ترانه های زندان

به کجا چنین شتابان؟

Sat, 25 Aug 2012 20:47:27 +0000

بخش هشتم مجموعه برنامه ترانه‌های زندان

بهداد بردبار و زهرا باقری شاد

بهداد بردبار و زهرا باقری شاد- در پنجمین قسمت از برنامه ترانه‌های زندان خاطرات آن گروه از زندانیان سیاسی را شنیدیم که پس از انتخابات سال ۸۸ برای نخستین بار روانه زندان شدند بدون اینکه از سابقه فعالیت سیاسی برخوردار باشند.

بسیاری از آن‌ها تظاهرکنندگانی بودند که در سطح شهر‌ها و در پی اعتراضات مردمی دستگیر شدند و مهمانان ناخوانده زندان‌های ایران بودند.

در قسمت هشتم برنامه ترانه‌های زندان بار دیگر پای حرف‌ یکی از این مهمانان ناخوانده می‌نشینیم: علی ارشدی که در آن زمان دانشجوی دکترای رشته برق بود در تظاهرات عاشورای ۸۸ و در جریان شکل‌گیری جنبش سبز دستگیر شد. در این برنامه او از روزی می‌گوید که کیوان صمیمی، زندان سیاسی و روزنامه‌نگار زندانی اعتصاب غذای خودش را شکست.

همچنین در این از برنامه با هم خاطرات سعیده کردی‌نژاد، فعال سیاسی و عضو شاخه جوانان جبهه مشارکت را می‌شنویم که پس از انتخابات به مدت دو ماه در زندان به‌سر برد.

او از متفاوت بودن فضای زندان برای مردان و زنان حرف می‌زند و خاطره شنیدن صدای زندانی مردی را تعریف می‌کند که آوازش در بند زنان هم به گوش می‌رسیده؛ هرچند که همیشه با اعتراض نگهبان مواجه بوده است.

در این برنامه ترانه «شراب ناسازگارم» با صدای محمدرضا شجریان و تصنیف «به کجا چنین شتابان» سروده شفیعی کدکنی را با صدای شهرام ناظری می‌شنوید.

این برنامه را می‌توانید از طریق فایل صوتی بشنوید:

و دیدم که عشق چگونه فرو می‌ریزد

Sun, 05 Aug 2012 04:15:54 +0000

بخش ششم مجموعه برنامه‌های رادیویی «ترانه‌های زندان»

بهداد بردبار و زهرا باقری شاد

بهداد بردبار و زهرا باقری شاد – وبلاگ‌نویسی در ایران به‌خصوص در یک دهه اخیر برای برخی از وبلاگ‌نویسان و فعالان اجتماعی دردسرساز شده است. تعدادی از زندانیان سیاسی در ایران به خاطر نوشته‌هایی که در وبلاگ‌هاشان منتشر کرده بودند، روانه زندان شدند و حتی برخی از آنان با حکم‌های سنگین مانند اعدام نیز مواجه شدند.

در ششمین برنامه از مجموعه «ترانه‌های زندان» برخی از زندانیان سیاسی سابق که در سال‌های اخیر به اتهام وبلاگ‌نویسی بازداشت شدند، خاطرات زندانشان را برای ما روایت می‌کنند.

مجتبی سمیع‌نژاد، فعال حقوق بشر و روزنامه‌نگاری است که به خاطر وبلاگ‌نویسی و به اتهام توهین به رهبر جمهوری اسلامی، اقدام علیه امنیت ملی کشور و توهین به پیامبر روانه زندان شد. او در این برنامه از خاطرات خود در زندان در فاصله بین سال‌های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ می‌گوید.

مجتبی سمیع‌نژاد، فعال حقوق بشر و روزنامه‌نگار

در این برنامه همچنین گوشه‌ای از خاطرات روزبه میرابراهیمی را هم می‌شنویم. او خبرنگار و وبلاگ‌نویسی‌ست که حدود ۹ سال پیش بازداشت شد و ۶۰ روز در انفرادی بود. میرابراهیمی در چند پرونده مهم در زمینه حقوق بشر از جمله قتل زهرا کاظمی خبرنگار و عکاس کانادایی - ایرانی فعال بوده است.

اما سکوت تنها زمزمه روزهای تنهایی و دلتنگی رژین محمدی در زندان بوده است. رژین محمدی وقتی از اتهاماتش حرف می‌زند به شوخی می‌گوید که به همه چیز به جز سلطنت‌طلبی متهم شده است. اما در واقع رژین هم جزو گروهی از زندانیان سیاسی بود که بعد از حوادث انتخابات سال ۸۸ به خاطر وبلاگ‌نویسی و به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور، تبلیغ علیه نظام و انجام فعالیت‌های حقوق بشری» دستگیر و به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شد.

در ششمین برنامه از ترانه‌های زندان، بخشی از شعر احمدرضا احمدی را با صدای رژین محمدی می‌شنویم:

●شعر احمد رضا احمدی:

در کمین اندوه هستم
بانو!
مرا دریاب
به خانه ببر
گلی را فراموش کرده‌ام
که بر چهره‌ام نمی‌تابید
زخم‌های من دهان گشوده‌اند
همه‌ی روزگار پر از اندوه بود
بانو مرا
قطره قطره دریاب
در این خانه
جای سخن نیست
زبان بستم
عمری گذشت
مرا از این خانه
به باغ ببر
سرنوشت من
به بدگمانی
به خوناب دل
خاموشی لب
اشک‌های من بسته
بر صورت من است
هیچکس یورش دل را
در خانه ندید
بانو
من به خانه آمدم
و دیدم
که عشق چگونه فرو می‌ریزد
و قلب در اوج‌‌ رها می‌شود
و بر کف باغچه می‌ریزد
بانو مرا دریاب
ما شب‌چراغ نبودیم
ما در شب باختیم

این برنامه را می‌توانید از طریق فایل صوتی بشنوید:

در همین زمینه:
مجموعه برنامه‌های «ترانه‌های زندان» از زهرا باقری شاد و بهداد بردبار در رادیو زمانه

ویدئو: مرا ببوس با صدای زنده‌یاد حسن گل‌نراقی

ایران،‌ای سرای امید

Sun, 29 Jul 2012 07:04:02 +0000

بخش پنجم مجموعه برنامه‌های رادیویی «ترانه‌های زندان»

بهداد بردبار و زهرا باقری شاد

بهداد بردبار و زهرا باقری شاد - نتایج غیرمنتظره انتخابات دهم ریاست جمهوری پای خیلی‌ها را برای بار اول به زندان باز کرد. علاوه بر روزنامه‌نگاران و فعالان اجتماعی که در خانه‌های شخصی و بدون هیچ دلیلی بازداشت شدند، بسیاری از تظاهرکنندگان در سطح شهر‌ها از جمله دستگیرشدگان بودند.

این مهمانان ناخوانده با حضور خود حال و هوای خاصی به زندان اوین بخشیدند. در میان این تازه‌واردان هم روزنامه‌نگار بود هم نوازنده، هم آهنگساز و هم خواننده.

در بخش پنجم مجموعه برنامه‌های «ترانه‌های زندان» خاطرات احمد جلالی فراهانی، روزنامه‌نگار و آبتین غفاری، آهنگساز و نوازنده تنبک را می‌شنویم که در آن دوره بازداشت شده بودند.

احمد جلالی فراهانی

احمد جلالی فراهانی،مستندساز و روزنامه‌نگاری است که در سال ۸۸ برای سومین بار دستگیر شد و در بند ۲۰۹ و ۲۴۰ اوین، زندانی بود.او از تنبیه شدن و تحمل انفرادی به‌خاطر آواز خواندن می‌گوید و از زمانی که به خاطر زمزمه ترانه «مرغ سحر» به انفرادی منتقل شده و در شرایط نامناسب‌تری قرار گرفته است.

در این برنامه همچنین خاطرات آبتین غفاری، هنرمند و نوازنده تنبک را می‌شنویم. او از زندانیان بند ۳۵۰ اوین بوده و از همخوانی‌ها و زمزمه‌های گروهی زندان می‌گوید.

در پایان یادی می‌کنیم از کیوان صمیمی، فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی که در حال حاضر در زندان به‌سر می‌برد و از نمادهای مقاومت در زندان محسوب می‌شود. کیوان صمیمی در خرداد ۸۸ بدون هیچ دلیلی از سوی وزارت اطلاعات در منزل شخصی‌اش بازداشت شد. او به شش سال زندان و محرومیت مادام‌العمر از فعالیت سیاسی محکوم شده است.

این برنامه را می‌توانید از طریق فایل صوتی بشنوید

در همین زمینه:
مجموعه برنامه‌های «ترانه‌های زندان» از زهرا باقری شاد و بهداد بردبار در رادیو زمانه

ویدئو: ای ایران، ای سرای امید (سپیده)، محمد رضا شجریان، شعر از هوشنگ ابتهاج

بارقه‌های شادی در زندان زنان

Sat, 21 Jul 2012 23:34:07 +0000

بخش چهارم مجموعه برنامه‌های رادیویی «ترانه‌های زندان»

بهداد بردبار و زهرا باقری شاد

بهداد بردبار و زهرا باقری شاد - عاشورای سال ۱۳۸۸ برای بسیاری از مبارزان سیاسی یادآور اندوهی بزرگ است. در این روز مخالفان حکومت با نیروی انتظامی درگیر شدند و علی‌رغم خشونت مآموران توانستند به مدت چند ساعت کنترل مناطقی از تهران را از دست حکومت درآورند.

حکومت که به خطر گسترش قیام مردمی پی برده بود در اقدامی پیشگیرانه ده‌ها تن از فعالان مدنی، سیاسی و روزنامه‌نگاران را دستگیر کرد. دستگیری‌ها با رعب و وحشت، بدرفتاری و شکنجه زندانیان همراه بود.

بسیاری از فعالان مدنی از به ثمر رسیدن جنبش ناامید شده‌اند. زندانیان اندوهگین‌اند؛ اندوهی که در دوران پس از انتخابات ریاست جمهوری به اوج خود رسیده است. آن گروه از فعالان و روزنامه‌نگارانی که در آن دوره دستگیر شدند از اندوه آن روز‌ها بیش از هر چیز حرف می‌زنند. اما پای حرف زندانیان سیاسی بند زنان که می‌نشینیم، ‌گاه روایت‌هایی را می‌شنویم که از جرقه‌های کوچک شادی در آن روز‌ها و از ترانه‌های شاد که برای روحیه دادن به دختران جوان بازداشت شده می‌خواندند، نشان دارد.

منصوره شجاعی

بخش چهارم مجموعه برنامه‌‌های «ترانه‌های زندان» به این خاطرات و هم‌صدایی‌ها اختصاص دارد.
در این برنامه صدای منصوره شجاعی را می‌شنویم. منصوره شجاعی، ۲۰ سال است که در زمینه مسائل زنان فعالیت می‌کند. او که از اعضای مدرسه فمینیستی زنان و یکی از اعضای مؤسس «کمپین یک میلیون امضاء»ست، سال ۱۳۸۸ و پس از نوشتن گزارشی درباره تظاهرات عاشورا دستگیر شد. هم‌بندی‌هایش هنوز هم از صدای دلنشین او که در آن روز‌ها در فضای زندان طنین می‌انداخت، حرف می‌زنند.

همچنین خاطرات پریسا کاکایی، فعال مدنی را می‌شنویم که به دلیل عضویت در کمیته پیگیری بازداشت‌های خودسرانه در سال ۸۸ دستگیر شد. او در این برنامه از تأثیر مثبت آواز و موسیقی بر تقویت روحیه زندانیان می‌گوید.

در بخش چهارم برنامه «ترانه‌های زندان»، ترانه «برای لمس آزادی» را با صدای آریا آرام‌نژاد، خواننده و آهنگساز ایرانی می‌شنویم که پس از حوادث عاشورای ۱۳۸۸ ترانه‌ای با عنوان «علی برخیز» ارائه کرد و چندی پس از آن به اتهام اقدام علیه امنیت ملی دستگیر شد. همچنین ترانه «کاروان» را می‌شنویم با صدای غلامحسین بنان.

در پایان از محمد صدیق کبودوند، زندانی و مبارز سیاسی که در حال حاضر در اعتصاب غذا به‌سر می‌برد، یاد می‌کنیم.

این برنامه را می‌توانید از طریق فایل صوتی بشنوید:

منبع عکس‌ها: کسوف

در همین زمینه:
ترانه‌های زندان از بهداد بردبار و زهرای باقری شاد در رادیو زمانه

ویدئو: کاروان با صدای غلامحسین بنان

رهایی زنان ممکن است

Sat, 14 Jul 2012 22:12:51 +0000

مجموعه برنامه‌‌های رادیویی «ترانه‌های زندان»

زهرا باقری شاد و بهداد بردبار

زهرا باقری شاد و بهداد بردبار - در سومین بخش از مجموعه برنامه‌های «ترانه‌های زندان» با زندانیان سیاسی سابق بند زنان همراه می‌شویم و خاطرات آن‌ها را می‌شنویم که چگونه با زمزمه‌ کردن ترانه‌هایی روز‌ها و شب‌های زندان را از سر گذراندند.

این زنان مبارز‌ حتی از برخی از این‌ ترانه‌ها برای آشنا ساختن سایر زنان زندانی با ارزش‌های مورد نظر جنبش زنان استفاده می‌کردند و آوازهای مرتبط با این جنبش را با هم در بند عمومی زندان‌ها می‌خواندند.

در این برنامه نعیمه دوستدار، روزنامه‌نگار و نویسنده‌ای که بعد از انتخابات ۱۳۸۸ دستگیر شد و مدتی را در بند ۲۰۹ اوین گذراند با ما از ترانه‌هایی می‌گوید که به همراه سایر هم‌بندی‌هایش زمزمه می‌کردند.

همچنین گوشه‌ای از خاطرات زینب پیغمبرزاده، فعال زنان و زندانی سیاسی سابق را می‌شنویم و از نخستین روزهای دستگیری او اطلاع پیدا می‌کنیم.

مریم حسین‌خواه

مریم حسین‌خواه، روزنامه‌نگاری که به خاطر فعالیت در حوزه زنان، مدتی را در انفرادی و بخش عمومی زندان گذرانده، در بخش دیگری از برنامه ترانه‌های زندان از خاطرات خود می‌گوید و از سرودهای انقلابی و مرتبط با جنبش زنان حرف می‌زند که در بند عمومی می‌خوانده تا زنان را حتی در آن محیط با مفهوم رهایی آشنا کند.

بهای رهایی و آزادی، بهای سنگینی است که برخی از فعالان و روزنامه‌نگاران صبورانه آن را می‌پردازند. بهمن احمدی امویی، یکی از این روزنامه‌نگاران است که با وجود فشارهای ممتد و سخت‌گیری‌های پیاپی در زندان، همچنان مقاوم ایستاده و تاوان رهایی را پشت میله‌های زندان می‌پردازد. در پایان این برنامه از او یاد می‌کنیم و ترانه مورد علاقه‌اش را می‌شنویم. بر اساس گزارش‌ها بهمن امویی، به‌تازگی به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شده و در بندی نگهداری می‌شود که مختص زندانیان اعدامی است.

سومین بخش از مجموعه ترانه‌های زندان را می‌توانید از طریق فایل صوتی بشنوید:

ویدئو: سرود تغییر برای برابری

هدی صابر: من امشب در سر شوری دارم

Sat, 07 Jul 2012 21:59:09 +0000

مجموعه برنامه‌های رادیویی «ترانه‌های زندان»

بهداد بردبار و زهرا باقری‌شاد

بهداد بردبار و زهرا باقری شاد- بخش دوم مجموعه برنامه‌های «ترانه‌های زندان» را به هدی صابر، فعال ملی مذهبی و زندانی سیاسی که با صدای گرمش از ترانه‌های جاودان خاطرات بسیاری را به یادگار گذاشته است، اختصاص داده‌ایم.

هدی صابر در ۲۱ خرداد ‌ماه ۱۳۹۰ بر اثر ایست قلبی درگذشت؛ مرگی که در پی اعتصاب غذا از سوی او، ضرب و شتم توسط مسئولان زندان و سهل‌انگاری آن‌ها در انتقال او به بیمارستان رخ داد. هدی صابر گفته بود که در اعتراض به مرگ هاله سحابی، دست به اعتصاب غذا می‌زند.

در این برنامه، سعید پورحیدر، روزنامه‌نگاری که پس از انتخابات بازداشت شد، از مرگ هدی صابر می‌گوید.

سعید پورحیدر از روزنامه‌نگاران سابق سرویس سیاسی برخی روزنامه‌های اصلاح‌طلب پس از انتخابات ریاست جمهوری دو بار بازداشت شد.

سعید پورحیدر بار اول ۱۶ بهمن سال ۸۸ در منزل توسط مأموران وزارت اطلاعات بازداشت شد. او در آن زمان به مدت یک ماه در بند ۲۴۰ اوین در انفرادی به‌سر برد. او را بار دوم در ۱۸ مهر ۸۹ پس از احضار به دادسرای اوین بازداشت کردند. او در آن زمان روانه بند ۳۵۰ شد و پس از ۵۲ روز و اعلام رأی دادگاه تجدید نظر به پنج سال زندان محکوم شد.

با توجه به تأیید رأی بدوی آقای پورحیدر از ایران خارج شده و هم‌اکنون در خارج از ایران به‌سر می‌برد.

مهسا امرآبادی، روزنامه‌نگار و زندانی سیاسی

در این برنامه همچنین یادی می‌کنیم از مهسا امرآبادی، روزنامه‌نگار و زندانی سیاسی که آخرین بار پس از بازداشت، به یک سال زندان محکوم شد و هم‌اکنون در زندان به‌سر می‌برد. هفته‌ای که گذشت مصادف بود با سالروز تولد این روزنامه‌نگار زندانی.

در این برنامه بخش‌هایی از ترانه «مرغ سحر» با شعر جاودان ملک‌الشعرای بهار مورد استفاده قرار گرفته است. همچنین ترانه «غوغای ستارگان» یا «امشب در سر شوری دارم» را با صدای دلکش می‌شنوید.

«غوغای ستارگان»، ترانه‌ای است با شعر کریم فکور و آهنگ‌سازی همایون خرم در مقام وصال. اجرای اصلی این ترانه با صدای پروین است. بعد‌ها خوانندگانی چون دلکش، محمد اصفهانی، ستار و شکیلا آن را بازخوانی کرده‌اند.

بخش دوم از مجموعه ترانه‌های زندان را می‌توانید از طریق فایل صوتی بشنوید:

منابع:
شهادت ۶۴ زندانی سیاسی درباره ضرب و شتم هدی صابر در هشتمین روز اعتصاب غذایش
گزارش سعید پورحیدر، روزنامه‌نگار، از شکنجه در زندان اوین

در همین زمینه:
درباره کریم فکور و ترانه «غوغای ستارگان»، محمود خوشنام، رادیو زمانه
آن شحنه در ولایت ما هیچکاره نیست، ترانه‌های اعتراضی در ایران، رادیو زمانه، محمود خوشنام

ویدئو:آوازخوانی هدی صابر

ترانه‌های زندان

Sun, 01 Jul 2012 07:34:25 +0000

مجموعه برنامه‌های رادیویی «ترانه‌های زندان»

بهداد بردبار و زهرا باقری‌شاد

بهداد بردبار و زهرا باقری‌شاد – زندان جایی است برای تنهایی، برای دلتنگی و آوازهایی که بیشتر آنها غمگین‌اند. چه زندانی سیاسی باشی و چه به اتهام دیگری روانه آن چهار‌دیواری‌های نمور و دلگیر شده باشی یک چیز همیشه به سراغت می‌آید و آن حسی است که تو را به آوازهای دوران آزادی‌ات می‌کشاند؛ ترانه‌هایی که پیش از اینها بیرون از زندان زمزمه‌شان کرده‌ای و حالا در تنهایی سلول انفرادی و یا در بند عمومی دوباره تکرارشان می‌کنی.

ترانه‌های زندان بازگوکننده این زمزمه‌هاست؛ ترانه‌هایی که بخشی از تاریخ شفاهی ایران هستند و بخشی از تاریخ مبارزات سیاسی؛ روایتی متفاوت از آنچه که بر زندانیان گذشته است.

برنامه «ترانه‌های زندان» نه از بازجویی‌ها و شکنجه‌ها می‌گوید و نه از روزهای بی‌ملاقاتی در کنج تنهایی. این برنامه صدای زندانیانی را روایت می‌کند که بدون کاغذ و کتاب و روزنامه و دوست و همدم تنها موسیقی برایشان مانده بود تا آنها را به خواندن وادارد؛ تا صدای یکدیگر را از پشت میله‌ها بشنوند، یا شاید هم در پژواک صدای خودشان غوطه‌ور شوند.

کاوه کرمانشاهی پس از آزادی در آغوش مادرش

در این برنامه سراغ زندانیان سیاسی سال‌های اخیر می رویم و از آنها می‌پرسیم که در سلول انفرادی و یا در بند عمومی چه ترانه‌هایی را زمزمه می‌کرده‌اند.

کاوه کرمانشاهی فعال حقوق بشر که ۸۰ روز در انفرادی و یک ماه را همراه با یک یا دو نفر دیگر در سلول گذرانده میهمان نخستین بخش از مجموعه «ترانه‌های زندان» است.

در این برنامه همچنین از خاطرات امیر محسن محمدی، فعال دانشجویی از زندان اصفهان می‌شنویم.

و در پایان با صدای بهاره هدایت، فعال دانشجویی و زندانی سیاسی همراه می‌شویم که آرزوهای نسل جدید زندانیان سیاسی را با آوازش به آرمان‌های زندانیان سیاسی نسل های قبل پیوند می‌دهد و از آزادی و برآمدن صبح امید می‌خواند.

بخش نخست مجموعه برنامه‌های «ترانه‌های زندان» را می‌توانید از طریق فایل صوتی بشنوید.

ویدئو: سرود «خون ارغوان‌ها» با صدای بهاره هدایت