احسان نراقی

مخالفت با دفن پيکر احسان نراقی در قطعه نام‌آوران

news-zamaneh — Wed, 05 Dec 2012 13:55:01 +0000

در حالی که خانواده احسان نراقی برای خاکسپاری وی در قطعه نام‌آوران، از وزارت ارشاد اجازه گرفته بودند به دليل مخالفت رئيس شورای شهر تهران پيکر اين جامعه‌شناس در قطعه نام‌آوران به خاک سپرده نشد.

به گزارش خبرگزاری مهر، پيش از اين، خانواده احسان نراقی از علی اسماعيلی، سرپرست معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای خاکسپاری وی در قطعه نام‌آوران، موافقت لازم را دريافت کرده بودند اما مراسم خاکسپاری اين جامعه‌شناس به خاطر مخالفت مهدی چمران، رئيس شورای شهر تهران، در قطعه نام‌آوران قبرستان بهشت زهرای تهران انجام نشد.

پيکر احسان نراقی صبح امروز چهارشنبه ۱۵ آذرماه با حضور جمعی از اهالی فرهنگ و نزديکان وی از مقابل بيمارستان جم تهران تشييع و در قطعه ٢٣٣ (عادی)، رديف ۸۰، شماره ۵۰۱ قبرستان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

تنها احمد مسجد جامعی و معصومه ابتکار دو عضو شورای شهر تهران موافق خاکسپاری نراقی در قطعه نام‌آوران بوده‌اند.

ارديبهشت‌ماه سال جاری نيز مراسم خاکسپاری ايرج قادری، کارگردان و بازيگر مطرح ايرانی نه در قطعه هنرمندان بهشت زهرا و حتی امام‌زاده طاهر کرج که محل دفن بسياری از هنرمندان است بلکه در بی‌بی سکينه شهر کرج و در سکوت خبری برگزار شد

به گفته علی اسماعيلی، معمولاً خانواده هنرمندان برای به خاک سپردن بستگان خود در قطعه هنرمندان از از معاونت فرهنگی وزارت ارشاد اجازه می‌گيرند.

وی افزود: "در مورد آقای احسان نراقی هم خانواده ايشان از ما خواسته بودند که با به خاک سپردن پيکرش در قطعه نام‌آوران موافقت شود که اين موافقت را طی نامه‌ای به آن‌ها اعلام کرديم."

اسماعيلی همچنين به خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) گفت معاونت امور فرهنگی وزارت ارشاد چنين درخواست‌هايی را با نامه به شورای شهر می‌فرستد و در اين زمينه شورای شهر است که تصميم‌گيری می‌کند و نه معاونت امور فرهنگی وزارت ارشاد.

ارديبهشت‌ماه سال جاری نيز مراسم خاکسپاری ايرج قادری، کارگردان و بازيگر مطرح ايرانی نه در قطعه هنرمندان بهشت زهرا و حتی امام‌زاده طاهر کرج که محل دفن بسياری از هنرمندان است بلکه در بی‌بی سکينه شهر کرج و در سکوت خبری برگزار شد.

خبرگزاری فارس سال گذشته در مورد خاکسپاری هنرمندان و نويسندگان در قطعه هنرمندان و نام‌آوران نوشت، به گفته مسئولان شهری، مبلغ چهار ميليون تومان برای دفن در قطعه هنرمندان و نام‌آوران دريافت می‌شود.

آن‌ها افزوده‌اند از هنرمندانی که چندی پيش فوت کرده‌اند نيز چهار ميليون را به صورت کامل دريافت نکرده‌اند و به آنها تخفيف داده و دو تا دو و نيم ميليون تومان دريافت کرده‌اند.

بنابراين گزارش، دريافت مبلغ ميليونی برای دفن در قطعه هنرمندان به تصويب هئيت مديره بهشت زهرای شهرداری تهران رسيده است و اين طرح مدتی است اجرايی شده است.

احسان نراقی: «سارتر گفت اکنون نوبت جوان‌هاست»

hosseinn — Mon, 03 Dec 2012 09:22:03 +0000

گفت‌وگوی ایرج ادیب‌زاده با احسان نراقی درباره جنبش مه ‌۱۹۶۸

زمانه

احسان نراقی، نویسنده و جامعه‌شناس سر‌شناس ایرانی بامداد روز گذشته، دوازدهم آذر ماه در هشتاد و شش سالگی پس از تحمل یک دوره بیماری در منزل شخصی‌اش در تهران درگذشت.

احسان نراقی یک شخصیت فرهنگی بود که دو دوران پیش از انقلاب و پس از انقلاب را به‌خوبی درک کرده بود. مهم‌ترین نقش‌آفرینی او در عرصه زندگی اجتماعی ما در سال ۱۳۳۷ اتفاق افتاد. احسان نراقی با کمک غلامحسین صدیقی در آن سال «مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی» را بنیان گذاشت که زیر مجموعه دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بود.

مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی با مدیریت احسان نراقی علاوه بر انتشار کتاب‌های متعدد در زمینه علوم اجتماعی، در تهیه و تدوین طرح جامع کلان‌شهرهایی مانند تهران و شیراز نقش داشت.

احسان نراقی لیسانس جامعه‌شناسی را از دانشگاه ژنو دریافت کرد و پس از دو سال اقامت در تهران، موفق به دریافت بورس تحصیلی در مقطع دکترا از دانشگاه سوربن فرانسه شد. این نویسنده و جامعه‌شناس ایرانی، تنها ایرانی است که معاون یونسکو بوده است.

نراقی دو بار هم نشان «لژیون دونور» را از رؤسای جمهور فرانسه شارل دوگل و فرانسوا میتران دریافت کرده‌ است.

«از كاخ شاه تا زندان اوين» بیانگر خاطرات پنج سال از زندگی احسان نراقی پس از انقلاب است.

«از کاخ شاه تا زندان اوین» و «آئین جوانمردی» از هانری کُربن، نگارش آثاری چون «پایان یک رؤیا: در نقد مارکسیسم»، «علوم اجتماعی و سیر تکوینی آن»، «مسائل و چشم‌اندازهای فرهنگ»، «مارکس و سایه‌هایش»، «اقبال ناممکن»، «آن حکایت‌ها: گفت‌وگوی هرموز کی با احسان نراقی» از آثار اوست.
«آنچه خود داشت» از مهم‌ترین آثار نراقی و همراه با کتاب «آسیا در برابر غرب» از داریوش شایگان در شکل‌گیری اندیشه‌ در سال‌های دهه ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰مؤثر بود.

در بهار ۱۳۸۷ همزمان با چهلمین سالگرد جنبش مه ۱۹۶۸ ایرج ادیب‌زاده با احسان نراقی گفت‌و‌گویی انجام داد.

ایرج ادیب‌زاده در مقدمه این گفت‌و گو می‌گوید: «برای ارزیابی جنبش مه ‌۶۸ به سراغ مردی رفتم که جامعه‌شناسی است تیزبین، و در قلب آن جنبش در پاریس حاضر بوده و مهم‌تر آن‌که دو ماه پیش از آغاز جنبش ۶۸ آن را احساس کرده و با چاپ مقاله‌ای در مجله ژون آفریک یا آفریقای جوان، با عنوان بحران جوانان غرب از دید یک جامعه‌شناس جهان سوم به پیشواز آن رفته است. برای این گفت‌و‌گو با احسان نراقی در یونسکو در پاریس قرار گذاشتم. جایی که سال‌ها، رییس بخش جوانان آن بود و در آنجا فعالیت می‌کرد. احسان نراقی با‌‌ همان کیف چرمی، پالتوی بلند و ریش و موی سفید از راه می‌رسد.»

احسان نراقی در جایی از این گفت‌و‌گوی به‌یادماندنی به ژان پل سارتر و دیدارش با او اشاره می‌کند. می‌گوید: «وقتی که رییس جوانان یونسکو شدم، به آقای مایو که مدیر کل یونسکو بود گفتم من دلم می‌خواهد که سار‌تر را ببینم. آقای مایو، همکلاس و دوست ژان پل سار‌تر و سیمون دوبوآر بود. او گفت یک شب او و خانمش شام می‌آیند منزل ما و تو هم بیا. من رفتم آنجا. بعد گفتم آقای سار‌تر جنبش دانشجویی چه تأثیری بر شما گذاشته است.
گفت اولین باری که دانشجویان من را دعوت کردند‌، من را بردند بالا نشاندند، روبه‌روی من یک نامه‌ای بود با این مضمون که آقای سار‌تر، حرفت را بزن، اما پر حرفی نکن.
گفت وقتی آمدم منزل، سیمون دوبوآر گفت خب چه خبر بود. گفتم که سیمون جان به تو بگویم که دوران ما سپری شد. تا حالا خودمان را رهبر جوان‌ها می‌دانستیم و حالا مثل این است ‌که ما باید برویم دنبال جوانان. آن‌ها از ما جلوترند.»

این گفت‌و‌گو را می‌توانید از طریق نشانی‌های زیر بشنوید:
بخش نخست گفت‌و‌گوی ایرج ادیب‌زاده با احسان نراقی
بخش دوم
بخش سوم و پایانی

متن کامل این گفت‌و‌گو را هم می‌توانید در این نشانی بخوانید:
گفت وگو با احسان نراقی درباره جنبش مه ‌۱۹۶۸