خانه سینما

سینماتوگراف آدم تربیت می‌کند، نه سلحشور

hosseinn — Wed, 13 Mar 2013 11:12:43 +0000

برنمایی بحران سینمای دینی - دولتی در جمهوری اسلامی ایران

اکبر فلاح‌زاده

اکبر فلاح‌زاده - «سینماتوگراف آدم تربیت می‌کند» این دیالوگ مشهور از فیلم «ناصرالدین شاه اکتور سینما» ساخته محسن مخملباف را همه به یاد داریم. مخملباف از کسانی بود که به اعتراف خودش تحت تاثیر سینما آدم شد.

محسن مخملباف بعد از چند سال همکاری نزدیک با حزب‌الله و ساختن فیلم‌هایی با مضامین ایدئولوژیک و دفاع از نظام جمهوری اسلامی، زیر تأثیر جدایی حکومت از مردم، راهش را به سوی مردم کج کرد و فیلم‌های مردمی ساخت. ساخت این فیلم‌ها او را با حکومت درگیر کرد و کار این درگیری کم کم به مهاجرت او و در ‌‌نهایت حمایتش از جنبش سبز کشید. اما همه حزب‌اللهی‌ها این روند تکاملی را طی نکرده‌اند. از میان همکاران سابق مخملباف بعضی‌ها هنوز کله‌شق باقی مانده‌اند.

سینما آتش می‌زده

یکی از این اشخاص فرج‌الله سلحشور که اخیراً با افتخار از گذشته‌اش یاد کرده که سینما آتش می‌زده. او که با بازی در فیلم «توبه نصوح» مخلمباف پایش به سینما باز شد، بعد از ساختن چند فیلم و سریال دینی، یک‌باره سینمای ایران را «فاحشه‌خانه» نامید. در انتقاد از تلاش یک تهیه‌کننده برای دعوت از آنجلینا جولی گفت: «آمدن آنجلینا جولی به ایران اتفاق خوبی است برای سینمایی که فاحشه‌خانه ‌است. این سینما باید هم برای ادامه فعالیت خود فاحشه بین‌المللی بیاورد.»
بسیاری از هنرمندان این سخنان را شرم‌آور دانستند و خواستار کناره‌گیری او از سینما شدند. اما او نه شرم کرد، نه کنار رفت. وقتی هم که به هچل افتاد با کمک دوستان متنفذش با یک جریمه سبک حتی از اتهام سرقت فیلمنامه یوسف پیامبر هم قسر در رفت.

خانه سینما در مرداد ۱۳۸۸ در اعتراض به برخی اظهارات سلحشور، از او شکایت کرد، اما به جایی نرسید. او انواع تهمت‌ها را به اهل سینما زده است، از کشیدن تریاک گرفته تا عضویت در فرقه فراموسون یا وابستگی به صهیونیسم.

«تنها سه درصد از کل سینمای ایران به نظام معتقدند»

اکبر فلاح‌زاده: سینما نشان می‌دهد، دین پنهان می‌کند.

از این رو سینما ذاًتا بی‌حجاب است. موضوع اصلاً بر سر سکس و نمایش عریانی نیست. مسئله بر سر یک تفاوت در فلسفه وجودی و طرز نگاه سینما و دین به دنیاست.

به علت همین تفاوت

یا تناقض ذاتی، مشکل کسانی

که می‌خواهند سینما را با زور دینی کنند حل بشو نیست.

هر چند می‌توان فیلم دینی ساخت، اما نمی‌توان خود سینما را دینی کرد. این مشکل در جمهوری اسلامی به حاد‌ترین شکل خود پدیدار شده است.

سلحشور یک بار هم ادعا کرد که «طبق تحقیق مجلس تنها سه درصد از کل سینمای ایران به نظام معتقدند.» این حرف از آن حرف‌هاست که کل پایه ایدئولوژیک نظام را بر باد می‌دهد. چون اگر درست باشد، بی‌اعتباری تمام تبلیغات حکومت در زمینه اسلامی کردن سینما و تلویزیون را عیان می‌کند.

به حد کافی از او تجلیل می‌شود و از انواع حمایت‌های مادی و معنوی نظام هم برخوردار است و از بابت جایزه هم هیچ کم و کسری ندارد. آنقدر از نهاد‌ها و مساجد و مراکز فرهنگی هنری دولتی جایزه گرفته که آخرین بار جایزه فیلم یوسف پیامبرش را به حوزه علمیه بخشید. درد او از چیز دیگری است: از این است که چرا جز خودی‌ها کسی تحویلش نمی‌گیرد و جوایز معتبر بین‌المللی نصیبش نمی‌شود. از این‌ها مهم‌تر این است که فکر می‌کند کنترل سینما از دست حکومت در رفته. او در این زمینه در اختتامیه ‌جشنواره شعر و سرود انقلاب‌ اظهار کرد: «‌قبل از انقلاب اسلامی ماهیت سینما برای مردم روشن بود و خانواده‌های مذهبی با سینما و تلویزیون هیچ کاری نداشتند و ما به خوبی می‌دانستیم که سینما کانال ورود فرهنگ بیگانه به کشور ما است (…) پس از انقلاب اسلامی اما شرایط کاملاً تغییر کرد و افرادی مذهبی وارد سینما شدند اما چون هیچ تجربه‌ای نداشتند، مسئولین تصمیم گرفتند‌‌ همان هنرمندان قبل از انقلاب را وارد سینما کنند و کاری که نباید اتفاق می‌افتاد، افتاد.»
وی ادامه داد: «‌من جزو کسانی بودم که قبل از انقلاب سینما آتش زدم و متأسفانه بعد از انقلاب برای‌‌ همان سینما‌ها موزه درست شد و هنوز هم از آن‌ها حمایت می‌شود.»

‌

سینمای اسلامی

سلحشور خاطرنشان کرد: ‌»اوایل انقلاب قرار بود تنها افراد مذهبی وارد این حوزه شوند اما کم کم حتی یک نفر از آن‌ها باقی نماند.»

به گفته وی «‌سینمای اسلامی به دنبال دروغ نیست و ‌تنها کسی که خوب می‌داند این سینما چیست، مقام معظم رهبری است.»‌

«سینمای اسلامی»‌‌ همان چیزی است که محسن مخملباف از نخستین نظریه‌پردازانش بود و حوزه هنری تبلیغات اسلامی اولین کارگاهش. اما او با وجود برخورداری از امکانات عظیم دولتی عطای معجون اسلامی خودش را به لقایش بخشید و ترک دیار کرد.

در سی واندی سال گذشته سریال‌ها وفیلم‌های دینی بسیاری ساخته شد، اما باز سینما آن‌طور که حکام می‌خواستند، اسلامی نشد. هجوم به خانه‌ها و شکستن ماهواره‌ها بر بام خانه‌های مردم، سانسور شدید فیلم و فیلتر اینترنت هم افاقه نکرد و شکاف بین فرهنگ و دین پر نشد. سینما از آغاز پیدایش خود در غرب نیز یک پدیده غیر دینی بوده است و به همین دلیل با مخالفت اهل دین روبرو شده است. موضوع خیلی ساده است: اهل دین می‌خواستند مردم متدین از دنیا روبرگردانده، به معنویت متوجه بشوند و به کلیسا بروند، نه به تماشاخانه و کاباره و سینما. سینما بازار دین را کساد کرد.
سینما نشان می‌دهد، دین پنهان می‌کند. از این رو سینما ذاًتا بی‌حجاب است. موضوع اصلاً بر سر سکس و نمایش عریانی نیست. مسئله بر سر یک تفاوت در فلسفه وجودی و طرز نگاه سینما و دین به دنیاست. به علت همین تفاوت یا تناقض ذاتی، مشکل کسانی که می‌خواهند سینما را با زور دینی کنند حل بشو نیست. هر چند می‌توان فیلم دینی ساخت، اما نمی‌توان خود سینما را دینی کرد. این مشکل در جمهوری اسلامی به حاد‌ترین شکل خود پدیدار شده است.

به گفته طالب‌زاده دبیر سومین جشنواره فیلم عمار، که در زمینه «ابعاد داخلی تهاجم رسانه‌ای و سینمایی به جامعه ایران» سخنرانی می‌کرد، «فیلم‌ها و تولیدات رسانه‌ای ما به دست افراد سکولار دارد ساخته می‌شود.» به نظر وی این افراد «اگر نمازخوان هم باشند، افقشان، افق انقلاب اسلامی نیست و این خیلی بد است.»

چسباندن نام جمهوری اسلامی به خانه سینما

از طرفی دعوا بر سر یک کار به ظاهر ساده صنفی یعنی اصلاح اساسنامه خانه سینما یکی از نمودهای مشکلی شده است که هر بار خود را به صورتی عیان می‌کند. این بار می‌خواهند با چسباندن نام جمهوری اسلامی به خانه سینما، آن را اسلامی و مال خود کنند.

جمال شورجه از فیمسازان حزب اللهی و همکار سلحشور می‌پرسد: «چرا عده‌ای از افزودن «جمهوری اسلامی» به خانه سینما نگران هستند؟

چه واهمه‌ای از آوردن نام و هویت ملی و دینی که‌‌ همان جمهوری اسلامی ایران است در اساسنامه خانه سینما وجود دارد؟ چرا این همه احتراز به وجود آمده است چرا جمهوری اسلامی برای خانه سینما مثل جن و بسم الله است. جمال شورجه که خود یکی از اعضای هیئت هفت نفره اصلاح اساسنامه خانه سینما است در گفت‌و‌گو با خبرگزاری فارس اظهار داشت: «اساساً چرا باید این همه واهمه بین عده‌ای از اهالی روشنفکرنمای اپوزیسیون‌گرای سینما از دولتی و حکومتی بودن وجود داشته باشد و آن را عار و ننگ بدانند؟»

طی سالیان دراز با این حربه چماق از ناحیه همین افراد و قلم به مزدخورهای معلوم‌الحال بر سر نیروهای متعهد و ارزشی کشور فرود آمد. مگر این‌ها زیر چتر دولت فخیمه انگلیس یا کاخ الیزه و الیزابت هستند؟ البته عده‌ای از همین شاه‌نشین‌ها تمام رگ و پی وجودشان، خانواده‌شان و ویلاهای شمال و خانه‌های آنچنانی شهرک غرب و دفا‌تر جردن به بالایشان از این حکومت و نظام بالا رفته اما عار و ننگ دارند که آثار آن‌ها دولتی عنوان شود. قالب همین شاه‌نشین‌ها با دمپایی و کفش کتانی وارد سینما شدند، حالا بروید به زندگی‌هایشان نگاه کنید ببینید سر به فلک می‌کشد. آن وقت عده کثیری در همین سینما با سیلی صورت خود را سرخ نگه می‌دارند و به نان شبشان محتاج‌اند و چشم به راه رسیدن کمک‌های عیدانه دولت و کارت اعتباری ۳۰۰ هزار تومانی هستند.»

این حرف‌ها را کسی می‌زند که از دولت و نهادهای مختلف کمک برای ساخت فیلم‌هایش دریافت می‌کند و از هر چیزی که کم داشته باشد از انواع امکانات برای ساخت فیلم‌های ایدئولوژیک هیچ کم و کسر ندارد. این حرف به واقع فرافکنی ضعف فیلم‌های ایدئولوژیک در مقبل سینمایی است که می‌کوشد با وجود همه تنگنا‌ها واقع‌نگر باقی بماند.

در پاسخ به وی، توحیدی رییس هیأت‌مدیره‌ خانه سینما با اشاره به روند تشکیل جلسات اصلاح اساسنامه‌ این تشکل به ایسنا گفت: «در جلسات اصلاح اساسنامه خانه سینما آقای شورجه و دوستانشان به ما پیشنهاد کردند که در همه مکاتبات عنوان "خانه سینما جمهوری اسلامی ایران" ذکر شود و در مراسم‌ از پرچم ایران استفاده شود. ما به دلیل اینکه پیشنهاد‌هایشان اساسنامه‌ای نداشت نپذیرفتیم. به نظر ما در تعریف خانه سینما در اساسنامه آمده که خانه سینما مؤسسه‌ای است که تحت قوانین جمهوری اسلامی ایران و زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فعالیت می‌کند، لذا تأکید جدید لزومی ندارد چون خانه سینما متعلق به این کشور است و پیش از این نیز در اماکن مربوط به خانه سینما و نیز همه‌ مراسمی که توسط این نهاد برگزار شده و خواهد شد از پرچم جمهوری اسلامی ایران استفاده شده و می‌شود.»

همچنین در نامه‌ای که خانه سینما به احمدی‌نژاد نوشته، به سیاست دوگانه در رویکرد به مشکل سینما اشاره شده و مشکل لاینحل اعلام شده است.

به تصریح این نامه، که گوشه‌ای از بلبشوی فرهنگی کشور در میان باندهای حکومتی را نشان می‌دهد، «تداوم این دوگانگی جز پریشانی، چنددستگی و تعمیق نفاق در میان جامعه صنفی سینمای ایران پیامد دیگری ندارد (...) مادام که مدیران و مسئولان سینمایی فعلی بر مسند نشسته باشند نه امیدی به گشایش در خانه سینمای ایران وجود دارد، نه عافیتی در جامعه اصناف سینمایی.»

سخنگوی خانه سینما: دولت دنبال تشکیل هیات موسس برای خانه سینما نباشد

Maryam — Sun, 18 Nov 2012 17:37:01 +0000

سخنگوی خانه سینما از تشکیل صنوف سینمایی جدید انتقاد کرد و گفت: “اینکه دولت در مسیر تاسیس اصناف دخالت کند و با هر ترفندی از تطمیع تا راه‌های دیگر دنبال تشکیل هیات موسس باشد درست نیست”.

فرهاد توحیدی، سخنگوی خانه سینما امروز یکشنبه ۲۸ آبان ماه به خبرگزاری کار ایران (ایلنا) گفت که اساسنامه‌ ارائه شده به عنوان تشکیل یک صنف جدید از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نه تنها مشخصات صنف ندارد بلکه فقط منجر به تاسیس یک انجمن فرهنگی می‌شود.

توحیدی توضیح داد: “هدف گروهی از مدیران فرهنگی این است که یک گزارش آماری به مدیران بالایی خود بدهند به همین دلیل کار تاسییس صنوف را به جد پیگیری می‌کنند فارغ از اینکه صنوف واقعی سینماگران در جای دیگر با مقبولیت و مشروعیت فعالیت می‌کنند.”

خانه سينمای ايران نهادی صنفی با بيش از پنج هزار عضو است که با بالا گرفتن اختلاف‌های مسئولان آن با وزارت ارشاد، در دی‌ماه سال ۱۳۹۰ تعطيل شد.

سخنگوی خانه سینما: “هدف گروهی از مدیران فرهنگی این است که یک گزارش آماری به مدیران بالایی خود بدهند به همین دلیل کار تاسییس صنوف را به جد پیگیری می‌کنند فارغ از اینکه صنوف واقعی سینماگران در جای دیگر با مقبولیت و مشروعیت فعالیت می‌کنند ”

سخنگوی خانه سینما با اشاره به اینکه خانه سینما هیچگاه مورد معامله مدیران قرار نگرفته است، تاکید کرد: “هرگز مساله احیای خانه سینما منهای نقش اصلی آن یعنی حمایت و حفاظت از اهالی سینما و صنوف سینمایی مدنظر ما نبوده است.”

توحیدی با انتقاد از بعضی سخنان پیرامون تبدیل خانه سینما به یک باشگاه فرهنگی افزود: “تعجب می‌کنم کسانی که در دوره‌ای دنبال انحلال خانه سینما بودند و طرف مشورت قرار می‌گرفتند حالا مدافع خانه سینما شده‌اند.”

وی به سخنان علی‌رضا سجادپور، معاون امور فعاليت‌های سينمايی و سمعی و بصری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اشاره دارد که مهرماه سال جاری به باشگاه خبرنگاران گفته بود: “خانه سينما يا هر نام ديگری که در آينده تشکيل شود نه به‌عنوان يک صنف بلکه در حد محلی به‌عنوان پاتوق فعاليت‌های فرهنگی تشکيل خواهدشد.”

سخنگوی خانه سینما در ادامه گفت: فارغ از این رفتارهای ضد و نقیض و تناقضی که در عملکرد بعضی مدیران است به تفاهمی که در دیدار با رئیس جمهورداشتیم پایبند هستیم و اساسنامه اصلاح شده رابرای دفتر رئیس جمهور ارسال می‌کنیم و با دفتر ایشان در ارتباط هستیم.

آنچه برخی از رسانه‌ها به‌عنوان خروجی جلسه ديدار اعضای هيئت مديره خانه سينما با محمود احمدی‌نژاد منتشر کردند بيانگر دو شرط احمدی‌نژاد برای بازگشايی خانه سينما يعنی استعفای دسته‌جمعی هیأت مديره و بازنويسی اساسنامه است، شرط‌هايی که در همان جلسه با موافقت اعضای هیئت مديره خانه سينما همراه شد. پس از گذشت دوهفته، وزير ارشاد نيز تأييد کرد که با نگارش اساسنامه جديد، خانه سينما می‌تواند بازگشايی شود.

منحل شدن خانه سينما از سوی وزارت ارشاد به دليل ايراد در اساسنامه‌ اين مجموعه صنفی اعلام شد و با وجود مخالفت ديوان عدالت اداری با اين تصميم، هيئت رسيدگی به امور مراکز فرهنگی وزارت ارشاد، در رأی نهـايی خود، خانه سينما را به‌طور دائم تعطيل اعلام کرد و اصرار بر ادامه فعاليت آن را غير قانونی دانست.

در همین زمینه:

خانه سينما در حد "پاتوق فرهنگی" تشکيل خواهد شد

"احمدی‌نژاد وعده حل مشكلات خانه سینما را داده است"

شمقدری: فعاليت خانه سينما پس از تأييد اساسنامه جديد آغاز می‌شود

انتقاد نيروی انتظامی از اصرار سینماگران در بازگشایی دوباره خانه سینما

Sun, 19 Aug 2012 08:15:27 +0000

معاون اجتماعی نيروی انتظامی ايران از "اصرار" سینماگران برای بازگشایی دوباره خانه سینما انتقاد کرد و گفت: "اگر قانون می‌گويد تشکيلات صنفی بايد تعطيل بشود، خوب بايد تعطيل شود. شما چه اصراری داريد؟"

به گزارش خبرگزاری کار ايران (ايلنا)، سردار بهمن کارگر، معاون اجتماعی نيروی انتظامی ايران، در نشست تعاملی پلیس با مسئولان سینماگران با اشاره به اینکه جمهوری اسلامی در جست‌وجوی «اقتدار نرم» است و یکی از لوازم اصلی رسیدن به آن هنر و سینماست، گفت: "بعضی‌ها خيلی بيش از حد برای سينما دلسوزی می‌کنند و به صورت افراطی اظهار نظر می‌کنند و می‌گويند چون فلان تشکيلات تعطيل شده پس سينمای ايران تعطيل شد. به نظر من اين حرف درست نيست و حرف غلطی است. اگر قانون می‌گويد تشکيلات صنفی بايد تعطيل بشود، خوب بايد تعطيل شود. شما چه اصراری داريد؟"

معاون اجتماعی نيروی انتظامی ايران که در سخنان خود به مناقشات موجود میان هنرمندان و مسئولان فرهنگی کشور در خصوص انحلال خانه سينما اشاره داشت، گفت: "ما چرا دنبال راه حل‌های ديگر نيستيم. روی يک پايه می‌ايستيم و روی‌‌ همان پايه هم ادامه می‌دهيم. دوستان کمک کنند تا مشترکات را پيدا کنند و روی آن توافق نمايند."

به عقیده وی، "در وضعیت فعلی استکبار جهانی مشغول جنگ نرم با جمهوری اسلامی است" و سینماگران باید در حوزه هنر "قدرت نرم نظام" را تولید کنند.

وی در عین حال تاکید کرد که "با ورود مسائل امنيتی به سينما و اصلاح سينما" مخالف است و ادامه داد: "سينماگران ما عاقل و فهيم هستند. جامعه سينمايی خودش بايد خودش را ترميم کند، يعنی ترميم جامعه سينما برعهده خود سينماگر است."

به عقیده معاون اجتماعی نيروی انتظامی ايران، "در وضعیت فعلی، استکبار جهانی مشغول جنگ نرم با جمهوری اسلامی است" و سینماگران باید در حوزه هنر، "قدرت نرم نظام" را تولید کنند.

خانه سينما مدتی پيش از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران منحل شد، اما اعضای اين تشکل سينمايی اين تصميم دولت را نپذيرفته‌اند.

محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور ایران، روز ۲۶ مرداد در دیدار با سینماگران، در مهمانی افطار نهاد ریاست جمهوری، پیشنهاد داد اهالی صنوف مختلف سینمای ایران هرکدام یک الی دو نماینده با انتخاب حداکثری اعضای خود معرفی کنند تا این نمایندگان در قالب یک مجمع صنفی به بازخوانی و اصلاح اساسنامه خانه سینما بپردازند.

به نظر رئیس‌جمهور ایران، از این طریق می‌توان به اساسنامه‌ای جامع و منطبق بر ظرفیت‌های قانونی برای فعالیت اصناف رسید تا توسط شورای منتخب همین مجمع برای تصویب نهایی به دولت ارائه شود.

محمود احمدی‌نژاد گفته است که این اساسنامه تحت هر عنوانی حتی همان عنوان "خانه سینما" می‌تواند امکان استمرار فعالیت‌ قانونی اصناف را فراهم آورد.

یک ماه پيش نيز محمد حسينی، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی بر انحلال خانه سينما تأکيد کرد و گفت بحث خانه سينما تمام شده است و يک تشکل جديد با شکل جديد به‌وجود خواهد آمد.

خانه سينمای ايران يک تشکل غير دولتی است که از سال ۱۳۶۵ و در پی مصوبه مجلس مبنی بر اختصاص دو درصد از درآمد فروش سينما برای "بهبود وضعيت رفاهی و صنفی شاغلان سينما" تأسيس شد.

با اين حال تاريخ فعاليت رسمی خانه سينما فروردين ۱۳۷۲ و زمان ثبت آن در اداره ثبت شرکت‌ها و مؤسسات غير تجاری تهران مهر ماه ۱۳۷۲ اعلام شده ‌است.

پیشنهاد محمود احمدی‌نژاد برای حل مشکل خانه سینما

Fri, 17 Aug 2012 08:52:53 +0000

محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور ایران، شب گذشته در دیدار با سینماگران، در مهمانی افطار نهاد ریاست جمهوری، برای رفع مشکل "خانه سینما" پیشنهاد تازه‌ای را مطرح کرده ‌است.

به گزارش خبرگزاری مهر، محمود احمدی‌نژادپیشنهاد داده اهالی صنوف مختلف سینمای ایران هرکدام یک الی دو نماینده با انتخاب حداکثری اعضای خود معرفی کنند تا این نمایندگان در قالب یک مجمع صنفی به بازخوانی و اصلاح اساسنامه خانه سینما بپردازند.

خانه سینمای ایران نهادی صنفی با بیش از پنج هزار عضو است که با بالا گرفتن اختلاف‌های مسئولان آن با وزارت ارشاد، در دی ماه سال ۱۳۹۰ تعطیل شد.

منحل شدن خانه سینما توسط وزارت ارشاد به دلیل ایراد در اساسنامه‌ این مجموعه صنفی اعلام شد و با وجود مخالفت دیوان عدالت اداری با این تصمیم، هيئت رسيدگی به امور مراکز فرهنگی وزارت ارشاد، در رأی نهـایی خود، تشکل موسوم به خانه سینما را به‌طور دائم تعطیل اعلام کرد و اصرار بر ادامه فعالیت آن را غیر قانونی دانست. بسیاری از ناظران تعطیلی خانه سینما را اقدامی سیاسی می‌دانند.

محمود احمدی‌نژاد هر سال از سینماگران و هنرمندان برای حضور در مهمانی افطار نهاد ریاست جمهوری دعوت می‌کند.

فهرست دعوت‌شدگان و حاضران در این نشست هیچگاه به‌طور رسمی منتشر نمی‌شود، اما امسال هم تعدادی از سینماگران ایران به این مهمانی رفته‌اند. بر اساس فهرست کوچکی که از حاضران در مراسم شب گذشته از سوی یکی از سایت‌های خبری منتشر شده است، طیف قابل توجهی از سینماگران ایران در این نشست حضور نداشته‌اند.

رأی "تعطيلی دائم" خانه سينما صادر شد

zamaanehnews — Mon, 28 May 2012 03:02:01 +0000

هيأت رسيدگی به امور مراکز فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران به "تعطيلی دائم" خانه سينما رأی داد.

خبرگزاری جمهوری اسلامی (ايرنا) بامداد دوشنبه هشتم خرداد۱۳۹۱ گزارش داد اين هيأت اعلام کرده است در صورت ادامه فعاليت خانه سينما با اين تشکل برخورد خواهد شد.

بر پايه اين گزارش، نشست هيأت رسيدگی به امور مراکز فرهنگی با توجه به دادنامه شعبه اول ديوان عدالت اداری که صلاحيت رسيدگی به وضعيت خانه سينما را منوط به بررسی و اعلام نظر قطعی اين هیأت دانسته بود، تشکيل شده است.

در حالی هيأت رسيدگی به امور مراکز فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران به تعطيلی دائم خانه سينما رأی داده که فرهاد توحيدی، رئيس هيأت مديره خانه سينما از آغاز فعاليت دوباره اين تشکل سينمايی خبر داده است

ديوان عدالت دارای يک هفته پيش اعلام کرده بود رأی انحلال خانه سينما که پيشتر از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صادر شده بود، دارای ايراد "شکلی" است.

اکنون در حالی هيأت رسيدگی به امور مراکز فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران به تعطيلی "دائم" خانه سينما رأی داده است که فرهاد توحيدی، رئيس هيأت مديره خانه سينما از آغاز فعاليت دوباره اين تشکل سينمايی خبر داده است.

چند روز پيش نيز محمدمهدی عسگرپور، مديرعامل خانه سينما گفته بود ‌خانه سينما از ابتدا منحل نبوده و فقط فعاليت‌های آن متوقف شده بود.

اين سخنان در حالی بيان می‌شود که علی‌رضا سجادپور، مديرکل نظارت و ارزشيابی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در گفت‌وگو با روزنامه شرق گفته است: "از نظر ما هنوز تعطيلی خانه سينما برقرار و قطعی است."

بر پايه آن‌چه که محمدجعفر منتظری، رئيس ديوان عدالت اداری اعلام کرده در پرونده انحلال خانه سينما "موازين قانونی" رعايت نشده است.

مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌گويند رأی ديوان عدالت اداری به معنای لغو حکم انحلال نيست بلکه تنها يک ايراد بر شکل کار است و حکم انحلال همچنان باقی است.

"خانه سينما بايد منحل شود"

zamaanehnews — Wed, 23 May 2012 03:13:30 +0000

جواد شمقدری، رئيس سازمان امور سينمايی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران گفت: "در اينکه خانه سينما غير قانونی است و بايد منحل شود، هيچ شکی نداريم."

شمقدری، روز سه‌شنبه دوم خرداد ۱۳۹۱ به خبگزاری کار ايران (ايلنا) گفت: "بر اساس آنچه که مطلع شديم حکمی که ديوان عدالت اداری صادر کرده است يک اشکال شکلی و يک ايراد در اجرا را بر اين حکم گرفته است."

ديوان عدالت اداری اعلام کرده تصميم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را در خصوص انحلال خانه سينما نقض کرده تا اين وزارت‌خانه دوباره درباره انحلال اين تشکل سينمايی تصميم بگيرد.

مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌گويند رأی ديوان عدالت دارای به معنای لغو حکم انحلال نيست بلکه تنها يک ايراد بر شکل کار است و حکم انحلال همچنان باقی است

بر پايه آنچه که محمدجعفر منتظری، رئيس ديوان عدالت اداری اعلام کرده در پرونده انحلال خانه سينما "موازين قانونی" رعايت نشده است.

مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌گويند رأی ديوان عدالت دارای به معنای لغو حکم انحلال نيست بلکه تنها يک ايراد بر شکل کار است و حکم انحلال همچنان باقی است.

به گفته علی‌رضا سجادپور، مدير کل نظارت ارزشيابی سازمان سينمايی "شعبه رسيدگی‌کننده به پرونده تنها يک اشکال شکلی به حکم انحلال خانه سينما وارد کرد و طبيعی است با رفع آن اشکال، حکم انحلال می‌تواند همچنان برقرار باشد."

در همين حال خانه سينما نيز اعلام کرد فعاليت خود را از روز سوم خرداد و همزمان با سالروز آزادسازی خرمشهر از سر می‌گيرد.

مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در حالی می‌گويند خانه سينما غيرقانونی است که اين تشکل سينمايی چند روز پيش خانه سينما سندی را منتشر کرده که نشان می‌دهد اين تشکل صنفی در سال ۱۳۷۲ از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز فعاليت دريافت کرده است.

در اين سند که به امضای فخرالدين انوار، معاون وقت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران در تاريخ ۱۰ مرداد ۱۳۷۲ رسيده، خطاب به اداره کل ثبت شرکت‌ها آمده است: "خانه سينما بر اساس اساسنامه مصوبه شورای فرهنگی (وابسته به) عمومی شورای عالی انقلاب فرهنگی و به استناد ماده ۱۷ و ۲۲ قانون اهداف و و وظايف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مصوب ۶۵/۱۲/۱۲ مجلس شورای اسلامی در خصوص صدور اجازه تأسيس، توسعه و انحلال مراکز، موسسات و مجامع فرهنگی، هنری، سينمايی، مطبوعاتی، خبری، سمعی و بصری و...تأسيس گرديده است."

خانه سينمای ايران يک تشکل غيردولتی است که دی ۱۳۹۰ از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منحل شد.

انحلال خانه سينما مخالفت بسياری از سينماگران سرشناس ايرانی را در پی داشت.

انتشار سندی درباره مجوز فعاليت خانه سينما

zamaanehnews — Mon, 21 May 2012 03:10:47 +0000

خانه سينما سندی را منتشر کرده که نشان می‌دهد اين تشکل صنفی در سال ۱۳۷۲ از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز فعاليت دريافت کرده است.

به گزارش تارنمای قانون، جلال خندان، وکيل خانه سينما در همايش "حقوق و سينما" اين سند را ارائه کرد.

متن نامه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران در سال ۱۳۷۲ درباره خانه سينما: خانه سينما بر اساس اساسنامه مصوبه شورای فرهنگی (وابسته به) عمومی شورای عالی انقلاب فرهنگی و به استناد ماده ۱۷ و ۲۲ قانون اهداف و و وظايف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مصوب ۶۵/۱۲/۱۲ مجلس شورای اسلامی در خصوص صدور اجازه تأسيس، توسعه و انحلال مراکز، موسسات و مجامع فرهنگی، هنری، سينمايی، مطبوعاتی، خبری، سمعی و بصری و...تأسيس گرديده است

در اين همايش ضاربيان يکی از نمايندگان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: "ما در تمام اين مدت بحث‌مان اين بوده است که می‌گوييم اگر خانه سينما مجوز ثبت قانونی دارد آن را به ما نشان دهيد."

وی افزود: "تاکنون مجوزی به ما نشان داده نشده است و در صورت رويت هر چيزی که نشان از مجوزداشتن اين تشکل باشد ما از موضع خود برخواهيم گشت."

خانه سينمای ايران يک تشکل غيردولتی است که دی ماه سال ۱۳۹۰ از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منحل شد.

انحلال خانه سينما مخالفت بسياری از سينماگران سرشناس ايرانی را در پی داشت.
در همين حال قوه قضائيه ايران نيز اعلام کرده به‌زودی رأی خود را درباره انحلال خانه سينما اعلام می‌کند.

"فشار علما و مجلس به وزارت فرهنگ و ارشاد ایران"

zamaanehnews — Sun, 20 May 2012 03:07:40 +0000

حميد حسينی از فعالان اقتصادی در ايران و برادر محمد حسنی، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی از "فشار علما و مجلس"‌به این وزارت‌خانه خبر داده است.

خبرگزاری ميراث فرهنگی روز شنبه ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۱ به نقل از حميد حسينی نوشت: "در مباحثه با اخوی (محمد حسینی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی) از عملکرد بعضی از معاونين ايشان در رابطه با خانه سينما و نمايشگاه کتاب گلايه نمودم که با توجه به فشارهای وارده بر ايشان از ناحيه علما و مجلس تا حدودی می‌توان علت تصميم‌گيری‌ها را درک نمود و يک طرفه به قاضی نرفت."

خانه سينمای ايران يک تشکل غيردولتی است که دی ماه سال جاری از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منحل شد.

حميد حسينی: در مباحثه با اخوی (محمد حسينی، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران) از عملکرد بعضی از معاونين ايشان در رابطه با خانه سينما و نمايشگاه کتاب گلايه نمودم که با توجه به فشارهای وارده بر ايشان از ناحيه علما و مجلس تا حدودی می‌توان علت تصميم‌گيری‌ها را درک نمود و يک طرفه به قاضی نرفت

انحلال خانه سينما مخالفت بسياری از سينماگران سرشناس ايرانی را در پی داشت.

در همين حال قوه قضائيه ايران نيز اعلام کرده به‌زودی رأی خود را درباره انحلال خانه سينما اعلام می‌کند.

حسينی افزوده است: "ايشان (وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی) در موضوع نمايشگاه مدعی بود فقط نشر چشمه و طرح نو با مشکل مواجه شده‌اند و بقيه انتشارات مانند ثالث در نمايشگاه شرکت داشته‌اند و بعضی اخبار شيطنت بوده است."

پيش از اين بهمن دری، معاون امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفته بود نشر چشمه به دليل "داشتن تخلفات بی‌شمار"، اجازه حضور در بيست‌وپنجمين نمايشگاه کتاب تهران را پيدا نکرده است.

نمايشگاه بين‌المللی کتاب تهران در ارديبهشت‌ماه هر سال برگزار می‌شود. نخستين دوره نمايشگاه بين‌المللی کتاب تهران در سال ۱۳۶۶ برگزار شد.

حميد حسينی که از فعالان اقتصادی در حوزه صنايع پتروشيمی است و در هيأت رئيسه اتاق بازرگانی تهران نيز کرسی دارد از حوزه انتخابيه رفسنجان نامزد انتخابات نهمين دوره مجلس شده بود، از سوی شورای نگهبان "رد صلاحيت" شد.

دیوان عدالت اداری: نتیجه پرونده خانه سینما به زودی اعلام می شود

Maryam — Sat, 21 Apr 2012 11:40:17 +0000

دیوان عدالت اداری تا دو هفته دیگر، نتیجه رسیدگی به پرونده انحلال خانه سینما و شکایت این نهاد را اعلام می کند.

به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران(ایرنا)، امروز شنبه، دوم اردیبهشت، محمد جعفر منتظری، رییس دیوان عدالت اداریدر حاشیه نشست هم اندیشی معاونان و مدیران حقوقی دستگاه هایاجرایی با مسوولان دیوان عدالت اداری گفت: "مقدمات صدور حكم خانه سینما فراهم شده است و حكم آن تا دو هفته آینده صادر می شود."

پیش از این در دی ماه سال گذشته، منتظری، در گفت و گو با خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) گفته بود: "در پی انحلال خانه سینما از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شکایت خانه سینما به شعبه ای در دیوان عدالت اداری ارجاع شد."

وی با بیان این که تبادل لایحه ورسیدگی این شکایت در حال انجام است، افزود: "خانه سینما برای جلوگیری از انحلال این نهاد، از شعبه یاد شده در دیوان عدالت اداری درخواست صدور دستور موقت را داد، ولی شعبه این درخواست را نپذیرفت."

افزون بر این، شامگاه گذشته شنبه اول اردیبهشت، همایون اسعدیان، کارگردان و رئيس كانون كارگردانان خانه سينماي ايران، در برنامه سینمایی هفت از خانه سينما دفاع کرد.

به گزارش خبرگزاری کار ایران (ایلنا) وی با بیان این که خانه سینما منحل نشده است، گفت: "انحلال خانه سینما باید در مجمع عمومی انجام شود."

وی ادامه داد: "رای انحلال خانه سینما باید از سوی قوه قضاییه صادر شود و قانونی که بر پایه آن، وزارت ارشاد خانه سینما را منحل کرده مربوط به آموزشگاه‌های سینمایی است و خانه سینما را در بر نمی گیرد."

به گفته رئيس كانون كارگردانان خانه سينماي ايران: "۲۱ صنف سینمایی و بیش از ۲۵۰۰نفر از اعضای صنوف مختلف نه تنها با کمیته سینمایی همکاری نمی‌کنند و کمیته ساماندهی صنوف را قبول ندارند بلکه خواستار برجای ماندن خانه سینما هستند"

وی با اشاره به ۱۸ سال پیشینه فعالیت خانه سینما و تایید و پرداخت ردیف بودجه آن در دولت نهم، افزود:" چطور خانه سینما، یک شبه غیرقانونی اعلام ‌می‌شود. انگار ارشاد در طول سال‌ها متوجه غیرقانونی بودن آن نبوده است. "

مسعود اطیابی، عضو كميته ساماندهي صنوف سينمايي نیز در این برنامه تلوزیونی "اولین تخلف" در خانه سینما را تغییر اساسنامه دانست و گفت:"فعالیت مدیریت خانه سینما درروزهای آخر غیر صنفی و به سمت انجام تخلفات بسیار و غیر قابل گذشتی رفت."

دستور انحلال خانه سينما ۱۳ دی ۱۳۹۰ به محمدمهدی عسگرپور، مديرعامل خانه سينما اعلام شد. پس از انحلال خانه سينما، و شکایت اين نهاد صنفي به ديوان عدالت اداري، فرهاد توحيدی، رئيس هيأت مديرهخانه سينما گفت :" خانه سينما درمقابل بی قانونی می‌ايستد. " محمد حسينی، وزير فرهنگ و ارشاد ايران نيز اعلام کرد :" فعاليت خانه سينما بعد از ابلاغ حکم انحلال در حکم "کلاهبرداری" است."

علی يونسی: انحلال خانه سينما کار اشتباهی بود

zamaanehnews — Sun, 05 Feb 2012 07:28:15 +0000

علی يونسی، وزير اطلاعات پیشین ايران گفت انحلال خانه سينما "کار اشتباهی بود که هيچ توجيهی ندارد."

خانه سينمای ايران يک تشکل غيردولتی است که دی ماه سال جاری از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منحل شد.

انحلال خانه سينما مخالفت بسياری از سينماگران سرشناس ايرانی را در پی داشت.

يونسی در مصاحبه با روزنامه شرق که يکشنبه ۱۶ بهمن ۱۳۹۰ چاپ شده، همچنين گفته است: "صنعت سينمای ايران جهش خوبی داشته است. دليل اين امر هم موفقيت بين‌المللی فيلم «جدايی نادر از سيمين» به کارگردانی اصغر فرهادی است که يک افتخار برای جامعه هنری به شمار می‌رود."

خانه سينمای ايران يک تشکل غيردولتی است که دی ماه ۱۳۹۰ از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منحل شد

وی افزود: "با اينکه محتوای آن را می‌پسندم اما فارغ از اين توانسته موفقيت بزرگی برای سينمای ايران رقم بزند و اين نشان می‌دهد که با همه محدوديت‌هايی که برای اين هنر وجود دارد سينماگران ايرانی توانسته‌اند خودشان را بالا بکشند و در حد انتظار مردم ايران و حتی يک قدم جلوتر در بازار بين‌المللی هم مورد توجه قرار بگيرند."

"جدايی نادر از سيمين" روز سه‌شنبه چهارم بهمن‌ماه سال جاری (۲۴ ژانويه) در فهرست نهايی اسکار سال قرار گرفت و برای دو جايزه بهترين فيلم غيرانگليسی‌زبان و بهترين فيلم‌نامه تأليفی نامزد دريافت اسکار شد.

اين فيلم که پرفروش‌ترين فيلم‌ تاريخ سينمای ايران در جهان به‌شمار می‌رود جايزه‌های معتبر ديگری چون خرس طلايی بهترين فيلم و دو جايزه خرس نقره‌ای بهترين بازيگر زن و بهترين بازيگر مرد در شصت‌ويکمين دوره جشنواره بين‌المللی فيلم برلين؛ جايزه بهترين فيلم خارجی چهل‌وهشتمين دوره انجمن فيلم سوئد؛ جايزه حلقه منتقدان لندن، آمريکا، کانادا، ونکوور، لس آنجلس و نيويورک به‌عنوان بهترين فيلم غيرانگليسی‌زبان؛ و جايزه بهترين فيلم سال‌ آسيا ـ پاسيفيک را به‌دست آورده است.

فیلم "جدایی نادر از سیمین" همچنين جايزه شتر طلايی جشنواره جيپور هند را نصيب کارگردان آن اصغر فرهادی کرد. ساره بيات نيز جايزه بهترين بازيگر زن اين جشنواره را برای بازی در "جدايی نادر از سيمين" دريافت کرد.

چهارمين دوره جشنواره فيلم جيپور که از ۷ تا ۱۱ بهمن‌ ۱۳۹۰ در شهر جيپور کشور هند برگزار شد.

هراس حکومت ایران از جامعه مدنی

Wed, 11 Jan 2012 03:53:43 +0000

حمید مافی

دولت جمهوری اسلامی ایران در تازه‌ترین اقدامش برای حذف نهادهای صنفی و مدنی، حکم به انحلال و غیرقانونی بودن خانه سینما داده است. همزمان با انتشار خبر انحلال خانه سینما، دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران، سهراب رزاقی از فعالان سازمان‌های غیردولتی در ایران را به بیست سال حبس محکوم کرد.

این دو خبر نمونه‌ای از رفتار حکومت جمهوری اسلامی با سازمان‌های غیردولتی و نهادهای صنفی و مدنی است.

جمهوری اسلامی ایران رابطه خوبی با نهادهای مدنی و کنشگران این حوزه ندارد. از نگاه مدیران دولتی جمهوری اسلامی، سازمان‌های غیردولتی و نهادهای صنفی، بخشی از پروژه دشمن برای "انقلاب رنگی" و "براندازی نرم" به شمار می‌آیند. همین نگاه در سال‌های گذشته سبب شده تا حکومت پس از یک گشایش نسبی در دولت خاتمی، دوباره بر نهادهای مدنی سخت بگیرد و فعالان مدنی را بیش از گذشته زیرنگاه امنیتی قرار دهد.

مسجد به جای ان جی او

از نگاه احمدی‌نژاد و حامیان او در انتخابات سال ۸۴ ، سازمان‌های غیردولتی، نهادهایی در راستای تهاجم فرهنگی و براندازی نرم بودند. در دومین سال حضور احمدی‌نژاد در راس قوه مجریه، صدا و سیمای جمهوری اسلامی، برنامه‌ای را پخش می‌کرد که در آن سازمان‌های غیردولتی به عنوان "دام" سازمان‌های جاسوسی برای جوانان ایرانی، نمایش داده می‌شد.

اگر چه پخش این برنامه کوتاه مدت زیادی دوام نداشت، اما دستگاه اطلاعاتی و امنیتی کشور تصمیم گرفت تا "ان جی او"هایی که در راستای تعمیق جامعه مدنی در ایران فعالیت می‌کردند را تعطیل و غیرقانونی اعلام کند.

از نگاه مدیران دولتی جمهوری اسلامی، سازمان‌های غیردولتی و نهادهای صنفی، بخشی از پروژه دشمن برای انقلاب رنگی و براندازی نرم به شمار می‌آیند

به باور دولتمردان ایران در سال‌های بعد از ۸۴ با وجود نهادهای سنتی و مذهبی، جامعه ایران نیازی به سازمان‌های غیردولتی مدرن ندارد و دولت به جای توانمندسازی این سازمان‌ها باید کانون‌های فرهنگی در مساجد و هیات‌های مذهبی را تقویت کند.

احمدی‌نژاد در هنگام تبلیغات ریاست جمهوری نهم به صراحت اعلام کرد: با حضور هیات‌های مذهبی و مساجد، جامعه ایرانی نیازی به تشکل‌های غیردولتی برآمده از فرهنگ غربی ندارد. این سخنان را محمد علی رامین معاون مطبوعاتی پیشین وزیر فرهنگ و ارشاد دولت نهم هم تکرار کرد. او در گفت‌و‌گو با "همشهری ماه" گفته بود: به جای تشکل‌های غیردولتی که زیر قدرتهای مسلط جهان هستند، ما باید کانون‌های فرهنگی در مساجد را پویا کنیم.

همین نگاه، سبب شد تا دولت نه تنها صدور پروانه فعالیت برای سازمان‌های غیردولتی را دشوار‌تر کند، بلکه بودجه و کمک‌های دولتی به این نهاد‌ها را کاهش داد و در مقابل بودجه کانون‌های فرهنگی و هیات‌های مذهبی را افزایش داد.

تنها در نخستین بودجه تدوین شده توسط دولت احمدی‌نژاد، بودجه کانون‌های فرهنگی مساجد و نهادهای مذهبی صد در صد افزایش یافت. همزمان با این، دولت کمک‌های سالیانه به نهادهای غیردولتی و خانه تشکل‌ها را قطع کرد.

احمدی‌نژاد در هنگام تبلیغات ریاست جمهوری نهم به صراحت اعلام کرد: با حضور هیات‌های مذهبی و مساجد، جامعه ایرانی نیازی به تشکل‌های غیردولتی برآمده از فرهنگ غربی ندارد

علاوه بر این، سازمان ملی جوانان به عنوان یکی از سازمان‌های دولتی حامی تشکل‌های غیردولتی جوانان، بودجه و اعتبارهای سالانه‌اش را به سازمان‌های غیردولتی مذهبی و هیات‌های مذهبی اختصاص داد.

سرکوب قانونی نهادهای مدنی

دولت احمدی‌نژاد و دستگاه قضایی ایران از سال ۸۴ به بعد نه تنها فرایند صدور پروانه فعالیت برای احزاب سیاسی را طولانی‌تر کرد، بلکه در حوزه سازمان‌های غیردولتی هم نگاه امنیتی‌اش را گسترش داد و تلاش کرد تا نماینده سازمان‌های غیردولتی را از جمع اعضای هیات نظارت بر این سازمان‌ها حذف کند.

در آیین نامه فعالیت سازمان‌های غیردولتی که در دولت احمدی‌نژاد به اجرا گذاشته شد، صلاحیت متقاضیان تاسیس ان جی او، علاوه بر قوه قضائیه باید از سوی وزارت اطلاعات هم تایید شود.

همچنین نمایندگان مجلس طرحی را به تصویب گذاشتند که بر اساس آن اعضای هیات نظارت از نمایندگان وزیرکشور، وزارت اطلاعات، بسیج، سازمان اوقاف و امورخیریه، کمیته امداد، مرکز فرهنگی امورمساجد، سازمان تبلیغات اسلامی، امام جمعه، قوه قضائیه و یک نماینده از تشکل‌های غیردولتی منصوب و انتخاب می‌شوند.

تنها در نخستین بودجه تدوین شده توسط دولت احمدی‌نژاد، بودجه کانون‌های فرهنگی مساجد و نهادهای مذهبی صد در صد افزایش یافت. همزمان با این، دولت کمک‌های سالیانه به نهادهای غیردولتی و خانه تشکل‌ها را قطع کرد

دولت در آیین نامه جدید خود تلاش کرد تا ارتباط گیری‌های منطقه‌ای و بین المللی سازمان‌های غیردولتی را به صورت کامل کنترل کند. در واقع تلاش دولت این دوره، ایجاد محدودیت‌های بیشتر برای فعالان سازمان‌های غیردولتی و گسترش دایره نظارتی و نگاه امنیتی و تکمیل فرایند سرکوب قانونی این سازمان‌ها بود.

دولت دشمن جامعه مدنی

نگاه امنیتی حکومت جمهوری اسلامی به ان جی او‌ها سبب شد تا دستگاه امنیتی بسیاری از فعالان این سازمان‌ها را احضار و بازداشت کند. همزمان با این شیوه برخورد، دولت شبکه‌های سراسری تشکل‌های غیردولتی را غیرقانونی و تعطیل شده اعلام کرد.

چندی بعد دولت حکم به تعطیلی خانه تشکل‌های غیردولتی در سراسر کشور داد و آن دسته از این نهاد‌ها را که به دستور دولت تمکین نکردند، پلمپ و اعضای آن‌ها را بازداشت کرد.

دولت اعلام کرد که به خاطر نقص قانونی و ابهام در نوع فعالیت این خانه‌ها آن‌ها را تعطیل کرده و به زودی شبکه‌های تخصصی سازمان‌های غیردولتی را فعال خواهد کرد. اما با گذشت چهارسال از تعطیلی خانه تشکل‌های غیردولتی، نه تنها این شبکه‌ها تشکیل نشدند، بلکه اموال و مکان‌های در اختیار سازمان‌های غیردولتی در مراکز استان‌ها نیز پلمپ و به مالکیت دولت و نهادهای مذهبی درآمد.

دولت علاوه بر خانه تشکل‌های غیردولتی، سازمان‌هایی که در راستای توانمندسازی ان جی او‌ها فعالیت می‌کردند را تعطیل کرد. مرکز کارورزی سازمان‌های غیردولتی، موسسه کنشگران داوطلب و موسسه راهی سه مرکز توانمند سازی سازمان‌های غیردولتی بودند که از سوی حکومت جمهوری اسلامی فعالیت آن‌ها ممنوع و دفاترشان پلمپ شد.

نگاه امنیتی حکومت جمهوری اسلامی به ان جی او‌ها سبب شد تا دستگاه امنیتی بسیاری از فعالان این سازمان‌ها را احضار و بازداشت کند. همزمان با این شیوه برخورد، دولت شبکه‌های سراسری تشکل‌های غیردولتی را غیرقانونی و تعطیل شده اعلام کرد

ده‌ها تشکل غیردولتی کوچک‌تر نیز توسط دولت غیرقانونی اعلام شده و پروانه فعالیت آن‌ها تمدید نشد. بر اساس گزارشی که "مدرسه عرصه سوم" منتشر کرده است، تنها در نخستین سال حضور احمدی‌نژاد در راس قوه مجریه، پروانه فعالیت نود تشکل غیردولتی لغو شده است.

فعالیت صنفی ممنوع

در کنار فعالان سازمان‌های غیردولتی، حکومت فعالیت‌های صنفی شهروندان را هم تحمل نکرد. به گونه‌ای که در سال ۸۵ و پس از تجمع گسترده معلمان در اعتراض به عدم اجرایی شدن نظام پرداخت هماهنگ، بسیاری از اعضای هیات مدیره کانون صنفی معلمان در ایران را بازداشت کرد.

بر اساس گزارش مدرسه عرصه سوم، پس از این تجمع، حقوق و مزایای ۷۰۰ معلم در سراسر کشور قطع و ۸۶ معلم هم تعلیق شدند. همچنین ۳۶ معلم حکم اخراج و ممنوع التدریسی گرفتند. دولت پس از این انتخابات کانون صنفی معلمان را تحت کنترل کامل خود قرار داد و صلاحیت بسیاری از داوطلبان برای عضویت در هیات مدیره این کانون را تائید نکرد تا نیروهای مورد اعتماد و همسو با دولت را در این کانون به کار بگیرد.

رد صلاحیت نامزدهای هیات مدیره گریبان کانون وکلای ایران را هم گرفت و دستگاه قضایی، اجازه عضویت بسیاری از وکلای سر‌شناس در هیات مدیره کانون وکلا را نداد. این شیوه در انتخابات اتاق بازرگانی و خانه صنعت و معدن هم تکرار شد و دولت صلاحیت بسیاری از فعالان اقتصادی را تائید نکرد.

همچنین فعالیت‌های کارگران مستقل در ایران هم به شدت سرکوب شد. به گونه‌ای که دو سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و مجتمع کشت و صنعت هفت تپه از سوی دولت غیرقانونی اعلام و فعالان و اعضای هیات مدیره این سندیکا‌ها بازداشت و زندانی شدند.

فعالیت‌های کارگران مستقل در ایران هم به شدت سرکوب شد. به گونه‌ای که دو سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و مجتمع کشت و صنعت هفت تپه از سوی دولت غیرقانونی اعلام و فعالان و اعضای هیات مدیره این سندیکا‌ها بازداشت و زندانی شدند

علاوه بر این دولت فعالیت انجمن صنفی روزنامه نگاران را هم غیرقانونی و این انجمن را انحلال یافته اعلام کرد. این در حالی بود که انجمن صنفی روزنامه نگاران در تدارک برگزاری مجمع عمومی سالانه خود بود.

حقوق بشر قدغن

دستگاه قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی در سال‌های گذشته نسبت به فعالیت سازمان‌های حقوق بشری حساسیت بیشتری نشان داد.. به گونه‌ای که نه تنها پروانه فعالیت کانون مدافعان حقوق بشر را صادر نکرد بلکه دفتر این کانون را پلمپ و بسیاری از اعضای این نهاد حقوق بشری را بازداشت و به زندان‌های طولانی مدت محکوم کرد.

سازمان حقوق بشر کردستان از دیگر سازمان‌هایی بود که حکومت جمهوری اسلامی آن را غیرقانونی اعلام و بسیاری از اعضای آن را بازداشت کرد. همچنین فرزاد کمانگر از اعضای برجسته این سازمان را اعدام کرد.

همچنین بسیاری از اعضای شبکه گزارشگران حقوق بشر ایران هم در سال‌های گذشته توسط دستگاه امنیتی و اطلاعاتی بازداشت و زندانی شدند. علاوه بر این دولت فعالیت انجمن دفاع از حقوق زندانیان را هم غیرقانونی و دفتر این نهاد را پلمپ کرد. عمادالدین باقی از موسسان این انجمن هم چون بسیاری دیگر از فعالان حقوق بشر در ایران به زندان محکوم شد.

بیماری هراس از جامعه مدنی

به روایت مدرسه عرصه سوم، حکومت جمهوری اسلامی ایران در سال‌های گذشته دچار بیماری هراس از جامعه مدنی شده و تلاش می‌کند تا نه تنها به نهادهای مدنی اجازه رشد ندهد، بلکه آن‌ها را سرکوب نیز می‌کند.

در عرصه سازمان‌های صنفی و مدنی نیز با انحلال سازمان‌های مستقل، نهادهای دولت ساخته و همسو با دولت را تاسیس و حمایت می‌کند تا فرایند تقویت و توسعه جامعه مدنی در ایران را کند و منتفی کند

همزمان با این سرکوب گسترده نهاد‌ها و فعالان مدنی، حکومت تلاش می‌کند تا نهادهای مدنی بدلی تاسیس کند.‌‌ همان گونه که در دانشگاه‌های سراسر کشور به موازات انجمن‌های اسلامی منتقد دولت، انجمن‌های اسلامی بدلی و همراه با دولت ساخته است، در عرصه سازمان‌های صنفی و مدنی نیز با انحلال سازمان‌های مستقل، نهادهای دولت ساخته و همسو با دولت را تاسیس و حمایت می‌کند تا فرایند تقویت و توسعه جامعه مدنی در ایران را کند و منتفی کند.

تعطیلی خانه سینما نیز پس از کش و قوس‌های فراوان در راستای سیاست نهادزدایی دولت و گسترش سیاست‌های امنیتی و سرکوب نهادهای مدنی و صنفی مستقل ارزیابی می‌شود و به نظر می‌رسد دولت همچنان این شیوه را در برخورد با سایر نهادهای مدنی مستقل ادامه خواهد داد.

انتقاد سينماگران ايرانی از انحلال خانه سينما

zamaanehnews — Sun, 08 Jan 2012 05:21:37 +0000

شماری از سينماگران ايران، انحلال خانه سينما را "تصميمی فراقانونی و ناميمون" توصيف کرده‌اند و از مقامات ارشد جمهوری اسلامی خواسته‌اند در برابر اين تصميم "چاره‌انديشی" کنند.

به گزارش خبرگزاری مهر، ۹ سينماگر ايرانی روز شنبه ۱۷ دی ۱۳۹۰ در بيانيه‌ای نوشتند: "آيا سه سال سکانداری سينما نتيجه‌اش چنين افتخاريست که مقام وزارت فرهنگ در مقابل ديدگان مردم، با لحنی امنيتی خبر از کشف و ضبط و توقيف خانه‌ای را بدهد که دو دهه مأمن اهالی سينما بوده است؟"

اشاره سينماگران به سخنان محمد حسينی، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران در يک برنامه زنده تلويزيون دولتی ايران است که از "قطعی بودن" انحلال خانه سينما خبر داده بود.

وزارت فرهنگ و ارشاد ايران ۱۳ دی ۱۳۹۰ اعلام کرد خانه سينما منحل شده است.

رخشان بنی‌اعتماد: خانه سينما، ملکی اجاره‌ای نيست که صاحب ملکی حکم تخليه آن را بدهد. خانه سينما، خانه‌ای ساخته‌شده به دست تک‌تک اهالی خانواده است که مالکيتش نه به سند شش‌دانگ منگوله‌دار که متکی به نيروی انديشه سازندگانش، غيرقابل واگذاری و تخليه است

امضاکنندگان اين بيانيه افزوده‌اند: "سخن ما نه خانه سينماست و نه عملکرد آن، که هر چه هست از همه ماست؛ ولی اگر ذره‌ای انصاف و معرفت باشد، می‌داند که غالب اين سينمای نجيب، مولود فرزندان نهضتی ايست که در پاسداری آن جان و مال و آبرو گذاشته‌اند و حاضر نيستند تن به اراده ناميمون و فراقانونی بدهند که هدفش سرکوب استقلال و حريت کسانی است که خود را ملتزم به ارزش‌های آرمانی نظام و قانون اساسی می‌دانند."

مجيد مجيدی، منوچهر محمدی، کمال تبريزی، محمدرضا هنرمند، ابراهيم حاتمی‌کيا، مجتبی راعی، حسن برزيده، سيدرضا ميرکريمی و احمد رضا درويش امضاکنندگان اين بيانيه هستند.

در همين حال رخشان بنی‌اعتماد، کارگردان سينما نيز در يادداشتی که روز يکشنبه ۱۸ دی در روزنامه شرق چاپ شده است، نوشت: "خانه سينما فقط يک‌مکان نيست که به حکمی در آن بسته شود."

به گفته اين کارگردان سينما، "خانه سينما، ملکی اجاره‌ای نيست که صاحب ملکی حکم تخليه آن را بدهد. خانه سينما، خانه‌ای ساخته‌شده به دست تک‌تک اهالی خانواده است که مالکيتش نه به سند شش‌دانگ منگوله‌دار که متکی به نيروی انديشه سازندگانش، غيرقابل واگذاری و تخليه است."

رخشان بنی‌اعتماد می‌نويسد "به همين جهت بسته شدن خانه سينما را امر غيرممکن بدانيد که اگر ساختمان شماره يک خيابان سمنان و ساختمان شماره دو خيابان وصال حکم به قفل بگيرد، خانه ما در اتحاد اهالی خانواده سينما پا برجاست، حتی اگر موقتاً مکانی برای گردهم آمدن نداشته باشيم، هيچ مصوبه‌ای، يارای قفل زدن بر باور ما، به پابرجايی خانواده سينما را ندارد."

بهمن فرمان‌آرا، کارگردان سينما نيز در بيانيه ای از فيلسم‌سازان خواست در اعتراض به انحلال خانه سينما، فيلم‌های خود را به جشنواره فيلم فجر نفرستند.

در همين حال احمد توکلی يکی از نمايندگان منتقد دولت در مجلس ايران گفته است انحلال خانه سينما "اهداف سياسی" دارد. به گفته توکلی، ممکن است محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهور ايران به عنوان "ناجی" وارد صحنه شود و "در راستای مقاصد انتخاباتی خود ابقای خانه سينما را اعلام کند."

در همين حال در روزهای گذشته ۲۴ صنف سينمايی ايران که زيرمجموعه خانه سينما هستند در بيانيه ای خواهان لغو حکم انحلال اين تشکل سينمايی شدند.

خانه سينمای ايران يک تشکل غيردولتی است که از سال ۱۳۶۵ و در پی مصوبه مجلس مبنی بر اختصاص دو درصد از درآمد فروش سينما برای "بهبود وضعيت رفاهی و صنفی شاغلان سينما" تأسيس شد. با اين حال تاريخ فعاليت رسمی خانه سينما فروردين ۱۳۷۲ و زمان ثبت آن در اداره ثبت شرکت‌ها و مؤسسات غير تجاری تهران مهر ماه ۱۳۷۲ اعلام شده ‌است.

وزارت فرهنگ و ارشاد ايران دليل انحلال خانمه سينما را تغييرات "غيرقانونی" در اساسنامه اين تشکل اعلام کرده است.

اما جمال خندان، وکيل خانه سينما صدور حکم انحلال اين تشکل صنفی را "غيرقانونی" دانسته است.

به گفته وی فعاليت خانه سينما بدون مجوز قانونی نيست بلکه با دريافت مجوز از اداره ثبت شرکت‌های قوه قضاييه و انتشار اين مجوز در روزنامه رسمی کشور قانونی است.

حمايت ۲۴ صنف سينمای ایران از خانه سينما

zamaanehnews — Sat, 07 Jan 2012 09:22:00 +0000

در حالی که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران، انحلال خانه سينما را قطعی خوانده، ۲۴ صنف سينمايی اين کشور از اين تشکل حمايت کردند و خواهان لغو حکم انحلال آن شدند.

به گزارش خبرگزاری ميراث فرهنگی (CHN)، اين ۲۴ صنف سينمايی که زيرمجموعه خانه سينما هستند در بيانيه خود نوشته‌اند: "ما صنوف سينمايی ايران، خانه سينمای ايران را خانه قانونی خود می‌دانيم. چرا که در مراجع رسمی کشور به ثبت رسيده‌است. اساسنامه آن را خود به تصويب رسانده‌ايم چرا که طبق قوانين رسمی کشور مجمع عمومی حق هر گونه تغيير در اساسنامه خود را دارد، هيات مديره خانه سينما را با آرای خود برگزيده‌ايم و به انتخاب خود ايمان داريم."

خانه سينمای ايران يک تشکل غيردولتی است که از سال ۱۳۶۵ و در پی مصوبه مجلس مبنی بر اختصاص دو درصد از درآمد فروش سينما برای "بهبود وضعيت رفاهی و صنفی شاغلان سينما" تأسيس شد

امضاکنندگان اين بيانه افزوده‌اند: "توقع داريم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در کنار ما باشد و نه در مقابل ما. چرا که ما هنرمندان و دست اندرکاران سينمای ايران هستيم."

"انجمن بازيگران، انجمن فيلمبرداران، انجمن جلوه‌های ويژه، انجمن گويندگان، انجمن مديران تدارکات، انجمن فيلم کوتاه، کانون آهنگسازان، انجمن مديران سالن‌های سينما، انجمن صدای سينمای ايران، انجمن مستند سازان، انجمن طراحان فيلم، انجمن تهيه‌کنندگان سينمای مستند، انجمن طراحان هنری و مجريان صحنه، انجمن منشيان صحنه، انجمن عکاسان، انجمن منتقدان و نويسندگان سينمايی، شورای عالی تهيه‌کنندگان، انجمن تدوين گران سينمای ايران، کانون دستياران فيلم‌بردار، کانون دستياران کارگردان و برنامه ريزان، کانون مدرسان سينمايی، کانون کارگردانان، کانون فيلم‌نامه نويسان و انجمن مديران توليد" ۲۴ صنف سينمايی هستند که اين بيانيه را امضا کرده‌اند.

وزارت فرهنگ و ارشاد ايران ۱۳ دی ۱۳۹۰ اعلام کرد خانه سينما منحل شده است اما فرهاد توحيدی، رئيس هيأت مديره خانه سينما با انتقاد از حکم انحلال اين تشکل سينمايی گفت خانه سينما در مقابل بی قانونی می‌ايستد.

محمد حسينی، وزير فرهنگ و ارشاد ايران نيز گفته است فعاليت خانه سينما بعد از ابلاغ حکم انحلال در حکم "کلاهبرداری" است.

وزارت فرهنگ و ارشاد ايران دليل انحلال خانمه سينما را تغييرات "غيرقانونی" در اساسنامه اين تشکل اعلام کرده است.

در همين حال جمال خندان، وکيل خانه سينما صدور حکم انحلال اين تشکل صنفی را "غيرقانونی" دانسته است.

چرا خانه سینما باید منحل شود؟ (+ویدئو)

Fri, 06 Jan 2012 01:37:28 +0000

پیرامون انحلال خانه سینما و سیاست‌های تازه معاونت سینمایی ارشاد

مجتبا یوسفی‌پور

مجتبا یوسفی‌پور - درگیری میان معاونت سینمایی و خانه سینما و تلاش برای انحلال آن را نباید به شکل مستقل بررسی کرد. انحلال خانه سینما بخشی از یک پروژه گسترده است: "پروژه بازگشت به سینمای دولتی و پاستوریزه".

درگیری میان خانه سینما و معاونت سینمایی پیشینه‌ای دراز دارد. اما این درگیری بعد از روی کار آمدن دولت دهم اوج گرفت. البته نباید فراموش کرد که آغازگر این درگیری معاونت سینمایی بود. باید در نظر داشت که معاونت سینمایی مانند دولت و دیگر نهادهای وابسته به آن در تمامی عرصه‌ها تمامیت‌خواه است و به دلیل همین تمامیت‌خواهی‌ست که از همان آغاز، طرح‌های گوناگونی را برای دست یافتن به این هدف ارائه داد و سعی کرد این طرح‌ها را عملی کند. یکی از این طرح‌ها، ایده شکل دادن به شورای عالی سینما بود. شورایی که اعضای آن انتصابی هستند و از رئیس جمهور تا برخی سینماگران موافق با جناح حاکم در آن عضویت دارند و قرار است تصمیم‌گیری‌های کلان سینمایی کشور را انجام دهند. این شورا قرار است به عنوان مغز متفکر سینمای ایران عمل کند و جهت‌گیری‌ها، راهکارها و ایده‌آل‌های سینمای ایران در جلسات آن شکل بگیرد و با توجه به نزدیکی به دولت حاکم، راحت‌تر جنبه عملی پیدا کند.

از سوی دیگر، از چند سال قبل معاونت سینمایی سعی کرده بخشی از تهیه‌کنندگان سینمای ایران را به خود نزدیک کند و با حمایت از آن‌ها، راه را برای عملی کردن خواسته‌ها و سیاست‌هایش در عرصه تولید در سینما هموار سازد. به همین دلیل در نخستین گام، معاونت سینمایی از یک طرف به اختلافات میان تهیه‌کنندگان دامن زد و تلاش کرد در صنف تهیه‌کنندگان انشعاب ایجاد کند. از طرف دیگر تلاش کرد تحت شعار "چتر صنف واحد" تهیه‌کنندگان را از خانه سینما دور کند و آن‌ها را به معاونت سینمایی نزدیک کند. در راستای همین سیاست بود که علیرضا سجادپور، مدیرکل نظارت و ارزشیابی موظف شد تهیه‌کنندگان سینمای ایران را بر سر یک میز بنشاند و به اختلاف میان آن‌ها پایان دهد، اختلافی که پیش‌تر خانه سینما در حل آن توفیقی نداشت. داستان اختلاف میان تهیه‌کنندگان و شکل گرفتن صنف واحد با حمایت معاونت سینمایی را به خاطر داشته باشید تا باز کمی عقب‌تر برویم و بخش دیگری از ماجرا را بکاویم.

سینمای دولتی و تغییر ساختارهای مدیریتی

سینمای ایران همواره به دولت وابسته بوده است. این وابستگی فقط به اخذ مجوز فیلمنامه و تولید و اکران محدود نمی‌شود، بلکه ریشه‌های وابستگی سینما به دولت را می‌بایست در واقع در همان نخستین روزهای آغاز به کار سینمای پس از انقلاب با وام‌هایی که دولت به سرمایه‌گذاران و تهیه‌کنندگان سینمای ایران می‌داد جست. بعدها، در دوران جنگ با کمبود امکانات سینمایی و مواد اولیه، وابستگی به دولت شدیدتر شد. اما به مرور زمان، پس از برخی خصوصی‌سازی‌ها، پیشرفت تکنولوژی و راه یافتن سینماگران مستقل به جشنواره‌های خارجی و تأمین و بازگشت سرمایه فیلم‌ها از این راه به جای وابستگی و اتکا به نمایش داخلی و تن دادن به سد مجوز گرفتن و تائید وزارت ارشاد و دولت، برخی از سینماگران سعی کردند از وابستگی فنی خود به دولت بکاهند و مستقل‌تر عمل کنند. در سال‌های گذشته نمونه‌های زیادی را سراغ داریم که نشان می‌دهد سینماگران تلاش کرده‌‌اند خود را از وابستگی به دولت نجات دهند. برای مثال می‌توان به فیلم‌های کم‌خرجی اشاره کرد که با دوربین‌های دیجیتال و بدون طی کردن روال معمول مجوز گرفتن از وزارت ارشاد و تن دادن به سانسور پیش از تولید ساخته شدند و عموماً تنها در جشنواره‌های خارجی مجال پیدا کردند به نمایش گذاشته شوند.

با ورود به دنیای دیجیتال و رشد و محبوبیت آن در بین سینماگران مستقل، دولت احساس می‌کند که دیگر احاطه همه‌جانبه‌اش بر سینماگران مستقل را از دست داده است. به همین دلیل دولت تلاش کرد با توجه به شرایط تازه سیاست‌های سینمایی‌اش را بازنگری کند و راهکارهایی بیابد برای نظارت بهتر در این عرصه. از یک سو قوانینی برای برخورد با سینماگران مستقل شکل گرفت و از سوی دیگر با تغییر ساختار مدیریتی و نظارتی سینمای ایران طرحی نو درانداختند. انحلال خانه سینما بخشی از این طرح است.

اجازه بدهید به یک‌سال قبل برگردیم و ببینیم علیرضا سجادپور این طرح را چگونه توصیف می‌کند. سجادپور با اعلام نیاز به پایان یافتن اختلاف میان تهیه‌کنندگان سینمای ایران و حمایت از صنف واحد تهیه‌کنندگانی که وزارت ارشاد پایه گذاشته است، می‌گوید: "ما در تلاشیم تا به تدریج در مدیریت سینما بخشی از وظایف خود را به این تشکل واحد بسپریم. البته مشخص است که ما حمایت و نظارت خود را قطع نخواهیم کرد، اما در نهایت باید به سمت یک سینمای صنعتی واقعی پیش برویم و برای رسیدن به این هدف چاره ای جز تهیه‌کننده‌سالاری نخواهد داشت." (بانی فیلم، شماره ۱۸۵۵، یکشنبه ۱۶ آبان ۱۳۸۹، صفحه ۲)

از گفته‌های مسئولان سینمایی و از جمله از همین گفته علیرضا سجادپور برمی‌آید که محور این طرح در واقع "تهیه‌کننده سالاری" و "سینمای صنعتی واقعی"‌ست. به عبارت دیگر از قرار مدیران سینمایی ساختاری مشابه ساختار رایج در حرفه‌ای‌ترین سینمای صنعتی دنیا، یعنی سیستم استودیویی هالیوود را الگوی خود قرار داده‌اند. ساختاری که قرار است نه ایرانیزه، که "ارشادیزه" شود. اما سیستم استودیویی هالیوودی چگونه کار می‌کند؟

استودیوهای هالیوود چگونه کار می‌کنند؟

به شکل خلاصه، در سیستم استودیویی هر استودیو صاحبان و یا مدیران اصلی دارد که این افراد در اصل سرمایه‌گذار هستند. بسیاری از این افراد معمولاً تا رسیدن یک فیلم به مرحله نمایش اولیه دخالتی در روند تولید ندارند. بعد از این مرحله مدیران استودیو قرار دارند که واسطه‌ای هستند میان مدیران ارشد و یا صاحبان استودیو با تولیدکنندگان. بخش عمده مسئولیت‌ها و تصمیم‌گیری‌های استودیو بر دوش این مدیران است و در نهایت آن‌ها مجبور هستند در برابر صاحبان استودیو و سرمایه‌گذاران پاسخگو باشند. این مدیران با توجه به نیاز بازار و خواست تماشاگران، اهداف کلی تولید یک سال را مشخص می‌کنند و در بسیاری از موارد بر چگونگی خرج شدن سرمایه‌ها نظارت دارند. در این مرحله نیز همچنان مدیران به شکل مستقیم درگیر پروژه نمی‌شوند و گاه از یک پروژه در حال تولید، تنها خلاصه داستانی می‌دانند و نام عوامل درگیر و میزان بودجه آن. بعد از این مرحله با تهیه‌کنندگان ارشد روبرو هستیم. این تهیه‌کنندگان نیز عموماً خود را درگیر مرحله تولید (به معنای حضور بر سر صحنه فیلمبرداری) نمی‌کنند، اما نظارت کاملی بر روند تولید پروژه‌ها دارند و رابطه نزدیکی با گروه زیردست خود یعنی تهیه‌کنندگان دارند. اما تهیه‌کنندگان در اینجا دقیقاً تهیه‌کننده‌اند:‌ فردی فعال و تأثیرگذار در پروسه ساخت یک فیلم. تهیه‌کننده فیلمنامه را انتخاب می‌کند. کارگردان مناسب با فیلم را برمی‌گزیند و به همراه او عوامل تولید را مشخص می‌کند و مهم‌تر از همه بودجه را تهیه‌ و تأمین می‌کند.

تأمین بودجه بر خلاف روال و تعریف رایج در سینمای ایران به معنای سرمایه‌گذاری شخص تهیه‌کننده نیست. تهیه‌کننده در این مرحله مقامات بالاتر از خود را قانع می‌کند که سرمایه‌گذاری بر روی پروژه او، خواسته‌های آن‌ها –که در اینجا خلاصه‌اش می‌شود در سودرسانی مالی- را برآورده می‌کند. البته گروه‌های کوچک و بزرگ مشاور و فیلمنامه‌خوان و بازارسنج و غیره را نیز فراموش نکنید که نتایج کار آن‌ها در بخش‌های مختلف در تصمیم‌گیری‌ها تأثیر می‌گذارد.

همانطور که گفته شد در این سیستم، هدف "بازده مالی" و بازگشت سرمایه به همراه سود است. در این سیستم، تهیه‌کننده‌ای که نتواند موفق باشد و اهداف استودیو را برآورده کند، ناچار از چرخه حذف می‌شود و یا قدرتش را از دست می‌دهد. به همین ترتیب، مدیری که نتواند استودیو را به سوددهی برساند نیز از کار برکنار می‌شود. اما تفاوت در اینجاست که یک تهیه‌کننده ممکن است با شکست یک و یا دو فیلمش اعتبارش را از دست بدهد و دیگر نتواند چون سابق برای تولید تازه‌اش سرمایه جذب کند. اما برای مدیری که در طول سال سرمایه استودیو را بر روی ده پروژه مختلف سرمایه‌گذاری کرده است، در نهایت میزان سوددهی کلی ملاک است نه شکست و یا توفیق فیلم‌ها. برای مثال فرض کنید مدیری ۱۰۰ میلیون دلار سرمایه استودیو را میان سه فیلم تقسیم کرده است: نخست فیلمی با بودجه‌ ۶۰ میلیون دلاری، دومی فیلمی با بودجه‌ ۳۰ میلیون دلاری و بالاخره فیلمی با بودجه‌ ۱۰ میلیون دلاری. در زمان نمایش فیلم ۶۰ میلیون دلاری شکست می‌خورد و نمی‌تواند بیش از ۵۰ میلیون فروش کند. در حالی که فیلم ۳۰ میلیون دلاری ۵۰ میلیون و فیلم ده میلیون دلاری ۴۰ میلیون فروش می‌کند. در برآورد نهایی این مدیر ۴۰ میلیون دلار سود به استودیو رسانده است و به کار خود ادامه می‌دهد، اما تهیه‌کنندگان و گروه‌های زیرمجموعه آن‌ها که نتوانسته‌اند سرمایه ۶۰ میلیون دلاری را به سوددهی برسانند دچار مشکل می‌شوند و باید پاسخگو باشند. در این حالت معمولاً رئیس یک استودیو با فیلمساز و یا فیلمنامه‌نویس و بازیگر کاری ندارد و تنها از مدیران زیردست خود بازخواست می‌کند. به همین ترتیب، مدیران با تهیه‌کنندگان برخورد می‌کنند و تهیه‌کننده برای ادامه حیات حرفه‌ای و ماندن در چرخه تولید، فشار را بر فیلمسازان اعمال می‌کند.

شکل ارشادیزه شدن استودیوهای هالیوودی قرار است چگونه کار کند؟

در سیستم پیشنهادی معاونت سینمایی، شرایطی مشابه در نظر گرفته شده است. با کمی ساده کردن صورت مسئله، می‌شود اینگونه گفت که همانند سیستم استودیویی، حکومت/دولت در نقش صاحبان استودیو/سرمایه‌گذار اصلی ظاهر می‌شود. جایی مانند شورای عالی سینما نقش مدیریت و خط‌دهی را به عهده می‌گیرد. معاونت سینمایی در حکم تهیه‌کنندگان ارشد عمل می‌کند و تهیه‌کنندگان، در نقش خودشان به عنوان تهیه‌کننده (و نه صرفاً سرمایه‌گذار) و به عنوان مسئول نهایی فیلم ظاهر می‌شوند. اما مسئله اصلی این است که در اینجا هدف "بازده مالی" و "سودرسانی" نیست. بالطبع دولتی که سرمایه‌های میلیاردی را صرف ساخت "آثار فاخری" می‌کند که یک دهم سرمایه اولیه خود را نیز برنمی‌گردانند، نگرانی بازگشت سرمایه ندارد. همچنین وضعیت اکران سینمای ایران وضعیت آشفته و بیماری است که در سال تنها چند فیلم معدود می‌توانند از فروش عمومی به بازگشت سرمایه دست یابند. در این حالت، تمام سیستم دست به دست هم می‌دهد تا مفاهیم و اهداف سرمایه‌گذار اصلی و مدیران پیاده شود و بسیاری از فیلم‌ها با حمایت‌های دولت و برای مثال با وام‌های بنیاد سینمایی فارابی ساخته می‌شوند. نتیجه این است که در این سیستم پول و سرمایه هدف نیست. حال کافی است به جای پول و دلار در مثال سیستم استودیویی، "مفاهیم و حرف‌های دلخواه دولت" را قرار دهید تا متوجه شوید به این شکل چگونه دولت بدون دخالت مستقیم و درگیر شدن با سینماگران، سینما را به سمت دولتی شدن و ساخت آثار دلخواه خود سوق می‌دهد. روندی که از اکنون شروع شده و گاه با حمایت مستقیم از تهیه‌کنندگانی تازه‌کار و فاقد صلاحیت حرفه‌ای، آثاری چون "پایان‌نامه" و "قلاده‌های طلا" ارائه می‌دهد. بالطبع با جا افتادن این سیستم، دولت از برخورد مستقیم با سینماگران و برای مثال همانند آنچه در این سال‌ها شاهد بودیم، و از درگیری با فیلمسازان دوری می‌کند و فشار خود را از مجرای تهیه‌کنندگان اعمال می‌نماید.

خانه سینما کجای این بازی قرار دارد؟

اما سؤال این است که در این میان چرا خانه سینما باید منحل شود؟ دلیل اول صنفی بودن این خانه است. اصنافی که زیر پرچم معاونت سینمایی نباشند، همانند اتحادیه‌ها و یا یونیون‌ها عمل می‌کنند. همانگونه که یک اعتصاب "اتحادیه فیلمنامه‌نویسان" و یا "اتحادیه بازیگران" سینمای آمریکا در روند تولید و سودرسانی استودیوها اخلال ایجاد ‌کند، یک نهاد صنفی با قدرت حرکت جمعی و ایستادن در برابر قدرت نیز می‌تواند مانع دست یافتن مدیران به اهداف مورد نظرشان شود. به‌ویژه که در شرایط فعلی، این قدرت صنفی دیدگاه سیاسی مخالف با دیدگاه دولت حاکم دارد. و البته باید تأکید کرد دیدگاه مخالف با دولت حاکم، و نه مخالف با کلیت نظام. برای نمونه به جشن خانه سینما نگاه کنید که در برابر جشنواره کاملاً دولتی فجر قد علم کرده است، فیلم‌هایی که در جشنواره فیلم فجر به علت مغایر بودن با اهداف مسئولان مورد عناد قرار می‌گیرند، در این جشن مجالی برای بروز پیدا می‌کنند و جایزه می‌گیرند. برای همین جشنواره فجری که تا سال‌ها پیش خط‌دهنده سینمای ایران بود و با جایزه‌هایش دورنمای تولیدات سال بعد سینمای ایران و خواسته‌های مسئولان را ترسیم می‌کرد، قدرت خود را از دست داده و گاه برخی از سینماگران برای جشن خانه سینما ارزش بیشتری قائل می‌شوند.

از سوی دیگر، در خانه سینما و سیستم صنفی مدیریت‌ها انتخابی است نه انتصابی. برای همین یک حرکت جمعی می‌تواند به آسانی مدیریت را به دست کسانی بسپرد که بالطبع مدیریت دولتی با در قدرت قرار گرفتن آن‌ها مشکل دارد. در حالی که در سیستم پیشنهادی معاونت سینمایی همانند الگوی اصلی یعنی سیستم استودیویی همه چیز انتصابی است. افراد و مدیریت‌ها بر اساس سوابق و بازده مورد نیاز صاحب سرمایه انتخاب می‌شوند. بالطبع در این شکل میزان نظارت و اعمال قدرت حکومت/دولت بیشتر است و افراد در رده‌های پائین‌تر نیاز دارند تا برای حفظ مقام و قدرت خود، خواسته‌های مقام بالاتر را بدون چون و چرا عملی کرده و به اجرا درآورند. و باز به همین شکل است که بار دیگر "تعهد" بر "تخصص" برتری می‌جوید و سینماگرانی با کارنامه بسیار ضعیف و عدم دانش سینمایی، مسئولیت امور سینمایی کشور و تصمیم‌گیری‌ها را بر عهده می‌گیرند.

بدیهی است در چنین شرایطی وجود جایی مانند خانه سینما دردسرساز خواهد بود. برای همین می‌شود نتیجه گرفت که درگیری‌های اخیر تنها حاصل خصومت‌های شخصی و مشکلات جناحی نیست و برخلاف آنچه امروز گفته می‌شود، به نظر نمی‌آید با استعفای مدیران خانه سینما و یا حتی تغییر و تصویب مجدد اساسنامه خانه سینما، معاونت سینمایی به نمایندگی از دولت به این مکان صنفی امکان نفس کشیدن و عمل مستقل بدهد. در این شرایط خانه سینما تنها به شرطی می‌تواند به حیات خود ادامه دهد که با ترفندی خود را در الگوی پیشنهادی معاونت سینمایی حل کند؛ یعنی قدرت صنفی را به عنوان ابزاری جهت حمایت و به مسند نشاندن خواست سینماگران کنار بگذارد، مخالف‌خوانی نکند و خلاصه آنکه غلام حلقه به گوش دولت شود، و گفتن ندارد که چنان غلامی در نهایت بار دولت می‌برد نه ملت!

در همین زمینه:
::مقالات مجتبا یوسفی‌پور در رادیو زمانه::

::خانه سینما، شاید وقتی دیگر، امید حبیبی نیا::

ویدیو: چرا خانه سینما باید منحل شود؟

رئيس هيأت مديره خانه سينما: در مقابل بی‌قانونی می‌ايستيم

zamaanehnews — Thu, 05 Jan 2012 00:00:49 +0000

فرهاد توحيدی، رئيس هيأت مديره خانه سينما با انتقاد از حکم انحلال اين تشکل سينمايی گفت خانه سينما در مقابل بی قانونی می‌ايستد.

به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، توحيدی روز چهارشنبه ۱۴ دی ۱۳۹۰ در يک نشست خبری گفت: "يک اداره فرعی در وزارت ارشاد نمی‌تواند برای موسسه‌ای که ثبت شده، به‌صورت سرخود دستور انحلال صادر کند."

اشاره توحيدی به معاونت سينمايی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران است که دو روز پيش اعلام کرد خانه سينما منحل شده است.

دستور انحلال خانه سينما سه‌شنبه ۱۳ دی ۱۳۹۰ به محمدمهدی عسگرپور، مديرعامل خانه سينما اعلام شده است.

وزیر فرهنگ و ارشاد ایران: در مورد بحث خانه سينما،‌ دوستان قبلاً فکر می‌کردند که بايد اين موضوع به دادگاه برود و بررسی شود تا اقدام در مورد آن صورت بگيرد ولی بعد از بررسی‌ها مشخص شد که تصميم‌گيری در مورد اين موضوع از اختيارات وزارت ارشاد است و وزارت ارشاد براساس اختيارات خود چنين تصميمی را گرفته است

در همين حال محمد حسينی، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران نيز گفته است انحلال خانه سينما با توجه به "تخلفاتی" که اين تشکل انجام داده، "کاملاً قانونی است."

وی افزود: "در مورد بحث خانه سينما،‌ دوستان قبلاً فکر می‌کردند که بايد اين موضوع به دادگاه برود و بررسی شود تا اقدام در مورد آن صورت بگيرد ولی بعد از بررسی‌ها مشخص شد که تصميم‌گيری در مورد اين موضوع از اختيارات وزارت ارشاد است و وزارت ارشاد براساس اختيارات خود چنين تصميمی را گرفته است."

معاونت حقوقی وزارت فرهنگ و ارشاد پيشتر از خانه سينما شکايت کرده بود که جلسه رسيدگی به آن نيز قرار بود ۲۱ دی برگزار شود. اما با اين اظهارنظر تازه وزير فرهنگ و ارشاد ايران سرانجام اين شکايت مشخص نيست.

با اين حال جمال خندان، وکيل خانه سينما صدور حکم انحلال اين تشکل صنفی را "غيرقانونی" دانسته است.

خندان گفته است: "محل بسی تأمل و تعجب است که پس از قريب ۲۰ سال از تأسيس خانه سينما و تأييديه مسئولان دوره‌های پيشين آن وزارت‌خانه و همچنين ذکر نام اين موسسه در مصوبات هيأت وزيران که عالی‌ترين رکن اجرايی کشور است، هم اکنون مسئولان وزارت ارشاد تأسيس موسسه خانه سينما را بدون اخذ مجوز از مراجع قانونی اعلام کنند."

بعد از روی کار آمدن معاونت سينمايی جديد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ايران، درگيری ميان اين معاونت و خانه سينما وارد مرحله تازه‌ای شد و بارها دو طرف از يکديگر انتقاد کردند.

مسئولان خانه سينما بارها نسبت به تلاش معاونت سينمايی وزارت فرهنگ و ارشاد برای تعطيل کردن خانه سينماگران ايران هشدار دادند، خانه‌ای که معاونت سينمايی عملکرد آن را "جناحی و سياسی" اعلام می‌کند.

چندی پيش نيز خبرگزاری فارس، خانه سينما را به دليل اينکه برای شرکت در جشنواره فيلم فجر شرط گذاشته، "خانه بی‌بی‌سی"‌فارسی ناميد و خواهان برخورد مسئولان با اين تشکل صنفی شد.