امیر برادران

رئیس فدراسیون فوتبال عذرخواهی نمی‌کند...

society — Fri, 28 Sep 2012 09:09:44 +0000

در گفت و گو با امیر برادران، روزنامه‌نگار و کارشناس فوتبال

ایرج ادیب‌زاده

ایرج ادیب‌زاده - فوتبال همیشه با شگفتی‌هایش جذاب است، اما این که تیمی چون ایران که زمانی در دوران طلایی‌اش به عنوان تنها نماینده قاره‌های آسیا و اقیانوسیه به جام جهانی می‌رود و سه بار تاج قهرمانی قاره آسیا را بر سر می‌گذارد، برابر تیم درجه سومی چون لبنان شکست می‌خورد به هیچ‌وجه یک شگفتی پذیرفتنی نیست.

این شکست نشان‌دهنده واقعیت کنونی فوتبال، اقتصاد، سیاست و ضعف مدیریتی است که سال‌هاست در همه زمینه‌ها خود را در ایران نشان داده است و همچنان ادامه دارد.

شکست فوتبال ایران در برابر لبنان ناباورانه بود. با گذشت دو هفته، هنوز این شکست تاریخی، موضوع گفت‌وگوهاست. انتقادهای صریح روزنامه‌ها و سایت‌های مستقل ایرانی به‌ویژه در مورد نبود مدیریت در فوتبال ایران باعث شد که محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهوری اسلامی در جلسه‌ هیئت دولت واکنش نشان دهد.

او در مورد وضعیت فعلی تیم فوتبال ایران از رسانه‌ها خواست به مسائل حاشیه‌ای فوتبال نپردازند. با این همه وی از وضعیت فوتبال ایران اظهار نگرانی کرد و بعدهم فوتبال را جزو بهترین ورزش‌های موجود توصیف کرد.

در همین زمینه علی کفاشیان، رئیس فدراسیون فوتبال ایران هم در مصاحبه با ایسنا گفت به دلیل باخت تیم ملی به لبنان از مردم ایران عذرخواهی نمی‌کند. اگرچه به گفته‌ وی باخت به لبنان مثل نرفتن به جام جهانی بود. در مورد مصاحبه رئیس فدراسیون فوتبال ایران و باخت تاریخی تیم ملی ایران به لبنان، نظر امیر برادران، روزنامه‌نگار و کارشناس فوتبال در لندن را پرسیده‌ایم.

امیر برادران: نکته‌ جالب این است که وقتی تیم ملی به جام جهانی نرفت، این آقایان هیچ وقت از مردم ایران عذرخواهی نکردند. در حالیکه نرفتن به جام جهانی بزرگ‌ترین شکست ورزشی ایران بود.

امیر برادران: ما دیگر شانسی نخواهیم داشت. همین الان کی‌روش می‌گوید ما دستکم به ۹ امتیاز احتیاج داریم. این ۹ امتیاز یعنی، حالا فرض را بر این بگیریم، لبنان را در تهران شکست دهیم، ازبکستان را شکست دهیم و کره جنوبی را هم شکست دهیم. فراموش نکنید، ما دو بازی بسیار مشکل در بیرون داریم: با قطر در خانه این تیم یا با کره جنوبی در سئول. پس ایران اگر بخواهد به جام جهانی صعود کند، باید صددرصد کره جنوبی را شکست دهد.

اگر در خاطرتان باشد، نه فقط آقای کفاشیان بلکه کل جامعه‌ای که به نظر من در نرفتن تیم ایران چه از نقطه نظر سیاسی، اجتماعی و فرهنگی دخیل بودند، در آن زمان واکنشی نشان ندادند. در آن زمان علی دایی تقاضا کرد که نیم ساعت تلویزیون به او وقت بدهد تا بتواند توضیحاتی در مورد نحوه قرارداد و مسئله‌ اخراجش بدهد. صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران چهار ساعت وقت در برنامه ۹۰ در اختیار علی دایی قرار داد. او هم تا چهار صبح درباره قرارداد و نحوه قرارداد و مقدار پولی که گرفته بود صحبت کرد.

مسئله‌ای که کاملاً مشخص بود، این بود که جریان دارد به سمتی حرکت می‌کند که می‌خواهند فکر مردم را از موضوع نرفتن به جام جهانی منحرف کنند تا مردم نروند دنبال این مسئله که این بزرگ‌ترین شکست ورزشی ایران بوده است. ذهن همه را معطوف کردند به مسائل علی دایی. مسائلی که می‌توانست در اتاق یک وکیل، پشت یک میز، در ظرف نیم ساعت حل و فصل شود، به تلویزیون کشیده شد. چرا؟ برای اینکه قرار بود فکر مردم منحرف شود و مردم به بزرگ‌ترین شکست ورزشی ایران فکر نکنند.

امروز هم می‌بینیم آقای کفاشیان، رئیس فدراسیون صحبت از این می ‌کند که ما عذرخواهی نمی‌کنیم و کارلوس کی‌روش مقصر این قضیه است. زمانی که کی‌روش را به فضای فوتبال ایران آوردند، با همین هدف آوردند. کی‌روش ثمره و انتخاب یک مدیریت غلط در ورزش ایران بود و پیش‌بینی می‌شد که کار به جایی برسد که امروز کی‌روش را مقصر اصلی تمامی شکست‌های فوتبال ایران بدانند.

در همین مصاحبه‌ای که شما به آن اشاره کردید آقای کفاشیان گفته است ما همه جور امکانات در اختیار کی‌روش قرار دادیم، مسابقات لیگ، بازیکن، همه چیز را در اختیار او قرار دادیم و امروز ایشان باید جوابگو باشد و حتی اگر استعفا بدهد، ما استعفای وی را قبول نخواهیم کرد. اینها مسائلی است که کاملاً می‌شد از بدو ورود کی‌روش به ایران آنها را پیش‌بینی کرد، اما ظاهراً تنها کسی که این وسط نفهمید خود کی‌روش بود.

به نظر شما اوضاع و احوال کنونی کشور و همچنین وضعیت فدراسیون فوتبال چقدر در ناکامی‌های تیم ملی ایران نقش دارد؟

کلاً فوتبال نمایی از جامعه‌ سیاسی‌، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی امروز ایران است. بحرانی که شما در فوتبال، در انتخابات فدراسیون فوتبال، در تشکیلات فدراسیون فوتبال می‌بینید، بحرانی ا‌ست که در تمامی سطوح مملکت امروز وجود دارد و کفاشیان حاصل این تقلب‌های دو دوره از انتخابات فدراسیون فوتبال بوده است. امروز می‌بینیم نتیجه کار فدراسیون فوتبال و تشکیلاتش را که هیچگونه تشکیلات منظمی ندارد؛ می‌بینیم رئیسی را که به‌هیچ عنوان خودش در انتخاب کی‌روش نقشی نداشته است.

صددرصد.... کلاً فوتبال نمایی از جامعه‌ سیاسی‌، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی امروز ایران است. بحرانی که شما در فوتبال، در انتخابات فدراسیون فوتبال، در تشکیلات فدراسیون فوتبال می‌بینید، بحرانی ا‌ست که در تمامی سطوح مملکت امروز وجود دارد و کفاشیان حاصل این تقلب‌های دو دوره از انتخابات فدراسیون فوتبال بوده است. امروز می‌بینیم نتیجه کار فدراسیون فوتبال و تشکیلاتش را که هیچگونه تشکیلات منظمی ندارد؛ می‌بینیم رئیسی را که به‌هیچ عنوان خودش در انتخاب کی‌روش نقشی نداشته است.

فراموش نکنیم که کی‌روش در مصاحبه‌اش گفت من برای اولین‌بار در طول زندگی ورزشی‌ام، قراردادم را در اتاق وزیر امضا کردم (دخالت سیاست در ورزش و فوتبال). کی‌روش قبل از اینکه به ایران بیاید، در سفارت ایران در پرتقال با سفیر ایران گفت‌وگو کرد. کی‌روش را آدم‌های سیاسی به ایران آوردند و دقیقاً برای چنین روزی بود. برای مسائلی که امروز وقتی فوتبال ایران به لبنان می‌بازد (که نمی‌توانیم تمام شکست‌ها را به گردن کی‌روش بیندازیم)، رئیس فدراسیون فوتبال مصاحبه کند و بگوید ما همه جور امکانات در اختیار کی‌روش قرار دادیم و او مقصر اصلی‌ است و باید جوابگو باشد. هیچ عذرخواهی هم از مردم ایران نمی‌کنند. تمام این مسائل یکسری بازی سیاسی بود که در بدنه‌ فوتبال ایران برای چنین زمانی راه انداختند.

الان شایعه هست که کی‌روش را یا عوض کنند یا او را به‌عنوان مدیر فنی در تیم ملی نگهدارند. آدم‌هایی بسیاری را هم نامزد کرده‌اند. نظر شما چیست؟ فکر می‌کنید در شرایط کنونی کنار گذاشتن کی‌روش به صلاح تیم ملی باشد؟

هرکسی جای کی‌روش بیاید، آش همین آش است و کاسه همین کاسه. هیچ فرقی نمی‌کند. برگردیم به گذشته، برگردیم به زمانی که قطبی آمد، دایی آمد یا زمانی که خود کی‌روش آمد. هیچ تأثیری در فوتبال ما نگذاشت. ما باید این مسائل را کاملاً بپذیریم که فوتبال یک مسئله‌ کاملاً مدیریتی در جامعه است. فوتبال مسئله‌ای است که آن را کاملاً باید در باشگاه‌ها، در سیستم باشگاهی کشور جست‌وجو کنیم.

نه تنها به صلاح فوتبال ملی ما نیست، بلکه به نظر من هیچ تغییر مثبتی هم نخواهد شد. هرکسی جای کی‌روش بیاید، آش همین آش است و کاسه همین کاسه. هیچ فرقی نمی‌کند. برگردیم به گذشته، برگردیم به زمانی که قطبی آمد، دایی آمد یا زمانی که خود کی‌روش آمد. هیچ تأثیری در فوتبال ما نگذاشت. ما باید این مسائل را کاملاً بپذیریم که فوتبال یک مسئله‌ کاملاً مدیریتی در جامعه است. فوتبال مسئله‌ای است که آن را کاملاً باید در باشگاه‌ها، در سیستم باشگاهی کشور جست‌وجو کنیم.

آوردن این اسامی قطبی‌ها، دایی‌ها و کی‌روش‌ها هیچ کمکی به فوتبال ما در این مقطع نمی‌کند. اساس کار پایه فوتبال ما باید در باشگاه‌ها باشد، کاری که از زمان قبل از انقلاب در یک سیستم کاملاً دولتی انجام شد و ما ثمراتش را دیدیم و از آن زمان تاکنون تمامی افتخارات فوتبال ما، رفتن به جام جهانی، رفتن به المپیک، قهرمانی سه دوره جام ملت‌های آسیا هنوز تکرار نشده است و همه‌ این افتخارات و همه‌ این اتفاق‌ها در یک فوتبال کاملاً دولتی انجام شد.

در حال حاضر گروهی از بازیکنان دو رگه یا دو ملیتی وارد تیم ملی فوتبال ایران شده‌اند. برخی از آن‌ها مثل رضا قوچان‌نژاد مشکل پاسپورت ایرانی دارد و برخی هم به تیم ملی دعوت شده‌اند و بازی هم کرده‌اند مانند اشکان دژاگه، اما تفسیری در ایرنا – خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی - چاپ شده که نوشته بازیکنان دو رگه تأثیری در تیم ملی ایران نداشتند. نظر شما چیست؟

دلیل این که کی‌روش رفت دنبال بازیکنان دو رگه به این خاطر بود که دید از دل این لیگ چیزی بیرون نمی‌آید. امروز در فوتبال ایران هیچگونه سازندگی وجود ندارد. امروز شما نمی‌توانید در فوتبال ایران بازیکنی را پیدا کنید که خیلی راحت بگوید من شاگرد علی دایی یا شاگرد پرویز مظلومی هستم و یا شاگرد امیر قلعه‌نویی هستم. به‌هیچ عنوان بازیکنی در ایران ساخته نشده است. این مربیان دیگر مربی فوتبال نیستند. این‌ها کاسب هستند.

دلیل این که کی‌روش رفت دنبال بازیکنان دو رگه به این خاطر بود که دید از دل این لیگ چیزی بیرون نمی‌آید. امروز در فوتبال ایران هیچگونه سازندگی وجود ندارد. امروز شما نمی‌توانید در فوتبال ایران بازیکنی را پیدا کنید که خیلی راحت بگوید من شاگرد علی دایی یا شاگرد پرویز مظلومی هستم و یا شاگرد امیر قلعه‌نویی هستم. به‌هیچ عنوان بازیکنی در ایران ساخته نشده است. این مربیان دیگر مربی فوتبال نیستند. این‌ها کاسب هستند.

زمانی که چهارصد میلیارد پول را در فوتبال ایران وارد کردند، تمام اساس و ریشه‌ فوتبال را از بین بردند. این مربی‌ها - محمد مایلی کهن کاملاً درست می‌گوید- کاسب هستند و متأسفانه برای همین هم هیچگونه سازندگی در میان نبوده است. وقتی کی‌روش می‌رود فوتبال ایران را نگاه می‌کند، متوجه می‌شود در میان بازیکنان ایرانی بازیکنانی هستند که به‌هیچ عنوان فوتبال آکادمیک یاد نگرفته‌اند و آن را غریزی یاد گرفته‌اند. مجبور می‌شود سری به خارج از کشور بزند که شاید بشود از استعدادهای جوانان ایرانی که در محیط‌های اروپایی فوتبال را آکادمیک یاد گرفته‌اند، استفاده کند.

در میان اسامی‌ای که شما به آن‌ها اشاره کردید، شاید تنها کسی که آمد و نشان داد بازیکن کاملی ا‌ست، افشین دژاگه بود. آن هم به خاطر اینکه در تیم ملی آلمان، در تیم جوانان بازی کرده بود. از یکطرف دیگر آمدن این بازیکنان به فوتبال ایران به‌خاطر این بوده که این‌ها در کشورهایی زندگی می‌کنند که پر از بازیکنان با استعداد است و طبیعتاً این‌ها جایی در تیم ملی آن کشورها ندارند و شاید این را امتیازی برای خودشان می‌دانند که به وسیله‌ ایران بتوانند در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل مثلاً حضور پیدا کنند، اما با شرایطی که امروز فوتبال ما از نظر امتیازگیری در بازی‌های مقدماتی داشته، رفتن‌اش به جام جهانی بعید به نظر می‌رسد. من فکر نمی‌کنم این بازیکنان دیگر انگیزه‌ای برای آمدن به ایران داشته باشند.

دلایلش را اما می‌شود دقیقاً در نبودن بازیکنان شاخص، نبودن تیم‌های سازنده و نبود بازیکنان خوب در لیگ امروز ایران دانست و از طرفی همین بازیکنان در خارج از کشور هم جایی در تیم ملی آن کشورها ندارند. طبیعتاً وقتی در کفه‌ ترازو قرار می‌دهند، شاید این بالانس به آن‌ها می‌گوید که اگر بروید، شاید بتوانید در یک جام جهانی حداقل حضور داشته باشید.

پرسش پایانی‌ درباره‌ صعود تیم ملی ایران به جام جهانی‌ است که هنوزهم شانس‌هایی خواهد داشت اگر همه بازی‌های باقی مانده را ببرد. فکر می‌کنید اگر تیم ملی در ورزشگاه آزادی در بازی آینده‌اش به کره جنوبی ببازد، دیگر شانسی برای رفتن به جام جهانی نخواهد داشت؟

صددرصد. حتی اگر مساوی کنیم، ما دیگر شانسی نخواهیم داشت. همین الان کی‌روش می‌گوید ما دستکم به ۹ امتیاز احتیاج داریم. این ۹ امتیاز یعنی، حالا فرض را بر این بگیریم، لبنان را در تهران شکست دهیم، ازبکستان را شکست دهیم و کره جنوبی را هم شکست دهیم. فراموش نکنید، ما دو بازی بسیار مشکل در بیرون داریم: با قطر در خانه این تیم یا با کره جنوبی در سئول. پس ایران اگر بخواهد به جام جهانی صعود کند، باید صددرصد کره جنوبی را شکست دهد.

اسپانیا به دیوار دفاعی ایتالیا خورد

Mon, 11 Jun 2012 17:39:34 +0000

ایرج ادیب‌زاده

ایرج ادیب‌زاده - در گزارش امروز به موضوعات مختلفی پرداخته‌ایم؛ از جام ملت‌های اروپا گرفته تا برنامه‌ "از لندن تا لندن" که به المپیک امسال لندن و المپیک‌های گذشته می‌پردازد.

در این میان ابتدا پای صحبت ایرج ادیب‌زاده روزنامه‌نگار نشسته‌ایم و سپس گفت‌وگویی با امیر برادران، مفسر فوتبال در لندن انجام داده‌ایم.

ایرج ادیب‌زاده: این چهاردهمین جام ملت‌های فوتبال اروپا است که به میزبانی مشترک لهستان و اوکراین، بعد از ظهر روز جمعه ششم ماه ژوئن، در "ورزشگاه ملی ورشو" که نیم میلیارد دلار هزینه‌ ساخت آن شده و یکی از مدرن‌ترین ورزشگاه‌های اروپا است، با حضور رؤسای جمهوری دو کشور اوکراین و لهستان آغاز شده است؛ آن‌هم با جدال لهستان- یکی از دو میزبان- با یونان و همینطور رویارویی چک و روسیه در وروتسواف.

این رقابت‌ها روز اول جولای، برابر با دوازدهم تیرماه، در اوکراین در ورزشگاه کیف، فینال خود را برپا می‌کند. ۱۶ کشور در چهار گروه چهار تیمی در یورو ۲۰۱۲ شرکت دارند و نبرد جانانه‌ای برای قهرمانی جام چهاردهم آغاز کرده‌اند.

نخستین رویارویی بسیار زیبای این جام، نبرد اسپانیا قهرمان جهان و برنده جام ملت‌های چهارسال پیش بود برابر ایتالیا یکی از مدعیان قهرمانی که با مساوی یک بر یک به پایان رسید. شگفتی بزرگ هم شکست هلند فینالیست جام جهانی گذشته و از شانس‌های قهرمانی این جام بود. هلند با شکست یک بر صفر از دانمارک در آغاز از بالا به زیر افتاد.

از دو سال پیش، تیم‌های راه‌یافته به این جام، در کنار اوکراین و لهستان، میزبانان مشترک پیکارها، برای حضوری شایسته در این مسابقه‌ها که پس از جام جهانی مهم‌ترین رویداد فوتبال جهان محسوب می‌شود، تلاش خودشان را آُغاز کرده‌اند.

کریستیانو رونالدو، کاپیتان تیم ملی پرتغال می‌گوید: «پرتغال در گروه مرگ جام ملت‌ها است. در گروه دو، با آلمان، هلند و دانمارک. همه‌ی رقبا بسیار قدرتمند هستند.» او ادامه می‌دهد: «از نظر من، پرتغال، آلمان و هلند شانس‌های مسلم قهرمانی‌اند.»

نخستین رویارویی بسیار زیبای این جام، نبرد اسپانیا قهرمان جهان و برنده جام ملت‌های چهارسال پیش بود برابر ایتالیا یکی از مدعیان قهرمانی که با مساوی یک بر یک به پایان رسید. شگفتی بزرگ هم شکست هلند فینالیست جام جهانی گذشته و از شانس‌های قهرمانی این جام بود. هلند با شکست یک بر صفر از دانمارک در آغاز از بالا به زیر افتاد.

پرتقال در نخستین دیدارش برابر آلمان با ستاره‌های جوانش با شکست یک بر صفر زانو زد. البته نباید فراموش کرد که زیبایی فوتبال در جنبه شگفت آن هم هست. احتمال شگفتی‌سازی در این جام هم پیش می‌آید. یکی از شگفتی‌سازان در سال ۱۹۹۲ جام ملت‌های اروپا، تیم دانمارک بود که پس از کنار گذاشته شدن یوگسلاوی به دلیل سیاست‌های حکومت کشورش، به جام ملت‌ها دعوت شد و به قهرمانی رسید. فدراسیون فوتبال دانمارک برای افزایش انگیزه در میان ۲۳ ملی‌پوش حاضر در اردوی ۲۰۱۲، پاداش قابل توجه ۵۰۷هزار دلاری برای هر بازیکن، در صورت قهرمانی، در نظر گرفته است. این رقم از جایزه‌ی نقدی سه تیم دیگر گروه، یعنی هلند، آلمان و پرتغال بیشتر است.

آرین روبن، ستاره تیم ملی فوتبال هلند گفته است: «پس از نایب قهرمانی جهان، حالا نوبت قهرمانی ما در اروپاست.» روبن ۲۸ ساله ادامه می‌دهد: «تنها هدفم در یورو، قهرمانی با هلند است.»

در این میان، آزمایش دوپینگ از ۱۶ تیم حاضر در یوروی ۲۰۱۲ با حضور مأموران سازمان کنترل دوپینگ (وادا) آغاز شده و میشل پلانتینی، رئیس فرانسوی اتحادیه فوتبال اروپا (یو.اف.آ) هشدار داده است که داوران در صورت مواجهه با رفتار نژادپرستانه، باید مسابقه را متوقف کنند.

فوتبال عین زندگی است

سرانجام، کدام کشورها به دیدار پایانی این جام ملت‌های اروپا می‌رسند که روز اول جولای، برابر با دوازدهم تیرماه در شهر کیف اوکراین برپا می‌شود. با امیر برادران مفسر فوتبال در لندن، در این زمینه و دیدگاه‌هایش نسبت به جام ملت‌های اروپا گفت‌وگو کرده‌ایم.

امیر برادران: همانطوری که علاقه‌مندان به فوتبال مطلع هستند، این چهاردهمین دوره جام ملت‌های اروپاست که این بار، در کشورهای اوکراین و لهستان، به‌طور مشترک، برگزار می‌شود و این برای سومین‌بار است که دو کشور به‌طور مشترک، مسابقه‌های جام ملت‌های اروپا را برگزار می‌کنند.

بازی‌هایی که به اعتقاد من، می‌توانند از بسیاری جهات بالاتر از جام جهانی باشند و به‌طور قطع از نظر کیفی، از جام جهانی بسیار بالاتر است. چون ۱۶ تیم از بهترین تیم‌های اروپا گرد آمده‌اند و طبیعتاً می‌تواند جدال این تیم‌ها با همدیگر می‌تواند بسیار تماشایی باشد.

از نقطه‌نظر اجتماعی، من فکر می‌کنم کشورهای اوکراین و لهستان با برگزاری جام ملت‌های اروپا، امکانات وسیعی را در کشورشان به وجود می‌آورند و برای آینده کشورشان از نظر سخت‌افزار و نرم‌افزار می‌تواند بسیار مهم باشد. این اتفاقی است که اگر توجه داشته باشید، چهل سال پیش در ایران افتاد. بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، زمینه‌ای شد تا امکاناتی به دست بیاوریم؛ مثل ورزشگاه صدهزار نفری آزادی، سالن دوازده‌هزار نفری کشتی این ورزشگاه و مجموعه‌های دیگری مانند استخر شنا. این امکانات هنوز بعد از چهل سال، باعث می‌شود تا حدودی آبروی ایران در میادین بین‌المللی حفظ بشود و از نقطه‌نظر فنی به ورزش ایران کمک کند.

شما شانس قهرمانی را به چه تیم یا تیم‌هایی می‌دهید؟

اگر برگردیم به بازی‌های جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی، به اعتقاد من، سه تیم اول آن جام، یعنی اسپانیا، هلند و آلمان از شانس‌های مسلم بردن این دوره از بازی‌های جام ملت‌های اروپا هستند.

اسپانیا، تیمی که در ۲۰۰۸ قهرمان این جام شد و در ۲۰۱۰ به شایستگی قهرمان جهان شد، هنوز از شانس‌های بسیار قوی این دور از بازی‌هاست؛ به اضافه خود هلند. هلند فوتبال بسیار خوبی را در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی به نمایش گذاشت و در این دوره از بازی‌ها با زدن ۳۸ گل در مرحله مقدماتی، بهترین تیم از نظر خط حمله بوده است. از طرف دیگر آلمان هم هست؛ تیم جوانی که وقتی به جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی آمد، با بازیکنانی همراه بود که قهرمان جام زیر ۲۳‌ ساله‌های جهان شده بودند. تیمی بسیار جوان و پویا در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی است که بدون شک می‌تواند یکی از کاندیدا‌های قهرمانی در این دوره از بازی‌ها باشد.

در این جام ملت‌ها به شگفتی هم اعتقادی دارید؟

فوتبال عین زندگی است و می‌تواند پر از شگفتی باشد. طبیعتاً می‌تواند این شگفتی در این جام هم اتفاق بیافتد.

حالا که به اینجا رسیدیم، تیم ملی فوتبال ایران توانسته است نخستین قدم را با موفقیت در مسابقه‌های انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴ بردارد و با یک گل در ازبکستان پیروز بشود. شما فکر می‌کنید تیم ملی فوتبال ایران بتواند به جام جهانی برسد؟

سه امتیازی که تیم ملی فوتبال ایران در ازبکستان با شانس به دست آورد، می‌توانیم بگوییم نزدیک به شش امتیاز ارزش داشت. چون هم سه امتیاز را از دست نداد و هم سه امتیاز به دست آورد. هیچکس در طول بازی باور نمی‌‌کرد ایران بتواند در دقیقه‌ ۹۴، با گل خلعتبری به این سه امتیاز دست پیدا کند.

امیر برادران: من اعتقاد دارم که بازی روز سه‌شنبه با قطر، بازی بسیار مهمی است. ما اگر سه امتیاز از بازی با قطر بگیریم، طبیعتاً با شش امتیاز می‌توانیم امیدوار بشویم که ۸۰درصد راه را آمده‌ایم، اما اگر نتوانیم قطر را شکست بدهیم و یا با شکست مواجه بشویم، شانس بسیار اندکی خواهیم داشت.

اما به اعتقاد من، در آن بازی کارلوس کیروش اشتباهاتی را انجام داد و با ترکیب اشتباهی به دیدار ازبکستان آمد و در طول بازی، فقط اشتباهات خود را تصحیح کرد. اشتباهاتی که من اعتقاد دارم، اگر امکانات و تدارکات در اختیار کارلوس کیروش بود و می‌توانست بازی‌های دوستانه انجام بدهد و ترکیب مورد نظر خود را امتحان کند، شاید پیش نمی‌آمدند، اما در طول بازی او اشتباهات خود را تصحیح کرد، شانس هم به یاری‌اش آمد و ما سه امتیاز باارزش از ازبکستان گرفتیم.

فراموش نکنیم اما که تیم ملی فوتبال ایران بسیار آسیب‌پذیر است. ما در طول سال‌های گذشته بسیار گل خورده‌ایم و کمتر گل زده‌ایم و این می‌تواند در روند کارمان، در ادامه‌ بازی‌های مقدماتی جام جهانی سال ۲۰۱۴ برزیل، بسیار مشکل‌ساز باشد.

من اعتقاد دارم که بازی روز سه‌شنبه با قطر، بازی بسیار مهمی است. ما اگر سه امتیاز از بازی با قطر بگیریم، طبیعتاً با شش امتیاز می‌توانیم امیدوار بشویم که ۸۰درصد راه را آمده‌ایم، اما اگر نتوانیم قطر را شکست بدهیم و یا با شکست مواجه بشویم، شانس بسیار اندکی خواهیم داشت. به خصوص که این بار، ما اگر در مرحله‌ خودمان بالا نیاییم، در مرحله‌ بعدی با نماینده‌ آسیا و اقیانوسیه بازی نمی‌کنیم، بلکه باید برویم با نماینده‌ آمریکای جنوبی بازی کنیم و این کار را برای فوتبال ایران یا هر تیمی که در این مرحله بالا بیاید، به مراتب مشکل خواهد کرد.

برنامه‌ "از لندن تا لندن"

۴۸ایرج ادیب‌زاده - روز به بازی‌های المپیک لندن باقی است. شمارش معکوس برای مراسم گشایش بازی‌ها آغاز شده است. ۴۸ روز دیگر، مراسم باشکوه گشایش سی‌امین دوره‌ی بازی‌های المپیک نوین برپا می‌شود.

گردش مشعل المپیک که هشت‌هزار ورزشکار و مردم عادی در حمل دست به دست آن شرکت دارند، در خاک بریتانیا ادامه دارد؛ از نیوکاستل به طرف شمال بریتانیا. کمیته‌ برگزاری بازی‌ها اعلام کرده که هنوز تعدادی بلیت برای مراسم گشایش و پایانی المپیک لندن و شش ورزش فوتبال، دوچرخه‌سواری، هاکی، قایقرانی و گلف به معرض فروش گذاشته شده است.

از آمادگی ورزشکاران ایران برای المپیک چه خبر؟

پیش از اینکه از آمادگی ورزشکاران ایران بگویم، کمتر از ۴۸ روز مانده به بازی‌های المپیک لندن، تهدید کمیته‌ بین‌المللی المپیک و فدراسیون قایقرانی در مورد دخالت دولت در امر فدراسیون‌های ورزشی ایران، خبرهای بد دیگری هم در کاروان اعزامی ایران به المپیک به وجود آورده است.

مربیان اهل کره‌ جنوبی در تیراندازی با کمان و قایقرانی، به دلیل پرداخت نشدن حقوق‌شان، از همکاری با این دو فدراسیون ورزشی انصراف داده‌اند. ولاسکو، مربی چک تیم والیبال هم به دلیل نداشتن بازی‌های تدارکاتی تیمش گفته است که آمادگی کافی برای انتخابی المپیک ندارد.

تیم ملی والیبال مردان ایران اما در راه رسیدن به بازی‌های المپیک لندن ۲۰۱۲، با پنج پیروزی و دو شکست، آن هم در برابر استرالیا که یک تیم آسیایی به حساب می‌آید، کار سختی برای رفتن به لندن در پیش داشت. در مسابقه‌های انتخابی والیبال مردان در توکیوی ژاپن، میان هشت تیم، قهرمان و تیم برتر آسیا سهم حضور در المپیک لندن را به دست ‌آوردند. تیم ایران روز پنجشنبه، سه بر صفر ونزوئلا را برد، روز شنبه از صربستان، مدعی قهرمانی شکست خورد و روز یکشنبه برابر ژاپن میزبان این رقابت‌ها پیروز شد. یک پیروزی تلخ چون نتوانست سهمیه المپیک را به دست آورد. به دلیل شکست از استرالیا و حالا باید چهار سال دیگر صبر کند.

المپیک ملبورن در سال ۱۹۵۶

المپیاد شانزدهم در ملبورن در سال ۱۹۵۶، سومین بازی‌های المپیک بود که ورزشکاران ایران در آن شرکت می‌کردند، اما پیش از پرداختن به حضور کاروان ورزشی ایران در ملبورن که برای نخستین بار در آن دو بار سرود ملی ایران نواخته شد و ایران نخستین مدال‌های طلای المپیک را برد، به خود بازی‌های ملبورن هم اشاره می‌کنم.

برای نخستین‌بار در این بازی‌ها، دوبار سرود ملی ایران نواخته شد. ایران نخستین مدال‌های طلای المپیک را برده بود. امام‌‌ علی حبیبی در سبک وزن و غلامرضا تختی در میان رقابت‌های سنگین وزن کشتی آزاد، طلایی‌های ایران بودند. پرچمدار کاروان ایران محمود نامجو بود که در هلسینکی نخستین مدال نقره وزنه‌برداری ایران را گرفته بود.

برای نخستین‌بار، کمیته‌ بین‌المللی المپیک قبول کرد که واحد زمان و مکان را رعایت نکند. سفر به قاره‌ استرالیا ارزش این‌ها را داشت. قانون استرالیا اما برای اسب‌ها و سوارکاران مشکل ایجاد کرد. اسب‌های خارجی باید شش ماه قرنطینه بشوند. به این دلیل رقابت بازی‌های اسب‌سواری در ماه مه در استکهلم سوئد برپا شد و بقیه‌ رشته‌ها در ماه نوامبر، در ملبورن.

در این دوره، بازی‌های المپیک برای نخستین‌بار با واژه‌ی بایکوت یا تحریم هم آشنا شد. مصر، لبنان و عراق در اعتراض به دخالت نیروهای بریتانیا و فرانسه در کانال سوئز و پیشروی اسراییلی‌ها در صحرای سینا، این بازی‌ها را بایکوت کردند. جمهوری خلق چین هم به دلیل حضور تایوان، بایکوت شد. هلند، سوییس و اسپانیا نیز در اعتراض به تهاجم تانک‌های شوروی به مجارستان و سرکوب قیام مردم این کشور توسط نیروهای شوروی، حاضر به شرکت در بازی‌ها نشدند. در جریان بازی‌ها، تیم مجارستان با استقبال گرم و بی‌نظیر تماشاگران روبه‌رو و ورود کاروان ورزشی شوروی با سکوتی بی‌نظیر همراه شد.

رویداد بزرگ این دوره از بازی‌ها، رویارویی مجارستان و شوروی در فینال واترپلو بود، اما دو رویداد تا اندازه‌ای سبب شد تا روح المپیک فراتر از مشکلات سیاسی قرار بگیرد؛ توافق دو آلمان برای اعزام یک کاروان و اینکه در مراسم پایانی، کاروان کشورهای مختلف در هم ادغام شدند. آمیزه‌ای از همه‌ی انسان‌ها، بدون توجه به رنگ و نژاد و مذهب. این مراسم از آن پس همیشگی شدند.

برای نخستین‌بار در این بازی‌ها، دوبار سرود ملی ایران نواخته شد. ایران نخستین مدال‌های طلای المپیک را برده بود. امام‌‌ علی حبیبی در سبک وزن و غلامرضا تختی در میان رقابت‌های سنگین وزن کشتی آزاد، طلایی‌های ایران بودند. پرچمدار کاروان ایران محمود نامجو بود که در هلسینکی نخستین مدال نقره وزنه‌برداری ایران را گرفته بود و در ملبورن در سن ۴۴ سالگی، در رقابت‌های ۱۵ کیلو بهترین رکورد دوران جوانی‌اش را شکست و برنده‌ مدال برنز این المپیک شد.

تصاویر:

همه تصاویر مربوط به جام ملت‌های اروپا از آرشیو خبرگزاری فرانسه است.