https://archive.radiozamaneh.com/taxonomy/term/1419/all fa https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2013/03/15/25279 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2013/03/15/25279" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> مریم حسین‌خواه </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="241" height="188" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/zananvasolh.png?1363868830" /> </div> </div> </div> <p dir="RTL">مریم حسین&zwnj;خواه - در هفته گذشته برگزاری برنامه&zwnj;های بزرگداشت هشتم مارس، روز جهانی زنان همچنان ادامه داشت و شمار زیادی از گروه&zwnj;های سیاسی و مدنی به این مناسبت بیانیه صادر کردند.</p> <!--break--><!--break--><p dir="RTL">از سوی دیگر لایحه حمایت از خانواده سرانجام پس از شش سال به تائید شورای نگهبان رسید و تصمیم&zwnj;گیری درباره بیمه&zwnj; زنان خانه&zwnj;دار به سال آینده موکول شد. سخنان رئیس مرکز امور زنان و خانواده درباره آمار خشونت علیه زنان در ایران از دیگر خبرهای حوزه زنان در این روزها بود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong><span dir="RTL">گفت&zwnj;وگوی رادیویی لیدا حسینی&zwnj;نژاد با </span>مریم حسین&zwnj;خواه</strong> <strong><span dir="RTL">را در این زمینه بشنوید</span></strong><span dir="RTL">:</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20130314_MaryamHosseinKhah_Women_Weekly_LidaHosseiniNejad.mp3"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon.jpg" style="width: 273px; height: 31px;" /></a></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>روز جهانی زن از زندان اوین تا مالموی سوئد </strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">روز جهانی زنان در حالی پشت&zwnj; سر گذاشته شد که با وجود همه محدودیت&zwnj;ها و فشارهای اعمال شده بر فعالان حقوق زنان در ایران، این روز در داخل ایران به سکوت برگزار نشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در <strong><a href="http://www.1millionchange.info/spip.php?article10324">رشت</a></strong>، مراسم گرامیداشت روز جهانی زن در روز ۱۸ اسفندماه (هشتم مارس) در خانه شخصی یکی از فعالان برگزار شد. در این مراسم &quot;گروه زنان روشنک&quot; که به تازگی راه&zwnj;اندازی شده است، گزارشی از فعالیت خود را ارائه کرد و طی یک سخنرانی و پرسش و پاسخ، به موضوع &quot;نقد فمینیستی بازنمایی زن در تصاویر&quot; پرداخته شد. همچنین صدها دفترچه حاوی مقالاتی مختلف درباره زنان در سطح شهر رشت توزیع شد<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این مراسم واکنش برخی رسانه&zwnj;های نزدیک به محافظه&zwnj;کاران را برانگیخته است. وب&zwnj;سایت <strong><a href="http://www.asremrooz.ir/vdcaueny.49nii15kk4.html">عصر امروز</a></strong> با اعتراض به برگزاری این برنامه از آن به عنوان &quot;هتک حرمت ارزش&zwnj;های اسلامی توسط عده اندکی در رشت&quot; یاد کرده و خواهان پیگیری &quot;سریع و قاطع&quot; مسئولان قضائی به عنوان مدعی&zwnj;العموم شده است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">از سوی دیگر شماری از فعالان حقوق زنان در یک اقدام جمعی با صدور <strong><a href="http://www.1millionchange.info/spip.php?article10316">بیانیه&zwnj;ای</a></strong> به بررسی &quot;بیم&zwnj;ها و امیدهای زنان ایران در آستانه روز جهانی زن سال ۱۳۹۱&quot; پرداخته&zwnj; و آورده&zwnj;اند: &quot;بسیاری از فعالان حقوق برابر مصرانه تلاش دارند تا روزنه های امیدبخش موجود را به فرصت هایی واقعی تبدیل کنند و در شرایط ناپایدار سیاسی برحذر از تهدیدها، به سمت پایداری و استقلال فعالیت های جنبشی حرکت کنند<span dir="LTR">.&nbsp;</span>&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">سه وب&zwnj;سایت &quot;تغییر برای برابری&quot;، &quot;کانون زنان ایرانی&quot; و &quot;تا تغییر قوانین برابر&quot; نیز با انتشار یک <strong><a href="http://ir-women.net/spip.php?article10925">ویژه&zwnj;نامه مشترک</a></strong>، بر وضعیت اشتغال زنان و سیاست&zwnj;های جدید دولت در این زمینه پرداخته&zwnj;اند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مهمترین برنامه هشت مارس امسال اما در بند زنان زندان اوین برگزار شد. زندانیان سیاسی زندان اوین در یک برنامه مفصل به بررسی موضوعاتی همچون &quot;تاریخچه هشت مارس&quot;، &quot;زنان و قوانین&quot;، &quot;کمپین یک میلیون امضا&quot;، &quot;تجربه مادری در زندان&quot; و &quot;زنان و مدیریت&quot; پرداختند. شیوا نظرآهاری، شبنم مددزاده، ژیلا بنی&zwnj;یعقوب، نسرین ستوده، فائزه هاشمی، کبری بنازاده و حکیمه شکری زندانیان سیاسی بودند که در این مراسم سخنرانی کردند. این مراسم که پوستر آن برگرفته از طرح جلد کتاب &quot;جنس دوم&quot;، سیمون دوبوار بود، با خواندن دست&zwnj;جمعی سرود &quot;ای زن، ای حضور زندگی&quot; پایان یافت.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">علاوه بر این فعالان زنی که در سال&zwnj;های اخیر از ایران خارج شده&zwnj;اند نیز در برنامه&zwnj;هایی متنوع به بزرگداشت این روز پرداختند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/trifa_s.jpg" style="width: 170px; height: 207px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">تریفا شاکلی، اکتیوست و سردبیر سابق مجله فمینیستی بنگ، با بیان اینکه در جنگ، بدن یک زن سمبل سرزمین می&zwnj;شود گفت: &quot;برای همین تجاوزبه یک زن مرز را کمی آنطرف&zwnj;تر بردن است. با هر تجاوز کمی از خاک را گرفته&zwnj;ایم. معنی جنگ همین است. سرزمین کس دیگری را به دست آوردن<span dir="LTR">.</span>&quot;</p> </blockquote> <p dir="RTL">به گزارش رادیو زمانه، انجمن &quot;دیالوگ فمینیستی&quot; که به تازگی در سوئد راه&zwnj;اندازی شده است، در اولین نشست خود با عنوان &quot;بازاندیشی در حوزه زنان، جنگ و تضاد&quot; به بررسی استراتژی و تاکتیک&zwnj;های زنان در شرایط تضاد و جنگ پرداخت<span dir="LTR">.</span></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در این برنامه که با همکاری انجمن ایفما برگزار شد، پروین اردلان از موسسان &quot;دیالوگ فمینیستی&quot;، گفت :&quot;ما در تلاش هستیم که از زوایای مختلف نقش، مقاومت و عاملیت زنان را در کاهش تضاد و توقف جنگ به بحث و تحلیل بگذاریم.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">شعله، روزنامه&zwnj;نگار و دبیربخش خارجی پرسپکتیو فمینیستی نیز با اشاره به اعتراض&zwnj;های جهانی زنان علیه خشونت و نظامی&zwnj;گری گفت: &quot;ما در مرحله&zwnj;ای از تاریخ جهان به سر می&zwnj;بریم که با اوجگیری بی&zwnj;سابقه اعتراض و مبارزه برای برابری و عدالت اجتماعی تعریف می&zwnj;شود. دوره&zwnj;ای که در آن صدای زنان رساتر از هر دوره دیگر تاریخی به گوش می&zwnj;رسد... باید به زنان و روش&zwnj;های آنها برای مقابله با میلیتاریسم و جنگ&zwnj;افروزی گوش کرد، چراکه زنان اولین قربانی میلیتاریسم هستند.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در ادامه این نشست تریفا شاکلی، اکتیوست و سردبیر سابق مجله فمینیستی بنگ، با بیان اینکه در جنگ، بدن یک زن سمبل سرزمین می&zwnj;شود گفت: &quot;برای همین تجاوزبه یک زن مرز را کمی آنطرف&zwnj;تر بردن است. با هر تجاوز کمی از خاک را گرفته&zwnj;ایم. معنی جنگ همین است. سرزمین کس دیگری را به دست آوردن<span dir="LTR">.</span>&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;میریام استراداکاستیلو، کارشناس حقوقی کمیته ضد تروریسم شورای امنیت سازمان ملل از دیگر سخنرانان این نشست بود. وی با ذکر تجربیات شخصی&zwnj;اش از آمریکای لاتین گفت: &quot;مردان جنگ می&zwnj;کنند و زنان راه&zwnj;های خلاقانه&zwnj;ای برای حل کردن جنگی که بر اساس مشاهدات مردان شکل گرفته است جستجو می&zwnj;کنند. این موضوع از نظر تاریخی هم درست است. دلیلش آن است که یک طرف مغز زنان بیش از مغز مردان توسعه پیدا کرده است. زنان باید منابع زیادی را جست&zwnj;وجو کنند تا بتوانند با جامعه ای که آنان مورد تبعیض قرار می دهد، برخورد کنند. زنان بیشتر باید فکر کنند چون باید مبارزه کنند.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">او همچنین تاکید کرد: &quot;مسئله جنگ مسئله قدرت است نه جنس زن یا مرد. اگر می&zwnj;خواهیم صلح داشته باشیم باید ایزوله باشیم، اما ما نمی&zwnj;توانیم این کار را بکنیم چون تکنولوژی در برابرمان هست. تنها راه مبارزه باهم بودن است. تنها با زنان نیست بلکه با مردان هم هست. جنبش زنان می&zwnj;تواند جنبش قدرتمندی برای صلح باشد. تنها امید ما خودمان هستیم.&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">در این برنامه ویدئویی از زنان فعال در ایران که از دلایل مخالفت&zwnj;شان با جنگ سخن می<span dir="LTR">&lrm;</span>گویند و فیلم &laquo;<span dir="LTR">Where Do We Go Now?</span>&raquo;* به کارگردانی نادین لبکی، بازیگر و کارگردان لبنانی که راهکارهای مختلف زنان یک دهکده را برای جلوگیری از وقوع جنگ مذهبی میان مردان مسیحی ومسلمان دهکده نشان می داد، پخش شدند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>مجتهدزاده: نپذیرفتن نقش مادری و همسری از سوی زنان، مصداق خشونت است</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">رئیس مرکز امور زنان و خانواده ادعا کرده است که ميزان خشونت عليه زنان در ایران كمتر از ميزان جهانی است.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">به گفته شماری از فعالان حقوق زنان شرکت کننده در نشست امسال وضعیت زنان در نیویورک، نماینده&zwnj;های جمهوری اسلامی ایران در راستای به رسمیت شناختن تنوع فرهنگی در بحث خشونت علیه زنان، خواهان آن بودند که مسئله &quot;ازدواج زودهنگام&quot; زنان در سند پایانی این نشست درج نشود.</p> </blockquote> <p dir="RTL">وی پس از اتمام نشست موقعیت زنان در سازمان ملل متحد، در تشریح دستاوردهای این نشست گفت: &quot;زنان كشورهای اسلامی دارای كمترين آمار خشونت بوده<span dir="LTR">&zwnj;</span>&zwnj;اند و آمارهای مربوط به سكونتگاه<span dir="LTR">&zwnj;</span>&zwnj;ها و اورژانس اجتماعی بهزیستی حاكی از آن است كه ميزان خشونت عليه زنان در ایران كمتر از ميزان جهانی است<span dir="LTR">.</span>&quot;</p> <p> نگاهی به سخنان مریم مجتهدزاده<span dir="LTR">،</span> نشانگر آن است که تعریف ارائه شده از سوی او برای &quot;خشونت علیه زنان&quot; متفاوت با تعاریف و استانداردهای شناخته شده جهانی است و به عنوان مثال او نرفتن در قالب&zwnj;های مادری و همسری را مدلی از خشونت علیه زنان می&zwnj;داند و می&zwnj;گوید که &quot;زن نقش مهرآفرینی و تربیت فرزندان را به عهده دارد و اگر این نقش&zwnj;ها را از بخواهند بگیرند، کانون خانواده دچار خشونت می&zwnj;شود&quot;.<br /> &nbsp;</p> <p dir="RTL">او همچنین خواستار به رسمیت شناختن تنوع فرهنگی در تببین مصادیق خشونت علیه زنان و بازنگری و تجدیدنظر در ساختارها و سیستم&zwnj;های تعریف خشونت شده و گفته است: &quot;باید دید آیا تعریفی که کشورهای دیگر از خشونت علیه زنان دارند، در همه جوامع بین&zwnj;المللی و همه کشورها و فرهنگ&zwnj;های دیگر به این صورت است یا خیر؟ &quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">به گفته شماری از فعالان حقوق زنان شرکت کننده در نشست امسال وضعیت زنان در نیویورک، نماینده&zwnj;های جمهوری اسلامی ایران در راستای به رسمیت شناختن تنوع فرهنگی در بحث خشونت علیه زنان، خواهان آن بودند که مسئله &quot;ازدواج زودهنگام&quot; زنان در سند پایانی این نشست درج نشود.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;همچنین ایران به همراه روسیه و واتیکان مخالف آن بودند که در بیانیه نهایی این نشست آورده شود که &quot;مذهب، عرف یا سنت نباید به بهانه&zwnj;ای برای خشونت دولت&zwnj;ها علیه شهروندان تبدیل شود&quot;.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>تصویب لایحه حمایت خانواده پس از شش سال</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">لایحه حمایت از خانواده که از شش سال گذشته تا کنون در دستور کار مجلس قرار دارد و بارها از سوی شورای نگهبان، به مجلس بازگردانده شده، سرانجام در تاریخ نهم اسفند ۱۳۹۱ از سوی شورای نگهبان تائید شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL"><img alt="" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/layeheh.jpg" style="width: 160px; height: 181px; float: right;" /></p> <p dir="RTL">لایحه حمایت از خانواده که از شش سال گذشته تا کنون در دستور کار مجلس قرار دارد و بارها از سوی شورای نگهبان، به مجلس بازگردانده شده، سرانجام در تاریخ نهم اسفند ۱۳۹۱ از سوی شورای نگهبان تائید شد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (<strong><a>ایسنا</a></strong>) عباسعلی کدخدایی، سخنگوی شورای نگهبان روز ۱۹ اسفند ماه جاری در جمع خبرنگاران گفت که شورای نگهبان پس از رفع آخرین ایرادهای این لایحه در تاریخ اول اسفندماه، آن را مغایر با موازین شرع و قانون اساسی ندانست و تائید کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این لایحه در حالی به تصویب نهایی شورای نگهبان رسیده است که بسیاری از مواد همچنان تبعیض&zwnj;آمیز است و حقوق برابر را برای زنان تامین نمی&zwnj;کند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">علاوه بر حقوقدانان و فعالان حقوق زنان که در طول سال&zwnj;های گذشته بارها خواستار اصلاح این لایحه در راستای رفع موارد تبعیض&zwnj;آمیز شده&zwnj;اند، برخی نمایندگان مجلس نیز منتقد این لایحه هستند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">طیبه صفایی، رئيس فراكسيون زنان در مجلس شوراي اسلامي پس از تائید نهایی این لایحه از سوی شورای نگهبان گفت: &quot;موادي از لايحه حمايت از خانواده همچنان در كميسيون حقوقي و قضائي مجلس شوراي اسلامي در حال بررسي است و ما خودمان به برخي از مواد آن نقد داريم پس از آن قرار است در صحن علني مجلس مطرح شود و مطمئن باشيد ما به تك تك مواد آن حساس هستيم و آن را پيگيري مي&zwnj;كنيم<span dir="LTR">.</span>&quot;</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">این در حالی است که لایحه حمایت از خانواده به زودی از سوی دولت ابلاغ خواهد شد و به نظر نمی&zwnj;رسد که فرصت دیگری برای اصلاح آن وجود داشته باشد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL"><strong>بیمه زنان خانه&zwnj;دار بازهم به تعویق افتاد</strong></p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">طرح بیمه زنان خانه&zwnj;دار که قرار بود در هفته اول اسفند ماه جاری در ستاد ملی زن و خانواده به تصویب برسد، باز هم به تعویق افتاد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <blockquote><p dir="RTL">طرح بیمه زنان خانه&zwnj;دار در ۱۱ سال گذشته بارها مطرح شده و با وجود اجرای دو طرح آزمایشی در چند استان ایران، هیچ&zwnj;گاه به ثمر نرسیده است. منتقدان این طرح می&zwnj;گویند که زنان خانه&zwnj;داری که برای تامین آینده خود به چنین حمایت&zwnj;هایی نیاز دارند، قادر به پرداخت سهم بیمه خود نیستند و شورای نگهبان نیز با پرداخت این هزینه از سوی دولت مخالفت خواهد کرد.</p> </blockquote> <p dir="RTL">به گزارش تارنمای <strong><a href="http://mehrkhane.com/fa/news/5955/%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D9%87%D9%85-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B8%D8%B1-%D8%A8%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF">مهرخانه</a></strong>، حاجی علی، مسئول دبیرخانه ستاد ملی زن و خانواده روز ۲۱اسفند ماه جاری در آخرین نشست سال مرکز امور زنان و خانواده سال جاری گفت که دلیل تعویق در تصویب این طرح، حضور نیافتن معاون اول رئیس جمهور در جلسه ستاد ملی زن و خانواده بوده است. جلسه بعدی در اوایل فروردین یا اوایل اردیبهشت سال آینده برگزار خواهد شد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">بر اساس این گزارش در حال حاضر آمار زنان خانه&zwnj;دار در ایران ۱۹میلیون زن نفر برآورد شده است و این طرح هفت مدل برای بیمه آنان درنظرگرفته که قرار است یکی از آنها به تصویب برسد.</p> <p dir="RTL"> در تعریفی که این ستاد ارائه داده &quot;زنانی که شاغل، بیکار، جویای کار و محصل نباشند و در حقیقت فاقد هر نوع اشتغالی باشند&quot; زن خانه&zwnj;دار محسوب می&zwnj;شوند و مرکز امور زنان و خانواده به دنبال آن است که &quot;خانه&zwnj;داری&quot; نیز به عنوان یک شغل در جامعه محسوب شود.<br /> &nbsp;</p> <p dir="RTL">طرح بیمه زنان خانه&zwnj;دار در ۱۱ سال گذشته بارها مطرح شده و با وجود اجرای دو طرح آزمایشی در چند استان ایران، هیچ&zwnj;گاه به ثمر نرسیده است. منتقدان این طرح می&zwnj;گویند که زنان خانه&zwnj;داری که برای تامین آینده خود به چنین حمایت&zwnj;هایی نیاز دارند، قادر به پرداخت سهم بیمه خود نیستند و شورای نگهبان نیز با پرداخت این هزینه از سوی دولت مخالفت خواهد کرد.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">مسئول دبیرخانه ستاد ملی زن و خانواده، &quot;عدم طراحی مکانیسم تخصصی و ساز و کار بیمه&zwnj;ای، عدم تعیین دستگاه&zwnj;های خاص و معین و بالا بودن میزان سهم بیمه&zwnj;شدگان&quot; را از جمله مهم&zwnj;ترین دلایل ناموفق بودن طرح&zwnj;های ازمایشی برای بیمه زنان خانه&zwnj;دار می&zwnj;داند.</p> <p dir="RTL">&nbsp;</p> <p dir="RTL">وی در عین حال کاربردی نبودن این طرح به دلیل اینکه زنان خانه&zwnj;دار قادر به پرداخت سهم بیمه خود نیستند را رد می&zwnj;کند و معتقد است فقط پنج دهک میانی از بخش زنان خانه&zwnj;دار قادر به پرداخت حق بیمه خود نیستند و دولت برای اجرای این طرح از آنان حمایت خواهد کرد.</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2013/03/15/25279#comments دیدبان زنان روز جهانی زن زنان مریم حسین خواه Fri, 15 Mar 2013 08:33:10 +0000 society 25279 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/video/25100 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/video/25100" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-emvideo field-field-videoembeded"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <div class="emvideo emvideo-video emvideo-youtube"><iframe id="media-youtube-html5-1" title="YouTube video player" class="media-youtube-html5" type="text/html" width="425" height="350" src="http://www.youtube.com/v/mXPazraDNQY?hd=1" frameborder="0"></iframe> </div> </div> </div> </div> <p>هشتم مارس در سراسر جهان روز جهانی زن برگزار می&zwnj;شود. پیشینه روز جهانی زن به سال&zwnj;های پیش از جنگ جهانی اول و مبارزه زنان جهان برای برابری و حق رأی می&zwnj;رسد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>پس از مصادره دستاوردهای انقلاب بهمن ۵۷، حکومت اسلامی روز دیگری را به عنوان روز زن و روز مادر تعیین کرد. همزمانی روز زن و روز مادر در ایران تصادفی نیست. بیانگر این مفهوم است که زن به عنوان همسر یک مرد و با مادر شدن هویت پیدا می&zwnj;کند. پیش از انقلاب هم حکومت محمد رضا پهلوی ۲۵ آذر، روز تولد فرح دیبا را به عنوان روز زن مقرر کرده بود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>با این&zwnj;حال نه حکومت پهلوی و نه حکومت اسلامی، هیچیک نتوانستند با سیاست&zwnj;هایشان روز جهانی زن را مصادره کنند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>سید علی خامنه&zwnj;ای، در آستانه روز جهانی زن در پیامی به کنگره &laquo;هفت هزار زن شهید کشور&raquo; گفت: &laquo;زن مسلمان ایرانی، تاریخ جدیدی را پیش چشم زنان جهان گشود و ثابت کرد که می&zwnj;توان زن بود، عفیف بود، محجّبه و شریف بود&raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <p>یک پیام دوگانه و از برخی لحاظ حتی توهین&zwnj;آمیز به زنان دگراندیش که نمی&zwnj;خواهند به هر دلیل تصوری را که روحانیت شیعه از زن دارد، برآورده کنند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>به مناسبت روز جهانی زن، دو ویدیو برگزیده&zwnj;ایم: &laquo;می&zwnj;ترسم، پس دروغ می&zwnj;گویم&raquo; فصلی از فیلم تهمینه میلانی که سال&zwnj;ها پیش برای یونیسف ساخته و هرگز در ایران به نمایش درنیامده. خانم تهمینه میلانی در این فیلم خشونت خانگی را مورد بررسی قرار می&zwnj;دهد و مفهوم مذهبی &laquo;اخلاق&raquo; در متن یک خانواده متعارف ایرانی را تلویحاً به چالش می&zwnj;کشد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>سرود تغییر برای برابری، یا سرود کمپین جنبش زنان با شعر مازیار سمیعی و آهنگ ثمین باغچه&zwnj;بان هم آشنا&zwnj;تر از آن است که نیاز به معرفی داشته باشد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>رادیو زمانه روز جهانی زن را به زنان جهان و به همکارانش تبریک می&zwnj;گوید.</p> <p>&nbsp;</p> <table align="center" border="0" cellpadding="1" cellspacing="1" style="width: 500px;"> <tbody> <tr> <td> <p class="rtecenter"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/v53oWl-6KMU" width="420"></iframe></p> <p class="rtecenter"><em>سرود تغییر برای برابری، یا سرود کمپین جنبش زنان با شعر مازیار سمیعی </em></p> <p class="rtecenter"><em>و آهنگ ثمین باغچه&zwnj;بان</em></p> <p>&nbsp;</p> </td> </tr> </tbody> </table> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/video/25100#comments تهمینه میلانی روز جهانی زن سرود تغییر برای برابری Thu, 07 Mar 2013 23:12:28 +0000 hosseinn 25100 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/video/25077 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/video/25077" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-emvideo field-field-videoembeded"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <div class="emvideo emvideo-video emvideo-youtube"><iframe id="media-youtube-html5-2" title="YouTube video player" class="media-youtube-html5" type="text/html" width="425" height="350" src="http://www.youtube.com/v/Lv-l1isEOgQ?hd=1" frameborder="0"></iframe> </div> </div> </div> </div> <p>در آستانه روز جهانی زن قرار داریم.</p> <p>&nbsp;</p> <p>در ویدیویی که برگزیدیم و اکنون مقابل دیدگان شما قرار دارد با تاریخچه روز جهانی زن آشنا می&zwnj;شویم.</p> <p>&nbsp;</p> <p>کانون نویسندگان ایران هم به مناسبت روز جهانی زن بیانیه&zwnj;ای صادر کرده است. در این بیانیه آمده: &laquo;هشت مارس روز جهانی زن در حالی فرا می&zwnj;رسد که زنان در جای جای جهان همچنان در اسارت قوانین، رسوم و فرهنگ مردسالاری به سر می&zwnj;برند. (...) جهانی بودن هشت مارس و جهانشمول بودن حقوق زنان را در مضامین مشترکی درمی یابیم که همه طرفداران رهایی و برابری زن و مرد در همه جای جهان فریاد می&zwnj;کنند. ویژگی دوران اخیر فقط در گستردگی اعتراض&zwnj;ها نیست بلکه در متحد بودن آن&zwnj;ها نیز هست.&raquo;</p> https://archive.radiozamaneh.com/video/25077#comments روز جهانی زن Thu, 07 Mar 2013 09:43:51 +0000 hosseinn 25077 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/culture/khaak/2013/03/07/24988 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/culture/khaak/2013/03/07/24988" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> گفت‌و‌گوی زهرا باقری شاد با شکوفه آذر (نویسنده) درباره ادبیات زنان در ایران به مناسبت روز جهانی زن </div> </div> </div> <div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> زهرا باقری شاد </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="277" height="188" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/zarsho01.jpg?1362652299" /> </div> </div> </div> <p>زهرا باقری شاد- زنان داستان&zwnj;نویس در سال&zwnj;های اخیر&nbsp; بسیاری از جوایز ادبی در ایران را از آن خود کرده&zwnj;اند.</p> <!--break--><!--break--><p>از نمونه&zwnj;های بارز چنین کامیابی&zwnj;هایی می&zwnj;توان برای مثال به دوره&zwnj;های یازدهم و دوازدهم جایزه &laquo;مهرگان ادب&raquo; اشاره کرد که همه برگزیدگان و تقدیرشوندگان آن نویسندگان زن بودند. چندی پیش هم هیأت داوران مهرگان ادب رمان &laquo;شبیه عطری در نسیم&raquo; نوشته&zwnj; رضیه انصاری (نشر آگه) را به عنوان اثر برگزیده&zwnj;اش معرفی کرد و رمان &laquo;دو پرده&zwnj; فصل&raquo; نوشته&zwnj; فرشته مولوی را به عنوان رمان تحسین&zwnj;شده برگزید. به مناسبت روز جهانی زن با شکوفه آذر، روزنامه&zwnj;نگار و نویسنده ساکن استرالیا درباره حضور زنان در ادبیات داستانی ایران گفت&zwnj;وگویی کرده&zwnj;ام که اکنون می&zwnj;خوانید:</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>به&zwnj;نظر می&zwnj;رسد که حضور زنان در ادبیات داستانی ایران، به&zwnj;ویژه در ۱۰ سال اخیر به لحاظ ظهور نویسندگان زن و محوریت موضوعات مرتبط با زنان در ادبیات داستانی قابل توجه بوده است. شما از این دو منظر حضور زنان را چگونه ارزیابی می&zwnj;کنید؟</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>حسن میرعابدینی، محقق ادبیات معاصر، در سال ۱۳۸۸ اعلام کرد که بررسی&zwnj;های او در یک بازه زمانی ۱۰ ساله، نشان داده که تعداد زنان نویسنده به ۳۷۰ نفر رسیده&zwnj; است و همچنین فهرست کتاب&zwnj;های پرفروش به زنان نویسنده تعلق دارد، زیرا اغلب آن&zwnj;ها از راوی اول شخص استفاده می&zwnj;کنند که روایتی صمیمانه، باورپذیر و تأثیرگذار&zwnj; است. این آمار دلگرم&zwnj;کننده است اما با نگاهی عمیق&zwnj;تر می&zwnj;شود بررسی کرد که از این میان چند درصد به بار ادبی و داستان&zwnj;نویسی ایران افزوده&zwnj;اند و ماندگار شده&zwnj;اند؟ چند درصد از آن&zwnj;ها پس از طی شدن دوره درد دل&zwnj;نویسی، همچنان نویسنده باقی مانده&zwnj;اند؟ و چند درصد آن&zwnj;ها توانسته&zwnj;اند از مرزهای جغرافیایی ایران عبور کنند و حرفی تازه در سطح جهانی داشته باشند؟</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>شما به این پرسش&zwnj;ها چگونه پاسخ می&zwnj;دهید؟&nbsp;</strong></p> <p>&nbsp;</p> <table align="left" border="0" cellpadding="1" cellspacing="1" style="width: 230px;"> <tbody> <tr> <td> <p><img alt="" src="http://www.radiozamaneh.com/sites/default/files/images/zarsho02.jpg" style="width: 230px; height: 153px;" /></p> <p class="rtecenter"><strong>شکوفه آذر</strong>، نویسنده</p> <p class="rtecenter">&nbsp;</p> <p class="rtecenter">او بر آن است که:</p> <p class="rtecenter">&nbsp;</p> <p class="rtecenter">●تلاش زنان ایرانی برای نویسنده شدن قابل ستایش، از نظر</p> <p class="rtecenter">روان&zwnj;شناسی زن ایرانی، قابل بررسی</p> <p class="rtecenter">و از نظر جامعه&zwnj;شناسی ادبیات ایران،</p> <p class="rtecenter">قابل تأمل است.</p> <p class="rtecenter">&nbsp;</p> <p class="rtecenter">●به&zwnj;طور کلی نمی&zwnj;توان ادبیات زنان ایران</p> <p class="rtecenter">را با ادبیات معاصر زنان در غرب</p> <p class="rtecenter">مقایسه کرد. زیرا ادبیات زنان در غرب،</p> <p class="rtecenter">از مرحله درد دل عبور کرده است.</p> <p class="rtecenter">&nbsp;</p> <p class="rtecenter">●ادبیات زنان در ایران در ذات خود</p> <p class="rtecenter">ادبیاتی شورشی و عصیانگر است.</p> <p class="rtecenter">هرچند که هنوز به آن اندازه جسور</p> <p class="rtecenter">نشده تا همه ابعاد مسائل زنانه</p> <p class="rtecenter">را مطرح کند. مسائلی مثل نقش دین اسلام در سرکوب تاریحی زن ایرانی، سکس و سقط جنین.<br /> &nbsp;</p> </td> </tr> </tbody> </table> <p>آماری درباره اینکه چند درصد از داستان&zwnj;های نویسندگان زن، به موضوع زنان اختصاص دارد، پیدا نکرده&zwnj;ام اما دست&zwnj;کم مطالعه شخصی من این را نشان می&zwnj;دهد که ۹۵ درصد زنان نویسنده، در آثارشان زندگی زنان را روایت می&zwnj;کنند. آن پنج درصد را هم برای محض احتیاط گذاشته&zwnj;ام. البته همین جا تأکید کنم که من طبعاً همه آثار منتشرشده در ۱۰ سال گذشته را نخوانده&zwnj;ام اما دست&zwnj;کم تلاش کرده&zwnj;ام درباره کتاب&zwnj;های مطرحی هم که نخوانده&zwnj;ام، خلاصه داستان یا نقدی را مطالعه کنم. از نظر من، تلاش زنان ایرانی برای نویسنده شدن قابل ستایش، از نظر روان&zwnj;شناسی زن ایرانی، قابل بررسی و از نظر جامعه&zwnj;شناسی ادبیات ایران، قابل تأمل است اما باید اعتراف کرد که ادبیات زنان در ایران در ابتدای راه است و گام&zwnj;های اول را با لغزش، جهان&zwnj;بینی مبهم و اعتماد به نفس اندک و پرحرفی برداشته است. این ادبیات همچنان مصرانه به حیات خود ادامه می&zwnj;دهد که این نشانه خوبی است.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>بیشتر موضوعاتی که در این آثار متجلی می&zwnj;شوند با مسائل زنان در ارتباطند. اما مایلم بدانم شما به صورت جزئی&zwnj;تر این موضوعات را چه می&zwnj;دانید؟</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>موضوعات عمومی این آثار عبارت&zwnj;اند از عشق، طلاق، حق حضانت فرزند، خیانت، زنان تک&zwnj;سرپرست، زنان معتاد، زنان روسپی، زنان تو سری&zwnj;خور، زنان مهاجر، زنانی که همواره در حسرت حمایت پدر، برادر و همسر خود هستند و بالاخره، زنانی که در تلاش برای استقلال مالی و کشف هویتی مستقل خود هستند. وجه مشترک اغلب آن&zwnj;ها حس قربانی بودن و طلبکاری از مردان زندگیشان است. آن&zwnj;ها همواره و همچنان مردان را مقصر تمام کاستی&zwnj;های زندگی خودشان می&zwnj;دانند و کمتر اشاره&zwnj;ای به برخی نقاط ضعف زنان مثل تنبلی، عدم خلاقیت و جسارت و عادت به اطاعت و... دارند. از نظر این زنان، آن&zwnj;ها عقب مانده&zwnj;اند، چون عقب نگه داشته شده&zwnj;اند. در نتیجه زنان این داستان&zwnj;ها همیشه منفعل، غرغرو، طلبکار و در جایگاه قربانی هستند. مثل این است که هنوز منتظر شاهزاده با اسب سفید هستند تا بیاید و آن&zwnj;ها را از دست دیو پلید نجات دهد. اغلب آن&zwnj;ها آنقدر جسارت ندارند که بگویند مرگ در حین فرار از این زندگی سگی بهتر است. هیچ کدام آن&zwnj;ها خلاقیت آن را ندارد که نقشه&zwnj;ای برای خلاصی بکشد. شکست بخورد و از شکست مأیوس نشود و راه دیگری را امتحان کند. اگر هم نقشه&zwnj;ای بکشد، نقشه قتل مرد است! این&zwnj;ها همه موضوعاتی بسیار مهم برای شناسایی روحیات زن ایرانی تازه مدرن شده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>از نظر خلاقیت در داستان&zwnj;نویسی، ادبیات زنان به نظر شما در چه وضعی است؟</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>در یک نگاه کلی، وضع ادبیات زنان ایران خوب است چون هنوز و همچنان در حال تلاش و تقلاست. این طبیعی است که چون این ادبیات، نوپاست، ایرادهایی اساسی هم دارد و البته برخی از این ایراد&zwnj;ها، شامل رمان&zwnj;ها و داستان&zwnj;هایی که نویسندگان آن&zwnj;ها مرد هستند، هم می&zwnj;شود. مثل ضعف در نثری پالوده و تکنیک&zwnj;های داستان&zwnj;نویسی، عدم وجود جهان&zwnj;بینی فلسفی، دیدگاه روان&zwnj;شناسانه و جامعه&zwnj;شناسانه.</p> <p>بسیاری از آثار منتشر شده از این حدود ۳۷۰ نویسنده، هنوز به معنی واقعی کلمه &laquo;ادبیات&raquo; و &laquo;داستان&raquo; نیستند و نوشته&zwnj;هایی از نظر ادبی پر ایراد هستند. جمله&zwnj;بندی&zwnj;های نازیبا و ناشیوا و حتی از نظر دستوری غلط، پرحرفی، عقده&zwnj;گشایی روانی، ساختار ضعیف، قصه&zwnj;های پیش پا افتاده یا ضعیف، شخصیت&zwnj;پردازی&zwnj;های نارسا و از همه بد&zwnj;تر دیالوگ&zwnj;نویسی&zwnj;های بد، از جمله این ضعف&zwnj;ها هستند. خواندن آن&zwnj;ها اغلب برای من پر از رنج و ملال است. خیلی زود می&zwnj;شود انتهای داستان را پیش&zwnj;بینی کرد یا اصلاً کششی ندارد که بشود داستان را با میل به اتمام رساند. شخصیت&zwnj;ها اغلب پا در هوا هستند و نمی&zwnj;شود با آن&zwnj;ها زندگی کرد، دیالوگ&zwnj;نویسی&zwnj;ها اغلب شبیه دیالوگ&zwnj;های مجموعه&zwnj;های تلویزیونی&zwnj;ست که از صدا و سیما پخش می&zwnj;شود. در پایان رمان می&zwnj;بینید که چیز بیشتری از زن، جامعه و دنیا نفهمیده&zwnj;اید چون نویسنده خودش هم چیزی بیشتری از آن&zwnj;ها نمی&zwnj;داند. یعنی نویسنده، فاقد دیدگاه روانشناسانه، جامعه&zwnj;شناسانه و فلسفی است. حرف این زنان، درد دل است.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>پس چرا این ادبیات نوپا با این همه ایراد، جزو پروفروش&zwnj;ترین&zwnj;هاست؟</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>به نظر من به سه دلیل: ۱. خوانندگان آن&zwnj;ها، خوانندگان حرفه&zwnj;ای ادبیات نیستند و از نظر آن&zwnj;ها رمان یعنی اسباب سرگرمی و تفریح. ۲. خوانندگان می&zwnj;خواهند درد دل&zwnj;های مشترک زنانی مثل خودشان را بشنوند زیرا تا به حال زنان اجازه یا فرصت حرف زدن نداشته&zwnj;اند. برای این نوع خوانندگان، نثر پالوده، تکنیک&zwnj;های ادبی و جهان&zwnj;بینی فلسفی و طرح و پیرنگ استخوان&zwnj;دار، اصلاً محلی از اعراب ندارد. برای آن&zwnj;ها این مهم است که راوی داستان هم مثل خود آن&zwnj;ها، می&zwnj;خواهد از دست شوهر یا پدر ظالمش خلاص شود اما نمی&zwnj;شود! ۳. تلاش قابل تقدیر ستون&zwnj;ها و صفحات ادبی برای معرفی و تبلیغ مثبت برخی از این آثار تا به بدن کم&zwnj;جان ادبیات داستانی ایران، جان و رمقی حتی کاذب بدمد و در این مسیر، خوانندگان این صفحات ادبی نیز به خوانندگان این آثار اضافه می&zwnj;شوند هرچند که ممکن است لذت چندانی به آن&zwnj;ها دست ندهد اما به هر حال کتاب را خریده و خوانده&zwnj;اند. از این میان، انگشت&zwnj;شمار نویسندگانی هستند که چون با مطالعه&zwnj;اند و با نمونه&zwnj;های عالی ادبیات غرب آشنایی خوبی دارند، تلاش می&zwnj;کنند، گام&zwnj;های بلندتری بردارند. آن&zwnj;ها شروع می&zwnj;کنند به پیچیده&zwnj;نویسی زبانی، نثری و داستانی. این دسته از نویسندگان انگشت&zwnj;شمار، دست به نوشتن موضوعات تازه&zwnj;تری هم می&zwnj;زنند. مثل اعتیاد، شاغل شدن در شغل&zwnj;هایی که جامعه آن&zwnj;ها را مردانه می&zwnj;داند، تغییر جنسیت، جنگ. اما به هر حال به نظر من تا رسیدن به ادبیاتی عمیق، صمیمانه و ماندگار که نسل&zwnj;های بعد هم بخواهند آن&zwnj;ها را بخوانند، راه زیادی مانده است. هرچند که هنر، عرصه غافلگیری است و شاید همین حالا که من این حرف را می&zwnj;زنم، خانم نویسنده&zwnj;ای با نبوغ ادبی بسیار بالا در حال نوشتن رمانش باشد. رمانی از جنس &laquo;سووشون&raquo; - یا حتی خیلی بهتر از آن - که خود نویسنده&zwnj;اش فقط یک&zwnj;بار توانست با این رمان به آن مقام ابدی در عرصه ادبیات ایران دست بیابد. از این&zwnj;رو به&zwnj;طور کلی نمی&zwnj;شود ادبیات زنان ایران را با ادبیات معاصر زنان در غرب&nbsp; مقایسه کرد. زیرا ادبیات زنان در غرب، از مرحله درد دل عبور کرده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>ویژگی&zwnj;های ادبیات فمینیستی را چه می&zwnj;دانید و فکر می&zwnj;کنید ادبیات داستانی زنان در ایران این ویژگی&zwnj;ها را دارد؟</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>اگر کلی&zwnj;ترین تعریف فمنیسم را &laquo;تلاش برای احقاق حقوق مدنی برابر زنان با مردان&raquo; بدانیم، از این منظر، می&zwnj;شود گفت که اساساً ادبیات زنانه در ایران، از همین خاستگاه شروع شده است. زنان نویسنده با آثارشان از وضعیت موجود زنان جامعه، اعلام نارضایتی کرده&zwnj;اند، اعتراض کرده&zwnj;اند و سرانجام نشان داده&zwnj;اند که در تلاش برای تغییر این وضعیت نابرابر هستند برای همین است که معتقدم ادبیات زنان ایران باید از نظر روان&zwnj;شناسی و جامعه&zwnj;شناسی مورد بررسی جدی قرار بگیرد. به عبارت دیگر، این ادبیات &ndash; علی&zwnj;رغم همه ضعف&zwnj;هایی که برشمردم- در ذات خود ادبیاتی شورشی و عصیانگر است. هرچند که هنوز به آن اندازه جسور نشده تا همه ابعاد مسائل زنانه را مطرح کند. مسائلی مثل نقش دین اسلام در سرکوب تاریحی زن ایرانی، سکس و سقط جنین. البته واقعیت این است که در جوامع اسلامی، زن نمی&zwnj;تواند از نظر حقوقی و شرعی تمامیت خود را به نمایش بگذارد یا دست&zwnj;کم تمامیت خود را مطرح کند، زیرا سرکوب می&zwnj;شود؛ به وسیله مردان، زنان سنتی و حاکمیت اسلامی که خود را نماینده خدا بر زمین می&zwnj;داند. زن نویسنده ایرانی، امروز بر این نکته&zwnj;ها واقف و آگاه است اما نمی&zwnj;تواند دم بزند زیرا سرکوب، دستگیر و زندانی می&zwnj;شود.<br /> &nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/culture/khaak/2013/03/07/24988#comments 8 مارس ادبیات زنان در ایران روز جهانی زن زهرا باقری شاد شکوفه آذر ۸ مارس خاک Thu, 07 Mar 2013 08:33:09 +0000 hosseinn 24988 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/video/25057 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/video/25057" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-emvideo field-field-videoembeded"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <div class="emvideo emvideo-video emvideo-youtube"><iframe id="media-youtube-html5-3" title="YouTube video player" class="media-youtube-html5" type="text/html" width="425" height="350" src="http://www.youtube.com/v/0CNcVoHCVm8?hd=1" frameborder="0"></iframe> </div> </div> </div> </div> <p>در آستانه روز جهانی زن قرار داریم.</p> <p>&nbsp;</p> <p>مؤسسه &laquo;شهروندیار&raquo; با هدف آگاهی&zwnj;بخشی و روشنگری نسبت به یکی از مهم&zwnj;ترین کنوانسیون&zwnj;های حقوق بشری مرتبط با حقوق زنان در دنیای امروز پاورپوینتی تهیه کرده که اکنون روایت ویدیویی آن مقابل دیدگان شما قرار دارد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>شهروندیار در ویدیو &laquo;زنان ایران و آنچه حق آنهاست!&raquo; مفاد کنوانسیون رفع تمامی اشکال تبعیض علیه زنان و بسیاری از قوانین تبعیض&zwnj;آمیز در ایران را با هم مقایسه کرده است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/video/25057#comments روز جهانی زن Wed, 06 Mar 2013 12:32:27 +0000 hosseinn 25057 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/03/10/11846 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/03/10/11846" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="250" height="143" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/arton9989-d2e43.jpg?1331406442" /> </div> </div> </div> <p>جمعی از فعالان حقوق زنان، پنج شنبه، هجدهم اسفندماه هم&zwnj;زمان با هشتم مارس روز جهانی زن در تهران گردهم آمدند و طی مراسمی به مباحثی همچون مخالفت با جنگ، وضعیت فعلی جنبش زنان، روند تصویب و اجرای قوانین تبعیض&zwnj;آمیز و برنامه<span dir="LTR">&lrm;</span>های فعالان حقوق زنان در شهرهای مختلف ایران پرداختند.</p> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">خبر برگزاری این مراسم در حالی امروز، شنبه در سایت کانون زنان ایرانی منتشر شد که در سال&zwnj;های اخیر همواره بزرگداشت روز جهانی زن با ممانعت نیروهای امنیتی مواجه شده است و فعالان حقوق زنان از برگزاری این مراسم در خیابان&zwnj;های شهر یا اماکن عمومی محروم بوده&zwnj;اند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مراسم هشت مارس امسال نیز با وجود تشدید فشار&zwnj;ها بر فعالان جنبش زنان در منزل شخصی یکی از فعالان زن برگزار شد.</div> <blockquote><div dir="RTL">&nbsp;<img align="right" width="200" vspace="10" hspace="10" height="129" border="10" src="http://radiozamaneh2.vps.redbee.nl/sites/default/files/%25b%25f/userfiles/%25u/jila-8-1cfee.jpg" alt="" /></div> <div dir="RTL">ناهید جعفری: تحریم و جنگ فقط خشونت علیه زنان را بیشتر می&zwnj;کند و بدانیم که جز ویرانی برای ما ثمری نخواهد داشت</div> </blockquote> <blockquote></blockquote> <div dir="RTL">شهلا فروزان فر، از اعضای گروه مادران صلح در این مراسم به دلائل مخالفت با جنگ پرداخت. او با بیان اینکه در زمان جنگ مقوله دمکراسی کاملا فراموش می&zwnj;شود، گفت:&rdquo; از آنجا که فعالان زن بیش از هر گروه دیگری با جنگ و مسائل مربوط به آن مواجه می&zwnj;شوند بیشترین ضربه و لطمه را از جنگ&zwnj;ها می&zwnj;خورند. &ldquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">این فعال حقوق زنان با اشاره به تاثیرات تحریم&zwnj;ها بر زندگی مردم افزود:&rdquo; تحریم تورم را همراه دارد و موجب لطمه خوردن به مردم می&zwnj;شود. جنگ و تحریم رشد واسطه&zwnj;ها را به دنبال دارند در زمان جنگ هیچ دولتی لطمه صدمه نمی&zwnj;بیند و تنها فعالان حقوق بشر و آزادی خواهان هستند که صدمه می&zwnj;بینند چرا که دولت&zwnj;ها در زمان جنگ به دنبال منافع خود هستند. &ldquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ناهید جعفری از اعضای کمپین یک میلیون امضا و گروه مادران صلح نیز با ابراز نگرانی از افزایش تحریم&zwnj;ها و احتمال وقوع جنگ، گفت: &ldquo;بحث از جنگ این روز&zwnj;ها به گفتمانی غالب در میان مردم تبدیل شده تحریم و جنگ فقط خشونت علیه زنان را بیشتر می&zwnj;کند و بدانیم که جز ویرانی برای ما ثمری نخواهد داشت اگر نمی&zwnj;توانیم بر تعداد زیادی از مردم اثر بگذاریم و صلح و گفت&zwnj;وگو درباره آن را میان همه ببریم دست کم سعی کنیم بر کسانی که اطراف&zwnj;مان هستند تاثیرگذار باشیم.&rdquo;</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>جنبش زنان زنده است </b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مینومرتاضی لنگرودی که سخنان خود را به جنبش زنان اختصاص داده بود نیز با انتقاد از اینکه برخی از مرگ جنبش زنان در ایران سخن می&zwnj;گویند، گفت: &ldquo;تعدادی از فعالان و نخبگان جنبش زنان که به دلایل مختلف در چند سال اخیر ایران را ترک کرده&zwnj;اند هر کدام به نحوی سخن از این موضوع بر زبان می&zwnj;رانند و می&zwnj;گویند جنبش زنان مرده است من می&zwnj;گویم این جنبش به دلیل انعطاف پذیری بالا همچنان زنده است.&rdquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">ژیلا بنی یعقوب، روزنامه&zwnj;نگار نیز &nbsp;با اشاره به اینکه این روز&zwnj;ها بسیاری برای زیر سوال بردن ادبیات مقاومت و ایستادگی تلاش می&zwnj;<span dir="LTR">&lrm;</span>کنند، گفت: &ldquo;وجود زنانی مثل نازنین خسروانی، بهاره هدایت و نسرین ستوده و عالیه اقدام دوست که اکنون در جمع ماست نشان می&zwnj;دهد که دوره مقاومت و آرمان گرایی تمام نشده و هنوز زنان این سرزمین حاضرند از خواسته&zwnj;های شحصیشان بگذرند و مقاومت کنند. &ldquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL">مینو مرتاضی: تعدادی از فعالان و نخبگان جنبش زنان که به دلایل مختلف در چند سال اخیر ایران را ترک کرده&zwnj;اند هر کدام به نحوی سخن از این موضوع بر زبان می&zwnj;رانند و می&zwnj;گویند جنبش زنان مرده است من می&zwnj;گویم این جنبش به دلیل انعطاف پذیری بالا همچنان زنده است.</div> </blockquote> <div dir="RTL">عالیه اقدام دوست، فعال حقوق زنان که پس از سه سال بازداشت به تازگی آزاد شده است از دیگر سخنرانان این مراسم بود. وی گفت: &ldquo;در سالهای زندانی بودنم هم هر سال این موقع در زندان مراسم کوچکی را با زنان زندانی برگزار می&zwnj;کردیم. وقتی با زنان عادی هم بند بودم سعی می&zwnj;کردم درباره این روز برای آن&zwnj;ها توضیح بدهم هر چند این تلاش&zwnj;ها هر بار منجر به بازجویی از من می&zwnj;شد.&rdquo;</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">خشونت علیه زنان، قوانین تبعیض&zwnj;آمیز، اشتغال زنان و کمپین علیه اسیدپاشی از دیگر مواردی بودند که در پنل&zwnj;های مختلف این نشست به آن پرداخته شد. در بخشی از دیگر از این مراسم نیز فعالان حقوق زنان از شهرهای رشت، مشهد، ساری، قم و کرج در رابطه با فعالیت&zwnj;های گروه&zwnj;های زنان در این شهر&zwnj;ها سخن گفتند.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><strong>زیرنویس:</strong></div> <div dir="RTL">عکس&zwnj;ها ازعالیه مطلب&zwnj;زاده، کانون زنان ایرانی</div> <p>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/03/10/11846#comments اخبار ایران اخبار ایران جنبش زنان روز جهانی زن هشت مارس Sat, 10 Mar 2012 19:04:01 +0000 Maryam 11846 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/03/08/11787 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/03/08/11787" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="260" height="165" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/zanan_3.jpg?1331235261" /> </div> </div> </div> <p>گروهی از فعالان و مدافعان جنبش زنان در ايران با انتشار بيانيه&zwnj;ای به&zwnj;مناسبت روز جهانی زن تأکيد کرده&zwnj;اند که در شرايط تنش&zwnj;زای کنونی رعايت حقوق برابر شهروندان و آزادی&zwnj;های سياسی و اجتماعی تضمين&zwnj;کننده صلح است.</p> <!--break--><!--break--><p> به گزارش زمانه، جمعی از فعالان و مدافعان جنبش زنان ايران امروز، پنج&zwnj;شنبه ۱۸ اسفندماه (هشتم مارس) به&zwnj;مناسبت روز جهانی زن بيانيه&zwnj; مشترکی منتشر کردند.</p> <p> در اين بيانيه به وضعيت کنونی زنان ايران، شرايط بحرانی ايران در عرصه جهانی، سرکوب آزادی&zwnj;ها و همبستگی با زنان کشورهای عربی پرداخته شده است.</p> <p> نويسندگان اين بيانيه نوشته&zwnj;اند روز جهانی زن در شرايطی برگزار می&zwnj;شود که زنان ايران، &quot;از هر قشر و طبقه&zwnj;ای از نابرابری و تبعيض رنج می&zwnj;برند.&quot;</p> <p> آن&zwnj;ها نوشته&zwnj;اند: &quot;زنان با وجود توانمندی بسيار در عرصه&zwnj;های گوناگون علمی، اجتماعی، اقتصادی و سياسی، به دليل تبعيض&zwnj;های جنسيتی همه&zwnj;جانبه، از مشارکت در تصميم&zwnj;گيری&zwnj;های کلان کنار گذاشته شده؛ و در تمام شئون زندگی به حيثيت، کرامت و شعور آنان توهين می&zwnj;شود.&quot;</p> <blockquote><p>از متن بيانيه: زنان به دليل تبعيض&zwnj;های جنسيتی همه&zwnj;جانبه، از مشارکت در تصميم&zwnj;گيری&zwnj;های کلان کنار گذاشته شده؛ و در تمام شئون زندگی به حيثيت، کرامت و شعور آنان توهين می&zwnj;شود</p> </blockquote> <p>اين فعالان حقوق زنان نگرانی خود را از سال پيش رو ابراز داشته و با اشاره به تنش&zwnj;های جهانی گفته&zwnj;اند ايران در شرايط خطرناکی قرار گرفته است.</p> <p> آن&zwnj;ها چنين شرايطی را ناشی از &quot;سياست&zwnj;های تشنج&zwnj;آفرين جمهوری اسلامی ايران و برخی دول خارجی&quot; دانسته و گفته&zwnj;اند: &quot;ادامه اين شرايط، سايه جنگ را بر کشور ما می&zwnj;گستراند، فضای جامعه را نظامی می&zwnj;کند و مردم و به&zwnj;خصوص زنان را در معرض افزايش تبعيضات و انواع خشونت و فقر و فلاکت قرار می&zwnj;دهد.&quot;</p> <p> نويسندگان بيانيه تضمين&zwnj;کننده کاهش تشنج و صلح پايدار را &quot;رعايت حقوق برابر شهروندان بدون توجه به گرايش و هويت جنسی، جنسيتی و دينی آن&zwnj;ها؛ پايان دادن به سرکوب&zwnj;ها؛ گسترش مشارکت مدنی و سياسی زنان و مداخله زنان در مقابله با خشونت روزافزون و جلب مشارکت گروه&zwnj;ها و اقشار مختلف مردم و اقوام و مليت&zwnj;ها در تصميمات خطير مملکتی&quot; دانسته&zwnj;اند.</p> <p> با اين حال آن&zwnj;ها افزوده&zwnj;اند که وضعيت ايران فاقد چنين چشم&zwnj;اندازی است و با وجود خواسته&zwnj;های مطرح در جامعه، حکومت ايران عرصه&zwnj;های مشارکت زنان را در ابعاد گوناگون تنگ&zwnj;تر کرده است.</p> <p> تبعيض&zwnj;هايی مانند &quot;تفکيک جنسيتی، عدم ايجاد فرصت&zwnj;های شغلی و اجتماعی برابر، کنترل بيشتر بدن و پوشش زنان، محدود کردن آزادی&zwnj;های فردی و اجتماعی و فرهنگی، توبيخ و بازداشت و صدوراحکام سنگين برای زنان فعال مدنی، سياسی، دانشجويی، کارگری و جنبش زنان؛ تهديد و احضار غير رسمی فعالان و خانواده های آنان، ممانعت از فعاليت های جمعی زنان&quot; از جمله مواردی هستند که اين فعالان به آن اشاره کرده&zwnj;اند.</p> <p> آن&zwnj;ها نوشته&zwnj;اند در ايران &quot;قريب به دو ميليون زن سرپرست خانوار با مشکلات عديده فقر و بيکاری روبه&zwnj;رو هستند و حدود ۷۰۰ هزار ازدواج اجباری دختران زير ۱۸ سال (کودک)، حدود هفت هزار زن زندانی در کشور با کمترين حقوق برابر اجتماعی و مدنی، و بيش از ۴۰ زندانی زن به دليل ابراز عقيده، حق&zwnj;خواهی و اعتراض به تبعيض&quot; وجود دارد.</p> <p> آن&zwnj;ها ضمن پشتيبانی از خواسته&zwnj;های زنان خاورميانه و مقاومت آنان برای کسب حقوق برابر، از &quot;اتحاد و همبستگی زنان در روابط منطقه&zwnj;ای و بين&zwnj;المللی&quot; به&zwnj;منظور کاهش تشنج و استمرار صلح حمايت کرده&zwnj;اند.</p> <p> اين فعالان حقوق زنان از جمهوری اسلامی ايران خواسته&zwnj;اند که به قوانين بين&zwnj;المللی احترام بگذارد و به کشورهای ديگر نيز توصيه کرده&zwnj;اند که از روش&zwnj;های مسالمت&zwnj;آميز پيروی کنند.</p> <p> آن&zwnj;ها همچنين در رابطه با مسأله هسته&zwnj;ای ايران، هرگونه تحريک نظامی و هرگونه تحريم اقتصادی که به&zwnj;طور مستقيم معيشت شهروندان ايرانی را با بحران روبه&zwnj;رو سازد، محکوم کرده و از &quot;روابط دوستانه و احترام متقابل با کليه ملت&zwnj;ها و کشورهای دنيا&quot; پشتيبانی کرده&zwnj;اند.</p> <p> آزادی تمام زندانيان سياسی وعقيدتی از جمله زنان و رسيدگی برابر به حقوق ساير زنان زندانی از جمله خواسته&zwnj;های ديگر اين فعالان است.</p> <p> آن&zwnj;ها گفته&zwnj;اند که خواستار لغو تمام قوانين تبعيض&zwnj;آميز جنسيتی هستند و به تلاش&zwnj;های خود تا رفع کامل اين قوانين و ايجاد جامعه&zwnj;ای مبتنی بر حقوق برابر انسان&zwnj;ها، آزادی و برابری جنسيتی ادامه خواهند داد.</p> <p> در ميان امضا&zwnj;کنندگان اين بيانيه چهره&zwnj;های مطرحی از فعالان جنبش زنان، هنرمندان، نويسندگان و فعالان سياسی، از جمله مهرانگيز کار، پروين اردلان، رضوان مقدم، منصوره شجاعی، شعله ايرانی، سودابه فرخ&zwnj;نيا، سهيلا وحدتی، شيرين فاميلی، شقايق کمالی و... ديده می&zwnj;شوند.</p> <p> از اين بيانيه ۱۵ تشکل و انجمن و حزب سياسی پشتيبانی کرده&zwnj;اند.<br /> &nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2012/03/08/11787#comments اخبار ایران جنبش زنان ايران روز جهانی زن زنان زنان ايران Thu, 08 Mar 2012 18:30:37 +0000 11787 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/03/08/11796 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/03/08/11796" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> شهزاده سمرقندی </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="356" height="200" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/photo3_0.jpg?1331332382" /> </div> </div> </div> <div dir="RTL">شهزاده سمرقندی -&nbsp;به بهانه روز جهانی زن، طی مراسمی در شهر &quot;دلفت&quot; هلند از ۲۰ زن هنرمند ایرانی تقدیر شد.</div> <!--break--><!--break--><div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در این مراسم که روز چهارم مارس&nbsp;با همکاری جمعی از تلاشگران حقوق زنان و هنرمندان از سوی &quot;کمیته زنان برای فرهنگ و هنر&quot;، &quot;کانون دانشجویان ایرانی در هلند&quot; و &quot;کانون دوستداران فرهنگ و هنر&quot; سازماندهی شده بود، به ۲۰ زن هنرمند ایرانی مقیم اروپا نشان سمبلیک &quot;فرشته&zwnj; زرین&quot; اهدا شد که هرکدام از شهرهای مختلف اروپا به این مراسم دعوت شده بودند. این هنرمندان هرکدام برای دفاع از حقوق بشر و ترویج دموکراسی فعالیت&zwnj;هایی انجام داده بودند یا کارهای هنری&zwnj;شان تجسم&zwnj;گر برابری حقوق زن و مرد و آزادی اجتماعی در جامعه بود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">در این مراسم، هم آثار این بیست زن هنرمند به نمایش گذاشته شده بود و هم کارگاه نقاشی و طراحی آنها به عنوان یادبود روز جهانی زن برپا بود. نمایش سه فیلم مستند از دیگر برنامه&zwnj;های مراسم اهدای فرشته زرین بود: &quot;سفر به کابل&quot; ساخته اختر قاسمی، انیمیشن &quot;لیلی و معجون&quot; ساخته روناک طاهر و یک فیلم کوتاه هنری با عنوان &quot;آوازهای سکوت&quot; ساخته خسرو سینایی. موضوع هر سه فیلم مسائل زنان در جامعه ایران و زن آزاری بود.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مراسم روحیه&zwnj;ای شاد و غیر رسمی داشت و شمار حاضران، به نزدیک صدوپنجاه نفر می&zwnj;رسید. نمایشگاه عکس&zwnj;های اختر قاسمی، تنها نمایشگاه عکس این کارگاه بود. آثار او شامل عکس&zwnj;هایی بود که در سفر به کابل برداشته بود. به این ترتیب در این مراسم از همسایگان فارسی&zwnj;زبان نیز یاد شده بود. عکس&zwnj;های اختر قاسمی همه از کودکان خیابانی کابل گرفته شده بودند؛ کودکانی در حال کارهای سنگین و سیاه در کوچه و خیابان&zwnj;های شهر.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><strong><img align="middle" height="113" width="200" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/photo2.jpg" alt="" />هنرمندانی که در این مراسم از آنها تقدیر شد، هر کدام برای دفاع از حقوق بشر و ترویج دموکراسی فعالیت&zwnj;هایی انجام داده بودند یا کارهای هنری&zwnj;شان تجسم&zwnj;گر برابری حقوق زن و مرد و آزادی اجتماعی در جامعه بود</strong></div> </blockquote> <div dir="RTL">همه&zwnj; زنانی که در این مراسم شرکت داشتند، نامی و شناخته&zwnj;شده نبودند. بعضی از آنها در گوشه&zwnj;ای از هلند یا دیگر کشورها و شهرهای اروپا مشغول به کار هنری خود هستند و هنگام دریافت مجسمه&zwnj; فرشته زرین، اشک در چشمان&zwnj;شان حلقه &zwnj;زد. از بسیاری از این زنان هنرمند برای نخستین&zwnj;بار بود که تقدیر می&zwnj;شد. آنها حتی خود را سزاوار چنین تحسینی نمی&zwnj;دانستند. در صورتی که آنها پس از بیرون کشیدن خود از عمق استبداد، همچنان در تبعید به کار و فعالیت هنری ادامه داده&zwnj;اند و همین به خودی خود قابل ارزش و تقدیر است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">فری ابراهیمیان، هنگام دریافت این مجسمه در سخنانی کوتاه چنین گفت: &quot;من از ده&zwnj;سال پیش شروع به نقاشی کردم و خواستم در تنهایی غربت میان مردم باشم و حاصل کارهایم را با مردم تقسیم کنم و دوستانی را پیدا کنم که به مددشان بتوانم این تنهایی را پر کنم. پس شروع کردم به نقاشی. هیچ چیز نمی&zwnj;دانستم. هیچ چیز. از دوستانم کمک گرفتم که کجا باید اسم بنویسم و کم&zwnj;کم شروع کردم به نقاشی با هلندی&zwnj;ها. می&zwnj;خواستم هم با مردم در ارتباط باشم، هم زبانم خوب شود و هم این که تنهایی&zwnj;ام را پر کنم.&quot;</div> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <div dir="RTL"><b>مبارزه با خشونت علیه زنان</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">شهین دمی&zwnj;زاده، نقاش ایرانی مقیم آلمان نیز در این مراسم حضور داشت و فرشته زرین را دریافت کرد. خانم دمی&zwnj;زاده که به سبک آبستره علاقه زیاد دارد و تمام نقاشی&zwnj;های او به این سبک کشیده شده است، هنگام سخنرانی خود به این نکته اشاره کرد که تنها این نقاشی&zwnj;ها او را در غربت و دور از وطن، فعال و در مبارزه نگه داشته است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">او گفت: &quot;من حدود ۱۷ سال است که در کشور آلمان زندگی می&zwnj;کنم. سالیان سال بود که کار نقاشی را همان سال&zwnj;ها که در ایران بودم، کنار گذاشته بودم. تقریباً حدود سال ۲۰۰۷ بود که دوباره این کار را شروع کردم. این موفقیت و ادامه این کار را مدیون همسر عزیزم هستم که قبل از رفتن&zwnj;اش از من خواست دوباره نقاشی را شروع کنم. چون می&zwnj;دانست که بعد از او تنها چیزی که به من امید زندگی می&zwnj;دهد و از مدخل آن می&zwnj;توانم مبارزاتم را در راه خشونت نسبت به زنان ادامه دهم، همین کار نقاشی است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>تلاش برای برابری</b></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">مریم افشاری، برنامه&zwnj;ساز رادیویی ساکن سوئد نیز یکی از این زنان میهمان بود. خانم افشاری در سخنرانی خود چنین گفت: &quot;تقریباً چهارسال است که از ایران خارج شده&zwnj;ام. فعال سیاسی هستم و در تجمع&zwnj;ها و اعتراض&zwnj;هایی که در ایران بود شرکت داشتم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <blockquote><div dir="RTL"><img align="bottom" height="113" width="200" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/photo1.png" alt="" />&quot;انقلاب نکردیم که به عقب برگردیم&quot;</div> </blockquote> <div dir="RTL">من البته این نوشته&zwnj; یا شعر کوتاه را که درباره مبارزه&zwnj; زنان است، می&zwnj;خواهم به شما تقسیم کنم و چون از ایران خیلی سال نیست که بیرون آمده&zwnj;ام، می&zwnj;دانم که چقدر زنان میهن ما زیر فشار هستند؛ چقدر هنوز تبعیض، استثمار و فرهنگ مردسالارانه، فرهنگی که حاکمیت جمهوری اسلامی بر ما تحمیل کرده است را تحمل می&zwnj;کنند. حکومت اسلامی شرایط سختی را بر زنان میهن ایجاد کرده است.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL">و فریاد زدیم ما انقلاب نکردیم که به عقب برگردیم</div> <div dir="RTL">فریاد زدیم و برای برابری و زندگی انسانی جنگیدیم.</div> <div dir="RTL">جنس فریادمان جنس فریاد طاهره قرة&zwnj;العین بود</div> <div dir="RTL">جنس فریاد زینب پاشا، جنس فریاد فروغ، جنس فریاد مهرنوش ابراهیمی</div> <div dir="RTL">و فریاد هزاران زنی که برای نان، برای زندگی در پیکارند و همواره در تلاش.</div> <div dir="RTL">سرکوب شدیم، زندانی شدیم، اعدام شدیم</div> <div dir="RTL">از پای ننشستیم.</div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><strong>زیرنویس:</strong></div> <div dir="RTL">عکس از شهزاده سمرقندی</div> <p>&nbsp;</p> <p>ایمیل گزارشگر:</p> <p><a href="mailto:shahzoda@radiozamaneh.com">shahzoda@radiozamaneh.com</a></p> <p>&nbsp;</p> <p>در همین زمینه:</p> <p><a href="http://radiozamaneh.com/node/11742">::عکس&zwnj;هایی از مراسم اهدای بیست فرشته زرین در گالری عکس زمانه. عکس&zwnj;ها: شهزاده سمرقندی::</a></p> <p><a href="http://radiozamaneh.com/taxonomy/term/2147">::گزارش های شهزاده سمرقندی در رادیو زمانه::</a></p> <p>&nbsp;</p> <p>ویدئو: فرشته نمادین برای زنان ایرانی در بزرگداشت روز جهانی زن، گزارش ویدیویی شهزاده سمرقندی، رادیو زمانه</p> <div class="field field-type-emvideo field-field-maghaleh-video"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <div class="emvideo emvideo-video emvideo-youtube"><iframe id="media-youtube-html5-4" title="YouTube video player" class="media-youtube-html5" type="text/html" width="425" height="350" src="http://www.youtube.com/v/o6p-DzxKsaM?hd=1" frameborder="0"></iframe> </div> </div> </div> </div> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2012/03/08/11796#comments روز جهانی زن زنان زنان شهزاده سمرقندی Thu, 08 Mar 2012 14:49:31 +0000 Maryam 11796 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2011/03/08/2371 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2011/03/08/2371" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-filefield field-field-article-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_article_image" width="260" height="165" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/8mars.jpg?1299662158" /> </div> </div> </div> <p>امروز هم&zwnj;زمان با روز جهانی زن نيروهای امنيتی به&zwnj;شکل گسترده&zwnj;ای در خيابان&zwnj;های تهران مستقر شدند.</p> <!--break--><!--break--><p> بنا بر گزارش&zwnj;های دريافتی بعد از ظهر امروز نيروهای امنيتی جمهوری اسلامی ايران در نقاط مختلف پايتخت مستقر شده و مانع از شکل&zwnj;گيری تجمعات اعتراضی شدند.<br /> &nbsp;</p> <p>فعالان زن دو روز پيش با انتشار بيانيه&zwnj;ای اعلام کردند که در صدمين سالگرد روز جهانی زن دست به تجمع&zwnj;های اعتراضی خواهند زد.</p> <p> آن&zwnj;ها نوشتند ضمن اعلام خواسته&zwnj;های مدنی خود از آزادی ميرحسين موسوی و مهدی کروبی و همسران&zwnj;شان زهرا رهنورد و فاطمه کروبی نيز پشتيبانی خواهند کرد.</p> <p> &laquo;شورای هماهنگی راه سبز امید&raquo; نيز طی بیانیه&zwnj;ای از اين حرکت پشتيبانی کرد.</p> <p> در گزارش&zwnj;های نخستين ارسالی به راديو زمانه نيروهای بسيج و پليس ابتدا در ميدان ولی&zwnj;عصر و خيابان ولی&zwnj;عصر به شکل گسترده&zwnj;ای مستقر شدند. اين حضور گسترده حتا مانع از رفت&zwnj;وآمد می&zwnj;شد.</p> <p> با اين&zwnj;که از تجمع خبری نبود اما تعداد مردم در پياده&zwnj;روها &laquo;بسيار زياد&raquo; گزارش شد و برخی از گزارش&zwnj;ها از تعداد زياد زنان خبر دادند.</p> <p> بر همين اساس ازدحام نيروهای امنيتی در ميدان فردوسی و ميدان محسنی نيز &laquo;چشمگير&raquo; گزارش شد.<br /> برخی از ميزان حضور مردم در خيابان به اندازه تجمع&zwnj;&zwnj; روز اول اسفند خبر داده و برخورد نيروهای امنيتی را که گفته می&zwnj;شود &laquo;قابل مقايسه&raquo; با تجمع&zwnj;های گذشته نبود، &laquo;بسيار خشن&raquo; توصيف کردند.</p> <p> گزارش&zwnj;ها حاکی از آن است که در شهرک غرب، خیابان شریعتی و میدان تجریش نيز نيروهای امنيتی حضور داشتند.</p> <p> با اين حال گزارش شده است که تلفن&zwnj;ها وصل است و اينترنت کند نشده است.</p> <p> تارنمای کلمه نوشته است که در ساعت ۱۷ در خیایان میرداماد، چند صد نفر از معترضان در سکوت کامل در میدان مادر و همچنین خیابان میرداماد تا تقاطع شریعتی حضور داشتند.</p> <p> کلمه می&zwnj;افزايد: &laquo;از ابتدای خیابان میرداماد تا میدان مادر بیش از ده خودروی سیاه که روی آن نوشته شده یگان ویژه دیده می شود. علاوه بر این چند خودروی گشت اخلاقی نیروی انتظامی نیز در این مسیر دیده می شود که سرنشینان آن پلیس های زن هستند.&raquo;</p> <p> اين گزارش می&zwnj;افزايد نیروهای گارد و لباس شخصی از تشکیل هرگونه تجمع در این میدان و خیابان های منتهی به آن خودداری می&zwnj;کردند و &laquo;بیشترین تجمع نیروهای گارد ویژه و نیروهای بسیج که لباس پلنگی بر تن دارند در اطراف محوطه اصلی میدان مادر، در کنار مجسمه نرگس عاشقان، ساخته زهرا رهنورد بود.&raquo;</p> <p>&nbsp;</p> <p>تارنمای جنبش راه سبز (جرس) از فضای امنيتی در خيابان&zwnj;های مشهد خبر داده است. <br /> &nbsp;</p> <p>در اين گزارش آمده است: &laquo;در خیابان های وكیل&zwnj;آباد، امامت، معلم، سجاد، ملک&zwnj;آباد، احمدآباد، راهنمایی، دانشگاه و میادین آزادی، فلسطین، احمدآباد، تقی&zwnj;آباد و بسیاری دیگر از نقاط مشهد نیروهای حامی دولت به صورت گسترده&zwnj;ای مستقر شده&zwnj;اند و به هیچ&zwnj;وجه اجازه حضور و جمع شدن مردم حتی در پیاده&zwnj;روها را نمی&zwnj;دهند.&raquo;<br /> &nbsp;</p> <p>سايت کلمه شامگاه امروز خبر داد از خيابان کارگر، انبوه نيروهای امنيتی راه&zwnj;های ورود مردم به ميدان انقلاب را مسدود کرده و چندين بار نيز اقدام به پرتاب گازاشک&zwnj;آور به سمت مردم کرده&zwnj;اند.</p> <p> کلمه به نقل از شاهدان عينی از شکل گيری تجمع&zwnj;های پراکنده مردم در اين منطقه نوشته است.</p> <p>&nbsp;</p> <p>تارنمای رهانا، خبرگزاری حقوق بشر ايران، نوشته است امروز برای نخستین بار در خیابان&zwnj;های تهران، نیروهای امنیتی زن با پوشش چادر سياه در کنار مأموران نیروی انتظامی و دیگر نیروهای امنیتی به چشم می&zwnj;خوردند.</p> <p> اين سايت همچنين&nbsp;از بازداشت &laquo;تعداد بسیار زیادی از زنان و دختران در مناطق مختلف تهران&raquo;&nbsp;و انتقال آنان&nbsp;به بازداشتگاه&zwnj;های نامعلوم&nbsp;خبر داده است.<br /> &nbsp;&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/news/iran/2011/03/08/2371#comments اخبار ایران تجمع روز زن روز جهانی زن روز زن Tue, 08 Mar 2011 16:49:34 +0000 2371 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2011/03/08/2370 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2011/03/08/2370" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-sartitr"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> برنامه‌های روز جهانی زن در کشورهای مختلف: </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="260" height="173" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/iran_etoile_2.jpg?1299602803" /> </div> </div> </div> <p><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt;<br /> font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;">در صدمین سال&zwnj;گرد هشتم مارس، روز جهانی زن، زنان ایرانی مقیم کشورهای مختلف در برنامه&zwnj;هایی با بزرگداشت این روز به بررسی حقوق زن ایرانی و وضعیت جنبش زنان در ایران پرداخته&zwnj;اند.</span></p> <!--break--><!--break--><p><span dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR"><o p="">&nbsp;</o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL">در پاریس شرکت کنندگان در راهپیمایی هزاران نفری اتحادیه ملی حقوق زنان در برابر سفارت ایران در پاریس توقف کرده و اعتراض خود را به شرایط نابرابر زنان و مردان در این کشور اعلام کردند.</p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL">&nbsp;</p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA">بنا به گزارش رسیده به رادیو زمانه، این راهپمایی که روز پنجم مارس با شعار &laquo;برابری جنسیتی، آزادی و شأن انسانی، همین حالا و همه جا&raquo; برگزار شد، بیش از دو هزار و پانصد نفر طبق گزارش پلیس و چهار هزار نفر طبق گزارش برگزارکنندگان، مسیر ایوان حقوق بشر، سفارت&zwnj;خانه ایران، سفارت&zwnj;خانه مصر و سفارت&zwnj;خانه الجزیره را در چهار ساعت طی کرد و با توقف مقابل هر یک از این سفارت خانه&zwnj;ها سخنرانی&zwnj;های کوتاهی انجام دادند.<o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR"><o p="">&nbsp;</o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA">فراخوان این راهپیمایی که با امضای سازمان&zwnj;ها، انجمن&zwnj;ها و گروه&zwnj;های فمینیستی منتشر شده است، با یادآوری جنبش&zwnj;های اخیر مردمی در تونس، مصر، الجزیره و ایران در مبارزه با حکومت دیکتاتوری، به مطالبات زنان این کشور&zwnj;ها و &nbsp;همچننی خواسته&zwnj;های زنان افغان برای برابری در قوانین قضایی و شهروندی پرداخته است.</span><span dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR"><o p="">&nbsp;</o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA">شرکت&zwnj;کنندگان در این تجمع در سخنرانی که مقابل سفارت جمهوری اسلامی ایران انجام شد، با یادآوری این واقعیت که مبارزه برابری&zwnj;خواهی و آزادی، مبارزه&zwnj;ای جهانی است، خواهان تعهد و التزام به کنوانسیون&zwnj;های بین&zwnj;المللی که دولت ایران در زمره امضاکنندگان آنها است و &nbsp;پایان دادن به نقض گسترده حقوق بشر و از جمله برابری زنان و مردان شدند.</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL">&nbsp;</p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA"> پایان دادن به تحمیل قوانین تبعیض&zwnj;آمیز جنسیتی و خشونت علیه زنان از جمله خشونت&zwnj;هایی که به نام شریعت اعمال می&zwnj;گردد؛ لغو قانون حجاب اجباری؛ آزادی بی&zwnj;قید و شرط زندانیان سیاسی، عقیدتی و قومیتی و تضمین آزادی بیان و عقیده و تشکیل اجتماعات، احزاب و گروه&zwnj;ها از دیگر خواسته&zwnj;های این تظاهرات بود.</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL">&nbsp;</p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><strong>بررسی روشنفکری دینی - تفکر سکولار و حقوق زن در ایران در بوخوم</strong></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA">در بوخوم نیز فعالان کمپین یک میلیون امضا در آلمان بر برگزاری نشست &laquo;روشنفکری دینی - تفکر سکولار و حقوق زن در ایران، از نظریه تا عمل&raquo; دیدگاه&zwnj;های مختلف در زمینه حقوق زنان را بررسی کردند. </span><span dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR"><o p="">&nbsp;</o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA">به گزارش زمانه، در این برنامه که شنبه، چهاردهم اسفندماه در دانشگاه بوخوم آلمان برگزار شد، حسن یوسفی اشکوری، اسلام&zwnj;شناس و محمدرضا نیکفر، فیلسوف به بررسی مسئله حقوق زن در اسلام پرداختند و حمیده نظامی، شهاب&zwnj;الدین شیخی و امیر رشیدی سه عضو کمپین یک میلیون امضا که به تازگی از ایران خارج شده&zwnj;اند، درباره شیوه&zwnj;های فعالیت&zwnj;های این کمپین سخن گفتند. </span><span dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR"><o p="">&nbsp;</o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA">در بخش اول این نشست فعالین کمپین در دو بخش نظری و عملی به بررسی حضور مردان در جنبش زنان و به ویژه کمپین یک میلیون امضا در ایران پرداختند و با بیان تجربیات عملی، حضور مردان در کمپین را به عنوان یکی از بازوهای فعال در کمپین مورد بررسی قرار دادند. </span><span dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR"><o p="">&nbsp;</o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA">در این پانل تجربه عملی حضور مردان کنش&zwnj;گر در کمپین به عنوان تجربه&zwnj;ای جدید در جنبش زنان ایران مورد بررسی قرار گرفت و به نگاه ابهام&zwnj;آمیز و توام با بدبینی نسبت به حضور مردان در کمپین به عنوان فعال جنبش زنان از طرف برخی فعالان حقوق زن و افکار عمومی جامعه پرداخته شد. </span><span dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR"><o p="">&nbsp;</o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA">استقبال از همکاری کنشگران مرد توسط کنشگران زن جوان در مقایسه با نسل پیشین زنان فعال جنبش زنان، به عنوان یک جهش در راستای ارتقای شیوه فعالیت جنبش، از موارد مطرح شده در این نشست بود. </span><span dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR"><o p="">&nbsp;</o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA">در پانل بعدی نیز یوسفی اشکوری و محمدرضا نیکفر به عنوان نمایندگان روشنفکری دینی و تفکر سکولار دیدگاه&zwnj;های مجود در این دو حوزه را نقد و بررسی کردند. </span><span dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR"><o p="">&nbsp;</o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA">یوسفی اشکوری با توجه به نظام خانواده کهن در جوامع اسلامی که برساخته ذهن و زبان فقیهان مسلمان و مبتنی بر ولایت و قوامیت مرد است به جایگاه فرودست و غیر مختار زن پرداخت که از نظر او اساس آن بر تبعیض بنا نهاده شده است. </span><span dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR"><o p="">&nbsp;</o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA">اشکوری راه کار برون رفت از قرائت سنتی دین را بازخوانی دوباره اسلام و ساخت بنای تازه&zwnj;ای در چهارچوب سیستم ارزشی قرآنی و توحیدی، با توجه به مصادیق عدالت و مفهوم حق در جهان معاصر دانست و گفت که در این ساختار زنان از حقوق برابر با مردان برخوردارند. </span><span dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR"><o p="">&nbsp;</o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA">محمدرضا نیکفر نیز با نقد اندیشه یوسفی اشکوری گفت که این نگرش در روشنفکری دینی خواهان گسست از اسلام تاریخی است؛ در حالیکه که وی با تکیه بر اسلام تاریخی یعنی تجربه زیسته اسلام در یک فرایند تاریخی، اسلام را شامل مجموعه&zwnj;ای از تبعیض&zwnj;ها می&zwnj;داند که یکی از وجوه این تبعیض&zwnj;ها نابرابری در حوزه زنان است. </span><span dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span dir="LTR"><o p="">&nbsp;</o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA">وی اظهار داشت بر اساس مستندات تاریخی هیچ شواهدی مبنی بر اینکه اسلام موجب ارتقاء جایگاه زن باشد، نداریم؛ در حالیکه در مقابل با مجموعه&zwnj;ای از دستورات اسلامی مواجه&zwnj;ایم که به نابرابری جنسیتی به نفع مرد مشروعیت می&zwnj;بخشد. نیکفر در پایان بیان کرد که سکولاریزاسیون در جوامع اسلامی در &zwnj;&zwnj;نهایت به رهایی زن خواهد انجامید. <span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA"><o p="">&nbsp;</o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA">مشروح سخنان <a href="http://www.radiozamaneh.com/reflections/2011/03/08/2354">محمدرضا نیکفر </a>در صفحه اندیشه رادیو زمانه منتشر شده است.</span>&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2011/03/08/2370#comments بوخوم روز جهانی زن زنان پاریس Tue, 08 Mar 2011 16:25:31 +0000 Maryam 2370 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/politics/2011/03/07/2316 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/politics/2011/03/07/2316" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> ایرج ادیب‌زاده </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="400" height="249" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/arton13354.jpg?1299604947" /> </div> </div> </div> <p>در آستانه&zwnj;ی روز جهانی زن، هشتم مارس، جنبش زنان ایران در بیانیه&zwnj;ای اعلام کرد: &laquo;همچون سال&zwnj;های پیش هشتم مارس که برای زنان جهان روز جشن و پایکوبی&zwnj;ست، برای زنان ایران روز اعتراض است&raquo;.<br /> &laquo;شورای هماهنگی راه سبز امید&raquo; در ایران هم روز سه&zwnj;شنبه هشتم مارس را فرصتی برای پیگیری مطالبات جامعه&zwnj;ی زنان دانسته و از هواداران جنبش اعتراضی خواسته است، همراهی و همگامی خود را با برنامه&zwnj;های فعالان و نهادهای حوزه&zwnj;ی زنان برای پاسداشت روز جهانی زن نشان دهند.</p> <!--break--><!--break--><p><a href="http://www.zamahang.com/podcast/2010/20110305_irajPMI.mp3" target="_blank"><img height="31" width="273" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/musicicon.jpg" alt="" /></a></p> <p>&nbsp;</p> <p>&laquo;کمپین یک میلیون امضا&raquo; شاخه&zwnj;ی پاریس پایتخت فرانسه و &laquo;کمیته&zwnj;ی مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی&raquo;، همراه با ده&zwnj;ها نهاد ایرانی در اروپا و آمریکا فراخوان سراسری برای بزرگداشت روز جهانی زن را امضا کرده&zwnj;اند. در پی انتشار این فراخوان&zwnj;ها،روز شنبه پنجم مارس برابر با ۱۴ اسفند راهپیمایی&zwnj; بزرگی در میدان حقوق بشر &laquo;تروکادور&raquo;، برای برابری، آزادی و شأن انسانی برگزار شد که در آن گروه پرشماری از ایرانیان ونیز فعالان سیاسی مدنی مصر تونس و الجزایر شرکت داشتند. شرکت&zwnj;کنندگان، براساس برنامه&zwnj;ی از پیش طراحی شده، از برابر سفارت جمهوری اسلامی در پاریس، سفارت مصر و سفارت الجزیره راهپیمایی کردند.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong> آسیه امینی، فعال حقوق زنان در نروژ از بیانیه&zwnj;ی جنبش زنان ایران می&zwnj;گوید که در آستانه روز زن منتشر شده است.</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>آسیه امینی:</strong> در واقع هشت مارس در همه&zwnj;&zwnj;جای دنیا و در همه&zwnj;ی&zwnj; کشورها برای زنان روز جشن و پایکوبی و شیرینی و گل دادن و شاد بودن است، به خاطر این که در طی مبارزات&zwnj;شان بخشی از حقوق&zwnj;شان را به&zwnj;دست آوردند یا موفق شدند مثل بعضی از کشورها دوران سخت تبعیض را سپری کنند و یا دست کم در راه کسب این حقوق با فشارها و تهدیدهای امنیتی و حکومتی و همچنین با سرکوب و فشار روبه&zwnj;رو نیستند. سال&zwnj;هاست که زنان ایران برای برگزاری شاید ساده&zwnj;ترین مراسم&zwnj;شان برای هشت مارس، نه تنها با محدودیت&zwnj;هایی چون نداشتن امکانات و بی&zwnj;توجهی از طرف همه&zwnj;ی رسانه&zwnj;هایی روبه&zwnj;رو بودند که همه&zwnj;ی ابزار و همه&zwnj;ی امکانات کشور ما را در اختیار دارند ،بلکه با شدیدترین تهدیدها و سرکوب&zwnj;ها هم مواجه شده&zwnj;اند.</p> <p>&nbsp;</p> <p><img hspace="8" height="231" align="left" width="218" vspace="8" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/asie_amini.jpg" alt="" />در سال&zwnj;های گذشته بسیاری از فعالان جنبش زنان هشت مارس را در خانه&zwnj;های&zwnj;شان و در جمع دوستان بسیار اندک و نزدیک و قابل اعتمادشان برگزار می&zwnj;کردند. گاهی اوقات به پارک&zwnj;ها رفتیم و سعی کردیم این مسئله را از خانه به عرصه&zwnj;ی عمومی بکشانیم. چون هشت مارس یک نماد است؛ نماد برای یک دوره&zwnj;ی مبارزه، برای یک باید بزرگی که زن&zwnj;ها برای خودشان آن را مطرح می&zwnj;دانند، اما همواره چه در پارک و چه در خیابان این روز برای ما روز شادی و پایکوبی نبوده است؛ روز اعتراض و مبارزه بوده و نمادی بوده است برای تلاشی که زن&zwnj;ها برای تغییر شرایط&zwnj;شان می&zwnj;کنند. در واقع امسال هم مثل سال&zwnj;های گذشته است و برای ما چیزی تغییر نکرده. برای این که نه تنها حقوقی به&zwnj;دست نیامده، که روز به روز آن حقوق اندک هم از دست رفته است. ضمن این که بسیاری از هموطنان ما برای انواع تبعیض&zwnj;های دیگری که منجر به حوادث یک&zwnj;سال و نیم اخیر شده و انواع ستم&zwnj;هایی دیگری که بر ما روا شده با ما همراه شده&zwnj;اند. بنابراین امسال هم برای ما روز اعتراض است و قطعاً در هرجا که باشیم به این اعتراض دست خواهیم زد.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>دستاورد جنبش زنان ایران را در سال&zwnj;های اخیر چطور ارزیابی می&zwnj;کنید؟</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p>درباره&zwnj;ی آن&zwnj;چه در ده&zwnj;سال اخیر در جنبش زنان رخ داده است، قطعاً نمی&zwnj;توانیم بگوییم که جنبش زنان یکی از اصلی&zwnj;ترین جنبش&zwnj;هاست، ولی می&zwnj;توانیم بگوییم یکی از معدود گروه&zwnj;هایی بوده&zwnj;اند که تأثیر خودش را برای تغییرخواهی گذاشت. به&zwnj;هرحال قابل انکار نیست. در سال ۸۴ در شرایطی که به&zwnj;هرحال شرایط سیاسی مناسبی نبود و دائماً از طرف گروه&zwnj;های سیاسی به زنان هشدار داده می&zwnj;شد که امروز جای اعتراض خیابانی نیست؛ امروز وقت گفتن این حرف&zwnj;ها نیست و اگر ما به این &laquo;امروز&raquo; گفتن&zwnj;ها اعتنا کرده بودیم، قطعاً یک بازنده&zwnj;ی دیگر بودیم. زنان به این نتیجه رسیده بودند که فارغ از دستورات آمرانه&zwnj;ی گروه&zwnj;های سیاسی که گاهی اوقات ظاهراً دلسوزانه هم عنوان می&zwnj;شود، مسیر خودشان را بروند و حرکت خودشان را داشته باشند. بنابراین در سال ۸۴ اعتراض خیابانی کردند، در سال ۸۵ اعتراض خیابانی کردند، در سال&zwnj;های بعد روزهایی را به نام &laquo;همبستگی زنان ایران&raquo; نامیدند و به خاطر آن میتینگ&zwnj;ها و جلساتی داشتند. یعنی دائماً این حرکت که شما باید در عرصه&zwnj;ی عمومی با مردم به گفت&zwnj;وگو بنشینید و از حقوق&zwnj;شان بگویید، به دلیل این که هیچ تریبون و هیچ رسانه&zwnj;ی دیگری ندارید، در جنبش زنان وجود دارد.</p> <p>&nbsp;</p> <p>من فکر می&zwnj;کنم این شاید یکی از مهم&zwnj;ترین تأثیراتی بوده که مانند مهی بر دامن جنبش سبز نشسته و اجتناب از آن به نظر من انکار واقعیت است. ندیدن آن انکار واقعیت است. البته من خیلی خوشحال هستم.</p> <p>&nbsp;</p> <p>شاید اگر هفت سال پیش ما با این موضوع روبه&zwnj;رو بودیم که قبل از هرچیز باید خودمان را به اثبات می&zwnj;رساندیم، امروز جنبش زنان یک موجود و یک واقعیت غیر قابل انکار است. من همین را هم یک دستاورد بزرگ برای آن&zwnj; همه تلاش می&zwnj;دانم. دست کم دیگر کسی شما را انکار نمی&zwnj;کند برای حرکت و هدفی که دارید. من خیلی امیدوار هستم. حتی اگر این مسیر، مسیری یک&zwnj;شبه و مسیر راحتی نباشد. من اعتقاد دارم نسلی که بعد از ما خواهد آمد، نسلی است که با آگاهی جنسیتی خیلی بالاتر از ما این راه را شروع می&zwnj;کند. بنابراین به&zwnj;هرحال به آینده بسیار امیدوارم.</p> <p> <strong>زنان و حرکت&zwnj;های صلح&zwnj;آمیز<br /> </strong></p> <p><strong><br /> دکتر فرهاد عاملی وکیل دادگستری و استاد دانشگاه سوربن در گفت&zwnj;وگویی کوتاه با زمانه، درباره&zwnj;ی نقش مردها در تساوی حقوق زنان و مردان و نیز، فرق زن و مرد از نظر حقوقی توضیح می&zwnj;دهد.</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><strong><img hspace="8" height="158" align="right" width="128" vspace="8" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/farhad_ameli.jpg" alt="" />فرهاد عاملی:</strong> مطلب مهمی که من درباره&zwnj;ی آن بسیار فکر کرد&zwnj;ه&zwnj;ام، این است: به&zwnj;خصوص از جنبه&zwnj;ی سیاسی، خانم&zwnj;ها به آن صورت مثل آقایان دنبال قدرت نیستند، خصوصاً در قیاس با آقایانی که در قسمت سیاسی فعال هستند. موقعی که زمام امور در دست زنان باشد- البته این یک اصل کلی نیست- ولی خانم&zwnj;ها در قیاس با آقایان همیشه به خاطر آن رأفت قلبی که دارند و آن مهربانی&zwnj;ای&zwnj; که ممکن است در وجودشان باشد و کمتر در وجود آقایان هست، کمتر به آن&zwnj;جا می&zwnj;رسند که خونریزی و جنگ و این جور چیزهاست. شاید خانم&zwnj;ها از راه&zwnj;حل&zwnj;های بیش&zwnj;تری می&zwnj;توانند استفاده کنند برای جلوگیری از این بحران&zwnj;ها تا آقایان که تا آخر کار می&zwnj;روند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>البته همان طور که خودتان اشاره کردید، من وکیل دادگستری هم هستم. در این&zwnj;جا هم خیلی اوقات پیش می&zwnj;آید که ما مثلاً مذاکراتی می&zwnj;کنیم تا ببینیم چه جوری می&zwnj;توانیم جلوی دعوا را بگیریم و به دادگاه نرویم. تعداد وکلای خانم در فرانسه خیلی زیاد است. اما راستش را بخواهید مواقعی که ما مذاکرات&zwnj;مان بیشتر با خانم&zwnj;ها هست، خیلی راحت&zwnj;تر به نتیجه می&zwnj;رسیم تا در مذاکراتی که با آقایان داریم. شاید این حالت رقابت یا حسادتی که بین هم&zwnj;جنس&zwnj;ها پیش می&zwnj;آید، بین از یک طرف شاید آقایان و از طرف دیگر شاید خانم&zwnj;ها با همدیگر، باعث می&zwnj;شود جلوی این که آدم به مصالحه یا صلحی برسد، گرفته شود.</p> <p>&nbsp;</p> <p>من فکر می&zwnj;کنم این بالاترین کاری&zwnj; است که آقایان می&zwnj;توانند بکنند. راه آمدن با خانم&zwnj;ها باعث خواهد شد که به طرف یک جامعه&zwnj;ی صلح&zwnj;آمیز که همه&zwnj; به فکر آن هستیم بیشتر و بیشتر پیش رویم. الزامی که در آن هست، این است که آقایان بیشتر به حرف خانم&zwnj;ها گوش می&zwnj;دهند. اگر این هماهنگی پیش بیاید، من فکر می&zwnj;کنم به مدینه&zwnj;ی&zwnj; فاضله خیلی نزدیک خواهیم شد.</p> <p> <strong>دشواری&zwnj;های حرفه&zwnj;ای زنان<br /> </strong></p> <p><strong><br /> شهره حقیقت، عکس&zwnj;ـ خبرنگار ایرانی با رسانه&zwnj;های گروهی ایران کار می&zwnj;کرده است اکنون در فرانسه به سر می&zwnj;برد. او برای ما از وجود تبعیض جنسیتی حرفه&zwnj;ای میان زن و مرد در ایران امروز روایت می&zwnj;کند.</strong></p> <p>&nbsp;</p> <p><strong>شهره حقیقت:</strong> در مدتی که در ایران زندگی می&zwnj;کردم و به حرفه&zwnj;ی فتوژورنالیستی که همان عکاسی خبری هست مشغول بودم، چیزهای بسیاری دیدم. متأسفانه این تبعیض را کاملا می&zwnj;توانید در آنجا به وضوح ببینید و یکی از دلایلش این است که در خبرگزاری&zwnj;های دولتی هیچ زن عکاس&zwnj;ـ خبرنگاری نمی&zwnj;تواند وارد شود. به دلیل این که زن است و زن نباید در رسانه&zwnj;های گروهی دولتی شرکت کند. اگرهم در کار رسانه&zwnj;ی خصوصی یا روزنامه&zwnj;ای بخواهد شروع به&zwnj;کار کند، جاهایی که می&zwnj;تواند کار کند به غیر از پارلمان، ریاست جمهوری و حتی وزارتخانه&zwnj;هاست. یعنی حتی وزارتخانه&zwnj;ها را برای یک عکاس&zwnj;ـ خبرنگار زن قیچی می&zwnj;کنند و می&zwnj;گویند حضور زن در اینجور جاها خوب نیست.</p> <p>&nbsp;</p> <p>ما آخر سر هم دلیل خوب نبودن آن را برای این جامعه&zwnj;ای که جمهوری اسلامی تدوین کرده است نتوانستیم پیدا کنیم. خودشان می&zwnj;گفتند جامعه نمی&zwnj;پذیرد، ولی من با توجه به این که در چنین ارگان&zwnj;هایی کار کرده&zwnj;ام، هنوز برایم ماجرا مبهم است که چرا؟</p> <p> <img hspace="8" height="300" align="left" width="200" vspace="8" src="http://radiozamaneh.com/sites/default/files/shohre_haghighat.jpg" alt="" />ما شرایط بسیار سخت و دشواری را داشتیم، اما می&zwnj;خواستیم حضور زن در جامعه را نشان دهیم و بگوییم زن&zwnj;ها توانایی&zwnj;های خودشان را دارند و می&zwnj;توانند در این کارها گام بردارند. می&zwnj;بینیم حرکت&zwnj;هایی هم انجام می&zwnj;دهند،که با نوشتارشان و با عکس&zwnj;های&zwnj;شان مطرح می&zwnj;شود. ما در رسانه&zwnj;های خارجی اسم عکاس&zwnj;ـ خبرنگارهای زن را خیلی بیشتر داریم تا داخل کشورمان و این نشان می&zwnj;دهد که چقدر ما در آنجا محدودیت داشتیم و داریم.</p> <p> در حال حاضر این جنبش سبز نشان داده است که تعداد زن&zwnj;هایی که در زندان اوین به سر می&zwnj;برند شمارشان بسیار زیاد است و نشان داده حضور زنان برای این اعتراض بزرگ تبعیض جنسیتی بسیار فراوان بود. چقدر روی این قشر فشار وارد شده بود تا حضور نداشته باشند ولی زن&zwnj;ها نشان دادند که می&zwnj;توانند در چنین جاهایی شرکت کنند، می&zwnj;توانند داد بزنند، می&zwnj;توانند حرفه&zwnj;&zwnj;شان را نشان بدهند و می&zwnj;توانند بگویند که ما در کنار آقایان هم می&zwnj;توانیم کار کنیم. اگر آقایان مشکلی دارند، واقعاً بیایند صحبت کنند. این آقایانی که در جمهوری اسلامی دائم می&zwnj;گفتند زن عکاس&zwnj;ـ خبرنگار حق ندارد در سفرهای استانی شرکت کند، دلیل&zwnj;شان چه بود؟ اگر کسی در دوره&zwnj;ی قبل از احمدی&zwnj;نژاد در روابط عمومی&zwnj;ها با ما همگام بود پس از مدتی باید بی&zwnj;کار می&zwnj;شد. به خاطر چه؟ به خاطر این که حمایت کرده است از یک زن عکاس&zwnj;ـ خبرنگار تا به سفرهای استانی بیاید! تا چه اندازه باید چنین ظلم&zwnj;هایی نسبت به زن&zwnj;ها ادامه پیدا کند.</p> <p>&nbsp;</p> <p>تازه در این جنبش سبز تنها ندا نبود که کشته شد. نداهای بسیار زیادی هستند که نفس&zwnj;های&zwnj;شان حبس شد و واقعاً کشته شدند. متأسفانه به دلیل بی&zwnj;کسی و به دلیل این که کسی اسم اینها را به سایت&zwnj;ها نداد، اسم&zwnj;شان همچنان گمنام باقی مانده و در زندان اوین هم همچنان گمنام هستند. ای&zwnj;کاش بتوانیم روز جهانی زن را که در کل جهان برای آزادی و عدم تبعیض بین زنان و مردان گرامی داشته می&zwnj;شود، سال دیگر در کشورمان با آزادی هرچه تمام&zwnj;تر گرامی بداریم. امیدوارم که سال دیگر خیلی از کسانی که الان در اوین هستند درآزادی با شما مصاحبه کنند و برای&zwnj;تان توضیح دهند که ریشه&zwnj;ی تبعیض در ایران دیگر برچیده شده است.</p> https://archive.radiozamaneh.com/politics/2011/03/07/2316#comments روز جهانی زن زنان گوی سیاست Sun, 06 Mar 2011 22:54:43 +0000 2316 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2011/03/01/1998 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2011/03/01/1998" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> سیما راستین </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="250" height="160" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/aaaaaaaaa.jpg?1299096369" /> </div> </div> </div> <div dir="RTL"> <div dir="RTL"><span><em>سیما راستین &ndash; در آستانه بزرگداشت ۸ مارس، روز جهانی زن قرار داریم. این مقاله در نقد نظری نوشته شده است که دیگر ۸ مارس را فاقد موضوعیت می&zwnj;داند. در بخش اول این مقاله تاریخ جنبش زن به عنوان زمینه&zwnj; و پشتوانه شکل&zwnj;گیری روز جهانی زن مرور شد. بخش دوم این موضوع را پی می&zwnj;گیرد. سپس سرگذشت شکل گیری نماد ۸ مارس شرح داده شده و سرانجام اهمیت و دستاوردهای چنین روز نمادینی بررسی می&zwnj;شود.<br /> </em></span><span> </span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <p><span> <b><span dir="RTL">پویش زنان ایرانی در راه آزادی و برابری&nbsp;</span></b></span></p></div> <div dir="RTL"><span>از وضعیت حقوقی و اجتماعی زنان ایرانی قبل از غلبه اسلام بر ایران اطلا</span><span>عات چندانی در دسترس نیست. از کتاب&zwnj;های تاریخ که توسط تاریخ&zwnj;نگاران خارجی جمع&zwnj;آوری شدند، برمی&zwnj;آید که در دوره کوتاهی دو زن بر ایران سلطنت کرده&zwnj;اند.</span></div> <div dir="RTL" class="rteright">&nbsp;</div> <div dir="RTL" class="rteright"><span> تصاویر ارائه شده از زنان در ادبیات حماسی ایران به ویژه درشاهنامه فردوسی حاکی از استقلال شخصیت و آزادمنشی زنان آن دوره است. این کتاب مملو از چهره&zwnj;های زنانی است چون گردآفرید، زنی پهلوان و دلیر که با سهراب پهلوانی که به قدرت و شجاعت شهرت دارد نبرد می&zwnj;کند، تهمینه که شبانه به بالین رستم می&zwnj;رود و با او عشق می&zwnj;ورزد، رودابه، مظهر خردورزی و صلحجویی،&nbsp;و سودابه، زنی که از روی ناکامی در عشق به دسیسه علیه سیاوش متوسل می&zwnj;شود&nbsp;و او را به کام مرگ می&zwnj;کشد. همین که این شخصیت&zwnj;های افسانه&zwnj;ای قوی، صاحب رأی مستقل و آزادمنش هستند، دلالت بر حاکمیت مناسباتی طبیعی&zwnj;تر و تا حدی آزاد از اید&zwnj;ئولوژی&zwnj;های مبتنی بر ضعف و فرودستی زنان درآن عصر می&zwnj;کنند.</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>وضعیت زنان پس از غلبه اسلام بر ایران نیز بازتاب قابل توجهی در تاریخ و ادبیات فارسی نداشته است. یکی از روشن&zwnj;ترین تصاویری که در ادبیات پس از اسلام درباره تلقی جامعه از زنان ارائه شده، شعر &quot;زن خوب و فرمانبر و پارسا&quot; سروده سعدی است. شیخ فاضل در این سروده از زن مطیع و پارسا ستایش می&zwnj;کند و توصیه به تنبیه می&zwnj;کند اگر سرکشی کند، و باز شدن پایش به کوچه را شایسته مجازات قتل می&zwnj;داند.</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&laquo;شواهد موجود از موقعیت زنان تا اوایل قرن بیستم حاکی از فرودستی و وابستگی مشقت&zwnj;بار زنان ایرانی است. فقط ۳ در صد زنان ایرانی تا سال ۱۳۰۴ باسواد بودند. جداسازی جنسیتی نه تنها در محدوده خصوصی، بلکه حتی در خیابان&zwnj;ها و مکان&zwnj;های عمومی برقرار بود. چند همسری مردان، حق انحصاری طلاق برای مردان، ازدواج کودکان به عنوان هنجارهایی رایج درجامعه نهادینه شده بود.&raquo; [۵]&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span><b>زنان در انقلاب مشروطیت</b> </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>نخستین جرقه&zwnj;های آزادیخواهی ومشارکت&zwnj;طلبی زنان ایرانی در انقلاب مشروطه زده شد. خصلت ضد استبدادی و استقلال&zwnj;طلبانه انقلاب که ائتلافی از نیروهای مذهبی و روشنفکران سکولار را برانگیخته بود، زمینه مناسبی برای مشارکت سیاسی زنان را فراهم آورد. این مشارکت در ابتدا از زاویه&nbsp;حمایت از موعظه&zwnj;ها و فتواهای علمای مشروطه&zwnj;خواه درمخالفت با دخالت بیگانگان در امور کشور و سپس خصلتی ملی واستقلال&zwnj;طلبانه به خود گرفت.</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>بخشی از زنان علاوه بر حمایت از خواست&zwnj;های اصلاح&zwnj;طلبانه عمومی با ایجاد انجمن&zwnj;های مخفی زنان به فعالیت سیاسی که گاه در اشکال مسلحانه بروز می&zwnj;کرد، به جنبش مشروطه&zwnj;خواهی پیوسته بودند. در میان زنان مشروطه&zwnj;خواه تنها عده معدودی از زنان روشنفکر طرفدار&nbsp;حقوق ویژه زنان بودند. این زنان پس از فروکش کردن جنبش مردمی به مبارزه ادامه داده و جنبش حقوقی زنان ایران را پایه&zwnj;ریزی کردند. </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span><i>الیز ساناساریان،</i> مبدأ جنبش حقوق زنان را انتشار اولین گاهنامه زنان در آغاز ۱۲۸۹&nbsp;و افول این حرکت مشخص را انحلال آخرین سازمان زنان ۱۳۱۱ می&zwnj;داند.[۶]&nbsp;جنبش زنان در این دوره فعالیت&zwnj;های خود را از طریق انتشار نشریات زنانه، تأسیس سازمان&zwnj;های زنان و گشایش مدارس دخترانه شکل می&zwnj;داد. </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>ساناساریان با استناد به متنی در مجله &quot;جمعیت نسوان وطن&zwnj;خواه&quot; شماره ۴ تیر ماه ۱۳۰۸ مطرح می&zwnj;کند که بر جنبش زنان ایرانی در این دوره &nbsp;این باور غلبه داشت که سوادآموزی و تحصیل دانش مسیر اصلی برای دستیابی به آزادی زنان است و توده زنان با تکیه بر دانش، توان غلبه بر باورهای خرافی و سنتهایی که فرودستی آنان را تداوم می&zwnj;بخشد، خواهند داشت. [۷]</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>ژانت آفاری می&zwnj;نویسد: &laquo;بعضی زنان رفته رفته شروع به انتقاد از فرهنگ مردسالاری کردند و به بحث درباره موضوعهایی مانند حجاب، چند همسری و حق طلاق پرداخت. تاج&zwnj;السلطنه آشکارا از ازدواج اجباری&zwnj;اش در سیزده&zwnj;سالگی،....و سقط جنین مخفیانه خودش نوشت. خاطرات تاج&zwnj;السلطنه تنها مدرک فمینیستی بازمانده از آن دوره نیست. در سال ۱۹۰۹ مجموعه مقاله&zwnj;های جالب توجهی به نام &quot;لایحه خانم دانشمند&quot; در نشریه سوسیال دموکرات ایران نو چاپ شد. او دراین مقالات به اهمیت تحصیل زنان، مخالفت با چند همسری، رابطه برابر و مبتنی بر عشق و اعتماد میان زن و مرد می&zwnj;پرداخت.&raquo; [۸] &nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>در برخی از تشکل&zwnj;های زنانه به اهمیت حق رأی زنان نیز اشاره می&zwnj;شد، اما این مسئله در مقیاس عمومی جنبش زنان این عصر، در حاشیه قرار داشت. بسیاری از روزنامه&zwnj;نگاران، شاعران و حتی بعضی از نمایندگان مجلس، در دوره مشروطه از حقوق زنان دفاع کردند. [۹] طنز اجتماعی دهخدا، حمایت علنی وکیل&zwnj;الرعایا (نماینده همدان در مجلس) از حق رأی زنان در مجلس، شعرهای ایرج&zwnj;میرزا، لاهوتی و عشقی نقش بسزایی در مطرح کردن مسئله رهایی زنان در این دوره داشت. پیشروان جنبش زنان در آمریکا نیز تلقی مشابهی از جنبش زنان در طرح خواستهای اجتماعی مثل سوادآموزی و شرکت در مبارزات استقلال طلبانه و ضد برده&zwnj;داری داشتند.</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><b>جنبش زنان ایرانی پس از جنبش مشروطه&zwnj;خواهی</b></div> <p><span>جنبش نوپای زنان پس از روی کار آمدن رضا شاه پهلوی ۱۲۹۹ تدریجاً فروکش کرد. زمینه&zwnj;های این امر از سویی به دلیل رفرم دولت در زمینه قوانین ازدواج و طلاق، گسترش امکانات آموزشی برای زنان و لغو حجاب بود. بسیاری از فعالان جنبش زنان مطالبات خود را در اقدامات دولتی متجلی می&zwnj;دیدند و این رو نیروی خود را برای حمایت از طرح&zwnj;های دولتی به جریان انداختند. بخش دیگری که ناپیگیری و سطحی بودن اقدامات دولتی را در اصلاحات مربوط به وضعیت زنان مشاهده می&zwnj;کردند و تمایل به ادامه فعالیت خود در چارچوب صف مستقل زنان داشتند، از سوی دولت منحل اعلام شدند. آخرین بازمانده تشکل&zwnj;های زنان، &quot;جمعیت نسوان وطنخواه&quot; بود که در سال ۱۳۱۱ منحل اعلام شد و تا پایان سلطنت رضاشاه، بر پا نخاست.</span></p> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>در دوره سلطنت محمد رضا شاه پهلوی حرکت مستقل چشمگیری برای کسب &nbsp;حقوق زنان برپا نگشت. البته در این دوره در چارچوب سیاست متمرکز دولتی، اقداماتی به نفع زنان انجام می&zwnj;گرفت. در سال ۱۳۴۱ حق رأی زنان در چارچوب اصلاحات ۶ ماده&zwnj;ای موسوم به انقلاب سفید تصویب شد. در سال ۱۳۴۶ قانون حمایت از خانواده تصویب شد و در سال ۱۳۵۴ اصلاحاتی به نفع حقوق زنان درآن وارد شد. اصلاحاتی نیز در عرصه قوانین کار معطوف به زنان تصویب شد، از جمله مرخصی زایمان، ایجاد مهد کودک در کارگاه&zwnj;هایی که بیش از ۱۰ زن در آن شاغل بودند.</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>کیفیت اصلاحات قانونی جنسیتی در دوره محمدرضا شاه شباهت زیادی به اصلاحات دوره رضاشاه داشت. این اصلاحات در سطح انجام شده و بیشتر به جنبه نمایش مدرنیسم ایرانی&nbsp;در جهان و به ویژه تأمین الزامات اقتصادی (نیاز بازار به نیروی کار زنان) اهمیت داده می&zwnj;شد تا به تعمیق تفکر مدرنیته و تـأمین آزادی فردی انسان&zwnj;ها مستقل ازجنسیت. از اینروهمواره تناقضی در آگاهی و ایقان بخشی از زنان ایرانی که به شیوه عرفی زندگی می&zwnj;کردند، وجود داشت. این تناقض و عدم آگاهی بر تبعیض جنسیتی به عنوان نقض آشکار حقوق بشر ، زمینه ساز حمایت بی قید و شرط بسیاری از زنان ایرانی از انقلابی شد که هویت ایدئولوژیک آن با نقض حقوق اولیه زنان، پیوندی تنگاتنگ دارد.</span></div> <div dir="RTL" class="rteright">&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>زنان ایران از انقلاب ۱۳۵۷ تا امروز</b></div> <p><span>در جریان پیروزی انقلاب بهمن ۵۷ و سقوط نظام سلطنتی در ایران، سرکردگی انقلاب به دست نیروهای مسلمان و معتقد به نظام ولایت فقیه افتاد. از آن پس جامعه ایران زیر قیمومیت ولایتی قرار گرفت که اصلیت تردیدناپذیر آن مردانه است. زنان در تمام سطوح این نظام حکومتی&nbsp;یا حذف می&zwnj;شوند و یا در مرتبه دوم قرار می&zwnj;گیرند.</span></p> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>اگر در دیگر نظام&zwnj;های حکومتی، حذف زنان از قدرت با خاموشی و از طریق تبعیض&zwnj;گذاری&zwnj;های اجتماعی در عرصه کسب دانش و شرکت در فعالیت&zwnj;های اجتماعی انجام می&zwnj;گیرد، در نظام ولایت فقیه، صلاحیت جنسیتی و معنوی زنان برای فقاهت، هدایت و قضاوت صراحتا مردود اعلام می&zwnj;شود. جنسیت زنان آغشته به کفر و معصیت تعریف می&zwnj;شود و محکوم به پوشانیده شدن است.</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>اصل خانواده دراین سیستم اید&zwnj;ئولوژیک&nbsp;نیز تجلی بارزی از جایگاه تبعیض&zwnj;آمیز زنان است. در حالی که زنان قانونا ملزم به رعایت تک همسری هستند و در صورت تخطی از این قانون به مجازات&zwnj;های مرگباری چون سنگسار محکوم می&zwnj;شوند، چند همسری برای مردان قانونا آزاد است.</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>ویژگی چند همسری در جموری اسلامی ایران عبارت از صراحت قانونی دادن به چند همسری مردان در قوانین رسمی مربوط به خانواده در کشور است . گرچه زنان ایرانی در این سالها، روزگار دشوار و پرتنشی را از سر می&zwnj;گذرانند&zwnj; و امکان ایجاد تشکلهای مستقل خود را ندارند، اما علاوه بر شرکت در فعالیت&zwnj;های اجتماعی و فرهنگی، هیچگاه از تلاش برای رفع تبعیض و کسب حقوق انسانی دست نکشیده&zwnj;اند. از نمونه&zwnj;های&nbsp;فعالیت&zwnj;های زنان ایرانی در سالهای اخیر می&zwnj;توان از <i>کمپین یک میلیون امضا</i> و <i>کمپین قانون بی سنگسار&nbsp;</i>نام برد.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><b>سرگذشت ۸ مارس </b></div> <p><span>اکنون ۱۰۰ سال از اولین مجمع رسمی (کنفرانس زنان انترناسیونال دوم، کپنهاگ ۲۷ اوت&nbsp;۱۹۱۱) می&zwnj;گذرد که در آن &zwnj;ایده نام&zwnj;گذاری یک &zwnj;روز جهانی برای ارج&zwnj;گذاری و همبستگی با زنان و مبارزه آنها علیه تبعیض مطرح شد، بی آنکه روز معینی برای آن در نظر گرفته شود. از آن پس همه ساله بزرگداشتی در اشکال متنوع، با مضامین سیاسی مختلف و با مشارکت متفاوتی از افکار عمومی جهان انجام گرفته&zwnj; است.</span></p> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>روز جهانی زن ، در سالهای نخست عمدتا به عنوان همایشی در چارچوب احزاب سوسیالیست معنا داشت و در تاریخ&zwnj;های مختلفی برگزار می&zwnj;شد. در سال ۱۹۲۱ در کنفرانس زنان انترناسیونال دوم در مسکو، از شرکت وسیع و فعال زنان کارگر و زحمتکش محلات فقیر نشین سنت پطرزبورگ در اعتصاب بزرگ ۸ مارس ۱۹۱۷ که به انقلاب فوریه منجر شد، قدردانی شد و به این مناسبت ۸ مارس به عنوان روز بزرگداشت جهانی زن برگزیده شد. </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>اینکه ابتکار و سرآغاز ۸ مارس به عنوان روز جهانی زن به نام احزاب سوسیالیستی و کمونیستی رقم خورده بود، موجب ناخشنودی در غرب بود. از این رو برخی مبلغان برآن شدند که انگیزه&zwnj;های دیگری برای خاستگاه ۸ مارس جستجو کنند. سرانجام در دهه ۱۹۵۰پس از از جنگ جهانی دوم و دوره منسوب به جنگ سرد، موضوعیت ۸ مارس به مراسم یادبودی توسط زنان سوسیالیست در ۸ مارس ۱۹۰۷ در نیویورک نسبت داده شد که در آن از اعتصاب زنان کارگر نساج در نیویورک ۸ مارس ۱۸۵۷ علیه دستمزد نازل و شرایط کاری طاقت&zwnj;فرسا تجلیل شده بود. بنا بر این روایت اعتصاب زنان نساج با سرکوب خونین پلیس به عقب رانده شده بود. </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>در سال <i>۱۹۸۰ تما کاپلان</i> [۱۰]<i> ، لیلیان کندل و فرانسیس پیک</i> [۱۱] بر اساس مطالعاتی تاریخی مطرح کردند که قیام زنان نساج درنیویورک ۱۸۵۷ در اصل افسانه&zwnj;ای است که در سال ۱۹۵۵ با هدف جدا کردن روز زن از سرگذشت سوسیالیستی&zwnj;اش، ابداع شده است.[۱۱] در تکمیل این افسانه به مجمعی واقعی توسط اتحادیه زنان سوسیال دموکرات در ۸ مارس ۱۹۰۸ در نیویورک برای &quot;حق رأی زنان&quot; اشاره شده است. در پرداخت این افسانه حتی به حوادثی مثل اعتصاب زنان پارچه&zwnj;باف نیویورک در پایان سال ۱۹۰۹ و آتش سوزی در آن در سال ۱۹۱۱ که به مرگ ۱۴۶ زن دوزنده منجر شد، به عنوان انگیزه&zwnj;هایی برای روز زن، رجوع می&zwnj;شود. </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>به هرحال ۸ مارس نیز مثل بسیاری از رویدادها که رسانش پیامی علیه تبعیض را به افکار عمومی دنبال می&zwnj;کنند، از کارشکنی&zwnj;ها، بازیهای قدرت و رقابت&zwnj;های ایدئولوژیک&minus; سیاسی در امان نبوده&zwnj;است. برگزاری این روز تا قبل از پایان جنگ جهانی دوم توسط احزاب سوسیالیستی مرسوم بود. سپس در دیگر کشورها نیز متداول شد. ۸ مارس در دوره تسلط ناسیونال&zwnj;سوسیالیستها در سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ در آلمان لغو و به جای آن رسم برگزاری &quot;روز مادر&quot; به عنوان روزی اعطا شده به زنان متداول گردید. در این دوره برگزاری هرگونه بزرگداشتی به مناسبت ۸ مارس ممنوع اعلام شد. برگزاری مخفیانه ۸ مارس نوعی مقاومت در مقابل سلطه فاشیسم را منعکس می&zwnj;کرد.</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>سال ۱۹۷۵ برای اولین بار ۸ مارس در سازمان ملل متحد جشن گرفته شد. ۱۹۷۷مجمع عمومی سازمان ملل متحد ۸ مارس را به عنوان روز جهانی زن به رسمیت شناخت. </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>سال ۲۰۰۳ به مناسبت روز جهانی زن ، یونیسف &quot;صندوق کودکان ملل متحد&quot; شعار آموزش بهتر برای دختران را مطرح کرد تا از آنها در برابر استثمار و تبعیض حمایت شود. بسیاری از فراخوان&zwnj;ها علیه هرگونه تبعیض بر زنان و کودکان از جمله قطع اندام جنسی زنان، ازدواج کودکان و در مخالفت با پیشداوری و خشونت علیه روش زندگی مبتنی بر همجنس&zwnj;گرایی. </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>سازمان ملل متحد ۸ مارس ۲۰۰۴ را برای &quot;مبارزه با بیماری ایدز در کشورهای آفریقایی و حمایت از زنان مبتلا به این بیماری&quot; اعلام کرد. بنا بر آمار ارائه شده توسط سازمان ملل متحد، در این قاره دو سوم بیماران ایدز را گروه سنی زنان زیر ۲۴ سال، تشکیل می&zwnj;دهند. </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>شعار روز جهانی زن در سال ۲۰۰۶ ، &quot;افزایش نقش زنان در فرآیند تصمیم&zwnj;گیریهای سیاسی&quot; بود.&nbsp;</span><span>۸ مارس ۲۰۰۷ موضوع &quot; تعیین مجازات برای خشونت&zwnj;ورزی علیه زنان و دختران&quot; را برجسته کرد.</span><span>&quot;شانس&zwnj;های برابر و تأمین هزینه آن&quot; موضوع انتخابی روز جهانی زن ۲۰۰۸ توسط سازمان ملل متحد بود. </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>سال ۲۰۰۹ شعار &quot;زنان ومردان متحد شوید و به خشونت علیه زنان و دختران پایان دهید&quot;، موضوع انتخابی روز جهانی زن بود. در این سال به ویژه به خشونت در مناطق جنگی اشاره می&zwnj;شد. </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>درسال گذشته (۲۰۱۰) &nbsp;<i>آلیس شوارتسر</i>، فمینیست سرشناس آلمانی، که در سالهای اخیر به چهره&zwnj;ای رسانه&zwnj;ای بدل شده، در مصاحبه&zwnj;ای با روزنامه &quot;فرانکفورتر روندشاو&quot; خواستار لغو رسمی روز جهانی زن، به عنوان مرحمتی مردانه و میراثی از فرهنگ سوسیالیستی شد، فرهنگی که به باور او حتی رهبرانش بر همسر و زنان همرزم خود تبعیض روا می&zwnj;داشتند. [۱۲] یک سال قبل از او&nbsp;<i>&nbsp;وی&zwnj;ویان ردینگ</i>، کمیسر اتحادیه اروپا نیز تمایل خود را برای لغو ۸ مارس&nbsp;به عنوان سنتی توخالی و یکروزه بیان داشته و مطرح کرده بود که امر زنان دارای اهمیتی ۳۶۵ روزه است.[۱۳]&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>برخلاف نظر خانم شوارتسر ماه&zwnj;ها قبل از فرا رسیدن روز جهانی ۸ مارس، گروه&zwnj;های کاری ورزیده&zwnj;ای به تحقیق و جمع&zwnj;آوری گزارش و آمار در باره موضوع محوری روز جهانی زن می&zwnj;پردازند. پس از ۸ مارس نیز مسئله محوری روز جهانی زن در ارگان&zwnj;های مربوط به امور زنان در کشورهایی که به حقوق انسانی و شهروندی زنان ارج می&zwnj;گذارند و همچنین گروههای مستقل و غیر دولتی برای برنامه&zwnj;ریزیهای اجرایی به بحث گذاشته ورهنمودهای عملی جستجو می&zwnj;شوند. </span></div> <div dir="RTL" class="rteright">&nbsp;&nbsp;</div> <div dir="RTL"><b>۸ مارس روز جهانی زن در ایران</b></div> <p><span>۸ مارس با چند دهه تأخیر به ایران رسید. الیز ساناساریان می&zwnj;نویسد که جمعیت پیک سعادت نسوان که در سال ۱۳۰۶ توسط شماری از زنان چپگرا در رشت ایجاد شده بود، همه ساله مراسم ۸ مارس روز جهانی زن را برگزار می&zwnj;کرد. [۱۴] این جمعیت که با هدف سوادآموزی و آگاهی در میان زنان تأسیس شده بود، نشریه&zwnj;ای به نام &quot;پیک سعادت نسوان&quot; منتشر می&zwnj;کرد. </span></p> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>برگزاری ۸ مارس در دوره سلطنت پهلوی رسمیت نداشت. در زمان محمدرضاشاه روزتولد فرح پهلوی به عنوان روز مادر با چاشنی غلیظی از تبلیغات تجارتی برای بزرگداشت مادران تعین شده بود.</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>دولت جمهوری اسلامی نیز از ابتدا این روز را به رسمیت نشناخته و بجای آن روز تولد فاطمه زهرا را به عنوان روز زن معرفی کرده است. زنان فعال ایران در بدو انقلاب ۵۷ مراسمی به این مناسبت برگزار کردند، که به دلیل محدودیتهای سیاسی متوقف شد.</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>در&nbsp;۸ مارس ۲۰۰۳ (۱۳۸۱) در تهران و سایر شهرهای ایران&nbsp;گردهمایی&zwnj;هایی توسط فعالین زن برگزارشد.&nbsp;آنان &nbsp;ضمن مطرح كردن&nbsp; درخواستهای اجتماعی و حقوقی خود، &nbsp;خواستار گنجاندن &nbsp;روز ۸ &nbsp;مارس در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران، &nbsp;به عنوان روز جهانی زن شدند که طبعا از جانب حکومت نادیده گرفته شد. </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><b>اهمیت ۸ مارس، روز جهانی زن </b></div> <p>گرچه ۸ مارس در گذر صدساله خود مدام در معرض تهاجم سیاستها و تمایلاتی بوده&zwnj;، که به گونه&zwnj;ای در صدد تعلیق، حذف و یا مسخ آن بوده&zwnj;اند، اما تا به امروز به عنوان نماد مبارزه علیه تبعیض جنسی، روز تأکید بر حقوق زنان به معنای حقوق بشر در سراسر جهان به حیات خود ادامه داده است.</p> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>نمایندگان و فعالین زن همواره و در سراسر جهان مبارزات خود و سمبل آن ۸ مارس را بر رویدادهای سیاسی عمومی مثل جنگ، فاشیسم و خیزشهای اجتماعی انطباق داده&zwnj;اند. از این رو ۸ مارس هیچ&zwnj;گاه مفهومی گذرا و یکروزه نداشته است. </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>مطلع کردن افکار عمومی از وضعیت و دشواری&zwnj;های اجتماعی&minus;سیاسی ناشی از تبعیض جنسیتی بر زنان، موانعی که در برابر پیشرفت و سعادت آنها قرار دارند، و نیز درباره ابهامات و پرسش&zwnj;هایی که در برابر کنشگران و اندیشمندانی که حول مسئله تبعیض جنسیتی فعالیت می&zwnj;کنند، خصلت مشترک مراسمی است که به مناسبت این روز در نقاط مختلف جهان برگزار می&zwnj;شود.</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>در پس همایش&zwnj;هایی یکروزه که به مسئله فقرزنان، تبعیض جنسیتی در بازار کار و آموزشی و ستمی که به واسطه مناسبات مردسالارانه در خانواده و جامعه بر زنان می&zwnj;رود، انبوهی کار متمرکز اجتماعی و فرهنگی نهفته است که مسلما در طول یک روز حاصل نمی&zwnj;شوند. در جریان فعالیت&zwnj;هایی که برای برگزاری روز زن انجام می&zwnj;گیرد، همبستگی زنان برای اهداف مشترک فشرده&zwnj;تر می&zwnj;شود و شبکه&zwnj;های نوینی برای گسترش فعالیت شکل می&zwnj;گیرد. از میزان افراد شرکت کننده در گردهمایی ۸ مارس هم &nbsp;می&zwnj;توان به ارزیابی درباره اهمیت مسئله در میان زنان و هم ارزیابی از نیروهای طرفدار رفع تبعیض رسید. روز جهانی زن عرصه رویارویی اجتماعی و علنی کردن مسائل زنان در افکار عمومی است. </span></div> <div dir="RTL" class="rteright"><span>&nbsp;</span></div> <p class="rteright"><span>علت مخالفت بسیاری از حکومت&zwnj;ها با روز جهانی زن نیز از جوششی سرچشمه می&zwnj;گیرد که در پس تظاهرات و کنفرانس&zwnj;های زنان می&zwnj;بینند. کوشش&zwnj;هایی پیگیرانه، تئوری&zwnj;پردازی، برنامه&zwnj;ریزی سیاسی و سازماندهی فعالیت جمعی ، و نه نمایشی سطحی در یکروز. اکنون در کشورهای غربی به مناسبت ۸ مارس نه یک مراسم واحد بلکه دهها مراسم بزرگداشت، سخنرانی، سمینارهای مختلف انجام می&zwnj;گیرد. ۸ مارس به عنوان یگانه روز جهانی زن، همچنان به عنوان میعادگاهی برای اعتراض به تبعیض جنسیتی و مطالبه برابری، معنای خود را از دست نداده است. زیرا حتی زنان کشورهای پیشرفته صنعتی هنوز فرسنگ&zwnj;ها با برابری واقعی و زندگی عاری از تبعیض فاصله دارند.&nbsp;</span></p> <p class="rteright">&nbsp;</p> <p class="rteright">&nbsp;</p> <p><span> </span></p> <p class="rteright"><b><span lang="FA">پانویس&zwnj;ها</span></b><span lang="FA">:</span></p> <p>&nbsp;</p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span><span lang="FA">&nbsp;[۵] الیز ساناساریان، جنبش حقوق زنان در ایران، ترجمه نوشین احمدی خراسانی، نشر اختران ۱۳۸۴</span></span><span lang="DE" dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span><span lang="FA">[۶] همانجا، ص. ۵۱ </span></span><span lang="DE" dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span><span lang="FA">[۷] همانجا، ص. ۷۸ </span></span><span lang="DE" dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span><span lang="FA">[۸]ژانت آفاری، انقلاب مشروطه ایران، ۱۲۸۵&minus;۱۲۹۰، ترجمه رضارضایی ، نشر بیستون ، ۱۳۷۹، ص.۲۵۹&minus;۲۶۰</span></span><span lang="DE" dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span><span lang="FA">[۹]&nbsp; بنگرید به همانجا، ص. ۲۶۵ </span></span><span dir="LTR"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span><span lang="FA">[۱۰]</span><span dir="RTL">&nbsp;</span>Temma Kala: On the Socialist of international women&rsquo;s Day: Feminist Studies11, Nr.1,1985, S.163-171</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span><span lang="FA">[۱۱]&nbsp;&nbsp;</span><span lang="DE">Liliane Kandel und Fran&ccedil;oise Picq: Le mythe des origines &agrave; propos de la journ&eacute;e internationale des femmes. In: La Revue D'En Face 12 (1982), 67-80</span></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span><span lang="FA">[۱۲]</span><span lang="DE" dir="RTL">&nbsp;</span><span lang="DE">Alice Schwarzer, &quot;G&ouml;nnerhafter Frauentag&quot;,&nbsp; Frankfurter Rundschau ,&nbsp; 8.M&auml;rz 2010</span></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span><span lang="FA">[۱۳]&nbsp;&nbsp;</span><span lang="DE">Viviane Reding, Rheinische Post, 8. M&auml;rz 2009</span></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span><span><span lang="FA">[۱۴]</span>الیز ساناساریان، جنبش حقوق زنان در ایران ، </span></span><span><span>ص. ۶۳</span></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="FA"><o p=""></o></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL">&nbsp;</p> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2011/03/01/1998#comments جنبش روز جهانی زن زنان زنان هشت مارس Tue, 01 Mar 2011 11:13:50 +0000 Maryam 1998 at https://archive.radiozamaneh.com https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2011/02/28/1997 <div class="fb-social-like-widget"><fb:like href="https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2011/02/28/1997" send="false" layout="box_count" show_faces="false" width="500" action="like" font="arial" colorscheme="light"></fb:like></div><div class="field field-type-text field-field-nevisandeh"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> سیما راستین </div> </div> </div> <div class="field field-type-filefield field-field-maghaleh-image"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"> <img class="imagefield imagefield-field_maghaleh_image" width="250" height="178" alt="" src="https://archive.radiozamaneh.com/sites/default/files/wwwwww.gif?1299009059" /> </div> </div> </div> <div dir="RTL"> <div> <div dir="RTL"> <div dir="RTL"><span>سیما راستین &ndash; <em>به تازگی این نظر مطرح شده است که دیگر باید از سنت بزرگداشت ۸ مارس، روز جهانی زن دست شست. این مقاله در نقد این نظر نوشته شده است. مقاله ابتدا نگاه گذرایی به تاریخ جنبش زن به عنوان زمینه&zwnj; و پشتوانه شکل&zwnj;گیری روز جهانی زن می&zwnj;اندازد، سپس سرگذشت شکل گیری نماد ۸ مارس را شرح می&zwnj;دهد و سرانجام اهمیت و دستاوردهای چنین روز نمادینی را بررسی می&zwnj;کند.</em> </span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>امسال (۲۰۱۱) ۸ مارس، روز جهانی زن، ۱۰۰ ساله می&zwnj;شود. بنیان&zwnj;گذاری نمادی به نام ۸ مارس حاصل مبارزات یک سده بود. بنابر این می&zwnj;توان گفت اکنون این روز پشتوانه&zwnj;ای از دو سده تجربیات مبارزاتی جنبشهای زنان جهان برای آزادی و عدالت را بر دوش می&zwnj;کشد.</span></div> </div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>جنبش زنان در طول این دو سده راه&zwnj;های گوناگونی در پهنه نظری و در رودررویی&zwnj;های سیاسی&minus;اجتماعی جستجو کرده و بسیاری از آنها را در عمل آزموده است.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>تاریخ این جنبش از سویی مملو از اتحادها و همبستگی&zwnj;های بزرگ و از سوی دیگر انشعاب&zwnj;های تأمل برانگیزاست. در کنار شکست&zwnj;ها و عقب&zwnj;نشینی&zwnj;های مقطعی، دستاوردهای نیروبخشی نیز وجود داشته، دستاوردهایی&zwnj; که گرچه در همه عرصه&zwnj;ها همگون توزیع نشده&zwnj;اند، اما افسانه حقارت و زیردست بودن زنان را به عنوان یک ایدئولوژی دیرینه و سخت&zwnj;جان بی&zwnj;اعتبار کرده&zwnj;اند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>۱۰۰ سالگی ۸ مارس هنگامی فرامی&zwnj;رسد که در بخشی از جهان صعود زنان به عالی&zwnj;ترین مقامات اداری-سیاسی امکان&zwnj;پذیر شده و در بخش&zwnj;های دیگر همچنان تبعیض و ستم بر زنان در عریان&zwnj;ترین اشکال خود&zwnj; جریان دارد. در این میان نسلی پا به جهان گذاشته است که تبعیض جنسیتی را به عنوان واقعیت بارز اجتماعی و قانونی لمس نکرده و پدیده&zwnj;ای به نام روز جهانی زن را با فاصله و گاه حتی اکراه نظاره می&zwnj;کند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>اما در گوشه&zwnj;هایی ازجهان که تبعیض جنسیتی در فرهنگ، هنجارهای رایج در جامعه و سیاست رسمی دولتی تنیده شده، حتی یادآوری سمبولیک روز جهانی زن، رهایی&zwnj;جویی و اعتراض به تبعیض را به نمایش می&zwnj;گذارد. هر سال در روز جهانی زن، زنان طرفدار برابری حقوقی و اجتماعی جنسیتی در برخی از این کشورها، برای&nbsp;گسترش همبستگی در مقابله با تبعیض بر زنان و یادآوری وضعیت ناعادلانه و غیر انسانی زنان ، به مخاطرات جدی امنیتی تن می&zwnj;دهند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>واقعیت این است که علی&zwnj;رغم تفاوت&zwnj;های شگرف در میزان آزادی&zwnj;های فردی وحقوق برابر اجتماعی، هنوز مسئله رهایی جنسیتی از عزیمتگاه&zwnj;های متفاوت برای زنان جهان موضوعیت دارد، چه برای زنان ساکن در کشورهای پیشرفته و ثروتمند اروپای غربی و امریکای شمالی &minus; که همچنان با نابرابری&zwnj;های مبتنی بر تفاوت&zwnj;های جنسیتی در بازارکار، در قدرت سیاسی و اشکال پیچیده&zwnj;تری از خشونت در جامعه و خانواده دست به گریبان&zwnj;اند &minus; و چه برای زنانی که با اشکال عریانی از تبعیض&zwnj;های ساختاری و فرهنگی رودررو هستند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>ازاینرو پرسشی در این متن شکل می&zwnj;گیرد که: آیا معادل قرار دادن ۸ مارس با سنتی بی&zwnj;محتواشده و آیینی یکروزه تمامی قدرت تأثیر این نماد را بیان می&zwnj;کند؟</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>آیا درخواست لغو روز جهانی زن به نفع جنبش زنان است، آن هم به این بهانه که این روز نمایشی توخالی&nbsp;برای خالی نبودن عریضه از طرف برخی نهادهای دولتی است؟</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>برای پاسخگویی به این پرسش&zwnj;ها ابتدا تاریخچه مختصری از جنبش زنان به عنوان زمینه&zwnj; و پشتوانه شکل&zwnj;گیری روز جهانی زن، سپس سرگذشت شکل گیری آن و سرانجام اهمیت و دستاوردهای آن را مرور می&zwnj;کنیم.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span><b>زمینه تاریخی اجتماعی شکل&zwnj;گیری روز جهانی زن</b></span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <p><span></span></p> <div dir="RTL">&nbsp;<span dir="RTL">جنبش برابری طلب زنان از نظر تاریخ تکامل اجتماعی ثمره انقلاب&zwnj;های بورژوایی و به چرخش افتادن شیوه تولید سرمایه&zwnj;داری است. نخستین جرقه این جنبش با انقلاب کبیر فرانسه درخشید. در هنگامه پیروزی انقلاب کبیر فرانسه و انتشار &quot;اعلامیه حقوق بشر و شهروند&quot; (۱۷۸۹)، المپ دو گوش&nbsp;(Olympe&nbsp; de Gouges)<span dir="RTL">&nbsp;</span><span dir="RTL">نماینده یکی از انجمن&zwnj;های زنان، که از چندی پیش در برخی از شهرهای فرانسه شکل گرفته بودند، این اعلامیه را به عنوان اعلامیه حقوق مردان به نقد کشید. او درمقابل، اعلامیه ۱۷ ماده&zwnj;ای مبتنی بر حقوق زنان را به کنوانسیون ملی ارائه داد. مضمون مطالبات ۱۷ ماده&zwnj;ای زنان بر محور برابری&zwnj;خواهی</span><span dir="RTL">حق</span>&nbsp;<span dir="RTL">بالا</span>&nbsp;<span dir="RTL">رفتن</span>&nbsp;<span dir="RTL">از</span>&nbsp;<span dir="RTL">طناب</span>&nbsp;<span dir="RTL">دار</span>&nbsp;<span dir="RTL">را</span>&nbsp;<span dir="RTL">دارد،</span>&nbsp;<span dir="RTL">بایستی</span>&nbsp;<span dir="RTL">حق</span>&nbsp;<span dir="RTL">بالا</span>&nbsp;<span dir="RTL">رفتن</span>&nbsp;<span dir="RTL">از</span>&nbsp;<span dir="RTL">تریبون</span>&nbsp;<span dir="RTL">را</span>&nbsp;<span dir="RTL">نیز</span>&nbsp;<span dir="RTL">داشته</span><span dir="RTL">&nbsp;باشد.</span></span></div> <p></p> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>المپ دو گوش و یارانش بر این باور بودند که ادعاهای انقلاب در مورد آزادی و برابری ذاتی انسان&zwnj;ها ، حقیقتی همگانی دارند و بی&zwnj;تردید دربرگیرنده حقوق برابر و لغو تبعیض بر زنان نیز می&zwnj;شوند. اما سرکردگان انقلاب در دوره ترور ژاکوبنی حرکت زنان را تحقیرکردند، المپ دو گوش و مادام رولاند را به اتهام ارتباط با ژیروندن&zwnj;ها به مرگ محکوم کردند. آنان همچنان ورود زنان را به کنوانسیون ملی ممنوع و سپس تمامی انجمنهای زنان منحل اعلام کردند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>فشرده نظری مطالبات زنان در این دوره را مری ولستون کرافت&nbsp;<span dir="LTR">(Mary Wollstonecraft)</span>، نویسنده و فیلسوف بریتانیایی، که قویا از مبارزات زنان فرانسوی در متن انقلاب کبیر فرانسه متأثر شده بود، در سال ۱۷۹۲ در کتاب &quot;در دفاع از حقوق زنان&quot; به نگارش در آورده است. سخن نغزی از او که امروز همچنان شنیدنی است و به آینده نیز راه خواهد یافت، چنین است:</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>&laquo;مهمترین نکته یک هدف والا، رسیدن به مقام یک موجود انسانی مستقل از جنسیت است...کار حقیر، زنان را به موجوداتی حقیر تنزل داده است، برای زنان و مردان بایستی حقیقت یگانه&zwnj;ای وجود داشته باشد.&raquo; [۱]</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>جنبش زنان در ایالات متحده امریکا در سال ۱۹۳۲ در آغاز متأثر از جنبش ضد برده&zwnj;داری برانگیخته شد. این زنان بر هم&zwnj;پیوندی میان بی&zwnj;حقوقی خودشان با وضعیت بردگان، تکیه کرده و در مبارزه خود حقوق مشترکی برای زنان (بردگان خانگی) و بردگان درخواست می&zwnj;کردند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>به موازات این حرکت، جریان دیگری به گشودن مدارس دخترانه آغازید. زنان مرتبط با این جنبش در فاصله ۱۸۲۰ تا جنگ داخلی (۱۸۶۱&minus;۱۸۶۵) نزدیک به ۲۰۰ مدرسه دخترانه به راه&zwnj;انداختند. نقطه اوج جنبش زنان امریکایی با مضمون حق رأی برای زنان در ۲۰ جولای ۱۸۴۸ و انتشار &quot;بیانیه دیدگاه&zwnj;ها&quot; [۲]رخ&zwnj;داد. سرآغاز این بیانه تکیه بر برابری بنیادی، ارج&zwnj;گذاری هر دو جنس زن و مرد و حق انسانی هردو جنس به آزادی و تلاش برای سعادت است. سپس تبعیضات و محرومیت&zwnj;های تاریخی زنان توسط استبداد مردانه برشمرده می&zwnj;شوند. در پایان خواست اعاده حقوق پایمال شده زنان به عنوان شهروندان ایالات متحده و برخوردار شدن آنها از همه حقوق و مزایای اجتماعی تصریح می&zwnj;شود.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>بیداری زنان و پا گرفتن جنبش برابری&zwnj;طلب در آلمان با شعار حق رأی برای زنان، همزمان با طنین&zwnj;انداز شدن شعار &quot;آزادی، برابری، برادری&quot; در فضای ملتهب انقلاب ۱۸۴۸ آغاز شد. حق رأی زنان در هر دو نیمه قرن نوزدهم، به عنوان خواسته مرکزی در غالب جنبشهای زنان برافراشته بود. خیزش&zwnj;های این دوره به ابتکار زنان روشنفکر و بشردوست اقشار مرفه شکل می&zwnj;گرفتند. این زنان مبارزه خود را علیه تبعیض جنسی و محرومیت&zwnj;های اجتماعی عموم زنان متمرکز کرده و هدف برابر حقوقی جنسیتی را دنبال می&zwnj;کردند. آنان مطالباتی پایه&zwnj;ای مانند حق استفاده از آموزش همگانی و حق رأی زنان را برای رسیدن به رهایی برگزیده بودند. این مطالبات پس از دو قرن همچنان در بخشهایی از جهان موضوعیت مبارزاتی دارند. &nbsp;ایده سیاسی الهام بخش عموم این جنبش&zwnj;ها، از اصل جهانروای برابری ذاتی انسانی و حقوق بشر نشأت می&zwnj;گرفت.</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <p><span></span></p> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <p></p> <div dir="RTL"><span><b>جنبش سوسیال دموکراتیک زنان</b></span></div> <div dir="RTL"><span>گسترش شیوه تولید سرمایه&zwnj;داری، که برآمده از رشد غول&zwnj;آسای تکنیکی و دگرگونی&zwnj;&zwnj;های شگرف اقتصادی بود، ورشکستگی تولید کارگاهی متکی بر کار خانگی را به دنبال آورد. انبوه جمعیت بیکار ناگزیر جذب صنایع تولیدی ماشینی شد. زنان خانواده&zwnj;های کارگری نیز برای تأمین هزینه&zwnj; زندگی به کار در کارخانه&zwnj;ها روی آوردند. ساعات طولانی کار، دستمزد اندک، تحقیر و خشونت در محیط کار، شکاف عمیقی در دنیای زنان کارگر از زنان متمکن بورژایی، که معیشت&zwnj;شان تأمین شده بود و نیازمند کار کردن نبودند، ایجاد می&zwnj;کرد. از این رو زنان کارگر کشش بیشتری برای پیوستن به جنبش&zwnj;های کارگری داشتند که علیه استثمار سرمایه&zwnj;داری مبارزه می&zwnj;کردند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>خط مشی هدایتگر بخش&zwnj;هایی از جنبش&zwnj;های کارگری از تئوری مارکسیستی درباره سیستم تولیدی سرمایه&zwnj;داری الهام می&zwnj;گرفت. جنبش زنان کارگر نیز با تکیه بر مبانی تئوری مارکسیستی، مبارزه سیاسی در سنگر طبقاتی خود علیه نظم سرمایه&zwnj;داری را به عنوان مهمترین سرپل رهایی زنان برگزیده بود. به این ترتیب یکی از مهمترین اختلاف&zwnj;های جنبش زنان لیبرال با جنبش زنان کارگر بر پایه&zwnj;ای&zwnj;ترین مطالباتشان گره خورده بود.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>جنبش زنان لیبرال &quot;حقوق برابر با مردان&quot; را در چارچوب نظام موجود مد نظر داشت. جنبش زنان کارگر اما شعار &quot;رهایی زنان&quot;&nbsp;<span dir="LTR">(Emancipation)</span>&nbsp;و اصل برابر حقوقی همه انسان&zwnj;ها را که در گرو از میان برداشتن نظم سرمایه&zwnj;داری بود، برای مبارزه برگزیده بود.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>عزیمتگاه رهبران نخستین جنبش زنان کارگر نظر کارل مارکس در مورد تفکیک ناپذیری تولید و بازتولید [۳] بود. تفسیر این نظر کارل مارکس توسط جنبش&zwnj;های منتسب به نظریه مارکسیستی همواره به برجسته کردن مبارزه سیاسی ضد سرمایه&zwnj;داری (به اصطلاح زیر بنایی) و به حاشیه رانده شدن مبارزات معطوف به کسب حقوق جنسیتی ورفع تبعیض&zwnj;های مذهبی و قومی و فرهنگی (به اصطلاح روبنایی) منجر شده&zwnj; است. اما در کنگره ۱۸۹۳ انترناسیونال دوم در زوریخ، تفسیر متحولی از نظریه &quot;زیربنا&minus;مدار&quot; شکل گرفت. این کنگره متمرکز شدن مباحث درون حزبی بر سر موضع&zwnj;گیری اساسی و تاکتیکی نسبت به مسئله &quot;حق رأی زنان &quot; را با موفقیت تصویب کرد.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <p><span></span></p> <div dir="RTL">در سال ۱۹۰۷در اولین اجلاس زنان انترناسیونال در اشتوتگارت، نشریه زنان سوسیال&zwnj;دموکرات آلمان به نام &quot;برابری&quot; به عنوان یک ارگان بین&zwnj;المللی و کلارا زتکین&nbsp;<span dir="LTR">(Clara Zetkin)</span>&nbsp;به عنوان منشی انترناسیول برگزیده شدند. زتکین یکی از شاخص&zwnj;ترین چهره&zwnj;های جنبش کارگری زنان، عضو حزب سوسیال دموکرات آلمان و ناشر نشریه زنانه &quot;برابری&quot; بود.</div> <p></p> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div class="rteright" dir="RTL"><span>کلارا زتکین در ابتدا شعارهای زنان بورژوا&minus;لیبرال مبتنی بر حق رأی ، حق آزادی انتخاب شغل وامنیت شغلی را در چارچوب نظم سرمایه&zwnj;داری و اسارت کار ، امری بی&zwnj;اهمیت ارزیابی می&zwnj;کرد ورهایی جنسیت بشری را در گرو آزادی کار از قید سرمایه می&zwnj;دانست. او بر این باور بود که زنان فقطدر سوسیالیسم به تمامی حقوق خود خواهند رسید. اما پس از مدتی با پذیرش مبارزه زنان برایحق رأی در باورهای خود تجدید نظر کرد. به ابتکار کلارا زتکین در دومین کنفرانس زنان انترناسیونال دوم در کپنهاگ ۱۹۱۰ ، برای یک اکسیون سالانه بین&zwnj;المللی به عنوان &quot;روزجهانی زن&quot; تصمیم&zwnj;گیری شد.</span></div> <div class="rteright" dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>البته از اواخر دهه ۱۹۶۰ تئوری&zwnj;های فمینیستی مارکسیستی متحول شده و از سوی برخی از جریان&zwnj;های فمینیستی به عنوان پایه تئوریک پذیرفته شدند.[۴] برای نمونه گروه&zwnj;بندی موسوم به &quot;زنان سوسیالیست&quot; به وجود یک سیستم سرکوبگر مردسالار در کنار سیستم سرمایه داری باور دارند و مبارزه با آن در چارچوب نظم سرمایه&zwnj;داری ضروری و ممکن می&zwnj;دانند. آنان زنان مارکسیست را به تقلیل گرایی جنسیتی متهم می&zwnj;کنند. زنان مارکسیست در مقابل می&zwnj;گویند که از یک مفهوم ذات&zwnj;باور &quot;زن&quot; حرکت نمی&zwnj;کنند و منافع متفاوت و گاه متضاد زنان در سیستم&zwnj;های سلسله مراتب طبقاتی را در نظر می&zwnj;گیرند. آنان از این رو پیوند تنگاتنگ جنبش فمینیستی با جنبش کارگری علیه نظم سرمایه&zwnj;داری برای از بین بردن بنیادی همه اشکال تبعیض&zwnj; و تحقیر جاری در جامعه بشری را ضروری می&zwnj;دانند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>از مباحثات میان این دو دیدگاه، گاه به عنوان تقابل تئوری&zwnj;های دوسیستمی&nbsp;<span dir="LTR">(dual-system-theories)</span>&nbsp;و تئوری تک&zwnj;سیستمی&nbsp;<span dir="LTR">(one-system-theory)</span>&nbsp;نام می&zwnj;برند.</span></div> <div dir="RTL"><span><br /> <b>در</b><b>جستجوی</b><b>هویت</b><b>زنانه</b></span></div> <div dir="RTL"><span>حرکت جنبش زنان در فاصله دو جنگ جهانی بی&zwnj;هیاهو و فارغ از التهابات اجتماعی تکان&zwnj;دهنده جریان یافت. از تحولات چشمگیر این دوره می&zwnj;توان کسب حق رأی و آزادی اشتغال زنان در اتحاد جماهیر شوروی پس انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ و کسب حق رأی زنان در امریکا در سال ۱۹۱۸ نام برد.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>جنبش نوین زنان متأثر از تئوری&zwnj;های فمینیستی، پس از جنگ جهانی دوم آغاز شد. مشخصه&zwnj;های این جنبش، نخست باور به دو سیستم موازی مشترک&zwnj;المنافع سرمایه&zwnj;داری&minus;مردسالاری و ایقان به اهمیت مبارزه برابری&zwnj;خواهانه زنان در چارچوب نظم موجود بود. مبارزه برای کسب حقوق دموکراتیک در چارچوب نظم سرمایه&zwnj;داری بنا&zwnj;&zwnj; بر تـاثیر متقابل زیربنا و روبنا، تولید و بازتولید، امکانات سرمایه&zwnj;داری را در سرکوب خشن و بی حد و حصر محدود کرده و سیستم را ناگزیر به پذیرش برخی اصلاحات می&zwnj;کند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>در این دوره دو اثر دوران&zwnj;ساز &quot;جنس دوم&quot; نوشته سیمون دو بوآر و &quot;رمز و راز زنانه&quot;&nbsp;<span dir="LTR">(The Feminine Mystique)</span>&nbsp;از بتی فریدان &nbsp;طلایه دار جنبش نوین فمینیستی شدند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>عزیمتگاه نظری سیمون دوبوآر انکار افسانه جنسیت طبیعی است که بر مبنای آن فرودستی و بی&zwnj;حقوقی زنان در طول تاریخ توجیه &zwnj;شده است. او در مقابل، تز جنسیت اجتماعی&minus;فرهنگی خود را ارائه داد که نگرش غالب بر پرسش جنسیت را متحول کرد. ایده هدایتگر در کتاب &quot;جنس دوم&quot; بررسی نقش فرهنگ مسلط (که همواره بر منافع نیروهای اقتصادی مسلط در جامعه انطباق دارد) در شکل دادن جنسیت فرودست زنانه و جنسیت فرادست مردانه است. سیمون دوبوآر تصویرهای قالبی موجود در فرهنگهای انسانی را که ضعف، وابستگی و فقدان تعالی&zwnj;جویی در سرشت زنان را تلقین می&zwnj;کنند، در پیوند با سلسله مراتب مناسبات اقتصادی و جنسیتی حاکم و با هدف تثبیت وتداوم آنها می&zwnj;بیند. از اینرو او بر اهمیت شکل&zwnj;گیری هویت فردبنیاد زنانه برای رهایی زنان از فرودستی&nbsp;<span dir="LTR">)</span>جنس &quot;دوم&quot; بودن) تأکید می&zwnj;کند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>سیمون دوبوآر در این کتاب نظری را نمایندگی می&zwnj;کند که کسب آزادی و برخورداری از حقوق انسانی برابر در جامعه را به عنوان پیش&zwnj;شرطی مهم، برای فراهم آوردن رهایی و پی&zwnj;ریزی هویت مستقل زنان ضروری می&zwnj;داند. حوالی سال&zwnj;های ۱۹۷۰ سیمون دوبوآر در برخی از گزاره&zwnj;های خود در کتاب جنس دوم ازجمله تقدم مبارزه طبقاتی بر مبارزه فمینیستی، تجدید نظر کرد. او در یکی از مقالات خود به نام &quot;من خود را فمینیست می&zwnj;دانم&quot; نوشت که مبارزه برای مطالبات زنان در چارچوب وضعیت موجود و مبارزه ضد سرمایه&zwnj;داری تکمیل&zwnj;کننده یکدیگر هستند و بایستی به موازات هم پیش&zwnj;برده شوند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>اهمیت هویت مستقل زنانه ازچشم انداز دیگری توسط بتی فریدان در کتاب &quot;رمز و راز زنانه&quot; &nbsp;بررسی شده است. او نظریه خود را زیر عنوان &quot;مسئله بی نام&quot; بر پایه جمع&zwnj;بندی مصاحبه&zwnj;های بی&zwnj;شماری که با زنان خانه&zwnj;دار امریکایی نسبتا مرفه در۱۹۶۰ انجام شده است، ارائه کرد. زنان در این مصاحبه&zwnj;ها مطرح کرده&zwnj;اند، که فاقد یک هویت فردی و مستقل از همسر و کودکان&zwnj;شان هستند، خود را تهی احساس کرده و سعادتمند نیستند. این زنان از پیشرفت&zwnj;های شگرف اجتماعی عصر، فقط از طریق موضوعاتی مطلع می&zwnj;شدند که مجله&zwnj;های زنانه درباره مسائلی که در چاردیواری خانه رخ می&zwnj;داد، می&zwnj;نوشتند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>بتی فریدان راه حل مسئله فقدان هویت مستقل را در کسب هویت فردبنیاد زنان جستجو می&zwnj;کند، هویتی که مستقل از همسر بودن و مادر بودن نیز معنا داشته باشد. او از این رو مطالبات جنبش زنان عصر را نه برگرفته از زندگی و نیازهای واقعی زنان، بلکه الگو برداری از موقعیت مردان آزاد در جامعه تعریف می&zwnj;کند. فریدان مطرح می&zwnj;کند که آزادی&zwnj;خواهی و تعالی&zwnj;جویی زنان نه با انگیزه برگرفتن قالب&zwnj;های مردانه، بلکه برای کسب موقعیت والا و ارجمند انسانی است. او رهایی از جنون زنانگی و بارور کردن استعدادهای زنان را بوسیله کسب هویت اجتماعی واز طریق فعالیت&zwnj;های خلاقانه امکان&zwnj;پذیر می&zwnj;داند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>نظریه سیمون دوبوآر مبتنی بر هویت&zwnj;یابی جنسیتی انسان&zwnj;ها براساس فرهنگ و هنجارهای غالب در جوامع انسانی، تمامی کلیشه&zwnj;های کلاسیک &quot;جنسیت طبیعی و ابدی&quot; را برهم زد. غلبه ساختبندگرایی جنسیتی بر جنبش زنان اروپایی، باور بر دوجهی بودن جنسیت انسانی را در پی داشت؛ جنسیت طبیعی<span dir="LTR">(sex)&nbsp;</span>، جنسیت اجتماعی<span dir="LTR">(gender)&nbsp;</span>. بر این مبنا شکل&zwnj;گیری جنسیت اجتماعی وابسته و ناشی از جنسیت طبیعی نیست، بلکه متأثر و برخاسته از فرآیندهای اجتماعی و چگونگی تآثیر گذاری آنها بر افراد مختلف انسانی است.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>از این پس مطالعه ادبیات دیگری در کنار جامعه&zwnj;شناسی طبقات اجتماعی و معضل استثمار و ارزش اضافی در جامعه سرمایه&zwnj;داری، مورد توجه قرار گرفت. توجه به مطالعات مردم&zwnj;شناسانه درباره فرهنگ جنسیتی اقوامی که بافت طبیعی اجتماعی و رفتاری خود را حفظ کرده&zwnj;اند، نقش آموزش و تربیت در شکل&zwnj;گیری شخصیت زنانه و مردانه، روانشناسی تکامل، چشم&zwnj;اندازهای نوینی را در برابر جنبشهای زنان در اروپا و آمریکای شمالی گشودند. تعمیق این مباحث به شکل&zwnj;گیری ایده صف مستقل زنان برای رشد آگاهی زنانه شد.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>محصول این تحولات فکری عبارت بودند از ایجاد تشکل&zwnj;های زنانه، مجامع فکری و سیاسی زنانه و برگزاری روز جهانی زن بدون حضور و مشارکت مردان.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>از این پس بسیاری از تشکل<span dir="LTR">&lrm;</span>های زنان مراسم ۸ مارس را به عنوان محلی مناسب برای ارزیابی و سنجش وضعیت زنان در جامعه، طرح ایده&zwnj;های نوین، معرفی اشکال نوین سازمان&zwnj;یابی زنان و همچنین تبلیغ و جذب نیروهای تازه از میان توده&zwnj;های زنانی که در مباحث تئوریک و سیاسی شرکت نداشتند، منحصرا در مجامعی زنانه برگزار می&zwnj;کردند. &nbsp;&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;از دهه ۱۹۹۰مباحثه درباره تفاوت&zwnj;های فرهنگی و اجتماعی زنان نخست در کشورهای مهاجرنشین/پذیر کانادا و امریکا آغاز شد. در این زمینه دو جریان فکری اجتماعی تقش مؤثری ایفا کردند. نخست زنان متعلق به جنبش&zwnj;های اقلیت&zwnj;ها که مطرح می&zwnj;کردند که بخش زیادی از مفاهیمی که پژوهشگران فمینیست برای تحلیل مناسبات جنسیتی ابداع کرده&zwnj;اند، هیچ&zwnj;گونه خویشاوندی با وضعیت ویژه آنان ندارند. این زنان نمایان کردن و به رسمیت شناختن هویت فرهنگی و مسائل ویژه اجتماعی&zwnj;شان را طلب می&zwnj;کردند. جریان دوم تئوریسین&zwnj;های ساختارشکن فمینست بودند که هر گونه&zwnj;ای از سیاست را که دارای هویتی بنیادجویانه باشد، با این استدلال که ناگزیر به &quot;حذف کردن&zwnj;ها&quot; و &quot;تبعیض&zwnj;هایی&quot; منجر خواهد شد، مردود می&zwnj;دانستند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>از این رو انشعاب&zwnj;های دیگری در جنبش عمومی رخ&zwnj;داد. از سویی جنبش &quot;فمینیسم سیاه&quot; با آرمان مبارزه با نابرابری&zwnj;های اقتصادی و مناسبات طبقاتی که با نژادپرستی درهم تنیده بودند، شکل گرفت. از سوی دیگر زنان همجنسگرا با این استدلال که فعالیت&zwnj;های سیاسی تئوریک جنبش زنان به هیچ&zwnj;وجه مسائل و مطالبات آنها را منعکس نمی&zwnj;کند، صف خود را جدا کردند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>جنبش زنان از این مقطع منطقا به گروه&zwnj;ها و شبکه&zwnj;های متعدد و متنوعی که بیانگر خواسته و منافع متفاوت زنان هستند، تقسیم شد. این تنوع در کشورهایی که مسائل زنان را با ویژگی&zwnj;های فرهنگی و جغرافیایی خود ترکیب کرده&zwnj;اند، ابعاد گسترده و چشمگیری یافته است. در مرکز این تنوع اما اصل جهانشمول برابری همه انسانها مستقل از جنسیت، نژاد و مذهب به عنوان عزیمتگاه حرکت و تشکل&zwnj;یابی زنان جهان علیه تبعیض جنسیتی، معنا دارد.</span></div> <div dir="RTL">&nbsp;</div> <p><span></span></p> <div dir="RTL"><b>&nbsp;</b></div> <p></p> <div dir="RTL"><span><b>مشی اصلی همترازگری جنسیت اجتماعی</b><b><br /> </b>خط مشی اصلی همترازگری جنسیت اجتماعی&nbsp;<span dir="LTR">(Gender Mainstreaming)</span>&nbsp;در دهه ۱۹۷۰ از جمع&zwnj;بندی نوشته&zwnj;هایی انتقادی درباره مسائل زنان در چارچوب همکاری&zwnj;های مبتنی بر توسعه اجتماعی به وجود آمد. در سومین کنفرانس جهانی زنان ملل متحد در نایروبی در سال ۱۹۸۵ نخستین بار برنامه همترازگری به عنوان جریان محوری معرفی شد. در گزارش پایانی این کنفرانس مطرح شد که زنان بایستی در تعین هدف&zwnj;ها و تحقق بخشیدن به فرآیندهای توسعه مشارکت داشته باشند. بنابراین بایستی امکانات و چارچوب&zwnj;هایی پشتیبانی و تقویت شوند که زنان برای واقعیت بخشیدن به&zwnj;ایده&zwnj;ها و نگرش&zwnj;هایشان لازم دارند. برابرنهادن زنان و مردان در پروسه اصلی توسعه به عنوان هدف این جهت&zwnj;گیری در نایروبی فومولبندی شد.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>ده سال بعد ۱۸۵ کشور عضو در ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۵ در چهارمین کنفرانس جهانی زنان ملل متحد در پکن قطعنامه&zwnj;ای را که در آن همترازگری به مثابه هدف استراتژیک برابرنهی جنسیت&zwnj;ها طرح شده بود، امضا کردند. کشورهای امضاکننده متعهد شدند که در چارچوب سیاستهای داخلی خود تصمیم&zwnj;گیری کنفرانس زنان در پکن را به اجرا بگذارند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>عزیمتگاه مشی همترازگری جنسیت اجتماعی به عنوان جریان اصلی، در مرکز قرار دادن سیاست&zwnj;های برابری جنسیتی و تبدیل آن به جریان اصلی اجتماعی است. تأمین شانس&zwnj;های برابر اجتماعی بایستی به عنوان پرنسیپی همه جانبه به رسمیت شناخته و در همه عرصه&zwnj;های زندگی اجتماعی رعایت شود. شانس&zwnj;های برابربایستی بررسی و برنامه&zwnj;ی تحقق آنها اجرا شوند. هدف این سیاست نه فقط بهبود بخشیدن انتزاعی به وضعیت زنان، بلکه تغیر آن چارچوب&zwnj;ها و وضعیتی است که موقعیت تبعیض و نابرابری را تولید و حفظ می&zwnj;کند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>ویژگی این سیاست &minus; برخلاف جنبش زنان &minus; خصلت از بالا به پایین آن است. یعنی مسئولیت ایجاد تغییرات و پشتیبانی ازمشارکت اجتماعی زنان و ایجاد امکانات رشد و دخالتگری زنان بر عهده دولت&zwnj;ها و برنامه&zwnj;ریزیهای مرکزی با بودجه&zwnj;های دولتی قرار گرفته است. در پروژه جنسیت اجتماعی، گسترش همکاری وایجاد تفاهم میان جنسیتهای مختلف از طریق آموزش و تعدیل کلیشه&zwnj;های جنسیتی دارای اهمیت کلیدی است. تنها در سایه هماهنگی و ارج متقابل، امکان زندگی متعالی و مسالمت آمیز جنسیتهای انسانی فراهم می&zwnj;شود و نه جنگ قدرت و برتری&zwnj;جویی جنسیتی.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span>حتی تصویب و اجرای سیاست محوری مشی همترازگری جنسیت اجتماعی در کشورهای آمریکای شمالی و اروپا به معنای حذف تشکل&zwnj;های زنان و دفاتر دولتی که حمایت از برابرحقوقی زنان را برعهده دارند، نبوده است. سیاست&nbsp;<span dir="LTR">Gender Mainstreaming</span>&nbsp;به ویژه به نقاط ضعف و نارسایی&zwnj;های ناشی از تبعیض جنسیتی توجه داشته و راه&zwnj;حل&zwnj;هایی مناسب در عرصه&zwnj;های تربیتی، فرهنگی و اجتماعی را جستجو می&zwnj;کند.</span></div> <div dir="RTL"><span>&nbsp;</span></div> <div><span>از این&zwnj;رو هم دولت&zwnj;های مدرن اروپای غربی و هم سازمان ملل متحد نه تنها در صدد حذف مناسبتهایی مثل ۸ مارس نیستند، بلکه همه ساله با انتخاب موضوعات ویژه مربوط به زنان، گزارش از وضعیت زنان در جامعه و بازار کار و انعکاس آن در افکار عمومی این روز را ارج می&zwnj;گذارند. ۸ مارس هر ساله فرصتی به دست می&zwnj;دهد تا در مورد راه طی شده و دستاوردهای آن اندیشه شود، بحث شود و موضوعاتی ویژه در رسانه&zwnj;ها مطرح شوند.&nbsp;</span></div> <div><span>&nbsp;</span></div> <div dir="RTL"><span><span><b>پانویس&zwnj;ها</b>:</span></span></div> <div dir="RTL"><span><span>&nbsp;[۱] به نقل از&nbsp;Jutta Menschik, Feminismus, Geschichte, Theorie, Praxis, Pahl-Rugenstein Verlag, 1977,&nbsp;&nbsp; S. 23</span></span></div> <div dir="RTL"><span><span>[۲]&nbsp;Elisabeth Cady Stanton&nbsp;(1815-1902),&nbsp;Declarstion of Sentiments</span></span></div> <div dir="RTL"><span><span>الیزابت کیدی استینتون یکی از مؤسسین &quot;کنوانسیون حقوق زنان&quot; بود. ۱۸۴۸ در بیانیه&zwnj;ای زنان و مردان را برابر حقوق اعلام کرد و خواستار حق رأی زنان شد. در سال ۱۸۶۹ به اتفاق سوزان آنتونی سازمان حق رأی زنان را تآسیس کرد.&nbsp;</span></span></div> <div dir="RTL"><span><span>[۳]&nbsp;Karl Marx, Das Kapital, MEW 23, S.591</span></span></div> <div dir="RTL"><span><span>[۴]Maria Pachinger, Sozialistischer und marxistischer Feminismus. Positionsentwicklungen in den letzten 35 Jahren, Arbeitsgruppe Marxismus,Wien, 1. Auflage 2005</span></span></div> <div><span><span>&nbsp;</span></span></div> <div><span><strong>ادامه دارد...</strong></span></div> </div> </div> <div><span>&nbsp;</span></div> <p><span>&nbsp;</span></p> https://archive.radiozamaneh.com/society/women/2011/02/28/1997#comments جنبش روز جهانی زن زنان زنان هشت مارس Sun, 27 Feb 2011 22:55:29 +0000 Maryam 1997 at https://archive.radiozamaneh.com