https://archive.radiozamaneh.com/taxonomy/term/1788/all fa https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/03/18/25354 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/03/18/25354" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> گفت‌وگو با منصور حسینی، تهیه‌کننده تئاتر ملی سوئد </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="251" height="188" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/chahrshanbehsooriokok.jpg?1363700238" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">ماهک نیک نهاد - در میان جشن&zwnj;های ایرانی کدام جشن قابلیت دربرگیرندگی گرایش&zwnj;های مختلف سیاسی، فرهنگی و قومی را دارد؟ چرا در ایران کمتر جشن خیابانی ملی داریم؟ در میان همین اندک جشن&zwnj;های موجود چرا جشن چهارشنبه سوری توانسته علی&zwnj;رغم محدودیت&zwnj;ها و سرکوب&zwnj;های حکومت اسلامی همچنان باقی بماند؟ چرا حکومت در برگزاری این جشن مانع&zwnj;تراشی می&zwnj;کند؟ آیا نگرانی حکومت اسلامی این است که مبادا مردم از روی بوته آتش بپرند و ترقه بترکانند و آسیب ببینند؟ به راستی نگرانی حکومت از چیست؟</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این پرسش&zwnj;ها را با منصور حسینی، فعال فرهنگی و یکی از تهیه&zwnj;کنندگان تئاتر ملی سوئد در میان گذاشته&zwnj;ایم. او برای چهارمین سال پی&zwnj;درپی است که با همراهی و مشارکت موسسه آموزشی کارگران سوئد و همچنین شمار زیادی از انجمن&zwnj;های ایرانی، جشن چهارشنبه سوری را در مرکز شهر استکهلم - و نه در مراکز حاشیه&zwnj;نشین- برگزار می&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>در همین زمینه بیشتر بخوانید و بشنوید:</strong></p> <h2 dir="RTL"> <a href="http://radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/03/18/25344">چهارشنبه سوری و حکومت نگران ایران</a></h2> <p dir="RTL"><strong><a href="http://radiozamaneh.com/taxonomy/term/18347">پرونده حق شادی</a></strong></p> <h2 dir="RTL"> <a href="http://radiozamaneh.com/society/haftkoocheh/2013/03/04/24989">کودک، ترقه&zwnj; و حکومت اسلامی</a></h2> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>به نظر شما چرا حکومت ایران با برگزاری جشن چهارشنبه سوری در ایران مخالف است؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>منصور حسینی</strong>: برگزاری جشن و ابراز شادی یک نیاز بشری است. این حق را در طول تاریخ کسی نتوانسته از بشر بگیرد. شاید حکومت&zwnj;های استبدادی بتوانند آن را در سطح جامعه ممنوع کنند، اما حتماً در چنین شرایطی در خانه&zwnj;ها و به شکل زیرزمینی پیش خواهد رفت. دهه ۶۰ در ایران را فراموش نکنیم که حکومت جمهوری اسلامی موفق نشد با ایجاد رعب و وحشت، خانه&zwnj;ها را از شادی تهی کند. حکومت اسلامی با تمام همتی که کرده هنوز نتوانسته است نوروز و چهارشنبه سوری را در ایران ممنوع کند. حتی اگر کمی دقت کنید می&zwnj;بینید مردم تنها کارناوال خیابانی ایران را که همان عاشورا باشد به فرصتی برای تفریح و تجربه در عرصه موسیقی و یکجور خالی کردن خود تبدیل کرده&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/mansoor.hoseini.jpg" style="width: 170px; height: 243px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">منصور حسینی: مانع&zwnj;تراشی حکومت جمهوری اسلامی به این علت است که از شادی مردم می&zwnj;ترسد. شادی به مردم جسارت می&zwnj;دهد؛ جسارت بیان کردن خودشان و به صدای بلند خندیدن و حرف زدن و حرکات آزاد و رها داشتن. برعکس غم و عزاداری مردم را می&zwnj;بندد، به عقب می&zwnj;راند و توی خودشان جمع می&zwnj;کند. از غم، انزوا تولید می&zwnj;شود و از شادی حضور. این حضور و جسارت و خود را بیان کردن، حکومت اسلامی را می&zwnj;ترساند.(عکس از: دانش ساروئی)</p> </blockquote> <p dir="RTL">اینها را گفتم تا به این جمله برسم که مانع&zwnj;تراشی حکومت جمهوری اسلامی به این علت است که از شادی مردم می&zwnj;ترسد. شادی به مردم جسارت می&zwnj;دهد؛ جسارت بیان کردن خودشان و به صدای بلند خندیدن و حرف زدن و حرکات آزاد و رها داشتن. برعکس غم و عزاداری مردم را می&zwnj;بندد، به عقب می&zwnj;راند و توی خودشان جمع می&zwnj;کند. از غم، انزوا تولید می&zwnj;شود و از شادی حضور. این حضور و جسارت و خود را بیان کردن، حکومت اسلامی را می&zwnj;ترساند. آدم&zwnj;ها با شادی و هیجان و زبان طنز می&zwnj;توانند به اعتراض و انتقاد برسند. اگر دقت کنیم متوجه می&zwnj;شویم که حکومت با چهارشنبه سوری بیش از خود نوروز مشکل دارد. چرا؟ چون آنچه در این میان مهم است حضور خیابانی مردم است. نوروز جشن خصوصی و داخلی خانواده&zwnj;هاست و چهارشنبه سوری حضور خیابانی. این حضور و دربرگیرنده بودن این جشن باستانی، برای حکومت ترسناک است. به همین دلیل هم هست که اینهمه برای جشنی که شبیه آن در خیلی از نقاط جهان برگزار می&zwnj;شود، مانع&zwnj;تراشی می&zwnj;کند. وگرنه همه می&zwnj;دانیم حکومتی که سالیانه ده&zwnj;ها نفر را اعدام می&zwnj;کند، زیر شکنجه می&zwnj;کشد، بازداشت و اسیر و آواره و تبعید می&zwnj;کند و همچنین کودکان بی&zwnj;گناهی چون کودکان مدرسه شین&zwnj;آباد را به دلیل نبود امکانات و بخاری مناسب به آتش می&zwnj;کشاند، نگران مردم نیست. حکومت نگران بقای خودش هست و بقایش متکی به افسردگی مردم است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آیا همه حکومت&zwnj;های دیکتاتوری با شادی و زیست شادمانه مردم مشکل دارند؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">شما اگر به ویژگی&zwnj;های همه رژیم&zwnj;های دیکتاتوری در جهان دقت کنید متوجه می&zwnj;شوید که شهیدپروری یکی از آنهاست. در مقابل اپوزیسیون آنها هم قهرمان&zwnj;پروری دارند. این مشخصه رژیم&zwnj;های دیکتاتوری است. در چنین جامعه&zwnj;ای، سود ترس و افسرگی و اندوه برای حکومت بیشتر است تا نشاط و هیجان و تحرک و طنز. حکومت ایران هم برای اینکه بتواند این احساس شادی را کنترل کند و بداند چه روزی و چگونه افراد شادی می کنند در تمام حدود ۳۵ سال اخیر تلاش&nbsp; کرده است تا بدل&zwnj;هایی را به جامعه تحمیل کند و مثلا روز نیمه شعبان در ایران را به یک جشن ملی تبدیل کند؛ آن&zwnj;هم با این پیام پنهان: برای اهداف مورد نظر من شادی کن. خوشبختانه نیز موفق نشده است و مردم همچنان در مسیر دلخواه خود، هرچند با مشکلات زیاد پیش می&zwnj;روند.&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>جشن چهارشنبه&zwnj;سوری در میان برخی اقوام ایرانی، ازجمله کردها جامل نوعی پیام حقوق بشری است و اصلاً نوعی اعتراض است. شما به عنوان یک فعال فرهنگی چه نگاهی به این ماجرا دارید؟ &nbsp;</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بیایید به پاسخ این پرسش از زاویه دیگری برسیم. من فکر می&zwnj;کنم اینکه فارغ از تمام شعارها و فعالیت&zwnj;های سیاسی و رسانه&zwnj;ای، در ایجاد تحرک و فضای شاد برای ایران و ایرانیان تلاش کنیم، یک فعالیت حقوق بشری است؛ آگاهانه یا غیر آگاهانه. چون شادی یکی از &nbsp;حقوق راستین بشری است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">مردم ما شادی را دوست دارند و شادی همان چیزی است که به آن نیاز دارند. شادی کلید حل بسیاری از مشکلات در جامعه ماست. می&zwnj;توانیم با شادی، مبارزه با استبداد را بهتر از پیش ادامه دهیم. شاید شاعر، نویسنده و هنرمند اندوه&zwnj; زندگی خود را تبدیل به اثر هنری کند، اما مردم عادی نمی&zwnj;توانند در غم و اندوه ظرفیت&zwnj;های فکری خود را بروز دهند. افسردگی تمام ظرفیت&zwnj;های فکری یک جامعه را خشک می&zwnj;کند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">فکر می&zwnj;کنم همه آن انسان&zwnj;ها که برای برابری&zwnj;طلبی و آزادی، رنج زندان را تحمل کردند یا حتی در این راه کشته شدند، از جمله برای رسیدن ما به همین حق شادی، حق آزادی در پوشش، حق آزادی در انتخاب شریک جنسی و ده&zwnj;ها نکته دیگر بوده است. مهم این نیست که مدام در دیسکو باشی تا احساس شادی کنی. اینکه راحت در یک رستوران بنشینی و کسی مزاحم تو نشود و از تو سئوال و جواب بیهوده نپرسد، اینکه اثر هنری&zwnj;ات را بدون دغدغه خلق کنی، اینکه عقیده&zwnj;ات را مطرح کنی، بی آنکه نگران باشی که از هستی ساقط شوی، یعنی شادی و شاد زیستن. یعنی مقدمات یک زیست شادمانه را داشتن. به همین دلیل توجه به حق شادی، برای رسیدن به دیگر حق ها بسیار مهم می&zwnj;شود. به نظر من توجه به چهارشنبه سوری و خوب برگزار شدن و حفظ آن با وجود فشارهای حکومت اسلامی یک فعالیت حقوق بشری است که هم خودمان را شاد می کند و هم شادی را گسترش می&zwnj;دهد.&nbsp; &nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>به عنوان یک فعال فرهنگی رابطه دین و مذهب را با شادی چگونه می&zwnj;بینید؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">برخی از ادیان و مذاهب، با شادی و شادمانی رابطه تنگاتنگی دارند. بی آنکه ضد مذهب باشم، به عنوان یک فرد بی&zwnj;مذهب، می&zwnj;بینم که ادیان مختلف رویکردهای مختلفی نیز در این زمینه دارند. در برخی از آنها اساس بسیاری از مراسم مذهبی، بر اعمال و حرکات شاد گذاشته می&zwnj;شود، ولی برعکس در برخی مذاهب مانند مذهب شیعه، میزان عزاداری بسیار برجسته است. در برخی از مذاهب اما حتی سوگواری و عزاداری&zwnj;هایشان نیز با حرکات شاد و رقص و موسیقی پیش می&zwnj;رود و حتی هنگام خاکسپاری جسد، مراسم آوازخوانی برگزار می&zwnj;کنند. به همین دلیل در طول تاریخ کم&zwnj;کم بستری فراهم شده است تا علاقه&zwnj;مندان به موسیقی حتی در چنین فرصت&zwnj;هایی استعداد خود را نشان &zwnj;دهند. در برخی از کشورها در قبرستان&zwnj;ها شاهد هنر موسیقی و آوازخوانی هستیم. یا همین جشن مردگان، در بسیاری از کشورها با شادی توام می&zwnj;شود یا با روشن کردن شمع در قبرستان&zwnj;ها و گلباران کردن آنها.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">هندوهای بالی یک روز در سال که &nbsp;مردگان خود را آتش می&zwnj;زنند، همه لباس&zwnj;های رنگین می&zwnj;پوشند و در عین اندوهی که دارند فضایی شاد می&zwnj;سازند و ان را جشنواره خاکستر می&zwnj;نامند. توجه داشته باشید که آن را جشنواره می&zwnj;نامند و نه سوگواری. در کشور غنا و برخی دیگر از کشورهای آفریقای غربی بزرگ&zwnj;ترین دیسکوها در فضای قبرستان شکل می&zwnj;گیرد. در آنجا جمع می&zwnj;شوند و مشروب می&zwnj;خورند و یادی از عزیزان از دست رفته خود می&zwnj;کنند و به این ترتیب شادمانی خود را با نیاکانشان جشن می&zwnj;گیرند و البته چنین نیز بود در ایران باستان و روزهای بهیزک یا به اصطلاح امروز چهارشنبه سوری که بر اساس آئین اوستایی مردگان خود را دوباره با برافروختن آتش به خانه دعوت می کردند تا با مردم در شادی نوروز سهیم باشند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>فکر می&zwnj;کنید چرا در ایران میزان جشن&zwnj;های خیابانی اندک است؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">یکی از دلایل اصلی آن شاید مذهب تشیع است که &nbsp;بر اساس سوگواری پایه نهاده شده و تاثیر خود را بر جامعه ما گذاشته، اما با آمدن حکومت اسلامی، این گرایش جنبه قانونی پیدا کرده و دیگر نشانی از جشن&zwnj;های خیابانی برجای نمانده است یا برای بروز و گسترش آن تلاشی صورت نگرفته است.</p> <blockquote><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/chahrshanbehsooriokokok.jpg" style="width: 180px; height: 134px; float: right;" /></p> <p>هندوهای بالی یک روز در سال که &nbsp;مردگان خود را آتش می&zwnj;زنند، همه لباس&zwnj;های رنگین می&zwnj;پوشند و در عین اندوهی که دارند فضایی شاد می&zwnj;سازند و ان را جشنواره خاکستر می&zwnj;نامند. توجه داشته باشید که آن را جشنواره می&zwnj;نامند و نه سوگواری. در کشور غنا و برخی دیگر از کشورهای آفریقای غربی بزرگ&zwnj;ترین دیسکوها در فضای قبرستان شکل می&zwnj;گیرد. در آنجا جمع می&zwnj;شوند و مشروب می&zwnj;خورند و یادی از عزیزان از دست رفته خود می&zwnj;کنند و به این ترتیب شادمانی خود را با نیاکانشان جشن می&zwnj;گیرند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">هستند بسیاری از کشورهای جهان که اصلا سنت جشن خیابانی نداشته&zwnj;اند، اما تلاش کرده&zwnj;اند تا بر اساس اصل شادی همگانی این جشن&zwnj;ها را از دیگر فرهنگ&zwnj;ها عاریت بگیرند و به جشن ملی خود تبدیل کنند. همانند کارناوال&zwnj;های برزیلی که در بسیاری از کشورهای اروپایی مرسوم شده و یا همین جشن سان پاتریک ایرلندی&zwnj;ها که تقریباً امروزه یک جشن مرسوم بسیاری از دیگر کشورهای اروپایی شده است. جمهوری اسلامی نه نتها از پذیرش دیگر جشن&zwnj;ها خودداری کرده بلکه با زور سرنیزه و باتوم، جشن&zwnj;های باستانی ما را نیز محدود یا ممنوع کرده است. خب میزان&zwnj;شان اندک که چه عرض کنم حتی از تعداد انگشتان یک دست نیز کمتر است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آیا در برگزاری برنامه چهارشنبه سوری برای ایرانیان سوئد نیز در وهله نخست برای تئاتر ملی سوئد، گسترش شادی مطرح بود؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بود، ولی شاید نه اینقدر اگاهانه که امروز. در گام&zwnj;های نخست برای ما مهم این بود که یک برنامه ایرانی را که واجد ویژگی&zwnj;های لازم برای جذب مخاطب اروپایی هست، در نقطه مرکزی شهر برگزار کنیم. درواقع هدف&zwnj; برگزارکنندگان، معرفی این مراسم ایرانی به جامعه سوئدی بود تا عابران در مقابل برنامه ما توقف کنند. هدف دوم جذب نسل دوم جامعه ایرانی بود. یعنی فرزندان ایرانیانی که اینجا به دنیا آمده&zwnj;اند. آنها مسلط به زبان فارسی نیستند و در واقع ایرانی- اروپایی&zwnj;&zwnj;اند. برای ما مهم بود که آنها با افتخار دست دوستان خود از ملیت&zwnj;های مختلف را بگیرند و به این مراسم بیایند. شاید برای آنها که در ایران زندگی می&zwnj;کنند درک این نکته کمی دشوار باشد که فرزندان ایرانیان بسیار با فرهنگ و آداب و رسوم ایرانیان فاصله دارند و درواقع دوفرهنگی هستند و جذب آنها به سمت فرهنگ ایرانی، نیاز به تمرکز، برنامه ریزی&nbsp; و تمهیدات دقیق دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">هدف سوم ما در برپایی جشن چهارشنبه سوری کم&zwnj;کم در میان همه این تلاش&zwnj;ها خودش را نشان داد و رنگ آگاهانه به خود گرفت؛ این که اروپایی&zwnj;ها درباره کشور ما و جور و ظلم حاکمان آن به مردم، کم و بیش چیزهایی می&zwnj;دانند و از مصیبت&zwnj;های مردم ما آگاه هستند، اما وجه فرهنگی و شادی&zwnj;طلب مردم را نمی&zwnj;شناسند. واقعیت این است که ملت ما علی&zwnj;رغم همه مشکلات شادی را دوست دارند و من به عنوان یکی از دست&zwnj;اندرکاران این برنامه، دلم می&zwnj;خواست با همراهی دیگر مراکز فرهنگی، یکی از برنامه های شاد ایرانیان را به یک کشور اروپایی معرفی کنیم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مردم ما شادی را دوست دارند و شادی همان چیزی است که به آن نیاز دارند. شادی کلید حل بسیاری از مشکلات در جامعه ماست. می&zwnj;توانیم با شادی، مبارزه با استبداد را بهتر از پیش ادامه دهیم. شاید شاعر، نویسنده و هنرمند اندوه&zwnj; زندگی خود را تبدیل به اثری زیبا و هنری کند، اما مردم عادی نمی&zwnj;توانند اینگونه از آتش اندوه رد بشوند. آنها به سختی می توانند در غم و اندوه، ظرفیت&zwnj;های فکری خود را بروز دهند. افسردگی تمام ظرفیت&zwnj;های فکری یک جامعه را خشک می&zwnj;کند. به همین دلیل هم هست که این حق از مردم گرفته شده است و فکر می&zwnj;کنم توجه به سنت&zwnj;هایی چون چهارشنبه سوری، به این معناست که ما می&zwnj;خواهیم شاد باشیم و در حفظ و تداوم این میراث اصرار داریم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>جشن چهارشنبه سوری و نوروز تنها جشن ایرانی است که گرایش&zwnj;های مختلف سیاسی در برپایی آن هم نظر هستند. آیا این جشن می&zwnj;تواند صدای مطالبات حقوق بشری ما باشد؟</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به جز مراسم چهارشنبه سوری، هیچ مراسم دیگر ایرانی این همه مردم را از گرایش&zwnj;های مختلف سیاسی دور هم جمع نمی&zwnj;کند. در برون مرز، اگر برنامه&zwnj;هایی نظیر چهارشنبه سوری به شکلی قابل ارتباط برای جامعه اکثریت برگزار شود، نگاه رسانه&zwnj;ها متوجه ایران می&zwnj;شود و می&zwnj;توان کم&zwnj;کم از چنین فرصت&zwnj;هایی برای ساختن افکار عمومی پیرامون ایران و ایرانیان استفاده کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">درباره وجه حقوق بشری برنامه چهارشنبه سوری باید بگویم بسیار مهم است که این جشن ماهیت شادمانه خود را حفظ کند. نباید به عزاداری و تظاهرات تبدیل شود، ولی به واسطه آن اگر بتوانیم مطبوعات اروپایی را جذب کنیم، مشخص است که می&zwnj;توانیم از وضعیت نامطلوب حقوق بشر در ایران نیز بگوییم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">همچنین همواره در حاشیه چنین برنامه&zwnj;هایی، غرفه&zwnj;ها و چادرهایی برپا می&zwnj;شود و به واسطه آنها فرصتی فراهم می&zwnj;شود تا نسبت به وضعیت حقوق بشر در ایران و شرایط بد روزنامه&zwnj;نگاران و فعالان اجتماعی اشاره کنیم. دیگر اینکه همه این برنامه&zwnj;های مختلف چهارشنبه سوری، چه از سوی تئاتر ملی سوئد و چه از سوی دیگر گروه&zwnj;ها، معمولاً توسط یک فرد مشهور گشایش می&zwnj;یابد یا در لابه&zwnj;لای برنامه سیاستمداران کشور میزبان برای حاضران در برنامه سخنرانی خواهند کرد. طبیعی است همه اینها فرصتی است تا به وضعیت ایران و نقض گسترده حقوق بشر در این کشور اشاره شود. افکار عمومی اینطوری ساخته می&zwnj;شود و نه با شعارهای مستقیم و گذرا. بازهم تکرار می&zwnj;کنم که جدای از همه اینها توجه به ضرورت گسترش شادی، خود یک فعالیت حقوق بشری در دنیای امروز است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>در همین زمینه:</strong></p> <p dir="RTL"><em>پرونده &laquo;حق شادی&raquo; در گروه جامعه زمانه، زیر نظر سپیده شایان و با مشارکت و همکاری اسماعیل جلیلوند (در گفت&zwnj;وگو با ناصر مهاجر، حسن مکارمی، حسن یوسفی اشکوری، مژگان کاهن و بهروز شیدا)، آیدا قجر(در گفت&zwnj;وگو با شاهرخ مشکین&zwnj;قلم، شهلا شفیق و سعید پیوندی)، بهنام دارایی&zwnj;زاده (در گفت&zwnj;وگو با جلال ایجادی و مانا نیستانی)، نعیمه دوستدار (در گفت&zwnj;وگو با احمد علوی)، حسین نوش&zwnj;آذر (مقاله شیللر: &laquo;به راه خود بروید، شادمانه، همچون یک قهرمان)، سارا روشن (در گفت&zwnj;و گو با محمدرضا نیکفر)، ماهک نیک نهاد (در گفت و گو با منصور حسینی) و اکبر فلاحیان (ده پرسش اساسی در مورد حقوق بشر) تهیه شده است.</em></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><em>گفت و گوهای حق شادی را می توانید از طریق لینک های زیر بخوانید:</em></p> <p dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/node/22464">ده پرسش اساسی در مورد حقوق بشر</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/node/23401">حقوق بشر و افق دید ما- در گفت&zwnj;وگو با محمدرضا نیکفر، نویسنده و پژوهشگر- بخش نخست</a></p> <p dir="RTL">حق شادی- در گفت&zwnj;وگوبا محمدرضا نیکفر، بخش دوم و پایانی</p> <p dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/node/23521">اندوهباری نظام آموزشی در ایران &ndash; گفت&zwnj;وگو با سعید پیوندی، جامعه&zwnj;شناس و استاد دانشگاه</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/culture/khaak/2013/01/15/23554">شیللر: &laquo;به راه خود بروید، شادمانه، همچون یک قهرمان&raquo;</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/node/23679">مرگ&zwnj;پرستی حکومت ایران &ndash; گفت&zwnj;وگو با شهلا شفیق، جامعه&zwnj;شناس، پژوهشگر و فعال حقوق زنان</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/01/19/23771">پیوند شادی با محیط زیست سالم &ndash; گفت&zwnj;وگو با جلال ایجادی، استاد دانشگاه وکارشناس</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/01/19/23771">محیط زیست</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/node/23510">شادی در سکوت ممکن نیست- گفت&zwnj;وگو با بهروز شیدا، منتقد، نویسنده و پژوهشگر ادبی</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://www.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/02/02/24138">حق شادی و زخم&zwnj;های تاریخی - در گفت&zwnj;وگو با ناصر مهاجر، پژوهشگر تاریخ ایران</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/01/26/23962">سکس، شادی و حقوق بشر- گفت&zwnj;وگو با مژگان کاهن، روان&zwnj;شناس</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/02/09/24336">حق شادی، حق انتقاد - در گفت&zwnj;وگو با مانا نیستانی، کاریکاتوریست ساکن فرانسه</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/02/12/24442">جامعه ایران و زخم&zwnj;های روحی - در گفت&zwnj;وگو با حسن مکارمی، روانشناس، پژوهشگر و فعال اجتماعی</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://www.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/02/18/24622">افسردگی، تورم و بحران اقتصادی - گفت&zwnj;وگو با احمد علوی، اقتصاد&zwnj;دان و پژوهشگر علوم اجتماعی</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://www.radiozamaneh.com/node/24665">رقص، شادی و اعتراض- گفت&zwnj;وگو با شاهرخ مشکین&zwnj;قلم، رقصنده باله</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/node/radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/02/24/24780">حق شادی، دین و دینداری- گفت&zwnj;وگو با حسن یوسفی اشکوری، پژوهشگر امور دینی و فعال ملی مذهبی</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/03/18/25354">شادی به مردم جسارت می دهد- در گفت&zwnj;وگو با منصور حسینی، تهیه&zwnj;کننده تئاتر ملی سوئد</a></p> https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/03/18/25354#comments حق شادی حقوق بشر چهارشنبه سوری گردش سال ۱۳۹۲ حقوق انسانی ما Mon, 18 Mar 2013 13:15:09 +0000 society 25354 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/03/18/25344 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/03/18/25344" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="277" height="185" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/soori2.jpg?1363689672" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">اکبر فلاح&zwnj;زاده - هرسال به چهارشنبه&zwnj;سوری که نزدیک می&zwnj;شویم، رسانه&zwnj;های حکومتی بنا می&zwnj;کنند به پخش فیلم&zwnj;های دلخراش از مجروح شدن مردم در اثر ترکیدن ترقه، یا سوختن دست و پایشان به علت پریدن از روی بوته آتش. راه به راه آمبولانس نشان می&zwnj;دهند که آژیرکشان به سوی بیمارستان&zwnj;ها روانه&zwnj;اند.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این همه نگرانی حکومت برای حفظ سلامت شهروندان البته مایه &quot;مباهات&quot; است، اما برای کسانی که صابون حکومت به تنشان خورده، کمی عجیب است. چون حکومت وقت سرکوب تظاهرات مردم علیه سیاست&zwnj;های زورگویانه رژیم، ازجمله در سرکوب دانشجویان کوی دانشگاه، چنان بی&zwnj;رحمی نشان می&zwnj;دهد که آدم حیرت می&zwnj;کند با پلیس یک رژیم مردمی و نگران سلامت مردم سرو کار دارد، یا با یک مشت اراذل و اوباش؟ حکومتی که عواملش مردم را از بالای پل به پایین پرت می&zwnj;کنند، با ماشین زیر می&zwnj;گیرند یا سر و صورتشان را با دشنه پاره پوره می&zwnj;کنند، نگران هر چه باشد، نگران سلامت مردم نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>در همین زمینه بیشتر بخوانید و بشنوید:</strong></p> <p dir="RTL"><strong><a href="http://radiozamaneh.com/taxonomy/term/18347">پرونده حق شادی</a></strong></p> <h2 dir="RTL"> <a href="http://radiozamaneh.com/society/haftkoocheh/2013/03/04/24989">کودک، ترقه&zwnj; و حکومت اسلامی</a></h2> <p dir="RTL"><strong><a href="http://radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/03/18/25354">شادی به مردم جسارت می دهد</a></strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دستگیرشدگان تظاهرات یا مخالفان سیاسی و روزنامه&zwnj;نگاران و وبلاگ&zwnj;نویسانی که در زندان کتک می&zwnj;خورند و مانند زهرا کاظمی یا ستار بهشتی کشته می&zwnj;شوند، حکومت را نگران نمی&zwnj;کند. حکومت همچنین نگران نمی&zwnj;شود از اینکه مدام کارخانه&zwnj;ها و کارگاه&zwnj;ها تعطیل، و کارگرانشان بیکار می&zwnj;شوند. گاهی همین کارگران بیکار که جلوی فرمانداری یا اداره&zwnj;های دیگر جمع می&zwnj;شوند، به جای آنکه حق و حقوقشان را بگیرند، کتک نوش می&zwnj;کنند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>نگرانی حکومت</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در این هیرو ویر ظاهراً نگرانی حکومت از این است که مبادا مردم از روی بوته آتش بپرند و ترقه بترکانند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">دستگاه&zwnj;های تبلیغاتی حکومت به طرزی اغراق&zwnj;آمیز مدام مردم را می&zwnj;ترسانند که مواظب بچه&zwnj;هایشان باشند با آتش و ترقه بازی نکنند. همین دستگاه&zwnj;ها تمام تلاششان را می&zwnj;کنند که خبرهای دیگر را پنهان کنند. از جمله اینکه چندی پیش &quot;علت انفجار در کرج عمل کردن خمپاره جا مانده از مانورهای نظامی&quot; بوده است.</p> </blockquote> <p dir="RTL">جنگ افروزی و راه به&zwnj;راه برگزاری انواع و اقسام مانورهای نظامی و رزمایش و جنگ با دشمن فرضی ایراد ندارد، اما شب چهارشنبه سوری چهارتا ترقه ترکاندن ایراد دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">راه به راه گلوله و توپ و خمپاره شلیک می&zwnj;کنند و موشک هوا می&zwnj;کنند و در مانورهای رزمی چهارگوشه مملکت راکت می&zwnj;اندازند و آتش به پا می&zwnj;کنند<span dir="LTR">:</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">خبرگزاری فارس از &quot;شلیک راکتهای نازعات۱۰ و فجر۵ در رزمایش موشکی ارتش در رزمایش موشکی نیروی زمینی ارتش در مناطق مرکزی کشور&quot; خبر می&zwnj;دهد. اینها عیب ندارد، آنوقت چهارتا بوته آتش زدن مردم و فشفشه هوا کردن بچه&zwnj;ها عیب دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>خمپاره جا مانده از مانورهای نظامی</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دستگاه&zwnj;های تبلیغاتی حکومت به طرزی اغراق&zwnj;آمیز مدام مردم را می&zwnj;ترسانند که مواظب بچه&zwnj;هایشان باشند با آتش و ترقه بازی نکنند. همین دستگاه&zwnj;ها تمام تلاششان را می&zwnj;کنند که خبرهای دیگر را پنهان کنند. از جمله اینکه چندی پیش &quot;علت انفجار در کرج عمل کردن خمپاره جا مانده از مانورهای نظامی&quot; بوده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به گزارش ایسنا نماینده مردم کرج در مجلس در تشریح علت انفجار در کرج که به کشته شدن دو نفر انجامید گفت: &laquo;این انفجار به دلیل عمل کردن یکی از خمپاره&zwnj;های جا مانده از مانورهای نظامی در منطقه حصارک بوده است.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">محمدجواد کولیوند، اظهار کرد: &laquo;طبق بررسی&zwnj;های نیروی انتظامی در بین وسایل دوره&zwnj;گردهایی که لوازم و ضایعات آهن از منطقه حصارک جمع کرده&zwnj;اند، یک خمپاره عمل نکرده وجود داشته که بر اثر گرما و یا تخلیه غیر اصولی منفجر شده است.&raquo; وی افزود: &laquo;منطقه حصارک در بین کوه&zwnj;ها واقع شده است که در آن مانورهای نظامی و یا مانورهای بسیج اعم از رزمایش و یا آموزش در ایام مختلف همچون دفاع مقدس برگزار می&zwnj;شود. همچنین در این محل ممکن است نورافشانی&zwnj;هایی صورت گیرد که امکان جا ماندن یک خمپاره عمل نکرده بعد از این مانورها و یا نورافشانی&zwnj;ها موضوعی محتمل به شمار می&zwnj;آید.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">کولیوند گفت که آخرین اطلاعات حاکی از کشته شدن دو نفر بر اثر این انفجار و مجروح شدن چند نفر است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>خودسازی دختران در ایلام</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">خودسازی دختران در ایلام، کرمانشاه، آذربایجان شرقی و سایر مناطق محروم ایراد ندارد، اما پریدن همین دختران از روی بوته آتش چهارشنبه سوری ایراد دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/chaharshanbesori1.jpg" style="width: 180px; height: 243px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">مسئولان امنیتی و انتظامی صبح تا شب جلسه می&zwnj;گذارند که چطور حال مردم را بگیرند، چطور بیشتر و بهتر سرکوبشان کنند، چگونه به طرزی موثرتر ارتباطات تلفنی و اینترنتی&zwnj;شان را کنترل کنند. به ویژه مناسبت&zwnj;هایی مانند چهارشنبه&zwnj;سوری سبب بسیج سراسری دستگاه&zwnj;های سرکوب می&zwnj;شود که مواظب باشند یک وقت به مردم خودش نگذرد و از آن بدتر با برگزاری آئین&zwnj;های ملی نیاکان یاد گذشته&zwnj;های باستانی&zwnj;شان نیافتند تا خدای نکرده از اسلام غافل شوند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">اخبار حوادث روزنامه&zwnj;ها و رسانه&zwnj;های خود حکومت را نگاه کنید ببینید به چه تعداد اخبار فجیع برمی&zwnj;خورید که همه ناشی از سیاست&zwnj;های ویرانگر حکومت است. یک نمونه: &laquo;سه دختر در یک روز، در استان ایلام دست به خودکشی زدند که دو نفر از آن&zwnj;ها از طریق ریختن نفت به روی بدن&zwnj;شان و خودسوزی قصد پایان بخشیدن به زندگی خود را داشتند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در پی این حادثه سه دختر ۱۷ و ۱۸ ساله اقدام به خودکشی کردند که یک نفر جان خود را از دست داده و دو نفر دیگر در شرایط وخیم به&zwnj;سر می&zwnj;برند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بـراساس اطلاعات واصله دو دختر ۱۷ و ۱۸ ساله ایوانی و ایلامی با ریختن نفت بر روی خودشان و دختر۱۷ ساله دره&zwnj;شهری هم با خوردن پودر حشره&zwnj;کش اقدام به خودکشی کرد&zwnj;&zwnj;&zwnj;ه&zwnj;اند کـه دختر مصدوم ایوانی پس از انتقال به بیمارستان جان خود را از دست داد.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">گفتنی است استان ایلام بیشترین آمار خودکشی به&zwnj;ویژه خودسوزی زنان را در کشور به خود اختصاص داده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به گفته معاون اجتماعی فرماندهی انتظامی استان ایلام، معضل خودکشی به&zwnj;عنوان یکی از معضلات مهم استان به&zwnj;شمار می&zwnj;رود. &laquo;سالانه ۴۳۰ نفر در ایلام اقدام به خودکشی می کنند که اغلب آنها زنان جوانی هستند که دست به خودسوزی می زنند&raquo;. (ایرنا)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">معاون هماهنگ&zwnj;کننده فرماندهی انتظامی استان ایلام نیز با اشاره به آسیب&zwnj;های روانی و اجتماعی شایع در استان، اظهار داشت: &laquo;این آسیب&zwnj;ها دلایل و ریشه&zwnj;های گوناگون فرهنگی، اقتصادی و&hellip; دارد که باید پس از شناسایی جهت کنترل و پیشگیری هدف&zwnj;گذاری شوند.&raquo;(منبع:آخرین نیوز)</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">آیا کسی هست که بپرسد ریشه&zwnj;های گوناگون فرهنگی، اقتصادی این آسیب&zwnj;های روانی و اجتماعی بالاخره هدف&zwnj;گذاری شد یا نه؟ به جای این کارها مسئولان امنیتی و انتظامی صبح تا شب جلسه می&zwnj;گذارند که چطور حال مردم را بگیرند، چطور بیشتر و بهتر سرکوبشان کنند، چگونه به طرزی موثرتر ارتباطات تلفنی و اینترنتی&zwnj;شان را کنترل کنند. به ویژه مناسبت&zwnj;هایی مانند چهارشنبه&zwnj;سوری سبب بسیج سراسری دستگاه&zwnj;های سرکوب می&zwnj;شود که مواظب باشند یک وقت به مردم خودش نگذرد و از آن بدتر با برگزاری آئین&zwnj;های ملی نیاکان یاد گذشته&zwnj;های باستانی&zwnj;شان نیافتند تا خدای نکرده از اسلام غافل شوند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>آتش بازی، مورد علاقه مردم دنیا</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اساساً آتش بازی چیز غریبی نیست و در مراسم ملی کشورهای مختلف جای ویژه&zwnj;ای دارد. به خصوص در جشن&zwnj;های کریسمس در سراسر دنیا شاهدیم که میلیون&zwnj;ها نفر از مردم سرخوشانه آتش بازی می&zwnj;کنند و فیلم&zwnj;شان هم مستقیم از تلویزیون&zwnj;ها پخش می&zwnj;شود. حکومت نه تنها مانع این مراسم نمی&zwnj;شود، بلکه حتی خود اعضای دولت و خانواده و بستگانشان هم در این مراسم شرکت می&zwnj;کنند، هرچند که همه&zwnj;شان خوب می&zwnj;دانند که آتش بازی خطرناک است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/chaharshanbehsoori.jpg" style="width: 180px; height: 114px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">همه ساله میلیون&zwnj;ها نفر از مردم در آستانه کریسمس به فروشگاه&zwnj;ها و سوپر مارکت&zwnj;ها هجوم می&zwnj;برند تا وسایل آتش بازی بخرند. آن وقت آتش بازی و پریدن از روی آتش در کشور ما جرم محسوب می&zwnj;شود. مرغ پخته هم به خنده می&zwnj;افتد وقتی حکومت دایه مهربان&zwnj;تر از مادر می&zwnj;شود و برای سوختن دست و پای بچه&zwnj;های مردم دلسوزی می&zwnj;کند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">همه ساله هم در این مراسم در جاهای مختلف دنیا عده&zwnj;ای مجروح یا کشته می&zwnj;شوند، اما باز مردم دست بر نمی&zwnj;دارند و حکومت هم این حوادث را بهانه تعطیل مراسم نمی&zwnj;کند. چون می&zwnj;دانند که بازی اشکنک دارد، سرشکستنک دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">تلاش&zwnj;ها و نظارت&zwnj;های فنی و آموزشی همه در جهت استاندارد کردن وسایل آتش بازی و نظارت بیشتر بر کارخانه&zwnj;های تولید وسایل آتش بازی است، نه تعطیل کردن آتش بازی. تجربه هم نشان داده که بیشتر تلفات، ناشی از استفاده از ابزارهای غیر استاندارد آتش افروزی است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">همه ساله میلیون&zwnj;ها نفر از مردم در آستانه کریسمس به فروشگاه&zwnj;ها و سوپر مارکت&zwnj;ها هجوم می&zwnj;برند تا وسایل آتش بازی بخرند. آن وقت آتش بازی و پریدن از روی آتش در کشور ما جرم محسوب می&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مرغ پخته هم به خنده می&zwnj;افتد وقتی حکومت دایه مهربان&zwnj;تر از مادر می&zwnj;شود و برای سوختن دست و پای بچه&zwnj;های مردم دلسوزی می&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">سرخی تو از من، زردی من از توست که حکومت را می&zwnj;ترساند. این که آئین چهارشنبه سوری (که حکومت اسلامی حتی از نامش نیز واهمه دارد و آن را &laquo;چهارشنبه آخر سال&raquo; می&zwnj;نامد) با وجود این همه تبلیغات در جهت اسلامی کردن جامعه و حاکم کردن خفقان و مرگ، هنوز پاییده و بزرگ داشته می&zwnj;شود. این است که حکومت را می&zwnj;سوزاند.</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/03/18/25344#comments اعتراض بحران حکومت ایران سرکوب چهارشنبه سوری گردش سال ۱۳۹۲ حقوق انسانی ما Mon, 18 Mar 2013 07:43:08 +0000 society 25344 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2013/03/15/25275 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2013/03/15/25275" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="250" height="159" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/4shanbehsouri-1-150313.jpg?1363350068" /> </div> </div> </div> <p>برای چهارمين سال پی در پی، جشن چهارشنبه&zwnj;سوری در پارکی در استکهلم و همچنين در شهرهای ديگر اين کشور با کوشش ده&zwnj;ها انجمن ايرانی، تئاتر ملی و انجمن فرهنگ و مرکز آموزشی کارگران سوئد، برگزار می&zwnj;شود.</p> <!--break--><!--break--><p>&nbsp;</p> <p>روابط عمومی جشن چهارشنبه&zwnj;سوری در سوئد به زمانه خبر داد که اين جشن روز ۱۹ مارس ۲۰۱۳، از ساعت ۱۸ تا ۲۱، در&nbsp; kungstr&auml;dg&aring;rden، پارکی واقع در مرکز شهر استکهلم برگزار می&zwnj;شود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>اين چهارمين سال متوالی است که جشن چهارشنبه&zwnj;سوری به همت تئاتر ملی سوئد، انجمن فرهنگ و مرکز آموزشی کارگران سوئد با همکاری ده&zwnj;ها انجمن ايرانی در مرکز شهر استکهلم برگزار می&zwnj;شود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>به گزارش روابط عمومی جشن چهارشنبه&zwnj;سوری، تئاتر ملی سوئد، اين جشن را در شهر بندری گوتنبرگ با همکاری مرکز آموزشی کارگران و اتحاديه سراسری ايرانيان در غرب سوئد، در شهر مالمو با همکاری انجمن ايران &ndash;&nbsp; سوئد و در شهر وستروس با همکاری انجمن&zwnj;های ايرانی از جمله انجمن ميهن برگزار می&zwnj;کند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>منصور حسينی، تهيه&zwnj;کننده تئاتر ملی سوئد و مسئول برنامه چهارشنبه&zwnj;سوری اين مرکز می&zwnj;گويد: &quot;اين برنامه همچون سال&zwnj;های گذشته در دو قسمت برگزار می&zwnj;شود. در يک قسمت آتش چهارشنبه&zwnj;سوری توسط گروهی از زنان جوان با لباس&zwnj;های محلی روشن می&zwnj;شود تا علاقه&zwnj;مندان، به سنت ساليان دور، از روی آن بپرند و زردی من از تو، سرخی تو از من را بخوانند. اين آتش در تمام طول برنامه برای علاقه&zwnj;مندان با حضور مأموران ويژه روشن خواهد بود.&quot;</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/hajifirooz.jpg" style="width: 180px; height: 109px;" />تئاتر ملی سوئد، اين جشن را در شهر بندری گوتنبرگ با همکاری مرکز آموزشی کارگران و اتحاديه سراسری ايرانيان در غرب سوئد، در شهر مالمو با همکاری انجمن ايران &ndash; سوئد و در شهر وستروس با همکاری انجمن&zwnj;های ايرانی از جمله انجمن ميهن برگزار می&zwnj;کند</p> </blockquote> <p>به عقيده اين فعال فرهنگی، برگزاری جشن چهارشنبه&zwnj;سوری در سرمای زير صفر سوئد آسان نيست. او می&zwnj;گويد: &quot;جشن چهارشنبه&zwnj;سوری نخستين جشن خيابانی استکهلم در آستانه بهار به&zwnj;شمار می&zwnj;رود و به همين دليل در اين چند سال توانسته مورد توجه رسانه&zwnj;های سوئدی قرار بگيرد و آن را از نخستين نشانه&zwnj;های فرارسيدن بهار بدانند.&quot;</p> <p>&nbsp;</p> <p>وی افزود: &quot;آن&zwnj;ها در اين کشور سرد در ماه مارس مدام در جست&zwnj;وجوی نشانه&zwnj;های بهار هستند. در چنين ايامی که برخلاف ايران هوا بسيار سرد است، برگزاری يک جشن خيابانی آسان نيست و به ناچار بايد به بهانه&zwnj;های مختلف به مردم شور و نشاط بخشيد و آن&zwnj;ها را نگهداشت.&quot;</p> <p>&nbsp;</p> <p>منصور حسينی گفت: &quot;به همين دليل برنامه&zwnj;های مختلف هنری نيز برای اين شب تدارک ديده&zwnj;ايم. شخصيت و چهره اصلی چهارشنبه&zwnj;سوری البته حاجی فيروز است که هم خبر رسيدن سال نو را می&zwnj;دهد و هم روی صحنه با طنز خود صاحبان قدرت را به باد انتقاد می&zwnj;کشاند.&quot;</p> <p>&nbsp;</p> <p>مجری برنامه چهارشنبه&zwnj;سوری، مکس امينی کمدين آمريکايی - ايرانی&zwnj; ساکن لس&zwnj;آنجلس و طلا هادوی، خبرنگار تلويزيون و فيلمساز ساکن واشنگتن است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در جشن چهارشنبه&zwnj;سوری استکهلم، آرش سبحانی و گروه&nbsp; &quot;کيوسک&quot; با چند ترانه انتقادی - اجتماعی حضور دارند.&nbsp; گروه کيوسک که برای معرفی آلبوم &quot;تشکيلات موازی&quot; در حال برگزاری کنسرت&zwnj;هايی در اروپاست، در اين شب چند ترانه از آن را نيز اجرا می&zwnj;کند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>&quot;آبجيز&quot;، ديگر گروه موسيقی ايرانی در سوئد است که در اين شب به اجرای برنامه می&zwnj;پردازد. سبک موسيقی اين گروه پاپ راک و تلفيقی است و شعرهای آن اغلب طنزآميز و انتقادی هستند.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/chaharshanbehsoori-stokholm.jpg" style="width: 180px; height: 111px;" />منصور حسينی، تهيه&zwnj;کننده تئاتر ملی سوئد و مسئول برنامه چهارشنبه&zwnj;سوری: در چنين ايامی که برخلاف ايران هوا بسيار سرد است، برگزاری يک جشن خيابانی آسان نيست و به ناچار بايد به بهانه&zwnj;های مختلف به مردم شور و نشاط بخشيد و آن&zwnj;ها را نگهداشت</p> </blockquote> <p>در اين برنامه، رستم ميرلاشاری و گروه &quot;گلبانگ&quot; با نوازندگانی از مليت&zwnj;های مختلف، ترانه&zwnj;هايی از جنوب شرقی ايران را اجرا می&zwnj;کنند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>&quot;لی دينه&quot;، گروه موسيقی&zwnj; ساکن دانمارک، يک گروه سه نفره است که به زبان کردی و انگليسی برنامه اجرا می&zwnj;کند. ترکيب نوآورانه آن&zwnj;ها در تلفيق سبک&zwnj;های سنتی و مدرن شرقی و غربی است. موسيقی اين گروه مخلوطی از موسيقی محلی کردستان، ميکسی از موسيقی شرقی، هيپ&zwnj;هاپ، موسيقی مدرن و راک است. اعضای اين گروه در حال حاضردر دانمارک اقامت دارند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>آواز و موسيقی دو نفری &quot;ريباز&quot; متشکل از پدرام شهلايی (ويولن و عود) و مشتاق فيض&zwnj;آبادی (پرکاشن) است. اين گروه يک موسيقی تلفيقی فارسی- کردی برگزار می&zwnj;کند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در شب چهارشنبه&zwnj;سوری چند خواننده نيز حضور دارند: &quot;هنگامه&quot;، خواننده پاپ ساکن آمريکا ترانه&zwnj;هايی را از سه آلبوم &quot;برای ديدن تو&quot;، &quot;ارتش صلح&quot; و &quot;اجازه&quot; می&zwnj;خواند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>بهرنگ، خواننده جوان هيپ&zwnj;هاپ و همچنين روشنا و سپيده وزيری نيز از ديگر خوانندگان جوان ايرانی&zwnj;تبار در سوئد هستند که در اين شب هنرنمايی می&zwnj;کند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>علاوه بر اينها گروه رقص &quot;پرواز&quot; در شب چهارشنبه&zwnj;سوری، رقص&zwnj;هايی از مناطق مختلف ايران را به روی صحنه خواهد برد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>دی&zwnj;جی داستين و دی&zwnj;جی پوريا نيز از ديگر هنرمندانی هستند که در اين شب هنرنمايی خواهند کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>Burnt out Punks&nbsp; که يک گروه&zwnj; نمايش خيابانی است با بهره&zwnj;گيری از آتش و همراهی با موسيقی گروه &quot;نياز&quot;، نمايش&zwnj;هايی کوتاه اجرا می&zwnj;کند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در تمام طول برنامه نيز يکی از بزرگ&zwnj;ترين شرکت&zwnj;های آتش&zwnj;بازی اسکانديناوی در محل حضور خواهد داشت و نمايش&zwnj;هايی با آتش را اجرا خواهد کرد.&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> <p><a href="http://chaharshanbehsouri.com/fa/%D9%84%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7.html" target="_blank">برای اطلاعات بيشتر اينجا را کليک کنيد.</a></p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2013/03/15/25275#comments اخبار ایران چهارشنبه سوری چهارشنبه سوری در استکهلم چهارشنبه سوری در سوئد چهارشنبه‌سوری Fri, 15 Mar 2013 11:23:57 +0000 news-zamaneh 25275 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2013/03/11/25185 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2013/03/11/25185" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="250" height="159" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/souri-110313.jpg?1362992058" /> </div> </div> </div> <p>يکی از فرماندهان نيروی انتظامی در استان کردستان هرگونه تجمع در چهارشنبه آخر سال (چهارشنبه&zwnj;سوری) را ممنوع اعلام کرد.</p> <!--break--><!--break--><p>&nbsp;</p> <p>به گزارش خبرگزاری&zwnj;های ايران، محمد قنبری جانشين فرمانده انتظامی استان کردستان گفته است، در چهارشنبه آخر سال هرگونه تجمع در معابر، مجتمع&zwnj;ها، پارک&zwnj;ها و تفرج&zwnj;گاه&zwnj;ها ممنوع بوده و با هرگونه تجمع برخورد می&zwnj;شود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>محمد قنبری اعلام کرده است، کسانی که در اين ايام دستگير شوند تا پايان ايام نوروز در بازداشت خواهند ماند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>جانشين فرمانده نيروی انتظامی استان کردستان همچنين افزوده است: &quot;نيروی انتظامی برای سه مناسبت مهم که شامل چهارشنبه آخر سال، نوروز و انتخابات رياست جمهوری است برنامه&zwnj;ريزی&zwnj;های امنيتی لازم را طراحی کرده است.&quot;</p> <p>&nbsp;</p> <p>به گفته محمد قنبری در روز شنبه گذشته سه نفر بر اثر انفجار مواد محترقه دست&zwnj;ساز در شهرستان بانه جان خود را از دست داده&zwnj;اند.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p>در سال&zwnj;های اخير جشن چهارشنبه&zwnj;سوری از سوی برخی مراجع تقليد شيعه &quot;خرافی&quot; عنوان شده و خواهان حذف آن شده&zwnj;اند</p> </blockquote> <p>اين فرمانده نيروهای انتظامی به جزئيات کشته شدن اين سه نفر اشاره&zwnj;ای نکرده، اما گفته است در دو ماه گذشته نيروهای انتظامی چهار ميليون عدد مواد محترقه در استان&zwnj;های کردستان و آذربايجان غربی کشف و ضبط کرده&zwnj;اند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>هر سال نيروهای دولتی شماری از شهروندان را در نقاط مختلف ايران به جرم گردهمايی در روز چهارشنبه&zwnj;سوری بازداشت می&zwnj;کنند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>سرهنگ علی کريمی معاون عمليات تهران تعداد دستگيرشدگان چهارشنبه&zwnj;سوری در سال ۱۳۸۹ را ۴۶۷ نفر اعلام کرده بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>چهارشنبه&zwnj;&zwnj;سوری نام جشنی است که ايرانيان در آخرين چهارشنبه سال خورشيدی از يک هزار و ۷۰۰ سال پيش از ميلاد تاکنون آن را برگزار می&zwnj;کنند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>اما در سال&zwnj;های اخير اين جشن از سوی برخی مراجع تقليد شيعه &quot;خرافی&quot; عنوان شده و خواهان حذف آن شده&zwnj;اند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>آيت&zwnj;الله ناصر مکارم شيرازی ۲۰ اسفند ۱۳۹۰ گفت: &quot;آتش روشن کردن در چهارشنبه&zwnj;سوری يک بدعت خرافی است مخصوصاً با گفتن اين جمله که &laquo;سرخی تو از من، زردی من از تو&raquo; اين&zwnj;ها خرافات است.&quot;</p> <p>&nbsp;</p> <p>آيت&zwnj;الله علی خامنه&zwnj;ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران نيز در سال ۱۳۸۸ در مورد مراسم چهارشنبه&zwnj;سوری گفته بود. اين مراسم، &quot;مبنای شرعی&quot; ندارد و &quot;مستلزم ضرر و فساد زيادی&quot; است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>پيشتر نيز آيت&zwnj;&zwnj;الله جعفر سبحانی از مراجع تقليد مراسم چهارشنبه&zwnj;سوری را نوعی &quot;خرافه و اعمال آن را خلاف شرع و عقل&quot; دانسته بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2013/03/11/25185#comments اخبار ایران استان کردستان محمد قنبری چهارشنبه سوری چهارشنبه‌سوری Mon, 11 Mar 2013 08:54:19 +0000 news-zamaneh 25185 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/haftkoocheh/2013/03/04/24989 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/haftkoocheh/2013/03/04/24989" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="277" height="184" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/4shanbehsoori.jpg?1363685629" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">فرهاد مرادی - خرده فرهنگ&zwnj;های ایرانی، با درجاتی متفاوت، کودکی را مترادف با معصومیت می&zwnj;گیرند؛ نوعی فطرت پاک که بزرگسالان از آن بی&zwnj;بهره&zwnj;اند. از پیامبر مسلمانان نقل شده است[۱] که خداوند در روز جزا به جبرئیل امر می&zwnj;کند تا کودکان مؤمنان را بی&zwnj;حسابرسی به بهشت وارد کند. هم&zwnj;چنین از امام ششم شیعیان نقل شده است[۲] که در روز جزا خداوند برای کودکان کفار آتشی می&zwnj;افروزد و امر می&zwnj;کند تا به آن وارد شوند و چون پا به درون آتش نهادند، آتش بر آن-ها &laquo;سرد و سلامت&raquo; می&zwnj;شود.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">القای حس پاکی و معصومیت به مخاطب نیز، به مدد نمایش کودکان یا توصیف حالات کودکانه، از کلیشه&zwnj;ای&zwnj;ترین فضاسازی&zwnj;های هنری و ادبی به حساب می&zwnj;آید. شخصیت اصلی فیلم &laquo;<strong><a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D8%A7%DB%8C_%D8%B1%D9%88%DB%8C_%D8%A7%D8%A8">خانه&zwnj;ای روی آب</a></strong>&raquo; زمانی که با اتومبیل شخصی، فرشته&zwnj;ای را زیر می&zwnj;گیرد، آن فرشته کودکی است زیباروی که با بی&zwnj;اخلاقی&zwnj;های شخصیت اصلی کنار نمی&zwnj;آید و به نشانه&zwnj; اعتراض دست وی را چنگ می&zwnj;اندازد. در اینجا به نظر می&zwnj;رسد &laquo;کودک &ndash; فرشته&raquo; به خاطر سرشت پاک و کودکانه&zwnj;اش که با دروغ سازگاری ندارد و بی&zwnj;آنکه خود بخواهد به سمت راستی و درستی میل می&zwnj;کند، چنین کرده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>در همین زمینه بیشتر بخوانید و بشنوید:</strong></p> <h2 dir="RTL"> <a href="http://radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/03/18/25344">چهارشنبه سوری و حکومت نگران ایران</a></h2> <p dir="RTL"><strong><a href="http://radiozamaneh.com/taxonomy/term/18347">پرونده حق شادی</a></strong></p> <p dir="RTL"><strong><a href="http://radiozamaneh.com/society/humanrights/2013/03/18/25354">شادی به مردم جسارت می دهد</a> </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">حسین پناهی در یکی از قطعات شاعرانه&zwnj;اش زمانی که سراغ زمین را از کهکشان&zwnj;ها، سراغ خانه&zwnj;اش را از زمین، سراغ مادرش را از خانه، سراغ کبوترانش را از مادر می&zwnj;گیرد و دست آخر می&zwnj;گوید که ای&zwnj; کاش هرگز از درخت انجیر پایین نیامده بود، به نوعی حسرت روزگار کودکی&zwnj;اش را می&zwnj;خورد که به واسطه&zwnj; فطرت پاک کودکانه می&zwnj;توانست به راحتی خوب را از بد و سره را از ناسره تشخیص دهد و مثل دوران بزرگسالی نیازی به عقل لعنتی حسابگر نبود. حتی در ادبیات کهن ایران که عموماً کودک و کودکی را به رسمیت نمی&zwnj;شناسد و اصل را بر دوران بزرگسالی - آن هم بزرگسالی مردان &ndash; می&zwnj;گذارد، مضامینی چون &laquo;به دل گفتم&zwnj;ای ننگ مردان بمیر/ که کودک رود پاک و آلوده پیر&raquo;[۳] پیدا می&zwnj;شود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;چنین مضامینی در مکتوبات فعالان حقوق کودک هم که باید نگاهی مدرن&zwnj;تر و اجتماعی&zwnj;تر نسبت به کودکان داشته باشند، به وفور یافت می&zwnj;شود. فانتزی سانتی&zwnj;مانتال بعضی از این مکتوبات با پیروی از یکی از اشعار ناظم حکمت &ndash; شاعر ترک &ndash; آن است که برای بهبود اوضاع جهان &laquo;دست کم برای یک روز&raquo; دنیا را به دست کودکان بسپاریم. این گروه از آلترناتیوسازان به اینکه بعد از واگذاری مسئولیت جهان به کودکان چه بلایی بر سر آن می&zwnj;آید، علاقه&zwnj;ای نشان نمی&zwnj;دهند. در اینکه اکثریت به تناسب، چنین گزاره&zwnj;هایی را نسبت به کودکی، بدون چون و چرا می&zwnj;پذیرند و در زندگی روزمره لقلقه&zwnj; زبان&zwnj; می&zwnj;کنند، تقریباً شکی نیست، اما درستی این گزاره&zwnj;ها جای چانه زدن دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>تنبیه بدنی، یک روش&zwnj; تربیتی در ایران</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مجاز شمردن تنبیه بدنی کودکان، از دیرباز تا به امروز، یک روش&zwnj; تربیتی در ایران به شمار می&zwnj;رود. احمد کسروی در کتاب &laquo;زندگانی من&raquo; تصویری از نظام آموزشی پیش از مشروطه ارائه می&zwnj;دهد و نقل می&zwnj;کند که آخوند مکتبخانه&zwnj;ای که وی و دیگر همسالانش در آن قرآن می&zwnj;آموختند، &laquo;سیلی نوازش&raquo; بیخ گوش شاگردان حرف گوش کن می&zwnj;نواخته است. وقتی پاداش سر به راه بودن شاگردان مؤدب سیلی نوازش بوده باشد، تعجبی ندارد اگر شاگردان متمرد گرفتار شلاق و فلک و زیر زمین پر از عقرب شده باشند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/tanbih.jpg" style="width: 180px; height: 135px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">مجاز شمردن تنبیه بدنی کودکان، از دیرباز، یک روش&zwnj; تربیتی در ایران به شمار می&zwnj;رود. احمد کسروی در کتاب &laquo;زندگانی من&raquo; تصویری از نظام آموزشی پیش از مشروطه ارائه می&zwnj;دهد و نقل می&zwnj;کند که آخوند مکتبخانه&zwnj;ای که وی و دیگر همسالانش در آن قرآن می&zwnj;آموختند، &laquo;سیلی نوازش&raquo; بیخ گوش شاگردان حرف گوش کن می&zwnj;نواخته است. وقتی پاداش سر به راه بودن شاگردان مؤدب سیلی نوازش بوده باشد، تعجبی ندارد اگر شاگردان متمرد گرفتار شلاق و فلک و زیر زمین پر از عقرب شده باشند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">حتی امروز که بیش از یک قرن از شکل&zwnj;گیری نظام نوین آموزشی در ایران می&zwnj;گذرد و رفته رفته تنبیه بدنی کودکان اسباب سرشکستگی بزرگسالان را فراهم می&zwnj;آورد، باز هم <strong><a href="http://www.youtube.com/watch?v=qo_2EOVM-Js">تصاویری</a></strong> از مدارس ایران مخابره می&zwnj;شود که آدمی خیال برش می&zwnj;دارد مبادا مکتب&zwnj;داران پیش از مشروطه، در هیبت زامبی&zwnj;ها، در کار تسخیر نظام آموزشی باشند. سئوال معنادار از فرهنگی که با هزار و یک جور حرافی هم&zwnj;زمان هم اعتقاد به فطرت پاک کودکان را توجیه می&zwnj;کند و هم لزوم تنبیه بدنی آن&zwnj;ها را این است: اگر کودک فطرتاً به سمت خوبی و درستی گرایش دارد پس لزوم تنبیه بدنی او چیست؟ و اگر نه، تنبیه بدنی لازمه&zwnj; سر به راه شدن و هنجارمند شدن کودک است پس دیگر صحبت کردن از فطرت پاک کودکان یعنی چه؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">می&zwnj;توان در ادامه این سئوال را نیز مطرح کرد که آیا در غیاب یک نظام تربیتی &ndash; حمایتی، امکان شرارت کودکان نیز وجود دارد؟ یا به عبارت دیگر در غیاب چنین نظامی کودکی که قرار بود فطرتاً پاک باشد، اساساً به موجودی شرور تبدیل نمی&zwnj;شود؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">یکی از قسمت&zwnj;های سریال آمریکایی &laquo;اخبار بد&raquo; <span dir="LTR">(</span><strong><span dir="LTR"><a href="http://www.imdb.com/title/tt0903747/?ref_=sr_2">Breaking Bad</a></span></strong><span dir="LTR">)</span> بخشی از درگیری دو گروه توزیع مواد مخدر در ایالت نیومکزیکو را نشان می&zwnj;دهد. گروه قدیمی&zwnj;تر که فروشنده&zwnj;های گروه جدید را موی دماغ خود می&zwnj;داند، به منظور گمراه کردن همزمان پلیس و رقبا پسر بچه&zwnj;ای هشت ساله را وادار می&zwnj;کند تا دخل یکی از فروشنده&zwnj;های رقیب را بیاورد. در سکانسی سرشار از تعلیق، پسربچه&zwnj; به ظاهر معصوم، سوار بر دوچرخه گرد فروشنده&zwnj; مواد مخدر می&zwnj;چرخد و در فرصت مناسب او را سوراخ سوراخ می&zwnj;کند. در ادامه&zwnj; داستان مشخص می&zwnj;شود که ضارب، کودکی بازمانده از تحصیل است و در محله&zwnj;ای شبیه به باغ وحش زندگی می&zwnj;کند که کنترل آن را کارتل&zwnj;های مواد مخدر در اختیار دارند. در مثال سینمایی دیگری می&zwnj;توان به فیلم برزیلی &laquo;شهر خدا&raquo; <span dir="LTR">(</span><strong><span dir="LTR"><a href="http://www.imdb.com/title/tt0317248/?ref_=sr_1">City Of God</a></span></strong><span dir="LTR">)</span> اشاره کرد. این فیلم پر است از صحنه&zwnj;های تکان-دهنده&zwnj; قتل، کشتار و تجاوز که توسط گروه&zwnj;هایی از کودکان فقیر و حاشیه&zwnj;نشین سازماندهی و اجرا می&zwnj;شود. در اینجا برای تاریخی&zwnj;تر و البته بومی&zwnj;تر شدن روند بحث، به&zwnj;جاست تا ترور نافرجام &laquo;<strong><a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%81%D8%A7%D8%B7%D9%85%DB%8C#.D8.AA.D8.B1.D9.88.D8.B1_.D9.86.D8.A7.D9.81.D8.B1.D8.AC.D8.A7.D9.85">دکترحسین فاطمی</a></strong>&raquo; در ۲۵ بهمن ۱۳۳۰ یادآوری شود. در آن حادثه خداپرستان &laquo;فداییان اسلام&raquo; تپانچه در کف &laquo;محمد مهدی عبدخدایی&raquo; نهادند تا نفس کشیدن را از یاد حسین فاطمی ببرد. نکته&zwnj; مد نظر نه دعوای خونین فی مابین ملیون و اهل دیانت، که استفاده از نوجوانی چهارده ساله در این ترور است. عبدخدایی در آن دوران حتی بر حسب تعاریف فقهی کودک محسوب می&zwnj;شد؛ او در روایت ماجرا <strong><a href="http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8810271540">می&shy; گوید</a></strong>: صورتش در آن زمان حتی یک دانه مو هم نداشت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">طرفداران نیمه متمدن و ستیزه&zwnj;جوی فداییان اسلام که علی الاصول به جماعت فطریون تعلق دارند، در صورت احساس ضرورت، توان و حوصله&zwnj; کش&zwnj;دادن توجیهاتی در مرتبط بودن اقدام عبدخدایی با فطرت پاک کودکان را تا خود صبح قیامت دارند، با این حال بحث بر سر بخش&zwnj;هایی از جامعه است که اقدام به آدمکشی و ترور را از مصادیق بارز شرارت به حساب می&zwnj;آورد. بنابراین از گروه اخیر می&zwnj;توان توقع داشت تا نه تنها نسبت به معصومیت ذاتی و فطرت پاک کودکان شکاک باشند، بلکه امکان رفتارهای شریرانه&zwnj; کودکان در غیاب یک نظام تربیتی &ndash; حمایتی را نیز تأیید کنند. دنیای کودکان&zwnj;&zwnj; رها شده به امان خدا، یا به تعبیر شاملو &laquo;کودکان اعماق&raquo;، به هیچ عنوان دلربا نیست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>دنیای واقعی کودکان</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در دنیای واقعی، کودکان با مشت و لگد به جان هم می&zwnj;افتند، ضغیف&zwnj;تر&zwnj;ها را آزار می&zwnj;دهند، یکدیگر را دست می&zwnj;اندازند، خبرچینی می&zwnj;کنند و ده&zwnj;ها مورد شرم&zwnj;آور دیگر که از نگاه نوستالژیک بزرگسال&zwnj;های رمانتیک به دنیای &laquo;گوگولی مگولی بچه&zwnj;ها&raquo; مغفول می&zwnj;ماند. در واقع برای یک کودک دنیای کودکان به&zwnj;&zwnj; همان اندازه&zwnj;ای خشن، خطرناک و دلگیرکننده است که دنیای بزرگسالان می&zwnj;تواند برای یک بزرگسال خشن، خطرناک و دلگیرکننده باشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><strong><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/motahari.jpg" style="width: 170px; height: 175px; float: right;" /></strong></p> <p dir="RTL">اصولاً آیات عظام در ایران حساسیت خاصی نسبت به برافروختن آتش دارند و آن را از نشانه&zwnj;های عرض اندام گبریان به شمار می&zwnj;آورند. در دهه&zwnj; ۱۳۲۰ &laquo;آیت&zwnj;الله بروجردی&raquo; رابط رسمی&zwnj; خویش &laquo;محمد تقی فلسفی&raquo; را سراغ محمدرضا شاه جوان فرستاد تا خبر بی&zwnj;خوابی آیت الله را از حمل مشعل المپیک در پایتخت به گوش اعلیحضرت آن روز&zwnj;ها برساند. محمدرضا پهلوی از آیت الله بروجردی تمکین کرد و آن ماجرا ختم به خیر شد. چند سال بعد آیت الله مطهری خانواده&zwnj;های ایرانی را به جرم شادی در آخرین چهارشنبه&zwnj; هر سال &laquo;خانواده&zwnj;های احمق&zwnj;ها&raquo; خطاب کرد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">روزهای پایانی سال در ایران معمولاً همراه است با جشن چهارشنبه&zwnj; آخر سال و رعب و وحشتی که با ترکاندن مواد محترقه به راه می&zwnj;افتد. در تازه&zwnj;ترین <strong><a href="http://www.tabnak.ir/fa/news/304439/%D8%A7%D9%86%D9%81%D8%AC%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D8%B1%DA%AF%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D9%85%D9%86%D8%B2%D9%84-%D9%85%D8%B3%DA%A9%D9%88%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%B3">واقعه</a></strong> مربوط به چهارشنبه سوری امسال انفجار ساختمانی پنج طبقه در محله&zwnj; تهران- پارس است که با مرگ چهار نفراز ساکنان آن همراه بود. تلفات انسانی، تخریب وسیع ساختمان و وارد شدن صدمه به ساختمان&zwnj;های اطراف باعث شده تا <strong><a href="http://www.daynews.ir/vdcizzaq.t1ar32bcct.html">تصاویر</a></strong> مخابره شده از این واقعه به خرابی&zwnj;های ناشی از جنگ&zwnj;های شهری شباهت داشته باشد. چنین اخباری به انضمام تأکید بر مرگ افراد، قطع دست و پا و در آمدن چشم آن&zwnj;ها از کاسه در چند سال اخیر کم نبوده و دستگاه تبلیغاتی داخلی نیز برای پوشش چنین خبرهایی چیزی کم نگذاشته است. با این وجود تکرار مکرر چنین حوادثی نشان از آن دارد که گروه&zwnj;های علاقه&zwnj;مند به بمب ترکاندن در چهارشنبه&zwnj; آخر سال نه تنها دست بردار نیستند، بلکه هر سال کمیت و کیفیت ارعاب را افزایش می&zwnj;دهند. نکته&zwnj;ای که در این&zwnj; نوشتار اهمیت دارد تأمل بر رفتارهای خشن کودکان به عنوان اصلی ترین گروه درگیر با جنگ و گریزهای چهارشنبه سوری است. گروه&zwnj;های دیگر مشتاق برای رسیدن موعد این جشن ملی، معمولاً جنبه&zwnj;های مربوط به شادی و پایکوبی آن را مد نظر دارند و این گروه های کودکان هستند که می&zwnj;توان نام آن&zwnj;ها را ترقه&zwnj;سازان خطرناک گذاشت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اصولاً آیات عظام در ایران حساسیت خاصی نسبت به برافروختن آتش دارند و آن را از نشانه&zwnj;های عرض اندام گبریان به شمار می&zwnj;آورند. در دهه&zwnj; ۱۳۲۰ &laquo;آیت&zwnj;الله بروجردی&raquo; رابط رسمی&zwnj; خویش &laquo;محمد تقی فلسفی&raquo; را سراغ محمدرضا شاه جوان فرستاد تا خبر بی&zwnj;خوابی آیت الله را از حمل مشعل المپیک در پایتخت به گوش اعلیحضرت آن روز&zwnj;ها برساند. محمدرضا پهلوی از آیت الله بروجردی تمکین کرد و آن ماجرا ختم به خیر شد[۴]. چند سال بعد آیت الله مطهری خانواده&zwnj;های ایرانی را به جرم شادی در آخرین چهارشنبه&zwnj; هر سال &laquo;خانواده&zwnj;های احمق&zwnj;ها&raquo; خطاب کرد و به آدم&zwnj;های &laquo;سُر و مُر و گنده&zwnj; با این هیکل&zwnj;های چنین و چنین&raquo; که از روی آتش می&zwnj;پرند <strong><a href="http://www.youtube.com/watch?v=BhFLVD00_y8">گفت</a></strong>: &laquo;اگر هم پدران گذشته&zwnj;تان چنین کاری می&zwnj;کردند، شما وقتی می&zwnj;بینید یک کار احمقانه است و دلیل خریت پدران شما است رووش را بپوشید. چرا دو مرتبه این سند حماقت را هی سال به سال تجدید می&zwnj;کنید؟ این فقط یک سند حماقت است.&raquo;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در جدید&zwnj;ترین <strong><a href="http://www.fardanews.com/fa/news/192806/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%A2%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%B9%D8%B8%D8%A7%D9%85-%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%85-%D9%88-%D8%B5%D8%A7%D9%81%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%86%D9%87%D8%A7%D8%B1%D8%B4%D9%86%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D9%88%D8%B1%DB%8C">استفتائات</a></strong> انجام شده در پیوند با چهارشنبه سوری، &laquo;آیت&zwnj;الله مکارم شیرازی&raquo; آن را خرافه خواند و &laquo;آیت&zwnj;الله صافی گلپایگانی&raquo; نیز چنین مواردی [چهارشنبه سوری] را مستلزم &laquo;اسراف فوق&zwnj;العاده&raquo; دانست و موجب خطراتی برای &laquo;شخص و دیگر شهروندان&raquo; و از این رو آن را جایز ندانست.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در سطح سیاسی حکومت دست&zwnj;ساز اهل دیانت طی سه دهه نشان داده نظرش به عزاداری و روضه&zwnj;خوانی نزدیک&zwnj;تر است. چندی پیش ساکنان فیس بوک مضمون کوک کرده بودند که خلاصه&zwnj; توضیح المسائل&zwnj;های تولید آیات عظام این است که کلاً اگر طوری شود که انسان خوشش بیاید حرام است. اینکه اهل فیس بوک در این شوخی تا چه اندازه جانب انصاف را گرفته&zwnj;اند به نگارنده مربوط نیست، اما <strong><a href="http://hamshahrionline.ir/details/162955">هشدارهای</a></strong> سال گذشته&zwnj; رئیس پلیس ایران درباره&zwnj; برخورد قاطعانه&zwnj; پلیس با جشن و پایکوبی در چهارشنبه سوری و یا <strong><a href="http://www.radiofarda.com/archive/news/20130109/143/143.html?id=24819117">تقاضای</a></strong> امام جمعه&zwnj; موقت تهران از مجلس برای ریشه کن کردن برگزاری مراسم چهارشنبه سوری از کشور، آدم را به مکثی دوباره بر ادعای شوخ طبعان فیس بوکی وادار می&zwnj;کند. جدای از این&zwnj;ها از منظر زمامداران حکومت، مجاز شمردن هرگونه تجمع مردم ناراضی خطرناک است و بیم سیاسی شدن آن می&zwnj;رود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مجموع برخوردهای ایدئولوژیک و سیاسی حکومت ایران با مراسم چهارشنبه سوری، این مراسم را به نوعی در تقابل با فرهنگ رسمی قرار داده است. بنابراین نتیجه&zwnj; طبیعی آن است تا مقرر شود ایدئولوگ و واعظ و نظامی مواجب بگیر، در برابر آن بایستند. از سوی دیگر گروه&zwnj;هایی از مردم نیز &ndash; بنا به دلایلی &ndash; دست از این فرهنگ غیر رسمی نمی&zwnj;کشند و همان&zwnj;طور که این کشمکش تا امروز ادامه داشته حل و فصل شدن آن در آینده&zwnj;ای نزدیک بعید به نظر می&zwnj;رسد، اما در این میان نقش، جایگاه کودکان و ضرورت آموزش به آنها فراموش می شود. آیا روش&shy; های شادی&zwnj; در این جشن ملی به کودکان آموزش داده می&shy; شود؟</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>کودکان و چهارشنبه&zwnj;سوری</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><span dir="RTL">افزایش میزان رفتارهای پر خطر کودکان در مراسم چهارشنبه&zwnj;سوری که نه تنها &laquo;هی سال به سال تجدید&raquo;، بلکه هرسال نگران&zwnj;کننده&zwnj;تر هم می&zwnj;شود، پیام&zwnj;هایی را مخابره می&zwnj;کند که باید به آنها گوش فرا داد و به تأمل در ریشه&zwnj;های آن دست زد و ضرورت آموزش به کودکان را- درعین حفظ این جشن ملی و خیابانی- مد نظر داشت.</span><span dir="RTL"> نگارنده، به همراه یکی از همکاران، در </span><strong><span dir="RTL"><a href="http://www.akhbar-rooz.com/article.jsp?essayId=48144">جایی</a></span></strong><span dir="RTL"> دیگر اشاره کرده بود: &laquo;</span><span dir="RTL">تغییر شکل و محتوای سنت ملی چهارشنبه&zwnj;سوری - به نحوی که اکنون به صورتی دهشتناک و مهیب درآمده و زمینه&shy; حضور گسترده&shy; نیروهای امنیتی را در روزهای پایان سال در خیابان فراهم کرده - به چه میزان به سه دهه اجرای سیاست&shy;&zwnj;های جنگی و خشن حکومت اسلامی به منظور مقابله با هرگونه شادی، امید جمعی و هم&shy;بستگی اجتماعی مرتبط است</span><span dir="RTL">؟&raquo;</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/edamm.jpg" style="width: 180px; height: 109px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">نهادهای نظامی و شبه نظامی از کودکان به عنوان عوامل سرکوب استفاده می&zwnj;کنند و حتی سال&zwnj;هاست در مدارس ایران به بهانه&zwnj; تدریس &laquo;آمادگی دفاعی&raquo; راه و رسم جهاد فی سبیل الله را به کودکان می&zwnj;آموزند. در مثالی دیگر می&zwnj;توان به اجرای مراسم اعدام در ملاء عام اشاره کرد. در تمام این موارد تحلیلگران به تأثیر مخرب چنین اقدامات خشنی بر جامعه توجه کرده&zwnj;اند، اما کمتر کسی با تکیه بر این واقعیت که کودکان بیش از یک سوم جمعیت ایران را تشکیل می&zwnj;دهند به بررسی تأثیر یا تأثیرات کارناوال&zwnj;های مرگ بر رفتارهای ضد اجتماعی کودکان پرداخته است.</p> </blockquote> <p dir="RTL"><span dir="RTL">برای انتقال بهتر این نکته بد نیست کمی به عقب برگردیم: از</span> نشانه&zwnj;های تعمیق و گسترش بحران&zwnj;های اجتماعی در دهه&zwnj; هشتاد، یکی هم مسئله&zwnj; خروج کودکان از چرخه&zwnj; تحصیل بود؛ یعنی سیستم آموزشی مملکت، بنا به دلایل ساختاری، توان جذب و نگهداشتن بخشی از کودکان در مدرسه را نداشت و ندارد. طبق <a href="http://www.dw.de/%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%84-%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85%D8%AF-%D9%86%D8%A7%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D9%81%D9%82%D8%B1-%D9%88-%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C/a-5262691-1"><strong>آمار</strong></a> ارائه شده توسط مرکز آمار ایران در سر شماری نیمه&zwnj; دهه&zwnj; هشتاد، سه و نیم میلیون نفر از کودکان باز مانده از تحصیل هستند. در اینجا برای رسیدن به عددی معنادار باید دو گزاره&zwnj; غلط را پیشفرض گرفت. اول آن&zwnj;که آمار&zwnj;های رسمی را مساوی با آمارهای واقعی بگیریم و دوم با ارفاق که نه با چشم بستن بر واقعیت&zwnj;های اجتماعی، افزایش آمار کودکان بازمانده از تحصیل از سال ۸۵ تا امروز را پانصد هزار نفر فرض کنیم. بر مبنای این دو فرض کودکان بازمانده از تحصیل حداقل ۳۶ درصد کل <strong><a href="http://khabaronline.ir/detail/242084/">جمعیت</a></strong> دانش آموزان مدارس ایران را تشکیل می&zwnj;دهند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">خصوصی سازی &ndash; یا به بیان بهتر اختصاصی&zwnj;سازی &ndash; آموزش و پرورش در ایران، در عمل تحصیل را از یک حق به یک امتیاز تبدیل کرده&zwnj; است. آمار سرگیجه&zwnj;آور کودکان بازمانده از تحصیل در این زمینه تنها بخشی از این تصویر را روشن می&zwnj;کند. تصویر مورد نظر زمانی روشن&zwnj;تر می&zwnj;شود که با دقت نظر بیشتری به مسئله&zwnj; رقابت در کنکور بپردازیم. تمرکز کیفیت آموزشی در مدارس خصوصی با عنوان بی&zwnj;مسمای غیرانتفاعی و رشد تصاعدی مؤسساتی که از مقطع ابتدایی کودکان را برای حضور در کنکور آماده می&zwnj;کنند، حکایت از رقابتی پیچیده دارد که برخورداری از سرمایه&zwnj; مالی قابل ملاحظه برای حضور در آن، اگر نه شرط کافی ولی صد در صد شرط لازم به شمار می&zwnj;رود. این&zwnj;که تلویزیون وطنی هر سال نوجوان روستایی فقیر و ساده دلی را روی آنتن می&zwnj;برد و مدعی می&zwnj;شود که شخص مذکور از فلان کوره دهات به بهترین دانشگاه پایتخت راه پیدا کرده، کتمان حقیقت و ریاکاری آشکار است. برای شنیدن واقعیت باید به تبلیغات مؤسسه&zwnj;های خصوصی گوش داد که مدعی هستند رتبه&zwnj;های بر&zwnj;تر سال&zwnj;هاست در این مؤسسه&zwnj;ها<span dir="RTL"> درس می&zwnj;خوانند</span>.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دلایل ناکارآمدی سیستم آموزشی ایران تنها در دو موضوع بیان شده خلاصه نمی&zwnj;شود. می&zwnj;توان مواردی چون محتوای نامناسب آموزشی و یا وضعیت اقتصادی دشوار معلم&zwnj;ها را نیز بر این موارد افزود، اما باز کردن چنین مباحثی نوشتار حاضر را طولانی&zwnj;تر و کسل کننده می&zwnj;کند. تبدیل تحصیلات در ایران از یک حق همگانی به یک امتیاز طبقاتی، به خودی خود اسباب عدم رضایت بخش عمده&zwnj;ای از کودکان ایران را فراهم می&zwnj;آورد. از سوی دیگر گسترش بحران&zwnj;های اقتصادی نیز وضعیت را برای کودکان دشوار&zwnj;تر کرده و زمینه&zwnj; گسست آن&zwnj;ها از خانواده را فراهم می&zwnj;آورد. خانواده&zwnj;ای که توان برطرف کردن نیازهای کودک را نداشته باشد، در واقع اعتباری هم نزد او ندارد. قصه&zwnj; بوسه پرمهر کودک محروم بر دستان پینه بسته&zwnj; پدر فقیر همراه با مقادیری اشک شوق به منظور قدردانی، یا هیچ زمانی واقعیت نداشته یا اگر چنین قصه&zwnj;هایی ریشه در واقعیت داشته باشد به دوران تاریخی خاصی برمی&zwnj;گردد که دخلی به وضعیت فعلی ندارد. خط و ربط&zwnj;های تربیتی توسط والدینی تنظیم می&zwnj;شود که توان مشخص کردن خط و ربط&zwnj;های اقتصادی را نیز داشته باشند، در غیر این صورت اقبال بلندی خواهند داشت اگر کودک به راه خودش برود و با آن&zwnj;ها سر شاخ نشود؛ در رمان &laquo;مرگ قسطی&raquo;، که کودکی یک پزشک فرانسوی را روایت می&zwnj;کند، پدر وسواسی و فقیر راوی زمانی که زیر فشارهای اقتصادی تمام اقتدار پدرانه&zwnj;اش را از دست می&zwnj;دهد، تنها به زور آژان خبر کردن می&zwnj;تواند از زیر مشت و لگد پسر نوجوانش جان سالم به در ببرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">همه این&zwnj;ها برای رسیدن به اینجا مطرح شد: نارضایتی کودکان زمانی که در بستر یک فرهنگ خشن و مردسالار قرار بگیرند، چیزی جز&zwnj;&zwnj; همان شرارت&zwnj;های دوران کودکی و ازجمله در مراسمی چون چهارشنبه&zwnj;سوری، تولید نمی&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در سه دهه&zwnj; گذشته در ایران کودکان هم سوژه و هم ابژه&zwnj; سرکوب بوده&zwnj;اند و هم&zwnj;چنان نیز هستند؛ به این معنا که از یک سو دستگاه قضا کودکان را اعدام می&zwnj;کند و از سوی دیگر نهادهای نظامی و شبه نظامی از کودکان به عنوان عوامل سرکوب استفاده می&zwnj;کنند و حتی سال&zwnj;هاست در مدارس ایران به بهانه&zwnj; تدریس &laquo;آمادگی دفاعی&raquo; راه و رسم جهاد فی سبیل الله را به کودکان می&zwnj;آموزند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در مثالی دیگر می&zwnj;توان به اجرای مراسم اعدام در ملاء عام اشاره کرد. در تمام این موارد تحلیلگران به تأثیر مخرب چنین اقدامات خشنی بر جامعه توجه کرده&zwnj;اند، اما کمتر کسی با تکیه بر این واقعیت که کودکان بیش از یک سوم جمعیت ایران را تشکیل می&zwnj;دهند به بررسی تأثیر یا تأثیرات کارناوال&zwnj;های مرگ بر رفتارهای ضد اجتماعی کودکان پرداخته است. شاید در پایان باید گفت ترقه&zwnj;سازان خطرناک روزهای آخر سال در حال پس دادن درس&zwnj;هایی هستند که در مجموع از جامعه ساخته و پرداخته حکومت اسلامی&nbsp; فرا گرفته&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>پانویس:</strong></p> <p dir="RTL">۱- محدث نوری، مستدرک الوسائل، ج ۲، ص۳۹۰، موسسه آل البیت، ۱۴۰۸ق</p> <p dir="RTL">۲- من لایحضر الفقیه، ج 3، ص ۴۹۱ـ۴۹۲، دفتر انتشارات وابسته به جامعه&shy;ی مدرسین حوزه&shy;ی علمیه&shy;ی قم</p> <p dir="RTL">۳- بوستان سعدی، باب نهم در توبه و راه صواب</p> <p dir="RTL">۴- ظلم، جهل و برزخیان زمین، فصل ششم : سه روزی که ایران را همچنان تکان می&shy;دهد، محمد قائد، انتشارات طرح نو</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/haftkoocheh/2013/03/04/24989#comments اعتراض بحران اجتماعی فرهاد مرادی نوروز ۱۳۹۲ چهارشنبه سوری کودکان گردش سال ۱۳۹۲ هفت کوچه Mon, 04 Mar 2013 13:36:40 +0000 society 24989 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2013/01/09/23453 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2013/01/09/23453" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="250" height="159" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/kermani-090113.jpg?1357722624" /> </div> </div> </div> <p>آيت&zwnj;الله محمدعلی موحدی کرمانی، امام جمعه تهران با حضور در جلسه علنی مجلس ايران از نمايندگان خواست تا چهارشنبه&zwnj;سوری را که به گفته او یک &quot;مراسم خرافی&quot; است، &quot;ريشه&zwnj;کن&quot; کنند.</p> <!--break--><!--break--><p>&nbsp;</p> <p>به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، موحدی کرمانی، امروز چهارشنبه ۲۰ دی&zwnj;ماه برای ارائه &quot;توصيه&zwnj;های اخلاقی&quot; به نمايندگان در مجلس ايران سخنرانی کرد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>وی گفت: &quot;در کشور ما بعد از سی و چند سال انقلاب و زنده شدن عقول،&zwnj; برخی خرافات به چشم می&zwnj;خورد و برخورد جدی از مسئولين در اين&zwnj;باره نديده&zwnj;ايم. يکی از اين بحث&zwnj;ها چهارشنبه&zwnj;سوری است. تا چه وقت بايد شاهد باشيم که افرادی در اين روز کور می&zwnj;شوند يا دست&zwnj;شان قطع می&zwnj;شود و اين اتفاق در سال بعد هم تکرار می&zwnj;شود.&quot;</p> <p>&nbsp;</p> <p>امام جمعه تهران، مراسم چهارشنبه&zwnj;سوری را &quot;خرافاتی&quot; دانسته که &quot;به واسطه دوری از عقل به سراغ انسان می&zwnj;آيد.&quot;</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img alt="" src="/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/ali-khamenei-3.jpg" style="width: 180px; height: 86px;" />آيت&zwnj;الله علی خامنه&zwnj;ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران نيز در سال ۱۳۸۸ در پاسخ به سئوالی درباره مراسم چهارشنبه&zwnj;سوری، گفت اين مراسم، &quot;مبنای شرعی&quot; ندارد و &quot;مستلزم ضرر و فساد زيادی&quot; است</p> </blockquote> <p>موحدی کرمانی افزود: &quot;از مجلس و نمايندگان تقاضا دارم روی اين مسئله فکری کنيد و تصميمی بگيريد و مجازات قاطعی برای کسانی که وارد اين برنامه می&zwnj;شوند در نظر بگيريد تا اين موضوع ريشه&zwnj;کن شود و از بين برود.&quot;</p> <p>&nbsp;</p> <p>چهارشنبه &zwnj;سوری نام جشنی است که ايرانيان در آخرين چهارشنبه سال خورشيدی از ۱۷۰۰ سال پيش از ميلاد تاکنون آن را برگزار می&zwnj;کنند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>پيش از اين نيز شماری از مراجع تقليد شيعه در ايران با اعلام اين&zwnj;که چهارشنبه&zwnj;سوری يک مراسم &quot;خرافاتی&quot; است، خواهان حذف آن شده بودند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>آيت&zwnj;الله ناصر مکارم شيرازی، يکی از مراجع تقليد شيعه در ايران، اسفند ۱۳۹۰ اعلام کرد: &quot;آتش روشن کردن در چهارشنبه&zwnj;سوری يک بدعت خرافی است مخصوصاً با گفتن اين جمله که &laquo;سرخی تو از من، زردی من از تو&raquo; اين&zwnj;ها خرافات است.&quot;</p> <p>&nbsp;</p> <p>آيت&zwnj;الله علی خامنه&zwnj;ای، رهبر جمهوری اسلامی ايران نيز در سال ۱۳۸۸ در پاسخ به سئوالی درباره مراسم چهارشنبه آخر سال (چهارشنبه&zwnj;سوری)، گفت اين مراسم، &quot;مبنای شرعی&quot; ندارد و &quot;مستلزم ضرر و فساد زيادی&quot; است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>به گفته رهبر جمهوری اسلامی بايد از برگزاری مراسم چهارشنبه سوری &quot;اجتناب&quot; شود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2013/01/09/23453#comments اخبار ایران محمدعلی موحدی کرمانی چهارشنبه سوری چهارشنبه‌سوری Wed, 09 Jan 2013 09:05:38 +0000 news-zamaneh 23453 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/culture/goonagoon/2012/03/13/11875 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/culture/goonagoon/2012/03/13/11875" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> گفت‌وگو با پوران فرخ‌زاد درباره‌ جشن چهارشنبه‌سوری </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> مینو صابری </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="277" height="185" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/minsabpf01.jpg?1331751774" /> </div> </div> </div> <p>مینو صابری - در سه&zwnj;شنبه&zwnj; آخر سال، هر کس به&zwnj;فراخور شرایطی که دارد در جشنی شرکت می&zwnj;کند که نام آن &laquo;چهارشنبه&zwnj;سوری&raquo; است. نام چهارشنبه&zwnj;سوری با آتش افروختن پیوند خورده است و آتش جزء جدایی&zwnj;ناپذیر این جشن است.</p> <!--break--><!--break--><p>اما رسومی که ما در چهارشنبه&zwnj;سوری برگزار می&zwnj;کنیم تا حدودی با آنچه که از ابتدا بوده تفاوت دارد. برای مثال از روی آتش پریدن و گفتن &laquo;زردی من از تو، سرخی تو از من&raquo; به نظر زرتشتیان توهین به آتش محسوب می&zwnj;شود، در حالی که امروزه گفتن این جمله بسیار رایج است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>از بحث شناخت این جشن نزد عموم مردم که بگذریم، عقاید و نظریه&zwnj;های پژوهشگران و کسانی که با جشن&zwnj;های ایرانی به&zwnj;خوبی آشنایی دارند نیز متفاوت است.</p> <p>&nbsp;</p> <p><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20100316_Minoo_Saberi_4Shanbehsoori_88.mp3"><img align="middle" alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon_14.jpg" /></a></p> <p>در این برنامه با دیدگاه&zwnj;های خانم پوران فرخ&zwnj;زاد درباره جشن چهارشنبه&zwnj;سوری آشنا می&zwnj;شویم:</p> <p>&nbsp;</p> <p><img align="bottom" alt="" src="http://www.zamaaneh.com/pictures-new/Communicate-icon.png" />با توجه به این&zwnj;که نظرات متفاوتی درباره&zwnj; قدمت جشن چهارشنبه&zwnj;سوری می&zwnj;شنویم، می&zwnj;خواهم نظر شما را درین&zwnj;باره بدانم.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>پوران فرخزاد -</strong> ما در گذشته&zwnj;های دور جشن آتش داشته&zwnj;ایم. این جشن به نام &laquo;سور&raquo; معروف بوده و کهن&zwnj;ترین جایی هم که از آن نام برده شده، در زبان امروزی ما، در &laquo;تاریخ بخارا&raquo; است که در حدود قرن سوم نوشته شده و حدود قرن ششم به فارسی ترجمه شده است. به&zwnj;غیر از تاریخ بخارا نمونه&zwnj; دیگری که پیدا می&zwnj;کنیم در نوشته&zwnj;های &laquo;امام محمد غزالی&raquo; است - در قرن پنجم. امام محمد غزالی دانشمند بوده و به علم &laquo;فقه&raquo; آگاهی داشته ولی مرد تنگ&zwnj;اندیشی بوده و به&zwnj;شدت این مراسم را کوبیده است.</p> <blockquote><p><img align="middle" alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/minsabpf02.jpg" />پوران فرخزاد</p> </blockquote> <p>&nbsp;</p> <p>امام محمد غزالی در کتابی با لحن کوبنده&zwnj;ای نوشته است: &laquo;در این روز مردم جمع می&zwnj;شوند و بوق&zwnj;ها را به&zwnj;صدا در می&zwnj;آورند و کوزه&zwnj;هایی را منفجر می&zwnj;کنند و در خیابان&zwnj;ها می&zwnj;رقصند و آتش روشن می&zwnj;کنند...&raquo; <br /> افزون بر این باید بدانیم که &laquo;آتش&raquo; در ایران باستان ارج و بهای بسیاری داشته است. مانند چهار عنصر دیگر: &laquo;باد&raquo;، &laquo;آب&raquo;، &laquo;خاک&raquo; و در این میان ارزش آتش بسیار زیاد بوده است چنان&zwnj;که وقتی موبدان به آتشدان نزدیک می&zwnj;شدند، نقابی به&zwnj;نام &laquo;پَنام&raquo; جلوی بینی و دهانشان می&zwnj;زدند تا مبادا نفَسشان آتش را آلوده کند. البته&zwnj; آن&zwnj;ها به باد و آب و خاک هم احترام می&zwnj;گذاشتند و اصولآ به عناصر چهارگانه که طبیعت زائیده&zwnj;ی آن&zwnj;هاست و زندگی وابسته به آن&zwnj;هاست، احترام می&zwnj;گذاشتند. درست به&zwnj;عکس امروز که بی&zwnj;اعتناء به نیاکانمان اقیانوس&zwnj;ها و دریا&zwnj;ها و جوی&zwnj;ها و هر جا که آب روانی هست را آلوده کرده&zwnj;ایم.</p> <p>&nbsp;</p> <p>اگر نگاهی به رودخانه&zwnj;ها و کانال&zwnj;ها و جوی&zwnj;های آب بیندازیم، از دیدن لنگه&zwnj;های کفش و پوست خربزه و هندوانه و خیار و غیره شرم&zwnj;زده می&zwnj;شویم که ما چقدر از آداب و رسوم گذشته&zwnj;مان دور شده&zwnj;ایم و کارهای دیگری که با خاک و آب و زمین و جوّ کرده&zwnj;ایم. در واقع داریم طبیعت را از بین می&zwnj;بریم.</p> <p>&nbsp;</p> <p>چون موضوع مورد نظر ما &laquo;آتش&raquo; است فقط در این باره ادامه می&zwnj;دهم. &laquo;سور&raquo; به معنای جشن است. گویا در گذشته مسئله&zwnj; &laquo;چهارشنبه&raquo; مطرح نبوده است. اما این جشن مطرح بوده و با شکوه زیادی هم برگزار می&zwnj;شده، چنان&zwnj;که تمام جشن&zwnj;های دیگر آریایی با آتش همراه بوده است که این آتش&zwnj;ها را یا در میدان&zwnj;ها برمی&zwnj;افروختند و یا روی &zwnj;بام&zwnj;ها.</p> <p>&nbsp;</p> <p>شب&zwnj;های جشن، این آتش&zwnj;ها منظره&zwnj; بسیار زیبایی به شهر می&zwnj;داده و اگر کسی از دور نگاه می&zwnj;کرده از ابهت و شکوه&zwnj;اش متحیر می&zwnj;شده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p><img align="middle" alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/minsabpf03.jpg" /></p> <p><img align="bottom" alt="" src="http://www.zamaaneh.com/pictures-new/Communicate-icon.png" />به تاریخ بخارا اشاره فرمودید که در آن از چهارشنبه&zwnj;سوری یاد شده است. لطفاً در این&zwnj;باره توضیح دهید.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در تاریخ بخارا نوشته شده یکی از پادشاهان سامانی به نام &laquo;منصوربن نوح&raquo; به منطقه&zwnj;ای می&zwnj;رود که جوی مولیان بوده و یک&zwnj;بار &laquo;رودکی&raquo; آن قصیده&zwnj; باشکوه را &ndash;بوی جوی مولیان آید همی- سروده و آن امیر را وادار کرده که به بخارا برگردد؛ وقتی منصوربن نوح به آنجا می&zwnj;رود، مدتی می&zwnj;ماند تا می&zwnj;رسد به دو، سه شب به عید نوروز و چنین می&zwnj;گوید: &laquo;آن&zwnj;گاه امیر به سرای بنشست. هنوز سال تمام نشده بود که چون شب &laquo;سوری&raquo; چنان&zwnj;که عادت قدیم است آتشی عظیم افروختند. پاره&zwnj; آتش بجست و سقف سرای در گرفت...&raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <p><img align="bottom" alt="" src="http://www.zamaaneh.com/pictures-new/Communicate-icon.png" />این جشن که ما به آن چهارشنبه&zwnj;سوری می&zwnj;گوییم، سه&zwnj;شنبه شب برگزار می&zwnj;شود. برخی معتقدند که اصلاً چهارشنبه یک روز عربی است و ایرانیان باستان روز&zwnj;ها را بر حسب سه&zwnj;شنبه و چهارشنبه و غیره نام&zwnj;گذاری نمی&zwnj;کردند. نکته&zwnj; دیگر این است &zwnj;که اصولاً منظور از برپا کردن آتش در چنین شبی چه بوده است؟ و دیگر این&zwnj;که ایرانیان آتش را می&zwnj;پرستیدند یا برایشان مقدس بوده؟</p> <p>&nbsp;</p> <p>ممکن است که بعد از پذیرفتن دین اسلام و عوض شدن فرهنگ ایران &laquo;چهارشنبه&raquo; به&zwnj;وجود آمده باشد. شاید در زمان&zwnj;های دیرین هنگام بازآمدن ارواح مردگان- ایرانیان می&zwnj;گفتند ارواح پیش از عید چند شبی پائین می&zwnj;آیند و به دیدار بستگانشان می&zwnj;روند- این آتش&zwnj; را به افتخار آن ارواح روشن می&zwnj;کردند. شاید هم به&zwnj;خاطر آمدن نوروز آتش برپا می&zwnj;کردند.</p> <p>&nbsp;</p> <blockquote><p><img align="middle" alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/minsabpf04.jpg" />پوران فرخزاد: شاید ایرانیان می&zwnj;خواستند نحسی سه&zwnj;شنبه را با آتش دفع کنند و خودشان را برای چهارشنبه آماده کنند که روز فرهنگ بوده است.</p> </blockquote> <p><img align="bottom" alt="" src="http://www.zamaaneh.com/pictures-new/Communicate-icon.png" />به&zwnj;هر حال این آتش برپا می&zwnj;شده و این جشن بسیار باشکوه و مورد توجه مردم بوده است. حالا آیا بعد از اسلام این روز چهارشنبه به آن اضافه شده؟</p> <p>&nbsp;</p> <p>ایرانیان قدیم به ستاره&zwnj;شناسی تسلط داشتند و ستاره&zwnj;ها را رصد می&zwnj;کردند و آثارش هنوز هم باقی&zwnj; مانده. ستاره&zwnj;ها هر کدام سرشتی داشتند و آن سرشت را به روز&zwnj;ها نسبت می&zwnj;دادند. در روزگاران باستان روز&zwnj;ها هر کدام یک نام و خاصیتی داشتند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>ما می&zwnj;گوئیم شب چهارشنبه&zwnj;سوری و اصلاً به سه&zwnj;شنبه توجه نمی&zwnj;کنیم. اگر شب چهارشنبه&zwnj;سوری بود یعنی منظور چهارشنبه بود باید مراسم جشن از ساعت ۱۲ به بعد انجام می&zwnj;شد چون از ساعت ۱۲ به بعد را روز حساب می&zwnj;کنند. اما چون ما از غروب سه&zwnj;شنبه آتش روشن می&zwnj;کنیم پس مربوط به روز سه&zwnj;شنبه است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در این فرهنگ روز سه&zwnj;شنبه رنگ نارنجی داشته که مربوط بوده به &laquo;بهرام&raquo; یا &laquo;مریخ&raquo; یا &laquo;مارس&raquo; که این&zwnj;ها ستاره&zwnj;هایی هستند که روز&zwnj;ها را به آن&zwnj;ها ارتباط می&zwnj;دادند و خواص این ستاره&zwnj;ها را برای آن&zwnj;روز&zwnj;ها در نظر می&zwnj;گرفتند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>خاصیت بهرام یا مریخ، جنگ است. مارس &ndash;که عرب&zwnj;ها کلمه&zwnj;ی مرض را از روی مارس درست کرده&zwnj;اند- و ایرانیان باور داشتند که سه&zwnj;شنبه روز خوشی نیست و روز نحسی است و در آن روز بیماری و زردرویی و جنگ&zwnj;های عقیدتی می&zwnj;آید. اعتقاد داشتند که ممکن است حتی جنگ تن&zwnj;به&zwnj;تن اتفاق بیافتد. بنابر این سه&zwnj;شنبه را روز نحس می&zwnj;دانستند. ولی روز بعدش، یعنی چهارشنبه که رنگ آن سرخ است مربوط است به ستاره&zwnj;ی &laquo;تیر&raquo; یا &laquo;عطارد&raquo;. روز چهارشنبه یک روز فرهنگی است. در این روز است که ستاره&zwnj; دانشمندان، شاعران، نویسندگان و اهل تفکر طلوع می&zwnj;کند و مربوط به عطارد و روز چهارشنبه است. شاید ایرانیان می&zwnj;خواستند نحسی این روز را با آتش دفع کنند و خودشان را برای چهارشنبه آماده کنند که روز فرهنگ بوده است. یعنی در واقع یک پاراداکسی است بین روز اختلاف&zwnj; نظر و ناهمسانی و بیماری و بدی و اهریمنی با یک روز اهورایی به اسم چهارشنبه. شاید این&zwnj;گونه بوده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>عده&zwnj;ای از پژوهشگران عقیده دارند که ایرانیان به این خاطر که عرب&zwnj;ها روز چهارشنبه را بد و نحس می&zwnj;دانستند گفتند حالا ما بیائیم این جشن&zwnj; آتش آخر سالمان را بیندازیم گردن چهارشنبه&zwnj; عرب&zwnj;ها و سه&zwnj;شنبه جشن بگیریم. این نظریه غلط است. چون اگر روز بعد روز نحسی است ما چرا باید امروز جشن بگیریم؟ بنابراین فکر می&zwnj;کنم نگاه من صحیح&zwnj;تر باشد که ما پایان این روز نحس را جشن می&zwnj;گیریم و خودمان&zwnj; را برای روز بعد که روز اهورایی و روز مقدسی&zwnj;ست و روز اندیشه&zwnj;وران و روز تفکر هست آماده می&zwnj;کنیم. امیدوارم این نظریه توجه دیگران را جلب کند و عده&zwnj;ای بررسی&zwnj;های بیشتری کنند. شاید حق با من باشد. شاید هم نباشد. با این&zwnj;همه من آتش را مقدس می&zwnj;دانم و به آن احترام می&zwnj;گذارم. در گذشته هم این&zwnj;چنین بوده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>این&zwnj;که گفته می&zwnj;شود زرتشتیان یا گبر&zwnj;ها یا ایرانیان قدیم آتش&zwnj;پرست بوده&zwnj;اند یک اشتباه بزرگ است. آن&zwnj;ها &laquo;آتش پریستار&raquo; بوده&zwnj;اند. یعنی از آتش مراقبت و مواظبت می&zwnj;کردند و به آتش احترام می&zwnj;گذاشتند. وظیفه&zwnj; ما هم این است که به آتش&zwnj;&zwnj; همان احترام را بگذاریم.</p> <p> <em>&nbsp; این گفت و گو پیش ازین در سایت زمانه منتشر شده و اکنون یک بار دیگر بازنشر شد.</em></p> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/culture/goonagoon/2012/03/13/11875#comments فرهنگ, هنر و ادبيات مینو صابری پوران فرخزاد چهارشنبه سوری Tue, 13 Mar 2012 00:22:36 +0000 11875 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2011/03/16/2553 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2011/03/16/2553" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="260" height="165" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/radan.jpg?1300287513" /> </div> </div> </div> <p>مسئولان نيروی انتظامی در سخنان خود از تعداد دستگيرشدگان چهارشنبه&zwnj;سوری آخر سال آمار متفاوتی ارائه داده&zwnj;اند.</p> <!--break--><!--break--><p> به گزارش خبرگزاری&zwnj; دانشجويان ايران (ايسنا)، سردار احمدرضا رادان، جانشين فرمانده نيروی انتظامی ايران گفت: &laquo;تعداد افراد دستگير شده بسيار اندک است و شايد به تعداد انگشتان دست هم نرسد.&raquo;</p> <p> وی افزود افرادی که دستگير شده&zwnj;اند با هماهنگی قضايی تا پايان تعطيلات در بازداشت خواهند ماند.<br /> &nbsp;</p> <p>از سوی ديگر سرهنگ علی کريمی، معاون عمليات تهران بزرگ تعداد دستگيرشدگان چهارشنبه&zwnj;سوری تهران را ۴۶۷ نفر اعلام کرد.</p> <p> وی گفت: &laquo;پليس با حضور به&zwnj;هنگام و به&zwnj;موقع خود در سطح شهر موفق شد ۴۶۷ نفر از افرادی را که اقدام به مزاحمت، برهم زدن امنيت و توليد و توزيع و قاچاق مواد محترقه می&zwnj;کردند در پايتخت دستگير کند.&raquo;</p> <p> سردار رادان از کشته&zwnj;شدن يک نفر در شيراز خبر داد که بر اثر &laquo;انفجار مواد محترقه&raquo; بود.</p> <p> مسئولان نيروی انتظامی ايران امروز اعلام کردند که ميزان حوادث چهارشنبه&zwnj;سوری امسال نسبت به سال گذشته کاهش فاحشی داشت.</p> <p> سردار احمدی&zwnj;مقدم، فرمانده نيروی انتظامی با بيان اين&zwnj;که حوادث چهارشنبه&zwnj;سوری ۵۰ درصد کاهش داشته گفت: &laquo;خوشبختانه حوادث چهارشنبه آخرسال از ۸۰۰ به ۳۶۰ مورد کاهش يافت.&raquo;</p> <p> در همين حال تارنماهای مخالف حکومت از فضای شديد امنيتی در تهران، برگزاری &laquo;تجمعات پراکنده&raquo; مردم و بازداشت مخالفان در چهارشنبه&zwnj;سوری خبر دادند.</p> <p> تارنمای جنبش راه سبز (جرس) گزارش داد با وجود فضای امنيتی حاکم بر تهران و شهرهای مختلف ايران، مراسم چهارشنبه&zwnj;سوری، به صحنه اعتراضات و سردادن شعارهايی برضد ديکتاتوری تبديل شد. <br /> &nbsp;</p> <p>اين سايت از ممنوعيت عبورومرور موتورسيکلت&zwnj;ها از ساعت ۱۶ روز گذشته در تهران نوشت.</p> <p> بر اساس اين گزارش در شرق تهران، ده&zwnj;ها تن از مردم توسط مأموران امنيتی همراه با ضرب و شتم شديد بازداشت شدند.</p> <p> به نوشته جرس، معترضان شعارهايی عليه ديکتاتوری و برای آزادی ميرحسين موسوی و مهدی کروبی، دو تن از رهبران مخالفان که هم&zwnj;اکنون در بازداشت خانگی به&zwnj;سر می&zwnj;برند، سر دادند.</p> <p> اين گزارش می&zwnj;افزايد مأموران با فيلم&zwnj;برداری و گرفتن عکس از مردم آن&zwnj;ها را می&zwnj;ترساندند. <br /> &nbsp;</p> <p>هرانا، تارنمای مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران، نيز از دستگيری ده&zwnj;ها تن از معترضان در ميدان والفجر، واقع در شرق تهران خبر داد و نوشت آن&zwnj;ها در حالی که شعارهايی عليه رهبران جمهوری اسلامی می دادند، توسط نيروهای گارد ويژه دستگير شدند.</p> <p> فيلم&zwnj;ها و ويدئوهای منتشرشده از چهارشنبه&zwnj;سوری، مردم معترض را در حال شعار دادن عليه ديکتاتوری و مسئولان حکومتی نشان می&zwnj;دهند.</p> <p> اين گزارش&zwnj;ها همچنين از برگزاری تجمعات پراکنده در برخی از شهرها از جمله شيراز، اصفهان، مشهد، کرمانشاه، کرج، بابل و اراک نوشته&zwnj;اند.</p> <p> پيش از اين &laquo;شورای هماهنگی راه سبز اميد&raquo; که پس از بازداشت موسوی و کروبی مسئوليت سازمان&zwnj;دهی اعتراضات را بر عهده گرفته است در اطلاعيه&zwnj;هايی از مردم خواسته بود که تا آغاز سال نو هر سه&zwnj;شنبه&zwnj; در اعتراض به بازداشت آن&zwnj;ها دست به اعتراضات خيابانی بزنند.<br /> &nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2011/03/16/2553#comments اخبار ایران بازداشت نيروی انتظامی چهارشنبه سوری چهارشنبه‌سوری Wed, 16 Mar 2011 10:41:14 +0000 2553 at https://archive.radiozamaneh.com