هوگو چاوز

انتقاد جنتی از احمدی‌نژاد: کاش چهار کلام درس می‌خواندند

news-zamaneh — Fri, 15 Mar 2013 13:10:25 +0000

آيت‌الله احمد جنتی، دبير شورای نگهبان در نماز جمعه تهران به محمود احمدی‌نژاد به‌خاطر پيام تسليت‌اش به‌مناسبت درگذشت هوگو چاوز انتقاد کرد و گفت: "ای کاش پيش از اين‌که بخواهند چنين حرفی بزنند چهار کلام درس می‌خواندند و يک چيزی ياد می‌گرفتند."

به گزارش منابع خبری ايران، احمد جنتی، در نماز جمعه امروز ۲۵ اسفندماه به پيام اخير محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهور ايران به‌مناسبت درگذشت هوگو چاوز، رئيس‌جمهور ونزوئلا و از هم‌پيمانان جمهوری اسلامی حمله کرد و آن را خلاف اصول دينی دانست.

احمدی‌نژاد در پيام خود گفته بود: "تردید ندارم که او [هوگو چاوز] باز خواهد گشت و به همراه صالحان و حضرت مسیح و تنها باقیمانده از نسل پاکان، انسان کامل، خواهد آمد و جامعه بشری را در استقرار صلح و عدالت کامل و مهربانی و کمال یاری خواهد کرد."

به‌نظر می‌رسد منظور احمدی‌نژاد از "انسان کامل" امام زمان، آخرين امام شيعيان باشد.

جنتی پيام احمدی‌نژاد را "بدعت" دانست و گفت: "بعضی‌ها موضوع رجعت را بيان کردند که ای کاش پيش از اين‌که بخواهند چنين حرفی بزنند چهار کلام درس می‌خواندند و يک چيزی ياد می‌گرفتند سپس اين موضوعات را مطرح می‌کردند."

گروهی از مراجع دينی شيعه از جمله آيت‌الله مکارم شيرازی، آيت‌الله صافی گلپايگانی و آيت‌الله محمد يزدی نيز پيش از اين در اظهارات جداگانه‌ای به‌شدت از احمدی‌نژاد انتقاد کردند

اعتقاد به رجعت يا بازگشت یکی از عقاید مسلمانان شيعه است که بر اساس آن گفته می‌شود گروهی از "بندگان خالص خدا"، که سال‌ها و يا حتی قرن‌ها پیش دیده از جهان فرو بسته‌اند، در روز ظهور امام زمان باز می‌گردند و تجلی قدرت خداوند را در اين امام می‌بینند.

جنتی گفت: "اين موضوع يک نشان دولتی نيست که به هر کسی بخواهيد بدهيد و به سينه‌اش بچسبانيد."

وی افزود: "بر فرض که چاوز خيلی خوب، مردم‌دار و به لحاظ سياسی با ما هماهنگ اما او يک غيرمسلمان است، اگر هم مسلمان بود با چه دليل و برهانی می‌گوييم رجعت می‌کند اين موضوع درست نيست و اميدوارم تکرار نشود."

دبير شورای نگهبان گفت: "نمی‌دانم برخی از بيان چنين موضوعاتی چه اهدافی را دنبال می‌کنند، با اين حرفی که درباره چاوز گفته شد علما و مراجع ناراحت شدند. اين افراد نبايد به همين راحتی هرحرفی را و هر عنوانی را که می‌خواهند بزنند و به کسی نسبت بدهند."

هم پيام احمدی‌نژاد و هم حضورش در مراسم خاکسپاری هوگو چاوز که در آن مادر وی را در آغوش گرفت با انتقادات متعددی در ايران روبه‌رو شد.

گروهی از مراجع دينی شيعه از جمله آيت‌الله مکارم شيرازی، آيت‌الله صافی گلپايگانی و آيت‌الله محمد يزدی در اظهارات جداگانه‌ای به‌شدت از احمدی‌نژاد انتقاد کردند.

اما اسفنديار رحيم مشايی، رئيس دبيرخانه جنبش عدم تعهد و از ياران نزديک محمود احمدی‌نژاد در مورد پيام وی گفت: "احمدی‌نژاد با اين پيام نشان داد که آقای چاوز به عنوان يک قهرمان انقلابی نگاهی آسمانی داشته است."

وی افزود: "پيام آقای احمدی نژاد اين مطلب را می‌رساند که رئيس‌جمهور ونزوئلا انديشه‌ای الهی و آسمانی در کشوری بی‌دين داشت."

احمد خاتمی پيام احمدی‌نژاد به‌مناسبت درگذشت چاوز را به باد انتقاد گرفت

news-zamaneh — Wed, 06 Mar 2013 16:33:53 +0000

احمد خاتمی، عضو هيئت رئيسه مجلس خبرگان گفت پيام محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهور ايران برای درگذشت هوگو چاوز را "زياده‌روی" دانست.

به گزارش خبرگزاری مهر، احمد خاتمی امروز چهارشنبه ۱۶ اسفندماه، در حاشيه پايان سيزدهمين نشست مجلس خبرگان درباره پيام احمدی‌نژاد به‌مناسبت درگذشت رئيس‌جمهور ونزوئلا گفت: "من به صراحت نظرم را اعلام می‌کنم آن‌چه که ايشان در اين پيام گفت زياده‌روی بود ."

وی افزود: "رئيس‌جمهور خودش می‌داند که اين پيام در حوزه‌های دينی عکس‌العمل دارد."

محمود احمدی‌نژاد در پيامی که امروز به‌مناسبت درگذشت هوگو چاوز رئيس‌جمهور ۵۸ ساله و سوسياليست ونزوئلا منتشر نمود وی را "انسانی عميقاً موحد و مؤمن و پايبند به ارزش‌های انسانی و آسمانی و باورمند به راه انبياء الهی و حاکميت جهانی عدالت و عشق به رهبری صالحان" معرفی کرد.

وی همچنين نوشت: "ترديد ندارم که او بازخواهد گشت و به همراه همه صالحان و حضرت مسيح و تنها باقيمانده از نسل پاکان، انسان کامل، خواهد آمد و جامعه بشری را در استقرار صلح و عدالت کامل و مهربانی و کمال ياری خواهد کرد."

احمد خاتمی: می‌شد يک پيام ديپلماتيک داد و وارد حوزه‌های اعتقادی نشد

احمد خاتمی در ادامه گفت: "می‌شد يک پيام ديپلماتيک داد و وارد حوزه‌های اعتقادی نشد. همتای يک رئيس‌جمهور در يک کشور ديگر از دنيا رفته است و طبيعی است که رئيس‌جمهور ما نيز بايد پيام تسليت بدهد، اما بنده ورود در مباحث اعتقادی در اين پيام را درست نمی‌دانم."

عضو هيئت رئيسه مجلس خبرگان همچنين گفت: "از ايشان تقاضا می‌کنيم از مواضع چالش‌زا و تنش‌زا پرهيز کند ."

وی تأکيد کرد: "رئيس‌جمهور حق دارد تسليت بگويد، اما ورود در مباحثی که مورد اعتراض است مشکل‌زا خواهد بود."

پيش از اين نيز يک بار در سفر هوگو چاوز به ايران در سال ١٣٨٨ و ديدار وی از حرم امام رضا، امام هشتم شيعيان در مشهد، بخش‌های از نيروهای حکومتی مذهبی از ديدار يک رئيس‌جمهور سوسياليست از اين حرم که اعتقادی به دين ندارد انتقاد کرده بودند.

افزون بر پيام ويژه محمود احمدی‌نژاد به‌مناسبت مرگ چاوز، هيئت دولت ايران نيز امروز را به همين خاطر عزای عمومی اعلام کرد. اين در حالی است که ديگر مقامات و نهادهای حکومتی پيام يا اظهارنظری در باره مرگ هوگو چاوز نکرده‌اند.

هوگو چاوز پس از مدت‌ها نبرد با بيماری سرطان، بعد از ظهر سه‌شنبه پنجم مارس (۱۵ اسفندماه) به وقت محلی در کاراکاس درگذشت.

چاوز در يک بيمارستان نظامی بستری بود و تمام روز گذشته وضعيت جسمانی نامطمئنی داشت.

رئيس‌جمهور ونزوئلا از ماه ژوئن ۲۰۱۱ با بيماری سرطان دست و پنجه نرم کرد و چند بار نيز در کوبا مورد عمل قرار گرفت اما به‌گفته دولت ونزوئلا، در آخرين ساعات وضعيت جسمانی وی وخيم شد.

او و دولت‌اش يکی از هم‌پيمانان اصلی جمهوری اسلامی ايران در جهان به‌شمار می‌رفتند.

دولت ايران به‌مناسبت درگذشت هوگو چاوز عزای عمومی اعلام کرد

news-zamaneh — Wed, 06 Mar 2013 09:50:23 +0000

هيئت وزيران دولت ايران به‌مناسبت درگذشت هوگو چاوز، رئيس‌جمهور ونزوئلا امروز را عزای عمومی اعلام کرد. محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهور ايران نيز پيامی به همين مناسبت منتشر کرد.

به گزارش پايگاه اطلاع‌رسانی رياست جمهوری ايران، امروز چهارشنبه ۱۶ اسفندماه با تصويب هيئت وزيران دولت دهم به‌خاطر درگذشت هوگو چاوز در ايران عزای عمومی اعلام شد.

چاوز در يک بيمارستان نظامی بستری بود و تمام روز گذشته وضعيت جسمانی نامطمئنی داشت.

او و دولت‌اش يکی از هم‌پيمانان اصلی جمهوری اسلامی ايران در جهان به‌شمار می‌رفتند.

محمود احمدی‌نژاد از بيماری رئيس‌جمهور ونزوئلا به‌عنوان يک بيماری "مشکوک" ياد کرد و گفت: او در حقيقت شهيد راه خدمت به ملت ونزوئلا و پاسداری از ارزش های انسانی و انقلابی است

محمود احمدی‌نژاد در پيامی خطاب به نيکولاس مادورو، معاون رئيس‌جمهور ونزوئلا هم‌دردی خود را با دولت و مردم ونزوئلا اعلام کرد.

احمدی‌نژاد از چاوز به‌عنوان "فرزند برومند و شجاع" ونزوئلا و "رهبر خردمند و انقلابی" جهان ياد کرد و نوشت: "او انسانی عميقاً موحد و مؤمن و پايبند به ارزش‌های انسانی و آسمانی و باورمند به راه انبياء الهی و حاکميت جهانی عدالت و عشق به رهبری صالحان بود."

وی ضمن ستايش چاوز به‌دليل رويارويی‌اش با آن‌چه که "مستکبران" خواند از بيماری رئيس‌جمهور ونزوئلا به‌عنوان يک بيماری "مشکوک" ياد کرد و گفت: "او در حقيقت شهيد راه خدمت به ملت ونزوئلا و پاسداری از ارزش های انسانی و انقلابی است."

منابع حکومتی ايران و ونزوئلا در سال‌های اخير آمريکا را در بيماری سرطان هوگو چاوز مسئول دانسته‌اند.

چاوز از سال ۱۹۹۹ در قدرت بود و در اکتبر گذشته پيش از آن‌که باز هم در ۱۱ دسامبر در کوبا تحت عمل جراحی قرار گيرد، بار ديگر به‌مدت شش سال به‌عنوان رئيس‌جمهور ونزوئلا برگزيده شد.

وی از آن زمان در انظار عمومی ظاهر نشده و به خاطر بيماری خود نتوانست سوگند رياست جمهوری را نيز ادا کند.

هوگو رافائل چاوز فرياس، زاده ۲۸ ژوئيه ۱۹۵۴ و پنجاه‌وسومين رئيس‌جمهور ونزوئلا بود که به دليل سياست‌های سوسيال دموکراتيک و ضديت‌اش با نئوليبراليسم و آمريکا مشهور بود.

چاوز بنيان‌گذار حزب چپگرای "جنبش جمهوری پنجم" بود که در حال حاضر در ونزوئلا در قدرت است.

اين رئيس‌جمهور چپگرا با هدف بهبود وضعيت رفاهی مردم ونزوئلا و کاهش اختلاف شديد طبقاتی برنامه‌های مبتکرانه‌ای را در اقتصاد ونزوئلا به اجرا درآورد که موفقيت اين برنامه‌ها در تغيير زندگی مردم فقير تأثير گذاشت.

وی برخی از صنايع بزرگ را ملی کرد، قدرت شرکت‌های چندمليتی را کاهش داد، در نقاط مختلف کشور خانه‌سازی کرد، نفت ونزوئلا را با محصولات و خدمات کشورهای واردکننده نفت مبادله نمود و در مدت ۱۰ سال دو و نيم ميليون شغل ايجاد کرد.

اقدامات اجتماعی و اصلاحات وی، او را به چهره محبوبی در ميان مردم ونزوئلا تبديل کرد.

چاوز در سياست خارجی خود همواره از آمريکا به‌عنوان قدرت امپرياليستی ياد می‌کرد و عليه سياست‌های دولت اسرائيل موضع می‌گرفت.

وی حمله اسرائيل به لبنان در سال ۲۰۰۶ را "اقدامی هيتلری" ناميد و از "فاشيسم اسرائيلی" سخن گفت. او حمله اخير اسرائيل به نوار غزه را نيز "هولوکاست" ناميد.

چاوز همچنين همواره از حکومت‌های معمر قذافی در ليبی و بشار اسد در سوريه حمايت کرد.

وی به‌عنوان يکی از نزديک‌ترين ياران محمود احمدی‌نژاد، رئيس‌جمهور ايران و جمهوری اسلامی ايران از برنامه هسته‌ای اين کشور حمايت کرد و در جريان رويدادهای پس از دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری در ايران که منجر به کشته‌شدن ده‌ها تن و بازداشت صدها نفر از معترضان به نتايج اين انتخابات شد، از حکومت ايران پشتيبانی نمود.

هوگو چاوز درگذشت

hosseinn — Tue, 05 Mar 2013 22:41:37 +0000

هوگو چاوز، رییس جمهور ونزوئلا درگذشت. نیکلاوس مادورو، معاون چاوز، سه‌شنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۱ (۵ مارس ۲۰۱۳) خبر درگذشت چاوز را اعلام کرد. چاوز که به سرطان مبتلا بود، وضع جسمانی‌اش روز گذشته رو به وخامت گذاشت.

حکومت ونزوئلا «دشمنان» این کشور را متهم کرد که مسئول ابتلای چاوز به سرطان بوده‌اند. هم‌زمان با درگذشت چاوز دو دیپلمات آمریکایی هم به اتهام تلاش برای بی‌ثبات کردن ونزوئلا از این کشور اخراج شدند.

به گزارش شبکه تلویزیونی «وی تی وی» در ونزوئلا، نیکلاوس مادورو شورایی تشکیل داده‌ مشتمل بر ۲۰ تن از اعضای بلندپایه حزب سوسیالیست در ونزوئلا و عده‌ای از نظامیان در این کشور. وظیفه این شورا اکنون این است که راهکارهایی برای تحقق دادن و اجرایی کردن برنامه‌های عمرانی چاوز طراحی کنند.

پس از آنکه این شورا برای نخستین بار تشکیل جلسه داد، مادورو «دشمنان تاریخی ونزوئلا» را متهم کرد که چاوز را به سرطان مبتلا کرده‌اند. او گفت آن‌ها به جست‌و‌جوی نقطه ضعفی بودند که سلامت رییس جمهور را به خطر بیندازند.

چاوز در ماه دسامبر سال گذشته در کوبا تحت عمل جراحی قرار گرفت. او در آن زمان گفته بود یکی از دشوار‌ترین لحظات زندگی‌اش را می‌گذراند. مادورو در آن زمان از مردم خواسته بود برای سلامتی چاوز دعا کنند.

هوگو چاوز از اندک متحدان ایران در جهان به‌شمار می‌آمد و با محمود احمدی‌نژاد روابط دوستانه‌ای داشت

حکومت ونزوئلا دوشنبه‌شب اعلام کرده بود که چاوز به دلیل شیمی درمانی به عفونت مجاری تنفسی مبتلا شده و حالش رو به وخامت گذاشته است.

اواسط فوریه سال جاری چاوز پس از یک عمل جراحی در هاوانا، پایتخت کوبا به ونزوئلا برگشت و در بیمارستان نظامی «کارلوس آرولو» در کاراکاس تحت درمان قرار گرفت. عده‌ای از هواداران چاوز مقابل این بیمارستان اجتماع کرده بودند.

۱۵دی ماه محمود احمدی‌نژاد رییس جمهوری اسلامی ایران در تماس تلفنی با نیکلاس مادورو معاون رییس جمهوری ونزوئلا، وضعیت جسمانی هوگو چاوز را جویا شده بود و از درگاه خداوند برای چاوز شفای عاجل و سلامتی آرزو کرده بود.

هوگو چاوز از اندک متحدان ایران در جهان به‌شمار می‌آمد و با محمود احمدی‌نژاد روابط دوستانه‌ای داشت.

چاوز ۵۸ سال زندگی کرد. او از سال ۱۹۹۹ بر ونزوئلا حکومت می‌کرد. نخستین بار در سال ۲۰۱۱ ابتلای او به سرطان آشکار شد. تابستان سال گذشته پزشکان اعلام کردند که چاوز درمان شده است. هوگو چاوز در انتخابات ریاست جمهوری که در اکتبر سال گذشته برگزار شد، شرکت کرد و در این انتخابات پیروز شد، اما به دلیل آنکه بیماری‌اش عود کرد نتوانست در مراسم سوگند ریاست جمهوری در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۳ شرکت کند.

هوگو چاوز در سال ۲۰۰۷ خواستار تغییر در ده‌ها ماده از قانون اساسی ونزوئلا شده بود تا با رفع محدودیت تصدی مقام ریاست جمهوری دوره زمامداری‌اش را تمدید کند. اما در این همه‌پرسی شکست خورد.

او پنجاه و سومین رئیس جمهور ونزوئلا بود. چاوز به عنوان رهبر «انقلاب بولیواری» شناخته می‌شد و به خاطر سیاست‌های سوسیال دموکراتیک و ضدیتش با جهانی‌سازی نئولیبرالی و سیاست خارجی ایالات متحده و حمایت از احمدی‌نژاد شهرت پیدا کرده بود.

پيروزی هوگو چاوز در انتخابات رياست جمهوری ونزوئلا

news-zamaneh — Mon, 08 Oct 2012 07:18:18 +0000

هوگو چاوز، رئيس‌جمهور ونزوئلا که از سال ۱۹۹۹ در قدرت است در انتخابات رياست جمهوری اين کشور که روز گذشته برگزار شد پيروز گرديد و برای شش سال آينده برگزيده شد.

خبرگزاری فرانسه امروز دوشنبه هشت اکتبر (۱۷ مهرماه) نوشت بر اساس شمارش آرای ۹۰ درصد حوزه‌های رأی‌گيری در ونزوئلا، هوگو چاوز توانست ۵۴.۴۲ درصد آرا و رقيب او انريکه کاپرليس رادونسکی ۴۴.۹۷ درصد آرا را به‌دست آورد.

بدين ترتيب هوگو چاوز خواهد توانست "انقلاب سوسياليستی" خود در ونزوئلا را که از چهار دوره گذشته وعده آن را داده است، به پيش برد.

چاوز توانست نسبت به دوره پيشين انتخابات رياست جمهوری ونزوئلا که در سال ۲۰۰۶ برگزار شد آرای بيشتری را به‌دست آورد علی‌رغم اين‌که در دوره قبلی ۶۲ درصد آرا را به‌دست آورد و مانوئل روزالس را شکست داد.

هوگو چاوز از انتخابات رياست جمهوری به‌عنوان "نبردی عالی" و "دموکراتيک" در "تمامی خطوط" ياد کرد

تيبيسای لوسنا (Tibisay Lucena)، رئيس شورای انتخابات ملی ونزوئلا گفت: "ما يکی از بالاترين ميزان مشارکت در انتخابات را در دهه‌های اخير داشته‌ايم." به گفته وی ۸۰,۹۴ درصد واجدين شرايط در انتخابات روز گذشته شرکت کردند.

اعلام انتخاب مجدد هوگو چاوز که در طول رقابت‌های انتخاباتی وعده "تعميق انقلاب بوليواری" خود را داده بود با آتش بازی در کاراکاس، پايتخت ونزوئلا همراه شد و طرفداران وی در خيابان‌ها به رقص و پايکوبی پرداختند.

چاوز بلافاصله پس از اعلام نتيجه انتخابات در توئيتر خود نوشت: "سپاس از مردم دوست‌داشتنی‌ام! زنده‌باد ونزوئلا! زنده‌باد بوليوار! "سپاس از خداوند! سپاس از همگی."

کمی بعد، انريکه کاپرليس از ستاد انتخاباتی خود ضمن اعلام تبريک به هوگو چاوز احترام خود به نتيجه اعلام‌شده را بيان کرد و از شش ميليون نفری که به وی رأی داده بودند تشکر نمود.

در همین زمینه:
گفت‌وگوی ایرج ادیب‌زاده

با رضا تقی زاده، کارشناسی سیاسی

درباره پیروزی هوگو چاوز

کاپرليس که زمانی فرماندار ميراندا، دومين ايالت پرجمعيت ونزوئلا بود و با آرای به‌دست آمده موفق‌ترين اپوزيسيون چاوز به‌شمار می‌رود افزود: "برای پيروزی بايد شکست خوردن را آموخت."

هوگو چاوز در حدود ساعت ۲۳ و ۳۰ دقيقه به‌وقت محلی با پيراهنی سرخ بر بالکن کاخ رياست جمهوری ظاهر شد و در برابر هزاران نفر از طرفداران خود که نام او را فرياد می‌زدند، سخنان کوتاهی ايراد کرد.

چاوز از انتخابات رياست جمهوری به‌عنوان "نبردی عالی" و "دموکراتيک" در "تمامی خطوط" ياد کرد.

هوگو چاوز که گاهی به برخوردهای استبدادی و پوپوليستی متهم شده است خود را قهرمان انتخابات معرفی می‌کند چرا که در طول ۱۴ سال حکومت خود ۱۵ انتخابات را برگزار کرده است.

علی‌رغم اجرای برنامه‌های اجتماعی هوگو چاوز در زمينه بهبود وضعيت بهداشتی و سلامتی مردم ونزوئلا و همچنين بهبود وضعيت مسکن و آموزش و پرورش، اين کشور همچنان گرفتار نرخ بالای جرم و جنايت، تورم بالا و فساد و رشوه است

چاوز در سال ۱۹۹۸ با ۵۶ درصد آرا به حکومت رسيد. در سال ۲۰۰۰ توانست ۵۶,۹ درصد آرا را به‌دست آورد.

اين نظامی قديمی در سال ۲۰۰۲ هدف کودتايی قرار گرفت که تاجران و سرمايه‌داران سازمان‌دهنده آن بودند و در سال ۲۰۰۴ در همه‌پرسی‌ای که اپوزيسيون طراح آن بود پيروز شد.

چاوز در انتخابات سال ۲۰۰۶ نيز با آرای بالايی پيروز شد و درست يک سال پس از اين پيروزی بود که نخستين شکست خود را در همه‌پرسی اصلاح قانون اساسی پذيرا شد.

با اين حال در سال ۲۰۰۹ در همه‌پرسی برای تصويب اصلاحيه‌ای که در آن اجازه داده می‌شود يک نفر به‌طور نامحدود رئيس‌جمهور کشور شود، پيروز شد.

چاوز ۵۸ ساله که سال گذشته تا ماه ژوئن درگير مداوای بيماری سرطان خود بود، از حمايت طبقات محروم جامعه که اکثريت جمعيت ۲۸ ميليون و ۹۰۰ هزار نفری ونزوئلا را تشکيل می‌دهند برخوردار است.

وی در مدت حکومت خود برنامه‌های اجتماعی بسياری را به اجرا درآورد.

ونزوئلا مهم‌ترين ذخاير نفتی جهان را داراست و از درآمد نفتی بالايی برخوردار است. با گران شدن بهای نفت در جهان درآمد نفتی دولت هوگو چاوز نيز بيشتر شد و همين عامل مهمی گرديد که بتواند برنامه‌های اجتماعی خود را به پيش برد.

برنامه‌های چاوز موجب بهبود وضعيت بهداشتی و سلامتی مردم ونزوئلا و همچنين بهبود وضعيت مسکن و آموزش و پرورش شد.

با اين حال ونزوئلا همچنان گرفتار نرخ بالای جرم و جنايت، تورم بالا و فساد و رشوه است.

بر اساس آمار بانک مرکزی ونزوئلا، در سال ۲۰۱۱ تورم در اين کشور ۲۶,۷ درصد بود و بر اساس آمار سال ۲۰۱۱ سازمان شفافيت بين‌المللی، از ميان ۱۸۲ کشور جهان ونزوئلا در رتبه ۱۷۲ فاسدترين کشورها قرار داشت.

حکومت ونزوئلا يکی از نزديک‌ترين دوستان جمهوری اسلامی ايران به‌شمار می‌رود.

دیکتاتورها باهوش‌تر از آنند که فکر می‌کنید

Wed, 11 Jul 2012 22:04:05 +0000

کریستین کاریل

برگردان:

نعیمه دوستدار

کریستین کاریل − معمولا دیکتاتورها را احمق یا دست‌کم دیوانه می‌دانند. معمر قذافی یک دیوانه رجزخوان بود، با نوعی سبک مسخره در مد و شیوه لباس پوشیدن. کیم جونگ ایل، موهایش را عجیب و غریب درست می‌کرد و عاشق شعارهای فراواقعی بود. ژنرال‌های برمه هم دیکتاتورهایی بودند که در تصمیم‌گیری‌های کلان‌شان با طالع‌بین‌ها مشورت می‌کردند و بی‌درنگ و بی‌ملاحظه، به مردم شلیک می‌کردند.

این تصاویر کاریکاتوری، معمولا نشانه تمایل به پنهان کردن حقایقی ناخوشایند درباره زندگی امروز است. قذافی ۴۱ سال حکومت کرد. پیش از دورانی که او به قدرت برسد، سر‌کشی و رقابت در لیبی عادی بود. کیم جونگ ایل، بعد از ۱۷ سال حکمرانی بر کره شمالی در بسترش درگذشت. در حالی‌که سیاست‌های او، کشورش را به فقری حقارت‌بار دچار کرده بود، همسایگانش مانند کره جنوبی، به قله رفاه رسیده بودند. ژنرال‌های برمه، در ۱۹۶۲ به قدرت رسیدند، و هر چند، مدتی بعد کمی ‌ضعیف‌تر شدند، اما همچنان در قدرتند.

همه این دیکتاتورها، طولانی‌تر از زمانی که خودشان یا مردم‌شان انتظار داشتند در قدرت باقی ‌ماندند. بله! آنها دیو بودند اما نمی‌توان به آنها گفت احمق. با مقیاس‌های خودشان آنها واقعا موفق بوده‌اند.‌

"منحنی یادگیری دیکتاتورها"

این حقیقتی است که اگر می‌خواهیم به نیروهای آزادی‌خواه دنیا کمک کنیم، باید همواره آن را در ذهن داشته باشیم. این موضوع، در واقع یکی از درس‌هایی است که در کتاب فوق‌العاده "ویل دابسون"، با نام "منحنی یادگیری دیکتاتورها" نیز آمده است.

دابسون، سردبیر سابق "فارین پالیسی" که اکنون برای "اسلیت" کار می‌کند، این ایده را چند سال قبل پیدا کرد، زمانی که به بازی استراتژیک با فعالان دموکراسی‌خواهی که می‌خواستند رژیمی‌ مستبد را در کشورشان ساقط کنند دعوت شد. وقتی دابسون تقاضا کرد نقش یک دیکتاتور را بازی کند، همه با تعجب به او خیره شدند. به او گفته شد: "کار ما این نیست که به مردم یاد بدهیم چطور دیگران را سرکوب کنند."

اما مشکل این است که اگر ندانید مستبدان چه ویژگی‌هایی دارند، شانس زیادی در منکوب کردن‌شان نخواهید داشت. دابسون کوشید این اشتباه را با بررسی پنج رژیم اقتدارگرا و روش‌های آنها در حفظ و کنترل فضا، اصلاح کند. او با اعضای حزب کمونیست چین و روس‌ها مصاحبه کرد. همچنین وضعیت انور ابراهیم، رهبر مخالفان مالزی را در جریان مبارزات انتخاباتی بررسی کرد. موضوعی که چالش سازماندهی یک اپوزیسیون متحد را در کشوری که با تنوع قومی روبه‌روست نشان می‌دهد. در ونزوئلا، او به یکی از متحدان سابق هوگو چاوز برخورد که اکنون در زندان است- شاهدی قابل توجه برای دمدمی‌مزاج بودن (یا شاید انعطاف‌پذیری بی‌رحمانه) یک رژیم. حتی بسیاری از گزارش‌های او از مصر قبل از سقوط حسنی مبارک، تحلیل‌های هوشمندانه‌ای درباره وضعیت نیروهای این کشور ارائه می‌دهند و تحلیل‌های او درباره اتفاقات پس از انقلاب صدق می‌کنند.

یادگیری از گذشتگان

پیامی ‌کلیدی که از تحقیقات دابسون دریافت می‌شود، این است که دیکتاتورهای امروز احمق نیستند. آنها از اشتباهات گذشتگان‌شان آموخته‌اند. "پوتین" دیگر مانند "استالین" نیست و "هو جین تائو" هم مانند "مائو" نیست. در بسیاری از موارد، دیکتاتورهای امروزی فهمیده‌اند که به نفع‌شان است در ظاهر به هنجارهای دموکراتیک توجه کنند، حتی اگر در عمل آنها را از میان ببرند.

مثلا چاوز از برگزاری انتخابات خوشش می‌آید. در روز انتخابات، شما می‌توانید به کسی که می‌خواهید رأی بدهید. اینکه بیشتر ونزوئلایی‌ها دیگر به او رأی نمی‌دهند، نشان‌دهنده تلاش فراوان رئیس‌جمهور، برای دخالت در رسانه‌ها، دادگاه‌ها و بوروکراسی در تمام روزهای سال است. یک مقام مسئول انتخاباتی در ونزوئلا به دابسون گفته: "مشکل، روز انتخابات نیست. همه نابسامانی‌ها در مصرف پول، کالا، قدرت‌طلبی بیش از حد و ارتباطات، قبل از روز انتخابات اتفاق ‌افتاده."

آن‌طور که دابسون می‌نویسد، چاوز این جادوی سیاه را در فرهنگ سیاسی ونزوئلا وارد کرده است، جادویی آن‌قدر موثر که به سختی می‌توان تصور کرد مخالفان ستودنی تازه حیات‌یافته‌اش بتوانند با او رقابت کنند. کنترل رئیس جمهور بر امواج رادیو و تلویزیون بسیار استادانه است، تاجایی که به نظر می‌رسد او از افزایش نرخ تورم و بالارفتن آمار جنایت چندان آسیبی نمی‌بیند. تنها طبیعت است که حالا به شکل سرطان، از بدن رئیس‌جمهور انتقام می‌گیرد و می‌تواند به دوران چاوز پایان دهد.

برخی مشاهدات هشیارانه دابسون از گزارش‌های او درباره چین می‌آید. او نتیجه می‌گیرد کمونیست‌های چین، راضی‌ترین مستبدان امروزند. آنها درباره سرنگونی حکومت‌های مستبد قبلی، از چائوشسکو تا سوهارتو، مطالعات عمیقی کرده‌اند. رهبران چین تلاش زیادی کرده‌اند تا درس‌های لازم را در این زمینه بیاموزند و به نظر می‌رسد تلاش‌شان تاکنون نتایج موفقیت‌آمیزی داشته است. چنانکه دابسون اشاره می‌کند، بیشتر شاهدان عواقب میدان "تیان‌آن‌من" در سال ۱۹۸۹، از اینکه دریافته‌اند حزب کمونیست نه تنها همچنان در دنیا در قدرت است و بلکه هنوز رونق هم دارد، شوکه شده‌اند؛ اما دابسون می‌گوید: "حزب کمونیست چین می‌داند آسیب‌پذیری‌اش کجاست. لازم نیست کسی درباره اینکه دولت باید نگران چه چیزی باشد صحبت کند."

دابسون در مورد پوتین با اکراه تأکید می‌کند که او می‌داند چطور کنترل امور را در دست داشته باشد ،بدون این‌که به سبک دوران شوروی سابق در این کار افراط کند. روس‌های قرن بیست و یکم، می‌توانند به خارج سفر کنند و از مزایای اینترنت بهره ببرند چون پوتین می‌داند که ایزوله کردن کامل مردم در دنیا، یک بازی باخت − باخت است. در عوض، او مانند چاوز روی کنترل رسانه‌ها تمرکز کرده است (مثل تلویزیون ملی). پوتین با دقت قوانین را به نفع دولت دستکاری می‌کند و تاکنون، دست‌کم توانسته بدون اینکه مخالفان را به اردوگاه‌های کار اجباری بفرستد، همه چیز را حل و فصل کند.

یک مشکل دیکتاتورهای مدرن

دابسون می‌گوید که پوتین می‌داند بزرگ‌ترین خطر برای هر حکومت استبدادی، زمانی پیش می‌آید که ارتباطش را با احساسات مردمی ‌از دست بدهد. اگر مجلس چنان در کنترل درآمده باشد که دیگر نتوان از آن برای گرفتن بازخورد درباره نیازها و نگرانی‌های شهروندان استفاده کرد، چه راهکار جایگزینی وجود دارد؟

در چنین شرایطی، او نهاد تازه‌ای را با عنوان اتاق عمومی ‌ایجاد کرده؛ نوعی نهاد مشاوره‌ای در مقیاس بزرگ، شامل نمایندگانی از سازمان‌های غیردولتی نامعتبر که توصیه، راهنمایی و انتقاد می‌کنند؛ کاری که دومای ناتوان از عهده‌اش بر نمی‌آ‌ید، چون اصلا قدرتی ندارد.‌

البته این همان جایی است که دیکتاتورهای مدرن به مشکل بر‌می‌خورند. این حقیقت وجود دارد که حکمرانان مستبد، مجبورند طوری عمل کنند که گویی واقعا به واکنش‌های رای‌دهندگان توجه می‌کنند، تا حدی که گویی هنجارهای دموکراتیک کاملا نهادینه شده‌اند. تصادفی نیست که فرهنگ جدیدی برای مبارزه مدنی، در مقابل تقلب دولت در انتخابات در میان مردم روسیه ایجاد شده است. امروزه روس‌ها واقعا انتظار دارند آرایشان شمرده شود، بنابراین حرکت از طریق انتخابات دیگر کافی نیست.

مالزیایی‌ها هم سال‌هاست در انتخاباتی کم و بیش واقعی شرکت می‌کنند اما مدارک نشان می‌دهد که مردم این کشور می‌خواهند آرایشان چیزی بیشتر از یک مهر خشک شده در رای به یک دولت مستبد -هرچند خوش‌خیم- باشد.

تسلط نیروهای دموکراسی‌خواه

برای خیلی از دیکتاتورها این زمان، زمان آزمایش است. دابسون با وجود ارزیابی بی‌طرفانه رژیم‌های دیکتاتوری امروز، اعتقاد دارد که نیروهای دموکراسی‌خواه اکنون مسلط هستند. او می‌گوید بهار عربی تنها یک نشانه است. جزر و مدها به وضوح به نفع آزادی و جوامع کثرت‌گرا بوده است. سرعت انتقال اطلاعات، تمرکز بر قدرت را برای حکومت‌ها سخت کرده است و قدرت و ماهیت استبداد را کنار زده است. شایعه سوء‌رفتار دولت چین در بخشی از این کشور، می‌تواند باعث وقوع شورشی هزاران مایل دورتر از آن نقطه شود. دابسون می‌گوید: "چنین چیزی هرگز باعث نگرانی سلسله مینگ نمی‌شد. بنابراین نمی‌توان گفت چیزهایی که باعث نگرانی حکومت‌های مستبد امروز می‌شوند، از گذشته پیچیده‌تر نشده‌اند."

ممکن است دابسون درست بگوید اما مطمئنا دلیلی وجود ندارد که آزادی‌خواهان از آرمان بزرگ‌شان دست بکشند. در حال حاضر، دست‌کم تعداد زیادی دیکتاتور در سراسر دنیا وجود دارند که هنوز در حال یادگیری‌اند.

منبع: فارین پالیسی

سفر احمدی‌نژاد به ونزوئلا

Sat, 23 Jun 2012 12:10:11 +0000

هوگو چاوز، رئيس جمهور ونزوئلا به فاصله يک هفته پس از اعلام اين موضوع که ايران در پروژه ساخت هواپيمای بدون سرنشين به ونزوئلا کمک کرده است، در کاخ رياست جمهوری خود ميزبان محمود احمدی‌نژاد، رئيس جمهور ايران شد.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، ديدار دو رئيس جمهور روز گذشته، جمعه ۲۲ ژوئن (دو تير) به منظور عقد قراردادهايی حول پاره‌ای از معاملات صورت گرفت.

چاوز که بيش از يک سال است با بيماری سرطان دست و پنجه نرم می‌کند و در عين حال مبارزه انتخاباتی سختی را در ماه اکتبر پيش رو دارد، با متحد اصلی خود، ايران که روز به روز به خاطر برنامه هسته‌ای‌اش با فشارهای بيشتری از سوی جامعه بين‌المللی مواجه می‌شود اعلام همبستگی کرده است.

دو رئيس جمهور که در خصومت با آمريکا نيز با هم وجه مشترک دارند، در ساعت چهار بعد از ظهر روز گذشته در کنفرانس مطبوعاتی مشترکی حضور يافتند که در کاخ رياست جمهوری چاوز برگزار شد.

چاوز در اين نشست به خبرنگاران گفت که قصد دارد قراردادهايی را برای همکاری‌های دو جانبه در حوزه‌های مختلفی از ساخت خانه و آپارتمان گرفته تا فن‌آوری، با دولت ايران منعقد کند.

چاوز گفت که قصد دارد قراردادهايی را برای همکاری‌های دو جانبه در حوزه‌های مختلفی از ساخت خانه و آپارتمان گرفته تا فن‌آوری، با دولت ايران منعقد کند

ايران و ونزوئلا در عين حال در حوزه‌های نظامی نيز با يکديگر همکاری دارند. چاوز در هفته گذشته با اعلام اين‌که با کمک ايران نخستين هواپيمای بدون سرنشين ونزوئلا را ساخته است و قصد دارد که به زودی صادرات اين نوع هواپيما را آغاز کند، بار ديگر خبرساز شد.

به گفته يک ژنرال ونزوئلايی، اين هواپيما که "سلاحی حمل نمی‌کند"، می‌تواند حدود ۹۰ دقيقه و تا ۱۰۰ کيلومتر (۶۰ مايل) را بدون هيچ سرنشينی پرواز کند و تا ارتفاع ۹ هزار پايی اوج بگيرد.

آمريکا که خود تاکنون چندين حمله جنجال‌برانگيز را با هواپيماهای بدون سرنشين به مناطق استقرار شبه‌نظاميان در پاکستان و يمن صورت داده است، درباره سخنان چاوز، هشدار داد.

ويکتوريا نولاند، سخنگوی وزارت امور خارجه آمريکا دراين‌باره به خبرنگاران گفت: "ونزوئلايی‌ها ادعاهای مبالغه‌آميز زيادی دارند. ايرانيان نيز همين طور."

ايران و ونزوئلا تاکنون حدود ۵ ميليارد دلار را نيز به طور مشترک در کارخانه‌های ساخت سيمان، ماهواره، مواد غذايی، تراکتور و دوچرخه سرمايه‌گذاری کرده‌اند.

ونزوئلا با کمک ایران هواپیمای بدون سرنشین می‌سازد

Fri, 15 Jun 2012 12:01:58 +0000

هوگو چاوز، رئيس جمهوری ونزوئلا اعلام کرد کشورش در راستای همکاری‌های نظامی با ايران و ديگر متحدانش هواپيمای بدون سرنشين می‌سازد.

رويترز به نقل از رسانه‌های اسپانيايی‌زبان گزارش داده‌ است، چاوز چهارشنبه شب، ۲۴ خرداد (۱۳ ژوئن) در جريان يک سخنرانی برای افسران ارتش که از تلويزيون پخش می‌شد، اظهار داشت: "البته که ما چنين کاری می‌کنيم و حق آن را هم داريم. ما يک کشور آزاد و مستقل هستيم."

به گفته چاوز، اين هواپيمای بدون سرنشين فقط يک دوربين حمله می‌کند و صرفأ با اهداف دفاعی ساخته می‌شود. او اظهار داشت: "ما هيچ برنامه‌ای برای آسيب رساندن به هيچ کسی نداريم."

چاوز در ادامه گفت: "ما اين کار را با کمک کشورهای مختلفی انجام می‌دهيم از جمله چين، روسيه، ايران و ديگر کشورهای متحد."

در طول گزارش مفصلی که در اين‌باره پخش شد چاوز از طريق ارتباطات ماهواره‌ای با يکی از افسر ارتش ونزوئلا در کارخانه دوتی کاويم که سازنده تسليحات نظامی است صحبت کرد.

بازرسان آمريکا مشغول تحقيق درباره ساختن هواپيماهای بدون سرنشين در ونزوئلا هستند. آن‌ها می‌خواهند بفهمند که ونزوئلا در اين‌باره از ايران چه کمک‌هايی گرفته ‌است

اين افسر کنار يک هواپيمای بدون سرنشين کوچک ايستاده بود که نام هارپی – ۰۰۱ را بر خود داشت. او گفت که اين هواپيما می‌تواند در ارتفاع ۱۰ هزار پايی و به مدت ۹۰ دقيقه پرواز کند. همچنين ونزوئلا تاکنون سه نمونه از آن را توليد کرده ‎است.

او افزود: "اين هواپيماها در داخل کشور توسط مهندسان ارتش ساخته شده‌اند که دوره‌ای را در کشور برادر، جمهوری ايران گذرانده‌اند."

خبر ساخت اين هواپيما در ونزوئلا می‌تواند نگرانی‌هايی را در ميان مقامات دولت آمريکا به‌وجود بياورد. چاوز از رهبران ضدآمريکايی آمريکای لاتين محسوب می‌شود و در حالی که آمريکا کشور ايران را تحت تحريم‌های شديد قرار داده ‌است، ونزوئلا اما روابط خود را با ايران گسترده‌تر کرده ‌است.

يکی از رسانه‌های اسپانيايی گزارش داده ‌است که بازرسان ايالات متحده مشغول تحقيق درباره ساختن هواپيماهای بدون سرنشين در ونزوئلا هستند. آن‌ها می‌خواهند بفهمند که ونزوئلا در اين‌باره از ايران چه کمک‌هايی گرفته ‌است.