جندالله

پروژه صدور گاز ایران به پاکستان در برابر فشارهای آمریکا

politics — Thu, 14 Mar 2013 15:33:39 +0000

فرهاد سلمانیان

فرهاد سلمانیان - طرح ساخت خط لوله انتقال گاز طبیعی ایران به پاکستان با فشارهای آمریکا روبه‌روست. مسئولان ایرانی آماده‌سازی ۹۰۰ کیلومتر از «خط لوله‌ صلح» را از عسلویه تا ایرانشهر به انجام رسانده‌اند. پاکستان نیز قصد دارد طی دو سال آینده احداث دست کم ۷۸۰ کیلومتر دیگر از این پروژه را به پایان برساند.

پاکستان ادامه این طرح را با لوله‌هایی به قطر تخمینی بیش از یک متر و متشکل از ۳۵۰ هزار تن فولاد در خاک خود تا بندر نواب شاه در جنوب انجام خواهد داد. اما عملیات اجرایی این طرح که از روز دوشنبه ۲۱ اسفند ماه (۱۱ مارس) آغاز شد، با دشواری‌های سیاسی، مالی و در آینده امنیتی همراه است.

آمریکا به دلیل پافشاری ایران بر ادامه‌ برنامه‌ هسته‌ای‌اش کوشیده از موفقیت طرح ساخت این خط لوله برای صادرات گاز به پاکستان جلوگیری کند. با وجود این آصف‌علی زرداری، رئیس جمهوری پاکستان که کشورش به کمک‌های مالی آمریکا، به میزان بیش از یک میلیارد دلار در سال وابسته است، اعلام کرده که احداث این خط نباید تحت تأثیر بازدارنده‌ تحریم‌های سازمان ملل متحد علیه برنامه‌ هسته‌ای جمهوری اسلامی باشد.

بنا بر اعلام منابع رسمی، این خط گاز می‌تواند فرصت‌های شغلی در ایالت بلوچستان پاکستان ایجاد کند.

طرحی در برابر فشارها

پروژه احداث خط لوله‌ای با طول بیش از ۱۶۰۰ کیلومتر میان ایران و پاکستان که هزینه‌ کل آن تا ۷ میلیارد دلار نیز برآورد می‌شود، نزدیک دو دهه قبل، در سال ‌۱۳۷۳ شمسی برای انتقال گاز از حوزه‌ پارس جنوبی به هند مطرح شد.

فشار آمریکا بر هند و پاکستان به کناره‌گیری طرف هندی از گفت‌وگوهای سه‌جانبه‌ این طرح، پس از امضای موافقت‌نامه‌ همکاری هسته‌ای با ایالات متحده انجامید. در حال حاضر جمهوری اسلامی برای انتقال گاز طبیعی از راه خط لوله با کشورهای ترکیه، ارمنستان و آذربایجان قراردادهایی در مرحله‌ اجرا دارد و برای صادرات آن به عراق نیز به توافق‌هایی رسیده است.

طبق گزارش‌ها ایران ۵۰۰ میلیون دلار کمک مالی برای پاکستان در نظر گرفته تا احداث خط لوله را در خاک خود، برای انتقال روزانه دست کم ۲۱ میلیون متر مکعب گاز به‌مدت ۲۵ سال به پایان برساند. هزینه‌ آماده‌سازی مسیر عبور گاز در پاکستان تا دو میلیارد دلار برآورد شده است.

پاکستان با کمبود نزدیک به ۵۵۰۰ مگاوات برق روبه‌روست و این نیاز، با افزایش جمعیت مصرف‌کننده محصولات برقی تا هفت سال دیگر به بیش از دو برابر خواهد رسید. طبق اعلام مسئولان پاکستانی با آغاز واردات گاز از ایران می‌توان تا ۲۰۰۰ مگاوات برق به شبکه‌ ملی آن کشور افزود. گذشته از این اسلام‌آباد در پی ایجاد فرصت‌های شغلی و بهره‌بری از عبور خط لوله برای تغییر وضعیت اقتصادی خود است.

در صورت ناکامی در آماده‌سازی خط لوله تا موعد مقرر در سال ۱۳۹۳ و صادر نشدن گاز ایران، پاکستان باید جریمه بپردازد. مشخص نیست که اسلام‌آباد با وجود مشکلات اقتصادی، در صورت عملی نشدن توافق دو طرف و ناتوانی در تأمین هزینه ساخت، بتواند جریمه‌‌ توافق شده را پرداخت کند.

خبرگزاری جمهوری اسلامی، شرکت «تدبیر» را مجری طرح در خاک پاکستان معرفی کرده و از «شرکت‌های ایرانی» به عنوان پیمانکار اصلی نام برده، در حالی که شرکت مهندسان مشاور «ای‌.ال. ‌اف» در شهر مونیخ آلمان، همراه با شرکتی دولتی در پاکستان کار طراحی برای خط لوله را بر عهده داشته‌اند.

با طرح موضوع مشارکت مالی ایران برای کمک به ساخت خط لوله در خاک پاکستان، شرکت آلمانی در پی تعیین وضعیت حقوقی تناقض همکاری‌اش در پروژه با مقررات تحریم‌های آمریکا و سازمان ملل علیه جمهوری اسلامی بود، اما اعلام انصراف نکرده است.

یک سخنگوی این شرکت به «شبکه‌ اول تلویزیون آلمان»، اعلام کرد که اداره‌ فدرال امور اقتصاد و نظارت بر صادرات آن کشور فعالیت‌ در طرح احداث خط لوله در پاکستان را ناقض تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران نمی‌داند. با وجود این، احتیاط شرکت آلمانی درهمکاری با پاکستان در این زمینه، نشان‌دهنده اهمیت خواسته‌های آمریکا برای طرف آلمانی‌ست.

مقاومت واشنگتن در برابر اجرایی شدن صادرات گاز به پاکستان، تنوع امکانات ایالات متحده را برای جلوگیری از ادامه‌ غنی‌سازی ۲۰ درصدی اورانیوم و فشار بر جمهوری اسلامی نیز نشان می‌دهد.

تقابل منافع آمریکا با پاکستان و ایران

امکانات آمریکا برای فشار بر پاکستان با هدف جلوگیری از موفقیت پروژه‌ گازی با ایران به دلیل نیاز ایالات متحده به متحد منطقه‌ای برای «مقابله با تروریسم» و حضور نظامی کم‌خطرتر در افغانستان با همکاری پاکستان محدودیت‌های خود را دارد.

دولت پاکستان برای مقابله با کمبود انرژی و تأمین سوخت، به گاز ایران نیاز دارد و تهران منکر هر گونه ارتباط این پروژه با برنامه‌ هسته‌ای‌اش شده است. قطع جریان برق و گاز از مشکلات روزمره پاکستان است.

بنا بر اعلام دولت اسلام‌آباد، پاکستان با کمبود نزدیک ۵۵۰۰ مگاوات برق روبه‌روست و این نیاز، با افزایش جمعیت مصرف‌کننده محصولات برقی تا هفت سال دیگر به بیش از دو برابر خواهد رسید.

طبق اعلام مسئولان پاکستانی با آغاز واردات گاز از ایران می‌توان تا ۲۰۰۰ مگاوات برق به شبکه‌ ملی آن کشور افزود. گذشته از این اسلام‌آباد در پی ایجاد فرصت‌های شغلی و بهره‌بری از عبور خط لوله برای تغییر وضعیت اقتصادی خود است.

احتمال خرابکاری هم در پاکستان و هم در ایران در مورد پروژه‌‌ مشترک دو کشور وجود دارد. گروه‌هایی مانند «جندالله» در ایران و شبه‌نظامیان بلوچ در ایالت بلوچستان پاکستان می‌توانند امنیت خط انتقال گاز میان دو کشور را با مشکل روبه‌رو کنند.

احداث خط انتقال گاز طبیعی از ایران که قرارداد آن در سال ۸۹ به امضاء رسید، گذشته از اهمیت راهبردی برای جذب مشارکت کشورهایی مانند هند برای جمهوری اسلامی، کاربرد سیاسی تقابل با آمریکا را دارد. قرارداد دو طرف با انتقادهایی در ایران روبه‌رو شد.

نصرت‌الله سیفی، معاون سابق «شرکت ملی صادرات گاز»، در مصاحبه با خبرگزاری «مهر» گفته که در قرارداد میان ایران و پاکستان، بند «بازنگری» وجود دارد. این بند امکان درخواست تجدید نظر در قیمت خرید گاز وارداتی و کاهش آن را یک سال قبل از انتقال برای پاکستان فراهم می‌کند. با وجود این وزارت نفت ایران هر گونه تخفیف در زمینه‌ مبلغ گاز را رد کرده است.

با وجود مخالفت ایالات متحده با واردات گاز پاکستان از ایران و تهدید اسلام‌آباد به تحریم در صورت ادامه همکاری با تهران، پروژه یاد شده راهی برای نزدیکی و نشان دادن «اقتدار ملی» به لایه‌های ضدآمریکا در آستانه‌ انتخابات پارلمانی سال جاری و اثبات تلاش برای رفع کمبود انرژی پاکستان به شمار می‌رود. اما مشخص نیست در صورت روی کار آمدن جناح جدیدی به جای حزب حاکم «مردم» پاکستان، دولت جدید مانند گذشته به قراردادها با جمهوری اسلامی پایبند بماند.

مشکلات صدور گاز به پاکستان

پاکستان برای واردات گاز از راه خط لوله دو گزینه‌ ایران و ترکمنستان را دارد. آمریکا برای فشار بر ایران، بر دومین گزینه یعنی واردات گاز از ترکمنستان تأکید داشته است. در همین زمینه، در گذشته توافق‌نامه‌ ساخت خط لوله‌ «تاپی» میان پاکستان، ترکمنستان، افغانستان و هند امضاء شده بود که در باره‌ تأمین امنیت آن تردیدهایی وجود داشت.

در صورت عملی شدن این گزینه، گاز از ترکمنستان به افغانستان و از آنجا به پاکستان و سپس هند می‌رسد. از بعد اقتصادی، عبور این خط از افغانستان به دلیل ناامنی و احتمال اقدام‌های خرابکارانه از جمله از سوی طالبان، گزینه‌ای پرهزینه‌تر نسبت به دریافت مستقیم گاز طبیعی از ایران به نظر می‌رسد که دادن وام به پاکستان را نیز پذیرفته است.

احتمال خرابکاری هم در پاکستان و هم در ایران در مورد پروژه‌‌ مشترک دو کشور وجود دارد. گروه‌هایی مانند «جندالله» در ایران و شبه‌نظامیان بلوچ در ایالت بلوچستان پاکستان می‌توانند امنیت خط انتقال گاز میان دو کشور را با مشکل روبه‌رو کنند. شبه‌نظامیان بلوچ در پاکستان در گذشته خواهان استقلال سیاسی بیشتر و کنترل بر منابع طبیعی بوده‌اند و حمله‌هایی نیز به خطوط انتقال گاز کرده‌اند.

در ایران چنین طرح‌ بزرگی با عبور از سیستان و بلوچستان، استانی که محرومیت‌ها و نارضایتی‌های جدی در آن وجود دارند، مستلزم تدابیر امنیتی برای حفاظت از زیرساخت‌های ایجاد شده است. نمونه‌ خرابکاری در چنین مسیرهایی را می‌توان در انفجارهای گذشته در خط انتقال گاز ایران به ترکیه دید که گاه آن را به اعضای «حزب کارگران کردستان»، پ.ک.ک، نسبت داده‌اند.

در صورت تسلیم پاکستان در برابر فشارهای بیرونی، ایران که پس از روسیه دومین دارنده‌ منابع گازی جهان و به گفته‌ بعضی مسئولان کشوری دارای «۳۵ هزار میلیارد متر مکعب ذخیره قابل استحصال» است، یکی از امکانات صدور گاز خود را در کوتاه‌مدت از دست می‌دهد.

با گسترش خطوط لوله‌ صادرات گاز از ایران، یکی از کمبودهای دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی برای حفظ چنین زیرساخت‌هایی نیز برجسته می‌شود. این موضوع جدا از ضعف‌های ایمنی‌ موجود است که نگه‌داری چنین خطوطی ایجاب می‌کنند و هر از گاهی با انفجارهایی در خطوط انتقال گاز ظاهر می‌شوند.

در انتظار واکنش‌های بعدی آمریکا

با وجود تأکید مقام‌های پاکستانی بر ادامه‌ پروژه‌ احداث خط انتقال گاز و تکمیل بخشی از آن در خاک ایران، ‌بحث‌‌های سیاسی بر سر آن از محل اختلاف آمریکا و جمهوری اسلامی بر سر برنامه‌ هسته‌ای و چگونگی برخورد با آن می‌گذرد. آمریکا می‌تواند شرکت آلمانی‌ را که قصد مشارکت در احداث خط لوله در پاکستان را داشته، زیر فشار بگذارد.

فشار قدرت‌های بزرگ بر طرف معامله‌های گازی جمهوری اسلامی بی‌سابقه نبوده است: در دهه‌ هشتاد شمسی بحث‌هایی در باره‌ فشار شرکت روسی «گازپروم»، صادرکننده‌ بزرگ گاز از جمله به اروپا، بر ارمنستان، برای کاهش قطر لوله‌های خط انتقال گاز از ایران به آن کشور، از ۴۲ / ۱ متر به ۷۰ سانتی‌متر وجود داشت. روندی که باعث شد جمهوری اسلامی از داشتن استاندارد و مختصات لازم خط لوله، برای صادرات گاز به مناطقی حتی در اروپا محروم شود.

در این مورد گزارش‌ها تأیید می‌کردند که شرکت گازپروم با خرید مقدار زیادی از سهام طرح در ارمنستان، از راه فعالیت یکی از زیرشاخه‌های خود یعنی شرکت توزیع گاز ارمنستان، «ارم‌روس گازپروم»، منافع روسیه را در تبادل گازی دو طرف اعمال کرد.

در این میان یکی از دیدگاه‌های موجود در باره‌ آینده طرح تهران و اسلام‌آباد، تسلیم پاکستان در برابر فشارهای آمریکاست، همان‌طور که هند در دوران جورج بوش پسر، رئیس جمهوری سابق ایالات متحده، تسلیم فشارها شد. این احتمال زمانی قوت می‌گیرد که «مسلم‌لیگ» رقیب حزب حاکم، به رهبری نواز شریف، نخست وزیر سابق، در انتخابات پیش روی پاکستان پیروز شود.

در صورت تسلیم پاکستان در برابر فشارهای بیرونی، ایران که پس از روسیه دومین دارنده‌ منابع گازی جهان و به گفته‌ بعضی مسئولان کشوری دارای «۳۵ هزار میلیارد متر مکعب ذخیره قابل استحصال» است، یکی از امکانات صدور گاز خود را در کوتاه‌مدت از دست می‌دهد.

این که فشارها و تحریم‌های بین‌المللی توان غلبه بر منافع مشترک منطقه‌ای ایران و پاکستان را خواهند داشت یا خیر، موضوعی است که با پیشرفت احداث خط انتقال گاز در پاکستان و شدت اقدام‌های آینده‌ آمریکا، مخالف سرسخت آن مشخص می‌شود.

ترور يکی از علمای اهل سنت در زاهدان

news-zamaneh — Mon, 04 Feb 2013 08:05:16 +0000

مولوی عبدالله براهويی امام جمعه يکی از مسجدهای زاهدان روز جمعه ۱۳ بهمن‌ماه، توسط افراد ناشناس ترور شد.

به گزارش پايگاه خبری سنی‌آنلاين، افراد مسلح که سوار بر خودروی سواری بودند، خودروی اين فعال مذهبی را در مسير نماز جماعت مورد تيراندازی قرار داده‌اند.

طبق گزارش اين پايگاه خبری مربوط به اهل سنت، مولوی عبدالله براهوتی امامت يکی از مساجد اهل سنت واقع در خيابان بدر زاهدان را به‌عهده داشته و در چند مکتب اهل سنت اين شهر، مشغول آموزش احکام دينی بوده است.

تاکنون هيچ گروهی مسئوليت ترور مولوی عبدالله براهوتی را به عهده نگرفته است.

اما گروهی که خود را "جبهه همبستگی ملی اهل سنت ايران" معرفی کرده‌، جمهوری اسلامی را مسئول اين ترور دانسته است.

در آخرين روزهای سال ۱۳۹۰ مصطفی جنگی زهی، امام جمعه شهرستان راسک در مسير چابهار - سرباز مورد سوء قصد قرار گرفت و کشته شد

مولانا عبدالحميد امام جمعه اهل سنت زاهدان، ترور اين فعال مذهبی را "ناجوانمردانه" خوانده و از مسئولان قضايی و امنيتی کشور خواسته است اين موضوع را هرچه سريع‌تر پيگيری کنند و عاملان اين اقدارم را شناسايی و دستگير کنند.

ترور مولوی عبدالله براهوتی دومين ترور امامان جماعت در استان سيستان و بلوچستان در طول ماه‌‌های گذشته محسوب می‌شود.

در آخرين روزهای سال ۱۳۹۰ مصطفی جنگی زهی، امام جمعه شهرستان راسک در مسير چابهار - سرباز مورد سوء قصد قرار گرفت و کشته شد.

به دنبال ترور امام جمعه راسک نزديک به ۱۵ تن از سوی نيروهای امنيتی بازداشت شدند. روابط عمومی وزارت اطلاعات در بيانيه‌ای گفته بود، "سازمان منافقين"، "گرايش‌های انحرافی متصل به وهابيت" تحت حمايت آمريکا، انگليس و اسرائيل در ترور مصطفی جنگی زهی نقش داشته‌اند.

در سال‌های گذشته جمهوری اسلامی بيشتر ترورها در مناطق بلوچ‌نشين ايران را به گروه جندالله نسبت داده است.

جندالله يا "جنبش مقاومت مردمی ايران"، گروه شبه‌نظامی سنی‌مذهب بلوچ است که با جمهوری اسلامی ايران به مبارزه مسلحانه می‌پردازد و در طول سال‌های گذشته در اين استان چندين عمليات بمب‌گذاری و گروگان‌گيری انجام داده‌ است.

جندالله خود را مدافع حقوق ملی و مذهبی مردم بلوچ و اهل سنت در استان سيستان و بلوچستان اعلام کرده و می‌گويد قصد جدايی‌ از ايران را ندارد.

رهبر اين گروه، عبدالمالک ريگی بود که در اسفند ۱۳۸۸ توسط وزارت اطلاعات ايران دستگير شد و روز ۳۰ خرداد ۱۳۸۹ به دار آويخته شد.

نيروی انتظامی: يک گروه از جندالله منهدم شد

Wed, 06 Jun 2012 09:08:38 +0000

فرمانده مرزبانی استان سيستان و بلوچستان از انهدام يک گروه وابسته به جندالله در اين استان خبر داد.

به گزارش تارنمای نيروی انتظامی جمهوری اسلامی ايران، سردار غلام‌نبی کوهکن، فرمانده مرزبانی استان سيستان و بلوچستان امروز چهارشنبه ۱۶ خردادماه، با اعلام اين خبر گفت مرزداران هنگ مرزی نگور و جکيگور با اطلاع از احتمال ورود يک گروه وابسته به جندالله، گروه شبه‌نظامی بلوچ مخالف حکومت به کشور، بر سر راه‌های آنان کمين کرده و با ورود اعضاء اين گروه به حريم مرزی با آنان درگير شدند.

به‌گفته سردار کوهکن مرزداران در عملياتی ضربتی موفق به انهدام اين گروه و کشف انواع مواد منفجره شدند.

فرمانده مرزبانی استان سيستان و بلوچستان گفت با توجه به تجهيزات نظامی و اسناد و نقشه‌های کشف شده از اين گروه، روشن شد که اين افراد قصد انجام "عمليات‌های تروريستی در برخی از نقاط ايران" را داشتند.

سردار کوهکن اعلام کرد در اين عمليات يک نفر از اعضای اصلی گروه جندالله کشته شده است اما نامی از او نبرد.

تاکنون چندين تن از اعضای گروه جندالله توسط دستگاه قضايی جمهوری اسلامی اعدام شده‌اند و حکومت ايران بارها از نابود شدن اين گروه گفته است

در فروردين‌ماه سال جاری نيز سپاه پاسداران از دو عمليات جداگانه انهدام گروه‌هايی از جندالله در استان سيستان و بلوچستان خبر داده بود.

در سال‌های اخير مناطق جنوب شرقی ايران که در آن استان سيستان و بلوچستان قرار دارد شاهد رويدادهای خشونت‌باری بوده و مسئوليت برخی از ترورها، انفجار‌ها و عمليات نظامی را گروه جندالله به عهده گرفته است.

جندالله خود را مدافع حقوق ملی و مذهبی قوم بلوچ و اهل سنت در استان سيستان و بلوچستان اعلام کرده و می‌گويد قصد جدايی‌ از ايران را ندارد.

تاکنون چندين تن از اعضای گروه جندالله توسط دستگاه قضايی جمهوری اسلامی اعدام شده‌اند و حکومت ايران بارها از نابود شدن اين گروه گفته است.

دولت‌های خارجی و تجزیه ایران

Sat, 26 May 2012 13:38:43 +0000

علی افشاری

علی افشاری - یکی از مباحثی که بر حوزه قومیت‌ها سایه افکنده مسئله حمایت احتمالی نیرو‌های خارجی از تجزیه نقاطی از ایران است. به عبارت دیگر عاملی که از دیر باز باعث شده تا مطالبات مناطق قومیت‌نشین از دید نیرو‌های مرکزنشین جدی گرفته نشود و یا با سوءظن با آن برخورد شود ، وابسته انگاشتن آنها به دول خارجی ضد ایرانی بوده است. در واقع از دید آنها تصور می‌شود که این مسائل از حالت داخلی و ملی خارج شده و با نیرو‌های خارجی که جایگاهی در ماجرا ندارند آمیخته شده است.

در این یادداشت بدون این که به درستی و یا نادرستی این نگرش پرداخته شود و یا منشا و چگونگی آن مورد بحث قرار گیرد کنکاشی به‌عمل می‌آید که مسئله وجود اراده‌ای خارجی برای تجزیه ایران چقدر با واقعیت تناسب دارد.

اظهار نظر در این خصوص به دلیل محدودیت در دسترسی به اطلاعات دشوار است. این مباحث معمولا به صورت مخفی و در سطح فعالیت‌های پشت پرده دنبال می‌شوند و ناگزیر باید بر اساس نشانه و گمانه‌ها مسائل را بررسی کرد. در این مطلب کوشش می‌شود تا تنها بر اساس مطالب مستند و معتبر حتی‌المقدور تکیه شود. همچنین باید توجه داشت در هر کشور خارجی نیرو‌ها و علائق سیاسی متفاوتی وجود دارند. بنابراین مواضع رسمی دولت‌ها و نیرو‌های مهم سیاسی مد نظر قرار می‌گیرند. در عین حال ذکر این نکته مهم است که وجود سیاست و برنامه در کشور‌های خارجی اهمیت دارد. نفس علاقه و یا تمایل بالقوه موضوعیت ندارد. ممکن است وقتی امکان تجزیه در داخل کشوری جدی شود دولتی خارجی هم حمایت کند، اما چنین حالتی را نمی‌شود وجود برنامه و تلاش هدفمند و سازمان یافته برای تجزیه کشور به حساب آورد یا تجزیه‌طلبان را ایادی و عمال بیگانگان به‌شمار آورد.

نتیجه‌گیری‌های این مطلب امری قطعی نیست و می‌تواند در پرتو دستیابی به اطلاعات جدید و جامع دگرگون شود. در واقع هدف تلاش برای واقعی کردن هر چه بیشتر مباحث مربوط به نسبت بین تجزیه‌طلبی با قدرت‌های خارجی و به‌خصوص آمریکا است.

سوابق گذشته نشان می‌دهد نیرو‌هایی که مقاصد تجزیه‌طلبانه داشته‌اند ضمن این که محدود بوده‌اند و وزن اجتماعی بالایی نداشته‌اند اما بیشتر گروه‌های خود اتکاء بوده‌اند و وابستگی به خارج درباره آنان صدق نمی‌کند اگر چه در مقاطعی از کمک خارجی بهره برده‌اند. به عبارت دیگر نخست آنها عمدتا در چهارچوب خاص خود و به شکل مستقل بروز یافته‌اند و بعد مورد توجه نیرو‌های خارجی قرار گرفته‌اند. حتی برخی از آنها مانند کلنل محمد تقی خان پسیان افراد خوشنامی نیز بوده‌اند. البته ممکن است استثنا‌هایی نیز وجود داشته باشند که کاملا وابسته بوده‌اند.

با توجه به روایت‌ها و نظرات متعارض درباره جنبش‌هایی که در استان‌های مرزی وجود دارد این موضوع حساس‌تر می‌شود. ادعا‌هایی وجود دارد که میرزا کوچک خان، شیخ محمد خیابانی و فرقه آذربایجان مدافع حرکت‌های تجزیه‌طلبانه بوده‌اند. در حالی که دیدگاه‌های دیگری وجود دارند که آنها را خواهان نظام فدرال و تداوم زیست در کشور ایران معرفی می‌کنند. از آنجاییک ه در فضای سیاسی ایران مرز‌های بین این دو نگرش مخدوش است. بنابراین بدون این که وارد داوری بشویم که کدام نگرش درست است، می‌توان از این بحث نتیجه گرفت که در گذشته نفس تجزیه‌طلبی در ایران منشاء خارجی نداشته و کسانی بوده‌اند در داخل قلمرو جغرافیایی ایران که مستقلا به فکر گسست افتاده‌اند.

در حال حاضر از سوی عده‌ای، آمریکا و اسرائیل به عنوان کشور‌هایی که در تمام نقاط بحرانی ایران برنامه تجزیه دارند، در نظر گرفته می‌شوند .همچنین عربستان سعودی و متحدین عربی آن متهم هستند که مقاصد تجزیه‌طلبانه برای خوزستان دارند. برخی پای آلمان را نیز به این معادله باز کرده‌اند.

علی افشاری: آمریکا در تجزیه ایران منفعت ملموسی ندارد تجزیه ایران یجنگ‌ها و برخورد‌های نظامی سنگینی در پی دارد که دور جدیدی از بی‌ثباتی را وارد منطقه می‌سازد که آن به ضرر آمریکا است

اما وقتی دقیق به مسئله نگریسته شود و برخورد‌های ایدئولوژیک، هویت‌طلبانه و تک‌بعدی را کنار بگذاریم، با توجه به واقعیت‌های موجود به سختی می‌توان نتیجه گرفت که دولت‌های خارجی برنامه و طرحی جدی برای تجزیه ایران در دستور کار داشته باشند. البته این ادعا بدان معنی نیست که برخی از دول خارجی از تجزیه ایران خوشحال نمی‌شوند، بلکه بحث بر سر این مسئله است که اقدام عملی و پشتیبانی تدارکاتی و سیاسی از آن به عمل نمی‌آورند. بیشتر به نظر می‌رسد آنها از بحران قومیتی ایران به عنوان اهرم فشاری برای حل مشکلاتشان با حکومت ایران استفاده می‌کنند.

دولت آمریکا و به‌خصوص نئوکان‌ها از سوی جریان‌هایی متهم هستند که در طرح خاورمیانه بزرگ تجزیه ایران را در نظر دارند. آنها در این خصوص اشاراتی به نظرات برنارد لوئیس، شرق‌شناس و اسلام‌شناس شهیر و بحث‌هایی که در اندیشکده‌های وابسته به جناح‌های راست افراطی آمریکا در جریان است، دارند. همچنین کمک‌های مالی از سوی برخی سازمان‌های غیر دولتی غربی به گروه‌های هویت‌طلب قومیتی و تجزیه‌طلب را دیگر سند ادعایی خود به حساب می‌آورند که غرب خواب‌هایی برای چند تکه کردن ایران دیده است.

اما سابقه آمریکا در ایران عکس این ادعا را آشکار می‌سازد. آمریکا در ماجرای اولتیماتوم به شوروی برای خروج از آذربایجان و همچنین مخالفت با قرارداد وثوق‌الدوله که ایران را به منطقه نفوذ دول وقت روسیه و بریتانیا تقسیم می‌کرد، به نفع حفظ تمامیت ارضی ایران موضع گرفت. تاکنون نیز رفتاری دال بر همراهی با تجزیه ایران به صورت رسمی نشان نداده است. آمریکا در افغانستان و عراق نیز به سمت تجزیه نرفت که استعداد و آمادگی این کار را داشتند.

با توجه وجود گرایش‌های سیاسی مختلف و کانون‌های تاثیرگذار متعدد در حوزه قدرت آمریکا، باید مواضع رسمی این دولت را مورد توجه قرار داد. نظرات یک گروه سیاسی خاص تا زمانی که تبدیل به سیاست دولت آمریکا نشده است نمی‌تواند مبنا قرار بگیرد. البته باید در برابر آن هوشیاری داشت. اما در حال حاضر هیچ کدام از دو حزب اصلی و زیرمجموعه‌های این کشور طرح و سیاستی در خصوص تقویت گرایش‌های تجزیه‌طلب ندارند. بحث‌هایی به صورت پراکنده و فردی در آنها جریان داشته که تبدیل به نتیجه مشخصی نشده است. برنارد لوئیس نه سیاستمدار است و نه دولتمرد . وی ایده‌ای را مطرح کرده که تاکنون فقط در سطح نوشته باقی مانده است.

مهم‌ترین این بحث‌ها مقاله رالف پیترز در نشریه نیرو‌های مسلح ارتش آمریکا تحت عنوان "مرز‌های خونین" است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شده است. (۱) وی در برخوردی سطحی و شتاب‌زده مدعی شده است که دموکراسی و ثبات پایدار در منطقه خاورمیانه و از میان برداشتن تروریسم اسلامی نیازمند تغییر مرز‌های مصنوعی این منطقه است که توسط چرچیل با قلم روی نقشه ایجاد شده است.

سطح نازل اطلاعات وی تا آنجاست که نمی‌داند مرز‌های کنونی ایران ربطی به تقسیم‌بندی قدرت‌های فاتحان جنگ جهانی اول ندارد. وی در نگرشی نادرست برای پایان بخشیدن به نزاع‌های قومیتی و مذهبی نقشه جدیدی در خاور میانه پیشنهاد می‌کند که مناطق بلوچستان، آذربایجان، خوزستان، کردستان از ایران منفک شده و به جایش هرات به ایران ملحق گردد! وی تقسیم‌بندی جدیدی برای عربستان سعودی، عراق، افغانستان، پاکستان و ... نیز ارائه می‌دهد و همچنین توصیه می‌کند اسرائیل نیز به مرز‌های قبل از ۱۹۶۷ برگردد.

اگرچه مطلب وی در نشریه ارتش آمریکا چاپ شده است ولی خودش در مقاله توضیح می‌دهد که شکست در منطقه خاورمیانه از اسلام نیست، بلکه از دیپلمات‌های آمریکایی است که مرز‌های بین‌المللی مقدس را پرستش می‌کنند. مقاله وی جهت‌گیری انتقادی نسبت به سیاست‌های آمریکا در عراق پس از صدام دارد که چرا طرح تجزیه را دنبال نکرده است. مطلب وی فقط در حد انتشار در نشریه ماند و نه در دستور کار دولت قرار گرفت و نه هیچ بنیاد غیر دولتی و یا احزاب سیاسی به آن بها داد. اکنون شش سال از انتشار این مقاله می‌گذرد و ردپایی از تعقیب این طرح در سیاست آمریکا در منطقه خاورمیانه دیده نمی‌شود.

کمک‌هایی که از سوی نهاد‌های اجتماعی و اندیشکده‌های آمریکایی به گروه‌ها صورت می‌گیرد هنوز مشخص نیست دامنه آن چقدر است. حجم بالای اخبار نادرست و برنامه‌های تخریبی جمهوری اسلامی بررسی را دشوار می‌سازد. اما معمولا این کمک‌ها در قالب حمایت‌های انسانی و یا حقوق بشری انجام می‌شود، چون گروه‌های قومیتی در ایران از قربانیان نقض حقوق بشر هستند. آمار افراد کشته شده و همچنین تعداد زندانیان سیاسی بالا مسائلی است که مورد توجه این نهاد‌ها قرار می‌گیرد. همچنین سازمان‌هایی که در خصوص فرایند‌های حل منازعه مشاوره می‌دهند نیز به حل بحران‌های قومیتی ایران علاقه‌مند هستند، اما جهت‌گیری آنها دفاع از تجزیه ایران نیست.

رسانه‌های فارسی زبان وابسته به دولت آمریکا از جمله رادیو فردا و صدای آمریکا علی‌رغم اصرار گروه‌های تجزیه‌طلب حاضر نشده است تریبون در اختیار آنها بگذارد.

عربستان سعودی اگرچه از تجزیه خوزستان ایران و تبدیل این منطقه به یک کشور عربی استقبال می‌کند ولی مصلحت این حکومت محافظه‌کار اجازه نمی‌دهد تا اقدامی عملی در خصوص تقویت گروه‌های تجزیه‌طلب انجام دهد

سیمون هرش، شبکه تلویزیونی ای بی سی و برخی مقامات سابق امنیتی و سیاسی آمریکا از جمله فرد برتن، کارشناس ضد تروریسم که قبلا در وزارت خارجه آمریکا فعالیت می‌کرده است مدعی شده‌اند که سیا از بودجه‌های مخفی خود امکاناتی را در اختیار جندالله و دیگر گروه‌های قومیت طلب با خط مشی مسلحانه قرار داده است. (۲) این ادعا از سوی مقامات رسمی آمریکا تکذیب شده و اطلاعات منتشر شده نیز در حدی نیست که بتوان صحت این ادعا را قطعی دانست.

البته مارک پری در نشریه شورای روابط خارجی آمریکا فاش ساخت که نیرو‌های موساد در پوشش مامورین امنیتی آمریکا با نیرو‌های جندالله تماس گرفته‌اند و آنها را برای عملیات خرابکارانه در داخل خاک ایران استخدام کرده‌اند. (۳)

حتی اگر فرض کنیم سیا واقعا به این گروه‌ها کمک می‌کند باز نمی‌توان لزوما نتیجه گرفت که این فعالیت‌ها در چهارچوب طرح تجزیه ایران صورت می‌پذیرد. محتمل‌تر آن است که این اقدامات در قالب کار‌های ایذائی و فشار به حکومت برای تغییر رفتار در سیاست خارجی انجام می‌شود.

دلایل زیادی وجود دارد که آمریکا در تجزیه ایران منفعت ملموسی ندارد و یا دست‌کم ضرر‌های این کار برای آنها از منافع احتمالی آن بیشتر است. تجزیه ایران یک سری جنگ‌ها و برخورد‌های نظامی سنگین در پی دارد که دور جدیدی از بی‌ثباتی را وارد منطقه می‌سازد. افزایش ناآرامی‌ها در منطقه استراتژیک خاورمیانه و یکی از شاهراه‌های اصلی ترانزیت انرژی غرب به ضرر آمریکا است. افزایش واحد‌های سیاسی- جغرافیایی و طولانی بودن دوره ثبات‌یابی آنها بستر فعالیت مناسبی برای افزایش فعالیت‌های تروریستی فراهم می‌سازد. این کار همچنین باعث بالا گرفتن جو ضد آمریکایی در ایران شده و مردم را در کنار حکومت قرار می‌دهد.

تجزیه ایران موازنه قوا را در منطقه به ضرر ترکیه، روسیه و پاکستان به هم می‌زند. چنین امری بر تنش روابط آنها با آمریکا می‌افزاید بدون این که دستاورد مشخصی نصیب آمریکا شود. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت رویکرد آمریکا به مسائل قومیتی ایران در چهارچوب اعمال فشار به حکومت و توجه به مطالبات این گروه‌ها بر اساس ارزش‌های آمریکایی است. در واقع این گروه‌ها حکم اهرم فشار را برای آمریکا و به طور کلی غرب دارند. همچنین آنها بخشی از نیروهای معترض در ایران نیز محسوب می‌شوند.

اسرائیل دیگر کشوری است که در مظان اتهام برای دامن زدن به تجزیه ایران قرار دارد. برخی از منابع به تواتر از وجو د مراکزی آموزشی در کردستان عراق خبر می‌دهند که دولت اسرائیل در آنجا با جذب نیرو از مخالفین قومیتی، آنها را برای انجام عملیات خراب‌کارانه علیه جمهوری اسلامی آموزش می‌دهد.

همچنین شایع است که اسرائیل به برخی از گروه‌های قومیت‌نشین ناراضی نیز سلاح می‌دهد. البته حکومت اقلیم کردستان در بیانیه‌ای وجود مراکز جاسوسی و اطلاعاتی اسرائیل را در خاک کردستان عراق رد کرد. اما تردید‌ها در خصوص درستی این موضع‌گیری بسیار است.

وخامت رو به تزاید روابط ایران و آذربایجان می‌تواند این همسایه شمالی را به دیگر مرکز فعالیت نهاد‌های اسرائیلی علیه حکومت ایران تبدیل کند.

اما مجموعه فعالیت‌های تهاجمی دولت اسرائیل که به احتمال زیاد صحت دارد، در قالب واکنش و برخورد‌های تلافی‌جویانه با حمایت ایران از گروه‌های فلسطینی و لبنانی معارض با اسرائیل صورت می‌پذیرد. اسرائیل در جایگاه و موقعیتی نیست که برنامه‌ای برای تجزیه ایران داشته باشد.

عربستان سعودی اگرچه از تجزیه خوزستان ایران و تبدیل این منطقه به یک کشور عربی استقبال می‌کند ولی مصلحت این حکومت محافظه‌کار اجازه نمی‌دهد تا اقدامی عملی در خصوص تقویت گروه‌های تجزیه‌طلب انجام دهد. آسیب‌پذیری عربستان حوزه مانور آن را محدود می‌سازد. تاکنون شاهد و مدرک معتبری در خصوص حمایت حکومت عربستان سعودی از گروه‌های تجزیه‌طلب مشاهده نشده است. البته می‌توان این حالت را در نظر گرفت که به صورت کنترل شده از گروه‌های عرب تجزیه‌طلب در حد اعمال فشار و یا خنثی‌سازی حرکت‌های تهاجمی حکومت ایران حمایت کند اما دامنه این حمایت محدود است و در سطحی نیست که حساسیت ایران را بر بیانگیزد. بررسی عملکرد و مواضع رهبران سعودی نشان می‌دهد علی‌رغم تیره شدن روابط آنها با ایران در سال‌های اخیر، هنوز امید دارند تا با چهره‌های اصلاح‌طلب و میانه‌رو حکومت بتوانند مصالحه کنند. این نیرو‌ها برای عربستان در اولویت هستند.

امید عربستان سعودی به نیرو‌های میانه‌رو محدودیت زیادی برای سیاست این کشور در حمایت از حرکت‌های تجزیه‌طلبانه ایجاد می‌کند. اصولا گرایش ناسیونالیسم عربی و پان عرب‌ها در منطقه، باعث تقویت تعصبات عربی و بروز هویت عربی متمایز با هویت ملی ایرانی در خوزستان بوده است. جریانی مثل جبهه التحریر که شاخه حزب بعث در خوزستان بود یک نمونه از این حرکت بود. در حال حاضر مجموعه الاحواز در خارج از مرز‌های ایران نقشی مشابه را ایفا می‌کند.

عربستان و در کل کشور‌های عربی و از جمله عراق و همچنین ترکیه به ترتیب مناطق عرب‌نشین و ترک‌نشین ایران را حوزه نفوذ خود می‌پندارند. همان‌طور که ایران شیعیان عراق و لبنان ، آذربایجان و عربستان سعودی و تاجیک‌ها و هزاره‌ها در افغانستان و کرد‌ها در عراق را متحدین خود می‌پندارد. این رویکرد خصلت تجزیه‌طلبانه ندارد بلکه تقویت دستیبابی به منافع ملی از رهرو ارتباط و نزدیکی با نیرو‌های هسمو در مناطق همسایه و یا مجاور را دنبال می‌کند.

رویکرد آمریکا به مسائل قومیتی ایران در چهارچوب اعمال فشار به حکومت و توجه به مطالبات این گروه‌ها بر اساس ارزش‌های آمریکایی است. این گروه‌ها حکم اهرم فشار را برای آمریکا و به طور کلی غرب دارند

تجمع‌های محدودی از جمعیت‌های ترک و عرب تجزیه‌طلب در خارج از کشور برگزار می‌شود، برخی در ترکیه و یا در محل دفتر حزب مساوات آذربایجان. این تجمع‌ها کنترل‌شده هستند. برخی نشست‌های محدود دیگر نیز در کشور‌های اروپایی برگزار می‌شود که معمولا از امکانات عمومی متعلق به این جوامع باز استفاده می‌شود که مستقل از دولت‌ها هستند.

القاعده نیز ارتباطاتی با گروه‌های تجزیه‌طلب بلوچ دارد. همچنین سیستم امنیتی پاکستان نیز از آنها به صورت ابزاری استفاده می‌کند. ولی این همکاری‌ها در سطح محدودی است .

وزن گروه‌هایی که در میان فعالان هویت‌طلب کرد، ترک، بلوچ و عرب رسما و علنا اهداف تجزیه‌طلبانه را تبلیغ می‌کنند هم به لحاظ کیفی و هم کمی پایین است.

اکثر گروه‌های شناخته شده و پرطرفدار دست‌کم در ظاهر خواهان خودمختاری هستند. ضمن این که نفوذ و عمق استراتژیک این گروه‌ها در توده مردم مناطق قومیت‌نشین بالا نیست.

البته بغرنجی مسئله در اینجاست که برخی نیرو‌های سیاسی مرکزنشین ایران نسبت به گروه‌هایی که خواهان فدرالیسم هستند سوءظن دارند و تمایزی بین آنها و تجزیه‌طلبان قائل نمی‌شوند. در این صورت باید گفت دولت اقلیم کردستان عراق از خودمختاری کردستان ایران حمایت می‌کند و همچنین اکثر کشور‌های عربی نیز از خودمختاری عرب‌ها در خوزستان پشتیبانی می‌کنند. این خواسته ممکن است مورد حمایت غرب نیز قرار بگیرد. اما در این خصوص باید حساب نیرو‌های خواهان فدرالیسم را از تجزیه‌طلبان جدا کرد و سپس با گفت‌وگوی انتقادی سوءظن‌ها را از بین برد و یا حداقل به یک شناخت درست دست پیدا کرد.

بنابراین در مجموع حرکت و اراده جدی خارجی برای تجزیه ایران فعلا وجود ندارد و در افق زمانی رویت‌پذیری نیز چنین امکانی دیده نمی‌شود. اما حرکت‌های ایذائی برای اعمال فشار به جمهوری اسلامی و برخورد‌های واکنشی و مهارکننده برای سیاست خارجی ستیزه‌جویانه از سوی غرب و برخی کشور‌های منطقه وجود دارد. این برخورد‌ها در سطح استراتژیک انجام نمی‌شود بلکه فعلا حالت تاکتیکی دارد. به عبارت دقیق‌تر، حمایت کشور‌های خارجی از گروه‌های تجزیه‌طلب بر اساس راهبرد تجزیه ایران صورت نمی‌گیرد بلکه به عنوان ابزاری در خدمت سیاست مهار جمهوری اسلامی است . میزان حمایت تابعی از شدت رویارویی و فاصله با حکومت است. نمونه روشن‌کننده در این خصوص نوع ارتباط شاه با ملامصطفی بارزانی است. به محض این که ایران به خواست‌هایش در قرارداد ۱۹۷۵ رسید، پشت آنها را خالی کرد.

در عین حال باید توجه داشت همین تاکتیک‌ها در مقطعی می‌تواند دردسر ساز شود. بنابراین هوشیاری نسبت به آنها برای نیرو‌های دموکراسی‌خواه و مدافع تمامیت ارضی ایران ضرورت دارد.

استفاده ابزاری و تاکتیکی از گروه‌های تروریستی و تجزیه‌طلب برای دستیابی به منافع سیاسی و ملاحظات امنیتی از مصادیق روش‌ها و رفتار‌های منفی در عرصه سیاست بین‌المللی هستند و با قوانین بین‌المللی نیز تعارض دارند اما متاسفانه در واقعیت وجود دارند.

اما خطر تجزیه‌طلبی بیش از آن که معطوف به خارج از مرز‌ها باشد، از شکاف رو به افزایش بین وضعیت موجود و انتظارات مردم ساکن در استان‌های مرزی ناشی می‌شود. کسب رضایت این مردم و قرار دادن خواسته‌های مشروع آنها در سبد مطالبات ملی و افزایش رشد توسعه و آبادانی در این مناطق محروم مهم‌ترین عناصر رفع‌کننده خطر تجزیه‌طلبی هستند که در حال حاضر شدت بالایی ندارد.

مهار سیاست‌های ستیزه جویانه خارجی حکومت و تعامل با جامعه جهانی دیگر راهبردی است که ظرفیت بالایی در متوقف کردن حمایت‌های تاکتیکی کشور‌های خارجی از گروه‌های تجزیه‌طلب دارد و آنها را خلع سلاح می‌سازد.

در عین حال این واقعیت را نیز باید در نظر داشت که توان و امکانات دولت‌های خارجی برای پیشبرد برنامه‌های تجزیه‌طلبانه پایین است و آنها از نظر منطقه‌ای و جهانی در شرایطی نیستند که بتوانند چنین کاری را به‌سادگی انجام دهند.

در این میان برخورد‌های ایدئولوژیک، نگرش‌های شووینیستی و نژادپرستانه، بهره‌برداری‌های سیاسی و نگرش‌های غیر اصولی و سطحی‌نگر با این موضوع ابعاد و نتایج منفی در بر دارد. انتظار می‌رود با برخورد مسئولانه نیرو‌های سیاسی مرکزنشین و فعالین هویت‌طلب قومیتی چهارچوب مناسبی برای حل مشکلات وضع شود و نگرانی از تجزیه‌طلبی فعلیت پیدا نکند.

*عکس اصلی مقاله، نقشه تجزیه ایران است که رالف پیترز آن را طراحی کرده.

منابع :

۱- مرز‌های خونین ، رالف پیترز

۲- ایالات متحده وجوه گروههای تروریستی برای ایجاد هرج و مرج در ایران ، نشریه تلگراف

۳- پرچم دروغین ، مارک پری

وزارت اطلاعات: عاملان ترور امام جمعه راسک بازداشت شدند

Thu, 12 Apr 2012 03:30:46 +0000

وزارت اطلاعات ايران از بازداشت ۱۵ تن از "عاملان ترور" مصطفی جنگی زهی امام جمعه شهرستان راسک خبر داد.

روابط عمومی وزارت اطلاعات روز چهارشنبه ۲۴ فروردين‌ماه در اطلاعيه‌ای اعلام کرد، تاکنون ۱۵ نفر از"تروريست‌ها" و "هسته‌های پشتيبانی کننده اين اقدام" بازداشت شده‌اند.

مولوی مصطفی جنگی زهی روز جمعه ۳۰ دی ۱۳۹۰ در مسير چابهار- سرباز مورد سوء قصد قرار گرفت و کشته شد.

در بيانيه وزارت اطلاعات آمده است: "اطلاعات به‌دست آمده نشان‌دهنده دخالت مثلث شوم سازمان منافقين (در طراحی عمليات)، گرايش‌های انحرافی متصل به وهابيت (در صدور مجوز و انجام عمليات تروريستی)، ‌کمک‌های مالی برخی کشورهای مرتجع منطقه تحت حمايت آمريکا، ‌انگليس و رژيم صهيونيستی در اين اقدام تروريستی است."

وهابيت در ۵۰ سال گذشته مذهب درباری سعودی بوده‌ است و وهابيانی که در هندوستان، افغانستان و پاکستان هستند هسته اصلی نيروهای القاعده را تشکيل می‌دهند.

مولوی مصطفی جنگی زهی روز جمعه ۳۰ دی ۱۳۹۰ در مسير چابهار- سرباز مورد سوء قصد قرار گرفت و کشته شد

دی‌ماه سال گذشته يک منبع آگاه که نامش فاش نشده بود در گفت‌وگو با خبرگزاری جمهوری اسلامی ايران (ايرنا) قتل مولوی جنگی زهی را "دنباله برنامه ضد انسانی قدرت‌های سلطه‌طلب استکباری" دانسته بود که "بعد از خنثی شدن توطئه‌های متعددش عليه جمهوری اسلامی ايران، رسماً حذف فيزيکی دانشمندان و مبارزان طرفدار انقلاب اسلامی را سرلوحه اقدامات خود قرار داده است."

اشاره اين منبع به ترور مصطفی احمدی روشن از مقام‌های مرتبط با برنامه اتمی ايران است که ۲۱ دی سال گذشته در تهران کشته شد.

انتشار خبر بازداشت "عاملان ترور" امام جمعه شهرستان راسک از سوی وزارت اطلاعات در حالی است که روز گذشته سردار محمد پاکپور فرمانده نيروی زمينی سپاه پاسداران از "انهدام کامل يک تيم جندالله" در ايام نوروز خبر داد.

فرمانده نيروی زمينی سپاه گفته بود: "چند تيم خرابکاری عناصر ضد انقلاب باقی‌مانده از گروهک ريگی که در خارج از کشور مستقر هستند، قصد داشتند در ايام تعطيلات نوروز در اجتماعات مردمی عمليات خرابکاری انجام دهند."

به گفته فرمانده نيروی زمينی سپاه، اين افراد در مناطق مرکزی و مرزی کشور نيز قصد داشتند "عمليات تروريستی" انجام دهند.

پيشتر منابع خبری ايران گزارش داده بودند گروه جندالله در سال ۱۳۸۹ قصد ترور مولوی جنگی زهی را داشته اما موفق به اين کار نشده است.

پاکستان از ایران برق می‌خرد

Sun, 01 Apr 2012 10:49:38 +0000

یوسف رضا گیلانی، نخست‌وزیر پاکستان اعلام کرد که کشورش قصد دارد يک‌هزارو ۱۰۰ مگاوات برق از ایران خریداری کند.

به گزارش رسانه پاکساتی داون‌نیوز، گیلانی که امروز، یکشنبه ۱۳ فروردين (يکم آوريل) در کشور چین با محمدجواد محمدی‌زاده، معاون رئیس دولت ایران دیدار و گفت‌وگو داشته‌، از توافق با ایران بر سر خرید این مقدار برق خبر داده‌است.

بر اساس این گزارش، نخست‌وزیر پاکستان اعلام کرده ‌است که این مقدار برق برای تأمین کمبود الکتریسیته ناحیه بلوچستان در این کشور خریداری خواهد شد.

گیلانی همچنین گفت که پاکستان خواستار روابط صمیمانه با تمام همسایگان خود و نیز هر دولتی است که برای برقراری صلح در افغانستان تلاش می‌کند.

يوسف رضا گيلانی تأکید کرد که پاکستان گروه جندالله را به‌عنوان گروهی تروریستی می‌شناسد

او بار دیگر تأکید کرد که پاکستان گروه جندالله را به‌عنوان گروهی تروریستی می‌شناسد.

جندالله یک گروه شبه‌نظامی سنی‌مذهب بلوچ است که با هدف مبارزه مسلحانه با حکومت ایران تأسیس شده‌است.

این گروه در سال‌های اخیر باعث چالش‌هایی میان ایران و پاکستان شده‌است.

ایران که جندالله را گروهی تروریستی می‌داند معتقد است که پاکستان از آن حمایت‌هایی به عمل می‌آورد. اما پاکستان همواره این مسئله را تکذیب کرده‌است. آمریکا نیز جندالله را در شمار گروه‌های تروریست به‌شمار می‌آورد.

گیلانی در دیدار امروز همچنین تمایل کشور خود به خرید نفت و گاز از ایران را هم اعلام کرد.

در این دیدار محمدی‌زاده نیز گفت که ایران و پاکستان برای قرن‌ها هم‌مرز بوده‌اند.

او همچنین به پیوندهای دیرینه این دو کشور اشاره داشت و اظهار امیدواری کرد که این پیوندها استحکام بیشتری بیابد.

سپاه پاسداران: يک گروه تروريستی در ايران متلاشی شد

Wed, 28 Mar 2012 17:06:26 +0000

سپاه پاسداران از متلاشی شدن "يک گروه تروريستی ضد انقلاب" در جنوب شرقی ايران خبر داد.

خبرگزاری جمهوری اسلامی ايران (ايرنا) به‌نقل از روابط عمومی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ايران نوشته است نيروهای قرارگاه قدس نيروی زمينی سپاه "يک گروه تروريستی ضد انقلاب" را که به خاک ايران نفوذ کرده و قصد انجام عمليات تروريستی داشت، متلاشی کردند.

سپاه پاسداران گفته است اين گروه طی چند روز گذشته "با هدايت سازمان‌های جاسوسی دشمن" و "گروه‌های تروريستی مورد حمايت استکبار جهانی" وارد خاک ايران شده بود که پس از شناسايی و طی عمليات تعقيب و گريز به دست نيروهای سپاه گرفتار شد.

روابط عمومی سپاه پاسداران همچنين افزوده است در اين عمليات يک نفر از اعضای اين گروه کشته و دو نفر بازداشت شده‌اند.

به گفته سپاه پاسداران از اين گروه تجهيزات ارتباطی، مهمات و مواد منفجره از جمله نارنجک و کمربندهای انفجاری کشف شده است.

در سال‌های گذشته مناطق جنوب شرقی ايران که در آن استان سیستان و بلوچستان قرار دارد شاهد رویدادهای خشونت‌باری بوده است

محل درگيری‌ها، نام و مشخصات افراد اين گروه اعلام نشده است.

در سال‌های گذشته مناطق جنوب شرقی ايران که در آن استان سیستان و بلوچستان قرار دارد شاهد رویدادهای خشونت‌باری بوده و مسئولیت برخی از ترورها، انفجار‌ها و عمليات نظامی را گروه جندالله به عهده گرفته است.

جندالله یا "جنبش مقاومت مردمی ایران"، گروه شبه‌نظامی سنی مذهب بلوچ است که با جمهوری اسلامی ایران به مبارزه مسلحانه می‌پردازد و در طول سال‌های گذشته در این استان چندین عملیات بمب‌گذاری و گروگان‌گیری انجام داده‌ است.

جندالله خود را مدافع حقوق ملی و مذهبی قوم بلوچ و اهل سنت در استان سیستان و بلوچستان اعلام کرده و می‌گوید قصد جدایی‌ از ایران را ندارد.

رهبر این گروه، عبدالمالک ریگی بود که در اسفند ۱۳۸۸ توسط وزارت اطلاعات ایران دستگیر شد و روز ۳۰ خرداد ۱۳۸۹ به دار آویخته شد.

تاکنون چندین تن از اعضای گروه جندالله توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی اعدام شده‌اند و حکومت ايران بارها از نابود شدن اين گروه گفته است.

اوایل سال جاری مصطفی محمد نجار، وزیر کشور جمهوری اسلامی ایران اعلام کرده بود که محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور این کشور توجه ویژه‌ای به مسائل امنیتی در مرزهای شرق و شمال غرب دارد.

وی افزوده بود، بودجه تأمین امنیت مرزی در دولت دهم ۱۷ برابر شده است و به‌منظور جلوگیری از اقدامات تروریستی و قاچاق مواد مخدر برای انسداد مرز‌ها از احداث دیوار بتنی، حفر کانال و نیز کشیدن سیم خاردار به تناسب استفاده خواهد شد.

دو بسیجی در سیستان و بلوچستان کشته شدند

Mon, 05 Dec 2011 14:57:34 +0000

بنا به گزارش‌های منتشر شده، دو تن از اعضای سازمان بسيج در جنوب استان سیستان و بلوچستان کشته شدند.

یک مسئول آگاه در گفت‌وگو با خبرگزاری جمهوری اسلامی ايران (ایرنا) ضمن تائید این خبر گفته است، این دو نفر از "اعضای کادر و فعال بسیج سیستان و بلوچستان" بوده و در جنوب استان و "برای حفظ امنیت مردم منطقه" کشته شده‌اند.

این مسئول آگاه جزئیات بیشتر این رویداد را مشخص نکرده است.

در سال‌های گذشته مناطق سیستان و بلوچستان شاهد رویدادهای خشونت‌باری بوده و مسئولیت برخی از انفجار‌ها را گروه جندالله به عهده گرفته است.

اوایل سال جاری مصطفی محمد نجار، وزیر کشور اعلام کرده بود که بودجه تأمین امنیت مرزی در دولت دهم ۱۷ برابر شده است و برای جلوگیری از اقدامات تروریستی و قاچاق مواد مخدر استفاده خواهد شد

رهبر این گروه، عبدالمالک ریگی بود که در اسفند ۱۳۸۸ توسط وزارت اطلاعات ایران دستگیر شد و روز۳۰ خرداد ۱۳۸۹ به دار آویخته شد.

تاکنون چندین تن از اعضای گروه جندالله توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی اعدام شده‌اند.

وزارت اطلاعات: يک تيم از جندالله منهدم شد

Mon, 18 Apr 2011 08:14:06 +0000

اداره اطلاعات استان سيستان و بلوچستان ايران اعلام کرد که يک تيم از گروه جندالله در زاهدان را متلاشی کرده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، اداره اطلاعات سيستان و بلوچستان در اطلاعيه‌ای گفته است که در اين اقدام پنج نفر از اعضای اين گروه دستگير شده‌اند.

اين اطلاعيه می‌افزايد چهار جليقه انفجاری و مقاديری مهمات از بازداشت‌شدگان به دست آمده است.
اداره اطلاعات سيستان و بلوچستان همچنين گفته است که اعضای اين گروه قصد داشتند با اجرای عمليات تروريستی منطقه را ناامن جلوه دهند.

جندالله یا «جنبش مقاومت مردمی ایران»، گروه شبه‌نظامی سنی مذهب بلوچ می‌باشد که با جمهوری اسلامی ایران به مبارزه مسلحانه می‌پردازد و در طول سال‌های گذشته در این استان چندین عملیات بمب‌گذاری و گروگان‌گیری انجام داده‌ است.

رهبر این گروه، عبدالمالک ریگی بود که در اسفند ۱۳۸۸ توسط وزارت اطلاعات ایران دستگیر شد و روز۳۰ خرداد ۱۳۸۹ به دار آویخته شد.

مصطفی محمد نجار، وزير کشور جمهوری اسلامی ايران چندی پيش اعلام کرد که محمود احمدی‌نژاد، رئيس جمهور اين کشور توجه ويژه‌ای به مسائل امنيتی در مرزهای شرق و شمال غرب دارد.

وی افزود که بودجه تأمين امنيت مرزی در دولت دهم ۱۷ برابر شده است و به‌منظور جلوگيری از اقدامات تروريستی و قاچاق مواد مخدر برای انسداد مرزها از احداث ديوار بتنی، حفر کانال و نيز کشيدن سيم خاردار به تناسب استفاده خواهد شد.

صدور حکم اعدام برای عوامل انفجار چابهار

Maryam — Sun, 30 Jan 2011 12:18:11 +0000

دادستان عمومی و انقلاب زاهدان از صدور حکم اعدام برای چهار نفر از افرادی که در رابطه با انفجار روز تاسوعا در چابهار دستگیر شده‌اند، خبر داد.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، محمد مرزیه، دادستان زاهدان با بیان اینکه حکم اعدام این افراد برای تایید به تهران فرستاده شده، گفت که حدود ۲۰ نفر به اتهام دست داشتن در انفجارهای چابهار بازداشت شده‌اند.

وی که در یک نشست خبری سخن می‌گفت، اعلام کرد که ۱۲ نفر از دستگیرشدگان با «قرار بازداشت در خدمت نیروهای امنیتی» هستند و احکام صادره برای آنها به زودی اعلام می‌شود.

این افراد در رابطه با انفجاری که ۲۴ آذر ماه سال جاری در چابهار منجر به کشته شدن ۳۹ نفر شد، بازداشت شده‌اند.

مقامات امنیتی ایران چندی پیش از بازداشت ۹ نفر را در ارتباط با بمب گذاری انتحاری چابهار خبر داده بودند.

اداره اطلاعات چابهار طی اطلاعیه‌ای اعلام کرده بود که این انفجار به‌شکل انتحاری بوده و سه نفر در این حادثه نقش داشتند.

بنا به این اطلاعیه یکی از این افراد با انفجار کشته شد، نفر دوم که بمب همراه وی عمل نکرد توسط نیروی انتظامی مورد هدف قرار گرفت و زخمی شد و نفر سوم نیز دستگیر شد.

گروه جندالله مسوولیت این انفجار انتحاری را برعهده گرفته بود.

رهبر این گروه، عبدالمالک ریگی بود که در اسفند ۱۳۸۸ توسط وزارت اطلاعات ایران دستگیر شد و روز۳۰ خرداد ۱۳۸۹ به دار آویخته شد.

۲۹ آذر ماه، پنج روز پس از انفجار چابهار نیز ۱۱ نفر از «وابستگان» و «هواداران» گروه جندالله به اتهام «افساد فی‌الارض و محاربه با خدا و رسول و مقابله با نظام» در زندان زاهدان اعدام شدند.

جندالله یا «جنبش مقاومت مردمی ایران»، گروه شبه‌نظامی سنی مذهب بلوچ می‌باشد که با جمهوری اسلامی ایران به مبارزه مسلحانه می‌پردازد و در این استان چندین عملیات بمب‌گذاری و گروگان‌گیری انجام داده‌ است.

ایران پس از چین بالاترین آمار اعدام در جهان را دارد و در دی ماه سال جاری دست کم ۷۹ نفر در اين کشور اعدام شده‌اند.

خبرهای ضد و نقيض درباره بازداشت ريگی

zamaanehnews — Sat, 25 Dec 2010 14:58:11 +0000

يک روزنامه پاکستانی به نقل از مقامات محلی اين کشور اعلام کرد که عبدالرئوف ريگی طی يک عمليات «کماندويی» از سوی نيروهای امنيتی پاکستانی در مرز مشترک با ايران دستگير شده است اما روزنامه الشرق الوسط بازداشت وی را تکذيب کرده است.

به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، به نوشته روزنامه «پاک تريبيون»، عبدالرئوف ريگی در تاريخ ۲۱ دسامبر (سه‌شنبه ۳۰ آذر ۸۹) در حال تماس با الشرق الاوسط چاپ لندن بر روی رادار ظاهر شده است و پس از ۲۴ ساعت بازداشت شده است.

به نوشته پاک تريبيون «عبدالرئوف ريگی در حالی که با بی‌سيم خود از منطقه پناهگاهش در مرز پاکستان و ايران در بلوچستان با روزنامه‌ای مستقر در لندن تماس گرفت، به وسيله‌ نيروهای امنيتی پاکستان ردگيری و دستگير شد.»

اين روزنامه افزوده است: «عبدالرئوف ريگی احتمالاً به‌زودی و پس از بازجويی توسط آژانس‌های امنيتی پاکستان به مقامات ايران تحويل داده خواهد شد.»

همچنين تارنمای رسمی گروه جندالله، خبر بازداشت عبدالرئوف ريگی را تکذيب کرده و خبرگزاری‌های ايران را به «دروغ‌پردازی» متهم کرده است.

رسانه‌های ايران در حالی از عبدالرئوف ريگی به عنوان جانشين عبدالمالک ريگی نام برده‌اند که گروه جندالله پس از اعدام عبدالمالک ريگی، «محمدظاهر بلوچ» را به‌عنوان رهبر جديد خود معرفی کرد. عبدالمالک ريگی، رهبر پیشین گروه جندالله، خرداد ١٣٨٩ به اتهام «محاربه و فساد فی‌الارض» در زندان اوين اعدام شد.

گروه جندالله که يک گروه پيکارجو و ناراضی اهل سنت در شرق ايران است، می‌گويد که برای دفاع از حقوق اقليت بلوچ مبارزه می‌کند.

وزارت خارجه آمريکا آبان ٨٩ با انتشار بيانيه‌ای، جندالله را در فهرست گروه‌های تروريستی قرار داد و اعلام کرد که «جندالله از روش‌های مختلفی مانند حمله انتخاری، کمين، آدم‌ربايی و ترور» در ايران استفاده کرده است.

جندالله در تازه‌ترين اقدام خود، روز ۲۴ آذرماه ۱۳۸۹ يک عمليات انتحاری در ميدان فرمانداری چابهار را عملی کرد که در نتیجه آن ۳۹ نفر کشته‌ و ۸۶ نفر زخمی شدند. گروه جندالله طی اطلاعيه‌ای مسئوليت اين عمليات تروريستی را به عهده گرفت.

دادگستری استان سيستان و بلوچستان چند روز پس از این عملیات انتحاری، اعلام کرد ۱۱ نفر از «وابستگان» و «هواداران» گروه جندالله به اتهام «افساد فی‌الارض و محاربه با خدا و رسول و مقابله با نظام» در محوطه زندان زاهدان اعدام شده‌اند.