتردام هلند اتفاق افتاد. دزدان کارکشته توانستند هفت تابلوی نقاشی مشهور را به سرقت ببرند. تابلوهایی از پابلو پیکاسو، پل گوگن، هنری ماتیس، لوسین فروید و کلود مونه جزو آثار سرقت&zwnj;شده هستند. گرچه این موزه به سیستم حفاظت و هشدار پیشرفته مجهز بود، اما دزدان در ساعات نخستین بامداد توانستند وارد موزه شوند. پلیس پنج دقیقه پس از به صدا درآمدن هشدار به موزه رسید، اما کار از کار گذشته بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>ثبت آثاری جدید در فهرست میراث جهانی</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>نشست کمیته میراث جهانی سازمان یونسکو در ماه ژوئن در شهر سن پترزبورگ روسیه برگزار شد. در جریان این نشست که ۱۲ روز به طول انجامید، در مجموع ۲۶ محوطه فرهنگی و طبیعی دیگر به فهرست میراث جهانی یونسکو اضافه شد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>ایران نیز توانست مسجد جامع اصفهان و همچنین گنبد قابوس را به&zwnj;عنوان دو اثر فرهنگی به ثبت برساند. یونسکو مسجد جامع اصفهان را به دلیل آنکه معرف الگوی معماری چهارایوانی است و همچنین فنون و روش&zwnj;های گنبدسازی در آن رشد و تکامل داشته است به ثبت رساند. برج گنبد قابوس در استان گلستان نیز به&zwnj;خاطر ویژگی&zwnj;های تاریخی، معماری و مهندسی&zwnj;اش در فهرست میراث جهانی ثبت شد. این برج همچنین معرف تبادلات فرهنگی در آسیای مرکزی و فلات ایران است.</p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/bijr1205.jpg" style="width: 230px; height: 153px; float: left;" />فلسطین نیز توانست برای اولین بار از زمان عضویت در سازمان یونسکو، یک اثر را در این فهرست ثبت کند. ثبت شدن کلیسای زادگاه مسیح در شهر بیت لحم برای بسیاری از فلسطینیان دستاوردی مهم به&zwnj;شمار آمد. این اثر هم&zwnj;زمان با ثبت، در فهرست آثار در خطر قرار گرفت. به&zwnj;جز کلیسای زادگاه، یونسکو آثار فرهنگی دیگری را نیز در فهرست میراث در خطر قرار داد. آثار تاریخی در شهر تیمبوکتو و همچنین آرامگاه آسکیا در کشور مالی، بندر تاریخی لیورپول در انگلستان، و استحکامات دفاعی در پاناما در فهرست آثار در خطر ثبت شدند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>سال ۲۰۱۲ همچنین مصادف بود با چهلمین سالگرد معاهده میراث جهانی یونسکو. هدف این معاهده که در سال ۱۹۷۲ به تصویب رسید شناسایی و حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان به&zwnj;عنوان سرمایه&zwnj;ها و ذخایر مشترک بشریت است. به همین مناسبت در بسیاری از کشورهای جهان برنامه&zwnj;هایی ویژه در خصوص این معاهده و دستاوردهای آن برگزار شد.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>سال ۲۰۱۲: سال مایاهای باستانی</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>تمدن کهن مایا در طول سال گذشته چندین بار خبرساز شد. نه فقط تقویم کهن و پنج&zwnj;هزارساله آن بسیاری را به فکر آخر زمان و پایان کار جهان انداخت، بلکه کشف آثار ناشناخته کهن نیز چندین بار نام این <img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/bijr1206.jpg" style="width: 230px; height: 154px; float: left;" />قوم را بر سر زبان&zwnj;ها انداخت. باستان&zwnj;شناسان در گواتمالا توانستند مجموعه&zwnj;ای از صورتک&zwnj;های سنگی متعلق به خدای خورشید را کشف کنند. این صورتک&zwnj;ها برای هرم ال دیابلو در حدود ۱۷۰۰ سال پیش ساخته شده بودند و مراحل مختلف برآمدن آن را در سفر آسمانی&zwnj;اش نشان &zwnj;می&zwnj;دهند. از این کشف به&zwnj;عنوان یکی از مهم&zwnj;ترین کشفیات باستان&zwnj;شناسی در سال ۲۰۱۲ یاد می&zwnj;شود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>همچنین کشف یک تقویم کهن دیگر متعلق به مایاها که روی دیوار نقاشی شده بود سال گذشته را برای تمدن مایا به سالی فراموش&zwnj;نشدنی تبدیل کرد. این تقویم نیز روی دیوارهای یک ساختمان متروک در منطقه زولتون در گواتمالا قرار دارد. از این تقویم ظاهراً برای ثبت و گاهشماری رویدادهای نجومی و سماوی استفاده می&zwnj;شده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>توسعه موزه لوور</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>موزه لوور، یکی از بزرگ&zwnj;ترین و مشهورترین موزه&zwnj;های جهان با گنیجنه&zwnj;ای خیره&zwnj;کننده از آثار فرهنگی و هنری از نقاط مختلف دنیا، امسال ظرفیت&zwnj;هایش را گسترش داد. در ماه دسامبر، شعبه جدیدی از موزه لوور در شهر لانس (Lens) در شمال فرانسه افتتاح شد. این ساختمان جدید قرار است علاقمندان این موزه بزرگ <img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/bijr1207.jpg" style="width: 230px; height: 195px; float: left;" />را در خارج از پاریس نیز به خود حلب کند. پیش&zwnj;بینی شده سالی پانصد هزار نفر از شعبه جدید لوور بازدید کنند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>اما به&zwnj;جز افتتاح این ساختمان جدید، موزه لوور در سال ۲۰۱۲ بخش تازه&zwnj;ای برای هنرهای اسلامی نیز افتتاح کرد. برای ساختمان جدید این بخش که در داخل یکی از حیاط&zwnj;های موزه لوور احداث شده، سازه&zwnj;ای مواج و طلایی&zwnj;رنگ طراحی شده است. این بخش آثار هنری دوران پس از اسلام را در خود به نمایش می&zwnj;گذارد. یکی از شاهزادگان عربستان سعودی جزو حامیان مالی این پروژه بزرگ بوده است. با این&zwnj;&zwnj;حال این بخش جدید مورد اعتراض برخی از ایرانیان قرار گرفته است. منتقدان به قرار دادن برخی از دستاوردهای هنری و فرهنگی ایران در این بخش بدون اشاره به پیشینه و سابقه فرهنگی آن و همچنین نحوه نام&zwnj;گذاری&zwnj;ها معترض هستند.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>در گذشتگان سال ۲۰۱۲</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>اسکار نیمایر معمار مدرنیست برزیلی در ماه دسامبر و در سن ۱۰۴ درگذشت. کارهای نیمایر جزو میراث مهم هنری و معماری سده بیستم به شمار می&zwnj;آیند. طرح شهرسازی برازیلیا و ساختمان&zwnj;های عمومی آن در فهرست میراث جهانی یونسکو نیز ثبت شده است. او که در ابتدا کارش را تحت تأثیر لوکور بوزیه آغاز کرده بود، بعدها از سبک او فاصله گرفت. او شیفته قوس&zwnj;ها و منحنی&zwnj;ها بود و به&zwnj;طور گسترده در آثارش از این فرم&zwnj;ها استفاده می&zwnj;کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/bijr1208.jpg" style="width: 230px; height: 173px; float: left;" />از ایران&zwnj;شناسان درگذشته در سال ۲۰۱۲ نیز می&zwnj;توان به ژان پرو، باستان&zwnj;شناس فرانسوی و گراردو نیولی، ایران&zwnj;شناس ایتالیایی اشاره کرد. نیولی مدیر مؤسسه مطالعات شرقی و آفریقایی ایتالیا بود. از جمله تحقیقات مهم او می&zwnj;توان به مطالعه در مورد مفهوم یا ایده ایران اشاره کرد. او در کتابی به تفصیل به این موضوع می&zwnj;پردازد که نام ومفهوم ایران از چه زمان و چگونه شکل گرفت. نیولی همچنین تحقیقات مفصلی در خصوص زرتشت و زمان و زادگاه او نیز انجام داده و در مورد آیین مانی نیز صاحب تألیفات مهمی بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>ژان پرو باستان&zwnj;شناس فرانسوی نیز که در اواخر دسامبر درگذشت، مدت&zwnj;ها در شهر باستانی شوش به کاوش و پژوهش پرداخته بود. آقای پرو در سال ۱۳۴۷ خورشیدی سرپرستی کاوش&zwnj;های شوش را پس از رومن گیرشمن، باستان&zwnj;شناس فرانسوی، بر عهده گرفت و در کاخ آپادانای شوش به تحقیق پرداخت. در نتیجه کاوش&zwnj;های او اطلاعات و آثار زیادی از جمله مجسمه مشهور داریوش از شوش به&zwnj;دست آمد. او به تازگی کتابی در مورد کاخ داریوش منتشر کرده و نگارش کتاب جدیدی دیگری را در خصوص ایران آغاز کرده بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در همین زمینه:<br /> <a href="http://www.radiozamaneh.com/taxonomy/term/2815">بیژن روحانی در رادیو زمانه</a></p> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/culture/cultural-heritages/2012/12/31/23153#comments سال ۲۰۱۲ میراث فرهنگی و رسوم ملل Mon, 31 Dec 2012 12:19:07 +0000 hosseinn 23153 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/culture/goonagoon/2012/12/29/22689 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/culture/goonagoon/2012/12/29/22689" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> مهم‌ترین رویدادهای فرهنگی در سال ۲۰۱۲ </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> رادیو زمانه </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="277" height="188" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/2012b.jpg?1357155466" /> </div> </div> </div> <p>گروه فرهنگ - سال ۲۰۱۲ هم به پایان نزدیک می&zwnj;شود. در تقویم &laquo;مایا&raquo;، ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲ مصادف بود با آخرین روز جهان و آغاز یک زندگی تازه روی زمین. در باور مایاها در ۲۱ دسامبر که هم&zwnj;زمان است با آغاز زمستان، &laquo;بولون یوکته&raquo; خدای جنگ و آفرینش به زمین بازگشته و اکنون در کنار ما زندگی می&zwnj;کند.</p> <!--break--><!--break--><p>در هر حال آنگونه که عده&zwnj;ای در آغاز سال&nbsp; ۲۰۱۲ پیش&zwnj;بینی می&zwnj;کردند آخر&zwnj; زمان حادث نشد، بلکه زندگی همچنان ادامه دارد با همه رویدادهای فرهنگی گوناگونی که به زندگی ما رنگی از امید می&zwnj;بخشد. مروری داریم بر این رویدادها در سالی که به روزهای پایانی&zwnj;اش نزدیک می&zwnj;شویم:</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>اصغر فرهادی، شخصیت بر&zwnj;تر سال ۲۰۱۲</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf01.jpg" style="width: 550px; height: 50px;" /></p> <p>&nbsp;</p> <p>در آغاز سال ۲۰۱۲ اصغر فرهادی نویسنده و کارگردان فیلم &laquo;جدایی نادر از سیمین&raquo; نخستین اسکار تاریخ سینمای ایران را برای این فیلم به دست آورد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>اصغر فرهادی سپس در سالن کداک تیاتر در لس&zwnj;آنجلس روی صحنه رفت و پس از دریافت جایزه اسکار گفت: &laquo;من با افتخار این جایزه را به مردم سرزمینم تقدیم می&zwnj;کنم، مردمی که به همه فرهنگ&zwnj;ها و تمدن&zwnj;ها احترام می&zwnj;گذارند و با خشونت سر سازگاری ندارند.&raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <p>در هشتاد و چهارمین دوره از جوایز اسکار، &laquo;هنرمند&raquo; ساخته میشل هازانویسیوس و &laquo;هوگو&raquo; ساخته مارتین اسکورسیزی با بردن پنج جایزه اسکار موفق&zwnj;ترین فیلم&zwnj;های سال بودند. &laquo;هنرمند&raquo; اسکارهای بخش&zwnj;های اصلی چون بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بازیگری مرد را از آن خود کرد و جوایز اسکار بخش&zwnj;های تکنیکی به فیلم &laquo;هوگو&raquo; تعلق گرفت.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf02.jpg" style="width: 196px; height: 179px;" />مریل استریپ: &laquo;اصغر فرهادی با ساختن این فیلم دلپذیر، کاری کرد که هیئت&zwnj;های دیپلمات و اخبار روزنامه&zwnj;ها از آن عاجز بودند.&raquo;</p> </blockquote> <p>پس از اقبال جهانی &laquo;جدایی نادر از سیمین&raquo;، ویکتوریا نولاند، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در آغاز نشست خبری سه&zwnj;شنبه ۲۸ فوریه (نهم اسفند ۱۳۹۰) درباره ساخته اصغر فرهادی گفت: &laquo;این فیلمی است که به جهان تصویری ارزشمند از زندگی در ایران را نشان می&zwnj;دهد. ما این دستاورد را تبریک می&zwnj;گوییم و عظمت تاریخی و طراوت سینمای مستقل ایران را تحسین می&zwnj;کنیم.&raquo;&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>مریل استریپ، بازیگر سرشناس که تاکنون ۱۷ بار نامزد جایزه اسکار شده، در نامه&zwnj;ای به اصغر فرهادی نوشت: &laquo;اصغر فرهادی با ساختن این فیلم دلپذیر کاری کرد که هیئت&zwnj;های دیپلمات و اخبار روزنامه&zwnj;ها از آن عاجز بودند. او اجازه داد خود را در آینه زندگی دیگران ببینیم و مخمصه&zwnj;های یکدیگر و مخمصه انسانیت مشترکمان را درک کنیم.&raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <p>مجله تایم همچنین اعلام کرد که اصغر فرهادی، کارگردان ایرانی برنده&zwnj; اسکار در رتبه چهارم فهرست ۱۰۰ شخصیت بر&zwnj;تر سال ۲۰۱۲ جای گرفت.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در نظرسنجی نشریه تایم برای گزینش ۱۰۰ شخصیت برتر که ششم آوریل ۲۰۱۲ به پایان رسید، اصغر فرهادی با به&zwnj;دست آوردن ۱۱۹ هزار و ۸۵۵ رأی در جایگاه چهارم این فهرست قرار گرفت.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>درگذشت آدریان ریچ و </strong><strong>زویا پیرزاد در نمایشگاه کتاب پاریس</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf03.jpg" style="width: 550px; height: 50px;" /></p> <p>&nbsp;</p> <p>آدریان ریچ، شاعری که آثارش بیش از نیم قرن انگیزه&zwnj;بخش جنبش&zwnj;های زنان در سراسر جهان بود، شامگاه سه&zwnj;شنبه ۲۷ مارچ ۲۰۱۲ در هشتاد و دو سالگی در خانه&zwnj;اش در سانتاکروز درگذشت.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf24.jpg" style="width: 196px; height: 152px;" />ریچ از نسل نخست شاعران فمینیست بود.</p> </blockquote> <p>ریچ از نسل نخستین شاعرانی بود که به شعار مشهور فمینیست&zwnj;ها یعنی &laquo;امر شخصی سیاسی است&raquo; تجسم می&zwnj;بخشیدند. نخستین مجموعه شعر آدریان ریچ زمانی منتشر شد که او هنوز تحصیلاتش را در کالج به پایان نبرده بود. دبلیو اچ اودن، شاعر مشهور و فقید انگلیسی، از نخستین مجموعه شعر ریچ به&zwnj;عنوان &laquo;اثری پاکیزه و محجوب&raquo; یاد کرده بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>ریچ سال ۱۹۲۹ در بالتیمور به دنیا آمد. پدرش پزشکی یهودی و مادرش پروتستان بود. پدرش که پروفسور دانشکده پزشکی دانشگاه جان هاپکینز بود، نخستین مشوق او در سرودن شعر به&zwnj;شمار می&zwnj;آمد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>سی&zwnj;ودومین دوره نمایشگاه کتاب پاریس (از ۱۶ تا ۱۹ مارچ ۲۰۱۲) در حالی به کار خود پایان داد که فقط زویا پیرزاد که آثارش را کریستف بالایی به فرانسه ترجمه کرده و انتشار زولا انتشار داده، تنها نماینده ادبیات معاصر ایران در این نمایشگاه بود. در آستانه برگزاری بیست&zwnj;وهشتمین دوره این نمایشگاه به&zwnj;دستور معاون فرهنگی وقت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و مؤسسه نمایشگاه&zwnj;های فرهنگی ایران، نمایشگاه کتاب پاریس که از مهم&zwnj;ترین رویدادهای فرهنگی در فرانسه است، تحریم شد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>یک عکاس افغان، برنده جایزه پولیتزر</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><strong><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf04.jpg" style="width: 550px; height: 50px;" /></strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>جشنواره جهانی عکس فرانسه، یکی از بزرگ&zwnj;ترین رویدادهای هنر عکاسی در جهان و از مسابقه&zwnj;های مطرح اروپایی، دو عکاس ایرانی به نام&zwnj;های بهار بیشه و فرناز جراح را به عنوان برترین&zwnj;های جشنواره جهانی عکس فرانسه ۲۰۱۲ اعلام کرد. این دو عکاس جوان اصفهانی هر کدام با چهار عکس در یک بخش از جشنواره جهانی عکس فرانسه شرکت کردند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در بخش آزاد این جشنواره، عکس&lrm;های سیاه و سفید و رنگی و در بخش مجموعه عکس نیز موضوع آزاد، عکاسی خبری و وضعیت زنان و در مجموع پنج موضوع حضور داشتند. داوری آثار این جشنواره هر سال زیر نظر فدراسیون جهانی عکاسی و بسیاری از نهادهای هنری اروپا انجام می&zwnj;شود.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>افزون بر این برندگان نودوششمين دوره از جوايز پوليتزر هم اعلام شد و در ميان برندگان اين دوره، نام مسعود حسينی، عکاس افغان خبرگزاری فرانسه نيز به چشم می&zwnj;خورد. جایزه پوليتزر در شامگاه دوشنبه، ۱۶ آوريل به مسعود حسينی به&zwnj;خاطر عکسی که از کودکی افغانی پس از يک بمب&zwnj;گذاری انتحاری در مراسم عاشورای سال گذشته کابل گرفته بود، اهداء شد. اين عکس دختربچه&zwnj;ای را نشان می&zwnj;داد با لباس سبز رنگ که کنار جنازه نزديکان خود ايستاده &zwnj;بود و جيغ می&zwnj;کشید.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/bahareh-bisheh1.jpg" style="width: 196px; height: 140px;" />عکسی از بهار بیشه، از برترین&zwnj;های جشنواره جهانی عکس فرانسه ۲۰۱۲</p> </blockquote> <p>همچنین بهروز مهری، عکاس ایرانی خبرگزاری فرانسه، با ارائه دو مجموعه عکس از کودکان خیابانی و معتادان به هروئین در شهر کراچی پاکستان، جایزه نخست بخش عکاسی فیچر شانزدهمین دوره جوایز حقوق بشر در رسانه&zwnj;ها را از آن خود کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>نخستین مجموعه&zwnj; او با عنوان &laquo;بچه&zwnj;هایی که در خیابان&zwnj;های کراچی بزرگ می&zwnj;شوند&raquo; روایتی تصویری از کودکان خیابانی در کراچی است. دومین مجموعه&zwnj; این عکاس ایرانی نیز دربرگیرنده&zwnj; تصاویری از شرایط افراد معتاد به هروئین در این شهر است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>این دوره از جوایز حقوق بشر در رسانه&zwnj;ها با موضوع حقوق بشر و جامعه انسانی برای شانزدهمین بار از سوی باشگاه خبرنگاران خارجی هنگ&zwnj;کنگ، انجمن روزنامه&zwnj;نگاران هنگ&zwnj;کنگ و دفتر محلی سازمان عفو بین&zwnj;الملل در هنگ&zwnj;کنگ برپا شد.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>و همچنین جایزه عکاسی خبری سال ۲۰۱۲ از بنیاد عدالت و حقوق بشر &laquo;رابرت اف. کندی&raquo; به مجید سعیدی، عکاس باسابقه ایرانی رسید. در مراسمی که در مرکز اروپایی بنیاد عدالت و حقوق بشر &laquo;رابرت اف. کندی&raquo; در شهر فلورانس ایتالیا برگزار شد، مجید سعیدی، عکاس ایرانی به خاطر مجموعه عکس&zwnj;هایش از مردم افغانستان جایزه این بنیاد در رشته عکاسی خبری را دریافت کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>جایزه &laquo;رابرت اف. کندی&raquo; هر سال به خبرنگاران و عکاسان فعال، شجاع و خلاق برگزیده در حوزه حقوق بشر و اجرای عدالت اجتماعی اهداء می&zwnj;شود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>رناتا رادیک دراجیک در بخش &laquo;رسانه&zwnj;های جمعی&raquo; از سارایوو، کارمل دلشاد و کیرستی ایتامری در بخش &laquo;دانشگاهی&raquo; از نیویورک و دنیا بوساتی در بخش &laquo;دبیرستان&zwnj;های ایتالیایی&raquo; از دیگر برندگان این جایزه بودند.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>نویسنده &laquo;مرگ آرتیمو کروز&raquo; و &laquo;گرینگوی پیر&raquo; درگذشت</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf05.jpg" style="width: 550px; height: 50px;" /></p> <p>&nbsp;</p> <p>کارلوس فوئنتس نویسنده سر&zwnj;شناس مکزیک و آمریکای لاتین ۱۵ ماه مه در هشتاد و سه&zwnj;سالگی در مکزیکوسیتی درگذشت. او که برای درمان عارضه قلبی در بیمارستانی در شهر مکزیکوسیتی بستری شده بود، بر اثر خون&zwnj;ریزی داخلی از دنیا رفت.</p> <p>&nbsp;</p> <p>فیلیپ کالدرون، رئیس جمهوری مکزیک با ابراز اندوه عمیق از درگذشت وی از فوئنتس به&zwnj;عنوان نویسنده&zwnj;ای مکزیکی و در عین حال جهانی یاد کرد. در پی اعلام این خبر، چهره&zwnj;های سر&zwnj;شناس سیاسی و فرهنگی جهان پیام&zwnj;های تسلیت جداگانه&zwnj;ای منتشر کردند.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf06.jpg" style="width: 196px; height: 159px;" />مرگ آرتیمو کروز، کارلوس فوئنتس، مهدی سحابی</p> </blockquote> <p>کارلوس فوئنتس از سرشناس&zwnj;ترین نویسندگان آمریکای لاتین به شمار می&zwnj;رفت و آثارش به زبان&zwnj;های بسیاری برگردانده شده. به زبان فارسی دو رمان شاخص او، &laquo;مرگ آرتیمو کروز&raquo; به ترجمه مهدی سحابی و &laquo;گرینگوی پیر&raquo; به ترجمه عبدالله کوثری منتشر شده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>فوئنتس جایزه سروانتس در سال ۱۹۸۷ را به&zwnj;دست آورد. او نخستین رمانش را در بیست&zwnj;و&zwnj;نه&zwnj;سالگی به&zwnj;نام &laquo;منطقه&zwnj; بسیار آزاد&raquo; منتشر کرد. &laquo;خویشاوندان دور&raquo; یکی دیگر از آثار مهم فوئنتس است. از دیگر آثار این نویسنده می&zwnj;توان از &laquo;روزهای دلتنگی&raquo; (۱۹۵۴)، &laquo;وقتی هوا صاف است&raquo; (۱۹۵۹)، &laquo;آئورا&raquo; (۱۹۶۱)، &laquo;پوست انداختن&raquo; (۱۹۶۷)، &laquo;مکان مقدس&raquo; (۱۹۶۷)، &laquo;آب سوخته&raquo; (۱۹۸۰)، &laquo;درخت پرتقال&raquo; (۱۹۹۳) و &laquo;لائور آدیاس&raquo; (۱۹۹۹) یاد کرد.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>برلین ، کن و ونیز و جای خالی سینمای ایران</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf07.jpg" style="width: 550px; height: 50px;" /></p> <p>&nbsp;</p> <p>شصت&zwnj;ودومین جشنواره فیلم برلین (برلیناله) نهم فوریه در سایه دگرگونی&zwnj;های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی در جهان عرب، در مراسمی در میدان پوتسدام برلین گشایش یافت و تا نوزدهم فوریه با به نمایش گذاشتن ۳۹۵ فیلم ادامه پیدا کرد. هیچ&zwnj;یک از فیلم&zwnj;های ایرانی در این جشنواره پذیرفته نشدند.<br /> &nbsp;</p> <p>شصت&zwnj;ودومین جشنواره فیلم برلین با فیلم &laquo;وداع با ملکه&raquo; به کارگردانی بنوا ژاکو فرانسوی گشایش پیدا&nbsp; کرد. در پایان این جشنواره سینمایی، &laquo;سزار باید بمیرد&raquo; ساخته برادران تاویانی جایزه خرس طلایی جشنواره برلین را به&zwnj;دست آورد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>جشنواره فیلم کن هم که همراه با جشنواره برلین از جشنواره&zwnj;های سینمایی رده نخست به&zwnj;شمار می&zwnj;آید از ۱۶ ماه مه &zwnj;با نمایش فیلم &laquo;قلمرو طلوع ماه&raquo; ساخته وس اندرسون، فیلمساز آمریکایی آغاز به کار کرد.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>در جشنواره کن در سال ۲۰۱۲، ۲۲ فیلم از کشورهای مختلف برای بردن نخل طلایی با یکدیگر رقابت کردند و در میان فیلمسازان حاضر در بخش مسابقه اصلی نام کارگردان&zwnj;های نام&zwnj;آشنایی چون دیوید کروننبرگ با فیلم &laquo;کاسموپولیس&raquo;، ژاک اودیار با فیلم &laquo;زنگار و استخوان&raquo;، میشائیل هانکه با فیلم &laquo;عشق&raquo;، کن لوچ با فیلم &laquo;سهم فرشتگان&raquo;، آلن رنه با فیلم &laquo;تو هنوز هیچ چیز ندیده&zwnj;ای&raquo; و عباس کیارستمی با فیلم &laquo;مثل یک عاشق&raquo; به چشم می&zwnj;خورد. سرانجام &laquo;عشق&raquo; ساخته میشائیل هانکه نخل طلای کن را از آن خود کرد. این فیلم به رابطه یک زوج سالخورده موسیقدان و رابطه عاشقانه آن&zwnj;ها در دوران سالخوردگی می&zwnj;پردازد.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>فیلمبرداری &laquo;عشق&raquo; را داریوش خنجی، فیلمبردار ایرانی&zwnj;تبار فرانسوی به عهده داشت. او به خاطر فیلمبرداری این فیلم نامزد دریافت جایزه بهترین فیلمبرداری فیلم اروپا شد.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf08.jpg" style="width: 196px; height: 140px;" />&laquo;همچون یک عاشق&raquo; آخرین ساخته کیارستمی در کن اقبالی به دست نیاورد.</p> </blockquote> <p>&laquo;همچون یک عاشق&raquo; آخرین ساخته کیارستمی اما در کن اقبالی به دست نیاورد. کیارستمی در این فیلم تصویری از توکیو به شکلی که واقعاً هست به&zwnj;دست می&zwnj;دهد: کلان&zwnj;شهری با خیابان&zwnj;ها، چهارراه&zwnj;ها، انبوه ماشین&zwnj;ها و بازتاب نور خیابان در شیشه آن&zwnj;ها، طوری&zwnj;که انسان&zwnj;ها بین این تصاویر زیاد به چشم نمی&zwnj;آیند؛ شهری که در آن ماشین&zwnj;ها بر انسان&zwnj;ها غلبه پیدا کرده&zwnj; است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>سینمای ایران فیلمی در بخش اصلی جشنواره کن نداشت و عباس کیارستمی، تنها فیلمساز ایرانی حاضر در این بخش با فیلمی از کشورهای ژاپن و فرانسه در جشنواره حضور پیدا کرده بود.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>شصت و نهمین جشنواره فیلم ونیز هم ۲۹ اوت با نمایش فیلم &laquo;بنیادگرای ناراضی&raquo; ساخته میرا نائیر سینماگر هندی&zwnj;تبار آغاز شد. این فیلم درباره جوانی پاکستانی است که بین رؤیاهای آمریکایی و ریشه&zwnj;های پاکستانی&zwnj;اش سرگردان است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در جشنواره فیلم ونیز ۵۱ فیلم برای نخستین بار در بخش&zwnj;های مختلف به نمایش گذاشته شدند. موضوع اصلی جشنواره ونیز در سال ۲۰۱۲، بحران اقتصادی، بحران ارزش&zwnj;ها و بحران سیاسی بود و در انتخاب فیلم&zwnj;ها، این موضوعات در نظر گرفته شده بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>فیلم &laquo;خانه پدری&raquo; ساخته کیانوش عیاری با وجود اختلاف نظرهایی که در وزارت ارشاد ایران برای پخش فیلم در خارج از کشور وجود داشت، سرانجام در بخش جنبی جشنواره ونیز شرکت کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>فیلم &laquo;پی&zwnj;یتا&raquo; به کارگردانی کیم کی دوک فیلمساز کره&zwnj;ای جایزه شیر طلای شصت و نهمین جشنواره فیلم ونیز را دریافت کرد.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>درگذشت مایکل کلارک دانکن، جوایز سینمایی ام &zwnj;تی&zwnj;وی و نمایشگاه کتاب فرانکفورت</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf09_0.jpg" style="width: 550px; height: 50px;" /></p> <p>&nbsp;</p> <p>مایکل کلارک دانکن، ستاره هالیوود که به خاطر بازی در فیلم &laquo;مسیر سبز&raquo; اثر فرانک دارابونت، نامزد اسکار بازیگری شده بود، در پی یک حمله قلبی، صبح دوشنبه، سوم سپتامبر درگذشت. این بازیگر که قدی به بلندی یک متر و ۹۵ سانتی&zwnj;متر داشت، در ده&zwnj;ها فیلم هالیوودی از جمله پرفروش&zwnj;هایی چون &laquo;مبارزه نهایی&raquo;، &laquo;سیاره میمون&zwnj;ها&raquo; و &laquo;پاندای کونگ&zwnj;فو کار&raquo; نقش&zwnj;آفرینی کرده بود.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>همچنین جوایز سینمایی &laquo;ام تی وی&raquo;&nbsp; در سال ۲۰۱۲ به چند تن از سرشناس&zwnj;ترین چهره&zwnj;های هالیوود اهداء شد که در آن میان، نام جانی دپ، ستاره&zwnj; سینمای هالیوود نیز به چشم می&zwnj;خورد. دپ پرافتخار&zwnj;ترین این جوایز را که جایزه یک نسل &zwnj;ام تی وی است، از دست استیون تایلر و جو پری، ستارگان گروه &laquo;ارو اسمیت&raquo; دریافت کرد.</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf10.jpg" style="width: 196px; height: 131px;" />شصت&zwnj;وچهارمین نمایشگاه بین&zwnj;المللی کتاب فرانکفورت، به عنوان مهم&zwnj;ترین نمایشگاه کتاب جهان از ١٠ تا ۱۴ اکتبر ٢٠١٢ برگزار شد.</p> </blockquote> <p>در این میان پیش از برگزاری نمایشگاه کتاب فرانکفورت، دوازدهمین دوره جشنواره بین&zwnj;المللی ادبیات برلین از چهارم سپتامبر آغاز شد و تا ۱۶ سپتامبر ادامه یافت. در این جشنواره ادبی از ترجمه&zwnj; آلمانی &laquo;تهران شهر بی&zwnj;آسمان&raquo; نوشته امیرحسن چهلتن، نویسنده و داستان&zwnj;نویس ایرانی رونمایی شد.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>جشنواره بین&zwnj;المللی ادبیات برلین در سال ۲۰۱۲ بر روی وضعیت کنونی اروپا تمرکز داشت.&nbsp; ها جین، نویسنده&nbsp; چینی، پیتر ناداس، نویسنده مجارستانی و شین کیونگ سوک، نویسنده زن کره جنوبی از جمله نویسندگان نام&zwnj;آشنایی بودند که در جشنواره بین&zwnj;المللی ادبیات شرکت کردند.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>شصت&zwnj;وچهارمین نمایشگاه بین&zwnj;المللی کتاب فرانکفورت، به عنوان مهم&zwnj;ترین نمایشگاه کتاب جهان از ١٠ تا ۱۴ اکتبر ٢٠١٢ برگزار شد. هفت هزار غرفه از بیش از ۱۰۰ کشور جهان در این نمایشگاه دایر بود و سه هزار و ۲۰۰ برنامه مختلف فرهنگی در این نمایشگاه برگزار &zwnj;شد. در سال ۲۰۱۲ ادبیات نیوزلند موضوع اصلی نمایشگاه کتاب فرانکفورت بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>بسیاری از نویسندگان و ناشران مستقل و معتبر ایرانی به دلیل محدودیت&zwnj;های حکومتی، شرایط اقتصادی و مشکلات ناشی از افزایش نرخ ارز از حضور در این رویداد ادبی محروم شدند و نتوانستند خود را به نمایشگاه بین&zwnj;المللی فرانکفورت برسانند. فقط چند نفر به نمایندگی از سوی مؤسسه نمایشگاه&zwnj;های فرهنگی ایران با ارز دولتی در این نمایشگاه حاضر شدند.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>شیمبورسکا و تابوکی</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf11.jpg" style="width: 550px; height: 50px;" /></p> <p>&nbsp;</p> <p>ویسلاوا شیمبورسکا، شاعر لهستانی و برنده نوبل ادبی یکم فوریه ۲۰۱۲ در هشتاد و هشت&zwnj;سالگی در منزلش در کراکوف درگذشت.</p> <p>&nbsp;</p> <p>منشی او، میشائیل روزینک با اعلام این خبر گفت که واسیلاوا شیمبورسکا، در آرامش کامل و در خواب جهان ما را ترک کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در سال ۱۹۹۶ جایزه نوبل ادبی به واسیلاوا شیمبورسکا تعلق گرفت. کمیته نوبل در آن سال از شیمبورسکا به&zwnj;عنوان &laquo;موتسارت شعر معاصر جهان&raquo; یاد کرده بود و در بیانیه&zwnj;اش نوشته بود که زبان شعری شیمبورسکا با کمال شیوایی &laquo;خشم بتهوون&zwnj;واری&raquo; را بیان شعری می&zwnj;بخشد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>دستاورد شیمبورسکا در شعر جهان این است که ساده&zwnj;ترین واژه&zwnj;ها را در خدمت شعر قرار می&zwnj;دهد و این واژگان را با واژگان شعر کلاسیک غرب درمی&zwnj;آمیزد و مفاهیم عالی اما نزدیک به زندگی انسان را با آن&zwnj;ها بیان می&zwnj;کند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>شعر شیمبورسکا وقایع پیش&zwnj;پاافتاده زندگی روزانه انسان معاصر را با عالی&zwnj;ترین مفاهیم پیوند می&zwnj;دهد. او از رویدادهای روزمره نشانه&zwnj;هایی می&zwnj;سازد برای به بیان درآوردن گذرا بودن زندگی، بازنگری در گذشته، خودیابی، عشق و تلاش برای رسیدن به فردیت مستقل و&zwnj;&zwnj; رها از اندیشه استبدادی. تصاویری که شیمبورسکا در شعرش می&zwnj;آفریند، از برخی لحاظ زنانه&zwnj;اند. او بدون آن&zwnj;که بخواهد فمینیست باشد، شعر را از واژگان مردانه و خردگرایی مسلط در غرب رهایی می&zwnj;بخشد و با این&zwnj;حال هرگز از اندیشه گذرا بودن زندگی غافل نمی&zwnj;ماند. او در شعری می&zwnj;نویسد: &laquo;تاج از تاجداران همواره بیشتر می&zwnj;پاید.&raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <p>شیمبورسکا در دوم ژوئیه ۱۹۲۳ در روستایی در غرب لهستان متولد شد. هشت ساله بود که همراه با والدینش به کراکوف مهاجرت کرد. او با این شهر پیوندی دیرینه و از نظر عاطفی عمیق برقرار کرده بود و در همین شهر هم بود که چشم بر جهان فروبست.</p> <p>&nbsp;</p> <p>شیمبورسکا شاعری بود گوشه&zwnj;گیر و اهدای جایزه نوبل به او باعث شد که خلوتش به&zwnj;هم بخورد. او بار&zwnj;ها اعلام کرده بود که مایل نیست خلوتش را به&zwnj;خاطر فعالیت&zwnj;های فرهنگی و اجتماعی از دست بدهد.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/tabghkh06.jpg" style="width: 196px; height: 285px;" />آنتونیو تابوکی، نویسنده سر&zwnj;شناس ایتالیایی در ۲۵ مارچ ۲۰۱۲ پس از یک دوره طولانی مدت بیماری در&nbsp; شصت و هشت&zwnj;سالگی در لیسبون پرتغال درگذشت.</p> </blockquote> <p>در سال ۲۰۱۲، جهان نه تنها &laquo;موتسارت شعر&raquo;ش را از دست داد، بلکه آنتونیو تابوکی، یکی از انسان&zwnj;دوست&zwnj;ترین نویسندگان جهان هم ما را ترک کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>آنتونیو تابوکی، نویسنده سر&zwnj;شناس ایتالیایی در ۲۵ مارچ ۲۰۱۲ پس از یک دوره طولانی مدت بیماری در&nbsp; شصت و هشت&zwnj;سالگی در لیسبون پرتغال درگذشت. آثار او به بیش از ۴۰ زبان از جمله فارسی ترجمه و منتشر شده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>تابوکی در بیش از ۳۰ اثری که از خود به جای گذاشته، بیش از هر چیز به نقطه تلاقی خیال و واقعیت و زندگی و ادبیات علاقمند است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>آثار آنتونیو تابوکی به زبان&zwnj;های انگلیسی، اسپانیایی، فرانسه، فارسی و... ترجمه شده&zwnj;اند. رمان&zwnj;های &laquo;شب هندی&raquo; به ترجمه&zwnj; سروش حبیبی و &laquo;تریستانو می&zwnj;میرد&raquo;، به ترجمه&zwnj; قلی خیاط، &laquo;سِستو&raquo; و &laquo;دیالوگ&zwnj;های ناتمام&raquo; به ترجمه فرامرز ویسی و چند کتاب دیگر از او به زبان فارسی منتشر شده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>شخصیت&zwnj;های آثار تابوکی در چنبره هستی گرفتار آمده&zwnj;اند و در پی گشودن معمای هستی هستند. زمان خطی در نظر آن&zwnj;ها ناگهان تصنعی جلوه می&zwnj;کند و هم ازین&zwnj;روی تخیل را به دنیای واقعی ترجیح می&zwnj;دهند. تابوکی به اصالت تخیل اعتقاد داشت.</p> <p>&nbsp;</p> <p>او در گفت&zwnj;و گو با ازبل لوپز گفته بود: &laquo;کتاب&zwnj;هایم درباره&zwnj; بازنده&zwnj;ها هستند؛ درباره&zwnj; کسانی که راه&zwnj;شان را گم کرده و در جست&zwnj;وجو&zwnj;اند. کار من برآشفتن مردم و کاشتن تخم تردید است. توانایی شک کردن برای افراد بشر بسیار حیاتی است. شما را به خدا! اگر هیچ شکی نداشته باشیم، کارمان تمام است!&raquo;&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>هیاهوی گونتر گراس</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf12.jpg" style="width: 550px; height: 50px;" /></p> <p>&nbsp;</p> <p>گونتر گراس، نویسنده، نقاش، مجسمه&zwnj;ساز و گرافیست آلمانی و برنده نوبل ادبی در سال ۱۹۹۹ در شعری که در چهارم آوریل ۲۰۱۲ سرود و با عنوان &laquo;آن&zwnj;چه باید گفت&raquo; در روزنامه&zwnj;های زوددویچه تسایتونگ، نیویورک تایمز و لا رپوبلیکا منتشر کرد، اسرائیل را خطری علیه صلح جهانی وانمود و به یک جنجال رسانه&zwnj;ای دامن زد.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf15.jpg" style="width: 196px; height: 103px;" />شعری که جنجال برانگیخت</p> </blockquote> <p>گراس در این شعر از اسرائیل انتقاد کرده بود و اراده ایران به ساخت بمب هسته&zwnj;ای را مورد تردید قرار داد. او در این شعر که برخی از آن به عنوان یک بیانیه سیاسی یاد کرده بودند، &laquo;قدرت اتمی اسرائیل&raquo; را برای &laquo;صلح شکننده جهانی&raquo; خطرناک توصیف کرده بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>این نوشته گونتر گراس با واکنش&zwnj;هایی روبه&zwnj;رو شد. امانوئل ناهشون (Emmanuel Nahshon) سفیر اسرائیل در برلین شعر گراس را &laquo;تحریکات ضدیهودی که قدمت یک قرن دارند&raquo; نامید و گفت: &laquo;این سنت اروپاست که یهودیان را پیش از عید پسح به جنایت متهم کنند.&raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <p>عید پسح یا فطیر، عید آزادی قوم یهود از قید برده&zwnj;داری فرعون&zwnj;های مصر است. این عید، یکی از سه عید بزرگ یهودیان به شمار می&zwnj;آید و به مدت یک هفته یا هشت روز ادامه دارد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>جنجال انتشار این شعر به پارلمان آلمان نیز کشیده شد.<a href="http://www.radiozamaneh.com/node/12823">(ترجمه شعر گونتر گراس در رادیو زمانه)</a><br /> &nbsp;</p> <p><strong>درخشش لورن از سوئد بر صحنه یوروویژن در باکو</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf13.jpg" style="width: 550px; height: 50px;" /></p> <p>&nbsp;</p> <p>پنجاه و هفتمین دوره جشنواره یوروویژن در ۲۶ مه &zwnj;۲۰۱۲ در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان برگزار &zwnj;شد. از ۴۲ کشوری که در این جشنواره شرکت کرده بودند، فقط ۲۶ کشور به دور نهایی راه یافتند. از آن میان لورن، از سوئد با ۳۷۲ امتیاز به مقام نخست دست یافت و به این ترتیب جشنواره یوروویژن در سال ۲۰۱۳ در سوئد برگزار می&zwnj;شود.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf14.jpg" style="width: 196px; height: 134px;" />پنجاه و هفتمین دوره جشنواره یوروویژن در ۲۶ مه &zwnj;۲۰۱۲ در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان برگزار &zwnj;شد.</p> </blockquote> <p>اصلیت لورن مراکشی&zwnj;ست و نام واقعی او لورین زینب نوکاست. او ۲۸ سال دارد و خواننده گمنامی نیست. او نخستین بار با نام لورین طلحوی روی صحنه یکی از شوهای پرببیننده تلویزیونی در سوئد رفت و سپس نخستین آلبومش را منتشر کرد و در سال ۲۰۰۵ هم یک شو تلویزیونی را به تنهایی اجرا می&zwnj;کرد. سپس چند سالی از صحنه کناره گرفت، تا اینکه برای شرکت در یوروویژن در سال ۲۰۱۱ کاندید شد، اما نتوانست موفقیت چندانی به&zwnj;دست بیاورد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>لورن با ترانه &laquo;Euphoria&raquo; به طرز چشمگیری در باکو درخشید. او با رقص متفاوت و با صدای گیرایی که دارد، در&zwnj;&zwnj; همان نخستین رأی&zwnj;گیری&zwnj;ها از بیشترین رأی مخاطبان در سراسر اروپا برخوردار شد و کاملاً مشخص بود که برنده جشنواره یوروویژن در سال ۲۰۱۲ خواهد بود. تقریباً همه مخاطبان از سراسر کشورهای اروپایی به او امتیازهایی دادند.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>یک سرقت تکان&zwnj;دهنده، آینه&zwnj;های روبرو و کرگدن</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf17_0.jpg" style="width: 550px; height: 50px;" /></p> <p>&nbsp;</p> <p>آثار چهره&zwnj;های بزرگ نقاشی جهان مانند پابلو پیکاسو، کلود مونه، پل گوگن و هانری ماتیس که صد&zwnj;ها میلیون دلار ارزش داشته، از موزه&zwnj;ای در رتردام هلند به سرقت رفت.</p> <p>&nbsp;</p> <p>این سرقت که سه&zwnj;شنبه ۱۶ اکتبر در موزه کنستال واقع در شهر رتردام هلند رخ داد، یکی از بزرگ&zwnj;ترین سرقت&zwnj;های سال&zwnj;های اخیر در این کشور به&zwnj;شمار می&zwnj;آید.</p> <p>&nbsp;</p> <p>آثار به سرقت رفته متعلق به مجموعه&zwnj; خصوصی بنیاد تریتون بود که برای نخستین بار به صورت یک مجموعه به نمایش عمومی گذاشته شده بود.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf16.jpg" style="width: 196px; height: 274px;" />&laquo;فصل کرگدن&raquo; ساخته بهمن قبادی</p> </blockquote> <p>در جشنواره بین&zwnj;الملی آتلانتا از فیلم سینمایی &laquo;آینه&zwnj;های روبه&zwnj;رو&raquo; ساخته نگار آذربایجانی تقدیر شد. در این جشنواره جایزه بهترین کارگردانی به نگار آذربایجانی و جایزه بهترین بازیگر به صورت مشترک به شایسته ایرانی، بازیگر ایرانی &laquo;آینه&zwnj;های روبه&zwnj;رو&raquo; و المپیا دکاکیس بازیگر برنده سابق اسکار، اهداء شد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>فیلمنامه &laquo;آینه&zwnj;های رو&zwnj;به&zwnj;رو&raquo; کار مشترک نگار آذبایجانی و فرشته طائرپور، تهیه&zwnj;کننده این فیلم است. این نخستین کار بلند نگار آذربایجانی پیش از این هم از سوی هیئت داوران جشنواره فیلم &laquo;آستن&raquo; در تگزاس، به&zwnj;عنوان بهترین فیلم بلند برگزیده شده بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>افزون بر این، تورج اصلانی، فیلمبردار تجربه&zwnj;گرای سینمای ایران با دو فیلم سینمایی &laquo;فصل کرگدن&raquo; و &laquo;بغض&raquo; نامزد دریافت جایزه بهترین فیلمبرداری جشنواره بین&zwnj;المللی پلوس کمرایمیج شد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>جشنواره بین&zwnj;المللی پلوس کمرایمیج که از معتبر&zwnj;ترین جشنواره&zwnj;های تخصصی هنر فیلمبرداری در دنیا به&zwnj;شمار می&zwnj;رود هر سال با حضور فیلمبرداران مطرح و باتجربه سراسر دنیا در شهر لودز در لهستان برگزار می&zwnj;شود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>اصلانی هر چند در این جشنواره توفیقی به دست نیاورد، اما برای فیلم &laquo;فصل کرگدن&raquo; ساخته بهمن قبادی جایزه بهترین فیلمبرداری آسیا پاسیفیک را به&zwnj;دست آورد. تورج اصلانی جایزه&zwnj;&zwnj;اش را به بهروز وثوقی، هنرپیشه سر&zwnj;شناس ایرانی تقدیم کرد که پس از گذشت ٣۵ سال بار دیگر با ایفای نقش در فیلم &laquo;کرگدن&raquo; به بازی در سینما بازگشت.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>جوایز معتبر گنکور و بوکر در سال ۲۰۱۲</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf19.jpg" style="width: 550px; height: 50px;" /></p> <p>&nbsp;</p> <p>جایزه گنکور، ۳۰ اکتبر به ژرومی فراری نویسنده اهل کورس رسید. او برای رمانی با عنوان &laquo;خطابه&zwnj;ای درباره انحطاط روم&raquo; برنده این جایزه معتبر شد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>داستان این رمان در یک دهکده کوچک در کورس می&zwnj;گذرد. دو فیلسوف کافه کوچکی در این دهکده را به عنوان بهترین نقطه جهان انتخاب می&zwnj;کنند. اما با سرایت یافتن خشونت به این مکان که از برخی لحاظ به یک آرمانشهر شباهت دارد، رؤیای دو شخصیت فرهیخته داستان به زودی به یک کابوس بدل می&zwnj;شود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>هیات داوران جایزه ادبی گنکور این کتاب را &laquo;قیاسی زیبا از نومیدی معاصر، اما با پیامی امیدوارکننده&raquo; نامید.</p> <p>&nbsp;</p> <p>هیلاری مانتل برای رمان &laquo;جسد&zwnj;ها را بالا بیاورید&raquo; جایزه بوکر را برای سومین بار به&zwnj;دست آورد. نام او در میهمانی شامی که سه&zwnj;شنبه ۱۶ اکتبر در گیلدهیل لندن برگزار شد به عنوان برنده چهل و سومین دوره جایزه بوکر اعلام شد.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf20.jpg" style="width: 196px; height: 111px;" />جایزه گنکور، ۳۰ اکتبر به ژرومی فراری نویسنده اهل کورس رسید.</p> </blockquote> <p>&laquo;جسد&zwnj;ها را بالا بیاورید&raquo; یک رمان تاریخی و دومین رمان از سه&zwnj;گانه&zwnj;ای&zwnj;ست که بخش سوم آن هنوز منتشر نشده است.&nbsp; هیلاری مانتل در این رمان داستان توماس کرامول، مشاور شاه هنری هشتم و سقوط خونبار ان بولین را روایت می&zwnj;کند و به این ترتیب تلاش می&zwnj;کند با شخصیتی که در تاریخ انگلستان نقش مهمی نداشته، روایتی از یک حادثه مهم تاریخی به&zwnj;دست دهد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>&laquo;باغ مه شامگاهی&raquo; نوشته &zwnj;تان توان اینگ، &laquo;خانه شناور&raquo; نوشته دبورا لوی، &laquo;فانوس دریایی&raquo; نوشته آلیسون مور، &laquo;چتر&raquo; نوشته ویل سلف و &laquo;نارکوپولیس&raquo; نوشته جت تاییل پنج نامزد دیگری بودند که به فهرست نهایی بوکر راه یافتند.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>هنتسه، کلهر، مو یان و چالش&zwnj;های نوبل ادبی</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf21.jpg" style="width: 550px; height: 50px;" /></p> <p>&nbsp;</p> <p>هانس ورنر هننتسه، آهنگساز برجسته آلمانی بیست و هفتم اکتبر در اثر پیامدهای بیماری پارکینسون در درسدن درگذشت. هنتسه که&nbsp; ۸۶ سال عمر کرد یکی از بزرگ&zwnj;ترین آهنگسازان آلمانی در قرن بیستم است.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p>از او ۱۳۰ اثر به جای مانده است. &laquo;شاه گوزن&raquo;، &laquo;شاهزاده هومبورگ&raquo; و &laquo;اپرای باساریدها&raquo; از آثار شاخص هانتس ورنر هنتسه به شمار می&zwnj;آید. آثار هنتسه در قلمروهای متنوع پدید آمده و شامل اپرا، کنسرت و سمفونی می&zwnj;شود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>مهم&zwnj;ترین آثار او از جمله &laquo;شاه گوزن&raquo; در خارج از آلمان ساخته شده. هنتسه که یک هنرمند همجنسگرا بود، در وطنش احساس تنگنا و خفقان می&zwnj;کرد. در رسانه&zwnj;های آلمانی&zwnj;زبان از درگذشت این موسیقیدان برجسته به عنوان پایان یک عصر درخشان یاد کردند.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/keyhan-kalhor-2.jpg" style="width: 180px; height: 178px;" />نشریه معتبر &laquo;سانگ لاینز&raquo; آلبوم موسیقی &laquo;تنها نخواهم ماند&raquo; اثر کیهان کلهر را به&zwnj;عنوان اثر برگزیده در بداهه&zwnj;نوازی ملل معرفی کرد.</p> </blockquote> <p>آلبوم موسیقی &laquo;تنها نخواهم ماند&raquo; شامل دونوازی بداهه شاه&zwnj;کمان کیهان کلهر، نوازنده کمانچه و آهنگساز مطرح ایرانی با سنتور بم علی بهرامی&zwnj;فرد، آهنگساز و مدرس دانشگاه در فهرست بر&zwnj;ترین آلبوم&zwnj;های سال ٢٠١٢ سایت معتبر &laquo;آی تیونز&raquo; قرار گرفت.</p> <p>&nbsp;</p> <p>همچنین نشریه معتبر &laquo;سانگ لاینز&raquo; آلبوم موسیقی &laquo;تنها نخواهم ماند&raquo; را&nbsp; به&zwnj;عنوان اثر برگزیده در بداهه&zwnj;نوازی ملل معرفی کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>این آلبوم شامل بداهه&zwnj;نوازی شاه کمان و سنتور بم در مایه&zwnj;های بیات اصفهان و افشاری است که از هشت قطعه به نام&zwnj;های &laquo;راز و نیاز با آسمان&raquo;، &laquo;کجایی&zwnj;&raquo;، &laquo;ظهر گرم تابستان&raquo;، &laquo;سرودی برای باران&raquo;، &laquo;من به فریاد&raquo;، &laquo;چیدن ستاره&raquo;، &laquo;شکوه&raquo; و &laquo;تنها نخواهم ماند&raquo; تشکیل شده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>کیهان کلهر تنها موسیقیدان ایرانی است که تاکنون چهار بار نامزد دریافت جایزه گرمی بوده است.<br /> &nbsp;</p> <p>مو یان، نویسنده چینی به عنوان برنده جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۱۲ شناخته شد. آکادمی نوبل در سوئد که هر سال برندگان این جایزه معتبر را اعلام می&zwnj;کند، پنج&zwnj;شنبه ۱۱ اکتبر با ستودن &laquo;رئالیسم وهمی&raquo; در آثار مو یان و &laquo;تلفیق قصه&zwnj;های فولکلور، تاریخ و رویدادهای معاصر&raquo; در این آثار، از او به&zwnj;عنوان برنده جایزه نوبل ادبیات سال۲۰۱۲&nbsp; نام برد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>مو یان در آستانه اهدای نوبل ادبی به او در یک نشست رسانه&zwnj;ای در استکهلم از سانسور آثار ادبی تلویحاً دفاع کرد. او سانسور را با کنترل مسافران در فرودگاه&zwnj;ها مقایسه کرد و گفت هرچند مردم را به زحمت می&zwnj;اندازد اما ضروری&zwnj;ست. این&zwnj;گونه گفته&zwnj;ها موجی از مخالفت با مویان را برانگیخت. از هرتا مولر تا سلمان رشدی و از آی وای وای، هنرمند مخالف دولت چین که اکنون در حصر خانگی به سر می&zwnj;برد، تا لیائو ایوو، نویسنده چینی و برنده جایزه صلح کتابفروشان آلمان در سال ۲۰۱۲ از مو یان به عنوان توجیه&zwnj;کننده سانسور در چین انتقاد کردند و از کمیته نوبل خواستند از اهدای نوبل ادبی به او خودداری کند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>سلمان رشدی در صفحه فیبسبوکش از مو یان به عنوان نویسنده&zwnj;ای که به حکومت چین خوش&zwnj;خدمتی می&zwnj;کند یاد کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در همان حال رسانه&zwnj;های دولتی چین از سخنرانی مو یان به مناسبت اهدای نوبل ادبی به او استقبال کردند. این رسانه&zwnj;ها از مویان به عنوان یک انسان نجیب و اهل مدارا یاد کردند و او را ستایش کردند.</p> <p><strong>&nbsp;</strong></p> <p><strong>دیو بروبک، ویتنی هوستون </strong><strong>و راوی شانکار</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf22.jpg" style="width: 550px; height: 50px;" /></p> <p>&nbsp;</p> <p>دیو بروبک آهنگساز و نوازنده&zwnj;، چهارشنبه پنجم دسامبر یک روز پیش از نود و دومین سالگرد تولدش درگذشت. دستاورد بروبک این بود که موسیقی جاز را در اختیار عموم مردم قرار داد. بروبک شهرت و اعتبارش را با آلبوم تایم آوت در سال&zwnj;های دهه پنجاه میلادی در قرن گذشته به دست آورد. در&zwnj;&zwnj; همان سال&zwnj;ها او در ایران هم کنسرت برگزار کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>ویتنی هوستون، خواننده آمریکایی هم شامگاه شنبه ۱۱ فوریه در چهل و هشت سالگی جهان ما را ترک کرد. این خواننده مشهور موسیقی پاپ به دلیل استفاده از مواد مخدر مشکلات زیادی پیدا کرده بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>هوستون زندگی زناشویی پر سر و صدایی نیز با بابی براون داشت.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/asghf23.jpg" style="width: 196px; height: 85px;" />در سال ۲۰۱۲ راوی شانکار هم چشم بر جهان ما فروبست.</p> </blockquote> <p>بیش از ۱۷۰ میلیون آلبوم موسیقی ویتنی هوستون در زندگی حرفه&zwnj;ای&zwnj;اش به فروش رفته است. بیشترین فروش آلبوم&zwnj;های این خواننده مربوط به دهه&zwnj;&zwnj;های ۸۰ و ۹۰ میلادی است. این خواننده در سال ۱۹۹۴ نیز برنده جایزه گرمی شد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در سال ۲۰۱۲ راوی شانکار هم چشم بر جهان ما فروبست.</p> <p>&nbsp;</p> <p>سه&zwnj;شنبه، ۱۱دسامبر ۲۰۱۲ راوی شانکار، آهنگساز و سیتارنواز برجسته هندی در نود و دوسالگی در کالیفرنیا درگذشت. او موسیقی هندوستان را جهانی کرد، نشانه و نمادی از نهضت هیپی&zwnj;ها بود، یار گرمابه و گلستان جرج هریسون بود و پدر نورا جونز، ستاره پاپ.</p> <p>&nbsp;</p> <p>مان موهان سینگ، نخست وزیر هند از شانکار به عنوان گنجینه ملی و سفیر جهانی میراث فرهنگی هند یاد کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>منبع: رادیو زمانه</p> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/culture/goonagoon/2012/12/29/22689#comments سال ۲۰۱۲ فرهنگ, هنر و ادبيات Sat, 29 Dec 2012 01:48:49 +0000 hosseinn 22689 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/culture/book-review/2012/12/22/22839 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/culture/book-review/2012/12/22/22839" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> چند رمان برتر در سال ۲۰۱۲ به گزینش «کتاب زمانه» </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="277" height="188" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/b2012kz01a.jpg?1356636280" /> </div> </div> </div> <p>&nbsp;</p> <p>کتاب زمانه - سال ۲۰۱۲ در قلمرو ادبیات در غرب آثار بسیاری درخشیدند. برخی از بهترین این آثار اما در رسانه&zwnj;های فارسی&zwnj;زبان بازتاب چندانی نیافتند. در آستانه گذار از سال ۲۰۱۲ به سال ۲۰۱۳ برخی از مهم&zwnj;ترین و خوش&zwnj;اقبال&zwnj;ترین رمان&zwnj;های منتشر شده در جهان غرب را برای خوانندگان &laquo;کتاب زمانه&raquo; برگزیدیم.</p> <!--break--><!--break--><p>&nbsp;</p> <p>این آثار را با توجه به نیازهای ادبیات داستانی ایران، کمبودهایی که در گزینش مضامین و شیوه&zwnj;های داستان&zwnj;نویسی داریم و نیز&nbsp; پسند مترجمان و خوانندگان کتاب در ایران انتخاب و فهرست کرده&zwnj;ایم.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>&laquo;</strong><strong>هنر توپ&zwnj;گیری</strong><strong>&raquo; نوشته چاد هارباک</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>هنری اسکریم&zwnj;شاندر، قهرمان این رمان که یک جوان شهرستانی کاملاً متعارف است از یک استعداد خداداد برخوردار است: او یک بازیکن بیسبال بسیار قابل و تواناست، چنان&zwnj;که بعد از مدت کوتاهی می&zwnj;درخشد و به یک چهره و به قهرمان بیسبال تبدیل می&zwnj;شود. اما اقبال او چندان نمی&zwnj;پاید و در یک بازی، اشتباهی از او سر می&zwnj;زند و از آن لحظه به بعد مسیر زندگی&zwnj; او و پنج شخصیت دیگر داستان کاملاً تغییر می&zwnj;کند.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/b2012kz01.jpg" style="width: 198px; height: 310px;" />&laquo;هنر توپ&zwnj;گیری&raquo; نوشته چاد هارباک</p> </blockquote> <p>&laquo;هنر توپ&zwnj;گیری&raquo; نخستین رمان چاد هارباک است. او در این داستان به ژرفای روانشناختی شخصیت&zwnj;ها راه می&zwnj;برد و&nbsp; روابط عاطفی پنج مرد را در پیش&zwnj;زمینه خواست و اراده آنان برای تحقق &laquo;رؤیای آمریکایی&raquo; بررسی می&zwnj;کند. به این جهت موضوع این کتاب شکست یک قهرمان به عنوان نقطه عطفی در زندگی اوست. دوستی، سکس، آرزوها و امیدهای بر باد رفته از موضوعاتی&zwnj;ست که نویسنده در این رمان در آن&zwnj;ها تأمل می&zwnj;کند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>&laquo;بحران&raquo; سرانجام به خودیابی شخصیت داستان در یک پیش&zwnj;زمینه روانشناختی و فلسفی می&zwnj;انجامد. &laquo;&laquo;هنر توپ&zwnj;گیری&raquo;&raquo; به این ترتیب نشان می&zwnj;دهد که چگونه در جامعه&zwnj;ای که مبنایش بر رقابت و &laquo;قهرمان&zwnj;سازی&raquo; و از خودبیگانگی است، بحران می&zwnj;تواند به نقطه عطفی در زندگی اشخاص بدل شود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>&laquo;&laquo;هنر توپ&zwnj;گیری&raquo;&raquo; تلفیقی از یک رمان ورزشی با یک رمان فلسفی و روانشناختی&zwnj;ست. در ادبیات معاصر ایران جای رمانی که آمیزه&zwnj;ای از ورزش و فلسفه و روانشناسی باشد و در همان حال بتواند به مهم&zwnj;ترین چالش&zwnj;های زندگی انسان معاصر بپردازد، خالی است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>نویسنده ۱۰ سال از زندگی&zwnj;اش را صرف نوشتن این کتاب کرده است، با این&zwnj;حال در آغاز موفق نشد ناشری برای اثرش بیابد، تا اینکه یک ناشر نیویورکی اثر را خرید و کتاب را در سال ۲۰۱۱ برای نخستین بار انتشار داد. به&zwnj;زودی این اثر با اقبال منتقدان و رسانه&zwnj;ها مواجه شد، تا آن حد که در سال ۲۰۱۲ از هارباک به عنوان یکی از استعدادها و امیدهای ادبیات معاصر آمریکا یاد می&zwnj;کنند. این کتاب در سال جاری به بسیاری از زبان&zwnj;ها ترجمه شده و در کشورهای دیگر هم با اقبال خوانندگان مواجه گشته است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>نیویورک تایمز از این رمان به عنوان یکی از ده رمان برتر سال ۲۰۱۱ یاد کرده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p><a href="http://www.amazon.de/The-Art-Fielding-A-Novel/dp/0316187518">شناسنامه کتاب در سایت آمازون</a><br /> &nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>&laquo;سرمایه&raquo; نوشته جان لنچستر</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>&laquo;سرمایه&raquo; نوشته جان لنچستر از کتاب&zwnj;هایی&zwnj;ست که در سال ۲۰۱۲ برای نخستین بار منتشر شدند و اقبال جهانی یافتند. مهم&zwnj;ترین موضوع این کتاب تسلط پول بر زندگی انسان&zwnj;ها در سایه بحران فراگیر اقتصادی&zwnj;ست.</p> <p>&nbsp;</p> <p>داستان از دسامبر ۲۰۰۷ تا نوامبر ۲۰۰۸ یعنی در طی فقط ۱۱ ماه اتفاق می&zwnj;افتد. راجر یانت، یکی از کلیدی&zwnj;ترین شخصیت&zwnj;های داستان، بانکدار مرفه&zwnj;ای&zwnj;ست که در این مدت نه تنها کارش را از دست می&zwnj;دهد، بلکه بانکی هم که در آن کار می&zwnj;کرده در اثر بحران اقتصادی ورشکست می&zwnj;شود.</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/b2012kz02.jpg" style="width: 196px; height: 291px;" />&laquo;سرمایه&raquo; نوشته جان لنچستر</p> </blockquote> <p>یک کارگر لهستانی، یک فوتبالیست هفده&zwnj;ساله سنگالی که هر سال میلیون&zwnj;ها دلار درآمد دارد و نمی&zwnj;تواند باور کند که یک فوتبالیست در غرب تا این حد می&zwnj;تواند در رفاه زندگی کند، یک اسلام&zwnj;گرای پاکستانی که به مسجد می&zwnj;رود و پای وعظ واعظان اسلام&zwnj;گرا می&zwnj;نشیند و به شدت تحت تأثیر آنان قرار دارد و از غرب متنفر است، یک پناهجوی زیمبابویایی که با وجود آنکه از اجازه اقامت در انگلستان برخوردار نیست، اما برای اداره راهنمایی و رانندگی کار می&zwnj;کند و برای خودروهایی که در محل&zwnj;های غیر مجاز توقف کرده&zwnj;اند، برگه جریمه می&zwnj;نویسد و همچنین &laquo;پتونیا هاو&raquo; هشتاد و دوساله و نوه&zwnj;اش، &laquo;اسمیتی&raquo; که در آرزوی دست&zwnj;یابی به شهرت و موفقیت و ثروت است، از دیگر شخصیت&zwnj;های این رمان هستند. آنچه که این شخصیت&zwnj;ها را به هم پیوند می&zwnj;دهد، خیابانی در جنوب لندن است. همه این اشخاص یا در این خیابان سکونت دارند یا در این خیابان آمد و شد می&zwnj;کنند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در واقع&nbsp; &laquo;سرمایه&raquo; داستان یک خیابان و ساکنان آن است. این خیابان &laquo;پیپس&raquo; نام دارد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>جان پیپس تاریخدان بریتانیایی در خاطراتش در ۲۱مارچ ۱۶۶۷ نوشته بود: &laquo;چقدر خوب است که آدم به چشم خودش می&zwnj;بیند که چگونه پول همه چیز را نابود و تباه می&zwnj;کند.&raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <p>&laquo;سرمایه&raquo; روایتی&zwnj;ست از این تباهی.</p> <p>&nbsp;</p> <p><a href="http://www.amazon.de/Capital-John-Lanchester/dp/0571234607">شناسنامه کتاب در سایت آمازون</a><br /> &nbsp;</p> <p><strong>&laquo;شبح آلکساندر ولف&raquo; نوشته گاستانوف</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>در این رمان که یکی از آثار ماندگار ادبیات جهان است، یک سرباز از جنگ&zwnj;برگشته در جنگ&zwnj;های داخلی در روسیه به یاد می&zwnj;آورد که چگونه یک سوارکار را به قتل رسانده است. سال&zwnj;ها بعد در تبعید در پاریس در کتابی که نویسنده&zwnj;ای به نام آلکساندر ولف نوشته، شرح این حادثه را بازمی&zwnj;یابد. او تلاش می&zwnj;کند به نویسنده این کتاب دست پیدا کند، اما به جای ملاقات با آلکساندر ولف به زنی اسرارآمیز به نام یلنا برمی&zwnj;خورد و به او دل می&zwnj;بازد.</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/b2012kz03.jpg" />&laquo;شبح آلکساندر ولف&raquo; نوشته گاستانوف</p> </blockquote> <p>یلنا روزی برای او سرگذشت یکی از دلدادگانش را روایت می&zwnj;کند که بر این گمان بوده که به&zwnj;زودی می&zwnj;میرد، زیرا در گذشته یک بار مرگ او را تهدید کرده، اما توانسته جان سالم به در برد. این شخص از برخی لحاظ به سوارکاری شباهت دارد که راوی داستان گمان می&zwnj;کند او را به قتل رسانده. هم&zwnj;ازین &zwnj;روی راوی بر این گمان است که آن سوارکار در واقع آلکساندر ولف است که شرح آن حادثه را در داستانی آورده و نه تنها در جنگ جان نباخته، بلکه زندگی او با زندگی و سرنوشت راوی داستان و نیز عشق او به یلنا درآمیخته است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>به این ترتیب در این رمان که نخستین بار در سال ۱۹۴۷ منتشر شد، مرگ و عشق با هم درمی&zwnj;آمیزد و داستان را در یک پیشزمینه مالیخولیایی اما بسیار مهیج پیش می&zwnj;برند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>از آلکساندر ولف، قهرمان این رمان به عنوان یکی از اسرارآمیزترین شخصیت&zwnj;های ادبیات داستانی در جهان یاد می&zwnj;کنند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>گانیا گاستانوف را منتقدان در اغلب مواقع با پروست، ناباکوف و کامو مقایسه می&zwnj;کنند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>&laquo;آلکساندر ولف&raquo; را می&zwnj;توان آمیزه&zwnj;ای از یک رمان عشقی و یک رمان فلسفی با سویه&zwnj;های اگزیستانسیالیستی در نظر گرفت که به پیامدهای یک آسیب روانی در جنگ می&zwnj;پردازد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>گاستانوف و ناباکوف دو نویسنده روس بودند که در تبعید آثارشان را آفریدند و با اقبال مواجه گشتند. در ایران ناباکوف نامی بس آشناست، اما &laquo;شبح آلکساندر ولف&raquo; مهم&zwnj;ترین اثر گاستانوف که در سال ۲۰۱۲ در آلمان یک بار دیگر ترجمه و منتشر شد، در ایران هنوز ناشناخته مانده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p><a href="http://www.amazon.de/Das-Phantom-Alexander-Wolf-Roman/dp/3446238530">شناسنامه کتاب درسایت آمازون</a><br /> &nbsp;</p> <p><strong>&laquo;کانادا&raquo; نوشته&nbsp; ریچارد فورد</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>روایتگر &laquo;کانادا&raquo; تازه&zwnj;ترین رمان ریچارد فورد هم مانند دیگر داستان&zwnj;های این نویسنده آمریکایی ساکن مونتانا است. رمان از منظر اول شخص مفرد روایت می&zwnj;شود و راوی داستان که &laquo;دل&raquo; نام دارد، با واگویه یادمان&zwnj;هایش روایتی از نوجوانی تباه&zwnj;شده&zwnj;اش به&zwnj;دست می&zwnj;دهد.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/b2012kz04.jpg" style="width: 196px; height: 286px;" />&laquo;کانادا&raquo; نوشته&nbsp; ریچارد فورد</p> </blockquote> <p>والدین او به یک بانک دستبرد می&zwnj;زنند، سه نفر را به قتل می&zwnj;رسانند و سرانجام بازداشت می&zwnj;شوند. پس از این واقعه &laquo;دل&raquo; که فقط پانزده سال دارد به شهر دورافتاده&zwnj;ای در کانادا پناه می&zwnj;برد. مردی تبهکار به نام آرتور رملینگر که از راه هتل&zwnj;داری گذران می&zwnj;کند، سرپرستی &laquo;دل&raquo; را به عهده می&zwnj;گیرد. در دامن طبیعت زیبای &laquo;ساسکاچوان&raquo; نوجوانی و بلوغ &laquo;دل&raquo; به خاطر اشتباه والدینش به یک حادثه تراژیک و دردناک تبدیل می&zwnj;شود. او به دنیای بزرگسالان راه پیدا می&zwnj;کند و از همان آغاز با رنج زندگی آشنا می&zwnj;گردد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>داستان در حد فاصل بین &laquo;خیر&raquo; و &laquo;شر&raquo; اتفاق می&zwnj;افتد. تعلیق در این داستان برآمده از این پرسش است که سرانجام راوی داستان بین نیکی و بدی، رستگاری و تبهکاری کدامیک را برمی&zwnj;گزیند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>مهم&zwnj;ترین درگیری ذهنی ریچارد فورد در رمان &laquo;کانادا&raquo; همچنان گذار از بلوغ به دوران بزرگسالی&zwnj;ست. این گذار در اغلب آثار او با خشونت و رنج درآمیخته.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در رمان &laquo;کانادا&raquo; ریچارد فورد موفق موفق می&zwnj;شود آمیزه&zwnj;ای از یک رمان پلیسی، سرشار از رویدادهای هیجان&zwnj;انگیز و پر تب و تاب و یک رمان موقعیت، مشحون از تأملات فلسفی و وصف&zwnj;های درخشان از یک طبیعت بی&zwnj;&zwnj;رحم را به&zwnj;دست دهد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>از مهم&zwnj;ترین ویژگی&zwnj;های &laquo;کانادا&raquo; و برتری این رمان نسبت به آثار پیشین ریچارد فورد، شخصیت&zwnj;پردازی و وصف&zwnj;های درخشان از طبیعت و پیوند طبیعت با زندگی و سرنوشت شخصیت&zwnj;هاست.</p> <p>&nbsp;</p> <p><a href="http://www.amazon.de/Canada-Richard-Ford/dp/1408836564">شناسنامه کتاب در سایت آمازون</a><br /> &nbsp;</p> <p><strong>&laquo;رمان با کوکائین&raquo; نوشته ام. اگیف</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>&laquo;رمان با کوکائین&raquo; نخستین بار در سال ۱۹۳۶ به زبان روسی و در یک فصل&zwnj;نامه ادبی که در آن سال&zwnj;ها به زبان روسی در تبعید در حلقه سربسته&zwnj;ای از تبعیدیان روس انتشار می&zwnj;یافت، منتشر شد و تا مدت&zwnj;ها خوانندگان کتاب و منتقدان بر این باور بودند که ولادیمیر ناباکوف نویسنده این رمان است. اما اکنون ثابت شده که ام. اگیف نه یک نام مستعار بلکه نویسنده یکی از مهم&zwnj;ترین آثار ادبیات جهانی&zwnj;ست. به این مناسبت این رمان با ترجمه&zwnj;ای روزآمد در سال ۲۰۱۲&nbsp; یک بار دیگر، این بار در زوریخ انتشار پیدا کرد و از نو پرآوازه شد.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/b2012kz05.jpg" />&laquo;رمان با کوکائین&raquo; نوشته ام. اگیف</p> </blockquote> <p>داستان در مسکو در سال&zwnj;های پیش از انقلاب روسیه اتفاق می&zwnj;افتد. &laquo;رمان با کوکائین&raquo; یک اثر شخصیت&zwnj;محور با سویه&zwnj;های اعترافی است،&nbsp; و مهم&zwnj;ترین درونمایه&zwnj;اش چالش&zwnj;های شخصیتی جوانی است تباه&zwnj;شده و بی&zwnj;عرضه به نام وادیم واسلینیکوف.</p> <p>&nbsp;</p> <p>او از شخصیتی مردد برخوردار است، بسیار عاطفی، آسیب&zwnj;پذیر، بی&zwnj;پناه و در همان حال بسیار خشن است. وادیم اصولاً زنان و به ویژه مادر و معشوقه&zwnj;اش را تحقیر می&zwnj;کند، کلاهبردار و متجاوز است و سرانجام به کوکائین پناه می&zwnj;برد. به این جهت این رمان روایتی هم هست از یک شخصیت معتاد و &laquo;وابسته&raquo; در متن جامعه&zwnj;ای که در آستانه یک انفجار اجتماعی و یک انقلاب قرار گرفته است. نه تنها راوی داستان، بلکه دیگر شخصیت&zwnj;های این رمان هم از نظر جسمانی و روحی در یک موقعیت بحرانی قرار دارند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>وادیم واسلینیکوف نه تنها دیگران را نابود می&zwnj;کند، بلکه در پایان خودش را هم نابود می&zwnj;کند. او کاری می&zwnj;کند که مادرش خودش را به دار بیاویزد، نخستین عشق زندگی&zwnj;اش را به سیفلیس مبتلا می&zwnj;کند، به آغوش زنان تن&zwnj;فروش پناه می&zwnj;آورد و در پایان هم خودش را با مصرف بیش از حد مواد مخدر می&zwnj;کشد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>داستان، خاطراتی&zwnj;ست که او نوشته و بعد از مرگش توسط یک پزشک در جیب پالتوی او یافت می&zwnj;شود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>زبان آهنگین و شاعرانه، شخصیت&zwnj;پردازی بسیار ژرف و وصف دقیق همخوابی&zwnj;ها برای به بیان درآوردن بی&zwnj;پناهی و نیازهای عاطفی راوی داستان از مهم&zwnj;ترین ویژگی&zwnj;های این رمان به&zwnj;شمار می&zwnj;&zwnj;آید.</p> <p>&nbsp;</p> <p>از مهم&zwnj;ترین درونمایه&zwnj;های این اثر &laquo;شرم&raquo; و احساس گناه است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>&laquo;رمان با کوکائین&raquo; تا سال ۱۹۸۳ کاملاً ناشناخته مانده بود. در آن سال یک مترجم فرانسوی این رمان را به فرانسه ترجمه کرد و ناگهان این اثر به یک حادثه ادبی بدل شد. روزنامه فیگارو از آن به عنوان &laquo;یک شاهکار منحصر به فرد&raquo; یاد کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>برخی از منتقدان ام اگیف را با تولستوی، داستایوفسکی و ناباکف مقایسه کرده&zwnj;اند.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p><a href="http://www.amazon.de/Roman-mit-Kokain-M-Agejew/dp/3717522868">شناسنامه کتاب در سایت آمازون</a><br /> &nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/culture/book-review/2012/12/22/22839#comments سال ۲۰۱۲ کتاب زمانه Sat, 22 Dec 2012 00:31:28 +0000 hosseinn 22839 at https://archive.radiozamaneh.com