نقاشان ايران

خاک‌سپاری دو هنرمند سینما و نقاشی ایران

news-zamaneh — Mon, 25 Mar 2013 12:30:37 +0000

پیکرهای هوشنگ کاووسی، منتقد و کارگردان قدیمی سینما و احمد اسفندیاری، نقاش و از پیشگامان هنر نوگرای ایران در قطعه هنرمندان قبرستان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شدند.

خبرگزاری مهر امروز دوشنبه پنجم فروردین‌ماه نوشت، صبح امروز دوشنبه پنجم فروردین‌ماه پیکر هوشنگ کاووسی، فیلمساز و منتقد تحلیلی سینمای ایران در میان تعداد اندکی از هنرمندان و چهره‌های هنری از در ورودی محوطه تالار وحدت به سمت قبرستان بهشت زهرای تهران تشییع و به خاک سپرده شد.

هوشنگ کاووسی پس از مدت‌ها بستری بودن در بخش آی‌سی‌يو بیمارستان سینا دوم فروردین‌ماه جاری هنگام ۹۰ سالگی درگذشت.

برخی از هنرمندان سینمای ایران از جمله عزت‌الله انتظامی، بهمن فرمان‌آرا، جمشید گرگین، رضا کیانیان، داریوش اسدزاده و نیز هنرمندانی چون عطاءالله امیدوار، معمار و عکاس، احمد طالبی‌نژاد، کارگردان و نویسنده، علی‌رضا زرین دست، مدیر فیلمبرداری، فرهاد توحیدی، فیلمنامه‌نویس و رئیس هیئت مدیره خانه سینما، هوشنگ گلمکانی، سردبیر ماهنامه فیلم و احمد میرعلایی، مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی و چند تن دیگر از دوستداران فرهنگ و هنر در مراسم تشییع پیکر هوشنگ کاووسی حاضر بودند.

رضا کیانیان در مراسم خاکسپاری هوشنگ کاووسی: استاد کاووسی نگاه منتقدانه‌ای به سینما داشت و از سینمای ایران با عنوان "فیلمفارسی" نام می‌برد و تا آخر هم پای حرفش ایستاد ولی من پای حرفم نماندم و معتقد شدم که "فیلمفارسی" هم خوب است

در ابتدای این مراسم، عزت‌الله انتظامی، بازیگر پیشکسوت سینمای ایران از حضور در جایگاه سخنرانی خودداری کرد.

رضا کیانیان، بازیگر مطرح سینمای ایران یکی از سخنرانان این مراسم، از خاطره دوره دانشجویی‌اش درباره زنده‌یاد کاووسی یاد کرد و گفت: "استاد کاووسی نگاه منتقدانه‌ای به سینما داشت و از سینمای ایران با عنوان «فیلمفارسی» نام می‌برد و تا آخر هم پای حرفش ایستاد ولی من پای حرفم نماندم و معتقد شدم که «فیلمفارسی» هم خوب است."

سپس علی‌رضا زرین‌دست، فیلمبردار مطرح سینمای ایران ضمن آن‌که کاووسی را نخستین آغازگر نقد سینمایی در ایران معرفی کرد، گفت: "کاووسی تنها کسی بود که دکترای فیلمسازی را از فرانسه به ایران آورد."

جمشید گرگین، بازیگر سینما و تلویزیون یکی دیگر از سخنرانان این مراسم، کاووسی را فردی سازش‌ناپذیر توصیف کرد و گفت: "وی تا آخرین لحظه حیاتش این صفت را در خود داشت."

به گفته این بازیگر، کاووسی، "سینمای غیرراستین" را قبول نداشت.

همچنین، پیکر احمد اسفندیاری، نقاش و از پیشگامان هنر نوگرای ایران نیز صبح امروز پنجم فروردین‌ماه با حضور حمید شاه‌آبادی، معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و برخی از هنرمندان عرصه هنرهای تجسمی از مقابل موزه هنرهای معاصر به سمت قطعه هنرمندان قبرستان بهشت زهرای تهران تشییع و به خاک سپرده شد.

احمد اسفندیاری که از وی به‌عنوان هنرمند پیشگام هنر نوگرای ایران یاد می‌شود به دلیل کهولت سن شامگاه ۲۹ اسفندماه در آستانه‌ فرارسیدن سال نو، هنگام ۹۰ سالگی از دنیا رفت.

به باور کار‌شناسان هنر، احمد اسفندیاری از پیشکسوتان مدرنیسم ایران و از نسل نقاشانی بود که در دهه ۲۰، بار سنگین تغییر قالب‌های بیانی فرسوده گذشته را بر دوش داشته و توانسته است آن را به مقصدی امن و مطمئن برساند.

درگذشت احمد اسفندیاری، نقاش پرسابقه ایرانی

news-zamaneh — Thu, 21 Mar 2013 14:19:19 +0000

احمد اسفندیاری، پیشکسوت نقاشی نوگرای ایران پس از یک دوره بیماری چشم از جهان فروبست.

منابع خبری ایران گزارش دادند، احمد اسفندیاری که از وی به‌عنوان هنرمند پیشگام هنر نوگرای ایران یاد می‌شود به دلیل کهولت سن شامگاه ۲۹ اسفندماه در آستانه‌ فرارسیدن سال نو، هنگام ۹۰ سالگی از دنیا رفت.

وی‌ که زاده ۱۳۰۱ در تهران بود نقاشی را خودآموخته و بدون معلم آغاز کرد. این هنرمند بعد‌ها از محضر استادان مجرب روزگار خود نظیر شاگردان کمال‌الملک بهره برد.

این نقاش ایرانی در سال ۱۳۲۶ از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران در رشته نقاشی فارغ‌التحصیل شد.

پس از دوران دانشجویی، احمد اسفندیاری با شیوه‌هایی نظیر امپرسیونیسم و پست‌امپرسیونیسم به نقاشی از موضوعاتی مانند طبیعت، طبیعت بی‌جان، چهره و جلوه‌هایی از زندگی مردم پرداخت.

استفاده از رنگ‌های ناب و درخشان و حاکمیت رنگ‌های سرد و به‌ویژه انواع آبی‌ها، عشق به طبیعت، راستی، مردم و روابط آن‌ها و فضاهای سنتی، حذف جزئیات و ساده‌سازی فرم‌ها و استفاده از خط برای دورگیری و یا نمایش اشیا از ویژگی‌های آثار وی به‌شمار می‌روند

وی چند سالی در وزارت فرهنگ و هنر و در هنرستان‌های هنر به تدریس پرداخت و در ۱۵ سال پایانی تدریس، دوباره به آموزش و پرورش بازگشت و در دبیرستان‌های دخترانه، نقاشی و ادبیات تدریس کرد و سرانجام در سال ۱۳۵۴ بازنشسته شد.

اسفندیاری پس از بازنشستگی در دانشسرای عالی به طراحی تصاویر گیاهی مشغول شد.

این هنرمند که با علی اسفندیاری (نیما یوشیج) پدر شعر نو ایران نیز نسبت داشت، توانست در طول سال‌های فعالیت هنری خود ده‌ها نمایشگاه داخلی و خارجی برگزار کند و جوایز بی‌شماری به‌دست آورد.

نخستین نمایشگاه دسته‌جمعی وی همراه با تعدادی از هنرمندان هم‌دوره‌اش در انجمن ایران و فرانسه برگزار شد.

احمد اسفندیاری از معدود هنرمندان ایرانی است که نامش در دانشنامه لاروس فرانسوی آمده است.

وی در سال ۱۳۳۷ در اولین دوسالانه تهران شرکت کرد. در این نمایشگاه، یک نقاشی با موضوع طبیعت بی‌جان از وی به نمایش در آمد که درآن اشیاء فرم‌های ساده‌ای یافته و با خطوط رنگین دورگیری شده‌اند.

استفاده از رنگ‌های ناب و درخشان و حاکمیت رنگ‌های سرد و به‌ویژه انواع آبی‌ها، عشق به طبیعت، راستی، مردم و روابط آن‌ها و فضاهای سنتی، حذف جزئیات و ساده‌سازی فرم‌ها و استفاده از خط برای دورگیری و یا نمایش اشیا از ویژگی‌های آثار وی به‌شمار می‌روند.

نقاشی‌های اسفندیاری را می‌توان به چند مرحله و سبک تقسیم کرد. در کارهای وی رنگ‌ها از طبع و سلیقه خاص وی برآمده‌اند و از ویژگی‌های آثار این هنرمند محسوب می‌شوند.

درگذشت فریده لاشایی نقاش، نویسند‌ه و مترجم ایرانی

news-zamaneh — Mon, 25 Feb 2013 13:55:01 +0000

فریده لاشایی نقاش، نویسند‌ه، مترجم نام آشنای ایرانی و از زندانيان سياسی سابق چشم از جهان فروبست.

فریده لاشایی نقاش، نویسند‌ه و مترجم مطرح ایرانی که سال‌ها دچار بیماری سرطان بود، شب گذشته هنگام ۶۸ سالگی در بخش آی‌سی‌یو بیمارستان جم تهران از دنیا رفت.

وی مدت‌ها به‌دلیل بیماری سرطان تحت معالجه بود و در این اواخر برای درمان و ادامه‌ معالجه به میلان ایتالیا رفته بود.

لاشایی که ‌زاده سال ۱۳۲۳ در شهر رشت بود پس از گذراندن تحصیلات دبیرستان به آلمان سفر کرد و پس از گذراندن مدرسه‌ مترجمی در مونیخ، به تحصیل در رشته هنرهای تزیینی در آکادمی هنرهای مدرن اتریش (وین) پرداخت.

این نقاش پیش از تحصیل نزد جعفر پتگر، این هنر را فرا گرفته بود. این هنرمند در کنار بابک اطمینانی و نصرت‌الله مسلمیان، از نقاشان مطرح سبک اکسپرسیونیسم انتزاعی به‌شمار می‌رود.

فريده لاشايی: د‌ر نقاشی آد‌م خیلی ناخود‌آگاه حالاتش را بروز می‌د‌هد‌. د‌ر واقع اگر شکل منطقی به آنچه فکر می‌کند‌ بد‌هد‌ کار خراب می‌شود‌. ولی د‌ر نوشتن این‌گونه نیست که همه‌اش ناخود‌آگاه آد‌م فعال باشد‌. د‌ر نقاشی ذهن آد‌م مرتب تصویر می‌سازد‌

لاشایی پس از پایان تحصیلات خود در وین، دو سال در کارخانه رايدل (Reidel) در جنوب اتریش به طراحی کریستال پرداخت که برخی از طرح‌هایش در استودیو روزنتال روی گلدان‌های چینی پیاده شده است.

سازه نقاشی‌های لاشایی زمین و درخت و گل و گیاه و در یک کلام عناصر طبیعت است. چشم‌اندازی که لاشایی به نیروی تصور خود به تصویر درمی‌آورد بی‌زمان و بی‌روایت است. او طبیعت را به‌صورتی مبهم و نمادین و به شکلی شاعرانه و حسی تصویر می‌کند.

در نقاشی‌های لاشایی احساس کولی‌وار بی‌آن‌که به پذیرش شیوه‌ای خاص تن دهد در فضای پرده سرگردان است و گه‌گاه به‌گونه‌ای گذرا و پا در گریز در فرم‌های گوناگون جلوه می‌کند تا حضور آن‌ها را توجیه کرده باشد.

وی افزون بر نقاشی به ترجمه و نویسندگی نیز می‌پرداخت که ترجمه نمایشنامه‌های "زن نیک سچوان" (۱۳۴۷)، "ارباب پونتیلا و نوکرش ماتی" (۱۳۵۵) و "روزهای کُمون" (۱۳۵۷) از جمله این آثار هستند.

او یکی از بنیان‌گذاران گروه "دنا" است که در سال ۱۳۸۰ تشکیل شد. نقاشان زن ایرانی از چند نسل مختلف اعضای این گروه را تشکیل می‌دهند.

پدر لاشایی فرماندار لنگرود بود ازاین رو وی به تأثیر از قیام میرزا کوچک‌خان جنگلی رمان "شال با مو" را نوشت.

فريده لاشايی در سال ۱۳۵۲، پس از ۱۰ سال دوری از ايران و فعاليت‌هايی در کنفدراسيون جوانان و دانشجويان ايرانی در خارج به کشورش بازگشت‌. او در اين سال دستگير شد و مدتی را در بند تازه زنان در زندان قصر به‌سر برد.

ويدا حاجبی تبريزی در کتاب خاطرات زندان خود از زندان‌های دوران حکومت محمدرضا پهلوی که "دادِ بیداد" نام دارد از ۱۷ نفر از زنان سياسی زندانی نوشته است که يکی از آنان فريده لاشايی است.

به گزارش روزنامه بهار، لاشايی پیش‌تر د‌ر گفت‌وگویی گفته بود: "د‌ر نوشتن آد‌م می‌تواند‌ از نقاشی استفاد‌ه کند‌، ولی برعکس آن کمتر اتفاق می‌افتد‌."

وی افزوده بود: "د‌ر نقاشی آد‌م خیلی ناخود‌آگاه حالاتش را بروز می‌د‌هد‌. د‌ر واقع اگر شکل منطقی به آنچه فکر می‌کند‌ بد‌هد‌ کار خراب می‌شود‌. ولی د‌ر نوشتن این‌گونه نیست که همه‌اش ناخود‌آگاه آد‌م فعال باشد‌. د‌ر نقاشی ذهن آد‌م مرتب تصویر می‌سازد‌."

لاشایی از جمله هنرمندان مطرح سه دهه اخیر ایران است که در طول سال‌ها فعالیت هنری بیش از ۳۰ نمایشگاه انفرادی و گروهی از آثارش در داخل و خارج از کشور برپا کرد.

نقاشی‌های این هنرمند پیشکسوت ایرانی بهمن‌ماه سال گذشته، در کنار آثار هنرمندان سه کشور دیگر به‌صورت هم‌زمان در دو سالن گالری AB سوئیس برپا شده بود.

درگذشت محمود جوادی‌پور، پيشکسوت هنر گرافيک و نقاشی نوگرای ايران

news-zamaneh — Thu, 29 Nov 2012 19:33:37 +0000

محمود جوادی‌پور، يکی از پيشگامان هنر گرافيک و نقاشی نوگرای ايران چشم از جهان فرو بست.

منابع خبری امروز پنج‌شنبه ۹ آذر گزارش دادند، محمود جوادی‌پور يکی از پيشگامان پيشکسوت گرافيک و هنر نقاشی نوگرای ايران که به آلمان سفر کرده بود، به دليل آسيب‌ديدگی لگن و عوارض ناشی از آمبولی ريه روز يکشنبه پنجم آذرماه هنگام ۹۲ سالگی در اين کشور درگذشت.

جوادی‌پور زاده شهريور ۱۲۹۹ در محله اميريه تهران بود.

وی که از شاگردان نيمايوشيج و بزرگ علوی در هنرستان صنعتی ايران و آلمان بود سال ۱۳۱۲ گواهينامه ششم هنرستان صنعتی ايران و آلمان را در رشته آهنگری و ماشين‌سازی دريافت کرد.

اين هنرمند که در هنرستان، نيمايوشيج معلم ادبيات او بود سال ۱۳۲۰ در آزمون ورودی دانشکده هنرهای زيبا که به‌تازگی تأسيس شده بود پذيرفته شد. او جزو دومين گروه دانشجويانی بود که در رشته نقاشی دانشکده هنرهای زيبای تهران پذيرفته شد.

وی دو سال بعد در چاپخانه بانک ملی ايران به‌عنوان نقاش چاپخانه به‌صورت نيمه‌وقت استخدام شد و در اين زمان بود که با مطالعه و تلاش، شيوه چاپ رنگی عکاسی را آزمود و توانست چاپ رنگی عکس را در ايران برای نخستين بار انجام دهد.

محمود جوادی‌پور نخستين کسی بود که در مهرماه ۱۳۲۸ همراه با حسين کاظمی و هوشنگ آجودانی دو هنرمند نقاش، گالری"آپادانا، کاشانه هنرهای زيبا " اولين نگارخانه خصوصی را در تهران برپا کرد

جوادی‌پور در سال ۱۳۲۶ از دانشکده هنرهای زيبای تهران ليسانس نقاشی گرفت.

وی در طول دوران تحصيل خود در دانشکده هنرهای زيبا، دقت در طراحی، توجه در ديدن و ارزش‌های نقاشی کلاسيک و آشنايی با مکتب‌های نوين از جمله امپرسيونيسم و نيز نقاشی در هوای باز را فراگرفت.

اين هنرمند در سال ۱۳۳۸ از آکادمی هنرهای زيبا مونيخ موفق به دريافت ديپلم نقاشی شد.

در کارنامه فعاليت هنری محمود جوادی‌پور، بيش از ٤۰ نمايشگاه انفرادی و گروهی در ايران، آمريکا، ايتاليا، آلمان و چين، نگارش ٤٦ جلد کتاب راهنمای هنر و راهنمای تدريس، تصويرگری ۱۷ کتاب در زمينه‌های فرهنگی، علمی، بهداشتی، تاريخی وجود دارد.

نگارش کتابی در زمينه پژوهش هنر نمدسازی گرگان و دشت، نگارش پنج جلد کتاب راهنمای هنر و راهنمای تدريس برای دوره‌های ابتدايی و راهنمايی (١٣٥٦ - ١٣٤٨)، تأليف کتاب نمدهای ايران و پژوهشی در زمينه هنر نمدسازی منطقه گرگان و دشت (١٣٥٤)، از جمله آثار اين هنرمند هستند.

وی در سال‌های فعاليت هنری خود افزون بر تصويرسازی و طراحی برای نشريات متعدد و کتاب‌های درسی دوره ابتدايی و دبيرستان به شعر و داستان نيز می پرداخت.

جوادی‌پور همچنين نخستين کسی بود که در مهرماه ۱۳۲۸ همراه با حسين کاظمی و هوشنگ آجودانی دو هنرمند نقاش، گالری"آپادانا، کاشانه هنرهای زيبا " اولين نگارخانه خصوصی را در تهران، نبش خيابان بهار و در خيابان انقلاب (شاه‌رضای سابق) برپا کرد.

از سال‌های ١٣٥٢ تا ١٣٥٤مديريت گروه هنرهای تجسمی دانشکده هنرهای زيبای دانشگاه تهران به وی سپرده ‌شد.

در سال ۱۳۵۵ فرصت مطالعات يک ساله‌ای در آمريکا به وی داده ‌شد که آشنايی و ديدار وی را از موزه‌ها و مراکز هنری آمريکا و نيز خلق تعدادی منظره با حال‌وهوايی متفاوت در پی داشت.

سال ۱۳۵۷ به ايران بازگشت و فعاليت گذشته خود را در دانشگاه ادامه داد و يک سال بعد نيز بازنشسته ‌شد.

در طول سال‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۷۲ به‌خواست دوستان و برای تأمين امرار معاش همراه با نقاشی در منزل خود به آموزش نيز ‌پرداخت.

در سال ۱۳۸۲ به‌عنوان يکی از چهره‌های ماندگار از وی تقدير شد و در سال ۱۳۸۳ نيز از سوی فرهنگستان هنر و در گالری صبا نمايشگاه مفصلی از مجموعه آثارش که از سال ۱۳۲۰ تا آن زمان را در بر‌می‌گرفت برگزار شد.

سال ۱۳۸۶نيز نمايشگاه مروری بر آثار وی در موزه هنرهای معاصر اصفهان برگزار شد.

محمود جوادی‌پور توانست شاگردان بسياری در رشته گرافيک و نقاشی تربيت کند. بيش از ۴۶ اثر نقاشی و گرافيک اين هنرمند در موزه‌ها و مراکز رسمی ايران و آمريکا وجود دارد.