علی عبداللهی

"افزايش تدابير امنيتی برای محافظت از سفارت بريتانيا در ايران"

zamaanehnews — Sun, 11 Dec 2011 06:22:01 +0000

ايران می‌گويد تدابير امنيتی را برای محافظت از سفارت بريتانيا در تهران افزايش داده است.

علی عبداللهی، معاون امنيتی و انتظامی وزير کشور ايران يکشنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۰ به خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا) گفت: "در مورد بحث امنيت سفارت‌خانه‌ها از قبل تدابيری انديشيده شده است حال اين‌که موردی پيش آيد دليل بر اين نيست که همه سفارتخانه‌ها تهديد می‌شوند."

اين مقام دولت ايران درباره تدابير امنيتی تازه توضيح بيشتری نداده است.

با بالاگرفتن تنش بين ايران و بريتانيا، روز سه‌شنبه هشتم آذرماه جاری، سفارت بريتانيا در خيابان فردوسی تهران و مرکز فرهنگی و اقامتگاه ديپلماتيک بريتانيا در باغ قلهک مورد حمله گروهی از معترضان به سياست‌‌های لندن قرار گرفت.

معترضان پس از بالارفتن از در اصلی و ديوارهای سفارت بريتانيا ، پرچم اين کشور را آتش زده و پرچم جمهوری اسلامی ايران را بالا بردند.

آن‌ها همچنين پس از ورود به داخل سفارت، شيشه‌های آن را شکسته و برخی از مدارکی که در طبقه نخست اين سفارت‌خانه بود، بيرون آورده و به آتش کشيدند.

هم‌زمان مرکز فرهنگی بريتانيا و محل اقامت کارکنان سفارت در باغ قلهک نيز مورد حمله معترضان قرار گرفت و شش تن از ديپلمات‌های ساکن در باغ قلهک توسط مهاجمان به گروگان گرفته شدند که سپس آزاد شدند.

بريتانيا از ايران درخواست پرداخت خسارت کرده اما نمايندگان اصولگرای مجلس ايران در برابر اين خواسته بريتانيا گفته‌اند انگليس هم بايد پاسخ خساراتی را که در طول چندين دهه به ايران وارد کرده است، بدهد

اين حملات پس از تحريم‌های اخير دولت انگليس عليه جمهوری اسلامی، از جمله تحريم بانک مرکزی ايران و سپس تصويب طرح کاهش روابط ديپلماتيک و تجاری با بريتانيا از سوی مجلس ايران انجام گرفت.

حمله به سفارت بريتانيا با انتقاد دولت ايران مواجه شد. علی‌اکبر صالحی، وزير خارجه ايران چندی پيش در ديدار با همتای سوئدی‌اش گفت حمله به سفارت بريتانيا در تهران "مورد تأييد نيست."

صالحی همچنين در ديدار با گيدو وستروله، همتای آلمانی خود از حمله به سفارت بريتانيا ابراز تأسف کرد و اطمينان داد اين‌گونه حوادث ديگر تکرار نمی‌شود.

وزارت خارجه ايران نيز ساعتی پس از حمله به سفارت بريتانيا ، طی بيانيه‌ای اين اقدام را غيرقابل قبول ناميده بود.

بريتانيا در واکنش به اين اقدام معترضان، سفارت ايران را لندن تعطيل و ديپلمات‌های اين کشور را از لندن اخراج کرد اما گفته است اين تصميم به معنای قطع کامل روابط با ايران نيست.

بريتانيا همچنين از ايران درخواست پرداخت خسارت کرده است اما نمايندگان اصولگرای مجلس ايران در برابر اين خواسته بريتانيا گفته‌اند: " انگليس هم بايد پاسخ خساراتی را که در طول چندين دهه به ايران وارد کرده است، بدهد"

ايران و بريتانيا در شش دهه گذشته روابط پر فراز و نشيبی را پشت سرگذاشته‌اند. اين دو کشور در دوره رياست‌جمهوری محمد خاتمی، سطح روابط خود را ارتقا دادند و سفير مبادله کردند.

با اين حال از دو سال پيش و با اصرار ايران بر ادامه برنامه اتمی‌اش، روابط اين دو کشور رو به سردی و تنش بيشتر گذاشت.

بجنگ و بمیر‌

Fri, 17 Jun 2011 12:50:24 +0000

نگاهی به ترجمه‌ی علی عبداللهی از رمان «آمریکا» نوشته‌ی فرانتس کافکا

مجتبا صولت‌پور

مجتبا صولت‌پور - آثار کافکا از چند دهه‌ی پیش در ایران مورد استقبال قرار گرفته‌، و بیشتر نوشته‌های این نویسنده‌ی چک، به فارسی برگردان شده‌اند. اما جدا از ترجمه‌های قدیمی، اخیراً هم چند مترجم تمرکز خود را بر روی کتاب‌های کافکا گذاشته‌اند تا ترجمه‌های تازه‌تر و روان‌تری از نوشته‌های او به فارسی ارائه بدهند.

بعد از علی‌اصغر حداد که با ترجمه‌ی داستان‌های کوتاه کافکا و دو رمان «قصر» و «محاکمه» در این راه قدم برداشت، علی عبدللهی هم با ترجمه‌ی «آمریکا» دیگر رمان مهم کافکا، خواننده‌ی فارسی‌زبان را دوباره روبه‌روی نوشته‌های این نویسنده‌ی بزرگ قرار داده است. ضمن این‌که، در نمایشگاه کتاب تهران، همین رمان با ترجمه‌ی علی‌اصغر حداد هم در غرفه‌ی نشر «ماهی» قرار گرفت، که در این نوشتار مورد بحث نیست.

رمان آمریکایی

نام اصلی کتاب «گم‌شده» است، اما چون «آمریکا» نامی‌ست که عموماً این رمان را با آن می‌شناسند، مترجم هم صلاح دانسته که به این ذهنیت وفادار بماند و از‌‌ همان پیروی کند. البته این انتخاب، پُربیراه نیست، چراکه به نقل از ماکس برود، کافکا موقع نام بردن از این کتاب، از عبارت «رمان آمریکایی» استفاده می‌کرده است، و این نکته به همراه مجموعه‌ای از دیگر اشتراکات، نشان می‌دهد که عنوان کتاب در جای درست خود قرار گرفته است. کافکا از سال‌ها پیش، و به نوعی از ابتدای جوانی، طرح داستانی را در ذهن می‌پروارند که در آمریکا می‌گذشت، و بالاخره در فاصله‌ی سال‌ها ۱۹۱۳ – ۱۹۱۴ آن‌ را نوشت؛ گرچه همچون دو رمان دیگرش، ناقص و بدون ویراستاری.

قهرمان «آمریکا» جوانکی شانزده ساله به‌نام کارل روسمان است، که به دلیل رسوایی مجبور به ترک چک و خانواده‌اش می‌شود و ناچار به آمریکا سفر می‌کند. در زمانه‌ی کافکا، تب مهاجرت به آمریکا، به‌عنوان سرزمینی گسترده، دوردست و ناشناخته، بالا می‌گیرد و رؤیای پیدا کردن طلا و یافتن شغل مناسب، فکر خیلی‌ از اروپائیان را به‌خود مشغول می‌کند. اما کافکا هرگز آمریکا را خود به چشم ندیده بود، و اطلاعاتش در مورد این سرزمین بیشتر مربوط می‌شد به سفرنامه‌هایی که در این رابطه مطالعه کرده بود. در بین همه‌ی منابعی که او مطالعه کرد، سهم تاثیرگذاری زندگی‌نامه‌ی بنجامین فرانکلین از بقیه بیشتر است.
‌

روایتگر جبرِ بی‌پایان

سرزمین آمریکا در کتاب کافکا، از لحاظ جغرافیایی بی‌اهمیت است، و ماجرای کتاب را می‌شود در هر سرزمین دوردستی تصور کرد. در واقع آمریکا، نماد هر نقطه‌ای از این دنیاست، که در آن جوانکی مجبور به شنیدن تحقیر و تلاش برای به‌دست آوردن سکه‌ای پول می‌شود. کارل جوانی احساساتی و پاک است، (هم‌چون قهرمان‌های کافکا در رمان‌های دیگرش) و مثل یوزف کا.، تحت فشار قرار می‌گیرد و تهمت‌ها و فریب‌هایی به او تحمیل می‌شود. این رمان نسبت به دیگر نوشته‌های کافکا، ریتم تند‌تری دارد و خوش‌خوان‌تر است. «آمریکا» روایتگر جبرِ بی‌پایانِ دنیاست؛ جبرِ قوانین غیرعادلانه‌ی اجتماعی. کافکا با قرار دادن آمریکا به عنوان مقصد کارل، به نوعی بر هر چیزی که از آن به عنوان «سرزمین رؤیا‌ها» نام می‌برند، خط باطل می‌کشد و جبرِ دنیا را تا دوردست‌ترین سرزمین‌ها پیش می‌برد.

مجتبا صولت‌پور: «آمریکا» روایتگر جبرِ بی‌پایانِ دنیاست؛ جبرِ قوانین غیرعادلانه‌ی اجتماعی. کافکا با قرار دادن آمریکا به عنوان مقصد کارل، به نوعی بر هر چیزی که از آن به عنوان «سرزمین رؤیا‌ها» نام می‌برند، خط باطل می‌کشد و جبرِ دنیا را تا دوردست‌ترین سرزمین‌ها پیش می‌برد.

کارل روسمان الکن‌ترین شخصیت کافکاست. شاید به این دلیل که فقط شانزده سال سن دارد، و هنوز چیز‌های زیادی در دنیا هست که او نمی‌داند. زمانی به‌خاطر دو دقیقه ترک محل کارش، اخراج می‌شود؛ و پس از آن، بر اساس جبری خودخواسته، خدمتکار زنی چاق می‌شود. او پیشخدمت می‌شود و مورد تحقیر قرار می‌گیرد، اما هرگز در دفاع از حقش چیزی را فریاد نمی‌زند. او را «دزد کثیف» می‌خوانند، در حالی‌که هرگز دزدی نکرده، اخراجش می‌کنند، در حالی‌که وظیفه‌اش را انجام داده، به او ظن بد می‌برند، در حالی‌که پاک است، اما کارل روسمان، جوانی خجالتی از پراگ، هرگز در دفاع از خودش کلمه‌ای را با زبان رسا توضیح نمی‌دهد تا اندکی از مصائبش کاسته شود. از نگاه کافکا، این سرنوشت همه‌ی انسان‌هاست. البته برخی از منتقدان با استناد به آخرین قطعه‌ای که کافکا بر این رمانِِ ناتمام نوشته، «آمریکا» را روشن‌ترین رمان کافکا می‌خوانند و سرنوشت نهایی روسمان را خوب توصیف می‌کنند. اما چیزی که بدیهی‌ست، رنج نامیرای دنیای کافکا‌ست، که شخصیت‌هایش در آن غوطه‌ورند.

فعلاً بجنگ

دنیای کافکا، لجوج و خودخواه است. شخصیت را تحقیر می‌کند و خواننده را راحت نمی‌گذارد. کافکا به‌خوبی جای زخمی چرکین را پیدا کرده، و به‌طور بیمارگونه با آن زخم کلنجار می‌رود. چیزی که در همه‌ی آثارش تکرار می‌شود، همین کلنجار رفتن است که بازتابش در رمان، خشونتی اجتماعی‌ست که گریبان قهرمان کتاب را می‌گیرد. همان‌طور که یوزف کا. در «محاکمه» بی‌هیچ دلیل موجهی کشته می‌شود، و کا. در «قصر» بی‌کس و تنها می‌ماند، روسمان هم در «آمریکا» از شر مصیبت‌های پیاپی خلاص نمی‌شود و در پی یافتن سرپناه و شغل، توهین می‌شنود و تحقیر می‌بیند. اما کاری که آدم‌های کافکا، همیشه و به‌خوبی از پس انجامش برآمده‌اند، ادامه دادن زندگی‌ست، و کارل روسمان، قهرمان کتاب «آمریکا» هم از این قاعده مستثنا نیست.

دقت مترجم و وسواس او در قیاس و توجه به نسخه‌های متعدد و جدید «آمریکا»، باعث شده که پس از ترجمه‌های درخشان حداد، شاهد ترجمه‌ی خوب دیگری از کافکا و این‌بار با تلاش علی عبداللهی باشیم. کتاب با دقت و زحمت مترجم، با نثری روان و شیوا به فارسی برگردان و منتشر شده است، و خیال خواننده را برای خواندن و لذت بردن از متن راحت می‌کند.

شناسنامه‌ی کتاب:

آمریکا، فرانتس کافکا، علی عبداللهی، نشر مرکز، چاپ اول: ۱۳۸۹، ۱۸۰۰ نسخه، ۳۹۳ صفحه، ۷۹۰۰ تومان.

ایمیل نویسنده:
Mja. solatpoor@gmail. com

گلایه نویسندگان، شاعران و مترجمان از ممیزی کتاب

Sun, 06 Mar 2011 18:07:21 +0000

ابوتراب خسروی، از نویسندگان معاصر از بلاتکلیف ماندن آثارش در وزارت ارشاد گلایه کرد، علی عبداللهی، مترجم اعلام کرد که بسیاری از آثار ترجمه‌شده و باارزش به دلیل ممیزی مجوز انتشار نگرفته‌اند و حافظ موسوی، شاعر نام‌آشنا از انتشار دو مجموعه شعرش به دلیل ممیزی سنگین صرف‌نظر کرد و در همان حال مجموعه شعر «زن، تاریکی، کلمات» از این شاعر به چاپ چهارم رسید.

ابوتراب خسروی، از رمان‌نویسان نام‌آشنا در گفت‌وگو با خبرگزاری کار ایران (ایلنا) از بلاتکلیف ماندن سرنوشت آثارش در اداره کتاب گلایه کرد.

او گفت یکی از آثار او با نام «ملاکان عذاب» سال گذشته برای دریافت مجوز به وزارت ارشاد فرستاده شده، اما تاکنون مجوز این کتاب صادر نشده است.

خسروی در گفت‌و‌گو با ایلنا گفت که به دلیل چنین سخت‌گیری‌هایی خانه‌نشین شده و از شرایط حاضر ناراحت است. او گفت: « تقاضای اخذ مجوز در نظرم بی‌فایده می‌نماید بنابراین نوشته‌های تازه‌ام را به اداره کتاب نمی‌‌فرستم.»

خسروی تلویحاً به این موضوع اشاره کرد که «ملاکان عذاب» سومین اثر اوست که در وزارت ارشاد بلاتکلیف مانده است و اعلام کرد که با وجود آن‌که نوشتن مجموعه داستانی را به پایان رسانده، اما آن را به دلیل سخت‌گیری‌های ممیزی کتاب به ناشر تحویل نخواهد داد.

ابوتراب خسروی در سال ۱۳۳۵ در شهر فسا در یک خانواده نظامی متولد شده ‌است. ابوتراب خسروی در رمان‌ها و داستان‌هایش با زبانی کهن به رؤیا، اسطوره و موضوعاتی مانند هستی و مرگ و عشق می‌پردازد. رمان‌های دیوان سومنات، اسفار کاتبان و رود راوی، همه بدون استثناء مورد توجه منتقدان و خوانندگان قرار گرفت.

حافظ موسوی، مدیر انتشارات آهنگ دیگر و از شاعران نام‌آشنا و از اعضای کانون نویسندگان ایران نیز پیش از این از انتشار دو مجموعه شعر خود به دلیل ممیزی سنگین و حذف بیش از ۳۰ درصد از اشعار این دو کتاب صرف‌نظر کرده بود.

حافظ موسوی اما در گقت‌وگویی با خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) اعلام کرد که مجموعه شعر دیگری از او که نخستین بار در سال ۱۳۸۵ با عنوان «زن، تاریکی، کلمات» منتشر شده بود، به چاپ چهارم رسیده است.

«زن، تاریکی، کلمات» دربرگیرنده سه بخش است. در بخش نخست آن‌که «زن» نام دارد، ۱۴ شعر آمده ‌است. بخش دوم آن با نام «تاریکی»، ۹ شعر دارد و بخش سوم با عنوان «کلمات» دربرگیرنده ۱۸ شعر است.

به گفته‌ حافظ موسوی، موضوع شعر‌ها در فصل‌های «تاریکی» و «کلمات» عمدتاً شعرهایی با گرایش اجتماعی است و در بخش «زن» ضمن این‌که نوعی نگاه هستی‌شناسی به مسأله‌ی زن، زنانگی و روح زنانه وجود دارد، در عین حال یک روح غنایی (لیریک) بر شعرهای این بخش سایه افکنده است.

علی عبداللهی، مترجم کوشا و نام‌آشنا که در قلمرو ادبیات آلمانی‌زبان فعالیت می‌کند نیز در گفت‌وگو با خبرگزاری ایسنا از ممیزی کتاب‌های ترجمه‌شده انتقاد کرد. او ادعا کرد که چند برابر آثار منتشرشده، ترجمه‌هایی هستند که مجال انتشار نیافتند.

علی عبداللهی گفت: «در سال ۸۹، بسیاری از کارهای ترجمه به دلیل ماندن پشت ممیزی‌ یا نگرفتن مجوز از انتشار بازماندند. در این میان، برخی از کتاب‌های سال‌های قبل، که حتی از ارشاد دولت نهم مجوز گرفته و به چاپ‌های چندم رسیده بودند، برای تجدید چاپ با مشکل مواجه شدند و به آن‌ها اجازه‌ انتشار داده نشد، یا اگر داده شد، با حذف‌ها و ایرادهای کم و بیش غیرمنطقی همراه بود.»

عبداللهی که ۳۹ سال پیش در بیرجند به دنیا آمده است، پس از پایان دوره‌ ابتدایی در این شهر، به تهران آمد و در رشته‌ زبان و ادبیات آلمانی تا مقطع کارشناسی ارشد، در دانشگاه‌های بهشتی و تربیت مدرس به تحصیلات خود ادامه داد. او سال‌ها در دانشگاه‌های آزاد تهران، دولتی اصفهان و تهران نیز تدریس کرده‌ است.