محمد لویمی

نیروی نظامی آمریکا در خلیج فارس

politics — Fri, 21 Sep 2012 08:43:54 +0000

شبکه خبری الجزیره

برگردان:

محمد لویمی

محمد لویمی – در خلیج فارس از روز یکشنبه گذشته رزمایشی آغاز شده که در آن نزدیک به ۳۰ کشور شرکت دارند. این رزمایش که نیروی اصلی در آن به آمریکا تعلق دارد، نوعی هشدار به جمهوری اسلامی است، پاسخی است به حکومت ایران که هرازگاهی تهدید می‌کند که تنگه هرمز را خواهد بست.

در آخرین اظهار نظر از طرف آمریکاییان درباره این رزمایش، معاون دریاسالار جان میلر، فرمانده ناوگان پنجم دریایی آمریکا گفته است که این مانور حاوی پیامی است برای جمهوری اسلامی تا این حکومت دریابد کشورهای جهان در مورد امنیت آبراه خلیج فارس احساس مسئولیت مشترک می‌کنند.

رزمایش گسترده کنونی گامی دیگر در تثبیت حضور آمریکا در آبهای منطقه است. شبکه خبری الجزیره گزارش فشرده‌ای در مورد میزان نیروهای آمریکا در خلیج فارس منتشر کرده که ترجمه آن را در زیر می‌خوانید.

استقرار مجدد در خاورمیانه

نیروهای نظامی آمریکا تحت فرماندهی مرکزی خاورمیانه و آسیای مرکزی که در پایان سال ۲۰۱۱ از عراق خارج شده بودند اکنون بعد از بالا رفتن تنش‌ها با ایران بر سر برنامه هسته‌ای بار دیگر در خاورمیانه مستقر می‌شوند.

ارتش آمریکا ۱۸۰ هزار سرباز در مناطق تحت فرماندهی مرکزی خاورمیانه و آسیای میانه در اختیار دارد. برپایه اظهارات وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) ۷۱ هزار نفر از این نیروها در افغانستان و بیست هزار نفر در ناوهای جنگی آمریکا موضع گرفته‌اند.

نیروی دریایی

هم اکنون ناو هواپیمابر «یواس اس آیزنهاور» در خاورمیانه لنگر انداخته است. این ناو در شمال دریای عرب جایگزین ناو هواپیمابر «یواس اس ابراهام لینکلن» شد که در ماه اوت به ایالات متحده امریکا بازگشت وبه زودی ناو هواپیمابر دیگری با نام «یو اس اس جان استینیس» به او ملحق خواهد شد.

یک رزمناو و یک ناوشکن حامل موشکهای دور برد، ناو هواپیمابر «یو اس اس آیزنهاور» را همراهی می‌کنند. هاورکرافت «یو اس اس بونس» - که به کشتی حامل بالگرد تغییر داده شد- نیز به همراه خدمه‌ای مجرب و چند مین روب مسئولیت باز نگاه داشتن تنگه هرمز را بر عهده دارد. شمار کشتی‌های مین روب امریکایی در تنگه هرمز از ماه جولای تاکنون به ۸ فروند افزایش یافته است.

نیروی هوائی

ارتش امریکا تعدادی از هواپیماهای جنگنده «اف-۲۲» را در پایگاهی در کشور امارات متحده عربی جهت مقابله با ایران مستقر کرده است. این جنگنده‌ها - که تاکنون به پایگاهی در خارج از ایالات متحده ارسال نشده‌اند- بعنوان هواپیماهای ضد رادار و دارای سرعت مافوق صوت از پیشرفته‌ترین جنگنده‌های نیروی هوایی امریکا به شمار می‌روند.

همچنین − به نقل از روزنامه نیویورک تایمز − هواپیماهای جنگنده «اف-۱۵سی» قبل از آن نیز در پایگاه‌های هوایی منطقه مستقر شده بودند. هر ناو هواپیمابر ۶۰ جنگنده را با خود حمل می‌کند.

پایگاه‌های نظامی در منطقه

- کویت

حدود ۱۵ هزار سرباز آمریکایی در منطقه «غریفجان» کویت مستقر شده‌اند. در این کشورامریکا با متحدان خود در پایگاه هوایی «علی السالم» نیز فعالیت می‌کند.

به نقل از آژانس خبری فرانسه ارتش امریکا بعد از خروج از کشور عراق از کویت خواست تا سه هزار سرباز را در این کشور به نیروهای خود اضافه کند که تاکنون موافقت یا عدم موافقت کویت با این درخواست اعلام نشده است.

- بحرین

ناوگان پنجم دریایی امریکا در «منامه» پایتخت بحرین مستقر است. این ناوگان مناطق مختلف از جمله کانال سوئز ، دریای سرخ ، دریای عرب و خلیج فارس را زیر نظر دارد.

- امارات متحده عربی

جنگنده‌های «اف-۲۲» ارتش امریکا در پایگاه هوایی «الظفره» در شهر ابوظبی مستقراند. به گفته کارشناسان نظامی در این پایگاه ماموریتهای تدارکاتی ، کنترل و شناسائی نیز انجام می‌شود.

- قطر

پایگاه «العدید» در نزدیکی دوحه پایتخت قطر که به پیشرفته‌ترین تکنولوژی‌ها مجهز است در اواخر دهه نود بطور تخصصی برای نیروی هوایی آمریکا در صورت جنگ احتمالی با ایران ساخته شد. در این پایگاه علاوه برعملیات هوایی و تدارکات ، ظرفیت نگهداری ۱۳۰ جنگنده و ده هزار سرباز نیز وجود دارد.

- عمان

در سال ۱۹۸۰ بعد از انقلاب خمینی در ایران ، پادشاهی عمان به کشور ایالات متحده امریکا اجازه داد تا از پایگاه‌های خود استفاده کند. در جنگ امریکا با طالبان جنگنده‌های «بی-۱» از این پایگاه‌ها به افغانستان هجوم بردند. ارتش امریکا از این پایگاه بعنوان ذخیره مهمات نظامی نیز استفاده می‌کند.

استراتژی ساخت پایگاه‌های جدید

لازم به ذکر است که استراتژی امریکا در ساخت پایگاه‌های نظامی بعد از ۱۱ سپتامبر تغییر کرد. در استراتژی جدید بجای ساخت پایگاه‌های بزرگ مشابه آنچه در آلمان بعد از جنگ جهانی دوم ساخته شد، به ساخت پایگاه‌های کوچک برای شرکت در عملیات واکنش سریع در مناطق نا آرام اکتفا شد. این پایگاه‌ها برای مقابله با نبردهای جدید که با نام «مبارزه با تروریسم» خوانده می‌شوند سازگاری بیشتری دارند.

تحلیل گران بر این باورند که این برنامه به استراتژی عملیات پیشگیرانه مربوط می‌شود. بطور خلاصه امریکا در مناطقی نیروهای خود را مستقر می‌کند که ممکن است در آینده در آنها دخالت نظامی کند. مخصوصا که کشورهای بی ثبات در آسیا، آفریقا و خاورمیانه که آمریکا آنها را به دیده مناطق خیزیش تروریست می‌نگرد دراین مناطق واقع شده‌اند.

بر پایه گزارشهای پنتاگون ، نقشه تمرکز واحدهای نظامی زیر نظر فرماندهی مرکزی بیش از ۶۳ پایگاه نظامی در ۱۱ کشور خاور نزدیک را در بر می‌گیرد. این پایگاه‌ها در خلیج فارس ، کشورهایی که در دایره ستیز اعراب و اسرائیل هستند و شاخ آفریقا واقع شده‌اند.

منبع : الجزیره

بحران سوریه به کجا پیش می‌رود؟

Mon, 25 Jun 2012 09:57:51 +0000

محمد لویمی

محمد لویمی - شانزده ماه از ناآرامی‌های سوریه می‌گذرد. بیش از ۱۰ هزار کشته و هزاران خانوار آواره. نا آرامی‌ها از شهر درعا در جنوب به دمشق و حلب رسیده است. آتش نبرد مخالفان و ارتش سوریه همچنان گرم است.

کشتارهای الحوله و القبیر شکست طرح عنان را به دنبال داشت و بالاخره چند روز پیش ناظران سازمان ملل کار خود را در سوریه به تعلیق در آورند. برخی منابع از گرفتاری این کشور به یک جنگ داخلی خبر می‌دهند.

چه آینده‌ای در انتظار سوریه است؟ مخالفان تسلیم می‌شوند یا بالاخره بشار اسد از حکومت کنار می‌رود؟ آیا امکان سازش بین طرفهای درگیر وجود دارد؟

طرح صلح عنان راه حل غیر قابل اجرا

کوفی عنان طرح صلح شش ماده‌ای به منظور حل و فصل بحران سوریه ارائه داده بود. آتش بس میان مخالفان مسلح و نیروهای دولتی ، آزادی معترضان در بند و آزادی فعالیتهای سیاسی از جمله موارد قید شده در این طرح بودند.

اجرای این طرح به معنی پایان دادن به اعتراضات مسالمت آمیز مردم نیست. در واقع با این طرح مخالفان بشار اسد می‌توانند در جوی آرام و به دور از خشونت در حضور رسانه‌ها و خبرنگاران آزاد به خیابانها بیایند و خواسته‌های خود را، که همان کناره گیری بشار اسد از حکومت است، اعلام کنند. این چیزی است که حکومت سوریه حاضر به قبول آن نیست.

موافقت ظاهری حکومت سوریه با طرح عنان بیشتر در راه کسب وقت برای پایان دادن و به کنترل در آوردن شهرهای نا آرام بود. به این دلیل این طرح به اجرا در نیامد و ارتش سوریه به بمباران شهرها ادامه ‌داد.

اجرای طرح کوفی عنان به معنی پایان دادن به اعتراضات مسالمت آمیز مردم نیست. در واقع با این طرح مخالفان بشار اسد می توانند در جوی آرام و بدور از خشونت در حضور رسانه ها و خبرنگاران آزاد به خیابانها بیاییند و خواسته های خود که همان کناره گیری بشار اسد از حکومت است را اعلام کنند. چیزی که حکومت سوریه حاضر به قبول آن نیست.
موافقت ظاهری حکومت سوریه با طرح عنان بیشتر در راه کسب وقت برای پایان دادن و به کنترل در آوردن شهرهای نا آرام بود. به این دلیل این طرح ماهها به اجرا در نیامد و ارتش سوریه به بمباران شهرها ادامه داد.

برهان غلیون، رئیس وقت "شورای ملی سوریه"، درگفتگو با روزنامه "الوطن" عربستان اظهارداشت: «از طرح کوفی عنان سرباز زدیم زیرا (این طرح) در حمایت از مردم سوریه شکست خورد.»

کشتار الحوله و القبیر، که کشتار تعداد زیادی کودک و بی گناه بود و با واکنش شدید جامعه جهانی مواجه شد توجه بیشتر را به ناکارآمدی طرح عنان معطوف کرد.

بالاخره کوفی عنان در یک کنفرانس خبری در ژنو اعلام کرد که طرح او در سوریه اجرا نمی‌شود اما چاره‌ای جز اجرای آن نیست و ممکن است تغییراتی در آن صورت گیرد.

از طرف دیگرهیات ناظران بین المللی در سوریه به دلیل افزایش خشونت‌ها در این کشور فعالیت خود را به حال تعلیق در آورد.

آمریکا و ترکیه امیدهای جنگ

در حالی که منابع زیادی از کمک نظامی ایران و روسیه به حکومت بشار اسد خبر می‌دهند با این حال امریکا هنوز تمایلی به دخالت نظامی در این کشور ندارد.

رویترز از قول لئون پانه نوشته است: «ما تصمیم گرفته‌ ایم در شرایط فعلی از کمک‌های مرگبار (به اپوزیسیون سوریه) خودداری کنیم.»

کشور ترکیه نیز با آنکه مهمترین پایگاه اپوزیسیون در خارج از کشور را تشکیل می‌دهد و میزبان بیش از 30 هزار پناهجو و "شورای ملی سوریه" است از درگیر شدن کشورش به جنگ هراس دارد.

اقتصاد ترکیه در چند سال گذشته بطور قابل ملاحظه‌ای بهبود یافته، اما همچنان مشکلات داخلی حکومت اردوغان با ستیزه جویان کرد ، ارتش و دیگر احزاب مسئله جنگ را بر این کشور دشوار می‌سازد.

سقوط جنگنده نظامی ترکیه در لاذقیه که واکنش محتاطانه سران ترکیه را در پی داشت این را روشن می‌کند که این کشور در شرایط فعلی تمایلی به جنگ رو در رو با سوریه را ندارد.

با وجود این ، ترکیه با توان نظامی بالایی که دارد و بعنوان یکی از مهم‌ترین اعضاء ناتو، ممکن است تصمیم جنگ با همسایه‌ی جنوبی خود را به عهده همپیمانان خود بسپارد و بدون رضایت و پشتیبانی ناتو حاضر نباشد خود سرانه جنگی را براه اندازد.

کشورهای عربی و ارتش آزاد سوریه

کشورهای عربی از دیرباز با بشار اسد اختلافات زیادی دارند و از مهمترین مخالفان خارجی حکومت او به شمار می‌روند. به نظر می‌رسد این کشورها و در رأس آنها عربستان سعودی و قطر کمک نظامی به "ارتش آزاد سوریه" را بعنوان راه حل بحران برگزیده‌اند.

روزنامه گاردین از کمک تسلیحاتی چند کشور به اپوزیسیون سوریه خبر داده است. در این روزنامه آمده است: «انتقال اسلحه و مهمات به داخل خاک سوریه از میانه ماه مه گذشته با کمک عربستان سعودی و قطر آغاز شده است. محموله‌ها شامل اسلحه کلاشنیکوف، نارنجک‌انداز و موشک ضدتانک بوده است.»

این کشورها با کمک مالی و پرداخت حقوق و مزایای ماهانه به "ارتش آزاد سوریه" خواهان این هستند که نیروهای نظامی بیشتری به مخالفان بشار اسد بپیوندند.

چند روز پیش در یک اقدام بی سابقه یک خلبان نیروی هوایی سوریه با جنگنده خود از این کشور فرار کرد و در خاک اردن به زمین نشست و از این کشور درخواست پناهندگی نمود.

شبکه الجزیره گزارش کرده که بعد از این واقعه سه خلبان دیگر سوری نیز از مرز زمینی وارد خاک اردن شدند و به نظامیان جدا شده از ارتش پیوستند.

پایان بحران ، پیروزی مخالفان یا بشار اسد

جنبش اعتراضی مردم سوریه از همان ابتدا با برخورد شدید حکومت روبرو شد. ارتش سوریه با کمک نیروهای موسوم به «الشبیحه» و علویان هوادار بشار اسد به سرکوب مخالفان پرداخت. کشورهای روسیه ، چین ، ایران و تاحدودی عراق بعنوان تنها حامیان سوریه از هرگونه کمک به حکومت بشار اسد دریغ نمی‌کنند.

با این حال رئیس جمهور سوریه برای آرام کردن اوضاع اقدام به اصلاحاتی در کشور نمود و ضمن تشکیل چند حکومت جدید، از مخالفان غیر مسلح دعوت به گفتگو نمود ولی با وجود این اصلاحات خیزش مردم متوقف نشده است.

افسران ناراضی جدا شده از ارتش به مبارزه مسلحانه خود علیه ارتش ادامه داده و همصدا با اپوزیسیون سوریه به چیزی جز کناره گیری کامل بشار اسد و نزدیکان او از حکومت رضایت نمی‌دهند.

به نظر می‌رسد دو طرف درگیر در سوریه ضمن برخورداری از حمایتهای لازم سیاسی و لجستیکی حاضر به پذیرش مطالبات یکدیگر نمی‌شوند به گونه‌ای که سازش بین آنها به امری غیر ممکن مبدل شده است، وضعیتی که کشور سوریه را به آینده‌ای نگران کننده سوق می‌دهد.