https://archive.radiozamaneh.com/taxonomy/term/15527/all fa https://archive.radiozamaneh.com/science/2012/09/18/19690 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/science/2012/09/18/19690" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> ویکتوریا یاگارد (Victoria Jaggard) </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-motarjem"> <div class="field-label">برگردان:&nbsp;</div> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> احسان سنایی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="200" height="170" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/mbbr-1.jpg?1347934111" /> </div> </div> </div> <p>ویکتوریا یاگارد<strong> - </strong>در حالی&zwnj;که مریخ&zwnj;نورد جدید ناسا، موسوم به کیوریاسیتی، سفر هیجان&zwnj;انگیزش را به بلندی&zwnj;های دهانه گِیل آغاز کرده، مریخ&zwnj;نورد کهنه&zwnj;کار &laquo;آپورچیونیتی&raquo; به یکی از عجیب&zwnj;ترین اهداف عمر هشت و نیم&zwnj; ساله&zwnj;اش برخورده است. این کاوشگر، طی پویش اخیری که از برآمدگی&zwnj;های لبه غربی دهانه ایندیور داشته، تجمعی نسبتاً انبوه از گویچه&zwnj;های تیله&zwnj;مانند را بر سطح خارجی یک تخته&zwnj;سنگ آشکار کرده که دانشمندان هنوز توضیحی برایش ارائه نکرده&zwnj;اند.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">دانشمندان ناسا ابتدا گمان کردند این گویچه&zwnj;ها هم از جمله عوارض میکروسکوپی جذابی موسوم به &laquo;زغال&zwnj;اخته&zwnj;های مریخی&raquo; باشند.* این گویچه&zwnj;های غنی از آهن را نخستین بار همین مریخ&zwnj;نورد در سال ۲۰۰۴ و حین پرسه در حوالی محل فرودش پیدا کرد.&nbsp; تصور می&zwnj;رود که قدمت&zwnj; این گویچه&zwnj;ها به میلیون&zwnj;ها سال پیش و به هنگامی برسد که سیاره سرخ، برای میزبانی از آب مایع به قدر کافی گرم بوده است. در آن دوران، جریانات آبی&nbsp; بعضی از نواحی مریخ به&zwnj; هنگام عبورشان از روی سنگ&zwnj;ها، رسوباتی را به جا می&zwnj;گذاشتند و به راه خود ادامه می&zwnj;دادند. این رسوبات، رفته&zwnj;رفته در معرض فرسایش فزاینده&zwnj;ای واقع می&zwnj;شدند و به تدریج حباب&zwnj;های به دام&zwnj;&zwnj;افتاده در خودشان را، مثل زغال&zwnj;اخته&zwnj;های روی کلوچه آشکار می&zwnj;کردند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">گویچه&zwnj;های مشابهی هم در ماسه&zwnj;سنگ&zwnj;های جنوب غرب ایالات متحده پیدا شده و بعضی دانشمندان معتقدند آن&zwnj;ها را می&zwnj;توان مدرکی برای وجود حیات میکروبی بر مریخ برشمرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">اما وقتی&zwnj; آپورچیونیتی با طیف&zwnj;نگار پرتو ایکس مستقر بر بازوی روبوتیک&zwnj; خود نگاه دقیق&zwnj;تری به این عوارض انداخت، متوجه شد این گویچه&zwnj;ها &laquo;مزه&raquo; آن زغال&zwnj;اخته&zwnj;ها را نمی&zwnj;دهند. اولاً آهن چندانی نداشتند و ثانیاً تجمع&zwnj;شان متراکم&zwnj;تر از گویچه&zwnj;های قبلی بود و ضمناً شکننده&zwnj;تر از آن&zwnj;ها هم به نظر می&zwnj;رسیدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">استیو اسکوایرز (<span dir="LTR">Steve Squyres</span>)، پژوهشگر ارشد آپورچیونیتی از دانشگاه کرنل نیویورک، می&zwnj;&zwnj;گوید: &quot;[این گویچه&zwnj;ها] ظاهراً از بیرون خُرد شده&zwnj;اند و درون&zwnj;شان هم از بافت نرم&zwnj;تری شکل یافته. تراکم&zwnj; و شکل ظاهری و ساختار شیمیایی&zwnj;شان هم فرق می&zwnj;&zwnj;کند و توزیع متفاوتی [نسبت به قبلی&zwnj;ها] دارند. بنابراین معمای زمین&zwnj;شناختی جذابی پیش روی ماست&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">خوشبختانه آپورچیونیتی همچنان در سلامت کامل به سر می&zwnj;برد و به اعتقاد مهندسین، این مریخ&zwnj;نورد جان&zwnj;سخت هنوز بنیه زیادی برای حل این معمای تازه در هفته&zwnj;های پیش رو دارد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">*<strong>پانوشت</strong>: در متن انگلیسی برای توضیح بصری تجمع انبوه گویچه&zwnj;های تیله&zwnj;مانند بر سطح خارجی تخته&zwnj;سنگ مریخی از شکل میوه &laquo;بلوبری&raquo; استفاده شده است که نوعی توت آبی رنگ دایره شکل و از گیاهان بومی آمریکای شمالی است. به این توت در شمال ایران &laquo;سیاگیله&raquo; می&zwnj;گویند. برای راحت فهمیده شدن این مقایسه، در این مقاله زغال&zwnj;اخته در ترجمه به جای بلوبری جایگزین شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>منبع: </strong><strong><a href="http://www.newscientist.com/blogs/shortsharpscience/2012/09/mars-rover-finds-a-crunchy-blu.html"><span dir="LTR">NewScientist</span></a></strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>در همین زمینه:</strong></p> <p dir="RTL"><a href="http://www.radiozamaneh.com/science/2012/08/07/18017">مریخ، از نمای نزدیک</a></p> <p dir="RTL"><a href="file:///C:/Users/strata/Downloads/aaa/%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C%20%D8%B1%D9%88%DB%8C%20%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D9%87%20%D8%B3%D8%B1%D8%AE">سایه&zwnj;هایی روی سیاره سرخ</a></p> <p dir="RTL"><a href="http://zamaaneh.com/science/2010/01/post_96.html">دوقلوهای مریخی، شش&zwnj;ساله شدند</a></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>توضیح تصویر:</strong></p> <p dir="RTL">گویچه&zwnj;های اسرارآمیز مریخی، با قطر متوسط سه میلیمتر / منبع: <span dir="LTR">NASA/JPL-Caltech/Cornell Univ./ USGS/Modesto Junior College</span></p> https://archive.radiozamaneh.com/science/2012/09/18/19690#comments آپورچیونیتی احسان سنایی استیو اسکوایرز (Steve Squyres) زمین‌شناسی مریخ مریخ‌نوردی ویکتوریا یاگارد (Victoria Jaggard) کیوریاسیتی دانش Tue, 18 Sep 2012 02:04:16 +0000 arezoo 19690 at https://archive.radiozamaneh.com