رهنورد

شیرین عبادی از فراخوان ۳۹ زندانی سیاسی حمایت کرد

arezoo — Thu, 26 Jan 2012 01:10:15 +0000

شیرین عبادی برنده ایرانی جایزه صلح نوبل با انتشار بیانیه ای از خواسته ۳۹ نفر از زندانیان سیاسی مبنی بر تحریم انتخابات و آزادی زهرا رهنورد و میرحسین موسوی و مهدی کروبی، حمایت کرد.

در فراخوانی که خانم شیرین عبادی برای انتشار در اختیار رادیو زمانه قرار داده، بر خواسته آزادی کاندیداهای ریاست‌جمهوری دهم و خانم زهرا رهنورد که در حصر خانگی به‌سر ‌می‌برند، تاکید شده: "در مقابل شهامت این عزیزان بزرگوار سر تعظیم فرود آورده و با اعلام حمایت از فراخوان آنان از تمامی آزادی خواهان سراسر دنیا دعوت می‌کنم که از هیچ کوششی برای پی‌گیری آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران به‌ویژه خانم زهرا رهنورد و آقایان میر حسین موسوی و مهدی کروبی دریغ نورزند."

شیرین عبادی همچنین از همه ایرانیان دعوت کرده است که انتخابات را تحریم کنند. در بیانیه وی چنین آمده : "از هم‌وطنان گرامی دعوت می‌کنم تا با تحریم انتخابات نمایشی مجلس شورای اسلامی که در دوازدهم اسفند ماه سال جاری برگزار می‌شود، یک‌بار دیگر عدم مشروعیت رژیم جمهوری اسلامی ایران را به جهانیان نشان دهند."

وی از ۳۹ امضاکننده زندانی نامه به خاطر به‌جان‌خریدن این خطر، تقدیر کرده و گفته است: "درود بر آزادگان دربند، سلام بر کسانی که پای در زنجیر و نگاهی بر آسمان دارند، سپاس بر افرادی که شجاعت را معنایی تازه بخشیدند، لبیک به رادمردانی که سرود فراموش شده همبستگی و اتحاد را دوباره به یادمان آوردند و چه به‌موقع یادآور شدند که اعتمادی به صندوق رای نیست و "نظارت استصوابی" پاسخی برای خواسته‌های ملت ندارد و جواب پرسش ساده ای چون "رای من کو" گلوله است و زندان."

امضاکنندگان این نامه با وجود اینکه خود زندانی‌اند، به‌طور مشخص، خواستار آزادی آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد شده‌اند

این بیانیه، در پی فراخوان سی‌ونه زندانی عقیدتی- سیاسی ایرانی منتشر شده است که از مردم ایران خواسته‌اند انتخابات را تحریم کرده و وضعیت حصر آقایان موسوی و کروبی و خانم زهرا رهنورد را پی‌گیری کنند.

در فراخوان زندانیان سیاسی که در وب‌سایتهای حامی جنبش سبز ایران از جمله کلمه و جرس، منتشر شده آمده است : "نیروهای امنیتی و نظامی درحالی برگزاری انتخابات نمایشی و فرمایشی مجلس نهم را در دستور کار خود قرار داده‌اند که هم‌زمان سرکوب فعالان سیاسی و روزنامه‌نگاران را شدت بخشیده‌اند. جامعه بیشتر از هر زمان شاهد انسداد سیاسی است؛ وضعیتی که در هیچ‌یک از انتخابات‌های پیشین شاهد نبوده‌ایم. فضای سنگین امنیتی و نظامی کودتاگران حاکم بر کشور هر روز قربانی جدیدی می‌گیرد.

این همه در حالی صورت می‌گیرد که رهبران جنبش اعتراضی، آقایان میرحسین موسوی و مهدی کروبی و خانم زهرا رهنورد در زندان خانگی تحت فشارهای بیشتر و محدودیت‌های شدیدتر و نگران‌کننده قرار گرفته‌اند."

امضاکنندگان این نامه با وجود اینکه خود زندانی‌اند، به‌طور مشخص، خواستار آزادی آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد شده‌اند : "حال، بیش از ۱۱ ماه از بازداشت و حبس غیرقانونی آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد می‌گذرد. اگر حاکمیت به فکر پر کردن نمایشی کرسی‌های مجلس زیر سایه سرکوب و استبداد است، آزادگان ایران‌زمین مکلف‌اند که در تدبیر گسترش و تعمیق جنبش اعتراضی خود و به‌ ویژه در گام نخست، آزادی رهبران در حصر و حبس خود باشند.

از اینرو از تمامی هموطنان آزاده و آگاه خویش در هر کجای جهان که هستند، می‌خواهیم در کنار آگاهی‌بخشی در مورد انتخابات دروغین و مهندسی شده و فرمایشی اسفند ماه، از هیچ کوششی برای پیگیری آزادی رهبران محبوس جنبش سبز در بهمن ماه جاری دریغ نکنند."

زندانیان سیاسی امضا کننده این بیانیه همچنین نهادهای مستقل مدافع حقوق بشر را برای رهایی رهبران جنبش اعتراضی مردم ایران از حبس نامشروع و ظالمانه، به یاری طلبیده و گفته‌اند که سزاوار نیست مدافعان حقوق بشر در جهان چشم بر این ظلم مستدام فروبندند.

این سی‌ونه زندانی عبارتند از بهمن احمدی امویی، حسن اسدی زید آبادی، جواد امام، محسن امین زاده، مسعود باستانی، عماد بهاور، سید علیرضا بهشتی شیرازی، سیدمصطفی تاجزاده، سعید جلالی فر، علی جمالی، امیر خرم، بابک داشاب، محمد داوری، مجید دری، امیر خسرو دلیر ثانی، علیرضا رجایی، حسین زرینی، عیسی سحر خیز، داوود سلیمانی، محمد سیف زاده، قاسم شعله سعدی، کیوان صمیمی، فریدون صیدی راد، جلیل طاهری، محمد فرید طاهری قزوینی، فیض الله عرب سرخی، سیامک قادری، ابوالفضل قدیانی، فرشاد قربان پور، سعید متین پور، محسن محققی، مهدی محمودیان، محمد رضا معتمد نیا، علی ملیحی، عبدالله مومنی، محسن میردامادی، بهزاد نبوی، ضیا نبوی و ابوالفضل عابدینی.

میرحسین موسوی: نمی توان امیدی به انتخابات داشت

Wed, 07 Sep 2011 11:29:53 +0000

«میرحسین موسوی» و «زهرا رهنورد» پس از گذشت هفت ماه از آغاز دوران حبس خانگی، موفق به دیدار همزمان با هر سه فرزندشان شدند.

موسوی در این دیدار گفته است : «با توجه به تداوم وضعیت فعلی نمی توان امیدی به انتخابات و شرکت در آن داشت.»

سایت اینترنتی "کلمه" وابسته به میرحسین موسوی که خبر این دیدار را منتشر کرده ، آورده است که این دیدار تحت تدابیر شدید امنیتی در منزل یکی از دختران وی صورت گرفته است.

بنابراین خبر، موسوی در دیدار با فرزندانش ضمن شرح برخی از محدودیتها طی هفت ماه گذشته بر خود و همسرش این فشارها و محدودیتها را به دلیل آرمان و سخن حقی دانسته که وی و زهرا رهنورد هردو به آن اعتقاد دارند.

میرحسین موسوی : اگر می خواهید از حال و روز کنونی من با خبر شوید کتاب "گزارش یک آدم ربایی" گابریل گارسیا مارکز را بخوانید

در این خبر به نقل از موسوی و رهنورد تاکید شده که کلیه ارتباطات آنها و دسترسی شان به روزنامه، رادیو و حتی بعضا لوازم نوشتاری قطع شده است. کلمه به نقل از این دونفر که از رهبران مخالف حکومت هستند، نوشته که «محدودیت ها تنها برای پاک کردن ذهن آنهاست در حالی که محال است با این گونه کارها ذهن ایشان نسبت به حقایق پاک شود.»

در این خبر به حضور یک مسوول ارشد قضایی نیز در دیدار موسوی با خانواده اش اشاره شده است. به گزارش کلمه،حضور این مسوول قضایی که نامی از او برده نشده، با واکنش شدید موسوی روبرو بوده است.

در همین حال یک منبع نزدیک به خانواده میرحسین موسوی نیز از او نقل کرده که «اگر می خواهید از حال و روز کنونی من با خبر شوید کتاب "گزارش یک آدم ربایی" گابریل گارسیا مارکز را بخوانید.»

برپایه گزارش کلمه پس از دیدار موسوی و رهنورد با فرزندانشان بار دیگر فشارها بر آنها افزایش یافته و کلیه ارتباطات محدود تلفنی ایشان با خانواده و دختران نیز به صورت کامل قطع شده است.

روز گذشته 33 زندانی سیاسی با انتشار بیانیه ای خواستار پایان دادن به حصر خانگی موسوی و کروبی، به عنوان رهبران معترض در ایران، شده و آزادی آنها را تنها راه خروج از بحران و به نفع منافع ملی ایران دانستند.

درعین حال محسنی اژه ای، دادستان کشور، با لازم دانستن حصر برای برخی از افراد، آن را برایشان مفید توصیف کرد.

محمد خاتمی: آزادی زندانیان سیاسی، فضای ناگوار کنونی را تغییر می‌دهد

zamaanehnews — Thu, 21 Jul 2011 03:08:22 +0000

محمد خاتمی، رئيس‌جمهور پيشين ايران در دیدار با پدر و مادر زهرا رهنورد، همسر ميرحسين موسوی گفته آزادی زندانیان سیاسی و رهبران مخالفان می‌تواند «گام مهمی در جهت تغيير فضای ناگوار کنونی به نفع نظام و مردم» به‌وجود آورد.

به گزارش تارنمای کلمه اين ديدار پيش از ۲۶ تير ۱۳۹۰ انجام شده است.

خاتمی افزوده آزادی زندانیان باعث «تلطيف فضا و اميد و رضايت مردم» خواهد شد و زمينه‌ را برای «خدمت همگان به کشور و جامعه» فراهم می‌کند.

محمد خاتمی چند روز پيش نيز در ديدار با شماری از دانشجويان بر «فضای باز سياسی، آزادی احزاب، آزادی زندانيان و پايبندی به قانون اساسی برای حضور مردم در انتخابات نهم مجلس» تأکيد کرده بود.

فرزندان موسوی و رهنورد نيز که در اين ديدار حضور داشته‌اند، از «رفتارهای ناشايست و تهديدهای مأموران عليه خانواده، محدوديت‌های شديد در ارتباطات موسوی و رهنورد با خانواده، انگشت‌شمار بودن تماس‌های تلفنی و ملاقات‌ها و حضور مأموران امنيتی زن و مرد در هنگام ملاقات‌ها» انتقاد کرده‌اند.

فرزندان موسوی و رهنورد با «تأکيد بر غيرقانونی بودن حبس و حصر پدر و مادرشان» افزوده‌اند: «آ‌ن‌ها از حقوق قانونی و متعارف اکثر زندانيان سياسی از جمله ملاقات و دسترسی منظم به تلفن نيز بهره‌مند نيستند و اين وضعيت موجب نگرانی مضاعف خانواده شده است.»

ميرحسين موسوی يکی از رهبران مخالفان در ايران به همراه همسرش از بهمن ۱۳۸۹ در حبس خانگی به‌سر می‌برد.

فرزندان موسوی و رهنورد: آ‌ن‌ها (موسوی و رهنورد) از حقوق قانونی و متعارف اکثر زندانيان سياسی از جمله ملاقات و دسترسی منظم به تلفن نيز بهره‌مند نيستند و اين وضعيت موجب نگرانی مضاعف خانواده شده است

احترام‌السادات نواب صفوی مادر زهرا رهنورد نيز چندی پيش پس از ملاقات با دخترش گفت وضعيت موسوی و رهنورد را نه حبس يا حصر بلکه يک «آدم‌ربايی» می‌داند.

به گفته وی موسوی و رهنورد در ملاقات آخر لاغر شده و رنگ‌پريده بودند. مادر رهنورد «تغيير ناگهانی ظاهری آن‌ها و رنگ کاهی پوست و از دست دادن وزن‌شان» را به‌شدت نگران‌کننده دانست.

نواب صفوی افزوده دختر و دامادش پيش از حبس خانگی از سلامت کامل برخوردار بودند.

به گفته وی دخترانش و بقيه اعضای خانواده پيگير اين وضعيت شده‌اند اما نيروهای امنيتی گفته‌اند خودشان پزشک می‌آورند. او تأکيد کرد که تا زمانی که پزشک از سوی خانواده نباشد نگرانی آن‌ها در مورد سلامتی موسوی و رهنورد همچنان باقی است.

وی گفت: «يکی از خواسته‌های بزرگ آن‌ها سکوت کردن همه اعضای خانواده است. که همين هم به شک ما در مورد وضعيت زندگی و سلامتی آن‌ها دامن می‌زند.»

هم‌زمان با بازداشت خانگی ميرحسين موسوی و زهرا رهنورد، مهدی کروبی، يکی ديگر از رهبران مخالفان دولت ايران و همسرش فاطمه کروبی نيز حبس خانگی شدند.

حکومت ايران از رويدادهای پس از انتخابات بحث‌برانگيز دهمين دوره رياست جمهوری به عنوان «فتنه»ای ياد می‌کند که «دشمنان خارجی» آن را عليه جمهوری اسلامی تدارک ديدند. مقامات حکومتی موسوی و کروبی را نيز «سران فتنه» می‌خوانند که در اين راه به «بيگانگان» ياری رسانده‌اند.

جمهوری اسلامی ايران با ادامه اعتراضات سرانجام موسوی و کروبی و همسران‌شان را در محل زندگی خود زندانی کرد.

حذف روز زن از سه‌شنبه‌های اعتراض!

Maryam — Wed, 02 Mar 2011 12:17:19 +0000

آسیه امینی

آسیه امینی- بالاخره بعد از چند روز چانه زنی پذیرفتیم زندان‌‌ همان حصر است یا به عبارتی حصر خانگی معنایش زندان است و زندان، الزاما خانه امن! نیست و خانه امن جایی است که به آن پناه می‌برند نه اینکه به زور کسی به آنجا برده شود و البته بالاخره روز گذشته عده‌ای به صراحت گفتند که از نظر علم حقوق و منطق و عقل و تجربه، وقتی کسی را به زور به جایی ببرند و حصرش کنند و کسی هم نداند آنجا کجاست، نام دیگرش در محاوره ما مردم، نه فقط بازداشت، که آدم‌ربایی است. حالا اینکه چرا این همه با خودمان تعارف داشته‌ایم و از به کار بردن واژه زندان برای چهار رهبر نمادین جنبش سبز پرهیز داشتیم، بماند!

اما نگرانی‌ها با دانستن اینکه خانم‌ها کروبی و رهنورد و آقایان موسوی و کروبی از حصر خانگی به حشمتیه نامی/جایی/زندانی برده شده‌اند یا جای دیگر، فرقی در اصل ماجرای زندانی شدن آن‌ها ندارد. این نگرانی وقتی بیشتر می‌شود که مکان نگهداری آن‌ها نامعلوم باشد و خبرگزاری فارس و سخنگوی قوه قضائیه اصرار داشته باشد آن‌ها هم‌چنان در خانه‌هایشان هستند اما شب‌ها چراغ خانه‌شان را روشن نمی‌کنند!

نگرانی وقتی بیشتر می‌شود که این قایم موشک بازی نام زندان‌های نا‌آشنایی را رو می‌کند که تازه معلوم نیست این چهار نفر به کدام یک از آن‌ها برده شده‌اند؟ اینکه به ویژه زهرا رهنورد و فاطمه کروبی در معرض چه تهدیدهایی به خاطر زن بودنشان قرار دارند. این نگرانی ربطی به استقامت و باور آن‌ها در پایداری در راهی که برگزیده‌اند ندارد. اما هنوز برای ما هر زن زندانی، زهرا کاظمی، یک تجربه تهدیدآمیز جدی است. بنابراین حق داریم که نگران باشیم آیا خانم‌ها رهنورد و کروبی با ه‌مند؟ آیا مردان غریبه این دو زن زندانی را محصور کرده‌اند؟

اما گاهی پاتکی که از جانب خودمان به خودمان می‌رسد چنان باور نکردنی است که باید با خودمان تکرار کنیم «حتما اشتباه شده است» وگرنه نمی‌شود که در حالی که جنبش سبز را نام دختری آزاده به نام ندا به جهان معرفی کرد، و نمی‌شود در حالی که نیمی از بدنه این جنبش زنانی بوده‌اند که جان را به کف دست‌هایشان گرفتند و روزهای شنبه پرچم دادخواهی فرزندان قربانی شده میهن را در پارک لاله به اهتزاز درآوردند، و نمی‌شود به خاطر بهاره‌ها و نسرین‌ها و نرگس‌ها و ژیلا‌ها و... و نمی‌شود به ده‌ها دلیل دیگر «به طور سهوی» بیانیه اخیر شورای هماهنگی راه سبز امید، روز سه شنبه ۱۷ اسفند مصادف با روز جهانی زن را از تقویم سه شنبه‌های اعتراض حذف کند.

نه، نمی‌شود! حتما اشتباهی رخ داده است. نمی‌شود که با وجود فراخوان برخی از فعالان، مبنی بر اعتراض در سه سه شنبه تا آخر سال که یکی تولد میر حسین موسوی بوده و دومی روزجهانی زن و سومی چهارشنبه سوری، سایت نوروز با انتشار فراخوان دیگری به صورت کاملا سهوی دومین سه‌شنبه از قلم بیندازد.

امیدوارم نوشتن این یادداشت به این پاسخ تکراری منجر نشود که الان وقت این حرف‌ها نیست! چون من به شخصه نمی‌دانم کی باید چنین حرفی را گفت و نوشت.

بسیاری از فعالان جنبش زنان همواره براین باور بوده‌اند که پیوند جنبش زنان با مسائل سیاسی، این جنبش اجتماعی برآمده از نابرابری زن و مرد را آسیب پذیر می‌کند. چون تجربه نشان داده است که حضور ما زنان برای نمایش اقتدار احزاب و گروه‌های سیاسی بسیار مناسب و موثر است. اما این پرداخت هزینه همواره یک‌سویه و یک‌طرفه بوده است. حضور زنان آنجا که به رای و اراده سیاسی است، مهم است و با شکوه و... اما به محض اینکه حرف از حقوق زنان می‌شود و به ویژه قرار است که زن را با هویت زنانه‌اش بپذیریم، نه صرفا همسر و مادر بودن، اینجاست که گویا مرزبندی‌ها عیان می‌شود.

اما واقعیت این است که زنان را کسی با دعوت به خیابان نیاورده است. امسال نیز هم‌چنان زنان برای برابری و آزادی راه خود را خواهند پیمود هم‌چنان‌که در تمام این سال‌هایی که فعالان سیاسی به چانه‌زنی در قدرت مشغول بودند، زنان برای نمایش مبارزه‌شان برای کسب حق برابر در خیابان‌های نا‌امن تهران فریاد زدند و هزینه دادند.

امسال اتفاقا ما زنان برای سر دادن فریاد اعتراض انگیزه قوی‌تری داریم. به خاطر دوستان‌مان، به خاطر زنانی که در زندانند، به خاطر زنانی که کشته شدند، به خاطر زنانی که آغوش گشودند تا خیابان از تیزی خشونت، فرش خون نشود و به خاطر زهرا رهنورد و فاطمه کروبی که سودای ریاست جمهوری هم نداشتند اما هم‌پای همسران‌شان هزینه داده‌اند.