مالزی

۷۰ دانشجوی ايرانی از مالزی اخراج شده‌اند

news-zamaneh — Thu, 08 Nov 2012 10:46:36 +0000

به‌گفته معاون دانشجويان داخل کشور وزارت علوم ايران ۷۰ دانشجوی ايرانی از دانشگاه‌های مالزی اخراج شده‌اند.

به گزارش خبرگزاری مهر، مجبتی بذرافشان، معاون دانشجويان داخل کشور وزارت علوم ايران امروز اعلام کرد برخی دانشجويان ايرانی مشغول به تحصيل در دانشگاه‌های خارجی به داخل کشور منتقل شده‌اند.

وی در همين رابطه افزود: "۷۰ دانشجوی ايرانی به علت برخی مشکلات توسط برخی دانشگاه‌های مالزی اخراج شده‌اند که اين عده از دانشجويان با کمک دانشگاه‌هايمان در داخل کشور جايابی شدند و هم‌اکنون مشغول به تحصيل هستند."

اين مقام مسئول جزئياتی از مشکلات اين دانشجويان ارائه نکرد.

به‌نوشته تارنمای دانشجونيوز در شهریورماه امسال روزنامه هندوستان تایمز نیز از اخراج شماری از دانشجویان ایرانی از دانشگاه‌های این کشور خبر داده بود.

هندوستان تایمز نوشته بود مجبور کردن چند دانشجوی هندی به ترک ایران در واکنشی تلافی جویانه به اقدام مشابه دهلی نو صورت گرفته است.

پيش از اين نيز چند دانشجوی ايرانی به اتهام "تبلیغ دیدگاه‌های افراطی دینی و سوء استفاده از شبکه‌های اجتماعی" از هند اخراج شده بودند

پيش از آن اين روزنامه خبر داده بود چهار دانشجوی هندی در حالی که تحصیلات آنها هنوز به پایان نرسیده، مجبور شده‌اند تهران را ترک کنند. این در حالی است که چند ماه قبل، هندوستان چندین دانشجوی ایرانی را از این کشور بیرون کرده است.

ایرانیان بازگردانده‌شده از هند متهم به "تبلیغ دیدگاه‌های افراطی دینی و سوء استفاده از شبکه‌های اجتماعی" شده بودند.

از سوی ديگر با بحران ارزی در ايران و افزايش بی‌سابقه نرخ ارز در اين کشور دانشجويان ايرانی خارج از کشور از يک سال پيش به اين سو با مشکلات بی‌شماری که ناشی از بالا رفتن نرخ ارز بود روبه‌رو شدند و حتی گروه‌هايی از آنان مجبور به بازگشت به ايران شدند.

تا پيش از مهرماه سال گذشته، وظيفه اصلی پرداخت ارز دانشجويی از سوی پنج نفر از کارشناسان اداره کل بورس انجام می‌شد اما وزارت علوم سامانه "نشا" (اعزام با هزینه شخصی) را برای ثبت نام متقاضيان راه‌اندازی کرد تا کار پرداخت‌ها آسان‌تر شود اما پس از آن بانک مرکزی مقررات ارزی را تغيير داد و ارز دانشجويی را در صورت تأييد وزارت علوم، تحقيقات و فن‌آوری پرداخت کرد.

پس از آن‌که اواخر سال گذشته برخی بانک‌های ايران از پرداخت ارز دانشجويی به خانواده‌های دانشجويان ايرانی خارج از کشور خودداری کردند زمزمه‌های حذف ارز دانشجويی شنيده شد.

شمس‌الدين حسينی، وزير امور اقتصادی و دارايی ايران شهريورماه سال جاری از قطع شدن ارز دولتی دانشجويان غيربورسيه خبر داد و گفت ايران به اندازه کافی ظرفيت برای تربيت دانشجو در داخل کشور دارد و جز در موارد ضروری لزومی ندارد ارز از کشور خارج شود.

وی در مورد دريافت ارز دولتی به دانشجويان بورسيه گفت: "دانشجويانی که بورسيه هستند و در سازوکارهای رسمی اعزام شده‌اند می‌توانند از ارز مرجع استفاده کنند."

اين در حالی است که دانشجويان بورسيه نيز برای دريافت ارز دانشجويی با مشکلات زيادی روبه‌رو هستند.

مجبتی بذرافشان در سخنان امروز خود همچنين گفت هم‌اکنون نزديک به ۱۴ هزار دانشجوی غيرايرانی در ايران مشغول به تحصيل هستند.

وی افزود: "با تأکيد وزير علوم بايد دو درصد ظرفيت در دانشگاه‌های کشور به غيرايرانی‌ها اختصاص می‌يافت که اين امر محقق نشده است."

در همين زمينه:
خداحافظی ایرانیان با سرزمین استوایی ـ گزارش نعيمه دوستدار
سقوط ارزش ریال و زندگی مهاجران ایرانی در مالزی‌‌ ـ گفت‌وگوی ليدا حسينی‌نژاد با محمود فرجامی

سقوط ارزش ریال و زندگی مهاجران ایرانی در مالزی‌‌

society — Thu, 11 Oct 2012 13:01:44 +0000

لیدا حسینی‌نژاد

لیدا حسینی‌نژاد - سقوط بهای ارز در ایران نه تنها روی وضعیت اقتصادی مردم ایران تأثیر چشمگیری داشته است، بلکه بسیاری از ایرانیان خارج از کشور هم از گران شدن ارز آسیب‌های اقتصادی زیادی دیده‌اند.

یکی از این گروه‌ها، ایرانی‌های ساکن مالزی هستند که زندگی‌شان را با منابع داخل ایران تأمین می‌کنند و در این چند هفته‌ اخیر، کیفیت زندگی‌شان دگرگون شده است.

نعیمه دوستدار در گزارشی تحت عنوان «خداحافظی ایرانیان با سرزمین استوایی» که روی تارنمای زمانه منتشر شده، با چند تن از ایرانیان ساکن مالزی گفت‌وگو کرده است. نویسنده گزارش از بهای هر رینگت واحد پول مالزی گفته‌ که یک‌سال پیش ۴۱۴ تومان بوده و حالا هزار و ۱۰۰ تومان است. از خانواده‌ای می‌گوید که بعد از سه سال به ایران برگشتند، زیرا هزینه‌هاشان از ماهی سه و نیم میلیون در عرض یک هفته به پنج میلیون رسیده است؛ هزینه‌ای که با اجاره دادن خانه‌‌شان در ایران تأمین می‌شده است. از دختر جوان دانشجویی می‌گوید که دیگر روی کمک مالی خانواده‌اش در ایران نمی‌تواند حساب کند و در عرض چند روز کاخ آرزوهایش برای ادامه‌ تحصیل فروریخته است.

در همین زمینه، محمود فرجامی، روزنامه‌نگار و دانشجوی رشته‌ ارتباطات در یکی از دانشگاه‌های مالزی مقاله‌ای با عنوان تاثیر نوسانات نرخ ارز بر مهاجران ایرانی در سایت «تهران ریویو» منتشر کرده است. به همین بهانه و برای آشنایی بیشتر با وضعیت مهاجران ایرانی در کشور مالزی با او گفت‌وگویی گرده‌ایم که می‌خوانید.

دانشجویان خارج از کشور، اغلب از حیث مالی به داخل ایران وابسته‌اند. آنها با توجه به وضعیت بحرانی اقتصاد ایران در حال حاضر دچار چه مشکلات جدی مالی شده‌اند؟ لطفا برای ما از وضعیت ایرانی‌های ساکن مالزی بگویید.

محمود فرجامی: مالزی یک وضعیت بسیار خاص دارد. چون ایرانی‌های اینجا را حداقل صدهزار یا حدود دویست هزار نفر هم تخمین می‌زنند. البته هیچ جایی آمار رسمی ارائه نمی‌دهد، ولی سفارت ایران می‌گوید آن‌هایی که ثبت شده هستند یا پرونده دارند یا مثلاً اسم‌شان آنجاست، بیش از صدهزار نفرند یا تخمین زده می‌شود که بیش از صدهزار نفرند.

محمود فرجامی: یکی از دلایل اینکه ایرانیان ساکن مالزی معمولاً از داخل ایران حمایت مالی می‌شدند، پایین بودن نسبی نرخ دلار یا رینگت بود. رینگت هم به هر حال خودش را با دلار تنظیم می‌‌کند. دیگر اینکه مالزی کشور ارزانی‌ است و عمداً طوری از لحاظ توریستی طراحی شده که بتواند توریست‌های زیادی را به خاطر ارزان بودن هزینه‌های زندگی به خودش جلب کند و آنها بتوانند در آنجا پول خرج کنند و خلاصه زندگی کنند.

چنین حجمی از ایرانی‌ها در هیچ کجای دنیا نیست؛ در هیچ کشوری. مگر آن‌هایی که مهاجرت کرده‌ یا کاری در آنجا داشته باشند. به‌هرحال هیچ‌جا این طوری نیست که این شمار ایرانی که از داخل ایران هم برای‌شان پول می‌فرستند، زندگی کنند. مالزی اما به دلایل مختلف تبدیل شده به جایی که ایرانی‌ها به طور موقت و خیلی راحت می‌توانند به آنجا بیایند و بعضی‌ها هم ماندگار شده‌اند. یکی از دلایل اینکه ایرانیان ساکن مالزی معمولاً از داخل ایران حمایت مالی می‌شدند، پایین بودن نسبی نرخ دلار یا رینگت بود.

رینگت هم به هر حال خودش را با دلار تنظیم می‌‌کند. دیگر اینکه مالزی کشور ارزانی‌ است و عمداً طوری از لحاظ توریستی طراحی شده که بتواند توریست‌های زیادی را به خاطر ارزان بودن هزینه‌های زندگی به خودش جلب کند و آنها بتوانند در آنجا پول خرج کنند و خلاصه زندگی کنند. کما اینکه مثلاً اینجا ما اروپایی‌های زیادی داریم که حقوق بازنشستگی‌شان را از اروپا می‌گیرند و با همان حقوق زندگی بسیار مرفه‌ای در مالزی دارند. ایرانی‌هایی هم که اینجا هستند، معمولاً با همین هدف به اینجا آمده‌اند. یعنی طرف می‌دید که اگر خانه‌ یا آپارتمانش را در تهران اجاره دهد، دست‌ کم همان آپارتمان را، حالا اگر نگوییم خیلی بهتر از آن، ولی همان را می‌تواند در کوالالامپور اجاره کند که شهری‌ است به‌هرحال مدرن و رو به رشد و می‌توان گفت چیزی از تهران کم ندارد. در واقع با یک حقوق بازنشستگی یا مثلاً با کمی درآمد جانبی، می‌توان در مالزی زندگی‌ مرفهی داشت.

دلیل دیگر حضور ایرانی‌ها هم این است که مالزی کشوری‌ است که به‌راحتی ویزا می‌دهد. البته تا سه ماه که اصلاً ویزا نمی‌خواهد و بیشتر از آن را هم خیلی راحت صادر می‌کند. ویزای دانشجویی را که برای تمام اعضای خانواده صادر می‌کند یا مثلاً خیلی از خانواده‌هایی که بچه‌شان را در مدرسه‌های غیر انتفاعی (به‌قول ایران) ثبت نام کرده‌اند، توانسته‌اند به این ترتیب برای تمام اعضای خانواده ویزا بگیرند. بنابراین رفتن به مالزی برای ایرانی‌هایی که همگی دوست دارند از کشور بیرون بیایند، خیلی راحت است. ضمناً مالزی پرواز مستقیم به ایران نیز دارد. حتی کوالالامپور به مشهد و شیراز هم پرواز مستقیم دارد.

بنابراین کشوری که ویزایش به این شکل است، از لحاظ سیاسی هیچ پیش زمینه‌ منفی نسبت به ایرانی‌ها ندارد، حتی در دورانی هم خیلی عاشق آقای احمدی‌نژاد بوده و از لحاظ فرهنگی هم در مقایسه با کشورهای دیگر به ایران نزدیک است، مشخص است که می‌تواند ایرانی‌های زیادی را جذب کند. حالا که دلار رفته بالا، این افراد کاملاً شوکه شده‌اند و نمی‌دانند مثلاً با درآمدی که نصف شده چه کنند و به همین دلیل موج برگشت از اینجا به ایران راه افتاده است. موج کم شدن امکانات، سردرگمی برای مدارس بچه‌ها، بی‌پولی دانشجوها و ارز دانشجویی هم هست. البته ارز دانشجویی چیزی نبود، ارزی بود که به قیمت مثلاً دو سال پیش پرداخت می‌شد، ولی همان هم به‌هرحال گوشه‌ای از کارشان را می‌گرفت. حالا این ارز را هم قطع کرده‌اند. دلار هم بسیار رفته بالا و اصلاً گیر نمی‌آید.

یعنی الان ما کسانی را داریم که از ایران می‌خواهند پول حواله کنند به اینجا و به همان سه هزار و ۵۰۰ تومان هم راضی‌اند، ولی همان را هم نمی‌توانند. در حالی که مثلاً خود من قبلاً با یک تلفن از حسابم در بانک ملت پول می‌ریختند به حساب یک صرافی و چند دقیقه بعد در حسابم در یکی از بانک‌های مالزی معادل این پول به رینگت بود و حالا اگر بالا و پایین هم می‌رفت، کسی به اضطرار نمی‌افتاد. الان اما یک وضعیت بسیار بغرنج و عجیب و غریب برای ایرانی‌های اینجا پیش آمده است و می‌شود گفت که ایرانی‌ها در حالت شوک به سر می‌برند که عواقب وخیمی هم خواهد داشت.

همین امروز یک خبر در سایت کوچه منتشر شد مبنی بر اینکه پروازهای مستقیم کوالامپور به تهران متوقف شده است.

پروازهای ایرایشیا بود. یکی از دوستان من که ایران است، می‌گوید بلیت ایرایشیا دارد. الان که با او صحبت می‌کنیم، او هم سردرگم است. یعنی فقط مسئله‌ مالی نیست. مسئله‌ این است که این تحریم‌های بین‌المللی کاملا روی شکستن کمر ایرانی‌ها، دست‌ کم ایرانی‌هایی که از لحاظ مالی و رفت‌و‌آمد و این چیزها با ایران مرتبط‌ هستند، تاثیر دارد. بله، ایرایشیا هم اعلام کرده که از همین چند روز دیگر کلیه پروازهایش به ایران لغو می‌شود.

شما در مقاله‌‌ای در سایت تهران ریویو از ورشکستگی ایرانی‌های مالزی گفته‌اید. منظورتان دقیقاً از این عبارت چه هست؟

به نظر من فقیرشدن بستگی مهمی به سرعت دارد. یعنی این که شما با چه سرعتی فقیر می‌شوید و این خیلی مهم است. اگر شما در طول ده سال وضع مالی‌تان خراب شود، یا پولی را از دست دهید، هیچ وقت آن فشار روانی به شما نمی‌آید که همین اتفاق در طول سه شب مثلاً بیافتد و من فکر می‌کنم مشکلی که ایرانی‌ها در مالزی دارند، یک حالت ورشکستگی‌ است که با فقر هم قاطی شده.

حالا که دلار رفته بالا، ایرانیان ساکن مالزی کاملاً شوکه شده‌اند و نمی‌دانند مثلاً با درآمدی که نصف شده چه کنند و به همین دلیل موج برگشت از اینجا به ایران راه افتاده است. موج کم شدن امکانات، سردرگمی برای مدارس بچه‌ها، بی‌پولی دانشجوها و ارز دانشجویی هم هست. البته ارز دانشجویی چیزی نبود، ارزی بود که به قیمت مثلاً دو سال پیش پرداخت می‌شد، ولی همان هم به‌هرحال گوشه‌ای از کارشان را می‌گرفت. حالا این ارز را هم قطع کرده‌اند.

اولاً اکثر ایرانی‌های اینجا آنقدرها هم وضع مالی آن‌چنانی نداشتند. دانشجویانی بودند که از ایران برای‌شان کمک مالی می‌رسیده، کارمندانی بودند که حالا یک سال مرخصی گرفتند، یا آدم‌هایی که بازنشسته بودند و مثلاً دوتا حقوق بازنشستگی یا کرایه آپارتمان داشتند. یعنی معمولاً از قشر متوسط یا متوسط به بالا بودند و نه از آدم‌های مرفه؛ اما حتی یک آدم مرفه هم اگر مثلاً در طول یک شب نصف دارایی‌اش را از دست دهد، ممکن است بازهم همچنان آدم مرفهی باشد و مثلاً به‌جای بنز فرض کنید مثلاً حالا دیگر سوار سمند ‌شود، اما به او خیلی فشار روانی و عصبی می‌آید و انسان اصولاً در عصبانیت هم ضررهای روانی زیادی می‌خورد و هم اشتباهات را دوباره تکرار می‌کند. دعوا پیش می‌آید یا طلاق پیش می‌آید و روی بچه‌ها خیلی فشار می‌آید. به‌خصوص بچه‌ها وقتی نتوانند از امکانات سابق، استفاده کنند و در طول مدت کوتاهی فرض کنید مدرسه‌شان عوض شود و دیگر امکانات سابق را نداشته باشند. این خودش خیلی ضرر می‌زند. از بعد فرهنگی، روحی‌ـ روانی هم به انسان ضرری می‌زند که حتی بیشتر از فقیر شدن می‌تواند برای انسان مخرب باشد.

از این لحاظ، ایرانی‌ها اینجا هم خیلی فقیر شده‌اند و هم اینکه خیلی عصبی‌ شده‌اند. حتی کسانی که اینجا شرکتی ثبت کردند و خیلی از کارهایی که به ایرانی‌ها مرتبط است را انجام می‌دهند، وقتی پولی رد ‌و‌بدل نشود، وقتی ایرانی‌های اینجا پولی نداشته باشند، ورشکست می‌شوند. فرض کنید رستوران ایرانی، صرافی ایرانی یا نمی‌دانم مجله‌ ایرانی هم در چنین شرایطی ورشکست می‌شود. آن‌ها هم بچه‌هاشان مشکل خواهند داشت و من فکر می‌کنم خیلی مشکلات فرهنگی بزرگی پیش می‌آید. اگر این‌ها به ایران برگردند، در صورتی‌ که اینجا زندگی تشکیل داده بودند، باعث می‌شود، چه از لحاظ مالی و چه از لحاظ فرهنگی به خود و خانواده‌شان لطمه بخورد. آنهایی هم که نمی‌توانند یا نمی‌خواهند برگردند، به‌هرحال اینجا در یک کشور بیگانه به عنوان کسی که پول ندارد، حتی نمی‌تواند پولی را منتقل کند چگونه می‌تواند زندگی کند؟ حتی دیگر برای پرواز به ایران هم به مشکل برمی‌خورند. ممکن است حتی چند روز دیگر ایران‌ایر هم با مالزی مشکل پیدا کند. در واقع همه لطمه می‌خورند.

ایرانی‌های اینجا در جزیره‌ای گیر افتاده‌اند که گویا فراموش هم شده‌اند. من فکر می‌کنم کسی که در یک کشور اروپایی‌ هست، هرچند ممکن است که زندگی در آنجا خیلی سخت‌تر و گران‌تر از اینجا هم باشد، اما ساز و کارها اجتماعی طور دیگری طراحی شده و نوعی مسئولیت اجتماعی در پیوند با او هست و خیلی از بنیادها، حتی نهادهای حقوق بشری به آنها خدمات‌رسانی می‌کنند و خود دولت‌ها هم طور دیگری طراحی شده‌اند. من فکر می‌کنم یک فاجعه عظیم در مالزی به وجود آمده. ممکن است در کشورهای دیگر مثل هند یا دوبی هم ایجاد شده باشد، ولی حتما با تعداد ایرانی‌های کمتر و با شدت کمتری است. در مالزی این بحران خیلی زود خودش را نشان داده و خیلی بدتر خودش را در آینده‌ بسیار نزدیک نشان خواهد داد، اگر مشکلات برطرف نشوند.

ایرانی‌ها در این وضعیت چطور با مشکلات کنار می‌آیند؟ آیا تشکل‌های همیاری ایجاد شده است که بتوانند به همدیگر کمک برسانند یا همفکری‌هایی با آنها شود؟

سفارت ایران همچنان از هر دانشجویی ۵۰ رینگت پول می‌گیرد که وکالتنامه برای‌شان صادر کند تا یک نفر برود ایران و ارز دانشجویی‌اش را بگیرد. بعد در وزارت علوم ایران نفری ۲۰ هزارتومان دوباره می‌گیرند که این‌ها را بفرستند به بانک. در نهایت هم بانک به آنها می‌گوید خود وزارت علوم دستور داده است که مثلاً دیگر پول به دانشجوها ندهید.

کارهایی در حد اعتراض شده است. آخر مشکل یکی دوتا نیست. مثلاً سفارت ایران همچنان از هر دانشجویی ۵۰ رینگت پول می‌گیرد که وکالتنامه برای‌شان صادر کند تا یک نفر برود ایران و ارز دانشجویی‌اش را بگیرد. بعد در وزارت علوم ایران نفری ۲۰ هزارتومان دوباره می‌گیرند که این‌ها را بفرستند به بانک. در نهایت هم بانک به آنها می‌گوید خود وزارت علوم دستور داده است که مثلاً دیگر پول به دانشجوها ندهید. این یعنی سردوانیدن. حتی می‌شود گفت نوعی کلاشی هم از نوع دولتی‌اش اینجا وجود دارد. دانشجوها و ایرانیان مالزی با چند مشکل روبه‌رو هستند. یکی دولت مالزی است که هیچ تعهدی به آنها نداده است و الان هم هیچ مسئولیتی را احساس نمی‌کند.

یکی دولت ایران است که خودش وضعیت ارز را به این شکل درآورده و خودش هم از این طرف روی دانشجوها که قشر زیادی از ایرانی‌ها نیز دانشجو یا وابسته به دانشجو هستند، فشار می‌آورد. کارهایی در حد اعتراض یا مثلاً طومار جمع کردن و این‌ها شده است، اما به‌خصوص چون دولت مالزی اکیداً برای خارجی‌ها هر نوع اعتراض سیاسی و مدنی را ممنوع کرده و سریع هم ممکن است کسی را به خاطر همین دیپورت کند، کاری بیشتر از این انجام نشده و فکر هم نمی‌کنم که بشود.

بعد از جریان انتخابات تعدادی از ایرانی‌های داخل مالزی خیلی از حیث سیاسی و برنامه‌هایی که داشتند فعال بودند. حالا فکر می‌‌کنید این مشکلاتی که الان برای جامعه ایرانیان داخل مالزی به‌وجود آمده است و روز به‌روز تشدید می‌شود، باعث انفعال سیاسی آن‌ها خواهد شد؟

راستش من نمی‌توانم به نمایندگی از طرف ایرانی‌ها صحبت کنم، ولی در نظر داشته باشید که مالزی همانطور که ۱۰۰ یا ۲۰۰ هزار نفر آدم جوان و مرتبط با ایران دارد و طبیعتاً مثلاً جنبش سبز اینجا فعال‌تر است، اما می‌شود گفت تنها کشور خارجی بود که برای جمع کردن تظاهرات ایرانی‌ها که بعد از انتخابات انجام داده بودند، به پلیس و باتوم و گاز اشک‌‌آور و دستگیری متوسل شد. در صورتی که در کشور دیگری من نشنیدم که چنین کاری بشود. به‌هرحال ممکن است یک کارهایی بشود، اما هیچ امیدی نیست. ضمن اینکه هیچ محلی از اعراب هم ندارد.

یعنی چه کسی به کجا باید مثلاً اعتراض کند یا تشکلی تشکیل دهد. شما فرض کنید آزاد هم باشید، جلو سفارت هم بروید و اعتراض کنید. سفارتخانه‌ ایران چه مشکلی دارد؟ نهایتش این است که می‌شود اعتراض کرد به اینکه آقا شما چرا دارید مجوز صادر می‌‌کنید، در صورتی که پول نیست، اما از این حد بیشتر نمی‌شود و مشکل اصلی در ایران خود دولت، خود رهبری و کسانی هستند که وضعیت را به این روز درآورده‌اند. من اصلاً خوشبین نیستم و فکر نمی‌کنم ایرانی‌ها بتوانند کاری کنند. چون مشکل اصلاً وخیم‌تر از این است که داریم راجع به آن صحبت‌ می‌کنیم. یعنی نهایتاً کاری هم فکر نمی‌کنم بشود کرد.

خداحافظی ایرانیان با سرزمین استوایی

society — Sun, 07 Oct 2012 08:10:07 +0000

نعیمه دوستدار

نعیمه دوستدار - یک سال پیش که وارد مالزی شدم، هر رینگیت مالزی ۴۱۴ تومان بود. قدیمی‌تر‌ها می‌گفتند زمانی نه چندان دور، رینگیت ۳۰۰ تومان بوده؛ حتی روزگاری هم بود که ایرانی‌ها با رینگیت ۲۵۰ تومانی، سبزی جنگل‌های استوایی را بهشت موعود خودشان می‌دیدند.

مالزی جایی نبود که یک ایرانی تازه رسیده احساس غربت کند. در هر مرکز خرید و خیابانی در کوالالامپور و حتی در ایالت‌های دیگر مالزی، ایرانی‌ها جمعیت قابل توجهی را تشکیل می‌دادند. گاهی که برنامه‌ای ویژه ایرانی‌ها برگزار می‌شد، از حس و حال جمعیتی که جمع می‌شدند احساس می‌کردی در ایرانی. هربار که در آسانسور باز می‌شد، می‌شد انتظار داشته باشی چند تا از هموطنان ایرانی بیایند بیرون.

کندو (آپارتمان)‌هایی وجود داشتند که جمعیت ایرانی‌های ساکن در آن‌ها از جمعیت بومی بیشتر بود. می‌گفتند ۶۰ هزار ایرانی در مالزی زندگی می‌کنند. بعضی‌ها آمده بودند در دانشگاه‌های دولتی و خصوصی که شهریه‌شان از دانشگاه آزاد و غیر انتفاعی ایران ارزان‌تر در می‌آمد درس بخوانند. اگر چند تا دانشجو یکی از خانه‌های سه خوابه را اجاره می‌کردند، با کل هزینه‌های زندگی و تفریح، دست آخر یک مدرک دانشگاهی به نسبت معتبر داشتند که با آن می‌توانستند برای دانشگاه‌های اروپایی و آمریکایی اقدام کنند.

همه چیز زیر و رو شده است. قیمت رینگیت هر لحظه تغییر می‌کند. صرافی‌ها حتی قیمت را اعلام نمی‌کنند و برای دانستن قیمت باید تلفن بزنی: ۱۱۰۰ تومان.

بعضی‌های دیگر، کسانی بودند که مالزی را به عنوان "خانه دوم" خود برگزیده بودند، سرمایه‌گذاری و گرفتن اقامت ده ساله و زندگی در کشوری که آزادی‌های اجتماعی و رفاه بشتری در اختیارشان می‌گذاشت. گروه سومی هم بودند که مالزی را برای کسب و کار انتخاب کرده بودند. تعداد زیاد ایرانی‌های ساکن مالزی، این امکان را ایجاد می‌کرد که حتی اگر نمی‌توانند در بازار تجارت این کشور جذب شوند، دست‌کم بازار ایرانی‌ها را جذب کنند.

انواع و اقسام مشاغل مرتبط با ایرانی‌ها در مالزی وجود داشت؛ از آرایشگاه و نانوایی و رستوران گرفته تا مطب روان‌شناسی و دندانپزشکی و شرکت‌‌های بزرگ و کوچک خدماتی و تجاری.

حالا یک‌سال بعد از اولین روزهای ورودم به مالزی، همه چیز زیر و رو شده است. قیمت رینگیت هر لحظه تغییر می‌کند. صرافی‌ها حتی قیمت را اعلام نمی‌کنند و برای دانستن قیمت باید تلفن بزنی: ۱۱۰۰ تومان.

بازگشت

به چند دوست ایرانی زنگ می‌زنم تا با آنها خداحافظی کنم، اما تلفن‌شان خاموش است. یکی دو نفر را در تهران پیدا می‌کنم. یکی‌شان می‌گوید اثاثیه‌اش را جمع کرده و قبل از شروع مدرسه بچه‌ها برگشته تهران.

گفت که دیگر ماندن برایش صرف نمی‌کند چون نمی‌تواند از پس هزینه‌ها بربیاید. زندگی خانواده سه نفری آنها که تا چند ماه پیش سه میلیون و پانصد هزار تومان خرج داشت، ناگهان به پنج میلیون تومان و بالاتر رسید و آنها که بخشی از هزینه‌شان را از اجاره خانه‌ای در ایران تامین می‌کردند، درمانده بودند. دخترشان با این‌که سه سال بود در یک مدرسه بین‌المللی درس می‌خواند، حالا باز به مدرسه ایرانی برگشته است.

غروب همان روز، همسایه‌هایمان را می‌بینم. زیر سایه برج بلندی که ده‌ها خانواده‌ ایرانی ساکن آن بودند، غمگین دور هم جمع شده‌اند و از برنامه‌های احتمالی‌شان می‌گویند. یکی پیش‌بینی می‌کند که شاید مجبور شود زنش را که درس می‌خواند تنها بگذارد و خودش برگردد تا هم هزینه‌ها کم شود، هم خودش بتواند در ایران کار کند. یکی دیگر که دو سال است شرکتی را در مالزی تاسیس کرده، در فکر رفتن است؛ مشتری‌های او همه ایرانی بودند و دیگر کسی به او کار نمی‌دهد.

زندگی‌ها و سرنوشت‌های زیادی وابسته به قیمت دلار و رینگیت بوده است. از دانشجویان و جوانانی گرفته که آینده تحصیلی خود را در مالزی برنامه‌ریزی کرده بودند، تا بازنشستگان و سرمایه‌گذارانی که مالزی را سرزمین آرامش و امنیت می‌دیدند و تاجرانی که فکر می‌کردند به بازار پرسودی رسیده‌اند.

دختر جوانی هم هست که نمی‌تواند از پدرش پول بیشتری بخواهد؛ چون خانواده‌اش در ایران روی مبلغی به عنوان هزینه زندگی و تحصیل او حساب کرده بودند که دیگر کفاف خورد و خوراکش را هم نمی‌دهد. قطع شدن ارز دانشجویی، کاخ آرزوهای او را فروریخته است.

رستوران ایرانی خانم شین، جایی در یکی از خیابان‌های شیک کوالالامپور، جای دنجی برای ایرانی‌هایی است که می‌خواهند کباب ترد و تازه‌ بخورند. از زمانی که رستوران تا نیمه‌های شب باز بود و میز خالی در آن پیدا نمی‌شد، تنها هشت ماه گذشته است. آن روز‌ها ممکن بود که دو نفر آنجا غذا بخورند و پول غذایشان ۲۵ هزار تومان به نرخ ایران تمام شود، اما حالا‌‌ همان غذا ۶۰ هزار تومان درمی‌آید.

وقتی با یکی از دوستان‌مان آنجا قرار می‌گذاریم، همه میزها خالی است و چند تا مشتری رستوران هم ایرانی نیستند؛ مالایی‌هایی هستند که آمده‌اند قلیان بکشند. خانم شین که از راه می‌رسد، اول خبر از قیمت جدید دلار می‌دهد و دو دستی می‌کوبد توس سرش. می‌گوید: "می‌خواهیم قیمت غذاهای ایرانی را پایین بیاوریم. منوی غذاهای مالایی‌مان هم دارد آماده می‌شود. دیگر باید به فکر مشتری‌های محلی باشیم، دیگر نمی‌شود روی ایرانی‌ها حساب کرد."

خانم شین هم حتماً خبر تعطیل شدن یکی از معروف‌ترین رستوران‌های ایرانی مالزی را شنیده است؛ رستورانی که به همه مناسبت‌ها برنامه داشت و همیشه شلوغ بود.

سوپر مارکت آقای عین، در یکی از محله‌های ایرانی‌نشین کوالالامپور، چند ماه قبل یک مغازه خیلی بزرگ بود با ردیف‌های زیاد اجناس ایرانی و پر از مواد غذایی. آنقدر پر رفت و آمد، که همه ایرانی‌ها آگهی‌های خرید و فروش‌شان را به دیوار آن می‌چسباندند. حالا آقای عین مغازه را نصف کرده و میانه آن تیغه کشیده است.

خیلی از مواد غذایی چوب حراج خورده‌اند. نصف قفسه‌ها خالی است، چون دیگر نمی‌خواهند جنس تازه بیاورند. زندگی افسانه هم که در این سوپرمارکت کار می‌کرد، زیر و رو شده... او بعد از طلاق، با دخترش به مالزی آمده بود و در سه سال اخیر زندگی‌ خوبی داشت. می‌گوید: "سوپر تعطیل می‌شود و من بی‌کار می‌شوم. راه برگشتی به ایران هم ندارم، نمی‌دانم وضعیتم چه می‌شود."

در میان ایرانی‌هایی که برای تحصیل به مالزی آمده بودند یا تاجرانی که قصد سرمایه‌گذاری داشتند، هستند کسانی که توانسته‌اند جذب شرکت‌های محلی شوند و به رینگیت کسب درآمد کنند، اما بیشتر نام‌های شناخته شده در میان تاجران ایرانی، صراف‌ها و شرکت‌های اقامتی هستند که حالا کار آنها هم به مشکل خورده. اگر پولی جابه‌جا نشود، صرافی تعطیل می‌شود و با تعطیل شدن صرافی، مجله‌های فارسی زبانی که به نام آن موسسه منتشر می‌شدند و همه فعالیت‌های اقتصادی و فرهنگی زیرمجموعه آن، متوقف خواهد شد. این دورنمایی است که یکی از چهر‌ه‌های شناخته شده ایرانی در مالزی برایم تصویر می‌کند.

پایان ناخوش سفر به استوا

۶۰ هزار ایرانی در مالزی زندگی می‌کنند. بعضی‌ها آمده بودند در دانشگاه‌های دولتی و خصوصی که شهریه‌شان از دانشگاه آزاد و غیر انتفاعی ایران ارزان‌تر در می‌آمد درس بخوانند. اگر چند تا دانشجو یکی از خانه‌های سه خوابه را اجاره می‌کردند، با کل هزینه‌های زندگی و تفریح، دست آخر یک مدرک دانشگاهی به نسبت معتبر داشتند که با آن می‌توانستند برای دانشگاه‌های اروپایی و آمریکایی اقدام کنند.

حالا که برای آخرین بار به چند مرکز خرید سر می‌زنم، خبری از هیاهوی ایرانی‌ها نیست. تعدادشان در فروشگاه‌های مواد غذایی و مک‌دونالدز و استارباکس به شکل محسوسی کم شده است.

آپارتمان‌های زیادی در مجموعه ما بعد از رفتن مستاجر ایرانی خالی مانده‌اند. مردم مالزی هم احتمالاً کمتر با ماشین‌های مدل بالایی که در خیابان‌ها ویراژ می‌دهند و راننده‌شان ایرانی است مواجه خواهند شد، اما خروج ایرانی‌ها از مالزی، تنها بستن چند چمدان و گرفتن عکس یادگاری نیست. زندگی‌ها و سرنوشت‌های زیادی وابسته به قیمت دلار و رینگیت بوده است. از دانشجویان و جوانانی گرفته که آینده تحصیلی خود را در مالزی برنامه‌ریزی کرده بودند، تا بازنشستگان و سرمایه‌گذارانی که مالزی را سرزمین آرامش و امنیت می‌دیدند و تاجرانی که فکر می‌کردند به بازار پرسودی رسیده‌اند. حالا، بسیاری از دانشجویان ایرانی، تحصیل‌شان را نیمه‌کاره رها کرده‌اند و سرمایه‌گذاری چندساله‌شان با ضرر روبه‌رو شده، خانواده‌‌هایی که با داشتن بچه‌های دانش‌آموز در حال تحصیل، مجبور شده‌اند همه برنامه‌های زندگی خود را تغییر دهند و با ضررهای مالی فراوان خانه و زندگی خود را رها کنند و به این ترتیب، سرمایه‌هایی که به سود نرسیده، رها شده‌اند.

زیبایی و سرسبزی مالزی، حالا کابوس ایرانی‌هایی است که آن را جهنم سبز توصیف می‌کنند. سفری که روزی با هزاران امید آغاز شده بود، حالا به پایان رسیده و چمدان‌ها برای بازگشت به ایران ردیف شده‌اند.

"ايران برای دور زدن تحريم‌ها نفت خود را به مالزی انتقال می‌دهد"

news-zamaneh — Fri, 14 Sep 2012 15:38:15 +0000

خبرگزاری رويترز به نقل از برخی منابع صنعتی و رسمی نوشته است، ايران برای پنهان کردن ميليون‌ها بشکه نفت خود از چشم تحريم‌گران غربی، آنها را به بندر گمنامی در کرانه شرقی مالزی انتقال می‌دهد.

تحقيقات اين خبرگزاری درباره مسير حمل و نقل‌ها و همچنين مصاحبه‌هايی که در اين رابطه انجام داده است چگونگی انتقال نفت خام ايران به اين منطقه و بار زدن شبانه آن در نفتکش‌های خالی را که در انتظار خريداران آسيايی احتمالی به‌سر می‌برند نشان می‌دهد.

ذخيره کردن نفت در نفتکش‌های اجاره‌ای تحت پرچم کشور پاناما و در آب‌های آرام بندر لابوآن مالزی که از نظر کم بودن نرخ ماليات، نوعی بهشت مالياتی به شمار می‌آيد، به آن معناست که ايران همچنان می‌تواند نفتکش‌های خود را فعال نگه دارد و درباره تزريق پول فروش نفت به اقتصاد آشفته‌اش اطمينان حاصل کند.

يک منبع صنعتی: ايران قصد دارد در ماه‌های آينده نفت بيشتری را به انبارهای متحرک اين بندر واقع در کرانه‌های شرقی مالزی انتقال دهد

لابوآن بندری تجاری محسوب می‌شود که کمابيش به بزرگی منهتن نيويورک است.

طبق تحقيقات رويترز درباره مسير حرکت نفتکش‌های سراسر جهان، دست‌کم دو نفتکش بزرگ در هفته‌های اخير بار نفت خود را به اين شيوه تخليه کرده‌اند و چندين کشتی ايرانی ديگر نيز راهی آسيا شده‌اند.

يکی از اين نفتکش‌ها عازم بندری چينی بوده است، حال آن‌که سه نفتکش ديگر که در حدود شش ميليون بشکه نفت خام را حمل می‌کرده‌اند، به سوی مقاصدی ناشناخته حرکت کرده‌اند.

بنا به گفته يک منبع صنعتی و آشنا با برنامه‌های ايران که به‌خاطر حساسيت موضوع تقاضا کرده است هويت‌اش مخفی بماند، ايران قصد دارد در ماه‌های آينده نفت بيشتری را به انبارهای متحرک اين بندر واقع در کرانه‌های شرقی مالزی انتقال دهد. اما پيدا کردن صاحبان کشتی‌هايی که حاضر به اجاره دادن کشتی خود جهت ذخيره کردن نفت خام ايران باشند، برای ايران کار دشواری محسوب می‌شود.

در عين حال، همکاری با صنعت نفت ايران می‌تواند خطراتی از نظر مالی و اعتباری و همچنين احتمال از دست دادن بيمه کشتی را برای صاحبان کشتی‌ها به همراه داشته باشد.

حکم دادگاه مالزی: استرداد ايرانی متهم به تلاش برای بمب‌گذاری در تايلند

Mon, 25 Jun 2012 12:54:28 +0000

دادگاهی در مالزی حکم استرداد يک شهروند ايرانی به تايلند را صادر کرد که گفته می‌شود در توطئه بمب‌گذاری در اين کشور دست داشته ‌است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، مسعود صداقت‌زاده که مشکوک به هم‌دستی در توطئه بمب‌گذاری عليه ديپلمات‌های اسرائيلی در تايلند است، روز ۲۶ بهمن سال گذشته (۱۵ فوريه سال جاری ميلادی) در فرودگاه بين‌المللی کوالالامپور بازداشت شد و امروز، دوشنبه، پنجم تيرماه (۲۵ ژوئن) در دادگاهی در مالزی حکم به استرداد او به تايلند داده شد.

صداقت‌زاده يکی از سه شهروند ايرانی است که به اتهام تلاش برای ترور ديپلمات‌های اسرائيلی در بانکوک، پايتخت تايلند بازداشت شده‌اند. نقشه آنان پس از انفجاری به ظاهر ناخواسته در ۲۵ بهمن‌ماه سال گذشته (۱۴ فوريه)، در خانه‌ای واقع در پايتخت تايلند لو رفت.

دو تن از آن‌ها در همان تايلند بازداشت شدند در حالی که يکی‌شان می‌خواست بمبی را به طرف پليس پرتاب کند، اما در اثر انفجار آن خود او آسيب ديد و پاهايش را از دست داد.

مسعود صداقت‌زاده که با دست‌بند و پيراهنی راه‌راه در دادگاه حاضر شده بود گفت اعتراض خود عليه حکم استردادش را به دادگاه عالی مالزی خواهد برد

در اين ميان تنها بازداشت صداقت‌زاده بود که در فرودگاه کوالالامپور، پايتخت مالزی رخ داد.

قاضی اس. کوماثی در دادگاهی جنايی در کوالالامپور از صداقت‌زاده ۳۱ ساله به عنوان يک "مجرم فراری" نام برد و با اين سخن وکلای مدافع او که هيچ مدرکی عليه او وجود ندارد، ابراز مخالفت کرد.

کوماثی در اين باره گفت: "از ديد من، رفتار متهم به فردی بی‌گناه شباهت ندارد. کيفرخواست‌ها نشان داده که متهم، يک مجرم فراری است... در عين حال، پليس تايلند به خاطر جرم‌هايی به دنبال اوست که طبق تعريفی که در قانون آمده، بايد به خاطر آن‌ها مسترد شود."

صداقت‌زاده که با دست‌بند و پيراهنی راه‌راه در دادگاه حاضر شده بود، از طريق يک مترجم به محاکمه‌کنندگانش گفت که اعتراض خود عليه حکم استردادش را به دادگاه عالی مالزی خواهد برد.

او افزود: "من برای دفاع از خودم به فرصت بيشتری نياز دارم."

گفته می‌شود دولت ايران پشت اين نقشه تروريستی بوده ‌است، اما ايران اين ادعا را رد می‌کند.

رهبر مخالفان مالزی به اتهام برگزاری راهپيمايی محاکمه شد

Tue, 22 May 2012 12:36:52 +0000

انور ابراهيم، رهبر مخالفان حکومت مالزی و دو تن از حاميانش به اتهام سرپيچی از قانون و برگزار کردن يک راهپيمايی بزرگ اعتراضی در ماه گذشته در پايتخت اين کشور محاکمه شدند. معترضان در آن تجمع بزرگ خواستار برگزاری انتخابات منصفانه شده بودند.

به گزارش آسوشيتدپرس، اين سه مرد به اتهام تخلف از دستور ممنوعيت برگزاری راهپيمايی اعتراضی در ميدانی عمومی در کوالالامپور و برانگيختن تظاهرکنندگان به شکستن سدی که نيروهای پليس ايجاد کرده بودند، محاکمه شدند.

هر سه مرد که اظهار بی‌گناهی کرده‌اند، در صورت مجرم شناخته شدن به گذراندن شش ماه حبس (اشد مجازات حبس) و در مجموع، پرداخت جريمه نقدی ۱۲ هزار رينگيت (دو هزار و ۴۰۰ پوند) محکوم می‌شوند.

دو فرد ديگری که به همراه انور ابراهيم محاکمه شدند، ازمين علی، معاون حزب "عدالت مردم" (از احزاب مخالف حکومت در مالزی که انور ابراهيم آن را تأسيس کرده است) و بهارالحشام شهارين، از مقامات کميته جوانان اين حزب هستند.

آن‌ها در شمار ده‌ها هزار معترضی بودند که در روز ۲۸ آوريل (۹ ارديبهشت) امسال با برگزاری راهپيمايی بزرگی خواهان اصلاح قوانين انتخاباتی در مالزی شدند.

نجيب رزاق، نخست‌وزير مالزی و ديگر مقامات اين کشور، مخالفان را به ايجاد هرج‌ومرج در راهپيمايی ماه آوريل متهم کرده‌اند

دادگاه مقدماتی رسيدگی به محاکمه در روز دوم ژوئيه برگزار می‌شود تا تاريخ دادگاه‌های بعدی در آن معين شود.

از زمان تبرئه شدن انور ابراهيم در ماه ژانويه امسال در رابطه با اتهام لواط، اين نخستين اتهامی است که به او وارد می‌شود.

دولت مالزی ادعای انور ابراهيم را مبنی بر اين‌که محاکمه او به اتهام لواط، فقط نقشه‌ای برای تضعيف اتحاد مخالفان بوده است، رد کرد.

نجيب رزاق، نخست‌وزير مالزی و ديگر مقامات اين کشور، مخالفان را به ايجاد هرج‌ومرج در راهپيمايی ماه آوريل متهم کرده‌اند.

راهپيمايی مذکور را گروه‌های مدنی که از سوی مخالفان پشتيبانی می‌شدند سازماندهی کرده بودند. برخی ادعا کرده‌اند که انور ابراهيم و ازمين علی تظاهرکنندگان را به هجوم به سمت نيروهای پليس برانگيخته بودند.

اگر اين دو به اشد مجازات حبس محکوم شوند، احتمال دارد که کرسی‌های خود را نيز در پارلمان مالزی از دست بدهند.

انتخابات ملی مالزی تا پيش از سال ۲۰۱۳ برگزار نمی‌شود اما گمانه‌زنی‌ها بيشتر بر اين قرار گرفته است که نجيب رزاق به‌زودی پارلمان مالزی را منحل خواهد کرد.

پليس مالزی همه بازداشت‌شدگان تجمع ديروز را آزاد کرد

Sun, 29 Apr 2012 10:13:41 +0000

پليس مالزی همه بازداشت‌شدگان تجمع اعتراضی روز گذشته در کوالالامپور را که تعداد آن‌ها به ۴۷۱ تن می‌رسيد، آزاد کرد.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، در ميان بازداشت‌شدگان، يکی از نمايندگان برجسته مجلس مالزی نيز حضور داشت که به‌عنوان چهره مخالف دولت شناخته شده ‌است.

تجمع مخالفان دولت مالزی، روز گذشته، ۹ ارديبهشت (۲۸ آوريل) در اعتراض به قوانين انتخاباتی اين کشور در پايتخت برگزار شد که با درگيری ميان نيروهای پليس و معترضان، به خشونت کشيده شد.

سخنگوی پليس ملی مالزی با اشاره به بازداشت‌شدگان روز گذشته به خبرگزاری فرانسه گفت: "ما همه آن‌ها را آزاد کرده‌ايم."

او در ادامه افزود، نماينده بازداشتی پارلمان نيز تيان چوا از اعضای حزب مربوط به انور ابراهيم، رهبر مخالفان دولت بوده ‌است.

در جريان تظاهرات ديروز در کوالالامپور، پليس مالزی اقدام به شليک گاز اشک‌آور به سوی هزاران معترضی کرد که خواهان انتخابات سالم يا پاک در اين کشور بودند.

گروه‌های مخالف، حکومت مالزی را تحت فشار گذاشته‌اند که نظام انتخاباتی اين کشور را پيش از برگزاری انتخابات در ماه آينده مورد تجديدنظر قرار دهد تا امکان انتخابات سالم فراهم شود

اين اقدام پس از آن صورت گرفت که معترضان دستور پليس را ناديده گرفتند و به ميدان مردکا (استقلال) مالزی وارد شدند. پليس پيش از آن تجمع معترضان در اين ميدان را ممنوع اعلام کرده بود.

بر اساس اعلام پليس مالزی تعداد معترضان در اين تجمع دست‌کم ۳۰ هزار تن بوده ‌است در حالی که رسانه‌های مستقل اين کشور معتقدند که معترضان بيش از دو برابر اين تعداد بوده‌اند.

اين تجمع در پی فراخوان ائتلافی به نام برسيح (Bersih) صورت گرفت که در زبان مالايايی به مفهوم "پاک" است.

گروه‌های مخالف، حکومت مالزی را تحت فشار گذاشته‌اند که نظام انتخاباتی اين کشور را پيش از برگزاری انتخابات در ماه آينده مورد تجديدنظر قرار دهد تا امکان انتخابات سالم فراهم شود، اما نجيب رزاق، نخست‌وزير مالزی وجود قوانين تبعيض‌آميز در انتخابات را رد می‌کند.

او در اين‌باره گفت: "ما نمی‌خواهيم که با تقلب رأی بياوريم. ما دولت منتخب مردم هستيم."

دولت نجيب رزاق اصرار دارد که تا ماه ژوئن انتخابات را برگزار کند، اما ائتلاف "برسيح" خواهان به‌تعويق افتادن انتخابات تا زمانی است که نظام انتخاباتی کشور اصلاح شود.

بازداشت ۵۱ پناهجوی ایرانی و عراقی در استرالیا

Maryam — Sat, 22 Oct 2011 12:46:44 +0000

پلیس مرزی استرالیا یک قایق را که حامل ۵۱ پناهجو از کشورهای عراق و ایران بود، شناسایی و بازداشت کرد.

به گزارش ABC نیوز، این پناهجویان که غذا و دیگر مواد ضروری‌شان را تمام کرده بودند، با دادن پیام به یک چرخ بال پلیس سرحدی استرالیا که در حال عبور بود، خواهان کمک شدند.

درحال حاضر پناهجویان به خاطر بررسی و روشن شدن علت مسافرت‌شان به جزیره کرسمس فرستاده شده‌اند.

جولیا گیلارد نخست وزیر استرالیا بار دیگر اپوزیسیون این کشور را به خاطر ورود تازه‌ترین قایق پناهجویان سرزنش کرده و گفته است آن‌ها رای‌گیری در مورد تغییرات قانون مهاجرت استرالیا را به تعویق انداخته و مانع شده‌اند تا پناهجویان به مالزی فرستاده شوند.

گیلارد گفته است که تونی ابووت، رهبر اپوزسیون فرصت فرستادن پناهجویان به مالزی و جلوگیری از آمدن قایق‌های بیشتر را رد کرد و منافع کشور را نادیده گرفت.

جولیا گیلارد با اشاره به اینکه برنامه فرستادن پناهجویان به مالزی تاثیراتی مثبتی خواهد داشت، به اسناد کمیساری عالی سازمان ملل متحد در امور مهاجرین اشاره کرد که ۱۹ درصد کاهش در ورود قایق به استرالیا را نشان می‌دهد.

با وجود اینکه اسناد کمسیاری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان کاهش را در رسیدن قایق پناهجویان به استرالیا نشان می‌دهد، اما آمار پناهجویان ایرانی که استرالیا می‌آیند از ۳۴۰ به ۹۲۰ نفر رسیده که افزایش سه برابری را نشان می‌دهد

دولت استرالیا درنظر داشت براساس تفاهم‌نامه مالزی، ۸۰۰ پناه جو را به مالزی بفرستد و در عوض ۴۰۰۰ پناهنده سازمان ملل متحد را بپذیرد، اما دادگاه عالی این کشور در ماه اگست امسال این تفاهم نامه را غیر قانونی خواند.

برندن اووکانر، وزیر کشور استرالیا گفته است: "در رسیدن هر قایق پناهجویان به استرالیا، تونی ابووت مسئول است زیرا وی یک خراب کار ملی است که خواست‌های شخصی‌اش را به خواست‌های ملی ترجیح داده است."

سکات مورسون، سخنگوی امور مهاجرت اپوزسیون استرالیا در پاسخ به انتقاد‌های مقامات دولت گفته است مثل همیشه رسیدن قایق برای دولت یک تجارت است. به گفته وی: "در سال ۲۰۱۱ در هر هفته یک قایق به استرالیا می‌رسد."

با وجود اینکه اسناد کمسیاری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان کاهش را در رسیدن قایق پناهجویان به استرالیا نشان می‌دهد، اما آمار پناهجویان ایرانی که استرالیا می‌آیند از ۳۴۰ به ۹۲۰ نفر رسیده که افزایش سه برابری را نشان می‌دهد.

دولت استرالیا قرارداد فرستادن پناه‌جویان به مالزی را ادامه می‌دهد

Wed, 14 Sep 2011 09:46:54 +0000

جولیا گیلارد، نخست‌وزیر استرالیا اعلام کرد، حکومت قانون مهاجرت این کشور را تغییر خواهد داد و پس از آن می‌تواند طرح فرستادن پناه‌جویان به مالزی را عملی سازد.

وی که در مرکز ملی این کشور با روزنامه‌نگاران صحبت می‌کرد گفت: «ما مصمم شدیم قراردادی را که با مالزی امضا کرده‌ایم دنبال کنیم.»

تفاهم‌نامه استرالیا با مالزی به‌منظور جلوگیری از تجارت و قاچاق انسان و سفر خطرناک توسط قایق‌های ماهی‌گیری ناامن از اندونزی به استرالیا، از سوی دولت آن کشور طرح گردیده است.

بر پايه این تفاهم‌نامه هیچ ضمانتی برای پذیرفتن پناه‌جویانی که به شکل غیر قانونی به استرالیا می‌آیند وجود ندارد.

این تفاهم‌نامه در ۳۱ اوت سال جاری از سوی دادگاه عالی استرالیا رد گردید و غیر قانونی خوانده شد.

قانون جدید مهاجرت استرالیا قرار است هفته آینده برای تصویب به مجلس این کشور فرستاده شود

در حال حاضر دولت استرالیا تصمیم گرفته است تا تفاهم‌نامه فرستادن پناه‌جویان به مالزی را با ایجاد تغییرات در قانون مهاجرت این کشور ادامه دهد.

نخست‌وزیر استرالیا گفته است دولت مالزی حاضر شده است امکانات و تسهیلاتی را در اختیار پناهندگان عودت‌داده شده به مالزی قرار دهد.

قانون جدید مهاجرت استرالیا قرار است هفته آینده برای تصویب به مجلس این کشور فرستاده شود.

دولت استرالیا برای تصویب این قانون توسط مجلس نیاز به پشتیبانی اپوزيسیون محافظه‌کار دارد که پیش از این با تفاهم‌نامه فرستادن پناه‌جویان به مالزی مخالفت کرده بود.

اپوزیسیون خواهان بازگشایی بازداشتگاه پناه‌جویان در جزیزه نارو در اقیانوس آرام است. با این حال اپوزیسیون نیز تغییراتی در قانون مهاحرت این کشور را لازم می‌داند. نخست‌وزیر جولیا گیلارد، در مورد طرح تازه به اپوزیسیون پیشنهاد همکاری خواهد داد.

خانم گیلارد از تونی ابووت رهبر اپوزسیون استرالیا خواسته است تا موافقت کند قرارداد بازفرستادن پناه‌جویان به مالزی عملی گردد و گفته است: « در این مورد چیزی برای مذاکره وجود ندارد.»

بر پايه سیاست جدید مهاجرت استرالیا دولت این کشور تصمیم دارد بازداشتگاه جزیره مانس در پاپوا یا گینه جدید را بازگشایی کند.

«تجهیزات کشتار جمعی در راه ایران توقیف شد»

zamaanehnews — Thu, 17 Mar 2011 16:11:00 +0000

پليس مالزی از توقيف «تجهيزات و قطعات مربوط به توليد سلاح‌های کشتار جمعی که عازم ايران بوده»، خبر داده است.

به گزارش خبرگزاری العربيه، اين تجهيزات هفته گذشته از دو کانتينر در يک فروند کشتی متعلق به مالزی که عازم ايران بوده، کشف شده است.

بنا بر اين گزارش، اسماعيل عمر، رئيس پليس مالزی گفته است: «قطعات کشف شده شامل بويلرهای مخصوص ديگ‌های بخار هستند و بازرسان آژانس اتمی ملی اين کشور هم اکنون در حال بررسی آن‌ها هستند.»

به گفته مقامات پليس مالزی تاکنون هيچ مظنونی در اين رابطه بازداشت نشده است اما پليس اين کشور از پليس بين‌الملل، اينترپل خواسته است برای پيگيری اين موضوع به مالزی کمک کند.

اسماعيل عمر افزوده مقامات پليس اين کشور پس از دريافت اطلاعاتی اين کشتی را در بندر کلانگ توقيف کردند. وی اما نگفت که پليس اين کشور اطلاعات مربوطه را چگونه و از کجا دريافت کرده است.

بر اساس اين گزارش، تجهيزات نظامی به دست آمده در اين کشتی از جمله ادواتی هستند که در فهرست مواد تحريمی شورای امنيت سازمان ملل متحد قرار دارند.

العربيه افزوده «در صورت دستگيری فرد و يا افراد خاطی و اثبات اين که هدف از صادرات اين تجهيزات ساخت سلاح‌های کشتار جمعی است، مجازات در نظر گرفته شده در اين باره، دست‌کم پنج سال حبس و چندين ميليون دلار جريمه خواهد بود.»

ايران تا لحظه تنظيم اين خبر ( شامگاه پنج‌شنبه ۲۶ اسفند ۸۹) به اين موضوع واکنشی نشان نداده است.

همچنين خبرگزاری‌ها روز سه‌شنبه ۲۴ اسفند به نقل از مقام‌های اسرائيلی گزارش دادند کشتی آلمانی توقيف شده از سوی کماندوهای اسرائيل، حامل سلاح‌های ايرانی بوده است.

به گزارش خبرگزاری رويترز، بنيامين نتامياهو، نخست‌وزير اسرائيل گفته است ايران قصد داشته اين سلاح‌ها را برای «ستيزه‌جويان فلسيطينی» (حماس) در نوار غزه ارسال کند.

خبرگزاری العربيه نيز گزارش داد: «به نظر می‌رسد اين کشتی متعلق به يک شرکت آلمانی است و از کشور ترکيه به سوی بندر اسکندريه در مصر حرکت می‌کرد ولی با انحراف در مسير غزه قرار گرفت.»

بنا بر اين گزارش کماندوهای نيروی دريايی اسرائيل اين کشتی را در آب‌های بين‌المللی و در ۱۰۰ کيلومتری آب‌های منطقه‌ای اسرائيل، بازرسی و توقيف کردند.

اما مقامات ايرانی، روز چهارشنبه ۲۵ اسفند، گفته‌های مقامات اسرائيلی را درباره توقيف يک کشتی حامل تسليحات ايرانی تکذيب کردند.

سرتيپ وحيدی، به خبرگزاری جمهوری اسلامی ايران (ايرنا) گفت:‌ «اين رژيم (اسرائيل) در مقطع کنونی با توجه به خيزش‌ مردم کشورهای اسلامی از گردونه توجهات خارج شده است و نگرانی عمده‌ای از اين بابت دارد و لذا سعی می‌کند با طرح چنين مسايلی، فشارهای سياسی ناشی از خيزش اخير مردم منطقه را از خود دور کند.»

همچنين سرلشکر عطالله صالحی، فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ايران نيز به خبرگزاری ايرنا گفته است: «رژيم اشغالگر قدس رژيمی آميخته با دروغ، دروغ‌سازی و دروغ‌پردازی است و ما تمامی اين اخبار کذب را تکذيب می‌کنيم.»

در همین حال روز گذشته نیز يک هواپيمای باری ايرانی که از تهران به مقصد سوریه در حال پرواز بود، در حریم هوایی ترکیه مجبور به فرود شد.

مقامات ترکیه دلیل بازرسی این هواپیما را مشکوک‌بودن آن به حمل بار «نظامی يا هسته‌ای» اعلام کرده‌اند.

ایران بر اساس قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل از خرید و فروش تجهیزات و تسلیحات منع شده است.

بازداشت زنان و مردان دلداده در مالزی

Wed, 16 Feb 2011 11:04:07 +0000

در روز والنتاین بیش از ۲۰۰ زن و مرد عاشق در مالزی بازداشت شدند.

به گزارش روزنامه «استار» (The Star) در پانزدهم فوریه، این زنان و مردان دل‌باخته که با هم هنوز ازدواج نکرده‌اند، به جرم «خلوت» که از جرایم اخلاقی در مالزی و بیانگر نزدیکی بیش از حد زن و مرد به یکدیگر است، بازداشت شده‌اند.

این زنان و مردان دلداده را پلیس مالزی در هتل‌های ارزان‌قیمت و در پارک‌ها بازداشت کرده و مطابق قوانین مالزی می‌بایست در دادگاه شرعی محاکمه شوند.

در روز والنتاین در کوآلامپور و شهرهای دیگر مالزی کارمندان «اداره مذهب» مالزی و پلیس‌های دایره مبارزه با مواد مخدر در این کشور به اماکن عمومی و هتل‌های ارزان‌قیمت هجوم آوردند و ۲۰۰ زن و مرد جوان را که عاشق هم هستند، به دلایل اخلاقی بازداشت کردند.

حزب اسلامی «پس» در مالزی همراه با وزیر مذهب در این کشور پیش از روز والنتاین به زنان و مردان جوان هشدار داده بودند که برگزاری این جشن برای مسلمانان در مالزی ممنوع است.

به گفته این نهادهای رسمی، روز والنتاین، جشن مسیحیان است و شایسته نیست که مسلمانان در چنین جشن‌هایی شرکت کنند.

در سال ۲۰۰۵ «شورای فتوا» در مالزی فتوایی بر ضد جشن والنتاین صادر کرده بود. انجمن کلیساهای مالزی، امسال در واکنش به این تمهیدات قانونی، بیانیه‌ای صادر کرد و هشدار داد که شایسته نیست به بهانه روز والنتاین جشن‌ها و اعیاد مذهبی مسیحیان در رسانه‌ها و نهادهای دولتی مالزی به چالش کشیده شود.