https://archive.radiozamaneh.com/taxonomy/term/1626/all fa https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2013/03/22/25437 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2013/03/22/25437" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> مریم حسین‌خواه </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="248" height="188" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/8march.little.jpg.gif?1363962161" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">مریم حسین&zwnj;خواه - سال ۱۳۹۱ در حالی به پایان می&zwnj;رسد که در طول آن کمتر روزی بدون خبری در حوزه زنان سپری شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پررنگ&zwnj;ترین و پرتعداد&zwnj;ترین اخبار این سال قوانینی بود که مجلس، دولت و قوه قضائیه در حوزه&zwnj;های مربوط به زندگی شخصی و عمومی زنان تدوین و تصویب کردند؛ قوانینی که بیشتر آن&zwnj;ها محدودیت و سختی بیشتری را بر زندگی روزمره زنان تحمیل خواهند کرد و موانع بیشتری را برای داشتن یک زندگی برابر و آزاد پیش&zwnj; روی آنان خواهند گذاشت.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">واکنش بخش&zwnj;های مختلف <strong><a href="http://radiozamaneh.com/society/women/2013/03/08/25099">جنبش زنان</a></strong> به این&zwnj;گونه قوانین اما نقطه امیدوارکننده حوزه زنان در سال گذشته است. با وجود اینکه این جنبش اجتماعی به شدت زیر فشار و سرکوب حاکمیت قرار دارد و بخشی از بدنه خود را نیز به خاطر بازداشت یا خروج از کشور از دست داده است، اما همچنان در برابر اتفاق&zwnj;هایی همچون تدوین و تصویب قوانین نابرابر، خشونت&zwnj;های فردی یا اجتماعی علیه زنان، تصمیم&zwnj;های کلانی که بر زندگی شخصی زنان تاثیرگذار هستند واکنش نشان می&zwnj;<span dir="LTR">&lrm;</span>دهد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این جنبش توانست با واکنش نسبت به شماری از این قوانین در تغییربرخی از آن&zwnj;ها همچون <strong><a href="http://radiozamaneh.com/society/women/2012/11/21/21909">لایحه گذرنامه</a></strong> تاثیرگذار باشد، برخی دیگر همچون لایحه مجازات اسلامی و تبعیض&zwnj;های جنسیتی در حوزه دانشگاهی با وجود همه اعتراض&zwnj;ها تصویب و تدوین شدند و برخی دیگر همچون مواد مربوط به حقوق مالی زنان در لایحه حمایت از خانواده نیز در هجوم همه&zwnj;جانبه قوانین تبعیض&zwnj;آمیز نادیده گرفته شدند و در سکوت فعالان جنبش زنان به تصویب رسیدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این واکنش&zwnj;ها بر اساس توان فعالان این جنبش و فضای اجتماعی هر دوره، از حضور در برابر مجلس و قوه قضائیه و گفت&zwnj;و&zwnj;گو با نمایندگان مجلس تا برگزاری نشست&zwnj;های اعتراضی و انتشار نظرات&zwnj;شان در رسانه&zwnj;های عمومی و وب&zwnj;سایت&zwnj;ها متغیر بود و در برخی موارد همچون اعتراض&zwnj;ها به سیاست&zwnj;های جدید حاکمیت در زمینه اشتغال زنان، همچنان ادامه دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پروین اردلان، فعال جنبش زنان و از بنیانگزاران کمپین یک میلیون امضا با اذعان بر تاثیر مثبت این فعالیت&zwnj;ها معتقد است: &quot;قدرت بسیج&zwnj;گری جنبش زنان در داخل علیه تبعیض&zwnj;های بی&zwnj;رویه&zwnj;ای که به ویژه طی سه سال گذشته بر زنان و دیگر گروه&zwnj;های مورد سلطه می&zwnj;رود به شدت کاهش یافته است و بیشتر تلاش فعالان جنبش صرف واکنش، ارتباط و تقاضا از مجلس شد، نه برنامه&zwnj;ریزی و سازمان&zwnj;یابی برای ارتباط فعال با زنان ومردان جامعه .&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/pervin.ardelan.jpg" style="width: 180px; height: 123px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">پروین اردلان، فعال جنبش زنان و از بنیانگزاران کمپین یک میلیون امضا با اذعان بر تاثیر مثبت این فعالیت&zwnj;ها معتقد است: &quot;قدرت بسیج&zwnj;گری جنبش زنان در داخل علیه تبعیض&zwnj;های بی&zwnj;رویه&zwnj;ای که به ویژه طی سه سال گذشته بر زنان و دیگر گروه&zwnj;های مورد سلطه می&zwnj;رود به شدت کاهش یافته است و بیشتر تلاش فعالان جنبش صرف واکنش، ارتباط و تقاضا از مجلس شد، نه برنامه&zwnj;ریزی و سازمان&zwnj;یابی برای ارتباط فعال با زنان ومردان جامعه.&quot;</p> </blockquote> <p dir="RTL">با این حال آن بخش از فعالان جنبش زنان که در سال&zwnj;های اخیر مجبور به ترک ایران شده&zwnj;اند تلاش می&zwnj;کنند، با حمایت رسانه&zwnj;ای از این اعتراض&zwnj;ها صدای آن&zwnj;ها را به نهادهای بین&zwnj;المللی و رسانه&zwnj;های خارجی برسانند. تلاش&zwnj;های مشترک فعالان داخل و خارج از ایران برای حمایت از اعتصاب غذای زندانیان سیاسی زن یا اعتراض به محدودیت&zwnj;های جنسیتی در لایحه جدید گذرنامه از جمله برنامه&zwnj;های موفق جنبش زنان در سال گذشته بوده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این فعال حقوق زنان معتقد است در حال حاضر هر حرکتی در داخل از سوی فعالان جنبش رخ بدهد، شبکه های حمایتی فعالان جنبش زنان در خارج از ایران، بلافاصله آن را گسترش می&zwnj;دهند. وی این نکته را وجه دیگر تلاش&zwnj;&zwnj;های جنبش زنان در پیوند با جنبش&zwnj;های زنان در کشورهای منطقه می&zwnj;داند و می&zwnj;گوید: &quot;با توجه به تحولات منطقه در سال&zwnj;های اخیر شبکه&zwnj;های ارتباطی فعالان فمینیست ایران در منطقه گسترش یافته&zwnj;اند و تاثیرات این حرکت در سال&zwnj;های آینده در جامعه و جنبش زنان ایران بیشتر دیده خواهد شد.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">او همچنین اضافه می&zwnj;کند: &quot;با تحولات منطقه و اتفاق&zwnj;های درون جنبشی و برون جنبشی در ایران، هم زمینه بازنگری در جنبش حتی در سال&zwnj;های طلایی آن پدید آمده و هم دامنه دید و دانش و مطالبات فمینیستی فعالان جنبش از مرز طبقه متوسط و مطالبه محوری گذشته است.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">با همه این تلاش&zwnj;ها در جنبش زنان ایران، نگاهی به موقعیت کلی این جنبش حاکی از آن است که حجم تصمیم&zwnj;ها و برنامه&zwnj;های تبعیض&zwnj;آمیز حاکمیت با کنش&zwnj;های جنبش زنان قابل مقایسه نیست و در بسیاری از مواقع صدای جنبش زنان ایران به نسبت سال&zwnj;های قبل کمتر به گوش می&zwnj;رسد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پروین اردلان در توضیح این شرایط می&lrm;گوید: &quot;سرکوب&zwnj;های خشونت&zwnj;آمیز پس از انتخابات ریاست جمهوری از یک سو و توصیه&zwnj;های اصلاح&zwnj;طلبانه و پیشگیرانه برای ممانعت ازخشونت، تشویق به خانه&zwnj;نشین&zwnj; شدن سیاسی، نفی فعالیت&zwnj;های اعتراضی برای جلوگیری از رادیکالیزه شدن جامعه، هم جنبش عمومی را با مشکل مواجه کرد و هم تاثیر خود را بر جنبش زنان و دیگر جنبش&zwnj;های اجتماعی گذاشت و در واقع خیابان را به مثابه عرصه ارتباط با مردم از فعالان جنبش ستاند.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این اما بدان معنا نیست که جنبش زنان منفعل ماند. مقاومت علیه عادی&zwnj;سازی خشونت، هم سازمان&zwnj;دهنده هست و هم امیدبخش. این شیوه&zwnj;ای است که جنبش زنان همواره به کار بسته است اما اکنون هم به واسطه پیچیدگی شرایط و هم تغییرو تحولات جهانی و منطقه&zwnj;ای، جنبش&zwnj;های اجتماعی نیازمند سازمان&zwnj;یابی جدید، گسترش گروه&zwnj;ها و شبکه&zwnj;های جدید بین بخشی هم در داخل و هم درخارج هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به گفته پروین اردلان، &quot;شرایط جدید سازوکار جدید می&zwnj;طلبد و نیاز به سازماندهی جدید حول بسیاری از مسائل گوناگون چون جنگ، تحریم، فقیرشدن جامعه و مقاومت در برابر عادی شدن سرکوب دارد&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>تلاش دولت و مجلس برای تصویب قوانین تبعیض&zwnj;آمیز</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در سالی که گذشت، دولت و مجلس در یک رقابت تنگاتنگ لوایح و طرح&zwnj;های زیادی را در حوزه زنان مطرح کردند و شماری از قوانین نیمه&zwnj;کاره را در &zwnj;&zwnj;نهایت به تصویب رساندند که <strong><a href="http://radiozamaneh.com/society/women/2012/12/28/23080">شرحی مفصل</a></strong> از آن در آستانه سال جدید میلادی (۲۰۱۳) در رادیو زمانه منتشر شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/layehee.jpg" style="width: 180px; height: 204px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">مهم&zwnj;ترین قانونی که پس از شش سال در آخرین روزهای سال ۱۳۹۱ به تصویب مجلس و تائید شورای نگهبان رسید، لایحه حمایت از خانواده بود. با وجود این که اعتراض&zwnj;های فعالان زن به برخی مواد این لایحه همچون چندهمسری و ازدواج موقت منجر به برخی تغییرات در آن شد، اما همچنان بسیاری از مواد آن همچون مواد مربوط به ازدواج، طلاق، اشتغال زنان و همچنین موارد مربوط به تامین حقوق مالی زن در خانواده تبعیض&zwnj;آمیز بود و برابری حقوقی در خانواده را تضمین نمی&zwnj;کند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">مهم&zwnj;ترین قانونی که پس از شش سال در آخرین روزهای سال ۱۳۹۱ به تصویب مجلس و تائید شورای نگهبان رسید، <strong><a href="http://radiozamaneh.com/society/women/2012/03/18/12132">لایحه حمایت از خانواده</a></strong> بود. با وجود این که اعتراض&zwnj;های فعالان زن به برخی مواد این لایحه همچون چندهمسری و ازدواج موقت منجر به برخی تغییرات در آن شد، اما همچنان بسیاری از مواد آن همچون مواد مربوط به ازدواج، طلاق، اشتغال زنان و همچنین موارد مربوط به تامین حقوق مالی زن در خانواده تبعیض&zwnj;آمیز بود و برابری حقوقی در خانواده را تضمین نمی&zwnj;کند. با این حال این لایحه نهم اسفند ماه سال ۱۳۹۱ بدون هیچ مخالفت جدی به تصویب رسید و احتمالاً در ماه&zwnj;های نخستین سال ۱۳۹۲ جهت اجرا ابلاغ خواهد شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در این سال همچنین شاهد طرح قوانین و آئین&zwnj;نامه&zwnj;هایی همچون تفکیک جنسیتی در فضای دانشگاه&zwnj;ها، سهمیه&zwnj;بندی&zwnj;های جنسیتی تبعیض&zwnj;آمیز در رشته&zwnj;های دانشگاهی، محدودیت جنسیتی در صدور گذرنامه و خروج زنان از کشور، تغییر سیاست&zwnj;های جمعیتی ایران با تمرکز بر بیشتر شدن زاد و ولد، محدودسازی اشتغال زنان و تاکید بر نقش مادری آنها از طریق تدوین طرح&zwnj;های دورکاری، کار نیمه&zwnj;وقت، بازنشستگی زود هنگام و مرخصی&zwnj;های تشویقی بیشتر برای زنان بودیم.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">همچنین <strong><a href="http://radiozamaneh.com/society/women/2012/03/21/12270">لایحه مجازات اسلامی</a></strong> که شامل مواد تبعیض&zwnj;آمیز بسیاری است به تصویب مجلس و تائید شورای نگهبان رسید و با وجود برخی نکات کوچک مثبت در این لایحه، همچنان سن کیفری زنان بر اساس بلوغ شرعی (نه سال) است؛ در زمینه روابط جنسی خارج از ازدواج، زنان سخت&zwnj;تر و بیشتر از مردان مجازات می&zwnj;شوند؛ همچنین مجازات سنگسار که زنان بیشتر از مردان در خطر صدور و اجرای آن قرار دارند بر اساس این قانون اجرا خواهد شد و آنچه تحت عنوان برابری <strong><a href="http://radiozamaneh.com/society/women/2013/01/18/23748">دیه</a></strong> عنوان شده هنوز در هاله&zwnj;ای از ابهام قرار دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پروین اردلان در ارزیابی برنامه&zwnj;های مشترک دولت و مجلس برای تدوین قوانینی که زندگی شخصی و اجتماعی زنان را به شکل جدی تغییر خواهد داد، می&zwnj;گوید: &quot;برنامه دولت و مجلس را نمی&zwnj;توان جدا ازتثبیت خانواده مردسالار در داخل و اجرای سیاست&zwnj;های نئولیبرالی در عرصه بین&zwnj;المللی ارزیابی کرد. در این روند، هم باید فرصت تحصیلی را از زنان بگیرند، هم زنان تحصیلکرده را که توان کسب موقعیت&zwnj;های شغلی متنوع و مردانه را دارند محدود و حذف کنند و هم هزینه خانواده را به بهای بازگشت زنان به خانه کم کنند.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به گفته وی، &quot;در این میان ایدئولوژی مردسالار حکومت اسلامی با دستورات تفکیک و تبعیض جنسیتی به مدد می&zwnj;آید. به واقع در و تخته با هم جور درمی&zwnj;آیند. قدرت&zwnj;ها در این عرصه چالشی با هم ندارند چون همه چیز در روند فقیرتر کردن، بی&zwnj;قدرت کردن و فرودست کردن هرچه بیشتر زنان است. مشاهده می&zwnj;کنیم که سایت&zwnj;های همسریابی هم فعال شده&zwnj;اند و از این پس برای کمیت و کیفیت روابط جنسی زنان هم تصمیم گرفته می&zwnj;شود&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>زندانیان سیاسی زن: کنش فعالانه از پشت دیوارهای زندان</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">نمی&zwnj;توان گزارشی از حوزه زنان در سالی که گذشت نوشت و لایه&zwnj;ای از این جنبش را که در پشت میله&zwnj;های زندان روزگار سپری می&zwnj;کند، نادیده گرفت. اهمیت این بخش در بند جنبش زنان نه فقط به خاطر هزینه&zwnj;ای است که آنان در راستای فعالیت&zwnj;های برابرخواهانه&zwnj;شان می&zwnj;پردازند، بلکه فارغ از این مسئله، فعالیت&zwnj;ها و کنش&zwnj;های آنان از داخل سلول&zwnj;های زندان همچنان جای تامل دارد و حتی در برخی موارد مطالبات زنان را یک گام به جلو سوق داده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">در حال حاضر ۴۴ زندانی زن عقیدتی- سیاسی در شهرهای تهران، سمنان، مشهد، قرچک ورامین، کرمانشاه و اهواز نگهداری می&zwnj;شوند و شماری دیگر نیز به قید وثیقه در مرخصی هستند یا زمان اجرای حکمشان را انتظار می&zwnj;کشند.</p> </blockquote> <p dir="RTL">نمونه روشن آن اعتراض زنان زندانی سیاسی در اوین و اعتصاب غذای آن&zwnj;ها به خاطر شیوه بازرسی بدنی ماموران زندان است. مسئله&zwnj;ای که پیش از آن بار&zwnj;ها و بار&zwnj;ها برای زنان زندانی سیاسی و غیرسیاسی رخ داده بود، اما هیچ&zwnj;گاه اینگونه رسانه&zwnj;ای نشده و مورد توجه قرار نگرفته بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این اعتصاب غذا که حمایت همه جانبه فعالان جنبش زنان در داخل و خارج از ایران را در پی داشت سرانجام توانست به خواسته خود مبنی بر عذرخواهی ماموران زندان برسد و همچنین شماری از این ماموران خاطی از سمت خود برکنار شده و به زندان&zwnj;های دیگر اعزام شوند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">زنان زندانی سیاسی در حرکتی دیگر بزرگداشت هشتم مارس، روز جهانی زن را زیر سایه سرکوب و فشاری که در چند قدمی&zwnj;شان بود گرامی داشتند و در برنامه&zwnj;ای مفصل به بررسی جوانب مختلف شرایط زنان در سالی که گذشت پرداختند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">پافشاری نسرین ستوده در اعتراض به فشار ماموران امنیتی بر خانواده و بخصوص کودکان زندانیان سیاسی و نامه&zwnj;های زنان زندانی که در آن به شرح مفصل شرایط زندان می&zwnj;پردازند نمونه&zwnj;های دیگری از کنش&zwnj;مندی زنان زندانی سیاسی در یک سال گذشته است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بر اساس گزارش <strong><a href="http://www.chrr.biz/spip.php?article20372">کمیته گزارشگران حقوق بشر</a></strong>، در حال حاضر ۴۴ زندانی زن عقیدتی- سیاسی در شهرهای تهران، سمنان، مشهد، قرچک ورامین، کرمانشاه و اهواز نگهداری می&zwnj;شوند و شماری دیگر نیز به قید وثیقه در مرخصی هستند یا زمان اجرای حکمشان را انتظار می&zwnj;کشند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;<strong>خبرهای خوب حوزه زنان در سالی که گذشت</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">خبر به نسبت خوب امسال، افزایش مراکز ارائه خدمات به زنان آسیب&zwnj;دیده اجتماعی و معتاد بود. با اینکه یک روی این سکه که از آن به عنوان هشدار یاد می&zwnj;شد، بالا رفتن امار اعتیاد زنان یا بیشتر شدن آسیب&zwnj;های اجتماعی در میان زنان است، اما روی به نسبت روشن این سکه، صحبت درباره این آسیب&zwnj;ها و پرداختن به آن در شهرهای مختلف ایران است. چرا که بر اساس گفته&zwnj;های صاحب نظران این حوزه زنان معمولاً کمتر درباره اعتیاد و آسیب&zwnj;های اجتماعی که به آن دچارند سخن می&zwnj;گویند و مراکز حمایتی برای آنان نیز تاکنون انگشت شمار بوده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">همچنین در یک خبر خوب دیگر اعظم حاجی&zwnj; عباسی٬ دبیر کل جامعه زینب، از تشکل&zwnj;های سیاسی اصول&zwnj;گرا در اسفندماه ۱۳۹۱اعلام کرد که احزاب زنان اصول&zwnj;گرا برای نخستین بار یک زن را به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری انتخاب کرده&zwnj;اند و فهرست ده نفره&zwnj;ای را نیز برای انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا که همزمان با انتخابات ریاست جمهوری برگزار می&zwnj;شود در نظر گرفته&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در کنار این&zwnj;ها طرح <strong><a href="http://radiozamaneh.com/society/women/2012/04/24/13528">لایحه امنیت زنان</a></strong> و <strong><a href="http://radiozamaneh.com/society/women/2013/02/28/24875">بیمه زنان خانه&zwnj;دار</a></strong> را می&zwnj;توان جزو برنامه&zwnj;های امیدوارکننده سالی که گذشت ارزیابی کرد. هرچند که لایحه امنیت زنان هنوز در هیئت دولت تصویب نشده است و اطلاعات چندانی در مورد جزئیات آن وجود ندارد و بررسی بیمه زنان خانه&zwnj;دار نیز پس از فراز و نشیب&zwnj;های بسیار به سال آینده موکول شده است<span dir="LTR">.</span></p> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2013/03/22/25437#comments جنبش زنان زنان زنان ایران مریم حسین خواه پروین اردلان گردش سال ۱۳۹۲ Fri, 22 Mar 2013 08:12:02 +0000 society 25437 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/08/20/18551 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/08/20/18551" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="247" height="165" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/shirinebadi_0.jpg?1345477786" /> </div> </div> </div> <p>شیرين عبادی، در نامه&zwnj;ای به سازمان ملل نوشته است که حکومت ايران می&zwnj;کوشد زنان را از حضور فعال در اجتماع بازدارد و به درون خانه بازگرداند.</p> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20120820_ShirinEbadi_Shahid_SaraRushan.mp3"><img src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon.jpg" alt="" /></a></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این حقوقدان و فعال حقوق بشر در نامه خود که روز شنبه، ۲۸ مرداد ماه، در سايت کانون مدافعان حقوق بشر ايران انتشار يافته از این نهاد خواسته است تا هنگام بررسی پرونده حقوق بشر ايران، به تبعيض&zwnj;های تازه عليه زنان ايران توجه کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">شیرین عبادی، به توقف پذیرش دختران در ۷۷ رشته تحصیلی دانشگاهی، به ویژه در رشته&zwnj;های فنی و مهندسی در ایران اشاره کرده و نوشته است: &laquo;علاوه بر قوانین تبعیض&zwnj;آمیزی که از ابتدای انقلاب سال ۱۹۷۹ بر زنان ایران تحمیل شده است، در سال تحصیلی جدید تعداد ۳۶ دانشگاه مبادرت به حذف پذیرش دختران از ۷۷ رشته تحصیلی کرده&zwnj;اند.&raquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">وی در ادامه نامه نوشته است ازجمله دانشگاه اراک از پذیرش دختران در رشته&zwnj;های زبان و ادبیات انگلیسی، علوم تربیتی، علوم کامپیوتر، مهندس شیمی، مهندسی صنایع، مهندسی عمران، مهندسی مکانیک، مهندسی کشاورزی و شیمی محض و دانشگاه اصفهان از پذیرش دختران در رشته&zwnj;های علوم سیاسی، حسابداری، مدیریت بازرگانی دولتی و صنعتی، مهندسی برق، مهندسی عمران، مکانیک، راه آهن و مترجمی زبان انگلیسی ممانعت به عمل آورده&zwnj;اند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">به عقیده خانم عبادی، حکومت ایران به شیوه&zwnj;های مختلف &laquo;درصدد مقابله با جنبش زنان در ایران&raquo; بر آمده و با &laquo;طرح&zwnj;ها، قوانین و سیاست&zwnj;های مختلف می&zwnj;کوشد تا زنان را از تحصیل و حضور فعال در اجتماع بازداشته و آن&zwnj;ها را به درون خانه بازگرداند تا شاید دست از مطالبات بر حق خود برداشته و حکومت را در اعمال سیاست&zwnj;های نادرست راحت بگذارند&raquo;.<span dir="LTR"><br /> </span></div> </blockquote> <div dir="RTL">برنده جایزه صلح نوبل، اين اقدام را سبب کاهش درصد دختران دانشجو از &laquo;۶۵ درصد به ۵۰ درصد&raquo; عنوان کرده است<span dir="LTR">.</span></div> <div dir="RTL"><span dir="LTR"><br /> </span>به عقیده خانم عبادی، حکومت ایران به شیوه&zwnj;های مختلف &laquo;درصدد مقابله با جنبش زنان در ایران&raquo; بر آمده و با &laquo;طرح&zwnj;ها، قوانین و سیاست&zwnj;های مختلف می&zwnj;کوشد تا زنان را از تحصیل و حضور فعال در اجتماع بازداشته و آن&zwnj;ها را به درون خانه بازگرداند تا شاید دست از مطالبات بر حق خود برداشته و حکومت را در اعمال سیاست&zwnj;های نادرست راحت بگذارند&raquo;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این فعال حقوق بشر با اشاره به سیاست تفکیک جنسیتی و نیز تغییرات بنیادی&zwnj;ای که در محتوای دروس دانشگاهی رشته &laquo;مطالعات زنان&raquo; و تبدیل نام آن به &laquo;حقوق زن در اسلام&raquo; به عمل آمده نوشته است: &laquo;این تغییرات حکایت از تحمیل فرهنگ پدرسالار دارد که هدف آن تقویت نقش زن در خانه و خانواده و ناچیز جلوه دادن اهمیت وی در اجتماع است.&raquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">شیرین عبادی لغو برنامه تنظیم خانواده و کنترل موالید را نیز در مسیر خانه&zwnj;نشین کردن زنان توصیف کرده و نوشته است: &laquo;دولتمردان ایرانی اعلام کرده&zwnj;اند که جمعیت کشور باید به دو برابر افزایش یابد. این در حالتی است که تعداد مهد کودک&zwnj;ها و کودکستان&zwnj;های کشور بسیار اندک و ناکافی است و جالب&zwnj;تر آنکه اخیراً طبق اعلام حکومت، برای تاسیس مهد کودک و کودکستان&zwnj;ها، روحانیون و طلبه&zwnj;ها بر سایر داوطلبان ارجحیت دارند.&raquo; <br /> &nbsp;<br /> اخیراً محمد مهدی زاهدی، نماینده کرمان و راور در مجلس شورای اسلامی، از احضار وزیر علوم برای توضیح در مورد حذف جنسیتی در برخی از دانشگاه&zwnj;های کشور خبر داد.</div> <p>&nbsp;</p> <p>نامه شیرین عبادی برای احمد شهید (گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در ایران)، ناوی پیلای (کمیساریای عالی حقوق بشر)، بان کی مون (دبیر کل سازمان ملل متحد)، گزارشگر ویژه خشونت علیه زنان و گزارشگر ویژه حق تحصیل نیز ارسال شده است.&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/08/20/18551#comments اخبار ایران جنبش زنان سازمان زنان سازمان ملل سیاست تک جنسیتی شیرین عبادی Mon, 20 Aug 2012 07:24:34 +0000 18551 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/haftkoocheh/2012/08/01/17783 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/haftkoocheh/2012/08/01/17783" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> لیدا حسینی‌نژاد </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="258" height="200" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/rosa2.jpg?1343820686" /> </div> </div> </div> <p>لیدا حسینی&zwnj;نژاد - رزا قراچورلو، وکیل دادگستری، عضو کمیسیون حقوق بشر کانون وکلا، استاد دانشگاه، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد و پژوهشگر حقوق زنان و کودکان درگذشت.</p> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">&nbsp;او متولد سال ۱۳۴۷ بود و در پایان&zwnj;نامه خودش، به بررسی نظام شکایت&zwnj;های فردی در کنوانسیون اروپایی حقوق بشر و تأثیر آن به&zwnj;عنوان <span dir="RTL">شیوه&zwnj;ای</span> مؤثر در حمایت از حقوق بشر پرداخته بود. رزا قراچورلو از حامیان کمپین یک میلیون امضا، از فعالان ائتلاف علیه لایحه حمایت از خانواده و از اعضای همگرایی جنبش زنان برای طرح مطالبات در فضای انتخابات بود و در بسیاری از فعالیت&zwnj;های جنبش زنان شرکت می&zwnj;کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20120731_Lida_Rosa_Gharachorlou.mp3"><img src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon.jpg" alt="" /></a></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;این وکیل دادگستری در روز ۲۲ آبا&zwnj;ن ۱۳۸۹ به همراه شماری دیگر از وکلای دادگستری که از ترکیه به ایران مراجعت کرده بودند، در فرودگاه امام خمینی تهران بازداشت و سپس با وثیقه ۲۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. اتهام او &laquo;ارتکاب جرایم امنیتی&raquo; و &laquo;انجام اعمال خلاف شئون اسلامی در خارج از کشور&raquo; اعلام شد.</div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></div> <div dir="RTL">رزا قراچورلو، روز یکشنبه هشتم مردادماه سال جاری (۱۳۹۱) در اثر بیماری در تهران درگذشت. او تا زمان مرگ زودهنگامش چندین مقاله در رسانه&zwnj;های مختلف نوشته بود؛ ازجمله &laquo;برجسته&zwnj;ترین زنان ادیب و شاعر ایران در دوران مشروطیت و نقش آن&zwnj;ها در تحولات اجتماعی&raquo;، &laquo;بررسی چالش&zwnj;های قانونی کودک&zwnj;&zwnj;آزاری جنسی در ایران&raquo; و &laquo;وضعیت کودکان کار و خیابان در ایران&raquo;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مراسم خاکسپاری این استاد دانشگاه ساعت 9 صبح روز گذشته (سه&zwnj;شنبه، دهم مردادماه) از محل دانشکده حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران آغاز شد. به همین بهانه نخست به سراغ یکی از بستگان رزا قراچورلو رفته&zwnj;ایم و از او که نمی&zwnj;خواهد نامش در این گزارش ذکر شود، در مورد ویژگی&zwnj;های شخصیت این استاد دانشگاه پرسیدیم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><span dir="RTL">او می&zwnj;گوید: &laquo;</span>رزا خیلی آدم سرزنده و شلوغی بود و اگر در جمع نبود، کاملاً حس می&zwnj;شد که امروز رزا نیست. آدمی نبود که اطرافیان او بتوانند بی&zwnj;تفاوت از کنارش رد شوند یا برای جمع حس نشود و بودن یا نبودنش فرقی نداشته باشد. نه، واقعاً بود. یک آدم شاد، همیشه در جمع و اهل صحبت&zwnj; بود. همیشه در میهمانی&zwnj;ها وجودش حس می&zwnj;شد. واقعاً مطرح بود.&raquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>فعالیت&zwnj;های اجتماعی و حقوقی او در حوزه زنان چه بود و این چقدر در روابط نزدیک و عادی او حس می&zwnj;شد؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><strong>یکی از وابستگان رزا قراچورلو</strong>: فعالیت&zwnj;هایش روی شخصیت او خیلی تأثیر گذاشته بود. یعنی کاملاً آدم می&zwnj;توانست حس کند که این آدمی که الان دارد حرف می&zwnj;زند، اهل فعالیت&zwnj;های اجتماعی است و سخنرانی&zwnj;های زیادی در زمینه&zwnj;های موضوعات این چنینی داشته است. نگاه اجتماعی او حتی روی صحبت&zwnj;های معمولی&zwnj;اش هم به نظر من تأثیر داشت و این حس می&zwnj;شد. ضمن این که به&zwnj;هرحال رزا همیشه <span dir="RTL">سخنرانی&zwnj;های</span> مختلفی در زمینه&zwnj; حقوق زنان، به&zwnj;خصوص خشونت علیه زنان و حقوق کودکان داشت. همیشه هم ایمیل می&zwnj;داد و همه را خبر می&zwnj;کرد و خیلی&zwnj;هامان هر وقت فرصت داشتیم، در سخنرانی&zwnj;هایش شرکت می&zwnj;کردیم. یعنی حتی خانواده هم در جمع سخنرانی&zwnj;هایش بودند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>برنامه&zwnj; خاکسپاری رزا روز گذشته برگزار شد. این مراسم چطور پیش رفت؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اول او را از بیمارستان به دانشگاه بردند و از آنجا تشییع&zwnj;اش کردند؛ همانجایی که محل مورد علاقه&zwnj; رزا بود. او شخصیت دانشگاهی خودش را به بقیه فعالیت&zwnj;هایی که داشت ترجیح می&zwnj;داد. خیلی برایش فعالیت در دانشگاه به عنوان استاد مهم بود. با بچه&zwnj;ها و با دانشجویانش ارتباط فوق&zwnj;العاده خوبی داشت. در مراسم خاکسپاری&zwnj;اش هم شمار زیادی از دانشجوهایش بودند و دانشگاه واقعاً پر بود. طوری که یک خط باریک باز کرده بودند که خانواده رزا بتوانند از آن طریق جلو بیایند و حرکت کنند. بعدهم دانشجوهایش با چند اتوبوس آمدند به مراسم خاکسپاری&zwnj;اش که در بهشت زهرا بود..&raquo;</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>مرگ فعالان حقوق زنان و فشارهای اجتماعی</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">منصوره شجاعی، یکی از اعضای مؤسس کمپین یک میلیون امضا و همچنین از اعضای مدرسه&zwnj; فمینیستی و عضو هیئت مدیره اولین کتابخانه&zwnj; تخصصی زنان یا کتابخانه&zwnj; صدیقه دولت&zwnj;آبادی در حال حاضر در آلمان زندگی می&zwnj;کند. از او درباره&zwnj; تجربه&zwnj;های کاری مشترک&zwnj;اش با رزا قراچورلو پرسیده&zwnj;ایم. البته اینفعال حقوق زنان در این مصاحبه تأکید می&zwnj;کند که با خانم قراچورلو دوستی نزدیکی نداشته، اما فعالیت&zwnj;های مشترکی داشته است.<b> </b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>با توجه به این که رزا قراچورلو در زمینه&zwnj; حقوق زنان و کودکان فعالیت&zwnj;های زیادی داشت و همینطور در زمینه&zwnj;های حقوقی و اجتماعی فعالیت می&zwnj;کرد، اگر ممکن هست بیشتر در مورد نوع فعالیت&zwnj;های وی برای ما توضیح دهید؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>منصوره شجاعی</b> - آشنایی من با رزا قراچورلو از کتابخانه زنان شروع می&zwnj;شود؛ از کتابخانه صدیقه دولت&zwnj;آبادی؛ از آن موقعی که ما داشتیم فکر می&zwnj;کردیم یک وکیل پیدا کنیم، به دلیل اینکه مشاوره&zwnj; رایگان حقوقی به ما دهد. به ما دو وکیل پیشنهاد شد. یک وکیل که از طرف کانون مدافعان حقوق بشر بود، یک وکیل هم از طرف کانون وکلا. رزا وکیلی بود که از طرف کانون وکلا آمد و به طور رایگان هفته&zwnj;ای یک بار به زنانی که نیاز به مشاوره حقوقی داشتند و برایشان مقدور نبود که هزینه این مشاوره حقوقی را بدهند، مشاوره رایگان می&zwnj;داد. رزا واقعاً با صمیمیت به کتابخانه می&zwnj;آمد و به این زنان مشاوره رایگان می&zwnj;داد. اصولاً او آنقدر حضور پرشوری داشت که توانسته بود با تمام اعضای کتابخانه صدیقه دولت&zwnj;آبادی روابط نزدیک و صمیمانه&zwnj;ای برقرار کند. توانسته بود به بچه&zwnj;های کمپین یک میلیون امضا وصل شود. او در کارگاه&zwnj;های کمپین کمک می&zwnj;کرد و اصولاً شوری داشت که باعث می&zwnj;شد خودش را خیلی خیلی متعهد و درگیر با مسائل زنان کند. در همگرایی زنان برای طرح مطالبات در دوران انتخابات هم کنار ما بود و بعد از آن هم همینطور.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img width="200" height="293" align="middle" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/mansooreh.shojaee.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">منصوره شجاعی: چرا باید این&zwnj; همه فشار روحی روی فعالان جنبش زنان بیاید که اینهمه نتایج تلخ از آن حاصل شود. این مرگ&zwnj;ها در یک حالت عادی زندگی به این سرعت اتفاق نمی&zwnj;افتاد. قطعاً اتفاق نمی&zwnj;افتاد. اگر آماری از بیماری&zwnj;ها و مرگ&zwnj;های این اواخر بگیرید، متوجه منظور من می&zwnj;شوید.</div> </blockquote> <div dir="RTL">همانطوری که نوشته شده در مطالبی که درباره&zwnj; اوست، او ۲۲ آبان ۱۳۸۹ وقتی که از ترکیه برمی&zwnj;گشت با تعداد دیگری از وکلای دادگستری، در فرودگاه امام خمینی بازداشت می&zwnj;شود. بعد از چند روز با وثیقه آزاد می&zwnj;شود، اما به&zwnj;هرحال تحمل این میزان از برخوردهای سنگین برای آدم&zwnj;ها متفاوت است. یعنی میزان تحمل آدم&zwnj;ها در مقابله با اینجور وقایع متفاوت است و با روحیه&zwnj;ای که رزا داشت، واقعاً خودش را آماده چنین برخوردی نکرده بود؛ به دلیل اینکه کار غیر قانونی نکرده بود و فعالیتش در چارچوب بسیار مشخصی بود. استاد دانشگاه بود، ولی بعد می&zwnj;بینیم که از دانشگاه اخراج می&zwnj;شود، ولی به&zwnj;هرحال بازهم در هیبت یک فعال حقوق زنان و مدرس دانشگاه آزاد سعی می&zwnj;کند به کارش ادامه دهد. در سفرهایی که می&zwnj;رفت، همکاری&zwnj;هایی که با سازمان بین&zwnj;المللی داشت، در سخنرانی&zwnj;هایش هرگز شما از او چیزی فراتر از آنچه درباره&zwnj; حقوق زنان و رشته&zwnj;ی خودش بود، نمی&zwnj;شنیدید.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مطالبی از او در مدرسه فمینیستی چاپ شده است. با اشتیاق و ذوق و شوق لینک&zwnj;هایی را که ما می&zwnj;فرستادیم می&zwnj;خواند و بازخوردهای او ما را دلگرم می&zwnj;کرد. شور و شوقش واقعاً زیاد بود و توقع نداشت که او را دستگیر کنند و مورد فشار قرار دهند. من تصور می&zwnj;کنم که این فشارها به&zwnj;هرحال او را خسته و مریض کرد و در این سن جوانی که فقط ۴۳، ۴۴ سال داشت، این اتفاق برایش افتاد. شما می&zwnj;بینید در این یکی دو سال اخیر به&zwnj;ویژه در میان فعالان جنبش زنان، مرگ و بیماری چقدر زیاد شده است. من فکر می&zwnj;کنم در حلقه&zwnj;ای از صمیمی&zwnj;ترین دوستان و همکارانم تا دیگر فعالان جنبش زنان تقریباً تبدیل شده&zwnj;ام به آدمی که هر روز میلینگ لیست&zwnj;ام را چک می&zwnj;کنم و یکسری اسم را حذف می&zwnj;کنم که یا از بیماری از بین رفته&zwnj;اند؛ یا کشته شده&zwnj;اند و یا در زندان هستند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">خب تلخ است. این دوران تلخی است برای کشور ما و امیدوارم واقعاً هرچه زودتر این دوران تلخ سپری شود. تحمل همه این فشارها سخت است؛ چه وقتی که هاله سحابی کشته می&zwnj;شود، چه وقتی که فریده ماشینی در بستر بیماری از بین می&zwnj;رود، چه وقتی که رزا قراچورلو در جوانی می&zwnj;میرد و چه وقتی که می بینیم این همه دوست الان در بیمارستان هستند و جز دوستان و بستگانشان از گرفتاری آنها خبر ندارند. این&zwnj;ها همه سخت است. دوستانی هم در زندان هستند. واقعاً چرا؟ چرا باید این&zwnj; همه فشار روحی روی فعالان جنبش زنان بیاید که اینهمه نتایج تلخ از آن حاصل شود. این مرگ&zwnj;ها در یک حالت عادی زندگی به این سرعت اتفاق نمی&zwnj;افتاد. قطعاً اتفاق نمی&zwnj;افتاد. اگر آماری از بیماری&zwnj;ها و مرگ&zwnj;های این اواخر بگیرید، متوجه منظور من می&zwnj;شوید. من هرگز چنین رویدادهای تلخی را اینهمه پشت سر هم در زندگی ندیده بودم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>خاطره&zwnj; خاصی از روزهای همکاری با رزا دارید؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">نه خاطره خاصی ندارم. در واقع می&zwnj;توانم بگویم آخرین بار چه زمانی بود که او را دیدم. آخرین باری که من رزا قراچورلو را دیدم، روزی بود که همه رفتیم به منزل آقای اولیایی&zwnj;فرد همکار خانم قراچورلو که در زندان بودند. نسرین ستوده و آقای سلطانی و دیگر دوستان پیشنهاد کرده بودند که همه به دیدن خانواده آقای اولیایی&zwnj;فرد برویم. رزا قراچورلو آن روز مأمور بود و این وظیفه را به&zwnj;عهده گرفته بود که از بین دوستان پولی جمع کند برای خریدن هدیه&zwnj;ای برای بچه&zwnj;های آقای اولیایی&zwnj;فرد و من می&zwnj;دیدم که تا آخرین لحظه که هر کسی داشت سوار ماشین می&zwnj;شد، او با چه دقتی و با چه نظمی این مبالغی را که جمع شده بود، حساب می&zwnj;کرد و اینکه چه چیزهایی می&zwnj;توانست بخرد و بعد هم خودش با علاقه رفت و برای بچه&zwnj;ها اسباب&zwnj;بازی خرید.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در واقع چیزی که در او دیده می&zwnj;شد شور بود، مهربانی بود، تعهد و علاقه بود و انجام فعالیت&zwnj;های قانونی. بنابراین این میزان از فعالیت و این میزان از شور و تعهد به&zwnj;هیچ وجه نمی&zwnj;بایست مواجه می&zwnj;شد با اینطور برخوردهای خشونت&zwnj;بار، چون دستگیری، اخراج از تدریس در دانشگاه و ... آیا با کسی که خودش را آماده نکرده و اصلاً تعریف نکرده برای چنین کارهایی، باید اینطور برخورد شود؟ خب تحملش تمام می&zwnj;شود. تحمل آدم&zwnj;ها متفاوت است. تعریفی که رزا از زندگی خودش کرده بود، این بود: یک شخصیت متعهد، علاقه&zwnj;مند و پرشور برای فعالیت&zwnj;های برابری&zwnj;خواهانه. این وظیفه او بوده به&zwnj;عنوان یک انسان و برای این کار قرار نبود مجازات شود. خب تحملش را نداشت و به دام بیماری و بعد هم مرگ افتاد.&nbsp;&nbsp;</div> https://archive.radiozamaneh.com/society/haftkoocheh/2012/08/01/17783#comments جنبش زنان رزا قراچورلو لیدا حسینی نژاد هفت کوچه Wed, 01 Aug 2012 11:02:49 +0000 17783 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/haftkoocheh/2012/07/23/17347 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/haftkoocheh/2012/07/23/17347" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> مهشب تاجیک </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="250" height="145" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/women_0_0.jpg?1343322409" /> </div> </div> </div> <p>مهشب تاجیک - وقتی از زن و حقوق بدیهی زنان حرف می&zwnj;زنیم، به&zwnj;تحقیق از کدام زن و از کدام حقوق سخن می&zwnj;گوییم؟</p> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">شاید این پرسشی است که برای گروهی از فعالان حوزه&zwnj; زنان، آنقدرها دارای اهمیت نباشد، ولی واقعیت این است که در هیچ زمانی، جنبش&zwnj;های زنان در سطح جهان با این خوشبینی همراه نبوده&zwnj;اند که بتوانند زنان به معنای تمامی زنان را در خود جمع کنند. به عبارت دیگر، آنچه زیر عنوان جنبش&zwnj;های حق&zwnj;خواهی زنان در مسیر برابری&zwnj;خواهی حرکت کرده است، دستاوردی جز برای گروه&zwnj;های تعیین&zwnj;شده&zwnj;ای از زنان نداشته است. <div dir="RTL">&nbsp;</div> </div> <div dir="RTL">مهرانگیز کار در مصاحبه&zwnj;ای چنین می&zwnj;گوید که &laquo;در شرایط کنونی به فرض که ۹۹ درصد زنان ایران دوستدار و پایبند به حجاب باشند،&nbsp;<a href="http://melimazhabi.com/?maghalat=%D8%A7%DA%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D9%86%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%86%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86"><b>حق آن یک درصد</b></a>&nbsp;غیر پایبند چه <span dir="RTL">می&zwnj;شود</span>؟&raquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اینکه رسیدن به یک نقطه&zwnj; مشخص در یک جنبش بتواند ما را همزمان نسبت به دستیابی به نقطه&zwnj;هایی از این دست که با نقطه&zwnj; مذکور همپوشانی دارند توانا سازد، آن&zwnj;چنان امیدوارکننده نخواهد بود. به&zwnj;عبارت&zwnj;دیگر، گروهی از حقوق، زیرمجموعه&zwnj; گروهی دیگر هستند و دستیابی به زیرمجموعه&zwnj;ها لزوماً ارزشگذاری نمی&zwnj;شود؛ چراکه به&zwnj;طور خودبه&zwnj;خودی با دستیابی به سرشاخه&zwnj;ها حاصل خواهند شد. بنابراین نمی&zwnj;توان چنین استنباط کرد که اگر دریافت حقی برای قشری از زنان به دست آمده است و قشرهای دیگر زنان نیز ذی&zwnj;حق بوده&zwnj;اند، لزوماً این به معنی در شمار آوردن قشرهای دیگر است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بر عکس، به این معنی می&zwnj;تواند باشد که ایشان را چونان در شمار نیاورده&zwnj;ایم که حق&zwnj;شان زیرمجموعه&zwnj; دیگری قرار گرفته است. برای نمونه، اگرچه حق اختیار تن را برای زنان دریافت کرده باشیم، این به ضرورت، به معنی درخواست چنین حقی برای تن زنان روسپی نیست، چراکه از همان آغاز آنها را در تعریف زن در معنای همان زنی که حقوق انسانی دارد، نیاورده&zwnj;ایم. پس ایشان را زیرمجموعه&zwnj;ای قرار داده&zwnj;ایم که از مجموعه&zwnj; مادر تغذیه می&zwnj;کند بدون اینکه لزومی به اثبات رابطه&zwnj; خونی باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>احقاق حقوق زنانی از نوع دیگر</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">سال&zwnj;ها فعالیت جنبش زنان در راه آزادی&zwnj;های جنسی، کمتر راهبردی برای زنان همجنسگرا در خود داشته است تا اینکه&nbsp;خود آنها در بدنه&zwnj;&nbsp;جنبشی دیگر در پی احقاق حقوق خود به عنوان&nbsp;زنانی از نوع دیگر برآمدند. <span>درواقع همجنسگرایان وقتی توانستند به حقوق خود بیاندیشند که در مقابل جنبش زنان خود را به یک دیگری بدل سازند و برای تعریف خود به&zwnj;جای قرار گرفتن در مجموعه کلان، به یک عبارت اضافی بسنده کنند.</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">زنان کارگر، زنان خانه&zwnj;دار، زنان معلول، زنان آسیب&zwnj;دیده&zwnj; جنسی و زنانی از این دست که به عبارت&zwnj;های اضافی کوچانده شدند، کمتر در فعالیت&zwnj;های کلان جایی داشته&zwnj;اند. مسئله بر سر در شمار آمدن نیست، مسئله به&zwnj;طور خاص پیگیری تولید &laquo;دیگری&zwnj;&raquo;هایی در دل &laquo;نیروهای هم&zwnj;بسته&raquo; است؛ آن&zwnj;زمان که در دل همین نیروهای هم&zwnj;بسته فرد یا جمعی از افراد، حس بیگانگی و دور افتادگی می&zwnj;کنند <span>و نمی&zwnj;توانند با کلیت تشکل اجتماعی موجود، همذات&zwnj;پنداری و هم&zwnj;دردی داشته باشند مانند زمانی که زنان محجبه و متدین نمی&zwnj;توانند جای خود را در تشکل زنان ترقی&zwnj;خواه بیابند خود را از مجموعه پیشرو به مجموعه دیگری روانه می&zwnj;کنند تا بتوانند زیر عنوان روشن&zwnj;تری به خواسته&zwnj;های خود دست یابند.</span>&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img width="200" height="235" align="middle" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/women.iran_.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">زنان کارگر، زنان خانه&zwnj;دار، زنان معلول، زنان آسیب&zwnj;دیده&zwnj; جنسی و زنانی از این دست کمتر در فعالیت&zwnj;های کلان جایی داشته&zwnj;اند. مسئله بر سر در شمار آمدن نیست، مسئله به&zwnj;طور خاص پیگیری تولید دیگری&zwnj;هایی در دل نیروهای هم&zwnj;بسته است؛ آن&zwnj;زمان که در دل همین نیروهای هم&zwnj;بسته فرد یا جمعی از افراد، حس بیگانگی و دور افتادگی می&zwnj;کنند و نمی&zwnj;توانند با کلیت تشکل اجتماعی موجود، همذات&zwnj;پنداری و هم&zwnj;دردی داشته باشند.</div> </blockquote> <div dir="RTL">به همین دلیل به نظر می&zwnj;رسد لازم است فعالان جنبش زنان در ایران &zwnj;دقت بیشتری روی گفتار خود به&zwnj;منظور جلوگیری از تولید و تکثیر &laquo;دیگری&zwnj;&raquo;ها داشته باشند. برای نمونه، شیرین عبادی در گفت&zwnj;وگویی در پاسخ به اینکه &laquo;شما سال&zwnj;ها در مورد حقوق زنان فعالیت کرده&zwnj;اید. جایگاه زنان کارگر در فعالیت&zwnj;های شما کجا بوده؟&raquo;، چنین پاسخ می&zwnj;دهد: &laquo;زنان کارگر یکی از&nbsp;<a target="_blank" href="http://10mehr.org/wordpress291/?p=197">محروم&zwnj;ترین زنان این اجتماع&nbsp;</a>هستند برای اینکه هم زن هستند و هم کارگر. درواقع واجد دو صفت محرومیت هستند. هم زن هستند و باید تمام تبعیضات قانونی یک زن را تحمل کنند و هم&hellip;&raquo; <span>درواقع او با اعتبار دو گزاره&zwnj; جدا از هم، به تولید یک گزاره&zwnj; دو وجهی کمک می&zwnj;کند. او با قسمت کردن زنی که کارگر است به یک کارگر و یک زن، او را از هر دوی این&zwnj;ها ساقط می&zwnj;کند و به این ترتیب زن کارگر در جداافتادگی ماهیتی از جنبش عمده&zwnj; زنان سبقت می&zwnj;گیرد.</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <p><span dir="RTL">این حقوقدان و فعال حقوق زنان سپس اضافه می&zwnj;کند: &laquo;قانون کار امتیازات خاصی برای زنان کارگر قائل شده. مثلاً مرخصی زایمان یا اینکه پیش&zwnj;بینی شده در کارگاه&zwnj;هایی که تعداد کافی کارگر زن دارند کارفرما باید حتماً مهدکودک دائر کند و حتی اگر زنانی از اقلیت&zwnj;ها باشند باید مربیان مهدکودک&zwnj;ها از اقلیت&zwnj;ها باشند. زنانی که بچه شیرخوار دارند باید هر سه ساعت به آنها&nbsp;مرخصی داده شود تا بچه را شیر بدهند. اینها&nbsp;در مجموع امتیازات خوبی است که ظاهراً قانون کار برای زنان کارگر درنظر گرفته...&raquo; </span></p> <p>&nbsp;</p> <p><span dir="RTL">او به درستی از ظرفیت&zwnj;های حقوقی یاد کرده است، اما این را درحالی می&zwnj;گوید که اشاره&zwnj;ای به این نکته&zwnj; مهم نمی&zwnj;کند که وجود قانون آن هم در این سطح که کف خواسته&zwnj;ها را دربر می&zwnj;گیرد، تضمینی برای عملی شدن آن نیست. <br /> </span></p> <p>&nbsp;</p> <p>خانم عبادی همه این نکات را مطرح می&zwnj;کند بدون اینکه به این نکته نظر داشته باشد که ضرورت ایجاد کمپین یک میلیون امضا در حکومت اسلامی، ازجمله آشنا کردن مسئولان و مجریان قانون، با قوانینی بود که خود وضع کرده بودند و از سوی دیگر، آگاهی&zwnj;رسانی به زنانی بود که حتی به قوانین حداقلی هم دسترسی نداشتند. حال در چنین شرایطی ایشان امایی که برای ضمانت اجرایی حقوق زنان کارگر می&zwnj;آورد این است که توجه ما را به این نکته جلب کند که &laquo;تمام این امتیازات را قانون می&zwnj;خواهد از جیب کارفرما به زنان کارگر بدهد در نتیجه کارفرمایان (که معمولاً فقط به سود می&zwnj;اندیشند) ترجیح می&zwnj;دهند که کارگر زن استخدام نکنند و فقط از مردان استفاده کنند که درگیر چنین مشکلاتی نشوند&raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <div dir="RTL">در صورتی که در بسیاری از موارد کارفرمایان از کارگران و کارمندان زن استفاده می&zwnj;کنند صرفاً به این دلیل که حقوق ایشان به همان دلیل مضاعفی که خانم عبادی در آغاز مطرح می&zwnj;کند، قابلیت پایمال شدن</div> <div dir="RTL">ساده&zwnj;تری دارد و از آن گذشته &laquo;<a target="_blank" href="http://n-atash.blogspot.com/2012/04/blog-post_27.html">تعداد<span dir="LTR">&nbsp;زیادی<span dir="LTR">&nbsp;</span>از<span dir="LTR">&nbsp;</span>شاغلان<span dir="LTR">&nbsp;</span>زن</span></a><wbr></wbr>خارج&nbsp;از&nbsp;چارچوب مشخص&nbsp;قوانین&nbsp;و قراردادهای&nbsp;كار&nbsp;قرار&nbsp;دارند&nbsp;و&nbsp;<wbr></wbr>معمولاً&nbsp;در آمارهای&nbsp;اقتصادی&nbsp;از&nbsp;آنان&nbsp;تحت عنوان خانه&zwnj;دار&nbsp;و غیر&nbsp;شاغل یاد&nbsp;می&zwnj;شود&raquo;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><span>بحث در اینجا پیرامون آنانی نیست که به شغل&zwnj;های سیاه مشغول هستند؛ بلکه حتی در بدنه&zwnj; رسمی کار نیز زنان شاغل با توجه به قوانین موجود مورد استثمار قرار می&zwnj;گیرند. بر اساس &laquo;آمار دولتی، زنان حدوداً&nbsp;<a target="_blank" href="http://n-atash.blogspot.se/2012/04/blog-post_27.html">۱۳ درصد نیروی کار</a>&nbsp;شاغل در ایران را تشکیل می&zwnj;دهند که این شامل کارگران شرکت&zwnj;های تولید مواد غذایی فراوری&zwnj;شده، داروسازی&zwnj;ها، صنایع مونتاژ کالاهای الکتریکی و الکترونیکی و تولید پوشاک و غیره می&zwnj;شود&raquo;.</span></div> <div align="right">&nbsp;</div> <div align="right"><span dir="RTL">واقعیت این است که اگر نخواهیم به هر بهانه&zwnj;ای جماعت زنان را در یک کلیت بی&zwnj;شکل غیر قابل تعریف، در یک ظرف نامتعین بگنجانیم، ضرورت حضور هرکدام از بخش&zwnj;های متعین در این مجموعه را از دست می&zwnj;دهیم و به تکثیر دیگری&zwnj;های نادیده&zwnj;انگاشته&zwnj;شده می&zwnj;پردازیم. مسئله&zwnj; زنان کارگر تنها به عنوان یک نمونه، به چگونگی رشد دیگری&zwnj;ها در ساز و کار درون&zwnj;گروهی جنبش زنان اشاره دارد. درواقع پرسش اساسی اینجاست که چقدر جنبش زنان با گروه&zwnj;های این&zwnj;چنین جداافتاده از خود فاصله دارد که نمی&zwnj;تواند به توضیح و تشریح موقعیت این&zwnj;زمانی آن&zwnj;ها بپردازد و با ایشان همدردی و هم&zwnj;ذات&zwnj;پنداری داشته باشد؟</span>&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>پاک شدن صورت مسئله&zwnj;ها</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">شیرین عبادی مسئولیت را متوجه دولت می&zwnj;داند بدون اینکه مسائل یک زن در محیط کار را با مسائل یک زن به مثابه زن، دارای هم&zwnj;پوشانی فرض کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><span dir="RTL">خانم عبادی در <span dir="RTL">سال ۱۳۸۵ در گزارشی نوشته توماس اردبرینک</span> (Thomas Erdbrink) <span dir="RTL">درباره </span></span><b><a href="http://news.gooya.com/politics/archives/045783.php">وضعیت همجنسگرایان در ایران</a></b><span dir="RTL"><span dir="RTL"> که در روزنامه هلندی</span> NRC HANDELSBLAD منتشر و توسط صبا راوی به فارسی ترجمه شد، پیرامون اینکه آیا همجنسگرایان ایرانی می&zwnj;توانند بدون مشکل به ایران مراجعه کنند، <span dir="RTL">می&zwnj;گوید</span>:</span>&nbsp;&quot;اگر من به قانون ایران نگاه کنم،&zwnj; امکانش هست. دست کم در صورتی که توسط یک دادگاه در ایران ثابت نشده باشد که عمل دخول انجام گرفته. اگر دخول اثبات نشده باشد،&zwnj; آنها به&zwnj;راحتی امکان بازگشت دارند... آنها با اینکار هیچ قانونی را زیر پا نگذاشته&zwnj;اند.&raquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><span dir="RTL">اگرچه او در این گزارش به نسبت قدیمی، از ظرفیت&zwnj;های قانونی سخن می&zwnj;گوید و<span dir="RTL"> نه از نگاه شخصی&zwnj;اش به مسئله، اما </span> </span>در این نوع برخورد با&nbsp;<span dir="RTL">رسانه&zwnj;ها</span> گاه صورت&zwnj;مسئله&zwnj;ها پاک می&zwnj;شوند و نه در بافت جنبش زنان، بلکه در تشریک مساعی این جنبش با هر جنبش حق&zwnj;خواهی پیش از هر چیز- خواسته یا ناخواسته- دیگری&zwnj;هایی جان می&zwnj;گیرند و رونمایی می&zwnj;شوند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">شاید جست&zwnj;وجوی قطعه گمشده در هر مسیر حق&zwnj;خواهی&zwnj;، بتواند افتادگی&zwnj;های جنبش زنان را پیش روی نهد و شاید این امر ما را به&zwnj;سوی این حقیقت رهنمون کند که دادن تعریف حداقلی به ماهیتی به نام زن، می&zwnj;تواند عرصه را برای دیدار این افتادگی&zwnj;ها تنگ کند.</div> </blockquote> <div dir="RTL">آن دیگری قابل ذکر، اگرچه برای هر یک از زیرمجموعه&zwnj;های خود برسازنده&zwnj; دیگری&zwnj; دیگرگونه است، ولی از یکسو در ماهیت امر، یک توده&zwnj; ناشناخته و ناکامل را می&zwnj;ماند که هیچگاه زن را درون خود آنطور که هست جای نداده است و از سوی دیگر، در هر جداسازی، دیگری&zwnj;ای را برمی&zwnj;سازد که می&zwnj;تواند طیفی از موجودیت زنانه را به نمایش بگذارد که سویه&zwnj;ای از او در هر جهت&zwnj;گیری دچار افتادگی شده است. به&zwnj; این&zwnj;ترتیب، شاید جست&zwnj;وجوی قطعه گمشده در هر مسیر حق&zwnj;خواهی&zwnj;، بتواند افتادگی&zwnj;های جنبش زنان را پیش روی نهد و شاید این امر ما را به&zwnj;سوی این حقیقت رهنمون کند که دادن تعریف حداقلی به ماهیتی به نام زن، می&zwnj;تواند عرصه را برای دیدار این افتادگی&zwnj;ها تنگ کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اگر ما آن دال متکثر و جامع&zwnj;الشرایطی که چتر معنابخشی را بر سر هر مصداق خود نگاه داشته است، صورت مثالی زن بنامیم و از آن&zwnj;طرف، آن مصداق جدامانده از قافله&zwnj; حق&zwnj;خواهی و تظلم را که قربانی برسازی یک دال همگن شده است، قطعه&zwnj; گمشده بنامیم، در واقع، دیگر با صورت مثالی از پدیده&zwnj; مشمول حق&zwnj;خواهی روبه&zwnj;رو نیستیم، ما با صورت ناکامل و ثانویه&zwnj;ای روبه&zwnj;رو هستیم که برای انطباق با آنچه می&zwnj;خواهد، می&zwnj;باید در هر رهگذر، به&zwnj;دنبال قطعه&zwnj; گمشده خود بگردد؛ البته اگر قائل به این باشیم که این تلاش هیچ مازاد یا فقدانی را در پی نخواهد داشت. در حقیقت قبول کمال پس از نزدیکی به قطعه&zwnj; گمشده، می&zwnj;تواند نقطه&zwnj; خروج از رویکرد اندیشگانی&zwnj;ای باشد که مصادیق را الزاماً در تبعیت از دال خود معنی نمی&zwnj;کند و آن&zwnj;ها را بیش از آن&zwnj;که می&zwnj;خواهد یا می&zwnj;پندارد، سیال و در نوسان می&zwnj;یابد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این سیالیت بسته به خواسته&zwnj; ما از کلیت این ساختار، می&zwnj;تواند ارزشگذاری شود و ماهیت کارکردی خود را آشکار سازد، ولی همواره باید این موضوع را تذکر دهد که نمی&zwnj;توان انتظار کمال را از خود دور کرد مادامی که مازاد هر ساختار را فراموش کنیم. این پدیده لزوماً به این علت اتفاق نمی&zwnj;افتد که ساختار موجود، مدام زیرمجموعه&zwnj;های خود را در مسیر در عقب و یا در جلو نگاه می&zwnj;دارد، بلکه ضرورت چنین زیستی، اینگونه ایجاب می&zwnj;کند که مازاد را در نظر بگیریم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>جزئی از کل</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">قطعه&zwnj; گمشده از آنجایی که جزئی از کل تلقی می&zwnj;شود، کم اتفاق می&zwnj;افتد که نبود کلیت را در نظر آورد و به آن آگاه باشد، از سویی دیگر، به این دلیل که نقصان را درنمی&zwnj;یابد، در نتیجه به&zwnj;دنبال کلیت نقصان&zwnj;یافته نیز نمی&zwnj;گردد، ولی آن صورت مثالی نقصان&zwnj;یافته، همواره چه خودآگاه و چه به&zwnj;صورت ناخودآگاه، از نبود قطعه&zwnj; گمشده دچار سرگردانی است و تضمین حیات خود را در اضطرار یافتن آن قطعه می&zwnj;داند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img width="200" height="148" align="middle" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/zananekaregar.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">سال&zwnj;ها فعالیت جنبش زنان در راه آزادی&zwnj;های جنسی، کمتر راهبردی برای زنان همجنسگرا در خود داشت تا اینکه خود آنها در بدنه&zwnj; جنبشی در پی احقاق حقوق خود به عنوان زنانی از نوعی دیگر برآمدند. هیچ گاه زنان کارگر یا زنان خانه&zwnj;دار، زنان معلول، زنان آسیب&zwnj;دیده&zwnj; جنسی و زنانی از این دست در فعالیت&zwnj;های کلان جایی نداشته&zwnj;اند.</div> </blockquote> <div dir="RTL">البته کم اتفاق می&zwnj;افتد که قطعه را بیابد و در اغلب موارد سازه&zwnj; اضافه&zwnj;شده، عدم قطعیت در کمال را برای همیشه با خود به ارمغان می&zwnj;آورد. بگذارید از زاویه&zwnj; دیگری به موضوع نگاه کنیم؛ از آنجا که باید نسبت به این مسئله آگاه بود که هیچ سازوکار کاملی نمی&zwnj;تواند موجودیت مطلق و نامتناهی داشته باشد و اگر هم چنین بوده باشد، همواره در هراس عدم قطعیتی است که انگاره&zwnj; همان نبود تکامل است. در هر حال، اگر بخواهیم به گونه&zwnj; عینی&zwnj;تری به سوژه&zwnj; مورد نظر بپردازیم، باید چنین در نظر بگیریم که زن&zwnj;بودگی در بدو امر می&zwnj;تواند محل اختلاف قرار بگیرد چراکه این دال، مصداق&zwnj;های عینی و دقیقی پیرامون خود ندارد و اگر چنین تصور کنیم، راه به خطا رفته&zwnj;ایم، دوم اینکه آنچه در حوزه&zwnj; جنبش زنان به آن پرداخته می&zwnj;شود، همواره دچار افتادگی قطعه&zwnj;هایی است که در هر زمان هراس از نبود این قطعه&zwnj;ها، سازه موجود را دچار بحران هویت می&zwnj;کند و از سوی دیگر، قطعه&zwnj;های جایگزین، مازادها یا خلاهایی را تولید می&zwnj;کنند که کلیت امر به&zwnj;واسطه&zwnj; برهم&zwnj;کنش با آنها دچار بحران&zwnj;های گوناگونی می&zwnj;شود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مسئله&zwnj; بعدی، کارکرد سازوکار در جهت رسیدن به هدف&zwnj;های تعیین&zwnj;شده یا مقطعی است که به&zwnj;واسطه حضور و یا غیاب قطعه&zwnj;های برسازنده کلیت، می&zwnj;تواند دچار آشفتگی شود و سرانجام مسئله&zwnj; فهم کلی از موضوع دارای تداخل با سایر حوزه&zwnj;هایی قرار می&zwnj;گیرد که از قرار قبلی کلیت نامبرده به&zwnj;مثابه یک جنبش با آن&zwnj;ها تولید موضع کرده است. باید دانست برای فعالیت در هر زمینه&zwnj;ای پیش از هر کاری، تولید زبان و تعاریف راهبردی راهگشا خواهد بود چراکه عمل استوار بر پایه تئوری پیش&zwnj;رو می&zwnj;نشیند به معنایی دیگر، لزوم صحبت از معضل&zwnj;ها و تولید راهکار و رفتار در جهت عمل، نمی&zwnj;تواند و نباید ما را به مقصد برساند، بلکه هر رفتار منجر به نتیجه&zwnj;ای باید بر پایه&zwnj;های نظری پویا و قدرتمند استوار باشد.</div> https://archive.radiozamaneh.com/society/haftkoocheh/2012/07/23/17347#comments جنبش زنان حقوق زنان شیرین عبادی مهرانگیز کار مهشب تاجیک هفت کوچه Mon, 23 Jul 2012 15:45:16 +0000 arezoo 17347 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/06/11/15530 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/06/11/15530" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> مریم حسین‌خواه </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="250" height="163" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/21.jpg?1339606376" /> </div> </div> </div> <div dir="RTL">مریم حسین&zwnj;خواه - آیا جنبش زنان ایران در پی حوادث پس از دهمین انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ دچار افول شده است؟ این سئوالی است که در سه سال گذشته و با شدت گرفتن سرکوب&zwnj;ها در ایران بار&zwnj;ها مطرح شده و&zwnj; گاه تا آنجا پیش رفته که برخی، از &quot;مرگ جنبش زنان&quot; سخن گفته&zwnj;اند و مدعی شده&zwnj;اند که عواملی همچون سرکوب&zwnj;های گسترده و مهاجرت اجباری شمار زیادی از اعضای این جنبش، فعالیت آن را &quot;متوقف و بدون تاثیر&quot; کرده است.</div> <!--break--><!--break--><div>&nbsp;&nbsp;</div> <div dir="RTL">پاسخ دادن به این سئوال اما از سویی نیازمند شناخت ساختار جنبش زنان و شیوه&zwnj;های مختلف آن است و از سوی دیگر نیازمند درک وضعیتی که نه تنها این جنبش، بلکه جامعه مدنی ایران در سال&zwnj;های اخیر دچار آن شده است. با تعریف کلاسیک از یک جنبش اجتماعی و زیر ذره&zwnj;بین گذاشتن آن بخش از فعالیت&zwnj;های جنبش زنان که در رسانه&zwnj;ها منعکس شده است، شاید به آسانی بتوان حکم مرگ یا تضعیف نزدیک به موت این جنبش را اعلام کرد، اما نگاهی فرا&zwnj;تر از این چارچوب&zwnj;ها، شاید پاسخی دیگر به این پرسش داشته باشد و بتواند تصویری روشن<span dir="LTR">&lrm;</span><span dir="LTR">&zwnj;</span>تر از وضعیت فعلی جنبش زنان و تاثیر رخدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری در ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ بر آن، نشان بدهد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>تصویری که از جنبش زنان دیده می&zwnj;شود</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">سه سال پیش در آستانه انتخابات ریاست جمهوری، با وجود آنکه فعالیت بسیاری از نهادهای مدنی مستقل زنان در اثر فشارهای مستقیم و غیرمستقیم حاکمیت متوقف شده بود و نهادهای باقی مانده بیشتر در قالب کمپین&zwnj;ها و ائتلاف&zwnj;های میان گروهی بودند و زیر سایه تهدیدهای مداوم امنیتی به کار خود ادامه می&zwnj;دادند، جنبش زنان هنوز آنقدر قدرت داشت که بتواند یکی از فراگیرترین ائتلاف&zwnj;های خود را برای مخالفت با&nbsp; لایحه حمایت از خانواده تشکیل دهد و در نهایت آن را از دستور کار مجلس خارج کند، به حضور خیابانی خود برای گفت&zwnj;وگوی چهره به چهره با مردم درباره نابرابری&zwnj;های حقوقی ادامه دهد و حتی در روزهای تبلیغات انتخاباتی &nbsp;با راه&zwnj;اندازی &quot;همگرایی جنبش زنان برای طرح مطالبات درانتخابات&quot; در خیابان&zwnj;های شهر به طرح مطالبات زنان بپردازد. &nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">&nbsp;<img width="200" vspace="10" hspace="10" height="126" border="10" align="right" src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/22xordad3.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">جلوه &nbsp;جواهری:&nbsp;<span dir="RTL">ادامه فعالیت در قالب گروه&zwnj;های کوچک و پراکنده&zwnj;ای است که سعی در ارتباط با هم دارند</span><span dir="RTL">؛</span><span dir="RTL">&nbsp;از همین رو شاید داوری کلی در مورد جنبش زنان- که عموماً براساس گزارش&zwnj;های رسانه&zwnj;ای صورت می&zwnj;گیرد- این است که جنبش دچار رکود و سکون شده است</span></div> </blockquote> <blockquote></blockquote> <div dir="RTL">کمی پیشتر از آن در نخستین سال&zwnj;های روی کار آمدن محمود احمدی&zwnj;نژاد، تجمع&zwnj;های خیابانی جنبش زنان همچنان ادامه داشت و با توقف این حضور خیابانی گسترده به خاطر بازداشت&zwnj;ها و فشار متمرکز نیروهای امنیتی، فعالیت کمپین&zwnj;های زنان هیچ&zwnj;گاه متوقف نشد و در مقاطعی موفق به تحقق حداقلی برخی خواسته&zwnj;های خود نیز شدند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اکنون، با گذشت سه سال از آغاز سرکوب&zwnj;های فراگیر جامعه مدنی در ایران، کمتر نشانی از فعالیت&zwnj;های جمعی، فراگیر و علنی از سوی جنبش زنان دیده می&zwnj;شود و این شاید محوری&zwnj;ترین استدلال افرادی باشد که قائل به افول جنبش زنان در ایران هستند. علاوه بر برخی افراد خارج از جنبش زنان که به صراحت از تضعیف و افول جنبش زنان سخن می&zwnj;گویند، برخی فعالان جنبش زنان از جمله افرادی که همچنان به فعالیت&zwnj;های خود در ایران ادامه می&zwnj;دهند نیز به تغییر شرایط فعالیت در جنبش زنان و نحوه عملکرد آن اذعان دارند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">نفیسه آزاد، از فعالان کمپین یک میلیون امضا که در ایران به فعالیت خود در حوزه زنان ادامه می&zwnj;دهد در <a href="http://www.1millionchange.info/spip.php?article8472">یادداشتی</a> که شهریورماه سال ۱۳۹۰ نوشته است، می&zwnj;گوید: &quot;مدت&zwnj;هاست در حوزه زنان، اثری از فعالیت درخور، موضع&zwnj;گیری به جا و موثر، یا از همه مهم&zwnj;تر عمل جمعی که معنای جنبش را در ذهن تداعی کند، نمی&zwnj;بینیم.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اینگونه انتقادات درونی اگرچه با انتقادات برخی فعالان سیاسی همچون <a href="http://www.roozonline.com/persian/opinion/opinion-article/archive/2011/march/13/article/-af9724ad05.html">علی افشاری</a> که شکل نگرفتن اعتراض&zwnj;های خیابانی از سوی جنبش زنان در روز هشتم مارس را نشانه &quot;رکود&quot; این جنبش دانسته و &nbsp;اقداماتی همچون &nbsp;ظرفیت&zwnj;سازی، برگزاری کارگاه&zwnj;های آموزشی، آگاهی&zwnj;رسانی و ادامه انتشار رسانه&zwnj;های اینترنتی را &quot;به منزله وجود جنبش اجتماعی&quot; نمی&zwnj;دانند، متفاوت است، اما در هرحال نشان از تغییر در وضعیت جنبش زنان دارد. حتی اگر دلیل این تغییر چنان که نسیم سرابندی&zwnj;زاده، دبیر سابق کمیسیون زنان دفتر تحکیم می&zwnj;گوید، رسانه&zwnj;ای نکردن فعالیت&zwnj;ها باشد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">کم نیستند افرادی همچون محمد مالجو، اقتصاددان و استاد دانشگاه که &quot;مهاجرت انبوهی از فعالان جنبش زنان&quot; در سال&zwnj;های اخیر&nbsp; را موجب &quot;تضعیف جنبش زنان در داخل کشور&quot; می&zwnj;دانند و معتقدند: &quot;صدای مخالف مهاجران معترض در بهترین حالت فقط در فضای مجازی طنین می&zwnj;یابد &nbsp;که فضایی مناسب برای آگاهی&zwnj;رسانی است و برای سازماندهی که مشکل فعلی جنبش زنان است، کارساز نیست.&quot;</div> </blockquote> <div dir="RTL">نسیم سرابندی&zwnj;زاده که پس از وقایع سال ۱۳۸۸ در دانمارک اقامت دارد، چندی پیش به <a href="http://radiozamaneh.com/society/women/2012/03/06/11707">رادیو زمانه</a> گفت: &quot;حرکت&zwnj;های خردی که همچنان در داخل شبکه&zwnj;های زنان وجود دارد، در شرایط فعلی چندان نشانه و فرصت بروز ندارد و اگر فعالیتی باشد مثلاً در حد کتابخوانی و پخش بروشور، فعالان صلاح می&zwnj;بینند آن را رسانه&zwnj;ای نکنند تا از سرکوب بگریزند.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">منتشر نکردن خبر برگزاری کارگاه&zwnj;های آموزشی از سوی فعالان کمپین یک میلیون امضا برای ۴۰۶ نفر در فاصله شهریور ۱۳۸۸- ۱۳۸۹ در شهرهای تهران، رشت، اصفهان و ساری، یکی از همین فعالیت&zwnj;ها بود که برای تضمین ادامه کار، تنها پس از اتمام کارگاه&zwnj;ها در یک گزارش کوتاه از آن یاد شد. این&zwnj;گونه فعالیت&zwnj;ها که با چراغ خاموش و به منظور کادرسازی و حفظ ارتباطات موجود انجام می&zwnj;شود اما فقط بخشی از تصویری است که می&zwnj;تواند وضعیت کنونی جنبش زنان را نشان دهد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بخش دیگری از این تصویر چنانکه جلوه جواهری، از دیگر فعالان مقیم ایران کمپین یک میلیون امضا در گفت&zwnj;وگو با رادیو زمانه می&zwnj;گوید: &quot;ادامه فعالیت در قالب گروه&zwnj;های کوچک و پراکنده&zwnj;ای است که سعی در ارتباط با هم دارند؛ گروه&zwnj;هایی که برخی اعضای آن&nbsp; به کلی ارتباط خود را با فعالان پیشین از دست داده&zwnj;اند یا افراد جدیدی هستند که هرگز با این فعالان &nbsp;قدیمی ارتباط &nbsp;نداشته&zwnj;اند، از همین رو شاید داوری کلی در مورد جنبش زنان- که عموماً براساس گزارش&zwnj;های رسانه&zwnj;ای صورت می&zwnj;گیرد- این است که جنبش دچار رکود و سکون شده است.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;در حالیکه جلوه جواهری نسبت به ادامه فعالیت این گروه&zwnj;های کوچک و جذب نیروهای جدید از سوی آنها اظهار خوش&zwnj;بینی می&zwnj;کند و آن را نشانه&zwnj;ای از &quot;روشن بودن خواسته&zwnj;های جنبش زنان&quot; می&zwnj;داند، این نکته را نیز نباید از نظر دور داشت که نبود&nbsp; واکنش جدی و فراگیر&nbsp; نسبت به بسیاری از رخدادهای حوزه زنان همچون تبعیض&zwnj;های جنسیتی مستتر در قانون جدید مجازات اسلامی، تفکیک&zwnj;ها و تبعیض&zwnj;های جنسیتی اعمال شده در دانشگاه&zwnj;ها، ابلاغ محدودیت&zwnj;های جدی برای اشتغال زنان و حتی بازداشت گسترده فعالان جنبش زنان &nbsp;و ده&zwnj;ها مورد دیگری که پیش از این به طور حتم واکنش گسترده فعالان زن را در پی داشت، در ساختن تصویر کنونی جنبش زنان لااقل برای مخاطبان بیرونی که حرکت جنبش زنان را از نگاه رسانه&zwnj;ها دنبال می&zwnj;کند، تاثیرگذار بوده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">حرکت&zwnj;های مقطعی همچون اعتراض به گسترش خشونت&zwnj; علیه زنان در جامعه، راه&zwnj;اندازی کمپین مبارزه با اسیدپاشی، انتشار بیانیه&zwnj;های جمعی از سوی فعالان داخل و خارج از کشور در آستانه روز جهانی زن یا اعتراض به بازداشت اعضای جنبش زنان و... نیز &nbsp;با تمام تاثیرگذاری خود موفق به ترمیم این تصور نشده&zwnj;اند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;زندان، سکوت، مهاجرت یا چراغ&zwnj;ها خاموش</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">سرکوب&zwnj;های اعمال شده از سوی حاکمیت، از مهم&zwnj;ترین عوامل تاثیرگزار در وضعیت فعلی جنبش زنان است و چنانکه <a href="http://ir-women.com/spip.php?article10073">آسیه امینی</a> اردیبهشت ۱۳۹۰ به کانون زنان ایرانی می&zwnj;گوید، &quot;جنبش زنان یک سازمان سیاسی نیست که انتظار داشته باشیم در برابر سرکوب سیاسی رفتارهای پارتیزانی از خودش نشان بدهد. بنابراین طبیعی است که تا مدتی در برابر برخوردهای شدید حکومت دچار شوک می&zwnj;شود&quot;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در سه سال گذشته ده&zwnj;ها نفر از فعالان شناخته شده و اعضای جوان جنبش زنان بازداشت شدند و تنها در یک سال نخست پس از انتخابات بیش از ۵۰ نفر از آنان راهی زندان شد. این روند با گذشت سه سال هنوز متوقف نشده است و علاوه بر آن نمی&zwnj;توان احضار&zwnj;ها، بازجویی&zwnj;ها و تهدیدهای مدام نیروهای امنیتی علیه فعالان جنبش زنان را نادیده گرفت.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این سرکوب&zwnj;ها از سویی برخی فعالان را روانه زندان یا خانه نشین کرده و از سوی دیگر برخی را به مهاجرت<span dir="LTR">&lrm;</span>های اجباری کوچ داده است. با وجود اینکه بخش دیگری از جنبش زنان علی&zwnj;رغم همه این فشار&zwnj;ها به فعالیت خود هرچند به شکلی متفاوت با قبل ادامه می&zwnj;<span dir="LTR">&lrm;</span>دهد، اما خروج بخشی از فعالان زن که شمار زیادی از آن&zwnj;ها از چهره&zwnj;های سر&zwnj;شناس و سازمان&zwnj;دهندگان جنبش زنان هستند، یکی از فاکتورهای مهمی است که در بررسی وضعیت کنونی این جنبش باید به آن توجه شود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"> <blockquote> <div dir="RTL"><img width="200" vspace="10" hspace="10" height="122" border="10" align="right" src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/22xordad1.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">در سه سال گذشته ده&zwnj;ها نفر از فعالان جنبش زنان بازداشت شدند و تنها در یک سال نخست پس از انتخابات بیش از ۵۰ نفر از آنان راهی زندان شد،&nbsp;این سرکوب&zwnj;ها از سویی برخی فعالان را روانه زندان یا خانه نشین کرده و از سوی دیگر برخی را به مهاجرت&nbsp;&lrm;<span dir="RTL">های اجباری کوچ داده است</span></div> </blockquote> </div> <div dir="RTL">کم نیستند افرادی همچون <a href="http://www.1millionchange.info/spip.php?article9335">محمد مالجو</a>، اقتصاددان و استاد دانشگاه که &quot;مهاجرت انبوهی از فعالان جنبش زنان&quot; در سال&zwnj;های اخیر&nbsp; را موجب &quot;تضعیف جنبش زنان در داخل کشور&quot; می&zwnj;دانند و معتقدند: &quot;صدای مخالف مهاجران معترض در بهترین حالت فقط در فضای مجازی طنین می&zwnj;یابد &nbsp;که فضایی مناسب برای آگاهی&zwnj;رسانی است و برای سازماندهی که مشکل فعلی جنبش زنان است، کارساز نیست.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این حضور مجازی اما تمامی ماجرا نیست و تجربه&zwnj;های پیشین این جنبش در ارتباط با فعالان حقوق زنان ایرانی مقیم خارج از کشور نشان می&zwnj;دهد که اعضای این جنبش می&lrm;توانند با فعالیت بر مبنای مدل دوی امدادی، هرکدام&nbsp; بخشی از کار را انجام داده و مرحله بعدی را به عهده آن بخش از جنبش بگذارند که دسترسی مناسب&zwnj;تری به ابزارهای لازم دارد.&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">علاوه بر این، حرکت بر پایه ظرفیت&zwnj;سازی&zwnj;هایی که از سال&zwnj;ها پیش در جنبش زنان انجام شده است،</div> <div dir="RTL"><span dir="RTL">می&zwnj;</span>تواند مانعی دیگر بر فروپاشی و تضعیف آن در شرایط خروج بخشی از اعضای آن از ایران باشد و چنانکه مینو مرتاضی لنگرودی، از اعضای مادران صلح اسفند ۱۳۹۰ در <a href="http://www.ir-women.com/spip.php?article9996">مصاحبه</a> با کانون زنان ایرانی می&zwnj;گوید این جنبش می&zwnj;تواند به مثابه &quot;موجود زنده&quot; موفق به &quot;ترمیم و بازسازی&quot; خود شود. به گفته او که همچنان از تهران پیگیر فعالیت&zwnj;هایش در حوزه زنان است، &quot;وقتی محدودیت&zwnj;های امنیتی پیش آمد بخشی از فعالان جنبش زنان مجبور به مهاجرت شدند و وقفه&zwnj;ای کوتاه در روند فعالیت&zwnj;های برابری خواهانه زنان ایجاد شد. در حالی که در واقعیت، فضاسازی&zwnj;های سال&zwnj;های قبل و بذری که نخبگان کاشته بودند به بار نشست.&nbsp; هر چند نقش آوانگارد زنان نخبه کمتر شده، اما در بدنه و متن اجتماع زن باوری به مدد زنان کنشگر جنبش زنان در دیگر خرده جنبش&zwnj;های اجتماعی نهادینه&zwnj;تر شده است&quot;.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">اعضای جدیدی که در همین دوران سرکوب، کم کم به جنبش زنان اضافه شده&zwnj;اند و گهگاه نام&zwj;شان از گوشه و کنار شنیده می&zwnj;شود و یا بدون شنیده شدن نامشان، کارشان دیده می&zwnj;شود، نشانه&zwnj;ای از روند رو به ترمیم بدنه جنبش زنان است که می&zwnj;تواند خلاء خروج بخشی از نیروهای این جنبش را پر کند، آنچه اما همچنان بر جنبش زنان تاثیر منفی خواهد گذاشت، مرزبندی بین اعضای داخل و خارج از کشور در این جنبش است. این مرزبندی و آنچه گهگاه&nbsp; در&nbsp; شیوه&zwnj;های ارتباطی &nbsp;فعالان داخل ایران و فعالان خارج شده از ایران &nbsp;دیده می&zwnj;شود، &nbsp;حاکی از بی&zwnj;تجربگی هر دو طرف در یافتن راه&zwnj;های جدید برای واکنش هماهنگ و مشترک است و چنانکه <a href="http://www.1millionchange.info/spip.php?article8472">نفیسه آزاد</a> نیز معتقد است: &quot;در جنبش زنان هنوز این ابتکار یا خلاقیت وجود ندارد که این پراکندگی جغرافیایی را به ابزار قدرت تبدیل کند.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>جنبش سبز و جنبش زنان: همکاری یا استحاله؟ </b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">با وجود اهمیت سرکوب جنبش زنان و مهاجرت اجباری شماری از اعضای آن که یکی دیگر از تبعات این سرکوب بود، آنها را نمی&zwnj;توان تنها عوامل موثر در وضعیت فعلی جنبش زنان دانست و بخش دیگر از اتفاق&zwnj;های رخ داده در بدنه جنبش زنان، به فراگیر شدن جنبش سبز، به مثابه یک جنبش سیاسی و چگونگی برخورد زنان جوان فعال در جنبش زنان با آن برمی&zwnj;گردد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"> <blockquote> <div dir="RTL"><img width="200" vspace="10" hspace="10" height="134" border="10" align="right" src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/22xordad2.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">به &quot;حاشیه&quot; رفتن برخی فعالیت&zwnj;های جنبش زنان، نقطه مشترک بسیاری از تحلیل&zwnj;هایی است که وضعیت فعلی این جنبش را رصد می&zwnj;کنند. اما آیا همانگونه که برخی اعلام کرده&zwnj;اند، این حاشیه&zwnj;&zwnj; همان &quot;افول&quot; &nbsp;جنبش زنان است، یا آنگونه که فعالان این جنبش می&zwnj;گویند تنها شاهد تغییری در &quot;نقشه نیروهای جنبش&quot; هستیم&nbsp;</div> </blockquote> </div> <blockquote></blockquote> <div dir="RTL">پروین اردلان، در گفت&zwnj;وگو با <a href="http://radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/03/14/11973">رادیو زمانه</a> بخشی از این مواجهه را &quot;استحاله&quot; جنبش زنان در جنبش سبز می&lrm;داند و معتقد است که این امر در عمل به استقلال جنبش ضربه وارد کرده است. این فعال حقوق زنان، مارس ۲۰۱۱ نیز در مصاحبه با <a href="http://www.foroneiran.com/index.php/interview/more/8131/">سایت دانشجو نیوز</a>، &quot;توقف فعالیت اکثر گروه&zwnj;های زنان در پیش از انتخابات ۱۳۸۸ به خاطر شرایط سرکوب&quot;، &quot;وجود تنوع و اختلاف آرای بالا در جنبش زنان&quot;، &quot;رویکرد معطوف به کاندیدا به جای مطالبات در انتخابات ۱۳۸۸&quot; و &quot;هیجان بالای سیاسی در دوران انتخابات&quot; را از جمله عواملی عنوان کرده بود که &nbsp;جنبش زنان را در روزهای پس از انتخابات در حاشیه قرار دادند؛ در حاشیه قرار گرفتنی که در واکنش&zwnj;های بعدی جنبش زنان در رخدادهای پس از انتخابات تاثیرگذار بود و تا مدتی آن را دچار شوک و سکوت کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;محبوبه عباسقلی&zwnj;زاده نیز اسفند ۱۳۸۸ در <a href="http://www.jensedigar.net/home/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=76:2010-03-06-18-33-06&amp;catid=37:2009-11-01-22-58-40&amp;Itemid=54">مقاله&zwnj;ای</a> &nbsp;که به بررسی چگونگی مواجهه جنبش زنان با جنبش سبز پرداخته است، می&zwnj;گوید: &quot;مهم&zwnj;ترین تغییری که جنبش زنان در سال ۸۸ با آن مواجه شد، ظهور بدنه اجتماعی جنبش زنان در بستر حرکت&zwnj;های اعتراضی سبز، پیشی جستن آن&zwnj;ها از رهبران متعارف جنبش زنان و مرئی شدن نوعی عاملیت مستقل و معطوف به تغییرات دمکراتیک در بین آن&zwnj;ها بوده است.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">وی اما از این تغییرات با عنوان &quot;تغییر نقشه نیروهای جنبش زنان&quot; یاد می&zwnj;کند و معتقد است که از یکسو، جنبش سبز باعث &quot;مرئی&quot; شدن نقش زنان در &quot;کاهش خشونت&zwnj;های خیابانی و یا شکستن کلیشه&zwnj;های جنسیتی در کنش&zwnj;های اعتراضی&quot; شد و از سوی دیگر سرکوب&zwnj;های حکومت، &quot;نیروهای مدنی جنبش زنان&quot; را به حاشیه برد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>حرکت با چراغ خاموش</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">به &quot;حاشیه&quot; رفتن برخی فعالان و فعالیت&zwnj;های جنبش زنان، نقطه مشترک بسیاری از تحلیل&zwnj;هایی است که وضعیت این جنبش را پس از اعتراض&zwnj;های سه سال پیش رصد می&zwnj;کنند. اما آیا همانگونه که برخی روزنامه&zwnj;نگاران، فعالان سیاسی و افراد دانشگاهی اعلام کرده&zwnj;اند، این حاشیه&zwnj;&zwnj; همان &quot;افول&quot; یا &quot;مرگ&quot; جنبش زنان است، یا آنگونه که فعالان این جنبش می&zwnj;گویند تنها شاهد تغییری در &quot;نقشه نیروهای جنبش&quot; هستیم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">جلوه جواهری در گفت&zwnj;وگو با زمانه با اشاره به اینکه در حال حاضر جنبش&zwnj;های اجتماعی در ایران از جمله جنبش زنان به دلیل شرایط فشار در &quot;شکلی پنهان&zwnj;تر&quot; به حرکت ادامه دهند، می&zwnj;گوید: &quot;با این وجود شکل پنهان فعلی جنبش زنان به هیچ وجه قابل قیاس با شکلی که در دهه ۶۰ داشته نیست. یعنی این شکل فعالیت نوعی سکون نیست، چرا که شرایط کنونی و حرکتی که زنان پیش برده&zwnj;اند با شرایط قبل از باز شدن نسبی فضا در نیمه دوم دهه ۷۰ و نیمه اول دهه ۸۰ فرق می&zwnj;کند. جنبش زنان همچنان در حال پیشروی است و پروژه&zwnj;هایی را در دست انجام دارد و سعی می&zwnj;کند به جذب نیرو و هدایت این پروژه&zwnj;ها بپردازد، اما با شکلی متفاوت از سال&zwnj;های گذشته یعنی به نوعی با دست&zwnj;های بسته&zwnj;تر در رسانه&zwnj;ای کردن فعالیت&zwnj;ها.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">وی ادامه می&zwnj;دهد: &quot;تغییر عمده&zwnj;ای که در شکل فعالیت ایجاد شده بیش از همه در اندازه حرکت&zwnj;ها و ائتلاف&zwnj;های درون جنبش برای پیگیری مطالبات نمایان است. اگر در نیمه اول دهه ۸۰ به این ضرورت و توانایی رسیده بودیم که می&zwnj;بایست با خرد جمعی و ائتلاف&zwnj;های بزرگ حول محورهای مشترک به فعالیت بپردازیم اکنون می&zwnj;دانیم که چنین چیزی در شرایط کنونی ممکن نیست حداقل به دو دلیل؛ اول آنکه به قدری فشارهای امنیتی و از بالا بر جنبش&zwnj;های اجتماعی در ایران بالاگرفته که هم به تضعیف یا از بین رفتن نهادهای زنان، چه دولتی چه نیمه دولتی و چه مستقل از دولت منجر شده است و هم بسیاری از نیروهای جنبش در سال&zwnj;های گذشته یا به زندان افتاده&zwnj;اند یا تحت فشارهای موجود، به خارج از ایران مهاجرت کرده&zwnj;اند و پناهنده شده&zwnj;اند. از طرف دیگر این فشار&zwnj;ها در عمل فرصتی را برای جمع شدن در اشل بزرگ فراهم نمی&zwnj;کند.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img width="200" vspace="10" hspace="10" height="134" border="10" align="right" src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/22xordad4.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">پروین اردلان:&nbsp;<span dir="RTL">یکی از آموزه&zwnj;های فعالیت در جنبش زنان برای من، باز نایستادن در هر حالتی بوده است. به عبارتی حفظ نیرو از یک سو و استراتژی از سوی دیگر. اگر فعالیت&zwnj;های محفلی پاسخگو نبود، به تشکیل گروه روی آوردیم. اگر اجازه تشکیل گروه نداشتیم در گروه&zwnj;های دیگر فعال شدیم. اگر امتیاز نشریه نداشتیم، خبرنامه منتشر کردیم. اگر خبرنامه را می&zwnj;گرفتند به سایت و شبکه&zwnj;های مجازی برای ارتباط روی آوردیم</span></div> </blockquote> <div dir="RTL"><a href="http://www.foroneiran.com/index.php/interview/more/8131/">پروین اردلان</a> نیز بدون وارد شدن به استدلال&zwnj;های نظری از منظری دیگر و با یادآوری تجربه چندین و چند ساله خود در جنبش زنان، درباره &quot;افول یا صعود&quot; آن سخن می&zwnj;گوید: &quot;یکی از آموزه&zwnj;های فعالیت در جنبش زنان برای من، طی سی سال گذشته، باز نایستادن در هر حالتی بوده است. به عبارتی حفظ نیرو از یک سو و استراتژی از سوی دیگر. اگر فعالیت&zwnj;های محفلی پاسخگو نبود، به تشکیل گروه روی آوردیم. اگر اجازه تشکیل گروه نداشتیم در گروه&zwnj;های دیگر فعال شدیم. اگر امتیاز نشریه نداشتیم، خبرنامه منتشر کردیم. اگر خبرنامه را می&zwnj;گرفتند به سایت و شبکه&zwnj;های مجازی برای ارتباط روی آوردیم. اگر مانع تجمع و ارتباطمان با مردم شدند به اقدامات چهره به چهره پرداختیم. اگر مانع تشکیل گروه و ارتباط با فعالان جنبش&zwnj;های دیگر در ایران و خارج از ایران شدند به تشکیل ائتلاف و کمپین و شبکه پرداختیم. اگر شبکه&zwnj;ها ضعیف می&zwnj;کنند گروه&zwnj;هایی را که دردل این شبکه&zwnj;ها شکل گرفته&zwnj;اند عینیت بخشیم&hellip; واقعاً نهادینه کردن ایستایی تنها خطر بزرگ ما در جنبش زنان بوده است.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">سکوت جنبش زنان در برابر وقایعی همچون تصویب قوانین جدید تبعیض&zwnj;آمیز یا انتخابات مجلس شورای اسلامی در اسفندماه گذشته، از دیگر موارد محل مناقشه درباره علائم حیات این جنبش است، اما باید توجه داشت که علاوه بر مشکلات ساختاری و موانع ناشی از سرکوب، شیوه مواجهه با دولت نیز در دوران پس از انتخابات ریاست جمهوری تبدیل به یکی از مسائل قابل بحث در نهادهای مدنی و سیاسی مخالف دولت شده و تا تحریم انتخابات مجلس از سوی احزاب سیاسی مخالف دولت که پیش از این دستی در قدرت داشته&zwnj;اند پیش رفته است. در واقع اگر در شرایط پیش از انتخابات فضای حداقلی برای طرح مطالبات از دولت و مجلس وجود داشت، در دوران پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸، بسیاری از خواسته&zwnj;های مدنی به تغییرات اساسی&zwnj;تر و بنیادین سیاسی گره خورده است؛ گرهی که لزوماً به نفع جنبش زنان نیست و دست حاکمیت را برای تدوین و اجرایی کردن قوانین نابرابر باز خواهد گذاشت.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">فعالیت علنی و شفاف که تا پیش از این شیوه کار تعریف شده و پذیرفته شده در جنبش زنان بود و چالش&zwnj;های موجود در کارایی آن در نظم نوین سیاسی حاکم بر ایران، از دیگر مسائل مورد مناقشه در این زمینه است. <a href="http://we-change.org/spip.php?article9335">محمد مالجو</a>، اقتصاددان و استاد دانشگاه اسفندماه سال ۱۳۹۰ به سایت تغییر برای برابری می&zwnj;گوید: &quot;هنوز در فضای جدید به این پرسش پاسخ داده نشده است که آیا استراتژی جنبش زنان کماکان بازی در زمین قانون است یا معطوف به فراتررفتن از نظم موجود سیاسی و اقتصادی. ایضاً هیچ مشخص نیست که جنبش زنان کماکان برای تحقق تغییرات حقوقی تلاش می&zwnj;کند یا از گفت&zwnj;وگو با تالارهای قدرت به تمامی مأیوس شده است.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">با وجود ابهام موجود در تعیین چگونگی و محدوده ارتباط با حاکمیت، به عنوان تنها نهادی که قدرت تغییر قوانین نابرابر، به عنوان یکی از اساسی&zwnj;ترین خواسته&zwnj;های جنبش زنان را دارد و تاثیری که این مسئله در همکاری&zwnj;های مشترک فعالان زن داخل و خارج از ایران می&zwnj;گذارد، یک مسئله همچنان شفاف است و آن اینکه جنبش زنان یا حداقل بخشی از آن که پیش از این نیز کار در بدنه جامعه و گفت&zwnj;وگوی چهره به چهره با مردم را در دستور کار خود قرار بود، همچنان و با همه محدودیت&zwnj;های پیش رو، به این شیوه خود پایبند است و با چراغی که گاه روشن، گاه خاموش و گاه سوسو می&zwnj;زند، قدم به قدم جلو می&zwnj;رود. پخش بروشور در خیابان&zwnj;های رشت در آستانه هشتم مارس امسال، اعتراض به خشونت علیه زنان در روز بیست و پنجم نوامبر سال گذشته در خیابان&zwnj;های تهران، دیدار با خانواده&zwnj;های زندانیان سیاسی، کارهای میدانی و حتی عمومی که رسانه&zwnj;ای نمی&zwnj;شوند و واکنش&zwnj;های جنبش زنان ایران در مخالفت با خطر جنگ احتمالی، همه و همه نشانه&zwnj;هایی کوچک اما امید بخش از ادامه این راه است. در خارج از ایران نیز با وجود اینکه هنوز راهی برای همکاری&zwnj;های مشترک و مستمر در بین فعالان جنبش زنان پیدا نشده است، اما شکل&zwnj;گیری نهادهای مدنی همچون &quot;<a href="http://justiceforiran.org/">عدالت برای ایران</a>&quot; و رسانه&zwnj;هایی همچون <a href="http://www.bridgesforwomen.org/">&quot;پل&zwnj;هایی برای زنان&quot;</a>، &quot;<a href="http://zannegaar.net/">زن&lrm;نگار</a>&quot; و &quot;<a href="http://www.zanantv.org/home/">زنان تی&zwnj;وی</a>&quot;گواهی دیگر بر &nbsp;تلاش این بخش از جنبش برای پیگیری اهدافی است که در ایران نیز با دستانی بسته&zwnj;تر آن را دنبال می&zwnj;کرده&zwnj;اند.</div> <div dir="RTL"><b>در همین زمینه:</b>&nbsp;</div> <div dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/node/15344">جنبش کارگری و تردید نسبت به رهبران جنبش سبز</a></div> <div dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/06/05/15224">اقلیت&zwnj;ها و ظرف محدود جنبش سبز</a></div> <div dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/06/06/15228">خاستگاه اجتماعی جنبش سبز</a>&nbsp;</div> <div dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/node/15429">&nbsp;نقش رسانه&zwnj;ها در جنبش اعتراضی مردم ایران</a></div> <div dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/node/15383"><span>جنبش سبز و آرمان&zwnj;های جوان ایرانی</span></a></div> <div dir="RTL"><a href="http://radiozamaneh.com/society/humanrights/2012/06/10/15485">جنبش سبز و اعتماد کارگران</a></div> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/06/11/15530#comments آسیه امینی جلوه جواهری جنبش زنان جنبش سبز دوسیه ۲۲ خرداد زنان علی افشاری محبوبه عباسقلی‌زاده محمد مالجو مریم حسین‌خواه نسیم سرابندی‌زاده نفیسه آزاد پروین اردلان Mon, 11 Jun 2012 12:29:34 +0000 Maryam 15530 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/06/05/15272 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/06/05/15272" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> مریم حسین‌خواه </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="250" height="160" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/5-1.jpg?1339172581" /> </div> </div> </div> <div dir="RTL">مریم حسین&zwnj;خواه - جنبش زنان ایران هفته گذشته، فریده ماشینی، یکی از اعضای تاثیرگزار و فعال خود را از دست داد که به مدد دانش و مدارای توامانش، بسان حلقه وصل گروه&zwnj;ها و گرایش&zwnj;های مختلف در جنبش زنان عمل می&zwnj;کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">او که دهم خرداد ماه به دلیل ابتلا به بیماری سرطان درگذشت، از یک سو فمینیستی مسلمان بود که به کارهای پژوهشی &nbsp;و اکتیویستی در این حوزه می&zwnj;پرداخت و از سوی دیگر فعالی سیاسی و معلمی قرآن&zwnj;پژوه که نقطه تلاقی بسیاری از جریان&zwnj;ها بر سر مسئله حقوق زنان بود.&nbsp;</div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">نقطه تمایز فریده ماشینی، هماهنگی&zwnj;ای بود که وی به عنوان یک فرد دیندار و معتقد به اسلام، با دیدگاه&zwnj;هایش در پیوند با برابری جنسیتی برقرار کرده بود و تلاشی که برای ترویج این دیدگاه می&zwnj;کرد. ناهید کشاورز، جامعه&zwnj;شناس و فعال حقوق زنان در گفت&lrm;وگو با رادیو زمانه&nbsp; او را یکی از &quot;پیشروان اندیشه فمینیسم اسلامی&quot; در ایران می&zwnj;داند و می&zwnj;گوید: &quot;فریده ماشینی تلاش داشت با پررنگ کردن تفسیرهای برابری&zwnj;خواهانه از اسلام در حوزه زنان، موقعیت زنان را بهبود بخشد. او اعتقاد داشت روح حاکم بر مذهب، عدالت و برابری است و همه تلاشش در جهت نقد این نگاه رسمی و سنتی از دین بود.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به گفته وی، &quot;فریده ماشینی از زنانی بود که حضورش در جنبش زنان بسیار تعیین کننده بود. او به پیشبرد حقوق زنان اعتقاد داشت و می&zwnj;دانست وظیفه چنان دشوار است که کنشگران زنان از همه طیف&zwnj;ها و گرایش&zwnj;ها و با ایدئولوژی&zwnj;های مختلف می&zwnj;بایست دست به دست هم بدهند و برای تغییر وضعیت زنان، هرکدام گوشه&zwnj;ای از این وظیفه را به عهده گیرند.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>دغدغه برابری&zwnj;خواهی، دغدغه مذهب</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">فریده ماشینی با اینکه همواره نگرش موجود از سوی حاکمیت نسبت به موضوع زنان را به چالش می&zwnj;کشید، در برابر&nbsp; چگونگی مواجهه اعتقادات دینی مردم&nbsp; با مسئله حقوق زنان نیز سکوت نمی&zwnj;کرد و در یک گفت&zwnj;وگوی منتشر نشده با ناهید کشاورز گفته بود: &quot;موضع من این است که در ضمن اینکه نمی&zwnj;خواهیم به نبرد با اعتقادات و باورهای مردم بپردازیم، اما در عین حال هم نمی&zwnj;خواهیم به همه اعتقادات و باورهای آن&zwnj;ها مشروعیت بخشیم. اگر من ببینم که در این باور&zwnj;ها این نگاه ترویج می&zwnj;شود که زن را عامل گناه و عنصر بلا می&zwnj;بیند، این را وظیفه خودم می&zwnj;بینم که در جهت اصلاح آن باور جلو بروم... به نظر من در طول تاریخ، دین همواره همراه برابری بوده است و من تا به حال به این نرسیده&zwnj;ام که دین در تعارض با حقوق زنان قرار بگیرد.&quot;</div> <blockquote><div dir="RTL">&nbsp;<img width="200" vspace="10" hspace="10" height="150" border="10" align="right" src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/mashini1.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">&nbsp;نقطه تمایز فریده ماشینی، هماهنگی&zwnj;ای بود که وی به عنوان یک فرد دیندار و معتقد به اسلام، با دیدگاه&zwnj;هایش در پیوند با برابری جنسیتی برقرار کرده بود و تلاشی که برای ترویج این دیدگاه می&zwnj;کرد</div> </blockquote> <div dir="RTL">محبوبه حسین&zwnj;زاده، روزنامه&zwnj;نگاری که در حوزه زنان فعال است نیز به رادیو زمانه می&zwnj;گوید که فریده ماشینی در کنار داشتن دغدغه برابری&zwnj;خواهی، دغدغه مذهب هم داشت و سعی می&zwnj;کرد با &quot;کاوش در قرآن&quot; و &quot;متون مقدس&quot;، مواردی را برای رد قانون&zwnj;های تبعیض&zwnj;آمیزی که &nbsp;گفته می&zwnj;شود بر پایه شرع هستند، پیدا کند و از این طریق ر&quot;اه رسیدن به تغییر قانون و برابری&quot; را هموار&zwnj;تر کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به گفته خانم حسین&zwnj;زاده، &quot;همانطور که فعالان زن سکولار بر پایه قوانین حقوق بشر و کنوانسیون&zwnj;های بین&zwnj;المللی، خواستار رفع تبعیض از زنان بودند، فریده ماشینی هم با استناد به خود آیات و متون مقدس خواستار رفع تبعیض بود و در کشوری که کلیه قوانین باید با شرع مطابقت داشته باشند، این تحقیقات کمک بزرگی می&zwnj;کرد به اینکه اتفاقاً خواسته&zwnj;های ما شرعی هستند و منافاتی با شرع ندارند.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>زنان در نهادهای مذهبی و <b><span dir="RTL">روضه&zwnj;خوانی&zwnj;ها</span></b></b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">فریده ماشینی، فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مطالعات زنان از دانشگاه علامه طباطبایی تهران&nbsp; بود و پایان&zwnj;نامه&zwnj;اش را درباره &quot;بررسی حضور زنان در نهادهای مذهبی و <span dir="RTL">روضه&zwnj;خوانی&zwnj;ها</span>&quot; نوشته بود. نیره توکلی، استاد دانشگاه در یادداشتی که در فیس&zwnj;بوک <a href="https://www.facebook.com/notes/the-feminist-school-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87-%D9%81%D9%85%D9%8A%D9%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA%D9%8A/%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DA%AF%D9%84-%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D9%86%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%AA%D9%88%DA%A9%D9%84%DB%8C/101509">مدرسه فمنیستی</a> نوشته است، با اشاره به موضوع پایان&lrm;نامه او آورده است: &quot;درباره زنانی که جلسات قران را اداره می&zwnj;کنند، کار آماری کرده بود و اعتقاد داشت که این&zwnj;ها اگر آموزش درست ببینند، توانایی ایجاد دگرگونی در دیدگاه&zwnj;ها و انتقال اسلام راستین را دارند.&nbsp; بر او خرده گرفتند که به جای این&zwnj;همه صرف نیرو و انرژی برای پرورش و تغییر دیدگاه خانم&zwnj;های جلسه&zwnj;ای، بهتر است برای آموزش زن&zwnj;های عادی کار کند و به جای آنکه بخواهد روایتی از اسلام را که با حقوق بشر و حقوق زنان تطبیق دارد تبلیغ کند و به ترویج آن بکوشد، خود حقوق بشر و حقوق زنان را ترویج کند. راهی که او انتخاب کرده دور و دراز است و پر دست انداز. اما فریده بود دیگر! آرام و مطمئن به راه خود و بی&zwnj;هیچ تردیدی برای درست بودن آن.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">فریده ماشینی، فمینیست مسلمانی بود که &nbsp;برای تحقق برابری جنسیتی در جامعه تلاش می&zwnj;کرد، اما در کنار اینها، یک کنشگر سیاسی هم بود؛ کنشگری که با عضویت در یکی از فعال&zwnj;ترین احزاب سیاسی سعی داشت توان و امکانات سیاسی حزبش&nbsp; را نیز برای پیشبرد اهداف برابری&zwnj;خواهانه&zwnj;اش به&zwnj;کار بگیرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">او که ریاست کمیسیون زنان &quot;جبهه مشارکت ایران اسلامی&quot; را برعهده داشت، با اعتقاد به&nbsp; ضرورت مشارکت سیاسی زنان برای تغییر وضعیت&zwnj;شان، برای تغییر نگرش همفکران سیاسی مرد خود تلاش می&zwnj;کرد. اعمال سهمیه ۳۰ درصدی در انتخابات مجلس یکی از آرمان&zwnj;هایی بود که او و برخی دیگر از زنان همفکرش در حزب مشارکت به آن دست یافتند، هرچند به&zwnj;دلیل رد صلاحیت&zwnj;های گسترده، حزب مشارکت نتوانست فهرست انتخاباتی&zwnj;اش را بر اساس آن تدوین کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>صدای رسای اعتراض به تبعیض&zwnj;ها</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">استفاده از ظرفیت جبهه مشارکت برای واکنش نشان دادن به مسائل حوزه زنان از دیگر تلاش&zwnj;های این فعال سیاسی بود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">محبوبه حسین&zwnj;زاده که از نزدیک شاهد این تلاش&zwnj;ها بوده است، در این زمینه می&zwnj;گوید: &quot;بعد از اینکه محمود احمدی&zwnj;نژاد برای اولین&zwnj;بار به ریاست جمهوری رسید، باوجود فضای خفقانی که در جامعه حاکم شده بود و حتی به زنان اجازه برگزاری هیچ مراسم مسالمت&zwnj;آمیزی را هم نمی&zwnj;دادند، دفتر زنان جبهه مشارکت سعی می&zwnj;کرد با استفاده از فضایی که این حزب در اختیار داشت، برنامه&zwnj;هایی در حوزه زنان و به عنوان مثال در اعتراض به لایحه حمایت از خانواده و یا طرح سهمیه&zwnj;بندی جنسیتی برگزار کند و همیشه هم در این مراسم&zwnj;ها فریده ماشینی، صدای رسای اعتراض به تبعیض&zwnj;ها و محدودیت&zwnj;های جدید علیه زنان بود.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img width="200" vspace="10" hspace="10" height="208" border="10" align="right" src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/faride-mashini2.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL"><span dir="RTL">&nbsp;فعالیت در نهادهای مدنی و پژوهشی بخش دیگری از زندگی فریده ماشینی بود. وی که سال&zwnj;ها به عنوان کار&zwnj;شناس با مؤسسه مطالعات و تحقیقات زنان &nbsp;همکاری می&zwnj;کرد، در گروه زنان پژوهشکده تعلیم و تربیت نیز عضویت داشت و همچنین در بخش</span><span dir="RTL"> پژوهش دفتر امور زنان آموزش وپرورش کار می&zwnj;کرد</span></div> </blockquote> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">خانم حسین&zwnj;زاده با توجه به حساسیت&zwnj;برانگیزی و چالش&zwnj;زا&nbsp;بودن حوزه زنان در ایران می&zwnj;گوید: &quot;نمی&zwnj;دانم آیا اعضای جبهه مشارکت به سادگی می&zwnj;پذیرفتند که چنین مراسمی درباره زنان از سوی آن حزب برگزار شود یا فریده ماشینی و دیگر اعضای شاخه زنان این حزب باید آن&zwnj;ها را برای برگزاری این مراسم اعتراضی توجیه می&zwnj;کردند؟ آنچه اما درباره&zwnj;اش مطمئن هستم، اعتقاد راسخ فریده ماشینی به این مسئله است که حضور بیشتر زنان در پست&zwnj;های سیاسی و تصمیم&zwnj;گیری&zwnj;ها، تاثیر مثبتی بر وضعیت قانونی زنان خواهد داشت؛ البته به شرطی که خود این زنان هم دغدغه برابری&zwnj;خواهی و ارتقای وضعیت زنان را داشته باشند.&quot;</div> <p>&nbsp;</p> <blockquote></blockquote> <div dir="RTL">بر اساس همین اعتقاد بود که فریده ماشینی که به گفته فعالان جنبش زنان، بیشتر دغدغه مسائل زنان را داشت به فعالیت سیاسی خود هم ادامه داد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">فخرالسادات محتشمی&zwnj;پور، عضو جبهه مشارکت در گفت&zwnj;وگو با سایت <a href="http://www.kaleme.com/1391/03/13/klm-102486/">جرس</a>، با تاکید بر اینکه فریده ماشینی بیش از هرچیزی یک فعال حوزه زنان بود، ورود وی به عرصه سیاست به عنوان یکی از &quot;پرهزینه&zwnj;ترین فعالیت&zwnj;ها&quot; را قابل توجه می&zwnj;داند و می&zwnj;گوید: &quot;فریده ماشینی دو حوزه &nbsp;زنان و سیاست سخت را به هم پیوند زده بود و از وجود خود در این مسیر هزینه می&zwnj;گذاشت.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">وی با اشاره به&nbsp; نقش فریده ماشینی در&nbsp; تصویب سهمیه&zwnj;بندی جنسیتی را در کنگره مشارکت و تلاشش برای معرفی کردن زنان برجسته و فرهیخته در انتخابات شورا&zwnj;ها و انتخابات مجلس، افزایش مشارکت زنان را &nbsp;یکی از دغدغه&zwnj;های &quot;جدی&quot; این فعال سیاسی عنوان می&zwnj;کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>کلاس&zwnj;های تفسیر قرآن</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">برگزاری کلاس&zwnj;های تفسیر قرآن &nbsp;چنانکه فخرالسادات محتشمی&zwnj;پور&nbsp; خاطرنشان می&zwnj;کند&nbsp; یکی دیگر از وجوه شخصیت فریده ماشینی بود. وی که از چهارده&zwnj;سالگی در کلاس&zwnj;های تفسیر قرآن منیره گرجی شرکت می&zwnj;کرد، در سال&zwnj;های اخیر در کنار فعالیت&zwnj;های مدنی و سیاسی و پژوهشی خود اقدام به برگزاری کلاس&zwnj;های تفسیر قرآن نیز کرده بود؛ کلاس&zwnj;هایی که به گفته ناهید کشاورز نمونه&zwnj;ای از اعتقاد او به &quot;ضرورت تغییر از پایین&quot; بودند.&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;فعالیت در نهادهای مدنی و پژوهشی بخش دیگری از زندگی فریده ماشینی بود. وی که سال&zwnj;ها به عنوان کار&zwnj;شناس با مؤسسه مطالعات و تحقیقات زنان &nbsp;همکاری می&zwnj;کرد، در گروه زنان پژوهشکده تعلیم و تربیت نیز عضویت داشت و همچنین در بخش پژوهش دفتر امور زنان آموزش وپرورش کار می&zwnj;کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">نوشتن مقالات پژوهشی در نشریات عمومی و تخصصی در حوزه زنان از دیگر فعالیت&lrm;های او بود و&nbsp; مقالاتی با عنوان زنان و نواندیشی دینی، زنان و سرمایه اجتماعی، زنان و تجربه مشاركت سیاسی، زنان و سیاست&zwnj;ورزی جامعه محور، ضرورت طرح زن و نواندیشی دینی و بررسی موقعیت زنان ایران از ۳۰ سال پس از انقلاب تاكنون بخشی از کارنامه او در این حوزه است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این فعال حقوق زنان در سال&zwnj;های گذشته با حضور فعالانه در جلسات هم&zwnj;اندیشی&zwnj;های فعالان جنبش زنان در سال ۱۳۸۲، ائتلاف زنان علیه لایحه حمایت از خانواده&nbsp; در سال ۱۳۸۷، همگرایی طرح مطالبات زنان در انتخابات در سال۱۳۸۸ &nbsp;و همگرایی سبز جنبش زنان در سال&zwnj;های ۱۳۸۸ ـ ۱۳۸۹ در کنار جنبش زنان بود و در پی رویدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری نیز برای یاری رساندن به خانواده زندانیان سیاسی تلاش می&zwnj;کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <p>او که متولد سال <span dir="LTR">&nbsp;</span>۱۳۳۹ بود، در پی وقایع پس از انتخابات در مراسم دعای کمیلی که &nbsp;سال ۱۳۸۸ در منزل یکی از زندانیان سیاسی برگزار شده بود، دستگیر شد و به مدت یک روز زندانی بود. فریده ماشینی که سال&zwnj;ها بود با &nbsp;بیماری سرطان دست و پنجه نرم می&zwnj;کرد، هیچگاه اجازه نداد بیماری جسمی&zwnj;اش مانع فعالیت&zwnj;های وی شود. بسیاری از دوستان و همراهانش در جنبش زنان تا پیش از بستری شدن او در بیمارستان از بیماری&zwnj;اش اطلاع نداشتند. با این حال&nbsp; مجلس ختم او رنگین&zwnj;کمانی از طیف&zwnj;های مختلف جنبش زنان بود و چنانکه ناهید کشاورز می&zwnj;گوید &nbsp;از &nbsp;زنانی که دهه شصت را در زندان&zwnj;های جمهوری اسلامی سر کرده بودند تا زنان ملی مذهبی و کنشگران زنان در دوره اصلاحات و دوره پسااصلاحات تا&nbsp; خیل زنانی که در این سال ها شاگرد او بوده اند و از کلاس&zwnj;های قرآنش بهره گرفته بودند، به یادش گردهم آمده بودند.&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/06/05/15272#comments جبهه مشارکت جنبش زنان زنان زنان فریده فمنیسیم ماشینی مریم حسین خواه Mon, 04 Jun 2012 23:36:01 +0000 Maryam 15272 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/04/24/13528 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/04/24/13528" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> نعیمه دوستدار </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="250" height="154" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/image634581447626402500.jpg?1335548358" /> </div> </div> </div> <div dir="RTL">نعیمه دوستدار<span dir="LTR"> -</span>لایحه تامین امنیت زنان در خانواده که در ۸۸ ماده و چهار فصل تدوین شده در اردیبهشت ماه امسال به كمیسیون لوایح دولت ارسال می&zwnj;شود.</div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">پیش از این، پروین هدایتی، معاون سرمایه&zwnj;های اجتماعی مركز امور زنان و خانواده، در سال ۱۳۹۰ گفته بود عوامل تهدید&zwnj;کننده امنیت زنان ازجمله خشونت&zwnj;های جسمی، روانی، عاطفی، جنسی و اقتصادی در لایحه امنیت زنان شناسایی شده&zwnj;اند که پرداختن به آنها در این قالب، در پیشینه قوانین کشور بی&zwnj;سابقه است: &quot;در این لایحه مواردی که به عنوان خشونت شناسایی&nbsp;شده&zwnj;اند، جرم&zwnj;انگاری شده و مجازات متناسب با هر جرم تعیین شده است و در برخی موارد مجازات مشدده در نظر گرفته شده است.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این در حالی است که مسئله خشونت خانگی علیه زنان ایرانی همواره یکی از دغدغه&zwnj;های فعالان حقوق زنان و حقوقدانان بوده و بارها نسبت به خلاءهای قانونی در این زمینه و همچنین خشونت ساختاری قانون ایران نسبت به زنان هشدار داده شده است. حال به گفته طراحان لایحه امنیت زنان، تدابیر حمایتی و پیشگیرانه&zwnj;ای برای حمایت از زنانی که مورد خشونت خانگی قرار می&zwnj;گیرند در نظر گرفته شده است و قوه قضائیه، وزارتخانه&zwnj;های ارشاد، بهداشت، کار و سازمان&zwnj;های بهزیستی، صدا و سیما، نیروی انتظامی، مرکز امور زنان و نهادهای غیر دولتی فعال در حوزه زنان، موظف شده&zwnj;اند در این زمینه نقش&zwnj;های پیشگیرانه و حمایتی داشته باشند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">درباره شیوه داد&zwnj;رسی ویژه در لایحه امنیت زنان هم گفته می&zwnj;شود که در بخش آیین دادرسی، به نحوه رسیدگی به شکایت&zwnj;ها، تحقیق در رابطه با جرم و وظایف قوه قضائیه برای رسیدگی مناسب به پرونده&zwnj;های خشونت علیه زنان اشاره شده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">آنطور که&nbsp; اعلام شده، لایحه حمایت از امنیت زنان در خانواده در چهار فصل مفاهیم،&zwnj; جرایم، آیین دادرسی و تشكیلات پیشگیرانه تدوین شده و در حال حاضر شامل قوانین كیفری می&zwnj;شود، اما قرار است قوانین مدنی نیز به آن افزوده &zwnj;شود<span dir="LTR">.</span></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>حمایت از زنان خشونت دیده با حفظ نظام خانواده</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">در حالی که ترجیع&zwnj;بند جملات رئیس مرکز امور زنان و خانواده و معاونانش، توجه به گفته&zwnj;های رهبر حکومت اسلامی برای مراقبت از زن در داخل خانه است و در گفته&zwnj;های آنان مدام بر حفظ و تحکیم نهاد خانواده تاکید می&zwnj;شود، بازنگری قوانین این حوزه و توجه به خلا&zwnj;های قانونی در تامین حقوق زنان، نقض غرض به نظر می&zwnj;رسد. طراحان این لایحه مدام درباره حفظ نظام خانواده صحبت می&zwnj;کنند در حالی که خشونت خانگی یکی از رایج&zwnj;ترین شیوه&zwnj;های اعمال خشونت علیه زنان است و مسئله حقوق زنان به شکل مستقل در ادبیات مسئولان ایران مطرح نمی&zwnj;شود.</div> <blockquote><div dir="RTL"><img width="200" vspace="10" hspace="10" height="129" border="10" align="right" src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/arton5804.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">&nbsp;افروز مغزی، حقوقدان: معمولاً اینگونه طرح&zwnj;ها و لوایح باید به اطلاع جامعه رسانده &zwnj;شود؛ به خصوص گروه&zwnj;های ذی&zwnj;نفع تا نظرات&zwnj;شان را درباره قانون یا کاستی&zwnj;های آن بیان کنند. در مورد این لایحه اینطور نبوده است و حقوقدانان و انجمن&zwnj;های زنان جامعه از مفاد این لایحه خبردار نشدند</div> </blockquote> <div dir="RTL">با این حال، جرم&zwnj;انگاری جدید و تشدید کیفر در پرونده&zwnj;های خشونت علیه زنان از مواردی است که در لایحه امنیت زنان با هدف تدوین قوانین جدید برای حمایت از زنان مطرح شده است. مرکز امور زنان همچنین اعلام کرده برای تدوین این لایحه، جلسات کارشناسی با حضور استادان دانشگاه، صاحب&zwnj;نظران و قضات در مرکز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری برگزار شده است. در این جلسات، درباره مفاهیم و اصطلاحات به کار رفته در لایحه امنیت زنان، همچون انواع خشونت&zwnj;ها از جمله خشونت روانی، جسمی،&zwnj; عاطفی و اقتصادی علیه زنان بحث و تبادل نظر شده است. تشخیص موارد آسیب&zwnj;زا و ارائه و اصلاح مواد قانونی برای جلوگیری از خشونت&zwnj;های خانگی علیه زنان، از اهداف تدوین این لایحه است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">پروین هدایتی، درباره هدف&zwnj;های تدوین این لایحه گفته است: &quot;بررسی دیدگاه اسلام در خصوص هریک از مباحث قانونی و کیفری زنان، بررسی میزان پویایی فقه در تدوین مقررات جدید منطبق با نیاز روز جامعه، شناسایی آسیب&zwnj;های اجتماعی زنان در ایران و بررسی میزان و انواع خشونت علیه زنان، شناسایی مشکلات و چالش&zwnj;های قانونی زنان در زمینه حقوق کیفری، شناخت خلاءهای قانونی و قوانین ناقص مبهم و ناکارآمد که به طور مستقیم و غیرمستقیم باعث بروز خشونت ساختاری علیه زنان می&zwnj;شود، مهمترین اهداف تدوین این لایحه است.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">افروز مغزی، حقوقدان و فعال زنان درباره مفاد این لایحه به زمانه می&zwnj;گوید: &quot;چیزی که تنظیم&zwnj;کنندگان ادعا دارند این است که سعی کرده&zwnj;اند موارد مختلف خشونت را مثل خشونت&zwnj;های خانگی و جنسی مورد توجه قرار دهند و خلاءهای قانونی را به&zwnj;خصوص در زمینه حقوق کیفری ببینند. آنها ادعا کرده&zwnj;اند این خلاءها و قوانین ناقص و ناکارآمد را که به طور مستقیم یا غیرمستقیم باعث خشونت علیه زنان می&zwnj;شود، مورد توجه قرار داده&zwnj;اند. اگر این ادعاها صحیح باشد، این موارد خواست جامعه زنان هم هست، اما مسئله این است که ما هم با خلاء قوانین حمایتی درباره زنان مورد خشونت مواجه هستیم، هم با خلاء قوانینی که جلوی خشونت را می&zwnj;گیرد، اما مورد دیگر، ساختار قوانین ایران است که اجازه خشونت علیه زنان را به طور کلی می&zwnj;دهد. مثلاً در امور خانوادگی، زن به محض ازدواج از بسیاری حقوقش محروم می&zwnj;شود و این خود ساختاری خشونت&zwnj;زاست.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به گفته این وکیل داگستری، &quot;اگربخواهیم به موضوع خشونت بپردازیم، باید هر دو بعد را مورد توجه قرار دهیم؛ یکی حذف قوانین خشونت&zwnj;زا و توجه به برابری حقوق زن و مرد و از طرف دیگر، حمایت از زنان خشونت&zwnj;دیده. به هر حال، تا وقتی این لایحه دیده نشود و پیش&zwnj;نویسش خوانده نشود، نمی&zwnj;توان گفت طراحان چقدر به این موارد توجه کرده&zwnj;اند.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>بی&zwnj;خبری فعالان حقوق زنان</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">با اینکه امنیت زنان یکی از خواسته&zwnj;های محوری فعالان حقوق زنان و حقوقدانان مستقل در ایران بوده و در صدر مطالبات کمپین&zwnj;ها و بیانیه&zwnj;های زنان ایرانی قرار داشته، در تدوین و طراحی این طرح جایی برای ارائه نظرات این دسته از فعالان در نظر گرفته نشده است. بیشتر فعالان حقوق زنان از روند طراحی و تدوین این لایحه و جزئیات آن&nbsp; اطلاعی ندارند. با این حال، تهیه کنندگان لایحه امنیت زنان، بیش از یکسال قبل، نشستی برای هم&zwnj;اندیشی درباره پیش&zwnj;نویس لایحه تامین امنیت زنان با حضور تعدادی از قضات، وکلا، نمایندگان مجلس، استادان دانشگاه&zwnj;ها و ... در مرکز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری برگزار کردند.</div> <div dir="RTL">در این جلسه، مریم مجتهدزاده، رئیس مرکز امور زنان و خانواده اعلام کرد با توجه به این&zwnj;که در &nbsp;ماده۲۲۷ برنامه پنجم توسعه اقتصادی و اجتماعی، سند امنیت زنان و کودکان پیش&zwnj;بینی شده و این موضوع به وزارت کشور واگذار شده است تا با همکاری سایر دستگاه&zwnj;ها ازجمله مرکز امور زنان و خانواده به این موضوع بپردازد، مرکز امور زنان و خانواده در حوزه تدوین لایحه تامین امنیت زنان وارد عمل شده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">قانون باید طوری نوشته شود که از آن تفسیرهای گوناگون نشود. بهترین حالت این بود که جدا جدا به خشونت پرداخته شود؛ مثلاً لایحه&zwnj;ای برای خشونت خانگی و لایحه&zwnj;ای برای اصلاح قوانین تنظیم شود. اینکه در این لایحه چطور به همه مسائل پرداخته شده است، جای سئوال دارد</div> </blockquote> <div dir="RTL">دکتر کاظمی، به عنوان مدیر این پروژه در مورد روند تهیه پیش&zwnj;نویس این لایحه گفته بود: &quot;ما از سال گذشته مطالعات خود ازجمله مطالعات فقهی، حقوقی و مردم&zwnj;شناسی را در کنار مطالعه اسناد و موازین بین&zwnj;المللی و مطالعات تطبیقی و بهینه کاوی در مورد اسنادی که سایر کشورها در این زمینه تصویب کرده&zwnj;اند، آغاز کردیم و برای شناخت وضعیت روز جامعه، از طریق توزیع یکسری پرسشنامه&zwnj;های استاندارد، در میان قضاوت و وکلای کشورمان به بومی&zwnj;سازی قوانین و مقررات بین&zwnj;المللی پرداختیم.&quot;</div> <div dir="RTL">به گفته او، تیم تدوین الگوهایی را مورد استفاده قرار داده است که به فضای فرهنگی ایران نزدیک باشد و برای رسیدن به این هدف، &nbsp;رویکرد نظام&zwnj;های حقوقی مختلف ازجمله نظام&zwnj;های حقوقی &nbsp;۱۸ کشور اسلامی مورد بررسی قرار گرفته است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">افروز مغزی درباره میزان اطلاع جامعه مدنی ایران از روند طراحی این لایحه می&zwnj;گوید:&zwnj; &quot;اگر قانونگذار در روند قانونگذاری برایش اهمیت داشته باشد که نگاه&zwnj; جامعه مدنی به تغییرات قانونی چیست، آن را با گروه&zwnj;های فعال در این زمینه در میان می&zwnj;گذارد چون بی&zwnj;تردید، خواست جامعه و ارزش&zwnj;هایش بر روند قانونگذاری اثر می&zwnj;گذارد. معمولاً اینگونه طرح&zwnj;ها و لوایح باید به اطلاع جامعه رسانده &zwnj;شود؛ به&zwnj;خصوص گروه&zwnj;های ذی&zwnj;نفع تا نظرات&zwnj;شان را درباره قانون یا کاستی&zwnj;های آن بیان کنند. در مورد این لایحه اینطور نبوده و حقوقدانان و انجمن&zwnj;های زنان جامعه از مفاد این لایحه خبردار نشدند.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">خانم مغزی همچنین معتقد است در میان کسانی که پیش&zwnj;نویس را خوانده&zwnj;اند، تکثر افکار و اندیشه نیست و دیدگاه&zwnj;های مختلف نسبت به مطالبات زنان وجود ندارد. کارشناسانی که خود در جلسات بررسی و تدوین این لایحه حضور داشته&zwnj;اند، معتقدند نگاه سیستماتیک به مسئله حقوق زن و پرداختن به خلاء&zwnj;های حوزه مدنی، در این زمینه ضرورت دارد و در حوزه حقوق زنان، مقوله&zwnj;های پیچیده&zwnj;ای وجود دارند که تنها به حوزه حقوق جزا محدود نمی&zwnj;شوند.</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>امنیت یا ساکت کردن زنان؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مفصل بودن لایحه نیز از نکاتی است که کارشناسان بر آن انگشت گذاشته&zwnj;اند و تاکید کرده&zwnj;اند که این انباشتگی مواد و مفاهیم، می&zwnj;تواند روند بررسی آن را در مجلس دچار مشکل کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">افروز مغزی در این زمینه به زمانه می&zwnj;گوید: &quot;معلوم نیست که ادعاهای درون این لایحه تا چه حد برای ساکت کردن جامعه مطرح شده&zwnj;اند. خیلی از کسانی که در مورد این لایحه صحبت کرده&zwnj;اند، به طولانی بودن و دقیق نبودن آن اشاره کرد&zwnj;ه&zwnj;اند. قانون باید طوری نوشته شود که از آن تفسیرهای گوناگون نشود. بهترین حالت این بود که جدا جدا به خشونت پرداخته شود؛ مثلاً لایحه&zwnj;ای برای خشونت خانگی و لایحه&zwnj;ای برای اصلاح قوانین تنظیم شود. اینکه در این لایحه چطور به همه مسائل پرداخته شده است، جای سئوال دارد. این مسئله تصویب لایجه را در مجلس دچار مشکل می&zwnj;کند.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">هرچند تا اینجای کار نقشی برای فعالان مدنی و حقوق زنان در نظر گرفته نشده، اما خانم مغزی معتقد است همین که لایحه&zwnj;ای با مضمون امنیت زنان تدوین شده، نشانه اهمیت فعالیت&zwnj;های مدنی در این زمینه است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">او می&zwnj;گوید: &quot;مطالبات و تلاش&zwnj;های فعالان حقوق زنان و اقدام&zwnj;ها و اعتراض&zwnj;ها به قوانین نابرابر باعث شده که بحث مطالبات زنان بین گروه&zwnj;های مختلف سیاسی- اجتماعی اولویت و اهمیت پیدا کند. این مطالبات، حقوق زنان را به یک مسئله عمومی و اجتماعی تبدیل کرده و قانونگذار مجبور شده به این مطالبات پاسخ دهد و این بی&zwnj;تردید ناشی از اقدامات جنبش زنان است. هرچند تا به حال اقداماتی که انجام شده کامل نبوده و به عنوان مثال، قانون حمایت از خانواده که قرار بود به مطالبات زنان پاسخ بدهد، خود مشکل&zwnj;ساز شده است. در عمل بسیاری از اقدامات کلان در سطح سیاسی و قانونی، باعث تغییر وضعیت نشده&zwnj;اند چون فقط به لایه&zwnj;های سطحی اشاره می&zwnj;کنند و به ساختار نمی&zwnj;پردازند.&quot;</div> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/04/24/13528#comments اصلاح قوانین افروز مغزی جنبش زنان خشونت خانگی خشونت خانگی، قانون، ایران، ‌ زنان، ‌ زنان، نعیمه دوستدار زنان زنان قانون مدنی ایران لایحه امنیت زنان مرکز امور زنان و خانواده Tue, 24 Apr 2012 07:30:21 +0000 Maryam 13528 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/04/05/12813 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/04/05/12813" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> گفت‌وگو: مریم حسین‌خواه </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="250" height="160" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/dub4.jpg?1333619740" /> </div> </div> </div> <div dir="RTL"><em>مریم حسین&zwnj;خواه - نمایشگاه &quot;داستان&zwnj;هایی از فعالان حقوق زنان در ایران&quot; که زندگی شماری از فعالان جنبش زنان ایران را به تصویر کشیده از ۲۰ مارس سال جاری میلادی، در دانشگاه ترینتی دوبلین در ایرلند آغاز به کار کرده است.</em></div> <div dir="RTL"><em>&nbsp;</em></div> <div dir="RTL"><em>این نمایشگاه که از سوی گروه ایران سازمان عفو بین&zwnj;الملل ایرلند برگزار شده در تلاش است تا تصویری از کنشگران جنبش زنان در ایران به مخاطب خود بدهد و تاکید کند که &quot;چهره قربانی&quot;، همه واقعیت زنان ایران نیست. این نمایشگاه به یاد و خاطره هاله سحابی و بهاره علوی، دو فعال جنبش زنان ایران که سال پیش درگذشتند تقدیم شده است و &nbsp;نسرین ستوده، بهاره هدایت، محبوبه کرمی،عالیه اقدام دوست، شیرین عبادی، پروین اردلان، زهره ارزنی، ژیلا بنی یعقوب و شادی صدر از جمله فعالانی هستند که در این نمایشگاه به آنها پرداخته شده است. </em></div> <div dir="RTL"><em><br type="_moz" /><br /> </em></div> <div dir="RTL"><em>به همین بهانه با ساغر کیاسی، هماهنگ&zwnj;کننده گروه ایران در سازمان عفو بین&zwnj;الملل ایرلند گفت&zwnj;وگویی کرده&zwnj;ایم.</em></div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>ایده برگزاری نمایشگاه &quot;داستان&zwnj;هایی از فعالان حقوق زنان در ایران&quot; از کجا آمده است و </b><b>با چه هدفی </b><b>اجرا</b><b> شده </b><b>است؟</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>ساغر کیاسی- </b>در روز جهانی زن در شهر دوبلین، در یک جمع دوستانه، ایده برگزاری یک نمایشگاه که تصویری متفاوت و واقعی&zwnj;تر از زنان ایرانی ارائه کند متولد شد؛ با این هدف که تصویر ضعیف، آسیب&zwnj;پذیر و منفی&zwnj;ای که نسبت به زنان خاورمیانه&zwnj;ای در غرب وجود دارد شکسته شود. در غرب تصاویر زنان قربانی چون سکینه آشتیانی محکوم به سنگسار یا زنان افغانی گوش و بینی بریده&zwnj;ای که مورد خشونت خانگی قرار گرفته&zwnj;اند، فضای رسانه&zwnj;ای را یکسویه کرده&zwnj;اند و به مخاطب این پیام را القا می&zwnj;کنند که زنان در این منطقه افراد منفعلی هستند و منتظرند تا افرادی به عنوان نجات دهنده، از خارج از جغرافیای خاورمیانه برای نجات آن&zwnj;ها اقدام کنند و متاسفانه تصویر و صدای قدرتمند زنان در این منطقه کمتر شنیده می&zwnj;شود.</div> <blockquote><div dir="RTL">&nbsp;<img src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/dub3.jpg" width="200" height="127" vspace="10" hspace="10" border="10" align="right" alt="" /></div> <div dir="RTL">در غرب تصاویر زنان قربانی چون سکینه آشتیانی محکوم به سنگسار یا زنان افغانی گوش و بینی بریده&zwnj;ای که مورد خشونت خانگی قرار گرفته&zwnj;اند، فضای رسانه&zwnj;ای را یکسویه کرده&zwnj;اند و به مخاطب این پیام را القا می&zwnj;کنند که زنان در این منطقه افراد منفعلی هستند</div> </blockquote> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote></blockquote> <div dir="RTL">بی&zwnj;شک این تصاویردردناک هم بخشی از واقعیت زندگی زنان خاورمیانه است ولی بیم آن می&zwnj;رود تا بازتاب یکجانبه واقعیت، تبدیل به ابزاری شود تا نظامی&zwnj;گیری در منطقه خاورمیانه را توجیه کند. فرصت برگزاری این نمایشگاه با همکاری دانشگاه &quot;تریینتی دوبلین&quot; و سازمان عفو بین&zwnj;الملل ایرلند فراهم شد. با کنارهم قراردادن داستان زندگی، صدا و تصویر فعالان جنبش زنان در ایران، تلاش کردیم تا صدای آنها را رسا&zwnj;تر کنیم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این طرح شامل ۲۵ پوستر است که در آن علاوه بر تمرکز بر داستان زندگی ۱۹ تن از فعالان حقوق زنان در ایران، اطلاعاتی کلی در مورد کشور ایران، مسیر حرکت جنبش زنان ایران از زمان انقلاب مشروطه تاکنون و معرفی شماری از کمپین&zwnj;های فعال جنبش زنان ایران نیز ارائه شده است. در کنار این پوستر&zwnj;ها پیام صوتی شماری از فعالان نیز قرار گرفته است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>افرادی که در این نمایشگاه عکس و پیام&zwnj;شان ارائه شده است بر چه اساسی انتخاب شده&zwnj;اند؟ </b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">بی&zwnj;تردید افراد فعال در حوزه جنبش زنان ایران به این شمار محدود نمی&zwnj;شوند. چرا که مردان و زنان بسیاری در این حوزه فعال هستند و جغرافیای این جنبش بسیار فرا&zwnj;تر از مرزهای ایران است. متاسفانه امکانات محدود مالی، این اجازه را به ما نداد تا عکس و پیام همه افراد را به نمایش بگذاریم. بنابراین ناگزیر شدیم تنها شماری از این افراد را انتخاب کنیم. مهم&zwnj;تر اینکه با توجه به مشارکت سازمان عفو بین&zwnj;الملل در این طرح و تاکید ویژه آنها بر صحت و دقت اطلاعات منتشر شده درباره فعالان حقوق بشر، این انتخاب&zwnj;ها می&zwnj;بایست با تکیه بر منابع اطلاعاتی موجود در بانک اطلاعات این سازمان صورت می&zwnj;گرفت.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">خود این موضوع نیز، انتخاب افراد را با چالش مواجه می&zwnj;کرد. بسیاری از افراد در فضای رسانه&zwnj;ای شناخته شده هستند ولی هنوز فایلی را در بانک اطلاعات سازمان عفو بین&zwnj;الملل ندارند و تشکیل این فایل که بعد به عنوان مرجع بشود به آن استناد کرد روند بسیار زمانبری دارد. البته ما به بهانه برگزاری این نمایشگاه توانستیم فایل اطلاعات برخی افراد را تهیه کنیم و پس از تایید صحت اطلاعات آن از سوی دفتر مرکزی سازمان عفو بین&zwnj;الملل از آنها در نمایشگاه استفاده کنیم، اما انجام این کار برای تعداد بیشتر از حیطه توان ما در این نمایشگاه خارج بود.</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>نمایشگاه از چه زمانی آغاز به کار کرده است و تا چه زمانی برپا خواهد بود؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این نمایشگاه نخستین&zwnj;بار در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۱ در دانشگاه یوسی&zwnj;دی دوبلین در حاشیه کنفرانس &quot;قانون، دولت و مذهب&quot; از سوی شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل افتتاح شد و پس از آن در شش شهر ایرلند، دانشگاه آکسفورد انگلستان و دفترمرکزی عفو بین&zwnj;الملل در لندن در معرض دید عموم قرار گرفت.</div> <blockquote><div dir="RTL">&nbsp;<img src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/ire1.jpg" width="200" height="129" vspace="10" hspace="10" border="10" align="right" alt="" /></div> <div dir="RTL">بسیاری از بازدیدکنندگان پس از خواندن شرح زندگی فعالان جنبش زنان کارت&zwnj;هایی را برای این افراد نوشته&zwnj;اند و ارسال کرده&zwnj;اند یا با نوشتن نامه&zwnj;هایی به مقام&zwnj;های قضایی ایران، خواستار آزادی فعالان زندانی جنبش زنان شده&zwnj;اند</div> </blockquote> <blockquote></blockquote> <div dir="RTL">۲۰ مارس سال جاری میلادی نیز این نمایشگاه برای چند روز در دانشگاه ترینیتی دوبلین برپا شد. برنامه ما این است که پس از اتمام برگزاری نمایشگاه در دانشگاه ترینیتی، آن را به شهرهای مختلف اروپایی ارسال کنیم. در حال حاضر نیز چند تقاضا برای میزبانی نمایشگاه داشته&zwnj;ایم. همچنین این امکان فراهم شده است که دانشگاه&zwnj;ها یا سازمان&zwnj;های حقوق بشری با دریافت فایل&zwnj;های تصویری و صوتی نمایشگاه خودشان اقدام به چاپ پوسترهای لازم کنند و آن را نمایش دهند. چنانکه در روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، دانشجویان ایرانی دانشگاه میلان در ایتالیا، با دریافت فایل&zwnj;های نمایشگاه آنها را چاپ و به نمایش گذاشتند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">خوشبختانه محتوای این نمایشگاه و اطلاعات ارائه شده در آن با گذشت زمان، چندان قدیمی نمی&zwnj;شود؛ چراکه بخشی از داستان زندگی فعالان را به نمایش می&zwnj;گذارد و فرصت زمانی بسیاری برای برگزاری این نمایشگاه در شهرهای مختلف داریم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>واکنش ایرلندی&zwnj;ها به این نمایشگاه چگونه بوده و تاکنون چقدر از آن استقبال شده است؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">استقبال از نمایشگاه خوب و آشنایی با زندگی فعالان حقوق زنان ایران برای ایرلندی&zwnj;ها بسیار جالب بوده است. بسیاری از بازدیدکنندگان پس از خواندن شرح زندگی فعالان جنبش زنان کارت&zwnj;هایی را برای این افراد نوشته&zwnj;اند و ارسال کرده&zwnj;اند یا با نوشتن نامه&zwnj;هایی به مقام&zwnj;های قضایی ایران، خواستار آزادی فعالان زندانی جنبش زنان شده&zwnj;اند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">تاکنون مراکزی چون کتابخانه&zwnj;ها، مدرسه&zwnj;ها و دانشگاه&zwnj;های مختلف و گروه&zwnj;های فعال محلی متقاضی میزبانی این نمایشگاه بوده&zwnj;اند. همچنین نمایشگاه به زبان آلمانی ترجمه شده و قرار است به شکل کتابچه منتشر و در دسترس عموم قرار بگیرد. به&zwnj;طور ویژه نمایشگاه این امکان را فراهم کرده است تا مردم با دیدن و درگیر شدن در واقعیت وضعیت حقوق بشر در ایران تشویق شوند تا به گروه ایران و سازمان عفو بین&zwnj;الملل بپیوندد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>فکر می&zwnj;کنید چنین برنامه&zwnj;هایی چقدر می&zwnj;تواند در نشان دادن تصویری واقعی از جنبش زنان ایران و به طور کلی زنان ایرانی موثر باشد؟</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این نمایشگاه تصویری واقعی&zwnj;تر از جامعه ایرانی و زنان ایرانی به دنیا ارائه می&zwnj;کند. تقریباً در دنیا همه از نابرابری و تبعیض&zwnj;های جنسیتی موجود در جامعه ایرانی با اطلاع هستند، اما متاسفانه چندان اطلاعاتی درباره فعالان جنبش زنان و برنامه&zwnj;های آنان ندارند. این کمبود اطلاعات حتی در افرادی که به طور تخصصی در حیطه مطالعات زنان تدریس یا تحصیل می&zwnj;کنند نیز دیده می&zwnj;شود. این مسئله نشان می&zwnj;دهد که صدای اعتراض زنان ایرانی و چگونگی فعالیت زنان و مردان برابری&zwnj;خواه در ایران کمتر منعکس شده است؛ زنانی که به وضع موجود معترض هستند و تلاش می&zwnj;کنند تا ساختار حقوقی و اجتماعی نابرابر را درهم بشکنند و علی&zwnj;رغم احکام بازداشت، زندان، شکنجه، هنوز برای عدالت و برابری تلاش می&zwnj;کنند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ما امیدوار هستیم که این نمایشگاه با فراهم کردن فرصت گفت&zwnj;وگو و بالابردن سطح آگاهی مردم شرایطی را ایجاد کند که کلیشه&zwnj;ها و ساختار ذهنی افراد بازدیدکننده با پرسش مواجه شود و این&zwnj;بار وقتی به &quot;زنان ایرانی&quot; فکر می&zwnj;کنند تصویری واقعی&zwnj;تر از آنها داشته باشند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>با توجه به اینکه این نمایشگاه بخشی از برنامه&zwnj;های گروه ایران در سازمان عفو بین&zwnj;الملل شاخه ایرلند است، کمی درباره این گروه و برنامه&zwnj;هایش توضیح دهید.</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">سازمان عفو بین&zwnj;الملل یکی از بزرگ&zwnj;ترین سازمان&zwnj;های حقوق بشری دردنیاست که با بیش از۲/ ۳ &nbsp;میلیون عضو و حامی در بیش از ۱۵۰ کشور فعالیت می&zwnj;کند. &quot;گروه ایران&quot; نیز با توجه به شناسایی این ظرفیت ویژه، کار خودش را زیر نظر سازمان عفو بین&zwnj;الملل شاخه ایرلند آغاز کرده است. این گروه پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۹ تشکیل شد تا به صورت مستمر، متمرکز و سیستماتیک روی موارد نقض حقوق بشر در ایران کار کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><img src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/namesh_4.jpg" width="200" height="127" vspace="10" hspace="10" border="10" align="left" alt="" />در طی این مدت افراد زیادی اعم از ایرانی و غیر ایرانی به گروه پیوستند و از ویژگی&zwnj;های بارز گروه تنوع جنسی، سنی و تحصیلی آن است. از آنجا که موارد نقض حقوق بشر در ایران بسیار گسترده و کارکردن به صورت ریشه&zwnj;ای و عمیق روی همه موارد غیرممکن است، اهداف کوتاه مدت و مشخصی توسط گروه تعریف شد که ازجمله آنها مبارزه برای لغو مجازات اعدام در ایران، کمپین برای آزادی شش زندانی سیاسی و عقیدتی تا زمان رهایی&zwnj;شان از زندان، اجرای پروژه&zwnj;هایی با هدف بهبود وضعیت زنان در ایران، بالابردن سطح آگاهی عموم مردم در خصوص موارد نقض حقوق بشر و راه&zwnj;اندازی کمپین&zwnj;های مختلف برای حمایت و همبستگی با مردم و جمع&zwnj;آوری امضا در اعتراض به نقض حقوق بشر در ایران و ارسال آنها برای مقامات حکومت اسلامی است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این گروه تاکنون برنامه&zwnj;های مختلفی را ترتیب داده است که ازجمله آنها می&zwnj;توان به ملاقات با وزیر امور خارجه ایرلند و اعضای پارلمان این کشور برای تحت فشار گذاشتن سفارت ایران جهت پاسخگو بودن به موارد نقض حقوق بشر و جمع&zwnj;آوری امضا از شهروندان ایرلندی برای آزادی زندانیان سیاسی در ایران اشاره کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <p>این گروه همچنین با برگزاری گردهمایی&zwnj;های اعتراضی در مقابل سفارت ایران در دوبلین و مرکز شهر، دعوت از فعالان حقوق بشر و روزنامه&zwnj;نگاران ایرانی مقیم خارج از کشور برای ایراد سخنرانی و برگزاری کارگاه&zwnj;های آموزشی، پیگیر اهداف پیش&zwnj;بینی شده برای فعالیت&zwnj;هایش بوده است. &nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/04/05/12813#comments ایرلند جنبش زنان زنان زنان مریم حسین خواه نمایشگاه Thu, 05 Apr 2012 09:05:14 +0000 Maryam 12813 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/03/10/11846 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/03/10/11846" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="250" height="143" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/arton9989-d2e43.jpg?1331406442" /> </div> </div> </div> <p>جمعی از فعالان حقوق زنان، پنج شنبه، هجدهم اسفندماه هم&zwnj;زمان با هشتم مارس روز جهانی زن در تهران گردهم آمدند و طی مراسمی به مباحثی همچون مخالفت با جنگ، وضعیت فعلی جنبش زنان، روند تصویب و اجرای قوانین تبعیض&zwnj;آمیز و برنامه<span dir="LTR">&lrm;</span>های فعالان حقوق زنان در شهرهای مختلف ایران پرداختند.</p> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">خبر برگزاری این مراسم در حالی امروز، شنبه در سایت کانون زنان ایرانی منتشر شد که در سال&zwnj;های اخیر همواره بزرگداشت روز جهانی زن با ممانعت نیروهای امنیتی مواجه شده است و فعالان حقوق زنان از برگزاری این مراسم در خیابان&zwnj;های شهر یا اماکن عمومی محروم بوده&zwnj;اند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مراسم هشت مارس امسال نیز با وجود تشدید فشار&zwnj;ها بر فعالان جنبش زنان در منزل شخصی یکی از فعالان زن برگزار شد.</div> <blockquote><div dir="RTL">&nbsp;<img align="right" width="200" vspace="10" hspace="10" height="129" border="10" src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/jila-8-1cfee.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">ناهید جعفری: تحریم و جنگ فقط خشونت علیه زنان را بیشتر می&zwnj;کند و بدانیم که جز ویرانی برای ما ثمری نخواهد داشت</div> </blockquote> <blockquote></blockquote> <div dir="RTL">شهلا فروزان فر، از اعضای گروه مادران صلح در این مراسم به دلائل مخالفت با جنگ پرداخت. او با بیان اینکه در زمان جنگ مقوله دمکراسی کاملا فراموش می&zwnj;شود، گفت:&rdquo; از آنجا که فعالان زن بیش از هر گروه دیگری با جنگ و مسائل مربوط به آن مواجه می&zwnj;شوند بیشترین ضربه و لطمه را از جنگ&zwnj;ها می&zwnj;خورند. &ldquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این فعال حقوق زنان با اشاره به تاثیرات تحریم&zwnj;ها بر زندگی مردم افزود:&rdquo; تحریم تورم را همراه دارد و موجب لطمه خوردن به مردم می&zwnj;شود. جنگ و تحریم رشد واسطه&zwnj;ها را به دنبال دارند در زمان جنگ هیچ دولتی لطمه صدمه نمی&zwnj;بیند و تنها فعالان حقوق بشر و آزادی خواهان هستند که صدمه می&zwnj;بینند چرا که دولت&zwnj;ها در زمان جنگ به دنبال منافع خود هستند. &ldquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ناهید جعفری از اعضای کمپین یک میلیون امضا و گروه مادران صلح نیز با ابراز نگرانی از افزایش تحریم&zwnj;ها و احتمال وقوع جنگ، گفت: &ldquo;بحث از جنگ این روز&zwnj;ها به گفتمانی غالب در میان مردم تبدیل شده تحریم و جنگ فقط خشونت علیه زنان را بیشتر می&zwnj;کند و بدانیم که جز ویرانی برای ما ثمری نخواهد داشت اگر نمی&zwnj;توانیم بر تعداد زیادی از مردم اثر بگذاریم و صلح و گفت&zwnj;وگو درباره آن را میان همه ببریم دست کم سعی کنیم بر کسانی که اطراف&zwnj;مان هستند تاثیرگذار باشیم.&rdquo;</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>جنبش زنان زنده است </b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مینومرتاضی لنگرودی که سخنان خود را به جنبش زنان اختصاص داده بود نیز با انتقاد از اینکه برخی از مرگ جنبش زنان در ایران سخن می&zwnj;گویند، گفت: &ldquo;تعدادی از فعالان و نخبگان جنبش زنان که به دلایل مختلف در چند سال اخیر ایران را ترک کرده&zwnj;اند هر کدام به نحوی سخن از این موضوع بر زبان می&zwnj;رانند و می&zwnj;گویند جنبش زنان مرده است من می&zwnj;گویم این جنبش به دلیل انعطاف پذیری بالا همچنان زنده است.&rdquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ژیلا بنی یعقوب، روزنامه&zwnj;نگار نیز &nbsp;با اشاره به اینکه این روز&zwnj;ها بسیاری برای زیر سوال بردن ادبیات مقاومت و ایستادگی تلاش می&zwnj;<span dir="LTR">&lrm;</span>کنند، گفت: &ldquo;وجود زنانی مثل نازنین خسروانی، بهاره هدایت و نسرین ستوده و عالیه اقدام دوست که اکنون در جمع ماست نشان می&zwnj;دهد که دوره مقاومت و آرمان گرایی تمام نشده و هنوز زنان این سرزمین حاضرند از خواسته&zwnj;های شحصیشان بگذرند و مقاومت کنند. &ldquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">مینو مرتاضی: تعدادی از فعالان و نخبگان جنبش زنان که به دلایل مختلف در چند سال اخیر ایران را ترک کرده&zwnj;اند هر کدام به نحوی سخن از این موضوع بر زبان می&zwnj;رانند و می&zwnj;گویند جنبش زنان مرده است من می&zwnj;گویم این جنبش به دلیل انعطاف پذیری بالا همچنان زنده است.</div> </blockquote> <div dir="RTL">عالیه اقدام دوست، فعال حقوق زنان که پس از سه سال بازداشت به تازگی آزاد شده است از دیگر سخنرانان این مراسم بود. وی گفت: &ldquo;در سالهای زندانی بودنم هم هر سال این موقع در زندان مراسم کوچکی را با زنان زندانی برگزار می&zwnj;کردیم. وقتی با زنان عادی هم بند بودم سعی می&zwnj;کردم درباره این روز برای آن&zwnj;ها توضیح بدهم هر چند این تلاش&zwnj;ها هر بار منجر به بازجویی از من می&zwnj;شد.&rdquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">خشونت علیه زنان، قوانین تبعیض&zwnj;آمیز، اشتغال زنان و کمپین علیه اسیدپاشی از دیگر مواردی بودند که در پنل&zwnj;های مختلف این نشست به آن پرداخته شد. در بخشی از دیگر از این مراسم نیز فعالان حقوق زنان از شهرهای رشت، مشهد، ساری، قم و کرج در رابطه با فعالیت&zwnj;های گروه&zwnj;های زنان در این شهر&zwnj;ها سخن گفتند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><strong>زیرنویس:</strong></div> <div dir="RTL">عکس&zwnj;ها ازعالیه مطلب&zwnj;زاده، کانون زنان ایرانی</div> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/03/10/11846#comments اخبار ایران اخبار ایران جنبش زنان روز جهانی زن هشت مارس Sat, 10 Mar 2012 19:04:01 +0000 Maryam 11846 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/03/08/11798 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/03/08/11798" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> مریم حسین‌خواه </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="250" height="160" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/los_pl.jpg?1331579450" /> </div> </div> </div> <div dir="RTL">مریم حسین&zwnj;خواه - &quot;نه به جنگ&quot; صدایی است که امسال در آستانه هشتم مارس، روز جهانی زن، بلندتر از همیشه از بخش&zwnj;های مختلف جنبش زنان ایران شنیده می&zwnj;شود<span dir="LTR">.</span></div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">با وجود همه فشارها و سرکوب&zwnj;هایی که این جنبش در یک سال گذشته متحمل شده است و علی&zwnj;رغم ادامه بازداشت شمار زیادی از فعالان و همراهان این جنبش از یک&zwnj;سو و تصویب و ابلاغ قوانین نابرابر و محدودکننده از سوی دیگر، فعالان جنبش زنان همچنان در تکاپوی رسیدن به &quot;جهانی بهتر&quot; هستند و در کنار مطالباتی که سال&zwnj;هاست در پی آن هستند، امسال دل&zwnj;نگرانی جنگ و بحران&zwnj;های احتمالی در ایران را نیز دارند<span dir="LTR">.</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">شماری از فعالان جنبش زنان، امروز، هشتم مارس طی بیانیه&zwnj;ای ضمن هشدار به جامعه بین&zwnj;الملل به خاطر &quot;شرایط خطرناکی&quot; که به خاطر &quot;سیاست&zwnj;های تشنج&zwnj;آفرین&quot; جمهوری اسلامی ایران و برخی دولت&zwnj;های خارجی به مردم تحمیل شده است، نوشته&zwnj;اند: &quot;ادامه این شرایط، سایه جنگ را برکشور ما می&zwnj;گستراند، فضای جامعه را نظامی می&zwnj;کند و مردم و به خصوص زنان را در معرض افزایش تبعیضات و انواع خشونت و فقر و فلاکت قرار می&zwnj;دهد.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"> <blockquote> <div dir="RTL">فعالان جنبش زنان در این بیانیه &quot;هرگونه تحریکات نظامی و تحریم اقتصادی&quot; را که &quot;به&zwnj;طور مستقیم معیشت شهروندان ایرانی را با بحران مواجه سازد&quot;، محکوم کرده&zwnj;اند</div> <p>&nbsp;</p> </blockquote> </div> <div dir="RTL">فعالان جنبش زنان که همچون گذشته بر رعایت حقوق برابر شهروندان بدون توجه به گرایش و هویت جنسی، جنسیتی و دینی آنها تاکید دارند، معتقد هستند: &quot;پایان دادن به سرکوب&zwnj;ها، گسترش مشارکت مدنی و سیاسی زنان و مداخله زنان در مقابله با خشونت روز&zwnj;افزون و جلب مشارکت گروه&zwnj;ها و اقشار مختلف مردم و اقوام و ملیت&zwnj;ها در تصمیم&zwnj;های خطیر مملکتی، تضمین&zwnj;کننده کاهش تشنج و صلح پایدار است.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">آینده آزاد، از فعالان جنبش زنان که در وین اقامت دارد، با اشاره به اهمیت شنیده شدن نظر مردم و به ویژه جنبش زنان درباره حمله نظامی به ایران می&zwnj;گوید: &quot;جامعه ایران در حال حاضر تبدیل به جامعه&zwnj;ای شده که فقط صدای طبقه خاصی از حاکمیت توسط رسانه&zwnj;های رسمی به جامعه بین&zwnj;المللی منتقل می&zwnj;شود و این صدا متاسفانه بسیار جنگ&zwnj;افروز و تحریک&zwnj;کننده است.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به گفته وی، فعالان جنبش زنان با درک این نیاز برای انتقال نظر خود به جامعه بین&zwnj;المللی تلاش می&zwnj;کنند: &quot;با توجه به صدماتی که هر درگیری نظامی، برای زنان و کودکان در پی دارد، این موضعگیری جنبش زنان بسیار طبیعی است.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>سیاست</b><b> تبعیض</b></div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL">بیانیه شماری از فعالان جنبش زنان با اعتراض به گسترش تبعیض&zwnj;هایی مانند &quot;تفکیک جنسیتی&quot;، &quot;عدم ایجاد فرصت&zwnj;های شغلی و اجتماعی برابر&quot;، &quot;کنترل بیشتر بدن و پوشش زنان&quot; و &quot;محدود کردن آزادی&zwnj;های فردی و اجتماعی و فرهنگی&quot;، &quot;توبیخ و بازداشت و صدور احکام سنگین برای زنان فعال مدنی و سیاسی&quot;، &quot;وجود حدود ۷۰۰ هزار ازدواج اجباری دختران زیر ۱۸ سال&quot; و &quot;هفت&zwnj;هزار زن زندانی و بیش از ۴۰ زندانی عقیدتی زن&quot; را نتیجه سیاست&zwnj;های تبعیض&zwnj;آمیز شمرده است<span dir="LTR">.</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">آینده آزاد تمرکز جنبش زنان بر &quot;مخالفت با جنگ&quot; را در ادامه مطالبات آنها می&zwnj;داند و می&zwnj;گوید: &quot;مخالفت با جنگ به این معنا نیست که مشکلات زنان داخل ایران حل شده و یا برابری حقوقی که زن&zwnj;ها سال&zwnj;هاست به دنبال آن هستند به دست آمده است. قوانین تبعیض&zwnj;آمیز علیه زنان همچنان رو به افزایش هستند و در پی آن خشونت&zwnj;های رسمی ازجمله از سوی نهادهایی همچون نیروهای انتظامی و بسیج و خشونت خانگی علیه زنان نیز رشد کرده است. همانطور که در بیانیه هم آمده با نزدیک شدن سایه جنگ به ایران، فقر زنان و خشونت علیه آنها بیشتر شده است.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">امضاکنندگان این بیانیه برای خروج از بحران کنونی که دامنگیر ایران شده است، &quot;احترام به قوانین بین&zwnj;المللی را به حکومت ایران&quot; و &quot;اتخاذ روش&zwnj;های مسالمت&zwnj;آمیز را به طرف&zwnj;های خارجی&quot; توصیه کرده&zwnj;اند. آنها &quot;هرگونه تحریکات نظامی و تحریم اقتصادی&quot; را که &quot;به&zwnj;طور مستقیم معیشت شهروندان ایرانی را با بحران مواجه سازد&quot;، محکوم کرده&zwnj;اند<span dir="LTR">.</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">همراهی با زنان خاورمیانه از دیگر محورهای مورد توجه جنبش زنان ایران در سال گذشته است و در بیانیه&zwnj;ای که به مناسبت روز جهانی زن صادر شده نیز این مسئله بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است. فعالان جنبش زنان با تاکید دوباره بر حمایت از &quot;مقاومت&quot; زنان خاورمیانه برای &quot;کسب حقوق برابر&quot;، آورده&zwnj;اند: &quot;ما معتقدیم که اتحاد زنان و مشارکت و همبستگی آنان در روابط منطقه&zwnj;ای و بین&zwnj;المللی به کاهش تشنج و استمرار صلح و به ایجاد روابط انسانی&zwnj;تر در سراسر جهان کمک می&zwnj;کند<span dir="LTR">.&quot;</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">صبری نجفی، فعال حقوق زنان مقیم ایتالیا نیز معتقد است اگر چه جنبش زنان در ۳۳ سال گذشته تلاش&zwnj;های بسیاری برای تحقق برابری جنسیتی داشته است، با این وجود تبادل تجربه بین زنان ایران و کشورهای عربی می&zwnj;تواند همچنان آموزنده باشد و ما می&zwnj;توانیم در کنار همدیگر برای درد مشترک&zwnj;مان چاره بیندشیم<span dir="LTR">. </span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">وی با تاکید بر لزوم هم&zwnj;اندیشی بین زنان منطقه، می&zwnj;گوید که در کنار هم قرار گرفتن جنبش زنان کشورهای منطقه آن&zwnj;ها را به حقوق خود نزدیک&zwnj;تر کرده و جنبش&zwnj;های زنان را به صورت یک نیروی فکری موثر در تصمیم گیری&zwnj;های کشور&zwnj;هایشان تبدیل می&zwnj;کند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>جنگ</b><b>،</b><b> چشم در چشم زنان</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><span dir="LTR">&quot;</span>من با جنگ مخالفم برای اینکه تصورش برای من با فقر، آوارگی و ویرانی همراه است. من با جنگ مخالفم برای اینکه تصویرش برای من تصویر زنی است که از سیر کردن شکم کودکانش عاجز است<span dir="LTR">.&quot;</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این صدای هدی، یکی از فعالان جنبش زنان است که در یک ویدئو از نگرانی&zwnj;هایش برای جنگ می&zwnj;گوید.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">سایت &quot;تغییر برای برابری&quot;، یکی از اولین رسانه&zwnj;های &quot;کمپین یک میلیون امضا&quot; برای تغییر قوانین نابرابر نیز، در آستانه هشتم مارس با انتشار یک سلسله گزارش ویدئویی می&zwnj;گوید که زنان نمی&zwnj;خواهند &quot;قربانیان خاموش&quot; جنگ باشند<span dir="LTR">.</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این بخش از جنبش زنان که در سال&zwnj;های گذشته تمامی تلاش خود را معطوف به تغییر قوانین تبعیض&zwnj;آمیز کرده&zwnj;است، می&zwnj;گوید که امسال در روز جهانی زن، بی آنکه فرصتی برای شادی یا طرح مطالبات&zwnj;شان در خیابان داشته باشند، این روز را بهانه ای کرد&zwnj;ه&zwnj;اند تا بگویند: &quot;با جنگ مخالف&zwnj;اند و</div> <div dir="RTL">و می&zwnj;خواهند که صدای بلندی باشند بر سر کسانی که به هر بهانه&zwnj;ای با لبخندی بر لب به استقبال جنگ می&zwnj;روند<span dir="LTR">.</span>&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">از دیدگاه این بخش از فعالان جنبش زنان ایران، &quot;جنگ لازم نیست با بمب توی شهرهای&zwnj;مان فرود بیاید. سایه جنگ هم زندگی ما زنان را تغییر می&zwnj;دهد. هر روزی که در جنگ یا شرایط جنگی سر می&zwnj;کنیم، همراه با نگرانی از مرگ دستاوردهای سال&zwnj;ها مبارزه&zwnj;مان برای برابری است. جنگ برای ما یعنی خشونت ویرانگر علیه زنان و کودکان، یعنی سرکوب هرچه بیشتر، یعنی خاموش شدن همه مطالبات و اعتراضات مدنی.<span dir="LTR">&quot;</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><span dir="LTR">&nbsp;</span>آنها می&zwnj;گویند: &quot;امروز پیش از آنکه جنگی رخ داده باشد، زندگی زنان سخت&zwnj;تر شده است و جنگ چشم در چشم زنان دوخته و قدم به قدم نزدیک می&zwnj;شود<span dir="LTR">.</span>&quot;</div> <div dir="RTL"><span dir="LTR">&nbsp;</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>همبستگی فمنیست&zwnj;</b><b><span dir="LTR">&lrm;</span></b><b>ها بر ضد انواع جدید نظامی&zwnj;گری</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">نگرانی برای امکان وقوع جنگی که سایه آن در منطقه هر روز پررنگ&zwnj;تر می&zwnj;شود، فقط از سوی فعالان جنبش زنان ایران نیست. جودیت باتلر، فیلسوف پساساختارگرا و نظریه&zwnj;پرداز فمینیست پست مدرن نیز با اعتقاد به اینکه &quot;اکنون هیچ چیز مهم&zwnj;تر از پیشبرد ارتباطات و پیوندهای جمعی فمینیست&zwnj;ها بر ضد این انواع جدید نظامی&zwnj;گری نیست&quot;، می<span dir="LTR">&lrm;</span>گوید:&quot;ما باید فرم&zwnj;هایی برای همبستگی جهانی پیدا کنیم که بر ضد نیروی ویرانگری که راه خود را برای پیشروی قدرت خود حتی بر زبان ما می&zwnj;جوید، کار کنند. ما باید، مثل همیشه، زبان و بدن&zwnj;مان را از طریق تمرین انتقادی مقاومت پس بگیریم<span dir="LTR">.</span>&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">وی با مشارکت در گروه &quot;زنان علیه جنگ، تحریم و نظامی&zwnj;گری در خاورمیانه&quot; اعلام کرده است که &quot;ایالات متحده آمریکا و همدستانش بیش از حد در دفاع از ارزش&zwnj;های مترقی ازجمله حقوق زنان سرعت عمل دارند و حتی جنگ را به اسم رهایی&zwnj;بخشی زنان شروع می&zwnj;کنند. فمینیست&zwnj;ها باید نسبت به این انواع جدید، مترقی و صلح&zwnj;آمیز جنگ در موضع منتقد بمانند. زیرا با وجود اینکه آنها به اسم و بهانه ما حمله می&zwnj;کنند، ولی زندگی ما و شرایط زیربنایی زندگی مشترک&zwnj;مان را از بین می&zwnj;برند.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">شماری از فعالان حقوق زنان که در این طرح نقش دارند، این پرسش را در فعالیت&zwnj;های خود مطرح می&zwnj;کنند: &quot;برای مقابله با نظامی&zwnj;گری در منطقه و دولت&zwnj;های نظامی چه باید کرد و نقش جنبش&zwnj;های زنان و جنبش&zwnj;های جهانی دراین میان چیست؟&quot; آنها با این پرسش به سراغ فعالان سرشناس جنبش زنان و سایر جنبش&zwnj;های مدنی در ایران و سایر نقاط جهان رفته&zwnj;اند و از آنها خواسته&zwnj;اند که از تجربه&zwnj;هایشان درباره جنگ بگویند و بنویسند<span dir="LTR">.</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به گفته ستاره سجادی، فعال حقوق زنان، دست&zwnj;اندرکاران این طرح که زیرگروه طرح بزرگ&zwnj;تری به نام &quot;اتحاد زنان برای آینده خاورمیانه&quot; است، با ارسال یک&zwnj;سری پرسش به فمینیست&zwnj;ها و افرادی که دغدغه مسائل زنان را دارند در پی آن هستند تا به پیشبرد مباحث ضد جنگ و بازگویی تاثیرات مخرب آن بر زندگی زنان و پیدا کردن راهکارهای جدید مبارزه با نظامی&zwnj;گری، کمک کند<span dir="LTR">.</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">جودیت باتلر:&nbsp;ما باید فرم&zwnj;هایی برای همبستگی جهانی پیدا کنیم که بر ضد نیروی ویرانگری که راه خود را برای پیشروی قدرت خود حتی بر زبان ما می&zwnj;جوید، کار کنند. ما باید، مثل همیشه، زبان و بدن&zwnj;مان را از طریق تمرین انتقادی مقاومت پس بگیریم&nbsp;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> </blockquote> <div dir="RTL">گروه &quot;اتحاد زنان برای آینده خاورمیانه&quot;، حدود یک&zwnj;سال پیش، توسط گروه&zwnj;های مختلف مصری، تونسی و ترک و با احساس لزوم یک همبستگی فراملی تشکیل شد. این گروه ازجمله برای همبستگی زنان منطقه فعالیت می&zwnj;کند<span dir="LTR">.</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ملالی جویا، فعال حقوق زنان در افغانستان یکی از زنانی است که به پرسش گروه &quot;زنان علیه جنگ، تحریم و نظامی&zwnj;گری در خاورمیانه&quot; پاسخ داده است. وی که کشورش در سال&zwnj;های گذشته تجربه جنگ را پشت سر گذاشته است، می&zwnj;گوید: &quot;نه تنها زنان بلکه ملت (از مرد و زن) در جنگ&zwnj;ها و تحریم&zwnj;های اقتصادی همواره قربانی می&zwnj;شوند. تاریخ ملت&zwnj;ها نشان داده است که ارزش&zwnj;هایی چون صلح، حقوق بشر، حقوق زن، امنیت و ثبات توسط جنگ و مداخله کشورهای بیگانه هرگز به دست نمی&zwnj;آید. حتی مبارزه ما را به خاطر به دست آوردن همچون ارزش&zwnj;هایی مشکل&zwnj;تر و وخیم&zwnj;تر می سازد<span dir="LTR">.&quot;</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><span dir="LTR">&nbsp;</span>ستاره سجادی که پیش از این نیز فعالیت در کمپین یک میلیون امضا را تجربه کرده است، درباره تمرکز امسال جنبش زنان بر مسئله مخالفت با جنگ می&zwnj;گوید: &quot;الان اولویت ذهنی ما جنگ و نظامی&zwnj;گری در منطقه و تحریم&zwnj;ها هستند. آنها اکنون بیش از هر چیزِ دیگر زندگی ما زنان را به مخاطره انداخته&zwnj;اند و برای ما لزوم نشان دادن یک عکس&zwnj;العمل نسبت به این خطرها بدیهی است.<span dir="LTR">. &quot;</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">وی با بیان اینکه چگونگی نشان دادن این عکس&zwnj;العمل پرسش&zwnj;های زیادی را پیش روی فعالان حقوق زنان قرار داده است، ادامه می<span dir="LTR">&lrm;</span>دهد: &quot;تعیین یک راهکار مشخص در وضعیتی که سرعت اتفاقات خیلی بیشتر از آن چیزی است که حدس می&zwnj;زدیم، کار راحتی نبود. به همین دلیل تصمیم گرفتیم این پرسش&zwnj;ها را با دیگران هم در میان بگذاریم؛ چرا که پرسیدن خیلی مواقع از مطمئن بودن به جوابی مشخص، بهتر است<span dir="LTR">.&quot;</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">فعالان طرح &quot;زنان علیه جنگ، تحریم و نظامی&zwnj;گری در خاورمیانه&quot;، همچنان در انتظار پاسخ زنان فعال کشورهای مختلف جهان هستند و در روزهای آینده دیدگاه&zwnj;های آنها را درباره جنگ و مداخله نظامی در منطقه به دو زبان فارسی و انگلیسی منتشر می&zwnj;کنند<span dir="LTR">.</span></div> <div dir="RTL"><span dir="LTR">&nbsp;</span></div> <p>&nbsp;&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/03/08/11798#comments جنبش زنان جنگ زنان زنان مریم حسین خواه نظامیگری هشت مارس Thu, 08 Mar 2012 17:25:25 +0000 Maryam 11798 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/02/29/11509 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/02/29/11509" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> گفت‌وگوی سوده راد با شهلا شفیق، جامعه‌شناس </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> سوده راد </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="250" height="167" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/250px-election_mg_3455_0.jpg?1330635627" /> </div> </div> </div> <p>سوده راد ـ&nbsp;به نظر شهلا شفیق انتظار این که در سیستم فعلی، مجلس قوانینی به نفع زنان وضع کند، توقع بیجایی است. به توصیف او سیستم جمهوری اسلامی &quot;استبدادی&zwnj; است که به نام اسلام اساساً راه را بر برابری زن و مرد بسته است&quot;، اما حکومت می&zwnj;خواهد تنور انتخابات گرم باشد و به این خاطر به گفته شهلا شفیق &quot;برای&zwnj;شان جالب است که زنان به صحنه بیایند و به نظام خدمت کنند&quot;.</p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به نظر شهلا شفیق در دوره&zwnj;ای رؤیای اصلاح&zwnj;طلبی وجود داشت و بخشی از زنان در اندیشه تغییر از راه انتخابات بودند، ولی آن دوره به پایان رسیده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">شهلا شفیق از این که در اپوزیسیون در مورد تحریم هم&zwnj;نظری وجود دارد، ابراز خوشحالی می&zwnj;کند و می&zwnj;گوید: &quot;من خیلی خوشحالم که بالاخره رسیدم به جایی که می&zwnj;شود از اپوزیسیونی صحبت کرد که در مجموع دارد به یک تحریم دست می&zwnj;زند. من شخصاً حداقل برای خودم چنین نقشی را قائل نیستم که به مردم بگویم شما بروید رأی بدهید یا ندهید. فقط می&zwnj;توانم در یک مباحثه سر این موضوع شرکت کنم.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">گفت&zwnj;وگو با شهلا شفیق را از طریق ویدیوی زیر ببینید.</div> <div class="field field-type-emvideo field-field-maghaleh-video"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <div class="emvideo emvideo-video emvideo-youtube"><iframe id="media-youtube-html5-1" title="YouTube video player" class="media-youtube-html5" type="text/html" width="425" height="350" src="http://www.youtube.com/v/aMqDD3GmjvQ?hd=1" frameborder="0"></iframe> </div> </div> </div> </div> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/02/29/11509#comments انتخابات مجلس نهم تحریم جنبش زنان زنان سوده راد شهلا شفیق Wed, 29 Feb 2012 16:21:20 +0000 Babak M 11509 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/02/01/10683 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/02/01/10683" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> خدیجه مقدم </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="250" height="157" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/11_8803230052_l600_0.jpg?1328384316" /> </div> </div> </div> <div dir="RTL">خدیجه مقدم - اگر عملکرد هشت دوره مجلس شورای اسلامی را مرور کنیم، از دوره&zwnj; اول مجلس که پس از آن&zwnj;همه نقش&zwnj;آفرینی تاریخی زنان، در پیروزی انقلاب، فقط چهار زن توانستند به مجلس راه یابند، تا مجلس پنجم که بالا&zwnj;ترین شمار نمایندگان زن، یعنی ۱۴ نفر را در خود جای داد و مجلس ششم که به نسبت بقیه دوره&zwnj;ها، مطالبات حداقلی زنان بیشتر مورد بحث قرار گرفت، متوجه خواهیم شد که به جز تغییر جزئی در برخی از قوانین تبعیض&zwnj;آمیز مانند قانون ارث و حضانت کودکان که آن هم ،<span dir="LTR">&nbsp;</span>پس از تلاش فعالان حقوق زنان برای جلب توجه افکار عمومی به تبعیض&zwnj;های قانونی علیه زنان بوده است، &nbsp;نمایندگان از خود یا اراده&zwnj;ای برای تغییر قوانین تبعیض آمیز، نشان نداده&zwnj;اند یا نظر و رای آنان نادیده گرفته شده است و<span dir="LTR">&nbsp;</span>تغییرات مختصر<span dir="LTR">&nbsp;&nbsp;</span>در قوانین هم تنها با دستوررهبر جمهوری اسلامی امکان پذیر بوده است<span dir="LTR"> .&nbsp;</span>در نتیجه اتفاق معناداری در تغییر قوانین تبعیض<span dir="LTR">&zwnj;</span>آمیزبه نفع زنان، صورت نگرفته است.</div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">هر چقدر آگاهی&zwnj;های زنان در جامعه بالا&zwnj;تر رفته و مطالبات خود را به شکل عمومی&zwnj;تر مطرح کرده&zwnj;ا&zwnj;ند و جامعه زنانه&zwnj;تر شده، تبعیض&zwnj;ها و نابرابری&zwnj;ها، افزایش یافته است. بدین صورت که هرچه حضور و تلاش برای برابری&zwnj;خواهی، درسطح جامعه بیشتر شده، ترس و واهمه حکومت از زنان نیز، افزایش یافته است. در نتیجه گاردی قوی درمقابل زنان و خواسته&zwnj;&zwnj;های&zwnj;شان ایجاد شده و امید به عقب&zwnj;نشینی حکومت و تحمیل خواسته&zwnj;های حداقلی، کمتر و کمتر شده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">خیل عظیم زنان تحصیل&zwnj;کرده، حکومت را به وحشت انداخته و به فکر محدودیت&zwnj;های بیشتر برای زنان افتاده است تا جایی که قانون سهمیه&zwnj;بندی جنسیتی و بومی&zwnj;سازی در دانشگاه&zwnj;ها طرح شد و به تصویب رسید و با قانون کار پاره&lrm;وقت زنان و دورکاری، زنان را تشویق به خانه&zwnj;نشینی کرد. جالب اینکه قوانینی که به منظور محدود کردن زنان به تصویب می&zwnj;رسد به سرعت ابلاغ می&zwnj;شود و به اجرا در می&zwnj;آید، ولی اندک مصوباتی که به نفع زنان باشد، به فراموشی سپرده می&zwnj;شود و فقط هنگام انتخابات است که وعده اجرای آن تکرار می&zwnj;شود. ازجمله طرح&zwnj;هایی همچون طرح بیمه زنان خانه&zwnj;دار که نه سال از تصویب آن در دولت گذشته و هنوز اجرا نشده است و بازهم این روز&zwnj;ها وعده اجرای آن به گوش می&zwnj;رسد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>قابلیت و توانایی مجلس برای تحقق خواست&zwnj;های زنان</b></div> <div dir="RTL">مجلس شورای اسلامی، در بهترین حالت خود با توجه به ساختار قانون اساسی نمی&zwnj;تواندمعجزه کند،&zwnj;&zwnj; همانطور که مجلس ششم نتوانست. طرح&zwnj;هایی که در مجلس به تصویب می&zwnj;رسد باید مورد تایید شورای نگهبان و رهبر جمهوری اسلامی باشد و طبیعی است با دیدگاهی که این دونهاد دارند، اغلب طرح&zwnj;هایی که به نفع زندگی زنان باشد مغایر قوانین اسلامی به&zwnj;شمار می&zwnj;روند. مستندات سومین نشست اندیشه&zwnj;های راهبردی درموضوع زن و خانواده در حضور رهبر جمهوری اسلامی که ۱۶دی ماه ۱۳۹۰&nbsp;در خبرگزاری فارس منتشر شده، شاهدی بر این مدعاست.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">متاسفانه وزنه اراده نهاد رهبری، روزبه&zwnj;روز بر اراده مردم و نمایندگان مجلس سنگین&zwnj;تر می&zwnj;شود و هیچ طرحی به ویژه طرح&zwnj;ها و لایحه&zwnj;های مربوط به زنان در مجلس طرح و تصویب نمی&zwnj;شود مگر با اجازه مقام رهبری. برای نمونه می&zwnj;توان، روند تغییرمواد ۹۴۶ و ۹۴۸ قانون ارث را یادآوری کرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><img width="200" height="213" vspace="10" hspace="10" border="10" align="right" alt="" src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/18_8803221418_l600.jpg" /></div> <div dir="RTL">قوانینی که به منظور محدود کردن زنان به تصویب می&zwnj;رسد به سرعت ابلاغ می&zwnj;شود و به اجرا در می&zwnj;آید، ولی اندک مصوباتی که به نفع زنان باشد، به فراموشی سپرده می&zwnj;شود و فقط هنگام انتخابات است که وعده اجرای آن تکرار می&zwnj;شود</div> </blockquote> <div dir="RTL">&nbsp;طرح ارث&zwnj;بری زنان از اموال غیر منقول- زمین و درخت-وقتی درماه&zwnj;های پایانی مجلس ششم طرح شد، تا وقتی که از آیت&zwnj;الله خامنه&zwnj;ای پاسخ مثبت برای تغییر این قانون دریافت نشده بود، همچنان مسکوت گذاشته شد. در مجلس هفتم، رهبر جمهوری اسلامی ، دستور تصویب این طرح را صادر کرد و در بهمن ماه سال ۸۸، طرح ارث&zwnj;بری زنان از زمین و درخت یا اموال غیرمنقول، تصویب شد و سریع به تایید شورای نگهبان رسید. در فروردین ۱۳۸۸ در آستانه انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری هم، ابلاغیه آن از طرف دولت با تبلیغات فراوان برای اجرا، صادر شد و حتی مخالفت آیت&zwnj;الله سبحانی با تغییر این قانون راه به جایی نبرد.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">نمونه دیگر در پیوند با اعتراض&zwnj;های مختلف نسبت به لایحه حمایت از خانواده است: زمانی که مهرماه سال۱۳۸۹ برای تحویل پنج&zwnj;هزار نامه اعتراضی زنان به این لایحه به مجلس رفته بودیم، زهره الهیان نماینده مجلس و عضو کمیسیون حقوقی- قضایی، ضمن کمک به گذاشتن کیسه&zwnj;های پارچه&zwnj;ای با شعار &quot;چند همسری را ممنوع کنید&quot; به روی میز اتاق کمیسیون، به عنوان خبری نویدبخش گفت: &quot;مقام معظم رهبری هم با چند همسری مخالف&zwnj;اند.&quot; یعنی: شما مخالفید، زنان مخالفند، من هم مخالفم و ایشان هم مخالف&zwnj;اند ولی ما باید منتظر دستور باشیم. البته بعد هم که دستوری برای مخالفت با لایحه و ماده ۲۳ آن نیامد، زهره الهیان، در مصاحبه با رسانه&zwnj;ها، بارها ازهمان لایحه&zwnj;ای دفاع کرد که گفته بود با آن مخالف است.</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>آیا </b><b>زنان سکوت خواهند کرد</b><b>؟ </b></div> <div dir="RTL">این یادداشت را تنها با چند پرسش به آخر می&zwnj;رسانم: مجلس نهم با شرایط موجود و شرط اعلام برائت نامزد&zwnj;ها از خواسته&zwnj;های به حق مردم، چگونه مجلسی خواهد بود؟انتخاباتی که با دستگیری بسیاری از زنان و مردان روزنامه&zwnj;نگار آغاز شده است، چه ماهیتی خواهد داشت؟ آیا این انتخابات جذابیتی برای زنان آگاه جامعه دارد؟ زنانی که &quot;مرگ ندا&quot;، نماد جنبش اعتراضی مردم ایران را دیدند، همچنین شاهد نادیده انگاشته شدن رای&zwnj;شان در انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری و پس از آن سرکوب اعتراض مسالمت&zwnj;آمیز مردم برای رسیدگی به تقلب انتخابات و اندک آزادی موجود بودند، آیا رغبت خواهند کرد که بازهم در انتخابات روز ۱۲ اسفند &nbsp;۱۳۹۰&nbsp;شرکت کنند؟</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی،در آستانه روزجهانی زن، هشتم مارس برگزار خواهد شد و زنان ایرانی به ویژه، زنان جوان که اکثریت زنان را تشکیل می&zwnj;دهند و کنشگران اصلی صحنه برابری&zwnj;خواهی هستند، همچنان بر قوانین تبعیض&zwnj;آمیز اعتراض دارند و می&zwnj;دانند که تا &nbsp;رسیدن به برابری راهی طولانی در پیش است<span dir="LTR">.</span></div> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/02/01/10683#comments انتخابات انتخابات مجلس نهم جنبش زنان زنان زنان Wed, 01 Feb 2012 20:38:33 +0000 Maryam 10683 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/01/21/10266 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/01/21/10266" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> مارتین گلن </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-motarjem"> <div class="field-label">برگردان:&nbsp;</div> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> اکبر فلاح‌زاده </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="250" height="160" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/1316969022572.jpg?1327434927" /> </div> </div> </div> <p>مارتین گلن - بهار عربی که بعد از سال&zwnj;ها دیکتاتوری، دل سوختگان را گرم کرده بود، به نتایج دلخواه آنها نرسیده است و به مرور بسیاری را دلسرد می&zwnj;کند. با این حال به گفته جوانان مصری، جای نومیدی نیست، چون انقلاب هنوز تمام نشده است. شرایط اقتصادی و اجتماعی در کشورهای فلک&zwnj;زده خراب&zwnj;تر از آن است که به این زودی&zwnj; درست شود. جرقه&zwnj;ای که خودسوزی جوان تونسی به خرمن نارضایتی مردم منطقه زد، آتشی شد که شعله&zwnj;اش به این زودی&zwnj;ها خاموش نمی&zwnj;شود. با اینحال نمی&zwnj;توان انکار کرد که بسیاری، از جمله مصری&zwnj;ها سرخورده شده&zwnj;اند.</p> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">زنان مصری افسرده&zwnj;اند. آنان بزرگ&zwnj;ترین بازندگان انقلاب ناتمام مصر هستند. انقلاب می&zwnj;شود که وضع بهتر شود، نه بدتر. زنان اما مستاصل مانده&zwnj;اند که چه کنند. این زنان با هزار آرزو پا به پای مردان علیه حکومت دیکتاتوری مبارک مبارزه کردند و موفق به سرنگونی او شدند، اما اکنون خودشان نگونسار شده&zwnj;اند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">تصاویر و فیلم&zwnj;های ویدئویی که از کتک زدن زنان در خیابان&zwnj;های مصر در همه دنیا پخش شده، مردم را حیران کرده است: عده&zwnj;ای سرباز و پلیس&zwnj; زنی را وحشیانه روی زمین می&zwnj;کشند و سبعانه با باتوم به سر و رویش می&zwnj;زنند، با پوتین به سینه&zwnj;اش می&zwnj;کوبند و له و لورده و نیمه لخت وسط میدان تحریر رهایش می&zwnj;کنند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این زن از خیل زنانی بود که دلگرم از آتش قیام مردم برای آزادی، همراه دیگر مردم ستم دیده علیه حکام مصر تظاهرات کرده بود، اما به جای شهد پیروزی، زهر تحقیر و کتک به خوردش داده شد. زنان به&zwnj;طور سیستماتیک از جامعه حذف می&zwnj;شوند. درواقع یک&zwnj;سال پس از سقوط حسنی مبارک معلوم شده است که زنان بازندگان بزرگ این تغییر بوده&zwnj;اند. نتیجه انتخابات پارلمانی نیز به ضرر آنهاست و فقط شمار اندکی از آنها توانسته&zwnj;اند به مجلس ۴۹۸ نفری مصر راه یابند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">زمان حسنی مبارک، زنان ۱۲ درصد سهمیه داشتند، اما شورای نظامیان حاکم این سهیمه را لغو کرده&zwnj; است. احزاب سیاسی نیز موظف بودند دست کم اسم یک زن را در فهرست&zwnj;های انتخاباتی&zwnj;شان بگنجانند، اما در انتخابات اخیر سلفی&zwnj;های به غایت محافظه کار، زیر بار نرفتند که عکس زنی را در میان نامزدهای خودشان بگذارند. آنها برای رفع تکلیف عکس گل را به جای صورت زن روی پلاکاردهای تبلیغاتی&zwnj;شان چسباندند. در میان اخوان&zwnj;المسلمین هم که با ۲۲۰ کرسی اکثریت مجلس را در اختیار دارند، زنان هیچ اختیاری ندارند.</div> <div dir="RTL"> <p>&nbsp;</p> <blockquote><div dir="RTL">زنان مصری افسرده&zwnj;اند. آنان بزرگ&zwnj;ترین بازندگان انقلاب ناتمام مصر هستند. انقلاب می&zwnj;شود که وضع بهتر شود، نه بدتر. زنان اما مستاصل مانده&zwnj;اند که چه کنند</div> </blockquote> </div> <p>با این وضعیت در میان ۱۰۰ قانونگذاری که آخر ماه فوریه امسال از میان نمایندگان دستچین می&zwnj;شوند، هیچ زنی نخواهد بود. در شورای حکومتی دست نشانده سران ارتش هم تنها سه نفر از اعضای سی نفره کابینه، زن&zwnj; هستند. تمام ۲۷ استاندار کشور مرد هستند. رئیس جمهوری هم که آخر ماه ژوئن قرار است انتخاب شود، حتماً مرد خواهد بود.</p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در قیام علیه حکومت دیکتاتوری زنان دوش به دوش مردان جنگیدند، ۱۸ روز تمام در میدان تحریر ماندند، بیماران و مجروحان را تیمار کردند، اما دست آخر که مبارک سقوط کرد، به آرزوی&zwnj;شان - آزادی و برابری با مردان - نرسیدند. <span>هدى</span> بادران (<span dir="LTR">Hoda Badran</span>) رئیس &quot;اتحادیه زنان عرب&quot; (<span dir="LTR">AAW</span>) و از دیپلمات&zwnj;های کارکشته سازمان ملل دلش خون است که در زمینه آزادی و عدالت اجتماعی چیزی گیر زنان نیامده است. او می&zwnj;گوید: &quot;تمام تصمیم&zwnj;های مهم سیاسی فقط به یک سو متمایل بودند، به اینکه زن&zwnj;ها را از قدرت پس برانند و در تصمیم&zwnj;گیری&zwnj;ها شریک نکنند.&quot;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">به راستی هم که اگر خوب نگاه کنیم، خانه از پای بست ویران است: بنا به تحقیق یک سازمان بررسی&zwnj;های اقتصاد جهانی در ژنو، وضع مصر از نظر برابری حقوق اجتماعی زن و مرد بسیار نامناسب است. از میان ۱۳۴ کشور مورد مطالعه این سازمان، مصری&zwnj;ها در ردیف ۱۲۵ قرار دارند. تنها دلخوشی مصری&zwnj;ها شاید این باشد که وضعیت&zwnj;شان از بقیه کشورهای عربی چندان بدتر نیست. در این فهرست، تونس که وضعیت&zwnj;اش کمی بهتر است در ردیف ۱۰۷ است. چند کشور اروپای غربی در بالاترین و کشورهای آسیایی و آفریقایی در قعر این فهرست قرار دارند. در همه&zwnj;پرسی این سازمان در میان افراد برگزیده&zwnj;ای از گروه&zwnj;های مختلف، ۶۰ درصد مردان مصری به آزار جنسی زنان اعتراف کرده&zwnj;اند. تبعیض بی&zwnj;حساب و کتاب در پیدا کردن کار، و هم تحقیر و توهین در موقع کار، ختنه دختران و ازدواج با دختربچه&zwnj;ها هم جای خود را دارد و در این کشور جزو امور روزمره است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">چند هفته بعد از سقوط مبارک، تظاهرات زنان به مناسبت روز هشت مارس (روز جهانی زن) در میدان تحریر برپا شد، اما بیش از ۲۰۰ نفر با مشت و لگد به آنها حمله کردند. نیروهای ارتش فقط تماشاگر این صحنه بودند و به جای اینکه جلوی اراذل و اوباش را بگیرند، زن&lrm;های کتک خورده را بازداشت کردند و در زیرزمین موزه مصر از آنها آزمایش بکارت گرفتند. چندی بعد، دادگاهی در مصر این &quot;آزمایش بکارت&quot; را ممنوع کرد. قبلاً یک ژنرال ارتشی در توجیه این کار، انجام آن را برای رفع اتهام تجاوز از سربازان دانسته بود.</div> <div dir="RTL">از میان انبوه بازداشت شدگان فقط یک زن به نام سمیرا ابراهیم محمد <span dir="LTR">(Samira Ibrahim Mohamed) </span>جرئت کرد علیه شورای نظامی حاکم شکایت کند. این زن ۲۵ ساله هنوز دنبال محاکمه افسران مسئول ضرب و شتم و تحقیر جنسی زنان است، اما هر روز تلفنی به مرگ یا تجاوز تهدید می&zwnj;شود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">نوال سعداوی (<span dir="LTR">Nawal al Saadawi</span>) نویسنده و فمینیست هشتادساله مصری که از این&zwnj;همه ستم جانش به لب رسیده است، فریاد می&zwnj;زند: &quot;قانون شریعت سرتا پا دروغ است. این قانون را خدا ننوشته است، مردها نوشته&zwnj;اند. ما زیر سلطه یک سیستم طبقاتی مردسالارانه&zwnj; هستیم. ارتش بخشی از این سیستم و رژیم بخش دیگر آن است. همه در پی آنند که ما زن&zwnj;ها را کنار بزنند و اگر کنار نرفتیم، هل&zwnj;مان بدهند و به زمین بزنند و زیر پا له&zwnj;مان کنند.&quot;</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><strong>منبع<span dir="LTR">:</span></strong></div> <div dir="RTL"><a href="http://www.zeit.de/politik/2012-01/aegypten-frauen-wahl">سایت هفته&zwnj;نامه &quot;دی تسایت&quot;</a></div> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/01/21/10266#comments اکبر فلاح‌زاده بهار عربی جنبش زنان زنان زنان مارتین گلن مصر Sat, 21 Jan 2012 12:40:30 +0000 Maryam 10266 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2011/12/07/8853 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2011/12/07/8853" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> نعیمه دوستدار </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="250" height="165" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/photos-articles-06_11_10_univ_alive_373605817.jpg?1323251502" /> </div> </div> </div> <p><span><span>نعیمه دوستدار- برای خیلی از فعالان دانشجویی، این روز&zwnj;ها سخن گفتن از وضعیت فعلی جنبش دانشجویی آسان نیست و به&zwnj;&zwnj; همان نسبت پرداختن به مسائل جنسیتی در این جنبش، در اولویت&zwnj;های بعدی قرار می&zwnj;گیرد. از این&zwnj;که هنوز بسیاری از فعالان دانشجویی با احکام سنگین در زندان هستند و بسیاری محروم از تحصیل، می&zwnj;توان پی برد که جنبش دانشجویی با همه چالش&zwnj;ها، هنوز یک مشکل حل نشده برای حاکمیت ایران است. </span> </span></p> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span><span>ازمیان فعالان دانشجویی ایران، چند چهره برجسته در زندان، زن هستند: بهاره هدایت، عاطفه نبوی و مهدیه گلرو. بسیاری دیگر از دختران دانشجو هم در سال&zwnj;های اخیر زندان و محرومیت از تحصیل را تجربه کرده&zwnj;اند. تجربه&zwnj;ای که هیچ&zwnj;گاه جدا از تجربه بدنه جنبش دانشجویی نبوده است. به مناسبت ۱۶ آذر، روز دانشجو در ایران، نگاهی داریم به وضعیت زنان در جنبش دانشجویی. </span></span></div> <div dir="RTL"><span><br /> </span></div> <div dir="RTL"><span> </span></div> <div dir="RTL"><b><span>کمیسیون زنان، آغاز یک تغییر</span></b></div> <p><span><span>سابقه پرداختن به مسائل زنان در جنبش دانشجویی آنقدر طولانی نیست و اگر سابقه&zwnj;ای هم هست، شکل آن با تجربه&zwnj;های اخیر تفاوت بسیار دارد. در واقع توجه به زنان و مسائل&zwnj;شان، محصول تغییر رویکردی است که جنبش دانشجویی و تحکیم وحدت پس از سال ۸۴ و به دنبال فشارهای سیاسی آن دوران اعمال کردند. زینب پیغمبرزاده، فعال دانشجویی در این&zwnj; زمینه به زمانه می&zwnj;گوید: &zwnj;&quot;اینکه تحکیم از مسایل سیاسی فاصله بگیرد و بیشتر به مسائل اجتماعی نزدیک شود، مربوط به اواخر دوره اصلاحات بود. جامعه سرخورده شده بود. بحث سیاسی در جامعه جواب نمی&zwnj;داد و این بحث پیش آمده بود که اگر تحکیم از مسائل سیاسی فاصله بگیرد، بیشتر می&zwnj;تواند مخاطب داشته باشد.&zwnj;&zwnj; همان موقع بود که بحث کمیسیون زنان و حقوق بشر مطرح شد. حقوق بشر خیلی فعال نشد، ولی زنان چرا. دلیلش این بود که جنبش زنان در آن مقطع خیلی فعال بود و کمیسیون هم همراه آن پر و بال گرفت.&quot;</span></span></p> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span><span>تارا سپهری&zwnj;فر، دبیر سابق انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شریف معتقد است: &quot;از سال ۸۵ که من با دفتر تحکیم در ارتباط بودم، رویکرد آن برقراری ارتباط با جنبش&zwnj;های اجتماعی و نزدیک شدن به آن&zwnj;ها بوده و فکر می&zwnj;کنم به خوبی هم موفق شده است. تعداد دانشجوهای دختری که در سال ۸۷-۸۸ در گروه&zwnj;های دانشجویی و انجمن&zwnj;ها فعالیت داشتند، بارز&zwnj;ترین نمونه این موفقیت می&zwnj;تواند باشد. در این زمینه می&zwnj;شود به فعالیت&zwnj;ها و راه&zwnj;اندازی کمیته زنان دفتر تحکیم و گروه&zwnj;های کاری زنان در انجمن&zwnj;های اسلامی هم اشاره کرد.&quot;</span></span><br /> <blockquote> <div dir="RTL"><span>زینب پیغمبر&zwnj;زاده: این&zwnj;که دانشجو&zwnj;ها در&zwnj;&zwnj; همان گروه&zwnj;های کوچک، مناسبات جنسیتی را نقد کنند، در دراز مدت اثرگذار است. دختران دانشجو خیلی در فعالیت&zwnj;ها دیده نمی&zwnj;شوند، چون مشکلاتشان دیده نمی&zwnj;شود </span></div> </blockquote> </div> <div dir="RTL"><span><span>با وجود این تغییرات، هنوز این دید در میان فعالان جنبش دانشجویی وجود دارد که مسائل سیاسی مهم&zwnj;تر از مسائل اجتماعی&zwnj;اند و اگر به مسائل اجتماعی توجه می&zwnj;شود، به این دلیل است که به دنبال آن مسائل سیاسی مطرح شود. خانم پیغمبرزاده تاکید می&zwnj;کند:&zwnj; &quot;مثلا در کوی دانشگاه، سال&zwnj;ها برای مسائل صنفی و رفاهی اعتصاب غذا می&zwnj;شد، ولی هدفش مطرح کردن مسائل سیاسی بود. در کل دید مردانه&zwnj;ای در جنبش وجود دارد. حتی اگر زنان هم وارد جنبش شده باشند، همچنان آن دید کلی مردانه هست. به این مسئله توجه نمی&zwnj;شود که امر شخصی، سیاسی است و مشکلاتی که زنان دارند به دلیل ساختار مرد&zwnj;سالار جامعه، به اندازه نبودن آزادی بیان و بسته شدن یک روزنامه، سیاسی است و اهمیت دارد.&quot; </span></span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span> </span></div> <div dir="RTL"><b><span>مسئله زنان، صنفی یا سیاسی؟ </span></b></div> <p><span><span>برخی فعالان دانشجویی معتقدند جنبش دانشجویی ایران جایگاه خود را درست تعریف نکرده و درصدد بوده است تا در نبود احزاب، کارکرد سیاسی داشته باشد و جای احزاب و رسانه&zwnj;ها را پر کند. خانم پیغمبرزاده از این نظر به جنبش دانشجویی انتقاد دارد: &zwnj;&quot;این تفکر وجود داشته است که جنبش دانشجویی باید دیده&zwnj;بان جامعه مدنی باشد. در حالی که در واقع رکن چهارم دموکراسی، دیده&zwnj;بانی جامعه مدنی است. </span></span></p> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><span><span>فعالیت&zwnj;های جنبش دانشجویی هیچ&zwnj;وقت در سطح دانشگاه تعریف نشده است. همه جای دنیا جنبش دانشجویی دید سیاسی دارد، اما اصل فعالیتش متمرکز در خود دانشگاه است. مثلاً جنبش دانشجویی مه &zwnj;۶۸، دنبال آزادی&zwnj;های اجتماعی برای کل جامعه است، اما تمرکز اصلی&zwnj;اش مسائل صنفی بوده است. مثلاً این&zwnj;که چرا خوابگاه&zwnj;های دانشجویی باید جدا باشند، چرا روابط استاد و دانشگاه سلسله مراتبی است و... ولی ما به جای توجه به مشکلات دانشجو، به این فکر کرده&zwnj;ایم که چرا دانشجو مثل ما دغدغه سیاسی ندارد.&quot;</span></span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><span><span>&nbsp;در مقابل، تارا سپهری&zwnj;فر، این ویژگی را ذاتی جنبش می&zwnj;داند و می&zwnj;گوید: &zwnj;&quot;من فکر می&zwnj;کنم جنبش دانشجویی به واسطه جنسش، یعنی آدم&zwnj;هایی که در آن فعالیت می&zwnj;کنند یعنی افراد بین ۱۸-۳۰سال که شور دارند و به خاطر تاریخچه&zwnj;اش، یک جنبش اعتراضی آن هم از نوع رادیکال است و این نقطه ضعف جنبش نیست؛ بلکه به نظر من طبیعت آن است. خیلی وقت&zwnj;ها هم جنبش سیاسی است.&quot; </span></span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><span><span>به مسئله حقوق زنان هم می&zwnj;شود از زاویه اجتماعی و سیاسی پرداخت. به نظر می&zwnj;رسد تاکنون این موضوع از جنبه سیاسی آن بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. زینب پیغمبرزاده می&zwnj;گوید: &quot;رویکرد اولیه تحکیم، &zwnj;ارتباط برقرار کردن با جنبش زنان بوده تا مثلاً در تجمع زنان هشت مارس و ۲۲ خرداد و... با آن&zwnj;ها همبستگی داشته باشند و به آن&zwnj;ها در راه انداختن کمپین یک میلیون امضا و... کمک کند. مسئله&zwnj;شان این نبود که داخل دانشگاه، دختر دانشجو چه دغدغه&zwnj;ای دارد. دیدشان صنفی نبود و می&zwnj;خواستند روی مطالبات اجتماعی عام مردم جامعه تمرکز کنند. به این دلیل رفتند سراغ مسائل زنان. کمیسیون زنان تحکیم هم خیلی جایگاه مستحکمی نداشت، چون خیلی ارتباطش مشخص نبود. این&zwnj;که چطور باید فعالیت کند و نسبتش با تحکیم چیست، مشخص نبود. خیلی از دخترهای دانشجو هم به این کمیسیون به این چشم نگاه می&zwnj;کردند که از این&zwnj;جا می&zwnj;توانند خود را در ساختار تحکیم تثبیت کنند نه این&zwnj;که فعالیتی برای زنان داشته باشند. می&zwnj;خواستند در ساختار تحکیم دیده شوند و چون ساختار تحکیم رقابتی و مبتنی بر دموکراسی است، این دیده شدن باعث رشد آن&zwnj;ها می&zwnj;شد.&quot;</span></span></div> <div dir="RTL"><span><br /> </span></div> <div dir="RTL"><span><span>البته نتیجه&zwnj; این کار مثبت بود، چون وقتی تعداد دختر&zwnj;ها بیشتر شد، در &zwnj;&zwnj;نهایت توجه به مسایل جنسیتی هم بیشتر شد. </span></span></div> <div dir="RTL"><span><br /> </span></div> <div dir="RTL"><span><span>تارا سپهری&zwnj;فر معتقد است: &quot;برای شخص من، تغییر فضای فعالیت جنبش دانشجویی و برقراری توازن جنسیتی و پرهیز از گفتمان&zwnj;های جنسیتی از سال ۸۴ تا ۸۹ کاملاً مشهود بود. البته باید به فعالیت&zwnj;های بهاره هدایت که وارد شورای مرکزی شد و با تمام توان این سیاست را پیش برد نیز اشاره کرد. فضای جنبش دانشجویی در آستانه انتخابات ۸۸، به فضایی پذیرا و حامی جنبش زنان تبدیل شده بود. در حالی که در سالیان نه چندان دور، کاملاً از این بحث&zwnj;ها اجنتاب می&zwnj;شد. اتفاق دانشگاه زنجان، یکی از نمونه&zwnj;های این ماجرا بود. نمونه&zwnj;های پر&zwnj;رنگ دیگری مثل نقش جنبش دانشجویی در بحث تفکیک جنسیتی و لایحه حمایت از خانواده هم وجود دارد.&quot; </span></span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><span><span>به نظر می&zwnj;رسد با از سرگذراندن تحولات گوناگون اجتماعی-&zwnj; سیاسی، حالا شرایط جنبش دانشجویی و توجه آن به مسائل دختران دانشجو و جایگاه&zwnj;شان تغییرات زیادی کرده باشد. زینب پیغمبرزاده در توصیف گذشته و حال نگاه جنبش دانشجویی به دختران می&zwnj;گوید: &quot;شرایط خیلی تغییر کرده است. آن زمان ما باید خیلی تلاش می&zwnj;کردیم تا جنبش دانشجویی و حتی زنان را قانع کنیم که این مسایل مهم&zwnj;اند و باید به آن&zwnj;ها توجه شود. ولی به&zwnj;تدریج این مسائل آن&zwnj;قدر بزرگ شد که ناچار شدند به آن توجه کنند. البته اعتراض&zwnj;ها هم تاثیر داشت. قبلاً ما باید اثبات می&zwnj;کردیم که مثلاً سهمیه&zwnj;بندی دارد اتفاق می&zwnj;افتد. الان که رسماً اعلام می&zwnj;شود، قاعدتا بیشتر مورد توجه قرار می&zwnj;گیرد.&quot;</span></span><br /> <blockquote> <div dir="RTL"><span><br /> </span><span>تارا سپهری&zwnj;فر: از سال ۸۵ که من با دفتر تحکیم در ارتباط بودم، رویکرد آن برقراری ارتباط با جنبش&zwnj;های اجتماعی و نزدیک شدن به آن&zwnj;ها بوده و فکر می&zwnj;کنم به خوبی هم موفق شده است. تعداد دانشجوهای دختری که در سال ۸۷-۸۸ در گروه&zwnj;های دانشجویی و انجمن&zwnj;ها فعالیت داشتند، بارز&zwnj;ترین نمونه این موفقیت می&zwnj;تواند باشد</span></div> </blockquote> </div> <p><span><span>خانم سپهری&zwnj;فر هم توجه به مسئله دختران دانشجو را ادامه طبیعی مطالبات دانشجویی می&zwnj;داند و معتقد است: &quot;فکر می&zwnj;کنم بحث در اولویت قرار گرفتن مسائل زنان در جنبش دانشجویی، چیزی نیست که قرار باشد از جایی وارد جنبش شود. به دلیل توازن اعضا و فعالان، خواست بدنه و اصل خود جنبش و دانشجو&zwnj;ها همین است و ارتباطی به حضور فعالان در خارج یا زندان ندارد، اما باید توجه داشت که فشار&zwnj;های بی&zwnj;حد روی جنبش دانشجویی، بازداشت&zwnj;ها، احکام طولانیمدت، اخراج و ستاره&zwnj;دار کردن دانشجویان معترض ممکن است نمود این فعالیت&zwnj;ها را در فضای دانشگاه کمتر کند، اما از اولویت آن&zwnj;ها نمی&zwnj;کاهد.&quot;</span></span></p> <div dir="RTL"><span><span>&nbsp;</span></span></div> <div dir="RTL"><span><span>در دانشگاه&zwnj;ها اما فعالیت&zwnj;ها به شکل غیر رسمی ادامه دارد. شبکه&zwnj;ای ارتباطی از قبل میان فعالان دانشجویی وجود داشته است و هنوز هم هست. به این ترتیب فعالان سعی می&zwnj;کنند چه در داخل و چه در خارج، با هم ارتباط داشته باشند. هرچند خانم پیغمبرزاده می&zwnj;گوید: &quot;تعداد فعالان خیلی کم شده. مثل قبل نیست که ما نسل جدیدی از دانشجو&zwnj;ها را داشته باشیم که با نسل قبل ارتباط داشته باشند. می&zwnj;توان گفت به نوعی گسست نسلی دارد اتفاق می&zwnj;افتد.&quot; </span></span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span> </span></div> <div dir="RTL"><b><span>نقد مناسبات جنسیتی، پیگیری خواسته&zwnj;های صنفی</span></b></div> <p><span><span>در ادامه تحولات دو دوره ریاست جمهوری محمود احمدی&zwnj;نژاد، تمرکز حاکمیت برای ایجاد محدودیت برای زنان، یکی از چالش&zwnj;های اصلی جامعه مدنی ایران بوده است. در این شرایط به نظر می&zwnj;رسد که در داخل دانشگاه&zwnj;ها کارزار سختی در انتظار جنبش دانشجویی زنان است. </span></span></p> <div dir="RTL"><span><br /> </span></div> <div dir="RTL"><span><span>زینب پیغمبرزاده اسلامی کردن دانشگاه&zwnj;ها و به نوعی انقلاب فرهنگی جدید را از مسائلی می&zwnj;داند که به شکل مستقیم دختران را هدف گرفته است. پوشش و مشکلات خوابگاه&zwnj;های دانشجویی دختران که بسیار متفاوت با پسرهاست و بحث سهمیه&zwnj;بندی هم به&zwnj;طور مستقیم با دختران دانشجو در ارتباط است. او مسئله تفکیک جنسیتی را هم مسئله&zwnj;ای می&zwnj;داند که هم دختران و هم پسران دانشجو را درگیر می&zwnj;کند. </span></span></div> <div dir="RTL"><span><br /> </span></div> <div dir="RTL"><span><span>&nbsp;تارا سپهری&zwnj;فر هم خوابگاه، مشکلات فضای آموزشی، کمبود امکانات وزرشی و رفاهی و مسئله پوشش اجباری را از آن دسته مسائل صنفی دختران دانشجو می&zwnj;داند که باید به&zwnj;طور جدی پیگیری شوند. او بر پی&zwnj;گیری مطالبات صنفی دانشجویان و تقویت راه&zwnj;های ارتباطی آنان تاکید می&zwnj;کند و ادامه می&zwnj;دهد: &quot;جنبشی می&zwnj;تواند یکپارچه باشد که بین اعضای آن&nbsp;گروه&zwnj;های اجتماعی وجود داشته باشد. تقویت پیوند&zwnj;ها با استفاده از کلیه روش&zwnj;های ارتباطی، تنها راه نزدیکی در سیستم سرکوب&zwnj;گر است.&quot;</span></span></div> <div dir="RTL"><span><br /> </span></div> <div dir="RTL"><span><span>نقد در داخل جنبش، روشی است که زینب پیغمبرزاده آن را برای پیگیری مطالبات دختران دانشجو در شرایط فعلی پیشنهاد می&zwnj;کند: &quot;این&zwnj;که دانشجو&zwnj;ها در&zwnj;&zwnj; همان گروه&zwnj;های کوچک، مناسبات جنسیتی را نقد کنند، در درازمدت اثرگذار است. دختران دانشجو خیلی در فعالیت&zwnj;ها دیده نمی&zwnj;شوند، چون مشکلات&zwnj;شان دیده نمی&zwnj;شود. </span></span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><span><span>مثلاً دختر دانشجویی که باید ساعت هشت و نیم شب به خوابگاه برگردد، با در نظر گرفتن دوری راه و ترافیک و... نمی&zwnj;تواند در روزهای خاص که قرار است جلسات ساعت&zwnj;ها طول بکشد حضور داشته باشد. در گذشته هم به دلیل محدودیت امکانات دانشگاه برای استفاده از اینترنت، یک دختر دانشجو نمی&zwnj;توانست در فعالیت&zwnj;های مجازی و آپدیت کردن سایت و... مشارکت داشته باشد. این موانع جنسیتی باعث می&zwnj;شد دختر&zwnj;ها نتوانند خیلی جدی وارد فعالیت&zwnj;های عمومی اجتماعی- سیاسی شوند. تلاش برای تغییر این&zwnj;ها، هم دختر&zwnj;ها را ترغیب می&zwnj;کند که وارد فعالیت&zwnj;&zwnj;ها شوند، هم در &zwnj;&zwnj;نهایت به رشد جنبش دانشجویی کمک می&zwnj;کند.&quot; </span></span></div> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2011/12/07/8853#comments 16 آذر جنبش دانشجویی جنبش زنان روز دانشجو زنان زنان کمیسیون زنان تحکیم Wed, 07 Dec 2011 09:48:09 +0000 Maryam 8853 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2011/11/11/8251 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2011/11/11/8251" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="260" height="165" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/libizan.jpg?1321042881" /> </div> </div> </div> <p>گروه&zwnj;هايی از زنان ايرانی، افغانی، مصری، تونسی و کُرد با انتشار بيانيه مشترکی از حقوق برابر زنان ليبی پشتيبانی کردند.</p> <!--break--><!--break--><p> اين گروه از زنان بيانيه خود را با انتقاد شديد از سخنان مصطفی عبدالجليل، رئيس شورای ملی انتقالی ليبی در مراسم اعلام &quot;آزادی ليبی&quot; آغاز کرده&zwnj;اند.</p> <p> مصطفی عبدالجليل، در اين مراسم که سه روز پس از مرگ معمر قذافی، رهبر سابق اين کشور در روز يکشنبه اول آبان ۱۳۹۰ و در شهر بنغازی برگزار شد، از لغو ممنوعيت چندهمسری در ليبی خبر داد.</p> <p> رئيس شورای ملی انتقالی ليبی گفت: &quot;کشور ما يک کشور اسلامی است. ما شريعت اسلام را به&zwnj;عنوان پايه و اساس قانون&zwnj;گزاری انتخاب کرده&zwnj;ايم و هر قانونی که مغاير با اصول شريعت اسلامی باشد، رد خواهد شد.&quot;</p> <p> زنان امضا&zwnj;کننده بيانيه اين سخنان را &quot;تراژدی تبعيض عليه زنان&quot; دانسته&zwnj;اند که خواهان استقرار قوانين مردسالارانه زير عنوان قانون شريعت است.</p> <p> آن&zwnj;ها نوشتند: &quot;اظهارات رئيس شورای موقت ليبی نشان داد که اولويت اصلی حاکميت جديد ليبی تضعيف حقوق زنان است.&quot;</p> <blockquote><p> <img width="200" height="95" align="middle" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/libizan2.jpg" alt="" />زنان امضاکننده بيانيه: امروز دفاع از حقوق زنان در ليبی، نه تنها جلوگيری از تکرار ترکيب ناميمون دين و دولت با يکديگر است بلکه نشانه آگاهی رشديافته جهانی زنان در حمايت از حقوق خودشان نيز است</p> </blockquote> <p>اين زنان با تأکيد بر اين&zwnj;که &quot;تاريخ حضور و مبارزات زنان در صحنه و پشت صحنه انقلابات و تحولات هر کشوری انکارناپذير است&quot;، افزوده&zwnj;اند: &quot;اما زنان و حقوق&zwnj;شان از صحنه اجتماعی و حقوق اجتماعی، شهروندی، انسانی و جنسيتی حذف و مورد تحقير قرار می&zwnj;گيرند.&quot;</p> <p> آن&zwnj;ها در بيانيه خود می&zwnj;نويسند: &quot;اعلام قانونی کردن تبعيض عليه حقوق زنان در ليبی اتفاق تازه&zwnj;ای نيست، اين داستان پيشتر در ايران پس از انقلاب اسلامی، در افغانستان پس از به&zwnj;قدرت رسيدن طالبان، در عراق پس از سقوط صدام و&hellip; تکرار شد.&quot;</p> <p> اين گروه از زنان تازگی موضوع را &quot;قدرتمندی زنان در جهان و عدم سکوت آنان نسبت به سرنوشت خودشان و خواهران&zwnj;شان&quot; دانسته&zwnj;اند.</p> <p> زنان همچنين گفته&zwnj;اند تشکيل &quot;ائتلاف&zwnj;ها، گروه&zwnj;ها، بلاگ&zwnj;ها و فراخوان&zwnj;ها&quot; در ميان زنان ليبی نشان می&zwnj;دهد که آن&zwnj;ها ساکت نيستند.</p> <p> زنان امضاکننده بيانيه نوشته&zwnj;اند: &quot;زنان ليبی تنها نيستند. زيرا مسائل ما زنان از يکديگر جدا نيست. همان قدر که تبعيض و خشونت عليه زنان امری جهانی است اعتراض عليه حذف، خشونت و تبعيض نيز ضرورتی جهانی است. امروز دفاع از حقوق زنان در ليبی، نه تنها جلوگيری از تکرار ترکيب ناميمون دين و دولت با يکديگر است بلکه نشانه آگاهی رشديافته جهانی زنان در حمايت از حقوق خودشان نيز است.&quot;</p> <p> اين گروه از زنان در پايان بيانيه خود از همه سازمان&zwnj;های زنان در جهان خواسته&zwnj;اند که به تشکيل &quot;حلقه حمايتی و همراهی با زنان ليبی&quot; اقدام کنند.</p> <p> از ميان امضاکنندگان اين بيانيه می&zwnj;توان به گروه&zwnj;های ايرانی تغيير برای برابری، تا قانون خانواده برابر، کانون زنان ايران و چندين گروه و نهاد زنان کرد و ايرانی در سوئد، آلمان و اتريش؛ همچنين گروه افغانی زنان جوان برای تغيير؛ گروه تونسی مانيفست آزادی؛ گروه مصری تکنيک&zwnj;های ارتباطی مناسب برای توسعه؛ اشاره کرد.</p> <p> &nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/news/world/2011/11/11/8251#comments جنبش زنان زنان ليبی ليبی اخبار جهان Fri, 11 Nov 2011 13:55:04 +0000 8251 at https://archive.radiozamaneh.com